gonul yarasi www.youtube.com

***DAS BOOT VE NELYUBOV SPOILER'I***

das boot'taki cebelitarık geçişi benim için zirvedir. zaten das boot da sanırım izlediğim en muazzam film. 52'nci saniyedeki SCHNELLEEEEEER delirmesi <3

www.youtube.com

***

nelyubov'da da şu sahneyi hiç beklemiyordum, görünce durdurup ağlamıştım, 47. saniyeden atıyorum, 4-5 saniye sonrasında göreceksin zaten,

youtu.be

korku filmi falan değil bu arada, kendi çocukları kapının arkasındaki, saklanıyor yavrum :/

***DAS BOOT VE NELYUBOV SPOILER'I***

Unutmayacagim sahne varsa o da;
Saving Private Ryan daki o korkak ve fazla vicdanli insan olduremeyecek durumda olan tercuman askerin Alman askerine iyi davranip hayatini bagislamasi, sonra bu askerin tekrar muharebeye katilip amerikan askeri oldurmesinden sonra bunu bir duzine askerle birlikte tekrar yakaladiginda o insan olduremeyen askerin bu askeri orada tak diye vurup digerlerini serbest birakmasi.

Ilk sirada yukaridaki gelir. Buna ek olarak;
ALLIED - spoiler
brad bitt'in bu filmde karisini kurtarmaya calisirken kadin kendini vurdugunda yere cokup karisinin basinda aglamasi. Bu tarz cok sahne gordum, hic de etkilemez ama bundaki cok etkileyicdi lan. Kendi karim olmus gibi uzuldum.

www.youtube.com

benim için budur.

benim için budur ve hep bu olmaya devam edecektir
www.youtube.com

lise yıllarımda buydu: www.youtube.com

-----SPOILER-----

Das leben der anderen: www.youtube.com

-----SPOILER-----

Godfather
Michael'ın Sollozzo ve McCluskey ile yemek yediği sahne.

Goodfellas
De Niro'nun sigara içtiği sahne. Herif sadece gözleriyle oyunculuk yapıyor.
www.youtube.com

Batman Dark kinght
Açılıs sahnesi. Banka soygunu

Matrix
Lobi sahnesi

Blade
açılış sahnesi.

Saving Private Ryan
Dday sahnesi

Taxi Driver
Ayna sahnesi. Çünkü oyunculuk..

inglourious Basterds
Açılış sahnesi

Oldboy
Koridor kavgası

Kill Bill
O-ren ishii kavga sahnesi
''That really was a hattori hanzo sword''

A Few Good Man
www.youtube.com

Girl, Interrupted
www.youtube.com

Scent Of a Woman
www.youtube.com

www.youtube.com (The Grauduate, Mr. Robinson´in Benjamin´i koseye sikistirmasi)

www.youtube.com (The Celebration-Christians Speech)

www.youtube.com (Aguirre-I am the Wrath of God)

uçaktan inilen günün ertesi sabahın köründe giderim, işimi halleder, sonra ana şehirde takılır ve sonu orada yaşarım.

havaalanından direkt gidebilceğim ya da dönüşte havaalanına risksiz bir saatte ulaşabilceğim bir konumdaysa ya uçaktan iner inmez ya da dönüşte giderdim. ikisi de olmuyosa dönüşümden bir gün önce uçağın kalkacağı şehre geri dönücek şekilde tatilimin sonuna doğru giderdim.

diğer planlarıma ve toplam süreme bağlı. bu iki şehir dışında bir yer görmek istiyor musun? gidiş-dönüş aralığı kaç gün toplamda? bu bilgiler olmaksızın cevap verecek olursak ben "tam ortada" derim. önce inerim şehre, orayı gezerim. orada vakit geçirdikten sonra diğer şehre giderim. orada da takılırım. sonra yine önceki şehre gelir, daha gezeceksem gezer, yeni bir şey yoksa tekrar bi' üstünden geçerim sjfsjjs. ordan da eve dönerim.

ben mesela özellikle görmeyi düşünmediğim halde bilet daha ucuz diye odessa'ya aldım. aslında kiev'de konsere gidiyorum, seyahatin başka amacı yok. gitmişken arkadaşla görüşürüm, birlikte gideceğim diğer arkadaşımla gezerim vs. diye 10 gün yaptım. o yüzden plan şöyle oldu,

ilk gün: (öğlen iniyoruz) odessa (geceye kadar orayı gezeriz)
2. gün: izmail (arkadaşın tez konusu izmail kalesi, o yüzden gidip görelim dedik)
2-5: lviv
5-8: kiev
9-10: odessa (bir tam gün. 10'uncu günün sabahında yine odessa'dan geri dönüş)


o yüzden ben böyle yapardım yani, görmek istediğim diğer şehri ortaya koyardım. çünkü uçuş için yine döneceksin. uçağa binmek için geri şehre gelme fikri can sıkıcı olabilir, külfet gibi gelebilir... o yüzden ben orayı da tam gezmem, görmek istediğim ikinci şehri gördükten sonra uçuş şehrine gelir 1-2 gün daha orada gezerim. böylelikle "sırf uçağa binmek için buraya geldeik meh" diye düşünmem.

çok parametre var etkileyen. ama x şehre gittim otele yerleştim 2 gün kaldım, y şehre geçtim otele yerleştim kaldım, x şehre geri döndüm otele yerleştim ertesi gün dönüş yaptım çok yorucu. onun için seyahatin başında gitmek en makulu. yani uçak iniş saatine göre tren biletini alıp diğer şehri gezip gelmeni tavsiye ederim.

gündüz gezme vaktimi (gündüz gezeceksem, kuzey ışıklarını filan görmüyoruz diye farz ettim) yemeyecek, otele-gir çık yerleş aç-paketle, tren-otobüs in bin bekle, olaylarını en aza indirecek planı yaparım
mesela sabah 8-10 filan indim o şehri gezerim çünkü diğer yere git bul et, o gün ölür.
ama akşam 8-10 gibi indim, zaten bir yere gidemiyorsam (gece planı yoksa) doğrudan diğer şehre geçebilirim.

Yeni mi üyesiniz acaba buraya ?

yoo, 2010'da bile vardım

duyuruyu seviyorum ben, basit işlevsel ve çok kullanışlı. quora'ya baktım sarmadı.

e buradakileri tanıdım iyice 10 senedir, şimdi normal bir yanıt vermek var, kişileri bilerek vermek var, farklı oluyor haliyle.

quora tabi ki. ama türkiye'de quora'nın yardımının dokunamayacağı pek çok şey için ekşi duyuru.

fakat her geleni almaya başladı burası da. eski tarzı daha iyiydi, yardım ile üye olabilmek ya da sözlük yazarlarının üye olabilmesi vs. muhtemelen buranın da bozulması çok sürmeyecektir.

Eksiduyuru çok bozdu pfff

quora'da soru sorarak para kazanma da mevcut. işte o doğallığı bozar.

Quora. Eksiduyuru'ya ne zaman girsem depresif ayrılıyorum. İnsanların depresifliği cevaplarına da yansıyor.

compu'nun memleketten akrabası mısın ulen? :D bence de ed.

Quora’da genelde kimlik afişe olduğu için insanlar kasıyor.
burası daha rahat.

burasi daha sicak sanki. orada kendimi acikata kalmis hissediyorum, esiyor.

ancak, sordugun sorulara dolu dolu cevap veren yer quora oluyor, duyuru degil.

İki platformun tek ortak noktası soru cevap.

Kalite, içerik, konu çeşitliliği, altyapı, kullanım kolaylığı konularında uçurum var Quora ile burası arasında.

Quora'da astronot da var, fbi ajanı da. Alanları ile ilgili çok detaylı bilgiler paylaşabiliyorlar. Burada da her türden insan var ama dolu dolu cevap yazan (ben dahil) çok az. Ama burası bana da daha samimi geliyor ^^

Quora'ya şöyle bi girip cevapları okuyup çıkıyorum ama bütün gün bir sekmede duyuruyu açık bırakıyorum heheh

Quora professional opinion denen konsept icin cok uygun.

Teknik bir soru soruyorsun, mesela neden uzay araclari altin kullaniyor diyorsun. Cevabi bilmem ne universitesinde astronomi phd'si yapmis, bizzat projelere katilmis adamlar cevap yaziyor. Bu paha bicilmez bir sey.

Ote yandan Duyuru tabi ki cok daha anam babam usulu cok daha bizden ve cok daha hizli cozum alabilecegin bir yer.

Antalya'da otogardan havaalanina en rahat nasil giderim dediginde cort diye 2 dakikada cevabi alabilirsin.

Ikisi de kendi acisindan iyidir guzeldir ve evet sozluk boka sardikca buraya daha cok vakit ayirmaya basladim.

Uye degilim ama tabii ki quora.

Gir oradan rastgele bir soru sec buraya sor %90 cevap alamazsin, %9 yanlis cevap alirsin %1 benim iyi anima denk gelmistir dogru cevabi yazarim.

tabii ki quora..Breaking bad vs Arka sokaklar kadar fark var aralarında.

Bir sorup ogrenmek istiyorsam quora direkt.
Bir sey sormak-cevaplamak ile geyik yapmak vakit oldurmek arasi bir sey olarak da duyuru.
Yeri ayri ikisinin de.

Quora'da cok spesifik konuda merak ettiklerine cevap alabiliuorsun. Psikopatlik seviyesinde uzman adamlar cikiyor her konuda.
Ozellikle teknik konularda havada karada quora.

Duymamış olayım. Quora inanılmaz bir yer baba. "acaba elon musk gündelik hayatında nasıl biri?" diye soru soruyorlar. Karısı gelip cevaplıyor. Us cezaevleri televizyonda vs gördüğümüz gibi mi diyor bir adam izin günlerinde gelip mahkumlar cevaplıyor. Burası ne ki, osuruk. He seviyoruz o ayrı ama böyle bir kıyas mümkün değil yani.

yazmayı düşündüğüm her şeyi çok daha kısa bir şekilde bos gezenin bos ustasi özetlemiş. ekşi duyuru daha yerel, daha samimi ve bu durumun hem avantajları hem de dezavantajları var. duyuru'da gerçek anlamda bilgi ve tecrübe gerektiren soruların çoğu yanıtsız kalıyor, burası antin kuntin şeylerde daha etkili. öte yandan quora'da da buradaki "semt" havası yok. ben duyuru'dan yurtdışında yaşadığını bildiğim birine "oraya gelim mi havalar nasıl, çocuğunuz olim mi" diyebiliyorum mesela, quora'da öyle bir etkileşim olduğunu sanmıyorum.

ikisini de birbirinden ayırmıyorum pek o yüzden, kendince avantajları ve dezavantajları mevcut. kendi durumum nedeniyle duyuru'yu öne koyuyorum çünkü ben duygusal, iletişim kurmayı seven, insanların öykülerini ve tecrübelerini merak edip bunlara önem veren biriyim. bos gezenin bos ustasi'nın verdiği örnekteki gibi sorular için zaten kendim direkt araştırma yapıyorum. yani şahsen benim ilgimi "insan" unsuru çekiyor, o yüzden etkileşimin daha canlı olduğu duyuru veya reddit gibi ortamlar daha eğlenceli geliyor. öte yandan bilim insanı ya da nerd bir bey olsam, teknik konular çok ilgimi çekse duyuru'yu acayip faydasız ve saçma bi' yer olarak görür, nadiren buraya uğrardım; çünkü burada gerçekten o tarz sorulara cevap gelmiyor.

Burada da oyle phd'li prof falan insanlar vardi. Hala da var ama cevap vermiyorlar.

Ilk acildiginda sogukta araba nasil calisir diye bir soruya sibiryadan birisi cevap vermisti. Excel'de makro soruma 5 sayfa kod yazip gonderen herifler vardi. Staj isguc ivir zivir ayarlayanlar vardi.
Hatta bayagi cok doktor vardi, simdi 1 tanesi bile cevap vermez. Sitenin yarisi kodcu(sahibi dahil) 1 tane kod sorusu sorsan cevap gelmiyor.

quora daha gelişmiş, istediğin şeyin daha detaylı ve doğrusunu bulabiliyorsun, gerçek bilgi için quora ama hızlı, pratik, samimi bilgi için burası.

İşi düşünce arayan birini aradığımda bunu yapıyorsa blocklarım.

Ya cocukluk arkadaslarim var boyle. Isim dusunce ariyorum yoksa konusacak bir seyim yok. Cok farkli sartlarda buyuyup farkli insanlar olmusuz sonucta ama ote yandan silip atmak da olmaz. Isi duserse arasin, ben de isim duserse arayayim bahane olur en azindan kontak kurmus olurum diyorum. Bunda kotu bir sey yok. Acmiyorsa da acmaz kendi bilir kirilip darilmam ama oyle acmamazlik eden sallayan olmadi simdiye dek. O tiynette kisileri aramam zaten.

haklisin. ben is dusunce aramanin elestirilmesini de anlamiyorum. sureklilik arz eden karsiliksiz bir durum yoksa ne var ki bunda, yarin isin dustugunde de sen ara. 6 yildir konusmadigim adam "meister bu isi bilir" deyip ulassa ve yavsaklik yapmadan direkt "olm bi isim dustu lan" dese benim hosuma bile gider. insan sosyal varlik. baskalarina bagimli yasanmaz ama baskalarindan destek istemekte, yardimlasmakta vs. sakinca gormuyorum sahsen.

Önemliyse aradıktan sonra özet geçen mesaj atarım. Çok geçmeden dönerler genelde.

buradaki olay işi düşünce aramak değil ki
sen adamı uygun bir saatte aramışsın, o da sana ertesi gün dönmüş. bence önemli bir durum yoksa ayıp etmiş.

işin düşünce arıcan tabi, lak lak için mi arıcan. herkes birbirini işi düşünce aramalı bence zaten. bu niye eleştiriliyor ki

Kiram yok ama kira verseydim degil acimak her ay kira odemesi sonrasi dusa girip aglardim.

kira adamı ilerletmiyor amk. çok üzülüyorum ama mecbur. :(

İnanılmaz canımı sıkıyor. Ev sahibi olmak için elimden geleni yapıcam. Kira ödemeyenlerin bütçesi çok daha rahat.

ev almak için ödeyeceğim kredinin faizi, ödeyeceğim kiradan çok olacaksa acımıyorum. oturduğum evi alabilmek için çekeceğim kredinin ödeyebileceğim ölçüdeki taksitlerinin faizi, kira tutarımdan yüksek. yani sadece anaparayı kredi süresi boyunca bankaya koysam, o arada da kira versem, normal ekonomik şartlarda sürenin sonunda evi trink parayla alabiliyorsam kiraya acımıyorum. yoksa evet acıyorum.

param varken ev almayıp kirada oturacak olsam ben de oturur ağlardım elbet.

ben öğrenciyim, o yüzden acımıyorum - aldığım hizmet karşılığında ödediğim para olarak görüyorum. üç çocuğum olsaydı belki acırdım ama genel olarak umrumda değil açıkçası. evet ben isterim evim olsun, kira ödemek zorunda kalmayayım, gerekirse satabileyim veya çocuğuma bırakabileyim vs. ama en başta kendim için yaşıyorum. bi tane hayatım var zaten, ayda 2500 ödeyip ev sahibi olacaksam ben 1250 kira öderim, 750'sini kenara atarım, 500'ünü de kendim yerim. halim vaktim cidden yerindedir, ev almak çok zorlamayacaktır o zaman ev alırım. yoksa bana ne.

vergi ve kira kesinlikle. özellikle vergi öderken elim titriyor, küfür kıyamet. kira konusunda beş para etmez, dandik ev ve ofislere bu kadar para vermek bana koyuyor sadece.

Yok acimiyorum. Semte ve evin durumuna gore cok dusuk kira odemelerim ve gelirime gore de normal. Icinize sinmemistir ev, semt belki de?

ona üzülecek kadar fakir değilim. en fazla aylık net maaşın %15-18 ini verdim kiraya.

Türkiye’de kirada oturmuştum, kirayı verdikçe canımdan can gidiyordu.
Yurtdışında kendi evimi aldım şimdi de vergisini ödeyince canım cıkıyor sanki:))

Kira ödedim birkaç sene baktım olmuyor artık, kendi evimi aldım krediye veriyorum kiraya gidecek parayı kafam rahat en azından.

Acımıyorum napayım bu yaştan sonra anamlarda kalacak halim yok. E ev almak zaten imkansız. Verceksin mecbur başka bi çaren yok. Başka bi seçenek olsa acıyabilirdim.

acıyorum ama mecburum. kredi oranları düşmeden ev alacak kadar param yok.

Otur hesapla, kendi yolunu çiz. Ben bunun için kocaman bi excel dosyası yapmıştım.

tabi ki tercüman. tahammül edilemeyecek kadar uzamıyor.

kendi tercumanlari vardir, herhangi bir tercumana verilecek is degil bu. ayrica cok yuksek ihtimalle simultane ceviri yapiliyor, yani erdogan turkce konustugu sirada tercuman ingilizce olarak aktariyor. sira sira degildir.

ingilizce ve arapça görüşmeleri ibrahim kalın çeviriyor, diğer dilleri de dışişleri bakanlığı'nın kadrosundaki 7 sülalesi incelenmiş en güvenilir tercümanlar yapıyor. onlar da ani durum ve görüşme durumu olması durumuna karşı 24 saat külliye'de görev yapıyor.

Eskiden Emrullah İşler idi Arapça çevirmeni. Sonra vekil hatta başbakan yardımcısı oldu. Yani güvendiği tanıdığı kişiler tercümanlar. Emrullah hoca aynı zamanda Ortadoğu da danışmanıydı Erdoğan başbakanken.

Yeminli olmasına gerek yok, yemin sadece noter işlemlerinde gerekli.

abi senin aradığın kelime preposition olsa gerek. onların fiillerle herhangi bir işi gücü yok.
senin verdiğin cümlede en azından öyle değil. her fiili mastar olarak ifade etmek için to go, to make gibi kalıp kullanılır o da infinitive olarak geçer. daha detaylı bilgi için araştıracağın kelimeler infinitive with to, infinitive without to, gerund vs. vs.

örnek uymasa da, phrasal verblerden bahsediyor olabilir misiniz?

www.gingersoftware.com

preposition bu. bu ornekte fiille isi yok ama oldugu durumlarda da (laugh at, look at, think about vs) preposition olarak geciyor olmasi lazim.

bu bahsettiğiniz dependent prepositions konusu. ihtiyacınız olabilecek hemen hemen her fiil ve bağlı preposition'ı için şu linki kullanabilirsin.z

www.englishpracticeonline.com

meshur sayilmaz da rusya'da bir okulda "putin amca icin olume gideriz vatan yolunda" tarzi aptalca bir sarki (ajdjdjdkd yazarken sinirim bozuldu) soyletilmesine tepki gosteren bir gazeteci abla (kizi da o okulda) insta'da takip ediyor beni. ilk ben ettim ama olsun. konustum bile, rusca ogreniyorum deyince "yaz arada pratik yapmis olursun" dedi ama utaniyom isinde gucunde kadin ne yazcam allasen

"nesi meshur" diyecek olursan haberlere falan cikmisti rusya'da ondan seettim, mobildeyim editleyemiyorum

Çek Cumhuriyeti'nin çok ünlü bir sanatçısı yakın arkadaşım. Sayılırsa, o var.

gülsin onay var ama o epey bir kişiyi takip ediyor.

dr. ali fazıl kasap takip ediyor beni.
aziz sancar'ın aldığı nobel projesinde çok önemli katkıları olan bir bilim insanı kendisi. aziz bey'le fikir teatisi seanslarımızdan biri sırasında tanışmıştık, çok beyefendi bir kişiliktir.

şaka şaka. chp kütahya milletvekiliymiş, tanımam etmem. doktor ama.

edit: oha süt kardeşimi unuttum lan!
süt kardeşim takip ediyor.
kendisi son dönemin parlayan dizi oyuncularından. adını söyleyemem, ifşa olurum.

sözlükteki bir entry'den sonra metin arolat ve adını hatırlamadığım üç dört tv ünlüsü daha takip etmeye başlamıştı. hala ediyorlar mı bilmiyorum, aylardır ilgilenmiyorum twitter'la.

evet var. şu aralar yeni yükselmekte olan bir şarkıcı benim çok eski ve yakın bir arkadaşım. o takip ediyor.

Bedri Baykam
Devrim Özder Akın (Ünlü sayılır mı bilmem. Tiyatrocu. Arada dizilerde oynuyor)
Doğukan Polat (Ünlü sayılır mı bilmem. Arada reklamlarda falan oynuyor. Bir iki filmde de oynamış galiba)

İnstagramdan bir kaç futbolcu takip ediyor bir de twitterdan fethat göçer ve metin şentürk var

Yossi Sassi. Gerçi Türkiye'de Orphaned Land dinleyen herkesi takip ediyordur :)

huzur evi/bakım evinde kalıyoruz. istemiyorsak da tercihlerimizin sonuçlarına katlanıyoruz.

bu yüzden bir zaman sonra çoğunlukla evlenmeyi seçiyor insanlar zaten.

aile, arkadaş.

götü kaldırıp iki çorba kaynatmanın zorluğunu koskoca ömrü evli geçirmenin zorluğuyla bir tutmak en baştan saçma zaten.

Arkadaslarin olur. Bircok Batili ulkede ve Japonya'da durum boyle. Turkiye'ye tatile geliyorlar. Mutlular.

geçmişte ve şuanda yalnız yaşayanlar, dediğin durumda olanlar var. çözümleri de var. siz yaşlanıncaya kadar da teknoloji ve imkanların daha da gelişeceğini düşünürsek, pek kafaya takılması gereken bir durum değil bu yazdıklarınız.

kedi beslersin cesedini yer :) ehehehe

Birçok Avrupa ülkesinde yaşadım. Mutlu olduklarını düşünmüyorum. Bazı ülkelerde evlere özel bakım servisleri var; gelip yemeğini, kişisel bakımını, ev temizliğini yapıyorlar, köpeğinin mamasını ve senin ilaçlarını veriyorlar. Zaten hemen hemen herkesin evcil hayvanı var, hem yalnızlıktan hem de sevgi ihtiyacından. Bazen vefat ettiklerinde kimsenin haberi olmuyor, eve bakım ekibi gelene kadar. Hiç de imrenilecek bir hayat değil ama şu an bizim ülkeye, akrabalara, eş dosta bakıyorum da, zaten çocuklar da çok bakmaya niyetli değil, üstüne para versen bile. Herkes "ben hayatımı yaşıcam, yaşlılarla uğraşamam" havasında.

zaten eşlerden biri öldüğünde diğeri için bu durum söz konusu oluyo. günümüz jenerasyonunun büyük bi bölümü emin ol yaşlandığında ve elden ayaktan düştüğünde kalkıp sana hürmet edip evinde çorba yapmayacaklar. yani en azından bu durum gelecekte trend olmazsa yapmazlar. eğer olursa da instagramvari sosyal medya hesaplarında maymun ederler adamı.

benim kendi tercihim 2-3 ev sahibi olup kiralarıyla en azından günaşırı eve gelip gidecek ve rutin işleri yapacak birini bulmaktan yana.

sağlıklı yaşayacağız, tank gibi olacağız. 70'imizden önce kimseye muhtaç kalmayacağız. kaldığımızda da huzurevine falan gideceğiz. çalışacağız, işleyen demir olacağız, kenara para koymaya dikkat edeceğiz, emeklilikte g*t gibi ortada kalmayacağımızdan emin olacağız. ha ülke batar ya da sen ağır bir kaza geçirip felç kalırsın bunu asla bilemezsin, hayatın ne yapacağı belli olmuyor ama biz kendi elimizden gelen en iyisini yapıp olabildiğince sağlıklı, güçlü ve özgür kalmaya gayret edeceğiz. yetmediğimiz yerde de huzurevi var, hastane var vs...

ateşin yükselip hastalanırsın o çok sorun değil de ben en çok şuna üzülüyordum yalnızken: doktor krem veriyor mesela, sırtına süreceksin. ulan süremiyorsun. inanılmaz. yapılacak şey sırta krem sürmek ya. bu kadar basit bir şey. yanında insan olmadığı için yapamıyorsun ahaha.

yalnızkenden kastım yalnız yaşamak bu arada. şu an öyle bi şey olursa ev arkadaşım var, birbirimize ense tıraşı bile yapıyoruz jsfjs acayip eğlenceli. evlenmek zorunda değilsin, etrafında sevdiğin ve seninle ilgilenen insanlar olduğu sürece "hastalandım çorba yap oç" diyebilirsin yani, ilgilenirler. hep hasta kalmıyorsun sonuçta. yaşlanınca baksın diye evlenilmez ki. gönlüne göre birini bulur da evlenmek istersen ne ala, o zaman güzel. yoksa da şeyapmamak lazım, yetişkin insanlarız, hallolur yani bi şey olmaz.

budur evet.

yaslanacagimin garantisi yok. yaslanmadan da olebilirim. boyle seyleri cok dusunmuyorum, hayatin bana ne getireceginiz asla bilemeyecegim. imkansiz cunku. gereksiz strese ve anksiyeteye gerek yok. bu yuzden gelecegi dusunmek de pek mantikli gelmiyor bana. simdiyi dolu dolu yasamak aklima daha iyi yatiyor.

Siri cenaze hizmetlerini ara
-mezar yeriniz hazırlıyor...

Evlensen de bu tip şeylerin garantisi yok ki. İleride boşanabilirsin ya da eşin sen yaşlanmadan vefat edebilir. Belki size bakacak çocuğunuz olmaz ya da evlatlarınız hayırsız çıkar, sizi ne arar ne sorar. Sırf yalnız ölmeyeyim diye evlenilir mi?

60 yaşında yaşayacagın muhtemel problem için bu yaşında endişe duyman hiç sağlıklı değil.
hayat mucızelerle doludur ve ınsan devamlı degısen bır varlık. bugununu yaşamıyorsun şu anda, üstelik bırak 60 yasını 6 gün sonra ölmeyecegının garantısı yok

Muhtemelen elden ayaktan düşene kadar emekli olacaksın. Sonra tek başına bir evde ölü bulunacaksın.

benim bu konularda öngörülerim:
1- muhtemelen şimdiye göre çok fazla yaşlı bakım merkezi, yaşlı komünitelerin bir araya geleceği yerler vb. olacak. citta slow gibi citta senyor'lar filan olacak

ben 83lüyüm ben 89da okula başladığımda 60 kişilik sınıfta 3 kişi yoktu kreşe/anaokuluna gitmiş olan. il kıvamında bir ilçeydik, il oldu sonra. ben yaşadığım hiçbir mahallede kreş görmemiştim. şimdi herkes gidiyor. köylerde bile gitmesi lazımmış diye gönderiyorlar. ihtiyaç oldu, anneler çalıştı, çocuklara park mark kalmadı.

neyse işte bunun gibi git gide her yere yaşlı bakım merkezleri açılacak bunun türlü halleri olacak. yatılı kalanlar için ayrı, yatalak olanlar için ayrı, kendi evinde kalıp gündüz birileri gelsin gitsin çamaşırı temizliği yapsın, krem sürsün :) isteyen için ayrı. bunun ayıbı mayıbı olmayacak.

şu anda zaten bu ihtiyaç fark edildi. sırf bu yüzden 65 yaş aylığını düzelttiler: sırf bu aylığı almak için çocuklar anne babalarının yanına ikamet aldırıyor, görüyorum. evde bakım parası diye bir şey çıkarttılar. ama ailesi, bakacak kimsesi olmayan binlerce insan olacak 20-25 yıl sonra ya da olan ama bakmayan. mecbur ihtiyaçtan olacak böyle hizmetler.

2-muhtemelen şimdiye göre çok daha fazla "emekli aylığı için evlenme" söz konusu olacak
yani 50 yaşından sonra evlenirsin en kötü.
yine ben (83lü kadın halimle) binlerce gün prim ödemiş sigorta yatırmış bir çalışanım, nasıl emekli olacam diye düşünmüyorum, emekli olunca ne yapcam diye düşünüyorum. şimdi bakıyorum git gide artması gerekirken kadınların çalışma oranları azalıyor ! işsizlik de çok fena. şaka gibi ama bizim 70ler 80ler neslinin o kadın okumalı, çalışmalı, üretmeli, aydın uygar kadın...olayları bitme eğiliminde. 90nesli acayip çıktı. 22-23 yaşında kızlar zor bela okul bitirip 1 gün çalışmadan evlenme derdinde, mezuniyette kına yakıyorlar ! evlenmek çok büyük başarı filan oldu. neyse işte bu kızların maaş yok. 1 gün sigorta yok. 15+ sene sonra boşandı yaş 37-38 e ne olacak? [şu anda boşanana kocası bakıyor hala efendim, o hikaye azalarak bitecek, emin olun] 40 yaşından sonra, zaten hayatta çalışmamayı şiar edinmemiş bu arkadaşlardan bir işe girip çalışabilen çok çok az olacak 0 tecrübeyle. kısacası olacak olan şimdiki hikaye gibi işte, emekli maaşı olsun, evi olsun evlenirim. ama bunu diyen azeri kadın ya da kasabalı kadın değil üniversiteli kadın olacak. yazın bunu bir kenara.

3- teknolojik uygulamalara para vereceğiz muhtemelen
yani buzdolabının derecesini, kombinin ayarını düşünen app yazıcılarımız zaten böyle şeyleri de düşünüyor. tansiyonun çok düşerse şekerin çok çıkarsa doktoruna uyarı gönderen app'ler şimdiden var. (sağlık sektöründeyim) ileride hepimizin akıllı telefonunda olacak bunlar. belli saatte bizi çek edecek, bi sorun olursa merkezden biri gelip bakacak filan.

yaslilar icin birlikte yasam merkezleri olacak. ingilterede filan uygulamasi var. oyle yasli evi degil de yaslilar bir arada ayni apartmanda mesela ya da ayni sitede vs. herkes kendi evinde ama birlikte yasiyorlar.

ayrica yaslandiginda bakacak biri olsun diye evlenmek de cocuk yapmak da aptallik, tek kelime ile. buna inanan insan da aptal bence. kimin kimden once olecegi belli olmaz bu bir, ikincisi kocaman bir aileyiz, her bir aile bireyi ayri yerde yasiyor. cocuk dogurdum diye tapusunu alan ruh hastasi ailelerden olmayacaksaniz zaten su cagda cocugunuz muhtemelen sizden binlerce km otede yasiyor olacak. dolayisiyla bir cozum bulunur cok da takmamak lazim.

Teyzem çok güvendiği kocası tarafından aldatıldı, iki çocuğuyla ortada kaldı. Kendi çalışarak çocuklarına baktı 65 yaşında maaşının bir kısmıyla çocuğunun ev kredisinin ödüyor, diğer kısmıyla da torununu okutuyor. Çocuklarının faydası var mı? Yok. Sağlık sorunu olmasına rağmen ilgilenen kimsesi kardeşlerinden başka. O da yatak döşek düştü, tuvalete sürünerek gitmiş, üstelik gelini yan odadayken.

Avrupa ya bakmalsın bence almanya iyi bir örnek sosyal devlet anlayışı meseleyi çözüyor. ev de sağlık hizmeti vb ugulamalr ücretsiz mevcut. tabi tr de ne olur bilemem.

Avrupa'ya bakmak lazim diyen olmus. Avrupa'da nasil madem anlatayim.
Isvec'te yaslilar icin siteler var, apartmanlar var. Ekonomik duzeyine gore bu fasilitelerin kalitesi degiskenlik gosteriyor ama cok luksleri de var paran varsa.
Buralarda sana bakan insanlar var durumuna gore. Yemek getiren, yemek servis edenler var, temizligini yapanlar var, ilacini getiren, igne falan olman gerekiyorsa bunu evinde yapan hemsireler oluyor.
Ote yandan zaman zaman goruyorum bu insanlar eger yuruyemeyecek durumdaysa tekerlekli sandalye ile disari cikartiliyorlar, gezdiriliyorlar. Bunlarin organizasyonlari oluyor konser, yemek, festival vb takiliyorlar kendi komuniteleri oluyor bunlarin.
Cok oyle korkunc bir manzara yok ortada ozellikle de orta ust segmentlerde.

En alt seviye bakim ise bir cok basit otel odasi gibi dusun, orda kaliyorsun, isini goruyorlar. Ancak gazetede okumustum verilen yemek cok yetersizmis, duzelttiler mi bilmiyorum. Ama zaten yemek isini de kendin cozersin cok begenmezsen.

Acikcasi bekar degilim muhtemelen de bu kariyla beraber mezara girecem. Ama cocuk yapmiyoruz, cocugum olsa dahi ben cocuga yuk etmem kendimi, yazik lan. Ben anama bakmak istemiyorum, bana da evladim bakmasin. Herkes kendi gotunun derdine gencken dusmeli.

Cocuk bana ilerde bakar diye cocuk yapanin ben karakterinden, kisiliginden suphe ederim. Boyle bencilce bir davranis olamaz.

O yaşa kadar evli kalacağınızın garantisi yok, eşiniz çok daha önce ölmüş olabilir. Çocuklarınız varsa hayırsız çıkmış ve size bakmıyor olabilir.

Hatta eşinizden yıllar önce boşanmış ve hala nafaka ödüyor olabilirsiniz!

Ne bilelim iste allah kerim.

Vk.com'un livestream kısmında bir kamyon spor müsabakası yayını var, bazen ordan bakıyorum.

www.reddit.com

bitti gitti. an itibariyle hiçbir şey yok tabii ama maçlar yaklaştıkça ekleniyor yayınlar. buffstreams diye bi' dayı var onun kanalı her zaman kusursuz çalışıyor benim için.

evet, buyrun?

ben de pek çok anne babayı boşadım. sayılır mı?

buyur, cekiniyorum dersen ozelden de sorabilirsin.

Ben de buralardayım

gönder gelsin.

Neden bir yazılımcı akademik olarak yükselmek ister? Ardındaki sebep nedir?

Para olamaz.
Ülke değiştirmek de olamaz.
Bir idealin varsa başka.

24 yasindayim, universiteye gecen yil basladim (rusca hazirlik okudugum icin su an yalnizca birinci sinifin ilk donemini bitirmis durumdayim) ve yurtdisinda yuksek lisans dusunuyorum... egitimin yasi yok bence, maddi imkaniniz varsa ve YL yapmak istiyorsaniz gidin elbette. ben 18'imden beri sigir gibi yasiyorum. is yok para yok vs. buna ragmen 28'e geldigimde de antin kuntin isler yapip harclik cikararak okumaya devam etmek istiyorum. muhtemelen 3-4 sene calisip para biriktirmem gerekecek, yuksek yapma sansim olursa da herhalde doktorayi 40-45 yasimda anca bitirecegim.

velhasil sizin yapma imkaniniz varsa gerisi ne kadar istediginize kaliyor. turkiye'de 23 yasinda baslamak bile tuhaf karsilanmazken (en azindan benim cevremde ve okulumda) avrupa'da yuksek lisans icin 28 hic gec degil hatta gayet uygun.

piyasanızda yüksek lisans mı daha önemli yoksa tecrübe mi eğitimler mi?

bence yurtdışında bir iş bulup gitmeye bakın türkiye'de sizi bağlayan bir şey yoksa.

Tam zamanı. Uluslararası öğrenciler için son başvuru tarihleri genellikle 31 Mart - 1 Temmuz oluyor. %80'i mayıs başında bitiyor ama.

bu konuda yas onemli degil. ama benim onerim en azindan 1 yil bir yerde calistiktan sonra yuksek lisans yapmak cok daha yararli. Senin durumunda ise bu onemli, cunku master egitimi ve yazilim konusunda tecrube birbirinden cok ayri. Master cok teorik, ve kisinin yazilim alt yapisinin gelismesini saglarken pratikte bu egitim kisinin yazilim gelistirmede junior seviyeden senior seviyeye gelmesini saglamiyor. Bu alanda junior seviyesini atlamak calismak ve tecrube ile oluyor. ama senin durumunda 3 ay calisip master egitimin ile bu tecrube gelisimi ertelenir ise 30 yasini gectigine yasin ve tecruben birbirine paralel olmayacaktir. 30 yasindan sonra junior pozisyonlara basvurursan bu problem ile karsilasabilirsin. O nedenle en azindan 1 yil calisip master egitimine baslamani tavsiye ederim.

Diger taraftan master egitimin sirasinda gecimini saglamak icin de hazirlik yapmalisin. Master egitimi icin burs bulmak cok guc, diger taraftanda calismak icin calisma izni almak da zor. Zaten gittigin ulkede dil problemlerini asmak, okulu ve dersleri tanimak, kalacak yer konusunda problemleri cozmek belki de ilk 1 yil cok zamanini alacaktir ve calisma imkanin olmayacaktir (calisma izni alsan veya kacak calisssan bile). O nedenle en azindan 1 yillik masrafini karsilacak rakami cebine koy, ornegin bu almanya icin 6000 euro yapar.

Dondugunde is bulma konuusu ise cok bir problem olmayacaktir, ama mutlaka is tecrubesi acigini kapatmalisin. Yazilim alaninda 2 senelik is tecrubesi olan biri her zaman tecrubesi olmayan birine tercih sebebidir. Yazilim alaninda ise polonya ve italya icin ayni seyi soyleyemesem de ornegin almanyada mezuniyet sonrasi is bulman cok zor olmaz, ama bu da tamamen kendini ne kadar yetistirdigine bagli. senin durumunda ise master egitimi yurt disinda is bulmak icin bir kapi diyebilirim, cunku tecrube olmadan yurt disinda is bulmak ve calisma izni almak guc, ama master tamamladiktan sonra bunlar cok daha kolay diyebilirim.

Yani ozetle master icin gec kalmis degilsin, ama tecrube kazanmak icin biraz geciktigini soyleyebilirim. O yuzden 1 yil calis ve master yapmani tavsiye ederim. Is imkanlarinin daha fazla olmasi, okullarin ucretsiz olmasi nedeniyle italya veya polonya yerine almanyayi tavsiye ederim.

Mini giyen kizlar usumez. Bilimsel bi seyi var ama daha kesfedilemedi.

Bence giy. Üşümezsin bebeyims

pervasız bir kartal+1

images-cdn.9gag.com

kışın geri kalanını sistit olarak geçirmen sorun olmazsa bu riski alabilirsin tabii

Mini etekli bacımı sistit ile korkutmak suretiyle, evet bunu da yaptılar.

Yorum yapanların hepsinin erkek olması :D ince çorap giymezsen üşümezsin termal çoraplar pantolondan sıcak tutuyo.

Termal çorap giyersen üşümezsin.

üşümezsin. giy.

ısı kaynağı iyi olduktan sonra dış etkenler çok da şey yapmaz diye düşünüyorum

Boxerla dışarı çıktığımı hayal ettim de olm manyak mısınız? Hissedilen sıcaklık istanbulda -3
Termal bişeyler yoksa ya da bacaklarınızın görünmesi mecburi değilse bekleyin derim.

kadınlar üstten erkekler alttan üşür derler bir erkek olarak bazen kadınlar nasıl üşümüyor diye düşünmekten kendimi alamıyorum

sen bit kis niye bitecekmis, terbiyesize bak. yilin 8 ayi yaz zaten, zorlasan 9 olur. birakin da uc ay biz mutlu olalim.

duyurudan kesif bir testosteron kokusu yayılıyordu. meğer bu başlıktanmış.

Var.

Bon Jovi - Keep On Rockin' In The Free World: www.youtube.com

www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com

ilk aklıma gelenler

edit: bunu atlamışım bak: www.youtube.com

mylene farmer'in vertige'si. rus grubu stvore'nin rusça metal cover'ı (golovokrujenie) çok daha fazla hoşuma gidiyor. tabii bu benim objektif olmayan görüşüm. hem metal hem rusya hastası olunca orijinalini daha çok sevmek mümkün olmuyor. yine de orijinalini de beğeniyorum. her haliyle güzel şarkı. rusçası daha iyi.

ORJ: www.youtube.com

RUS: www.youtube.com

Fiona Apple - Across The Universe
Blind Guardian - Don't Talk To Strangers

Ara ara soruluyor bu soru. Şu başlığı yukarı sabitleseler iyi olacak gibi: (bkz: orijinalinden iyi olan cover'lar)

Amr diab- osad einy( alaa wardi cover)
youtu.be

Love is blindness- Jack white
youtu.be

Roxanne - Annenmaykantereit
youtu.be

La vie en rose - Helena
youtu.be

Candan Erçetin - le meteque
youtu.be

eksisozluk.com

teritori +1 Özellikle Astronomy cover'ı muhteşem. Bu ara Dio'nun Dream On cover'ını da sık sık dinliyorum.

İnsan yapımı pek çok araçla daha basit bir şekilde de ölünebilir, uçak daha az riskli bu konuda ama benim yüksekle aram yok pek o nedenle geriliyorum.

Allaah allaaaah uçak bence en az korkutucu vesaitlerden biri.

Hıyar gibi araba kullanan şoförlerin taşıtları, denizde bi o yana bi bu yana sallanan vapurlar bence daha korkunç. Trenden bile daha rahat bence uçak. Tabii ben hiçbirinden korkmuyorum. Sadece sıralama yaptım.

Bunların içinde de en rahat uyku uçaktaki. 1 saatlik yolculuklar yaptım şimdiye kadar. Hepsinde uyudum. Yapacak daha iyi bi şey yok çünkü. Sıkıcı. Etrafta araba yok. Tren yollarının etrafındaki doğa yok. Vapurdaki manzara yok. Bilmemkaç feet yükseklikten yuvarlak bi top izliyosun, bulut mulut var. Google earth bile daha heyecanlı.

İçimden de uçak düşse ne güzel olur dedim hep. Kesin ölüm. Kılçıksız. Haberlere falan da çıkarız. Ölümsüz gibi aynı. “Bilmemne uçak kazasında öldü” diye adımız sonsuza kadar yaşar. Mis. Ölmezsen daha da güzel. Lost etkisi. Uçak kazasından kurtulmak herkesin yaşayabileceği bi tecrübe değil. Yaşamak isterdim

Cunku istatistik. Karada olumler daha yuksek olasilik. Bir de 16 saatlik ucuslarim oldu. Bos yere Traveller degilim alistim artik.

Bir sıkıntım yok. Öğrenciyken hep uçağı kullandığım için alıştım epey. Hele bir de yamaç paraşütü ile uçtuktan sonra uçak artık çok da korkutmuyor. Ama garip bir şekilde her uçuşta aklima And dağları uçak kazası geliyor ve camdan dışarı bakarken ister istemez Fransızlarin (bkz: l'appel du vide) dedikleri hissi yaşıyorum. İlginç:/

Uçağın yüksekliği yükseklik gibi gelmiyor bana ya. Şimdi garip gelecek ama ben de yüksekten korkuyorum ama her gün meslek olarak uçak uçuruyorum. Ama uçağın camından bakınca yüksekteymişim gibi gelmiyor. Ama yüksek bir binanın camından aşağı bakamam mesela ahah. Uçakta ölme ihtimalin yok gibi bir şey senin abi, bırak pilot düşünsün sen yaslan arkana uyumana bak :)

Birinde Kibris'tan donerken ucak agir turbulansa girdi ya da ne boka girdi bilmiyorum isiklar sondu, sarsinti resmen Aksaray Konya git gel bozuk satih yollari gibiydi, bavullar dustu falan ortalik feryat figan olunca insan geriliyor tabi. Hepsini gec rahat edemiyorsun. Boyle olunca evet uc bucuk attiriyor.

Ama normal bir 3+ saat ucustan once mutlaka 2 tek atarim, ucakta da cilalarim. Boylece fazla zorlamaz.

Ben de kısa uçuşlarda gerilirim.3 yıl önce okyanus ötesi güney amerikaya gittim.bu tarz uçuşlardan önce ve uçuş sırasında alkol aldığım için fazla takmıyorum.

Kalkistaki o asansor hissi yasandigi sirada icimden "ulan stall mu oluyoruz yoksa" dusuncesi gecip biraz beni gerse de kokrmuyorum, biniyorum gonul rahatligiyla. Ucakta olmayi seviyorum.
Gerilirsem kalkista geriliyorum, duz ucusta rahatim.

çocukluğumdan beri iflah olmaz bir uçak hastasıyım, matematiğe kafam bassaydı lisede sayısal okur ve kesinlikle pilot olmaya çalışırdım. o yüzden uçağı çok seviyorum. benim için tek sorun yolculuğun sıkıcı geçmesi. çünkü kalkış ve iniş dışındaki kısımlarda uğraşacak hiçbir şey olmadığı için acayip bunalıyorum. kulaklar gittiği için doğru dürüst müzik falan da dinlenmiyor zaten, internet yok. kitap okuyayım desem araçta "beyin" gerektiren işlerle uğraşamıyorum ben, odaklanamıyorum hiç.

böyle taş sektirir gibi voink voink bi' inerek bi' yükselerek (hatta bi ismi vardı bu manevranın galiba) gitse uçak çok eğlenirdim. ama genel olarak uçağa binmeyi çok seviyorum diyemem çünkü havalimanındaki prosedürlerden, bekleme sürelerinden vs. nefret ediyorum. otogara veya gara gidip de otobüse/trene atlayıvermek daha hoş geliyor. o yüzden otobüs ve tren alternatifim varsa uçağı tercih etmem. yurtdışında mecbur.

velhasıl uçak güzel, seviyom ben. motorların çalıştığı an olsun, kalkış olsun çocuk gibi mutlu oluyorum ama işte havada geçen saatler çok sıkıcı. hiçbi şey görünmüyo. geceyse yine iyi... bulutlar ve ay varsa muazzam görüntüler çıkıyo.

Zibilyon kere bindim hala biniyorum hic sikintim yok

uçağın tekeri yere deyince uyanıyorum. sıkıntı yok burada. korkunun ecele faydası yok.

bayılıyorum uçağa binmeye. telefona ivmeölçer indirdim, yükseklik falan hesaplıyorum kendimce, hıza bakıyorum, mesafeye falan. tabi ölçümlerin tamamı yanlış, ama çok zevkli lan. yurtdışı uçuşlarda bazen internet satın alıp kendimi takip ediyorum flightradar24 üzerinden.

boş zamanlarda da telefonda airline commander oynuyorum. orada görüyorsun aslına uçak indirip kaldırmanın çok da zor bir şey olmadığını.

en sevdiğim şey uçak kalkmadan kanatları titreyene kadar hızlanması, sonra tekerleri yerden kesmesi. bir de teker koyduktan sonraki fren. hastasıyım.

ortaokul 1. sınıfta bir çocuk iken beni tek başıma uçağa bindirdiler. bişeyler oldu filan, pilotlar sağolsun beni kokpite almıştı o zaman. izlemiştim ben de oturup. o günden beri hastasıyım uçmanın.

niye pilot olmadım lan ben hakikaten?

bu kadar geriliyosan niye ucaga biniyosun ki? Trenle ya da arabayla da seyahat edebilirsin

Ben de öyleyim bu yüzden hep alkollü uçuyorum. En son Kiev uçağına binerken birinin koluma girdiğini hatırlıyorum.

Ben de geriliyorum, fakat her zaman aynı oranda değil. Yani genel olarak psikolojimin daha sağlam olduğu zamanlarda daha rahatım.. İşin ilginci, kalkış ve inişlerde çok korkmuyorum da, havadayken en ufak türbülansta ödüm kopuyor, ellerim terlemeye başlıyor. Hatta türbülansa gireriz diye tuvalete gitmeye korkuyorum, gidince hemen işimi bitirip dönmeye bakıyorum. En uzun yolculuğum 4 saatti, ben de seyahati çok sevdiğim için bununla yaşıyorum bir şekilde, hatta seneye okyanus aşırı uçma planımız var ama bakalım. Daha uzun yolculuklarda alkol yardımcı oluyor gerçekten.

valla benim olsa da binsek şeklinde :)

en son gps loggerım ile binmiştim. uçağın acclerationu'u nu ve gittiğim rotayı kaydetmiştim.

tabi telefonla değil kendi gps modülü olan bir logger ile :)

Türkiye'de evden havalimanına gidene kadar başınıza bir şey gelme ihtimali uçaktayken gelme ihtimalinden çok daha yüksek :)

Kalkarken motorlara tam güç verildiğindeki hız hissine bayılıyorum. Tırmanırken de emekli apartman yöneticisi gibi "teknoloji işte adamlar yapmış" diye içimden geçirmeden edemiyorum.

Sadece bir kere uzun bir uçuştan sonra uçaktan inme süresi uzayınca "laaan nefes almam lazım" diye pirenelir gibi oldum.

youtube/kerem gök/enter.

efendi çocuk, düşük bütçeli, samimi videolar koyuyor. uçaklara olan aşkını görürsen belki rahatlarsın. ha bol bol uçak kazası videosu da var, daha beter de olabilirsin o da ayrı.

ilk uçak deneyimimi kız arkadaşım ile tatilden dönerken yaşadım. kesinlikle 12 saatlik otobüs yolculuğu karşısında çok cazip. fakat çok gerildim uçaktayken. koala gibi kızın kolundan ayrılamadım çok rezil anlardı. şimdi öyle bir durumda olsak yalvarır araba kiralar uykusuz kalır yine giderim diyorum.

umarım yenerim bu stresi. yoksa sarhoş binmek zorunda kalacağım uçaklara.

Zerre umrumda olmuyor bir kere uçak ciddi türbülansa girmişti ben uyuyordum insanların panik sesleriyle ve sarsıntıdan uyandım başka bir şey mi var diye bakındım yok türbülans nedeniyle panik olmuşlar uyumaya devam ettim :D ama yükseklikten korkuyorum aslında mesela bir kere kamikazeye bindim aklım çıktı kalp krizi geçiriyorum sandım. Bir kere de dünyanın en az ekstrem doğa sporu olan zipline yapmıştım son anda vazgeçtim binmiycem ben hayır hayır hayııır derken görevli beni itti o şekilde bindim :D uçak güvenli bir his veriyor bana açıkçası o an zarar göreceğimi düşünmüyorum.

ilk bindiğim zamanlar çok stres yapıyordum
şimdi biner binmez kulak tıkacı + boyunluk + göz bandı takıp uyuyuorum
benim için otobüs yolculuğundan bir farkı kalmadı
aradayalanan türbülanslar diriltiyor tabii insanı

değilim çok şükür.

çevremde çok kişide görüyorum birkaç gündür ama 3 yıldır nezle-grip gibi bir şey olmadım ben bakalım rekorum bu sene sona erecek mi

nö

Değilim.

Degilim cok sukur.

grip değilim, birkaç yıldır hiç grip olmadım.

değilim ve etrafımda kimse değil cok şükür.

10 yıldır aşı oluyorum.. 10 yıldır grip olmadım..
ağır gripli müşterilerle aynı bilgisayar başında çalıştığımız günler oldu yine de grip olmadım..

değilim.
etrafımda da yok.

değilim ama pek insan içine karışmadığımdan.

bu arada ilk çıktığı sene grip aşısı olmuştum ve ömrümde hiç olmadığım kadar çok hasta oldum o sene.

ben de gribim. hiç olmazdım ama bu sene niyeyse oldum.

evet. yaklaşık 1 haftadır böyleyim. burnum feci akıyor, koku alamadığım için yediklerimden de bir tat alamıyorum.

Değilim ama iki gün önce kardeşimi, dün ve bugün de ekip arkadaşlarımı gribe kurban verdim. Korkuyorum.

Degilim. Isyerinden 2 kisi grip.

biz üç ev arkadaşı olarak hastayız. hafif seyrediyor şükür, aptallık hali ve burun akıntısı dışında pek şikayetimiz yok ama 2-3 gündür hiç normal olmadığımız çok bariz. oldukça rahatsız, enerjisiz, tuhaf hissediyorum şahsen.

Değilim

etrafımdaki herkes hasta, biri bitse biri başlıyor, 2 aydır herkesin aynı anda sağlıklı olduğu gün görmedim. çılgınlar gibi önlemler aldım hasta olmamak için ama 2 gündür hafif bir boğaz ağrısı, efendime söyliyim biraz halsizlik, sinsi bir baş ağrısı var. umarım hasta olmam.

Değilim aşısını oldum

Bi ay icinde iki kere grip oldum ve benim de etrafimdaki herkes hasta

2 gündür gribim. Ev arkadaşım sağolsun

Değilim ama boğazları üşütmüşüm deli gibi öksürüyorum

Nein

evet sirkette de bizim ekipten 5-6 kisi ayni anda grip olduk

değilim, aşı oldum.

değilim. hayatımda bir tek geçen sene oldum epey nalet bir şey.

Bizim hanım senelerdir torbalarla gider. Yasadan en etkilenmeyen kendisi oldu galiba...

Normal poşeti cebe atıp gitmeyi soruyorum..

e at cebine git abi, soru ne ki? ben kendim görmedim ama muhakkak vardır öyle yapan.

Ben ve annem.
2009 yilindan beri trde hic poset kullanmadim sanirim.
Bez canta ya da poliester cok kullanimlik alisveris cantam var. avcumdan kucuk yer kapliyolar. Onlarla alisverise gidiyoruz.

Devletin samimiyetine guvenmesem de guzel bi uygulama.

Gidim o zaman

pazar arabası alternatifini de düşünebilirsiniz. eğer ki birçok şey alacaksanız. poşet de olur neden olmasın?

Gençler beles aldim poşetleri kasiyer torpil geçti galiba. Çok mutluyum bu benim için senenin ilk sevinçli haberi diyebilirim. Tesekkur ederim.

Mutluluğumu sizinle paylasmak istedim

yurtdisinda kumas/plastik karisimi "tote" denilen cantalar satilir posete para vermemek icin, yakinda tr'de de satisina baslanir. tek kullanimlik degil bunlar, kolay kolay parcalanmaz.

Bez torba ile gidiyorum

www.reddit.com

premierleague'den ziyade soccer sub'ını önerebilirim, adından da anlaşılabileceği üzere genel olarak futbol şeysi ama 10 içerikten 9'u premier lig'le ilgili. maç başlıkları, değerlendirmeler vs. çok daha geniş ve kaliteli. premierleague sub'ına 57 bin kişi abone olmuş, soccer'da 1 milyon 200 binin üzerinde. premierleague'de pek bi şey yok, "epl'de hangi takımı tutayım"cı amerikan andavallarından geçilmiyor.

Baslarsin..

Ve sonra tekrar birakmak istediginde bu 70 saati bir daha yasayacaksin.. onun icin bu gece dayan, sabah cok daha iyi olacaksin

bir tane içince başlamış oluyorsun zaten.
bir tane içince sigarayı bırakamadığın ispatlanıyor.
sigarayı bırakamamış birisi sigara bağımlısıdır

abi bana önerdiklerinde hep "sie lan video izleyerek sigara mı bırakılır" demiştim ama şu linkini verdiğim videoyu izlediğimden beri 12 gündür ağzıma sigara sürmüyorum ve ekstra çaba sarf etmediğim sürece geri dönmeyeceğimden eminim,

www.youtube.com

uzun lafın kısası, sigaraya karşı irade göstererek zafer kazanmak mümkün olsa da bu video özünde sigara içmenin ne kadar salakça bir şey olduğunu çok güzel gösteriyor ve bunu izledikten sonra zaten yaptığının saçma olduğunu, sigaranın sana sağladığını düşündüğün faydaların hiçbirini sağlamadığını vs. net biçimde görüyor ve psikolojik olarak çok daha hazır, iyi hissediyorsun.

ben iradesi çok zayıf bir adam olarak bu videoyu izledikten sonra gerçekten de "sigara içmemeliyim" şeklinde bir savaş vermedim. sadece ilk 3-4 gün fiziksel bağımlılıktan kurtulma kısmı birazcık zorladı ama onda da sigara içme isteğim yoktu; sadece psikolojik olarak kötü ve enerjisiz hissediyordum, "bir sigara olsa da içsem" düşüncesi oluşmadı bile.

70 saattir içmeyen adam 700 saat de içmez, 7000 saat de içmez ama bunu "içmediği sürece" başarabilir. o yüzden geri dönme. 70 saatine yazık etme. buraya gelebiliyorsan sonrasını da yapabilirsin. zamanla daha az düşünmeye, daha az istemeye başlayacaksın. bana göre 4 günden sonrası zaten sorun değil - sigara istesen bile atak çok daha cılız kalıyor, "içmemeliyim" diye savaş vermiyorsun, belli belirsiz bir istek oluyor.

ha "nasılsa başardım" deyip "bir taneden ne olacak ki" dememek lazım. 4 günden sonra benim için en büyük risk o. sigaranın bağımlılık yaptığını, geri başlamanın çok kolay olduğunu daima akılda tutmak gerekiyor. sonuç olarak artık hayatımızda sigara yok, 70 saat geçmiş, niye "bir tane" yakalım ki? 70 saat, 700 saat, 7 yıl... ne fark eder? sigarasız yaşıyoruz, sigarasız yaşamak istiyoruz. öyleyse niye "bir tane" sigara yakalım? arkadaş ortamındayken "dur damardan eroin vuralım" diyor muyuz, bu düşünce bizi rahatlatıyor mu?

abi ben bıraktıysam herkes bırakır ya, cidden. sık dişini. 1-2 gün daha sabret ama gerçekten kafanda bitir mevzuyu, "sigara bok gibi bi şey aq neyini seviyorum ki" de kendine. o açıdan video inanılmaz yardımcı olacaktır diye düşünüyorum. sonrası kolay.

velhasıl içme. 10 yıl ara verdikten sonra bi tane içsen başlama ihtimalin yine çok yüksek.

70 saattir içmemişsin. Süper!!! Kriz anları hem bırakmaya hem de devam etmeye en yakın zamanlardır. O yüzden adı kriz oluyor. Sen içmemeye devam ettikçe krizin şiddeti bir noktadan sonra azalacak. Atlatmanın bir yolunu bulup kendini oyalamalısın. Hepsi kafada bitiyor.

Umarım içmemişsindir.

yoo yapmadim. kendim de oyle oldugum icin surekli planlarindan bahseden ve "plan yapan" insanlari sevmem. kendi gozlemime gore basarili olan, istediklerini yapan insanlar tasarim asamasinda cok vakit kaybetmiyor. bir plan olusturmakla, detaylara girmekle vs. ilgilenmiyor. vucut mu calisacak? yeni yil, makro, tavuk, pirinc vs. dusunmeyip yaziliyor adam kursa, programini uyguluyor. uc asagi bes yukari, iki eksik dort fazla... sonuc olarak "mukemmel" olmuyor ama ben otururken o emeginin karsiligini aliyor, uzun vadede basarili oluyor.

detayli planlar yapmak, gerceklestirme gucu olmayan insanlarin kendilerini rahatlatmak ve iyi hissetmek icin giristikleri bir eylem. kafada fikir ve planlarin olmasi guzel, ona lafim yok ama oturup "yeni yilda sunu yapcam" tirtligi tamamen bos. soyleyip de yapan tanimadim.

o yuzden hayir. genel olarak istediklerim, planladiklarim var ama yeni yilla bir alakalari yok; yasadigim surece, makul bir sure icerisinde gerceklesmeleri memnun eder.

Yapmadım.

Aklimda tutuyorum.

yapmadım. karar da almadım. zaten ara sıra bazı hayat kararları alıyorum kendimce. bunu yazıya dökmek beni motive etmiyor ve pek işe yaramıyor bende.

3 tane hedefim var zaten.

İşte daha fazla gelişim
1 Ocak 2020 tarihinde öğlen saatlerinde aç karna ve çıplak tartılıp 80 kilo gelmek
Yağ oranımı %10’a düşürmek

Bunlara ulaşırken bölüm bölüm hedefler de var tabii. Onlar için de ufak planlar yapıyorum ama hayat planları bozmayı sever. Bazen akışına bırakmak da gerekiyo.

Azerbaycan a hic gitmedim. Azeriler ve azeri olmayayip da giren cikanlarla muhattabim. Anladigim kadariyla ozet geciyorum. Bunlar birinci elden bilgi degil onlarin anlattiklari.
Artilari
Sanat sepet islerinde bizden daha ileride ve bizden meraklilar. Ailecek operaya gitmek siradan bi davranis.
Kadin haklari konusunda bizden ilerdeler. Kizlar bizden daha ozgur saga sola gitme hususunda. Basina is almasi daha dusuk ihtimal.
Dediginiz gibi cok yabanci yok.
Baku,de ezan sesi pek duyulmuyor. Bunu iyi birsey olarak soylemiyorum. Ben severim ezan sesini de. Bizdeki gibi kuruyemisci gibi cami yok her kose basinda. Dinin gunluk hayatta gorunumu dusuk.

Eksileri
Is hacmi cok dusuk. Is yok guc yok.
Mafyacilik ve rusvet gunluk hayatin parcasi
Baku istanbul a gore cok cok kucuk
Aliyev reis'in rte reis'trn asagi kalir yani yok.

Ozetle; yabancilari ve sosyal hayattaki dini gorunum ve baskilari alirsak burasi da azerbaycan olur. Turkiye'den sikilip azerbayan a gitmek cok akil kari degil

rusça da konuşuluyor ve bazı kesimde rus bazı kesimde türkiye hayranlığı var.

rus dili ve edebiyati okuyorum, bir donem en yakin arkadasim azeriydi vs. bolgeyi nispeten iyi bildigimi dusunuyorum. sen sadece dun aksami goz onunde bulunduruyorsun. genel olarak turkiye azerbaycan'dan hemen hemen her anlamda (olumlu) daha iyi. azerbaycan gercekten les gibi bir memleket. ailecek operaya gitmek neden arti olsun anlamadim, bizim insanimizin su ici bos, gostermelik sanat sevgisi cok tuhaf. parayla diploma alinan ulkede insanlarin sanat sevgisi ya da altyapisi oldugunu mu saniyorsunuz cidden? tamam sovyet mirasi yuzunden biraz daha ilgili olabilirler ama ne kulturluler ne de ulkeleri daha guvenli.

turkiye avrupa'ya kiyasla geri kalmis olabilir ama dunyanin %70-80'inden iyidir. bunu cocuklugundan beri yurtdisinda yasamayi arzulayan birisi olarak soyluyorum. ben kendi sebeplerim, isteklerim, dusuncelerim dogrultusunda baska bir yerde olmayi hayal ediyorum ama bu turkiye'nin genele kiyasla "iyi" oldugu gercegini degistirmiyor.

ha itinayla icine scip kotulestirmeye calisiyorlar ama su an hala o kadar kotu degil. istiklal'de suriyeliler dans etti diye ulkeyi bitirmeyin.

türkiye azerbaycan’dan birçok anlamda daha ileride olabilir ancak bizden daha kültürlü ve ülkenin de daha güvenli olduğunu söyleyebilirim.

istanbul’da rahat dolaşbileceğin ilçe sayısı 2 elin parmakları kadar, ancak bakü’de rahat dolaşamayacağın yer yok desek yeridir.

azerbaycan’da hemen herkes en az 1 yabancı dil (rusça dahi olsa) bilir ki ingilizce de gayet iyi oranda biliniyor.

bizim altyapımız - üstyapımız - sanayimiz - sağlık sistemimiz daha iyidir.

ancak para ile diploma alınması bizim eğitim sistemimizi daha iyi yapmaz maalesef.

elbette azerbaycan’da odtü, itü, boğaziçi, bilkent, galatasaray gibi üniversiteler yok ancak eğitim gayet kalitelidir.

tüm bunlara ilave olarak azerbaycan’da irticai faaliyete karışmış herkes içeri tıkılır. din herkesin allah ile arasında olan bir ibadetin dışına çıkıyor ve bir örgütlenme söz konususa o oluşum anında yok ediliyor.

camilerde hoparlör ile ezan okunması bile yasak.
sebep ise kimsenin kimseyi din sebebiyle rahatsız etme hakkının olmadığına inanılması.
bunu talep eden de bir imam.

bu arada tarım ve hayvancılık sanayileşmemiş olmakla birlikte çok daha doğal ve lezzetlidir.
ancak paketlenmiş hızlı tüketim ürünleri gerçekten kalitesiz. buna banyo mutfak ürünlerini de dahil edebiliriz.

ayrıca azerbaycan çok daha temiz bir ülke.
tabii ki türkiye’ye göre.
yere çöp atmak öok görgüsüzce bir davranış olarak kabul ediliyor.

liste uzar gider.
azerbaycan’ın en büyük sorunu refahın çok kısıtlı bir kesim tarafından götürülmesi ve halkın büyük çoğunluğunun çok düşk maaşlarla yaşamaya çalışması. ama buna rağmen bizdeki gibi sefalet yaşayan oranı daha azdır.

arkadaşlar herkese cevaplar için teşekkürler,

@otopsicocugu sağlık sistemi demişsiniz ama benim bildiğim kadarıyla suriyelilerden türklere pek sıra gelmiyor.
@der meister suriyeliler taksim'de dans etti diye değil, o işin sembolik kısmı. suriyelilerin kalıcı olduğunu ve ileride ciddi toplumsal sorunlara neden olacağını düşündüğümden öyle dedim. yoksa 10-15 sene önceki türkiye olsa, %70'den daha iyidir diyebilirdim hakikaten.

son bir soru daha: muhtemelen azerbaycan vatandaşlığı bir 10-15 sene içerisinde daha değerli hale gelebilir. benim öngörüme göre pakistan gibi bir yer olacak türkiye ileride. afganistan'daki savaştan sonra pakistan'da yaşananlarla, suriye savaşıyla türkiye'nin yaşadığı süreçler çok benzer.

ancak azerbaycanlılar stedavi için az parası olanlar iran’a parası olanlar türkiye’ye geliyor.

orada tedavileri naalesef çok zor..

Kültür bu.
futbocular onları eğlendiriyor.

Böyle bi ligim olsa ben 365 gün maç yaptırırım adamlara.

gelenek diyelim. "asil futbol bayram zamani oynanir, daha guzel olur" anlayisi. onlar icin futbolun kendisi bayram zaten.

gelgelelim onumuzdeki sezondan itibaren EPL de devre arasi yapacak.

aynı duyuru dün vardı kardeşim, arama diye bir şey var, mesela anahtar kelime premier yazıp arat çıkıyor www.eksiduyuru.com

Sosyal etkinlik namına yaptığım sinemaya gitmek oluyor, takip ettiğim bir festival varsa haftada 10 film de izleyebiliyorum, normal vizyonda haftalarca izleyecek film bulamadığım da oluyor. Çok nadir konserlere gidiyorum. Fırsat buldukça da gezilere katılıyorum, seyahati seviyorum.

Tüm gün değil ama her günün en az 2-3 saatini dışarda geçiriyorum, yürüyüş yapmayı seviyorum. Özellikle hava güzelse sokakta olmak tercihim.

Arkadaşlarla vakit ayda bir olarak oranlanabilir, bazen daha sık oluyor, bahsi geçen arkadaşlar en az yirmi yıldır tanıdığım arkadaşlarım. Pek yeni insan görmüyorum.

Kendimi hiç sosyal bulmuyorum ama hayatın dışında olduğum da söylenemez.

okul ve işten geriye kalan vakitlerimde aç karnımı doyurmaya çalışıyorum (yemek konusunda pek pratik değilim, o yüzden çok vaktimi alıyor), onun dışında maç falan izliyor ya da reddit'te takılıyorum. beynim yeterse kitap da okuyorum arada, ders bakıyorum vs. tüm bunların üstüne, param yok. haliyle çok nadiren okul dışında bir sebeple çıkıyorum evden, zaten 5 gün dersim olduğu için gerek de duymuyorum.

en yakın arkadaşım zaten ev arkadaşım. onun dışında dışarıda buluşup görüştüğüm birisi yok, olursa da 2-3 ayda bir, yeni tanıştığım biriyle falan buluşuyorum. ortalama olarak ayda bi' kez kız arkadaşım gelir ya da ben ona giderim, 2-3 gün öyle birlikte vakit geçiririz.

kendimi hiç sosyal bulmuyorum. kulağa çok garip gelecek belki ama 10-12 gün boyunca odamdan çıkmadığım, sosyal fobi ve majör depresyon yüzünden hayatımın kaydığı yıllarda inan daha sosyaldim. internetten biriyle tanışırdım, bi' şey olurdu buluşur ederdik, vaktim boldu, kimse yoksa 1-2 tane arkadaşım vardı... gerçi şimdi yine var ama kimseyle bir şey yapmak istemiyorum.

"yıkık olmasaydın ne yapardın?" dersen şehrimin spor takımlarının maçlarını takip edebilmek isterdim. ankaragücü tribünlerinde ağzımda jilet çevirmek, türk telekom maçlarında efendi efendi basketbolun tadını çıkarmak, gümüş patenler maçına gidip caaaanım buz hokeyimle hemhal olmak... onun dışında sinema, tiyatro falan da güzel etkinlikler tabii ama açıkçası pek ilgimi çekmiyor benim. edebiyat öğrencisiyim ama hiç antin kuntin entellik taslayamayacağım, görsel sanatlardan pek anlamıyorum, puşkin yahut tiyatro oyunu hakkında konuşmaktansa batak oynamayı tercih ederim. ülkenin ihtiyaç duyduğu potansiyel <333

benim sosyallik anlayışım gece bi' yerlerde sürtüp 2-3 bira içmek. saydıklarıma ek olarak bunu yapsam "tamam çok sosyalim" derim.

kendimi sosyal bulmuyorum, hafta içi ayda 1-2 çıkarsam çıkıyorum birileriyle; arkadaş grubum karşıda oturduğu için değmiyor buluşmaya. genelde hafta sonu takılıyorum; ay içinde 1 hafta sonu kendime ayırıyorum, tek başıma yaptığım etkinliklere ayırıyorum, fotoğraf çekmek, sinemaya gitmek vb. 1 hafta sonu dinleniyorum, kalan 2 haftayı da arkadaşlarla geçiriyorum 2'şer günden.

Bölümümle ve okulla ilgili çeşitli sosyal faaliyetlere katılıyorum. Haftada bir oluyor en aşağı. Aslında gidene kadar çok üşeniyorum ama zorluyorum kendimi, bazen tanımadıklarım arasına karışmıyorum bazen ben önayak olup çağırıyorum birilerini ^^ Sosyal olarak tanımlamam kendimi, feci bir "introvert"im aslında.

Haftanın 2 günü sabahları ve akşamları spora gidiyorum, pilates yapıyorum. Önceden yüzmeye giderdim ama bu aralar fırsat bulamadım.
Haftada 2 kere tiyatro oyununa kesin giderim.
Haftada 1 kere sinemaya gidiyorum.
Cumartesi pazarları astroloji kursuna gidiyorum.
Hafta 3-4 günü arkadaşımları işten sonra takılıyorum.
Kendimi sosyal buluyorum hatta daha da sosyalleşmek istiyorum.

Sinema, tiyatro, konser ya da ilgilendigim alanlardaki akademik etkinliklere, mesela workshoplara katiliyorum. Neredeyse her hafta sonu konsere gidiyorum; cevremde cok muzisyen tanidik oldugu icin. Kendimi eskiye oranla cok sosyal bulmuyorum, is yukum artti cunku; ogrencilikteki bos vakitten eser kalmadi. Sokakta gecirdigim vakit ise, kopek sayesinde artti. Ormandir, parktir geziyoruz gunde 2 kez. Yuruyusu seven tanidiklarim da bu sayede beni cagirir oldular aslinda.

Kisin aralik ayi cok daha sosyal geciyor, noel yemekleri, christmas marketlerde bulusma vs. derken bu ay 2-3 günde bir aksamlari disaridaydim. Arkadas cevrem eski ev arkadaslarim, onlarin arkadaslari, cok az miktarda da üniversiteden arkadaslarimdan olusuyor.

Evlenir evlenmez çocuğum oldu. Hani 1 hafta geç yapmış olsaydım, onsuz geçecek o bir hafta için bir ömür hayıflanırmışım. Bu dediğim şu an absürt gelecek ve evet klişe olacak ama bu hissiyatı çocuğunuz olduğunda haklı bulacaksınız.

Şuan için kesinlikle istemiyorum hatta şuan evlenmek istemiyorum. ama 5 yıl sonra tüm fikirlerim değişebilir. Milletin ne dediği düşündüğü 1 gram umrumda değil.

Bahoho + 1... Çok kişisel bir şey. Şahsen ben dünyadaki fazladan bir çocuğun, soyumun devam etmesinin, bir çocuğum olması, baba olma hissiyetı vb. gibi şeyler konusunda bir ilgi hissetmiyorum.

akilfikir.net

hiçbir zaman istemedim. ileride de isteyeceğimi düşünmüyorum.

istiyorum ama bu halkın hiçbir mensubu ile evlenmem. ben değerli roma dölümü slav-yunan bakire kızlarından birine aktaracağım.

Ben de senin gibi düşünüyorum. En çok da çaresiz bir hastalığa yakalanırsa ona bu acıyı ben yaşatmış olduğum için çok üzülürüm. Bazı insanlar facebookta hamile pozu paylaşmak için çocuk sahibi oluyor galiba, her yerde göbek resmi:/.

çocuğum olsun istiyorum:)

27 yaşına kadar evlilik ve çocuk aklımın ucunda yoktu, hele çocuk sevmişliğim bile yoktur.
30 a doğru evlilik ve çocuk istemeye başladım, evlendim 2 çocuğum var, şu an 40 yaşındayım ve keşke 20 yaşında isteseydim diyorum. çocuğun olduktan sonra ilk 3-5 ay hariç pek pişman olacağını sanmıyorum, onun sebebi de yorgunluk ve uykusuzluktur.

avrupada yaşasaydım belki düşünürdüm de.. bu ülkede asla düşünmüyorum..

çocuk dediğin şey büyük sorumluluk.. ayrıca ne ekersen onu biçersin durumu da var..
sen ne kadar aklı başında modern bir insan olsan da topluma karışmadan da olmuyor..
haliyle daha anaokulunda başlıyor sorunlar..
bir de zorunlu DİN öğretmeye çalışıyorlar sanki başka sorunumuz yokmuş gibi..
eğitim sistemimiz zaten kocaman bir fiyasko.. sağlık sistemi de öyle..
kimse kusura bakmasın ama şansa yaşıyoruz bu ülkede..

Ben istiyorum ya, isimleri bile buldum. Kiz olursa Alçin, erkek olursa Teoman.

ben sosyal şartlanma olduğunu düşünüyorum. eğitimli insanlar çocuk sahibi olmayı erteliyorlar, üzerinde çok düşünüp öyle karar veriyorlar. eğitimsizlerin evlenir evlenmez hemen çocuğu oluyor, bakıyorsun 18 yaşında çocuk denilecek kızın kucağında bebe var ve 25ine kadar iki tane daha eklenecek buna falan.

asla mükemmel, kusursuz, harika bir insan olduğumu düşünmüyorum ama tek bir hayatım olduğunu biliyorum. düşündüğün zaman hepimizin atası ilk insana çıkıyor... ne bileyim bundan 1600 hatta 3600 sene önce birileri bizim büyük büyükbabamız, büyük büyükannemizdi. onca zaman, onca badire atlatıp bugünlere ulaştık. evet günümüzde bencilce olduğunun farkındayım ama ben bu tip olayları çok etkileyici bulan bir insan olarak aşık olduğum kadından 2-3 tane bebe isterdim. bi' nevi "görev" belliyorum bunu. düşünsene insanlık var olduğundan bu yana gelmiş soyum. onca sene sonra ben kesiyorum. ayıp olur ya.

ha şu da var: çocuk yapmak için pek iyi zamanlar değil. ben sorumluluk sahibi bir adam değilim. şu yaşıma kadar (83) bana 1 yıldan fazla katlanabilen bir kadın görmedim. parayı tutma konusunda berbat biriyim, çocuklarım aç kalabilir. o yüzden önümüzdeki 8-10 yıl içerisinde çocuk sahibi olmak gibi bir planım asla yok. gerçi 10 sene sonra 34 oluyorum aq, ölmüşüz çoktan piii. neyse 7-8 sene sonra bakarım. evlenmişsem, eşim ilginç bi şekilde beni hala seviyosa falan sorarım belki yapak mı 1-2 tane diye.

güzel bi şey çocuk/bebek. ben çok seviyorum. hem muazzam canlılar hem de kendi çocuğunsa eğer senin ve sevdiğin insanın ortak ürünü oluyo jfjj süper bi şey. o yüzden isterdim ama dediğim gibi çok fazla sorumluluk, hazırlık, emek gerektiren bir iş. belki çocuk sahibi olmam o yüzden. çok değerli, kaliteli, "büyük" insanların çocuk yapmaması rahatlatıyo beni biraz, "bunlar yapmıyosa bi bildikleri vardır, sçayım genine sanki onlardan daha önemlisin" dedirtiyo.

Hayatta yapmayacağıma emin olduğum tek şey çocuk diyebilirim.

Tamamen maddi gerekçeler ile yanaşmıyoruz. Farklı bir ülkede ya da farklı bir refah seviyesinde olabilirdi ama "çocuğu veren Allah rızkını verir" mantığı realitede pek çalışmıyor, malum.

Tamamen sosyal şartlanma.

Bi ara yaparız ya. O duyguyu tatmadan ölmek istemiyorum. Ölmezsek tabii

28 oldum. Bir kez bile cocugum olsun istemedim. Ailemden ya da yakin cevremden hic bu konuda baski gormedim.

Ne istedigimi ben de cogu zaman net soyleyemem. Ama neyi istemedigimi iyi bilirim. Mesela cocuk istemiyorum hayatimda.

kesinlikle çocuk istemiyorum.
hem şu koşullarda çocuğa kötülük yapmış olurum. sonra yaşlılığımda da hastalığımla vs uğraşmasın, üzülmesin.
hem de bencilim ben. hayatımı çocuğa adayamam. o kadar fedakarlık yapamam. çok büyük bir sorumluluk, o sorumluluğu istemiyorum. bir de doğum yapmak çok korkunç geliyor bana. kendime bunu yap(tır)mak istemiyorum.

Üstünde düşünülecek, karar verilecek birşey olarak görmüyorum.
Evlenirsin neden, sosyal olarak kabul görmek rahatça bazı şeyleri yaşamak istersin. İşe girersin neden, para kazanman gerekir yine sosyal olarak kabul edilmek için, ipsiz sapsız görülmemek için. Çocuk da toplumsal yaşam seviyelerinden biri işte. Tam olarak kabul görmek istiyorsan yapacaksın. Kaç tane yaparsın nasıl yetiştirirsin üzerinde düsünülebilecek konular ama eylemin kendisi değil. Kiminle nasıl evleneceğini, nerede hangi işte çalışacağını seçmek gibi. Çalışmak, evlenmek, doğurmak fiilleri sabit, geri kalan ayrıntılar değişken.
"Ay o an gelince hissediyorsuuaannn" türü pembe düşünceler bana göre değil. Toplumun bir parçası olduğun/olmaya çalıştığın için o akışla gitmek zorundasın.

insanlara ne verdik de ne bekliyoruz anlamiyorum. ulkedeki seviye bu iste, artik bunu kabullenmeliyiz.

ulkenin yer yerinde nefret, linc kulturu hakimken bu tarz olaylar hic sasirtmiyor maalesef. bu yasadigimiz sey tam bir distopya.

Videoyu izlemeden önce, "Bir beşiktaşlı olarak, bastığı formanın hangi takım olduğundan bağımsız, böyle nefret dolu bir insanın çocuklarıma bir şey öğretmesini istemezdim. Yerinde olmuş" minvalinde bir şeyler yazmaya karar vermiştim.
Videoyu izledim sonra. Sınıftaki öğrenci profilini ve öğretmeni gördüm. Gaza gelmiş sadece. Yazık olmuş kendisine...

Milli Eğitim’in gayesi yalnız hükümete memur yetiştirmek olmamalıdır. Sadece memur olsunu amaç edinirsen böyle olur. Ha şu var; her şey boka batmış durumdayken böyle romantikliklere zaten gerek yok.

Vurdumduymaz, gamsız ve çirkef olmasi beklenirdi. Buna oyle alismisiz ki. Yaptigi istifa karsiliginda ekmeginden oluyor. Gamsizlar hatalariyla yasamaya calismaya devam ediyor.

besiktas'tan nefret ederim. istifa ettirilmesinden gayet memnunum, daha da beter olsun. el kadar cocuklara nefreti, holiganligi asilayip boyle aptalliklar yapan insanlarin ogretmen olmamasi lazim. benim icin sorun turk bayragi ya da futbol takimi degil, "ogretmen" sifatina sahip birinin boyle igrenc bir seye ogrencilerinin gozu onunde girismesi.

duyar kasmanin alemi yok, iyi olmus. "baska takimin formasi olsa" argumani tamamen bos ve alakasiz.

altini cizerek tekrar ediyorum besiktas'tan da takim muhabbetinden de nefret ederim, tuttugum takim dahil olmak uzere hicbirisi benim icin onemli degil. sorun bu sozde ogretmenin aptal olmasi.

formanın kutsallığı nereden geliyor anlamadım. öyle içinde minicik bir türk bayrağı var diye kutsal muamelesi yapılması da saçma. eğer öyle ise futbolcular ağzını yüzünü de silemesin.

ha öğretmenin yaptığı yanlış. ama işinden olmasını gerektirecek bir yanlış mı? bence hayır.

konu o kadar karmaşık ki

1. genç bir öğretmen ve hata yapma lüksü var. genç yaşta linç edilip ifşa edilmesi yanlış. her şeyi linç ediyoruz.
2. yaptığı şey kesinlikle yanlış. disiplin cezası uygulanmalı
3. öğrenciler çok daha kötüler. çoluk çocuk muhabbeti yapmasın kimse, eşek kadar öğrenciler. genç ve tecrübesiz öğretmeni parmaklarında oynatmışlar. günümüzde öğrencilere söz geçirmek çok zor.
4. olay yeri trabzon. trabzonda istanbul takımlarına karşı nefret var ve aşırı saldırganlık var.
5. yukarıda yazıldıgı gibi bu devirde çirkef olmak lazım. yüzsüzlük yapsaydı görevine devam etseydi terfi bile alırdı. bu linç kültürü iyilere kötülük, kötülere iyilik olarak sonuç veriyor.

2 yaşındaki oğluyla siyah-beyaz-şampiyon-beşiktaş tezavratı yapan, 5 yaşındaki kızına barbili değil de beşiktaş armalı yatak örtüsü isteyecek seviyede beşiktaş sevgisi aşılamış bir beşiktaşlı olarak, benim beşiktaş formasına karşı tek saygım üzerindeki türk bayrağıdır. üzerinde türk bayrağı varsa isterse çemişgezekspor forması olsun, yine saygı gösteririm.

bu olayda da o kızcağızın formanın üzerinde türk bayrağı olduğundan bihaber olduğunu düşünüyorum. mevzunun da sınıftaki ergen irilerinin halt yemesinden kaynaklandığını düşünüyorum.

istifa ağır olmuş. üzüldüm kızcağız adına. böyle naif insanları üzmeyelim

İzlememiştim videoyu. Şimdi bu duyuru sayesinde haberim oldu.

Buna verilen tepkilerin yarıdan fazlasını "Bizim değerimize hakaret" bağlamında değerlendiriyorum ben, nefret suçu hassasiyetinden geldiğini düşünmüyorum ne yazık ki. Beşiktaş yerine başka forma olsaydı tepki verenler değişirdi. Benzer tepkiler gelirdi diye düşünüyorum. Nefret suçuna maruz kalanlar nefret suçu işlemekten geri durmuyor ki bu toplumda? Nefret suçuna nefret suçuyla karşılık veriliyor.

Ben şunu merak ediyorum: Türkiye'de futbolun tamamen kitlelerin deşarj aracı olması ve üstelik bunun da gayet yıkıcı ve nefret dolu şekilde icra ediliyor olmasını gündeme getirmemiz gerekmez mi?

tren kazasında 9 kişi ölüyor kimse istifa etmiyor. Öğretmen formanın üstünden geçti diye istifa ediyor. Normal mi bu sence?

bence "ideal bir düzende" istifa kararı ağır değil. yapılan eylemin bir bedeli olmalı fakat hepimiz biliyoruz ki maalesef ülkemiz şu an kesinlikle ideal bir durumda değil. üstelik istifa etmese ya da başka bir yaptırım falan olmasaydı bu sefer de yüzsüzlükle suçlanacaktı. daha çok taze bir örnek olan, bir çok insanın öldüğü, yaralandığı, yakınlarını da hesaba katınca yüzlerce insanı doğrudan etkilemiş ankara'daki trafik kazasında hiç bir yetkilinin istifa etmediğini düşünürsek bu kazayla kıyas bile kabul etmeyecek basitlikte bir olay gayet iç disiplin cezalarıyla halledilebilirdi. üstelik öğretmen çok genç görünüyor. muhtemelen kendi de videodakine benzer bir ortamdaki eğitimden çıkıp gelip öğretmen olmuştur. e sistem bu insanı yetiştirirken ona ne vermiş de sonradan kendisinden ne istiyor diye sorarlar insana.

saçmalık. s.kindirik futbol forması/bayrağı lan o, nasıl bir kutsallığı olabilir. aklımın almadığı türlü çomarlıklar kategorisine koydum kafamda.

bu arada hareketin kendisi ayrıca mallık, oraya girmiyorum.

cevabım şu: sikik futbol manyaklığının anasını s....yim

Bayraktan, formadan, takımdan tamamen bağımsız olarak ve videoyu dahi izlemeden şunu söyleyebilirim ki bu zihniyette bir insanın çocuklara eğitim vermesi doğru değil. İsabet olmuş. Ekmek parası olayına hiç girmeyeceğim.
Ama bir beşiktaşlı olarak şunu söylemeliyim. Forma büyük takımlardan birinin değil de sıradan bi takımın olsaydı duyulmazdı bile.

öğrencilerine Beşiktaş aleyhine tezahürat yaptırabilirsin, bunu sosyal medyada da yayınlayabilirsin. bu söylediklerimde hiç sıkıntı yok. ama formayı çiğneterek nefret aşılayamazsın. çünkü bir şeyin çiğnenmesinin ne denli nefret unsuru olduğunu öğretemezsin öğrencilerine. bayrağın, kitabın vb. gibi sembolik şeylerin çiğnenme amacının ne olduğunu öğretmek senin haddin değil..

istifa ettiği için tebrik ediyorum kendisini. en azından yaptığı aptallığın bedelini kendisi ödedi.

istifa ettirecek hale getirmekle ilgili > sacmalik, zirvalik, rezillik. cigrindan cikmis sosyal medya zorbaligi. yillar sonra "marina abramovic" gibi baska bir hikayenin oznesi olarak sil bastan dinleyebiliriz olanlari.


"O formanin uzerinde turk bayragi var" romantizmi > sacmalik, anlik bir olayda sanki turk bayragini yakmis gibi kiskirtma cabasi, zirva.


ogrencilere kotu ornek oluyor > anlik bir olay, her yere kamera koyup surekli izlesek ohooo. neresi burasi panopticon mu? kontrolu kaybetmis olabilir, gaza gelmis olabilir vs. ama okuldan, ogretmenden soz ediyoruz. cok daha beterlerine pek cogumuz tanik olmustur yani.

mikro milliyetcilik > olabilir, olmayabilir. bu sacmaligin icinde anlam aramak, cikarsama kasmak filan, icim almiyor acikcasi.

Hic sanmam

Keşke, bir haftacık yağsa.
Fazlası zaten fazla İstanbul'a

bence yağacak.

3. köprü dolaylarına belki.

Şubat gelmeden İstanbul genelini etkileyecek bir kar yağışından bahsetmek pek gerçekçi değil ama iklim her sene daha farklı şekillere bürünüyor. Ay sonu belki şaşırtır. İstanbul'da kar patlaması uç sınırlarda ve kuzeyde oluyor. Geçen sene yağmur bile yağmamıştı hatırlarsanız.

yağar bence el ele tutuşup totem yapalım.

2 sene önce çok güzel yağmıştı ya. Istanbul etrafına yağsa da şehre gelince ısı adası yüzünden yağmura dönüyor.
Çok sağlam soğuk olması lazım, o da her zaman olmuyor. İnşallah yağar.

yeni yila girmeden bile yagabilir. bu kisin sert gecmesi bekleniyor, 25 aralik - 5 ocak arasinda ilginc seyler olabilir. bu sadece simdilik gorunen kismi.

elinizin altinda internet var, kisin nasil gececegini az cok tahmin eden bir suru model, program, uzman vs. var. ha "ilgilenmiyorum, bakmiyorum" diyen kisiye lafim yok da konu hakkinda en ufak fikri olmadan yagar ya da yagmaz diye iskembeden sallayanlari anlamiyorum. bangir bangir tum modeller bagiriyor marmara ve karadeniz'e 15 gun icinde cok saglam kar ve soguk gelecek diye. adam gelmis "yagmaz" diyor jdjdkd. niye yagmiyor?

İstanbul da tatil olacak kadar kar yağacağını sanmıyorum keşke yağsa da güzel kareler çeksek mikroplarda kırılsa

Bizim buraya yagdi gecen(bagcilar)

Aha yine basladi burada.

son 116 yılın en sıcak 3. kışı bekleniyor diyorlardı.
geçenlerde de hava muhabbeti oldu. arkadaş "4 senede 1 bi kış rahat geçiyormuş" demişti. geçen yılı makul sayarsak önceki yıllarda iyi kar yağdığını hatırlıyorum.
belki sıcak da geçse arada ısının düştüğü karlı dönemler olabilir. umarım olur. genelde ocak sonun şubat başı gibi oluyor bu dönemler ama son yıllarda aralık sonu ocak başına da denk gelmişti.

önce kara doyacağız demişlerdi, sonra bu kış yine geçen seneki gibi sıcak olacak dediler. bence yağsın ya, ben yaz gibi geçen kışları sevmem.

Meterolojinin bi bok bildiği yok. Çatalcata kar yağınca istanbula kar geliyor diye servis ediyorlar.

Geçen sene hatırlamıyor musunuz her hafta "istanbul'a çok sağlam kar geliyor, dışarı çıkmayın dikkat edin bilmemne" diye haber yapıyorlardı, sonra hep fıs çıkıyordu. Bütün bu fıs çıkmalarından sonunda uzmanlar artık ısı adasından bahseder olmuşlardı.

Kar bulutları geliyor ama doğru düzgün kar yağışı olmuyor.

mutluluk icimizde ve elimizde olan tek sey suan. bu nedenle gecmis veya gelecege takili kalmak su ani kaybettiriyor.

Kutsal bir güç tarafından planlanmış bir zaman gibi değil de bizim bireysel gelişimimiz ve olgunluğumuz açısından doğru bir zamanı olduğuna inanıyorum, evet.

onun şarkısını yaptılar 60'larda

youtu.be

ingilizce bilmeyenler için. her şeyin bir zamanı bir sezonu vardır. doğmak için ölmek için diye gider.

şarkı da incil vaiz 3:5 ten alınma şöyle ki:

Her Şeyin Zamanı Var
1 Her şeyin mevsimi, göklerin altındaki her olayın zamanı vardır.
2 Doğmanın zamanı var, ölmenin zamanı var.
Dikmenin zamanı var, sökmenin zamanı var.
3 Öldürmenin zamanı var, şifa vermenin zamanı var.
Yıkmanın zamanı var, yapmanın zamanı var.
4 Ağlamanın zamanı var, gülmenin zamanı var.
Yas tutmanın zamanı var, oynamanın zamanı var.
5 Taş atmanın zamanı var, taş toplamanın zamanı var.
Kucaklaşmanın zamanı var, kucaklaşmamanın zamanı var.

zaman insani bir sey. biz insanlar turlu turlu kelimeler uyduruyoruz, altini binbir turlu dolduruyoruz bu kelimelerin. evren icin zaman diye bir sey yok.

varolan tek gercek sey, su an. gecmis ve gelecek.. gecmisin pismanliklari, gelecegin korku ve endiseleri.. bu ikisi de kafamizdaki dusuncelerden ibaret. gercek degiller. ikisi de aslinda yoklar. biz her daim su ani yasariz, tabii kafalarimiz gecmise ve gelecege(dusunceden ibaret bunlar) takili kalmissa da biz her daim su andayiz.

ozetle, hayir inanmiyorum. bilmediklerimize inaniriz.

"böyle olsa daha iyi olur" denebilecek zamanlar olduğuna inanıyorum. kesin bir şekilde her şeyin zamanı olduğunu söyleyemem ama "herkes kendi zamanında yaşar" da tek başına yeterince sağlıklı bir düşünce değil bence.

ben mesela 24 yaşında ve hala birinci sınıfta olduğum için inanılmaz zorlanıyorum. iş yüküm, iş sahibi bir insanın belki %75'i kadar ama hayat standardım onun yarısı kadar bile değil. çocukluğumu yurtdışı hayaliyle geçirdim ve olası bir erasmus tecrübesini saymazsak (ki o bile zor) bu hayalimin "erişilebilir" görünmeye başlaması ancak ben 28-29 yaşına geldiğimde gerçekleşecek. durumumun kendine has avantajları yok mu? var. nispeten daha serbestim. evlilik gibi ciddi sorumluluklarım yok, okula gitmek istemediğimde camış gibi evde uyuma lüksüm var vs. ama sonuç olarak 20'li yaşların ikinci yarısına daha "okulun ortasında" gireceğim ve bu düşünceyi çok da sevdiğimi söyleyemem.

tamam okul 25'te bitmiş olmalı diye bir kaide yok ama belki şu an almanya'da falan yaşıyor olabilecektim; en iyi ihtimalle gençliğimi büyük oranda yitirdikten sonra gidebileceğim oraya. eminim 35'imde taşınsam da mutlu olurum ama 15 sene önceki halim, hayallerim, heyecanlarım olur mu? muhtemelen olmaz.

bir tane hayatım var, yaşa pek takılmadan olabildiğince iyi yaşamaya ve geçmişteki hatalarımdan ders çıkararak durmadan ilerlemeye (andımız gibi oldu eheh) çalışıyorum ama bu "herkesin kendi zamanı var cnm" geyiklerini de biraz polyannacılık gibi buluyorum açıkçası. "someone" örneği hep olumsuz verilmiş... niye 22 yaşında lisansı bitirip 24'ünde yüksek lisansı bitiren, 24-27 arası doktorasını yapıp dünyanın güzel ülkelerinde harika standartlarda yaşayan ve çalışan örnekler verilmemiş mesela? neden 30-32 yaşına geldiğinde yaklaşık 10 yıllık iş tecrübesiyle mesleğinde yükselmiş, 85'ine kadar sağlıklı yaşamış insanlara değinilmemiş? öylesi yok mu? niye "geç başlayan iyi yapabilir" denirken "erken başlayanlar daha da iyi yapabilir" gerçeği göz ardı edilmiş?

benim kendime artık hep söylediğim bir şey var: 20 yaşında hiçbir şeydin, "hiçbir şey olamayacağım" korkusuyla 23 yaşında da hiçbir şey olamadın. ölürsen sorun yok ama ölmezsen elbet bir gün 30 yaşına geleceksin. o güne diplomasını almış, iş sahibi, aşama kaydetmiş birisi olarak gelme şansın var. korkarsan ve "zaten kaçırdım" diye hiçbir şey yapmazsan, hayatının geri kalanında da hiçbir şey olamayacaksın. bu sayede düşe kalka ilerliyorum, yeri geliyor mutlu oluyorum yeri geliyor üzülüyorum ama devam etme konusunda istikrarı sağladım. benim için de şu an en önemlisi bu açıkçası. çok da takılmıyorum çünkü sonuç olarak 35 yaşına gelip "çok şey" başarsam o zaman yine farklı kaygılarım olacak.

uzun lafın kısası dengeyi bulmak lazım. evet herkesin zamanı var; bir şeyi tahmin ettiğimizden 3-5 sene geç elde edebildik diye yaşamaktan vazgeçip her şeyi tümüyle çöpe atacak değiliz ama moral bozmayacağım diyerek çok da uçup saçmalamamak lazım. ben mesela 70'te başlamaktansa 55'te emekli olmayı tercih ederdim. bu 70'te hayattan tat almaya engel değil ama şu da bir gerçek ki 55'te emekli olabilen insanın daha diri ve genç bi' şekilde istediklerini yapma potansiyeli çok daha yüksek.

universitede alttan dersim oldugu icin benimle dalga gecen arkadaslardan cok daha iyi bir hayatim var.

Kfc'nin kurucusu Albay Sanders
Mc Donalds kurucusu Ray Kroc hep 50sinden sonra zengin oldu. Bazı insanlar için hayatın ikinci yarısı daha güzel oluyor. Geç kaldığını asla düşünme.

her şey, siz onu başlatmayı seçtiğiniz zamanda gerçekleşir. şans, onun için hazırlıklı olduğunuzda fırsatları değerlendirebilme becerisidir. hiçbir şey kendiliğinden olmuyor.

tabi ki 6000 Ankara

eğer borç/harç var ise 8k ve doğu (birikim) hayat kalitesi/standartlar yüksek ise 6k merkezi yerler

6000 eskişehir.

8500 mardin de fena fikir değil gerçi.

6000 tl maaş Eskişehir diyorum.

8500 mardin.

8,5 la çok biriktirip çok gezerdim.

Düşündüm de baya iyi gezerdim ya. Mardinde 8.5 luk iş var mı?

6000 Eskişehir için çok iyi bir maaş.

tanıdığınız kimse yoksa bu şehirlerde 8.5 olan

8.500,00 muş

6 ankara

Dogma büyüme ankarali ve 8,5k maaşı olan ve Mus'ta calisan biri olarak yazayım. 6. yıldayım. Düzeni kurdum, etin, sütun, yoğurdun tazesini doğalını gömüyorum. Yemekler dışarıda restaurantlarda da çok iyi ve porsiyon büyük. Burada yemek yiyen biri ankara'da en kral steak yese bile beğenmez. Onun dışında kendi halinde, çevreni kurarsan eglenirsin. Benim çalıştığım kurumda batılı arkadaşlar bayağı kafa dengi. Puanım iyice yukselene kadar burada kalabilirim. Tabi ömrünün sonuna değin burada yaşanmaz. Problem uzaklık, havaalanı var istanbul-ankara-bursa-izmir direkt uçuşları var. Ilginçtir kış mevsiminden cok çektim 4 yıl, ben böyle kış görmedim, kar yağdı mi apartmanlarin evlerin ilk katlari kayboluyor arabaları yutuyor kar. -30lar da cabasiydi fakat 2 yıldır mikro klima gibi şeyler oldu galiba yağmur yağıyor sürekli, hava ankara'dan daha iyi. Sosyal hayat yok tani, kendi çevrende takılırsın.

Tabiki 6k maas

ankara'daki 6 bin maaşın yapamadığı neyi yapacak ki muş'taki 8500? ücret farkı yaşam kalitesi farkını karşılamıyor, 2 katı olsa neyse.

ilk tercih 8500 Mardin
ikinci tercih 6000 Eskisehir

yaşam tarzınıza bağlı tabii ki. mardin, muş, siirt vb. yerlerde sadece para için (üstelik bu kadar az fark varken) çalışmayı düşünüyorsanız pişman olacağınızı düşünüyorum. eğer bekarsanız en iyi seçenek 6000 Ankara olur. para biriktirmek isterseniz ona uygun bir hayat kurup para biriktirebilirsiniz. eğlenmek isterseniz onu da yapabilirsiniz (istediğiniz türde eğlenebilirsiniz). aldığınız paranın her anlamda bir karşılığı olacaktır. aradaki 2500 lira ile bu imkanları satın almış olursunuz.

8500 olup ömür boyu ikamet ise 6000i seçerdim.
bir süreliğine 8500 ise katlanabilirim bir süre...

6000 ankara. 5 veya 4 olsa da değişmez cevabım. doğu "kötü" diye demiyorum. şahsen ankara'yı ve büyük şehirde olmayı seviyorum. bunun tek istisnası istanbul denen bk çukuru. ankara dururken mardin ya da siirt'te çalışmam için 4-5 katı para teklif etmeleri ve 1-2 yıl sonra ankara'ya dönmemi sağlayacaklarının sözünü vermeleri lazım.

6000, Ankara, olmazsa Eskişehir.

Mardin de hiç fena seçenek değil, Siirt ile Mardin arasında çok fark var be abi.

Canlı müzikte çok eğleniyorum ben eşlik edeceğim türkçe pop 90lar boyle bağıra bağıra söylediğim sonunda da masaya çıkıp oynadigim zaman. Ahah.

2, 4 ve 5.

Club'a gitmeyi seviyorum hayvan gibi tepiniyorum. Elektronik müzik dinlemeyi çok seviyorum en büyük hayalim umf ve tomorrowlande gidebilmek olduğu için baya baya eğlenebiliyorum. Eğer cluba tek giderseniz ve sadece sallanan kişilerden olursanız zaten eğlenemezsiniz.
biz arkadaş grubuyla clubda olan clubda kalır felsefesiyle aşırı eğlenebiliyoruz.
Bilgisayar oyunlarıyla hayatım geçtiği için eğlenmesem oynamazdım diye düşünüyorum.
Kafelerde takılmayı genel olarak sevmiyorum çaya 3 lira verebiliyorum ama vermek istemiyorum keriz miyim diye sorguluyorum.
Neyse, eğlence anlayışım biraz bencilce olabilir. Grubun düşüncesine göre değil kendi düşünceme göre eğleniyorsam o işi yaparım. eğlenmiyorum diye sırf arkadaşlarım var diye bilardo oynamayı sevemem mesela. Kimine göre boktan olabilir benim düşüncelerim ama zaten eğlenmenin amacı kişisel tatmin değil mi?

sosyal medya ve maçlar hariç diğerlerinin hepsinde eğlenebilirim.

Ps oyunları oynuyorum, spor müsabakaları, eğitici öğretici videolar falan izlemeyi, müzik dinlemeyi seviyorum. Kafe bar vb ortamlar rahatsız ediyo. Kalabalık oluyo.

ara ara arkadaş grubumla toplanıp içlerinden birinin evinde takılıyoruz. benim eğlence anlayışım evde takılmak anladığım kadarıyla. dışarıya çıkınca sıkılıyorum.

dedikodu+alkol+sigara

bulamiyrum. hiçbiri tam değil, ama hepsi bazen deneniyor.

Valla 1 sene önceye kadar disko/bar ortamları acayip eğlendiriyordu. Girmediğim delik kalmamıştı ama şimdi arkadaşlarla boş boş bile olsa oturmak daha eğlenceli geliyor. Toplanıp gülmek, geyik yapmak daha keyifli. Haa yine gitsem eğlenirim ama eskisi gibi kovalamıyorum mutlaka gitmem lazım diye.

Ağa şöyle bomboş birkaç gün olacak kuzenimle geçeceğiz evde boş boş oturup birbirimize saracağız. Ne bugünü düşüneceğiz ne de yarını. Ne kahvaltı yapalım diye kalkacağız ne de akşam yemeği, her şey akışına göre olacak yani. Akşam üstü de birbirimizi kandırıp hava alma bahanesiyle çıkacağız, kendimizi tekelin önünde bulacağız. O mezeler için malzeme bulacak ben bira/rakı/viski seçeceğim. Sonra bir bakmışız masa kurulmuş, müzik açılmış biz içiyoruz. Sohbet muhabbet akıyor, her yudumda her kadehte biraz daha güzelleşiyor kafamız ama durmak yok. Sabaha kadar sürecek bu ortamı bilmeden(!) kurmayı, o sohbeti muhabbeti, yaşadığım kafayı seviyorum. Kuzenimin kafa s.ken bazı konuları yoksa işte o gün eğlenmiş sahiden olurum.

Bu demek değildir ki ortamlar falan eğlenceli değil ama eğlencelisi bu yani. Öyle işte.

Hepsi.

hepsi? hala bitmedi mi su "kulupten ne anliyorlar ben dizi izleyerek battaniyemin altinda cok mutluyum" ezikligi ya? kendi tercihini baskalarinin gozune sokmak isteyen kisi eglenme biciminden bagimsiz olarak kendini yetersiz hisseden bir eziktir, bu kadar basit.

yeri geliyor sosyal medyada sacmasapan seylere bakarak kafami bosaltiyorum, yeri geliyor arkadaslarimla oturuyorum, bazen battaniyemi kafama cekip film izliyorum, denk gelirse partiye veya konsere gidiyorum yani sadece birinden keyif almak zorunda degiliz bunlarin. kulube giden insanlar da kulupte yasamiyor, bir gece kulupteyse ertesi gece yataginda kitap okuyordur belki?

ortalama 45 falan sanırım, k.

100-150 arası

Erkek

300k - 400k

frikikli atarsam 1.3m - 1.5m

50-70 E

Frikik atarsam 3-4.

70-80
erkek

kendim görünürsem 60-70 ile 100 arası.
Kendim görünmezsem 40-50 arası.

Ben şahane olduğumdan değil, herkes için geçerli olarak bilinen bir gerçek bu.

E, 10-12

30-40
e

Ortalama 15 diyebilirim.
Kadın.

Kendi fotoğrafım ise 100-120
Başka fotoğraflar: 60-70
K

100'ü görmedim daha :) k

550 alt sınırım.

Atım ben. İngiliz kısrak.

ortalama 30-35 arası. foto iyiyse max 50-55

e

Şu an otobüs en mantıklısı. Otoyol zaten açıktır, Ankara'da Aşti'den Ankaray'a atlar istediğiniz yere metro ile gidersiniz.

Kar buz bu akşama biter gibi görünüyor.

uçakla gelemiyor musunuz?

bu soruyu dün sormuş olsaydınız -uçak alternatif değilse- kesinlikle hızlı tren derdim. ama daha bugün ankara konya yht kaza yaptı, 9 ölü.

tek seçenek de otobüs kalıyor. ha gece buza çekmişti. sabah her yer buzdu. evle iş arası işlek bi yoldan geliyorum ama o ana yol bile buzla kaplıydı. şu an o buzlar eridi, yollar rahat. yine gece gelecekseniz buzlanma tehlikesi var tabi ki.

mgm.gov.tr

Gece kar yağacakmış gibi duruyor, ama yolda karlı zamaanlarda kara yolları ekipleri vızır vızır çalışıyorlar, bir problem olacağını düşünmüyorum.

yahu bu kadar pimpirikli olma, olmekten de bu kadar korkma bu boktan hayatta, tak kulagina sevdigin biseyler yolun tadini cikar iste..
o yoldan yarin senin gibi neredeyse 100 bin kisi gececek biliyorsun degil mi?
tipki daha sonra da gececekler gibi..
bu kadar insan arasinda sadece sana birsey olacaksa birak olsun..
cocugun da kafasini kirma bosuna, kim bilir baska ne dertleri vardir..

Yarın için Ankara genelinde yoğun kar yağışı uyarısı yaptı meteoroloji. Kara yolu konusunda endişeniz olmasın otoyollar gayet açık olur. sıkıntı yaşamazsınız. keyifli yolcuklar.

daha kış mevsimi bile başlamadı yahu, ankara için endişe edilecek bir noktada değiliz. atla otobüse, tak emniyet kemerini gel. bir şey olmaz.

ankara şu an çok soğuk ve gece kar yağacağı için buzlanma olabilir. sıkı giyin, sokakta yürürken dizlerini kır, elini cebine sokma, yürüdüğün yere dikkat et. hiçbir şey olmaz. yarın öğleden sonra zaten kar mar kalmayacak, hava da en az 2-3 derece ısınacak gibi. ıslak olur, çamur olur ama buzu karı pek kalmaz.

velhasıl anormal hiçbir şey yok, korkmaya da gerek yok. öyle kar fırtınası olacak olsa bolu'da mahsur kalırsın diyeceğim de yok yani, buraya öğlen varacaksan zaten belki kar bile görmezsin.

Herkese çok çok teşekkür ederim, içimi inanılmaz rahatlattınız. Ne kadar iyisiniz, umarım size de ihtiyacınız olduğunda destek olanlar olsun bolca.

evde oturup bira içerim herhalde

paramız olmadığı ve ankarada dışarıda her yer ateş pahası olduğu için -295 tl'ye basit bir meyhane, 150 tl'ye tek konser vsvs- evde oturacağız. tabii oturacak bir ev bulursak inş.

ben de gelirse kız arkadaşımla, gelmezse ev arkadaşımla evde geçireceğim. 3-5 bira içip film falan izleriz napcaz. çok şımarırsam mandalina, kuruyemiş alırım.

pazartesi günü izin koparabilirsem arkadaşlarla cümbür cemaat arkadaşın villasına gidip takılacağız. İzin olayını ayarlayamazsam evde oturup bira içicem :/

arkadaşlarla evde takılmaca

1 ocak nobetim var, evde takılır 11 gibi uyurum muhtemelen.

evde toplaşcaz arkadaşlarlan

Güzel bir film izleyip uyumayı düşünüyorum.
Dayanamam kendime bir şarap, kuruyemiş falan alırım herhalde.

sunsette masa ayırttım. şaka şaka:)) ev tabii ki.
evde takılcam. en iyisi evde takılmak. migros veya macro centerdan güzel şeyler alınabilir.

tam olarak @kablel +1500. en sikik yerler 300 den kapı açıyor.

Evde maks 100 TL'ye mal edebileceğimiz bir şekilde geçiririz muhtemelen. Hadi 150 de, istediğini de yersin.

Aileyle evde oturucam.

eski sevgilimle doğaya kaçacağız galiba.

Yaptik gecen ay. Kucuk bir sarap kasabasinda, bir bag otelinde kafa dinleyip, bol bol beyaz sarap icecegiz.

valla plan yapmadım ama büyük konuşmayayım, ankara'da üstüne para verseler yılbaşı dışarı çıkmam.

ceviri dogru.

B dediği cümledeki kelimelerin baş harfleri ya, ona atıfta bulunuyor 7 B diye.
Bizdeki 5N1K muhabbeti gibi.

cevirin dogru ama cumleyi olabildigince az harfle yazip 7B'yi ona gore cevirirsen daha sik olur, atiyorum, "egitim erkekten evladir, erkek evlat x" (sonu icin aklima bir sey gelmedi) gibi cevirip kizima 5E1X'i ogretecegim yazabilirsin. ceviri tirt oldu tabii ama ornek olmasi acisindan yazdim. ugrasmam dersen dipnot olarak aciklayabilirsin.

ben bunun üzerinde çok düşündüm ve dire straits - telegraph road olduğuna kanaat getirdim.

Ann And The Windmill
linl verme demişsin ama ben yine link koyayım dursun.

www.youtube.com

dire straits sultans of swing yeri ayrıdır

bu aralar, Pygmy Lush - It's A Good Day To Hide

Bu bende her dönem değişir, belki günden güne bile değişir. Mini bir liste verebilirim ama

Dream theater - finally free diyebilirim.

Pink Floyd - dogs

Pink Floyd - comfortably numb

Rush - la villa strangiato

Tool - Jambi - lateralus - the grudge - pushit - third eye - jimmy...

Refti - Sen gittin
youtu.be

Sen olsan bari

Massive Attack - Antistar

En sevdiğim şarkı diye bir şey yok. Dönem dönem ruh halime gore daha çok sevdiğim şarkı(lar) var.

Bu aralar bu:
Tindersticks - Bathtime
youtu.be

Ve bu:
Benim donum gül kurusu
m.soundcloud.com

birden fazla var dogal olarak ama bir yildir "soguk gecede battaniye" huzuru veren, sarip sarmalayan, her dinleyisimde yine asik oldugum bir tanesi one cikiyor: zakat mysley. stvore'nin. icime dert oldu, normalde millet populer olmayani seveyim diye ugrasir ben stvore populer olsun istiyorum. hak ediyorlar cunku. boyle muazzam bir sarki 3 kusur milyar insanin youtube'a erisebildigi bir dunyada 20 binle sinirli kalamaz, kalmamali.

Bob Marley - Three Little Birds

metallica-turn the page

Morcheeba - Otherwise
Sophia Urista - New Shine
Blvck Ceiling - Fountains

Ben de dönemlik şarkı severim o nedenle sorunuzu benim için dönemi geçse de hala dinlediğim üçünü yazdım

türkçe: kurşuni renkler - sezen aksu.
ingilizce: jesus to a child - george michael.

www.youtube.com

Feridun Düzağaç - Ağlamıyorum

çocukluğumdan beri müzikle uğraşıyorum, koloratür sopranoyum. son 2 senedir kendi bestelerimi yapıyorum ve onları tanıtmak için uğraşıyorum. şu aralar yerel radyolarda çalmaya başladı.

eğer beğenirseniz belki ekleyebilirsiniz. bu bana gerçekten çok destek olur ama daha önemlisi beğenilmiş ve benimsenmiş olmanı beni mutlu eder.

TÜR: ALTERNATİF/CAZ ve ALTERNATİF/INDIE POP

Arin -(git: youtu.be)
Uzak - (git: youtu.be)

piyasaki en kötü noodle olabilir.

en f/p uygunu foodco ya da dolco markasıyla satılan ve üzerinde insant egg noodle yazan bence.

kötü

bi ara kampta tatilde vs bol tüketiyordum. monosodyumglutamat muhabbetinden sonra bıraktım. şimdi migros ve metro marketlerde banetti var, içinde msg gözükmüyor. arada onu kullanıyorum.
bu tarz noodlelar arada midemi ağzıma getiriyor.
pek tavsiye edilecek bişi değiller ama arada, boşboğazlık etmek istediğimde keyifle gidiyor.

Ben kokusuna dahi tahammül edemiyorum ama kardeşim indomie'ye bayılıyor, hatta f/p açısından çok başarılı buluyor. Geçen gün Kung fu'nunkini almıştı ve beğenmedi.

sanki 10 tane noodle var piyasada da "en kotusu" denmis. cogu markette bulunabilen bir indomie bir de nissin var. ben indomie'yi cok severim, hem suyu corba niyetine gider hem de noodle'in tadini seviyorum. nissin yedigim en berbat sey olabilir, inanilmaz cirkin.

indomie'yi sahsen severim ama olabildigince uzak durmaya calisiyorum elbette, msg'si bir kenara icinde faydali bir sey yok ki zaten her anlamda kimyasal bomba resmen.

çok güzel. ama bayadır yemiyorum ve yemeyeceğim de. çok zararlı gerçekten. bir video izlemiştim insan midesi içindeki görüntüsü korkunçtu.

Bağımlılık yapıyor, bir ara hergün yiyordum kilo olarak dönünce bıraktım.

valla öğrenebilirsen gönülden bravo çünkü aşırı zor bir dil gibi duruyor. gidince görüceksin. genel olarak asya ülkleeri ve tabi vietnam is full of opportunities.

Ben de bu yaz vietnam a gittim ve merhaba demeyi bile bilmediğim için çok kızdım kendime, çünkü aslında konuşacak çok şey var ama eğer ingilizce bilmiorlarsan anlaşmak imkansız hatta bilenle de zor, inanılmaz bi aksan var, bodoslama konuşuyosun. şahane ülke, Hanoi'yi İstanbul'un fıkır fıkır olduğu dönemlerine benzetitim --before the Arab invesion-- çok keşke orda yaşabilsem ama onun içinde vietnamca öğrenmeye gerek yok çünkü çok fazla expat da var.

duolingo'dan ogrenecek olursan en fazla gittiginde iki tabela fazla okuyup belki yerlilerle birkac kelime fazla edersin. duolingo destekci olabilir tamam da su salak sitede antin kuntin alistirmalari yapip dil ogrendigini soyleyen insanlari anlamiyorum cidden, iyi hissetmek ve ego tatmini icin mi yapiyorlar yoksa tek bir kuralini dahi bilmedikleri dilde papagan gibi ayni alistirmalari yaparak ciddi ciddi dil bildiklerini mi saniyorlar merak ediyorum.

в школе сорок девочек
в школе четыре девочки