istanbul'un en merkezi yeri neresi? istanbul bi istisna. normalde merkez diyince merkez gelir akla. sydney, cape town icin oyle en azindan. merkezde is agirlikli kurumsal binalar olur. cbd olarak da gecer. istanbulun her yeri merkez, hicbir yeri merkez degil.

lviv > rynok meydanı
kiev > khreschatyk/maidan (hreşatik de diyebiliriz)

Venedik san marco

Amsterdam - dam sqaure

Barcelona - La Rambla (Las Ramblas)
New York - Times Square
Valencia - Plaza de Toros (istasyon çıkışı olarak), Plaza de la Reina (insanların birbirlerine şurada buluşalım dediği yer olarak)

Sözlükte başlığı var

Milano- Navigli

@kleider yazar mısın?

londra - trafalgar square.

(bkz: cbd) (bkz: central business district)

sidney icin, central istasyonu'ndan circular quay'e kadar olan bolge (enine de george st. ile macquarie st. arasi),

melbourne icin, flinders st.'den flagstaff istasyonu'na, qvb'ye kadar olan sokaklar,

brisbane icin, central istasyonu'ndan "go between" bridge ve "story bridge"e kadar olan yarim-ada'msi bolge.

dubai icin burj khalifa - dubai mall - danseden fiskiyeler mintikasi,

doha icin kimine gore sabit carsi (souq waqif), kimine gore city centre avm & west bay.


bingazi icin jamal abdal nassar st. ve paralelindeki iki uc sokak (adlarini zirt pirt degistiriyorlar, biz oralardayken en parlak cadde dubai caddesi idi)

not: yukaridakiler kisisel gorusumdur. gtd (gezme tavsiyesi degildir) :P

youtu.be

www.youtube.com

22 kasımda da istanbula geliyormus <3

www.biletix.com

www.youtube.com

dinleye dinleye şarkıdan tiksindim.

www.youtube.com

Hande Yener- Armağan

www.youtube.com

Hande Yener - Apayrı

www.youtube.com

Hande Yener - Hoşgeldiniz

tl dr: hande yenerin eski albümlerine takmış durumdayım..

bu aralar protomartyr dinliyorum. en çok dinlediğim şarkıları wheel of fortune galiba:
www.youtube.com

aşqım tatu'dayım bu ara. amariga'nın oyununa gelmeyip orijinalini, daha güzelini dinliyoruz,

www.youtube.com

www.youtube.com

timur selçuk-bugün,yarın ve daima

Nunca - Mayans mc theme
www.youtube.com

Nas - NY state of Mind
www.youtube.com
''i never sleep, cause sleep is the cousin of death''

Lana Del rey - Mariners Apartment Complex
www.youtube.com

Keys N Krates - Music To My Ears
www.youtube.com

valla hocam spotify'dan bir ss bırakıyorum,son zamanlarda dinlediğim şarkıları hep birer birer ekliyorum en sona;

eksiup.com

bu aykiler güzel, pek sağ olun.

Thom Yorke - Suspirium

www.youtube.com

This girl - Cookin on 3 Burners

www.youtube.com

Lianne La Havas - Say A Little Prayer

www.youtube.com

Jeff Buckley - Dream Brother

www.youtube.com

Mashrou' Leila - Roman

www.youtube.com

Player - Baby Come Back

www.youtube.com

aynen öyle.

maliyetler artıyor, üretim yok. gayet normal.

Kahvaltı ürünleri ve temizlik malzemeleri ekstra zamlandı.

geçen gün Migros'tan üç torbalık alışveriş yaptım.
içinde et, şarküteri, alkol, deterjan yok.
150 lira civarı tuttu.

aşırı bir pahalılık var.
para göz göre göre akıp gidiyor.
ona 100, buna 150 derken, bazen bir günde bin lira falan harcıyorsun, ortada bir şey yok.

bim gofreti olmuş 5.25 tl.
ufak paket karabiber 10 lira.

çok enteresan fiyatlar görüyorum her gittiğimde ve tabi bir çok şeyi sırf bu rantçılar fırsatçılar para kazanmasın diye erteliyorum.

5 litre su 5 lira

Akıllı olun. Uygun şeyler alın. Gidip kilosu 40 tl peynir alırsan öyle. 9 tl da var. Paran yoksa öyle yap. Şikayet etme.

Once o marketler basti zammi zaten.

Einstein gelmis. Acaba biz neden 10 kurusa sut varket 5 liraya aliyoruz. Tuvalet kagidi aklini kullanirsan aslinda 2 lira 35 kurus ama bizim kafamiz calismiyor diye 20 liraymis aslinda.

@traveller

Uydurma kardeşim. Evet doğru selpak alırsan başka. Carrefour tuvalet kağıdı alırsan başka.

Paran yoksa şikayet etme birader. Daha çok para kazanmak için uğraş. Onu diyorum. Halkımız şikayet etmekten başka birşey yapmıyor.

son zamanlarda burada gördüğüm en boş beleş cevap.


moderasyon izne mi çıktı, hala böyle insanları konuşturuyolar burada?

ben çok mutsuzum yau. resmen fazia. üzgünüm. tamam ben hiçbir zaman parayı idareli kullanabilen biri değildim ama yazıktır günahtır, öğrenci adamlarız bim'e girince ağlayarak çıkıyoruz. şu an eppek, belki tavuk, yumurta, pirinç, mercimek, bulgur, peynir vs. dışında HİÇBİR ŞEY alamıyoruz ki o şekilde de anca ay sonunu getirebiliyoruz işte. pantolonun ağı yırtılsa terziye verip yaptıracak paran yok.

eskiden sen fakirsen bile insanlar değildi, emmoğlu bi 100 lira harçlık veriyodu 6 ay yaşıyodun onunla. şu an öyle değil. inan çok zenginler haricinde (ki o insanlar zaten bizim hayatımızda değil) herkes başını kaşıyor, "noluyo le" diyor.

bence bu kriz falan değil. yıllardır sürdürülen yanlış politikaların sonucu olarak YAVAŞ YAVAŞ kalıcı bir fakirlik dönemine geçiyoruz. iki sene sonra hiçbir şey düzelmeyecek. sadece kısmen adaptasyon sağlayacağız. ne bileyim belki bazı şeyleri türkiye'de üretmeye, daha uygun fiyatlara alabilmeye başlarız. zannetmiyorum ama belki temel gıda ürünleri için kampanyalar olabilir ya da belki bazı kesimlere ücretsiz verilir. bu şekilde "nasıl ekmek alacağız?" diye düşünmeyiz belki ama maaşımız 150 dolar olur, buzdolabımız 30 yıllık olur, en büyük sosyal aktivitemiz parkta termostan çay içmek olur.

ben kendi adıma alışmaya çalışıyorum. kabullenmek lazım bunu artık. ülkece fakirleşiyoruz ve şanslı olanlarımız hariç uzun vadede hepimiz bununla yaşamak zorundayız sanırım. yurtdışında yüksek lisansmış, kurban bayramında avrupa kaçamağıymış falan AHAHAH bye.

sonradan oyumu kullanıyorum öncesini biliyoruz sonrası piyango

100 yıl sonra ne olacağını bilemeyiz ama 100 yıl önceki durumu az çok biliyoruz. o yüzden 100 yıl sonra derim.

hayatım boyunca daima eskiye, tarihe vs. ilgi duyan biri oldum ve o zamanları kesinlikle "görmek" isterdim. gelgelelim, modern olan her şeye bok atan ve ısrarla "1000 yıl önce yaşamak istediğini" söyleyen hipster'lara gerizekalı gözüyle bakıyorum. zihinsel gelişimini tamamlamış bir insanın, birilerinin her an köyünü basıp eşini seks kölesi yapabileceği, seni öldürüp çocuklarını da köle pazarında satabileceği bir zamanda yaşamak istemesi mümkün değil. ha böyle şeyler bugün de olabiliyor ama hem çok daha az hem de artık uluslararası basın var, yardım kuruluşları var vs. en azından bir şey yapılma ihtimali doğuyor. şimdi bunlar "norm" değil hiç değilse.

geçmişe her zaman bakmak, geçmişi her zaman dikkate almak gerekiyor ama bunu bugünü anlamak ve geleceği şekillendirmek için yapmalıyız başka bir sebeple değil.

sağlık şartlarını düşünerek cevap yazıyorum, geçirdiğim hastalıkları ve ameliyatlari göz önüne alırsam 100 yıl önce yaşasaydım çoktan ölmüştüm. o hyüzden cevabım tıbbın daha da geliştiğini varsayarak 100 yıl sonrası.

tabi nostalji delisi biri olarak 100 yıl öncesinin günlük yaşam koşullarını birebir merak etmiyor değilim. şimdiki ailemle değil de bana anlatılan büyük büyük dedemler ninemler döneminde onlarla yaşamak isterdim..

200 yıl öncesi olursa olur çünkü doğduğum Rumeli topraklarında 100 yıl önce kaos hakimdi.100 yıl sonra aile ilişkilerinin daha da kötü olacağını dünyanın çekilmez bir hale geleceğini düşünüyorum

Aynı aile ise hiçbir zaman çizelgesinde doğmamak alayım ben :p

Aynı aile ve Türkiye olmasa hiç düşünmeden 100 yıl önce derdim ama mevcut şartlarda 100 yıl sonra diyorum.

Mumkunse hic dogmamayi yeglerim.

100yil sonra dogmak kesinlikle.

Cunku 100yil sonra nasil olacagini merak ediyorum. Ve 100yil sonrasiniin teknolijisiyle yasamak istiyorum.

Troika: A Communicative Approach to Russian Language, Life, and Culture (2nd Edition)

öğrenme konusunda verebileceğim net bir tavsiye yok maalesef şunu yap bunu yap gibisinden. "rusya'da yolumu bulabileyim" diyorsan kiril alfabesini öğrendikten sonra temel kalıpları ve cümleleri öğrensen yeter. ötesine geçeceksen her şekilde padejlere (ismin halleri) bulaşmak zorundasın ve o kapsamlı bir çalışma gerektiren, temel düzeyde öğrenmesi bile en iyi ihtimalle 2-3 ay süren bir konu. ben rusça eğitimini akademik ortamda alıyorum, haliyle kendi başıma pek çalışmadığım için öğrenmek isteyen birine şuraya bak şunu yap diyemem zira bizi hocalarımız yönlendiriyor zaten.

yine de hem kendi kendine rusça çalışmış, hem kursa gitmiş hem de üniversitede okumuş biri olarak, popüler olmadığını bilmekle birlikte başlıca önerim şudur: kursa git. gerçekten. kurs olmasa da olur ama hoca olsun. birisi anlatsın, öğretsin. 5 sene kendi kendime yarım yamalak araştırarak öğrendiğim rusçayı çok daha sağlam temellerle kursta bir ayda öğrendim. takip eden 11 ayda da üzerine koyduğum kısmı kendi başıma çalışsaydım 10-12 senede anca koyabilirdim sanırım.

rusça çok fazla kuralı ve bir o kadar da istisnası olan bir dil. mümkünse rusçaya hakim bir türkten ders almanı tavsiye ederim çünkü bu kişiler hem rusçayı çok iyi biliyor olurlar hem de bir türk olarak senin nerede takılabileceğini, nereyi anlayamayabileceğini vs. bilirler. ona göre yol gösterebilirler. atıyorum çok temel bir örnek, rusçada soru sormak fiili -i haliyle kullanılır. "ahmet'e soruyorum" cümlesini türkçe düşünecek olursan "ahmet'i soruyorum" şeklinde kurman lazım. bu tip farkları anlamada ve anlatmada rusçayı gerçekten iyi bilen türk hoca faydalı olur. rus hoca, halihazırda rusçayı b1-b2 düzeyinde biliyorsan iyidir ama temel düzeyde rusça öğretimi için türk hoca daha iyi bence. ruslar türkçeye çok hakim değilse açıklayamıyor çünkü farkı, "bizde böyle" deyip geçiyor.

kendi başına da aşama kaydedebilirsin elbette ama bence hiç gereği yok. istanbul'daysan ismek'in ücretsiz rusça kursları var. öyle bi' şeye bakmanı tavsiye ederim. çünkü yol gösteren biri yoksa muhtemelen aşırı zor ve karmaşık bulacaksın, "eeeh bu ne be" deyip bırakacaksın. hoca anlattığında o şeyler o kadar karışık değil aslında.

onun dışında "şu nedir" tarzı soruların olursa ben yardımcı olurum her zaman, açıklarım ederim vs. ama rusçayı internetten kaynak araştırarak öğrenen insan bordo berelidir. yapılmaz demiyorum ama çok fazla uğraştırır, kursta 10 saatte öğreneceğin şey için 60-70 saat harcarsın.

fake

Hem de öyle böyle fake değil. Jumbo jetin o kadar hızlı manevra yapması ve toparlaması mümkün değil.

crosswind landing deniyor sanırım buna, 360 derece değil de çok daha azdır birisi uçağı tam tur çevirip öyle yüklemiş.

video ağır fake. ha bunu çok yüksek irtifada istese yapar tabii ama içinde yolcu olan uçakla olmaz o iş, bütün yolcular bok çuvalı gibi devrilir. yere o kadar yakınken yapması imkânsız.

buz gibi fake. ama şu tırt videonun kalitesi cem yılmaz'ın arif v 216'daki uçak görüntülerinden daha güzel, daha gerçekçi.

Fake

Bu bence de fake ancak şu alttaki tastamam gerçek

www.travelandleisure.com

Yani büyük yolcu uçakları da iyi manevralar yapabiliyor.

kalitesiz bir fake video

o kadar alçakta uçurtmayla bile bu hareketleri yapamazsın. koca uçaktan bahsediyoruz :'D

O uçak o hareketi yüksek irtifada da yapamaz, dayanamaz.

Video zaten fake de crosswind landing de inişte burnu rüzgarın geldiği yöne çevirerek yapılıyor.

Fake oldugu zaten 750 kere soylenmis.
Ama sunu ekleyeyim, 60li yillarda bir test pilotu koca 707 ile yuksek irtifada barrel roll yapti gercekten:)

başlığı okuyunca aklıma şu şarkı geldi, dinleyiniz.

www.youtube.com

Ah bir bitse keşke. Hala bitemedi. İki yağmur yağdı bugün ama hava hala sıcak. Gördüm gerçi bugün hırka giyen 1-2 kişi. Şaşıyorum gerçekten.

Geçen sene hiç kış olmadı neredeyse. +1 Bu sene umuyorum ki hatırlatacak kendini.

Bahar ayları gezip tozmaya daha uygun bence. Yazın işimi bitirip eve dönme derdindeyim hep. Aksamlarının tadı tabii ki daha farklı oluyor ama bahar ayları tercihimdir.

dün okula giderken kapşonlu falan giydim ben de ama bugün sıcaktı(izmir) gerçi geceleri ve sabaha karşı baya soğuk iki üç gündür.

Ben yazı seviyorum ya. Çok terleyen biri olsam ve beni rahatsız etse de kışın üşümek, kat kat giyinip rahatsız olmak ve öyle de terlemek falan çok rahatsız ediyor beni. Yazın en azından şort tişört giyiyosun terlesen bile.

Tatil açısından 20 gün avrupa gezisi yaptım, dünya kupası izledim, boş boş yattım derken zaten 3 eylülde okul açıldı. Avrupa gezisi kurtardı bu yazı baya iyiydi o

ben çok mutluyum yaz bittiği için. ligler başladı, okullar açılıyor, millet işine gücüne dönüyor...

yazın fakir olduğum için hiçbir şey yapmadım, iş geldikçe çalıştım sadece. insanlar tabii ki eğlensin, dinlensin ona lafım yok; "ben yapamıyorsam başkası da yapamasın" diyen birisi değilim ama 40 derece sıcağın altında öyle işsiz güçsüz mal mal yatmaktan ve konuşmak, görüşmek isteyebileceğim herkesin bir yerlerde eğleniyor olmasından sıkılmıştım ben.

yaz mevsimi kendine has güzelliklere sahip, kabul. gelgelelim ben diğer üç mevsimi daha çok seviyorum, özellikle sonbahar ve kışı. iş-güç temposu yorucu ve can sıkıcı olabiliyor ama bence asıl hayat sonbahar ve kış aylarında yaşanıyor. yeni dönemler, yeni sezonlar başlıyor hayatlarımızda. işlere, okullara dönüyoruz. alıştığımız düzene, çevreye, arkadaşlara... yeniden toplumun işler parçaları haline geliyoruz. evet dünyayı kurtarmıyoruz, önemsiz insanlarız belki ama olsun. ben pazartesi sabahı uyanıp bir şey için bir yere gitmek zorunda olmayı, kendimi "faydalı" hissedebilmeyi seviyorum.

bu açıdan çok mutluyum vıcık vıcık sıcaklığıyla insanı bunaltan yaz gittiği için. o buradayken onu da seviyordum ama yeter yau gitsin artık. okula gidelim, sınavlarımıza çalışalım, kendimize bir şeyler katalım vs... benim için hayat bu şekilde daha güzel.

***

şimdi "ulan sen köle ruhluysan, boş kaldığında kendini işe yaramaz hissediyorsan yazın suçu ne? sen salaksın!" diyebilirsiniz. haksız sayılmazsınız. hem fakir hem tembelim. yazın yapacak bir şey bulamıyorum. eğer cebimde yazı geçirebilecek param varsa gidip 40 derece havada garsonlukla falan uğraşmak da istemiyorum açıkçası. bölümümü seviyorum, haliyle okula gitmek veya alanımla uğraşmak bana keyif veriyor, "okul açılmasın" diyenlerden değilim; aksine, tatiller bana fazla geliyor çünkü tatillerde bir şey yapmıyorum. tatil hak edecek kadar yorulmuyorum, tatil hak etsem bile hakkıyla tatil yapacak durumda değilim zaten.

o yüzden hoşgeldin sonbahar, hoşgeldin kış öncesi. sonra da hoşgeldin kış. TİLİLİLİLİ.

Bir an önce bitsin de tekrar bahar gelsin.

2 ay boyunca 100 metre çaptan çıkmadım desem yeridir. 36 derece odada sıcaktan uyuyamadım.

şimdi süper. serin en azından.

yaz biterken sanki sevgilim beni terk etmiş gibi oluyorum.

www.youtube.com

bir bulut saklıyor..

ooo tam benlik duyuru olmuş..
önce yaz okulu vardı beleşten not ort. yükselttim.
sonra tatil 1 hafta antalya.
bayram geldi kuzenlerle takıldım her gece yakındaki barlara falan gittik. yarın kuzenleri yolcu edicem kış boyu anılarımızı düşünüp iç çekerim.. bi de her gece apayrı aşk kadın ruhundan anlamıyor albümlerini dinledim.. yani bu yaz çok güzeldi.

ispanyolca doluysa rusca.

Rusça.

rus dili-edebiyatı okuyorum, haliyle cevabımı paylaşmama sanırım gerek yok ama meslek açısından faydalı olmasını istiyorsan almancada bir yılda alacağın yolu rusçada iki yılda (hatta belki daha fazla sürede) alacaksın, bunu bilerek hareket etmeni tavsiye ederim. moral bozmak için söylemiyorum bunu. aksine, beklentileri yönetebil ki çabucak pes etme. rusça aşırı zor, öğrenilmeyecek bir dil değil ama haftada 2-3 saat seçmeli görerek birkaç yılda mesleki açıdan fayda sağlayabilecek bir dil de değil. çoğu kişi rus dili ve edebiyatı okumanın da gereksiz olduğunu söyler mesela, öğrenmek imkansızmış bilmem ne. öyle bir şey yok. ilgini çekiyorsa, üzerine düşersen, peşini bırakmazsan gayet güzel öğrenirsin ve mütercim-tercümanlık öğrencisi için çok da güzel bir artı olabilir. tek diyeceğim, lütfen iki ay sonra "eeeh bu ne amk çok karışık" diyerek vazgeçme. sonrası daha güzel.

rusçaya pek ilgim yok, yeni alfabeyle ve bambaşka bir dille uğraşamam dersen de bence almanca fena bir seçim değil. "almanca bilen türk" ali159'un kulağına ilginç gelmemiş olabilir ama işverenlerin bunu ilginç ve önemli bulabilir. almanca her zaman geçerliliği olan önemli bir dil. "ACUN ABİ DOYÇLAND'DAN GELİYOM" diyen almancıyla mütercim-tercümanlık öğrencisinin almancası veya en azından kullanım alanları aynı değil.

velhasıl eğer notlarım yüksek olsun, derste eğleneyim, ne öğrensem kâr diyorsan ben ispanyolca > almanca > rusça derim. yok gerçekten üzerine düşerim, 3-4 sene sonra bu dili C1 düzeyinde konuşmayı amaçlarım dersen rusça ve ardından almanca derim.

e yani hayvan değilse karşı taraf önce d.günü çocuğuna verilir. pasta için de aynı şey geçerli.

araç olan servis sandım. serviste ne şampanyası falan diyorum.

soruya gelecek olursak, evet ilk doğum günü sahibine servis edilir.

e tabii ulan

soru genişliyor, içki servisi sağdan yapılır di mi?

signore +1

ortamda herkes insansa eğer doğum günü olan kişiye verilir. sağdan soldan kısmını bilmiyorum. hatta ilk kez duyuyorum, süper saçmaymış.

Gorgu kurali tartisiyorsak sampanya asla patltilmamalidir. Mantari tutulup cevirerek acilir. Patlatma olayi f1 yarislarinda olur. Orada amac icmek degildir. Dogum gunu cocuguna verilir ilk servis. Ama kutlamada daha yasli biri varsa once onlardan baslamak da uygun olur

doğum gününden bağımsız bir garson içki ve yemek servisi yapacaksa önce olgun hanımlar sonra genç bayanlar; olgun adamlar ve genç erkekler şeklinde servis yapılır.

@eylul, olgunluk düzeyini nasıl anlıyoruz peki şaplak falan mı atıyoruz yoksa kokluyor muyuz?

@der meister olgundan kasıt yaş anlamında. üniversitede okurken kısmi zamanlı 5 yıldızlı otellerde garsonluk yapmıştım. bize servis adabı bu şekilde öğretildi. daha kimseyi yaşını tespit etmek için koklamadım. zaten benzer yaş grupları arasında servis önceliği fark etmemekteydi. daha çok yaş farkının bariz olduğu misafirlerde masada yaşça büyük bir hanım ya da beyfendi varsa servis önceliği onlardan başlamaktaydı.

Mobilim imla için sorry

Tabii lan manyak mısın.

Şimdi sen bi yatağına uzanıp high hopes dinle bakalım sağlıklı kalabilecek misin? Depresif şeyler fazla dinleme. Ne yaparsan o olursun.

(bkz: durduk yere adamın amına koyan şarkılar)

Oyyy, hem de nasil! Karaktere etkisi daha uzun surede olabilir. Uzun vadede dinledigi muzigi artik icsellestirip butunlesiyor insan ama kisa vadede anlik ruh hali ile oyun hamuru gibi oynayor valla. Sarkisi bile var "Coktan unuturdum, ben seni coktan. Ah bu sarkilarin gozu kor olsun" diye.

evet böyle bir bilimsel araştırma var.

Zamanında bilimsel bir araştırma okumuştum, hatta ingilterede yapılmış diye aklımda kalmış, neyse ona göre düzenli müzik dinleyenler dinlemeyenlere göre daha fazla depresyona giriyorlarmış.

Dikkat edin damar müzik demiyor, hangi tür olursa olsun.

O ara son çare hele Bi de bunu deneyeyim dedim, işe yaradı.

Ha şimdi de duygusuz donuk biri oldum çıktım. Orası ayrı

www.youtube.com sence?

Sizin tam da High Fidelity/Ölümüne Sadakat okuma zamanınız gelmiş bence, Nick Hornby romanı.

"What came first, the music or the misery?" diyor orada da.

Listemdeki en hareketli şarkı Tarkan'ın Karma albümündeki şarkılardır o kadar diyorum. Özellikle progresif rock insanı çok depresif bir hale sokuyor. Halim böyle olduğu için mi prog dinliyorum yoksa prog dinlediğim için mi bu haldeyim bilmiyorum...

bilimsel dayanağım tabii ki yok ama şarkılar benim ruh halimi ve hayata bakış açımı çok ciddi oranda etkiliyor. hatta bazen bunun sağlıksız olduğunu, duygusal açıdan sorun yaşadığımı, manipülasyona çok açık olduğumu hissettiriyor.

gerçi şarkıların ve sevdiğim müzik türlerinin beni dönüştürdüğü adamı seviyorum diyebilirim. ben genelde güç bulmakta, kendisini disipline ve motive etmekte zorlanan biriydim. sürekli "demir gibi" müzikler dinliyorum. şimdilik çok şükür çok daha iyiyim, vücut bile çalışmaya başladım 500 kiloluk halimle. şu an bana iki tane katy perry şarkısı dinlet yarın yine saçmasapan biri olurum. ver endüstriyel metali, ver kızıl ordu korosu'nu tek elimle tencere bükerim jsfjsk.

bu arada yanlış anlaşılmasın katy perry dinleyen salaktır demiyorum, kişisel olarak bana hiç uymuyor, o yüzden.

halihazırda depresif olmaya meyletmişsen evet yardımcı olur ama sevgi kelebeği gezdiğim bir gün depresif şarkı dinlemek istemem ki zaten? depresif şarkıyı depresif hissettiğimiz için dinleriz, ben çok mutluyken müslüm gürses dinleyen birini görmedim mesela.

çok mutluyken zorla bir odaya kapatıp müslüm dinletseler depresif hale geliriz ama işin doğası böyle değil, o yüzden uzun yıllar depresif şarkı dinlemiş olmak için halihazırda depresif olmak gerektiğini düşünüyorum; bu da şarkının en fazla "ayak uyduruyor olma" durumunu destekler.

aksine melankolik şarkılar depresif durumu iyileştirir, bununla ilgili yapılmış çalışmalar okumuştum.

ben 2013'ten beri buradayım o zamanki insanlar bile yok artık.

2008 de ilk girdim. 2014'ten itibaren aktif olmaya basladim.

Benim bu hesabım yeni ama 2010’dan beri duyuruyu takip ederim, içindeyim.

kasim 2008 imis

6 yıl oldu, ama bu nickle 1.5 senedir buradayim.

tam zamanını hatırlamıyorum ama 2012 yazında vize alacağım sıra burayı soru yağmuruna tutmuştum, vize randevusuna giderken giyeceğim şeyi bile buraya sormuştum diye hatırlıyorum ahaha. o yüzden en az 6 yıl 3 ay var. tahminen 7 sene falan.

ilk verdiğim cevap 27.12.08 imiş.

3,5 yıl :) severek takip etmekteyim, duyuru bir yaşam tarzıdırdjfnjdjd

2013' ten beri.

2006

2010

10 yıl oldu.

2013.

2011 imiş.

2012'den beri buradayım. eski cevaplarıma baktığımda uzun süredir görmediğim ve unuttuğum kullanıcılar olduğunu fark ettim. ama son bir kaç yıldır anasayfada hep aynı isimler varmış gibi geliyor.

Slipknot iron maiden geldiginde, irona kalmak istemiyorduk, sahne önü bileklik verecektim birine, o bahaneyle 8 yıldır buralardayım. ülke çok değişti çok..

Açıldığı ilk günden beri burdayım

2007

2011

2013'ten beri sürekli takip ediyorum sanırım. Aktif olarak yazmam da 2 yılı buluyor.

biz diyoruz amk yeni yazar yok diye, şunlara bak daha 2 günlük nikler milenyumdan beri burdaymış. hepiniz mi feyksiniz ikinci beşinci hesapsınız olm, paranoyak oluyor insan.

yani o aralar aktif olan nikler varlar ortada ama nikleri değişti o yüzden başkalarıymış gibi geliyor. bu kadar yeni olsa ortam hareketlenirdi zaten, baksana herkes mayışmış doğru düzgün soru sorun yok.

09.06.09

2013’ten beri

2010'dan itibaren buralardayım.

Bnmde yaklaşık 2008

2014.

2008 miş ilk cevabım, siteye giriş sayım da 9924 , 10 sene olmuş vay beee.

Şimdi baktım ben de, 2013

2013'mus. Ne cabuk 5 yil oldu oyle.

2010 :)

21.06.14 te ilk sorumu açmışım öncesinde okuyucuydum. cevap yazmaya vs üşenirdim.

2010

2009 muş. 9 sene olmuş. reddit te de 10 senedir hesabım var. ama farkettiğim yönelim şu, ekşiduyuru, sözlük, forum vs den uzaklaşıp reddit e kaymışım geçen senelerde. ilgi, içerik ve boş zamanla ilgili bişey bence.

1 yıl olacak yakında. Anladığım kadarıyla duyurunun en yeni müdavimlerinden olmuşum fakat çok sevdiğim bir topluluk oldu şimdiden. Boş vaktimin oldukça bol olduğu şu günlerde, benim için yegane kafa dağıtma,hayata dair fikir edinme mekanı oldu.

2012'den beri. Öncesinde de uzun süre okuyucu olarak takip etmistim.

2007

açıldığından beri varım diye biliyorum... ilk giriş yaptığım mahlas bu değildi.

2008

2007 hazirandan (ilk cevabim) beri buradaymisim. ne zaman acilmisti ki?

ilk cevabım '11 görünüyor ama ben 2008-09 dolaylarından beri buradayım

2010

Bu hesap yedek hesabımdı, bir süre sonra sözlük hesabımla hiç girmez oldum.

Bunun ilk hareketi 2014'müş, ötekinin de birkaç yılı vardır daha geriye doğru.

2008. msnle alakalı bi soru cevaplamışım ilk olarak.

2009'da vermişim ilk duyurumu. Vay be, 9 sene olmuş.

2006'nın 12. ayında ilk cevabımı vermişim.

evet bende diyorum bunu.

geçmiyor.

benim de aklıma geliyor ama pek takılmıyorum. beni asıl yıkan nispeten yeni dönem videosundaki kişinin öldüğünü öğrenmek oluyor. neblim bir röportaj izliyorsun mesela, sonunda pat diye "bu adam 2014'te silahlı saldırıda öldü" falan yazıyor. röportaj tarihi de hadi 2011 olsun, adam da 30-40 yaşlarında. öyle şeyleri görünce çok üzülüyorum ben.

bunu izleyince mesela "e zaten ölsünler aq" dedim sjfsj

@ecel
Dusundum de bu kiz da oldu:) Ne zamana kadar yasadi, nerede nasil oldu acaba onu merak ettim.

çoğunlukla tam tersi şekilde, acaba bu insanlardan hangileri hala hayattadır diye düşünüyorum. ama eski bir filmde bir hayvan görürsem direkt aklıma gelen şey ölmüş olduğu :(

Ben gün içinde herhangi bir anda bile böyle şeyler düşünüyorum. Mesela 12-13 seneden uzun zaman önce çekilmiş bir şey izliyorsam ve o filmde bir köpek varsa mutlaka üzülüyorum şimdi ölü olduğu için. Hatta geçmiştekileri bırak, anı yaşarken bile böyle şeyler düşünüyorum. Mesela uçağa binmek üzereyim diyelim ve haliyle onlarca insan daha var çevremde. Hemen "şimdi belki çoğumuz gezmeye gidiyoruz ama bundan 80 sene sonra burdaki herkes ölmüş olacak" gibi şeyler düşünmeye başlıyorum böyle bir ortamda bile.

Gün içinde en saçma sapanları da dahil ölüme dair çok fazla şey geçiyor aklımdan her gün.

tıpkısının aynısı bende de oluyor.50-60'lı yıllardan bir şey izleyince hemen oyuncuları araştırıp neler yaşadıklarına, ölüp ölmediklerine bakıyorum.Şarlo'nun filmlerini bu duygu ve düşüncelerle izlerken zor konsantre olmuştum.

Ilk aklima gelen sey o oluyor. Gecenlerde Ruzgar Gibi Gecti'yi izledim, 1939'da cekilmis. Filmi izledim ama birkac dakikada bir gelen "O da olmustur", "Bu da olmustur"lerden odaklanma kaydi.

kesinlikle oluyor.

birde bunun eski filmleri izleyip oyuncuların son hallerine bakıp hüzünlenme versiyonu var.en son before sunrise ı izlediğimde oyuncuların bu yılki resmlerini görüp istemsizce zamanın acımasız olduğunu kabul ediyorum.

Şu sıralar istediğim zaman ekmek arası et döner yiyebiliyorum.

sağlığım yerinde gayet zenginim

istesem dönercideki dönen eti satın alıp ısıra ısıra yiyecek düzeydeyim (çok şükür)

maddi açıdan daha fakir ve dipte olduğum herhangi bir zaman olmamıştı. idare ediyom yine de şimdilik, gafa sağlam en azından hala. 2-3 ay sonra burs başvuruları da açıklandığında babayı almış olursam ne yapacağım konusunda hiçbir fikrim yok. babamın çok sevdiğim bi atasözü vardır, "değiştiremeyeceğin şeyleri düşünme. vakti değilse, vakti geldiğinde düşünürsün" der. keşke onun kadar rahat olabilsem.

Ağzımın tadıyla, sağlıklı halimle tarabya sahildeki çaycı abiden çay içip,denizi saatlerce seyredebilirim. İşte bu kadar zenginim. Çok şükür.

Allaha şükür maddi ve manevi olarak zenginim şu anda. Fazlasında gözüm yok.

zenginligi ben maddiyat olarak almiyorum. daha cok ailem ve arkadaslarimla kaliteli bir iliskim var mi ve kafamdaki yapmak istedigim isi yapmis miyim? bu ikisi benim icin zenginlik olcutu. ilk maddede tamamim ancak ikincisi icin halen calisiyorum. yani yari yariya zenginim.

doga anaya bana verdikleri icin sonsuz sukranlarimi sunuyorum.

isi birakirsam, birkac yila parasiz kalabilirim demek ki zengin degilim

buzdolabında muz var.

Ailem hayatta.

30 yaşındayım ve 20 yıllık arkadaş grubum var.

Temel ihtiyaçlarımı karşılamakta bir sıkıntım yok.

Parayla satın aldıklarıma bağımlı değilim, lükslerim olmadan da yapabilirim.

Kafama estiğinde gidebileceğim bi memleketim var. Geceleri hava açıksa kafamı kaldırdığımda yıldızları görebiliyorum. Yazın ortasında battaniyeye sarılıp yatabiliyorum.

Çok şükür.

maddi manevi fakirim :''')

2 ay kadar zenginim. Tuvalet kağıdı stoğum 2 ay yeterli.

maddi ve manevi açıdan en bitik dönemimdeyim. çok şükür idare edemiyorum, kafadan yiyor.

alt orta ile orta orta sınıf arasında bir yaşamım var.

krizi doğru yönetebilirsem biraz zengin olurum.p

Avokado'nun ne olduğunu biliyorum ve çok seviyorum. :)

Marketten büyük boy pringles aldım az evvel hemde migros tan ayrıca nakit aldım sanirim zenginim

5 tane evde 38389293 tane sokakta kedim var, köpeklerim de var hem de, bence zenginim

hayatımda ilk kez hesap bakiyemde 3 tl gördüm. doğalgaz faturam inanılmaz bir biçimde 9tl gelmiş, son günüydü ödeyemedim. akademisyenim. bir aylık olsa da hayatımda gördüğüm en büyük zenginliğim.

Birkac ay icinde gelirim yariya indi. TL kazanan herkes gibi.

Para sıçıyorum.

her gün meyve yiyebiliyorum. günlük ihtiyacım olan besin değerlerine uygun biçimde minimum 1800 kalori alabiliyorum. evsiz değilim. elektrik, su ve internete ulaşımım var. ölene dek idare edebileceğim kıyafete sahibim. ayrıca cep telefonu, laptop ve e-kitap okuyucum var. arada bir de ucuz şarap tüketebiliyorum. ve zamanımın neredeyse tamamı bana ait.

çok şükür kötü günleri geride bıraktım.

şimdi sırada daha kötü günler var.

Hiç değilim. Ne maddi ne manevi.

babam ölürse gayrımenkülleri satsak kardeş başına 6-7 milyon tl düşüyor.
ama dedem 90 yaşında ve 60-70 senedir günde 2-3 paket sigara içiyor ve dağda mantar toplamaya gezebiliyor.
babam beni gömer gibime geliyor :)

2 tane 32'li tuvalet kağıdı depolamaştım eve ucuzken.

çocuğu olan herkes adına ben ortak cevap vereyim.
çocuğum.

Uzun vadeli düşünürsek yaşlılığımda yalnız kalmak. Ve sanırım korkum gerçeğim olacak.

ben zaten işsizim, şu an beni korkutan en büyük şey eşimin de işsiz kalması. öyle bir risk var çünkü bu sıralarda.

proculianus +1

Birine muhtaç kalmak.

Ailemden birini kaybetmek.

Yavaş ve acı çekerek ölmek. Sağlığımı kaybedip birisine muhtaç olarak yaşamak. Allah'a dua ederim. Ölümüm hızlı ve acısız olsun diye.

görme yetimi kaybetmek. ötesi yok. söylerken bile korkunç bir rahatsızlık duyuyorum. temelde "gafam gözüm sağlam olsun da" insanıyım. işsizlik tabii ki çok geçerli bir korku ama elim ayağım tuttuktan sonra her şekilde yaşar ve mutlu olmayı başarırım gibime geliyor. hani sakat kalsam bile "çekme anayı bacıyı" reyiz gibi yine bi' şekilde yürürüm, uyuşturucu ticaretimi sürdürürüm ama göremediğim zaman benim için hayat biter sanırım. duyamamak, yürüyememek falan neblim yine bir derece kabul edilebilir, tolere edilebilir geliyor ama görememek bambaşka. oy anam.

bi kere bi haber okumuştum. adam araba kullanıyor. ışıklarda gözünü kapatıyor bir an, açtığında kör. okuduğumda höyküre höyküre ağlamıştım. ellaam sen verme yarabbim.

yalnız ölmek

Ailemi kaybetmek

burada anonimken bile söyleyebileceğim bir şey değil. Ne kadar büyük bir sorun benim için, gerisini sen düşün.

geç ölmek. 90 yaşına gelmişsin hala elektrik faturası ödüyorsun, felaket..

tayland’a tekrar gidemeden olmek.

geyik yapacaksak, cenazemin herhangi bir dinin usullerine göre gömülmesi. mortingen ştrayze yatarken tepemde bir vaizin kafa ütülemesi.

ciddiysek, sorumluluğumdaki/sevdiğim/değerli birini ölüme terk etmek zorunda kalmak.

Olum.

Sevdiklerimin ölmesi. Başka da bir şey yok.

okulu bitirmek

Evrenin büyüklüğü.
Hayatın anlamsızlığı.
(Birbiriyle bağlantılı olduğu için iki şey yazdım)
Evrenle ilgili belgeseller izleyemem mesela çok fazla etkiler ve hemen kapatırım. Üzerine konuşmayı sevmem ve aklıma girdiğinde uykumu kaçırır nefesimi keser.
(Teşekkürler)

Bir tane değil ki.

Aileden birini kaybetme fikri.
Evlenmek (bazen kabus görüyorum o derece)
Bir de sağlımı kaybetme, bakıma muhtaç olma.

Ölüm.

Felç kalmak

Evsiz kalmak

Evsiz, parasiz, issiz kalmak.
Aile bireylerimin ölmesi.
Cok yaslaninca yalniz kalmak.
Yanarak veya bogularak ölmek.
Görme yetimi kaybetmek.
Insanlara karsi rezil olmak. Elimde olmayan sebeplerden ötürü yanlis anlasilmalara kurban gitmek ve sonrasinda da afise olmak.

ve daha birsürü sey. Iyi gene anksiyete sahibi olmuyorum :D

elvis presley

şu şarkıyla başla: www.youtube.com

Paolo nutini

paylaşılabilecek binlerce yabancı müzik var ama ben bu sefer sevdiğim grupları falan geçip kızıl ordu korosu önereceğim direkt. bu şarkıyı sevmeyenin kalbi yoktur bence...

www.youtube.com

şuna ise ayrıca bayılıyorum... vicud çalışırken falan hep bunu dinlerim, böyle gaz ve muhteşem bi şey olamaz,

www.youtube.com

VED OT TAYGİ DO BRİTANSKİH MOREY, KRASNAYA ARMİYA VSEH SİLNEY! <3

David Bowie - Cat people
RIP

Ladytron - The Island: www.youtube.com

Klibi izleme ağlarsın.

Sürekli kavga olan bir ailede büyüdüm. Tahminimce bu bana ve diğer kardeşlerimin hayatlarına da yansıdı. Büyüdükçe daha net anlaşılıyor bu.

Normal, normal.

Evet, hayır. Mutlu bir ailede büyüyünce insanın evlilikten ilişkilerden beklentisi de çok yükseliyo böyle bir dezavantajı da var

Ailede maddi manevi huzur bulamadım. Tartışma gürültüsü ruhumu kemirdi. Böyle bombok çocukluk, gençlik geçince mutlu falan da olunmuyor.

Evet, evet

Çok mutlu ya da sürekli kavgaların yaşandığı mutsuz bir aile değildik. Biraz standart bir aileydik sanırım. Şimdi de mutlu bir insan değilim ama mutsuzluğumun aile dışında birçok sebebi var.

Hayır-nötr (hayıra daha yakın olan nötr)

siddet icerikli bir ortamda buyudum, simdi de mutsuzum. antidepresan kullaniyorum. her seyi elime yuzume bulastiriyorum...

bag var tabii ki. psikologlar neden cocukluga iniyor iste bu sebepten.

Çok çok çok sorunlu bir ailede büyüdüm, hemen her gece korkuyla uyurdum 16 yaşına kadar. Şu an gayet mutluyum, ama zaten pozitif bir insanımdır genel olarak, yüzümde hep bir gülümsemeyle gezerim.

Şiddeti bol olan ortamda büyüdüm, şu an 4000-5000 km uzaklıkta yaşıyorum çok mutluyum.

aslında bazen de mutlu bir ailede büyüdüğümü ve mutlu da bir insan olduğumu düşünüyorum. çocukluğuma dair çok komik şirin anılarım da var.

hayır, dertle büyüdüm hep. geçim derdi hepimizin derdi oldu. şu an ise herkes koy verdi. ben de koy verdim ama böyle olmasına üzülmüyor değilim. hep sonraki bölüme geçince daha iyi olacağına inandırdım kendimi, lise bitti, üniversite bitti, hala düzenimi kurup mutlu olmaya çalışıyorum. bi bok olmuyor. sorsan mutlu muyuz, evet deriz muhtemelen. hayattayız, sağlıklıyız. ama ömür bitmiş ve nispeten daha iyisinin olamayacağını bilip kendini kandırmaya devam ediyor insan.

hayır-sayılır

Kavga gürültü olan bir ailede büyümedim. Şu an inanılmaz mutsuzum.

evet mutlu idik. arada nadir kavgalar olurdu ve simdi de oluyor ama bunlar normal seyler. iliskinin tuzu biberi diyorum ben.

buyuduk ve simdi de gayet mutluyuz.

Çok mutsuz bir ailede büyüdüm. şu an mutlu ve huzurluyum çok şükür. ne kadar sürer bilinmez tabii. :)

Mutlu bir ailede büyüdüm ve genel manada mutluyum.

Evet
Eh iste

mutlu bi ailede büyüdüm, mutluyum ve etrafımı da çok mutlu etmeye çalışan biriyim:))

hayır-hayır

elbet etmişlerdir ama annemle babamın kavga ettiğini hatırlamıyorum, öte yandan müthiş mutlu ve her yerinden sevgi fışkıran bir ortam da değildi; normal diyebiliriz sanırım. yine de ben çocukken mutsuz olduğum zamanları hatırlamıyorum, bu açıdan beni olumsuz etkileyen bir şey yaşamadım. ama genel olarak mutlu bir ruh halim yok, mutsuz olmamaya çalışıyorum sadece.

mutlu ailede büyüdüm diyemem. çok ciddi sorunlarımız yoktu, dışarıdan bakan biri ters giden hiçbir şey göremezdi ama anne-baba arasında çok sık tartışma yaşanırdı, babam bizimle pek ilgilenmezdi, genel olarak çok kötü olmasa da gergin ve birlikteliğin hissedilmediği ve herkesin kafasına göre takıldığı bir aile hayatım oldu diyebilirim. nitkeim ben lise sondayken annemle babam boşandı ve benim bundan 6-7 ay sonra şans eseri haberim oldu, sorduğumda da "aaa unutmuşuz lan" dediler resmen, öyle şahane bir birlikteliğimiz vardı.

şu an 24 yaşındayım ve genel olarak gayet mutluyum ama buraya gelene kadar çok depresyona girdim, çok zorlandım. benimkisi sanırım biraz "artık yetişkinsin, artık farklısın, artık her ne oluyorsa büyük ölçüde senin kontrolünde ve senin nasıl değerlendirdiğine bağlı" zihniyetini benimsemekten kaynaklı. o açıdan eskiden ne olduğuyla çok ilgilenmiyorum, mevcut hayatımı güzelleştirmeye çalıştığım için de genel olarak mutlu biri olduğumu söyleyebilirim.

ha babasıyla şakalaşabilen arkadaşlarımı, "memleket"e döndüğünde anne, baba ve kardeşleriyle birlikte bir sofraya oturup huzur bulan insanları görünce biraz şey olmuyor değilim ama o kadar sorun değil, alıştık. babam bizimle pek ilgilenmezdi ama ne anneme ne de bize bir kez olsun vurmadı. çok korktuğumuz, nefret ettiğimiz, utandığımız biri asla değildi - sadece bencildi biraz, evle arası pek yoktu. öyle düşünmeye çalışıyorum. sonuçta eşek skmenin hobi olduğu bir köyde doğabilir, şu an çok daha kötü koşullarda yaşıyor olabilirdim.

her şey değil ama çoğu şey büyük ölçüde bakış açısıyla ilgili bence. o yüzden buna odaklanmaya gayret ediyorum kendi adıma. çünkü her zaman daha iyisi ve daha kötüsü mümkün. bu yaştan sonra 13 yaşında nasıl olduğumu düşünmemin de pek manası yok zaten.

Sadece teşekkür edip geçebilirdin 2.sine

@megalomaniac bu sefer de hiç konuşmamış gibi oluyorum. Sürekli teşekkür eden biri gibi değil mi ya.

Patron kadın değilse gayet iyi cevap.

@signore değil. Teşekkürler.

Niye ya bence guzel demissin. "Siz de zenginsiniz" = adamin basarisina, ticari yetkinligine ovgu. Sac herkeste var.

Guzel cevap. Oyna devam

güzel cevap, adamın hoşuna da gitmiştir. rahat ol

bence saçmalamışsın ama patron da seni seviyor belli ki, anlayışla karşılamıştır. yani insan her zaman ne söyleyeceğini bilemiyor, o an bir şey söylemek zorunda hissedip de batırdığını tahmin etmiştir. ben sevdiğim bir çalışanımdan bunu duysam bozulmazdım, yanlış anlamazdım ama içimden "shjsafsjs bu nasıl iltifat aq" diye de sorardım kendime.

bir yandan kendisi de kaşınmış zaten, o yüzden çok şeetme. ne demeye getiriyomuş yani anlamadım. tarzın güzel, saçın var ee? seni suçlu hissettirmeye mi çalışıyo ne yapıyo anlamadım.

İyi cevap. Fazla kaskamak lazım. Önemli olan sohbeti kimin açtığı. O açtığına göre geyik yapmak istemiş zaten.

Patron kafa gibi geldi sen de iyi cevap vermişsin takılma Özgür ol az.

Gayet iyi bir cevap. sağlıklı birinin alınacağını sanmam.

Ya yapıştır geç. Ben patrona hayırdır daha paydos etmedik demiştim ışten 3 saat erken çıkacağı zaman. Raadol

Öğrenecek vaktin, enerjin ve azmin varsa öğren gitsin.

Makine, kimya vs. kismini bilmiyorum ama insaat icin gidip calisan; burada calisip oraya gecici olarak giden cok insan var. Hicbiri rusca bilmiyordi gerci.

ya bir dili kullancaksan öğrenmek daha mantıklı bana kalırsa,
sonra öğreniyorsun az çok ama kullanacağın alan olmuyor zamanla gidiyorda dil sonra öğrenmeye çalıştığın zamana üzülüyorsun.
o sebeple biraz nokta atışı bir şey yakalamaya çalışıyorum.

rus dili ve edebiyatı öğrencisiyim. 4 sene sonra ne olacağını tabii ki söyleyemem ama iyi düzeyde rusça bilen bir adamın makine-kimya-elektrik konularında açıkta kalmasının neredeyse imkânı yok. ben kafam sayısala bassaydı kesinlikle petrokimya tarzı bir alanda ilerler, nefteyugansk'ta efendime söyleyeyim novıy urengoy'da petrol falan çıkartır keyfime bakardım deli gibi maaşla.

yalnız baştan söyleyeyim rusça kesinlikle üzerine çok düşülmesi ve devamlı çalışılması gereken bir dil. eğer rusça konuşulan bir ülkede yaşama şansınız yoksa en azından iki senenizi falan buna vermeniz lazım.

bunu moral bozmak için söylemiyorum, sadece beklentileri iyi ayarlamak lazım. rusça konusunda moral bozmak yapacağım son şeydir. iş yok yeaa, aşırı zor yeaa, bi boka yaramaz yeaa diyen tipleri dinlediğim için kendi hayalimi 6 yıl erteledim. başkasının bunu yapmasını asla istemem.

TL;DR rusça genel olarak oldukça değerli bir dildir ama makina, kimya, elektrik gibi alanlarda bilginiz varsa ekstra değerlidir.

ben alanımda iyi bir öğrenci olursam yüksek ihtimalle orada yaşayabileceğim veya iş bulabileceğim ama mezun olduğumda "sıfatın nedir?" dediklerinde "ezberden puşkin şiiri okuyom?" diyebileceğim sadece. buna ek olarak makine, fizik vs. bilen adam çok çok daha şanslı.

hatta ben makine ve kimya bilsem ingilizcenin yanına almanca-rusça koyardım, italyanca ve fransızcayla hiç uğraşmazdım bile.

Ruslar işlenmiş altını genelde türkiye'den alıyor. Yani bilezik,küpe,kolye vb. Kendi atölyelerini açıp türkiye'den usta falan götürdüler ama pek tutmadı diyebilirim. Hala büyük çoğunluğu türkiye'den alıyor.

Üzülmüyorum, kalitesiz bulduklarımı engelliyorum. Halen gündemi takip edebiliyorum bu sayede.

Çok afedersin de sahipleri düşünmüyorken benim hiç şeyimde değil.

Twitter'dan devam ediyorum, eski sözlükçüler de var oralarda.

üzülmüyorum. umrumda da değil.

Ekşi sözlüğün durumu değil de bazı şeylerden eski tadı alamadığına üzülüyo insan

zerre kadar üzülmüyorum. buranın sahibi bunu seçmişken ben neden üzüleyim?

sen 2012 yılı diyorsun. ben 2003'ten beri takip ediyorum. süper ötesi bir siteydi o sıralar. ekşi sözlük'ü sevdiğim kadar hiçbir siteyi sevmedim. hâlâ da en çok ziyaret ettiğim sitedir. buraya yazdığım bazı entrylerin oradan oraya sekerek türkiye gündemine ulaştığı oldu. birçok insana ulaşabildiğm için önemsiyorum.

uyuz olduğum tek nokta bu kadar zaman içinde ekşi sözlük'e alternatif bir mecranın çıkmamış olması. bunun illa sözlük olması da gerekmiyor. güçlü bir alternatif olsaydı bu kadar salmazlardı diye düşünüyorum.

Evet, üzülüyorum. Profil çok değişti. Eskisi kadar girip bakasım gelmiyor. Okudukça sinirlerim zıplıyor çünkü.

Dediğin gibi kitap ve film hakkında yorumları merak ettiğimde bakıyorum.

uzulmekten ziyade sinirleniyorum. bu kadar cahil, niteliksiz, beyinsiz sacmaliga maruz kalmayi sevmiyorum. onun disinda eksi'ye ne olursa olsun beni ilgilendirmez. sahibi kendi istedigi sekilde idare edebilir sonucta, layik gordukleri buysa ben dusunecek degilim.

Ben 2003’ten beri takip ediyorum. Ta 2005-2006’da miğferdibi alımlarından beri sözlük bozdu geyiği döner. Belki daha öncesinde de dönmüştür. 2008’de sabırtaşı alımında da aynısı olmuştu. Kadınlar günü alımında da. Ondan dolayı yakın bir zaman aralığı verip ya o ara çok iyiydi sonra bozdu denmesi bana komik geliyor. zamanın insanı neyse sözlük de öyle oluyor. Burası kâr amaçlı bir site. Kaliteli içeriğin ödüllendirildiği bir yer değil. Ondan böyle şeyleri çok umursamamak lazım. Kaliteli içerik istiyorsanız the new york times okuyun. Britannica okuyun. Yök’ün tez arşivinde takılın. Makale araştırın. Geyik sitesinden ne bekliyorsunuz anlamıyorum ki.

üzülecek bir şey görmüyorum hatta zamana iyi ayak uydurduğunu düşünüyorum.

Haftasonları hiç çekilmiyor sözlük. Rahat iki bine yakın entry giriliyor maç başlıklarına. Öyle analiz falan da yok, bakınız verip ahahaha yazdığında laf soktuğunu zanneden ayrı, koyduk mu diyen ayrı, ana bacı söven ayrı. Karius'un kız düşürme çabalarına gösterilen ilgi çoğu şeye gösterilmiyor.
Debe'yi kaldırdılar da noldu, kalite mı yükseldi? Bir bakıma onun kaldırılması da Ekşi Şeyler'e hazırlıkmış. Sosyal medyada gördüğüm Ekşi Şeyler paylaşımlarından daha çok bilgi ediyorum artık ki bazıları çoktan okuduğum entryler oluyor.

Bunların dışında trollük yaptığını zannedenler, siyasi bir başlığın altına (bknz: svihs) yazıp favori toplamaya çalışanlar. Zannetmiyorum zaten birden fazla paragrafa sahip olan entryler okunsun.

Ve evet, sahipleri üzülmüyorken hatta sefasını sürerken ben niye üzüleyim? Entrylerini silip giden yazarlar için üzülüyorum ayrı konu ama sevdiğim bir yazarın entrylerini okumak daha mantıklı geliyor artık bana. Çöp olmadığını biliyorum en azından. Ben daha çok okumak için takılıyorum sözlükte zaten, yazar olduğumu bile günler sonra fark etmiştim.

Eskiden bir şeyi merak edip googlellarken sonuna ekşi yazıp aratırdım direkt ama artık o kadar yanıltıcı ve zararlı bilgiler barındırıyor ki sözlük kesinlikle girmiyorum. O kadar kötü niyetli tipler var ki nefes alma amacı farklı bir şey gördüğü zaman “dur ekşiye gireyim de hakaret edeyim madem” olan insan dolu. Ekşi benim gözümde sallamasyon bilgi ve hakaretten ibaret başka bir şey değil. Millet de girip okuyor yalan yanlış. Yazık ya gerçekten.

çok uzun zaman önce yaşamıştım o üzgünlüğü, artık sözlük benim için sadece bilgi almak istediğin ürün, kişi, bölge için kullandığım bir site.

teee dutluk zamanlarından beri takip ederim.

üzüldüğüm şey ekşinin hali değil, ülkenin hali. ekşinin de olacağı buydu , o yüzden normal kendi içinde.

kendime daha çok üzülüyorum

evet. ama burayı istila etmediler bence tamamen.

inci sözlükten farkı yok. çok üzücü.

Bu ulvi başarısından dolayı kutlama şevkiyle dolmuş bir halde "ne kadar da cool bir kadın aman tanrım" diyerek aşık olurum.

sosyal medyayı gerizekalı ilgi *rospusu gibi kullanmadığı takdirde umrumda olmaz. ekşi'de "instagram hesabı olmayan kız" başlığına "benimdir... ben... özeldir..." tarzı gerzeklikler yazmasında instagram'ı olmasını tercih ederim.

sosyal medya kendi başına hiçbir anlam ifade etmez.

hiç öyle "bilge hatun" muamelesi yapmam. mutlaka bir bit yeniği ararım.

"dayıların teyzelerin bebelerin sosyal medyada arzı endam ettiği günümüzde hiçbir sosyal medya hesabının olmaması yok etmeye çalıştığı berbat bir geçmişi olduğunu/hayatına girmiş bazı rezil kişilerin kendisine ulaşmaması için bütün iletişim imkanlarını yok ettiğini gösterir" diye düşünürüm.

hesabı olup katılım tarihi yeni olursa da böyle düşünürüm.
fakat sosyal medya manyağı çıkarsa uzak dururum, koşarak kaçarım.
ideali, sosyal medya manyağı olmadan, tadında kullanan biri olması.

toplumsal onaya, en azından sosyal medya tarafından ihtiyaç duymadığını düşünürüm. konformist bir tavır sergilemediğinden hayranlık uyandırır.

Herhangi bir etki yaratmaz

Sosyal medya kullanması tek başına hiçbir done vermez.

Kullanım amacı, harcadığı zaman ve kullanma şekli, aktivitesi, ayırdığı zaman, dışarıdan bakınca çizdiği resim, bio’sunda yazı olmasından tutun olmamasına kadar tonla küçük detay genel resme dair çok şeyi söyler.

Ama kullanmaması çok büyük artı puandır benim için.

Hiç.

üzer çünkü kendisine ulaşmamı çok daha zorlaştırır. sınıf, iş yeri gibi ortak bi mekanımız olan biri değilse neredeyse imkansızlaştırır, öyleyse bile sosyal medyadan bi muhabbet altyapısı kurmak çok daha kolay.

şüphe uyandırır. en azından bir facebook hesabı yoksa birşeyler ararım altında.

fazlasıyla olumlu etki yaratır

Benim için önem taşımaz bu durum

stalklanamayan kadınla flört edilmez.

Cool kizmis derim, puani artar.

Yalniz adam "kullanmamasi nasil etki yaratir" demis, siz nasil kullandigina bagli diyorsunuz:))

Herhangi bir etki yaratmaz.

Çok büyük bir etkisi olmadı.

Flörtün ilerleyen dönemlerinde sormuştum, çok bi alakam yok dedi, aa öyle mi dedim başka bir konuya geçtik.

He olsa manyak gibi neyi beğenmiş ona bakacak değilim, birileri yazarmış, yürürmüş kaygım da yok kendisi başından def edebilir gayet de. İlgi için saçma sapan şeyler yapıyor olsa hoşuma gitmezdi, belki de soğurdum bilmiyorum.

www.sksdb.hacettepe.edu.tr
bulmak çok kolay oldu.

Tecrübeli olan yani "çalışmış" arkadaşlar cevaplarsa daha yararlı olur. Teşekkür ederim.

kendim çalışmış değilim ama benzer bir soru sorduğumda duyurucuların çoğu işlerin büyük ölçüde rahat olduğunu, öğrencileri sıkmadıklarını söylemişti. kabul kısmı biraz şans işi sanırım... kabul edilirsen "bu ne biçim iş yahu?" diyeceğini sanmıyorum, en azından cevaplardan aldığım izlenim o yönde. kabul edilme ihtimali konusunda bir şey söyleyemiyorum maalesef. ben de ankara üniversitesi'nde başvuracağım, umarım taş yerine ekmek kemirme şansımız olur sjfskj

ürkütüyor ve korkutuyor tabii. hadi yurtdışında okuma hayalini falan zaten unuttum da aç karnımı nasıl doyuracağımı düşünüyorum uzun vadede. zaman geçtikçe daha da kötüye gideceğini düşünüyorum. tek tesellim şu, züğürt tesellisi diyelim: birinci sınıfa başlıyorum. en boğucu, en berbat zamanı 1-2 yıl içinde kendini gösterir sanırım. ben mezun olduğumda biraz biraz ortalık canlanmaya başlar diye ümit ediyorum. yani krizin en ağır zamanında işsiz yeni mezun olmayacağım en azından galiba... öyle olduğunu düşünmek istiyorum.

ha bu bana "kriz"den ziyade "köklü bir değişiklik" gibi geliyor, yani iki sene sıkışıp geri çıkacağımızı pek zannetmiyorum ama bakalım... bir nevi sovyetlerin yıkılması gibi. iki yılda toparlanmadılar. 10 küsür sene rezillik yaşadılar, sonra putin gelince toparlandılar biraz. ki o da doğal gaz ve petrol sayesinde oldu, süper reformlar yaptıkları için değil. ona rağmen, putin'in gelişinin üzerinden 20 küsür yıl geçti ama rusya hala genel olarak fakir bir ülke.

velhasıl bu herkesi etkileyen bir bankacılık krizi falan değil, ülke olarak yaptığımız yanlışlar sonucunda çöküyoruz ve bu durum bir süre sonra kendiliğinden çözülecek bir durum değil bence.

o yüzden korkuyorum tabii. insan her şeye alışıyor, sinsi gibi adapte oluyor ama keşke daha güzel bir şeye adapte olmak zorunda olsaydık.

hayir, beni cok mutlu ediyor.
onceden turkiye'ye tatile geldigimde £1000 3000tl yapiyordu, simdi 8600tl yapiyor. harika, bence ekenomi cok iyi

Önümüzdeki ay İngiltereye yerleşeceğim için beni mutlu bile ediyor. Sürünsün bizi bu hale getirenlere oy verenler, ben oradaki çerez paramı biriktirip burda zengin olurum amk kafasındayım. Dönmeyi de planlamıyorum.

Korku değil de endişe olarak tanımlayabilirim bendeki karşılığını.

Mühendisim, fena sayılmayacak bir maaşım var, bir şekilde geçinir gideriz de hobilerim, hayallerim için çok çok daha fazla harcamak, bazılarını bırakmak/ertelemek zorunda olmak canımı sıkıyor.

endişeleniyorum o sebeple de artık y.dışı için araştırmalarımı hızlandırdım. bu yaştan sonra korkutuyor bir taraftan ama diğer taraftan karşıdaki kitlenin cehaleti ve cesareti daha çok korkutuyor. adamlar için akp'nin suçlu olma ihtimali hiç yok, 16 senedir tek başına iktidardalar ama yine 16 senedir mağdurlar. bu ülke sağlam bir açlık ve sefalet çekmeden düzelmeyecek. dibin dibini de görmemiz gerek. işte o durumda da buralarda olmayı istemiyorum.

Urkmek ne kelime altima ediyorum resmen. Milletin her sey normalmis gibi davranmasi da sasirtiyor.
Depresyona girdim hayatimda ilk defa.

Dövizle maaş alsam da, yurtdışında yaşasam da beni ürkütüyor.

Benim teorim farklı çünkü. Bu krizde insanlar işinden gücünden olup, borca harca girip sonra düzelmeyecek bana göre. Bu kriz bize direkt kıtlık, açlık, çocuk ölümleri, trajik olaylar olarak dönecek diye korkuyorum. İç savaş da bunlardan bir tanesi.

E bana bir şey olmaz diyelim. Eş dost ahbap nasıl yaşayacak? Hangi birine yardım edeceksin?

Şu hani bende para bok insanları var ya. Onlar paranın yenmeyeceğinin farkında değil. Türkiye'de bir boklar olsa bugün, yarın kısılır kalırsın hiçbir gümrük kapısından geçemezsin. Elindeki bikaç bin dolar da yalan olur. Ege denizini aşmak için Suriyeliler adam başı 1000 dolar ödüyor. Bak bir kıçı kırık motorlu kayıkta 30 kişi ölümüne gitmek için ödüyor bu parayı.

Yunan salacak mı sanıyorsun seni? Valla beter oluruz. O yüzden Türkiye'nin aklını başına alması lazım. Eski fabrika ayarlarına dönmesi lazım ivedilikle.

O kadar soğuk olmuyor. En çok batıda üşüyor insan deniz kenarı diye. Kiruna'ya kadar gittim düz cat botla. Kasma fazla. Eskisi kadar soğuk olmuyor diyor yerlileri.

Kiruna'ya gidecektim ben de, ama mevcut botlarım beni idare etmez.

abi en iyisi budur, bunu al diyemeyeceğim ama ben aşağıda linkini vereceğim emektarla ukrayna ve belarus'ta 2-3 kış geçirdim, toplam süre üç ay civarı. niye bunu almışım açıkçası bilmiyorum, hiç "kutupta giyilecek bot" havası da yok ama ben çok rahat etmiştim, bazen günün 8-9 saati kara bata çıka gidiyodum, sorun yaşamadım. aha şo,

www.decathlon.com.tr

-30'u bilmem ama -26'da test ettim onayladım, denendi %100 çalışıyor, gavur gibi bot.

Yapmazlar. Calisan degilim.

Yaparlar

Yaparlar.

yaptılar.

yaparlar. tişörtüm.

das leben der anderen.

doğu almanya'yla ilgili olduğu için ben adını duyduğumda bile ağlıyorum zaten ama konuyla hiç alâkan olmasa bile ağlatabilir. içinde kısmen de olsa aşk teması mevcut. düzenli aralıklarla izlerim, hiç abartmıyorum her izlediğimde çocuk gibi ağlıyorum.

edit: yuh! bence kardiyoloğa bir görün o zaman. ÇÜNKÜ SENİN KALBİN YOK..........

@der meister biliyorum filmi ama ağlamak aklımın ucundan bile geçmedi :(

Me and Earl and the Dying Girl.

Ps: I love you :(

(bkz: mar adentro)

cyrano de bergerac

Lovers of the arctic circle
Broken circle breakdown (banko)
Like crazy

Beaches'de cok aglamistim. Icinde hafif asklar da var ama daha cok arkadaslikla ilgili.
Yine ask degil ama Dancer in the Dark da aglanilasi.

benim hakikaten kalbim yok galiba, filmlerin birçoğunu izledim ve ağlamanin kıyısından bile geçmedim :')

Aglamak istedigimde hep canim kardesim filmini izlerim.

Me before you :(

500 days of summer
love & other drugs

dünyanın orta yerinde aşk için ağlıyorum
uzakdoğu filmi

Cok feci zor bir soru ama kısır demek istiyorum emin olmadan:/

Mercimek köftesi hiç sevmem kısır çok severim benim için kolay bi seçim oldu

İkisine karşı da hislerim yoğun ama sanırım kısır demek zorundayım

ikisini de severim birini bir daha yiyemeyeceksin deseler kısırı eler mercimek köftesiyle devam ederim.

mercimek köftesi ama soru menemenden kolay.

mercimek köftesi bence de alır ama daha çekişmeli soru bence içli köftenin haşlama mı kızartma mı olacağı yönünde (haşlama+1).

kısır
daha bugün yedim

İkisi de iç'in önünde diz çöküp tövbe eder.
borektarifi.com

Kısır ama sulu kısır ısırganla yenilen
Gerçi kuru kosor da seviom

tabii ki kısır.

Kısır ama mercimek köftesi de mükemmel bir şey aslında.

Mercimek köftesi

Mercimek köftesi çok sık yediğim bi şey değil, severim olunca ama alışık değilim yani.

Kısır çok severim.

Çok kolay soru cevap kısır

ikisi de leş gibi kokan iğrenç şeyler ama illa tercih etmek zorunda kalsaydım kısır derdim sanırım.

İkisini de hiç sevmem. Kerhen kısır diyorum.

Kısır.
Mercimek köftesini samimi bulmuyorum. Karaktersiz bir şey.

10 yıl yemesem aklıma gelmeyecek şeyler. yine de mercimek köftesi bir adım önde. yanında ayran olduğu müddetçe.

limon ve nar eksisi yoksa ikisi de degil.

Kısır.

(Menemen soğansız, içli köfte haşlama)

Mercimek koftesi.
Kisir sey gibi, salcali guvercin yemi.

Zor soru. Bir vegan olarak ikisini de buldugumda yerim.

Ben masada biraz ugrastiran seyleri daha cok seviyorum. Direkt tencereden aktarmayacaksin da mesela, kendin kombinleyeceksin falan. Mercimek koftesi yemek bu nedenle daha zevkli.

turkiye'de pahali.

Star varken neroya gitmek senin hatan. Starda 10 tl daha ucuza getirebilirsin.

pahali evet. insanlar da farkinda ama ortamin cazibesine kapiliyorlar. Sosyal barligiz ya. (suru psikokojisi)
Gecen 26 liraya jacobs 200 gr cozunebilir kahve aldim, beni iki ay goturur. Bi thermos veya stanley termos ve filtre kahve ile de dedigin gibi sahil kenari veya sakin bir yerde kahve icmek daha akla yatkin acidan bence de. Yanina bi de tost yaparsin mis.

para biriktirme temalı hemen hemen tüm yazılarda "starbucks'a gitmek yerine kahveyi kendin yapma" örneğini görüyorum. yabancı yazılar bunlar bu arada. o yüzden sanırım global bir problem bu. bir mekana oturma fikri hoş ama orada kahve gibi kolaylıkla yapılabilen, ucuz bir şeyi içip üstüne eşek yüküyle para bırakmak rahatsız ediyor. haliyle bence fakirlik ya da delilik değil bu. biraz tercih meselesi. paran olmayabilir veya vardır ama başka zevklerin için harcamayı tercih ediyorsundur. sende sorun yok bence o yüzden.

@cesario, abi sene 2018 oldu hala şu "markette 1 lira mekanda 6'ya satıyorlar" lafının anlamsızlığını idrak edemediniz. adam orada dükkan işletiyor, bilmem farkında mısın. istediğini ayağına getiriyrlar. günde 10-12 saat bilmem kaç kişi çalışıyor. elektriği, suyu, kirası var. senin de söylediğin gibi marketten alıp bankta yediğinde kimse gelip ekstra 5 lira almıyor. her şeyin yeri ve zamanı var. arkadaşlarınla bankta yersin de ne bileyim daha resmi bir ortamda ya da yeni yeni tanıştığın bir kızla marketten çekirdek alıp da bankta oturmazsın genelde. markette 1, mekânda 6 diyorsun... e ne yapsın mekân sahibi ve çalışanlar, taş mı yesinler?

Tabiki gorece pahali. Ama soyle dusunebilirsin. Sadece kahveye degil ortama da para veriyorsun. Al git trzi olsaydi oralar fiyatlar daha farkli olurdu.

Sahile sandayle atıp çay/kahve abur cubur yemek daha mantıklı bana göre de. Ekonomik olarak da değil, daha çok zevk alıyorum.

@ben de hayal kurmak istiyorum tam benim kafamda. Ben de aynı şeyleri yazacaktım. Ben de kahve tiryakisiyim; ama her şeyi kendim yapmaya çalışıyorum. Termos bardak önemli gidin güzel bir tanesinden alın. Starbucks dan değil ama, onlarınkini önermem.

eskiden dışarı çıkınca biz de illa çay kahve içmeye bir yere gidiyorduk. artık termossuz adım atmıyorum. çıkıp bir dolanalım diyorsak ya termosa demleme çay koyuyorum ya da filtre kahve. park bahçe deniz kenarında oturuyoruz. baze kek falan da yapıp alıyorum yanımıza.
daha gençken pek sallamiyor insan aman ne uğraşıcam iççeğim bir kahve diyor ama yaş ilerleyince uğraşmak mesele gelmiyor bana kalırsa.
uzun süre sıcak tutan, dökülmeyen iyi bir termos şart.
arkadaşlarınız o kafaya gelmemiş henüz.

Kahveden ziyade ztarbucks vb yerlerdeki o sacma sapan lezzetsiz aptal sandvicler atistirmaliklar pahali. Bir boka da benzemiyor hicbiri.

Kahveyi 1den fazla icemedigim icin pek pahali gelmiyor gelmiyor bana ama o atirmaliklar gereksiz pahali. Ben aciktigim zaman atistirmalikla idare etmeyi seven biri degilim, oturup doyana kadar yemeliyim. Starbucks'ta karnimi doyurmak icin 100tl lik yemem lazim. O paraya et yerim igrenc seyleri yiyip mideme iskence yapacagima. O yuzden pahali.
He kahveye gelince, ben starbucks kahvelerini icemiyorum, tadi kotu geliyor bana ve gidersem chai tea latte icerim genelde. 75kurusa alinan nescafe starbucks'in filtre kahvesinden cok daha guzel bana gore. Bedava versen icmem dokerim o filtre kahveyi.

Benzer şeyleri düşünüyorum
Seninkiler yine starbuckçıymış ucuz görece
Daha saçma sapan yemekli bok gibi
Resturantlı yerlere gitmeyi sevmiyorum
Avmlerden de tiksiniyorum.

Hadi Kahve zincirleri kira, maaş vs ödüyorlar.

Nescafe Xpress fiyatı bu ülkedeki en büyük saçmalıklardan bir tanesi.

bir tek sana çok pahalı gelmiyor sevglil crymeariver. bana da bir süre pahalı geldi ve düğmeye bastım. termos edindim. bugün ilk kez denedik sevgilimle. 1 litre su 2 tane demlik poşet çay mis gibi çay oldu maltepe dolgu alanına gidene kadar.migrostan da peynir,domates,zeytin,helva, kepek ekmeği,2 adet elma. mis gibi kahvaltı oldu.

2. termosu ve 2 tane de sandalye edinip kapital dünyaya olan savaşımı daha da ilerleteceğim.

bu tarz beslenince de sağlıklı oluyor. rahatız etmiyor bu sıcaklarda. kara kışa kadar böyle devam edeceğiz.

Kesinlille haklisin hocam. O arkadaslari degistir, hic komplekse girme, "bana fazla ve aptgalca geliyor bir kahve ve sandvice o kadar para vermek dostlar, kusura bakmayin" de hepsi bu.

Orta boy sütlü filtre kahve 6,75 lira. Gidip büyük boy cheesecake'li şuruplu bilmemne almazsanız 15 lira tutmaz.

Ekleyeyim: Nero, Starbucks ve türevlerinden yiyecek almıyorum çünkü hakikaten pahalı.

düzgün bir espresso makinesi 5-15 bin tl arasında değişiyor. Evde yapmaya kalksan yine maliyet düşük değil.

Düz nescafeyi sütlü yapsan maliyeti bardak başına 2-3 lirayı bulur.

yaninda yiyecek aliyorsunuz diye o kadar pahali geliyor. kahveler yiyeceklere gore gorece daha uygun. yemeginizi onceden evde veya baska yerde yiyip kahve icmeye gidin, ciddi tasarruf olacaktir.

Kahve pahali bir sey ki zaten. Direkt ticaretten gelen kahvenin 250 gr. 5 Euro. Biraz daha iyi bir blend alsam mesela, 7 Euroya kadar da cikiyor espresso icin. Filtre icin aldigimin kilosu 20 Euro yine. Evde yapiyorum kahvemi cok buyuk oranda ve fiyatlar boyle.

Iyi kahve icin iyi ogutucu, iyi makine vs. derken ciddi masraflar yapiliyor. Her gün french press de icerim ben diyorsaniz oyle olmaz tabii ki.

Ama sizin sorun gordugunuz sey baska. Disarida yemek-icmek ulkede luks bir aktivite. Boyle dusunurseniz hep enayi gibi hissedeceksiniz.

Plastige sarilmis hicbir sandvice, tatliya -acliktan olmuyorsam- para vermem, o parayi hic vermem. Amerikan tipi "kahveciler" benim dikkatimi cekmiyor bu nedenle. Önerim, ücüncü nesilcilere gitmeniz, en azindan farkli seyler denersiniz ya da plastikte atistirmalik almaktan kurtulursunuz.

bu sektörden ekmek yiyen biri olarak bildiriyorum: bildiğin enayilik! ayda yılda bir, ya da arkadaş/sevgili ile arada takılmaktan bahsetmiyorum. her gün mekanlara gidenler var.

param olsa, her gün gidip aptal bir mekanda oturmam. lcd'lerde akan acayip güzel doğa görüntülerine bakıyorum ve çalıştığım 9 aydır hemen her gün gelen gruptaki bir elemanın harcamasını hesaplıyorum: yaklaşık 20 bin tl!

deli misin aga sen? bir şişe su 3'tü, 3,50 oldu; meşrubatlar 7,50... oturduğun yer, bir kapalı kutu. çık git dünyayı gez, altın at kenara at da demiyorum bak.

izin günlerimde kendi bütçeme göre "çok" para harcamakla birlikte, yalnızsam;ki genelde yalnızım :) evde yer içerim genelde. yemeği eve söylerim, içkimi evde içerim.

ister tasarruf, isterse de daha faydalı şeylere harcamak gibi nedenlerle, bu "harcama kültürü"nü çok doğru bulmuyorum.

kendi çevresinde "çok para harcar" diye bilinen biri olarak yazdım ayrıca.

@ihanet kaç kişilik, + 1

4,75 nedir hacı ya? bir redbull da aynı.

Almaz

2002-2007 gibi 20 yıl geçerse belki. O zaman sağlam adımlar atılmıştı.

"imkânsız" demekten çekinecek olursak ihtimalin %1 olduğunu söyleyebiliriz önümüzdeki 20 yıl için. kaldı ki 2040'a yaklaştığımızda ortada avrupa birliği olur mu, orası da şüpheli. şimdi bile kendi içlerinde yeterince sağlam değiller. millet çıkmaya uğraşırken bizim girmemiz için 40000 fırın ekmek yememiz lazım. en başta mevcut hükümetin zaten öyle bir derdi yok, olsa bile çoook uzun yıllar reform üstüne reform yapmamız lazım şakkadanak metoduyla. olmaz o iş. bu kadar cahilleşmiş, eğitimden ve dünya gerçeklerinden uzak kalmış bir topluma EU'yu kabul ettirmek de kolay değil artık.

ben de mesela azılı bir alman hayranı olmama rağmen kokoreç yasaklanacaksa istemiyorum avrupa birliği'ni ehehe. thug life.

Erdoğan ve şürekası yönettiği sürece imkansız. Bu birinci sebep.

İkincisi AB salak mı da İran, Suriye, Irak gibi götüme benzeyen ülkelerle komşu olma riskine girsin. Türkiye gibi tampon ülkeyi bulmuş. Ticaretini yapar, karışmasını istemez ama birliğine de almaz.

Üçüncüsü Kıbrıs. Biz Kıbrıs üstündeki haklarımızdan vazgeçmedikçe AB üyeliği şeklen imkansız. Çünkü AB üyesi bir ülkeyi biz tanımıyoruz. AB üyesi olan bir ülke de bizim toprağımız olan KKTC'yi tanımıyor.

Bak daha hayvan gibi nüfusumuz, çomar insanımız falan demedim. Bunlar ikincil sebepler. Ana sebepler üsttekiler.

bos gezenin bos ustasi +1
türkiye ab'ye komşu olmak için harika, ab üyesi olmak için kötü bir ülke

kıbrıs sorunu çözülmedikçe almazlar. zaten maddelerin açılamamasının sebebi kıbrıs. o yüzden bloke yedik. kıbrıs için de öyle tamamen bir çözüm gerekli değil, sadece türkiye'nin g.kıbrıs'ı tanıması, limanlarını filan açması gerekiyor. bence hükümet isterse olmayacak iş değil çünkü ab üyeliği "abi bizi istemiyorlar o yüzden almıyorlar" tarzı keyfi bir şey değil. belirli başlı yönetmelikler var. uygulayınca giriyorsunuz.

No fucking way.

Asla almazlar. Cunku bu nüfusla ab'de yonetimde etkin oluruz. Buna izin verirler mi sizce? Bunu nasıl atlıyorsunuz anlamıyorum.

Haçlı birliği ora

15 yıl sonra avrupa birliği olmaz.

sürekli orda işler çok tıkırındaymış gibi düşünüyoruz ama ciddi sıkıntılar var. sözde yunanistan denetim süresinden çıktı ama nereye çıktı? gene iflas vermesi falan çok olası. onu takip edecek italya var, ispanya var, portekiz var. ekonomik durumlar çok iyi değil. ingiltere'nin brexit'le çıkması da hiç iyi olmadı. onun kendini kurtarmış olacağını gören diğer ülkeler ve bu akdeniz ülkelerinin ekonomik sıkıntılarıyla birlikte 2-3 ülke daha çıkıyoruz dese, çöpe zaten.

almazlar diyorum

Açsam odaklanamıyorum. Önce yemek. Sonra cayimi alıp işime geçiyorum.

mevzu içerisinde procrastination yoksa acıktığın zaman yemek gayet normal.

işe odaklandığımda aç olduğum aklıma gelmiyor. yemek yemeyi seven biriyim, o yüzden bu fırsatı dinlenme ve rahatlama için kullanmayı tercih ederim. bu nedenle eğer mümkünse önce işi bitirmeye veya kolaylamaya çalışıyorum. yani çalışırken beynim sürekli "yemek ye amk çocuğu geberdik" sinyali göndermiyorsa, beynim durma noktasına gelmemişse yemek için ara vermem. iş bittikten veya bitme noktasına geldikten sonra yemek daha güzel. kafam rahat, geniş geniş yerim mis.

Aç ayı oynamaz. Zaten odağım da işten yemeğe kaymışsa o devam ettiğim işten hayır gelmez.

Odaklanırsam açlığı hissetmiyorum +1

Açlık hissetsem bile işi bitirmeye öncelik veririm. Ama çok uzayacak bir işse ve her halükarda bölünecekse yemeği aradan çıkarıp devam ederim.

gerçekten önemli bir işse 4-5 saat aç kaldığım olmuştur. ama ekibi çalıştırıyorsam yemek saati 12 ise en geç 12:30 civarı bir yemek ısmarlar 10 dk'da ofiste onları yer ve sigara molası bile vermeden devam ederiz. çünkü sorumluluk bunu gerektirir.
not: madalya vermiyorlar ama ben böyle çalışırım.

"Dur su isi bitirip yiyeyim" derim. Cok acken bile kalkip yemek yerken aklim orada kaliyor, yemegin tadini anlamiyorum. Genelde ise findik fistikla calisirken acligi gecistirip is bitince yemegi tercih ederim. Keza yogunluktan ogleden sonra 4 gibi kahvalti yaptigim ve tuvalete gittigim cok olmustur.

yemek saatim belli ve şaşmıyor, o yüzden midem trompet çalsa bile yemiyorum; hele ki bir işe odaklandıysam hiç.

gelgelelim yemek saatim belli olduğu için acıkma dönemlerim de belli oluyor; o zamanlara önemli iş bırakmıyorum. yemek yemekten önceki, dahili ve sonraki belirli bir dönem kutsal bir dönem ve şovu başka bir şey çalamaz.

açlığa ve uykusuzluğa asla tahammül edemem. işim acil olsun olmasın, açsam gider yerim.

is bitmeden birakmam. aclik benim icin cok onemli degil. aciktiktan sonra 3-4 saat sonra da yiyebilirim. iki uc saat ac kalsam olmem ya. elimde olmayan sebeplerden oturu iki gun araliksiz oruc tutmuslugum bile var

insanlar birşeylerin parçası olmak istiyor

diyelim bu tür şeylerle ilgilenmiyor. sadece kitap okuyan bir tip
aynı mantıkla bu da benzer birşey. neden başkasının 100 sene önce yazdığı kitapları okuyor ki ?

zevk meselesi.

yalnızlık allaha mahsus

son cümleye kadar iyi gidiyordun. asıl hiçbir alakanın olmadığı büyük takımı tutmak saçma. yerel takımı desteklemenin neresi garip? aynı yerden alışveriş yaptığın, aynı sokakta yaşadığın, aynı havayı soluduğun adamın oynadığı, yaşadığın yerin takımını desteklemeyeceksin de neyi destekleyeceksin? büyük takım taraftarına şirkete aşık olmuşsun diyorsun (ki haklısın), sonra yerel takım destekleyenlere "daha beter" diyorsun. e neyi sevek, destekleyek biz o zaman?

3 kez üst üste yenilene kadar severim. baktım bana eğlence vadetmiyor, oracıkta taraftarlığımı askıya alırım.

@3 haklısın o yönden bakmamıştım.

Çin daha tuhaf geliyor kültür olarak. Ama japonya daha çekici

Japonya. Savas tarihi var kafadan. Kulturu de daha ilgi cekici.

Seyahatten beklenti ve maddi duruma bağlı değişse de Çin çok çok daha gidilesi. Her ikisine de kesin gidilecekse elbette önce Japonya'ya gidilmeli zira Çin'e gittikten sonra Japonya'ya gitmek size Çin'in küçük bir parçasına gitmiş gibi hissettirecek. Bu cevabım tamamen duygusallıktan uzak çünkü Japon halkını ve kültürünü elbette ben de daha çok severim.

japonyaya gittim. çok pişmanım. keşke gitmesydim
oyumu çin olarak kullanıyorum

Japonya'ya gitmedim ama Çin'e gittim. İkisine de gitmemiş olsam ve şu anda bir seçme şansım olsa yine Çin'e giderdim. Terracotta askerleri ve Çin Seddi için bile her türlü Çin'e gidilir.

ikisini de pek sevmem ama gidecek olsam çin'e giderdim, daha çok ilgimi çekiyor. kafayı çalışmakla bozmuş, kültürü bile "nasıl olduğun önemli değil, görünmen gerektiği gibi görün" şeklinde sapıkça bir anlayışla şekillenmiş, asosyal ve ihtiyar eşşoleşşeklerle bezeli japonya yerine uçsuz bucaksız değişik çin'i görmek isterim.

japonyaya gittim çine gitmek istiyorum belli bölgelerine
japonyadan ne bekliyorsun biz tokyodan nefret ettik ama osaka kyoto hiroşimayı çoook sevdik neresine gidecek acaba bu önemli.
yasak şehir gömük askerler çin seddi de çok ilgimi çeken yerler.

ikisinede gittim, butcen azsa cine git, epey fazlaysa japonya'ya git. ama japonya da 2 hafta guzel turistik bir gezi istiyorsan para basma makinasi ile gezmen gerekiyor. cok pahali

Makulce evet hayır.

Evet. Son görülme de açık.

evet.

son görülme kapalı.

ek bilgi verdim, iki tik isterim.

Değil, son görülme de açık değil.
Keşke mümkün olsa da çevirim içi olduğumu da gizleyebilsem.

Evet

Evet hepsi açık.

Açık.

evet

Evet. Ben kendim de bilmek istiyorum karşıdakinin mesajımı okuyup okumadığını. Benimkini bilmelerinin de sakıncası yok.

Evet

evet.

evet