milli mars ise rusya milli marsi birinci, dogu almanya ikinci sirada benim icin. milli olmasina gerek yoksa, mars sayilir mi bilmem de kizil ordu'nun "В Путь" efsanedir. red army choir - let's go diye aratinca cikar, mobil oldugum icin linkleyemiyorum.

Milli marşlarda İtalyanlarınkini çok seviyom. <3

Michael Schumacher yüzünden sanırım bu sevgi. Bir de euro 2000'den.

youtu.be

Kömünik marslar candir.

Böyle birde kanal var TSK Armoni Mızıkası marşları hoşuma gidiyor :)

www.youtube.com

Favorim youtu.be

marş olarak sayılır mı bilmem de her türlü "Si me quieres escribir" versiyonu

Polyuşko polye tabi ki.

Onun dişinda Katyuşa da olabilir marş sayilirsa.

Bi de sovyet milli marşi dişinda milli marş olarak kazakistan ve kanada milli marşlarını da beğeniyorum

www.youtube.com

Romanya Milli Marşı iyidir.

şu gominis marşı güzel: www.youtube.com

bir de venceremos var. o da güzel. www.youtube.com

bizden de en sevdiklerimden biri. sanırım marş sayılmaz. belki sayılır bilemedim: www.youtube.com

www.youtube.com

Yıldırımlar yaratan bir ırkın ahfadıyız!

Viyana senfoni orkestrasının yeni yıl konserini sonuna kadar izleme sebebim, radetzkymarsch

Sovyet marsi.

3 ay sonra.

normal hissettim. eski sevgilim umrumda değil.

eskiden bu konuda düşüncelerim vardı. ilişkim 4 ay sürmüş olsa bile üç aydan önce başkasıyla görüşmeyi uygun bulmuyordum. görüşene de kızıyordum falan. şimdi zerre skimde değil. başkalarının (eski sevgilim dahil) ne yaptığı umrumda değil. bilmek, görmek, duymak istemiyorum. biriyle görüşüyorsam kendime sadece şunu sorarım: ben bunu yaparak birini aldatıyor muyum, birine zarar veriyor muyum? cevap "yoo" ise üç gün sonra bile görüşürüm, uğraşmıyorum artık. ha gerçekten değer verdiğim bir ilişkiyse üç gün sonrasında zaten kimseyle flört edecek, konuşacak halim olmuyor. kendiliğinden rayına oturuyor her şey. onun dışında 10 günmüş, iki aymış... saymam. ne kendim ne de eski-yeni sevgilim için. bana ne.

benim hepsi 6 ay sonra olmuş, ölçmüşüm gibi. eski sevgili için de 2-3 ay sonrası şaşırtmaz.

Dediğiniz gibi ilişkiye göre değişebilecek bir durum bu fakat şunu söylemek isterim: Aşk acısı 6 ayda geçer

Neredeyse 7 ay oldu son iliskim biteli (5 aylikti) kimseyle ciddi bi sey yasamadim. Ama umrunda degil kim naparsa yapsin

6 aylık bi ilişkiden ayrıldıktan 3 ay sonra başkasıyla tanışıp sevgili oldum, 3 aylık kısımda ciddi olmayan birliktelikler yaşadım.
Bence zamanı yok bu şeylerin. Yaşanan ilişkinin yoğunluğuna göre de değişir tabi.

11 ay oldu. Normal hissedemedim. Birkaç kadınla yattım. Ama birini sevmek çok uzak geliyor.

öncelikle bizim dönemimizde 10.sınıfta bölüm seçimi yapılıyordu, ilk sene bütün öğrenciler standart dersleri görüyordu. Sadece dil öğretilmiyor. Yabancı dil ağırlıklı yalnızca. 14 saat ingilizce, 4 saat almanca vardı bizim. Geri kalan da temel derslerdi.

temel dersler neler? 10, 11, 12'de öğretiliyor mu diğer dersler? 9'da hepsi aynı. aynen 10'da dil oluyorlar. hazırlıkta 1 yılda öğretiliyor. yine de 3 yıl fazla değil mi sadece dil öğretiliyorsa?

sadece yabancı dil öğretilmiyor. eğitim yabancı dil ağırlıklı oluyor. yanlış hatırlamıyorsam benim dönemimde 35 saatin 20'si ingilizce, 2'si almancaydı. diğerleri de işte türkçe, dil anlatım, matematik, kimya vs. seneye göre ne varsa.

"üniversitede bir yıl hazırlık okuyunca ingilizce öğreniliyor" kısmına gülmekle yetiniyorum. üniversitede hazırlık görmesek inanacağız. sen üniversitede bir yıl hazırlık okuyup öğrenirsin o zaman kardeş, üç sene kaybetme boşuna.

e boğaziçi hazırlık gayet iyi. bence dil bölümlerinden daha iyidir.

mat-1, kimya 1 falandır sanırım. çünkü diğerleri işlerine yaramayacak. ama onlar 9'da herkese öğretiliyor. ne gereği var tekrarın?

dille mutluluğu öğretiyorlar.

doğrudan doğruya dil öğretmekten ziyade ydt'ye hazırlık amacı taşıyor bu sınıflar zaten. ağırlıklı olarak gördükleri ingilizce dersi sayısı 11. ve 12. sınıflarda artıyor (seçmeli ingilizce dersi 10 saat, zorunlu 4 saat). 10. sınıfta çoğunluğa ya da başka koşullara bağlı olarak seçilebilir ama sadece +2 saat. 9. sınıf için de aynısı geçerli olabilir, ama olmayabilir de. emin değilim. "haftalık ders çizelgesi" diye bakabilirsiniz.

ha bu arada artık ortaöğretimde "x sınıfı" diye bir kavram da mevcut değil. sonuçta çoğunlukla yine aynı yere çıkıyor ama öğrenciler sınıf değil, ders seçimi yapıyorlar.

eğer üniversitede herhangi bir dil bölümü okumak amacı taşınıyorsa öğrenci de sayısal ağırlıklı derslerden ziyade dil derslerini seçiyor. bu kadar basit.

ne yapılıyor? grammar, vocabulary, reading, çıkmış sorular, deneme sınavları ve benzeri çalışmalar.

Boğaziçi hazırlığa dil öğrencisi gitmez. Sayısal puanla mühendisliğe alınan adam gider çünkü dersi İngilizce görecektir.
Dili o kadar olmayan adam zaten Boğaziçi'ne dil puanı ile giremez.

@windows hayır demek istediğim boğaziçi'nde 1 yılda, lisede 3 yılda öğretilen ingilizce öğretiliyorsa lisede 2 yıl kayıp var. öğrencilere

lisede o kadar hormonla 3 yılda bir şey öğrenilmesi bile büyük başarı bana kalırsa bu leş eğitim sistemiyle.

Liseyi dil sınıfında okumadım ama İngilizce ağırlıklı Anadolu Lisesinde okudum ve iyi ki okumuşum çünkü iyi öğretmenlerle dili ne kadar erken öğrenirseniz o kadar faydası oluyor ve temel oluyor.
Üniversitede eğer yabancı dil ağırlıklı eğitim almayacaksanız hazırlık okuyarak arkadaş ortamı edinirsiniz başka bir faydasını göremezsiniz en azından benim gördüklerim bu şekilde

Adam anlamamakta israr ediyor.

Lisede 2 yillik dil bolumunde YDS'ye hazirlik yapilir. Ingilizce konusma ya da akademik yazi yazma gibi bir gudu icermez.

Universite, yabanci dili kullanmani ogretir. Akademik Ingilizce dersleri verir.

Her Ingilizce ayni Ingilizce degildir. Turkcede zamir konusu ile Osmanli Edebiyati nasil ayni sey degilse, lisedeki dil bolumu ile universite hazirlik ayni sey degildir.

Yazdim o kadar ama simdi cikip madem o kadar zamir gorduler, Osmanli Edebiyatini nasil anlamiyorlar demek ki liselere gerek yok diyeceksin ama :(

tekrar olacak ama... 80 sorudan oluşan bir sınav var ve içerisinde paragraf çözümleme, paragrafın anlam bütünlüğünü bozan cümleyi atma, en yakın ifadeyi içeren cümleyi bulma gibi soru türleri bulunduruyor. eğer öğrenci mütercim tercümanlık, ingilizce öğretmenliği, ingiliz dili ve edebiyatı gibi yks-dil puanıyla alan bölümlerden birine gitmek istiyorsa seçmeli ingilizce derslerini seçip buna göre çalışıyor. ağırlıklı olarak 11. ve 12. sınıf. dil öğretilmiyor, sınava hazırlık yapılıyor diyorum çünkü sınavda dört temel dil becerisinden olan listening, writing veya speaking yok.

karşı argüman nedir şimdi onu da merak ediyorum. adamlar sayısal dersleri seçip mi ydt'ye girsinler? ya da toptan mı kaldırılsın liselerden ingilizce dersleri? yok yok, merak etmiyorum.

şimdilerde nasıl oluyor bilmiyorum ama benim zamanımda eğitim neredeyse tamamen yds üzerineydi.
o zamanlar ilkokul ve ortaokulda öğretilen ingilizceden hayır gelmiyordu, o yüzden bölüm seçilen ilk senede ingilizceye neredeyse en baştan başlanıyordu. çünkü herkesin temelini aynı varsayamıyorsun.

ben bölüm seçtikten sonra 1 kere bile matematik, fizik, kimya, biyoloji dersi görmedim. ilk sene coğrafya vardı, sonraki 2 sene o da yoktu. ağırlık ingilizce, ingilizce dersleri 2'ye ayrılıyordu. biri okuma yazma, biri grammar. 2 sene almanca gördük, son sene almanca dersinde yds deneme çözüyorduk.ayrıca türkçe edebiyat ve dil bilgisi dersi vardı. tarih vardı, felsefe ve sosyoloji vardı. bi de din, vatandaşlık, beden falan oldu ara ara.

ağırlık ingilizce, sonra da türkçe edebiyat ve grammar derslerindeydi yani.
biz son senenin ilk dönemi haftada 1, ikinci dönemi de neredeyse her gün yds çözüyorduk. yani son seneye kadar öğrenme işini halletmiştik, arada derslerde abidik gubidik kimsenin kullanmadığı kelimeler, yapılar görüyorduk. ama hiçbir zaman konuşma ağırlıklı dersimiz yoktu, muhtemelen bizim ingilizce zümresindekilerin konuşma pratikleri olmamasından dolayı. tamamen yds odaklı çalıştık, 32 kişinin yarısından fazlası 80 üstü net yapmıştı, full çekenler de vardı 3-4 tane. o zamanlar 100 soru vardı tabii.

dil öğrenmenin fazlası olmaz, ingilizcesi b2 altı olan kimseye de 1 sene hazırlıkta ingilizceyi tam olarak öğretemezsin. dil öğrenmek sonu olmayan bir uğraş, nereye kadar öğrenirsen dili tam olarak bilmiş oluyorsun, burası da muallak. o yüzden kayıp değerlendirmek anlamsız çünkü ingilizce ile daha çok haşır neşir oluyorsun.

daha efektif kullanılabilir mi, evet. mesela ikinci dil genelde öylesine anlatılır okulda. çok baba bir okul değilse ya da alman, italyan, fransız lisesi değilse ikinci dil çok kenarda kalıyor.

I just had sex - the lonely island ft. akon ve who said we're wack yine the lonely island

oomph - alles aus liebe

eski sevgilimi inanılmaz özleyip gece gündüz ağladığım dönemlerde aklımdan her ne geçtiyse harfiyen dero gardaşım yazmış. çok isterdim "bu şarkının sözlerini ben yazdım, bu benim eserim" diyebilmeyi. çünkü hissettiğim ama bu kadar kısa ve öz bir şekilde kelimelere dökemediğim bir şeydi.

ergen gibi neue deutsche härte sapığı olmamın bir nedeni de bu: 10 şarkıdan 9'u "ulan bunu ben yazabilmeliymişim" dedirtiyor, adeta "dostoyevski bu romanında beni anlatmış" hissiyatı uyandırıyor.

(fun fact: anam başörtülü, namazında niyazında kadın. alles aus liebe ve du riechst so gut'u çok seviyor jsfjsj, hatta ben aradığımda zil sesi olarak du riechst so gut çalıyodu eski telefonunda ahaha)

Unutmamalı-Tarkan

morrissey - let me kiss you

Eagles - Hotel California
Mazlum Çimen - Feryad-ı İsyanım

iki defa oy kullandım ama olsun o kadar.

ASAP Rocky - Been Around The World

Eski sevgili yok, aşk yok. Yeni yaptırdığın saç, ojen, rujun umrumda değil. Takılıyorum kafama göre şarkısı. Temiz kafa.

ne me quitte pas
layla-clapton
iz bırakanlar unutulmaz
hurt-johnny cash

King Crimson - Epitaph
Tim Buckley - Phantasmagoria in Two
The Smiths - Last Night I Dreamt That Somebody Loved Me
Büyük Ev Ablukada - Evren Bozması

insanlar genel olarak baslarina bir bela gelir korkusuyla bu benzeri sorulara bile cevap vermeye korkuyor. fikirlerini ozgurce ifade etmek icin konusmaya ve yazmaya korkuyor. ben dahil.

turkiye'deki mevcut atmosferden endise duyuyorum. uzuluyorum. hepsi bu.

medyanın iktidar güdümünde olması, ana haber bültenlerinin komik videolarla dolu olması mide bulandırıcı ama abartmayın isterseniz? ciddi ciddi "kuzey kore'den ne farkımız kaldı" diye sormuyorsunuzdur umarım.

Kuzey Kore hakkında hiçbir şey bildiğini zannetmiyorum.

Escape from camp 14. Bu kitabı oku.

Kuzey Kore'den farkin halen serbest piyasa ekonomisine sahip olman, halen muhalif oldugunu beyan edebilmen, halen mulkiyet hakkina sahip olman, halen yurtdisina cikabilmen, halen turist kabul ediyor olman, halen seyahat hakkina sahip olman, halen internete sahip olman. Iran dersen evet haklisin, Iran'dan cok farkimiz kalmadi evet gidisat kotu evet tunelin ucu bombok bir yere cikiyor ama abartmayin bu kadar.

Hatta bu aralar ulkenin bu halde olmasinin sebebini biraz da muhalif insanlarin ve partilerin bu sacma abartmalarina baglamaya basliyorum. Cunku mesnetsiz iddialar karsidaki yanlisligin ana noktalarini ortmeye yardimci oluyor. Atese benzin dokmek sana fayda saglamaz icinde sen de varsin o ulkenin. Madem iktidar el degistirmiyor, iktidardakinin kafasini degistirmeye bakmak gerek.

Şu anda onlardan iyiyiz
Ama ilerde Pakistan'a benzer bişey olacağız.

Cumhurbaşkanı olacak tabi gazetelerde, yani ülke içindeki bircok şey onunla bağlantılı gelişiyor ya da değişiyor, illa ki bir rolü var, o açıdan tabii ki olacak diyorum, içinde olduğu bir şeyden bahsederken, onu es geçerek nasıl haber yapacaklar.

Yanlilik/tarafsızlık kısmını diyor isen (en son gazete okuyusumun üzerinden 10 yıl geçmiştir) ben gazeteler ve gazetecilerin hepsinin yalan söylediğini düşünüyorum, kimin adına söyledikleri benim için bir şeyi farkettirmiyor. Hatta abartayim, gazetesi ve gazetecisi olmayan bir ülke özgürlüğün simgesi olabilir ^^

Bizde internet biraz da olsa var, onlarda yok...

Gasteyi salla ya, o ozel tesebbus. Onceden de patronlarin elindeydi simdi de onlarin elinde. Sanki eski halleri cok duzgundu. otobus ureten unlu alman firma durduk yere yanip 41 kisiyi oldurdugunde ne yazmislar ac bak. Firma ceza almasin diye neler cevirdiler, ceza veren hakimi mardine surdurduler.

Gazete onemsiz ama internetin durumu kotu. viki kapali, butun *orno siteler kapali, vpn kovalamaktan cigerimiz soldu.

ikincisinde öyle kullanılmasının nedeni böyle bir sürecin var olması ve hala devam ediyor olması. yani şöyle mesela: "ben hiç para düşkünü bir insan olmadım" yani hala değilim. "I haven't been a person who is fond of money" gibi.

10.'da ise edilgenlik giriyor işin içine. eğer daha kolaylaştıracaksa have been ile fiilin üçüncü hali kullanıldığında edilgen oluyor.
yani ona bafta ödülü verildi demek istiyor.

"I have been kicked five times in my balls" taşaklarımdan beş kere tekmelendim anlamında mesela. ya da "I have been awarded because of my good work" iyi çalışmam nedeniyle ödüllendirildim gibi.

bu arada bazı bariz hataların var. didn't learned yerine didn't learn demen lazım. haven't olsaydı learned olurdu. oranın cevabı hadn't learned. ama didn't learn de bariz yanlış olmaz. bu tür şeylerde sınavlarda nasıl yanıtlar istendiğini bilmiyorum. genelde TOEFL falan bu kadar detay şeyleri sormuyor mesela.

Present Perfect iki durumda kullanilir:
1)yakin gecmis ve tumuyle bitmemis olaylar
2) deneyim

2.soruda hayati bitmedi ve hep boyle olmus ve etkilerini gormus. 10.soruda da deneyimlerini anlatiyor, odul almis.

Edit: yukaridaki yaziyi okudum. Edilgenlikle present perfect'in alakasi yok.

ilkinde zamana yayılmış bir durumdan bahsediliyor ve daha da önemlisi kesin bir zaman aralığı yok. hayatı kolay değildi. uzun bir süreç. başlangıcı ve bitişi belirsiz. net bir şey yok. o yüzden perfect.

ikincisinin edilgenlikle alâkası yok. "he was awarded" da edilgen olurdu, "i was kicked five times in the balls" da edilgen olurdu. ikincisinde perfect kullanılmasının sebebi, sürecin devam ediyor olması. adam yaşıyor ve yeni bir film üzerinde çalışıyor. yeni ödüller alabilir.

öğretmen olmayacak ve ingilizceyi başka birine öğretmeyeceksen bu konular için canavar gibi okuma yapmanı tavsiye ederim. konuşurken ve yazarken neredeyse hatasız kullanırım ama açıklarken zorlanıyorum. elin oğlu nasıl kullanıyormuş, onu görüp aşina olunca sen de kapıyorsun kullanımı.

Konu dışı olarak. Hocam bu okumayı nerelerden yapalım. Dil öğrenme kitabi mi alalim? İngilizce roman mi alalım? Reddit mi okuyalım? Alanımızda alakalı makale mi okuyalım?

10'daki örneğe edilgen değil diyen ya ingilizce ya türkçe bilmiyordur.

bana daha çok ingilizceyi türkçe kitaptan öğrenmişsiniz gibi geldi koçlar.

@bohr atom modeli, yanlış anlıyorsun. "cümle edilgen değil" demiyoruz. "cümlenin edilgen olmasıyla perfect tense kullanımının alakası yok" diyoruz. çünkü "he has been awarded" gibi "he was awarded" da pekala edilgendir ve görüldüğü üzere perfect kullanılmamıştır. perfect tense edilgenlikle alâkası olan bir şey değil. sen diyorsun ki edilgen yapı olduğu için has been. ben de diyorum ki "was" da edilgen yapı olabilir gayet, cümlenin edilgen olması perfect tense'le ilgili bir durum değil.

@westblack, hocam ben zamanında ingilizce öğrenirken popmundo diye bir oyun oynuyordum. onun yabancı forumlarında sürterdim deli gibi. reddit olur, roman olur (daha düşük düzeyli bir şey olsa daha faydalı olur aslında), forum olur, gazete olur... çok fark etmez. amaç, bu dili konuşan insanların nasıl kullandığını görmek.

Kimse "edilgen degil" dememis ki? Ingilizce hatta bu durumda Turkce bilmeden su dil sorularina yanit verenlerden gercekten rahatsiz oluyorum.

Az uyku subjektif bir kavram. Bana göre mesela 6 saat ideal uyku. Bunun altı az, üstü çok.

Şahsen hafta içi / hafta sonu ayırt etmeksizin günde 6 saat uyuyorum. Çoğu sabah alarmsız kalkarım. Önemli olan ritmi bulabilmek. Ritmi tutturduktan sonra (özellikle her gün aynı sürelerde uyuyup, mümkünse aynı saatte yatıp-kalkarak tabii) gününüzün daha enerjik ve dolu geçtiğini fark edeceksiniz.

Uykuya yedirdiğiniz sabahlara üzüleceksiniz.

erken uyumak çok önemli. insanların çoğunda melatonin hormonu gece 11-4 arası salgılanır. ışıktan uzak olmak ve uykuda olmak gerekiyor bu hormonu üretebilmemiz için ancak bir çok kişi bu saatlerde uyanık olduğu için etkisini göremiyor.

araya girerek sunu sormak istiyorum ben de. az uyuyan arkadaslar, hatta alarmsiz uyananlar sabah kacta uyaniyor mesela? kis aylarinda sabah 8de gunes daha yeni doguyor. e ise gitmek icin daha erkenden uyanmak gerekiyor. nasil zinde uyanabiliyorsunuz karanlikta? tatillerde alarmsiz kalkiyorum ve kisin 9 bucuktan once kalkamiyorum kacta yatarsam yatayim. yattigim saati de dusununce tam bi vakit israfi.

www.bbc.com Böyle bir haber okudum bugün. Bir süre sonra beynim yandı ama bir bakın isterseniz.

soruya cevabım yok ama askywalker'ın verdiği linkteki "uzman" gibi tiplere nefretimi kusmak istiyorum ben de müsaadenle. tutturmuşlar bir rem uykusu, döngüsü... yahu bunu çocuklar bile öğrendi zaten artık. insan ne kadar zamanda uykuya dalacağını kestiremiyor ki. makina mıyım ben yatağa girdiğim an gideyim? yeri geliyor 1.5 saat dönüyorum, yeri geliyor 12 dakikada dalıyorum. "6'da uyanacaksanız 1'de yatağa girin" ne demek? e girdim, 3'e kadar uyuyamadıysam ne yapacağım? uykuya dalmak üzereyken yeni alarm mı kurayım mesela, o zaman uykum kaçmayacak mı?

tamam önemli olan döngü tamamlamak da ben uykuya ne zaman dalacağımı kendim seçemiyorum. hele ki "15 dakika içinde dalsam iyi olur" baskısıyla hiç dalamam. keşke "tam uyku"ya geçtiğimiz anı hesaplayıp, buna göre döngünün bitiminde, uygun bir zamanda bizi ayağa dikecek türde alarmlar olsa. o zaman çok güzel olurdu.

o yapılana kadar bu uzmanlar "rem uykusu" geyiğini bıraksın bence.

Az uykuya alışmak gerekiyor. Düzenli olarak aynı saatte yatıp uyuyup aynı saatte uyanınca vücut alışıyor. Bu uyku miktarı da 6 saat civarı olunca öyle uyuşukluk kalmıyor.

Ayrıca zinde olmak istiyorsan daha aktif olmak zorundasın. Gün içinde vücudunu kullanmazsan gece yattığında dinlenemezsin. Zaten dinlenme halindeyken yatağa girdiğin için hemen uyuyamazsın zaten.

Asker gibi yaşarsan asker gibi zinde olursun. Götündeki kasların odundan oyulmuş gibi sıkı olması lazım zinde olmak istiyorsan. Vücudunu daha çok kullan, yorul, 6 saat uyu, kalk, bu düzeni 1 ay devam ettir zinde olursun zaten.

Meditasyon yaparken alıştım. Ama kolay olmadı + birkac ay aldı. Şu an birkaç gün 2-3 saat uykuya, bı hafta 4-5 saat uykuya tav olabiliyorum.

Her gün aynı saatte kalkmaya çalış.

ben de çok merak ediyorum bunu, az uyku 3-4 günden sonra direk negatif feeedback veriyor

spor yaparak ve guzel beslenerek. hayatimda en az uyku ile yasadigim zamanlar sabahlari ve mesai cikisi 1-1.5 saat spor yaptigim zamanlardi. gunde 5-6 saat uyku ile son derece dinc kalabiliyordum.

O.

Gigi Hadid

data.whicdn.com

genel desen cevap verebilirdim de şu anlık, mevcut ihtiyaçlarıma göre düşünmem gerekirse kimseye aşık olamam ya. şu anki temel istek ve eksikliklerimin hiçbiri insanla giderilebilecek şeyler değil çünkü.

gerçi birisi dev ekranla eve gelip, "khl playoffları başlıyor guzum, çanak antenini falan da ona göre ayarlıcam ben, rusya'dan bütün yayınları çekicem sana" dese aşık olabilirdim ama neme lazım aq bu durumda nevzat abiye aşık olmam lazım, tövbeler olsun ://

***

senin aşkın benim memlekette bu arada, iç ısıtan gülümseme demişsin...

pbs.twimg.com

hahaha. der meister kardeş, i.melih'in daha bana uygunu olsa evet belki aşık olabilirdim. hayır diyemiyorum.

hastayım, nefesi kuvvetli birisi iyi olabilirdi :D

kimse. çünkü ilk görüşte aşık olan birisi değilim :p

Mutfağı toparlayacak birine olabilir.

Elinde sütle gelip bana bir bardak dolduran şanslı kişiye aşik oldum gitti. Bak bir bardakla gelmiyor, çok sütle geliyor, şmdilik bir bardak dolduruyor. uu beybi. Bu arada süt bi yana zaten aşıksak soruyu nasıl cevablayalım ? (*-*)/

Yokta ne yapalım. İşçilerimi eve mi göndereyim ? Atölyeyi kapatıp evde düşünüp duralım mı ? İktidarların kullandığı en önemli zafiyet bu zaten. Ne yapacaklar toplu olarak ülkeden mi kaçacaklar diye bakıyor olaya. Suyun 1 parmak üzerinde burnumuzdan nefes alarak mücadele ediyoruz, ayağımız yosuna deyse de bırakıp gidecek ülkem yok. Karaya ayak basana kadar mücadeleye devam. İstediğiniz cevaplar değil biliyorum ama hayattaki tek önderimin dediği gibi '' Umutsuz durumlar yoktur, umutsuz insanlar vardır. Ben hiçbir zaman umudumu yitirmedim''

benim zerre umudum yok. ne ekonomi ne de başka hiç bir şeyin düzeleceğini sanmıyorum. kafama da takmıyorum.

umut artık sadece bir erkek ismi :( şeklinde romantizm yapıyorum.

yakın vadede umudum yok, en büyük hayallerimden ve isteklerimden biri yurtdışına çıkmak. gelgelelim, benim bir tane vatanım var ve en azından lafta bile olsa hala laik ülkeyiz, cumhuriyetimiz var, okumuş etmiş insanımız var vs... yurtdışına gidenler sonsuza dek orada kalacak diye bir kaide yok. daha iyi bir yönetimle beyin göçünü kısmen de olsa geriye çevirmek mümkün olabilir.

rezil bir nesil yetişiyor, bu sadece hükümet değişikliğiyle düzelecek bir sorun değil ama ben ister istemez sürekli olarak "o kadar da kötü değiliz" diyorum. ki bence değiliz. türkiye'den en çok şikayet eden, sürekli gitme konusunda mızmızlanan insanlardan biriyim. yurtdışında sadece belarus ve ukrayna gördüm ama farklı ülkelerden arkadaşlarım var. neblim, bakınca cidden özellikle de kendi yaşadığım yer (ankara) için çok şikayet edemiyorum ben. zaten sığır gibi yaşayan bir öğrenciyim, standardım her halükarda düşük. 3-5 yıl acı çekeriz belki ama eğer bir şeyler düzelecekse yine düzlüğe çıkarız gibime geliyor.

kısaca hayatıma devam etmek için ümitli olmaktan başka bir şansım yok benim. kafama bomba düşmediği, kötü şartlarda bile olsa yaşadığım sürece de o umudu koruyacağım. emin ol şu an taş üstünde taşın kalmadığı suriye için bile umudu olan suriyeliler vardır.

şahsen her zaman daha iyisini isterim, eksikleri görmeye ve geliştirmeye çalışırım, "buna da şükür" deyip biat etmek istemem ama bunu yaparken olumlu tarafı görerek biraz sakinleşmek de gerekiyor. evet daha iyisi olabilir ve olsun, bunun için mücadele edelim ama hep bu zihniyetle yaşarsam ben üzüntüden geberip giderim. ben ömrümü almanı, polonyalıyı kıskanarak geçirmek istemiyorum. evet berlin'de bisiklet sürmeyi, leipzig'de HYPEZIG diye hap atmayı istiyorum ama olmuyorsa da olmaz yani, ankara'da olanla yetiniriz. bakıyorum ankara'ya... bisiklet sürülüyor mu? evet. hap var mı? evet. eh yani. idare ediyoz. ümidimiz neden olmasın? ümitsiz nasıl yaşayalım? ümit var. hep var.

benim var ama 2040'dan sonrası için, birkaç nesilden sonra daha dengeli bir toplum olacağımızı düşünüyorum.

umudum yok
değişim günün birinde olsa bile bizim görebileceğimizi düşünmüyorum
hiç karşılaşılmadık bir dönüştürülmüş; cahil ve ahlaksız bırakılmış, en kötüsü sevgisiz bırakılmış nesil geliyor akın akın.

soruna cevap ; bu ölümü gerçeğine rağmen onu unutup yaşayabilmek gibi. gündelik işlere dalıp idare eder gibi davranıyoruz.

ek:kısa/uzun vadede yurt dışına gitmeyi düşünüyorum. (daha önce ingilterede yaşayıp, geziden "umutlanıp", çevremin tüm itirazlarına rağmen hala bir umut olmalı diyerek tr'yeye dönmüş biriyim.)

Güzel günler geride kaldı Türkiye için. Ama her kriz, her çalkantı kendine yeni fırsatçılar doğurur.

Düşünsene Suriyeli bir orta direksin, bomboş fakir bir hayatın var birden iç savaş çıkıyor kendini Türkiye'ye atıyorsun, ordan Almanya derken hayatın iyi yönde değişiyor.

Veya bir ağır kriz öncesi iyi pozisyon alıyorsun elinde dövizle, sonra parasızlıktan kırılan piyasada gayrimenkul topluyorsun, şirket satın alıyorsun vs.

Veya yeni bir hükümet geliyor, despot bir popülizmle inşaata abanacağını öngörüyorsun, iki suyuna gidiyorsun bütün ihaleleri sana kalıyor.

Ülke dediğin nedir ki? Sen ben o biz siz onlar. Banane ondan, senden, sizden. Ben bana bakarım bize bakarım.

Bir de böyle düşün.

Bu gibi konulara umut,inanç,hayal şeklinde yaklaşmanın çok sağlıklı olmadığını düşünüyorum. Bahsettiğiniz şeyler (ekonomi,refah,eğitim,adalet,liyakat) az çok ölçülebilen şeyler ve geçmiş dönemlere ve diğer ülkelere bakılarak gidişatın ne olacağı kolayca tahmin edilebilirler.

Konuların çoğunu hükümetle bağdaştırmışsınız. Aslında bu da bir noktada mantıksız. Bu hükümet eylemleriyle ve içinde barındırdığı insanlarla bu ülkenin bir yansıması. Bu adamlar ve onlara oy verenler başka yerden gelmediler. Bundan 20 yıl önce başka partilerde bulunuyorlardı veya başka partileri destekliyorlardı. Düşünce sistemleri pek değişmedi.

Türkiye'nin yakın geçmişindeki sürece bakalım. Hiçbir zaman bahsettiğiniz konularda ideal düzeylere ulaşılamadı. Hatta belli bir döngü tekrarlanıyor. Tek başına iktidarlar geliyor ve sonrasında 1.5-2 yılda bir seçimlerin yapıldığı siyasi istikrarsızlık dönemi başlıyor. Aynı döngünün bir kez daha tekrar etmesi muhtemel. Bunun sebebi siyasi sistem vb değil. Halk bunu istiyor.

Kimilerinin hayal ettiği veya umut ettiği radikal değişimler, büyük travmalar veya sorunlar sonrası yapılabiliyor. Nasıl bir insan kötü bir özelliğini değiştirmek için major bir sıkıntı yaşamadan harekete geçmiyorsa, ülkeler de böyle sorunlar yaşamadan değişmiyor.

Peki ne yapmalı? Birkaç seçenek var.
1- Yaşadığı ülkeyi tanımadan umut ederek bir şeylerin değişmesini beklemek. Sürekli hayal kırıklığına uğramak ve en sonunda kabullenmek.
2- Durumu kabullenip işine bakmak. Türkiye'deki eğitimli bireylerin çoğu bunu yapıyor zaten. Ben de bu gruba dahilim. Çözüm değil ama kafa rahat.
3- Yurtdışına gitmek. Kesin çözüm bu olsa gerek. İnşallah ben de bu gruba girerim bir gün.
4- Burada iyi şeyler yapmaya çalışıp, bir şeyleri değiştirmeye çalışmak. Evinin önünü süpürmek gibi biraz. İç huzuru sağlayabilir. Ama aynı 1 gibi hayal kırıklığına uğraması muhtemel.

1. düşmeye 25 kalmaya 2.50 verirdim. ki bence düşmez.
2. 2.50 a 500 tl yatırır 25 orana 50 tl yatırırdım.

oran değil de yüzde olarak sorulsa daha iyi. düşmeye 25, kalmaya 2.5 oran veren bahis bürosu batar çünkü. tek bir olay için bahis oranı belirlemek mantıklı değil. bahis hacmini bilmiyoruz, sermayeyi bilmiyoruz vs... kalma oranı %90, düşme oranı %10.

ligde kalma oranı çoook düşük olacağı için riske girip de yüklü para yatırmam. düşmesi için küçük bir miktar oynayabilirim sürpriz olarak.

fener küme düşmez. "düşürmezler" demiyorum. "hakemler yardım eder, baronlar izin vermez" demiyorum. fenerbahçe kendisi düşmez. korkunç bir sezon geçiriyorlar ama düşme falan çok abartı. gördük işte, küme düşüyorlardı ne oldu, üst üste iki maç kazandılar.

ha şu an düşme hattıyla aralarında averaj farkı var ama bunun nedeni ankaragücü, rize ve erzurum üçlüsünün bu süreçte oldukça formda olması. bu takımlar (ve diğerleri) kalan haftalarda bu istikrarı sürdüremez. fener ise her zaman "üç maçta iki galibiyet" çıkarabilecek durumda.

fener düşmez. matematiksel olarak ihtimal olduğu için yine oran açılır tabii ama dediğim gibi yüzde olarak taş çatlasa %10 verilir.

Türkiye’de değil başka bir ülkede olsak net %50. Düşmeye kalmaya aynı oran derim. Belki kalma ihtimali bi tık fazla.
Lakin burası Türkiye. Fener düşmez. Kalmasına 1.50 falan verseler herkes malını mülkünü satıp basar.

düşme: 150.00 kalma: 1.25,

yatırılan para: düşme 50 tl, kalmaya yatırmam.

fenerin mevcut durumda maç kazanması çok zor bunu görüyoruz. daha dün rezil bir yenilgiye daha imza attı. içeride bir nebze puan alabilme ihtimali olabilir ama ben kalan fikstürde deplasman maçlarından yalnızca kasımpaşa ve alanyaspor maçlarında 3 puan alabileceğini düşünüyorum. diğer alt sıradaki takımların performansı da büyük ölçüde belirleyici olacaktır.
beşiktaş maçından puan alamazsa fener %50 %50 olur ihtimaller.

1. dolarla veya euroyla gidip orada grivna'ya çevirmek en mantıklısı. ukrayna'da direk tl'yi grivna'ya çeviren az yer var. ama dolar euroyu hepsi çeviriyor.

2. ben üstteki gibi yaptığım için bilmiyorum.

3. bkz cevap 1.

4. telefonda da gösterebilirsiniz. dönüş uçak biletinizi ve yanınızdaki nakit parayı da göstermenizi istiyorlar.

5. varmazlar.

6. müşteri değerlendirmeleri iyi olan bir yer seçerseniz hayır.

7. hangi saatte gideceğinize bağlı, bazen havaalanı o kadar kalabalık oluyor ki bagaj vermeyecek olsanız bile kapıya gitmeniz çok uzun sürüyor. ekstrem bir durum yoksa 1 saat önce havaalanında olsanız yeter diye düşünüyorum.

Peki, harcamalarımı kredi kartı ile yapmamı önerir misiniz?

1) ukrayna parasına değil, euro veya dolara çevirmen gerekiyor.

2) vardır ama türkiye'den ukrayna parası (hrivna) alma.

3) vardır ama ukrayna'dan türk lirasıyla hrivna alma.

4) pasaport memurlarının bir kısmı dangalak olduğu için elinde fiziksel belge olması daha iyi olur. someonewalksalone nakit paranı göstermeni istiyorlar demiş ama odessa'da bana özellikle "gösterme" dediler teklif edip "istiyorsanız göstereyim?" dediğim halde. çok farklılık gösterebiliyor pasaport memurlarının tavrı.

5) çok şüphe çekecek bir durumun yoksa bunun peşine düşmezler, uğraşmazlar. isterlerse teyit etmek için oteli arayabilirler ama ben öyle bir şey olduğuna şahit olmadım. booking'den ahır rezervasyonu yaptırsan bile genelde "hmm tamam iyi uygunmuş" diyorlar.

6) ukrayna'da 6-8 kişinin kaldığı odalar derken? hostelden bahsediyorsan, başına bir iş geleni duymadım. diğer her ülkede olduğu gibi hırsızlığa karşı dikkatli olmakta fayda var, onun dışında bir şey olacağını sanmıyorum.

7) ukrayna'da diyorsan 1.5 saat bile yetebilir ama istanbul için soruyorsan genel kurallara riayet edip erken gitmekte fayda var.

***

para çevirme konusunda yapılması gereken şudur: ukrayna'ya euro ya da dolarla girilir. paralar hrivnaya orada çevrilir. dönerken de hrivna bozdurulup dolar veya euro alınır. onlar da türkiye'ye gelince türk lirasına çevrilir.

ukrayna'da türk lirasını hrivna yapabilirsin tabii ama hem her yer yapmıyor bunu hem de kur berbat. normalde şu an 1 türk lirası 5 hrivna civarında. ukrayna'da bir türk lirasına karşılık sana maksimum 3.25 türk lirası verirler. o kadar bile olmaz, ben en yüksek 3'ü gördüm.

ben önceden pasaportla giriş yaptığımda kimse ne otel rezervasyonu ne dönüş bileti ne para durumunu sordular. bu uygulama yenimi çıktı? yoksa bunlar kimlikle girenler içinmi?

1- grivna alabilirsen istanbul'dan al, alamazsan dolar götür yanında
2- muhtemelen vardır eminönü civarlarında
3- zorlanırsın gerek yok
4- telefondan gösterirsen de olur
5- eğer kıllık yapacaksa oteli arayabilir, ama bu yüzde 1 falandır
6- pek tavsiye etmem
7- sabiha gökçen'den gideceğini varsayarak 1 saat önce xray sırasına girmen gerek en az.
8- kredi kartıyla alışveriş yapabilirsin
9- ben pasaportla girdim yine sordular dönüş biletimi vs

Kredi kartı kullanabilirsiniz ama genelde bankalar harcanan para birimini dolara çevirip dolardan TL'ye çevirerek ekstrenize yansıtıyorlar, tabi TL ekstresinden bahsediyorum, kur farkından ötürü nakit harcayacaginizdan daha fazla harcamış bulabilirsiniz kendinizi, bu dediğim sadece Ukrayna için geçerli değil tabi ki.

@deepest Pasaportla girişte de belgeleri sorabiliyorlar, biraz şans meselesi, sanırım ilk girişi olanlara özellikle soruyorlar bilgileri.

her öğünden sonra yediklerinizi fat secret'a ekleyin. kendisi toplayıp gösteriyor.

Ben hissederek ilerliyorum. O gun az kolati almissam zaten hissediykrum bugun cok az yedim biraz dsha yiyeyim diye.

bence genel olarak yediklerinin kaç kalori olduğuna bakmak yeterli. hassas hesap yapmaya kalkınca çabuk bunalıyor insan, bırakıyor. tabirimekruh yediğini fat secret'a ekle demiş de o iş o kadar kolay değil. kuru fasulye yedim diyelim. içine koyduğun salçası, soğanı, yağı vs. aynı mı olacak? hepimiz belirli ölçülerde, çok kolay ölçülebilen şeyler tüketmiyoruz. kaşarlı-sucuklu tost yapsan tek tek tartıp kalorisine bakman gereken şeyler ekmek, kaşar, sucuk, sürdüğün yağ vs... yani tam ölçüm yapmak, kalorisi belirli ve hazırlık gerektirmeyen bir yiyecek değilse, hemen hemen imkânsız.

en fazla "ortalama bir tabak kuru fasulye kaç kaloridir?" diye düşünüp, o değeri not edebilirsin. ha çok uğraşırsan evet %90 küsür başarı oranıyla kalori değerini çok yakından tayin edebilirsin ama sen de takdir edersin ki kimse bunu sürdürecek kadar işsiz olamaz.

bu kalori sayma işini makrolara da çok dikkat etmesi gereken, ağır spor yapan birisi değilsen çok da sallama derim. ben kendi adıma 1800 sınırı koydum kilo verirken. yediğim şeylerin kalorisini aşağı yukarı kaydediyorum. protein yedim mi? kursağımdan sebze geçti mi? su içtim mi? işlenmiş üründen, şekerden uzak durdum mu? aldığım kalori en az 1300-1400, en fazla 2000-2100 aralığında mı? öyleyse gerisi hikaye. nitekim bu yöntemle çatır çatır da kilo veriyorum pek kasmadan.

yoksa işte ben gofret yiyeyim, vay efendim 200 kalori boşluğum var lokum yeme hakkım doğdu vs. diye kasarsan ohooo içinden çıkılmıyor o işin. 200 gram yağsız tavuk göğsü yersen bunun kalorisini hesaplayabilirsin ama "yemek" pişiriyorsan hesaplayamazsın.

yazio diye bir app var cok memnunum. bir de apple watch hep kolumda. sorunsuz

@der meister zaten her yediğini tamı tamına hesaplaman imkansız, bu programlar sana ortalama bir sayı veriyor. bir tık daha az ya da fazla kalori almış olunabilir gayey normal. en iyi yöntem ve program bu bence.

kalorinin yanı sıra yaptığınız egzersizleri de ekleyebiliyorsunuz, yine ne kadar yaktınız ne kadar aldınız hesap ediyor.

ben bir iki defa düşündüm, beyoğlunda yaşıyorum. burdan kaçmam mümkün değil. sonra vazgeçtim düşünmekten.

Maltepe deyim. Planım yok

Ben de eskiden çok korkuyordum ama bizim kişisel olarak alacagimiz önlemler çok kısıtlı; devletin bir şeyler yapması gerekiyor, sagolsunlar onlar toplanma alanlarina ev dikmek ile meşgul. O yüzden boşu bosuna düşünüp anksiyete krizlerine girmeme gerek yok deyip boşverdim uzun süredir. Deprem çantamız var, nispeten güvenli bir binada yaşıyoruz ama o kadar. Sağ kalsak da yaşayabileceğimiz kesin değil sonucta.

Umalim da bize denk gelmesin.

ben ankara'ya taşındım ama istanbul'da yaşamak zorunda olanların da ümitsiz olmaması gerektiğini düşünüyorum. enkaz altında kalırsanız şansınız çok az tabii ama belki oturduğunuz apartman yıkılmayacak? en azından ilkyardım çantanız, sizi 3-5 gün götürecek kadar temiz su, konserve vs. bulunsun. olası bir depremin korkunç olacağına şüphe yok ancak viyadüklerin çökmesi biraz abartılı geliyor bana. kaos büyük olsa da "istanbul'a ulaşmak mümkün olmayacak" gibi bir durumun olacağını zannetmiyorum. ilk 3-5 gün aşırı zor olacaktır ama sonrasında hayatta kalanlar ve ölümcül yarası bulunmayanlar kurtulabilecektir.

deprem anında ne yapmanız gerektiğini bilin, kendinizi birkaç hafta dışarıdan destek almaksızın yaşayabilmeye hazırlayın. bina üzerinize yıkılmazsa şansınız hiç az değil.

99 depreminde dedem ve babannemle adapazarındaydık. Orada bile İstanbul'a geri dönmemiz 1 ayı bulmuştu. Sağımızda solumuzda arama kurtarma çalışmaları yapılırken öyle dışarıda oturup bekliyorduk. Yollar kapalı, afedersiniz ceset kokuları, toz duman, insanların çaresizliği falan çok kötüydü ya. Çocuktum o zamanlar ama hiç unutamam, bunları tekrar yaşamak beni çok korkutuyor.

Planlara gelirsek, plan falan yok. Adapazarından bile aylar sonra çıkıyorsak, istanbul gibi bir yerden çıkamayız. Yan evin büyük bir bahçesi var, 20 yıllık komuşumuz ve ordulular. Onlarla bahçede oturur bekleriz işte 99'da olduğu gibi. Bizim mahalle yıllardır birbirini tanır, bu deprem olursa herkes birbirine yardımcı olur diye düşünüyorum. Haa zaten bu ev yıkılırsa ben ölmüşüm ölmemişim farketmez :D Yıkılırsa ve ben dışarıda olayım beni öldü sayın zaten derim. Yaşamam o saatten sonra :D

Çıkamayız ama çıktık diyelim. Gidebileceğim yerler gebze, ordu, adapazarı olabilir.

kadıköyde sahile yakınım. bina büyük ihtimalle ya yıkılır ya da ağır hasar alır. planım pek yok.

sag kalirsam, diger insanlara yardim ederim. bir yere kacmayacagim. planim bu. ben depremden korkmuyorum.

simdi, bir cay ic. rahatla. sorun yok.

Davincinin dediği gibi kurtarma çalışmalarına yardım +1

Bizim apartman büyük ihtimalle yıkılır, tek umudum çok can çekişmeden ölmek açıkçası.

Eğer bir mucize eseri kurtulursam katırla köyümüze gitmeye çalışırım sanırım.

neden herkes evinde yakalanacağını düşünüyor belki işteyken olacak yoldayken metrobüsteyken ne bileyim.eğer bi önlem alınacaksa o çantadan bir de işyerinde bulundurmak lazım bence.

reddit

reddit +1. mektup arkadaşlığı için interpals iyidir ama türk erkeklerine cüzzamlı muamelesi yapılıyor, karşı cinsin %50'sinde falan engelliyiz direkt, geri kalan %50 için de 100 kişiye yazarsan 2-3 dönüş belki alırsın, gerisi de uyumunuza ve sohbeti ilerletebilme kabiliyetinize kalmış. ben son birkaç yıldır tanıştığım hemen hemen tüm yabancılarla reddit üzerinden tanıştım.

Sybil.
m.imdb.com

Size pek gerilim türünde gelmeyebilir, ben biraz ödlek olduğumdan gerilmistim. Yine de çok iyi bir filmdir.

A perfect murder
Derailed
Diabouluqe
A history of violence
Arlington road
Breakdown

ben bu gece ikinci kez plemya'yı izleyeceğim. tavsiye ederim. muazzam bir film. oyuncuların tamamı işitme engelli. bu yüzden diyalog yok. sadece işaret diliyle iletişim kuruluyor. bilmene gerek yok... en fazla 10 dakika sürer kendini kaptırman. film bittikten sonra "ben burayı anlayamadım" ya da "buraya kendimi veremedim" diyebileceğin hiçbir yer olmadığını fark edeceksin.

insanın ciğerini söken tarzda pis bir film. ukrayna'ya gidince yine aklıma düştü, özledim. oy anam.

get out'tan aldığım tadı skeleton key'den de almıştım. yalnız biraz korkulu söyleyeyim.
aynalara bakmak dert olsun yazmışsın ya hah, al sana film.

ben searching'i tavsiye ederim. get outla benzer değil ama bence seveceksiniz.

a cure for wellness

merhaba diger ben. ben de senin gibiyim, ustune benim bir de alerjim var fakat donem donem engelleyemiyorum ve yiyorum. yemekle zerre aram yok bu arada, yesem de olur yemesem de hatta tatliyi yemekten once yerim, oyle bir sevgi duyuyorum. bunun bir cozumu yok, ben yedigim donemden bi sure sonra cikiyorum canim bile cekmiyor pastaneye gidip yemeden kalkiyorum. tamamen beyinde ve irade icin hicbir yerden cozum gelemez. sartlaman lazim kendini bu zehirli diye.

bir anda değil de yavaş yavaş bırakmaya çalış

çok eskiden çaya 3 şeker atardım. bir müddet sonra 2, sonra 1, sonra yarım. çok uzun süredir şekersiz içiyorum.

abur cubur çok yiyorsan bir anda bırakma. yavaş yavaş bırak.

bir de evde yiyeceğinden fazla bulundurma. o şey evde duruyorsa muhakkak yenir çünkü.

3 4 gün yoksunluk hissediyorsun sonra geçiyor. Sabır lazım.

caletti +1
ilk 4-5 gun bayilacagim sandim, artık şekerli bir şey yiyince içim bayılıyor, canım istemiyor.
ilk bir hafta zor gerisi kolay

Şuursuz gibi şekerli gıda, çikolata, bisküvi, tatlı tüketen biriydim. 6 şubat'ta sıfır şeker hareketine katıldım. Sadece bir kez, başladıktan birkaç gün sonra açık büfe yemeğe gittiğim için tatlı yedim, onun dışında bugüne kadar rafine şekersiz geldim.

Özellikle yemeklerden sonra, sigara tiryakisi gibi yoksunluk çekmeye başladım son bir iki gündür. Çözüm olarak kuru kayısı aldım, canım tatlı çektikçe bir iki tane yiyorum.

Yer fıstığı yemek de şekersiz bir çözüm.

21 gün kendimi ve nefsimi terbiye ettikten sonra, çerçöp önüme gelen tatlıyı bisküviyi yemek yerine, kaliteli ve temiz tatlılardan (baklava gibi, dondurma gibi) ikram edildikçe abartmadan yemeyi planlıyorum.

Bu 12 günde geri çevirdiğim, ikram edilen, yemekten sonra önerilen tatlıları saysam aklınız hayaliniz durur. Eski ben olsam hepsinden fazla fazla yemiştim. Hepsini zor da olsa reddettim. Kararlıyım.

Bir şeylere bağımlı olmak fikri beni çok rahatsız ediyor. Bu sebeple sigara, alkol bağımlılığım da yok. Tatlı bağımlılığımdan da kurtulacağım.

aynı şeyleri yaşadım. şeker yüzünden kendime belki geri dönüşü olmayan zararlar verdim. aşırı şeker tüketimine bağlı olarak gerçekleşen aşırı kilo artışı yüzünden eklemlerimi, belimi vs. darmadağın ettim.

ne yazık ki işe yarar bir tavsiye veremeyeceğim ama belki güç verir: ben son iki ayda yaklaşık 10 kilo verdim ve inan neredeyse hiçbir şeyi değiştirmedim hayatımda. sadece meşrubat tüketmedim, kalori alımımı sınırlamaya çalıştım. daha önceki denemelerimde çok sıkıldığım için bu sefer kendimi sıkmadım. yediğim her şeyin kalorisini saymaya çalışmak yerine, akşam yemeğinde iki tabak yediysem, o gün gofret yememeye karar verdim mesela.

benim için en büyük motivasyon sigarayı bırakmak olmuştu. "sigarayı bıraktım, şekeri de bırakırım" dedim. tamamen bırakmış değilim ama memnunum. ekstrem önlemler işe yaramıyor. bir yerde kafayı yiyip bırakıyorsun.

ilk bir hafta gerçekten ölümdü. bak yetişkin adamım, kek-çikolata istiyorum diye kafamı duvara vuruyordum. kendimi eve kilitleyecektim neredeyse. o "detoks" haftasında gerçekten hiçbir şey yapamadım, tüm gücümle kendimi disipline etmeye çalıştım.

sonra istek azaldı. kolasız yaşayabildiğime hala inanamıyorum. akşam eve dönerken çikolata alma zorunluluğu hissetmemek, "rahatlamak" için yemek zorunda olmamak... bunlar büyük nimetler. artık şekere abanma fikri rahatsız ediyor, o yüzden geri "düşme" korkum bile kalmadı açıkçası. istemiyorum çünkü, mücadele etmek zorunda değilim.

umarım en azından motivasyon sağlayabilir. çünkü bu işten kurtulmanın belirli bir yolu yok. ben belki 5 sene okudum, araştırdım, denedim... hiçbir şey 3-4 günün ötesine götürmedi beni. en sonunda kafayı tamamen yaktım, kendimi gerçekten aşırı zorladım ama "zehri" attım. 10-15 gün sonrasında kafam da yerine gelmeye başlayınca aşırı şeker tüketerek kendime verdiğim zararı daha net gördüm.

dediğim gibi tamamen bırakmış değilim, öyle bir şey düşünmüyorum da açıkçası. benim isteğim sağlıklı olmaktı, bu yolda adım attım. bağımlılığı kırdım. beslememek için de ölçülü olmaya gayret ediyorum. zaten canım çekmiyor bile artık, sadece teklif edilirse ya da ortamda varsa yiyorum.

sana da bunu hedeflemeni tavsiye ederim. ben kendimce detoks yapıp belirli bir süre için HİÇ tüketmemiştim ama gerek yok. azaltmaya çalış.

sigarayı bıraktım, şekeri azalttım. dünyadaki en iradesiz insan olabilirim. vallahi yaparsın. evet çok zorluyor, çok üzüyor ama en fazla bir hafta sürüyor bu. kendini bir şeye ver. ben o süreçte mesela sapık gibi nba maçı izliyordum kardeşimle. tatilde ve stressiz olmamı fırsat bilip, tüm gücümü bağımlılıkla mücadele etmek için ayırmıştım. bazısında ters teper bu tarz bir yaklaşım. bende çalıştı. kendin bulacaksın. yaparsın.

Azaltma ile olmuyo kesmek lazım bağımlıyım

abur cubur yerine, instagramda unsuz şekersiz kek vs. gibi şeyler oluyor onlara geçiş yap. ben çikolatalı kek yapmıştım mesela çok sevmedim tabi ki ama ülker kek yiyeceğime daha iyi bir alternatif oldu.

Artık internette rafine şekersiz tatlı tarifleri veren birçok site/instagram sayfası var.

örn: badeninsekeri.blogspot.com

Ben de annem şeker hastası olduktan sonra şekeri azalttım. Hem kendim hem onun için böyle tarifler deniyorum. Eğer üşenmiyorsan -ki bence bu tip tarifleri normal tatlılara göre yapması daha kolay- bunları deneyip tatlı isteğini bastırabilirsin.

Tamamen kesmen gerekiyor ancak sadece tatlıyı degil bir sure sekere donusen neredeyse her seyi kesmen lazim. O zaman yoksunluk daha kisa suruyor, daha az istek duyuluyor ve daha kolay bas ediliyor. Yani icinde un olan hicbir sey+nisastali gidalar+ glisemik undexi yuksek olan sebzeler vs yeme. Bol su ve hareketi arttir 1 hafta icinde ataklar etkisini yitirecek. Bir sure sonra lan benim canim neden seker istemiyor diye sasiriyorsun. Biraz da aliskanlik degisimi lazim. Mesela yemekten sonra 10-15 dakika da olsa yuruyus yapmak vs. Bi de kahve ve kuruyemis ogunleri iyi oluyor. Zamanla biraz hafifletirsin seker disindakilerden gene ufaj ufak yersin.

lviv - belgrad ikisinden birine bence lviv.

Macaristan.

Geçen sene 4 günlüğüne Belgrad'a gittim, bu sene de Makedonya'ya gideceğim. Sırada Beyrut ve son olarak da Ukrayna var.

Belgrad'dan çok memnun kaldım, tam 3-4 günlük yer. Makedonya'da da Üsküp'e 2 gün Ohrid'e 1 gün ayrımayı planlıyorum.

"şuraya gitme" önerisi olarak macaristan diyebilirim çünkü macaristan schengen ülkesi olduğu için vize istiyor.

onun dışında ben şahsen ukrayna'yı severim, eskisi kadar ucuz değil (hem savaş sonrasında ukrayna ekonomisinin toparlanması hem de türk ekonomisinin göçmesi nedeniyle) ama hâlâ bir türk için en uygun fiyatlı avrupa destinasyonlarından biri. kiev ve lviv iki farklı ülke gibi... ikisi de çok tatlı şehirler. hele ki ikinci dünya savaşı'na ilgin varsa kiev'de kendinden geçersin, tek başına rodina mat ve çevresi MUHTEŞEM. genel anlamda şöyle bir "gezdim" seyahati lviv için 3, kiev için 4 günden fazlasını gerektirmez ancak iki şehrin de müzelerinin, anıtlarının altını üstüne getirmek için belki iki hafta bile yetmez.

velhasıl ukrayna'nın batısını ve ortasını şiddetle tavsiye edebilirim. gelgelelim ingilizceleri leş gibi ve özellikle batıda rusça da konuşmuyorlar. öyle bir sıkıntı söz konusu. iletişim kurmak batı'da eziyet olabiliyor. ben bu durumdan bunaldığım için lviv'e gitmeyi pek düşünmüyorum artık yanımda ukraynaca konuşabilen biri olmadığı sürece. "rusça konuşuyorsan ukraynacayı neden bilmiyorsun?" diye lümpenlerden azar yemekten sıkıldım. şaka değil, bunu yapan insanlar var. onun dışında iyi ama. gezmelik, görmelik güzel topraklar. hele ki daha önce yurtdışına çıkmamış biriysen eğer daha bile iyi. neblim orta avrupa'yı görmüş birine lviv pek özel gelmez mesela ama türkiye'den çıkmamış birisi için muhteşem etkileyiciliğe sahip bir yer.

Macaristan denmis. Oyleyse Amerika Birlesik Devleteri.

Paran varsa Japonya'ya git.

Balkanlar.
Karadağ çok güzel bir doğaya sahip, halkı çok cana yakın birkaç gün kafa dinlemelik düşünüyorsanız Budva'yı öneririm, oldukça ucuz bir yer.
Bosna da hoş bir yer. Sarajevo ve Mostar'ı 4 günde gezebilirsiniz toplam.
Sırbistan, Belgrad büyük ve hateketli bir şehir 1-2 günde gezilebilir.
Makedonya, Üsküp ve Ohrid'yi gördüm. Ohrid çok şirin bir şehir. Manastır yani Bitola için de benzer şeyler söyleniyor.

schengen alabilirim sorun değil ama hiç uğraşmadan bir kaç günlüğüne gidip gelmek istiyorum. o yüzden vizesiz diye belirttim. ukrayna, makedonya ve sırbistan harici pek alternatif yok gibi. bosnaya gitmeyi düşünmüyorum.

Makedonya +1. :)

Biraz da nasıl bir yere gitmek istediğinize bağlı. Moldova vizesiz. Kişinov Avrupa'nın en yeşil yerlerinden biri ve şarapları çok güzel. Sakin, küçük ve huzurlu bir şehir. Böyle bir yer size uygunsa tavsiye ederim.

Vizesiz, biletleri ucuz ve hesapli en iyi sehirler kiev ve belgrad. Havalar iyiyken, minimum 4-5 gece kalacak sekilde plan yapin. Kosturmadan sakin sakin gezin. Her yerde farkli bir sey bulursunuz. Bileti ucuz bulursaniz bir de tiflis+erivan oneririm. Ona da 7 gece iyi olur. 3+3 gece seklinde yapilir. Yersiniz, icersiniz.

"İşine özenen insanım, hatasız bir metin çıkarırım Türkçe'de."

teklifi bilmem de ironide cigir acmissin eheh.

ne var cümlede ironide çığır açmasına sebep olacak, ben bir kusur göremedim?

Sanırım tez çevirisi falan bu. Boşluksuz 1000 karakteri 15 lira, akademik olduğu için de %50 üstüne ekleyerek 22-23 lira gibi bir fiyata çevirebilirsin. O da 1750 lira falan yapıyor. 1500'e kadar inersin (1000 karakteri 20 lira oluyor). Kapıyı 2000'den aç istersen de dikkat et kaçmasın.

@kaufman

"Türkçede" diye yazılıyor güncel dil bilgisi kurallarına göre. yapım ekinden sonra gelen çekim eki bitişik yazılıyor. Türkçedeki çe eki yapım eki çünkü.

çeviribilimde de bunu kafamıza kaka kaka öğretiyorlar lakin sonuç ortada :-)

TDK'nın sürekli kural değiştirmesi neticesinde hata yapmış ve "ironide çığır açmış" mı oluyorum? Gerçekten güzel bakış açısı. :)

Biz çeviribilimde TDK kurallarını değil, çeviri kavramının bilimsel bağlamını ve rolünü çalıştık. Mütercim tercümanlık bölümlerinde TDK kuralları öğretilmesini anlarım da çeviribilim gibi bilim odaklı bir bölümde imlâ kuralları öğretilmesi yazık olmuş.

Verilen bilgiler için teşekkürler.

Normalsin. Benim için de yüz güzelliği olduktan sonra kilo ve boy ikinci planda kalıyor. Üstelik şişmanların yüzleri daha güzel oluyor

So what?
Kilolu seviyorsan kilolu seviyorsundur. (Bu nasıl bir cümle:/) Her neyse bunun normalliģini tartışabilecek merci değiliz bence. Millete de bakma.
encrypted-tbn3.gstatic.com

aynı ben :D ama siyah saç beyaz ten de olur. adele'e bayılıyorum mesela.

herkes kadar normalsin. zevklerin kimseyle benzemek zorunda değil. herkesin bir alıcısı var. kendini tıfıl diye tanımladığın için söylüyorum çevremde gördüğüm kadarıyla daha ufak zayıf erkekler iri veya kilolu kadın seviyor. minyon kadın sevmiyor. herkes kendinde olmayana ilgi duyuyor ben öyle tanımlıyorum.

Bana gelmiyor. Ama gelene geliyor iste, normal yani olabilir :D

Valla ben oynadigim tum oyunlarda kadin karakter yaratirim mesela. Niye? Cunku kadin vucudu estetik oluyor, bakmasi keyif veriyor. Bence estetik kadin vucudu cok guzel bir sey <3

*keske kadin olsaydim aq, kesin model olurdum :D

Beren Saat'in şirinliğinde bir zayıflığa tercih ediyorsan bence normal değilsin. ya da bulamadığın içindir.

normal. benim abim de hoşlanıyor, yengem de baya kilolu.

seks cok zor ama onlarla.
tavsiye etmem.
bir de sucu sana atarlar.

Bana gelmiyor ama bunun normali, anormali yok yahu.. Cok genis bir skala neyi/kimi begeniyorsan begenirsin yani

normalsin. çekici gelmiyor

İnsanların kendilerinde olmayan ya da kendilerinde eksik gördüğü şeyler karşı tarafta daha çok hoşlarına gidiyor +1 Misal ben çok minyon bir kadınım (164 cm’e 44 kg) ama kendim gibi tıfıl erkekleri hiç beğenmiyorum, bana hiç erkeksi görünmüyorlar. Uzun boylu, yapılı hatta 190 üzeri erkekleri çok çekici buluyorum. Kapı gibi ohh asfsfs. Doğal yani böyle hissetmen.

karım 110 küsur kilo, başta senin gibiydim, sana tavsiyem, yapma, etme aman diyim

neyin cekici oldugu tanimi ne yazik ki medya tarafindan pompalanan bilgilerle degisti, kendimizi unuttuk bu kadar fazla dayatma neticesinde. 40 kilo kadin begenen erkek kadar normalsin.

balık etli başka kilolu başka. 100 kilo dersen obez sınıfına bile girebilir boyuna ve yağ oranına göre. ayrıca büyük konuşmamak lazım. belki de hiç beğeneceğini düşünmediğin bir kıza kapılacaksın. bu işler hiç belli olmaz :)

www.allure.com

hayatının ilk 19 yılını SEXS BOİ olarak geçirip sonrasında OBEZ olan bir erkek olarak, linç edilme korkusuyla yazıyorum: zevkinde "anormal" bir şey yok, bence ekstrem ya da aşırı tuhaf bir durum değil ama kendi adıma benim anlayamadığım, anlamlandıramadığım bir şey.

günümüzde "medya dayatması" mevzuunun bku çıkmış durumda. evet sıfır beden, incecik kadın vs. bunlar medya dayatması da... marketlerde "yemek" diye satılan kalori bombaları, sağlıksız besinler, asla hareket etmeyen ya da sporu "ekstra" haline getirmeye çalışan ve ücretlendiren bir anlayış... bunlar ne o zaman?

insan vücudunun çalışma prensibi nispeten basit. biz acayip hareket etmek, dağda bayırda bulduğumuz eti-otu yemek durumundayız. et kısmı mevcut şartlarda biraz sıkıntılı tabii. hayvanlara yapılan muamele olsun, et için harcanan para ve kaynak olsun vs. tartışmalı konular ama sonuç olarak bilim b'sine inanan bir insan, vücudun nasıl evrimleştiğini ve az çok neye "uygun" olduğunu bilir.

3-5 kilo fazlalık hiç sorun değil ama obezite ya da çok kilolu olmak vs. hastalıktır. kendim yaşadığım için biliyorum ne kadar korkunç bir şey olduğunu. bence insanın doğası gereği "sağlıksız" olandan hoşlanması ilginç bir durum ama seni bu yüzden yargılamam şahsen. bok yemekten, penisine iğne sokmaktan hoşlanan insanların olduğu bir dünyada yaşıyoruz; dombili hanımları seven adama (ya da dombili adamları seven kadına) "yuh sen ne yapıyorsun manyak" diyecek değilim. benim açımdan hiçbir sorun yok.

ama ilginç geliyor bana bu durum. balık etli kadınlara lafım yok, ayva göbek vs. eyvallah ama düz ŞÜŞKO kadınları ben çekici bulmuyorum. habire kan şekeri falan düşen, iki adım yürüyemeyen, leş gibi terleyen, hormonları bozuk, diyabete ve çeşitli kalp rahatsızlıklarına yakalanma ithimali yüksek bir insanı "cinsel açıdan çekici" bulmam cidden zor. ben açıkçası tek hamlede boynumu kırabilecek, hayat dolu, delifişek, ağzında jilet çeviren kadınları seviyorum. çünkü evrim bunu gerektirir.

ha gelgelelim insanlık olarak çok yol aldık ve artık mamut avlayıp kafasına odunla vurduğu kadınlarla sevişen yaratıklar değiliz... önceliklerimiz, anlayışlarımız, beklentilerimiz değişti. ben de böyle diyorum ama mesela en güzel ilişkilerimi, en "çekici" hissettiğim dönemlerimi ironik bir biçimde şüşko bir adamken yaşadım. sigara içiyordum, gençliğimin belki en güzel döneminde diz ağrısından ayakta duramıyordum, nefesim kesiliyordu, 3-5 saat kola içmesem deliriyordum vs. öyle saçmasapan bir heriftim. bu süreçte yaşadıklarımı "taş gibi"yken yaşayamamıştım mesela. gerçi biraz yaşla da alakalı bu ama neyse.

velhasıl ben chubby, thick, pawg seven adama "aa ne kadar anormal, tuhaf birisi" demem asla. hakkındaki fikrim, görüşüm, değerlendirmem değişmez. ama kendi adıma "ulan pawg da sevilir mi" diye sorarım, ilginç gelir. arnold olalım demiyorum ama İNSAN dediğin zayıf, kaslı, affedersin MAYMUN GİBİ olur. olması gereken budur çünkü.

Öğretmenlik okuyanlar özel sektörde iş yapabilme yeteneği ve azmine sahip olmayan kişiler. Okul bitsin atanalım sonra hemen evlilik + çocuk kafasındalar.

düşüncemi değil ama bir ''fact'' ı söyleyeyim.

Devlet sosyal devlettir tanımı vardır, Devlet imkanı ölçüsünde istihdam yaratır vardır.

Devlet size bir şey vermez, siz zaten sizin olanı alırsınız. o kadroyu devlet vermiyor yani, lütfetmiyorlar.

Öğretmenler mezun olunca isim hazır mantığıyla o bölümü seçerek başlıyor lisansa, hatta tercih dönemi bile öyle, çoğu böyle. Bence kpss ile atanamayan x intihar etti vakaları da bu yüzden oluyor, devlet bir sürü şeyi değiştirdi "atanıp öğretmen olma" konusunda ama eğitim fakültesine girerkenki beklentiler hala aynı.

Bir de Türkiye'de adı konulmamış bir "devlet bize bakmıyor" geleneği var o da etkili olabilir. Şartları kötü giden beklentileri gerçekleşmeyen devlete kusuyor öfkesini.

Niye öğretmenler diye yazdım, varsa bile bizzat tanıdığım ya da tanidiklardan duyduğum "ben lisans mezunuyum devlet beni atasin" mantığına bizzat şahit de olmadım ikinci ağızdan da duymadım diğer bölüm mezunlarından.

Bunda öğretmenler için özel sektörde pek hareket alanı olmaması da etken diye düşünüyorum mesleğinin dışında bir iş alanına yonelmedigi sürece. Bu da başlı başına "o kadar sene boşuna mı okuduk" ofkesi doğuracak bir şey. Bu da bir etken.

dünyada tek bir devlet biçimi yok, çeşitli biçimler var, mesela ödev olarak türkiye anayasasından türkiyenin hangi devlet biçimiyle yönetileceği yazar bunu öğrenebilirsin, sonra bu devlet biçimi nedir diye hem yurttaşların hem devletin karşılıklı görev ve sorumluluklarını düşünebilirsin, cevabını kendin bulacağından eminim öyle çok hazırcı olmayalım :)

Olaya tek taraflı bakmak yanlış.

Devletin üniversite açması, buralara öğretim görevlileri ataması, onlara maaş vermesi, binanın kendi masrafı, araç gereç, yurt zart zurt derken hepsi dünya para. Buraya öğrenciler gidiyor, bunlar 4 sene en az orada zaman öldürüyor. Sonuç? Hiçbir şey öğrenemiyorlar, bomboş elde diploma dolanıyorlar.
Neden? Devlet üniversite açmış.

Ben kişi başına bu kadar çok üniversite düşen başka bir ülke var mı bilmiyorum, muhakkak vardır gerçi ama Türkiye'de üniversite mezunu ihtiyacımız bu kadar çok mu? Bence değil.

Madem öğretmen lazım değil ne halt yemeye devlet masraf edip bu kadar fakülte açtı?

Madem fen fakültesi, iktisat, işletme vb mezunları işsiz devlet neden para akıtıyor? Kapatın gitsin.

Devlet üniversite mezunu vatandaşına iş bulur bulmaz umrumda değil. Devlet neden kaynaklarını böyle gereksiz yere savuruyor asıl mesele burada. Üstelik açmasa o okulları yerine 2 yıllık okul açsa her yere meslek sahibi olur bu insanlar.

Sevmiyorum artık kıyaslamayı ama mecbur kalıyorum. İsveç'te ufak bi şehirde yaşıyorum. Üniversite yok, meslek lisesi var. Meslek lisesinde de çok limitli bölümler var. İhtiyaç yoksa kapatıyorlar o bölümü. Fotoğrafçılık/kameramanlık gibi bir bölüm vardı mesela, kapattılar. Çünkü mezunları işsiz kalmaya başladı, otomatikman insanlar da seçmemeye başladı.

Bir de şu var; bizde akademisyenin önceliği farklı. İsveç'te bir akademisyen çalıştığı bölüme katma değer katıp, o bölümü ileri götürmekle mükelleftir yoksa çalıştığın bölümü kapatırlar işsiz kalırsın.

Mesela su ürünleri fakültesi. Bu bölümün hocaları neden bu bölümü geliştirecek ilerletecek adımlar atmıyor yıllardır Türkiye'de? Al kimse seçmiyor işte. Çünkü değersiz, mezunları işsiz.

Halbuki bu bölümleri kapatıyoruz, sizi de siktirediyoruz dese devlet korkudan köpek gibi çalışmaz mı bu bölümün hocaları? Yani bu bilinçle çalışsalar daha fazla katma değer üretmezler mi? Üretirler.

Robotik kafes sistemleri, yeni teknolojilere sahip türk malı filtrasyon sistemleri, genetik ıslah, farklı ve daha sofistike sistemler vs mümkün mü? Evet. Ama araştırma var mı? Sadece kağıt üstünde.

Yazacak çok şey var bu konuda. Ama bir halt olmaz bizden. Tek çözüm beni ülkeye diktatör seçmeniz. O zaman belki bir şansınız var. Yoksa olmaz evet.

Sonradan aklıma geldi, bir de şu var, farazi bir şey söylüyorum ama devlet+özel sektörde ortalama "x lisans bölümü mezunu" kaç kişi istihdam edilebilir, bunu hesaplayabilsek, yine acikta kalanlar olacaktır.

Sorun bu kadar lisans mezunu olmasıyla da ilgili. İş verme kısmından önce, madem lisans mezunu sayısı=muhtemel istihdam miktarı sayısı saglanamiyor, ya bazı bölüm ve fakülteler kapatılır ya da dengeyi sağlayacak yatırımlar yapılır. Ama gözüktüğü kadarıyla ikisi de pek olagelen şeyler değil.

o zaman neden bu kadar mezun öğretmen çıkaracak kadar bölüm açıldı, kontenjanlar genişletildi? dahası öğretmen açığı sorunundan bahsedilirken atanamayan yığınla öğretmen de mevcut. bu planlama hatası değil mi? özel sektörde zaten uç noktalarda sömürülme durumu var. sendikalaşıp hakkımızı koruyalım deseler bu yöndeki girişimler siyasi sebeplerle yine devlet bünyesindeki odaklar tarafından sabote ediliyor.

not: ortalamaya vurursak inşaat mühendislerinin de götünde ayı bağırıyor şu ara. memur yapın la bizi diye bağırmıyorlar diye devlete kızmadıkları sanılmasın.

çok güzel, net ve yalın şekilde açıklamış.
www.youtube.com

Ben de aynı şekilde devletin sorumluluğunda olmadığını düşünüyorum. Tamam bir mühendis kadar iş imkanları yok. Ama bunu en baştan biliyorlardı. Bide şuan birçok firma tüm lisans mezunlarına sınavlar yapıyor. Bankalara girebilirler. Pilot bile olabilirler. Ama köreldikleri için doğal olarak öğretmenlik mezunları bu sınavlarda geride kalıyor.

Ben bir makineci olarak çok zor bitirdim okulu. Ögretmenlik veya işletme vb bölümlerdeki arkadaşlarımın dersleri nasıl kolay geçtiklerini gördüğümde çok sinirleniyordum. Şuan ise mühendislerin okulda çok yönlü analitik derslerle zorlanmalarının onları hayatta ileriye götürdüğünü anlıyorum. Mühendis olarak çoğu ingilizce öğretmeninden yüksek yds toefl yapabiliyorum. Daha iyi bir gelecek için çabalıyorum. Ögretmenlerin de belirli kısmı tırnaklarıyla kazıyarak hayatını kazanıyor. Dersanelerde 3-5 kuruşa çalışıyorlar ve özel dersler vererek isim yapmaya çalışıyorlar.

Çabalayıp iş bulmak zorundalar. Ağlayan kısım aslında başarısız olanlar. Akıllı olanlar zaten yollarını çiziyor.

İşsizliği ve iş bulmanın zorluklarını çok iyi biliyorum. Ama iş özünde karınca ağustos böceği hikayesine geliyor. Ben hayatım boyunca çok çalışıp başarısız olan görmedim. Çalışıp hakettiği kadar kazanmadığını düşünen çok. Ama çalışan başarılı oluyor.

türkiye cumhuriyeti özelinde eğitim, sağlık, güvenlik gibi konuları devletin üstlenmesini, ( düzenleme, planlama )gerekmediğini düşünenler alamadıkları bu hizmetler için devlete neden hala vergi ödemeye devam ettiklerinin bir açıklamasını yaparlarsa sevinecem :)

ahaha "özel sektörde iş yapabilme yeteneği ve azmi" ne ya? ne zaman bu kadar köle ruhlu aciz yaratıklar haline geldiniz? özel sektörü skiyim. iş yapabilme yeteneği ve azmi dediğiniz şey hayatınızı üç kuruş para için başkasına bırakmak, haftanın bir gününü boş geçirebilmekle mutlu olmak demek. ha elbet çalışanına sosyal haklarını sonuna kadar veren, çalışma saatlerini insani düzeyde tutan, mesai ücretini de veren firmalar vardır ama bunların sayısı gerçekten az. başkasını zengin etmek için ömrünü heba etmekten daha iyi bir seçeneği olmayan tipler insanları tembellikle, yeteneksizlikle ve azimsizlikle suçlamıyor mu bayılıyorum. herkes sizin gibi hayatsız olmak zorunda değil, kusura bakmayın.

Kpss kasıp hakkariye giden köle ruhlu olmuyor mu? Ha tabi sabahtan akşama kadar memurlar solitare oynadığı için olmuyor olabilir.

Sana göre bunlarda köleyde köle olmayanlar kim? İnstagram gezgincileri mi fındıkzade travestileri mi?

bence de ogretmenlerin yada daoktorlarin atama icin aglamasi cok sacma. bu bolumleri tercih ederken ne kadar acik pozisyon oldugu ve ne kadar acikta bekleyen ogretmen/doktor oldugu belliydi. sirf okumus olmak icin ve bir sekilde kamuya gireriz diye bu bolumleri tercih edip daha sonra 8373937549 ogretmen atama bekliyor diye aglamak cok sacma. bilgisayar muhendisleri, avukatlar da atama beklesin o zmn?

kadrolu calisan olmasi bile basli basina sacmalik. performansa bagli olmadan bir kere ise gir, daha sonra yata yata bir bok yapmadan, tum gun cay kahve icerek emekli ol. kamuda belli basli pozisyonlar disinda kadrolu calisan olmamasi gerekiyor. ozellikle doktorluk, ogretmenlik, gise memurlugu gibi pozisyonlarda.

sosyal develtin amaci kisilere esit olanaklar ve imkanlar saglamaktir. ogretmenlere, doktorlara kadro acip, bu mesleklerin itibarini dusurmek ve vatandaslar/meslekler arasinda adaletsizlik saglamak degildir. rekabetin olmadigi yerde kalite olmaz. rekabet varsa herseyin en iyisi olur.

devlet olabildigince ozel sektor gibi calismali ve devletin yapmasi gereken tek is denetleme olmali. cok yuksek maasli, genis yetkilerle donatilmis ve cok dikkatli bir sekilde secilmis denetleme/mufettis personeli olmali. bunlar hem devlet dairelerindeki her turlu usulsuzlugu, rusveti, vs denetleyecek hem de is yerlerini vergi ve calisanlarin sigortalarinin duzgun yatirilip yatirilmadigini denetleyecek. bu mufettisler hem yuksek maas(15-20 bin TL) almali, hem de tespit ettikleri usulsuzlukler icin belli oranda yuzde almali. boylece bu kisiler kendilerine karsi yapilabilecek hicbir rusvet teklifine tenezzul etmeyecek durumda olacaklar. tabi bu kisiler gerektiginde birbirlerini de denetleyebiliyor olacaklar.

Devlet memurluğu bu kadar cazip olduğu sürece (bir devlet memurunu şikayet edip karşılık alabilen oldu mu? İşini yapmadığı gerekçesiyle atılan kaç tane memur gördünüz?), bu kadrolar hükümetler tarafından seçim yatırımı olarak kullanıldığı sürece ve özel sektördeki iş güvencesi ve çalışma şartları genel olarak devletin gerisinde olduğu sürece vatandaş bu talepte bulunur. Devleti küçülteceğiz diye gelen Özal ve RTE'nin tam tersi büyütme sebepleri de bu.

Türkiye'de üniversite diploması meslek kazanma amaçlı değil statü amaçlı alınıyor. Halbuki çoğu meslek için iyi meslek okullarını bitirmek yeterli olmalı. Ama bizim halkımız illa doktor, öğretmen, mühendis ya da asker olacak.

Üretmeyen ve eğitime önem vermeyen bir ülkenin sayısı çok ama kalitesi düşük üniversitelerinden bu kadar çok mühendis, öğretmen vs. çıkartırsanız böyle sorunlarla karşılaşırsınız.

Devlet iş vermeyecekse, istihdam etmeyecekse bu kadar ünivetsiteyi ve bölümü neden açtı diye de sorarlar mesela.

Kimse de dememiş ki öğretmensiz okul varken öğretmenlerin işsiz olması devletin beceriksizliğidir diye.
Sen hiç öğretmen eksiği olan özel okul duydun mu? Duymadın tabii. Eğer olsaydı, o zaman öğretmenler zaten devlete demezdi bizi ataman lazım diye. Devlet bir yerde okul açmış, ama öğretmen yok. Halkın başka bir yerde okula ihtiyacı var ama değil öğretmen, okul bile yok. E kime söylesin öğretmenler bu durumda?

Arkadaşların büyük çoğunluğu madem bu kadar üniversite mezununa iş yok neden bu kadar üniversite ve bölüm açıldı sorusuna takılmışlar.
Arkadaşlar üniversite, ön lisans, lisans hatta yüksek lisans insanlara sadece dersleri öğretmez ki hayata hazırlar, yeni ufuklar açar, vizyon verir, misyon yükler. Yani bu ülkede yaşayan vatandaşların sosyo kültürel standartlarını yukarı taşımak istiyorsak eğitimli insan sayımızı artırmalıyız.
En basitinden trafikte çokça karşılaşıyoruz. Hayattan hiç bir beklentisi olmayan gelecek kaygısı sıfır o gün kazandığı parayı yiyen yarını düşünmeyen vb. eğitimsiz boş insanlarla dolu ve trafikte sürekli kavga ediyorlar. Bu devlet bize en azından eğitimli, kültürlü, hayata bir tavrı ve tarzı olan "kaliteli" insanlarla yaşama lüksünü tüm vatandaşlarına sağlamalı.
Gel gelelim mühendislere, doktorlara bir çok arkadaşım mühendis olduğu halde x marka sigara satışında çalışıyor, sabahtan akşama kadar transit minibüsün tepesinde bakkallara mal satmaya uğraşıyor. Çok daha farklı işler yapıyorlar satıştan pazarlamaya oradan imalata. Ben mesela mühendisim günde 50 kez ellerimi yıkıyorum o kadar çok yağ kir içerisinde çalışıyorum. O kadar çok işe dokunuyorum. Bu mühendislik mi gayet öğretmenlerinde yapabileceği iletişim + (hayat bilgisi+türkçe)+matematik işi. Gayet öğretmenlerde yapar ama mühendisler yapıyor bu işi. Doktorlar iğrenç çalışma ortamlarında çalışıyorlar, illaki işimiz düşmüştür. Sağlık ocaklarında aile hekimleri senin gibi öğle arası çıkıp starbucks a gidemiyor malesef. Sultangazinin, bağcıların, fatihin kenar mahallesinde yıllarca çalışıyorlar. Çok aman aman paralarda almıyorlar bence çok daha fazlasını hak ediyorlar. Bırakalım bu devlet bize bakmir ayaklarını.

Gayet bir sürü iş var. İşsizlikte var. İlanların çoğunluğunda lisans mezunu arıyor iş verenler. Öğretmenlerin kendini gözden geçirmesi lazım.

@graywolf, abi sizin hiçbir şart altında devleti kabahatli görmeme, ona laf söyletmeme refleksinizi ne yapıcaz? kim devlet bize baksın biz ense yapalım diyor? insanlar çalışmak için yalvarır hale geldi. sen zilyon tane atanamamış öğretmenin gözünün içine baka baka "x miktarda öğretmen açığımız var" diyorsan bunu ortaya çıkaran şey ya kötü niyettir ya da salaklıktır.

ayrıca eğitimli toplum böyle yaratılmaz, toplumun refahı böyle yükseltilmez. bir mesleğe yönelik yetişecek mezun sayısını, o alanda yaratabileceğin istihdama göre planlarsın. aksi halde uzmanlık alanı dışında çalışan, ünvanını kullanamayan, bu yüzden verim ortaya koyamayan bir yığın insanla karşılaşırsın. transporter tepesindeki mühendis adamın içi rahat mı şimdi?

@zgrydn
Hacı öğretmenler zaten çalışmak istemedikleri için öğretmen olmak istiyorlar gibi bir sonuç var yukarıdaki yorumlarda.
Benim bir çok atanamayan arkadaşım gitti polis oldu başka kadrolardan devlete girdi adam hala kpss kovalıyor. Sebep 3 ay tatili olan başka iş yokta ondan. O zaman halihazırdaki öğretmenlerin çalışma standartlarını da değiştirmemiz lazım. Tüm devlet memurları gibi 8-5 5 iş günü 260 gün standart bir tapu memuru gibi çalışılsın bak öğretmen kalıyormu piyasada o zamanda diyceklerki ben senin şımarık çocuğunu ne çekeceğim. Gider valilikte başka bir memuriyet yaparım. Şuan haftanın 3 gününe ders saatlerini sıkıştırıp 4 gün tatil yapan ya da başka mesleklerle uğraşan binlerce öğretmen var. 3 güne 4-5 bin maaş adamın günlüğü 460 tl'ye geliyor. Bana devlette günlük 460 tl kazanan bir doktor bir profesör gösterirseniz memnun olurum.

Şuan devletin en büyük ihtiyacı düzen, planlama, nizam, kontrol, finans

Bu mantıkla devletin öğretmen ihtiyacından daha çok stratejik planlamacı, iş süreçleri yöneticisi, planlamacı, mühendis, müthiş finansçılara ihtiyacı var.

Açılan kadrolara bakın sürekli öğretmen, doktor, düz memur, Bunlar bir şey kazandırmıyor.
Kimse kusura bakmasın her şirkete muhasebeci lazım ama asıl ürünü işçiler mühendisler planlama vb. üretiyor.

Bizim stratek planlama, iş süreçleri, planlamacılar, mühendisler sokaklara dökülmüyorlar kadro diye. İyiki dökülmüyorlar :)

devlet kimseyi işe almak zorunda değil. yarın 10 yıl boyunca memur almıcam dese kimse bir şey diyemez. ancak devlet özel sektörü denetlemek zorunda. bugün bir öğretmen dersanede çalıştığı zaman 2 bin liraya haftada 60 saat kölelik yapmasını engellemek zorunda. bir mühendisin 2-3 bin liraya mahkum olmasını engellemek zorunda. bir çalışanın sigortasının asgari ücretten yatmasını engellemek zorunda. bunları yaparsa kimse memur olmak istemez zaten.

Lexpera

Kazancı içtihat bankası.

bizim okulun havuzu alti aylik 200 lira mi ne, ben sisko oldugum icin utaniyorum ama zayiflarsam giderim. muazzam. ankara universitesi gibi 4848494 tane ogrencisi olan bir okul icin cok etkileyici bence. iu'deyken cok arastirmamistim, o yuzden bok atmak da istemiyorum ama bu tarz seyler hic yoktu sanki ya.

24 saat açık kütüphane, kütüphanede gece 12'de ücretsiz çorba servisi. uzun bir süre sabah-öğle-akşam öğünleri 1'er liraydı, biraz zam gelmiş olabilir şimdi. önce sadece öğlendi, sonra sabah akşamı da eklediler. hem de temiz düzgün. maddi durumu yetersiz öğrencilere burs, öğrenci işçi çalışma olanağı. erasmus. havuz ve diğer spor imkanları. klüplere destek.

devasa bi makale ve ebook erişimi var online, kütüphane eşsiz büyük, eksik kitap varsa söylüyorsun getiriyorlar.. havuz, gym bedava, yemekler 2 lira. kulüpler çok aktif ve is dünyasıyla iç içe, bu başlı başına büyük bi imkan. yurtlar çok ucuz.

2018'den bir farkı yok...
tıpkısının aynısı denebilir.

Hayatımın en korkunç yılı oldu daha şimdiden

2012-2018 uzak ara hayatımın en boktan dönemi olduğu için gelen yılların o standardı yakalaması neredeyse imkansız. O yüzden, nefes alıyorum, sağlık problemim yok, aç değilim diyerek bile oha mükemmel bir yıl diyebiliyorum 2019 için. Şu ana kadar mükemmel.

Berbat basladi:D Ilk defa bir yilin kotu baslamasindan yakiniyorum.

2015-2018 benim icin mütareke yillari gibiyken, bir Atatürk cikar icimden 2019'da kurtulurum diye bekliyordum. Cikmadi. Resmen Mondros'tan vazgecip, Sevr'i uyguluyor bana 2019.

2018'den daha kötü başladı

maaşa zam,yeni sevgili daha nolsun.

fena değil. şu an için tek iyi yanı zam almış olmam.

valla şaşırtıcı derecede iyi gibi, bakalım inşallah bozulmaz.

2017-18 periyodu bir anlamda "hayata geri dönüş" süreciydi benim için. 2019 da "stabilizasyon" evresi olacak diye umuyorum. o açıdan bu yıldan özel veya büyük bir beklentim yok, kafayı falan yemeden sakin ve normal bir şekilde geçirebilirsem iyi sayacağım.

şimdilik fena gitmiyor. en önemli kaygım maddi ve sağlık mevzuları. sigarayı bıraktım ve kilo veriyorum ama 25'i dolduracağım için sigorta bitiyor. gözler bozuldu. bunlar uğraştıracak biraz. maddiyat açısından da çok şükür anamız babamız, kendi işimiz vs. öğrenci olarak yuvarlanıyoruz ama işte kriz mevzuları korkutuyor. bugün iyiyim de 6 ay sonra giyecek donum olmayabilir. kenara para koyacak, birikim yapacak durumda da değilim açıkçası.

şu ana kadar iyi o açıdan. kötü bir şey olmadı, nispeten iyi şeyler oldu. böyle devam etse yeter.

İskandinavya'ya çok yakın gdansk, gydnia, sopot şehirlerinde hiç yoktu, soğuktan dolayı olabilir. Romanya'da adım başı vardı. Macaristan'da da baya vardı yanlış hatırlamıyorsam.

yanılmıyorsam ABD evsizlik konusunda bir dünya markası. avrupa'dan çok daha kötü olduklarını biliyorum.

Amerika'da iklimsel sebeplerle evsizlerin ciddi bir kısmı San Francisco'da. Sokakta hemen her kaldırımda evsizler var, sokakta kafayı bulmuş şekilde etrafa pek rahatsızlık vermeden takılıyorlar.

Dublin'de evsizlik ciddi bir sorun yüksek kiralar sebebiyle, dilenci çok yok ama evsizler var.

Kanada'da da durum kotu. hele Vancouver'da bir bolge var yuzlerce kisi beraber sokakta yatiyor, kaldirimlarda yuruyecek yer yok herkes bir koseye devrilmis. her ay onlarca kisi asiri dozdan oluyor. sikintili isler.

Turkiye'de bircok sehir icin KFC luks. Amadolu'da Starbucks bile luks ama Avrupa'da bizdeki donerciler cig kofteciler gibi

Türkiye'de insanlarin ekonomik durumu kötü olsa bile adam ya ailesinin ya da bir akrabasinin yaninda kaliyor. Iyi kötü bir is bulup tutunuyor hayata.
En olmadi adam köyüne gider, dedesinden kalma evde yasar.

Avrupa'da insanlarin akrabalik iliskileri bizdeki kadar iyi degil. Madde bagimliligi varsa, isi gücü yoksa sokakta kaliyor.

Isvec'te her ICA, Lidl, Systembolaget, Hemköp, Ikea vb kapisinda kamp sandalyesinde oturan bir dilenci bulunur. Bunlar sanirim o yer icin hava parasi falan oduyor cunku her birinde 1 adet var sadece.

Bu insanlar Romen cingeneler ve Bulgarlar %99. Hayat tarzlari calismamak uzerine kurulu. Gelip burada dilenip, gidiyorlar. Genelde karavanlarda falan yasiyorlar.

Evsiz de cok var Isvec'te. Arabada yasayan falan da cok, tamamen evsiz barksiz, sokakta yatan da var. Ee soguk diyeceksiniz ama yasiyorlar bir sekilde. Tren otobus duraklarinda falan yatiyorlar. Tuvalette yatan bile gordum. Sogukta donarak olen de oldu bizim komunde, evsiz bir sarapci alkolik.

Siz simdi nasil olur falan diyeceksiniz ama sisteme ayak uydurmazsan burada sistem seni tukurup atar ve emin olun sistem oyle bizim aile kavramimiz gibi bagislayici falan degildir, gozunun yasina bakmaz. Bosuna herkes harfiyen kurallara uyarak yasamiyor. Cunku vicdani yok 5 dakikaligina 10cm beri park ettin diye arabani 400 kron cezayi yapistirir giderler itiraz da edemezsin. Kopek sahiplendin ama gidip kaydettirmedin mesela, elinden alip oldururler hayvani sana da binlerce euro ceza keserler. Bir gram vicdani yoktur burda sistemin. Buna katlanamayanlar da oyle duskun olur sokaklarda yasar iste.

Avusturyadakilerin %95i macaristan, romanya ve bulgaristandan geliyor. Hatta yazlari ve noel zamani ozellikle bir dilenci akini olur. Eskiden cok degildi, simdi daha cok.

Evsizler de var ama avustuyada evsiz olmak biraz kendi secenegin. Yani evsiz yurtlari var, isteyene destek var, o var bu var. adam mesela kopegi var diye o yurtlarda kalmiyor mesela.

Helsinki'nin evsizlik sorununu nasıl çözdüğüne dair şu haberi okumuştum: www.bbc.com

abd'de restoran icine girip dilenemezler tabii ama sokakta vardir dogrudur.

Hollanda'da sokakta, arabada ve cadirda uyumak yasak (kamp alanlari ve otobandaki mola yerleri istisna). polis bunlari gordugu zaman (ki hem ozel olarak bakiyolar hem de insanlar polisi arayip sikayet ediyo), uyandirip arabadakilere ceza yaziyolar veya sokakta uyuyanlari uyandirip 'hadi baska yere git' filan diyolar. durum boyle olunca hollanda cingene ve dogu avrupadan gelen dilenciler icin baya sikintili bi ulke olmus oluyo. sonuc= dilenci sayisi cok az.

30. 000 kadar evsiz var. ki nufusun 17 milyon oldugunu dusunursek oran cok fazla degil.

brexit'in aslinda hicbir avantaji yok ingiltere'ye. siyasetciler bir anlik gaz ve oy ugruna referanduma gitti, milliyetcilerin gaza gelmesi ve halkin cogunun olayin ne oldugunu kavrayamamasi sonucu referandumdan gecti simdi de siyasetciler yedikleri boku temizlemeye calisiyor. Brexit'i referanduma sunan David Cameron bile oylamadan sonra istifa etti cunku ne bok yedigini cok iyi biliyor. kendisi de gecmesini istemiyordu. muhtemelen Theressa May de istifa etmek zorunda kalacak yada bir sonraki secimde yok olup gidecek.

Avrupa Birligi'nin en onemli avantajlari:
- Schengen birligi: ingiltere zaten Schengen antlasmasina dahil degil
- Ortak para ve ekonomi politikasi: Ingiltere Euro bolgesine de dahil degil ve kendi ekonomik/finansal kararlarini alabiliyor
- gumruk birligi ve serbest ticaret antlasmasi: kiyametin asil koptugu nokta bu. bu antlasma sayesinde avrupa birligindeki ulkeler birbirleri arasinda ekstra gumruk vergisi olmadan ithalat/ihracat yapabiliyorlardi ve sirketler fabrika kurarken yada yeni ofis acarken bu konularla ilgilenmiyorlardi. ingiltere brexit sonrasi da gumruk birliginde kalmak istiyordu ama EU biraz da kozlar elinde oldugu icin buna pek yanasmadi.
- vizesiz oturum/calisma hakki: bu madde brexit savunucularinin en cok ustunde durdugu noktaydi. savunuculara gore dogu avrupa'dan gelen ucuz is gucu Ingilizlerin is bulmasini zorlastiriyordu. Ama istatistiklere gore dogu avrupa'dan ingiltereye cok fazla goc yok. tam aksine ingilizlerden is gucunu alanlar cogunlugu hintli olmak uzere avrupa birligi disindan gelen gocmenler. Bu gocmenler zaten ozel calisma/oturma izni almak durumundalar ve brexit bu durumu degistirmeyecek.

kisacasi ingiltere gote gelmek uzere ve en az zararla nasil kurtulur onun hesabini yapiyor.

Referandumda ağırlıklı olarak kırsal kesim Brexit'i destekledi diye hatırlıyorum. Onlar da bu finansal etkilerin çok bilincinde olan kesim değildi.

Bir nevi (bkz: dağdaki çoban ile benim oyum bir değil) durumu yaşanıyor yani.

Dünyada hemen her seçim/referandumda yaşlı, köylü ve cahil kesim; genç, şehirli ve modern kesimin geleceğini elinden alıyor. Max 10 yıl ömrü olan yaşlılar çikalım oyu verdiler ve 50 yıl daha yaşayacak gençler ceremesini çekecek.

İngiltere için durum hiç iç açıcı değil. Birlik mutlu bile İngilizlerin gereksiz kaprislerinden de böyle kolay kurtulacağız galiba diyorlar. Vallahi öyle yaşlı genç hikayesi de değil bu. Bu çok sığ bir bakış açısı.

Rusya dışında kimse için olumlu bir durum yok ortada.

Tabiki degmeyecek. Salaklar panik yapti, sicti, sivadi, simdi toplamaya calisiyorlar.

Hele bir de kontrolsuz cat diye cikarlarsa AB'den sen gor o zaman kaosu Ingiltere ekonomisinde. Adamlarin gumrugu YOK. Bir suru altyapi ve sistem demek gumruk demek. Simdi adamlarin gumruk kurmasi gerekiyor. Hepsini gec bu bile kaos demek UK icin.

Ustune soyledigin sirketlerin tasinmasi, ekonominin daralmasi olayi var.

Hepsini gec Iskocya yarin bigun UK'den cikar da AB'ye girmeye kalkarsa sen gor o zaman tantanayi.

Kuresel bir zeka geriligi yasiyor dunya, ozellikle de modern bati ulkeleri. Hayat kolaylastikca zekalari koreldi aptallarin. Biri gitti Trump salagini secti, oburu gitti AB'den cikmaya kalkti.

bu sağcıların muhafazakarların her zaman kendi bildiklerinin en değişmez düstur olduğu hususunda yanılmaz tarihi bir bilinçleri vardır ve bu da periyodik olarak ülkelerin ve genellikle topluca ülkelerin yarı-yıkımlarına, yıkımlarına sebep olur. böyle ilerliyor işte tarih.

Duyuruda ilk kez herkesin yanitini sevdim. Acaba bu kisiler bu dangalak populism sevdasinin ulkemizde de yaygin oldugunu dusunuyorlar mi?

".. dogu avrupa'dan ingiltereye cok fazla goc yok. tam aksine ingilizlerden is gucunu alanlar cogunlugu hintli olmak uzere avrupa birligi disindan gelen gocmenler. Bu gocmenler zaten ozel calisma/oturma izni almak durumundalar ve brexit bu durumu degistirmeyecek" bu yargiya nereden vardin bilmiyorum, lakin tamamen yanlis. kapilar acildiktan sonra, ingiltere'ye gelen -basini polon ve romenlerin olusturdugu- milyonlarca adam var. ayrica, ingiltere'de gordugunuz hintlilerin cogunlugu, belki bir asir once hindistan'dan isci olarak getirilmis insanlarin cocuklari.

"Dünyada hemen her seçim/referandumda yaşlı, köylü ve cahil kesim; genç, şehirli ve modern kesimin geleceğini elinden alıyor. Max 10 yıl ömrü olan yaşlılar çikalım oyu verdiler ve 50 yıl daha yaşayacak gençler ceremesini çekecek." yaslilarin brexit'e oy verdigi dogru, lakin ulkeye gocmen olarak gelip yerlesmis insanlarin cok buyuk cogunlugu brexit'e oy verdi. Gocmenin dusmani yine gocmendir. Amerika'da, trump'i destekleyenlerin basini yine trump'in asagiladigi meksikalilarin cekmesi gibi bu olay. ayrica, referandumu yenileseler, genclerden gecen ref'de oy vermeyenler yine oy vermeye gitmeyecektir.

"İngiltere için durum hiç iç açıcı değil. Birlik mutlu bile İngilizlerin gereksiz kaprislerinden de böyle kolay kurtulacağız galiba diyorlar." Deyim yerindeyse EU ski tutmus durumda. Birlik icindeki cozulmeleri yavaslasmak icin, ingiltere'yi birlikte tutmaya calisiyorlar. Oyle ohh kurtulduk gibi bir durum yok.

ingiltere'nin temel sorunlari: - eu'ya girmeleriyle birlikte kendi sanayilerinin cogunu kapatmalari - besleyemecekleri kadar gocmen almalari ve tembelligi alistirilmis bir toplum. Sosyal bir devlet olmanin acisini, calismayan milyonlarca insani besleyerek cekiyorlar. insanlar, bu durumdan cok rahatsiz. Enflasyon almis basini giderken, maaslar artmiyor.

@libertas, tamamen haksızsın diyemem ama EU'nun ingiltere'yi tutmak için uğraştığını nereden çıkarıyorsun? may'in yeniden müzakere talebine daha geçen gün "de get teyze bırak allah aşkına ya" diyen EU değil miydi? EU ilk etapta ingiltere'nin ayrılmasını tabii ki istemedi ama o olay referandumdan önceydi. şu an herkes belirsizliğin giderilmesini istiyor ve açıkçası ingiltere istese de istemese de çıkmak zorunda kalacak gibi duruyor. şu saatten sonra kimse ingilizlerin nazını çekmez.

@der meister, bir tarafta gercekler bir tarafta da tvlerde yapilan showlar var. Ayrilma gerceklesse bile, bunu uzun surede yapacaklar. ticari anlasmalari vs coktan ayarlamaya basladilar. Ingiltere'ye coktan gelmis dogu avrupalilara sinirsiz calisma izni verecegini referandumdan hemen sonra soylemislerdi zaten. Iki tarafin da kozlari var. Ingiltere, burada olan eu vatandaslarinin calisma iznini uzatmiyorum-sinir disi ediyorum dese, (en az) 3 milyon dogu avrupaliyi neresine sokacak almanya/fransa?

Zamanla ve acele etmeden. :D

Son cümleye kadar herşey iyiydi!

Kursa yazılın. Derneğe üye olun, yürüyüştür, gezdirir yapan grupları bulun.

iran caddesi macfit, sonra altındaki starbucks. ben ankarada en çok o bölgeyi beğeniyorum. belli bi yaştan sonra samimi kankaların yoksa ortam yapmak zor olabilir:(

@feykim
Nesi varmış son cümlenin anlamadım?

Benim gibi kimsesiz hemcinslerim varsa tanışıp tavla atabiliriz' diye kendinize duvarlar örerek sosyalleşmeniz kolay olmaz. İsiniz zor. Yarin sabah namazinda haci bayram camiinde corba dagitirlar, cok samimi bir ortam. Deneyebilirsiniz.

herkese acik bir ortama "sosyallesemiyorum, kadin kisisiyim, kimsesiz kadin yok mu" yazmak cirkin ve tuhaf duruyor. bizim cocuklar agliyor mesela su an seninle sosyallesemedikleri icin. en basa yazsaymissin keske hic degilse. "yalnizim" demesen, "aksam icesim var, kadinim, katilmak isteyen hemcinsim varsa beklerim" yazmis olsan bir nebze ama bu haliyle biraz komik olmus, biz ocuyuz sanki. ortam yapacak ama sadece "yalniz hemcins" ile takiliyor lol. zor olur oyle. umarim su "x kisisi" denen igrenc kalibin yok oldugunu gorurum bir gun.

selam ve dua ile

ne amaçla buradasın? İş falansa zamanla oluşur.

Tango kursuna git

Ahahah hemen linç yemişiz.

Açıklamak farz olmuş, kimsesiz kadından kastım şuydu, benim burada hiç arkadaşım yok benim gibi arkadaşı olmayan sosyalleşemeyen kadın varsa beraber takılabilir gezebilir alışveriş yapabiliriz. Hatta belki birkaç kişi vardır toplanıp buluşabiliriz duyuru kadınlar buluşması gibi.


Kadın arkadaş yazma kastım da erkekler yazmasın ıy pis sapıklar değildi. Sadece yakın kadın arkadaşlarım olsun istiyorum ve bunu eleştirmek de kimsenin haddine değil. Her başlığın altına ukalalık taslamak, laf sokmaya çalışmak zorunda değilsiniz bi geri basın artık bıktırdınız.

İsa sizi kutsasın.

dışarı çık ben de ankaradayım

bu ota boka alinan erkek tripleri de yeni cikti. gilette basliginda falan aglayin gidin. kadin arkadas istemis demek ki hanimefendi benim gibi arkadasi olmayan hemcinslerim demis anormal hicbir sey yok.

keske hic gitmeseydiniz bastan ankara'ya, sikici ve boktan bir sehir. guzel insanlarla karsilasirsiniz umarim

ben de sıkılıyorum , arada dışarı çıkacak insan bulamadığım oluyor , hemcinsin değilim not: böbrekler sağlam

selam ben de aynı dertten muzdaribim, sosyalleşelim:)

reddi miras için öncelikle bir miras, miras için de ölüm olması gerekiyor.

ölümle birlikte mirasın reddi için gereken süre başlar.

yanlış bilmiyorsam bunu ancak mirasçı olduğunda yapabilirsin, şuan değilsin, yani ilgili kişiler vefat ettiklerinde mümkün olabilir, tüm miras, borçlar da dahil devlete kalır. yine yanlış bilmiyorsam tam tersi ise geçerli, kişi hayattayken mirasçılarını belirleyebilir, yani çocuklarını mirastan mahrum bırakabilir, hatta geçerli bir sebep bulabilirse eşini dahi mirastan mahrum bırakabilir.

benim durumum şöyle;

babamın bir miktar mal varlığı var ve ben bunu istemiyorum. ne şimdi, ne de -allah gecinden versin- vefatından sonra.

bunu şimdiden netleştirebilmemin bir yolu var mı?

bildigim kadariyla yok. once miras olusmasi gerekiyor (simdi baban hayatta oldugu icin oyle bir sey yok, mal varligi var), sonra belli bir suresi vardi yanilmiyorsam, vefattan sonra o sure icerisinde halletmen gerekiyordu. bilgiler cok taze degil ama zamaninda arastirdigimda boyle gormustum ben, once olmesi gerekiyor diye.

Miras bırakanın ölümünden sonra miras reddedilebilir. Miras bırakan ölmeden red hakkı doğmaz. Fakat miras bırakan ölmeden önce mirastan feragat sözleşmesi yapılabilir.

sakin ol şampi. istemiyorsan almayacaksın kimsenin zorla verecek hali yok. Birisinin sana miras bırakacağı kesin değilken nasıl reddi miras yapasın.

olumu beklemen gerek +1. belki baban seni coktan mirasindan mahrum birakti haberin bile yok. once bi mirasci konumuna dus, daha sonra rededersin

30 olmaya ramak kaldı ama ben yine de cevap veriyorum haddim olmayarak, cok daha fazla çalışıyor ne yazık ki.

Tam tersine o zamanlardaki halimin aptal olduğunu düşünüyorum. Şu an daha iyi çalışıyor bence.

34'ten bildiriyorum. Yok, çalışmıyor bence :/

36 evet kobuzchu'nun kafasının çalışmadığına katılıyorum

benim zehir gibi maaşallah, arap atı gibi koştukça açılıyorum.

Öğrenme hızım düştü zaman içinde yaş 31. Fakat artık daha iyi odaklanabiliyorum. Kişisel disiplinim daha yüksek, öğrenmeyi öğrenmiş vaziyetteyim.

Dil öğrenme kısmında sorun yaşıyorum yaştan ötürü ama bilimsel bir şeyi eskisinden daha rahat öğrenebiliyorum tecrübemden ötürü.

bence kafam 20lere göre daha iyi çalışıyor ama daha az odaklanabiliyorum. odaklanamama sorunum hep 'ne gerek vardı şimdi bu işlere' diye düşünmekten kaynaklanıyor.

İş: evet
Karı kız olayları : üssel olarak arttı
Girişimcilik: aklıma fikirler gelirdi artık gelmiyor. Daha az risk alıyorum.

daha iyi çalışıyor. 20'lerdeki halim karşıma çıksa adam yerine koyup bir konu tartışmam şu an.

Taurina artı 2

30 değil 24'üm fakat 18-19'la kıyasladığımda ciddi anlamda aptallaştığımı düşünüyorum. en azından kendi alanımda (okul, bölüm vs.) algılarım hala büyük oranda açık ve başarı düzeyim pek değişmedi ama genel olarak memnun değilim. daha fazla çaba harcamam gerekiyor anlamak için. eskisi kadar kıvrak değil zekam, çok bariz. daha yavaş çalışıyor. mesela 17-20 yaş arasında ingilizce bir metin okuyup da ne yazdığını anlamadığımı hatırlamıyorum. anlamını bilmediğim bir kelime ya da yapı çıkıyordu tabii ki ama "ne denmiş burada?" diye cümleyi tekrar okumama gerek olmuyordu. şimdiyse bazen "iyi ingilizce biliyorum" diyen birinin adı gibi bilmesi gereken kalıpları idrak etmekte bile zorlanıyorum. unutmaktan, pratiksizlikten değil - hemen her gün kullanıyorum ingilizceyi.

ama ben 18-23 yaş arasında yaklaşık 40 kilo aldım, çeşitli sağlık sorunlarım var ve b12 düzeyim tehlikeli derecede düşük. doktor şaka yollu da olsa (umarım?) "sen nasıl hayatta kalabiliyorsun bu vücutla" demişti bir kere. belki o yüzdendir de iyileşince falan beynimi geri kazanabilirim, bilmiyorum.

velhasıl durum kötü. vatandaş tepkili.

daha çok çalışıyor

Zehir gibi çalışıyor

35, insanların puştluğunu daha iyi görüyorum, bakışları, tavırları daha iyi analiz ediyorum. Tecrübe...

Gençler bilse yaşlılar yapabilse demişler. Bilge ihtiyar olunabiliyor galiba.

Özet %100 çalışıyor.

iyi veya kötü tecrübeler sayesinde kafam daha iyi çalışıyor.

çalışıyor.
*30'lar erken yahu, 50'lerde tekrar konuşalım.

Daha cok calisiyor, yazilimla ugrasmaktan zekam acildi.

Unide kaldigim derslere sasiriyorum, simdi geriye donsek 3.5la rahat bitiririm.
Bi ara issizdim iyice zekam dusmustu.

35'ten bildiriyorum, çalışıyor.

25 yaşıma göre bakınca, hem de zehir gibi çalışıyor. 25te biraz aptal mıymışım? ya da hülyalara mı dalmışım? bilemedim.

şu an 25 yaşıma göre 10 kat daha verimliyim.

yaptığım iş tüm gün hesap kitap modelleme, boş zamanlarımda programlama öğrenmeye çalışıyorum, bi yandan dil öğreniyorum.
henüz kafam almıyor moduna girmedim.

Çok bi fark hissetmiyorum ben.

20'lerin başından beri yaptığım bir işim var, tecrübem it gibi arttığı için daha bile iyi durumdayım gibi bi hissiyat bile var ister istemez.

Ama o zaman çıkan bi problemi 10 dakikada hallederken şimdi uuu bi saatimi alıyor gibi bi deneyimim yok yani.

Motivasyon derseniz ama evet o daha az sanki :D

yok maalesef. 20li yaşlarda bir şarkıyı bir iki kere dinlediğimde ezberimdeydi, şimdi milyon kere dinliyorum aklımda kalmıyor. okuduğum kitaplar da hakeza öyle, eskiden çok daha fazla şey kalırdı aklımda.

Daha iyi çalışmasının yanında insan sarrafı oldum sanıyorum. 40 larıma gelince bakalım nasıl gelecek şimdiki halim.

30 yaşından sonra hiç bilmediğin bir alanı öğrenmek zor, ama 10 yıldır üzerinde çalıştığın konuda çok daha tecrübeli ve iyi oluyorsun.

Çalışıyor ama eskisi kadar uzun sürmüyor. Sonuca varacak enerjiyi kendimde bulamıyorum. Önceden 2 günde yaptığım (kafa çalıştırması gerektiren) işleri şimdi 1 haftada zar zor yapıyorum.

31.

Yaş 30. Kafa çalışıyor ama yeni bir şey öğrenmek veya zihni yoran şeylerle uğraşmak daha zor oluyor. Geçen sene bir sınava girdim(toefl) ve beynim çatladı diyebilirim. İstediğim puanı aldım çok şükür. Bir daha girmek istemem çok uzun ve yorucu oluyor. Bir yaştan sonra insan böyle şeylerle uğraşamıyor. Tabi biraz da uzaklaşmakla alakalı. Beynin öğrenme hızı zamanla ve kullanmayarak yavaşlıyor.

20'lerin başında şu andaki kadar komplike işler yapmadığım için yorum yapmam zor ancak daha iyi çalıştığını söyleyebilirim.
tek sorun konsantre olmak. çetrefilli bir işe konsantre olurken gerçekten zorlanıyorum.

hem daha iyi çalışıyor hem de daha odaklı, daha kararlı

neredeyse 50'den bildiriyorum.
40'lı yaşlarımda çocuklar henüz mini miniyken bir ara aptallaştığımı hissetmiştim. Şimdi performansım arttı epey. Büyük kız 8. sınıfta ona ders çalıştırırken açıldım sanırım. Yeni bir dil öğrenmeye niyetliyim. Almanca ve ingilizcem var. Yeni kelime de öğrenebiliyorum. Ama örneğin eskisi kadar kolay şiir ezberleyemiyorum.

öss :) sorularını daha yavaş çözüyorum

Abi valla her ikisi de.

Hafıza konusunda mesela eskisi gibi değilim. Bazı şeylerin aklıma gelmesi zaman alabiliyor. Özellikle isimleri unutmaya başladım.

Ama sir gwain'e katılıyorum. 20 yaşımdaki beni alıp karşıma adam yerine koymam. Buna hayat tecrübesinden ziyade bilgi birikimi derim. Ama olayları yorumlama konusu bence birazda tecrübeyle ilgili.

geçenlerde gittiğim bi kursa hocamız bi test yapmıştı. orda 20lerin başındaymış gibi öğrenmeye açık olduğum çıktı. daha iyi düşünüp daha iyi analiz edebildiğimi farkediyorum. bi de yüzeysel değilim daha derinlemesine anlayabiliyorum. tabi bunların hepsi bi işe kendimi tamamen verince oluyor. sallıyosam hiç biri geçerli değil.

Abi tecrube ve bilgi birikimi acisindsn bakmayalim, o konuda zaten ilerlemis oluyorsunuz normalde:)

çalışmıyor net! eskiden zehir gibiydim hem hafıza olarak hem de pratik zeka olarak ama artık düşünmeye bile üşeniyorum.
Hayatın koşturmacası, eski heyecanı kaybetmek vs etkiliyor tabi ama teknolojinin de etkisi olduğuna inanıyorum. Hiçbir şeyi ezberlemek/öğrenmek zorunda olmamamız bi yana beynimizi saçma sapan görüntülere kullandığımız için dikkat dağınıklığı, odaklanamama gibi sıkıntılarım artıyor.

31 yaşında bir kadınım. Daha çok çalışıyor kesinlikle.

soruyu soran kişi beynin sayısal zekasıdan, problem çözmeden bahsetmiş.
daha çok çalışıyor diyenler tecrübelendiğinden bahsetmiş.
Zaman geçtikçe insanın sayısal zekası, problem çözme hızı düşer, odaklanma daha noktasal olur, çevre uyarılarına tepki azalır, dolayısıyla yorum da azalır. Tecrübe artar. Bu sebepten daha kalite sonuçları biraz daha uzun zamanda alır.
Soruyu bile anlayamamaları gerilediğine delalettir.

tam olarak hasvik komününe yerleşirdim.

şu an yaptığım işi yapardım, şu an geçirdiğim gibi bir gün geçirirdim.

Valla kuzey ülkelerinden biri olabilir, Asya'da Moğolistan civarı olabilir Güney afrika ve Tierre del fuego da olabilir. Yaşamak için çalışmak zorunda değilsem toprakla bahce ile ilgilenir, kitap dizi film gezmece filan takilirdim galiba.

Eski hayatim ABD'de az cok boyleydi. Maslow'un pramidinde yukselmek kisaca

Derslerime daha cok odaklandim.
Isimde daha basarili oldum.
Daha saglikli beslendim.
Az cok spor yaptim.
Arkadaslarim icin daha fazla zamanim oldu.

Tum bunlari tekrar isterdim.

çalışmadığım zaman kalan zamanı dolduracak kadar hobileri olan bir insan değilim. bu yüzden kurumsal bir firmada çalışmamak yerine, şu anda aklıma gelmeyen daha eğlenceli olabileceğini düşündüğüm işleri tercih edebilirdim.

temel ihtiyaçların karşılanması ve bütün günün benim olması benim için işi bırakmak için yeterli değil.

Bir yere yerleşmem. Bir arazi aracı satın alır geniş geniş dünyayı gezerim.

hiç bilmiyorum ya. aklımda birden fazla yer var. hamburg, düsseldorf, berlin, leipzig ya da dresden'e yerleşmek isterdim galiba. bunlardan birinde yaşardım. hiç antin kuntin "üretken yaşam" geyiği yapmayacağım, sığır gibi yaşardım. psikolojimi bozmamak adına haftada 2-3 gün katılacağım bir etkinlik bulurdum. dil kursu ya da yılan dansı falan gibi. maksat insan tanımak, "bugün x'im var" diyebilmek. sabah akşam köpek gibi maç izlerdim valla. öğlen-akşam avrupa futbolu basketi hokeyi, gece amerikan hokeyi basketi vs... nisan-haziran arası zaten playoff zamanı, "keşke işim, okulum olmasa, aç kalsam ama maç izleyebilsem" diye mızmızlandığım bir dönem sjfsj.

müreffeh bir evropa ülkesinde part-time çalışırdım gerçi sanırım. çünkü gezebilmek isterdim. çünkü sadece ev, yemek, ısınma gibi temel ihtiyaçların karşılandığından bahsetmişsin. ben kışın rovaniemi'ye kadar çıkıp kuzey ışıklarını görmek, lulea'da hokey maçı izlemek, beyaz gecelerde petersburg'da olmak, arjantin'de kusana kadar et yemek vs. isterim mesela. "dünyayı gezeyim" hippiliğim yok ama düzenli olarak görmeyi isteyebileceğim çok yer var. cafer reyiz gibi TATİLLERİMİ NAMAZGAH DAĞLARINDA GEÇİRİRİM diyebilmeyi isterdim.

çok spesifik bir şey yok yani, şu an yaptıklarımı daha az vicdan azabı duyarak yapardım.

Hayvanlara bakardım. Çok param olursa da dünyanın en güzel hayvan bakım evini açardım. Olmazsa da olduğu kadar...

Bir ömür kalacaksam sıcak iklimi olan ve istediğim herhangi bir hobi, sanat, eğlence vb şeylere kolay ulaşabileceğim bir yer olmalı. Ben LA diyorum.(los angeles)

Günlerim şöyle geçsin isterim;
-sabah kumsalda koşu.
-ailemle güzel bir kahvaltı
-bebeleri okula bırakıp atölyeme/stüdyoma geçip sanatımı icra ederim. Heykel mi yapıyorum resim mi yapıyorum yoksa tasarımcı mıyım bilmiyorum. Hatta hepsi.
-öğleden sonra bir arkadaşla dışarda takılmaca(yemek veya içki)
-sonra bebeleri okuldan al
-bebelerle evinin bahçesinde top oyna havuza gir vb
-hanımla beraber arkadaşlarla görüşmece veya sinema-tiyatro-sergi gezmece
-haftasonları tekneyle veya sahilden balık tutmak
-arada surf veya hanggliding gibi manyaklıklar yapmak motorla gezmek(çocuklarım olursa bunları yapmam herhalde)

Tabi bunların hepsi bir günde değil hayatımın içinde olsun isterim.

hatırlayamadım :(

bunyemin ironisi mi desem kucuk bi hediyesi mi desem bilmiyorum ama, ne zaman stresli, kotu bi donemden geciyor olsam gulme krizlerim baslar. guldugum seyler oyle komik de olmaz genelde. ama enerjimi tuketene kadar oyle cok gulerim ki gorenler agliyorum zanneder. gecenlerde krizimi tetikleyen buydu mesela :( twitter.com

yilbasinda annem babam gelmişti ve abimlere gidip oyun oynamistik. kulaga yüksek sesle müzik calan bir kulaklık takip karşındaki de kelimeyi söyleyip dudak okumaya calisiyordu ve asiri yarıldık isin icine anne ve baba girince cok komik olmustu.

birkaç hafta önce, müdürümün yaptığı bir şeye öyle gülmüştüm.

Hatırlamıyorum. Ota boka gülerim canım isteyince ama şöyle düşman çatlatan, yanaklarımı ağrıtan şekilde gülmedim hiç son birkaç senedir.

1 saat önce

fıytfıyta gülmüştüm.

Çocukken.

2 saat önce. Arkadasimin erkek arkadaşindan ayrilma gerekcesine güldüm.

Kız gecenin bir saati yolda kaliyor arabasi bozulduğu icin. Sevgilisini ariyor gelip beni alabilir misin diye, çocuk da " Askim keratin bakima geldim hani 2 hafta önce Brezilya fönü çektirmiştim ya bugün de bakimini yaptirmam lazim yoksa tutmayacak sen bekle 1-2 saate gelirim." demiş.

Geçen ay bill burr'ü canlı izledim. Orda güldüm. Ciğerim patlayacak falan sandım hatta.

Annemle babam genel kültür yarışması yapıyoruz bu gruba bazen yengeler ve dayilar da ekleniyor. Yaş grubu 50 üstü olduğu için ben baya eğleniyorum ailemle. Bu yarışmayı da ara ara yapıyoruz en çok ona eğlendim son zamanlarda.

bir ay olmadı. ev arkadaşım, aynı zamanda en yakın arkadaşım. ikimiz de o kadar gevezeyiz, birbirimizle o kadar çok konuşuyoruz ki bazen sadece oturma odasında konuşarak 6-7 saat geçiriyoruz. akşam 9'da oturuyoruz, kağıt oynayalım şunu yapalım bunu yapalım derken bir bakıyoruz sabah 5'i bulmuşuz, fırına gidip simit falan alıyoruz o zaman da. bu tarz kafa dengi bir adamın olması güzel. "inside joke"lar sayesinde en saçma şeyde bile deli gibi gülebiliyoruz çoğunlukla.

bu arkadaşım inanılmaz şefik subaşı taklidi yapıyor mesela. "bunun yüzünden tam üç sefer intihara kalkıştım" dediği zaman temiz 10 dakika gülüyorum, şaşmaz. bu tarz şeyler. böyle olunca gülünüyor yani. yakın zamanda gülmekten nefessiz kaldığımı hatırlıyorum ama konu neydi, onu hatırlamıyorum hiç.

Geçen hafta bir devlet dairesinde memur komik bir şey söyledi, ortam uygun olmadığı için layığıyla gülemedim fakat sonra arkadaşlarıma anlatırken hakkını verdim :) Şimdi yazarsam komik olmayabilir.

Az önce aaaaaaahahaha

yılbaşında sanırım. kafası güzel olan arkadaş grubuna sonradan, absürt bir şekilde dahil olan ve daha önce tanımadığım bir komşunun karısıyla neden çocuk yapamadığı üzerine yaptığımız konuşmaya güldüm.
bunu kaydetmiş bizden biri, ertesi gün ayık kafayla izleyince baya gülmüştüm. gecenin 3'ünde "garı ariyü" diye aramızdan kalkıp giden cengiz abi görse o da gülerdi, sonra da muhtemelen ufak bir namus cinayetiyle beni ortadan kaldırırdı.

Yazmaya çalıştım ama sildim. Komik olmadı hiç. Ama bir dostumla bende şöyle bir sey oluyor, komiklik bir notkada başlıyor ve bu zincirleme seklinde devam ediyor, sahiden bir o bir ben karnım agrıyana kadar gülüyoruz. 2 gün önce falandı sanırım. Altıma yapacağım sandım, kapının yanına gidip yere çömeldim. Gercekten. artık salarsam da buraya salayım diye. Nesyseki yapmadım. (*-*)

Hiç beklemediğim bir anda şu videoyu görüp güldüm birkaç gün önce. Bir de vakit geceyarısını geçmişti, resmen ağzımı kapattım konu komşu duymasın diye. Komik de değil sanki o kadar ama güleceğim varmış: www.youtube.com

Sık gülen biriyim, kahkaha dahil. Ama karnımı gerçekten tuta tuta güldüğüm zaman 8 sene önce hamileyken 7 kocalı hürmüz'e gitmiştim. Ertesi hafta da doğdu zaten bebecik.

18 yaşımda Murathan Mungan' a Şair' in Romani' ni imzalatmistim. Sonrasinda bu eser imzalatma olayini gereksiz bulunca kitaptan soğudum. 6 yıldır okumak icin kitapliktan alma motivasyonu bulamıyorum.

Brazzaville Jetlag Poetry

kitap, hakan gunday.
bir de konser kitapcigi vardi attim ama sanirim.

İlber Ortaylı ve Ataol Behramoğlu'nun kitapları

albüm içinden çıkan poster.

Kitap. Ben imzalatmadim, yazar imzalayip hediye gondermisti.

Umut Sarıkaya imzalı, işindeyim gücümdeyim.

jay-jay johanson imzali plak

turgut özakman'a imzalattığım şu çılgın türkler kitabı

Çocukken çok fazla kitabım vardı Muzaffer İzgü ve Gülten Dayıoğlu'na imzalattığım ama maalesef hiçbiri yok şimdi.

Şu an en kıymetlisi Patti Smith'e imzalattığım M Treni ve Çoluk Çocuk benim için. Bir de rozet vermişti bana.

Bir de Eril Tekeli'ye imzalattığım Asia Minor plağım ve Sunay Akın'ın yazlık bir yerde küçük bir gemi çizip imza attığı peçete var bir kitabının arasında sakladığım.

BB King imzalı CD var epey değerli.

ersin karabulut'un "sevgili günlük" adlı çizgi romanı.

Bi kitaplik dolusu imzali kitap var kitap fuarlari ve D&R toplantilarinda imzalattigim ama hepsi eski en sonuncusu lisans doneminden kaldi sanirim.

Adima imzali ajda pekkan kaseti var. 90 li yillardan kalan

John Nash tarafından imzalanmış makale.

jean claude van damme imzalı bir foto var 90 li yillarda bir dergiden adresini alip posta göndermiştim.

rammstein'ın tüm üyelerinin imzaladığı bir kart. VE KAYBETTİM. evet. orijinal imza mı gerçi bilmiyorum ama rammstein'ı türkiye'ye getiren organizatörlerden biri vermişti bana sağolsun, orijinal olduğunu düşünüyorum o yüzden. bu kokoreççide mi nerede fotoğrafı olan kadın, kıvırcık saçlıydı yanılmıyorsam, ismini hatırlayamıyorum şu an. elinde sınırlı sayıda vardı ve onları hediye ediyordu galiba. mesaj atıp "ben de çok istiyorum bana yok mu :((" demiştim, sağolsun bana da göndermişti. o vardı bir tek. o da taşınırken falan kayboldu gitti ya da bir kitabın arasında duruyor hala. çok aradım, bulamadım.

Bir eser değil ama koyu galatasaraylı Nejat Uygur'un benim için "en büyük Fenerbahçe" yazıp imzaladığı kağıt.

Erdal beşikçioğlu imzalı bir delinin hatıra defteri tiyatro broşürü.

Donem baski Ara dinkjian ve mfo plaklari.

İmzalı Moğollar ve Redd albümlerim (CD) var. Redd’in dağılmamış ilk kadrosu ve Moğollar’da da Engin Yörükoğlu’nun da imzası var.
Altay Öktem’e bir sürü kitabını imzalatmıştım.
Hugh Howey’den imzalı Silo var.
Geçen yıl TÜYAP’ta Yalvaç Ural’a kitap imzalattım.

Fakat bir arkadaşımda adına imzalı Aziz Nesin kitabı var, onu çok kıskanıyorum.

Pastırmalı yumurta. Kahvaltı sonrası da antika pazarına gideriz , ordan da havuza geçip akşamı ederiz. Akşam da beşiktaş maçıyla günü kaparım ben:)

günaydın atıştırmalık yapıldı.şimdi sıra asılında.ballı,kaşarlı,yumurtalı...olması gereken güzel kahvaltılıklar.

gün için plan da yok!pruva neta olsun da rüzgarı nerden alırsam.

Annemle babam disarida yapalim diyor, tereyagli simit varmis bakalim.

Kahvaltı yapamadım :( Arkadaşın çocuğunun doğum günü var. Evleri de ebesinin hörekesinde olduğundan erkenden yola düştüm.
Artık orada tüm gün pasta börek gömeceğim :)

Pazar pazar saat 6.30da kalkıp kaşarlı tostla geçiştirip dershaneye geldim, pazar kahvaltisi yok yani :/

beyaz peynirli simitli zeytinli iş yeri kahvaltısı işte :/
akşam 5'e kadar çalışmaca sonra gidip uyurum gece 2.30'da superbowl izlemeye kalkarım

Küçük bir peynirli poğaça ve çay.

Akşam patatesli peynirli rulo börek yapmıştım çok güzel oldu. Tek başıma olsam uğraşmazdım sanırım. Kahvaltı sevdiklerinle keyifli ne yediğinin de bir önemi yok pek :) Öğleden sonra kuzenle buluşurum belki. Ya da deniz kenarında köpekle bir yürüyüş.

Spordan çıktım şimdi kahvaltı yapacağım.
Beyaz peynir, 5 zeytin, kırmızı tatlı biber, 1 dilim ekmek, 2 haşlama yumurta

bayat ekmekli peynirli omlet yaptım, mis gibi olmuş. dün sinemada organize 2 izledik. bugün de 1'ini izleyelim diye tutturdu eşim. pek de sevmiyorum ama onu kırmamak için.

Az once kahvaltidan kalktik.
Acik hava yesillik bir yere gidiyoruz simdi, hava güzelken hava alip laflayacagiz. Kahvalti anadolu urunlerinden olusan sadece ama lezzetli bir kahvaltiydi.
Sevgiler.

yaratıcılıkla ilgili bişeylerle uğraşırken kahvaltı etmem, zaten kahvaltı etmem de, mesela sabah erken kalktım, gece işim saat 2 ye kadar sürsün bişey yemem.

yaratıcılığımı etkiyor, bütün gün after effects, photoshop ve fotoğraflarla uğraşıcam.

kadın anam sağolsun güzel bir pazar kahvaltısı yaptık biz de, papatesli sucuklu kaşarlı omlet, yanına ayrıca fırında patates, zeytin peynir, domatesli biberli adını bilmediğim değişik bi' şey, çay... güzeldi. bugün ben bile çok pozitifim ya. sanırım uzun zaman sonra sabah erken uyandığım için biyolojik saatimin yaptığı bir jest.

günün geri kalanı için bir planım yok, gece 10'da erkek kardeşimle boston-oklahoma maçını izlerim, onun dışında evdeyiz. canım bi şey istemiyo, film falan bakarım belki.

vurdum.yarışmak-eğlenmek,tecrübe etmek...rating bir kanalın olmazsa olmazı.programlara karar verenler tvler değil reklam verenlerdir.ve sanıldığı gibi eğlenceli değil.bir ekşın var bir de sonrası.

basvurdum. para var diye eheh. mulakata cagirdilar ama oradan bir sey cikmadi.

ben katıldım kim milyoner olmak ister'e. mülakat yapıldı, sonra kamera ile tekrar yapıldı, sonra yazılı sınav yapıldı. programa çağrıldım. bekleme odasına 15 kişiyi alıyorlar ve odadaki enerjine göre sahneye çıkıp çıkmayacağına karar veriyorlar. ben mesela ilk çekim günü odada kaldım çekime almadılar. iki hafta sonra tekrar çağırdılar ve çekime girdim. kurgu filan yok. sorular arasında duraklamalar olabiliyor ama çok kısa. ben aşırı heyecanlandığım için ilk sorudan sonra su getirmişlerdi filan. kazandığınız parayı da 9 ay sonra mı ne veriyorlardı. beni de kazandıktan aylar sonra arayıp hesap bilgisi istediler ve hesabıma vergisini düşüp yatırdılar. vergi %10 oluyor. ben katıldığıma memnun kaldım, havadan para kazanıyorsun işte : )

Başta annemin olmak üzere benimle tanişan tum arkadaslarimin yoğun bi baskısı var katılmam yönünde milyonere ama yukarida bahsedilen mülakat vs süreci ve katilmanin kesin olmaması yüzünden başvurmak istemiyorum.

Milyonerde yarismistim seneler once, para kazanmak icin katilmistim tabi. Bana da asagi yukaru 10 ay sonra vermislerdi parayi. Kurgu sayilacak bir sey gordugumu hatirlamiyorum(ha yaptigimiz muhabbetin bir kismini yayinlamadiklari icin sacmalamis gibi gozukmustum biraz) Onun disinda hayatimin en keyifli zamanlardindandi o surec.. Para da bereketliymis yalniz, neye yatirdiysam kazandim sonra(Kenan isik doneminden bahsediyorum bu arada, Murat bilmem ne sundugundan beridir izlemeiyorum. Su an kurgunun alasi donuyor olabilir, sasirmam)

Ben milyonere basvurmustum 19 yaşımda 5 sene oldu arayan olmadı. Geçen arkadaşlar Amaranta başvursana beraber harcarız, bin lira da gelse gider ocakbasinda yemek yeriz diye gaza getirdiler. Açtık sayfayı kaydolayım diye ama kaydiniz var dedi:/

Reyting endekslidir bence. Genelde ya çok iyi üniversitelerden mezun olanlari cikariyorlar ilk sorularda elensin diye ya da anadoludan yaşlı teyze ve amcalari cagiriyorlar basit sorup ileri sorulara gelsinler diye.

Kim milyoner olmak istere başvurmuştum ancak mülakattan geçemedim. Öylesine başvurmuştum açıkçası.

bazal metabolizmanın altında kalori alacağı için vücudu zarar görür.
çok hızlı zayıflama sağlıklı olmuyor maalesef. 1700 alıp, 500 yakarsa ama ayda 3-4 filan verir sanırım.

Çok düşük kalori aldığı için vücut stres moduna girer zayıflamayı önlemeye çalışır.

Bayılır kalır, boyu kaç bilmiyorum ama 2000 alıp 500 kardiyo daha mantıklı ama yediği yiyeceğin karakteristiği de çok önemli doğal olarak.

Kaslardan gider ayni zamanda.

110 kg kişinin en az 1800 kalori alması lazım, karbonhidrat ve yağdan düşük protein ağırlıklı. Ondan sonra 500 kalori kardiyo yapılmalı. Yağsız doğal işlenmemiş gıdalar yeşillik. Çok az ekmek makarna. Kontrolsüz ve hesapsız diyet metabolizmayı yavaşlatır hem aç kalıp hemde kilo veremezsiniz.

ağır konuşacağım, kusura bakmayın ama aşırı saçma bir plan bu. birincisi, sürdürülebilir değil. uzun vadede hiçbir kazanç sağlamadığı gibi hem fiziksel hem de mental olarak çok yorar. üstüne verilen kilo da geri alınır. ikincisi, etkili değil... bu kadar az kalori alırsan vücut bir noktadan sonra "bu adam hiçbir şey yemiyor" diye yağ yakmayı durduracak. 1700 kalori tüketen birisi ayda 3.5 kilo veriyorsa sen belki 750 gram vereceksin çünkü metabolizman yavaşlayacak, vücudun yağ yakmayı reddedecek. verdiğin kilo da kaslarından gidecek. kas demek kalori yakımı demek. kas kütlen azalınca vücudunun ihtiyaç duyduğu enerji de azalacak. oradan da yedin tekmeyi, geçmiş olsun. üçüncüsü, sağlık açısından ciddi risklere yol açabilir. günde 1000 kalori tüketip 500 kalorilik kardiyo antrenmanı yapmak inanılmaz sakat bir durum.

ben de kilo veren bir şişmanım ve hemen her istediğimi yiyebiliyorum. sadece artık günde 4 çikolata yiyip haftada bir sebze yemek yerine haftada dört kez sebze yiyip bir kez çikolata yiyorum. bu tarz değişiklikler ve meşrubatı bırakmak benim için milat oldu, pek de zorlanmadan gayet güzel veriyorum. bi' beklentim yok, artık böyle yaşıyorum; zamanla ideal kiloya ineceğim zaten.

kalıcı sonuçlar elde etmek istiyorsan yapman gereken basit. vücuduna ihtiyaç duyduğunu verecek, bunu yaşam tarzı haline getirecek ve sabredeceksin. şişman insan kilo vermeye koşmamalı. yürümeli ve kilo vermeyle orta yolda buluşmalı. agresif bir şekilde "hedef"e ulaşmaya çalışırsan düşersin. ulaşsan da bir noktada koşmayı bırakman gerekeceği için başa sararsın. sen yürüyeceksin. bu yürümeden kastım hem gerçek anlamda yürüme hem de sağlıklı yaşam tarzı... böyle yaptığında kilo kaybı da karşıdan sana yürümeye başlayacak. koşmak yerine sakin sakin ortada buluşacak ve yolun geri kalanına birlikte devam edeceksiniz.

günde 1000 kalori tüketip 500 kalorilik kardiyo yapılmaz. denersen kendin de göreceksin zaten ama deneme bile. vücuduna eziyet etme. günde 1000 kalori tüketip 500 kardiyo yapacak kadar azimliysen çok daha kolay şekilde kilo verirsin. senin aklın kesiyor mu bunu?

ayrıca vücudun tek ihtiyacı protein değil. karbonhidrat ve yağa da ihtiyacı var. makinayı bunlar besliyor. biz şüşkoların sorunu gereğinden fazla tüketmemiz ve dolayısıyla vücudun kapasitesini aşmamız. vücudun ihtiyaç duyduğunu verirsen, vücut ideal düzende çalışır ve fazlalığı zamanla atar. ihtiyaç duyduğunu vermezsen yavaş çalışmaya başladığı için fazlalıkları atmaz, uğraşmaz. "zaten ölüyom amk ne uğraşıcam" der. sen günde atıyorum 100g protein, 35g karbonhidrat, 20g yağ ihtiyacı duyuyorsun. şişman olmanın sebebi 35g protein, 85g karbonhidrat, 60g yağ tüketmen. sen bunu normale (belki biraz daha aşağısına) çekeceksin, niye tümüyle yoksayıyorsun?

ha sonuç olarak günde 1000 kaloriyle kesin kilo verirsin ama pek uzun yaşamazsın. ya pes edip kilo almaya başlarsın ya da düşüp ölürsün.

1000 kalori vucudun ihtiyac duydugunu minimum kalorinin altinda. ustune 500kalori ekstradan harciyorsun. vucut yeterli yiyecek bulamiyorum, kitlik var moduna girecek ve metabolizmayi daha da dusurecek ve kas dokulari yakmaya baslayacak. gunun sonunda tartida belki hafiflemis ama su ve kas kaybetmis ve yag depolamis bir vucudunuz olacak. tebrikler.

malesef doymuyorum. :(

hepsini ilk gördüğümde doymam gibime geliyor. yiyip bitirince de doymamışım gibi geliyor, biraz bekleyince aslında doymuş olduğumu fark ediyorum.

doymam/doymadım diyip fazlasını yediğimde sonradan rahatsız ediyor.

105 kiloyum, kronik şişkoyum. yaş 40.

tıka basa olmasa da doyuyorum.

Porsiyonu 1,5 yaparsak doyarim. 1 porsiyon olunca insan daha yemeden ben bununla doymam hissine kapılıyor zaten..

doymuyorum
misal döner en az iki porsiyon
75 kiloyum

Doymuyorum :(

77 kiloyum

Her söylediğin örneğin 1,5 ya da 2 porsiyonu ile doyduğumu hisediyorum. Ama sonra da rahatsız ediyor.

Benim kocam doyuyor, ama çok dikkatli yiyen biri. Normal yiyen erkek 1,5'la doyar.

Ben doyuyorum.

doymam 1.5 tan aşşaya 3 çeyrekten aşşaya doymuom.

hatun bir kişi olarak hayvan gibi yiyebildiğim için cevap vermek istiyorum.
doyma olayı bende her zaman porsiyonla alakalı olmuyor, özellikle akşamları, daha çok ne yediğimle alaklaı oluyor.
örneğin sıcak etli bir yemek varsa nörmal bir insan evladı gidi doyabiliyorum ama öyle bir seçeneğim yoksa, pide, pizza vs hepsini birlikte yesem doymuyorum.

doyuyorum. tıka basa doymaya alışkın değilim, belki ondandır.

pide evet diğerleri hayır. porsiyonlar, gramajlar küçülürken fiyatlar artıyor sürekli.

porsiyonlar sürekli küçülüyo ama ben doyuyorum. 75 kiloyum.

önden su iç bolca, yavaş ye. doyacağız.
bakın burası önemli:
y a v a ş y e
:D

if yaptığım için son tokluk öğünümü nispeten yüklü alıyorum. bu öğünde bazen bir orta pizza yiyorum, gayet iyi doyuyorum 16 saat tutuyor beni.

diğerleri orta boy pizza kadar doyurucu değil ama orta boy pizzanın doyuruyor olması lazım, günlük 4bin kalori ihtiyacı olan bir body builder değilsen.

ben doyuyorum. 78 kiloyum. sadece çok aç olduğumda 1,5 iskender yiyebilirim.

sir gawain +1, az az ama çeşit yemek isterim. 2 porsiyon döner yerine, 1 porsiyon döner, az çorba bir kaç saat sonra dondurma vs. kalorisini düşünüp, burada fazladan yiyeceğim x yerine akşam y yerim derim.

1 tane pideyle nasıl doyuyorsunuz? Ben doymuyorum:/
50 kiloyum. Bay değilim.

Edit: Ama zaten sağlıklı olan tıka basa doymamak. O yüzden takviye almıyorum.

Tam doymuyorum da orada birakiyorum, ofis insaniyiz cunku. O porsiyondan fazlasini yakamiyoruz yag oluyor.

bizim kociş doyuyor

Mümkün değil. Hele o gün spora gitmişsem falan imkanı yok.

pizzaya gerek yok, diğer üçü ile doyarım. yalnız iskender ve döner peşpeşe pek iyi olmaz, 1 pide, peşine 1.5 iskender tercih ederim.

Doyarım. Pideyi bitiremem genelde

Benim günlük yediğim et miktarı 700 gram civarında, bunu komple tek seferde yediğim de oluyor, o nedenle benim için pek mümkün gözükmedi.