hayatı çok da doğrusal görmemek lazım.

28 29 30 31 32 görmüş ve geçirmiş bir insan olarak, maddiyat olarak birçok değişiklikten bahsedebilirim fakat manevi, ruhani, spritüel vs. olarak mühim şeylerin çoğu sabit.

edit: anlatım bozukluğu.

rockçıların neden genelde 27 yaşında öldüğünü şimdi daha anlıyorum.

son 5-6 yılımı resmen uyutulmuş gibi hissediyorum..sonrası karanlık gelmeyin.

28 yaşındayım. Dört senedir çalışıyorum. Maddiyat açısından bakarasak birkaç hafta önce beş haneli bir maaşla üçüncü işime başladım. Fakat hala dört sene önceki hayat standardımda devam ediyorum. Enflasyon ve dolardaki artış sebebiyle çalışıp çalışıp hayatımda hiçbir şeyin değişmemesi beni psikolojik anlamda çok yıpratıyor. Anca kenara köşeye az bir miktar para atabiliyorsun ama kenara attığın anca para ufak tefek şeyleri finanse edecek kadar oluyor.

İş hayatında tam olarak istediğim yerde olamasam da iyi kötü ilerlemeye çalışıyorum. Önünüze hangi fırsatların çıktığı ve bu fırsatların size ne tecrübe kazandıracağı önemli olduğu için gelişim konusunda işin içine biraz da şans giriyor. Fırsatları bazıları erken yakalıyor, bazıları geç. Çok takmamaya çalışsam da yaşım itibariyle biraz daha tecrübeli olmam gerekiyordu.

Sosyal olarak da bitik durumdayım diyebilirim. Arkadaşım yok. Pek konuşkan biri olmadığım için yenilerini edinmekte zorlanıyorum. Edinsem de öyle eksikliği hissedilecek biri olmadığım için düzenli görüşmüyorum kimseyle. 10 sene önce çözmüş olmam gereken problemleri hala hasır altı ediyorum. Sebebi de ne zaman üstüne gitsem hüsranla sonuçlanması. O yüzden bu saatten sonra sorunları çözmek yerine bunları kabullenmeye çalışmayı planlıyorum. Zira bu saatten sonra karakterimde değişiklik olacağını zannetmiyorum.

Hayatım işe gidip gelmekle geçiyor. Tek başıma tiyatro, konser gibi etkinliklere katılmaya çalışsam da onları yapmaktan da sıkıldım artık. Evden çıkasım gelmiyor. Hayatta hiçbir şeyden zevk almıyorum, hiçbir şey beni heyecanlandırmıyor. ölmek istememek ama yaşamaktan da zevk almamak durumunu oldukça uzun süredir yaşıyorum. çok sıkıldım gerçekten.

Yaş 24.
Şu an ki işimin en azından 3 katı maaşa sahip olmak ve düzenli bir ilişkiye başlamış olmak hedefim. Hatta evlenmeye bile karar verebilirim ilişkimin geçmişine göre.

Kadın 40+
28 yaşımı çok güzel hatırlıyorum. 25 yaşında işe başladığım düşünülürse ben ilk hedefimi 30 yaş için koymuştum. Yurtdışı iş tecrübem olsun istiyordum. Tam 30 yaşında expat oldum. Ondan sonra ülkenin durumu vs. 35 yaş hedefimi ancak 40'ından sonra gerçekleştirdim.
Bundan neyi çıkartıyoruz; hedef belirlemek iyi, ama gerçekleşmezse moral bozmak yok, devam...

30 yaşıma gireli 3 hafta oldu. acayip bir şekilde 27-28den sonra fiziksel olarak yorulmaya başladım. hem de belirgin bi şekilde. gün içinde fiziksel aktivite olarak yorucu işler yapmasam da eve yorgun olarak geliyorum. en çok da bu canımı sıkıyor. 28 yaşıma kadar görmek istediğim yerleri belirlemiştim. 1 tanesini geçen ocakta olmak üzere hepsini gerçekleştirdim. sırada görmeyi istediğim yerler var ama onlar hakkında şu an plan yapamıyorum. iş olarak üst kıdeme geçtim ama parasal olarak asla tatmin etmiyor. belki tekrar eski pozisyonuma geçebilirim bilmiyorum. dünya görüşüm de aman aman değişmedi ama artık olaylara daha az şaşırıyorum ya da hiç şaşırmıyorum. önceden bana yapılanlara çok takılırdım şimdilerde pek umursamıyorum. sosyal çevrem yok denecek kadar az öncesinde de öyleydi. yakım çevremde çok kalabalık insan olmasını sevmiyorum zaten. 28 yaşında hiç görmediğim, hiç bilmediğim bir şehre taşınarak sıfırdan başladım her şeye. yeni bi düzen kurdum kendime. şu anki halimden de yaşadığım şehirden de memnunum. kendime daha çok değer vermeyi öğrendim. hayatta istediklerimi nakit ve vakit olduğu müddetçe ertelemiyorum artık.

şu an 38,99 yaşındayım :)

ilk kez yurt dışına çıktım. uzun yıllar çalıştığım (9 yıl) ve artık bunalımlara girdiğim işten ayrıldım ve nefes almaya başladım. mali müşavirlik stajımı yapıyordum o yıl ayrıca. ufak ufak siyasetle ilgilenmeye başlamıştım.

28'e 1 senem kaldı.

valla ben genelde pozitif bir insan olduğumdan mıdır bilmiyorum ama keyfim çok yerinde. geçmişte yaşadığım kısa süreli bir-iki sıkıntılı dönemi saymazsak bu hep böyleydi. hayattan ne istediysem oldu. atla deve bir şey de istemedim gerçi, çok kanaatkar bir insanım genel olarak. iyi insanlarla karşılaştım; bu büyük bir şanstı. beni bulunduğum konumdan yukarıya taşıyan, bana huzur veren, mutlu eden insanlar. şu 27 yıl içinde yaptıklarımla gurur duyuyorum. bir kez daha hayata gelsem bu kadarını başarabilir miydim bilmiyorum.

gelmiş olduğum yerden memnunum kısacası. sevdiğim adamla, 2 kedimle, hafif çılgın ev arkadaşımla, en çok yaşamak istediğim semtte oturuyorum. severek yaptığım bir işim, iyi yöneticilerim var. çalışma arkadaşlarım yükselme hırsından gözü dönmüş tipler değiller. zaten benim de "ceo olayım milyor dolarlar kazanayım" gibi bir hedefim yok. şirkette yükselip daha fazla iş sorumluluğu alıp rahatımı bozmayı kesinlikle istemiyorum. aslında maaşım fazla değil ama gereksiz harcamalarım pek olmadığı için bana yetiyor. sık sık kamp yapıyoruz, doğada olmak çok iyi geliyor. düzenli olarak yoga yapıyorum. ideal bağyanlara göre biraz tombiğim. boğzıma düşkünüm, yoga da kiloya fayda etmiyor ama neyse ki erkek arkadaşım böyle seviyormuş ^^ yarım dünya olduğumda da "böyle seviyorum" der mi acaba.

28 yaşım için de hedefim şu anki hayat standardımı korumak. belki ufak tefek iyileşirmeler yapılabilir.

yaş 27.

1 buçuk senedir anksiyete ve majör depresyonla başa çıkmaya çalışıyorum. çok yorgunum. ruhsal olarak o kadar yorgunum ki hiçbir fiziksel aktivite yapmasam da yorgun hissediyorum. iş konusunda zor bir sene geçirdim.

28'le ilgili hiçbir planım yok somut olarak. biraz akışına bıraktım sanırım. hayalim de yok. hayal kurmayı elinden alan bir hastalıkmış bu. herhangi bir sağlıklı insanı çok mutlu edecek şeyleri gözünün görmemesiymiş. 28'le ilgili planım yok. daha beteri beklentim var. şu lanet hastalıktan kurtulmak istiyorum. mutlu geçirdiğim günüm olsun istiyorum. başından sonuna mutlu olduğum, huzurlu olduğum bir gün. tek beklentim iyileşmek.

Kadın, 23'e 2 hafta kaldı.

Daha yolun başında bile değilim gibi geliyor bazen. Okul bitti iş güç bir şeyler yapmaya başladık işte. 28'e 5 yılım var. Bence bu her yaşın önündeki 5 yıl'lar hedef koymak ve gerçekleştirmek için ideal bir zaman dilimi. Çok uzun vadeli değil fakat önünü görebileceğin kadar da yakın. 28'ime geldiğimde mesleğin ilk yıllarında kendini kanıtladı olarak anılmak istiyorum. Birçok yeri gezmiş görmüş, kendini daha da geliştirmiş, kendi kazandığını dilediği gibi harcamış ve hala bekar kalabilmiş biri olarak kendimi hayal ediyorum. Hayatının en güzel günlerini yaşamış biri olarak 30'larıma adım atmak istiyorum.

30 yıl geçti üstünden, yine de çok net hatırladığım yaşlardan biri 28 yaşım.
Evli ve iki çocuk annesiydim, çalışıyordum. Büyük kızım o yıl okula başladı, iş hayatımdan memnuniyetim zirveye yakınsadı, güzel olaylar oldu... Aynı zamanda annemin rahatsızlığı yıl sonunda vefatıyla hayatımın o zamana kadar en büyük üzüntüsünü ve acısını yaşadım.

İçsel olarak çok kuvvetli, iyi hissettiğim yaşlardan biridir 28 yaş. Sanki öncesinde mutfaktaymışım da o sene sofrayı kurma zamanı gelmiş, tadını çıkarma zamanları başlamış gibiydi. Pek çok eksiğim, yapmak istediklerim vardı ve ben hepsini yapabilecek gücü hissedebiliyordum. O sene çarşaf gibi bi liste yapmıştım, 5 yıl sonra listedeki hemen herşey gerçekleşmişti. Gerçekleşmeyenler de zaman içinde vazgeçtiklerimdi.

Güzel bir yaş 28.

Şu an 26 yaşındayım. Ilkokuldan beri sadece 1 sene okumaya ara verdim. Artık şu okulları bitirmiş ve isg b sinifi uzman olup çalışıyor olmak istiyorum.

28 yasimdan sonra evlenmek istiyorum, butun eyaletlerde storelarim olacagini dusunuyorum, kendi sirketimi marka yapmayi hedefliyorum, olur da 4 yil sonra bu entryi okursam, neler degistigini editleyecem 4 yil sonra :)

23 yaşındayım.

28 yaşında olduğumda, iş yerinde yükselmiş ve sevgilimle evlenmiş olmak istiyorum.

1 yil kaldi. Pek bir somut hedefim ya da hayalim yok.

28'e kadar kendime hedef koyma hedefi koydum. :)

28'i azıcık geçtim.

27 kırılma oldu bende. aslında hayata dair yaptığım para, iş, kariyer vs. vs. planlarım iyi kötü yolunda gidiyordu. ama olmayan bir şeyler vardı, bilmediğim bir şeyler vardı, beni boğan bir şeyler vardı.

o zamana kadar, hayatı ve kendimi iyi kötü çözdüm, yolu da buldum güzel bir hızla gidiyorum diyordum.

aslında hiçbir şey çözmemişim. bunu çözdüm. 27 ve sonrasının bendeki en büyük etkisi budur.

mayış kaç katına çıkarmış, hatunla evlenir miymişiz filan... bunlar vakti nasıl geçirdiğimizle ilgili şeylermiş sadece :)

hayatımı değiştirecek kararlar vermemi sağlayan yaş olmuştur.
Aynı zamanda ev-iş-ev-iş azıcık kalan zamanda arkadaşları görme ve sevgiliyi görmek için sehir değiştirmeceler derken kafayı yemeye başladığım, hayattan soğuduğum yaştır. iş yerinde yaşadığım zam alama/sorumluluk artışı/yükseltmeme
(1yılı geçkin süredir yok o müdür alınsın yok bu fabrika bölünsün yok holding kurulsun titlelar netleşsin diye oyalamalar) derken yurtdışına gitme kararı aldım. ailemin desteği ve o zamanki sevgilimin engel olmayışı sayesinde 28yaşımın sonuna doğru yurtdışına çıktım. sonuç: birlikte gelmeye karar verdiğim ex-sevgili gelemeyeceğini söyledi, prestijli işlerde çalışmak yerine daha az prestijli işlerde çalıştım ama net bir şekilde daha mutlu bir sene geçirdim. hatta hayatımda verdiğim en güzel karardı diyebilirim. o yüzden hiç bir zaman geç değildir ister 18 ister 38 olun sevmediğiniz bir döngüye girdiyseniz söylenen birisi olmayın. dur diyerek çözüm arayın.

28'e nereden baksan 4 ay kaldı.(kadın) Krediyle araba aldım şuan feci belim büküldü. Enflasyondu, kiraydı, faturalardı derken sürünüyoruz.Benim 4 ay sonrasından tek beklentim iyi anlaştığım, eğlendiğim, düzenli bir ilişkimin olması, bir de şu lanet hayatta yalnız kalmamak o kadar...

28 oldum sayılır.

Daha evvel iyi bir iş iyi bir eş ve 2 çocuk olan hedefim gerçekleşmiş durumda.

Hedef degiskenlige uğradı ülkenin mevcut durumundan ötürü.

Şu anki hedefim önümüzdeki yildan itibaren Almanya'da çalışmaya devam edip master yapmak. Bu hedefime çok yakınım. Hali hazırda zaten çalışıyorum. Almanca ogreniyor ve master için şartları oluşturuyorum. İş kendiliğinden olacak gibi. 33 yaşımda çok iyi bir pozisyon yakalamayi ve artık maddi konuları dert etmeyi bırakmayı hedefliyorum. Çocukların gelecegi bu anlamda benim icin hedef belirlerken ilk kıstas oldu. Yoksa şu an gayet rahatım. Arada türkiye deki sacmaliklardan bunalsam da eşimle beraber maasimiz 5 haneye ulaştı sayılır. Bu da çocukları dusunmesem bana yeter. Ama olmuyor. Herşey Almanya da bu kadar iyiyken neden olmasin?

28 yaşıma birkaç gün kaldı. sanırım 28 yaşımı tamamlayamayacağım diye hissediyorum.

28 yaşındayım.

25 yaşında doktoraya başlamak yerine sıfırdan yeni bir kariyere başladım. yaşıtlarımın yarısı kadar maaş alsam da ben kendi seçimim olduğu için isyan etmiyorum. geçen hafta hayatımı değiştirecek bir teklif aldım ama sıçtım batırdım. dünyanın en büyüklerinden birinde çalışabilirdim. şu an paralel evrende olmuştur inşallah diye düşünüyorum.

özet: yine de allahtan ümit kesilmez

karnıyarık+cacık

musakka+yoğurt/ayran/cacık
salçalı, domatesli cillop gibi tas kebabı :)

not: sabah sabah canım çekti...

mantarlı et
barbunya pilaki
Patlıcan musakka

+
kuru fasulye, nohut, nohutlu pilav...

Ben şey gibi yiyorum, ne deniyor ona, hani meal in a bowl olayı vardır ya. Ben aşağı yukarı kendi pişirdiğim bütün yemekleri öyle yiyorum. Cem Yılmaz'ın deyimiyle -pilav yiyorsam, pilavdan altlık yaparak üstüne/yanına sebze yemekleri koyuyorum, zira vejeteryan olma denemelerindeyim. Kabaklı, garnitürlü bir sebze yemeği yapıyorum, en çok onunla beğeniyorum.

Migros'ta hazır döner satılıyor. Onlardan al, tavaya at, domates ekle. 10 dakika suyu karışacak. sonra pilav yanında mis.

Ben et yemediğim için denediklerine benzer bir örnek veremiyorum ama patlıcanın her türlüsü çok yakışıyor bence pilava. Bir de tabii ki nohut ve kuru fasulye.

patlıcan musakka
çoban salata

Sabah50+
Yatsı 30-

Gibi bir cevap mı mesela?

İbadet özelinde bakacaksak illa camiye/ibadethaneye özel olmadığından dolayı yani temiz olan her yerde ibadet edilebildiğinden dolayı zaten böyle bir problem oluşmaz.
Geçersiz soru.

Ha sorun sabit sayıdaki binaya herkesin girmesi gerektiği problemiyse sorunu ayrıca o şekilde açabilirsin. Soru o şekilde geldiğinde tartışırız.

birinden hiç "abi cami çok kalabalıktı geri döndüm" gibi bişey duymadım ^^
yeryüzü allahın mescididir der işin içinden çıkardım ben ^^

insanlar illaki minaresi olan yerde kılmak istiyor. temiz de olsa pak da olsa başka yerde kılmayacağız diyor. camiler bizimdir diyor. camileri nasıl paylaştıracağız. bina girişiyle ilgili değil sorum.

bir binaya en fazla sayida insani nasil sokariz gibi bir deneysel soru olmus. birbirlerini yerler, yapacak bir sey yok baska, illa gireceklerse.

yeryüzü mescid zaten. camiye, minbere, mihraba, minareye gerek de yok. öyle cafcaflı süslemelere, ahşap/çelik işlemeli kapılara, mermerden falan filanlara...

dediğin gibi bir durum tarih boyunca olmadı, olacağını da sanmıyorum. bayram ve cuma namazları haricinde ve kandil akşamları haricinde genelde boş zaten camiler. o kadar halı, ısıtma tertibatı, klima...

memlekette, mahallemizdeki caminin bir sürü borcu varken (oraya taşındğımızda daha temeli bile yoktu, inşaatına yardım da ettik, çalıştık da), üç beş kişi oturup doğalgaza geçme kararı alıyor ve "hadi cemaat para...". bir de cemaat hep şikayetçi ısınamamaktan. 60 bin civarı gibi bir rakama mal olmuştu. filanın dediği gibi, "bana mı sordunuz doğalgaza geçerken?"

geceleri ışıklarının yanması, her yıl bir yerlerinin yıkılıp yeniden yapılması...

en son rakam bildiğim kadarıyla 81 bin. türkiye'de Allah'ın 81 bin evi olup da, sokakta bir (1) tane evsiz olması benim kanıma dokunuyor, vicdanımı rahatsız ediyor.

iki yıldır falan ne bayram ne cuma namazına gitmiyordum. bir on-on beş kez sabah namazına gitmişimdir. o vakti seviyorum. berkinime laf edince cemaat; camiden de, cemaatten de... soğudum. bir buçuk ay kadar önce bir cuma namazına gittim sadece, abdestim duruyorken sabahtan.

din de sadece din değil maalesef. bak cahil cuhela yakıp yıkar demiyor, "black friday"e özel hutbe yazıyor diyanet. o kadar zulüm varken memlekette; rüşvet, yolsuzluk, rant falan filan... işleri güçleri köylü kafasıyla ayar vermekte.

şimdi hani, o cihadistlerin "din yalnızca Allah'ın oluncaya kadar, onlarla savaş" ayetini kan dökme olarak algıladığı gibi; ben de bu gerici, yobaz zihniyetle mücadele olarak algılasam, çok doğru yapmış olurum ama kanla, kılıçla değil. lafla, sözle... sözün de hükmü yok bu devirde. Allah'a değil adamına tapıyor; paraya, güce tapıyor insanlar.

hangi birini diyelim ki... herkesin gördüğü bildiği gibi, maşallah(!)... pek bir geniş mideler, vicdan sıfırın altında.

artık susuyorum daha çok. deli gibi sağa sola yazar çizer, her yerde konuşurdum. bir halt ettiğimi sanırdım, meğer boşa çaba... kendimi yorduğumla kaldım.

dediğinle ilgili de bir şeyler demiş olayım. caminin cemaati kaldırmamasından değil de, sözde güvenlik sebebiyle israil yapıyor bunu. mescidi aksa'ya -sanırım- 60 yaşın üstündekiler alınıyor sadece.

güldü, konuştu, oyun oynadı diye bir çocuğun; elini farklı/yanlış bağladı vs kalbi kırılacaksa, dinle/camiyle arasına mesafe girecekse o cami de, o cemaat de olmasın zaten. o namaz da namaz değil.

hep şekil, hep şekil... eski camilerde bir huzur var, yenileri beton ve süslü yapılar sadece. çoğunda o manevi huzur hissedilmiyor.

gittim mi, gittim diye de camiye gidilmez ki...

beraber oturup içtiğin adam bile; kendi çapında hırsızından, büyük götürene kadar din polisi oluyor birden, bu meseleleri konuştuğunda. hemen aforoz, hemen "atayist, komonist" bilmem ne yaftaları...

çok sevmiyorum bu din/cami muhabbetlerini. iki yüzümüz de sırıtıyor görebilene, kabak gibi.

first in first out sistemi uygulanır. camiiye giren her zaman mümkün olan en ön safta namaz kılmak zorunda olur. arka kapıdan girilip önlere geçilerek, namaz bitince ön kapıdan çıkılır. böylelikle 2 vakit arasında günün her dakikası, giriş kapısında yığılma olmadan bir sirkülasyon sağlanır.

Ben yaş grubuna değil sadakate göre bir ayarlama yapardım. Ezandan sonraki ilk 20 dakika sadakati en yüksek gruba (camiye en sık gidenler), sonraki 20 dakika sadakati daha az gruba.
Ama Cuma ve bayram namazlarında tıkanırsın her türlü, yaş mevzuu da kurtarmaz.

Zaten her vakit arası en az 2 saat olduğunu düşünürsek, 20 dk'da yeni bir cemaat ile namaz kılınabilir.Bu hesaba göre kafadan 6 seans da bir vakit kılınabilir.O bile yetmiyorsa müsait olan her yerde kılınabilir. (spor salonu -stadyum - okul - yol - kahvehane ....)

Kıl geç 5 dk! Kapıya birini koyarsın kılan çıkar arka kapıdan.

'' yani temiz olan her yerde ibadet edilebildiğinden dolayı zaten böyle bir problem oluşmaz. ''

yav camilerin kendisi pis değil mi zaten :/ , ayak kokusu, ayakkabılıkların ordan gelen koku, insanların kokusu

Caminin kapasitesinin yetmemesi cemaatle namaz kılmaya engel değildir. Kaldı ki cemaatle namaz kılmak tek başına namaz kılmaya göre 27 kat daha faziletlidir. Bunu bilen bir müslüman zaten vakti de geçirmemek adına her zaman cemaatle namaz kılmaya önem verir. O nedenle cemaatin yer darlığı nedeniyle bölünmesinin söz konusu olacağını sanmıyorum.

(Eshab-ı kiram zamanında o kadar sık saf tutulurdu ki elbiselerinin omuz kısımları estirdi.)

tefal clipso+ teyzeme ve anneme aldım harikalar. 300 liraya almıştım fakat. şimdi ne kadar bilmiyorum

fissler almistim, cok ama cok memnunum (nette uygun kampanyalar olunca oldukca uygun fiyata geliyor)

Fissler de tefal clipso da güzel markalar. Hangisi içine sinerse onu alabilirsin.

Wmf kullanıyorum, tavsiye ederim.

fissler kullanıyorum, daha memnun olamazdım.

wmf perfect pro

Tamamen bütçe meselesi. Bende Tefal var, ikisi de hediye. Ama WMF bu aletlerin Porsche'si gibi bir şey...

bence kreş ama iyi araştırılmış bir kreş. sosyalleşmesi açısından daha iyi olacağını düşünüyorum.

seneye için düşünüyorsunuz bence tuvalet eğitimini kazandıktan sonra iyi bi kreşe gidebilir. 3,5 yaş için bakıcıdan çok fazla verim alamazsınız. sadece yedirir içirir uyutur. ama o yaş çocuğunun sosyalleşmesi ve akranlarıyla da yavaş yavaş birlikte olması gelişimine katkı sağlar. şartlarınızı bilmiyorum ama ben iyi öğretmenli bir kreşi tercih ederdim.

kreş iyidir, sosyalleşir, arkadaş edinir, oyun oynar.

@dedim ben sana 2.5 yasinda olacak aslinda. Tuvalet egitimi bitmemis bile olabilir. Bir de tam gun kres bu yas grubu icin cok fazla olmaz mi? Yataktan kaldirmak sabahin korunde birakmak, evden ayirmak bilemiyorum.

Kres ve sosyallesme fikrine tamamen katilmakla birlikte tum gun ne yapar sorusu kafami kurcaliyor..

kreş +1

30 aylıksa kesin kreş. artık tam oyun çağı çocuğu, evde tutmanın anlamı yok.

artık eskisi gibi değil, çok güzel kreşler var.

kızım 35 aylık, 8 aylıkkenden beri tüm gününü kreşte geçiriyor. bütün gün oyun oynuyor, dans ediyor, arkadaşları ile itişip birirlerine vuruyorlar, 2 saate yakın uyuyor, ayda bir kreşte tiyatroya gidiyor, yazları haftada bir havuza giriyor (evet kreşte havuz da var. her gün farklı bir bilgi edinip eve dönüyor. defne bana şunu dedi, arda burnunu karıştırdı biz ona "pis" dedik, ev yaptık çatısına parça parça bişeyler yapıştırdık falan.

bazen oyuncak gönderiyoruz, çantasından çıkarıp oynamaya vakit bulamıyor. rahat olun, bir hafta sonra kreşin girişinden koşa koşa gider.

aynı dönemlerde çok yakın bir arkadaşım kreşe göndermeye başladı sizin gibi sebeple.
kız ilk başta gitmek istemedi (1-2 hafta) ancak ondan sonra akşamları alamadılar kızı kreşten :)

kreşe alışacaktır merak etmeyin.
uyku konusunda da kreşten geldiğinde uykusu geleceğinden sabah kalkmakta sorun yaşamaz.
Ancak servisten ziyade sizin bırakmanızı tavsiye ederim.

Merhaba, öncelikle hayırlı olsun. Ve biz burada ne yazarsak yazalım iyisine denk geldinizse doğru, denk gelmediyseniz yanlış olacaktır.

* Büyük kızımı 3 yaşında anaokuluna yarım gün başlattım. Tuvalet probleminin çoğunu çözmüş gibiydi. O sorunun tümden çözülmesine yardımcı oldular. Arkadaştan görerek çok şeyi "sorun" haline getirmeden çözebiliyorlar.

* Kendisinden daha girişken çocukların zorbalığına maruz kaldı. Öğretmenler ne yazık ki "hayat becerilerini öğrensin" diye çok da karışmıyorlar. Bu kızımda travma olmadı belki ama hala daha aklına tam yatmayan bir arkadaş grubu olduğunda yanlız kalmayı tercih ediyor.

* Kaç yaşında başlarsa başlasın çocuklar ilk okul senesinde deli gibi hasta oluyorlar. O yüzden siz kreşe çocuğu verip işe rahat rahat başlayamayacaksınız. O çocuk illa ki hasta olacak, kreşe gidemeyecek.

* İdeali haftanın iki günü oyun grubu + bakıcı, ama maddeten bunu karşılayamam diyorsanız bakıcı diyorum.

o yaş grubu çocuklar genelde erken uyanır zaten. uyku düzeniniz yoksa başlarda biraz zorlar ama daha sonrasında gün boyu hareketli olacağından akşama eve perti çıkmış bi vaziyette gelip uyumak isteyecektir. tuvalet eğitimi tam oturmamış olursa da sınıflarda özbakım becerilerine yardım edecek personel ya da yardımcı abla var mı diye sorarsanız daha sağlıklı bilgi edinebilirsiniz. hatta çocuk sayısı az oluyorsa öğretmenleri bile ilgilenebilir. çağın çocukları bazı şeylere evet mecbur kalıyorlar ama inanın bu onlar için daha iyi. aksi halde dil gelişimi, sosyal normları öğrenmesi, toplu yaşama kurallarına uyum sağlaması hep daha geç olacaktır.

"tum gun ne yapar"

cocuk tüm gün evde ne yapiyorsa kreste de onu yapiyor, oyun oynuyor. bizde esim part time calisiyor. sabah ben birakiyorum, öglen yemegini yedirip uyutuyorlar, uyanmasina yakin esim gidip aliyor (bir bucuk yasindan biri gidiyor, simdi 28 aylik). tuvalet egitimi henüz yok, orda altini degistiriyorlar. ama mesela aylar öncesinde daha bizim evde hic bir lafi gecmezken kreste tuvalet lafini ögrenmisti. sanirim bu gidisle ordaki cocuklardan görüp söylemeyi de ögrenecek.

ayrica servis yerine siz birakin +1. biz hava güzelse yürüyerek gidip geliyoruz. kres yolunda bile o kadar cok sey ögreniyor ki. bizimki bir de araclara epey merakli. hele bir de polis arabasi veya ambulansa falan denk gelirsek cok mutlu oluyor. bir de simdi yavas yavas renkleri ögretmeye calisiyoruz. artik yaya gecidinde kirmizi yaniyor duralim, yesil yaniyor gecelim demeye basladi. 10 dakikalik yolda bunlari ögrenen cocuk kreste neler ögrenmez.

olmaz

Olmaz bence de.

Araba şirket arabasıysa / kiralık arabaysa olabilir.

Degil, birakmiyorum o zaman :)

ben kendi laptopumu çokça bırakıyorum bu şekilde, ama iş laptopunda içim rahat etmezdi.

bırak bence.kim bilecek?

Hic rusvet vermedim, belki de oyle bir ortamda bulunmadim diyedir. Bir kere tapuda hazirlamistim ama gerek kalmadi, isimi hallettiler hizlica :)

İş arkadaşlarımdan birine susması ve gün içinde bana daha az dırdır etmesi için bisküvi-çikolata ikram ediyorum. (Kısmen işe yarıyor)

ehliyetsizken bir kere 50 tl en büyük banknot iken trafik polisine vermiştim.

bulgaristan sınırından geçerken eski ehliyet vardı. sınırdaki polis ruhsatı verdi bir çorba parası verin dedi 30 euro mu ne vermiştik. (biraz fazla vermişiz sonradan farkettik aşsldl)

bildiğim kadarıyla hayır.

"rüşvet alan da veren de mel'un'dur." yani lanetlenmiş, yani şeytan! ama bu şeytanlar bir de din alır, din satarlar.

kiralık köpekleri; tuvalet kağıdına basılı paçavralarda yazan aşağılık yandaşlar, parası ödenmiş -sözde- hocaları, trolleri liderlerine taptığı için sorun değil; din ne demiş filan. bunlar geberip hesaba çekilince sorgu meleklerine de atar gider yaparlar herhalde. kafayı iyice sıyırmış durumdalar.

vermedim de almadım da

Vermedim de almadım da. Polise rüşvet verdim diyen de son 7-8 yıl için söylüyorsa bunu yalandır hiçbir polis günümüz şartlarında her yer kamera iken cüret etmez edemez.

İsteyen olursa da birgün ima ederse biri falan, görmesin işimi memurdan çok ne var başkasına yaptırırım. İtin götüne sokarım direkt isteyeni de.

Bir de irtikap var asıl bu problem. Polisten falan hesap istemezler bazı restoranlar falan. En sevmediğim harekettir. Bazı polisler de hesap isteten restorana gitmez zaten. Esnaf hadi salak da buna tama eden memura lanet olsun, mesleğin adını iki paralık ediyorlar.

@bos gezen 4 sene once ehliyetsiz yakalandim 100 lira verdim. Adamlar yerini biliyor sen merak etme

Cevap yazan arkadaslarin pek isi dusmemis olabilir ama rusvet sanilanin aksine cogunlukla pek iki tarafli degil. Aslinda isini yapmasi gereken kilit memurun isini yapmak icin seni zorda tuttugu bir sey. Buna polisten para istemeyen esnaf da dahil. Para isterse ertesi gun isi dustugunde polis ilgilenmez cunku. Yani devletin denetimsizliginden kaynaklaniyor. Ben vermedim elbette arkadas anlatti.

@sen nasil bir insansin

Şerefini satacaksan da iyi paraya sat ucuza gitme diye bir laf vardır polisler arasında.

100 liraya satmış kendini, bir de riske atmış mesleğini gerizekalı eğer dediğin gibiyse.

Bana aynı şekilde teklif yapsa bir vatandaş ben onu da tutanağa bağlar trafik cezasıyla göndermem, tutkularım. Uğraşsın dursun sonra ibreti alem olur.

Biri cep telefonundan kaydetse hadi kayıt da olmasın rüşvet istediğini ima etti diye tarih saat mevki ve sicil no ile bimer'e versen bile çok başı ağrır o memurun.

Veren de suçludur tck'da bunu da unutmayın asla.

dunal

Vatandaş haklarını ve limitlerini bilmediği için oluyor bu olay. 155'e düşen bütün ihbarlar değerlendirilmeye mecburdur. Polis eğer görevini savsaklıyorsa sicilini alıp şikayet edin. Tutup da polisle birebir mülaki olmayın. Polemiğe girip de benim vergimle maaş alıyorsun derseniz hata edersiniz ki bu haddini aşmak olur. Ama şikayet ederseniz uğraşır dururlar o memurla. İlgilenmek zorunda yani.

Şikayeti de şu isimli şu sicilli memur şeklinde yapmak lazım. Sicil kolda yazar İstanbul Ankara yazan kısımın üstünde. Memurun ismini soyadını sorun, söylemek zorunda ayrıca. Saat tarih ve açık adresle beraber verilen şikayetlerde kaçarı yok görev kağıdı, haber merkezi kaydı hepsi kabak gibi çıkar.

Allah isini dusurmesin ne diyeyim. Ayrica memurun, vatanadasin vergisiyle maas aldigi gercek. Bunu belirtmek haddini asmak asla degil. Kendi aranizda hatali bir inanisa girmeyin.

İstediler vermedim:
- Bayram öncesi köprüden geçerken polis durdurdu. "Ehliyette yazdığı halde gözünde gözlük yok" dedi. Lensim var dedim. Olmaz, şimdi ne yapsak, dedi. Görevinizi yapın dedim. Öğrenciydim, kestiği ceza ondan bir şekilde çıkmıştır dilerim. Hiç olmazsa cebine girmedi.
- İş hayatımın başlarındaydım. Adana'da gümrükte yurtdışından gelen bir mühendisin alet edevatına el koymuşlar. Salak ATR belgesiz filan test cihazı sokmaya çalışıyor. Gittik adam aleni "ne yapsak, olmaz ki böyle" diyor. Tesis duruyor mühendisin mallığı ve de rüşvetçi memur yüzünden. En tepe müdürüne gittim, anlattım olayı. "Mal gümrükte beklemez" dedim, ya yurtdışına geri gönderirsiniz ya da evrakları tamamlayayım, çıkartın malı, tesis duruyor". Valla namuslusuna denk gelmişim. Evrakları hızla tamamladık, adam da cihazın girişini halletti. 25 yaşındaydım. Özgüven varmış o zamanlar.

Niyesi mi var? Mevlana farsca yazdi, Yunus Emre turkce.

mevlana yazmis, yunus emre soylemis. yunus emre'nin denilen hic bir eserden emin degiliz bu yuzden, mevlana'nin eserleri, felsefesi daha elle tutulur.

Mevlana'yı new age'e bağladılar, Yunus Emre Anadolu Selçuklu kaldı.

araba sinyal vermiş mi göremedim. ama bence çoğunluğu motorda.

Çok hızlı gidiyorlar çok.. O yol bu hızı kaldırmaz, bu hızla ani bir durumda (Köpek olur, çocuk olur, araba çıkar u dönüşü yapar..) refleks süresi + kurtulma hareketi yetersiz kalır.

Araç sola dönerken sinyal vermemiş evet, ancak yavaşlamış ve görünür şekilde sola meylediyor. Ben bu aracın arkasında olsaydım "bu şimdi sola sapacak" diye yavaşlardım zaten. Motor kullananlar "kenarından kaçıveririm" diye düşünüyor, hızını azaltmıyor, durmuyor, sonuç ortada.

İkisi de kusurlu ama hatanın çoğu motorda, hızdan ötürü. Ayrıca şehir içi böyle dar yolda öyle kafana estiği gibi sollama yapamazsın motorlu da olsan. Şu "yaya geçidi" tabelası ve yaya geçidi şeritleri ülkemizde işlevsiz de olsa, o ehliyeti aldıysan bilmen gereken şey oralarda hız düşürmek yaya olsun ya da olmasın. Kasksız olması da kazanın oluşumunu etkilemeyen ayrı bir kusur tabi. Sonuç olarak bu ülkede kimse şu araçları kullanmayı bilmiyor. Bakkallar ehliyet verse daha dikkatli ehliyet dağıtır.

motorcuyum. bu kazada motor büyük ölçüde hatalı.
1. o yol için fazla hızlı gidiyor.
2. sollama yapabileceği bir yer değil.

durumum itibariyle videoyu izleyemiyorum ama genel olarak konuşucam. Yakın zamanda tam karşımda trafik kazası oldu. Motorcu yolunda giderken salak bir karı U dönüşü yapılmaması gereken yerde buna yeltendi ve motorcu duramayarak arabaya çarptı. Motorcu kendinden geçti, kolu arabanın çamurluğuna sıkıştı kaldı. Yolda giderken özellikle trafik yoğunsa sağ şeritten giderken yanımdan geçen motorculara özellikle yol veriyorum. Aslında böyle bir zorunluluğum yok ama dürüst olmak gerekirse kaza maza mevzusuna karışmak istemiyorum. Belki bir gün sırf bu yüzden solumdaki arabaya sürtücem trafikte.. Yollar ne arabaların ne de motorcuların..

bence burada 2/6 veya 3/5 gibi verirler orani. sinyal vermeme asli kusur sayilmiyormuş. hatanin buyugu motorcuda ama pikap da boş değil.

bir kac kere izledim. motosiklet kullaniyorum. motosikletin nasil hareket edebildigini, neler yapip yapamayacagini biliyorum.

hiz yazmiyor sanirim. araba yolun ortasindan giderken sola parketmeye karar veriyor ve hizini durma noktasina kadar dusuruyor. yani 50'yle falan giderken zort diye yolun ortasinda duran bir araba dusun. araba yavasladikca aralarindaki mesafe azaliyor ve motosiklet solundan gecerim bunun derken araba ayni anda sola park etmek icin manevra yapiyor ve kaza oluyor.

motosikletin hatasi, kendi Adina zibidi gibi korumasiz binmis olmasi. o yol icin yuksek hizi. onceki bir iki sokak birlesim noktasinda hic kontrollu gitmemis. gelen var mi diye kontrol etmiyor, bodoslama geciyor. onunde arabanin yavasladigini da fark edemiyor. takip ve manevra mesafesi birakmiyor kendine. ongorulu kullanmiyor.

araba ise yol babasinin maliymis gibi, yolda sadece kendi varmis gibi, sinyal falan vermeden, arkayi kontrol etmeden aniden yavaslayip sola kiriyor. dikizden bakmis olsa gormemesi mumkun degil.

trafikte hemen her kaza engellenebilir. kimse tamamen sucsuz olmaz. millet anlatirken hep adam ayi gibi geldi carpti fln der ama kendi hatalarini gormezler.

park ederken aynalardan trafigi kontrol etmek, sinyal vermek falan bunlar motosiklet suruculerine yapilan iyilikler degil, zorunlu hareketlerdir. hani dikizden bakmis olsa sinyal vermemesini gene anlarim da bu bildigin lomburt diye dalmis sola.

trafikte bir suru sigir var, kiro var. okumus cahil fark etmiyor. adam motosiklet dusmani. bunun psikolojik sikintilarini cozumlemek motorcunun isi degil. hicbir aracin kendini gormedigini var sayip o sekilde kullanirsa bu cehaletin icinde hayatta kalir. trafik yollarin sadece 4 tekerlere ait oldugunu dusunen, motosiklet kullanmayi simariklik gibi goren dingillerle dolu. kiziyor cunku adamin rahatini bozuyorsun, piknik yapar gibi kullanacagina daha dikkatli olmak zorunda kaliyor, aynaya bakmak, sinyal vermek zorunda kaliyor.

ikisinin de gidişi acemi apaçi tarzı. ne yol okuma var ne önünü kestirmeye çalışmak var tamamen gaz açayım şurdan aradan geçeyim mantığına odaklanmış.

Motosiklet sürücüsü olarak söylüyorum, motorcu neredeyse %100 hatalı.

Birincisi, kask yok.

İkincisi, öyle bir yolda nereden baksan 60'a çıktı. Belki daha da hızlı gidiyor. Çok gereksiz. Motosikletin fren mesafesi otomobil kadar kısa değil. Neden yavaş gitmeli? Böyle bir durum olduğunda zarar görmeden durabilmesi için.

Motosikletlilerin %100 güvenli ve emniyetli olması gerekiyor. Kendi sağlığı için.

Üçüncüsü, araç sinyal vermemiş olsa dahi, illa ki aracı geçecekse o konumda sağından geçmesi daha mantıklı. Çünkü solda zaten kocaman bir kamyonet var. Olası bir şerit değiştirmede böyle sıkışır, kaza olur işte.

Ben bir aracın yanından geçeceğim zaman kesinlikle kornayla "Bip bip" yapıyorum. Çünkü bizi görmüyorlar. Seçmiyorlar. Umursamıyorlar.

"ÖYLE ŞEY Mİ OLUR, GÖRMEK ZORUNDA BİZİ FARK EDECEK ARKADAŞ"

İyi de görmezse ona bir şey olmuyor, sen ölüyorsun.

Geçen gün motosiklet eğitimine gittim, oradaki eğitmen çok güzel bir şey söyledi.

"Haklı ve ölü olmaktansa, hakkı yenmiş ama sağlıklı, sağlam olmayı tercih ederim."

Bu olayı çok güzel özetliyor aslında.


Velhasıl, geçmiş olsun. Umarım ders olmuştur.

motorcuda, orası tedbirsiz laps diye sollanacak bir yer değil, o hızla gidilecek bir yer hiç değil.

İlkokuldan beri imza çalıştım. Lisede oturttuğum imzam ünide pek az değişti. Hala aynı imzayı kullanıyorum. Ve çok beğeniyorum. Yaş kaç bilmiyorum ama belli ki yetişkinsiniz. Birkaç hafta çalışıp imzanızı oturtun. Olmadı Notere gidip onaylatın. Bu hali ile devam etmemeli.

bildiğim kadarı ile,
imza denilen şey isim ve soyisim yazılarak olur. el yazısı ile yazılır. bizlerin attığı karalamalar, yuvarlaklar, uzun çizgilerden falan oluşan imza dediğimiz şey aslında paraf.
siz de isim ve soyisminizi el yazısı ile yazarak imza atabilirsiniz. bu kalıcı olur sanırım.

işim gereği sürekli imza attığım için işe başlamadan önceki imzamla şimdiki arasında dağlar kadar fark var. 1 sene öncesiyle bile fark var. Bir şekilde bozuluyor, stabil durmuyor..

+1 ad soyad.

Sadece el yazınızla adınızı ve soyadınızı yazmanız yeterli. Sonuçta el yazınızın kendine has bir karakteri vardır (el yazısı derken sizin elinizden çıkan yazıyı kastediyorum. Güzel yazı dersindeki el yazısını değil). Estetik açıdan göze biraz daha hoş görünmesi için ve güvenlik açısından bol pratik yapın derim.

Evlendiğim zaman soyadım değiştiği için imzamı da değiştirmiştim. Ben de senin gibi bi dolu evrak işinin göbeğindeydim, onlar bitse yenileri başlayacağı için beklemeden imzamı değiştirdim. Noterden yeni imzamla sirküler çıkarıp eski imzam olan dosyalar vs ne varsa yeni sirküleri ekleyip kaldığım yerden devam etmiştim. Çalıştığım bankalar bir süre eski imzamla düzenledğim vadeli çekleri bile ödemişti, bir süre iki imzalı gibi olmuştum. İmza değiştirmek çok büyük iş değil. İmzanla sıkıntı yaşayacağına değiştirmek uzun vadede rahatlık sağlar.

Yeni imzanı önceden çalışıp eline uygun bi imza belirlersen imzalar birbirini tutar, sıkıntı yaşamazsın.

İmzada ad soyad olması gerekiyor. Tek seferde atılan imzaların taklidi kolay oluyor. Kalem kaldırmak gerekli.

Ödemek zorunda.

ödemeli
o zaman kirayı da ödemesin mesela

Illa her sey mantik cercevesinde olacaksa, sabit miktsrlari odesin, kullanim bedellerini kullanan odesin.

isterse 6 ay gitsin, yine de ödemek zorunda.

Yani bence ödememeli. Özellikle elektrik doğalgaz gibi kullanmadığı şeyleri ödemesi çok abes. Ama internet fix mesela, kullanımla artan bir şey değil, o ödenmeli.

başıma geldi böyle bişey. ev arkadaşım 8 aylığına başka ülkeye çalışmaya gitti. bu süre boyunca sadece kiranın yarsını ödedi. geri kalan tüm masrafları kendim karşıladım. bana göre böyle olması gerekiyor.

Bölüşülür. Ama doğalgaz vs. gibi şeyler için %30-70 gibi bir oranda da anlaşılabilir. Bence 2 kişi konuşarak netleştirmeli.

en iyisi en basta konusulup kararlastirilmasi.

ama adil olan giden kisinin fatura odememesi bence. kira ile bir tutulamaz. sonucta esyalariyla evi isgal etmeye devam ediyor. ama faturada sabit bir tutar yok. 5 birim kullaniyorsun, 5 birim oduyorsun. sabit internet disinda evde kalan odemeli bence.

iyi de faturaların sabit tutarları da var ki elektrikte vs fazla bunlar. bence onların yarısını ödemeli en azından.

bi de bir süreliğine nedir? tam bir fatura dönemi ise hesaplanabilir yukarıda dediğim gibi. ha yok 15 günlüğüne gidiyosa uğraşmaya değmez bence ödesin işte he zamanki gibi.

bu, kaldığım paylaşımlı 5. evim. önceki ev/oda ilanlarını internetten bulmuştum. bu arkadaş tanıdık :) daha önce muhabbetim olmayan insanlarla böyle bir problemim olmamasına rağmen, bu arkadaş bu sabah bir de sert bir uslupla "şimdi bu faturaları ben olmadığım süre içerisinde de bölecek miyiz?" dedi. "evet" dedim gülerek, neyse ya...

tanıdıkla bir daha tövbe, çıkıyorum zaten bu evden de.

evde kalmak ya da bir süreliğine uzak kalmak senin tercihin. daha önce 3 ay evde kalmadığın olmuş, memleketine gitmişsin. ev sahibine diyormusun o süreyi düşelim diye?

hoş olmadı hasılı... buna da fazlasıyla odeyip çıkacağım.

İkiye bölmek bana insafsız geliyor. Bir kısmı sabit bile olsa 20-30%'den fazla da ödememeli evde oturmayan taraf.
Örneğin
Elektrik - kullanan öder
Doğalgaz - bir odayı ısıtmasan da ortak kullanım alanlarının ısınması gerekiyor
Su - kullanan öder

her şekilde bölünmeli. mesela binada otursun oturmasın ev sahibi nasıl aidat ödüyorsa o şekilde.

apartman aidatiyla bir tutamazsiniz ki. apartmanda kim ne kadar sure evde kim disarda takip edilmesi mumkun degil.

evin kira parasiyla da ayni sey degil. cunku evi isgal etmeye devam ediyorsun.

fatura bolunmeliyse mutfak parasi da bolunsun mesela. adam gitsin 100tl alisveris yapsin. yesin icsin, yarisini da evde olmayana odetsin. olur mu oyle sey?

yıllarca evimi paylaştım, hala paylaşıyorum ama hiç böyle bir durumda kalmadım. oyumu "evde kalmayan kişi faturaları ödemez" den yana kullanacağım sanırım. kirayı ödemeye devam edecek tabi çünkü kendisi gitse de eşyaları, yatağı vs hala odasında duruyor. o odayı "kullanıyor" yani. tutup başkasına kiralayamazsın. ama kullanmadığı elektriği doğalgazı niye ödesin?

sadece sabit miktarları ödemesi en mantıklısı olabilir belki ama onlar da kaç para tutar bilmiyorum. hesaplamakla uğraşmaya değmeyecek kadar az tutarlar bence. ben olsam hiç bu muhabbete girmezdim.

kendimden pay biçiyorum. öyle bir şehirdışı durumum olsa sadece kirayı ve sabitleri öderdim. örneğin apt. aidatını. onun dışında bişey ödemezdim. eğer ısrar ederse, faturalar benim üstümeyse elektrik su ve doğalgazı kapattırır tüm eşyamı çıkartır bir depoya kaldırtırdım. kendi naparsa yapsın iki gün uğraşsın elektrik suya.

dediğim gibi en mantıklısı kira artı sabit giderlerdir. faturaları paylaşmak insafsızlıktır. belki %10 sabit alabilirsin tüm faturalardan. o da geldiğindeki kullanım bedeli gibi olur.

Biraz da süreye bağlı, 1 haftalığına gidecekse fatura her zamanki gibi bölüşülür. 1-3-5 ay boyunca hiç eve uğramayacaksa kullanmadığı suyu elektriği ödememeli bence. Kirayı her türlü ödeyecek tabi evde hala yeri duruyor olacak.

Elektrik faturasinin yarisi buzdolabi. 7*24 çalışıyor.

Evde kalan buzdolabını mi kapatacak? Tabii ki ödemeye devam edecek.

Belki su faturasını odemese olabilir ama ve fakat o da zaten diğerlerine göre cüzi miktarda.

Ahahah gerçi düşündüm de ben de son 3 ayın en az yarısında evde yoktum, arkadaşlarla faturaları normal bölüştük gayet :D

Bilemiyorum altan..

kaç aylık bir gidiş bilmiyorum da, doğalgaz yakıyorsanız kış ayları falan o evlat acısı gelebilir arkadaşa. orda bi pazarlık yapın bence.

orasi depo degil ev. ikiye bölünmeli yine.
ayrica fever +1.
ev arkadasi bir ay yok diye buzdolabinin sadece yarisini mi calistiralim, holün lambasinin voltunu mu düsürelim? ikinci kisinin kullanimi o kadar cok fark yapiyorsa o fatura o zaman zaten daha düsük gelir, yine daha az ödemis olur. yok ben ödemem diyorsa kusura bakmasin ama esyasini alip depoya kaldirsin, ben yeni ev arkadasi bulurum.

Hep, birilerinin evinde oda kiralamis biri olarak, daha once hic sorun olmamisti böyle bir sey. Muhabbeti bile olmadi.

Dediğim gibi ben de eski ev arkadasim da bir süreliğine durmadik evde. Bir ayi da bulmustur belki arada.

Mantiken, kullanmadigi suredeki faturalari odemesi sacma eyvallah, düşününce cok vicdani de durmuyor. Ama ben hep o sekilde odedim.

Gidecegi sure belirsiz ve tabii ki fatura donemlerine denk gelmiyor elbette.

Persembe sabahindan bugun oglene kadar elektrik yoktu 9 ay kacak kullandigi icin. Ben bunu mesele etmemisken...

Ayrica kombi su anda da calismiyor zaten isitma amacli. Ve o gidince kopuk partisi verecek degilim evde.

Neyse zaten boyle uc kurusun lafinin edildigi yerde durmam artik.

ben ödetmezdim, ödememi de kimse istemedi fatura senin kullanımın doğrultusunda değişen bir şey bu sebeple sana ait diyorum.
Ama kira aidat ödemeli.

bence senin yaklaşımın yanlış. "üç kuruşun lafını ediyor" diyorsun ama arkadaşın da aynı şekilde senin için "üç kuruşun lafını ediyor, kullanmadığım faturaları bile istedi" diyebilir. sonuçta sen bugüne kadar kaldığın evlerde, evde olmasan da faturaları hep ödemişsin. öyle alışmışsın. ama o da bugüne kadar evde olmadığı zaman faturaları ödememiş. böyle alışmış. gördüğün gibi duyuruda bile bir kısım insan "ödenmez" diyor bir kısım "ödenir" diyor. yani evde yokken faturaları ödemek istemiyor diye atar gider yapılacak kadar net bir konu değil bu. oturup konuşun aranızda anlaşın, olsun bitsin. "daha da bu evde durmam, parası neyse fazlasını veriririm çıkarım" diyip ego savaşına döndürme böyle küçük mevzuları.

@istanbul kanatlarimin altinda... tam tersine, bunu atarli giderli söyleyen, bu arkadas. Tamam ben oderim dedim nihayetinde.

Daha once hep tek basina kalmis bu arkadas. Bir yasamisligi yok yani. Dedigine gore 3 ay eve gelmedigi de olmus.

Ev sahibine bir yillik kira, apartmana 9 aylik aidat borcu vardi ben geldigimde. Aidati odedi, kira duruyor.

Elektrigi 9 aydir kacak kullaniyormus, bes gundur elektriksizdik.

Odamda ne bir yatak var, ne bir masa.

Geldigimde ben kendisine bayagi yardimci olmusken bu sartlari bilip de evet geldigimde, bugun damdan duser gibi ve atarli giderli muhabbetini yapmasi canimi sıktı sadece.

Uc bes kurus evet oderim nolcak.

Ben daha once de bunun mihabbetini yasamadigim icin duyurudaslarin fikirlerini ogrenmek istedim sadece.

@ugpo, nerden bileyim ya. Eve girdikten sonra ogrendim ben de.

şimdi ben olaya başka bir açıdan bakayım.

arkadaşın doğu kültürüyle yetişmiş biriyse kredi kartı numarasını falan al. sonradan yan çizmesin. doğu derken buralar yani. burada işin başında pazarlık çok önemsenmez. işin ortasında ya da sonunda hep yan çizilir. batıda işin kavgası baştan yapılır. ama sonra verilen sözler ne olursa olsun tutulur.

benim fikrim adam bir ay ve üzeri süre olmayacaksa doğalgaz hariç bir şeye karışmamalı. doğalgaz da iki oda arasında ısı transferi muhakkak olacağı için... doğalgazda da fifti fiftide hak geçer. 20-80'den aç pazarlığı 40-60 oranına kadar yolu var.

Ödemek zorunda ama bence doğrusu sabit olanlar bölüşülmeli, aidat, internet vs. Kullanıma bağlı değişken olan faturalar kullanan kişi tarafından ödenmeli.

Düşündüm de, öncekiler bir tarafa... arkadasin da haklilik payı var. Ha, ona da oyle dedim zaten, tamam ben oderim dedim. Oderim de ne tutacak ki.

Kombi su an acik degil zaten, idare ediyoruz. Internet yok. Buzdolabi calismiyor.

emlakta aldığınız evi belli bir süreden önce satarsanız oldukça yüksek bir gelir vergisi ödeniyor. dolayısıyla araba gibi al sat işleri emlakta çok nadir görünüyor.

Tamam o sure ne kadar ve o gelor vergisi ne kadar.

Süre 5 sene diye biliyorum.

www.hesapkurdu.com

buradan hesaplayabilirsin

Öyle ha deyince satamazsın. Üstelik emlakçı gerçekten ihtiyacın olduğunu çok çabuk paraya çrvirmekmek istemenden anlayıp fiyatı daha da düşük tutar işine gelirse der. O noktada belki aldığın malla kafa kafaya gelir. Bu devirde nakit parayla kaç kişi iş yapıyor vadeli çalışmıyor musun? Nakit parayla çalışan için çok büyük avantaj, herkes az da olsa fiyatı düşürüp nakit verenle çalışmak ister. Evi o kadar kolay çeviremezsin. Bence farklı şekilde değerlendir.

Bizim iste hep nakit calisiliyor ama bazen buyuk imalatcilar yillardir 5 tlye verdigi urunu haber verip o hafta icin yuklu alirsam 3 tlden verecegini soyluyor.bu yuzde yuze yakin bir kazanc.ev satarken o oranda zarar olmaz herhalde.
@cedex verdigin linkten bir sene sonra 250 bine aldigimi 230 bine satiyor gibi hesapladim.vergi cikmaz sonucu cikti.

Bu aralar emlak piyasası sıkıntılı. Çok düşeş vermediğin zaman, 3-4 ay satamayabilirsin.

Böyle bir durum varsa, 1-2 bin TL verir, bir yazlık kiralarsın, almana gerek yok. Paranı sepet (döviz, altın...) yap, elinin altında dursun.


.

bankadan ipotek karşılığı kredi alma durumun nedir peki?

Almaya alirsin ama bir gunluk bir alisveris icin senelerce kredi odemek istemem.doviz altin yerine evi secmemin nedeni de parayi harcamamak icin.bu konuda iradem kotu.yillardir kazandigimi yedim.bes tane ev parasini carcur ettim.iki senedir ilk defa para biriktirdim.ama bu aralar o iradeyi kaybetmek uzereyim.altin doviz olsa catir cutur gider o para.bu bahsettigim ucuza toplu mal alma durumlari sık sık olan bisey degil oldugunda da 20-30 bine tekabul eden paralarla cozulebiliyor genelde.ama yilda bir veya iki defa buyuk capli firsatlar cikiyor ve oncelik bende oluyor imalatcilarla olan iyi iliskilerimden dolayi.200 bin nakitle alinan mali nirmal fiyattan alsan 400bine cevireceksen bir anda 600 bine cevirme firsatini yilda bir de olsa kacirmak istemiyorum.su kismi yanlis anlasilmasin.200 bin liralik mali bir seferde bir gunde aliyorsun ama onun 600bine donmesi 6-8 ayi buluyor.aninda olan bisey degil yani.

Tapu işleri 1 günde de halledilebilir ancak ev bir haftada satılmaz. Hele yazlık hiç satılmaz. Müşterisi çıkmaz çünkü. Mal düştüğünde kredi çekmen daha kolay.

Normal sartlarda satilmaz biliyorum ama galericiler gibi calisan emlakcilar var mi bilmek istedim.

Ben görmedim ama uygun değil zaten. Kazancağına yakınını verirsin. Al sat vergileri de cabası.

Anladim tskler butun cevaplar icin.

www.yeniisfikirleri.net

iflasa gidecek süreçte ilk adım atılmış oluyor:)

yazar+1
Henüz başlamadınız, hesap kitap işşindesiniz değil mi? Lütfen öyle olsun!
İlla bu işe gönül vermişsem birinin yanına yardıma girerdim herhalde.
Bir de RTL'de lokanta / kafe kuranlara yardımcı bir abi program yapıyordu.

Neyse ben bisey demiyorum:)

Yahu arkadaş ne sormuş siz ne cevaplar vermişsiniz. Daha dün kafe açan arkadaşlarımı ziyarete gittim. Gayet mutlulardı. Evet batabilirler ama şu an mutlu ve heyecanlılar. Zaten hangi duygu durumunun garantisi var? Neyse.

Hazır alacağınız ürünler için tedarikçiler bulmanız gerekecek. Dondurulmuş gıda, pasta vs. Onlara ulaşırsanız mutlaka numune getirirler tatlarına bakmanız için. İzmir için konuşuyorum burada gıda çarşısı diye bir yer var. Gıda tedarikçimiz oradandı. Belli zamanlarda eksiklerimize göre arar sipariş verirdik getirirlerdi.Kurabiye için ayrı, pasta için ayrı, dondurulmuş gıda için ayrı vs vs pek çok tedarikçi lazım.

Menü işi hemen oturmaz diye tahmin ediyorum. Başlangıç için geçici bir menü hazırlayıp sonradan ilaveler yapabilirsiniz. Restorant gibi yemek çıkacaksa ustayı baştan bulup yemekleri onunla görüşmek mantıklı. Bir tavsiyem işletmenin başında duracak kişi her kimse mutfağa hakim olmalı. Çalışan kişi zor bulunuyor bir süre aşçısız kalsanız bile idare edecek kadar öğrenin mutfağı. Aklıma şimdilik bunlar geldi başka sorunuz olursa yardımcı olmaya çalışırım.

Bunlarin tamami, personel dahil yardimci olabilirim. Istanbul.

Konuyla alakasızım ama böyle birşey izlemiştim.

www.youtube.com

benzer sorulara verdiğim yanıtlar şu şekilde;
www.eksiduyuru.com
www.eksiduyuru.com

kışın yayla iyidir de, yakın arkadaşınla yayla evinde şömine başında rakı boğup, eski aşkları anacaksan iyidir, ayrıca yolların kardan kapanması da olası.
rizeliyim.

Gidemeyebilirsiniz kardan. Karadenizi görmek istiyorsa yaz ayları daha uygun.

Niye biletleri almadan sormadın :( bence gidilmez can sıkıcı olabilir yazın gitmek lazım

Yazın sepserin yaylalarda salınma fikri ne kadar kulak okşuyorsa kışın sert karadeniz kışına maruz kalma fikri de o kadar kulak tırmalıyor.

Biletler ekonomi değilse Uludağ'a gelin. Kayak, sucuk ekmek, sıcak şarap derken nasıl geçtiğini anlamazsınız bile.

ben yazın gitmiştim de donmuştum, kışın hiç gidilmez.

karadeniz yaylalari icin guzel sezon yaz sonu olur. bilet aldiysaniz kiyilarda gezin madem.

ekim ayında gittim. ayderin yolu baya güzel, ayrıca turist kaynıyor desek de yeridir bence ulaşımda sikinti olmaz. ayder öyle ıssız dağ başı huzur yeri diye düşünüyorsanız değil, bildiğiniz her yer işletme dolu.

ayder ve uzungöl araplardan geçilmiyor, ayder bi nebze hele uzungöl'e giderseniz pişman olursunuz. karadeniz'e gidilecekse artvin borçka karagöl mutlaka listenizde olsun. Bir de çıkılabiliyorsa pokut yaylası.

Ekim sonunda Ayder'e gitmiştim (10 sene oluyor). Tesislerin çoğu kapalıydı. Bir bungalov'da kaldık (iş gezisiydi, orada kalmamız gerektiğini bile düşünmemiştik). Yataklar & çarşaflar nemden sırılsıklamdı. Bütün gece üzerimdekilerle (kaban dahil) yatıp arada kalkıp elektirkli ısıtıcının içine giriyordum. Lütfen daha sıcak mevsimde gidin.

Disiplin soruşturmasının mali bacağı var mı ona bakmak lazım. Örneğin bahsettiğiniz kişinin durumunda şirketi kasıtlı maddi zarara sokmak ve bu yolla menfaat temin etmiş olmak vardır, sizin durumunuzda bu yoksa yapmazlar.
Maaşa bloke konmasına (maaşa bloke konmadan) maniş olmazsınız, sadece sonrasında avukatınız aracılığıyla haksız bloke için itiraz edebilirsiniz (bizim şirkette öyle yapıyorlar).

Ortada ispat edilmiş birşey yok ama maddi ayağı var tabi ki olayın. Ben kendi adıma kendimden eminim, ispat edebilecekleri hiçbir şey yok tamamen iftira şu an her şey. İspat edemeseler bile suçlayarak maaşı kesebilirler mi?

Maas yatmazsa noterden ihtar cek eger bi sorusturma varsa da vermek zorundalar senin maasın o ki kesmek isterlerse kesemezler dogan bir zarar varsa tutanak tutup rucü ederler ancak mahkeme yoluyla

House'u izlemedim ama çok başarılı insanlarla çalışmayı tercih ederim.

dizi karakteri olarak bayılarak izledim kendisini ama çalışma alanıma, işime yapacağı "tecavüz" dolayısıyla sevmezdim diye düşünüyorum. kişisel olarak anlaşırsak katlanabilirdim gerçi, babasının hayrına ya da canı sıkıldığı için değil hasta kurtarmak için yapıyor neticede.

Çekişe çekişe anlaşırdım.
İşini iyi yapan insanlara saygım var. Dr. House'a illa ki gıcık olurdum, şahsen sevmezdim de. Ama illa ki yakınlarında durur bir şeyler öğrenmeye ve kendim de bir şeyler yapıp onun saygısını kazanmaya çalışırdım.
Nafile çaba tabii, adam gıcık. O haliyle seviyoruz kendisini.

önceki iş yerimde müdürüm olan çok başarılı ve bilgili bir mühendis vardı. birebir ona bağlıydım.

ağzıma sıçardı. karakter olarak berbat biriydi. ama ne öğrendiysem ondan öğrendim. bazı sabahlar işe bile gitmek istemiyordum. onu görmeyeyim diye odama gitmiyordum. ama yine de on numara iş yapardı.

İşini iyi yapan insana o kadar açız ki karakterinin sakat olmasına katlanabilecek seviyeye gelmişiz gerçekten.

Hayatım boyunca bir sürü acayip tipe adapte oldum, ona da olurdum heralde.

Altında çalışmak istemem. Ama etrafta işinde usta bi adamın ha bire millete bulaşmasından hoşlanırım. Bana da bulaşsın dert değil o kadar.

izlerken iyiydi ama gerçek hayatta hem huyu hem işi iyi insanlar varken neden uyuz bir tipi sevip sayayım ki

işyeri senin paranı alamaz diye biliyorum.

3 ihtimal var:

1. işyeri sana, çalışmadığın süre para vermez, sgk'dan alırsın.
2. işyeri sana, çalışmadığın süre para vermez, sgk'dan alırsın, aradaki farkı işyeri verir.
3. işyeri sana para verir, sgk'dan aldığını işyerine verirsin.

bizde 3. madde geçerli.

tam yatırmak zorunda değil. yatırırsa bile bu durum sgk'dan alacağın parayı ilgilendirmiyor, sgk'dan parayı her halükarda alıyorsun.

raporlu olunan 2 günü sgk ödemiyor, bazı işveren bu 2 günü ödüyor. 2 günden uzun raporlarda işçi parasını sgk'dan alıyor, tc kimliği ile ptt'ye gitmesi yeterli. işverenin bu parayı işçinin kendi rızasıyla, ptt'den alıp işverene vermesi haricinde alma imkanı yok.

bazı iş sözleşmelerinde işçinin 1 sene içinde raporlu olup gelmediği belirli sayıdaki gün için ücretli izin hakkı maddesi olabiliyor; örneğin sene içinde 14 günlük rapor ücreti kesilmeyecek maddesi gibi. ya da şirket politikası olabilir, tüm çalışanlarınki ödenir.

işverenin inisiyatifinde olan bir durum yani, isterse ücretini verir ama 1 ve 2 günlük raporlarda maaşın kesilmesi genel uygulamadır.

tam yatirirsa aldigin rapor parasini gidip elden tutanakla vermen gerekiyor, dogrusu bu ama uygulayan az

@kamyonsans, işçinin rapor parasını işverene vermesi gerekmiyor, bu kısmı düzeltmek lazım. bu işin asıl doğrusu çalışmayan işçinin ücretinin ödenmemesidir. raporlu işçinin rapor parası alması için işveren sgk'ya "raporlu olduğu günde çalışmamıştır" bildirimi yapıyor ki işçi o parayı alabilsin. hem sgk'ya çalışmadı diye bildirmek hem de çalışmış gibi ücretini ödeme yönteminin "doğru" olan bir kısmı yok. burada amaç işçinin mağdur olmamasıysa işveren o parayı işçiden istemez. isteyecekse sgk'ya rapor bildirmesinin bir anlamı yok. teamülde böyle olabilir, işçi de razıysa ücreti işverene verebilir ama böyle bir zorunluluk yok, vermezse işverenin yasal bir hakkı da yok; yani doğrusu bu demek yanlış, bu işin doğrusu kanunda yönetmelikte yazıldığı gibidir.

Ben ameliyat olduğumda şöyle olmuştu:
- Ameliyat sebebiyle 7 gün rapor aldım
- Maaşım tam olarak ödendi
- Hesabıma rapor parası devlet tarafından ödendi
- O parayı şirkete iade ettim.

benim dilkçe verip almam mı grerkyr yoksa muhasebeci haledeblr mi

@Bruce eger isveren iyiniyet gosterip tam yatiriyorsa, seninde aldigin rapor parasini iade etmen gerekir; dogrusu bu derken tam gosterilmesi durumunda olan dogrusu !

terörle mücadele kapsamında yasaklanmis ki buna kargalar bile güler. meydanlarda bombalar patladiginda gece kulübüne silahla girip onlarca kisiyi öldürdügünde yasaklanmadi. bu sabah ntv deki haberde tayyip erdogan bu işe el atti cözecek diye haber vermisler. bu sabah arabam ince film yüzünden vizeden gecemedi, bir hafta sonra tekrar serbest olacak belki. bütün bir ülke, birileri iyi polis kötü polisi oynayacak ve halkın derdine cözüm bulan lider gibi görünecek diye oradan oraya savruluyoruz. önce vergi yok sonra kaldir, önce sınavi kaldirdim de sonra sinavi tekrar getir, önce yasakla sonra serbest birak. belediyelerin kaldirimlari söküp tekrar yapmasından farki yok, yönetimden anladiklari da bunlarin.

benim de anlamadığım, dün avm de dolanırken volvo standı vardı. arka camlar resmen kapkaraydı:) şimdi bu arabayı alan adam o camla da uğraşacak mı yine? cidden garip ve saçma.

Fabrika çıkışta zaten cam koyu renkli ise sorun olmuyor. Sırf bu yüzden terörle ilgisi yok diye düşünüyorum.
Aldıktan sonra film taktırırsan sıkıntı. Modifiyeciler bu işten ekmek yiyor, e zamanında yasak değilken taktırmış onca insan var, çocuk oyuncağı mı bu; seninki olur - seninki olmaz, şimdi olur - sonra olmaz diye ayırmak?
Terörden dolayı olsa bütün koyu renkler sıkıntı olurdu diye düşünüyorum.

serbest birakilmak uzereyken yasaklandi, sorun bu.

Rte'nin giderdiği suni bir sorun daha.

bir kere öyle elden alma falan olmaz, yatırsınlar banka hesabına.

tazminat için de konuş, eğer öderlerse sıkıntı yok. ama ödeme yapmazlarsa doğrudan avukata git, yasal yolu başlat.

3 ayda tazminata hak kazanmış olur musun ki? Ne kadardır çalışıyordun?

Midpoint, cookshop, big chefs falan var. Standart bir yemek icin hepsi olabilir.

happy moons +1
kirpi cafe, ot cafe
hepsinde de her fiyattan her çeşit yemeği bulabilirsin. mekanlar da güzel.

Brasserie polonez bence bir cogundan kaliteli. Happy moonsdan biraz daha pahali ama cok daha guzel yemekleri. Caddebostanda

Yuakrıdakiler + ilaveten:

Suadiye Vapiano
Köşebaşı (Göztepe)

meksika yemekçisi var bi tane adını unuttum ya. bostancı tarafına yakın caddenin deniz tarafında. (cadde üzerinde)

Meksika yemekçisi kapandı sanki, Sushico açılmadı mı oraya?

rancheroya gitseniz? öneririm.

suadiye'den caddebostan'a giderken barış büfenin yanında Han var
tavsiye ederim

coldnick +1

www.semercioglu.com internetten almadım ama hiç, fuara geliyorlar bizim buraya hem zeytinleri hem zeytinyağları muhteşem. En son 5 lt'sini yanlış hatırlamıyorsam 125'e almıştık, ama yanılıyor da olabilirim. Bunun dışında Mut'taki zeytinyağı fabrikasından da her yıl tatil dönüşü yine zeytinyağı ve zeytin alıyoruz. Oradaki fiyatlar çok değişken, zeytini bazen kurmak için aldığımızdan ve toplu ödediğimizden fiyatını bilmiyorum. Hepsi de soğuk sıkım sızma zeytinyağı.

Şarköy den. Hanımın akrabaları sağolsun. 3 yıldır yağ ve zeytine para ödemedik.

Burdan alıyorum: www.basaranzeytinleri.com

hasadazeytincilik.com.tr

www.kocamaar.com

www.hepsiburada.com
Annem bunu alıyor Migros Carrefour veya Metro’lardan.

tr.nargourmet.com

Ben buradan alıyorum. Uluslararası ödüllü zeytinyağları var. Teneke alındığında fiyatları da makul.

Kadıköy Kooperatif'inden alıyorum, 2 litrelik şişe 45 tl idi, izmir'den geliyor. www.facebook.com

İnternet/Kendi siteleri ya da N11
Pirgion www.pirgion.com
Özgün www.ozgunzeytin.com.tr

köy +1 annemin bir arkadaşı mersin'den getiriyor. 5 litreyi 100'e aldım galiba en son.

o bittiğinde yenisini beklerken idareten komili sızma alıyorum.

çanakkale'den geliyor. benim ailem ya da erkek arkadaşımın ailesi buluyor oranın yerlilerinden. markası yok, fiyatını bilmiyorum.

Tanıdık yer, senelerdir alırız.
Konyar Zeytin

www.facebook.com

www.zeytindukkani.com
canemre diye geçiyor sanırım markası
sızma
22 tl'ye geliyor. 2 tane 5 lt'lik alıyorum.

1 arkadaşımdan
2 markasız direk üretici
3 gemlik
4 yılına göre değişiyor 20-25 arası.

zeytinyağında asid oranı önemlidir. bütük fabrikalar dengeleyici kullanıp dengeliyor bu iyi bir şey değil. şu an zeytinler yeni toplanıyor iyi zeytin yağları yeni yeni çıkar.

Kendimiz üretiyoruz başka yağ yiyemiyorum.

www.dryagci.com.tr

zeytin iskelesi

Zeytinyağını marketten alıyorum uygun fiyata ne varsa
Ama yeşil zeytini memleketten getiriyorum o da bozdu bu sene. Birçok yeşil zeytin denedim bulamıyorum istediğim gibi yağlı küçük çekirdekli asidi çok olmayan tası kuru olmayan

kadıköy'de yaşayıp bakırköy'de çalışıyorum işi bırakırım kadıköy' ü bırakmam

Ev değiştirmek de çok pahalı çünkü. 2 kira depozito + taşınma masrafı + bilmemne, + işyerinde ne kadar kalacağın meçhul. Zor yani pis iş.

yalnız yaşanmadığı zamanlarda bazen çoğunluğa yakın olan yerde oturulur ve yollar çekilmek zorunda kalınabilir.

Abim avcilar-pendik.
Uyandi az obce, uzuluyorum bu cocuga :d

Vapura biniyorlar

anadolu çok ucuz derken?

İstanbul’u gerçekten bilmiyorsun

vapur yolculugu yuruyerek ise gitmekten sonraki en rahat sey nerdeyse bu sehirde. eger tek vapurla ise gidip gelebiliyorsa cekiliyor. onun disinda ev degistirmek pahali, gonlune gore ev bulmak zaten milyonda bir falan sans. o yuzden mecbur kaliniyor. yoksa o lanet metrobus filan cekilir is degil.

Cunku herkes aptal, Sen akillisin

Silivri ya da tuzlada oturmuyorsan istanbuldaki bütün evler pahalı yalnız...

Ben önceden 2 saat yol çekiyordum ama sadece metroyla gittiğim için koymuyordu.

Istanbullu olmayan bekar insanlar evlerini de iş yerlerine yakın olacak şekilde taşıyorlar zaten. özellikle de beyaz yakalılar.

Sorun istanbullu için var, adamın ailesi arkadaşları mahallesi vs.ni bırakması gerekiyor, bu trafik mevzusu yüzünden biten ilişkiler var buna rağmen insanlar bulundukları ortamı terk etmeye meyilli değiller.

Selam +1 öncelikle.
Genelde evli olanlarda var ev ile işin uzak olması. Çünkü eşlerden birine yakın tutuluyor ev veya ikisine de orta nokta bulunmaya çalışıyor.
Sonra çocuğu olanlar annesi babasına yakın ev tutuyor ki çocuğu işe giderken bırakabilsinler.
Veya bir ev almış oluyor tuzladan, beylikdüzünden bir siteden. Aldığı evde oturuyor, bir dünya yol gidiyor işe.
Bu arada gerçekten istanbul’u bilmiyorsun sanırım :) esenyurttan işe gelen arkadaşımız (iş avrupada) tuzladan gelenden daha çok trafikte kalıyor.

guitarissimo +1

ev kadıköy, şirket 4.Levent. istanbul'da oturacaksam kadıköy'den başka yerde yaşamak benim huzurumu kaçırır. kaldı ki şirketin servisi var zaten uyuya uyuya gidip geliyoruz.

Soruya İstanbul'u hiç bilmiyorum diye giren insana "herkes aptal, sen akıllısın" demeye gerek yok bence ya. Ben İstanbul'a geleli birkaç ay oldu, hâlâ buradaki bazı şeylere anlam veremiyorum ben de :(

Ben de her gün kıta değiştiriyorum; işime yakın yerlerde eski, leş gibi binalarda eşyalı odalara 1000+ tl istiyorlar. Anadolu'da yeni bina, pırıl pırıl evde oturuyorum, o leş odaya vereceğim parayı deniz otobüsüne verip trafiksiz gidip gelebiliyorum. Arada epey de yürümem gerekiyor ama trafik çekmekten iyidir. Avrupa'da oturan arkadaşım işten 6'da çıkarsa 9'da eve varabiliyor trafik yüzünden, ben 6'da çıksam 7.30'a doğru eve giriyorum. Deniz yoluyla gitmesem çekilmezdi tabii.

gazi mahallesinden ümraniye'ye gidip geldim bir yıl boyunca. sonraki yıl çekmeköye uzandım.

aile, ev taşımanın zorluğu, semtini terk etmek istememe gibi nedenleri var. benim sebep aileydi.

@imelih, o neymiş ya... harbiden, Allah kolaylık versin.

@unionall, evet o boğazdan her gün geçmek harikaydı. işe giderken günaydın derdim; dönüşte de iyi akşamlar, yarın görüşürüz :)

* Anadolu yakası ucuz değil, her iki yakada da daha ucuz ve daha pahalı semtler var
* Tarihsel olarak işyerleri daha çok Avrupa yakasında, özellikle bazı sektörler (bankacılık vs) komple Avrupa yakasında
* Anadolu yakasında şehirleşme daha geç başladı, o yüzden AVR yakasına göre nisbeten daha düzenli bir yapılaşmadan söz edebiliriz (bazen söz edemeyeceğimizi de düşünüyorum ama, kentsel dönüşümle s.tılar şehrin yapısına)
* Eğer işyeri vapur/deniz otobüsü ile ulaşılabilecek gibiyse lokum gibi olur, buna "çekmek" diyemeyiz.
* Genel sebep aileyi oluşturan herkesin İstanbul'un farklı bölgelerinde okuyor / çalışıyor oluşu.

İş ve ev aynı kıtada bile olsa bu şehirde trafik sorunu var, o yüzden normal karşılayabiliyor insanlar yol mesafesini, böyle tahmin ediyorum.

1 sene boyunca kita + sehir degistiriyordum. Istanbul avrupa yakasi eskiden sehrin bati siniri sayilabilecek bir ilcede yasiyorum, isyerim istanbul'un dogu sinirina komsu baska bir sehirdeydi. Evimi seviyorum, ailemle yasiyorum ve ailemle yasamayi seviyorum. Isimi de seviyordum. Servisim vardi. Dolayisiyla yolda okuyacak-izleyecek bir sey bulduktan ya da uyuyabildikten sonra cok da atla deve bir zorlugu yok. Ustune bir de gunde iki kere bogaci manzarasi. Daha ne olsun.

Aslinda bunun nedeni turkiyede bireylerin aileden kopamiyor olusu ve kendi ayaklari ustunde duramiyor olusu yatiyor.

Ilk olarak tr de 35 yasina gelmis bile olsa eleman hala aileyle yasiyor evli degilse. Buldugu is farkli kitada olsa bile evden ayrilmak aklinin ucundan gecmiyor.

Ikinci olarak evlerin yuksek fiyati engel oluyo, aile ile kalmak daha ucuza geliyor.

Ucuncu olarak gebelde bireyler pek mantikli kararlar vermiyorlar her gun 3 saat yolda gecirip 12 saatlik mesai ardindan eve gelip uyuyor, her gun ayni rutinden sanirim ayamiyor olaya.

Zamanin kiymetini bilmiyor kimse. Yolda gecen saatleri hesap etmiyor ya da edemiyor.

millet evine yakın iş bulamıyor, bekarsa zaten ailesiyle yaşıyor genelde, bir raddeden sonra da zaten işyerine yakın ama sosyal hayata daha yakın bi yerlere (beşiktaş, beyoğlu, kadıköy, mecidiyeköy, ortaköy vs..) taşınıyor. mevzubahis kadıköyse işyerine uzak olmasına da tahammül edebilen bir kitle de var.

30 avro şu an yurtdışı alışveriş limiti. Bunun üzerindeki ve yasaklı olmayan ürünler için ürünün %90 gümrüğe takılıyor ve gümrükten çıkması için bir miktar haraç vermeni istiyorlar.

Hesap şöyle: Satıcı AB üyesi ülkedeyse fatura tutarının %18'i, değilse %20'si vergi ödüyorsun. Sonrası normal alışveriş gibi kapına kadar geliyor.

Bazı siteler (Amazon) en baştan vergiyi vs. hesaplayıp senden tahsil ediyor, sen hiçbir şeye karışmıyorsun. Bazısı da gümrüğü sen halledersin diyerek hiçbir şeye karışmıyor.

bildiğim kadarıyla 30 euroluk limiti geçince uygulanan vergiyi ürün ptt'ye gelince oradan ödeyebiliyorsun.
Az bir miktarsa kapıda ptt görevlisi de alıyor denmişti bana zamanında.

Onun dışında na-kd diye bir siteden alışveriş yapmıştım. Orada gümrüğe takılınca ektra bir ödeme çıkarıyorlar ve verilen hesaba havale ile ürün yine direkt adresinize ulaşıyor.
Bu şekilde çalışan yerler olduğu gibi gümrük işlerini size bırakan siteler de var.
Ptt'yi arayıp bir sorabilirsiniz bu durumda ödemeyi size yapsam oluyor mu diye.

Vergiyi gümrüğe gitmeden ödemenin yolu var mı?

Yurtdışı gönderi PTT'ye teslim edilirse gümrüğe falan gitmene gerek yok, gelen kargo görevlisine ödüyorsun kapıda. Ne kadar vergi ödeyeceğin ise PTT kargo takip sitesinde yazıyor.

Ama mesela DHL teslim aldıysa sana kargonun gümrükte olduğuna dair bildirimde bulunuyorlar ve birkaç belge (kimlik fotokopisi, ürünün ne olduğunu ve tutarını gösterir ekran görüntüsü ve gerekirse kredi kartı ekstresinin ilgili kısmı) istiyorlar gümrükten çıkarmak için. Bu belgeleri gönderdiğinde şu kadar ödeme yapman lazım diyorlar, ödeme linkine tıklayınca kredi/banka kartıyla ödeyebiliyorsun.

Sonrası kapına kadar getiriyorlar.

Başıma gelmedi ama ehliyetine fiziken el koymuyorlar diye biliyorum.

peki sistem nasıl işliyor? çevirmeye girsem ehliyetsizlikten ceza yazarlar mı?

bak şöyle bir şey var ;

www.baltaci.av.tr

içi catnip dolu oyuncak fareler oluyor bizim kedi onu çok sevdi. bizimki de 8 aylık erkek, 4.5 kilo. hareketli olsaydı endişelenmeyin derdim ama bu durumda daha çok hareket etmesini sağlamak lazım gibi geldi. bir de mamayı ölçülü vermeyi deneyebilirsiniz halihazırda yapmıyorsanız.

Çok şanslısınız, huyu çok güzel demekki sıpanın:) 5.2 gerçekten çok fazla, normal kedilere göre, ama türden dolayı olabilir işte. Bence veterinere danışın.
Ergenliğe girmiştir ama kızgınlık 10. ay gibi başlıyor genelde. Sabredilemez derecede oluyor:)) 30 gün boyunca gece uykunun en tatlı yerinde birinin sizi tepikleyerek uyandırdığını düşünün, aynı şey oluyor:))
Ama telaşa gerek yok, zararsız rahatlatıcı hormon iğneleri var. Kedi de rahatlıyor böylece.

Benim Siyam kedim 7 aylıkken 7 kiloydu ve o da henüz kısırlaştırılmamıştı. Veteriner dehşete kapılmıştı. Mamasını daha kontrollü vermeye başladık. Şimdi 13 yaşında ve 6 kilo. Uzun boylu, sırım gibi. Korkmaya gerek yok, ama kontrol iyidir.
Benim bildiğim kısırlaştırılınca bi sakinlik geliyor kedilere. Benimki küçükken de efendiydi, hala efendi, zerre şaşmadı çizgisinden.

catnip işe yarayabilir gerçekten, bir deneyin derim.

Oyuncakların çoğunun içinde catnip oluyor zaten. Bizimki de hiç oyun oynamazdı, oynamayı bilmiyordu resmen hayvan. Sadece ve sadece lazerle oynuyordu. Arada lazerle oynatıp alıştırdık, sonra oyuncaklarla da oynamaya başladı.
Ama zararlı olduğundan sürekli lazerle oynatmamak lazım. Arada olabilir.

kilo konusunu bilmiyorum.
oyuncak olarak Bastet'in bayildigi sunger toplar var, onu onerebilirim. ben atiyorum, o pesinde biraz kosturup agzina alip getirip onume birakiyor. aha top bu;

tr.aliexpress.com

3. paketi bitirdi.

lazerin zarari kedinin onu bir turlu yakalayamamasinin verdigi sinir bozukluguymus.

Haha arkadasin evlilik kriteri bu muymus?

evet. sünnet çocuğu gibi loş ışık altında patlak hoparlörden kulak zken ankara havasıyla menopozlu karıları eğlendirip tıraş köpüğü kıvamında pasta kesmek istemiyor arkadaş.

Maddi manevi olarak mantıklı ve düzgün iletişim kurabileceğiniz insanlar bulursanız, evlilik yönteminiz üzerinde konuşup sağlıklı şekilde anlaşabilirsiniz. Çevrem geniştir, kimsenin illa da düğün olsun diye direttiğini şimdiye kadar görmedim.

evlenip boşanmış ise yüksek ihtimal istemez. Sosyal çevre ile olmaz bu iş. Ya da hayalinde bir yabancı ülke falan vardır yaşayacağı, onu garantileyebilirsen falan konsoloslukta da bu işi bitirebilirsin. Allah kolaylıklar versin.

benim çevremdeki kızların yüzde 95'i düğün çomarlık diyor.

(bkz: bir tane vardı onu da ben aldım )

Kips.

Türkiye' de var ama sayıları çok az. Bulursanız kaçırmayın sevin onu. ülke dışına çımya gerek yok. ama böyle saçma şekilde bulamazsın :D

Benim tanıdığım çoğu kadın da düğün istemiyor. Evlenenleri çok azı düğün yaptı. Çevremde 15-20 kişi evlendiyse, toplam 4 düğüne gittim son 7 yılda. Bir tanesi öğlen nikah, nikah sonrası aileyle yemek, akşama da arkadaşlarla karaoke barda eğlence yaptı. Barda içtiklerimizi de biz ödedik, onlara bırakmadık. Zaten ikisi de aileyle yaşıyordu, sıfırdan ev döşerken canları çıktı.

Biraz çevreni değiştirmeye çalışabilir arkadaşınız.

tanıdığım ve düğün isteyen/düşünen bir tane bile kadın yok açıkçası. Çevreyle ilgili bence de.

vay be. nasıl çevreleriniz varmış. bana o çevreler iş evlenme raddesine gelince düğün isterler gibi geliyor.

siz yapmiyorsunuz o yapmiyor bu yapmiyor. kim yapiyor lan o zaman bu dugunleri, ufak bi topluluk var onlar kendi aralarinda dugun treni mi yapiyor?

2.kez söz alayım bu konuda evlenme raddesi mevzubahis olunca.

Tamamen kişisel gözlemimdir, genele yansıtmak doğru olmaz, çok marjinal çevreleri-ortamları bir kenara koyarsak evlenmek isteyen 100 gencin (erkek ya da kadın fark etmez) 95'i düğün ister, 5'i istemez. 5 gencin 4'ü de anne-babaya ya da ailenin ileri gelen ve sözü-lafı kırılmayacak büyüklerine yenik düşer. Yani her şey uygun oldu falan filan da bir de bu %1'i bulacan işte.

ekşi sözlükte bulabilir

Ben taniyorum oyle birini. Gercekten istemiyor. Ayrica baskalarinin dugunlerinde de kalkip oynamiyor,sıkıliyor, dugun sevmiyor sanirim. Parasiyla nikahtan sonra gezmek istiyor.Ayrica fazlalik da sevmiyor. 10 tane kahve takimi, 30 tane yemek takimi istemiyor mesela evde. Isyerinde de var benzer biri ama o istemiyorum diyor da emin degilim. Cevrenizi degistirin az ama bulunmaz degil. Bol sans.

o arkadaşına söyle çevresini değiştirsin.

biraz zor bulunur valla
her iki taraf istemese bile aileler diretir

İsten eve evden yuksek lisansa gidiyorum pek takildiim cevrem yok acikcasi.
Dugun dernek hepsini sadece masraf olarak goren bir insan olarak 1000 kisilik sarkicili zibilyon tane etkinlikli dugunle yakin zamanda evleniyorum.
Arkadasin cok takilmasin bir yerden sonra takmiyor insan..

Fatih pazarında vardı en son. İstanbul'daysa baksın derim. Neredeyse her tezgahta var ön tarafa koyuyorlar.

ben varım ama sevgilim kaptı XD.

valla benim fikrim bu yönde ama çevremdeki kızlar göbek atmaya çok meraklı. yakın arkadaşlarım olsa bile. evlenip düğün yapmayan görmedim kendi yaşıtlarım arasında.

yaş 23 bu arada

30 yaş üstü eğitimli sosyal çevreden. etrafımda istemeyen insanlar var bana da şahsen itci geliyor armut gibi sağa sola çekiştirilmek

yurtdisindan (mesela afrika ulkeleri) bulunabilir.

Bulunur da tek kriter buysa mutluluk garantili değil.

Duyurudan.

Ben varım mesela. Ailelerin ne istediği de umrumda olmaz, düğün isteyen aile bireyleri boşansın bi daha evlensin o kadar düğün meraklısıysa :)

Düğün istemeyen kız çok var ama aileler dayatıyor. Kızı bulunca bir de aileyi ikna etmeniz gerekecek.
Aklı başında, mantıklı düşünen insanlarsa çok zorluk yaşamazsınız. Diğer türlü, gelin de damat da, istememelerine rağmen kendilerini bir halayın ortasında bulabilirler.

ben acaba buradan arayışa girmişim gibi mi görünüyorum. mesaj yoluyla öyle dedi bir arkadaş. o kadar düşmedik lan. varsa yol yaptığım çıksın söylesin. 10 senelik hesabımı sileyim. bu kadar paranoyak olmayın. arkadaşça bir şey sorduk lan :)

@ya ben lan neyse yok hacı onu diyen duyurunun yürüme dinamiklerinden bihaber demektir. benim yürümediğim insan kalmadı bi kere de suçlanmadım böyle bir şeyle.

dugun kezbanliktir. dugun isteyen kiz kezbandir. bulamiyorsan sen de kezbansin.

O etrafınızdaki kırmızı saçlı, piercingli kızlar, feminist geçinenler, modernliğin dibine vurduğunu iddia edenler, düğün ne ya öyle kıro işi diyen kızlar iş evlenmeye geldiğinde sizden evden kız çıkarma saçmalığı, beşi bir yerdeler dahil olmak üzere full+full paket düğün isteyecek arkadaşlar.

okumuş çevreden , ama çok okumuş

Türkiye dışından genellikle.

biz bulduk da bize kadar var yani. söylemeyiz.

Normalini buldun da düğün istemeyenini mi arıyorsun.

Ben daha hala evlenilecek kız nereden bulunur aşamasındayım mesela. Onu bulunca da evlilik isteyip istemediği aşamasına geçecem :)

Şans eseri denk gelinir.

Benim tüm arkadaşlarım istiyor bir ben istemiyorum mesela. Hani sosyal çevreyle de öyle aşırı ilgili değil sanırım.

yemeği soğutmak yerine yaparken bir yandan ortalığı toplayabilirsin. ben öyle yapıyorum. yemek hazır olduğunda ortada bulaşık kalmamış oluyor. kalmışsa da yapacak bi şey yok, yemeği yerim önce.

ben yaparken temizliyorum, makineye koyuyorum. zamanla kazanılıyor o pratiklik.

Yaparken toparlıyorum bi yandanda sıkıntı olmuyor

Yemeği yaparken bir yandan işim biten ne varsa kaldırıyorum. Çalkalayıp makineye atıyorum, elimde yıkıyorum kaldırıyorum falan en son yemekler pişip tabaklara konacağında tezgah tertemiz oluyor evet. Üzerine bir de yediğimiz içtiğimiz bulaşık biriksin istemiyorum ben de.

Bu güzel de her bulaşıktan sonra tezgahın üzerindekileri indirip her yerleri cifleme huyum biraz şov bence.

Yemeği ocağa koyduktan sonra o esnada çıkanları topluyorum ama yemek olduktan sonra yemeği bekletmem bunun için.
Bulaşık sonra toplansa da olur. Yemeği zamanında ve sıcakken yemem daha önemli.

Bulaşık makinesi boşsa koyarım da çok da şeetmiyorum. Bazen akşam bulaşığı da bekler ertesi günü çok koku yapan bir menü değilse. Üstelik açık mutfağım var. Strese gerek yok.

yok ben yemek yer bulasik yikarim. ama ev daginiksa hayatta bir sey yapamam.

al tabi, güzel jest olur.
çifte kavrulmuş fıstıklı lokum. bayılıyorlar ipneler.

edit: pardon dönerken getirecem demişsin. ben giderken yabancılara götüreceksin diye anladım.
bizim ekip de 4 kişi ve yurtdışı seyahat dönüşü çoğunlukla magnet+çikolata gelir. gidilen ülke ucuz ise bardak vs. de gelir.

Bence gittigin ulkeden iyi bir cikolata cok daha iyi olur. eger hediyelik esya dukkaninda hosuna giden anahtarlik shot bardagi ya da buzdolabi magneti gibi bir sey olursa ekip arkadaslarina hediye edebilirsin.

Çok sık yurtdışı seyahate çıkıyorum, her seferinde illa ki bir çikolata vs. getirir ofiste herkesin alabileceği yere koyarım. Yurtiçine gitmişsem (örn. GAntep) baklava dağıtırım. Ama ufak hediyelere gerek yok, gerçi 4 kişi az ama magnet alsanız bile tanesi 2,5-4 EUR arasında. Dediğim gibi ben sık gittiğim için bütçede delik açar, sizi bilemedim.

Bahset tabi neyine kararsız kaldın?

Niyeti neymiş ki?
Konuyu kapat bence ikisi ile de görüşme

Terbiyesiz

bahset biliyo muydun de. belki nişanlı olduğunu saklayan bi tiptir o zaman tanıştıranın suçu yok. yok biliniyosa nişanlı olduğu o arkadaşla iletişimi kesersin.

rayde +1

belki araci da bilmiyor

bana pat diye soyleyen adam sanmiyorum ki gizlesin

Samimi olmadığın bi arkadaşın seni biriyle tanıştırmak istiyor ve sende kabul ediyorsun...

Arkadaşın bu durumu bilmese de buluşman yanlış bence.

Utanmaz, arkadaşına söyle bence, ama adamın yaptığı çok terbiyesizce.

Söyle ve küfür et.

sakin ol belki arkadasin da bilmiyordur ama bu saatten sonra bilse bile a bilmiyordum ayagi ceker eger biraz akilliysa.

Arkadaşına kibarca bahset. Bu arada enteresan adam nişanlı ama biriyle çıkmakta sorun görmüyor (planlı bir buluşmaysa tabii). Öte yandan karşısındaki sorunca hiç gizlemeden nişanlı olduğunu da söylüyor.

Bence nişanlı arkadaşımız "ne olur ne olmaz bir afet çıkarsa kaçırmayayım diye buluşmuş ama nişanlısı size göre daha "güzel / hoş / kafa dengi vs." olunca vaz geçmiş.

siyamkedisizorro, onu da sordum adama. amacin ne dedim. aramizdaki arkadasligi bir sonraki etaba tasimak istiyormus. aldatma konusunda cok dikkatliymis ama nisanlisi ogrenirse de yapacak bir seyi yokmus.

arkadaşınız sizi niye böyle leş gibi bir insanla tanıştırmış, bence onu da bir sorgulayın. Kendisi de cok iyi tanımıyor ise, böyle işlere bir daha girişmemesini isteyin. Yani, "arkadaşıma söylesem mi" gibi bir sorgulamaya girmeniz bile gereksiz bence, söyleyin tabii.

Bu öyle atlanacak bir mevzu değil. Mutlaka sorun ve nişanı biliyorsa, arkadaşlığınızı kesin.


.

bundan cikan sonuc, arkadasin senin icin soyle dusunuyor:

senden iyi fuckbuddy olur, bak bu arkadasimla sevisin; ama fazla ileri gitmeyin, nisanlisiyla arasi bozulmasin.

SiyamkedisiZorro +1 anlat ve iletişimi kes bence.

arkadasina "herif nisanli, biz niye tanistirildik?" diye sor once bir. kafamizda kurmayalim.

cevaba gore cekeceginiz siktirlerin vurgusunu ayarlariz.

"Aldatma konusunda çok dikkatliymiş" lafı beni benden aldı.Bu lafın üzerinde devam edecek kadın var mıdır bilemedim, hayretler içindeyim.

Olması gereken hangi yaş ise o yaşta evleniverir. Önemli olan eş adayının gönüle sinmesi.

Erkeğin evlenme yaşı geç değil yalnız 20 yaşında biri olgun olmayabilir. evlilik evciliğe dönebilir.

edit: istatistikler

Türkiye: aa.com.tr

ABD: www.amerikaninsesi.com

Almanya: www.hurriyet.com.tr

benim gibi biriyseniz geçtir. ama sürekli takılacak kız buluyorsanız değildir.

qazedcsrfvtyhngujmkol+1

Bence erkendir.

Erkek için 30 yaş geç değil, bence kadın için de geç değil. Ama 20 yaş çok çok çok erken. Üniversite bile bitmemiştir. Bana göre olmaz, ama belki siz öylesini istiyorsunuzdur, bilemem...

biz evlendiğimizde ben 20, eşim 34 yaşındaydı. 4 senedir çok mutlu ve huzurlu süren bir evliliğimiz var. eğer gerçekten doğru kişi olduğunu düşünüyorsanız ve gerçekten çocukça triplere girmiyor, yaşından daha olgunsa ve anlayışlıysa her iki taraf da neden olmasın ki ?

evlilik biraz evlendikten sonra anlaşılan bir şey. sevgililik gibi bir şey değil. iyi düşünüp taşınmak lazım. her gün ve senelerce birlikte zaman geçirmekte bir sakınca görüyor musunuz onu düşünün. anlık duygulara kapılıp gelecek planları yapmamak lazım. her şeyi karşılıklı oturup konuşmakta da fayda olabilir.

20 ile 30 arasında çok fark var. hani 30 ile 40 olsa anlaşılır da 20-30? ben kendimden 10 yaş büyük biriyle evlenmezdim. adam en başta yaşlanmış oluyor, birçok şeyi deneyimlemiş, öğrenmiş. kadın ise yolun başında. dengesiz.

dediğin gibi evlenip boşanmış birini tanıyorum. ama arada bir mevzu var bana dinlerken tuhaf geldi. kadın kişisinin üniversiteden beridir arkadaş olduğu biri adam var, bizim aşık evli abi kadına evlenmeden önce diyo ki bu herifte bir yanlışlık var sana bakışlarından, bize gidip gelmesinden hoşlanmıyorum. bir müddet kavga edip duruyolar bununla ilgili. neyse sonra sonra mevzu sönümlenmiş, daha yakından tanıdıkça arkadaş gibi olduk falan diyo abimiz o adamla. o arkadaşlığın öyle masum olmadığı yavaş yavaş kendini belli edince ayrılmışlar, ama ayrıntısını anlatmadı, ben de utandım sormaya.

kadın, eşiyle (şimdiki eski) ve üniversiteden arkadaşı olan kişiyle yakın zamanlarda tanışmış. hani ortada kırk yıllık arkadaşını sil benim için gibi bir mevzu da yokmuş.

tuhaf gelen, kadını da anlamadım. hani madem tanışıyolar bana bunu anlatan abiyle değil de o adamla evlenseymiş. bizim abiyi de anlamadım, hem rahatsız eden bişeyler olmuş öyle hissetmiş adamın bakışlarında; hem de sonra sonra muhabbetimiz uydu diye anlatıyo.

garip yani ama bu sorduğun sorunun konusuna göre epey istisna kalır; yani inşallah öyle kalıyodur.

Böyle tanıdığım çiftler var geneli gördüğüm kadarı ile memnun. Çok şükür ayrılan yok, standart evlilik işte kişi zaman tatlı kişi zaman acı yanlarını yaşıyorlar herkes gibi

Çok aşık olup bol kavgalı bir sevgililik dönemi olmaz - bence. Çok aşık olduğun zaman zaten karşındakinin gözüne batan yanlışını bile göremezsin. Bir de şartlar müsaitse sevgililiğin uzamasına gerek yok, evlenirsin ki onunla.
Anlattığınız tanıma uyan - çok aşık olduğunu sanan insanlar bir süre sonra ayrıldılar. Yorucu çünkü...

Benim gördüklerimin evliliği genelde pek mutlu değil. Adamın gözü dışarı kayabiliyor, normalde hiç o tarz bir insan değilken, çapkın değilken, gözü sevgilisinden başkasını görmezken, evlenince bi merak uyanıyor. ''keşke seni daha önce tanısaydım, mesela 7 sene önce'' falan diyebiliyor başka kadınlara.
Ya da ''senelerdir onu gördüm onu bildim, kardeş gibi hissediyorum sanki cinsiyetsiz gibi, tüm acımı sevincimi ona anlatmak istiyorum ama karşı cins gibi gelmiyor artık'' diyenler de var.

Bi de uzun süre sevgili olup cinsellik için evliliği bekleyenler birden boşanabiliyolar, böyle bi örnek de var 5 sene sevgili olup 4 ayda boşanan.

Evet ama yavaş yavaş değişiyorlar.
Arada almak istediklerimiz olunca alıyoruz.

Ooo öğrencilik değil ama evimde her telden eşya var. Mesela perdelerim ve halılarım resmen toplama. Eşimin öğrenciliğinden kalan kitaplık var. Biz evlenip bambaşka bir şehire yerleştik tayin olaylarından dolayı. Hesapta 1.5 sene kalacaktık ama 15 temmuz nedeniyle 3 sene oldu kaldık burda tayin çıkmadı. Eşya alırken çok sıkılmıştım yanımda eşim dışında fikir verecek kimse yoktu, yabancı bir şehir hiç arkadaş yok. Eşim de daralır zaten çok gezemez alışveriş yaparken. Primer mobilya takımlarını aldıktan sonra bana o kadar daral geldi ki, annemden köy evinin yedek perdelerini, fazla halılarını istedim. Kalıcı olacağımız bir şehire taşınınca değiştircem hepsini. İş görse bile perdeler ütü istiyor, sene olmuş 2017 ben hala perde ütülüyorum. Evi dekore etme hevesimi büyük şehire taşınacağımız zamana bıraktım. Bu şehirde kezban evi tarzı şeyler var, hiçbirşey alamıyorum.

ben kullanıyorum. ki ben öğrencilikten beri 4 kere taşındım ikisi yabancı ülkede :) şimdi de 5. evdeyim ama bir evden diğerine götürebildiklerimi kullanıyorum. taşımak mantıksız veya imkansızsa mecbur dağıtıyorum eşyaları...

eşyalarımı seviyorum. eşyalarımla aramda duygusal bağ gelişiyor (benim sevme kapasitem yüksek biraz) işe yarar eşyayı neden durup dururken yenileyeyim bilmiyorum ? zaten taşınırken mecbur bir kısmını dağıttığım ve sıkılacak kadar süre 1 evde kalmadığım için bana öyle geliyor da olabilir ama genel olarak israf gibi sanki.

Geçen babamın öğrencilikten kalma 2 koltuğunu attık. 80de üniversiteye gitmiş neredeyse 50 yıllık koltuklar. İlk maaşımla aldım ben onları ilk eşyalarım diyince annem kıyamamış yüzünü değiştirdik eskidikçe.

Öğrencilikten kalma çalışma masamı ve onun kütüphanesini kızım kullanıyor <3

Evimizdeki halılardan birini annem evlenirken çeyiz olarak getirmiş. Bunların her ikisi de yüzyıl geçse de değeri olan şeyler. Ama ben zaten genelde az ve öz alıp uzun süre kullananlardanım. Eskisi güzelse ve iş görüyorsa yenisini almam. Klasikçiyim.

Ben sayılabilirim kendi işimi kurdum. Başarılı değilim ama başarısız da değilim.
Ekşide büyükbaş hayvancılık yaptığını yazan biri vardı. Onun entrysi epeyce detaylı ve güzeldi.
Öncelikle hiç bilmediğiniz bir konuda başlamayın. En az bir yıl hiç gelir elde edemeyeceğinizi göze alın.
Moda'da yerim var ve o kadar çok açılıp kapanan dükkan gördüm ki. Hepsi üçüncü ayında taş çatlasın beşinci ayda battı.
Düzgün iş planları yoktu. Direk iyimserlik hakimdi. Üç ayda müşteri oturur dediler ama oturmadı.
En az bir yılda tanınıyorsun.
iyi bir iş planı lazım diğer türlü zor.
İyi örnekler de var tabi.
Tshirt canta vs tasarımı yapan bir arkadaşım var. Tekstil sektöründe çalışırken yandan yandan başlamış işine zamanla tam zamanlıya geçti.
İki tane dükkanı var. Giyimi yaşam tarzı değişti. Koleksion vs yapıyor. Müşterileri ile sürekli iyi bir ilişki kurmuş durumda.
Bir diğer örnekse el yapımı takılar yapan bir yer. Aile işletmesi üç kişi üretiyor ve iki tane de mağazada duran çalışanları var. 60bin civarında ciroları var. Onların sansı da iyi satış elemanları seçmiş olmaları. Satış elemanları ikna edici ürünü tanıyor ve seviyorlar. DüZgüm giyimliler, hafif tarzlar ama snop asla değiller. Yapılan ürünn özel olduğunu müşteriye de hissettiriyorlar.

Allah aşkına butik cafe kurmayın. Kaçıncı beyaz yakalı evin karşısındaki dükkana cafe açıp bir sene içinde batıyor. Günahtır.

Ben ve ortağım yaptık.

Aynı firmadan çıktık, aynı sektörde rakip olarak karşılarında yer aldık.

Başarı oranı olarak ta, bizi rakip olarak görmeleri bir gösterge. Kimseye Muhtaç olmadan geçen günleri de başarı olarak kaydediyorum.

İyi olanların ortak özelliği işlerine gerektiğinde yatırım yapabilmiş olmaları. Çünkü işi büyütmek istiyorsanız. Param yok yapamam deme lüksünüz yok.
Ben işten kazandığımı yine işe yatıyorum. Cidden çok az parayla geçiniyorum. Bazen yandan freelance başka alanda iş yapıyorum. Atölyeye gittiğim günler dışarda yemek yemiyorum yanıma alıyorum mesela.

Var. İstifa... Sonra arkadaşımla güzel bir yerde şık bir Tobacco Shop açtık :) Hatta millet şurada fotoğraf çekilebilir miyiz bile diyorlardı:) İlk başlarda zor oldu ama sonra beklediğimizden fazla iş yapmaya başlayınca 2. şubeyi yeni açılan bi alışveriş merkezine açtık. Aralarında mesafe olunca zorlanmaya başladık. Birini kapatıp, diğerini harcadığımızdan 2 katı fazla paraya devrettik, güzel bi kiraya verdik. Şimdi ne açabiliriz diye düşünüyoruz. 9 aydır düşünüyoruz gerçi bakalım nolacak :))

Başarı oranı bence hırsına ve hesabına kitabına bağlı. Ben iş yerlerinde çok hırlanıyordum. 3 kuruş para verip sömürdükleri kadar sömürüyorlardı. O sıra manav bile olsa açacaktım ama ileride devrederiz mantığı ile tekel açtık işte :) İyi para kazandım, güzel eğlendim gezdim. Ama hiç değilse ne olursa olsun kendi işin. Bu güzel oluyor..

Bizim gibi esnaf olacacaksanız. açacağınız yer önemli, bi kaç aylık kirayı şimdiden ayırın, ilk aylar zor olacak dayanın. Öyle bu kesin tutar, bu işte para var diyerek açılan çoğu yer 1 senesini tamamlamadan patlıyor.

Bir başka arkadaşım reklam ajansında çalışıyordu. Ben sabahları kalkamıyorum abi zor geliyor ya, senin gibi yaşamak istiyorum diyip kendi ajans gibi bir şeyini kurdu. 3-4 oldu geçen hafta içerken abi ilk ay zordu ama geçen ay maaşımdan fazlasını aldım, hiç değilse kimseyle uğraşmıyorum dedi. Ama kendisi yabancı forum, ne kadar tasarım sitesi, yaratıcılık sitesi varsa hepsinde aktif saldırıyor. Suudi birini bağlamış, kafeci mi ne. Ona tasarım yapmak için hafta sonu Suudi Arabistan'a gidiyor. Bildiğiniz, kafanızın yattığı şeyi yapınca başarı olur. Neden olmasın.

Istifa degil ama ogretmenlik okurken ticarete atildim.okulun ucuncu senesi 20 okul arkadasim personelimdi. Okul bitince ogretmenligi hic dusunmedim. Bir kac farkli is yaptiktan sonra 15 sene once bir arkadasin telkiniyle bijuteriye basladim. Iste pismek icin pazarda isportada satis yaptim.sonra yazlik yerlerde stand kiraladim en zevjli ve kazancli kismi o zaman basladi.gunduz denizde gece tezgahtaydim.100 gunluk sezonda haziran eylulde gunluk 500 temmuz agustosta gunluk 1500 2000 topluyordum ve benim gibi ehlikeyf adam icin mukemmeldi.10 sene kadar oyle devam.etti karimi hep yedim sermayemi korudum.o ara hayatimin hatasini yapip tekstile bulastim hem psikolojim bozuldu hem her seyimi kaybettim. Bir sene bosluktan sonra bijuteriye borclanarak tekrar girdim. Ise daha ciddi daha kurumsal yaklastim.sezonu daha uzun yazliklari sectim. Daha kaliteli daha pahali ama arkasinda durabilecegim mallar sattim. 12 ay kazanabilecegim sistemi kurdum.ardindan al satla toptan dagitmaya basladim ufak ufak.instagramda satis yapanlara vermeye basladim.gulsahintakitezgahi,sepsekers gibi deli kazanan musterilerim oldu.sonra da isin en zahmetli kismina soyundum.imalat.o kismin henuz basindayim daha yorucu ama ben mutluyum.

Amcamın oğlu var. Fabrikada bakım personeliydi. Kafası çalışan biriydi. Her gün işe gidip gelmek için 3 saatini harcamaktan bunalıp, oto sanayide kendi servisini açtı. En son bir tane Porsche'nin şanzımanını tamir ediyordu. Hatta bir kere bizim garaja da getirdi. İşi sayesinde bayağı çevre yapmış durumda. Zaten sadece Mercedes, BMW gibi kaliteli otomobillerle uğraştığı için angarya iş çok olmuyor ve gelen müşteriler zengin oluyor. Bu sayede sürekli müşteri akışı oluyor. Hatta bulunduğumuz ilde bu işi yapan tek yer olması nedeniyle bayağı avantajlı konumda. Bence girişimcilikteki en önemli etken, girişimcinin içinde yatan hazineyi fark etmesidir. Bir insan ben bu hayatı hak etmiyorum, daha iyisini yapabilirim diyorsa o kişi doğru adımlar attığı takdirde ve gerekli kişilerden akıl ve tavsiye aldığı sürece o kişinin önü açık olur. Kendilerini aşmaya çalışmayan insanlara da maşallah demek kalıyor bu durumda.

Şu ekonomik ortamda çok riskli bir hareket. Şu üçünden birisi olursa, denenebilir:

* Hiç iş yapamasanız bile, sizi 6 ay-1 sene idare edecek paranız varsa.

* Sabit giderleri karşılayacak en az bir müşteriniz halihazırda varsa.

* İşi kapattığınız anda, çok kısa bir sürede eski işinize veya başka bir işe girebilecekseniz.


.

Şöyle başarı hikayeleri daha bir gaza getiriyor. Daha da bekliyorum yazmanızı :)

Ben de dahil cevremde boyle cok insan var. Ben maasli isi birakip takı ve cuzdan satarak basladim cuzdanda cok hata yapinca sadece takiyla devam ediyorum.bir arkadasim da sahaf acti eskisehirde.bir sene hep zarar etti ama simdi turkiyenin en iyilerinden biri. Baska bir arkadasim da kardesi icin kendi sermaye verip tayt satmaya basladilar sonra kendisi de istifa etti.iki sene tayttan sonra gumus isine girdiler bes seneden fazladir da gumusculer.

Ben yapim geregi zaten baskasinin isinde calisamam saniyorum.24 yasima kadar calistim tecrube icin.ama hep aklimdaydi is kurmak.24 umde kurdum 15 senedir de devam ediyor.kendimi ticaretin disinda bisey yaparken hayal edemiyorum.

Ticaret icin yaratilmis insanlar var bir de asla ticaret yapamayacak insanlar. Ticaret yapamayacak insanlardan olup da dogru ortaklik dogru projeye dahil olabilenler de var tabi

arkadaşım var
meslek lisesini bitirdiği günden beri aynı -teknik- işte satın almacıydı
20 yıla yakın çalıştı (16 yaşında başlayınca öyle oluor) kendi firmasını kurdu. aynı sektör. sadece maaşlı eleman olarak değil patron olarak çalışıyor. sadece ev-dükkan kredisine ayda 20bin lira ödediğine göre herhalde kazanıyor.

ben istifa ettim ama işyeri açmak değil freelance'a geçtim. bunun avantajı; tek sermayem beynim. 5 yılda 1 de bilgisyar gerekiyor :) başka masrafı yok.

Ben. Herkesin en saglam en guzel seymis gibi davrandigi benim icinse cok bogucu meslegimi ilk gunden sevmedim.ilk sene de biraktim.alti ay garsonluk yaptim cevremdekilerin gozbebekleri buyudu. Kafayi kirdigimi sandilar.cunku etiket her seyleriydi.o 6 aylik garsonlukta ticaretin garsonluk disinde her alanda ise yarayacak her seyini ogrendim.cunku ticaret sermayeden degil bakis acisindan cesaretten ve iletisimden gecer. Ilk ikisi bende zaten vardi. Garsonlukta da utangacligimi kirdim. 7nci ayda ilk isimi kurdum. 2 sene resmen para bastim.yaptigim isle ilgili yasalar degisti ve yatirimimi baska alana kaydirdim bir sene o iste ortalama para kazandim is iyiydi ama yorucuydu sıkıldım. Ucuncu ve kalici meslegimi o ara kesfettim.600 lira ile basladim ilk gun sermayemden fazla satis yaptim 720 lira.bu is olur aga dedim. O gun bugundur meslegim degismedi 10 yildir. Onemli olan asla sermaye degil. Start verip cabalamak.para her zaman afili islerde degil kucumsenen islerdedir. Bu bahsettigim 3 is de oyle islerdi. Son asil meslegimde hala pazarin yuzde 90 i bosta ama bu islere uyanan kimse yok.herkes kafayi ayni ise yaramaz islere takmis. Yok cigkofteci yok donerci yok startup yapip voleyi vurmak yok butik acmak yok cafe acmak yok aliexpresten mal getirip satmak. Cogunun bunlari bile yapacak cesareti yok da bunlari yapanin da aklindan suphe ederim.

bildiğin işi yaparsan olur. cesur ol. yolun açık olsun.

Ben hikayemi yazdım ama tekrardan bi a summer day artı 1 demeye geldim :)

Ama butik konusuna katılmıyorum. Bizim cadde üzerinde 3 tane var deli gibi iş yapıyorlar. Şahsen benim Tobacco'dan sonra kafama yatan ikinci iş.. Kiraya verdiğim adam büyük ihtimalle nisan-mayıs gibi çıkacakmış. Hemen oraya şık, şöyle cool bir butik patlatacağım :)

Bizim iş yerinden ayrılıp, kendi işini yapan kişiler tanıdım. Hepsine eski patronları ayrılırken "sen yapamazsın, beceremezsin, öyle kolay değil bu işler" derdi. Hepsi gayet güzel kendi işlerini yaptı. Evini, arabasını aldı, dükkan alıp kiraya veren var. Koşturursan her şey olur. İnsanın kendi işi olunca daha çok emek harcaması gerekiyor yalnız.

@eazy is yapiyorlar da nerden ne alip satiyorlar biliyor musunuz? Cool butik tabelayla falan olmuyor.tekstille ugrasip psikolojisi yerinde olan bir kisi var mi hic arastirdiniz mi? Elli kiyafet deneyip hicbirini almayan kadinlarla ugrasmak ve hepsini tek tek katlamak da cool mu:) cafe restoran acip gece gunduz bayramda bile calismak isteyenlerri bir de dakka basi trend degisen deli gibi rekabet olan ve bedenlerin dortte biri elde kalinca zararina satilan butik islerini cazip bulanlari asla anlamicam. Uzaktan davulun sesine degil tokmagin altinda anasi aglayana da bakin arada bir.cicek kozmetik bijuteri saat hediyelik gibi kolay olumsuz hep karli isler varken bunlara donup bakilir mi.

a summer day;

''Tekstille ugrasip psikolojisi yerinde olan bir kisi var mi hic arastirdiniz mi?''

- Annem var, manyak evet :)

''is yapiyorlar da nerden ne alip satiyorlar biliyor musunuz?''
- Evet biliyorum :)

Vazgeçtim. Hediyelik eşyacı açıyorum :))

:)))) @eazy mutlu olmak istiyorsan dogru karar.her sey para degil.

Kanvas tablo isindeyim pazari kucuk ama zevkli is.yalniz bu bijuteri isi gercekten tatli is.zahmeti riski yok 1 e alip bese satiyorlar yukte hafif pahada agir. Nerden nasil baslanir bilsem ikinci is olarak ben de direk atlarim.

Baska basari hikayeleri ekleyen olsa da biz de feyizlensek.

isott ekleyecekti ama vazgeçti sanırım.

seyler.eksisozluk.com

Bu basliktan dolayi sayisiz soru ve msj aliyoruz ama uzun uzun cevap yazdigimiz insanlar bir tesekkur mesaji bile atmiyor cevap olarak.bu cok heves kirici.

buradaki gibi, uzun uzun, ince cevaplar yazilinca cok hisleniyorum...

fakat, alla'im burayi buyuk yazacagim: BASARI HIKAYELERI OKUMAK COK YANILTICI OLABILIR.

ben sorudaki isi aynen basardim; hala ilgili borclari oduyorum.

cunku is planimda aciklar vardi, pazara dair bilgim kitabiydi, insanlar hakkinda iyimserdim, para dusunmek huyum degildi, ve saire...

cok ogreticiydi de... cok mu lazimdi? bilmem... millet sana basarilarini anlatir. o oyle yapmis, bu boyle kazaniyormus, bilmem ne... kimse sana icmeden uyuyamadigini, aylardir kiyafetleriyle sizdigini, gunde kac agri kesici aldigini bilmedigini, bilmem nereden bekledigi paranin da gelmedigini, kirayi odemek icin nenesinden kalan bilezigi sattigini anlatmaz.

aman, diyorum.

Yok mu yahu daha yaratici seyler.

Bence kesinlikle dinlemek gerek mantıklı açıklaması olabilir. Ben hep açıklama yapan biri olarak söylüyorum açıklama yapmak doğal olarak çok uzun sürüyor.

Tabi bu düşünceye göre değişir ama ben kendimi etik olarak en olması gerekene yakın gördüğümden insanlarda toplumda her şeyde baktığımda hemen aklımda en mantıklısı beliriyor. En kolayda insan ilişkilerinde beliriyor. O yüzden bir şeyin kısa anlatımının yanında uzunu da hep oluyor. Yani bir şeyin kısa anlatımında yanılsam da uzunca anlatınca o durum düzelebiliyor. Tabi bunu ego çırpınışı gibi görenlere kesinlikle açıklama yapmıyorum :D

Bu olayın en içinden bildirdim.

Söz gümüşse sükut altindir

Yapılan gaf çoğunlukla kişinin aslında düşündüğü fikrin (filre edilmeden) ortaya saçılmış hali. Dolayısıyla genellikle karşındaki/ karşımdaki kişinin özrü o lafı düşünmediği için değil söylediği için oluyor, ve ben de çoğunlukla dikkate almıyorum.
Dil sürçmeleri konumuzun dışındadır.

Edit: benim anlattığım durum gaf olarak ortaya çıkmıyor. Gafın @siyamkedisinin dediği gibi bir olayı var. İstenmeden söylenen gerçek düşünce olma özelliği. (Doğru yanlış ayırdı yapmadım çünkü doğru olsa gaf şeklinde ifade edilmezdi ve böyle de anlatılmazdı.)

Söylediğini sadece gaf olarak alırsak büyük bir ihtimal sırf bu anlatımdan dolayı kabul görmezdik.

İlla seçenekler bunlarsa Vikot. Diğerleri çok kötü

aralarında en güzel 1. diğerleri çirkin.

şunlar daha güzel bence;
www.hotic.com.tr
www.hotic.com.tr

kesinlikle 1. diğerleri hiç hoş değil.

ben de vikotu sevdim ama korkuyorum topuklu ya, vurur ayagima diye.
bir de o bot 39 Numara ince ama uzun ayakta nasil durur sizce? yani palet gibi mi olur :(

kesinlikle 1. bende digerlerini hic sevmedim. hatta 1 ide pek sevmedim. o tarzda daha güzelini bulursun.

1. si içlerinde en iyisi gibi ama o da hiç 255 tl'Lik ayakkabı değil,ucuz duruyor.
3'ün modeli iyiymiş ama kırmızı tabanı bozmuş.

Ben geçen hafta İnci'nin bir botunu aldım Trendyol'dan.çok daha uygun ve şık modeller var.inci'ye de bakın bence.

www.trendyol.com
www.trendyol.com

Açık ara 3 numara.

3. dışınmdakileri hiç beğenmedim.
3 numara, açık ara en tarz ve şık duran içlerinde.

Eloria'nın Trista'sını daha çok beğendim, seninkiler içinde de Vikot. Topuklu diyebileceğin bir şey değil bence.

bence hiçbiri. belki 1

ilk kez bunu diyorum şurda: hepsi kötü.

Ama vikot'u giyene karşı önyargım olmaz.

vikot diğerleri çöp.

Iron Maiden - 2 Minutes to Midnight www.youtube.com

bütün önerilere açığım dedin \m/

self control'suz 80'ler listesi eksik olur bence

www.youtube.com

Taylor Dayne de olsun orda.

tell it to my heart -- > www.youtube.com

I'll be your shelter --> www.youtube.com