evet bende diyorum bunu.

geçmiyor.

benim de aklıma geliyor ama pek takılmıyorum. beni asıl yıkan nispeten yeni dönem videosundaki kişinin öldüğünü öğrenmek oluyor. neblim bir röportaj izliyorsun mesela, sonunda pat diye "bu adam 2014'te silahlı saldırıda öldü" falan yazıyor. röportaj tarihi de hadi 2011 olsun, adam da 30-40 yaşlarında. öyle şeyleri görünce çok üzülüyorum ben.

bunu izleyince mesela "e zaten ölsünler aq" dedim sjfsj

@ecel
Dusundum de bu kiz da oldu:) Ne zamana kadar yasadi, nerede nasil oldu acaba onu merak ettim.

çoğunlukla tam tersi şekilde, acaba bu insanlardan hangileri hala hayattadır diye düşünüyorum. ama eski bir filmde bir hayvan görürsem direkt aklıma gelen şey ölmüş olduğu :(

Ben gün içinde herhangi bir anda bile böyle şeyler düşünüyorum. Mesela 12-13 seneden uzun zaman önce çekilmiş bir şey izliyorsam ve o filmde bir köpek varsa mutlaka üzülüyorum şimdi ölü olduğu için. Hatta geçmiştekileri bırak, anı yaşarken bile böyle şeyler düşünüyorum. Mesela uçağa binmek üzereyim diyelim ve haliyle onlarca insan daha var çevremde. Hemen "şimdi belki çoğumuz gezmeye gidiyoruz ama bundan 80 sene sonra burdaki herkes ölmüş olacak" gibi şeyler düşünmeye başlıyorum böyle bir ortamda bile.

Gün içinde en saçma sapanları da dahil ölüme dair çok fazla şey geçiyor aklımdan her gün.

tıpkısının aynısı bende de oluyor.50-60'lı yıllardan bir şey izleyince hemen oyuncuları araştırıp neler yaşadıklarına, ölüp ölmediklerine bakıyorum.Şarlo'nun filmlerini bu duygu ve düşüncelerle izlerken zor konsantre olmuştum.

Ilk aklima gelen sey o oluyor. Gecenlerde Ruzgar Gibi Gecti'yi izledim, 1939'da cekilmis. Filmi izledim ama birkac dakikada bir gelen "O da olmustur", "Bu da olmustur"lerden odaklanma kaydi.

kesinlikle oluyor.

birde bunun eski filmleri izleyip oyuncuların son hallerine bakıp hüzünlenme versiyonu var.en son before sunrise ı izlediğimde oyuncuların bu yılki resmlerini görüp istemsizce zamanın acımasız olduğunu kabul ediyorum.

Şu sıralar istediğim zaman ekmek arası et döner yiyebiliyorum.

sağlığım yerinde gayet zenginim

istesem dönercideki dönen eti satın alıp ısıra ısıra yiyecek düzeydeyim (çok şükür)

maddi açıdan daha fakir ve dipte olduğum herhangi bir zaman olmamıştı. idare ediyom yine de şimdilik, gafa sağlam en azından hala. 2-3 ay sonra burs başvuruları da açıklandığında babayı almış olursam ne yapacağım konusunda hiçbir fikrim yok. babamın çok sevdiğim bi atasözü vardır, "değiştiremeyeceğin şeyleri düşünme. vakti değilse, vakti geldiğinde düşünürsün" der. keşke onun kadar rahat olabilsem.

Ağzımın tadıyla, sağlıklı halimle tarabya sahildeki çaycı abiden çay içip,denizi saatlerce seyredebilirim. İşte bu kadar zenginim. Çok şükür.

Allaha şükür maddi ve manevi olarak zenginim şu anda. Fazlasında gözüm yok.

zenginligi ben maddiyat olarak almiyorum. daha cok ailem ve arkadaslarimla kaliteli bir iliskim var mi ve kafamdaki yapmak istedigim isi yapmis miyim? bu ikisi benim icin zenginlik olcutu. ilk maddede tamamim ancak ikincisi icin halen calisiyorum. yani yari yariya zenginim.

doga anaya bana verdikleri icin sonsuz sukranlarimi sunuyorum.

isi birakirsam, birkac yila parasiz kalabilirim demek ki zengin degilim

buzdolabında muz var.

Ailem hayatta.

30 yaşındayım ve 20 yıllık arkadaş grubum var.

Temel ihtiyaçlarımı karşılamakta bir sıkıntım yok.

Parayla satın aldıklarıma bağımlı değilim, lükslerim olmadan da yapabilirim.

Kafama estiğinde gidebileceğim bi memleketim var. Geceleri hava açıksa kafamı kaldırdığımda yıldızları görebiliyorum. Yazın ortasında battaniyeye sarılıp yatabiliyorum.

Çok şükür.

maddi manevi fakirim :''')

2 ay kadar zenginim. Tuvalet kağıdı stoğum 2 ay yeterli.

maddi ve manevi açıdan en bitik dönemimdeyim. çok şükür idare edemiyorum, kafadan yiyor.

alt orta ile orta orta sınıf arasında bir yaşamım var.

krizi doğru yönetebilirsem biraz zengin olurum.p

Avokado'nun ne olduğunu biliyorum ve çok seviyorum. :)

Marketten büyük boy pringles aldım az evvel hemde migros tan ayrıca nakit aldım sanirim zenginim

5 tane evde 38389293 tane sokakta kedim var, köpeklerim de var hem de, bence zenginim

hayatımda ilk kez hesap bakiyemde 3 tl gördüm. doğalgaz faturam inanılmaz bir biçimde 9tl gelmiş, son günüydü ödeyemedim. akademisyenim. bir aylık olsa da hayatımda gördüğüm en büyük zenginliğim.

Birkac ay icinde gelirim yariya indi. TL kazanan herkes gibi.

Para sıçıyorum.

her gün meyve yiyebiliyorum. günlük ihtiyacım olan besin değerlerine uygun biçimde minimum 1800 kalori alabiliyorum. evsiz değilim. elektrik, su ve internete ulaşımım var. ölene dek idare edebileceğim kıyafete sahibim. ayrıca cep telefonu, laptop ve e-kitap okuyucum var. arada bir de ucuz şarap tüketebiliyorum. ve zamanımın neredeyse tamamı bana ait.

çok şükür kötü günleri geride bıraktım.

şimdi sırada daha kötü günler var.

Hiç değilim. Ne maddi ne manevi.

babam ölürse gayrımenkülleri satsak kardeş başına 6-7 milyon tl düşüyor.
ama dedem 90 yaşında ve 60-70 senedir günde 2-3 paket sigara içiyor ve dağda mantar toplamaya gezebiliyor.
babam beni gömer gibime geliyor :)

2 tane 32'li tuvalet kağıdı depolamaştım eve ucuzken.

çocuğu olan herkes adına ben ortak cevap vereyim.
çocuğum.

Uzun vadeli düşünürsek yaşlılığımda yalnız kalmak. Ve sanırım korkum gerçeğim olacak.

ben zaten işsizim, şu an beni korkutan en büyük şey eşimin de işsiz kalması. öyle bir risk var çünkü bu sıralarda.

proculianus +1

Birine muhtaç kalmak.

Ailemden birini kaybetmek.

Yavaş ve acı çekerek ölmek. Sağlığımı kaybedip birisine muhtaç olarak yaşamak. Allah'a dua ederim. Ölümüm hızlı ve acısız olsun diye.

görme yetimi kaybetmek. ötesi yok. söylerken bile korkunç bir rahatsızlık duyuyorum. temelde "gafam gözüm sağlam olsun da" insanıyım. işsizlik tabii ki çok geçerli bir korku ama elim ayağım tuttuktan sonra her şekilde yaşar ve mutlu olmayı başarırım gibime geliyor. hani sakat kalsam bile "çekme anayı bacıyı" reyiz gibi yine bi' şekilde yürürüm, uyuşturucu ticaretimi sürdürürüm ama göremediğim zaman benim için hayat biter sanırım. duyamamak, yürüyememek falan neblim yine bir derece kabul edilebilir, tolere edilebilir geliyor ama görememek bambaşka. oy anam.

bi kere bi haber okumuştum. adam araba kullanıyor. ışıklarda gözünü kapatıyor bir an, açtığında kör. okuduğumda höyküre höyküre ağlamıştım. ellaam sen verme yarabbim.

yalnız ölmek

Ailemi kaybetmek

burada anonimken bile söyleyebileceğim bir şey değil. Ne kadar büyük bir sorun benim için, gerisini sen düşün.

geç ölmek. 90 yaşına gelmişsin hala elektrik faturası ödüyorsun, felaket..

tayland’a tekrar gidemeden olmek.

geyik yapacaksak, cenazemin herhangi bir dinin usullerine göre gömülmesi. mortingen ştrayze yatarken tepemde bir vaizin kafa ütülemesi.

ciddiysek, sorumluluğumdaki/sevdiğim/değerli birini ölüme terk etmek zorunda kalmak.

Olum.

Sevdiklerimin ölmesi. Başka da bir şey yok.

okulu bitirmek

Evrenin büyüklüğü.
Hayatın anlamsızlığı.
(Birbiriyle bağlantılı olduğu için iki şey yazdım)
Evrenle ilgili belgeseller izleyemem mesela çok fazla etkiler ve hemen kapatırım. Üzerine konuşmayı sevmem ve aklıma girdiğinde uykumu kaçırır nefesimi keser.
(Teşekkürler)

Bir tane değil ki.

Aileden birini kaybetme fikri.
Evlenmek (bazen kabus görüyorum o derece)
Bir de sağlımı kaybetme, bakıma muhtaç olma.

Ölüm.

Felç kalmak

Evsiz kalmak

Evsiz, parasiz, issiz kalmak.
Aile bireylerimin ölmesi.
Cok yaslaninca yalniz kalmak.
Yanarak veya bogularak ölmek.
Görme yetimi kaybetmek.
Insanlara karsi rezil olmak. Elimde olmayan sebeplerden ötürü yanlis anlasilmalara kurban gitmek ve sonrasinda da afise olmak.

ve daha birsürü sey. Iyi gene anksiyete sahibi olmuyorum :D

elvis presley

şu şarkıyla başla: www.youtube.com

Paolo nutini

paylaşılabilecek binlerce yabancı müzik var ama ben bu sefer sevdiğim grupları falan geçip kızıl ordu korosu önereceğim direkt. bu şarkıyı sevmeyenin kalbi yoktur bence...

www.youtube.com

şuna ise ayrıca bayılıyorum... vicud çalışırken falan hep bunu dinlerim, böyle gaz ve muhteşem bi şey olamaz,

www.youtube.com

VED OT TAYGİ DO BRİTANSKİH MOREY, KRASNAYA ARMİYA VSEH SİLNEY! <3

David Bowie - Cat people
RIP

Ladytron - The Island: www.youtube.com

Klibi izleme ağlarsın.

Sürekli kavga olan bir ailede büyüdüm. Tahminimce bu bana ve diğer kardeşlerimin hayatlarına da yansıdı. Büyüdükçe daha net anlaşılıyor bu.

Normal, normal.

Evet, hayır. Mutlu bir ailede büyüyünce insanın evlilikten ilişkilerden beklentisi de çok yükseliyo böyle bir dezavantajı da var

Ailede maddi manevi huzur bulamadım. Tartışma gürültüsü ruhumu kemirdi. Böyle bombok çocukluk, gençlik geçince mutlu falan da olunmuyor.

Evet, evet

Çok mutlu ya da sürekli kavgaların yaşandığı mutsuz bir aile değildik. Biraz standart bir aileydik sanırım. Şimdi de mutlu bir insan değilim ama mutsuzluğumun aile dışında birçok sebebi var.

Hayır-nötr (hayıra daha yakın olan nötr)

siddet icerikli bir ortamda buyudum, simdi de mutsuzum. antidepresan kullaniyorum. her seyi elime yuzume bulastiriyorum...

bag var tabii ki. psikologlar neden cocukluga iniyor iste bu sebepten.

Çok çok çok sorunlu bir ailede büyüdüm, hemen her gece korkuyla uyurdum 16 yaşına kadar. Şu an gayet mutluyum, ama zaten pozitif bir insanımdır genel olarak, yüzümde hep bir gülümsemeyle gezerim.

Şiddeti bol olan ortamda büyüdüm, şu an 4000-5000 km uzaklıkta yaşıyorum çok mutluyum.

aslında bazen de mutlu bir ailede büyüdüğümü ve mutlu da bir insan olduğumu düşünüyorum. çocukluğuma dair çok komik şirin anılarım da var.

hayır, dertle büyüdüm hep. geçim derdi hepimizin derdi oldu. şu an ise herkes koy verdi. ben de koy verdim ama böyle olmasına üzülmüyor değilim. hep sonraki bölüme geçince daha iyi olacağına inandırdım kendimi, lise bitti, üniversite bitti, hala düzenimi kurup mutlu olmaya çalışıyorum. bi bok olmuyor. sorsan mutlu muyuz, evet deriz muhtemelen. hayattayız, sağlıklıyız. ama ömür bitmiş ve nispeten daha iyisinin olamayacağını bilip kendini kandırmaya devam ediyor insan.

hayır-sayılır

Kavga gürültü olan bir ailede büyümedim. Şu an inanılmaz mutsuzum.

evet mutlu idik. arada nadir kavgalar olurdu ve simdi de oluyor ama bunlar normal seyler. iliskinin tuzu biberi diyorum ben.

buyuduk ve simdi de gayet mutluyuz.

Çok mutsuz bir ailede büyüdüm. şu an mutlu ve huzurluyum çok şükür. ne kadar sürer bilinmez tabii. :)

Mutlu bir ailede büyüdüm ve genel manada mutluyum.

Evet
Eh iste

mutlu bi ailede büyüdüm, mutluyum ve etrafımı da çok mutlu etmeye çalışan biriyim:))

hayır-hayır

elbet etmişlerdir ama annemle babamın kavga ettiğini hatırlamıyorum, öte yandan müthiş mutlu ve her yerinden sevgi fışkıran bir ortam da değildi; normal diyebiliriz sanırım. yine de ben çocukken mutsuz olduğum zamanları hatırlamıyorum, bu açıdan beni olumsuz etkileyen bir şey yaşamadım. ama genel olarak mutlu bir ruh halim yok, mutsuz olmamaya çalışıyorum sadece.

mutlu ailede büyüdüm diyemem. çok ciddi sorunlarımız yoktu, dışarıdan bakan biri ters giden hiçbir şey göremezdi ama anne-baba arasında çok sık tartışma yaşanırdı, babam bizimle pek ilgilenmezdi, genel olarak çok kötü olmasa da gergin ve birlikteliğin hissedilmediği ve herkesin kafasına göre takıldığı bir aile hayatım oldu diyebilirim. nitkeim ben lise sondayken annemle babam boşandı ve benim bundan 6-7 ay sonra şans eseri haberim oldu, sorduğumda da "aaa unutmuşuz lan" dediler resmen, öyle şahane bir birlikteliğimiz vardı.

şu an 24 yaşındayım ve genel olarak gayet mutluyum ama buraya gelene kadar çok depresyona girdim, çok zorlandım. benimkisi sanırım biraz "artık yetişkinsin, artık farklısın, artık her ne oluyorsa büyük ölçüde senin kontrolünde ve senin nasıl değerlendirdiğine bağlı" zihniyetini benimsemekten kaynaklı. o açıdan eskiden ne olduğuyla çok ilgilenmiyorum, mevcut hayatımı güzelleştirmeye çalıştığım için de genel olarak mutlu biri olduğumu söyleyebilirim.

ha babasıyla şakalaşabilen arkadaşlarımı, "memleket"e döndüğünde anne, baba ve kardeşleriyle birlikte bir sofraya oturup huzur bulan insanları görünce biraz şey olmuyor değilim ama o kadar sorun değil, alıştık. babam bizimle pek ilgilenmezdi ama ne anneme ne de bize bir kez olsun vurmadı. çok korktuğumuz, nefret ettiğimiz, utandığımız biri asla değildi - sadece bencildi biraz, evle arası pek yoktu. öyle düşünmeye çalışıyorum. sonuçta eşek skmenin hobi olduğu bir köyde doğabilir, şu an çok daha kötü koşullarda yaşıyor olabilirdim.

her şey değil ama çoğu şey büyük ölçüde bakış açısıyla ilgili bence. o yüzden buna odaklanmaya gayret ediyorum kendi adıma. çünkü her zaman daha iyisi ve daha kötüsü mümkün. bu yaştan sonra 13 yaşında nasıl olduğumu düşünmemin de pek manası yok zaten.

Sadece teşekkür edip geçebilirdin 2.sine

@megalomaniac bu sefer de hiç konuşmamış gibi oluyorum. Sürekli teşekkür eden biri gibi değil mi ya.

Patron kadın değilse gayet iyi cevap.

@signore değil. Teşekkürler.

Niye ya bence guzel demissin. "Siz de zenginsiniz" = adamin basarisina, ticari yetkinligine ovgu. Sac herkeste var.

Guzel cevap. Oyna devam

güzel cevap, adamın hoşuna da gitmiştir. rahat ol

bence saçmalamışsın ama patron da seni seviyor belli ki, anlayışla karşılamıştır. yani insan her zaman ne söyleyeceğini bilemiyor, o an bir şey söylemek zorunda hissedip de batırdığını tahmin etmiştir. ben sevdiğim bir çalışanımdan bunu duysam bozulmazdım, yanlış anlamazdım ama içimden "shjsafsjs bu nasıl iltifat aq" diye de sorardım kendime.

bir yandan kendisi de kaşınmış zaten, o yüzden çok şeetme. ne demeye getiriyomuş yani anlamadım. tarzın güzel, saçın var ee? seni suçlu hissettirmeye mi çalışıyo ne yapıyo anlamadım.

İyi cevap. Fazla kaskamak lazım. Önemli olan sohbeti kimin açtığı. O açtığına göre geyik yapmak istemiş zaten.

Patron kafa gibi geldi sen de iyi cevap vermişsin takılma Özgür ol az.

Gayet iyi bir cevap. sağlıklı birinin alınacağını sanmam.

Ya yapıştır geç. Ben patrona hayırdır daha paydos etmedik demiştim ışten 3 saat erken çıkacağı zaman. Raadol

Öğrenecek vaktin, enerjin ve azmin varsa öğren gitsin.

Makine, kimya vs. kismini bilmiyorum ama insaat icin gidip calisan; burada calisip oraya gecici olarak giden cok insan var. Hicbiri rusca bilmiyordi gerci.

ya bir dili kullancaksan öğrenmek daha mantıklı bana kalırsa,
sonra öğreniyorsun az çok ama kullanacağın alan olmuyor zamanla gidiyorda dil sonra öğrenmeye çalıştığın zamana üzülüyorsun.
o sebeple biraz nokta atışı bir şey yakalamaya çalışıyorum.

rus dili ve edebiyatı öğrencisiyim. 4 sene sonra ne olacağını tabii ki söyleyemem ama iyi düzeyde rusça bilen bir adamın makine-kimya-elektrik konularında açıkta kalmasının neredeyse imkânı yok. ben kafam sayısala bassaydı kesinlikle petrokimya tarzı bir alanda ilerler, nefteyugansk'ta efendime söyleyeyim novıy urengoy'da petrol falan çıkartır keyfime bakardım deli gibi maaşla.

yalnız baştan söyleyeyim rusça kesinlikle üzerine çok düşülmesi ve devamlı çalışılması gereken bir dil. eğer rusça konuşulan bir ülkede yaşama şansınız yoksa en azından iki senenizi falan buna vermeniz lazım.

bunu moral bozmak için söylemiyorum, sadece beklentileri iyi ayarlamak lazım. rusça konusunda moral bozmak yapacağım son şeydir. iş yok yeaa, aşırı zor yeaa, bi boka yaramaz yeaa diyen tipleri dinlediğim için kendi hayalimi 6 yıl erteledim. başkasının bunu yapmasını asla istemem.

TL;DR rusça genel olarak oldukça değerli bir dildir ama makina, kimya, elektrik gibi alanlarda bilginiz varsa ekstra değerlidir.

ben alanımda iyi bir öğrenci olursam yüksek ihtimalle orada yaşayabileceğim veya iş bulabileceğim ama mezun olduğumda "sıfatın nedir?" dediklerinde "ezberden puşkin şiiri okuyom?" diyebileceğim sadece. buna ek olarak makine, fizik vs. bilen adam çok çok daha şanslı.

hatta ben makine ve kimya bilsem ingilizcenin yanına almanca-rusça koyardım, italyanca ve fransızcayla hiç uğraşmazdım bile.

Ruslar işlenmiş altını genelde türkiye'den alıyor. Yani bilezik,küpe,kolye vb. Kendi atölyelerini açıp türkiye'den usta falan götürdüler ama pek tutmadı diyebilirim. Hala büyük çoğunluğu türkiye'den alıyor.

Üzülmüyorum, kalitesiz bulduklarımı engelliyorum. Halen gündemi takip edebiliyorum bu sayede.

Çok afedersin de sahipleri düşünmüyorken benim hiç şeyimde değil.

Twitter'dan devam ediyorum, eski sözlükçüler de var oralarda.

üzülmüyorum. umrumda da değil.

Ekşi sözlüğün durumu değil de bazı şeylerden eski tadı alamadığına üzülüyo insan

zerre kadar üzülmüyorum. buranın sahibi bunu seçmişken ben neden üzüleyim?

sen 2012 yılı diyorsun. ben 2003'ten beri takip ediyorum. süper ötesi bir siteydi o sıralar. ekşi sözlük'ü sevdiğim kadar hiçbir siteyi sevmedim. hâlâ da en çok ziyaret ettiğim sitedir. buraya yazdığım bazı entrylerin oradan oraya sekerek türkiye gündemine ulaştığı oldu. birçok insana ulaşabildiğm için önemsiyorum.

uyuz olduğum tek nokta bu kadar zaman içinde ekşi sözlük'e alternatif bir mecranın çıkmamış olması. bunun illa sözlük olması da gerekmiyor. güçlü bir alternatif olsaydı bu kadar salmazlardı diye düşünüyorum.

Evet, üzülüyorum. Profil çok değişti. Eskisi kadar girip bakasım gelmiyor. Okudukça sinirlerim zıplıyor çünkü.

Dediğin gibi kitap ve film hakkında yorumları merak ettiğimde bakıyorum.

uzulmekten ziyade sinirleniyorum. bu kadar cahil, niteliksiz, beyinsiz sacmaliga maruz kalmayi sevmiyorum. onun disinda eksi'ye ne olursa olsun beni ilgilendirmez. sahibi kendi istedigi sekilde idare edebilir sonucta, layik gordukleri buysa ben dusunecek degilim.

Ben 2003’ten beri takip ediyorum. Ta 2005-2006’da miğferdibi alımlarından beri sözlük bozdu geyiği döner. Belki daha öncesinde de dönmüştür. 2008’de sabırtaşı alımında da aynısı olmuştu. Kadınlar günü alımında da. Ondan dolayı yakın bir zaman aralığı verip ya o ara çok iyiydi sonra bozdu denmesi bana komik geliyor. zamanın insanı neyse sözlük de öyle oluyor. Burası kâr amaçlı bir site. Kaliteli içeriğin ödüllendirildiği bir yer değil. Ondan böyle şeyleri çok umursamamak lazım. Kaliteli içerik istiyorsanız the new york times okuyun. Britannica okuyun. Yök’ün tez arşivinde takılın. Makale araştırın. Geyik sitesinden ne bekliyorsunuz anlamıyorum ki.

üzülecek bir şey görmüyorum hatta zamana iyi ayak uydurduğunu düşünüyorum.

Haftasonları hiç çekilmiyor sözlük. Rahat iki bine yakın entry giriliyor maç başlıklarına. Öyle analiz falan da yok, bakınız verip ahahaha yazdığında laf soktuğunu zanneden ayrı, koyduk mu diyen ayrı, ana bacı söven ayrı. Karius'un kız düşürme çabalarına gösterilen ilgi çoğu şeye gösterilmiyor.
Debe'yi kaldırdılar da noldu, kalite mı yükseldi? Bir bakıma onun kaldırılması da Ekşi Şeyler'e hazırlıkmış. Sosyal medyada gördüğüm Ekşi Şeyler paylaşımlarından daha çok bilgi ediyorum artık ki bazıları çoktan okuduğum entryler oluyor.

Bunların dışında trollük yaptığını zannedenler, siyasi bir başlığın altına (bknz: svihs) yazıp favori toplamaya çalışanlar. Zannetmiyorum zaten birden fazla paragrafa sahip olan entryler okunsun.

Ve evet, sahipleri üzülmüyorken hatta sefasını sürerken ben niye üzüleyim? Entrylerini silip giden yazarlar için üzülüyorum ayrı konu ama sevdiğim bir yazarın entrylerini okumak daha mantıklı geliyor artık bana. Çöp olmadığını biliyorum en azından. Ben daha çok okumak için takılıyorum sözlükte zaten, yazar olduğumu bile günler sonra fark etmiştim.

Eskiden bir şeyi merak edip googlellarken sonuna ekşi yazıp aratırdım direkt ama artık o kadar yanıltıcı ve zararlı bilgiler barındırıyor ki sözlük kesinlikle girmiyorum. O kadar kötü niyetli tipler var ki nefes alma amacı farklı bir şey gördüğü zaman “dur ekşiye gireyim de hakaret edeyim madem” olan insan dolu. Ekşi benim gözümde sallamasyon bilgi ve hakaretten ibaret başka bir şey değil. Millet de girip okuyor yalan yanlış. Yazık ya gerçekten.

çok uzun zaman önce yaşamıştım o üzgünlüğü, artık sözlük benim için sadece bilgi almak istediğin ürün, kişi, bölge için kullandığım bir site.

teee dutluk zamanlarından beri takip ederim.

üzüldüğüm şey ekşinin hali değil, ülkenin hali. ekşinin de olacağı buydu , o yüzden normal kendi içinde.

kendime daha çok üzülüyorum

evet. ama burayı istila etmediler bence tamamen.

inci sözlükten farkı yok. çok üzücü.

Bu ulvi başarısından dolayı kutlama şevkiyle dolmuş bir halde "ne kadar da cool bir kadın aman tanrım" diyerek aşık olurum.

sosyal medyayı gerizekalı ilgi *rospusu gibi kullanmadığı takdirde umrumda olmaz. ekşi'de "instagram hesabı olmayan kız" başlığına "benimdir... ben... özeldir..." tarzı gerzeklikler yazmasında instagram'ı olmasını tercih ederim.

sosyal medya kendi başına hiçbir anlam ifade etmez.

hiç öyle "bilge hatun" muamelesi yapmam. mutlaka bir bit yeniği ararım.

"dayıların teyzelerin bebelerin sosyal medyada arzı endam ettiği günümüzde hiçbir sosyal medya hesabının olmaması yok etmeye çalıştığı berbat bir geçmişi olduğunu/hayatına girmiş bazı rezil kişilerin kendisine ulaşmaması için bütün iletişim imkanlarını yok ettiğini gösterir" diye düşünürüm.

hesabı olup katılım tarihi yeni olursa da böyle düşünürüm.
fakat sosyal medya manyağı çıkarsa uzak dururum, koşarak kaçarım.
ideali, sosyal medya manyağı olmadan, tadında kullanan biri olması.

toplumsal onaya, en azından sosyal medya tarafından ihtiyaç duymadığını düşünürüm. konformist bir tavır sergilemediğinden hayranlık uyandırır.

Herhangi bir etki yaratmaz

Sosyal medya kullanması tek başına hiçbir done vermez.

Kullanım amacı, harcadığı zaman ve kullanma şekli, aktivitesi, ayırdığı zaman, dışarıdan bakınca çizdiği resim, bio’sunda yazı olmasından tutun olmamasına kadar tonla küçük detay genel resme dair çok şeyi söyler.

Ama kullanmaması çok büyük artı puandır benim için.

Hiç.

üzer çünkü kendisine ulaşmamı çok daha zorlaştırır. sınıf, iş yeri gibi ortak bi mekanımız olan biri değilse neredeyse imkansızlaştırır, öyleyse bile sosyal medyadan bi muhabbet altyapısı kurmak çok daha kolay.

şüphe uyandırır. en azından bir facebook hesabı yoksa birşeyler ararım altında.

fazlasıyla olumlu etki yaratır

Benim için önem taşımaz bu durum

stalklanamayan kadınla flört edilmez.

Cool kizmis derim, puani artar.

Yalniz adam "kullanmamasi nasil etki yaratir" demis, siz nasil kullandigina bagli diyorsunuz:))

Herhangi bir etki yaratmaz.

Çok büyük bir etkisi olmadı.

Flörtün ilerleyen dönemlerinde sormuştum, çok bi alakam yok dedi, aa öyle mi dedim başka bir konuya geçtik.

He olsa manyak gibi neyi beğenmiş ona bakacak değilim, birileri yazarmış, yürürmüş kaygım da yok kendisi başından def edebilir gayet de. İlgi için saçma sapan şeyler yapıyor olsa hoşuma gitmezdi, belki de soğurdum bilmiyorum.

www.sksdb.hacettepe.edu.tr
bulmak çok kolay oldu.

Tecrübeli olan yani "çalışmış" arkadaşlar cevaplarsa daha yararlı olur. Teşekkür ederim.

kendim çalışmış değilim ama benzer bir soru sorduğumda duyurucuların çoğu işlerin büyük ölçüde rahat olduğunu, öğrencileri sıkmadıklarını söylemişti. kabul kısmı biraz şans işi sanırım... kabul edilirsen "bu ne biçim iş yahu?" diyeceğini sanmıyorum, en azından cevaplardan aldığım izlenim o yönde. kabul edilme ihtimali konusunda bir şey söyleyemiyorum maalesef. ben de ankara üniversitesi'nde başvuracağım, umarım taş yerine ekmek kemirme şansımız olur sjfskj

ürkütüyor ve korkutuyor tabii. hadi yurtdışında okuma hayalini falan zaten unuttum da aç karnımı nasıl doyuracağımı düşünüyorum uzun vadede. zaman geçtikçe daha da kötüye gideceğini düşünüyorum. tek tesellim şu, züğürt tesellisi diyelim: birinci sınıfa başlıyorum. en boğucu, en berbat zamanı 1-2 yıl içinde kendini gösterir sanırım. ben mezun olduğumda biraz biraz ortalık canlanmaya başlar diye ümit ediyorum. yani krizin en ağır zamanında işsiz yeni mezun olmayacağım en azından galiba... öyle olduğunu düşünmek istiyorum.

ha bu bana "kriz"den ziyade "köklü bir değişiklik" gibi geliyor, yani iki sene sıkışıp geri çıkacağımızı pek zannetmiyorum ama bakalım... bir nevi sovyetlerin yıkılması gibi. iki yılda toparlanmadılar. 10 küsür sene rezillik yaşadılar, sonra putin gelince toparlandılar biraz. ki o da doğal gaz ve petrol sayesinde oldu, süper reformlar yaptıkları için değil. ona rağmen, putin'in gelişinin üzerinden 20 küsür yıl geçti ama rusya hala genel olarak fakir bir ülke.

velhasıl bu herkesi etkileyen bir bankacılık krizi falan değil, ülke olarak yaptığımız yanlışlar sonucunda çöküyoruz ve bu durum bir süre sonra kendiliğinden çözülecek bir durum değil bence.

o yüzden korkuyorum tabii. insan her şeye alışıyor, sinsi gibi adapte oluyor ama keşke daha güzel bir şeye adapte olmak zorunda olsaydık.

hayir, beni cok mutlu ediyor.
onceden turkiye'ye tatile geldigimde £1000 3000tl yapiyordu, simdi 8600tl yapiyor. harika, bence ekenomi cok iyi

Önümüzdeki ay İngiltereye yerleşeceğim için beni mutlu bile ediyor. Sürünsün bizi bu hale getirenlere oy verenler, ben oradaki çerez paramı biriktirip burda zengin olurum amk kafasındayım. Dönmeyi de planlamıyorum.

Korku değil de endişe olarak tanımlayabilirim bendeki karşılığını.

Mühendisim, fena sayılmayacak bir maaşım var, bir şekilde geçinir gideriz de hobilerim, hayallerim için çok çok daha fazla harcamak, bazılarını bırakmak/ertelemek zorunda olmak canımı sıkıyor.

endişeleniyorum o sebeple de artık y.dışı için araştırmalarımı hızlandırdım. bu yaştan sonra korkutuyor bir taraftan ama diğer taraftan karşıdaki kitlenin cehaleti ve cesareti daha çok korkutuyor. adamlar için akp'nin suçlu olma ihtimali hiç yok, 16 senedir tek başına iktidardalar ama yine 16 senedir mağdurlar. bu ülke sağlam bir açlık ve sefalet çekmeden düzelmeyecek. dibin dibini de görmemiz gerek. işte o durumda da buralarda olmayı istemiyorum.

Urkmek ne kelime altima ediyorum resmen. Milletin her sey normalmis gibi davranmasi da sasirtiyor.
Depresyona girdim hayatimda ilk defa.

Dövizle maaş alsam da, yurtdışında yaşasam da beni ürkütüyor.

Benim teorim farklı çünkü. Bu krizde insanlar işinden gücünden olup, borca harca girip sonra düzelmeyecek bana göre. Bu kriz bize direkt kıtlık, açlık, çocuk ölümleri, trajik olaylar olarak dönecek diye korkuyorum. İç savaş da bunlardan bir tanesi.

E bana bir şey olmaz diyelim. Eş dost ahbap nasıl yaşayacak? Hangi birine yardım edeceksin?

Şu hani bende para bok insanları var ya. Onlar paranın yenmeyeceğinin farkında değil. Türkiye'de bir boklar olsa bugün, yarın kısılır kalırsın hiçbir gümrük kapısından geçemezsin. Elindeki bikaç bin dolar da yalan olur. Ege denizini aşmak için Suriyeliler adam başı 1000 dolar ödüyor. Bak bir kıçı kırık motorlu kayıkta 30 kişi ölümüne gitmek için ödüyor bu parayı.

Yunan salacak mı sanıyorsun seni? Valla beter oluruz. O yüzden Türkiye'nin aklını başına alması lazım. Eski fabrika ayarlarına dönmesi lazım ivedilikle.

O kadar soğuk olmuyor. En çok batıda üşüyor insan deniz kenarı diye. Kiruna'ya kadar gittim düz cat botla. Kasma fazla. Eskisi kadar soğuk olmuyor diyor yerlileri.

Kiruna'ya gidecektim ben de, ama mevcut botlarım beni idare etmez.

abi en iyisi budur, bunu al diyemeyeceğim ama ben aşağıda linkini vereceğim emektarla ukrayna ve belarus'ta 2-3 kış geçirdim, toplam süre üç ay civarı. niye bunu almışım açıkçası bilmiyorum, hiç "kutupta giyilecek bot" havası da yok ama ben çok rahat etmiştim, bazen günün 8-9 saati kara bata çıka gidiyodum, sorun yaşamadım. aha şo,

www.decathlon.com.tr

-30'u bilmem ama -26'da test ettim onayladım, denendi %100 çalışıyor, gavur gibi bot.

Yapmazlar. Calisan degilim.

Yaparlar

Yaparlar.

yaptılar.

yaparlar. tişörtüm.

das leben der anderen.

doğu almanya'yla ilgili olduğu için ben adını duyduğumda bile ağlıyorum zaten ama konuyla hiç alâkan olmasa bile ağlatabilir. içinde kısmen de olsa aşk teması mevcut. düzenli aralıklarla izlerim, hiç abartmıyorum her izlediğimde çocuk gibi ağlıyorum.

edit: yuh! bence kardiyoloğa bir görün o zaman. ÇÜNKÜ SENİN KALBİN YOK..........

@der meister biliyorum filmi ama ağlamak aklımın ucundan bile geçmedi :(

Me and Earl and the Dying Girl.

Ps: I love you :(

(bkz: mar adentro)

cyrano de bergerac

Lovers of the arctic circle
Broken circle breakdown (banko)
Like crazy

Beaches'de cok aglamistim. Icinde hafif asklar da var ama daha cok arkadaslikla ilgili.
Yine ask degil ama Dancer in the Dark da aglanilasi.

benim hakikaten kalbim yok galiba, filmlerin birçoğunu izledim ve ağlamanin kıyısından bile geçmedim :')

Aglamak istedigimde hep canim kardesim filmini izlerim.

Me before you :(

500 days of summer
love & other drugs

dünyanın orta yerinde aşk için ağlıyorum
uzakdoğu filmi

Cok feci zor bir soru ama kısır demek istiyorum emin olmadan:/

Mercimek köftesi hiç sevmem kısır çok severim benim için kolay bi seçim oldu

İkisine karşı da hislerim yoğun ama sanırım kısır demek zorundayım

ikisini de severim birini bir daha yiyemeyeceksin deseler kısırı eler mercimek köftesiyle devam ederim.

mercimek köftesi ama soru menemenden kolay.

mercimek köftesi bence de alır ama daha çekişmeli soru bence içli köftenin haşlama mı kızartma mı olacağı yönünde (haşlama+1).

kısır
daha bugün yedim

İkisi de iç'in önünde diz çöküp tövbe eder.
borektarifi.com

Kısır ama sulu kısır ısırganla yenilen
Gerçi kuru kosor da seviom

tabii ki kısır.

Kısır ama mercimek köftesi de mükemmel bir şey aslında.

Mercimek köftesi

Mercimek köftesi çok sık yediğim bi şey değil, severim olunca ama alışık değilim yani.

Kısır çok severim.

Çok kolay soru cevap kısır

ikisi de leş gibi kokan iğrenç şeyler ama illa tercih etmek zorunda kalsaydım kısır derdim sanırım.

İkisini de hiç sevmem. Kerhen kısır diyorum.

Kısır.
Mercimek köftesini samimi bulmuyorum. Karaktersiz bir şey.

10 yıl yemesem aklıma gelmeyecek şeyler. yine de mercimek köftesi bir adım önde. yanında ayran olduğu müddetçe.

limon ve nar eksisi yoksa ikisi de degil.

Kısır.

(Menemen soğansız, içli köfte haşlama)

Mercimek koftesi.
Kisir sey gibi, salcali guvercin yemi.

Zor soru. Bir vegan olarak ikisini de buldugumda yerim.

Ben masada biraz ugrastiran seyleri daha cok seviyorum. Direkt tencereden aktarmayacaksin da mesela, kendin kombinleyeceksin falan. Mercimek koftesi yemek bu nedenle daha zevkli.

turkiye'de pahali.

Star varken neroya gitmek senin hatan. Starda 10 tl daha ucuza getirebilirsin.

pahali evet. insanlar da farkinda ama ortamin cazibesine kapiliyorlar. Sosyal barligiz ya. (suru psikokojisi)
Gecen 26 liraya jacobs 200 gr cozunebilir kahve aldim, beni iki ay goturur. Bi thermos veya stanley termos ve filtre kahve ile de dedigin gibi sahil kenari veya sakin bir yerde kahve icmek daha akla yatkin acidan bence de. Yanina bi de tost yaparsin mis.

para biriktirme temalı hemen hemen tüm yazılarda "starbucks'a gitmek yerine kahveyi kendin yapma" örneğini görüyorum. yabancı yazılar bunlar bu arada. o yüzden sanırım global bir problem bu. bir mekana oturma fikri hoş ama orada kahve gibi kolaylıkla yapılabilen, ucuz bir şeyi içip üstüne eşek yüküyle para bırakmak rahatsız ediyor. haliyle bence fakirlik ya da delilik değil bu. biraz tercih meselesi. paran olmayabilir veya vardır ama başka zevklerin için harcamayı tercih ediyorsundur. sende sorun yok bence o yüzden.

@cesario, abi sene 2018 oldu hala şu "markette 1 lira mekanda 6'ya satıyorlar" lafının anlamsızlığını idrak edemediniz. adam orada dükkan işletiyor, bilmem farkında mısın. istediğini ayağına getiriyrlar. günde 10-12 saat bilmem kaç kişi çalışıyor. elektriği, suyu, kirası var. senin de söylediğin gibi marketten alıp bankta yediğinde kimse gelip ekstra 5 lira almıyor. her şeyin yeri ve zamanı var. arkadaşlarınla bankta yersin de ne bileyim daha resmi bir ortamda ya da yeni yeni tanıştığın bir kızla marketten çekirdek alıp da bankta oturmazsın genelde. markette 1, mekânda 6 diyorsun... e ne yapsın mekân sahibi ve çalışanlar, taş mı yesinler?

Tabiki gorece pahali. Ama soyle dusunebilirsin. Sadece kahveye degil ortama da para veriyorsun. Al git trzi olsaydi oralar fiyatlar daha farkli olurdu.

Sahile sandayle atıp çay/kahve abur cubur yemek daha mantıklı bana göre de. Ekonomik olarak da değil, daha çok zevk alıyorum.

@ben de hayal kurmak istiyorum tam benim kafamda. Ben de aynı şeyleri yazacaktım. Ben de kahve tiryakisiyim; ama her şeyi kendim yapmaya çalışıyorum. Termos bardak önemli gidin güzel bir tanesinden alın. Starbucks dan değil ama, onlarınkini önermem.

eskiden dışarı çıkınca biz de illa çay kahve içmeye bir yere gidiyorduk. artık termossuz adım atmıyorum. çıkıp bir dolanalım diyorsak ya termosa demleme çay koyuyorum ya da filtre kahve. park bahçe deniz kenarında oturuyoruz. baze kek falan da yapıp alıyorum yanımıza.
daha gençken pek sallamiyor insan aman ne uğraşıcam iççeğim bir kahve diyor ama yaş ilerleyince uğraşmak mesele gelmiyor bana kalırsa.
uzun süre sıcak tutan, dökülmeyen iyi bir termos şart.
arkadaşlarınız o kafaya gelmemiş henüz.

Kahveden ziyade ztarbucks vb yerlerdeki o sacma sapan lezzetsiz aptal sandvicler atistirmaliklar pahali. Bir boka da benzemiyor hicbiri.

Kahveyi 1den fazla icemedigim icin pek pahali gelmiyor gelmiyor bana ama o atirmaliklar gereksiz pahali. Ben aciktigim zaman atistirmalikla idare etmeyi seven biri degilim, oturup doyana kadar yemeliyim. Starbucks'ta karnimi doyurmak icin 100tl lik yemem lazim. O paraya et yerim igrenc seyleri yiyip mideme iskence yapacagima. O yuzden pahali.
He kahveye gelince, ben starbucks kahvelerini icemiyorum, tadi kotu geliyor bana ve gidersem chai tea latte icerim genelde. 75kurusa alinan nescafe starbucks'in filtre kahvesinden cok daha guzel bana gore. Bedava versen icmem dokerim o filtre kahveyi.

Benzer şeyleri düşünüyorum
Seninkiler yine starbuckçıymış ucuz görece
Daha saçma sapan yemekli bok gibi
Resturantlı yerlere gitmeyi sevmiyorum
Avmlerden de tiksiniyorum.

Hadi Kahve zincirleri kira, maaş vs ödüyorlar.

Nescafe Xpress fiyatı bu ülkedeki en büyük saçmalıklardan bir tanesi.

bir tek sana çok pahalı gelmiyor sevglil crymeariver. bana da bir süre pahalı geldi ve düğmeye bastım. termos edindim. bugün ilk kez denedik sevgilimle. 1 litre su 2 tane demlik poşet çay mis gibi çay oldu maltepe dolgu alanına gidene kadar.migrostan da peynir,domates,zeytin,helva, kepek ekmeği,2 adet elma. mis gibi kahvaltı oldu.

2. termosu ve 2 tane de sandalye edinip kapital dünyaya olan savaşımı daha da ilerleteceğim.

bu tarz beslenince de sağlıklı oluyor. rahatız etmiyor bu sıcaklarda. kara kışa kadar böyle devam edeceğiz.

Kesinlille haklisin hocam. O arkadaslari degistir, hic komplekse girme, "bana fazla ve aptgalca geliyor bir kahve ve sandvice o kadar para vermek dostlar, kusura bakmayin" de hepsi bu.

Orta boy sütlü filtre kahve 6,75 lira. Gidip büyük boy cheesecake'li şuruplu bilmemne almazsanız 15 lira tutmaz.

Ekleyeyim: Nero, Starbucks ve türevlerinden yiyecek almıyorum çünkü hakikaten pahalı.

düzgün bir espresso makinesi 5-15 bin tl arasında değişiyor. Evde yapmaya kalksan yine maliyet düşük değil.

Düz nescafeyi sütlü yapsan maliyeti bardak başına 2-3 lirayı bulur.

yaninda yiyecek aliyorsunuz diye o kadar pahali geliyor. kahveler yiyeceklere gore gorece daha uygun. yemeginizi onceden evde veya baska yerde yiyip kahve icmeye gidin, ciddi tasarruf olacaktir.

Kahve pahali bir sey ki zaten. Direkt ticaretten gelen kahvenin 250 gr. 5 Euro. Biraz daha iyi bir blend alsam mesela, 7 Euroya kadar da cikiyor espresso icin. Filtre icin aldigimin kilosu 20 Euro yine. Evde yapiyorum kahvemi cok buyuk oranda ve fiyatlar boyle.

Iyi kahve icin iyi ogutucu, iyi makine vs. derken ciddi masraflar yapiliyor. Her gün french press de icerim ben diyorsaniz oyle olmaz tabii ki.

Ama sizin sorun gordugunuz sey baska. Disarida yemek-icmek ulkede luks bir aktivite. Boyle dusunurseniz hep enayi gibi hissedeceksiniz.

Plastige sarilmis hicbir sandvice, tatliya -acliktan olmuyorsam- para vermem, o parayi hic vermem. Amerikan tipi "kahveciler" benim dikkatimi cekmiyor bu nedenle. Önerim, ücüncü nesilcilere gitmeniz, en azindan farkli seyler denersiniz ya da plastikte atistirmalik almaktan kurtulursunuz.

bu sektörden ekmek yiyen biri olarak bildiriyorum: bildiğin enayilik! ayda yılda bir, ya da arkadaş/sevgili ile arada takılmaktan bahsetmiyorum. her gün mekanlara gidenler var.

param olsa, her gün gidip aptal bir mekanda oturmam. lcd'lerde akan acayip güzel doğa görüntülerine bakıyorum ve çalıştığım 9 aydır hemen her gün gelen gruptaki bir elemanın harcamasını hesaplıyorum: yaklaşık 20 bin tl!

deli misin aga sen? bir şişe su 3'tü, 3,50 oldu; meşrubatlar 7,50... oturduğun yer, bir kapalı kutu. çık git dünyayı gez, altın at kenara at da demiyorum bak.

izin günlerimde kendi bütçeme göre "çok" para harcamakla birlikte, yalnızsam;ki genelde yalnızım :) evde yer içerim genelde. yemeği eve söylerim, içkimi evde içerim.

ister tasarruf, isterse de daha faydalı şeylere harcamak gibi nedenlerle, bu "harcama kültürü"nü çok doğru bulmuyorum.

kendi çevresinde "çok para harcar" diye bilinen biri olarak yazdım ayrıca.

@ihanet kaç kişilik, + 1

4,75 nedir hacı ya? bir redbull da aynı.

Almaz

2002-2007 gibi 20 yıl geçerse belki. O zaman sağlam adımlar atılmıştı.

"imkânsız" demekten çekinecek olursak ihtimalin %1 olduğunu söyleyebiliriz önümüzdeki 20 yıl için. kaldı ki 2040'a yaklaştığımızda ortada avrupa birliği olur mu, orası da şüpheli. şimdi bile kendi içlerinde yeterince sağlam değiller. millet çıkmaya uğraşırken bizim girmemiz için 40000 fırın ekmek yememiz lazım. en başta mevcut hükümetin zaten öyle bir derdi yok, olsa bile çoook uzun yıllar reform üstüne reform yapmamız lazım şakkadanak metoduyla. olmaz o iş. bu kadar cahilleşmiş, eğitimden ve dünya gerçeklerinden uzak kalmış bir topluma EU'yu kabul ettirmek de kolay değil artık.

ben de mesela azılı bir alman hayranı olmama rağmen kokoreç yasaklanacaksa istemiyorum avrupa birliği'ni ehehe. thug life.

Erdoğan ve şürekası yönettiği sürece imkansız. Bu birinci sebep.

İkincisi AB salak mı da İran, Suriye, Irak gibi götüme benzeyen ülkelerle komşu olma riskine girsin. Türkiye gibi tampon ülkeyi bulmuş. Ticaretini yapar, karışmasını istemez ama birliğine de almaz.

Üçüncüsü Kıbrıs. Biz Kıbrıs üstündeki haklarımızdan vazgeçmedikçe AB üyeliği şeklen imkansız. Çünkü AB üyesi bir ülkeyi biz tanımıyoruz. AB üyesi olan bir ülke de bizim toprağımız olan KKTC'yi tanımıyor.

Bak daha hayvan gibi nüfusumuz, çomar insanımız falan demedim. Bunlar ikincil sebepler. Ana sebepler üsttekiler.

bos gezenin bos ustasi +1
türkiye ab'ye komşu olmak için harika, ab üyesi olmak için kötü bir ülke

kıbrıs sorunu çözülmedikçe almazlar. zaten maddelerin açılamamasının sebebi kıbrıs. o yüzden bloke yedik. kıbrıs için de öyle tamamen bir çözüm gerekli değil, sadece türkiye'nin g.kıbrıs'ı tanıması, limanlarını filan açması gerekiyor. bence hükümet isterse olmayacak iş değil çünkü ab üyeliği "abi bizi istemiyorlar o yüzden almıyorlar" tarzı keyfi bir şey değil. belirli başlı yönetmelikler var. uygulayınca giriyorsunuz.

No fucking way.

Asla almazlar. Cunku bu nüfusla ab'de yonetimde etkin oluruz. Buna izin verirler mi sizce? Bunu nasıl atlıyorsunuz anlamıyorum.

Haçlı birliği ora

15 yıl sonra avrupa birliği olmaz.

sürekli orda işler çok tıkırındaymış gibi düşünüyoruz ama ciddi sıkıntılar var. sözde yunanistan denetim süresinden çıktı ama nereye çıktı? gene iflas vermesi falan çok olası. onu takip edecek italya var, ispanya var, portekiz var. ekonomik durumlar çok iyi değil. ingiltere'nin brexit'le çıkması da hiç iyi olmadı. onun kendini kurtarmış olacağını gören diğer ülkeler ve bu akdeniz ülkelerinin ekonomik sıkıntılarıyla birlikte 2-3 ülke daha çıkıyoruz dese, çöpe zaten.

almazlar diyorum

Açsam odaklanamıyorum. Önce yemek. Sonra cayimi alıp işime geçiyorum.

mevzu içerisinde procrastination yoksa acıktığın zaman yemek gayet normal.

işe odaklandığımda aç olduğum aklıma gelmiyor. yemek yemeyi seven biriyim, o yüzden bu fırsatı dinlenme ve rahatlama için kullanmayı tercih ederim. bu nedenle eğer mümkünse önce işi bitirmeye veya kolaylamaya çalışıyorum. yani çalışırken beynim sürekli "yemek ye amk çocuğu geberdik" sinyali göndermiyorsa, beynim durma noktasına gelmemişse yemek için ara vermem. iş bittikten veya bitme noktasına geldikten sonra yemek daha güzel. kafam rahat, geniş geniş yerim mis.

Aç ayı oynamaz. Zaten odağım da işten yemeğe kaymışsa o devam ettiğim işten hayır gelmez.

Odaklanırsam açlığı hissetmiyorum +1

Açlık hissetsem bile işi bitirmeye öncelik veririm. Ama çok uzayacak bir işse ve her halükarda bölünecekse yemeği aradan çıkarıp devam ederim.

gerçekten önemli bir işse 4-5 saat aç kaldığım olmuştur. ama ekibi çalıştırıyorsam yemek saati 12 ise en geç 12:30 civarı bir yemek ısmarlar 10 dk'da ofiste onları yer ve sigara molası bile vermeden devam ederiz. çünkü sorumluluk bunu gerektirir.
not: madalya vermiyorlar ama ben böyle çalışırım.

"Dur su isi bitirip yiyeyim" derim. Cok acken bile kalkip yemek yerken aklim orada kaliyor, yemegin tadini anlamiyorum. Genelde ise findik fistikla calisirken acligi gecistirip is bitince yemegi tercih ederim. Keza yogunluktan ogleden sonra 4 gibi kahvalti yaptigim ve tuvalete gittigim cok olmustur.

yemek saatim belli ve şaşmıyor, o yüzden midem trompet çalsa bile yemiyorum; hele ki bir işe odaklandıysam hiç.

gelgelelim yemek saatim belli olduğu için acıkma dönemlerim de belli oluyor; o zamanlara önemli iş bırakmıyorum. yemek yemekten önceki, dahili ve sonraki belirli bir dönem kutsal bir dönem ve şovu başka bir şey çalamaz.

açlığa ve uykusuzluğa asla tahammül edemem. işim acil olsun olmasın, açsam gider yerim.

is bitmeden birakmam. aclik benim icin cok onemli degil. aciktiktan sonra 3-4 saat sonra da yiyebilirim. iki uc saat ac kalsam olmem ya. elimde olmayan sebeplerden oturu iki gun araliksiz oruc tutmuslugum bile var

insanlar birşeylerin parçası olmak istiyor

diyelim bu tür şeylerle ilgilenmiyor. sadece kitap okuyan bir tip
aynı mantıkla bu da benzer birşey. neden başkasının 100 sene önce yazdığı kitapları okuyor ki ?

zevk meselesi.

yalnızlık allaha mahsus

son cümleye kadar iyi gidiyordun. asıl hiçbir alakanın olmadığı büyük takımı tutmak saçma. yerel takımı desteklemenin neresi garip? aynı yerden alışveriş yaptığın, aynı sokakta yaşadığın, aynı havayı soluduğun adamın oynadığı, yaşadığın yerin takımını desteklemeyeceksin de neyi destekleyeceksin? büyük takım taraftarına şirkete aşık olmuşsun diyorsun (ki haklısın), sonra yerel takım destekleyenlere "daha beter" diyorsun. e neyi sevek, destekleyek biz o zaman?

3 kez üst üste yenilene kadar severim. baktım bana eğlence vadetmiyor, oracıkta taraftarlığımı askıya alırım.

@3 haklısın o yönden bakmamıştım.

Çin daha tuhaf geliyor kültür olarak. Ama japonya daha çekici

Japonya. Savas tarihi var kafadan. Kulturu de daha ilgi cekici.

Seyahatten beklenti ve maddi duruma bağlı değişse de Çin çok çok daha gidilesi. Her ikisine de kesin gidilecekse elbette önce Japonya'ya gidilmeli zira Çin'e gittikten sonra Japonya'ya gitmek size Çin'in küçük bir parçasına gitmiş gibi hissettirecek. Bu cevabım tamamen duygusallıktan uzak çünkü Japon halkını ve kültürünü elbette ben de daha çok severim.

japonyaya gittim. çok pişmanım. keşke gitmesydim
oyumu çin olarak kullanıyorum

Japonya'ya gitmedim ama Çin'e gittim. İkisine de gitmemiş olsam ve şu anda bir seçme şansım olsa yine Çin'e giderdim. Terracotta askerleri ve Çin Seddi için bile her türlü Çin'e gidilir.

ikisini de pek sevmem ama gidecek olsam çin'e giderdim, daha çok ilgimi çekiyor. kafayı çalışmakla bozmuş, kültürü bile "nasıl olduğun önemli değil, görünmen gerektiği gibi görün" şeklinde sapıkça bir anlayışla şekillenmiş, asosyal ve ihtiyar eşşoleşşeklerle bezeli japonya yerine uçsuz bucaksız değişik çin'i görmek isterim.

japonyaya gittim çine gitmek istiyorum belli bölgelerine
japonyadan ne bekliyorsun biz tokyodan nefret ettik ama osaka kyoto hiroşimayı çoook sevdik neresine gidecek acaba bu önemli.
yasak şehir gömük askerler çin seddi de çok ilgimi çeken yerler.

ikisinede gittim, butcen azsa cine git, epey fazlaysa japonya'ya git. ama japonya da 2 hafta guzel turistik bir gezi istiyorsan para basma makinasi ile gezmen gerekiyor. cok pahali

Makulce evet hayır.

Evet. Son görülme de açık.

evet.

son görülme kapalı.

ek bilgi verdim, iki tik isterim.

Değil, son görülme de açık değil.
Keşke mümkün olsa da çevirim içi olduğumu da gizleyebilsem.

Evet

Evet hepsi açık.

Açık.

evet

Evet. Ben kendim de bilmek istiyorum karşıdakinin mesajımı okuyup okumadığını. Benimkini bilmelerinin de sakıncası yok.

Evet

evet.

evet

Hayır, hatta mutekebbir +1.
Özel hayatıma müdahale hissediyorum böyle şeyleri, hiç gereği yok.

Hayır.
Bazen insanlarla mesajlarını okuduğum yazışmak istemediğim oluyor, canım o an istemiyor mesela. Mavi tik ve son görülme açık olunca bir sürü laf ediyorlar her an herkesle konuşmak zorundaymışım gibi.

Evet,son görülme de açık. Annemle babamı takip ediyorum ordan. Telefona cevap vermezlerse son görülmeye bakıp ona göre panik olup olmayacağıma karar veriyorum. (Aşırı ek bilgi içerir.)

evet, çünkü ben de görmek istiyorum mesajımın okunup okunmadığını. son görülmem kapalı ama. ben bakmıyorum madem kimse de benimkine bakmasın. -_-

Açık

Tik evet,
Son görülme hayır

Hayır hepsi kapalı.

evet.

Mavi tik acik
Son gorulme kapali

Mavi tık, son görülme hepsi açık.
Sadece profil fotoğrafımı rehberimde olmayanlar göremeyecek şekilde gizlilik ayarlarımı yaptım. hepsi bu.

Son görülme ve okundu bilgisi kapalı, hakkımda kısmı da hiç kimse.
Cevap verme zorunluluğu hissetmemek için kapattım.

hayır

Evet.

Kapali

hayır.

Makulce evet hayır.

senin tikini istemiyorum. tikini al basina cal.

evet.

tik kalsın, sorun değil.

Hepsi açık

son görülme kapalı, tik açık.

"görüldü atma" muhabbeti yapan birisi olursa (ki çok şükür genelde olmuyor) ağzına vuruyorum iki tane. "ne yazdığını okuyorum ama müsait değilsem cevap vermiyorum, müsait olduğumda yazıyorum" diyorum. birisi benim yazdığımı okuduğu halde cevap vermemişse de aynı sebepten dolayı bozulmam. böyle saçmasapan şeylere takılan insanlarla iletişim kurmak eziyet.

evet. kapatilabildigini bilmiyordum

Normalde açıldı, bugün kiz ark ile tartışınca kapattım

Ne son görülme ne de mavi tık ikisi de açık değil.

Açıktı hepsi. Şimdi kapattım görülmeyi

Değil.

Son görülme, mavi tik cart curt hepsi kapalı.

Benim son görülmem kapalı ama mavi tikim açık. Bi ara gizlemiştim ama insanlar yazdıklarımızı görmüyosun diyip aramaya başladıkları için mecbur açtım onu

mavi tik açık songörülme kapalı

hayır

Niye yok olsun 1000 yıl önce kurulan bir din 1000 yılda yok oldu mu? Olmadı. Demek ki zamandan bağımsız bir durum bu.

son insan yok olduğunda.
tik alma amaçlı cevap: 124 sene sonra.

increase in intelligence level over time. İnsanların zeka seviyesi hep ortalamada kaldığı için sanırım bu gidişle hiç yok olmayacak. Ama tabii beklenmedik hamleler gelebilir, örnekse birisi çıkıp zeka geliştiren bir hap falan bulabilirse o anda dinler yok olur.

dini kesin olarak reddetmek imkânsız olduğundan inananlar her zaman olacaktır diye düşünüyorum ama dinin toplum yaşantısı üzerindeki etkisi ciddi oranda azalır sanırım. demek istediğim şu: ben şimdi "tanrı'nın yeryüzündeki gölgesiyim, 50 kuruş atın tırrekler" desem bunun doğruluğunu da, yanlışlığını da ispatlayamazsın. istersen uzaya çık, istersen bilimde ve teknolojide çığır aç, söylediğimi istediğin kadar saçma bul... kesin olarak "bu adam tanrı'nın yeryüzündeki gölgesi değildir"i ispatlayamayacaksın.

o yüzden insanlar inanır, inanmaya devam eder ama din kavramı toplumların ve insanların yaşantısını, düzenini daha az etkilemeye başlar. herkesin ateist olacağını asla düşünmüyorum. müslüman veya hristiyan olmasa bile bir "güce" inanan daima olacaktır.

dinler yok olmayacak gibi. eskiden bir devlet, medeniyet diğer medeniyeti veya devleti yendiği zaman onlara ait ne varsa taş üstünde taş bırakmıyordu. çağa uygun olmayan medeniyet silinip gidiyordu. 3500 yıl süren mısır uygarlığı ve dini veya aztekler, eski yunan tanrıları cart curt. ama şimdi devir değişti yok insan hakları yok medeniyetlerin kardeşiliği ayağına üstün gelen medeniyet alt medeniyetin yaşamasına izin veriyor.

dinle kitleleri manipüle edip bundan yarar/kazanç sağlayan güçler oldukça, dinlerin yok olması imkansız. çünkü din toplu bir hipnoz ve onların çok işine yarıyor. dine inananlar için de afyon gibi bir şey; adeta bir kaçış, sığınak, olmayanı oldurabilecek, mucize yaratabilecek bir olgu. dolayısıyla sorgusuz sualsiz inananlar için vazgeçilmesi zor bir "alışkanlık". yani din iki taraftan destekleniyor aslında:

1. sayesinde dizginleri elinde tutan güçler,
2. sayesinde uyuşan ve bu uyuşukluk hissini seven bireyler.

bu iki taraf olduğu sürece dinin sırtı yere gelmez.

ama öte yandan dünyanın bazı yerlerinde tam ters bir akım var bu konuda. mesela bizim gibi ülkeler gittikçe daha dindarlaşırken (ki bu da bahsettiğim güçlerin pompalamasıyla oluyor daha çok), bazı avrupa ve özellikle de iskandinav ülkelerinde ateistlik oranı artıyor. işte belki bu ateistlik oranı artan bölgelerde, din de komple ortadan kalkabilir günün birinde. ama dünya genelinde yukarıda saydığım nedenlerden ötürü mümkün değil.

Dinler değil ama uygulamaları değişiyor günümüzde..

Misal, islam dinine inananların peygamberi Hz. Muhammed, doğruluğu adaleti savunmuş. Kul hakkı yememeyi öğütlemiş. Onun Allah'ın elçisi olduğuna inanandığını iddia edenlerin hayat tarzlarına baktığımızda bu öğütlerle taban tabana zıt, alakasız davranışları görebiliyoruz. Şeklen dinin emrettiği uygulamayı yapıp özünde tam tezat hayat yaşanabiliyor ve daha da vahimi; bu kişiler aynı inanışa sahip toplumun genelinde de kabul görebiliyor...

sanirim "evet birgun mutlaka bitecek" cevabini bekliyorsun, bunu ben de en az senin kadar isterdim, hatta hemen bitsin isterdim ama korkunc gercek şu ki artacak azalmayacak gibi duruyor..
neydi aynştayn abinin sözü:
evrenin sonsuzlugu ve insanin aptalliği..

dinler ayrı ayrı yok olur. ama din olgusu yok olmaz. ortalama insan tapınacak bir şey mutlaka bulur.

uzayda yaşam başladığı zaman.......
kimse mars’ta yaşayıp, cami-kilise peşinde koşmaz........

o kafanın orada yaşaması mümkün değiş zaten. gidemez.........

200 yıla bu iş biter.

sorun sende değil o cocukları yetiştiren ailelerde
türk aile yapısı tamamen rezalet

Hiç iyi değil :( tahammül edemiyorum şımarık çocuğa... Sevimli olanlar da sevimli ama böyle kucağıma alıp sıkıştırarak sevmek, saçma saçma konuşmak gelmiyo hiç içimden. Ne biliym burnuna çenesine falan düdüt yaparım anca o, bebekle bile muhabbet kuramıyorum :/ Okul çağındakiler zaten hiç ilgi alanım değil.

Yine de çok sevdiğim akrabaların arkadaşların çocukları var ama öyle alelade olmadıkları için seviyorum. -o ne demekse...:D-

Anlattığın tipte çocuklardan (yani çocukların çoğundan) nefret ederim. Tahammül edemem. Sorun sende, bende veya çocukta değil, böyle yetiştiren (yetiştiremeyen), doğurup mukayet olamayan, şımartıp üstümüze salan anne babalarda.

Hepsi böyle değil. Sorun sen de değil.

Ama kuşak farkı da var tabii. Bizim için de muhtemelen aynı şeyleri düşünüyodur büyükler

De birleşik olacak

genel olarak çocukları (özellikle bebekleri) ÇOK severim ve hatta bu yüzden üzülüyorum. çünkü yetişkin ve aygır gibi bir erkek olarak bunu söylemek garip karşılanıyor, pedofili muamelesi görüyorsun. annem küçük çocukları böyle yere çarpa çarpa sevince çok kıskanıyorum. türkiye'de neyse de yurtdışında çocuğa yaklaştırmıyorlar bile. hadi onlar ses etmese bile çocuk o kadar yakın temas ve ilgiye alışık olmadığı için rahatsız oluyor, haliyle ben de en fazla gezdirirken kucağıma ya da sırtıma falan alıyorum. şöyle yanaklarını mıncıra mıncıra sevemiyorsun, afallıyor bebe.

dediğin tarzdaki çocuklar gerçekten ölüm ama onlara kızamıyorum. öyle boktan, öyle aptalca yetiştiriyorlar ki çocukları, üzülüyorum. eğitimsiz, cahil, çocuk bakmayı geçtim kendi gtünü toplamaktan aciz tipler birbiri ardına patlatınca böyle sorunlu, niteliksiz, vahşi çocuklar yetişiyor. benim anam babam da öyle çok kültürlü şey insanlar değil ama ne zaman böyle çocuk görsem halime şükrederim, böyle annem babam olmuş da insan gibi yetişip bi' yerlere gelebilmişim diye.

ne zaman çocukları sevmediğimi düşünsem şu 57 saniyelik videoyu izlerim ve çocukların ne kadar mucizevi, ne kadar güzel canlılar olduğunu yeniden hatırlarım. şunlar sevilmez mi allah aşkına. minicik boylarıyla fitu fitu nasıl kayıyor yavrularım. pehey.

www.youtube.com

çocuk yetiştirmek inanılmaz büyük bir sorumluluk ve herkes bunu istemeyebilir, bunu kesinlikle anlayışla karşılarım. ama şu çocukların antrenmandan sonra kızarmış yanaklarıyla nefes nefese gelip de sana heyecanla antrenmanlarının nasıl geçtiğini, neler yaptıklarını anlattığını, sevdiği yemeği yaptığını öğrenince mutlu olduğunu, arabanın arka koltuğuna geçip kemerini bağladığını, kafasından da şapkasını ısrarla çıkarmadığını düşün. şunu düşününce içi huzurla ve sevgiyle dolmayan insandan korkarım ben :((

dediğim gibi kimse çocuk yapmak veya sevmek zorunda değil, cidden terörist gibi çocuklar da var ama genel olarak çocuklar nasıl sevilmez yahu bana çok garip geliyor. çoğunlukla senden benden akıllı bunlar. ben çocuklarla sohbet etmeyi özellikle seviyorum ama çok iyi anlaştığım da söylenemez. cidden zekam yetmiyor sanırım anlaşmaya, yalnız hissediyorum sjfsjk

@ Delay Fuze
benim annem de babam da 11'er kardeş
hepsinin de ortalama 6'şar çocuğu var. bir de onların çocukları var. düşün işte 100lerce kişiyiz.

babam evin en küçüğü ve ben dedemin evinde büyüdüm- bebeklik döneminde. yemin ediyorum, bu kadar insan arasından 1 tane "şimdiki çocuklar böyle, şımarık" filan diyen 1 kişi yoktu. zaten aramızda şımarık çocuk da yoktu. en büyük amcam şımarıkmış bak, herkes onu anlatırdı bir de annemden 2 büyük olan teyzem. yani şımarık olsak bi söyleyen olurdu ;)

Kesinlikle sorun çocukların daha da şımartılması. Ama çevremdeki şu gibi olaylar da dikkatimi çekiyor. Yakınımızın biri 23 diğeri 13 yaşında çocukları var. 23 yaşındakini yetiştirirken hiç şımartılmadı. Hatta baya maddi zorlukların yaşandığı dönemde çocukluğu geçti. Diğer kardeşi ise hayırdan da anlamıyor, yoktan da. Nasıl cins bir şey! Hasta ziyaretine gelirken çocukta olsan laptop getirir misin? Neymiş, film indircekmiş. Yahu adam ölümden döndü. Biz küçükken halamın evine gittiğimizde bile aç olduğumuzu söyleyemezdik. Yemek verirse yerdik.bu da iyi değil tabii. :D kısacası aynı anne-baba.ama zaman farklı.
Bir de bir arkadaşımda daha çocukken annesi-babası ona kardeşini emanet edip işe gidiyormuş. Ve şu an çocukları sevemiyor. İlerde çocuk yapmayı da düşünmüyor.

Ben genelde cocukları ailelerin ellerinden almak istiyorum. Çok tutarsız davranıyorlar bu sefer çocukta sapıtıyor.
Çok küçük çocukla mantıklı sohbet etmeye çalışmalarını anlamıyorum. 1 yaşında bir cocuğu pusete koyup otobüse biniyorlar. Cocuğu duvara yaslayıp telefonla oynuyor annesi ya da babası bir süre sonra ağlayacağı çok belli. Ağlayınca da tablet veriyorlar.
Tablet dediğin şey o yaşlardaki çocukta lsd etkisi gösteriyor bağımlılar bir nevi. Çok üzücü aileler yüzünden cocuklar katlanılmaz haldeler

çocukların aşırı şımartılarak büyütülmesinden kaynaklı olduğunu düşünüyorum.

2 gün evvel markette gördüm, kasadan aldıklarını geçirtiyordu anası, kız çocuğu çikolata çikolata diye tutturdu kız ortalığı inletti bağırmaktan, sonunda aldı anası çikolatayı o saniye hiçbir şey olmamış gibi sustu çocuk.

halbuki 2 dk daha dirense anası, çocuk umudunu kesecekti. çocuklar iki ağlarım zırlarım istediğimi aldırırım sistemini çözdükleri için parmaklarında oynatıyor aileyi, e öyle olunca da şımarık, arsız, çingen yetişiyorlar.

hadi ufak çocukları geç, liseli çocuklara bile aileleri aynı muameleyi yapıyor,
öğrencinin notu düşük, hop sene sonunda sanki dersten kalan çocuk değil de annesi, babasıymış gibi ebeveynler not istiyor öğretmenden. alabildiğinden alıyor. e öyle olunca çocukken ağlayıp istediğini yaptırıp şımaran çocuk, ergenken de bir şekil işini öyle hallediyor. ondan sonra etraf şımarık, arsız çocuk ve gençlerle doluyor.

bu aksam bana emanet iki cocuktan birisi diğerinin boynuna ip baglayıp ipin diger ucunu kapı koluna baglamaya çalışıyordu. iple popolarına vuraraktan uyardım. yalandan ağladılar ipi ver diye duygu sömürüsünü de öğrenmişler kumandayı tableti emzik yapan ebeveynleri sağolsun. aynı iple sırt sırta baglayıp anneleri gelene kadar öyle bırakmak gecti icimden ama konusmayı sökmüsler bir kere ispiyonlarlar. balkon kapısı, pencere hiç açamıyorsunuz zaten hepsi birer pikaçu, çarmendır, balbazar.

çocukları sevmiyorum, şımarıklar, kafam kaldırmıyor. 30 dakikalık seviyorum, sonra doğuranı çeksin kaprisini, bana neyse.

aileleri bu kadar boktan yetiştirmese sevebilirdim. çocuklarda bir suç yok, ne görürse onu yapıyor. ailelerini suçluyorum suçlayacaksam.

Bir turizmci olarak birçok milletten aileyi gözlemleme şansım oldu.
Türkler şımarık çocuk yetiştiriyor.
Buna Romanya, Bulgaristan gibi bize yakın ülkeleri de ekleyebilirsiniz.
Tam emin olmamakla birlikte ülkenin gelir düzeyi ile bağlantılı olduğunu da düşünüyorum.
Türk çocuklar büfenin, lobinin, odaların canını okuyor. İnsanlara rahatsızlık verebileceğini düşünemiyor.
Diğer ülkelerde özellikle batıda yetişen çocuklar sessiz, çevreye rahatsızlık vermiyor ve düzenli.
Bu durum tarım toplumu, sanayi toplumu arasındaki konum ile de bağlantılı.
Söz konusu çocuklar genellikle daha bireysel kültürlerde yetişiyor.
Kanım budur.

@niye ama haklısın cnm ;) ben de tek çocuğum ;) ;) ;)

Berbat, sevgimin sonsuz olduğu yeğenime bile tahammülüm yok. O yüzden diğer hiçbir şey hissetmediğim çocuklara karşı sabrım sıfır. Zaten dönem çocukları aşırı şımartılmış durumda. Eğitimli anne babaların garip huyları, sözüm ona “eğitim” desteği altında çocuğu başka bir şeye evirmelerini falan akıl tutulması eşliğinde izliyorum. Mesela geçen biriyle tanıştım kadın mühendis eşi de öyleymiş neymiş 7 yaşındaki çocukları matematikte çok kötüymüş ve ebeveyn kılıklıların bu durum çok zorlarına gidiyormuş çünkü onların hiç öyle problemleri olmamış ve artık bu durumu aşmak üzere pedagojik destek almaya karar vermişler bunlar matematik anlatıp çocuğun da anlamadığını görünce iyice kötü oluyorlarmış. Bildiğin psikopat bir çift, kendileri doktora gitmeleri gerekirken çocuğu hasta etmişler. Ayrıca Çocuk bu gerekmese de ağlayabilir , her b.ku ne diye ayaklarına serersin mesela. Büyük konuşuyorum yazın: Böyle anne baba olunmaz , sevimsiz çocuklar yetiştiriliyor resmen. Ben bu dönemin eğitimli anne babaların çocuklarına daha bi acıyorum iyice çekilmez ve paikopat oluyorlar. Bi rahat bırakın alan verin , aptalca beklentilerinizden uzak tutun şu çocukları. Sorun bunlar işte. Sen tamamen masumsun :)

@dyg*dyg

kısa süre sonra teyze olacağım
işte tam o anlattığın şeylerden korkuyorum.

ben kalabalık ailede büyüdüm, 18 yaşında teyze oldum, yeğenlerim var belki de o yüzden seviyorum çocukları genel olarak.

ama herkesin yazdığı gibi işte şımarık, büyümüş de küçülmüş veletler sinirimi bozuyor. bu da ailelerden kaynaklanıyor. dur sus demiyorlar çocuklarına. bizim insanımızda sınır koyma diye bir şey yok. oysa ki çocukların sınırlara ihtiyacı vardır, kendilerini güvende hissederler. yetişkinler yapmadığı için çocuklarına da öğretemiyorlar. bugün evinize misafir gelip çilekli dondurma istiyorum diyen velet yarın büyüdüğünde atm kuyruğunda dibinizde bekliyor.

yine de şu video beni her zaman gülümsetir:
www.youtube.com

bende sıkıntı olmuyor ama beklemiş suyun tadı değişebiliyor tat alma konusunda tadı seni rahatsız ediyor olabilir normal durum yani

bende de aynen öyle. kendi evimdeyken buzdolabı küçük olduğu ve sürahi sığmadığı için mecburen ılık su içiyorum. her gün 50 tane şişeye doldurup dolaba atmaya üşeniyorum. bu şekilde hiç abartmıyorum 5 litrelik su bazen 10-12 gün gidiyor bana. içmiyorum.

annem ise fil gibi su içtiğimi söylüyor, kardeşimin bana su getirmekten psikolojisi bozuldu. orada kocaman buzdolabı var çünkü, içinde her zaman buz gibi 2-3 litre su olur. oradayken her gün temiz 2 litre gömüyorum en az. hele ki sıcak havada dışarı çıkmam gerekmişse falan ohoo. evin yolu zaten yokuş, kan ter içinde kalıyorsun. öyle günlerde iki saat içerisinde 3 litre içtiğim oluyor.

velhasıl kelam oda sıcaklığında sudan nefret ederim, içmekte zorlanırım. susuzluktan gebersem bile içesim gelmez, mecburen azıcık içerim. soğuk su içinse anamı babamı hortumla döverim, o çok güzel bir şey. soğuk su yani.

Sıcak koladan bile daha kötü hissediyorum ben ılık ya da daha sıcak su içince.
Belki şartlanmışımdır, bilmiyorum ama annem ılık su içince yüzünü buruşturur "Iyy, kan gibi sıcak su, ıyyy!" derdi.

Biz dondurucu kış aylarında bile soğuk su içiyoruz hep.

Aahah benim kardesim okul biter bitmez ayri eve cikmayi dusunuyor bana su getirme derdinden dolayi:)

ancak evde başka su yoksa ve susuzluktan uyuyamayacak hale geldiysem içerim.
aksi takdirde ağzıma sürmem, midem bulanmasa da bir garip oluyor.

eşim eskiden soğuk su içmezdi, hamilelik döneminde soğuk içmeye başladı şimdi o da sıcak su içmiyor.

3 yaşında kızım da soğuk dışında su içmiyor :/

Evet zaten içemiyorum bırakıyorum hemen.
Çok soğuk da içemem, sürekli dolaptadır suyum çıkarırım 10 dakika kadar dışarıda bekletir öyle içerim.
(Yaz kış fark etmez.)

+1 stavro

Ben de yaa sevmiyorum oda sıcaklığında ki suyu, illa ki soğuk olacak öyle çok soğuk değilde soğuk olmalı

fil bunlar öyle siyah-beyaz sevimli küçük ayı panda değil. aslanlarla fillerin kapışmasını izle youtubedan. yani kolay değil fillerin yeryüzünden yok olması.

bir turun baska bir turu sirf et icin "tamamen" ortadan kaldirmasi sence doganin isleyisiyle uyumlu mu?

sfjsj ne alaka, en çok ineğin tavuğun etini yiyoruz, hangisi yok oldu?

mamutların yok olması insan avlaması ile ilgili.

eskiden herhalde insanlar kabile halinde yavaşken ay fazla yemeyelim türleri bitmesin demiyordur her halde. gördüğünü indiriyordu.

Niye ortadan kaldirsin ki? Niye kaldirmak istesinler yani.

insanların bulunduğu alanlarda belki de tüketildi ve o alanlarda yok oldular. lakin insanlar tüm alanlara yayılışı ve egemenliğini kurması içinde bulunduğumuz zamanlara kadar anca geliyor. zaten fil dediğin de insanlığın seyrek yaşadığı yerlerde varlığını gösteriyor genelde. o yüzden tonlarca et mantığı hala geçerli

Sürü halinde yaşıyor olmaları bir etken olabilir bence. Yani filler zorlu hayvanlar evet ama günümüzde gergedanlar da soy tükenme tehlikesi altındalar. Onlar da en büyük 2. kara yaratığı. Günümüz teknolojisinde hayvanlar o kadar da zorlu değiller bence.

Filler de gergedanlar gibi tek tabanca yaşasalardı fil dişi nedeniyle yaygın avlanabilirlerdi gibi geliyor bana. Tamamen farazi bir yorumdur bu arada bu.

Oral

tuna, ufuk

enes (an ass)

Dikmen

berk

@mephistoo enes için anus de olur aslında, eynıs diye okunuyor, insanın içi pis olmaya görsün:)

şafak

Engin (engine)

enis.

fatma

(fat ma -> fat mother)

naşit, raşit

Abuzer var, abuser diye dalga geçiyorlar.
Sonu gay ile biten isimler sorun oluyormuş. Turgay diye bir arkadaşı vardı abimin, Amerika’da isimle ilgili sorun yaşamış.

Can ingilizcede teneke ambalaj

www.thesun.co.uk

kunt.
ayrıca duyuru'da bir ahmak da feri'yle dalga geçeceğini söylemişti.

İstemem.
Ya kendim görmek ya da onun açıklamasını isterim.

İsterim

Bilmek isterim ama başkasından duymak istemem.

kimin söylediği ne fark eder, aldatılmışım, bilmek isterim.

Neden aldattığı önemli? Seks mi hosuna gitmedi, ben neyi yapamıyorum diye düşünürüm. Bir kişi aldatiysa ilişkisinde eksik kalan bir şeyler vardır. Kendimi sorgularım.

@traveller,
Yani konudan bağımsız soruyorum. Haklı ya da haksızlığı bir kenara koyarak bir cevap arıyorum

Evet
Açık ilişkiyse bizim tarafta açık olsun

isterim ama başkasından duymak istemem. hele de aldattığı kişiden duymayı hiç istemem.

ne sekilde olursa olsun bilmek isterim.

İsterim.

Isterim.

isterim.

Bence çevrenizde aldatılan biri varsa siz de bundan eminseniz söyleyin.
Direkt söyleyemezseniz dolaylı yoldan yaklaşın.
Aldatmaya bakışı nedir, aldatılmak onu ne denli sarsar, aldatılsa ne hisseder ne yapar veya tınlamaz mı. Kendine veya başkasına zarar verme ihtimali de önemli bu tür konularda. Tedbirli şekilde bildirin. Her kişinin bunu öğrenmeye hakkı olduğunu düşünüyorum.

Aptal yerine koyulmaya devam etmek istemeyeceğim için isterim.

Evet

isterim. kanıt ya da ikna edici olması iyi olur.

Evet

eved.

j r r tolkien hayrani +1

baskasindan duymak istemem diyenler, "baskasindan duyacagima bilmesem daha iyi" mi demek istiyorsunuz? yoksa "bilmem gerekir ama ogrenince kotu olur" mu demek istiyorsunuz? bilmesem daha iyi diyorsaniz cok tuhaf yani.

evleneceksiniz falan diyelim. karsinizdaki sizi aldatiyor, aldatmaya da devam edecek. siz de baska sekilde ogrenemeyeceksiniz. bunu bilen insanlar var ama size soylemeseler daha iyi mi gercekten?

isterim tabii ki.

Ben de bilmek isterdim.

devam eden ilişkimde isterim. yani atıyorum benim şu an sevgilim var, adı da X. birisi gelip "X seni aldatıyor" desin isterim.

yok üç sene önce bitmiş bir ilişkim için birisi gelip "abi X seni aldatmıştı o zaman" desin istemem. geçmiş gitmiş, aklımda güzel kalsın boşver.

der meister+1

zor soru. yasamadan bilecegimi sanmiyorum. daha once 2 kez aldatildim. kendim yakaladim. belki daha fazla aldatildim ama soyleyen olmadi. arkadasimi aldatan oldu. soyleyemedim. ikiside birbirini aldatti, yine soyleyemedim.

isterdim.

Tabii ki, kesinlikle isterim.

Bu arada aldatildim diye kendizi sorgulayacak kadar iyi niyetli olmayin:) Cok darbe yersiniz.

Bilmiyorsam keyfimi kaçırmasın ya. Istemem ona ne ki?

Öyle bi kadın benim için yok, ama olsun isterdim.

çoğu alanda benden çok daha başarılı biriyle oldum ama ilişkimiz konusunda dominant değildi. ilişkide "karar alma" konusunda hassasım zaten, iş güç mücadelesine ve "benim dediğim olacak" geyiğine döndüğü anda o ilişkiden hayır gelmez. o açıdan ilişkide ikimiz de aynı ölçüde söz sahibiydik büyük oranda ama hayat tecrübesi olsun, zeka olsun, çeşitli açıdan yetenek olsun hatta fiziksel olarak bile benden çok daha iyiydi. mutluydum. bana çooook fazla şey kattı, kısa sürse de rüya gibi bir ilişkiydi. sonrasında çok üzüldüm tabii ama olsun toparladım bir yılın ardından büyük oranda. 10/10 would do it again. kumar oynadım ve iyi de yaptım diye düşünüyorum, şanslı sayıyorum kendimi. tanıyanlar, bilenler falan hala "o kız sende ne buldu, çok saçma ya" diyor ://

her anlamda dominant kadın dersen öyle kadınlara bayılıyorum zaten ama o karakterdeki kadınlar da kendileri gibi adamları seviyor genelde. aksine inanmak istesem de şu ana dek öyle bir örneğini görmedim.

Böyle bir kadın varsa milyarda bir falandır. O da bana denk gelmez. Ayrıca böyle biriyle birlikteyken ben pasif olmam, çok iyi anlaşırdım : )

Sen bir şeyler yaparken ucundan tutan kadın dahi yok, çoğunun aklına bile gelmez. Genelde gördüklerim ilgilenmiş görünmek için sorular soran, meseleleri açıklayınca hmm... deyip hiçbir şeyi aslında anlamayanlardı. Hatta bazıları karşıdakini salak zannediyor, onun anlamadığını sen anlamıyorsun sanıyor. İçimden bazen gülüyorum, bazen kızıyorum. Bir noktada rasyonel düşünmeyi de beceremediklerinde özgüvenleri kırılmaya başlıyor.

Dominant kadınlar da gördüm. Onlar da kendi yapmaktan çok çevresindekileri yönetmeye meyilliler. Oturdukları yerden patronluk taslayıp duruyorlar. Bazısının kafasında kendi gerçek dışı hayalleri de var. Sadistçe bunları sen gerçekleştir istiyorlar.

Her işi benden daha iyi yapacak birileri varsa bunlar ancak o işlerin profesyonelleri oluyor, bunlar genelde kıllı orta yaş adamlar...

Gerçekten böyle bir kadın bulsam evlenebilirdim.

Olurum.

pasif ve mutlu olur musunuz? hayır olamam. doğam gereği kaostan düzene çıkan yolu açan kişi benim hep. bu da dominantlığı beraberinde getiriyor. hayatta görsel zevklere ve uyuma dayanan kadınsal mevzular haricinde, neredeyse her işte çoğu insandan daha iyiyim. zeka seviyesi, bilgi, kültür, empati vb. (böyle yazdığıma bakma, kibirli davranmamaya çabalıyorum gerçek hayatta) bu nedenle pasif kalamam. ama kastettiğin perdenin rengi, yenecek yemeğin tuzu gibi day to day mevzularla ilgili ise hiç dert etmem. kırmam sevdiklerimi.. kötü seçim yaptıklarını bilsem de denge korumak için peki yavrukuşum derim.. hele kadının sevgisinden eminsem çok daha tahammüllü olurum..

şu konuda pek katılmıyorum. üniversite sınavına 2 milyon kişi giriyor. ama 100.000 sıralama yapmak zor değil. hatta ilk 150 binden sonrası sınava pek hazırlanmıyor bile. 1 milyon kişi arasından düzenli bir çalışmayla ilk 10 bine girmek göründüğünden kolay. futbolda da 10 yaşından beri işi sıkı tutmuş biri 20 yaşında iyi bir seviyede olur bence.

futboldaki kazanç seviyesi gerçekten yüksek. alt liglerdeki futbolcular bile bir doktordan iyi kazanıyor. maddi açıdan tercih edilebilecek bir alan. sonuçta canan karatay en çok kazanan doktorlardan sanırım. xx belediye spor futbolcusu daha çok kazanıyordur ondan.

alt liglerde doktordan çok kazanabilirsiniz ama bu olay 35 yaşına kadar sürer, Gomis gibi örnekler çok istisna; türk altyapılarında istediğin kadar çalış Gomis'in G'si olamazsın; bunu sana öğretecek ne hoca ne eğitim var; ama Almanya'da Fransa'da doğup büyüsen çalışma ile iyi şeyler elde edebilirdin.

10 yaşında eğer genetik balı yoksa isterse 2 yasından beri uğaşsın yine de olmaz.
profesyonel ve amatör ayrımı çabukluk ile belli ediyor kendini. bu adamlar ekstra güçlü,hızlı adamlar. öyle çalışarak elde edebileceğin bir iş değil. 11 profesyonel ile 22 amatörü karşı karşıya getiriyorlar. sonuç profesyonel oyuncular rahatlıkla ezip geçiyor.
iyi bir seviye denilen nedir? 20 yaşında iyi seviyeye gelsin sonra bir sakatlık? çime takılıp dizini sahada bırakan nice yiğit var.

türkiye'de mesela bu işten adamakıllı ekmek yiyen sayısı 1000'dir. e 10 milyon cocuk bunun hayaliyle yanıyor tutuşuyor. hadi diyelim cok yetenekli falan fistan ama keşfedilemiyor. keşfedilse devrecilikten lobiden patlıyor.

mesai gibi idman dediğin müthiş süreklilik devamlılık istiyor. yazı ayrı kışı ayrı. benim bölgesel amatördeki arkadaşlarımın ayağında tırnak yok. toynak gibi. kız görse ürker kaçar. küfür kafir bir ton.

bir de futbolcuların hemen hemen hepsi ağır gerizekalıdır. amatörüyle ayrı profesyoneliyle ayrı takıldım. azcık eli kitap kalem tutan adam futbolcularla oturup 2. bardak çayı içmez:) böyle bir iş çevren olacak bunları da düşünmek lazım.

Oncelikle sunu ogrenmen gerekiyor. Calismayla Messi olunmaz.

messi olunmasın 2. lig futbolcusu olunsun o da olumlu. birçok meslekte bu paralar zor.

Profesyonel sporcu olmak doktor olmaktan zordur. Yeteneğin yoksa küçük yaştan itibaren çok üst seviye bakmak gerek vücuda. Baki mercimek mesela. Hiç beğenmezsin. Yıllar önce bi beşiktaş maçına gittim. Yedekti. Devre arasında 3 arkadaş top çeviriyolardı. Adam bi hareketler yapıyo... top diye oynar seni.

Doktor olmaktan çok daha zor bi şey. Doktor sürekli doktor hem. Zaman geçtikçe geliştirir kendini. Sporcunun verimli yılları kısıtlı. Sakatlığı falan var. Hep üst seviye olmak zorunda. 2. Lig de öyle.

abi kusura bakma da yetişkin olup "keşke futbolcu olsaydım" diyen insanlar biraz şey geliyor bana. yani bayağı vizyonsuz, hayatın gerçeklerinden uzak vs... çocukluğumdan beri spor hastasıyım. çocuğumun aktif olarak bir sporla ilgilenmesini hatta sporcu olmasını da isterim eyvallah ama bu bel bağlanabilecek bir hayal değil.

birincisi kariyerin en fazla 35-36 yaşında bitiyor. sonrasında çok çok ünlü bir futbolcu değilsen yalnız başınasın. "o ara ben yatırımımı yaparım" deme, futbolcuların çoğunun iq düzeyi deniz seviyesinde.

ayrıca "normal mesaiye gider gibi antrenman yap" diye bir şey yok. adamlar amele gibi haftanın 4-5 günü sabah akşam çok ağır spor yapmak, sonra maça çıkmak zorunda. haftada bir maç olduğu da doğru değil. üst düzey kulüpler haftada iki, bazen üç maç yapmak zorunda kalabiliyor artık. avrupa kupalarında oynayan bir premier lig takımı şampiyonlar ligi, lig, lig kupası, federasyon kupası derken sezonda 60-65 maça çıkabiliyor. üstüne bir de avrupa şampiyonası veya dünya kupası eklenirse al başına belayı. yediğine içtiğine dikkat edeceksin, insanüstü disiplinle çalışacaksın vs... bunlara girmiyorum bile.

baki mercimek örneği çok güzel. televizyonda izleyip "bunu ben de yaparım lan ne var" diyorsun da mesela o "disiplinsiz" dedikleri quaresma bile sıradan insanlardan 1500 kat disiplinli bir adamdır. "sıradan" birinin o seviyeye çıkması yetenekle tek başına mümkün olamaz. ha inanılmaz yetenekli olup çok çalışmadan başarılı olan topçular yok mu? var. ama onlar istisna. ayrıca ne kadar çalıştıklarını biz bilmiyoruz. en disiplinsiz sporcu bile solitaire oynayan memurdan, günün 6 saatini yatarak geçiren çalışandan çok çok daha sıkı ve disiplinli bir yaşam tarzına sahiptir.

futbol oynadın mı hiç bilmiyorum ama 18 yaşına kadar gelmek bile zor. hem çok dolap döner hem de o zamana kadar ciddi sakatlık yaşayan, devam edemeyen adam sayısı çoktur. ha şanslısın, üçüncü lig takımına falan girdin diyelim. yükselebilmen için ciddi anlamda iyi olup sıyrılman lazım. o da kolay değil.

ayrıca profesyonel kariyerine 18 yaşında başlamış olsan dahi yükselmek için fazla zamanın yok. atıyorum çevirmen olursan 24 yaşında çalışmaya başlasan bile 65 yaşında hala çeviri yapıyor olabilirsin. futbolda sıçramayı yapamadın mı, gözden düştün mü sıçtın. diyelim ki 24 yaşındasın, ikinci lig takımında oynuyorsun, yıllık 600 bin türk lirası veriyorlar sana. 2-3 maç formun düştü, hoca seni yedeğe çekti. yerine gelen çocuk iyi oynuyor, hocayla falan da aran bozulmuş zaten bir daha ilk 11'e dönemiyorsun. sözleşmen bittiğinde ne yapacaksın? sözleşmeler 15 yıllık yapılmıyor ki, çok çok üst düzey değilsen genelde 2 yıllık bile yapmazlar. bir sene oynatır, göze çarpan bir adam değilsen gönderir. e sen ikinci ligde kendi kulübünde forma şansı bulamadın, 34 haftalık ligin 15-20'sini yedek kulübesinde geçirdin. ne yapacaksın? şanslıysan aynı ligde takım bulursun, değilsen alt lig takımına gidip "abi ben üst ligde oynadım beni alın la" dersin, 600 bin liranın yakınından bile geçmeyecek paralarla alt ligde oynamak zorunda kalırsın. şanslıysan, parlarsan sonra belki tekrar üst lige dönersin... iki senen gitti bile. kariyerin maksimum 35-36'da bitecek, performansının zirve potansiyeline ise sadece 2-3 yılın kalmış.

uzun lafın kısası futbol çok ciddi kumar. para bu kadar hoşuna gidiyorsa bence ticaret kısmına yoğunlaş. türkiye'de cimriliğinden tofaş'a binen, kıyafetini pazardan alan ama sikindirik bir fabrikadan yaptığı ticaret işiyle yıllık 4 milyon euro'yu antrenman yapmadan kazanan bir sürü adam var. onun dışında abramoviç gibi adamlar var mesela. 4 milyon euro kazanan futbolcunun "patron" dediği, işveren pozisyonundaki, o topçu gibi elinde 15-20 tanesi daha olan adamlar. üstelik bu futbol kulüpleri bu adamların bir nevi hobisi, gelirlerinin belki maksimum %20'sini falan bu işe yatırıyorlar.

spor aşkından kaynaklı bir futbol sevgisi yoksa (ki öyle görünmüyor) bence sen işin diğer ucundaki paralı adamlara bak. futbolcu olmayı istemek anlaşılabilir bir hayal ama olacak, yapılacak iş değil.

Der meister e katiliyorum ve ekleme yapmak istiyorum sahit oldugum bir hayat ve bunun gibi binlerce vardir


bir arkadasim vardi arif diye adam resmen ronaldo sürat teknik vs hepsi 10 numara amatör bir kulubun altyapisina girdi esti firtina gibi okulda falan sinifta kaldi ama futbol kariyeri baya umut vaad ediyordu babasi da futbolcu olmasi icin cok cabaladi bizimle futbol oynamasi falan yasakti sakatlanir vs diye aradan zaman gecti kimse bu adami kesfetmedi hep oyle kaldi biz okuduk mezun olduk bu okulu birakti hep amatör kumede kaldi takim yukselmeyince bu da goze batacak bir performans sergileyemedi bir sure sonra. kayboldu gitti en sonunda.

Benzeri bir hikaye amator bir klupte oynayan bir arkadasimdan adam firtina gibi sol acik oynuyor birgun izlemeye geliyorlar istanbuldan bunu cagiriyor spor yazari birisi adini soruyor babasinin meslegini(ne alaka diyorsunuz) soruyor isci deyince cevap bile vermeden maca don isareti yapiyor sonrasinda zaman geciyor bursaspora kabul ediliyor iki dizi birden menuskus yirtilmasi oluyor dizi donuyor vs spor hayati bitiyor

Hikayenin özü oncelikle bir miktar yetenekli olacaksin, tanidiklarin seni camiaya tanitacak kesfedecek, sakatlanmayacaksin, insanlarla iyi iliskilerin olacak, disiplinli calisacaksin bunlardan 1-2 tanesi eksik az oldu mu olmaz o is mobilim cok bile yazdım imla affola

parmak basilan nokta harika olmus bu arada. en kotu profesyonel futbolcu veya basketbolcu, ben de oynasam bunun kadar oynarim yeaaa diyen amatorleri top diye oynar. bir tanesi eski nba oyuncusu brian scalabrine'e seni tek tekte yenerim diyor, scalabrine de kabul ediyor ve adami resmen potaya gomuyor. scalabrine de oynadigi sure boyunca nba'nin tasak oglani olmus hantal kazma bir basketbolcu.

Istediğiniz kadar yetenekli disiplinli olun. Turkiyede altyapı olarak kulisiniz yoksa harcanirsiniz. Şimdiye kadar hem kendi oynadığım hem de rakip olarak karşılaştığım çok yetenekli, şu anki milli takımın sorunu olan sağ bek, sol bek, forvet bölgelerinde o kadar çok kişi vardı ki harcandı gitti. Bu kişiler de 8 yaşından itibaren altyapıya başlayan kişilerdi. Öyle dışardan bakıp konuşmak kolay. Şimdi o arkadaşların çoğu ya işsiz ya amatör takımlarda sürünüyor.

Yetenek,boy pos,azim,çevre,sağlık,şans

Bunların hepsi olmak zorunda.

konu sadece paraysa dolandırıcılık, ihaleye fesat karıştırma, her bankadan ve tefeciden borç alıp yurtdışına kaçmak vs gibi birsürü yol var

bir iste sadece parasi icin calismak, kendinize yapabileceginiz en buyuk kotuluktur.

futbolda o kadar aham saham bir para dondugu yok bu arada.

Daire

Oyun oynarken ortaya biri geçecekse daire, yok herkes halkanın bir bireyi olacaksa çember. Çok bilimsel yaklaştım olaya :D

benim bildiğim dairenin içi olur. çocuklar aha şöyle: O dizilecekse bence çember daha doğru ama emin değilim. böyle bir şey söylemek zorunda olsam muhtemelen çocukları bırakıp kaçardım.

Kutu kutu pense de çember mi daire mi :s

@zifir nikotin karbon makale buldum, "kutu kutu pense" de daire oluyorlarmış :D sayfa 25, konu kilit :D

www.turkiyatjournal.com

Hicbiriniz mi hatirlamiyorsunuz oynadiginiz oyunlari ya da hic mi oynamadiniz hep daire olusturulur cocuk oyunlarinda cember bir kere bile duymadim.

Dairenin ici doludur, cemberin bostur.

hiç düşünmeyince direkt olarak ağzımdan "daire olun" komutu çıkıyor. doğru mu bilmem ama daire son kararım. haa mantık olarak yanlış bir kullanım ama. dairenin içinin dolu olması gerekir bilimsel boyutta. ama halk dilinde daire olun deniyor diye düşünüyorum.

çember içi dolu olan.

Daire olun diyorlar ama bence çember doğrusu. İçi boş olan çember ama öğretmenler daire yapıyor çocukları.