hacılar istanbulda sabah ezanı kaçta okunacak? yani kaça kadar yiyebiliyoz. imsak'ta mı güneş'te mi ezan okunacak? ilk kez oruç tutacam heyecanlıyım.

malumunuz düğün mevsimi açıldı. nişandan nikaha istemeden evlilik teklifine koşturup duruyoruz. bu arada yalnızlıktan dem vurup eski aşklara aklımız takılmıyor değil.

şu hayatta ciddi diyebileceğim bir tek kişi oldu zaten hayatımda. o da zaruri sebeplerden dolayı bitmek zorunda kaldı. ha aşmak isteyen aşar mıydı o sebepleri bilemiyorum ama bir değil birden fazla sebebimiz vardı. göz göre göre severek ayrıldık. hatta iki üç kere denedik. ama her seferinde olmayacağı için birbirimizi kandırıp daha fazla geri dönülmez bir hal almasın diye ayrıldık. hala daha numarasını ezbere biliyorum. ara ara aklıma geliyor. geçenlerde whatsapp'tan baya konuştuk ben görüşmek istedim. o arkadaş olarak görüşebiliriz dedi ama ben yine şirazeyi kaçırdım dayanamayıp. sonra da görüşmedik epeydir.

sebeplere gelirsek birinci sebep kızın annesinin rahatsızlığı. şizofrendi. kendisine hiç belli etmesem de çok ciddi bir hastalık. kalıtımsal da olabiliyor. kız arkadaşımda hiç öyle bir belirti yoktu tabi. ama olmayacağı anlamına da gelmiyor. sonuçta sağlık işleri bugün bende bile amansız bir hastalık çıkmayacağının garantisi yok ama benden daha çok o düşünüyordu bu durumu.

ikinci sebep ben avrupa yakasında o asya yakasındaydı. evlenme durumunda doğal olarak annesine yakın olmak istiyordu. benimde iş, maddiyat vs gibi durumlardan karşı tarafta oturma durumum yoktu.

velhasıl kelam duyuruseverler böyle durumlarda ne yapmak gerek. ondan başka da kimseye yakın olamıyorum artık. yapım gereği çok insanla da tanışıp kaynaşabilen biri değilim. gidip kapısına mı dayanmalı, oluruna mı bırakmalı? yoksa bunların hepsi yalnızlık mı? uzun oldu biraz buraya kadar okuyan hakkını da helal etsin peşinen :)

bugün öğlen şu #43739183 entryi girdim. bi hayli uzun olduğu için okumaya üşenene özetleyeyim, evlenip evden ayrıldığım için kendimi aileme ihanet etmiş gibi hissettiğimi yazmıştım. çünkü babamın ve kardeşimin duygusal anlamda, annemin ise hastalığından dolayı ev işlerine yardım etmem amaçlı yardımıma ihtiyacı var. evimde evliliğimde çok mutluyum ancak mutluluğumun arkasında hep kafamda onlar var acaba neler yapıyolar şu an diye. evlerimiz çok uzak değil haftada 1 gidiyorum gayet iyi görünüyolar mutlular. ancak ben kendi kendime hallenip telefonda konuşurken bile zorlanıyorum mahçup hissediyorum sanki onları terk etmişim gibi.

bunla ilgili yazdığım entrye çok sayıda mesaj aldım saçmalıyosun, ne alakası var, senin aklın çocuk kalmış, ağlıycaksan evlenmeseydim amk vs ve daha çirkin yorumlar...

evlenip de aynı şeyleri hisseden hiç mi olmadı, herkes mi bir anda evliliğe adapte oldu da ailesini umursamamaya başladı merak ediyorum. sorun tek bende mi, yoksa herkes daha hafif düzeyde de olsa bunları yaşayıp bi şekilde su yüzüne çıkarmamayı başarıyor mu?

beni bi rahatlatın yaa

Üniversiteden eski bi arkadaşımın tavsiyelerinize ihtiyacı var. Zira ben aylardır oturup konuşuyorum kendisiyle ama nafile. Burada herkesin tatlı dille de olsa, en sert tavırla da olsa en dürüst ve samimi cevapları verdiğini biliyorum.

Herhangi bir arkadaşım olsa bu kadar üzerinde durmaz geçerdim ama en kötü zamanlarımda beni karşısına oturtup saatlerce konuşup saçmasapan kararlardan döndürmüşlüğü, çok derdime çare olmuşluğu var.Böyle ciddi bir kararda aynı şeyi yapmazsam,ilerde pişman ve üzgün olduğu günleri görmek istemem.

Biraz anlatayım..Kendisi 30 yaşına yeri girdi, yurtdışındaki 2 yıllık yükseklisansı saymazsak bu yaşa kadar hep ailesiyle yaşadı. Bundan da rahatsızdı. İyi bir holdingde iyi de bir maaşla çalışıyordu. İş hayatının ona göre olmadığından bahsederdi hep, sonunda istifa etti. Birkaç ay sonra da kitap yazmaya başladığını ve artık hayatını böyle kazanmak istediğini söyledi. Ailesi başta karşı çıktı ama saygı gösterdiler.

Aile durumları hep iyiydi. Ama babası geçen sene kansere yakalandı, ev arabalar ne varsa sattılar, maddi manevi ilk defa bu kadar zora girdiler.

Tam atlattılar her şey normale dönüyor derken pat diye geçen ay evleneceğini söyledi. 41 yaşında editör bir kadınla. arkadaşın birkaç yazısını bir dergide yayınlarken tanışmışlar, sonra arkadaşa çok yardım etti zaten birden çoğu yerde yazısı çıkmaya başladı.

asıl olay şu ki; arkadaşın geçen sene bi ilişkisi vardı ve sonrasında ayrılsalar bile hep bu kızı anlatırdı. daha 4 ay önce kızı aramış tekrar görüşmek için ama kız kesin bir şekilde yeni bir ilişkisi olduğunu ve artık onunla ilgili sayfayı kapattığını söylemiş. bu olaydan 1 ay sonra da bu kadınla tanıştılar. 2 ay içinde de evlenmeye karar verdiler. temmuz sonunda evleniyorlar.

Bunun çok ani ve büyük ihtimalle de eski sevgilisine tepki olarak verilmiş bir karar olduğunu söylüyorum. en azından bir süre daha birbirlerini tanımalarının iyi olacağını, aradaki yaş farkının ilerisi için sorun olup olmayacağı ile ilgili iyice düşünmesi gerektiğini söylüyorum. ha olabilir, belki de aşık oldular belli mi olur diyorsunuzdur belki, onu da sordum "aşık mısın?" diye hiçbir cevap vermiyor.

yanyana durduklarında kadın teyzesi gibi duruyor ama halinden çok memnun tabii,çıtırı kaptım diye düşünüyordur. bir dediğini iki etmiyor, bütün hesapları kadın ödüyor. iş anlamında da yardım ediyor her türlü.

şimdi mantık evliliği gibi duruyordur biliyorum, alan razı veren razı diyebilirsiniz ama ne kadar sağlıklı sizce, özellikle ilerisi için, 9 yıl sonra kadın 50 yaşında olacak, arkadaşım sadece 39.

bu durumu deneyimleyen, etrafında tanık olan varsa paylaşıp tavsiye verebilir misiniz, ne yapmak lazım?

hatun kişisi, neden böyle bir paylasimda bulunmuş olabilir.
sözlerini de veriyim.
Sacma
bir sabah olsa binbir umutla
gunes bile acsa.. acmaz sacma

bir gece olsa samanyolu hatta
yildiz bile kaysa.. kaymaz sacma

o son sozu duymak bile fazla inan
iyi niyet degil sefkat degil nereden bu dil

kendine iyi bak deme denmez sacma
kendime bakarim elbet sen hic korkma
kendine kaliyor insan eninde sonunda
sen bize iyi bak tanrim sevdali kullarina

herseyi alma bir kucuk esya
birak bana yeter.. yetmez sacma

don gel uzatma hayat bu unutma
zaman bile dursa.. durmaz sacma


o son sozu dogru sanip kanmam inan
iyi niyet degil gercek degil kimden bu dil

Ya kimle konuşsam sevgilim var diyor ama ilerleyen konuşmalarda,
benim, ona herhangi bir aşk ilanım yokken en ufak ima da yokken;
şu anda sevgilim olmasa sevgilim olmanı isterdim diyor.

neden diyorum.
karakterin, konuşman, zevklerin vs.. diyorlar.

bakın, tekrar ediyorum, ben hiç bir şekilde aşk iması dahi yapmıyorum karşı tarafa.

beni avutuyorlar desem, değil.
çünkü öyle bir talebim yok.

Kızlar nedir derdiniz?
Kızlar neden böyle yapar?

6 yıllık sevgilim ilk defa ilgisizliğimden şikayet etmekte,hakikaten bu aralar sürekli bir meşguliyet ve anlamadığım bir biçimde telefon fobisi içerisindeyim.2 gün sonra buluşacağız ve ben sevgimi hissettirmek göstermek için bişeyler yapsam diyorum.öyle çok sürprizli jestli bi ilişkimiz yoktur doğumgünleri yıldönümleri dahil hediyesiz sürprizsiz geçirilebiliyor hoş ben dikkat ediyorum yine alıyorum filan da bende de var öküzlük.bu durumda bir erkeğin hoşuna gidebilecek birşeyler arıyorum öyle ayakkabı parfüm zippo vs gibi şeyler değil manevi değeri yüksek seni çok seviyorum demenin bir çeşit yolu ?var mıdır bi fikri olan ey duyuru ahalisi sevgilim bana şunu yapsa mest olurum filan diyeceğiniz ?

Selam ahali,
Şu fak badi olayını bir türlü çözebilmiş değilim. Yani ne bileyim çok ütopik geliyor yahu. Ben daha normal sevgili bulamadım kaç senedir, millet yok fak badi yok bilmem ne. Ben böyle bi şeyi bi kız arkadaşıma önersem, direkt tokadı yerim, ırz düşmanı olarak damgalanırım gibime geliyor. Millet çok şanslı belki de ne bileyim. Başkaları herşeyi çok kolay yapıyor belki, herşey bana zor anasını satiyim. Siz neler düşünüyorsunuz bu konuda?

özetle görüşüyoruz, adı yok, hikayesi uzun ama bir şeyler var.

sabah konuştuk hafta sonu misaifiri vardı görüşememiştik, akşam şehir dışından arkadaşım gelecek gelsene yazdım ve ekledim en sevdiğin yemeği yaparım diye. yok gelemem ben sıkılırım dedi, ikna etmeye çalıştım olmaz dedi. sende mi kalacak dedi evet dedim, ne işi var sende diye atar yaptı. ee senin arkadaşların kalıyor sende sorun ne? dedim kızlar kalmıyor dedi (mantığa bak). Kıskanacaksan bi zahmet gel tanış, yanımda ol, burada kal, arkadaşımı tanımaya çalış. Yok yapmayacaksan da kıskanma lütfen dedim. Ağır trip yemekteyim ne yapayım ben? Neyi yanlış yaptım hiç anlamadım.

Arabayla takilmayi dusunuyorum bu bolgede olan 18-30 birileri var mi?

facebook'ta şunu istiyorum diye yayınladım, ama kimse iplemedi.
www.vatanbilgisayar.com
sizce bununla gelip, gönlümü alan olur mu?
daha 22 saat var:)

(görüyorsunuz ki, erkekler için de para önemli, hehe)

Sevdiginiz (sevgili manasinda) bir kiza onun hakkinda bi erkegin art niyetli dusundugunu duysaniz bunu halihazirda sevgili adayina uzak durmasi icin soyler misiniz soylemez misiniz? Neden?

Not: cok seviyorsunuz ama sevgiliniz degil unutmayin

çalışan kadın. ama plazada, bankada değil de devlet dairesinde çalışıyor. benim bakış açımdan bakarsak: yaşamak için çalışması gereken biri, emeğinin ücretini de devlet bütçesinden alıyor. klasik devlet memuru, devlete sırtını dayamış geyiklerini bir yana bırakırsak (gönül işleri çerçevesinde) bu kadının yaptığı iş nasıl bir ön yargı oluşturuyor kafalarda?

oluşturuyor mu ya da?

hayatimda ilk kez bi kiza gidip konustum, tanistim. simdiye kadar hep kendileri geliyordu ama senelerdir single olmadim, simdi durumlar degisti gelen giden yok dedim hadi babamasoliim git tanis bu boyle olmaz. ders calismak icin numarasini aldim bulustuk, hatta dersten once pub a gittik yemek falan yedik. tatliliktan olecek kiz, facebookta baktim nisansliymis lan :( kasli hayvan gibi bir abiye hem de.

simdi ne yapayim ben?
1- dusuncelerimi kendime saklayip ders calismaya devam.
2- iletisimi tamamen kopartmak, nisanlisi olan biriyle sinir nerede ciziliyor bilmiyorum pub da yemek yemek bence siniri geciyor mesela. kiz da adam da yabanci bu arada.
3- tatli oldugunu dusundugum icin tanistigimi soyleyip tasaga vurmak, anlayisla karsilamasini beklemek, kiz kardesini benle tanistirsana muhabbeti yapmak ?!

dayak yemeyelim lan adamdan, benim nisanlim yeni tanistigi bi cocukla pub a gidip yemek yese hosuma gitmezdi sahsen. o kadar ders calistirdi ogretti, notlarini fotokopi cekti benim icin yemegi odesem mi diye dusundum ama iyice garip olmasin diye odemedim.

tesekkurler

Erkek arkadasim iki hafta once kitapcida bir kiz gordu ve gordugu anda bile bana bi insan bu kadar guzel olur falan dedi. Kiz gercekten cok guzel biri oldugu icin ben de hic bozulmadim bu duruma. Fakat daha sonra biz evdeyken arkadasina kızdan bahsettiğini duydum. Daha sonra kendisi tekrar gormeye gitmis sanirim cunku kitabevinin onunden geciyorduk durakladi goremeyince ben de kasadadir belki dedim. Yok kasada durmuyor dedi, halbuki beraber gördüğümüz gün kasadaydı ordan anladım. Bugun de yine arkadaslarla kahvalti ederken agzindan mi kacirdi bilerek mi soyledi bilmiyorum dun kitapciya gittigini, kitap alırken diğer kasiyerle hiç konuşmadıklarını ama aslinda niyetinin onunla konusmak olduğunu soyledi.
Bugün çok üzüldüm, sürekli bu konuyu düşündüm. Kendim birini yakışıklı bulduğumda bu kadar uzun süre konusunu yapmadığım ya da konuşma isteği duymadığım için ortada bir gariplik var gibi hissettim. 7 aya yakın süredir beraberiz, daha önce böyle bir durum olmamıştı. Iki gun once bu konuyu acmadan beni sevdigini dusunmuyorum dedim cok sasirdi seni cok seviyorum dedi. Baska da önemli bir sorun yok fakat ben su an ayrilmayi bile dusunuyorum, bu yaptigi sey bana kendimi cok degersiz hissettirdi. Ama olayı ona açmadan ve bunu sorun ettiğimi söylemeden önce kendimi tartmak istedim yanlış mı düşünüyorum, gereksiz bir kıskançlık mı yapıyorum diye. Fikir alabileceğim insanlar olmadığı için şu an etrafımda burdakilere sormak istedim.
Siz ne dusunuyorsunuz, anormal bir durum mu bu yoksa normal ve ben mi abartiyorum?

Herkese merhaba,

Konuya giriyorum: Evliyim, iki sene önce evlendik. Ondan önce de bir, bir buçuk yıl kadar birlikteydik. Çocuğumuz yok. Yaşlar 30.

Geçenlerde biri bana bir mesaj attı, sahte bir hesap olduğu belli, yeni açılmış zira. Bu kişi bana eşime karşı dikkatli olmamı söyleyerek, beni defalarca başka kişilerle aldattığını, aile baskısıyla evlendiğinden gerçek bir evliliğimiz olmadığını, benim de başkalarıyla görüştüğümü söylediğini anlatmış. Tabii ki bunların hiçbiri gerçek değil. Neyse, neticede bu kişi "dikkat edin, kendinizi koruyun" diyor.

Burada birkaç ihtimal olduğunun farkındayım tabii; yalan olabilir, eşim gerçekten beni aldatmış ve bu kadın da aldattığı kişilerden biri olabilir, kadın eşim ona pas vermediği için intikam alıyor olabilir, eşim hakikaten böyle pislik biri olabilir, kadının olayla alakası yoktur da bir arkadaşının canı yandığı için vs dahil olmuştur, kendi ahlak anlayışına uymuyordur vs vs bir sürü ihtimal var sanırım insanın inanmak istediklerine ve düşünce şekillerine göre kabul edebileceği...

Burada bir detay vereyim, sevgili olduğumuz dönemde eşimin beni bir kez aldattığını biliyorum. Kendi aramızda bir şekilde çözdük işte. Şu anda da kendisinin şüphelenilecek hareketleri oluyor zaman zaman fakat hepsinin mantıklı bir açıklaması oluyor, misal eve geç geldiği ya da gelmediği bir akşam oluyorsa bunun işi nedeniyle olduğunu kanıtlayabiliyor.

Şimdi benim sorum, siz bu durumla nasıl başaçıkardınız? "Laaaan!" diye olaya dalmak mı gerekir, kadına cevap yazmak mı gerekir, eşe hesap sormak mı gerekir, bekleyip ağırdan almak, incelemek mi gerekir.

Not: ben rahat bir aileden gelen, maddi imkanları daha güçlü olan, namus/baba evine dönmek vs gibi sıkıntıları hiç olmayan, gerekirse pılını pırtını toplayıp Endonezyaya yerleşebilecek tarz bir insanım. Yani doğru olduğu ortaya çıkarsa "ama aşk, ama koca..." demeden ayrılırım, zira benim için hayatımda huzur daha önemli.

Tavsiyeniz var mıdır ki?

Şimdi bir arkadaşla tanışıp buluştuk...ben erkek tarafı o kadın... Hatta buluşmadan sonra memnuniyetini dile getirdi...eve gidince yaz bile dedi:)... Neyse ardından bayagı mesajlaştık saatlerce birmizi anlattık...anlaştık hatta...ardından 2. Buluşmayı da yaptık...bildiğin her şey yolunda idi.

Hatta 2. Buluşma için tenha yerlere gidelim bile dedi..hep teklifler kendisinden geliyordu...Pazartesi günü az biraz daha mesajlaştık... Derken akşam şarjım bitiyor ben eve geçince yazarım dedi... Neyse ben de aramadın yazdım... Ardından bi baktım başka yerde check in yapmış??? Eve filan gittiği yok hani??

Neyse ben de o akşam aramadım haklı olarak biraz da ona sinirlendim... Gecesinde yazdım ama bir de ne göreyim engellemiş beni... Sabah'ta günaydın mesajı yazdım...sonra döndü filan ben yapamıyorum dedi ...

Ulan yapamayacaksan ne diye bu kadar beni uğrastırdın...her şeyi kendi yaptı kendi kendine de gitti...
Şimdi beni rahatsız etti bu olay...çünkü basıma ilk defa böyle bir olay geliyor...kendi beni tüm sosyal mecralardan ekledi...arada atar yapıyor bana twıtrrdan filan...şimdi ben bununla bağlantılı oldugum sosyal mecradan sileyim filan mı?? Yoksa gözönünfe mi kalsın ???

Artı bana aynen sunu kullandı...ben seninle değil kimseyle yapamıyorum..galiba ben bunu beceremiyorum gibisinden bir seyler dedi... Ben de darılmaca kırılmaca olmasın aramızda dedim..yolun acık olsun filan...

Bunu bana biri açıklar mı?? Her anlamda sen yanaş sonra olmadı de ?? Ben 23 o 21 bu arada

Okumak isteyenler için uyarı; uzun bir yazı olabilir, tamamen anlamsız olabilir, anlatım bozuklukları olabilir. Sonu nasıl bitecek bilmiyorum ama sanırım sadece yorum yapmanızı istiyorum.

Yakın bir arkadaşımın üniversiteden sınıftan arkadaşıyla tanıştık internet üzerinden. Sık sık ortak arkadaşımızla konuşurken birbirimizin adını duyuyorduk ve bir an öylesine esti facebooktan arkadaşlık isteği gönderdim. Amacım konuşmak değildi ama o mesaj attı ve o gün güneş doğana kadar konuştuk. Ben erkeğim ortak arakadaşımız ve o kadındı.

Ortak arkadaşımız beni uyarmıştı arkadaş kalın diye daha en baştan ve ben de bir ilişki istemiyordum şu an. O da aynı şekilde arkadaş kalmak istiyordu ve kendini tutuyordu. Ama birbirimizden hoşlandık. Gün geçtikçe daha çok. Her gün sabaha kadar konuşmalar, sesini duymak istemeler yüzünü görmek istemeler. Bu arada farklı şehirlerdeyiz. İkimizde aramızdaki şeyin farkındaydık ama uzak duruyorduk. Bu sırada arkadaş olarak 1 ay'ı devirdik.

Bir gün ortak arkadaşım sevgilisiyle beni ziyarete gelmek istedi ve bu kızı da ikna etti iş bundan sonra biraz değişti. Çünkü eğer kızla buluşma iyi giderse bir ilişkimiz olabileceğini konuşmaya başladık. Bir kaç gün geçti, gelecekleri gün yaklaşıyordu ama ortak arkadaşımız yolda yürürken bileğini burktu ve bir hafta yürüyemezlik ihtarı aldı. Tam da gelmelerine 2 gün kala. İş iptal oldu, beni çağırdılar çok emrivaki şekilde olmaz dedim. Kızla tartıştık, sinirlendik gece telefonda konuşurken sevgili olduk.

Güzel başladı, birbirimizi tanımaya başladık. 16 Mayısta başladı, iyiydi aramız. Onun için normalde yapmayacağım şeyler yaptım, o da kendini bana açtı. Ancak sık sık dengesiz olduğundan bahsediyor ve korkuyordu. O an seviyor olsa da işleri batıracağından korkuyordu çünkü hep öyle yapmıştı. Bir anda bütün aşkı uçuyordu. Ben öyle olmayacağını bu sefer farklı olacağını söyledim belki onu inandırmak için bilmiyorum.

4 Haziran sanırım hatırlamıyorum, final gerginlikleri, aile sıkıntıları derken bu pek iyi değildi soğuk davranıyordu ve o gün onu rahat bırakmamı düzeleceğini söyledi. Bir süre rahat bıraktım gün sonunda biraz tartıştık gibi bu da “tamam iyiyim döndüm sana” dedi, aslında iyi olmadığını ama daha fazla bekletemeyeceğini düşünmüş kendini zorlamış aslında sonradan öğrendim. Neyse bu denese de gerildik o gün ve sonradan “Ne hissettiğimi ne istediğimi bilmiyorum” dedi. Yapacağım bir şey yoktu “iyi geceler” deyip kapattım telefonları ve bana ulaşacağı bütün alanları.

O özürler dileyen mesajlar atmış, ağlamış. Defalarca aramış bana ulaşmak için ancak ben gece 3te uyanıp telefonu açınca aramalarından biri sonuca erdi. Kızgındı ağlamamak için tutuyordu biraz kendini. Sevdiğini beni kaybetmek istemediğini söyledi. Bu arada ben iyi çocuktum, ona değer verip koşulsuz seven aptal sevgili, onu mutlu eden iyi hissettiren ve o an için benim gibi onu seven başka birini bulamayacağını düşündüren biri. Yani bu yüzden beni kaybetmek istemiyor olabilir.

Neyse o günden sonra yine de eskisi gibi olmadı, o aşk yoktu. Soğumuştuk biraz, arkadaş gibiydik ben ona doğum gününde yanına geleceğimi söyledim ki bu da 9 Haziran. O güne kadar idare etmeye çalıştık yani düne kadar. Burayı biraz açmak gerek, ikimizde o günün önemli olduğunu biliyorduk. Ben onu bırakmak istemiyordum normalde insanların uzatmadan tamam deyip hayatından çıktığını söyledi ama ben bunu yapmadım. Onun için uğraştım geçici olacak düzelecek diye. Veya düzelteceğim diye.

Kalktım gittim yanına, sarılarak karşıladı, biraz yürüdük koluma girdi, parkta oturduk, yine yürüdük. Başka parkta oturduk, öpüştük hediyelerini verdim, sarıldık. Huzurluyum dedi, ne güzel dedi, taksiyle benim geri dönmem için gara giderken keşke evimiz olsaydı şimdi. Gara değil eve gider yatar film izler, dinlenirdik dedi.

Ben her şey iyi güzel sandım. Bu ana çok şey bağlamıştık çünkü beni görüp ne hissedeceğini bilmek istiyordu, sordum ona korktuğumuz olmadı dedi, iyiyiz dedi. Sevindim. Sonra dönüş zamanım geldi sarılıp vedalaştık. 4 saat yolum vardı o da arkadaşlarıyla buluşacaktı doğum günü kutlaması için. Beni boş ver eğlen arkadaşlarınla dedim. 3 saat kadar sonra yurduna döndü. Bira almış yurda içti, kafası biraz güzel oldu. Uyuttum ben bunu telefonda konuşarak.

Sabah oldu yani bu sabah. İsmimi söyledi sadece mesajla. Ne oldu dedim uyanınca, nasılsın napıyorsundan sonra. “Olmuyor” dedi “Bir şey hissetmiyorum”. “Dün iyiydi hani?” dedim, “Tam olarak değildi yalan söyledim. Seni özlemem gerekiyordu özlemedim”. Olabilir henüz çok az süredir beraberdik, hislerini öğrenmeye çalıştım, tamam bu kadar kısa sürede sevmek zaten zor olabilir gerçi başta sevip sonra sevmemek garip olsa da. Neyse en azından benden hoşlanıp hoşlanmadığını sordum hoşlanmıyorum dedi. Bundan sonra diyecek bir şeyim kalmamıştı. Halbuki doğum gününde o kadar öpüşüp sarılmalar mutluydu, arzuluydu. Sabah birden böyle. Neyse, “kendine iyi bak” dedi “sen de” dedim bitti. Biraz boşluktayım. Hayatımda pek fazla şey yok, aşkı seviyorum ama. İyi de biriyim. İlginç yani. İçimi dökmek istedim sanırım okuyanlara teşekkürler, hayatınız aşk ve mutluluk dolu olsun.

olayı kolayca anlatmak için öylesine isim veriyorum.

Ayşe - sınıftan bir kız
Melis - Ayşe'nin arkadaşı

dün Ayşe ile otobüse bindim. Ayşe ile yakın arkadaş sayılırız. birlikte gidiyoruz. daha sonra otobüse Ayşe'nin bir arkadaşı yani Melis bindi. ben Melis'i tanımıyorum. Ayşe ile Melis konuşmaya, muhabbete başladılar. ben de o sırada yanlarındayım tabi. 4 5 dk.lık muhabbet oldu zaten, çok az dahil oldum muhabbete, mezuniyet ile alakalıydı. Neyse demek istediğim Melis çok güzeldi. Ondan bayağı hoşlandım. Daha sonra ben ve Melis otobüsten indik ama o başka bir arkadaşıylaydı ve o başka yöne gitti ben başka yöne gittim.
daha sonra ben Ayşe'ye mesaj attım "o kız kim, çok güzel kızmış <3" filan diye. o da cevap yazmış "çok şaşırdım, sen böyle şeyleri hiç söylemezdin. bir arkadaşım seni tanıştırayım istersen" diye. gerçekten de ben bu tip şeyler yapan biri değilim ama bu sefer kızdan çok hoşlandım ve böyle yaptım.
bundan 20 gün sonra mezuniyet var. mezun olacağım. anladığım kadarıyla Melis de mezun olacak bu sene. önümde 20 gün var. ne yapmam lazım? bu iş olur mu? o kızla nasıl bir araya gelebilirim? bu işlerde çok acemiyimdir. bir akıl verin.

Arkadaşlar Merhaba,

Biraz çetrefilli yaşanan ilişki bir sonucunda ayrıldınız diyelim ama kalbinizi çok kırarak terk edip gitti karşı taraf. İlişki süresince de çok yakın arkadaşınızla aynı ortama soktunuz bu insanı ama çok samimi değillerdi.Ayrılık süresince ve daha sonrasında karşı taraf sizi her türlü ortamdan engellemesi yüzünden konuşamadınız ama bir süre sonra yakın arkadaşınızla iletişimde olduğunu öğrendiniz. Karşı tarafa hala öfkeli olduğunuz için onların konuşması, geyik yapması sizi rahatsız etmez mi? Yani bu sizin açınızdan rahatsız edici bir pozisyon olmaz mı? Rahatsızlığınızı dile getirince konuşulan konunun sadece siz olduğunu söyleyince de artık sizin konu edilmeyeceğini ama yine de görüşüleceği cevabını aldınız. O arkadaştan biraz soğur musunuz? Paylaşımlarınız için şimdiden teşekkür ederim.

Sevgili çiftler, yalnızlar, umutsuz vakalar hepiniz bakın bi.
Şimdi sevgilinizin (2-3 aylık sevgili olduğunuz zamanlar)facebooktan skypetan falan filan işte bi yerlerden başkası ile konuştuğunu görseniz ( böyle canımlı bebeğimli, sevgili olmadan önceki konuşma dönemi olur ya o şekilde ) ama hiç buluşmasalar, fiziksel olarak hiçbir şey olmasa sizce aldatmak sayılır mı? Bence sayılır. Ama bir de sizlerin görüşlerini merak ettim.

çok seviyorum be abiler koltukta uyuduğununda uyandırmadan taşımak için 10metre mesafeyi yarım saatten alıyorum göğsümde uyurken rahatsız olmasın diye nefes alış verişimi ona uyduruyorum yemek yaparken eli kesilse saçı biyere takılsa sanki dünya başıma yıkılıyor biliyorum belki ilerde çok acı çekicem ama şuan sadece sevdiğimi hissediyorum

Ayrılali 2 seneye yakın zaman olacak. Ayrılmayı isteyen taraf o'ydu ve bittiği günden beri bir kere bile iletişim kurmadik ikimiz de.. facebook ve instagram da beni engellemis olmasının sebebini bilememek kafami meşgul ediyor ve aman ne hali varsa görsün diyemiyorum. Akliniza bi fikir geliyordur belki neden sizce ?

www.eksiduyuru.com

konu buydu. önerilerinize uyarak nikaha gittim.

whatsapp'tan ltfedip attığı davetiyeden gördüğümüz üzere, evlerinin önünden servis kalkacaktı nikah dairesine.

gitmeden bir gün önce diğer arkadaşım aramış bu kişiyi. sormuş istediğin bir şey var mı? biz kızlarla bizde kalıcaz, istersen erken gelebiliriz diye. gerek yok demiş.

gittim nikah salonuna girmeden elim ayağım titredi, sinirlendim, duygulandım vs. çok yabancı gibiydik. sanki her gün konuştuğum, dertleştiğim kadın değildi evlenen. takısını taktık, sadece öptüm geçtim, hayırlı olsun demedim/diyemedim. iğrenç hissettim.

eve geldiğimizde facebook'tan işyerinden arkadaşlarının eve gittiğini, odasında fotoğraflar çekildiğini gördüm. nikahtan sonra da eve gidilmiş, öyle sohbet muhabbet falan vs.

biz üç kişiye ise komşunun kızı muamelesi vardı. ne bok yedik de böyle davranılıyoruz anlamadım. dedikodu desen aramızda yapılmaz, kötülük yaptık desek imkanı yok.

kendimi eski sevgilimin nikahına gitmiş gibi hissettim. eve dönünce oturdum ağladım, kendisini o kadar seviyormuşum ve değer veriyormuşum ki dayanamadım yaptıklarına.

bunları niye yazdım; sizi seven ve değer veren arkadaşlarınıza böyle bir şey yapmayın :/

Geçen bir arkadaşımla konuşurken aklıma geldi. Ben birinden hoşlanıyorsam ve o kişi karşılık vermiyorsa, -o kişinin hayatımın insanı olduğunu düşünsem bile (ki ciddi ciddi böyle hissettiğim oldu)- gurur yapıp arkamı döner giderim. Bir süre sonra da o kişiden soğurum zatenn. Uğraşmam kimse için.

Arkadaşım ise hayatında en uzun süre birlikte olduğu kişiyle ilk tanıştıklarında ona nötr yaklaştığını, sonra kızın onun için çok çabaladığını, böylece kıza bağlandığını, onu sevmeye başladığını ve yıllarca beraber olduklarını söyledi.

Ben hep "zorla güzellik olmaz" düsturunu takip ettim ve bana karşı aynı hisleri paylaşmayan kişinin daha da peşinden koşarsam kendimi itici ve yapışkan göstereceğimi, karşı tarafın götünü daha da kaldıracağımı düşündüğümden bıraktım gitti. Acaba doğru olması gereken hoşlanılan kişi için çabalamak mı?

Siz ne diyorsunuz? (Şu an için hoşlandığım biri yok, genel soru)

Kendi iliskilerime ve etrafimdaki iliskilere bakiyorum, ciftler arkadaslariyla beraber bir organizasyon yaptigi zaman daha cok erkek tarafinin arkadas grubuyla takiliyorlar. Sizde nasil ?

Kız arkadaşım için öyle çok abartılı olmucak ki zaten kendisi de böyle şeyleri sevmiyo pek basit ama güzel anlamlı bi sürpriz yapmak istiyorum acaba aklında böyle bişey bulunan birileri var mı varsa yardımcı olabilir misiniz???

var mı sizin çevrenizde de? hani ''ben şimdi buna ne yazayım abi'' kılıfı altında ortam çocuğuyum ayağı yapan kekolardan bahsediyorum.

bunun bir üst modeli de ''seviştiği insanları anlatan dallama''dır sanırım.

tutma o telefonu bana doğru bübbbst!!!

selamlar,

italyadan sevgiliye ne hediye alınır ki? moda markalardan bi ürün almak haliyle imkansız. limoncello filan olmuyor alkolle arası pek yok. geriye ne kaldı ne alınır ki?