Aynı kanal frappacinoyu da böyle okumuş...

www.youtube.com

durum gayet açık bence.

edit. ayrıca S.Kuzuloglu bunu gerçekten o şekilde okduysa ciddi ciddi trollük yapmadan çok gülücem ki o da kesin trollüyordur diye düşünüyorum. O video neyse o kısmı paylaşır mısın rica etsem?

edit2. teşekkür ederim izledim. ciddi imiş. Diğer terimleri Almanca telaffuz edip bunu o şekilde söylemesi komik olmuş :D

video değil de direkt kanal troll. elemanın sesini şuna çok benzettim, aynı kişi sanırım,

www.youtube.com

kelime, isim okunuşları için forvo'yu kullanın.

forvo.com

şadınfroydı diyor male from germany.

youtu.be

Bu videonun bir yerlerinde diyor.

Videoyu izlemedim, troll olup olmadığını da bilmiyorum ama burada yazan okuma şekline bakılırsa troll olabilir. Almanca' da 'Şadınfroyde' diye okunur.

Batesmotelpro geyigini aklima getirdi. Bundan esinlenmis olabilirler.

youtu.be

Ben. 8. Yilimi 1 nisanda devirdim. Yoksunluk icin yerine biseyler koydum ben, demli cay olabilir, soguk su olabilir veya bir sakiz...
Ama benin icin asil itici guc esim oldu, o donemde mustakbel esimdi tabi. Sigaradan daha fazla kiymet verdiginiz birsey bulun ve motivasyon olarak kullanin.

Bıraktım, başladım. Bıraktım, başladım. Kendime kızdım baya. Nasıl da iradesiz birisin sen diye. Yine bıraktım, başladım. Sonrasında dedim ki ulan bir tane daha içersen yazıklar olsun sana. Sonra bıraktım. 6 yıldan fazla oldu içmiyorum. Ama bir yıl önce de elektronik sigara aldım. Nikonsiz likitler yapıyorum ve buharlıyorum :) ara sıra nargileye giderdim şimdi onu da yapmıyorum.

Ya benim gibi inatçı olun ya da elektronik sigara ile bırakmaya çalışın. Birçok kişiye faydası oluyor duyduğum kadarıyla.

Allen Carr Sigarayı Bırakmanın Kolay Yolu isimli kitabı (internette pdf beleş dahi var) yatmadan evvel okumuştum. O dönemde domuz gibi kilolu olduğum için ayrıca spora (bisiklet) başlamıştım. Yardımcı bir ilaç, bir başka şey kullanmamıştım. Gerçekten hiç zorlandığımı hatırlamıyorum.
O sigarayı çok seven sigarası ile tanımlanan salaklardandım bu arada.

e sigara çözüyor ama onu nasıl bırakacağım onu bilmiyorum :) sigaradan daha güzel çünkü, daha da zararsız ama bunu da bırakmak lazım illa ki.

Sigaea bırakma polikliniğine giderek bıraktım. 1 yılı geçti ilk zamanlar canın istiyor ama engellenemez bi istek değil. Aklını başka birşeye verdiğin anda unutuyorsun. Polikliniği önerebilirim size.

aradığın cevap olmayacak belki ama en azından yapabileceğine olan inancını kuvvetlendirebilir diye söylüyorum: görebileceğin en ama en iradesiz insanlardan biri olarak (öyle ki şeker tüketmeyi bırakamadığım, basbayağı kola içmeden durmayı başaramadığım için hayvan gibi kilo aldım) birkaç denemeden sonra bırakmayı başardım. en azından şimdilik. 2 ay oldu.

kışın okuldaki sigara odası tarzı bi' kapalı alanda içiyorduk. ben orada öldüğümü hissetmeye başladım birkaç gün sonra. oradan çıktığımda temiz havayı ciğerlerime çekince "ulan ne güzel bi şeymiş bu aslında" diye düşünmeye başladım.

sonra eve geldim o gün. bok gibi kokuyor içerisi. yine yaktım. bir sürü yaktım o akşam üst üste. her yer duman. daralıyorum, doğru dürüst nefes alamyorum. akşam dışarı çıktım, parka gittim. göle karşı birkaç tane daha yaktım. baktım son dal.

dedim ki tamam, ben bu boku bugün kesinlikle bırakayım. üstüm, evim, ağzım leş gibi kokmasın. bu yoklukta ayda 300-350 lira bu iğrenç şeye vermeyeyim. aha böyle şu an yaptığım gibi (parkta) geniş geniş nefes alabileyim, ciğerlerime hava falan gitsin.

o akşam son sigaramı içtim. şansım şuydu: dönemin bitmesine birkaç gün vardı ve tatilde zaten yurtdışındaydım ve yanına gittiğim kişi evi geçtim bahçesinde bile sigara içirmezdi. gerçi o iç dese bile ben yine içmezdim. normalde okuldaki yakın arkadaşlarımın hepsi sigara içtiği için uzak durmam çok zor oluyordu. birkaç gün dişimi sıktım, sonrasında zaten çevrem değişmiş ve dikkatimi farklı şeyler çeker olmuştu. 20 gün kadar istesem de içemeyeceğimi bildiğim için (daha doğrusu kendimi buna şartladığım için) bıraktım gitti.

gittiğim yerde bir paket sigara 4-5 lira falandı bu arada :) defalarca önünden geçtim "tekel"in, birkaç kez "alsam mı lan" diye düşündüm ama kaçtım hemen. velhasıl bende bu şekilde gelişti - kötü kokmamak ve nefes alabilmek için bıraktım. daha 23 yaşında olduğumu düşündüm, yaşamak istediğime karar verdim. beklediğimden çok daha kolay oldu.

ha sigara içmeyi özlemiyor değilim bazen ama onsuz da gayet yaşanıyormuş, onu görmek işimi kolaylaştırdı. hatta "stresi alıyor" diyordum falan ama sigarayı bırakınca daha verimli olduğumu fark ettim. eskiden 10 dakikada bir yaktığım için her şey bölük pörçük oluyordu, kafamı verip de 30 dakika boyunca bir şeye odaklanamıyordum. şimdi daha iyi.

arkadaşlarım yemeğe geldi çay içiyoruz

pizza yaptım fırına attım şimdi merakla bekliyorum.

İfşa bekliyorum. O da olmazsa çıkar iki bir şeyler içer gelirim en fazla.

ders çalışıyorum :(

ders arasında da a series of unfortunate events'in 2. sezonunu bitirmekle uğraşıyorum

Bir yandan çay içiyor bir yandan makro iktisat çalışıyorum :( cumartesi çok güzel siz de gelin.. çok eğlenmeyin ama eheheh

Bir şeyi fark ettim yalnız, bu saatler ülkece resmi çay içme saatimiz sanırım :D

Dizi izleyip pasta yiyorum.

@acemi geçen başlıkta sosyetik dişçiye gittim yarın iki tane daha dişçiye gidip yaptıracağım demiştin ne oldu yaptırmadın mı?

Ben şarap + Thief diye bir filme başlayacağım şimdi.

Edit: Anladım geçmiş olsun.

Başım çok kötü ağrıyor. Açlıktandır deyip yemek yedim ama geçmiyor bir türlü.

birazdan ketılda su kaynatıp sallama çay içecem.

piyano çalmayı öğrenmeye çalışıyorum, 2 saat oldu bi geçiş yapmayı beceremedim. ona dalıp akşam yemeği yemeyi de unutmuşum, yorulup durunca anladım.
www.youtube.com

kısırla kek yaptım, onları yiyorum.

sevgilimle oturuyorum, ezik sayılır mıyım.

yarın yoğun bir gün olacak benim için, o yüzden şu an hiçbir şey yapmama özgürlüğümün tadına varmaya çalışıyorum. gerçi böyle deyince de sanki her gün taş taşıyormuşum gibi oluyor, halbuki genel olarak bi' şey yaptığım yok zaten ama tembel olduğum için bir şey yapmam gerektiği zaman sinirleniyorum.

reddit'te takılıyorum şimdilik. gece 4'te colorado-st.louis maçı var, onu izlerim o zamana kadar oturursam. bi ara yemek yerim. miniclip'teki bilardo oyununu seviyom onu oynarım. güzel belgesel ya da video bulursam (vice'ınkiler gibi, mini belgesel tadında) onlara bakarım vs. takılıyom.

alaçatı ot festivalinden geldim yorgunum.

bize gelsene laflarız

yurtdışını gezmek, yurtdışında yaşamak, ingilizce konuşmak, yabancı insanlarla tanışmak istiyordum. bu hedeflere ulaştım. başka da pek bir hedefim yoktu. bundan sonra ne için yaşayacağım merak ediyorum.

Hedef sadece durak oluyor, istediğin durağa gelince hemen dıger durağı merak ediyorsun

40 yasindan once financial independence kankaleto. ondan sonra hobiler akar.

kismen. cocukken edebiyati ve bilhassa rus edebiyatini, rusya'yi cok severdim. hayallerimde hep rusya'ya gitmek ve hatta sibirya'ya "kacirilmak", orada nefis bir hanimefendinin kucu kucusu olmak vardi.

su an universitede rus dili ve edebiyati okuyorum, bir yandan da diger manyakligim olan almancayi ogreniyorum. turkiye'de yasamaktan memnun olabilecegim sayili yerlerden birindeyim. hayal dahi etmedigim guzellikler gordum. tam olarak bekledigim gibi diyemem ama carpa carpa da olsa kendi yoluma girdigimi hissediyorum, en azindan simdilik. bazi seylere gec kalsam da genel anlamda "istedigim hayati yasamak" icin hala sansim oldugunu dusunuyorum. 30'a kadar yapacaklarim kritik. sene kaybetmeden mezun olur muyum? yurtdisina temelli kacabilir miyim? dikis tutturup duzgun bir is bulabilir ve bu surecte akil sagligimi koruyabilir miyim? vitaminsizlikten habire gebes gibi yatmak yerine enerjik, aktif, duzgun yasayan biri olmayi basarabilir miyim istikrarli bir sekilde? bakacagim. 20 yasindayken, o anda bulundugum konum hayal dahi edemeyecegim kadar kotuydu. simdi saga sola carparak ve yorularak da olsa ilerledigimi hissediyorum. simdilik iyi gibi, bakalim.

kleider + 1

Şimdiye kadar fena gitmedi. Bir sene öncesine kadar "olamadım" bunalımları içindeydim. Geçen sene kırılma noktam oldu.

illa birini seçmek zorundaysak alkolik.

2si1iarada.

seviyesine bağlı. alkol problemi zor da olsa ortadan kaldırılıp kişinin hayatına normal bir şekilde devam etme imkânının bulunduğu bir sorun. öte yandan yobazlığın tedavisinin çok daha zor olduğunu düşünüyorum. ha tüm aileye eziyet edip eldekini avuçtakini içkiye yatıran, sürekli bakıma ihtiyaç duyan, "ölse de kurtulsak" diye bekleyeceğim bir babadansa milleti palayla kovalamadığı sürece yobaz bir babayı tercih ederdim galiba.

dediğim gibi biraz yobazlık düzeyine bağlı. dizine kadar sakal uzatıp kız kardeşimi dövmeye kalkacak birindense alkoliği tercih ederdim örneğin. onu bi' şekilde tekrar dünyaya döndürme ihtimalimiz olurdu çünkü en azından.

alkoliği seçerdim herhalde.

Alkolik.
Yobaz çekilmez.

alkolik baba o kadar da büyük bir sorun değil. yobaz baba hayatının en erken devresinde bütün düşünce biçimini şekillendiriyor ve ileride de rahat bırakmıyor.

halit kıvanç maçtan önce oturup çalıştıklarını, ezberlediklerini anlatmıştı yıllar yıllar önce.

ikinci lig maçlarını anlatan spikerler sezon boyunca aynı şeyi yapıyor, haliyle bir noktadan sonra tanıyorlar. bilmiyorlarsa da maçtan önce çalışıyorlar, daha önceki maçları izliyorlar, numaralarını ve tiplerini öğreniyorlar vs. en önemlisi de pozisyonlarını bilmek. bir takımı belli bir süre izledikten sonra sen de 11 oyuncuyu çıkarabilirsin.

ayrıca her zaman bilemiyorlar. yanlış söyledikleri veya topun kimde olduğunu, pasın kimi/kime attığını vs. söylemedikleri oluyor.

ama genel olarak pozisyon bilgisi, oyuncunun karakteristik özellikleri (saç şekli, giydiği krampon, koşu tarzı, fiziksel özelliği vs.), forma numarası falan yardımcı oluyor.

bir keresinde premier lig maçı izlerken bir ara tüm oyuncuların dibinde çember içinde isimleri yazıyordu.pes/fifa gibi yani. bir anlık öyle bir teknolojiyle gösteriyorlardı maçı. sanırım spikerlerin anlattığı ama bizim görmediğimiz görüntüydü o. eğer öyleyse çok basit anlatmak. diğer türlüsü ne kadar ezberlersen ezberle çok zor.

yalnızlığın tanımı bence.

ulan bu dayı ne zaman aklıma gelse hüzünleniyorum.

0

yılın hangi döneminde olduğumuza göre çok değişir. normalde hafta içi maksimum iki maç, hafta sonu günlük ortalama üç maç izlerim. maç başına ortalama 2 saat diyebiliriz çünkü %90 futbol ve hokey izliyorum. 11 nisan'dan sonra 5 haziran'a kadar NHL play-off'ları dolayısıyla günde yaklaşık 8 saat olacak. saat farkı yüzünden bazı günler çok zorluyor ama ev ile iş-okul yakınsa, sosyal olma mecburiyetin yoksa (en azından öğrencilikte) götürüyorsun her türlü. benim derslerim 9:30 - 15:00 arası mesela. maçlar sırasıyla gece 2 ve 5'te (bazen 5:30) başlıyor.

normal şartlarda en geç 17'de yatağa giriyorum. yapmam gereken bir ödev, çalışmam gereken bir sınav vs. varsa gece 11 veya 12'de (yoğunluğa göre) kalkıp onu hallediyorum, yoksa direkt 01:45'e kuruyorum saati. 2'den 8:30'a kadar maç izliyorum ama periyot araları 20'şer dakika falan, iki maçta toplam 4 periyot arası oluyor. ayrıca hafta sonları camış gibi uyuma şansı, bazen bazı seriler erken bittiğinde o günün boşa çıkması (yani o gece hiç maç olmaması veya tek maç olması) gibi durumlar oluyor. yapılması gereken işler, telafi edilmesi gereken uyku vs. de bu zamanda hallediliyor. sabah 9'da evden çıkmak koyuyor tabii ama çakıyorum kahveyi (normalde sevmem ve içmem ama amerika saatine göre yaşayınca çok iş görüyor), okulda zaten arkadaştır derstir derken açılıyorum. ooh hayat bana güzel.

normal şartlarda "oha ayı oğlu haftada 10 saat maç izlenir mi" diyen birine hiç ses etmem, "haklısın abi boşa yaşıyoz resmen" derim ama nhl play-off'ları çok başka bir şey benim için. çalışsam mesela, bir aylık yıllık iznim olsa, en az 15'ini ilk tur maçları için ayırırım. süper über bi yerde çalışsam ve senelik iki ay toplam iznim olsa, en az 1 ayı nhl dönemine gider.

daha başlamasına 10-12 gün var ama şimdiden sinirleniyorum günler geçmiyor diye.

2-3 maç izlerim heralde ortalama. ama dünya kupası falan varsa değişir.

Haftasına göre değişiyor.

Avrupa liglerinin olmadığı haftalarda genelde 2-3 maç izliyorum. Maçlar hafta sonu olduğu için o günler planımın ne olduğuna göre değişiyor. Genelde cumartesi öğlen ofiste premier ligde kimin maçı varsa onu, Galatasaray maçını, üstüne pazar akşamı da en eli yüzü düzgün maç neyse onu izliyorum. Takip ettiğim bikaç tane takım var, maçını izleyemediklerimin özetini izliyorum sonradan.

Şampiyonlar ligi vs. varsa, yine akşam bir şey yapmıyorsam 1er maç izliyorum salı-çarşamba günleri. O haftalarda da 4-6 maç oluyor.

hafta sonu iki saat kesin. fc basel'in her maçını mutlaka izliyorum.

onun dışında premier lig'de günde bir maç izlemeye çalışıyorum. ki bunun dışında süper lig'de 19:00 seansındaki maçları datakip ediyorum.

yani bir gün için 5-6 saat diyebilirim. duruma göre daha fazla.

Adın ne diye sorulsa 5 paragrafla cevap verecek :D bomboş.

Soruya cevaba gelirsek, totalde 20 falandır.

4

Haftada 1,5-3 saat arası bir ortalama çıkar. Beşiktaş'ımın maçını ritüel gibi beklerim, kaçırmam, yanına da rakiplerden Fb. ya da Gs'nin zevkli/kritik/büyük bir maçı varsa onu izlerim.

15 dk

Satranç sayılıyorsa benim bey geçen hafta boyu gunde onar saat falan izlediydi maçları. Normalde de haftada rahat bi 10-15 saat izler.

0

geçen seneye kadar challenger'ından futures'ına kadar izliyordum. grand slam dönemlerinde günde 10 saat falan izlediğim oluyordu. sonra djokovic ara verince ben de bıraktım izlemeyi. bu sene düzenli olarak bir tek -acı verici olsa da- djokovic'in maçlarını izliyorum. bir de geçenlerde indian wells finalinde iğrenç federer taraftarlarına rağmen del potro'nun kazandığını öğrendikten sonra onu indirip izledim zevk yapayım diye. 2 gece önce de uyku tutmadı miami masters'tan 2 maç izledim. şimdi üşenmeyip topladım hepsinin sürelerini. bu sene toplam 21 saat maç izlemişim. o da haftada 1.6 saat yapıyor.

Benim bir tane arkadaşım var "evlenmem" diyen.
Kendisiyle iddiaya girdik, 30 yaşına kadar evleneceksin dedik ama bakalım. Herif iddiayı kazanıcam diye hırs mı yaptı nedir, iyice sığır gibi yaşamaya başladı.

O "evlenip ne yapacağım" diyenler kafasına yatan insanı bulsun, 3 ay sonra nikahı basar bence. Yani bana öyle geliyor.
Ben zamanı gelince evlenirim, evlilik fikriyle bir sorunum yok. Bikaç seneye everin beni.

@cay koy geliyorum
bana da öyle diyorlardı ama sona kaldım valla hahaha, daha da niyetim yok. sırf bu yüzden adriana lima gelse kusur bulurum diyecektim de, o da yaşlı zaten dsadas

benim yaş 30'a daha var o yüzden rahat rahat sallayabiliyorum ama bence o rahatlıktan vazgeçmeye değecek insanı bulunca o rahatlıktan vazgeçmiyorsun aksine beraber o kişiyle o rahatlıkta yaşamaya başlıyorsun daha da güzel oluyor yani evliliği bilemem de ilişkiden kaçıyorsan o kişiyle ciddi bir şey düşünmediğin kafana uymadığı içindir.

şimdi biri çıksa özgürlüğün hiç kısıtlanmadan belki en fazla ufak tefek fedakarlıklar yaparak(ki trade off'ları da hiç fena değil yani karşılığı da güzel oluyor sen de istiyorsun o yüzden) süper iyi vakit geçirsen niye kaçasın ki?

Ben de evlenmeyi düşünmüyorum. Dünya turuna çıkalım hep birlikte :D Ortak bir yazlık alalım. Emekli olunca da okey oynarız, mahalle dedikodusu filan yaparız artık.

ben de evlenmeyi düşünmüyorum. hatta gün geçtikçe daha da tiksinti geliyor. beraber dünya turu vs yaparsanız lütfen beni de çağırın aasdfadfasfds.
şuan evli yakınlarımın dedikleri tek şey şu " evliliğin en iyisinin de ta ...."

ben.
çünkü kız yok.

23 yaşındayım ve 6-7 yaşımdan beri istikrarlı bir şekilde evlenmek istiyorum. evliliğin süper bir şey olduğunu düşünmeme neden olacak şahane bir aile ortamında da büyümedim. içinde anne, baba ve kardeşlerimin olduğu tek bir fotoğrafım dahi olduğunu sanmıyorum, şu an zaten ayrılar. gelgelelim kendi adıma hep istedim bunu. evlilikten beklentim ve isteğim şudur: diyelim ki sen 100'sün tek başına. eşin de 100. sen onun desteği, sevgisi ve ilgisiyle 150 oluyorsun. o da aynı şekilde. ikiniz birlikte yükselmiş oluyorsunuz; yalnızken olamayacağınız bir seviyeye çıkıyorsunuz. hem kişisel olarak mutlu oluyorsunuz, hem mutlu bir birlikteliğiniz oluyor. süper olay. tabii bu her evlilikte böyle değil, onun da farkındayım. kimisini depresyona sokuyor, kimisinin hayatını yıkıyor. ben istediğim şey için söylüyorum bunu sadece.

ayrıca burada bahsettiğim şey "birine sırtını yaslamak" değil. ben yalnız da yaşarım, evde ağlayıp eş bekleyecek değilim. hatta annem hep babama çektiğimi, ex-bebiklerim de kendi hayatıma kimseyi sokmadığımı, çok bencil ve sorumsuz yaşadığımı vs. söyler; yani pek "evlenilecek erkek" de değilim sanki (piç hiç değilim eheh). oturur maç izlerim, yurtdışına çıkarım, neblim yapacak bi' şey bulunur yani.

gelgelelim, benim için başka biriyle özel ve eşsiz bir bağ kurmak çok muazzam bir şey. isterdim. hayatımı paylaşayım. benim için en değerlisi o olsun, onun için en değerlisi ben olayım. neblim işe giderken, yolda yürürken, bi' şey yaparken... her an, her yerde hayatının bir parçasının olması, onu öpebilmek güzel bir şey. dışardasın mesela, o bir yere uğruyor. sonra çıkıp geliyor tekrar, görüyorsun gelirken. orada onlarca, yüzlerce, binlerce insan var belki. hatta ondan güzelleri, zekileri, iyileri bile vardır. ama sen diyosun ki "aha ben bu kadına aşığım". benim için süper ve özel bi şey bu. sanat eseri gibi. iki sıradan, vasat veya en iyi ihtimalle "daha iyisi bulunabilecek" insan olarak bi aşk yaratıyosunuz, birbirinize tapıyosunuz, birbirinizle mutlu oluyosunuz falan. benim için muazzam bir duygu bu. herkesle sevişirsin, herkesle konuşursun, herkesle arkadaş olursun ama bu tarz bağlar çok çok az insanla kurulur. dostun olur, kardeşin olur, eşin olur, çocuğun olur... bu insanlar özeldir, her istediğinde her yerde bulamayacağın kişilerdir. tabii ki, dediğim gibi, "ideal" durumda geçerli bu ama ideali de bi yerde kendimiz yaratıyoruz; kimse puzzle parçası gibi ŞRAK diye oturmuyor o ilişkiye, zamanla büyüyor.

o açıdan ben 40 yaşında kendimi "yalnız" göremiyorum açıkçası. dediğim gibi öyle kalırsam da yapacak çok şeyim var, o zaman da ben bi şekilde yolumu bulurum. buffalo sabres maçı izlerken buffalo soslu patates kızartması, adana demirspor maçı izlerken adana kebap yiyecek kadar hayat dolu bi insanım jsfsjsk bende "yalnız yaşam" enerjisi bitmez, bundan eminim. ama eşim, çocuğum olsa daha iyi olurdu açıkçası.

bi de şu var: ben yalnızken dünyayı kurtaran, çok verimli olan biri değilim. aksine, hayatımda biri olduğu zaman çok daha dolu ve verimli oluyorum. o açıdan hoş olurdu.

böyle düşündüğüm için muhtemelen hiçbir zaman evlenemeyeceğim. nerede "BANA TAKIL HAYATINI YAŞA XD XD" adamı var, patır patır evleniyolar harbiden. biz de böyle romantiq_serseri_06 olarak dolaşıyoruz.

en kötüsü benim durumum ama galiba ha. dediğim gibi ne piçim ne ev adamıyım. "efendi adam"ın sahip olduğu erdem, dürüstlük, başarı, disiplin vs. bende yok; haliyle o açıdan tercih edilebilecek hiçbi şeyim yok. öte yandan piç, eğlenilecek bi adam da değilim. bari elle tutulur bi şeyim olaydı diyeceğim de şimdi yanlış anlaşılacak, şükür kamaşullahtan yana bi derdim yok :((

26 yaşındayım. İkili ilişki kapsamında şimdiye kadar ciddi başladığım 3 tane ilişkim oldu fakat hepsini toplasan 1 yıl bile etmiyor. En son ilişkimin üzerinden neredeyse 2 sene geçti. İnsan ilişkileri konusunda yeterli egzersiz yapacak bir sosyallik kurabildiğimi düşünüyorum. Karşımdakini gereğinden fazla anlayabildiğimden midir bilmem ama ilişkilerde şimdiye kadar hiçbir şekilde şansım olmadı. Muhtemelen karşımdakinden de benim gösterdiğim hassasiyeti bekliyor ve göremeyince istemsiz ve kontrolsüz bir biçimde soğuyorum. Bu soğukluk da terk edilmemle sonuçlanıyor. :)

İşin kötü tarafı ise her geçen gün karakterler başkalaşıyor ve kişinin kriterleri de yükseliyor. Hal böyle olunca karşındaki insanda gördüğün en ufak bir negatiflik bile uzakta tutmaya yetiyor. Geç yaşta bırakın evlenmeyi, ciddi bir ilişki kurabilmek bile büyük mucize benim açımdan.

Şu an hayatımdaki insanların sayısı yeterli geliyor. İçlerinde bu tip bir duruma girebileceğim tek kişi bile yok. Yeni biriyle tanışma durumları ise artık kafamın kaldırmadığı sosyal ortam alışkanlığı gerektiriyor. Bir de tabii sıfırdan birini tanımak ve kendini tanıtmak çok yorucu bir şey artık. Aklıma böyle durumlar için CV hazırlayıp yeni tanıştığım kişilere sunmak bile gelmişti :)

Yine de hayatın ne zaman ne sunacağını kestirmek mümkün değil. Düşüncem ve hedefim evlenmemek üzerine ama şartlar hiç beklenmedik şekilde değişirse bunu engellemem.

Ayrıca dünya turu uyar :)

valla ben demiyorum. güzel bi aileye hasret büyüdüm, kavgasız, gürültüsüz. yalnız olmak istemiyorum ben.

S. A. 28.

dunya turu +1.

ben de ablamin dugununden sonra tamamen vazgecmistim evlenmekten. birisiyle tanis, ilgi duy, yakindan tani, ailenle tanistir, onun ailesiyle tanis, nisanlan, evlen felan bunlari dusunmek bile bayiyor.

not: 30'uma daha, bu yuzden iyi bir sample olmayabilirim.

30 yaşındayım. Aşık olmazsam sittin sene evlenmeyi düşünmüyorum. Aşk bir gün bitecek ama umrumda değil. O olmadan olmaz.

bu da güzel bir video evlenmek isteyen erkekler için: izlemeden hanımınızı seçmeyin.

www.youtube.com

kim asla evlenmem dediyse evlendi
Bunu diyenlere güvenmiyorum

Valla 30'dan önce evlenmem derdim hep. 30'a iki sene kaldı. Derdimiz gezmek ise ABD, Avrupa filan gezdik, tozduk. Evlenmeyi düşünüyorum 2 sene içerisinde.

İnsan uzun süre yalnız yaşayınca artık başkasıyla da yapamıyor. Ben o duruma gelmek istemiyorum. Keşke hayırlı bir eşle evlenebilsem.

ben.

29, E

30 yaşındayım hayatımın hiçbir evresinde evlilik düşünmedim, düşünmüyorum.

yaş 26 erkek. başlığa değil de dünya turuna varım demek için yazıyorum.

evlenmem demiyorum ama evlenebileceğimi de sanmıyorum. gidişat öyle görünüyor.

runagain arti 1.
evlilige komple karsi degilim ama sanki bir turlu olmayacakmis gibi geliyor.

4 yillik iliskim var; cocuk falan yapmak istemedigim (ki simdilik hic yapmam gibi geliyor) ya da ailem zorlamadigi surece evlenmek istemiyorum.

Cok buyuk bir sorumluluk; hayatimda bir sey degismeyecekken bu yukun altina niye gireyim ki...

Su an bi sey olsa kapiyi cekip gidebilirim ama evlenince oyle olmuyor o isler.

20'ler cok erken evlilik icin.

zaten yapilan arastirmaya gore (git: time.com) evlenmek icin en iyi yas araligi 28 ila 32 yas arasi.

ben de umarim 28'ime kadar uygun bir adayla tanisir, evlenirim.

runagain+1

ben de runagain ve baldur gibi düşünüyordum ama çok klişe konuşacağım, evleneceğiniz kişiyle karşılaştığınızda kendinizi evlenme yolunda ve hatta evlenmiş buluyorsunuz.

Hissetme öyle neden hissediyorsun :) Ona göre artı birçok özelliğin vardır eminim fakat değersizlik duygusuna kapılmışsın. Aile eğitimi, yetiştirilme şekli vb o kadar önemli ki, insan hayatı boyunca taşıyor bunun etkisini.

Bakış açın yanlış bana göre. Birilerini yüksekte görüp de iç geçirmek, kıskanmak ya da gıpta etmeyi çok doğru bulmuyorum. Hekres kendi hayatını yaşar.

Kendin söylüyorsun aynı konumda çalışıyorum diye. O tepeden inmiş, sen belki cırmalayarak gelmişsin, bu seni gururlandıracağı yerde eğip bükmemeli.

Ayrıca sosyal beceriye sokayım. Evet. İnsan la, en iğrenç bi pislik ölüsü dirisi ayrı pis kokan, boktan boktan şeyler yiyen domuzdan hallice bir yaratıktan bahsediyoruz.

Aç bak çağının ve içinde bulunduğu toplumun önünde olan insanlara hiçbiri sosyal yönden çok mükemmel değildir. Ha bu her antisosyal hımbılı dahi yapmıyor ama sosyal olmak, sevilmek bilemiyorum. Beni sevmesinler zaten lan ben tiksiniyorum insanlardan.

@msb çok haklısın :( kişilik 2 yaşında oluşuyormuş. benim babam yozgatlı, annem çankırılı. kız evlat olduğum için ezilerek, baskıyla büyütüldüm. sindirildim. ailem bana özgüven kazandırmaya kasmadı. sonradan okul hayatımda çok akran zorbalığına uğradım. evet değersizlik hissim var. kendimi iyi ve güzel hiçbir şeye layık görmüyorum sanki. bilinçli yaptığım birşey değil bu, otomatikman oluyor :(

@benaaymi, benim çekindiğim genel müdürlerle kız kanka muhabbeti yapıyor, teklifsizce arıyor, arkadaş oluyor. öyle bir özgüveni var. bense çok eziğim galiba :(

benim annem de prof, babam da avukat olsaydı, üst düzey okumuş bir ailede büyüseydim ben de bu kız gibi olabilirdim.

ben nasıl büyüdüm ama anlatayım mı ? annem ilkokul terk ev kadını. 3-4 yaşlarındayken beni kucağına oturtur, "bak a..ndan kan gelirse hayatın mahvolur. a..dan kan gelirse hayatın söner. a..dan kan gelirse söyle bana" diye diye büyüttü !! yaşadığım travmayı anlatamam. 30 küsur yaşındayım karşı cinsle ilişkim olmadı, gönül ilişkisi de kuramıyorum, kabullendim evde kaldığımı. hayatım mahvedildi.

Instagram kullanmayın. Kendinize karşı acımasız olmayın. Hiçbir hayat dışarıdan göründüğü gibi mükkemmel değil. İyi yönlerinizi düsünün.

güzellik veya iyi bir fiziksel yapı aynı zamanda iyi bir referans maalesef. fakat bu gerçekliği değiştirmek güç. bakıp bakıp iç geçirmenin de manası yok. özellikle sosyal medya platformlarının bu konuda yanıltıcı olduğunu düşünüyorum. orada insanların, sadece mutlu anları görüyorsun ya da onların görmesini istediği şeyleri görüyorsun. onun dışında arkadaş olayı belli bir yaştan sonra cidden zor fakat belli de olmaz güzel şeyler birdenbire olur derler değil mi ?

valla olabilir daha süperleri de olabilir bunda sıkıntı yapacak bir şey yok,
kendi durumunuzla onu kıyaslamaktan vazgeçin başka insanları referans alırsanız daima mutsuz olursunuz.

şu yazdığından bile sorunun yalnızca senden kaynaklı olduğu o kadar anlaşılıyor ki... 23 yaşındayım, hiçbir yerim tutmuyor, dombilinin tekiyim, param pulum da yok ama o kızdan daha özgüvenli olabilirim sjsjfs. nasıl aşıyorsunuz kısmına cevap vereyim kendimce,

en başta kendi değerini yaratman ve kendini insanlarla kıyaslamaktan vazgeçmen lazım. bu hayat senin. mutluluğunu başkalarının tayin etmesine izin verme. tabii ki sosyal varlıklar olarak belirli çevrelerle iletişim kuruyoruz, onların yaşamlarından veya davranışlarından etkileniyoruz ki bunda yanlış olan hiçbir şey yok ama ipleri tamamen onların eline bırakırsak asla mutlu olamayız. böyle bir dünya yok. mutluluğu kontrol edebileceğin, yönlendirebileceğin, bir birey olarak tayin edebileceğin şeylerle bulman lazım. uzun lafın kısası kendine bakman, kendinle mutlu veya mutsuz olman gerekiyor.

benim annem de ilkokul mezunu ve ben annemle gurur duyuyorum. saygın bir profesör olsa çok daha fazla gurur duyardım belki de, kendimi daha güçlü hissederdim ama sonuç olarak ben kendi yaptığım her işte, kendi attığım her adımda daha iyi hissediyorum. ilkokul mezunu kadının yetiştirdiği çocuk olarak üniversite okuyorum mesela. bundan 12 sene sonra belki ilkokul mezunu kadının çocuğu olarak profesör olacağım. neden başkasının annesi profesör olduğu için ezilmem gereksin ki? aksine, bundan güç alırım; benim annem ilkokul mezunuysa eğer, kendi çocuğumun annesi bir tık daha eğitimli olsun diye uğraşırım, eğer illaki bunu sorun edeceksem. bu konularda pozitif düşünmek, olumlu tarafından ve değiştirilebilecek kısımlara yaklaşmak gerekiyor. "NİYE İLKOKUL MEZUNUSUN LAN" diye annemi sopayla dövebilirim ama bu sadece bizi mutsuz eder.

hadi annen hem ilkokul mezunu hem de ultra cahil, insan içine birlikte çıkmaktan utanacağın biri olsun, öyle varsayalım... yine sorun değil. anneni sen seçmedin. sevmiyorsan, iyi anlaşmıyorsanız, pekala arana mesafe koyup da kendi hayatına devam edebilirsin. bu biraz yurtdışında türkiye'yi gömmeye benziyor: unutma ki annesini, ülkesini, etrafındakileri küçümseyen insan başkalarına daha karizmatik ve büyük görünmez. aksine, "çıktığı deliği beğenmiyor" diye ayıplarlar, başkalarının üzerine basarak yükselmeye çalışan ezik ve zayıf karakterli biri olduğun düşünülür.

kızın hayatına bu kadar takılman ise tam anlamıyla facia. yahu onun pırıl pırıl bir hayatının olması seni niye üzüyor, manyak mısın affedersin? bak işte ne güzel, etrafında mutlu ve özgüvenli birisi var. demek ki böyle şeyler olabiliyormuş. illa bir şey yapacaksan bundan güç almaya çalışsana. çirkin hissediyorsan spor yap, kendine değer ver. hem fiziksel hem mental olarak geliştir kendini. keyif aldığın şeylerle ilgilen, kendini iyi ve değerli hisset. gerçek şu ki dünyanın her yerinde, her an çok sayıda mutlu ve mutsuz insan var, olmaya devam edecek. bunları düşünerek, bunları takip ederek hayat yaşanmaz.

bence sorunun sosyal medya bağımlılığı. insanların fotoğraflarına, mutluluklarına bakıp da depresyona girmenin başka sağlıklı bir açıklaması yok benim gözümde. insanlara bakma, kendi hayatını yaşa. sen kendine değer verirsen, insanların da sana değer verme ve seni "adamdan sayma" ihtimali aynı ölçüde artar. herhangi bir insandan daha değerli veya değersiz değilsin, bunun belirleyicisi büyük ölçüde senin yaşamın ve tavırların. çok donanımlı, çok zeki olup evden çıkmayan birisi "arkadaşım yok" diye ağlayıp kendini değersiz hissedebilecekken; seviye olarak o kişinin yarısı dahi olmayan birisi çok güzel arkadaşlıklara sahip olabilir. benzer şekilde, senin o çok iyi sandığın arkadaşlar özünde pek iyi de olmayabilirler...

hiçbir şey siyah veya beyaz değil. insan hayatı 1 ve 0'lardan oluşmuyor. kendine bu kadar yüklenme. sosyal becerilerin zayıf olabilir. güzel olmayabilirsin. bunlar sorun değil. sorun bunları belirleme yetkisini insanlara vermende. tabii ki birisi iltifat edince iyi hissedersin, tabii ki sevgilin olunca daha özgüvenli olursun vs. ama hayatını ve güzelliğini başkalarının sözüne bağlama tamamen. çünkü birisi güzel buluyorsa birisi çirkin bulacak. bu şekilde mutlu olmak imkansız.

böyle yaşanmaz. başka birisi gibi olmayı isteme, hoşuna gidiyorsa eğer sen kendinden o kızı yarat. ben açıkçası en özgüvensiz ve iğrenç hissettiğim zamanda bile başkası olmayı istemedim. iyi olacaksam kendi halimle iyi olayım. gerisi hikaye.

peki neden hiç şöyle düşünmüyorsun? o kız bütün bu özgüvenine rağmen, bütün bu aile yapısına rağmen seninle aynı konumda? hatta şöyle diyelim, sen o beğenmediğin kendine rağmen o özgüvenli kızla aynı konumdasın. sen çok daha iyisin!! sadece görmen lazım.

Onun üzerinden kendi mutsuzluğunu görüyorsun. Sevgilin olsa, çok sevdiğin arkadaşların bulunsa, hobilerinle mutlu olsan o kadını gözünde bu kadar büyütmezsin. Hayatı tek kişiye indirgemenin hiçbir faydası yok. Her zaman için bizden daha güzeli, zengini, mutlusu var. Bu durumu kabullenmek lazım.

Ailemiz çok farklı değil. Anadolu insanında sana yapılan baskı olağanlaşmış artık. Evet, suçun büyük çoğunluğu ailende ama kendini bu işin içinden sıyıramazsın. Bir şekilde tutunmak zorundasın.

Kendine aksiyon yaratmıyorsun gibi geldi bana. Arkadaş edinemediğini söylemişsin ama edinmek için pek bir şey yaptığını sanmıyorum. Evde pineklemenin tadı ayrıdır fakat harekete geç biraz da.

ya iyi de kızın hayatında tek bir aksak olmadığını nereden biliyorsun. instagram'a aksak yönlerini koyacak eğil ya?

ayrıca kişilik iki yaşında oluşuyor diye bir şey yok. karakterimizde çevremizin etkisi olsa ben insanın kendini var ettiğine inanıyorum. şu anki hayatını beğenmiyorsan içinde olmak istediğin hayat için çabala. partiye mi gitmek istiyorsun? git. bir kere arkadaş bulmazsın iki kere bulamazsın 15.'de bulursun..

bu kadar drama yaratılacak bir durum yok bence.

Maşallah ya, kimmiş o kız? Ben ilkokuldayken aşık olduğum kız, en yakın arkadaşımı seviyordu. Çocuk da sarışın, mavi gözlü falan. Keşke ben de o çocuk gibi olsam diyordum o zamanlar. En yakın arkadaşıma özeniyordum yani. Sonra ortaokula doğru benim boyum falan uzadı. Okulun en çalışkan, hatta en güzel kızlarından biriyle sevgili oldum. Sonra başka birine özenmenin kendimizi harcamaktan başka bir işe yaramadığını fark ettim. Sen o kız olsaydın eğer, kendinden vazgeçmiş olacaktın teorik olarak. Kendini az da olsa seven bir insan kendinden asla vazgeçmez. Ben de kendimi vazgeçilecek biri olarak görmüyorum. Ben zaten başkası olsaydım, ben diye bir şey olmazdı.

Agustos ayinda hayatimin en zor donemlerinden birindeydim. Aslinda o kadar zor donemlerinden birinde degildim ama uykusuzdum, yorgunluktan geberiyordum. Bir enerji icecegi bulmustum, hayatima onunla devam ediyordum. Ictigim icecegim anksiyete ve depresyon gibi yan etkileri oldugunu bilmiyordum. Zaten zorlu bir donemde enerji icecegi diyetiyle kendimi daha manyak hale getirdim ve her seye aglar hale geldim. Hatta, bazi gunler buldugum nadir bos zamanda yatagin tepesinde tavana bakip agliyordum. Yine boyle bir zamanda universiteden bir arkadasimi Facebook'ta gordum. Kiz Almanya'ya tasinmis ailesiyle, deli gibi para kazaniyor ve ustune de Maldivlere bir ay tatile gitmis. Oyle mutlu guluyordu ki kiz, o mutlulugu gorunce aglamaya basladim. Hayatima lanet ettim, "Bu kadar ugrastim, bunun icin miydi" diye kendimi dagittim. Bir de bu kiz universitede hic kimsenin sevmedigi, herkesin kavgali oldugu bir kiz olunca iyice "Tamam, ilahi adalet yok da, bu kadar mi yok" diye aglamaya basladim.

Bir hafta sonra kalp carpintilarim siklasinca, "Bir de bunlarin ustune olmek uzere miyim" diye iyice bir sinir geldi. Meger bu gozyaslari ve moral bozukluklari cogunlukla enerji icecegi kaynakliymis ve icmeyi birakinca 3-4 gun sonra kendime geldim. Aglamalar durdu, moral yine bozuktu ama rahatsiz edecek kadar degil. Psikiyatra gittim "Bir hafta once sana ilac yazacagimdan emindim ama ilaca ihtiyacin yok. Kimyasallara karsi cok hassassin demek ki" dedi. Maldivler'deki arkadasin fotografini yine gordum. Aglayasim gelmedi amaititaf edeyim, icimden bir Sezercik dikip "Bi gun ben de yiycem o sekeyleyden, ben de goyucem Maldiv'leyi" deyiverdi. Sonra da Ekim sonuna kadar arkadakasi da, Maldivleri de unuttum.

Ekim sonunda Facebook'ta arkadasimin cok guzel, kocaman gulen bir fotografini gordum. Kocasi altina "Melek yuzlu sevgilim, melek oldun gittin" yazmis. Meger arkadasim 4 yildir bir hastalikla bogusuyormus ve o tatil son tatiliymis. O zaman anladim ki, kizin bu kadar buyuk gulmesinin sebebi yakinda olecegini bilmesi ve kalan zamanini en iyi sekilde gecirmeye calismasiymis. Bir kere daha kafama dank etti ki, ne diledigine dikkat etmek gerekiyormus. Boyle seyleri zaten biliyoruz ama boyle zamanlarda hatirliyoruz ve dank ediyor kafamiza.

Simdi burada "O zengin olabilir ama yarin da olebilir. Isteme oyle seyler" demeyecegim, cok sacma ama buradan cikarilacak bir iki ders var.

1. Kimsenin icini, hayatini, vb. bilemezsin. Mutluluk hicbir derdin olmamasi, hayatin kolay gecmesi degil. Sadece sen gozunde ideallestiriyorsun. Sosyal medyadaki iki fotograftan kizin hayatini bilemeyiz, kimse bilemez.

2. Hayat dedigimiz sey asiri kaygan. Hatta, Monte Kristo'nun dedigi gibi "Hayat bir fırtınadır, genç arkadaşım. Tam güneşin tadını çıkartırken, bir de bakmışsın ki kayalıklardan aşağı düşmüşsün". Obur gun yine gunesin tadini cikarabilirsin. Su haldeyken piyango sana cikar, istediklerinin cogunu elde edersin ve bugunku dertlerin kucuk gorunur. Yine su anda doktorun biri "Su kadar omrun kaldi" der, pesinden "Niye bu kadar uzdum kendimi" dersin. Bu kontrol edebilecegin degil, sadece kabul edebilecegin bir sey.

3. Baskasinin sahip oldugu bir seyi istemekte sorun yok ama baskasinin yerinde olmayi istemekte sorun var.

4. Ilk zamanlar ben de sucu "Ama ben boyle yetistirildim"e bagladim ama durum su ki, icinde bulundugun durumun (eger travmatik bir olay olmadiysa) sadece ve sadece seninle ilgisi var. Icinde bulundugun duruma "Ama bana boyle ettiler", "Ama ben boyle dogmadim ki" diye bahanelerle isyan etmek sana hicbir sey kazandirmayacak ve %100 dogru da degil. Sorumlulugunu al, "Ben hayatimin icine ettim" de ve baslangic noktani burasi belirleyip "Tamam, simdi ne yapayim" diye ilerle. "Insanlar benimle konusmuyor" degil, "Ben baska biri olsam kendimle gelip konusur muydum? Neden konusurdum, neden konusmazdim" diye bakmak onemli. Belki yanlis ortamdasin, belki kendini sevmiyorsun, belki de baska bir sey. Eseleye eseleye nedenlerini bulabilirsin. Sorun sensin, uzaklarda arama sorunu. Bunlarin sosyal adaletle ilgisi var ama mutlulukla yok.

5. Bu daha da kisisel bir not. Sukretmek ne kadar guzel olsa da ben sicak bakmiyorum. Cunku, cok tek tarafli ve acikcasi bana bencilce geliyor. Senden kotu durumdaki birine bakip "Oh, hele sukur soyle degilim" demek cok asagilayici geliyor. Illa bir kisi olmak zorunda degil, "Oh, hele sukur ki isim var" gibi bir sey soylerken aslinda bircok issizi asagiladigimizi dusunuyorum. Ayni sekilde, birileri de bizim durumumuza bakip "Oh, iyi ki bunun gibi degilim" diyordur eminim ki. Yani, atiyorum, o kizin sana bakip "Sukur ki ev hanimi ve isci kizi degilim" demesi hosuna gider mi? Yani, bircok insanda sukur iyi isleyen bir mekanizma, Iyi hissettiriyorsa ne guzel ama beni bencil ve dusuncesiz hissettiriyor sukretmek. Benim icin dogru olan "Oh,suyum buyum yerinde" degil; "Benimki yerindeyken, bununki neden degil" diye sormakta, sukretmenin de bunu engelledigini dusunuyorum. Yine de, bu fazla kisisel oldu. Eger sukretmek mutlu hissettiriyorsa, ne guzel.

6. Sorun sensin dedim ama bu elinde tuttugun keskin kilicin ucunu sana dondurmesin. Kendine adaletli davranmak apayri bir ust mekanizma, bunun altinda kendini sevmek var. Kendini sevmeyen kisi kendisine adaletli de davranamaz. Daha dogrusu soyle acayim. Kendine iyi davranmak, kendini sevmek kendini elestirmeye engel degil ama Maslow hiyerarsisi gibi dusun. Kendini sevmeden acimasizca elestirme. Ozetle, kendini yargilama, kendini dinle ve anla. "Dusene bir de ben vurayim" misali, hem dusen hem de dusene (kendine) vuran olma.

7. Bunu simdi yazmam ayip gerci ama isin gucun yerindeyse mutlaka profesyonel yardima basvur. Dinamik psikoterapiyi dusun. Bazen bu bataklik icinden kendi kendimize cikabilecegimiz kadar sig olmuyor.

benim annem babam mühendis ve doktor, ama bunun ailenin mesleğiyle ilgisi olduğunu düşünmüyorum. kuzenimin babası sarhoş, ayyaş bi taksici, annesi ev kadını mesela ve öyle iyi bi kadın da değil, olaysız günleri yok. ama benden daha mutlu ve başarılı. instagramı da öyle.

bence üstündeki bu kötü düşünceyi at. biraz daha konuşkan girişgen ol. kendi hayatında değiştirmek istediğin şeyler varsa değiştir.
bir de ben başka okulda devam ettim yüksek lisansa, hocalarla konuşuyorum. bana dediler ki nasıl hocayla samimi oldun, biz kaç yıllık öğrencisiyiz, korkuyoruz. yani o kişiyi sen niye gözünde büyütüyosun ki? herkes değerli, onlara saygılı olup önemsedikten, kandırmadıktan sonra muhabbet zaten geliyo.

bir de betül mardin örneği var mesela. youtube tan izlemeni öneririm.

----- spoiler ----

ben nasıl büyüdüm ama anlatayım mı ? annem ilkokul terk ev kadını. 3-4 yaşlarındayken beni kucağına oturtur, "bak a..ndan kan gelirse hayatın mahvolur. a..dan kan gelirse hayatın söner. a..dan kan gelirse söyle bana" diye diye büyüttü !! yaşadığım travmayı anlatamam. 30 küsur yaşındayım karşı cinsle ilişkim olmadı, gönül ilişkisi de kuramıyorum, kabullendim evde kaldığımı. hayatım mahvedildi.

----- spoiler ----

insanları karşılaştırmayı sevmem ama o kızın anası avukat babası prof ve bu anlattıklarına rağmen ikiniz de aynı konumdasınız?

burada aslında senin ciddi bir başarın var. gazlamak için yazmıyorum. hayatta her insanın bir diğerinden muhakkak artıları oluyor. her birimiz farklıyız. ama yaşadığımız dönem tek tip bir insanı idealleştiriyor, herkes de onu olmaya çalışyıor.

orta çağ tablolarında mesela kadınlar hep -günümüz değerlerine göre- bıngıl bıngıl kilolu, basenleri geniş, memeleri küçük v.s. o zamanın güzellik anlayışı o çünkü. sarışınların güzel kabul edilmesi de bizim dönemimize has bir olgu.

anlattığın kız bana hiç çekici gelmedi mesela. müthiş güzel olsa bile instagram'ı yoğun kullanan, habire gittiği partileri v.s. falan paylaşan birine hayatta aşık olmazdım ben. (ha muhafazakar falan değilim aman ha:))

otur bir fight club izle bacım. 1984, fahrenheit 451, demir ökçe v.s sistem eleştirisi yapan şeyleri okumaya izlemeye takip etmeye çalış. bu döngünün içine fazlasıyla girmişsin ve dışına çıkamıyorsun, o yüzden alternatif bir hayat bile hayal edemiyorsun.

ergenlik dönemi kahramanlarımdan kurt d. cobain'in de dediği gibi, "hayal ettiğin insanı olmaya çalışmak, içindeki insanı öldürmektir"

1. yanlış: kıskançlık, başkalarına kendini kıyaslayıp gereksiz bir tüketim kafa yapısına giriyorsun.
2. yanlış: ilgi görmediğini düşünüp ilgi aramaya buraya geliyorsun.
3. yanlış: 'Özgüvenim iğdiş edilerek, değersizlik hissiyle büyütüldüm.' bilmediğin, anlamsız benzetmeler kullanıyorsun.
4. yanlış: kendince 'gözlem' yapıp hikayeler yazıyorsun.
5. yanlış: iyiyi ve kötüyü gereksiz yere abartıyorsun.
6. yanlış: hayattan beklentilerin basit ve davranışların beklentilerinle derin biçimde çelişkili.

Ben böyle duygular hissetmiyorum, başka duygularım var.
Böyle duygular içerisinde olsam olgunlaşmaya çalışırdım.
Olgunlaşmak = deneyim sahibi olmak demek.
Deneyim = yanlışlardan öğrenmek demek.

benim babam ve annem lise mezunu. babam işçi emeklisi. hayatım boyunca çalışmakla kazanamayacağımı düşündüğüm bir miktarda maaş alıyor, işini seviyor-du, hala iş arkadaşlarıyla görüşüyor ve çalışma saatleri de çok iyiydi. ona baktığım zaman boşuna okumuşum gibi hissediyorum. asgariden öteye zor gidebildim. artık onu da alamıyorum. lise, üniversite mezuniyetine bakmıyor bu işler. gerçekten kızı bu kadar dert ediyorsan instagram'ı kapat. benzer sebeplerle facebook'u kapattım, 6 ay oldu. twitter zaten kullanmıyorum. ne kadar fazla hesap, o kadar toksik his benim için. kapattığımdan beri enerjim yerine geldi.

ya sen arada böyle duyurular açıyorsun. gerçekten depresyondaysan psikolojik yardım al. eğer değilsen de ilgi çekmek için mi yapıyorsun yoksa içten içe acı çekmekten mi hoşlanıyorsun anlamadım. diğer duyurularından da yola çıkarak söylüyorum ki, bir insan kendinden bu kadar nefret edemez bence. daha önceki duyurularında da birçok insan yardımcı olmaya çalışmıştı ama sen hiçbir şey yapmayıp paso burada duyuru açıyorsun, olmuyor.

profesyonel yardım almadan düzelemezsin. bir an önce yap bunu.

kaç yaşındasın bilmiyorum ama bunu kabullenmen ve öyle yaşaman gerekiyor. bazıları mükemmel hayata doğuyor, bazıları doğmuyor. bazıları çok şanslı oluyor, bazıları çok şanssız oluyor. senin elinden gelen sahip olduğun hayatı en iyi şekilde yaşamak.

bu arada instagram tamamen gösteriş dünyası.

Ben hala tor kullanabiliyorum. Sanırım tor içindeki farklı sunucu seçimi çözüm sağlıyor.

digitalocean'dan aylık 5 usd'lik server alıp open vpn ile kendi sunucunuzu kurun. engellenme şansı yok. size özel vpn sonuçta log vs. hepsi sizin kontrolünüzde

hideme.vpn var bende, aylık 2gb'a kadar beleş. onu açıyorum, açtıktan sonra cyberghost'u açıp hideme'yi kapatıyorum. tarayıcıdaki küçük işler için (wikipedia veya soccerway'e girmek gibi) touch vpn'i kullanıyorum. pek güvenilir bir zımbırtı değil, oldukça yavaş ama kısa süreli işler için iş görür. bornu izleyeceksen görmez ama mesela, dediğim gibi çok ağır çünkü. o zaman cyber'a goşuyom

digitalocean kullanan birisi olarak, o da engellenebilir. digitaloecan'ın IP adresleri de belli.

Amazon'da vps kurdum ama şansıma Easy-RSA güncellemesi gelmiş, tutorial'larda anlatılanlar işe yaramadı. Doküman okuyup uğraşacak enerjim de yok. Bir el atıp güncel tutorial bulan olsa şahane olur.

mortal kombat 9
borderlands
assassin's creed origins

insurgency
company of heroes 2
co:go

çok basit bir flash oyunu aslında ama kesinlikle pişman etmez: treasure of cutlass reef.

www.addictinggames.com

acayip eğlenceli, ben sıkıldıkça tekrar tekrar oynuyorum sapık gibi. hala %80 yüzdeyle vuramıyorum.

Oyun kıtlığı var. Bloodborne açıyorum, vazgeçemedim o lanet şeyden. Ne kadar hızlı bitirebilirim diye test ediyorum. God of War'ı bekliyorum <3

diablo 2

pc iyice su koyvermeye başladı. pek seçeneğim yok o yüzden. riot civil unrest diye bir oyun var onu oynuyorum bu aralar.

nba 2k18

fm 2018

lol
fm 2018
pubg

One finger death punch açıyorum arada. Eve gelen herkese oynatıyorum bi el. Zevkli oluyor. Steam oyun doldu ama en son adam gibi tomb raider oynadım 32 saat falan bugün bakmıştım. Ha bi de Stanley parable aldım ve hemen bitirdim. Çok merak etmiştim indirimi beklemedim. Mükemmel oyun ama malesef çok kısa. İndirim bekleyip 5 tl ye almak lazım

Güncel oyunlardan battlefront 2 oynuyorum, vazgeçilmez serim ise borderlands. 2'yi 2 kere bitirdim, 200 küsür saatim vardır. Pre sequel ikinciye bitmek üzere şimdi, son part kaldı.

Insurgency de oynuyorum, şu aralar pek girmedim gerçi. Arada girip 2-3 maç atmak için ideal, cs'den daha gerçekçi, daha rekabetçi. Hype'ı dinsin, fortnite'a da başlamayı düşünüyorum. Kendimi hazır hissedebilirsem shadow of mordor'a da başlıycam ama o kadar saat gömemedikten sonra çok zevkli olmuyor bu tarz hikaye oyunları.

Ama sen oynamadıysan withcer 3'e başla, muhteşem.

Assassin's Creed origins de çok iyi. bende yok, kuzene gittikçe ps'de oynayıp duruyorum <3

DOTA 2.

hearthstone

witcher

ingilizceniz varsa nolur şu aptal turlara para dökmeyin.
önce gidiş dönüş uçak biletleri
ardından booking'den oteller
son olarak da şehirlerarası tren biletleri
hangi şehirde konaklayacağınız, hangilerine günübirlik gideceğiniz, nerede ne kadar dolanacağınız sizin keyfinize kalıyor. onlarca insanla aval aval rehberin gösterdiği yerlere bakınmak, insanların toplanmasını beklemek, hiç merak etmediğiniz yerlere rehber götürüyor diye gitmek zorunda kalmak, sürekli ek ücret ödemek falan ne gereksiz şeyler.
gitmeden önce biraz yorucu oluyor her şeyi ayarlamak, kabul, ama oradayken her şey tıkır tıkır ilerliyor. kimsenin derdiyle uğraşmıyorsunuz.

ama umarım soğuk havada gitmiyorsunuzdur bruges'a. ben sonbaharda gitmiştim. harikaydı.

Tura falan gerek yok, bir anlami da yok. Atla git kendin. Ingilizcen cat pat varsa tamamdir, cok ingilizceye de gerek yok.

Bu tur işlerine hiç girmeyin derim. Eğer vizeniz varsa gidin kendiniz takılın. Planı önceden yaparsanız her şey ucuza gelir. Şehirlerarası ulaşım için flixbusa bakın. Hostelworldden kalacak yer ayarlayın vs. Yemekler de bir şekilde hallolur zaten. Kafanız rahat olur. Batı avrupa doğal olarak pahalı. Amsterdam 1 günde gezilecek kadar küçük bir yer ki brugge çok daha küçük. Kölnde katedral dışında bir şey yok gezmek için gitmek çok gereksiz.
Bu turlar çok boş geliyor bana. Kendiniz ayarlayın derim

Hacı okumadım, baştan söyleyeyim. Ama şu “Tur çok öcü çok yivrenç bir şey yhaa .s.s.s” çıkışlarını hiç anlamıyorum. Pek çok kez tura katıldım çok da memnun kaldım. Ki İngilizcem de var. Ama her şeyi benim yerime ayarlayacak birileri varken ben niye uğraşayım planlamakla? Paran varsa bastır parayı turla git.

turlar her şeyi senin yerine ayarlamıyor, sen turun ayarladığı şeyleri yapmak zorunda kalıyorsun. ben istediğimi turdan ayrı yaparım diyeceksen mantığı ne o parayı vermenin?

amsterdam'a yüksek sezonda gidersen geceliği 30-35 avroya mis gibi hosteller bulursun, hem arkadaşlık kurarsın eğlenceli geçer hem de ucuza halledersin. konaklamaya o kadar para vermeye gerek yok, bir tek uyumak için kullanacaksın zaten, 3 gün için incilerin dökülmez.

@bruce turun ayarladığı yerlerde konaklıyorsun, otobüslerle seyahat ediyorsun, genel şehir turlarını da birlikte yapıyorsun ama arta kalan zamanda kendi kafana göre takılıyorsun. Ekstra turları satın almazsın olur biter. O zamanları kendince değerlendirirsin. Çok basit ve güzel bir mantık. Her zaman yapıyorum, herkese de tavsiye ederim.

ayranı yok içmeye turla gider amsterdam'a durumu olmuş seninkisi biraz. 4 aylık maaş iki tane şehir görmek için gömülmez. ben bir fakir olarak param olduğunda ukrayna'ya gidiyorum, sana da onu tavsiye ederim. dünyayı görmüş adamları etkilemez belki ama bizim gibi sokağından çıkmamış fakirler için ukrayna bile nefis macera. ayrıca lviv ve kiev farklı iki ülke gibi - lviv'de orta avrupa havası var, kiev basbayağı doğu-rus şeysi.

hollanda'da evet 1 bardak suya 5 lira isteyecekler, bu kafayla gitsen de keyif alamazsın gibi duruyor. ayrıca schengen vizesi alman gerektiğini biliyorsun di mi? malum, banka hesabında 500-600eur olan birine bunu vermeleri neredeyse imkansız. vize başvurusu için uğraşacaksın, onu da göz önünde bulundur.

Eğer kuzenim müsait ise beni gezdirmek için ancak öyle tek giderim onunla Amsterdam'da buluşurum. Onun dışında tek gitmek istemem canım sıkılır, o zaman turla gidilebilir kendi açımdan söylüyorum.

@der meister "elime para geçse çatır çatır harcarım" insanı olmadım hiçbir zaman. Param olsa bile ayakkabım yırtılmadan 2.ci yeni bir ayakkabı almayan insanım. Tutumlu bir insanım yani.

Bu tatil için de fiyat/performans durumunu göz önünde bulunduruyorum. Dediğin gibi daha ucuza daha fazla eğlenceli bir tatil olabilir Ukrayna. Şehir yazıları, gezi yazıları incelemem lazım. 2-3 gecelik bir tatil için 5 bin tl ye yakın para çok asgari ücretli biri için.

Peki Ukrayna'da kaç gün geçirmemiz lazım tatilin tatil gibi geçmesi için ve max kaç TL para gider? Ayrıca hangi şehirler görülmeli?

Kiev'e belkide hiç gitmem.

turun avantajları var. herşey derli toplu demek yerine eğer kokartlı turist rehberi varsa oranın tarihiyle ilgili ilginç bilgiler veriyor. yani taksime gidip hmm güzel bina deyip geçmekle bir turist rehberinin ''arkadaşlar israil işte tam burada taksimdeki bu binada kuruldu'' demesi arasında -bence- gezi doyumu açısından baya fark var.

ben bir kez sakız adası turuna katılmmışım. zaten sakıza gidiyorsanız tura katılmazsanız hiçbir işe yaramıyor. şehir merkezinde boş boş takılırsınız. olay köylerde. pirgide mestada. onu da turun otobüsü var atlıyosunuz rehberiniz size politik tarımsal tarihi herşeyi anlatıyor. bu yüzden tur için ''bırak o paçozları şekerim'' diyenlerin aksine eğer basit tur değilse yani uçak ve otel ayarlaması dışında bişeyi olmayan tur değilse gezi faslı varsa ki seninkinde yok hepsi paralı sadece ilk günü doldurmuşlar o zaman sen de ayarlayabilirsin. mesela kanal turuna 20€ istemiş pezevenkler. ama ben şuradan geçen sene bilet almıştım geçen sene 14€ ydu. şimdi netten alınca 15€ olmuş: www.stromma.nl ayrıca tekneye binince kulaklık getiriyolar ve türkçe dil seçeneği de var.

örneğin amsterdamda ben olsam heineken fabrikasına albert cuypmarket a flovermarkt a kesin götürürdüm. volendama 55€ istemişler. bence çok. hollanda zaten konya kadar bir ülke. yol parası desen bizde o mesafeye bi akbil parası alırlar. kişi başı 15-20€ yeterli olmalıydı.

ha benim gitmediğim bilmediğim yerlere götürüyorlar oralar nasıl bilemem. yani heineken yerine ki alkolünüz yokmuş dolayısıyla ilginizi çekmeyebilir, Scheveningen daha mı çok ilginizi çeker bilmiyorum. Mesela amsterdamda görülmesi gereken 1 numaralı yer red light district yok. peynir tadımı gibi şeyler konsa iyi olurmuş çünkü amsterdamın peynirleri güzeldir. yeşil sarı hatta siyah peynir bile görmüştüm. sex museum yok. van gogh müzesi yok ama ben çok müze gezmeyi seven biri değilim. sizin tercihiniz. bu açılardan baktığımda kısır bir tur olduğunu söyleyebilirim. ama fiyatı da ona göre. ben sizi gezdirsem ''git kal gez tatmin ol gel'' modelini 3 kaada ayarlarım. ama turist rehberinin anlatacağı ''buralar 100 yıl önce dutluktu sir alexander bilmemne geldi bilmemne savunması yapıldı ve hollanda şöyle oldu böyle kalkındı işte lalenin tarihi burada şöyle başlar gibi detaylar yok onu söyleyim.

not: bu arada amsterdamda suya para vermedik. çeşmeden içtik. kaldığımız otelin resepsiyon görevlisi türktü. dedi biz çeşmeden içiyoruz burada içiliyor. biz de şişeye doldurup doldurup içtik. tat olarak da sağlık olarak da sıkıntı yaşamadık.

saydıkların arasında en mantıklısı 3 numara.

daha önce tura katılmadım, belki iyidir belki kötüdür ancak grupça hareket etmek demek zamanı iyi değerlendirememek demek. bir de belirttiğiniz gibi bir sürü ekstra çıkıyorsa çok makul değil.

şu siteden hangi şehirde ne kadar harcayacağınızı görebilirsiniz;
www.numbeo.com

amsterdam'da bir şişe suya 1 euro isterler en azından. daha bile fazla istenebilir.

amsterdam - paris arasında otobüs kullanabilirsin. 30 euro civarında otobüs. ben kulanmıştım bir kez. sanırım 6 saat sürmüştü.
shop.flixbus.com

bence gitmeden önce az buçuk ne kadar harcayacağını planyabilirsin. gençsin ve gezmek istiyorsun, plan yapabilecek düzeydeysen ve zamana sahipsen kendi programını kendin yaparsan daha ekonomik olur.

kalacak yeri couchsurfing'den bulur ya da hostel'lerde kalırsın. ulaşım zaman tutacaksa geceye denk getirirsin böylece kalacak yer parasından tasarruf edersin. merak ettiğin bir kaç yemek dışında restorantlara uğramaz gittiğin şehrin bim'inden alışveriş yapar ekmek arası bir şeyler yaparsan hem keyifli hem ucuz olur.

ya yurt dışındayım da ;))

“Geçen arkadaşlarla yine yurtdışındayız .s.s.s”
O değil de sen şu insanlara özelden küfredip ardından “Beni mahkemeye ver xD” diyen eleman değil misin? Aklımda öyle kalmış. Hiç de öyle küfürbaz bir tipin yokmuş. Yolda görsem normal çocuk sanırım.

@ im cool with that

yok ben degildim o, yanlisin var.

@i m cool with that, tabii ki o. yoksa millete küfredecek cesareti nereden bulduğunu sanıyorsun? abd'de olmasına güvenen acınası bir ruh hastasının teki. ne kadar ağır problemleri olduğunu zaten bu tavrından da anlayabilirsin, adam hiçbir şey olmamış gibi dalga geçiyor resmen.

Haha ben de Almanci diyecektim, sorry dude, Manhattan'i bilmesem az ileride bir Turk kasabi ciragisin sanirdim.

Envai çeşit meyveli yoğurt-kefir
Envai çeşit jelibon
Antep fıstıklı çikolata
Nugger dondurma

tuzlu kraker.

BİM bu saatte kapalıdır ama orada Osmanoğlu profiterol var. Ondan alıyorum hep. Bence çok başarılı. Normal markete gidiyorsan mevsim yeşillikli Lay's isterdim. Bir de narlı soda. Teşekkür ederim.

asitli birşyler

Tatlı: Pınar süt burger
Tuzlu: tuzlu cubuk kraker

eti karam
eti bumbo
soda
pringles (farketmez)
eti gong peynirli hardallı

ahaha duyuruyu görünce içim ısındı resmen, gerçekten bir kekem, bir kardom markete çıkıyormuş gibi sevindim. tam bir yavşak olduğum için şu an içimden sadece kafamı yana eğip gülümseyerek "CANININ SAĞLIĞI KARDŞM YAAA :))" demek geliyor ama kornişon turşu, ton balığı, makarna ve yoğurt isterdim sanırım illa bir şey isteyeceksem. evde mayonez var. TOMBALIKLI MAKARNA yapardık.

(bkz: şölen triplex)
(bkz: torku turtacık)

kolalı jelibon

evde türk kahvesi bitmiş alabilir misin

Nesquik çikolatalı süt

-Çay hazır tatlı bi şeyler, püsküüt falan al, çaya banarız.

Jelibon. Üstü şekerli olanlardan.

cips bira

Dondurma.

vallahi evde eksik gedik yok ama 2 alttaki duyuru yüzünden canım leblebi çekti. adı -sanırım- çıtır leblebi olan bir şey var, ondan sipariş verirdim.

+bir de bu gece içki gecem. onun için canım puro da çekti. puro da isteyebilirdim.

Yoğurtlu kızartma istiyorum.

probis. varsa 10'lu paket.

2 tuborg + cips =)

Bira-sigara

3 tane tuborg gold, 1 tane doritos yeşil olandan. teşekkürler.

tuzlu fistik biram var fıstık yok :(

Ketçaplı Ruffles.

Dişlerimi fırçaladıgim icin cok gec. Caninin sağlığını isterdim artik.

a2 kursunu tamamladığınız yerle b1 kursuna başlayacağınız yer aynıysa bence endişe etmenize gerek yok. almancam zayıf ama rusça öğreniyorum, benzer yoldan geçtim. gramer olarak rusça almancaya kıyasla çok daha zor. ismin halleri, kelimelerin cinsiyeti vs. hepsi orada da var. bizim (arkadaşlar olarak) hep söylediğimiz bir şey var: bir şey anlatıldığında ilk hafta "o neydi gız?" diye dolaşıyoruz ortalıkta. üzerine yeni şeyler eklendiğinde ise sindiriyoruz.

velhasıl, a2'yi bitirdiyseniz b1'e başlayacak durumdasınız demektir. zaten b1, a2'nin üzerine geleceği ve şu ana kadarki eğitiminizden bağımsız olmayacağı için bence içiniz rahat olsun. zorlanmak mümkün hatta çok doğal, sonuç olarak ara vermiş ve üstüne üstlük yeni şeyler öğreniyor olacaksınız ama zamanla oturuyor bunlar. yerleşiyor.

dilin "oturmasını" beklemek bence yapılabilecek en büyük hata. dediğim gibi, öğrenecekleriniz zaten bildiklerinizin üzerine geleceği için siz b1'i çalışırken bir yandan a2 konularını da yeniden görmüş olacaksınız bir nevi. o yüzden çekinmeyin, bir şey olmasını beklemeyin, gelişine dalın bence. o "temelim sağlam değil" ve "bi şeyler eksik" hissi zaman zaman can sıkıcı olabiliyor ama onu aşmanın yolu da bir adım ileriye gitmek. bence içiniz rahat olsun.

Heat - oyunculuk, kadro, görüntü, öykü, karakter hepsini beğendiğim için.

Terminator 2 - tüm zamanların en iyi aksiyon filmi olduğuna inanıyorum. Geçen sene sinemada tekrar gösterildi. Soluksuz izledim belki 100.defa

Taxi Driver - o sıradan gözüken hikayesinin içerisinde çok şeu barındırdığı ve atmosferi için.

Shawshank Redemption - umut

Alien ve Aliens - ayrı ayrı harika filmler olduklarını düşünüyorum. İlkinin atmosferi ikincinin aksiyonu ön planda.

Yüzük kardeşliği

Dark Knight

Inception, Interstellar - kafamın içinde daha önce hiç girmediğim odalara girdim.

buffallo 66, lost highway, 25th hour, oslo 31 august, yakin plan, victoria, le conseguenze de'l amore, devil's advocate, naked, black swan, pi.

kendinden bir seyler bulma veya estetik, kurgu, muzik kullanimi, karakter betimlemesi, altmetin zenginligi olarak etkilenmisimdir herhalde. kisisel hikayeleri seviyorum.

leviathan.

ortaokul-lise döneminde rus klasiklerini çok sevmiş, onları okuamktan inanılmaz haz almış birisi olarak leviathan'ı izlerken "dostoyevski film çekse aha böyle olurdu" diye düşünmüştüm. izlerken o kadar mutlu ve dolu hissettiğim başka bir film olmadı. dünyanın en iyi filmi falan diyemem, hatta bariz biçimde değil; ama benim için yeri çok başka. everest'in zirvesine tırmanıp da manzarayı ilk kez görmek gibi bi' şeydi.

das leben der anderen ve das boot da benim için aşağı yukarı bu seviyededir. uzun uzun anlatacak bi' şeyi yok aslında işte rus ve alman manyaklığının, benim ilgimi çekebilecek en güzel şekilde görselleştirilmiş halleri olduğu için çok sevdim.

Eyes wide shut. Sebebini bilmiyorum.

Hayatımda bir kere ve lise çağlarımda trt’de izlemiştim ve beni deli şekilde etkilemişti ve niyetse unutmuyorum: lorenzo’s oil

les choristes. çünkü çoğüzel.

le samourai
çünkü yönetmen beni anlatmış

Biri Broken Flowers. Bu filmi ilk kez 2012 yılında indirmiştim, bir gece yarısı açtım izleyeyim diye ama vazgeçip uyudum galiba. Sonra 2016 yazında izledim, çok beğendim, 4 sene erken izlesem böyle olmazdı büyük ihtimalle, filmin sonunda There Is an End diye bir şarkı çalmaya başladı, o hoşuma gitti çalmayı öğrendim, sonra onu çalarken ilham geldi bir şarkı besteledim, güzel oldu.

Öteki Lost in Translation. Onun da ismi çok hoşuma gidiyordu ama sevmem diye senelerce izlemedim, sonunda 2016 yazında izledim bunu da, bayıldım. İyi ki ertelemişim izlemeyi. Buradan da So Into You diye bir şarkı keşfettim, film de bayağı etkiledi, nedenini tam bilmiyorum.

dalga geçeceksiniz ama Amelie.

Türk filmi olarak da kış uykusu.Her sene kar yağınca izlerim.Ritüel oldu

hatırlamayadım.
belki eskiden vardı, unuttum.

yine de özel demeye en yakın film "il postino" oluyor.
çok samimi bir film gibi gelmişti. müzikleri de güzeldi. filmi hep tebessümle izledim. bu tebessüm aynı zamanda bir hüzün de içeriyordu.

Motorsiklet günlüğü- her izleyişte umut ve istek dolu oluyorum.

Filth.

Yeniden izlemedim ama çok iz bıraktı bende.

the fall. oordaki kızı evladım gibi sevdim. keşke öyle bir yavrım olsa. resimag.com/p1/bca08cb366.jpeg

Edward scissorhands.

Farklı olmanın toplum tarafından gereksiz yere zorlaştırılmasını, kötülüğün bayağılığını ve şefkati çok iyi anlatıyor. Hem hüzünlü hem sıcacık.

before sunrise, before sunset ve before midnight. her seyden uzun uzun konusabilen bi cift soz konusu. hayalimde hep boyle bi seye sahip olmak var o yuzden sanirim.
the holiday. her izledigimde icimi simsicak yapiyor mutlu umutlu bir film.

daha cok vardir ama aklima gelenler bunlar suan

Der meister sen misin?

Ben sevmiyorum araları, ne kadar başında çoban olsa da takımımı izlemeyi özlüyorum. Heyecanı, tribünü, evimdeyse masa kurup izlemeyi özlüyorum. Sırf aynı milliyetten oldukları için bir araya gelen herifler beni heyecanlandırmıyor, hatta biraz, sporun doğasına da aykırı buluyorum.

sporun ruhu konusunda yılda milyon dolarlar kazandıkları için yıllardır x takımında oynayıp sonra daha fazla para için y takımına geçen ve bi anda o takım taraftarı olan oyuncuları izemektense, kendi ülkeleri için bi şey yapmak isteyen ve "normal şartlar altında" bundan temsili bir ücret dışında beklentisi olmayan oyuncuları izlemek daha hoş bence. He dediğim gibi normal şartlar altında öyle ama bizde bu işi bile prim kavgasına, tazminat davalarına döktüğümüz için spor ruhu falan kalmıyor

hello from the other side.

ben de milli takım maçlarını klüp maçlarından daha fazla seven biriyim.

ben de dünya kupası ve avrupa kupası yıllarına özlem duyuyorum, tek yıllarda mutsuz oluyorum.

amma ve lakin milli takımlar da biraz şey olmadı mı artık?

benim hastalık derecesindeki spor sevgimin temelinde rekabet var. bu yüzden kulüp futbolunu çok sevmekle birlikte, milli maç aralarından pek şikayetçi olmam. gelgelelim, bu hafta sonu olan saçmalıktan tümüyle nefret ediyorum çünkü herhangi bir organizasyonun parçası olmayan hazırlık maçları hepsi. duyuruyu görünce yine gözüm seğirdi, monitörü yumrukladım. entrry'yi bitirdikten sonra da ağlayacağım.

dünya kupası/avrupa şampiyonası elemeleri olsun, bu organizasyonların kendileri olsun... bunlara lafım yok. nasıl ki kulüp futbolunu seviyorsam, bunları da sever ve takip ederim. çok şükür buz hokeyi var da yine idare ediyorum ben. üzerine para verseler dünyanın en iyi takımının hazırlık maçını izlemem açıkçası. nefret ediyorum. halı sahada arkadaşımı izlerim, çok daha eğlenceli. televizyon başında niye amaçsız bi etkinliği izleyeyim ki, onu yapacaksam benim de bi parçası olmam lazım. anca o zaman bi anlamı olur.

sözün özü, duyuru sahibi kesinlikle der meister değil hehehe

@der meister

zaten artık hazırlık maçları yerine uefa uluslar ligi adında bi sisteme geçilecek, o da bi nevi eleme gibi, bi şekilde euro 2020'ye gitme şansı var oradan takımların. Gerçi evet rekabet konusunda haklı olabilirsin ama yani her hafta lig her hafta lig bence bi ara fena gelmiyor ya, sonrasında işte özlem falan derken coşku da artıyor.

uluslar ligi zaten dangalak uefa'nın son yıllarda yaptığı en mantıklı işlerden biri, kesinlikle destekliyorum ama o da bu senenin sonunda başlayacak. ben bu hafta sonu için çok mutsuzum jsfjsk. gerçi bir yandan iyi oldu ya, kafam rahat bir şekilde işime gücüme bakar, evi toparlar, ders mers çalışırım. yazın üç ay futbol olmasın şikayet etmem ama mart ayının sonunda, en heyecanlı zamanda küt diye bütün ligleri kesip hazırlık maçları için ara verdiler ya ona deli oldum. şu hafta ara vereceğinize fikstürü ona göre ayarlayıp ligleri 15 gün erken bitireydiniz arkadaş, 2 hazırlık maçı yapar üstüne dünya kupası'na giderdiniz işte.

lig arası ve bitimini ben de çok severim. championship manager 01/02 sağolsun futbola spor ya da taraftar olarak ilgim kalmadı. sürekli transfer dönemi gelsin istiyorum. yeni transfer haberleri, kim nereye gidecek, bunlar daha zevkli geliyor bana.

i.hizliresim.com

Mete horozoğlu??

Yok değil abi

Kim bu kim

fatih dönmez'e benzettim.

fatih dönmez.

Evet fatih dönmezmiş tşklerr

fatih dönmez
www.google.com.tr

1 param az ve 1300 TL'lik yaz kıyafet alışveriş listem var.
2 12 kilo vermem lazım.
3 vizeler başladı.
4 Evde zeytin yok yarın sabah için.

Mezun oluyorum, istediğim gibi bir iş bulamamaktan korkuyorum.

Is ariyorum :/

bugün rusça sunumum var, çok heLecanlıyım. daha önce de yapmıştım, hatta önceki çok daha stresli ve zordu ama yine de geriliyorum. üstelik hala tamamen bitirmedim. "öğrencilerin tatlı telaşı" diye facebook sayfası açacağım, hocasına sunumsuz yakalanan garibanlar olarak birbirimize fiyonklu, çiçekli destekler sağlayacağız. maviliklere motor süreceğiz. neyse gidip çalışayım ben. bazen gülüyorum hatta kızıyorum ama bu açıdan çok takdir ediyorum okulu. sorsan A2 falanız ama öyle veya böyle rusça sunum yaptırıyorlar döve döve. muazzam. ben dayak yemeyince hiçbir konuda gelişim göstermiyorum çünkü.

detachment nam filmdeki bas karakter gibiydim; keske oyle kalsaydim diyorum; dusun, yani...

Çalışmak istiyorum ama işe gitmek istemiyorum.

-Zaman yetmiyor: eğlensem çalışamıyorum, çalışsam uyuyamıyorum, uyusam eğlenemiyorum.
şuradaki adult gibiyim: pics.onsizzle.com

-İyi şarküteri ürünleri bulmak iyice zorlaştı.
-Varoluşsal sıkıntılarım yok, fakat sanırım yokoluşsal sıkıntılarım var.
-Kısa vadeli iyi kötü bir düzenim var, orta ve uzun vadede hedeflerime ulaşmak için düzen arıyorum. Bu noktada benden kaynaklanmayan genel belirsizlikler var.
-Hayatta kendimi gerçekleştirme aşamasına geçişteyim, psikolojik olarak (doğum gibi) sancılı bir süreç.
-İlgi alanlarımın bir kısmı yerli ve milli insanlar için bir anlam ifade etmiyor/etmeyecek, maddi ve manevi olarak yabancılara hitap etmeye mecbur oluyorum.

çorabım kaçtı :/

yalnızım.kendimi bulamadım.iç huzursuzluk.az maaş.kilolarım.en sevdiklerimden birinin kanser olması.istanbuldan sıkılmış olmam.

www.eksiduyuru.com

şarjı bitmeyen telefon istiyorum. yeter amk.

işim yok... aramaktan da vazgeçmenin eşiğindeyim.

Motivasyon konusunda sıkıntılıyım. Evde sabahtan akşama kadar yatmak ve hiçbir şey yapmamak istiyorum. İşyerinde ve hayattaki bütün projelerimi erteliyorum ve son ana kadar yapmıyorum.

Black Sabbath biletiydi sanirim, 150 Euro idi. Ama ekstra bir pahaliligi yoktu, Eric Clapton, Roger Waters, The Who, Iron Maiden, Megadeth vb Dunya capinda efsane kisi ve gruplar 100-150 Euro araliginda geliyorlar.

eskiden, özellikle yaz dönemlerinde, etkinlik için sürekli günübirlik alanyadan istanbula gidip gelirdim. electronica festival(özellikle markus schulz için), sister bliss, mark knight, sensation white vs. tek tek ne kadara mal olduğunu hatırlayamıyorum ama 350-600 arası gidiyordu.

belarus'ta iki hokey maçı için 460 lira vermiştim. halihazırda ukrayna'daydım; 60 biletlere, 400 trene gitmişti gidiş-dönüş.

The Phantom of the Opera - 55 pound.

2018 rusya dünya kupası üçüncülük maçına bilet. 175 dolar.

1 haftalık rusya seyahati de toplamda 3000-3500 liraya gelecek. maç ve uçak biletleri dahil. moskova, kazan ve petersburg'u gezeceğim.

Müzikal biletlerine veriyorum.
200 250 arası değişiyor ama çift çift aldığım için giriyor biraz.

Mesela Notre dame de Paris için kuzenime hem bilet hem uçak bileti almıştım sadece onun için aşağı yukarı 400 lira gitti 250 de benim bilet, müzikal hatırası aldık 120 lira. Valla toplayamıyorum şu an bayağı gitmiş anasını satayım.

Sonisphere için kaçırdığım uçağın bileti de dahil 500-600 tl gibi bir para harcamıştım 2011 senesinde :) son 2 senedir de beşiktaş maçlarına giderken 2 kişi en az 700 tl harcıyoruz uçak biletlerine.

Bu yaz olacak sanırım en yüksek konser harcamam. Szigete bilet aldım gecende 250euro verdim. Ucak bileti kalacak yer kısmet ne kadara mal olacak bana:)

%16 idi en son.

son altı aydır yüzde 17-18 falan. bu kış çok verimsiz geçti ayı gibi oldum. yaz sonuna kadar hedefim yüzde 12. bunu da buraya not olarak düşeyim sonra döner bakarım.

%11

şöyle söyliyim yağdaki der meister oranı %20 falan bende muhtemelen.

tanita 13 diyor.

%8 denizde yarım saat duramıyorum.

13

vay amk millet hep olmuş Sergi Constance, Lazar Angelov... Bi biz kalmışız amele. %22.4 benim.

%13.1

Olmaz mıı. Bak bu çok tatlı: Yolda grubunun “Yeniden” şarkısı. Tam aşık olmalık şarkı. ^_^

1) Bir Bulgarca, hareketli bir şarkı.

www.youtube.com

2) Bir de Türkçe, ama eski. Girişini beğeniyorum.

www.youtube.com

Imagine Dragons - Not Today youtu.be

A Perfect Circle - Disillusioned www.youtube.com

bir rus çizgi filminden sjfjskss şaka yapmıyorum, her gün dinliyorum bu ara,

www.youtube.com

bir de bu var 1.5 dakikalık,

www.youtube.com

"mağazada kimsenin yanına bile yaklaşmayacağı isimsiz, tuhaf bir oyuncaktım. doğumgünüme kimse gelmedi" şeklinde başlayıp "ama şimdi gena'ylayım, o çok özel, dünyadaki en iyi timsah" diye devam ediyor jsafsajsk canım ya, çok seviyorum bu keratayı. dil öğrencisi olmanın en güzel yanı bu sanırım, ders diye sovyet çizgi filmi izletiyolar ahaha

www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com

Ben parca degil de grup onerdim, son 2 haftadir baska bir sey dinlememisim nerdeyse.

Moğollar - Yolum Seninle (Sevmek Zamanı) www.youtube.com

shamir - straight boy
www.youtube.com

tarkovsky quartet – nuit blanche
www.youtube.com

bu pek son zamanlarda keşfettiğim bir şarkı sayılmaz, 3 ayı aşmış ilk dinleyişim, ama albüm çıktıktan sonra da bu aralar en çok dinlediğim şarkı bu oldu:
anna von hausswolff - the mysterious vanishing of electra
www.youtube.com

www.youtube.com

Moby - This Wild Darkness
www.youtube.com

Muse - Thought Contagion
www.youtube.com
,
WDL - Monster vs Angel
www.youtube.com

Royal Blood - I Only Lie When I Love You
www.youtube.com

Elbow - Grounds Fro Divorce
www.youtube.com

mustafa yıldızdoğan ~ gelmesin

www.youtube.com

Days Of The New - The Down Town

www.youtube.com

open.spotify.com

Yelawolf bitches jsjsjdkd

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

Mantikli.

Aynı şeyi biz de konuştuk, gayet mantıklı bir cümle. Sonra ona yakınsın bana değilsin tartışmasına kadar gider bu konu.

sizinkilerden uzakta oturalım diyememiş.

öyle olması gerekmiyor mu zaten? aksini ben istemem.

çok mantıklı

Fena derecede mantıklı.

Olur fark etmez derim

bence saçma ve itici...
İnsan evlenince aileden uzak yerde oturmayı neden istesin... çocuk mu bunlar? Sonra çocuk olunaca ana babaya bırakıp işe gitmek için yalvarır

ailelerde sıkıntı varsa çok mantıklı.

ben çok netim... böyle bi kadınla evlenmem

Dünyanın en mantıklı hareketi. Tabii çocuk olana kadar. Sonra fellik fellik ararsınız ailelerinizi.

çocuk yapacaksanız hiç mantıklı değil.

Uzak ama ne kadar uzak ? Farklı şehirlerde oturalım diyorsa bilemem ama kastettiği yürüme mesafesinde olmasın, kimse öyle çat kapı gelemesin ise bence de mantıklı. Çünkü yarın birgün bir bakmışsın habire gelir gider olmuşlar, şöyle bir uğrayıvermişler derken iş farklı boyutlara varmış. Biri çok geldikçe diğeri de aşık atar o da gelmeye başlar böyle uzar gider. Bence en güzeli makul mesafede olunsun, görüşülmek istense bile bir telefon etmeden gelinip gidilemesin. Yoksa kimse hayatlarımızdan çıkaralım demiyordur herhalde.

mantıklı

Bunu mantıklı bulamayanlar evlenmemeli.

yaşamadan bilemezsiniz. evliyim uzaktayım rahatım. ne zaman yakın oldum o zman sıkıntılar başlıyor.

Aşırı mantıklı bir hareket

bu cümleden bir şey anlaşılmaz ki tek başına. niye söylediği önemli.
ayrıca özel/somut bir sebep yoksa, ailesinden uzak kalmaya çalışan birinden nasıl bir anne/baba çıkar, bundan şüphe ederim.

son derece mantıklı

çok mantıklı

Kesinlikle mantıklı kesinlikle

Aileler cok iyi insan olsa bile iki kisilik iliskiye akrabalarin devamli nane olmasi hic iyi bir sey degil. Hele cocuk dogarsa yardim etmeleri guzel ama devamli elestirmeleri ve nasihatleri insani gerer. Bence mantikli.

Mantikli da cocuk olunca yardim lazim. Ya yardimsiz kafayi yiyeceksiniz ya da taraflardan birini uzun donem yatili ic guveysi alacaksiniz. Iki ihtimalde de pis denklem.

Kalkınma planını ve dış iliskilerini stratejik olarak planlama yetişkinliğine erişmemiş bir aklın beyanı. (*-*)/

Ben erkek tarafıyım. Anne babama yakın oturuyoruz.Çocuk olduğunda yakın anne-baba demek özgürlüğe açılan kapı demektir.Arada çocuğu anne-babama bırakıp çocuksuz dışarı çıkamasak kafayı yerdik sanırım.
İki tarafa da uzak olması denk gelebilir ama özellikle bunun için uğraşanlar annelerine babalarına karşı çizgiyi koymayı bilmeyen hayır demeyi bilmeyen ,güçlü olmayan kişilikler bence.

Nesi bencillik bunun? Bizimkilere yakın sizinkilere uzak oturalım dememiş.

gel öpücem seni!! bitanesin biitane!
derdim.

velvetmorning +1, sie derim. yıllardır ailesinden uzakta yaşayan ve ailesiyle kuvvetli bağları olmayan, hatta bir ihtimal evlendiğinden ailesinin haberi bile olmayacak biri olarak söylüyorum bunu. kendi ilişkilerini, kimin neye ne kadar müdahil olacağını kontrol etme kabiliyeti yoksa bunun suçlusu analarımız veya babalarımız değil. liseli gibi "ailelerimizden uzaklaşalım" diyecek olgunlukta biriyle evlenmek istemem şahsen.

çok şükür anam da babam da peşimizde dolaşacak, eşimi darlayacak, sürekli baskına gelecek insanlar değil. kendi ailesi öyleyse de "rahat bırakın amk" deyiversin. bunu yapamıyorsa, ilişkimizi kendi başımıza yürütemeyeceksek evlenmeyelim zaten.

Sacmalamaiyin, is yerine yakin yerde oturun.

Mantıklı.

emekli olup marmaris'e yerleşmek.

yaş 29

çok para kazanmak
daha çok para kazanmak
daha da para kazanmak
bildiğin baya bi para kazanmak
kazandığım tüm para ile bir ada alıp üniversite kurmak

1. 10 milyon dolar
2. yiyip yiyip kilo almamak.
3. hastaneye gitmemi gerektirmeyecek kadar sağlıklı olmak.
4. sevdiklerimin, hastaneye gitmelerini gerektirmeyecek kadar sağlıklı olmaları.
5. top 10 üniversiteden birinde tenure.

İstediğim zaman istediğim yerde tatil yapabilmek.

Yasamak icin çalışmak/para kazanmak zorunda olmamak.

bu dünyada kalıcı bi iz bırakabilmek.
kudüse gitmek
baba olmak
borçsuz olmak
burs vermek

1) 1 milyar dolar
2) sağlık (kendim ve sevdiklerim için)
3) sağlık
4) sağlık
5) sağlık

5 seçeneğe de sahip olmak istediklerimi yazdım, bunlara sahip olduktan sonra gerçekleştirmek istediğim şeyleri seçerim artık.

okulumu bitirip ailemden ve beni geren herkesten kurtulup kendi hayatımı kurmak yani huzur

İrade sahibi çalışkan ve dünyaya faydalı biri olabilmek

amerikada dogudan batiya bir ay suren road trip.

En az 1500km menzilli bir ucak
Digerlerine sonra karar veririm.

valla çok düz olacak ama rusya, almanya veya isveç'te sevdiğim bir işte insani şartlarda çalışmak, ülke standartlarının üzerinde para kazanıp hem bugünümü hem geleceğimi garanti altına alabilmek istiyorum. bu kadar. iyi bir evlilik ve arkadaş çevresi ekstrası olur. hafta sonu tatilim olsun, yıllık iznim 30-45 gün olsun, sabah 8'de uyanıp akşam 5'te işten çıkmış olabileyim, başımı sokabileceğim bir evim ve dandik de olsa bir arabam, sıkışırsam bankada kullanabileceğim miktarda param olsun. bu yani. rusya dışındaki diğer iki ülkede bunu yapabiliyorsam zaten yurtdışı seyahatidir, hobiyle uğraşmaktır falan bunlara da param var demektir. abartmadan, coşmadan, vampirlik yapıp milletin emeğini-parasını çalmadan ama düzgünce yaşamak. nefis.

bir yandan "ulan ne tırt adamım" diyorum, öte yandan "bundan güzel hayal mi olur gebeş, daha ne isteyeceksin?" diye düşünüyorum. hem elin iş tutuyo, hem cebinde para var, hem de işin uğruna hayatını çöpe atmıyon. ne güzel.

"bu fazla basit ve genel, daha spesifik bi şey" söyle dersen bir buz hokeyi ya da futbol kulübünün yöneticisi olmak, berlin-petersburg treninde (direkt var mı bilmiyom) kitap okumak falan isterdim jsfsk. illa isveç, rusya veya almanya olmak zorunda da değil açıkçası. şu an shl play-off'ları olduğu için aklıma ilk isveç geldi rusya-almanya demirbaşlarına ek olarak.

Handikap olur.

edit: 0-0 bitti. herkes yattı :)

image.ibb.co

:) ben kupon yaparsam kesin yenilir.

juve fark atmazsa şaşırırım. avrupa'da grup aşamasında bile güvenemiyorum bu keratalara ama italya'da rakipleri yok. napoli sağolsun bu sezon lige biraz renk kattı ama onlar da buraya kadar getirebiliyor işte. üst üste 15 maç kazanıp 14'ünde gol yemeyen takıma napoli ne yapsın.

juventus'un ay sonuna kadar maçı yok. kafalarını karıştırabilecek bir durum yok. ayrıca napoli'yle farkı da açmış değiller henüz. 2'den aşağı atarlarsa da gol yerlerse de şaşırırım.

katılıyorum.
hatta bu kadar fazla katıldığım başka bir fikir var mı diye kendimi sorguladım.

tek mesele not sınav değil ki. eğer notu sınavı kaldırırsanız tek başına, kimse okula bile gitmez doğru düzgün. asıl mesele matematiği ve fiziği nasıl öğrettiğimizde. fizik sahiden eğlenceli olabilecekken şu an okullarda bok gibi anlatılıyor, varsa yoksa formül ezberletme, varsa yoksa 'soru tipi' ezberletme.. notu kaldırın, adam niye ezberlemek istesin ki bunları yok yere? iş nasıl öğrettiğimizde bitiyor bana kalırsa. o zaman sınavı kaldırmasak da gayet güzel sonuçlar alınabilirdi, üniversitede de insanlar bu alanlara yönelebilirdi belki, devlet de destek verseydi.

Olmazdı. Matematik farklı bir yetenek işi maalesef. Anlamayan anlamıyor yani. Fizik zaten matematiğin de ötesinde bir alan. Ben de sınavları eskiden dert olarak görürdüm ama artık eğitimin pratiğe dönüştürülmesini sağlayan bir araç olarak görüyorum.

mehmet resad +1, sorun sınavda değil öğretim sisteminde ve sınavların düzenlenme tarzında. üniversiteye giriş sınavında 40 türkçe sorusunda 14 doğru yapıp da "sınav sistemi boktan abi yeaa" diyen kertenkeleler kusura bakmasın, sınav dünyanın her yerinde ve alanında var. yarın işe girerken de sınava tabi tutulacaksın. senden sorumluluk alıp bir şeyler yapman, baskı altında performans vermen, bir şekilde seninle aynı eğitimi almış insanların önüne geçmen beklenecek. bu her yerde böyle. biz 4 senelik lisansı 6 yılda bitirene "aferin" derken elin almanı 3 yıllık eğitime iki farklı alan sıkıştırıyor.

okula gidip de geçer not almayı beceremeyen, sınavda eli ayağı titreyen adam da okumayıversin. hayır kendim öğrenci olmasam, aynı yollardan geçmesem cidden sınavların aşırı zor veya yıpratıcı olduğunu düşüneceğim. bizim ülkemizdeki sorun öğretim sisteminin boktanlığı ve öğrenciyi ezbere yöneltmesi. gerisi fasa fiso.

sınava girmesi gerekiyor diye türlü bahaneler yaratan adam sınav olmasa açıp da fizik kitabının kapağına bile bakmaz, kimse kendini kandırmasın.

Sınav kaygısı nasıl olmaz ? Hoca düzgün olur, derslere devam edersin, ilgilenirsin, anlamadığın yeri sorarsın ve sınavda da ilgili konudan sorular çıkar. Hadi bilemedin bildiklerini kullanarak yapabileceğin bir şey çıkar.

Nadir kalmış hocaları tenzih ederim, bizdeki egosunu ...ğimin hocalarının amacı öğrenciyi süründürmek. Türkiye genelinde %1'lik dilime girmiş öğrencilerin büyük çoğunluğu bir dersten 100 üzerinden 20 nin altında not alıyorsa bu öğrencilerin suçu değildir.

Hal böyle olunca o dersi sevmeye imkan yok. Özetle mesele sınav kaygısı değil, sınav olmak zorunda, mesele işin b*nu çıkaran hocalar.

Alakası yok. Eğitim boktan. Doğuştan fizik ve astronomi ilgim olduğu halde lisede fizik derslerim kötüydü. Çünkü götüm gibi anlatıyordu hocalar. Şimdi hepsinden çok daha ileri seviyedeyim hobi olarak ilgileniyorum fizikle ve getir o eski hocalarımı ben ders veririm hepsine.

Matematik ha keza, iyi 1-2 matematik hocam oldu geçmişte onları tenzih ediyorum ama öğretmenlerin %90'ı aldığı parayı haketmiyor. Hepsi bok gibi. Zaten bir insan öğretmen oluyorsa artık önyargılı bakıyorum.

Matematik ve fizik öğretmenden öğrenilmez, üniversiteden en allahsız en kuraltanımaz müfredatı sikine makara diye dolayan tiplerin gelip öğretmesi lazım bana göre.

Çocuğum olsa Türkiye'de okula göndermem. Ne dil öğretebiliyorlar ne bilim ne sanat ne tarih ne de etik.

Mühendisseniz fabrika, iktisat okuduysanız banka (Geleneksel yaklaşım :)

Şaka bir yana önceliklerinize ve yapacağınız işe bağlı. Ortam olarak da bir fabrika kampüsü ve banka genel müdürlüğü bambaşkadır.

banka gmsinde calisan biri olarak ne aradigina bagli. Beklentin ne?

Birkaç fabrikada bulundum. Mühendis adayıyım. Kesinlikle bankada çalışırdım. Fabrikalarda çok az kadın oluyor. Bankalarda ise tam tersi şekilde daha çok kadın oluyor. Sosyallik açısından önemli bir konu. Ama fabrikaya da bağlı. Uzay üssü gibi fabrikalar da var. Apartman görünümlü genel müdürlükler de var. Şartlara bağlı kısaca.

Fabrikalarda cok az kadin oluyormuş, hııı. Kiyaslama kriteriniz bu mudur bilinmez ama sanayi bolgesinde ve bir fabrikada çalışan olarak diyebilirim ki durum hic de oyle degil. Ha civarda bi fabrika var bildigim, kadinlarin calismasi haram diye calistirmiyor,evet.

Bi banka tecrubem olmadi ama banka tecrubesi olan tanidiklarimdan duydugum kadari ile fabrika ofisi diyorum.

Her birimin calisanlari, ofis ortami filan kendi icinde farklilik gosterir, dolanirsiniz filan sıkılınca. Bankada sanki herkes tek tip, durgun murgun.

Fabrikada calisabilmek icin ugrasiyorum. Isletme mezunuyum. Banka hic dusunmedim.

banka'da yaz-kış kravat ceket çok kasar, fabrika daha rahattır muhtemelen sırf giyim rahatlığından dolayı da fabrika denilebilir.

Fabrika demeye gelmiştim ama senin durumunda kesinlikle banka.

hangisi daha çok para veriyosa ve hakları daha iyiyse onu seç tabii ki.

iktisatla hiç alakam yok, sorduğun için tamamen kişisel tercih temelli cevap vereceğim: fabrika. o tarz ortamlar benim daha çok hoşuma gidiyor. çoğu kişinin daha rahat ve özgür bir şekilde çalıştığını düşünüyorum. genelde şehrin biraz dışında olman gerekiyor, benim için daha keyifli.

bankalardaki ortam aşırı kasıntı, samimiyetsiz geliyor. müşteri olarak girdiğimde bile en kısa zamanda çıkmak istiyorum. "ÇEVREDE GARI OLMASIN, DONLA GEZİP KÜFREDELİM, FUTBOLDAN BAŞKA Bİ ŞEY KONUŞMAYALIM" demiyorum ama şahsen banka gibi bir ortamdansa fabrikada çalışmayı tercih ederim.

Hangi birim? Bankanın genel müdürlüğünde bt de var çağrı merkezi de, ik da var kredi izleme de, hangisi?

Satış olmayan bir alana geç. Hangisinde yoksa.

Tabii ki.

Ölüm şekline göre. Üzücü bi şekilde öldüyse evet ama normalde hayır.

duruma göre;

özel jette düşüp ölen kadınlara bir saniye üzülmedim

dilek özçelik'de ağladım, çok çok üzüldüm.

üzülüyorum. ölüm konusunda metanetli olmaya gayret ediyorum. tabii ki çok acı bir tecrübe ama "sonunda hepimiz öleceğiz"i kabullenmeye, kendi hayatıma odaklanmaya çalışıyorum. gelgelelim geçenlerde davide astori öldüğü gün oturup ağladım, çok canım sıkıldı. özellikle de böyle gencecik, sağlıklı, ailesi, küçük çocuğu falan olan insanlar aniden ölünce çok üzülüyorum.

Hayatımda fotosunu görmediğim birine bile üzülüyorum.

Üzülmüyorum. Bazıları için belki şaşırabilirim ama başka bir duygu uyandırmıyor.

üzülüyorum.

tanıdıklarımın bile tamamına üzülmüyorum. çoğu için tepkim "hmm kötüymüş ya" olur/oldu.

@aksach +1 dilek öldüğünde içim yanmıştı.

onun haricinde daha çok ölen kişinin çökmüş bir yakınını, özellikle eşini gördüğüm zaman çok duygulanıyorum.

üzülüyorum. bir defa saatlerce ağladım.

Duruma ve kişiye göre değişiyor.
Genel olarak intihar edenler için üzülmem kendi tercihleri olduğu için.

Üstte verilen örnek üzerinden gideyim;
Dilek Özçelik için de çok üzüldüm düşen jette ölen insanlar için de üzüldüm.
Mesela Yazıcıoğlu öldüğünde herkes çok üzülürken ben hiçbir şey hissetmemiştim bugün de benzer birine benzer bir şey olsa hiçbir şey hissetmem.

Su ana kadar olumune uzuldugum bi insan olmadi. Iskence ile aci cekerek olenlere uzuluyorum tabi. Ama bende oyle bir kahrolma durumu filan olmuyor.

Tanımamaktan kasıt hakkında hiçbir şey bilmemek mi? Öyleyse üzülmüyorum. Yakınlık hissetmediğim birine üzülmem mümkün değil.

üzülüyorum özellikle işçi ölümleri ve kadın cinayetleri dikkatimi çekiyor, tanımasam da üzülüyorum.

Tanıdığım ve baya baya nefret ettiğim biri öldü geçenlerde. Ölüsünü bulamadılar hatta. Çok üzüldüm kahroldum. Boktan bir insan da olsa böyle bir ölümü haketmedi.

@konusma ben konusuyorum daha bitirmedim, + 1

bazen, "asıl ona üzül, yok asıl şunlara üzül" diyen tipin olduğu karikatürdeki gibi hissediyorum.

Evet, hatta gereksiz yere fazlaca üzüldügüm durumlar da oluyor maalesef. İnsanı geçtim herhangi bir canlının ölümü beni oldukça etkiliyor.

kalanlara uzulurum; oleninse belki olum sekline...

evet üzülürüm.

Evet bir çoğu var. Bir kere yıllar öncesinin (ve artık açıklanmış olan) gizli deneyleri bunun bir işareti. Bilim ve teknoloji artık düşünüldüğü gibi insanlığa değil belli bir kesimin tekelinde ve onların faydası için ilerliyor. Yediklerimize bile katılanlar uzun vadede sağlık yönünden tehlikeli. Ve üretenlerin bunun farkında olmamasını düşünmek imkansız gibi.

İnanmıyorum. İleri teknolojiyle ilgili deneyler dünyanın gelişmiş her ülkesinde yapılıyor ama bu deneylerde insanların kullanıldığını düşünmüyorum. Cahil bir insan CERN ile ilgili çalışmaları bile yanlış anlayabilir. Ama birazcık araştırma yapan biri komplo teorilerinin çok rahat üstesinden gelebilir. Uzaylılara da inanmıyorum bu arada. Dünya dışı yaşam beklediğimizden çok farklı olacak bana göre. İki kolu, iki bacağı olan uzaylı tiplemeleri bu fikirlerin insan ürünü olduğuna işaret ediyor.

ben de bazılarına inanıyorum ve yaptıkları her şeyi de övüne övüne gösterecekleri fikrine katılmıyorum. bazı şeyler sonradan kullanılmak üzere gizli kalabilir, bu çok doğal. zaten her şeyi pat diye ortaya koysalar, mesela bizim gibi aylar önceden davul zurnayla afrine gireceğiiizz gibi bağırsalar bu adamlar bu halde olamazdı. akıllılık zaten göstermekte, yahut yapmakta değil, bunu el altından becerebilmekte çaktırmadan. tabi bunlar bize son derece yabancı şeyler. geçen ay da menbiç'e gireceğiz diye bağırıyordu malum. böyle işte. özellikle abd'nin kişilerin çıkarlarına bağlı yönetilen bir devlet olmadığı da açık olduğundan bu tip gizli işlere son derece ehemmiyet gösterdiklerine inancım tam.

öyle gizemli, manyak şeylere değil ama gelişmiş ülkelerin çeşitli projeler geliştirmeye çalıştığına elbette ki inanıyorum. elinde bu gücü bulunduran her ülke bunları yapar ve ister.

inanmayana da saygım var ama "her şeyde amerika'yı suçlayalım!1!" diyen, amerikan hayranlığından kendini kaybetmiş tiplere gtümle gülüyorum açıkçası. dünyaya abd kadar zarar vermiş başka bir terör örgütü var mıdır acaba, merak ediyorum. bizim beceriksiz, aptal falan olmamız onların da şerefsizin önde gideni olduğu gerçeğini değiştirmiyor. kaldı ki bugün ortadoğu CİHADELLO YEHUU deyip kendini havaya uçurmaya bayılan tiplerden oluşuyorsa yine bunun sebebi de büyük oranda abd'dir.

sen bir türk olarak iç savaşta doğsan, siyasal islam'ın pompalandığı ve abd destekli diktatörlerin cirit attığı bir coğrafyada büyüsen gelip duyuruda böyle kadın hakları falan konuşacağını mı sanıyorsun? o zihniyetle, o koşullarda yetişen adam kendini patlatmaktan başka ne bilecek?

kendi ülkemden bir halt olmaz onun farkındayım da bu abd köpekliği kadar nefret ettiğim bir şey yok. açık açık "biz bu iktidarı istemiyoz ya" deyip darbe yapan, dalga geçer gibi demokrasi götürüyoruz falan diyen bir ülkeyi nasıl sevip destekleyebiliyorsunuz, anlamıyorum.

İnanmıyorum, inananların da pek zeki olmadığı yönünde ön yargım var.

hayır.

hepsinin tamamen propaganda amaçlı olduğuna inanıyorum. sadece bizde neler neler var olm bi bilseniz var ya durumu.

ha şu var gizli askeri araçların ufo diye yutturulması tam bir efsane olay.

hiçbirine inanmıyorum ancak doğru olma ihtimallerini de takdir ediyorum.

şöyle bir şey var; doğrudur ya da değildir. doğru değilse zaten sorun yok, doğruysa da benim konu hakkında yapabileceğim hiçbir şey yok. gereksiz yere gündemimi meşgul etmesine izin vermiyorum. somut, elle tutulabilir ve kanıtlanabilir olayları, temel mantıksal süreçten geçebilecek konuları düşünmeyi seviyorum.

ayrıca bunu politikaya, bilime hatta tıbba indirgeyenler var, aman aman. youtube'tan büyük resmi görenlerin kanallarında sağlığınız için şunu yapın, diş macununuza flor koyup epifiz bezinizi parmaklıyorlar ve sizi itaatkar ediyorlar diyenleri dinleyip uygulayanlar var. aman diyeyim..

Bazı şeyler vardır, bunların üzerine bin katılır, sulandırılır.

Akla yatkın olmayan şeylere(ufo) şahsen inanmamakla birlikte ilginç ve bilimsel temelleri olabilecek şeylere(genetiğiyle oynanan insanlar) inanıyorum.

genetiğiyle oynanması demek spider-man yapmak demek değil tabi, fakat mesela insan klonlamak, yapay rahimde insan yetiştirmek, bunları yaparken gen seçerek yapabilmek... nihai amacı bunlar olan bir sürü proje olması mümkün. Ekonomik ve sosyal açıdan planlamayı başka bir boyuta taşıyacağından da neden olmasın ki?

bence asıl olay deep web'de değil, deep web'e girmek bir şey değil çünkü. insanların algılarıyla oynamak kolay ve bugün insanların neredeyse tamamı gerçeklik algısını bozacak her türlü manipülasyona da müsait. modern insan inançsız değil yani, sadece kadim dinlere inanmıyorlar, fakat yeni fetişlere inanıyorlar.

Aşağıdaki alıntıyı da paylaşayım:

Küçük Moiz ilkokul çağına gelmiş, okulda ilk günün akşamı eve dönmüş. Annesi:

“Oğlum öğretmenin bu gün neler anlattı size bakayım ?” diye sormuş.

Moiz:

“Anne, Musa diye bir adam varmış, bir gün Ramses diye biriyle kapışmış, adamlarını alıp kaçmaya başlamış. Kaçmışlar, kaçmışlar bir nehrin kenarına gelmişler. Arkadan Ramses’in ordusu geliyormuş. Musa hemen cep telefonundan Mossad, CIA, Ordu, vs.. herkesi aramış. Hemen helikopterlerle askerler gelmiş, nehrin üzerine bir köprü yapmışlar. Musa ve adamları geçmiş. Ramses’in adamları köprüye girerken savaş uçakları gelmiş, köprüyü bombalamış, hepsi suya düşüp boğulmuş…”

Diye anlatırken, Anne:

“İnanamıyorum !.. Öğretmenin cidden böyle mi anlattı ?” demiş.

Oğlan da:

“Ya, Anne, ben sana öğretmenin anlattığı şekliyle anlatsam hiç inanmazsın..”…

Var tabii olmaz mı, uzaylı falan değil tabii de şöyle şeyler.

www.wikiwand.com

Bir de bunlar Avrupa ülkelerini aşar anca Amerika'da oluyordur.

kısmen inanıyorum ama çoğu da abartı şeyler.

güneyi. napoli'den aşağısı. calabria vs.

tabii ki güney

kendim gitmedim tabii ama hep güney ve kuzey italya arasında uçurum olduğu söylenir, hatta kuzeyliler ayrılmak bile istiyo.

Güney kismi fakir, booyle napoli'den itibaren cizgi ciz, oradan asagisi fakir.

Kuzeyin en kuzey kismi zaten eski avusturya imparatorlugu topraklari, südtirol. Adamlarin anadili almanca filan :D

ekleme: napoli yakinlarinda sorrento filan var,amalfi var, oralar zengin gerci oldukca.

ne napolisi. roma dahil aşağısı diyelim. bari napoli vb sanayi vardır biraz demirçelik stayla. ama gelişmişlik roma üzeri

Aklıma ''avukat; aristokrat mesleğidir, sakaryada tavuk döner yiyemez'' sözünü getirdi. Neyse;


Aksesuar olabilir, kol düğmesi seviyorsa güzel bir kol düğmesi alınabilir, bir müzik aleti çalıyorsa onunla ilgili küçük bir maskot alınabilir, takım tutuyorsa tuttuğu takımın büyük bir maskotu alınabilir. Şu minik ağaçlar var ya(yakından çekince devasa ağaç gibi olanlardan, onlardan alınabilir) imza kalemi alınabilir. bitti.

Avukatlik asgari ucret tarifesini açıp bakin. Maskot falan bunlar komik. İyi niyetinizden eminim, arkadasiniz da muhtemelen bir bekletiye kapilmadan yardim etmistir ancak ben olsam bana maskot alinacagina hic alinmada daha iyi olurdu diye dusunuyorum, zira o emegin karsiligi o degil, tarifeye göre 1000 maskot falan eder en az. Buna gore bir sey alirsaniz emegini takdir etmis olursunuz diye dusunuyorum...

@her girişte şifresini unutan adam sanırım bana cevap vermiş ama; ya hiç maskot almamış, ya avukatlık ücret tarifesi (bi gülme geliyor) konusunda ''takılmış'' ya da matematikte küçük problemleri var, vallahi ne yalan söyleyeyim benim de birkaç problemim var matematikte, gece duyuruda sormayı düşünüyorum.

Neyse, benim de bilgim olmadan fikir beyan ettiğim çok fazla duyuru var o yüzden olur böyle şeyler diye es geçeceğim ama ''avukatlık asgari ücret tarifesi'' olayı derin bir yaradır bende, orayı bari kanatmasaydın diye de küçük bi' şaka yapacağım. Emek konusuna ise hiç girmiyorum, iyi günümdeyim bugün. bi' de şarkı güzel: www.youtube.com


format dahilinde ''tek akıllı'' ben olduğum için de soruya cevap şunu ekleyeyim: arkadaşsa eğer akşam bi' yemeğe götürülebilir.

ofisi vardır diye düşünüyorum. şimdi yeni yeni moda olan hani fanusun içerisinde ufak ağaçlar var kudurun bahsettiği gibi. çok şık duruyorlar. bene gayet klas bir hediye olur.

avukatlık asgari üret tarifesi de neymiş arkadaş. fazlaymış çok. maskot 25 kuruş falan değilse.

@mete kudur
Meslek meslek diye her danisma sorusuna tuzlukla kosulan duyuruda asgari tarifeden sikayet etmemek gerek, bu birincisi. İkincisi ben cevap vermedim ama bir cevap gibi algilanacaksa elbette bir avukatin bilgisini emegini imza kalemiyle takdir edenleri tesvik eden herhangi bir yorumu benimseyemem. Orada da belirttim, taraflarin samimiyetleri ve beklentileri tartisilabilir bir alan degil. Ben kendi hissedecegim seyi yazdim. Size de sundugunuz hizmete karsilik gidip kalem alsinlar, bol bol “hayir” isi yapar sevdiklerinizi mutlu edersiniz.. (bu yorumu da isin ucretsiz yapildigi varsayimina dayanarak yaptigim sanilmasin, belki arkadas avukatin ucretinin yanisira bir hatira vs. Almak istemistir, bilemem. Degindigim sey bu degil)

@her girişte şifre unutan +1

hjsfsks "veganlık hediye et" yazmaya geldim, adam kendisi burada bile konuyu veganlığa getirmeyi başarmış bir şekilde. bence bi şey alma, senden öyle bi beklentisi yoktur.

Ahahahaha izninle screenshot alıp ofistekilere göstereceğim. Nasıl bir "yardım" bu biraz bahsedersen "hediye"nin mahiyetini de birlikte belirleyebiliriz.

Edit: Keşke vegan döner sucuk vermeseydin, küfür gibi olmuştur o biraz.

soru sahibi olarak ben de merak ettim, evet.

Bunlardan biri olmak için dm'e bekliyorum, adım Samuel 25 yaşım

Ciddili: bi arkadasim direkt dumduz yurumustu bi kiza duyurudan. Baya sohbet muhabbet bulusma şeklinde ilerledi. Arada fotograf falan atıldı tabi.

@ghilleinthemist ben de duman yoluyla anlasmalarini beklemiyordum zaten klfhj. @acemi'nin cevabi cok spesifik mesela boyle cevaplar bekliyorum, gercek olanlarini tabii (paylasmak isteyen olursa)

duyuruya bak sen :) çok şaşırdım ben de.

bana (başka bir kullanıcı adı kullandığım bir zamanda) duyuru'dan iki üç defa yürümüştü erkekler (erkeğim) cinsiyetimi söylediğim saniyede bıçak gibi kesiliyordu duyarlı mesajları...

İfşa ardından mesajlaşma, zirvede tanışma, aynı duyuru grubuna(whatsapp, telegram) girip sohbeti ilerletmek şeklinde başlayan ilişkiler biliyorum.

sözlükte fuckbuddy'lik müessesesinin gayet iyi işlediği bir yerde, duyuruda insanların birbirleriyle tanışıp, sevişmesi niye bu kadar şaşırtıcı geliyor ki? :)

ben burdan birisiyle sevgili olmadım fakat sözlükten oldu. duyurudan karşı cinsten tanıştığım insanlar da oldu. herşey mesaja bakar. adabıyla belli bir seviyede tutunca gerisi geliyor.

@umutko’ya ek yapayım ifşada seni beğenip sonra yürüyen de çok oluyor, bi ara ifşa yapmıştım da yaklaşık 1 ay yankıları sürdü :D mesela başka bi duyurumla veya cevabımla alakalı 2 mesajdan sonra “Sen güzeldin di mi” (true story) :D “Hiç ifşa yaptın mı hiç aa dur hatırladım şu kısa sarı saçlı kız sendin değil mi” gibi bir sürü mesaj aldım. Bi de ifşa yapar yapmaz mesaj atanlar var, birileriyle tanışmak baya kolay yani ama bence bunlar tatlış değil xD Bir konuyla alakalı uzun süre konuşup arkadaş da olabileceğimi bildiğim insanlarla hiç yürüşmeden tanışmak/görüşmek daha çok hoşuma gidiyor, eski sevgilimle de böyle tanışmıştık duyurudan.

millet sevgili, fakbadi bulur ben de sözlükte asker arkadaşımı bulurum anca. vay be.

İfsada gordum begendim seni dedim tesekkur etti bulusalim bi goruseim dedim cevap vermedi sonra ben de bi foto attim tabii gormeden bir sey dememekte haklisin dedim iki kem kum etti sonra bulustuk sonrasi oyle.

"merhaba, ben seni çok seviyom" tarzı bir şey mesaj atmıştı yazdıklarımla ilgili olarak. cevap verdim. ilk birkaç hafta dalga geçtiğini falan düşündüm. sonra hoşlaştık. sevgili olduktan sonra sordum ben, "o neydi gız, ne alaka?" diye. "başta sadece yazdıkların hoşuma gidiyodu, tanışmak istemiştim. konuşunca aşık oldum" dedi. sonra terk etti sjfjsk

Biz bi zirve için mesajlaştık, öncesinde buluşalım birlikte gideriz diye sözleştik. Sonrası da geldi işte :)

Bir de bize laf söylüyor bu insanlar. Duyuru'dan kız tavlıyorsun diye.

Kendiniz yapıyorsunuz yahu, bi kendinize bakın?

Neyse cevabım;

Gayet basit. Mesaj atarak başlıyor.

Ben de baya denk gelirdim ve "Nasıl ya yuh" falan derdim. Büyük konuşmamak lazımmış.

Bazı bazı konuşuyorduk burada. Basit birkaç konu üzerine. Zaten genelde aynı duyurularda falan hep denk gelirdim nickine. Mesai öldürmek konusunda üzerimize yok şimdi düşündüm de.

Daha sonra ben buraları bi bıraktım. Hafif atlatılan bunalım dönemimdi. Bir gün buralardan birisi bana ulaşmak istemiş, o da sözlükten mesaj attı. Noldu niye gittin vs diye başlayan konuşma bir iki buluşma sonrasında güzel bir hal aldı. daha da detay vermeyeyim lütfen ama.

genelde ifşalarda isimleri kaydediyorlar bu kişiye yürünür buna mesaj atılır bunun sevgilisi var vs gibi sonra bekliyorlar bir süre sonra duyuru yada cevap yazınca fırsat bilip duyar kasan da oluyor yavşayan da oluyor o an ki duygu durumuna göre ya buluşuyorlar yada kestirip atıyorlar.

Başıma tabi ki böyle olaylar gelmedi ama bunu yapanların varlığını biliyorum.

selam, sizi çok beğendim dersin. götü kalkık, sorunlu bir tip değilse niyetini açıkça söyler zaten. sana şans verir. değilse reddeder ama reddedilmekte kötü olur. :( beterin beteri var birde seni gördükten sonra reddederse işte onun altından kalkılmaz. :D en iyisi hiç bulaşmamak.

ifşada gördüm beğendim. pusuda bekledim. yürüdüm ve düşürdüm :')

bir keresinde duyurudan iki kıza yürümüştüm. iyi de gidiyordu aslında muhabbet.

abi sonra bunlar arkadaş çıktı. güzel bir sürpriz yaptılar.

bu da böyle bir anımdır.

Millet canavarmış da bizim haberimiz yokmuş. Duyurudan evlenen var mıdır acaba?

ifşada gördüm yürüme amacım yoktu alakasız konulardan konuşuyorduk zaten daha önceleri ara sıra oradan da öyle gitti işte bi baktım neler olmuş neler ben de şaşkınım.

Görmeden, hiçbir amaç taşımadan gidip tanıştığım çok oldu. Gerisi karşı taraftan gelen ilk adım. Bir zamanlar beğeniliyordum, evet.

et yemezsen bir şey olmaz. bir sorun yaşamazsın. mesela filler cok güçlüdür ancak etçil degiller. kiloları da gayet yerinde.

edit: biz insanlar biyoloji'de hayvanlar gurubundayız. bu sebeple fil ornegini verdim.

salak olursun. örneklerini görüyoruz uzağa bakmaya gerek yok.

proteini başka şeylerden alırsan sorun yok :) ama güç açısından bilemicem. Dingin biri olursun ama sakin olursun.

@tomcruise, sen fil misin?

@tomcruise: akıl tutulması cidden, bitkiler de et yemiyor ama bayağı sağlıklılar hatta teknoloji olarak da bizden öndeler adamlar güneş enerjisi kullanıyor.

Hatta uzaya yolladığımız uydular da et yemiyor ve uzaya çıkıyorlar, hanginiz uzaya çıktı et yiyip de? Vay anasını ya.

adramelekh akajahabahahjahahahahahahahahha hayvan gibi kahkaha attım

bence eti çok tüketmemeliyiz ama almalıyız. hakkaten kaliteli bir enerji kaynağı. yoksa ölmezsin ya da sağlık sorunu yaşamazsın ama enerji anlamında fark eder. profesyoneller konuşsa güzel olur aslında. tamamen yorumum bu bilgim değil

Cok fazla arkadasim vegan ya da vejetaryen. Senden benden daha sagliklilar ;)

proteini başka şeylerden alamazsın. hayvansal ve bitkisel protein farklıdır. hayvansal gıdalarla beslenmediğin için b12 takviyesi yapman gerekir.

şu "bi arkadaşım vegan, çok sağlıklı" muhabbetini geçelim artık. ekşi'de sabah akşam veganizm propagandası yapan biri vardı, kadın gitti tiroid kanseri oldu. doktoru bi posta azarlamıştı nasıl et yemezsin diye.

İnekler de hep ot yiyor ama çok şişmanlar. Yani sürekli sebze meyve yiyerek kilo da alabilirsin bu hesapla :)