Bilim. Öğrenmekten aldığım keyfi başka hiçbir şeyden almadım.

Okumak (kitap)
Dinlemek (müzik ) misal:youtu.be
İzlemek (film/dizi)
Yazmak.
Unutmadan tabii ki gezmek.

birden fazla şey olacak ama rusça ve almanca. yanında buz hokeyi de olursa güzel olur. buz hokeyi için eğitmenlik olur, kulüpte herhangi bir pozisyonda çalışma olur vs... hani "galatasaray kazanınca size madalya mı veriyorlar, neye seviniyorsunuz?" diyorlar ya. hah işte tam olarak o madalya verilen, kulübün bir parçası olan adam olmak isterim. takım falan fark etmez pek. veya işte küçük bebelere ders vereyim, böyle 6 yaşında viju viju kayan çocuklar bana "hocam" desin, 20 yaşına geldiklerinde omsk'ta, petersburg'da pak peşinde koşsunlar. spor yapsınlar, sağlıklı olsunlar, bayramda elimi öpsünler.

o olmayacaksa da rusça ve almancada uzmanlaşmak, becerebilirsem akademik olarak bu dillerle uğraşmak isterim. şu an zaten rus dili ve edebiyatı okuyorum, bir yandan da almanca öğreniyorum. her şey istediğim gibi giderse 10 sene sonra baklava desenli kazağım ve yuvarlak camlı gözlüklerimle ZDF'de, RTR'de "yav şimdi bunun akp'yle ne alakası var"la başlayan alevli cümlelerimle boy göstercem, ölümüne tartışacam. filolog bey diyeceksiniz.

Ayrılmalısın, geri dönmemelisin, kendine daha uygun birini bulmalısın.

ayrılmalısın.

@bayc @idexo @theseachange

böyle uzun bi duyuruyu okuma ve cevap verme zahmetine girdiğiniz için teşekkür ederim, çok sağolun cevaplarınız için. ben de böyle düşünüyorum sanırım, diğer ihtimal alışkanlık oluyor galiba. birlikte geçirdiğimiz güzel vakitleri, birbirimizi ne kadar güldürdüğümüzü falan düşünüyorum, ama sanırım bu da ayrılık sonrası zehri oluyor. :)

ayrılmak en iyisi.
seninle konuşmaya çalışırsa cevap vermemeye çalış.
ha dostluk olarak eyvallah ama eski günleri istediği belli.

@bleach ichigo

evet aslında bir yandan onu düşünüyoum, yani bi sıkıntısı bi derdi olsa saniye düşünmem koşarım ne olursa olsun, ama eski günler mümkün değil, çünkü ben de geri alamayacağım sözler söyledim o da. şimdi o hiçbir şey olmamış gibi davranmak istiyor, ben yapamıyorum.

okurken dehsete kapildim. 2,5 yillik iliskiyi bitirmek kolay degil. senin olaya bizim gibi bakamayacaginin da farkindayim ama tam olarak insanlari manipule ederek istedigini almaya calisan, kotu niyetli, dusuncesiz, benmerkezci birini tarif ediyorsun. kendisi eger boyle degilse bile belli ki iliskinizi surdurmek icin boyle bir yontem uyguluyor. kanser olursun abi. ayrica biraz ayarini bozmus bile zaten gordugum kadariyla. su durumda bile fazla alttan aliyorsun. git agzini burnunu kir demiyorum ama yani "beni arkadaslarima mahcup etmekten baska ne yaptin ki" diyen biri hakkinda bu kadar kibar yazamazdim ben acikcasi. boyle dusunuyorsa niye seninle birlikteymis?

bence ayril. ilk etapta tabii ki cok uzulursun, zorlanirsin falan ama sonunda ne kadar iyi bir sey yaptigini sen de goreceksin bence. abooov.

ayrılmalısın. kızı daha fazla üzme. ben kızı haklı buldum ki senden dinlememe rağmen. bence kızdan dinlesek daha farklı anlatabilir.
senin ilgin, aşkın bitmiş kızı oyalama bence daha fazla.

ayrıl ayrılma diyemem de. insan bazen kimseden değil sevgilisinden ilgi görmek ister. dönem gelir ilgi manyağı yapmanı ister dönem gelir "öf amma bunalttın be" der. insan sonuçta. tutarsız manyağın teki.

elbette edilen laflardan sonra dönmek kolay olmuyor. ama sadece alışkanlık ise bu ilişki daha fazla uzatmana gerek yok.

ayrılmayıp evlen bi de tam olsun. bu ne ya?

ayrıl coco

ayrıl ben bile daraldım okurken ne çok ufak probleminizi büyütüyorsunuz

Ben de ayrılmalısınız diyorum.

Çok nazlı el bebek vs bu tarz insanlar yorar bir zaman sonra. Yaşadığınız güzel anları bile hatırlamak istemeyeceğiniz noktaya gelir tekrar barışırsanız.

@der meister @kablelvuku @elorella @lcha @charlotte blanc

teşekkür ederim cevaplarınız için, sizin okurken daraldığınızı görmek bir yandan beni mutlu etti çünkü duygumda yalnız olmadığımı anladım. içinde bulunmak daha da bunalttı beni çünkü, bir suçluluk duygusu gibi bir şey vardı içimde, ya da ayrılsam pişman olur muyum gibi ama bu da çok bencilce zaten. ayrılmamız gerekiyor artık bariz.

@sta

zaten kesinlikle kendimi haklı olan taraf olarak görmüyorum, sadece şu anki duygu durumumu açıklayabilecek geçerli sebeplerim var karşı taraf kaynaklı. kız arkadaşım da kendi tarafından anlatacaktır zaten onun da bu duruma gelmek için haklı sebepleri var. ben bu duruma geldiğimize inandırmaya çalışıyorum onu bi nevi

@eksi sozlugun tatli insan

kesinlikle yoruyor, yani 'hiç zorluk görmemiş' edebiyatı yapmayacağım çünkü yaptıklarını kötü niyetle yapmadığını biliyorum, ama böyle yetişmesinin etkisi ona böyle yansımış ve benimle olan ilişkisini ve iletişim şeklini çok kötü etkiliyor maalesef

bu kızlar sabit model geliyor. sen onun deneme tahtası, ilk kurbanı gibisin. sana işkence ederek öğrendiklerini sonraki ilişkilerinde tekrarlamayacak ve mutlu olacak. sen de, bu gibi muamelelere pabuç bırakmamayı öğrenerek mutlu olacaksın.

ama bu saatten sonra sizden olmaz.

okurken yorulanlardanım ben de. seviyor olabilirsin alışkanlığın da olabilir ama bu ilişkiden olaki barışma durumunda en çok yıpranan ilişkiyi düzeltmeye çalışarak vakit kaybeden sen olacaksın.
çok nazlı el bebek gül bebek büyütülmüş olması o yaşa gelen birinin, çevresindeki herkesin böyle davranacağını beklemesi acayip derecede yanlış sana eziyetten başka bi şey değil.


barışmayı düşünmemek senin sağlığın açısından çok daha iyi.

Abim İngiltere'ye gitti, proje yöneticiliği yapıyordu bir firmada
Arkadaşım çift yeni zelanda'ya gitti, erkek tarafı oyun tasarımcısıydı
eski eşimin çevresinden başka bir oyun tasarımcısı polonya'ya gitti, onun yazılım tayfasından birileri Hollanda'ya, bir yerlere daha gittiler.

2016'da giden tanıdığım iki kişi var. Bir marketingçi baya uzak bi ülkeye gitti, Bosch'ta çalışan makina mühendisi bir arkadaşım da ALmanya'ya gitti.

bence insanlar kendilerini nimetten sayiyorlar. benim degerlendirmeme gore bir oyun tasarimcisinin ya da proje yoneticisinin yurtdisina gitmesi beyin gocu kapsamina girmez.

benim cevremde kimse gitmedi, gidemedi. biz maliz herhalde. ayrica bence adam yurtdisina gidebilecek durumdaysa beyin gocu sayilir bence. sonucta hollanda beni degil de onu seciyorsa bu o ise yaradigi icindir. durumcu degil ki adam oyun tasarimcisi. ben gitsem beyin gocu olmaz mesela cunku niye, lise mezunuyum. uzman oldugum bi alan yok. beyin gocu icin once beyin lazim hehe

Neumann, insanlar oyun tasarimcisinin ya da proje yoneticisinin nimetten sayildigi yerlere gocuyor zaten. Nitelikli isgucunun isini daha iyi yapacagi yere gitmesi beyin gocudur.

Son 8 yılda 30'a yakın, geçen sene ise 4 kişi yurtdışına gitti.

Otomotiv sektörü.

yakın bir arkadaşım san fransiscoda şuan iş teklifi aldı gitti baya sağlam bir yazılımcıydı

Neumann +1

Sizin için söylemiyorum ama "beyin göçü" kavramının kalifiye eleman ya da daha yaygın kullanımı ile "beyaz yakalı işçi göçü" ile karıştırıldığını düşünüyorum.

Bir de yüksek lisans/doktora'ya gidenlerin beyin göçü yaptıklarını iddia edenleri var ki onlar ayrı komik. Eğitim için gitmek ile tüm bu basamakları geçip gitmek arasında ciddi fark var.

Aziz sancar, Nuri Dağdeviren beyin göçü yapanlara örnektir.

Kritik bir bilim projesinde (aselsan, roketsan, bilgem gibi yerlerde) proje yöneticisi olan birinin gitmesi de beyin göçüne örnektir. Büyük ihtimal bu kişi phd'si filan olan biri zaten. Ama kapitalizm odaklı bir şirketin proje yöneticisi buna örnek teşkil etmez. Gerçi otomotiv, elektronik ve bilişim sektöründe de ciddi projeler var ve bu alanlarda da ciddi işler yapılıyor. Eğer o işten anlayan sayılı kişilerdenseniz bu da beyin göçüdür.

Benim çevremde pozitif bilim alanında doktoraya giden çok oldu ama kendilerini beyin göçüne gidenlerden saymiyorlar. ben de saymıyorum zira "beyin" olmak bir doktora eğitimi ile de olmuyor. Biz (ben ve çevrem) bunun farkındayız.

Kısacası gidenlerin beyin göçünü artırdığını düşünmüyorum.

Benim çevremde beyin göçü niteliğinde gidip şimdi geri dönen iki prof. var. Bir de mühendis geri döndü.

Gidenler de epeyce var ama @neumann'ın dediği gibi çoğu beyin göçü sayılmaz. Yazılım ağırlıklı, inşaat, telekomikikasyon vs. Bir çift de vicdani ret nedeniyle zorunlu göç etti.
Gidilen ülkeler; Amerika, Brezilya, Dubai, İngiltere, Fransa...

Arkadaslar goc edenlerin iyi egitimli olmasi, beyaz yaka bir iste uzmanligi olmasi, doktorali veya yuksek lisansli olmasi tanim geregi beyin gocudur. Bunun pek tartisilacak yonu yok acikcasi.

Ortalamanın üzerinde eğitimi ve qualification'u olan kim giderse gitsin bu beyin göçüdür ki türkiye'de eğitim ortalaması yanlış hatırlamıyorsam orta son. A Haber ve akp tayfası tabii ki "lan gidenler zaten neydi ki, çok büyük bi kayıp sayılmaz" diyecekler :)

ya bu beyin göçü var diyeni de tutup skmeli, Avrupa'ya çıksın bi baksın bakalım: Türklerin yüzde90ı , 95i dönerci kebapçı, boktan işlerde çalışan niteliksizler sürüsü. Bi zahmet nitelikli adamlar göç edip, iyi yerlere gelsin sağlam bir diaspora oluşsun, türk imajı düzelsin yurt dışında, beyin göçü bilmemne gak guk edilmesin. Sözlükte olsam "expatı dönerci olan sikik ülke" diye başlık açıcam yeminle

2017 nin mart veya nisan ayında bir barda toplanan 21 kişilik arkadaş grubumdan şu anda göçen 8 kişi. bu gidenlerin hepsi hakikaten bu ülke için değerli insanlardı. kendi dallarında çok başarılı ve uluslararası çalışan insanlar. bankacı, mühendis, üst düzey yönetici, televizyoncu, antikacı gibi çok değişik mesleklere sahipler. almanyta, hollanda, ingiltere göçülenyerler. ben de plan dahilinde önümüzdeki 6 ay içinde göçmeyi planlıyorum.

iş gereği teknokent, ar-ge merkezi gibi yerlerdeyim.

kalanları saysam daha kolay.

p.s. @yavrucak: aziz sancar da giderken eğitim için gitmişti. nobeli alıp gitmedi.

Genetik okuyan arkadaşım gitti. Burada iş bulamadı bir daha da dönmeyecek. Diğer tannıdıklarım yüksek lisansı yurtdışında yapıp orada kaldılar.

belli yaşın üstündeki insanları dikkate almamak lazım.

Kendinden emin yaşına göre oldukça aktif. zihni açık.
Hani senin de ekşi deki belirli kişiler hakkında yaptığın yorumlara baktım da hiç mi kimseyi sevmezsin anlamadım?

Her bir entryin: yaramaz adam, boş adam... devam edip gidiyor böyle. Bir doğru sen mi kaldın?

şimdi ben sıradan vatandaş olarak herhangi bir uzmanın seviyesini ölçecek durumda değilim elbette ama bana biraz boş yapıyormuş gibi geliyor açıkçası. sağlıkla ilgili neredeyse her alanda konuşması, agresif ve keskin çıkışlar yapması vs. hoşuma gitmiyor ve benim gözümde güvenilirliğini zedeliyor.

bak mesela islamcı bi dayıt var, ibrahim saraçoğlu muydu ismi, şu her şeye kür yapan bitkisel reyiz. bir sağlık sorunum olsa essahtan o adamın dediklerini denerim. belki işe yarar, belki yaramaz ama o adamın kötü niyetli veya agresif olduğunu düşünmüyorum. zaten adamcağız o otu karıştır, bunun suyunu iç vs. diyor yani gidip de zayıflama hapı satmıyor sana.

canan karatay öyle değil. taam belki o da bi şey satmıyo ama çok agresif ve ister istemez "bu ablanın derdi ne?" dedirtiyor. o yüzden ben şahsen canan karatay'ın söylediklerinin hiçbirini ciddiye almıyorum. "yalan yanlış konuşuyo" demiyorum. dediğim gibi, söylediği çoğu şeyin doğruluğunu teyit edecek veya kendisini yalancı olmakla suçlayacak birikimim yok ama tavrı bana itici ve temelsiz geliyor. güvenilir bulmuyorum.

"şarlatan" diyemem, o fazla ağır olur ama biraz fazla medyatik ve arıza geliyor bana. "hmm uzman böyle söylemiş bak" deyip de ciddiye almamı sağlayacak bir ağırlığı yok gözümde.

bir doktorun bu kadar net kesin konuşması doğru gelmiyor bana. o yüzden güvenilirliğini pek yüksek bulmuyorum. mesela bu sağlık konusunda bi site var aynı zamanda youtube'da da birkaç videosu var fitekran diye o adam da doktor bu tür konularda konuşurken her ihtimalden bahsediyor allah gibi net konuşmuyor bu kadın sanarsın hücrelere fısıldıyor.

az biraz dogruyu soyledigi icin halk tarafindan hep dogruyu soyledigi dusunulen, kendine kazanc icin halkin sagligini tehlikeye atan yasli bi kadin

Kendini bilim adamı sanan bir adet doktor, başka bir şey değil.

scholar.google.com.tr

Buradan bakabilirsiniz mükemmel akademik geçmişine. Devlet hastanelerindeki herhangi bir doktorumuzdan daha üstün değil yani kendisi ama durmadan konuştuğu için darphane tabii.

kimi dedikleri doğru olabilir, işin uzmanı değiliz bilemeyiz. ama her 3 cümlesinin sonuna "bunu şu kitabımda yazdım, siz de okuyun" diye ticari kaygı sıkıştırdığı için amacının belli olduğunu düşünüyorum.

Dinlediğim, okuduğum biri değil. Orda burda fotoğraflarını gördüm, bir veya iki kez konuşmasına denk geldim, hakkında konuşulanlardan gözüme çarpanlar oldu.

Genel kanım der maister +1

Saraçoğlu eskiden arada bitkilerin içerikleri için danıştığım, güvenilir bulduğum biriydi. Şimdi o tür şeylere gerek kalmadığı için sitesine pek uğramıyorum.

Son yıllarda şunu yiyin şunu için diyenlerin tümüne karşı kapalıyım. Zira işin suyunu çıkardılar.

Ben çok inandırıcı bulmuyorum. Kendi meslek hayatında farkettiği durumları farklı yönden düşünmeden kesin doğrularmış gibi savunuyor. ve bunu yaparken çok dikkat çekerek abartarak yapıyor.

%99

Meyve dahi yedirmemesi hiç mantıklı gelmiyor. İnsanları asansöre bindirmiyor, merdivenlere de yönlendirmiyor, hepten binanın dış yüzünden dağcı gibi tırmandırıyor, en zora yönlendiriyor yani. Tuhafıma gidiyor. Binyıllardır ekmek yiyen bir topluma tak diye ekmeği kes demesi acaip. Bi orta yol bulabilmeli doktor sıfatıyla. İyi niyetine çok inanıyorum ama dan dun dayatması hiç mantıklı gelmiyor.

çoğu sözünü takip ediyorum. yanlış anlaşıldığını ve bunun temel noktasının televizyonlara çıkmak olduğunu düşünüyorum. tv'lere çıkan her doktor/araştırmacı/profesör.. ne olursa olsun popüler olduktan sapıtıyor ya da sapıtmış gibi gösteriliyor.

yani tv'lere çıkmasa kendine olan güvenim artar.

ticari kaygıları olan biri olduğunu düşünmüyorum. zaten zengin biri. kitapları 10 -
15 lira civarında satılıyor ve internetten bile bulunabilir. velhasıl kitap satmak adına popüler olacağını söylemenin doğru olduğunu düşünmüyorum.


televizyona ve haberlere çıkmasını kendi adına doğru bulmuyorum. toplumda olumsuz bir imaja sahip. çıktıkça daha fazla dalga geçiliyor.

kız arkadaşım onun önerileriyle beslenerek hayatını düzene soktu. ailesi de bu tarzda besleniyormuş. gerçi kız arkadaşımla yemek yemek ya da bir yere gitmek işkence oldu, ama o da canan karatay'ın sorunu değil. canan karatay'ın yemeyin dediği şeyler "bundan bir lokma yersen ölürsün" anlamına gelmiyor asla.

facebook'ta sağlıklı yaşıyoruz adında bir grup var. orada da canan karatay'ın diyetiyle (aslında bir diyet değil, yaşam tarzı) beslenenlerin geçirdikleri sağlık evrimine bir çok örnek var.

@yaren

aslında söylenenlerin yanlış anlaşıldığını düşüyorum.
meyve yemeyin diyor ve ekliyor "biz meyve yemeyin derken, akşam yemeğinden sonra bir kilo yenilen meyvelerden bahsediyoruz. bizde alışkanlıktır, yemekten sonra, tatlı niyetine kilo kilo meyve ailecek. bunu yapmayın diyoruz."

ama toplumda şöyle algılanıyor "şeker en tatlı zehirdir. meyve şekerdir. meyve yerseniz ölürsünüz. bir dilim elma bile yemeyin." işte burası doğru değil -ki kendisi de bunu demiyor zaten-.

ekmeği de bin yıllık bir gelenek diye düşünmemek lazım. ben 10 ya da 15 yıl önce yapılan ekmek ile şuanki ekmek arasında hiç bir benzerlik olmadığını görebiliyorum. ekmeği geçtim, buğday ununda bile çok fazla katkı maddesi var. içindekiler kısmını okuyunca bunu görüyoruz: topaklanma engelleyici, beyazlatıcı... aslında mevzu, genetiği değiştirilmiş buğdaydan yapılan ve içine bir çok katkı maddesi koyulan undan yapılan bol katkılı ekmeği yememek.

yoksa yine kendisi doğal yolla üretilen gıdaların tüketilmesinde sakınca olmadığını ama doğal yoldan yapılmışını bulamadığımız için en iyisinin hiç tüketmemek olduğunu anlatıyor.

Şeker konusunda abarttığını düşünsem de palm yağı ve mcpd konusunda tamamiyle wiki bilgisine sahip birisi. Neden diyecek olursanız:
Palm yağı dediği yağ ayçiçek mısır gibi tek bir yağ değildir. etli kısım ve çekirdekten toplamda 6 çeşit yağ ve fraksiyonları elde edilir. (Detaylıca anlatırım gerekirse) Bunların hepsini zehirmiş gibi, damarı tıkar vs gibi anlatması zırvalık resmen.
2-mcpd ve 3-mcpd ise sadece palm değil tüm yağlarla tuzun etkileşmesinden oluşur.

Bu saçmalamasından sonra firmalar palm-free diye millete itin önüne koysan üzerine sıçmayacağı yağlar yedirmeye başladı/başlayacak.

Not: yağ sektöründenim ve adı bilinen tüm firmaların hangi yağı kullandığını biliyorum (neredeyse)

@ismira peki bu palmiye yaginin yagmur ormanlari alanlarina dogru gititkce yayilmasi, orangutanlarin yasam alanlarini elinden almasi, bolgedeki yerlileri yerinden etmesi gibi olaylari ne olacak?
saglik acisindan palmiye yaginin zararlari da zaten malum, dediginiz dogru, daha kotusu de gelebilir, fakat bu su andakinin kotu olmadigi anlamina gelmiyor.

dr. karatay seker hakkinda guzel konusuyor, bugday konusunda glutenden bagimsiz bazi hassasiyetleri olan bir insanim bugday ile ilgili bir belgesel vardi, yani sanki ikinci dunya savasindaki naziler gibi bahsedilmisti, tam korku filmi gibiydi. zaten ilgisi olanlar bugdayin nasil yayilmaci oldugundan, insanligin tarim devrimi ile nasil cekirgelestiginden haberdardirlar.

@mavicorap ben sadece palmin direkt olarak vücuda etkisini söyledim. Yağmur ormanları konusunda hemfikiriz.
Palm yağlarının sıcaklık ve katı yüzdesi grafiği:
i.hizliresim.com

Palm kernel yağlarına ait grafik:
i.hizliresim.com

Palm yağıyla ilgili şöyle bir sıkıntı var: Normalde tüm yağlar ısındığında, yanma noktasını geçerse yağ asitleri mutasyona uğrar, vücuda girdiğinde de atık madde olarak serbest radikalleri açığa çıkarır, bunlar da hücrelere nüfuz ederek hücrelerde değişime neden olur. Bu değişim de bildiğimiz kanser. Dediğim gibi, bu tüm yağlar için geçerli; zeytinyağı tereyağı ayçiçekyağı pam yağı fındıkyağı fark etmiyor. Şimdi bu noktada paml yağının ayrıştığı nokta şu: Zeytinyağını ya da diğer yağları sıcak ya da soğuk kullanmak bizim elimizde, dikkatli kullanırsak, yani yakmazsak bize zarar vermez ama palm yağı için böyle bir durum yok. Palm yağının ilk hali oldukça katıdır, yani akışkanlığı çok düşük olduğu için kullanılabilirliği yoktur soğuk halde, o nedenle piyasaya sürülmeden önce uzun bir süre kaynatılarak akışkan hale getirilir, bu aşamada da yağ asitleri yanmış olur. Piyasaya da bu şekilde verilir ve kullanılır. Yanş yanmış halde, o nedenle yanmış yağın tüm zararları barındırır kullanım aşamasında, sıkıntısı bu.

Benim için bilimsel konularda konuşan birinin güvenilir olması için, söylediklerinin bilimle çelişmemesi gerekir. Canan Karatay'ın söylediği şeylerin büyük kısmı çelişiyor, artık konuşmalarını dinlemiyorum, belki arada çelişmeyen şeyler söylüyordur. Sansasyon olanlara açıp bakıyorum, onların arasında çelişmeyen yok gibi. Nihayetinde tabii ki güvenilir değil, toplum sağlığı açısından büyük risk.

şarlatan

@angelus,
Palm yağının (kernel de aynı) yanma derecesini 230 olarak not almışım ben. ismira007'nin verdiği grafiğe bakınca erime noktası yanma derecesinin çok altında.
Benim not mu hatalı, yanlış anladığım bişi mi var acaba?

Angelus,
Palm yağı ve diğer bütün rafine yağlar (zeytinyağı rafinesi hariç) rafinasyonun son basamağında deodorizasyon denilen işleme tabi tutulur. Bu işlemde sıcaklık 220-240 derece arasındadır ama 240 dereceyi geçmez sıcaklık. Çünkü 240 dereceden sonra yağda trans yspı oluşmaya başlar. Senin dediğin gibi akışkanlık sağlama gibi bir durum söz konusu değildir.
Evet 20 derecelerde işlem yapılmaz ama kritik 240 derece de aşılmaz. Ya da kase, paket margarinler haricinde nutella vs gibi markalara özel yağlara tuz koyulmaz bu nedenle de mcpd oluşmaz.

Avrupa Gıda Güvenliği Otoritesi palm yağının 200 derecenin üstünde rafinesi halinde kansorejen haline geldiğini açıklamıştı, Nutella'nın Türkiye genel müdürü bile palm yağını 200 değil 80 derecede ısıttıklarını açıkladı. Yani bu durumda palm yağınının ısıtılmasının 240 dereceyi geçmedikten sonra zararlı olmayacağını düşünmek pek doğru bir yaklaşım değil. Ha şimdi Avrupa Gıda Güvenliği Otoritesi yanlış biliyor derseniz ona da tamamım ben.

ben yazdığı kitapları çok mantıklı buluyorum. uygulayınca da çok güzel sonuç veriyor. ama medya önünde neyi nasıl söyleyeceğini ayarlayamıyor.

söylediklerini değil yazdıklarını dikkate alırsan inandırıcılık oranı %99.

et yediğimde başım ağrıdığı için bu kadına pek inanmıyorum.

Ikinci soru b de olabilir c de, iki yaniti var. Kaynak nedir? Lutfen Hasmet Hacioglu gibi bir Turk kaynaktan calisiyorum deme.

Bu sorularda tek bir dogru cevap var, format boyle. 2. soruda b neden olmuyor da c oluyor diye takildi kafama. Ikisini birden secemiyorsak ben b derdim.

Bahsettigin kisiyi tanimiyorum da bu cevaplari kim isaretledi bilmiyorum, internetten buldum. Prensip olarak turkce kaynaktan ingilizce calismam zaten de bu spesifik bir sinav icin.

Birinci sorunun tek mantıklı cevabı a, ikinci de b olmalı gibi geliyor.

i didn't have some appointments baya baya yanlış hatta, kaynağınızın cevapları hatalı.

olumsuz cümlelerde some sıfat olarak kullanılmaz, kullanılacaksa bile bu şekilde olmaz. 1. sorunun cevabı d olamaz hiçbir şekilde, yapısal olarak uydurulacak olsa bile anlam olarak karşılamıyor.

bence sen başka bir şeyin cevap anahtarına bakıyorsun ya da paylaşan kişi yanlış cevapları paylaşmış. cevapların alayı saçma.

Cevap anahtari falan da yok, direkt ustune isaretlemis adam. Hani benim yanlis bakma ihtimalim de yok. Birkac tane daha yanlis cevap gordum ama bulamadim simdi.

sorular felaket saçma takma kafana geç gitsin.

Yanlislik oldugu konusunda yanilamisim gorunuse gore. O halde bunlarin cevaplarini gormezden gelip soru ornegi olarak dikkate aliyorum.
Gramer sorularindan hep nefret etmisimdir. Al karsina canli interview yap benle ama gramer sorma arkadas..

soru örneği olarak da alma. sorular da seçenekler de yanıtlar da saçma ve yanlış. boşuna zaman kaybı olur ve yanlış yönlenirsin. başka kaynaktan yürü.

Son soru, edit sorusu, a da olur b de.

Som soruda a da dogru b de. Dostum neden boyle kaynaklardan calisiyorsunuz. Grammar in Use kitaplari var Betty Azar'in kitaplari var. Yukarida dedigim ornek yalnizca uydurdugum bir isimdi. Demek istedigim duzgun kaynaklardan calisin. A2 seviyesinde Ingilizce bilen herkes kendini Ingilizce biliyor saniyor. Duyuruda dahi bunun gibi binlerce ornek var.

Tek bir dogru secenegi sordugi icin some olmali bence son soruda. Dunya'da cogu ulke ingilizce konusuyor olsaydi most dogru cevap olabilirdi diye dusunuoyrum. Gramer olarak bilmem de bu soruda tek bir dogru varsa cevap some olmali bnaa gore.

@traveller
ingilizce calismiyorum, sinav icerigine bakiyorum su anda. Amacim sinavda ne var ne yok ogrenmekti.

4 pack satan yerler var daha uygun ama dedigini bilemedim.

çok net hatırlamamakla birlikte steam üzerinden maksimum 4 arkadaş tek key alıp oynayabiliyordu diye saçma bi şey aklımda kalmış.

3-4 sene kadar evvel en az üç arkadaş aynı oyunu sorunsuzca oynadığımızı hatırlıyorum. hatta benim steam hesabım normalde kullanmayacağım, alâkasız bir nick; çünkü bunu oyunun ortak hesabı olarak almıştık, sonrasında komple bana kaldı, ben de yeni hesap almakla uğraşmayıp oradan devam ettim. ama biz hepimiz offline oynuyorduk. online oynanacaksa sadece bir kişi oynayabiliyordu diye hatırlıyorum.

Der Meister +1

o dediğin bi ortak hesap açıp o hesapta herkesin oynaması. benim kastettiğim herkes kendi hesabına kuruyor oyunu ve oradan oynuyordu. böyle hatırlıyorum. neyse zaten sonra dayanamayıp oyunu satın aldım. şu an sadece meraktan soruyorum :D

Bence türkiye'de de yaygın. Ama medyada yer bulmuyor.

Aşırı özgüvenli bir nesl yetiştirilmesinden diye düşünüyorum. Özellikle kapitalizmin yıllardır hükmettiği bir coğrafyada yetiştirilme şartları da daha bireyselleşiyor. Y neslinin son temsilcileri ile Z neslinin temsilcileri bizden daha fazla "egoya" sahipler.

bunu aylar önce ben de sormuş ve pek doyurucu cevaplar alamamıştım. bullying mevzuunun daha ziyade filmlerle kafamıza işlenen bir kavram olduğunu düşünüyordum ama reddit'te takıldıkça daha da şaşırdım. neredeyse herkesin bir bully hikayesi var resmen. çok sıradan bir şeymiş gibi ortaokul-lise bully'lerinden bahsediyordu insanlar. ben türkiye'de bu işin bu kadar kötü olduğunu düşünmüyorum. özel okulda okumadım. halkın her kesiminden öğrencinin bulunduğu sıradan bir ilkokuldaydım. keza lisede de ilçemde ve anadolu lisesindeydim. elbette çocuğun-ergenin olduğu yerde bullying oluyor ama abd'deki bambaşka bir seviye bence.

Bully tipler bizde de var ama toplumun geneli gariban yetiştiği için başının çaresine bakmayı öğreniyor. Bizde bully'lik taslayana karşılık verilir, dayak yenirse bile karşı tarafa pasif kalınmaz, karşı taraf da bir daha üzerine gitmez.

Pasif kalan olursa bile arkadaşları yardım eder, toplu kavga edilir. Bireysellik çok ön planda olmadığı için ezilene yardım edilir, gariban bir çocuğun bully'lenmesine pek göz yumulmaz.

Türkiye'de de var. Sadece fazla dillendirilmiyor.

ABD'de lisede amigo kızsan, basket takımındaysan, okul gazetesi çıkartıyorsan bunu CV'ye koyuyorsun. hatta üniversitede burs almanı/iş bulmanı filan sağlıyor.
yani daha böyle "birey" ve "parlak" ama akademik/nerd değil, alfa olmak, ilişkiler bakımından önce olmak gibi kriterler var. birey olmak aynı zamanda = çocuk dayak yedi diye babası dayısı emmisi okulu basmıyor. ki kimbilir kaç çocuğun zaten babası annesi ayrı, babanın umru değil filan...varoş okullar bu şekilde. süper bir eğitim sistemleri olduğu söylenemez.
bizde bunların hiçbiri yok. belki ödül alırsanız önemlidir- ki o da icat, bilgi yarışması filan gibi yine akademik bir kıstastır. zaten lise basket ligi yok. lisede güzellik kraliçesi olmak yine ,en azından bizim dönem için, öyle matah bir şey değildi. aleyna tilki nesli başka olabilir. yine en azından bizim dönemimizde tüm öğretmenler kadrolu devlet memuruydu, fen lisesi/anadolu lisesi hocaları seçmeydi, bilinçliydi. anne-babalar şımarık değildi, ilgili olabildiği kadar ilgiliydi, çok çocuğu olan fakir olan ilgilenemese bile saygılı, görgülüydü. Genel bir edep ortamı var olunca çocuk ister istemez sakin oluyor, çok azıtamıyor. genel bir kaos ortamı varsa da normal çocuklar da çığrından çıkıyor.

Piç, piç, baban kim?
( youtu.be)

Türkiye'de nasıl bullying yok? Sadece bullyingten etkilenip de intihar eden az (veya medyaya yansımıyor) ya da eline silah alıp okulu basan yok. Mahalle kültürü büyük oranda bullying üstüne kurulu. Askerlik de aynı şekilde. Okullarda da durum çok farklı değil, okul servisleri de keza öyle. Daha bunun öğretmeni, müdürü falana gelmedim.

Mesela "Yılmaz'ı msn'den sileceksin" videosu vardı. Bazılarınız hatırlar. Sapına kadar bullying o. Senede onun gibi en az 3 olay yaşanmayan lise yoktur Türkiye'de. Biz normalleştirdiğimiz için bize öyle gelmiyor.

Bir de biz de "tadımız kaçmasın" kültürü yoğun olduğundan bu tip olayları görünce, görmezden gelmek yaygın. Taciz ve kadına şiddet olaylarına tepki yokken, öpüşen çifte laf etmek de o yüzden. Şiddet içermiyor çünkü. Başı belaya girmeyecek diye düşünüyor müdahale eden. Zaten ya görmezden gelme ya da yaranma çabası var ülkede güce karşı.

Sanıyorum ki yaşım bir çok kullanıcıya göre genç. Liseden mezun olalı 3 sene oldu henüz. O sebeple şuanda da liselerde/ilkokullarda çok bir şey değişmediğini düşünürsek şu yorumu yapmak istiyorum.
Türkiye’de liselerde vs sevmediğin bir insan varsa onun hakkında en kötü dedikodu çıkartırsın ya da tuvalette okul çıkışında sıkıştırır azıcık hırpalarsın. Ben şu sürekli sataşma olayını çok fazla görmedim açıkcası. Biri birine sataşıyorsa karşı tarafta mutlaka karşılık veriyor. Ezik bir tipse özür diliyor ve dayak yemekten kurtulmuş oluyor çoğu zaman olay büyümüyor zaten herkesin ne kadar ezik olursa olsun bir arkadaş tayfası oluyor onu korumasa bile arkasında destek çıkan. Ben devlette okuduğumdan dolayı herkesin imkanları eşitti bir de bunun özel okulu ve özel okulda burslar var belki orada durum farklıdır statü farklılığı sebebiyle o kısmı bilemeyeceğim. En çok dedikodu ve arkadan atıp tutma olayları oluyor onun dışında Amerika’ya kıyasla bence daha iyiyiz bu konuda.

Ornegin istatistiklere bakarsan Turkiye'de tecavuz yok cunku aciga cikmiyor. Olmasi ile ortaya cikmamasi farkli seyler.

Doksanlarin sonunda lise hayatini gecirmis, 2009'dan bu yana da ABD'de yasayan ve bu nedenle ulkemizin son zamanlardaki halini pek de bilmeyen biri olarak bence iki ulke arasindaki farkin en onemli faktorlerinden biri ABD'de ogretmenlerin disiplin/ceza yetkisinin olmamasi aksine bu tip durumlarin baslarina sorun acmasidir. Bir ogretmenin ABD'de bir ogrenciye birakin bir tokat atmayi sert bir sekilde uzerine yurumesi dahi sorusturmaya tabiidir. Simdi ben dayak atmayi savunan biri gibi algilanmak istemiyorum lakin ogrenci ogretmenden biraz da cekinmelidir. Bahsettiginiz bullying eylemi yuzde doksan dokuz okul sinirlari icinde ve ogretmenlerin nobet alanlari cevresinde gerceklesmektedir. Ama ogretmenlerin bu duruma mudahil olma bicimi sadece uyarmakla sinirli kalinca caydiriciligini yitirmektedir. Filmlerde gordugumuz ve bize cok uzak gelen her ogrencinin bir dolabinin olmasi ve teneffus aralarinda hizla dolabina gidip bir sonraki derse yetisme cabasi aslinda tamamen ogrenciye mumkun oldugu en asgari bos vakti birakma derdinden kaynaklanmaktadir. Cunku ogrenci bos kaldiginda uyusturucudan sigaraya, seksten bullying'e kadar aklinizin almayacagi seylere yonelmektedir. Ergen irisi Amerikali ogrencilere cogunlugu kadin olan (evet ne yazik ki boyle bir durum var ABD'de) ogretmenleri caydiricilik saglamasi biraz zordur. Zaten cok zor mesleki sartlari olan ogretmenler dolayisiyla bu durumlara ne yazik ki cogu zaman gozunu kapamaktadir. ABD'de ogretmen olmak ile ilgili sikintilara yoneldigimin farkindayim ama bu tip sorunlarin kaynagi aslinda budur. 9 aylik sozlesme ile calisir ogretmenler. Yillik kazancin garsonluktan alacagin paradan fazla olmaz. Daimi kadro yoktur. Bir yil sonra o okulda isinin olup olmayacagini bilemezler. Yaz maasi almazlar. Dersinde kalkip dans etmeye baslayan bir ogrenciyi ancak disari cikartabilir. O da kolundan tutup surukleyerek degil, sadece "cik disari" diyerek olmalidir. Dahasi o ogrencinin disarida yol acacagi herhangi bir seyden yine siz sorumlusunuzdur. Dolayisiyla cogu ogretmen bunu da yapmak istemez. Ogrenciyi idareye bildirmek de bir secenektir ama bunu da surekli yapinca sinif hakimiyetiniz sorgulanmaya baslar. Aklinizin alamayacagi kadar berbat bir ders ortami vardir. Bir de ustune basarin bu ogrencilerin yil sonu eyalet bazindaki sinavlarda alacagi skorlarla olculur ve sozlesme yenileme sansin o oranda guclenir. Kisacasi ogretmenlerin bu kadar ezildigi bir ortamda ogrenci kendinde bullying dahil istedigi her seyi yapma ozgurlugu bulur.

Yasadiginiz ulkeyi bu kadar tanimayisiniz cok enteresan gercekten. Ustune bir de analizler gelmis. Gercek su ki ortalama bir lisede ogretmenler bile zorbaliga maruz kaliyor Turkiyedeki okullarda. Abd'de cok gozukmesinin sebebi orada bu konu hakkinda bilinc olusmus olmasi ve maruz kalanlarin desteklenmeye calisilmasi.

Nasıl yaygın değil ya, bal gibi yaygın. Ben ilkokuldan itibaren her sınıfta her ortamda böyle ortamın güçsüzünü tespit edip sürekli itip kakan tipler gördüm.

fay hattı, adalar ile maltepe sahili arasından geçecek. özellikle anadolu yakasında e-5'in güneyi dümdüz olacaktır. toplamda en az 200000 - 2500000 civarı kayıp olur, büyük ekonomik kriz yaşanır ve suç oranı yükselir.

2 yıl içinde mi dedi, 2000'den sonra 50 yıl içinde mi dedi?

2 yıl dedi büyük ihtimalle.

sanırım öyle demedi.

çok büyük felaket olacağı kesin ama ekşi'deki meşhur entry'de anlatıldığı kadar olacağını da sanmıyorum. 2,5 milyon ölü çok çok fazla mesela. 500-600 binde kalır bence. ülke ciddi anlamda çok zorlanır ama tamamen çökmesi, geri dönülmez bir yola girilmesi vs. sanmıyorum öyle şeyler olsun. tabii ki çok büyük acılar yaşanacak, milletçe belki daha önce görmediğimiz rezillikler göreceğiz, ekonomi ciddi oranda küçülecek ama zamanla yine toparlanır yani eskisi gibi olmasa bile. dünyanın sonu değil.

ha bu demek değil ki gelen felaket korkunç. kesinlikle depremin etkisini küçümsemiyor ya da her şeyin yolunda olduğunu söylemiyorum. bir gölcüklü olarak benim istanbul'dan kaçmamın başlıca nedenlerinden biri deprem korkusu. o gün orada olacaklara sabır diliyorum.

ama yani 5 milyon insan ölür, türkiye'yi işgal ederler vs. o kadar değil.

Zombi dizilerindeki gibi bir ortam olur. Öyle olursa ölmek daha iyi.

2000den sonra 50 yıl içinde yüzde 67 70 ihtimalle 7 üzeri olacağını söyledi diye hatırlıyorum ben.

bununla ilgili olarak sözlükte biri epey karanlık bir senaryo yazmıştı: (bkz: #25899966)

barış manço müzesine gidip doğukan in lan aşaaa diye bağırmışlığımız var bizim de oluyo öyle şlskfdşlksşlk

Ben sadece çok kahkaha atıyorum, böyle 10-15 dakikalık gülme krizlerine giriyorum. :) Her şey inanılmaz komik geliyor. Gülmekten cidden karnım ağrıyor, nefes alamıyorum.

donla ramazan davulcusu kovalamışlığım var. nedenine dair en ufak bir fikrim de yok. asaadfadasf

kendimi merdivenlerden atmaya çalışmışım eski sevgilim zor tutmuş sabah her yerim morarmıştı. asansöre yatıp burda uyuyacağım demiştim. genelde taşkınlık çıkarıyorum, bazen de olduğum yerde yatıp uyumak için ısrar ediyorum yol kenarı, masa nere olursa.

bende geleneğe dönüştü diyebilirim, çok içmişsem rus veya sovyet milli marşını ya da katyusha'yı ayakta (elimi kalbime götürerek sjfjsfka) söyleyerek ağlıyorum. ilk kez sevgilimin yanında yapmıştım, niye bilmiyorum, çok sinirlenmişti. lan zilzurna sarhoşum, niye üzerime geliyosun. sovyetleri özledim diye ağlayıp sarılıyorum kıza (94'lüyüm bu arada ahagajsıakf), o "salak mısın sen, kendine gel" diyo. e salağım tabii, rahat bırak yau. şimdi rus dili ve edebiyatı okuduğum için zaten genelde sınıf arkadaşlarımla içiyorum, söylemeyeni dövüyoruz.

hatta katyuşa söylerken çekildiğimiz videonun internete düşmesi en büyük korkularımdan biridir, tamamen arkadaşın insafına kalmış durumdayız o konuda.

İçince neler oluyomuş. Sırf meraktan bir gün abartıcam içmeyi

Arkadaşımın evinde LCD TV kırdım.

Ben bar masasını çok beğenmişim kucaklayıp götürmeye çalışmışım. Başka bir gün arkadaş palmiyeye tırmanıp palmiyeyle sevişmişti :( o anda ben de içkiliydim sokakta yere yatıp hıçkıra hıçkıra gülmüşüm. Bir keresinde de birinden kaçarken merdivenlerden inmek yerine atladım. Bir hafta belim ağrıdı.

Hep başkalarının videoya çektiği benim genel olarak hatırlamadığım şeyler başıma geliyor. Baya da videom var böyle. Yarın öbür gün yanlışlıkla ünlü olursam bu videolar çıkar korkusuyla tekrar ünsüz olurum.

istiklalde bir barda az kişi varken arkadaşlar gerçek bazlı şişe çevirmece oynadık. arada eğlenmek için cesaret seçtiğimiz oldu. türkçe rock parçalarına tuvalet kağıdını mendil gibi sallayıp halay çekmeler, kafaya sandalyeyi ters oturtup ben bir eşşeğim deyip baş selamı verirken sağolun efenim diye gezmeler falan. birkaç kere gittik oraya, her defasında da en gece kalanlardandık, abi izin veriyordu bizimki oranın gediklisi olduğu için.

cenk taner - her şey siyaha giderken www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

Fikret Kızılok - Bu Kalp Seni Unutur mu?

zerdaliler
youtu.be

youtu.be

www.youtube.com

Tori amos - winter
youtu.be

şu da olur: Buckethead - Pike 65 - Hold Me Forever (In memory of my mom Nancy York Carroll)

www.youtube.com

vergiss uns nicht - rammstein

Pink Floyd - Marooned

www.youtube.com

Vur kadehi ustam bu gece de sarhoşuz - sıla

www.youtube.com

bu arada boşluğuma denk geldi, tori amos ağlattı.

çocukluğumdan beri müzikle uğraşıyorum, koloratür sopranoyum. son 2 senedir kendi bestelerimi yapıyorum ve onları tanıtmak için uğraşıyorum. şu aralar yerel radyolarda çalmaya başladı.

eğer beğenirseniz belki ekleyebilirsiniz. bu bana gerçekten çok destek olur ama daha önemlisi beğenilmiş ve benimsenmiş olmanı beni mutlu eder.

TÜR: ALTERNATİF/INDIE POP

Arin -(git: youtu.be)
Uzak - (git: youtu.be)

Seksli.

İmkansız Hayal: Terk eden eski sevgilimin yanında, (nerede olursa olsun) olmak.

Düşük İhtimalli Hayal: Birkaç arkadaşla birlikte bir evde şarap, board game ve bol sohbetli bir gece geçirmek.

Gerçekte Olan: Gidecek yer/kimse bulunamadığından evde İcra İflas Hukuku çalışmak ve depresyon <3

edit: Son dakikada davet geldi. Arkadaşlarımla olacağım.

bir o kadar yakın bir o kadar uzak

yakin arkadaslarla icip sohbet etmeli, guzel aksam gecirmeli, ev ortaminda takilmali. icince sevismeye karar verip beni yalniz birakmazlarsa cok yakinim, bu gece oyle olur muhtemelen. ha terk etmeyeydi sevgilimle gecirmeyi her seyden cok isterdim ama onun gecirdigiyle kaldim, yapacak bir sey yok.

New York City, Times Square olmak istediğim yer. Üniversiteyi bitirirsem gidebilirim ancak. Öğrenciyken zor. Sevgilimle geçirmek istemezdim. Sevdiklerimle bir arada olmak çok değerli bir şey ama romantizmi bir kenara bırakırsak dünyanın kalbinin attığı yerler yıl başında çok ilgi çekici oluyor.

sessiz sakin uyumalı.

www.youtube.com

yemek yapıp saçma sapan programlar izleyip ilerleyen saatlerde oyun oynamak üzerine bi planım var. onu uygulayacağım. başka bi şey istemiyorum, kimse kafamı ütülemesin shjdfff son üç yılbaşımda sevgilim yoktu, alışkınım.

www.kanal45.com

hic yilbasina dair bir hayalim olmadi. cok renksiz bir insanim sanirim.

kesmeşeker'den düşün sabaha kadar düşün'ü dinlemişim en son. kabul mü?

open.spotify.com

@rain when i die, olmaz mı? çok severim, teşekkür ederim.

dinle diye sana atarim ama kendim dinleyemiyorum, kalbim dayanmaz su an. belki birkac ay sonra.

youtu.be

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

;)

youtu.be
Bi kaç gündür taktım buna. Müziği çok hoş.

diagrams - it's only light
www.youtube.com

Valla yer yer çıldırıyorum görgü kurallarından bihaber tipler yüzünden. Ama çok seviyorum İstanbul'u. Hangi şehre gidersem gideyim, oralar bana unutulmuş bir yer gibi geliyor.

İstanbul için şöyle İngilizce bir yazı görmüştüm ve hak veriyorum:
-You call it chaos, we call it home.

İstanbul'un keyfini süren bir kesim var. O kesimden olma hayali. Şehir çok güzel; ama ufak bir kesim sadece tadını çıkarabiliyor. Belki %5. Milyon dolarlık yalılarda oturmaktan bahsetmiyorum bu arada, yanlış anlaşılmasın. Orta sınıf dahilinde konuşuyorum.

edit: m e b'in dediği yazının tişörtünü giydim yıllarca. Hatta şu anda pijama olarak kullanıyorum. :)

ikinci edit: mesela sopiro en genel anlamda hayal ettiğim tarzda hayatı yaşıyor. O %5 dediğime örnek.

istanbul'da olup da kendi küçük dünyanızı yaratabilirsiniz neticede. Ben iş yerime çok yakın bir yerde oturuyorum mesela, yürüyorum genelde. Haliyle trafik çekmediğimden keşmekeşi pek görmüyorum. Eğlence anlayışım kalabalık mekanlarda eğlenmek falan da değil, o sebeple yorucu bir baskı da hissetmiyorum. İlla trafik çekeceksem, mesela annemi ziyarete falan gidiyorsam (farklı yakalarda yaşıyoruz) saatleri toplu taşımayı rahat kullanacağım zamanlar olarak ayarlıyorum.

Mecburen veya öngörülemeyen bir sebepten dolayı trafiğe falan takılmadığım sürece İstanbul benim için bir kişilik bir şehir.

Seviyoz biliyon mu.

az bir süre kaldım. yaşnmaz değmez. bu şehrimize göç edenler için artık kota sınırlaması gelmeli. oradaki trafikte araç kullanmadım ama bunu yapabilen biri daha her türlü zorluğa katlanır bence. 1 dakikada -ancak- bir kaç cm ileri gidebilen ve dayanabilen gerçekten kendisi için büyük adım atmıştır.

meb +1
ama ayni parayi izmirde kazanabilsem giderim.

anladigim kadariyla mesele "duygusal" her iki manasi itibariyle.

aaa m e b'in dediği yazının tişörtünü g man gibi ben de giyiyorum, daha pijama olmadı:D

birkaç sene önce ankarada okuyup büyüdüğü istanbula hasret bir genç olmanın verdiği gazla o tişörtü giymeye başlamıştım. şimdi koşarak uzaklaşmak istiyorum buradan. çok yorucu bir şehir, resmen yaşlandım

edit: demeyi unutmuşum, beni bu kentte tutan Boğaz'ı değil, başka bir şehirde veya ülkede henüz istediğim gibi bir iş bulamamış olmamdır. Hoş buradaki de istediğim gibi değil ama neyse

fırsatım olsa dakika durmam giderim. iş yok.

Ev iş çok yakın ve merkezi bir ilçede.

Dışarıdan buradaki yaşam şartlarına bakılınca kahrı çekilmiyor gibi gözüküyor.

Burada doğup büyüyüp buradaki şartlara alışınca farklı bir şehirde yaşam eğer belirli bir amacı yoksa sıkıcı geliyor. 3 farklı şehir değiştirip kısa süre önce tekrar döndüm buraya. Küçük şehirlerdeki dinginlik bir süre sonra anlamsız, saçma sapan bir şekilde rahatsız edici oluyor. Alışkanlık, amaçsızlık, kök salmak, iş sorunu gibi şeyler beni şuan için burada tutan.

Evet dışarıdan bakınca kahrı çekilmeyen gibi gözüken şehir bu saydıklarım yüzünden katlanılabilir oluyor ne yazık ki. Bir nevi sigara içmeye benzetiyorum bu durumu. Verdiği zararın farkındasın, içmeye de devam ediyorsun.

Ha bu arada demeden edemeyeceğim ; Kavafis haklı.

Bu şehir arkandan geliyor.

soundcloud.com

gülün de dikeni var :) doğru zamanda doğru yerlere gitmeyi öğreniyorsun zamanla, gezdiğim yerleri kısıtlıyorsun vs derken gayet rahat ve huzurlu olabiliyor.

İstanbul'da beni yoran sadece trafik olması değil. Gereksiz korna, tak diye önüne kıran bir araç. Emniyet şeridinden giden araçlar. Parayla tutulmuş sahte ambulanslar. Bir yerde konferans var diye yollar kapatılınca trafiğin artması. Yeşil yandı mı gereksiz bir gerginlik. Toplu taşımada insanların birbirine davranışları. İnerken de binerken de herkesin insan dışı davranması.

Dikkatle baktığımda çoğu detay umutsuzluğa sevk ediyor. İnsan odaklı bir toplum değiliz maalesef.

istanbulda doğup büyüdüm. İki seçenek var. Ya burada yaşayacağım ya gideceğim. İlkindeyim ve akıl sağlığımı korumaya özen gösteriyorum.

Sopiro'nun dediklerine katılıyorum. Trafiğin çok olduğu saatler -özellikle h.sonu- kaçmayı tercih ediyorum. Bunun yerine öğleye kadar gideceğim yere gitmeye çalışıyorum.

@allegrezi siir cok guzelmis, tesekkur ederim!

@neumann eyvallah! =)

ogrenci olarak bes sene bulundum. istanbul'dan degil ama istanbul'da yasamak fikrinden nefret ediyorum. ankara'ya tasindim. hayatim 180 derece degisti diyebilirim. acik konusayim burasi oraya kiyasla daha renksiz ve tekduze geliyor ama insan gibi yasayabildigim icin sikayetci oldugumu soyleyemem. istanbul'da da bungee jumping yapmiyordum her gun sonucta. ankara'nin gozunu seveyim. buyuk konusmak gibi olmasin ama turkiye'de yasamak zorunda kalacaksam ankara'dan baska yere skseler gitmem. hem buyuk sehir hem de istanbul'un igrencligi, rezilligi yok.

Yoruluyorum, bu strese değmez ama taşınmak istediğim yerlerde arzu ettiğim gibi işler bulamıyorum maalesef.

Kovulmayı bekliyorum.

Stresi, kalabalığı, rezillikleri yadsımıyorum. Sadece bu ortamda bile mutlu olabilmenin yollarını aramaya çalışıyorum. Gitme imkanım olsa giderim. Ama gidemediğime göre işleri kendim için daha da zorlaştırmaya gerek yok diye düşünüyorum. Kaldığım süre boyunca da keşmekeşe en az bulaşarak, sevdiğim mekanlarda sevdiğim insanlarla zaman geçirmeyi sürdüreceğim.

içmek lüks mü ihtiyaç mı?

Lüks

niye lüks ki? ben birşeyler içtim ama lüks falan değildi.

Edit: Ha pardon, ben süper burjuva algımla maddiyata gönderme yaptığınızı düşünmedim de içme eylemi olarak baktım. "18'den büyükseniz yaparsınız?" gibi düşündüm. Çünkü çok param var. Lanet olsun.

Uzun uzun yazmaya lüzum yok.
%5x oy alan iktidar ve vergiler lüks ediyor işte.

evde bira yaptığımız sürece lüks değil. şişesi 1.5 liraya lüks mü olur?

6 tanesi 65 kron 30 lira yapar nesi luks ula

ben icemiyom. yarin aksam bendeyiz mesela, normalde plan farkliydi ama bes kurusum yok. ama ev var. o yuzden sende toplanak, arpani suyunu da biz alak dediler, oylelikle ikna oldum. birine iki, birine dort bira kitledim. digeriyle de pazarlik yapiyorum. yetmiyo. en azindan 7-8'i bulmam lazim. kendi param yok. uc biracik alsam iki, bilemedin uc gun daha param olur cebimde, sonrasi wefad. cok isterdim hafta sonu birami acayim fistigimi findigimi yiyeyim ama yok. evde bi de yani. o bile olmuyo. haftada 4 bira icsen ayda 130 lira falan. yuh. nerden baksan 15-20 gunluk yemek parasi.

Pek içen birisi değilim. İçtiğim zaman dışarda içerim ama düşünürüm ne kadar gidecek gibisinden. Çok üst düzey gelirim de yok bana yetecek kadar işte.
Ama dediğin gibi lüks birşey oldu içmek. Bir de evde alkol yapma olaylarına da el attılar. Hepten lüks oldu.
Orta direk şaban filmiydi sanırım. Zam gelen kahvaltılığı kavanoza atıp ekmak banıyordu kemal sunal. Yakında yine öyle olacak galiba :)

ben su içiyorum bu bir lüks müdür?

yerine göre değişiyor bu durum. şişe biranın markette 1,70 pln olduğu diyarlardan yazıyorum. alkol ucuz, herkes içiyor, herkes mutlu :)

bu duyuru açıldığında alsancak'ta yalnız başıma üçüncü birayı gömmüştüm. evdeyim şimdi +1 ekleyin.

lüks değil lan sanki? 11 lira şişe bomonti. 2.60 küsür lira otobüsle gidiş, 2.60 lira dönüş. şimdi 2.86 yapacaklarmış gerçi.

Bu kosullarda luks. Haftada bir falan ancak kendine kucuk bir guzellik yaparsin en fazla. Hatta biz onu ay yapalim.

Normal olan sensin. Belli yaştan sonra ne kadar boş işler olduğunu anlıyor insan. Sen erken anlamışsın.

hayatım boyunca tatile çıkmadım.
hayatım boyunca konsere gitmedim.

bence bunlar abes değil, bilakis.

kendini nasıl hissediyorsan osun. yılbaşı kutlamamak kimseyi ot yapmadığı gibi kutlamak da kimseyi "cool" yapmaz. benzer şekilde; yılbaşı kutlamayı "boş iş" olarak görüp yılbaşında hiçbir şey yapmamakla gurur duymayı da sağlıksız buluyorum. bunlar kişinin hayatında bir şeylerin eksik olduğunun, kendini ispatlamak zorunda hissettiğinin göstergesi benim gözümde. takılmayın bu kadar. eğlenmek mi istiyorsunuz? eğlenin. istiyorsunuz ama ortamınız mı yok? e sağlık olsun abi, olduğu zaman eğlenirsin. nedir yani amk yılbaşı işte, 2-3 gün tatil var, insan biraz daha farklı hissediyor, belki sevdikleriyle geçirmek istiyor o günü. belki dışarı çıkıp dağıtmak istiyor, belki oturup yalnız geçirmek istiyor, belki hiç mi hiç önem atfetmeyip uyuyarak giriyor. bu kadar kasmaya değecek konular değil. nasıl mutluysanız, nasıl hissediyorsanız öyle yapın. kompleksli insanların baskısıyla, yargısıyla hareket etmeyin.

yani şimdi ben yılbaşı kutlamaya "boş iş" demeyi de anlamıyorum. niye boş abi? insanların ertesi günün tatil olduğunu, yeni bir yıla başlayacaklarını bilerek sevdikleriyle vakit geçirmek istemesinin nesi boş? hiçbir şey yapmayınca neden daha "dolu" oluyor ki? ben bu zihniyeti anlamıyorum. ne istiyosanız, nasıl iyi hissedecekseniz onu yapın, başkalarının ne yaptığı neden bu kadar ilgilendiriyor ki?

muhafazakar ailede büyümüş, duyuru sahibinin deyişiyle "ot" gibi bir ergenlik geçirmiş; sonra laiklik, ateizm ve cehape zihniyetinin etkisiyle party boy olmuş birisi olarak iki ucu da gördüm. daha doğrusu, hangisini istediğimi düşündüm ve ona göre tarafımı seçtim. yılbaşı kutlamazken de aynı insandım, şimdi de aynı insanım. 31 aralık gecesi evde oturup mandalina yemekle alkol alıp dans etmek arasında temelde hiçbir fark yok. canım neyi istiyosa, o gün nasıl iyi hissedeceksem onu yapıyorum aq. bu kadar kasmaya gerek yok.

ayrıca içini rahatlatacaksa şöyle bi' şey söyleyeyim: donanımıyla, kültürüyle, birikimiyle duyurunun tamamını donunda sallayacak insanlar tanıyorum. evde oturacaklar yılbaşı gecesi. bu insanlar kutlasaydı ekstra "cool" olmayacaklardı. kutlamamaları da onların değerinden, karizmasından bir şey götürmeyecek. zaten yılbaşında eğlendiği için daha değerli veya iyi hisseden birinin hayatında ciddi sorunlar vardır. bunların sizi etkilemesine izin vermeyin. içinizden nasıl geliyorsa, nasıl daha iyi hissedecekseniz öyle yapın. dikkate almaya değecek mevzular bile değil.

@der meister kanka hem ortam yok hem de mümkün değil keşke olsa.
Yılbaşı kutlamak derken absürt bişey gelmesin aklınıza. Arkadaşlarla gecelere kadar takılmadım bile. Lanet olsun bir takım baskılar.

canın çılgınca partilere katılarak kutlamak istiyor da uygun ortamlara giremiyorsan o sıkıntı ama yılbaşı kutlamamak senin tercihinse gayet normal bir durum.

yaş kaç hacu? 20-21'i geçmediyse dert etme. ben de öyle ortam hayvanı değilim ama belli bir yaştan sonra her şey çok değişiyor, onu rahatlıkla söyleyebilirim. yani 18-19 yaşındaysan canını sıkma. şimdi sen "gençliğimin zirvesindeyim ama dışarı çıkacak arkadaşım bile yok" diyosun belki ama yok öyle bi şey, daha önünde kocaman bi hayat var, elbet böyle kalmayacaksın.

20-21'den büyüksen, yine dert etme. ortam bulmak, arkadaş bulmak her zaman kolay olmuyor. canını sıkma. bugün yoksa yarın olur. kaldı ki gireceğin ortamın, edineceğin arkadaşın sana mutluluk vereceğinin garantisi de yok. instagram'da, facebook'ta herkesin mutlu olduğuna bakma. hepimiz kendimizi iyi göstermek istiyoruz. hiçbir şey siyah veya beyaz değil. güzel arkadaş ortamı sonsuz mutluluk, müthiş eğlence getirmiyor yani illaki. benzer şekilde, arkadaşsız veya ortamsız olmak da dünyanın sonu veya eşi benzeri olmayan bir mutsuzluk değil. kimse yoksa kendi kendine mutlu olmaya çalış. sevdiğin bi film izle, o güne özel farklı bi şey yap. ben geçen çakmağı yakıp ateşi yaladım mesela, dilim yandı amk. ilginç bi deneyimdi. yan masada oturan çiftin bakışını asla unutamayacağım. göz göze geldiğimizde gayriihtiyari el ele tutuştular sjfjfkl.

yok bence.

@der meister 23üm. Bu sene sanki 6 ay ömrü kalmış insanlar gibi bişeyler yapmak istiyorum amma olmuyor. Antidepresan ve hemen ardından içtiğim kahvenin etkisinden olabilir. Gerçekten arkadaş edinmekte ve sürdürmekte zorlanıyorum. İnsan tüm kankalarını lisedeyken bulmalıymış bunu farkettim. Üniversite arkadaşlarımda iyi zaten pek arkadaşım yok ama birisiyle gerçekten kafa dengiyiz ancak okuldan sonra yollarımız ayrılacak gibi.
Sanki herkes çok eğleniyormuş da bir ben öyleymişim gibi geliyor ki bence doğru bu düşüncem.

Senin canın çok sıkılmış yav ben henüz ateşi yalamadım. Ama her an yapabilirim aklımda bulunsun.

ben çok kutladım ve inan bir çoğunu hatırlamıyorum. dolayısı ile kaybın yok dostum.

aynı yaştaymışız. abi bakma benim de böyle anlattığıma. düne kadar dünyanın belki de en mutsuz, en arkadaşsız insanıydım. sana tek diyeceğim şudur: önüne bak, ümidini kaybetme ve hayatın her zaman böyle kalmayacağını bil. o yüzden sen de yerinde durma. öyle klasik spor yap, şehrindeki etkinliklere katıl gibi ezbere sikimsonik tavsiyeler vermeyeceğim. sadece "hiçbir şey aynı kalmayacak" düşüncesini oturtmak bile seni büyük oranda rahatlatır psikolojik olarak. iyi hissettiğinde zaten hayatın da iyileşir. hala çok gençsin, çok genciz. can sıkacak bi durum yok. kesinlikle yalnız değilsin. kaldı ki iyi arkadaş bulmak, birileriyle kaliteli vakit geçirmek de öyle kolay bulunan şeyler değil; yani asla "herkeste olan bende yok" şeklinde bir düşünceye kapılma. sen normal bi insansın, herkesin gerisinde kalmış acınası biri değil. canını sıkma. pozitif ol. yılbaşı da kutlarsın, iyi arkadaş da edinirsin. yeter ki kendini salma, kendine değer ver. sonuç olarak sen sen olmadığın, kendini iyi ve güvenli hissetmediğin müddetçe ne yaptığının hiçbir önemi yok, her türlü mutsuz olursun.

doğum günü, yıl dönümleri, milli bayramlar, işyeri partileri, mezuniyet, balo, yılbaşı vs. birine veya hiçbirine değer vermeme özgürlüğüne sahipsin.

bir şeyin yargılanması için öncelikle taleplere bakmak gerekiyor.

Şöyle düzelteyim; mesela yalnızlık güzel birşey midir ? sorusunun cevabı; eğer bilinçliyse güzeldir. Kontrol edemediğin bir yalnızlığın varsa ise dünyanın en berbat şeyidir(yalnızlık Allah'a mahsus). hatta işkence tekniklerinde bu konu tonla işlenmiştir.


Yani, bu yılbaşıı, partyboy v.s muhabbeti de tamamen; ''ihtiyaç'' kavramıyla alakalı, eğer gitmek istiyor da gidemiyorsan problem. Ama zaten hiç gitmek istemediysen bir eksiklik değil.

Bir de genel yaklaşım var; versen nefessiz şeyapacak insanların ulaşamayınca ''amaaaan onlar da boş işler'' demesi genel bir yaklaşım, (bkz: pis gurur)

Yani konunun temeli, isteyip istememekle alakalı, eğer partiye gitmek yılbaşı kutlamak istiyorsan bi' dene. Ama yok abi, ben şu an içinde durduğum yerden dolayı zamanım yok diyorsan zaten ihtiyacın yoktur.

Bu hayatta insan öncelikleri hamlelerini belirler. Yani önce bi' kendi önceliğine bak, ondan sonra gitmek istiyorsan da bi' dene. İstemiyorsan zaten problem yok, otlukla bir ilgisi de yok, hatta istemeyen adam için, partici çocuklar ot gibi yaşıyordur. Olayın tersi de mümkün.

açıkçası güzel kardeşim partiye gitmemek sana acı, elem,keder, ızdırap veriyorsa bu bir ihtiyaçtır git eğlen :D

bin tane sınava girip çıkıyoruz, proje hazırlıyoruz, işe gidiyoruz, koşturuyoruz; sevdiklerinle bir araya gelip bir şeyler yiyip içmek, müzik dinlemek, dans etmek, hayatın stresini geride bırakıp eğlenmek çok güzel. ama kimi yalnız kalarak veya hiçbir şey yapmayarak mutlu oluyorsa bu da normaldir, seçimdir, kişilik özelliğidir. değil mi?

Oo cıplağh ifşa. Popo iyidir kadında da erkekte de.

çok büyük falan değil, bence nefis bir göt #nohomo

Gayet iyi.

çok normal, kuru göt olmaktan çok çok iyidir.

sağlıklı görünüyor. abartı bir şey yok

sanırsam kadınların sevdiği bir göt erkekte.yani iyi gibi.
pantolon için de kendi kalıbını bul oradan devam et.jean bulmak sıkıntılı bir olay.

Popo değil, sırt ifşası olmuş. :)

Erkekler dalga geçer ama kadınlar erkekte böyle popo severler.

Pantolonlarını zaten kase kısmına göre almalısın bunu bu yaşta öğreniyorsan üzücü... Sonra bacakları sevmediysen daralttırırsın ya da skinny kesin falan alırsın.

Popo gayet güzel. Yolda görsem bakarım :d

Yürürken loblar sallanmıyorsa ve kırıtmıyorsan sorun yok.

Yolda görsem bakarım +1 güzel popo :)

Popo sorusu bahane :))

nefis hahaha

bey demekmiş ve kadın adlarında da kullanılabiliyormuş.

kaynak: www.dilarastirmalari.com

pdf dosyasının beşinci sayfasının en altında yazıyor. "bek ile biten erkek isimleri" kısmındaydı sanırım, nogay türkçesinde bey anlamına geldiği de ayrıca yazılmış.

Bey demektir, bir Kazak arkadaşımın adı bek ile bitiyor.

Kristaps Porzingis
Çek bir letonya
Riga

metonya kralı metin amca

basketbol ve bebek gibi kızlar.

Beyaz tenli şirin kızlar.

Letonyali arkadaslarim. Turklerden ortalama az daha zenginler ama kultur farki inanilmaz yuksek orada.

shot cafe
ve soğuk. çok ama çok soğuk
satranç

ok atmalı bir atari oyunu
haçlı ordusu için savaşan şövalyeler,
litvanya ve polonya

halısaha ayakkabısı
pbs.twimg.com

Patates
Baltık Denizi
Eurovision'da son yıllarda hep güzel şarkılar çıkarmaları
Ayrıca 2003'de Eurovision'u kazandığımız ülke(Yarışma Riga'da Skonto Olympic Hall'daydı)

1 sene litvanya'da yaşayıp da gezmeye gidemediğim ülke.

Otobüsle aktarma yapmak için gitmiştik oradan 4 saatlik yolculukla Litvanya'ya geçmiştik ve kendisi benim adım attığım ilk yabancı ülke.

en başta bayrakları geliyor çünkü bu ülkeyi litvanya'yla karıştırdığım için farklarını iyice öğrenmek istemiştim bir ara. öyle sürekli bakarken kafama yerleşti. letonya dediğinde aklımda oluşan ilk imaj letonya bayrağı oluyor direkt olarak.

sonra da riga'nın khl'de tokat manyağı olan gariban buz hokeyi takımı dinamo riga. onların ismini hep kedi mamasına benzettiğim sponsorları wingas. sandis ozolins. başka pek bi şey gelmiyo. "litvanya'nın basket oynayamayanı" diye kalmış aklımda jsjfsk

Singapura gidersen ingilizce yeterli olacaktir, ayrica kara kasin kara gozunden dolayi da irkciliga maruz kalmazsin. Diger seceneklerde malesef irkcilikla karsilacaksin.

acetaminophen + 1
Paralarını karşılaştırma çok fazla, çünkü doktora öğrencisi ya da araştırma görevlisine verilen para çoğu yerde hemen hemen aynı alım gücüne denk geliyor. Singapur çok pahalı bir yer, oranın 2300'ü Fransa'nın 1000'i ile aynı olabilir.

Söylediklerinin yanında ben olsam dünya üniversite sıralamalarına bakardım. Mezun olunca senin adına konuşacak olan renkli sosyal yaşamın değil, üniversitenin ve hocanın adı. Sosyal yaşamı seven insan her yerde bulur.

Genel sıralamada - QS sıralamasına göre baktığımızda
15. Singapur- National uni of Singapore
59. Paris - Ecole Polytechnique
68 (ya da hiç yok) Almanya- Heidelberg Uni

Times Sıralamasına bakarsak
22. Singapur- National uni of Singapore
45 (ya da hiç yok) Almanya- Heidelberg Uni
115. Paris - Ecole Polytechnique

QS'te Fizik sıralamasına bakarsak
25. Singapur- National uni of Singapore
28. Paris - Ecole Polytechnique
35. Almanya- Heidelberg Uni

Times'ta Fizik sıralamasına bakarsak
16. Singapur- National uni of Singapore
32. Almanya- Heidelberg Uni
36. Paris - Ecole Polytechnique

Alan bazında sıralamalar yakın olsa da, genel sıralamada kazanan net Singapur. Başka nedenler de sayayım:
- Singapur'daki üniversite dünyada isim yapmış bir üniversite. Zaten hoca da iyiymiş.
- Fransa'da İngilizce bilen oranı az. Fransızca öğrenmeden yaşayamazsınız günlük hayatı çok. Bir arkadaşım Ecole Central Paris de doktorasını yaptı. Normalden 6 ay önce başladı dil kursuna gitmek için. Fransızca öğrenmek istiyorsanız güzel bir fırsat ama 'Yok şimdi, uğraşamam' diyorsanız da Fransa çok anlamlı değil. Tunceli'li arkadaşım ırkçılık yaşamadığını söylüyor pek, ben de bir iki ilk gidişte karşılaşmıştım ama Almanya için yorum yapamam. Singapur'dakiler İngilizce biliyor. En azından okuldakiler iyi biliyor. Benim birlikte proje yaptığım Fransızlarda, üniversitede bile İngilizce bilen laboratuvarda üç kişiydi.
- İleride Amerika'da çalışmak istediniz diyelim. Amerikan üniversiteleri Avrupa'daki üniversiteleri beğenip saygı duymuyor. Avrupa'daki üniversitelerden birinden gelirseniz Afrika'nın Hotantot kabilesinden yeni çıkmış gibi muamele görürsünüz ama Uzak Doğu'nun eğitimine ve disiplinine her daim güven var. Özetle Avrupa'dan alacağınız doktora ile dünyanın her yerinde çok rahat olamayabilirsiniz ama Singapur'la çok daha fazla yerde güvenilir olur.

@acetominophen Tabii ki her tarafın iyisi kötüsü var; her iki taraf birlikte çok güzel yayınlar çıkartıyor. Benim danışmanım İngiltere'de bir üniversitedeki bir hoca ile çalışıyor. Demek istediğim noktalar şunlar:

Avrupa'dan yeni mezun bir doktora öğrencisinin Amerika'da kendini kanıtlaması daha zor. Daha birkaç hafta önce yaşadığımız durum şu: Ecole Normal Superieure'li (sıralaması ilk 50'de olması lazım) ve bol yayınlı biri yerine sıralamada 450-500 civarı olan bir Amerikan üniversitesinden mezun olmuş, az çok aynı sayıda yayını olan birini 'Bu şimdi 'Cuma akşamı briç oynayacağım, bana ders vermeyin' diye tutturur. Özel hayatımdı, hobilerimdi falan diye çalışmaz. Onun yerine, çalışacağına emin olduğumuz Amerika'dan tasdiği olan birini alalım. Haftasonu şunu yap desek yapsın. Keşke Hintli ya da Çinli olsaydı' diye diğerini aldılar. Bunu yapan üniversite de, ilk 100'de. Fransıza da okulunun yüzü suyu hürmetine şans verildi. Atıyorum, Heidelberg olsa, onu pek sallamazlardı sanıyorum. Sonrada hocamla konuştuğumda 'Politics, ne yaparsın' gibi bir şeyler söyledi. Bir de bunlar cici cici yayınları olan insanlar.

İşbirliğine gelince sorun yok da, yeni mezuna tenure track vermeye gelince sorunmuş hakkaten. Çok çok yakın bir arkadaşım da Supelec'ten mezun. Maryland'de NIST'te iş buldu; 'Üniversiteler iş vermiyor, ne yapayım' diyor. (Dediğim kişi bir doktora + post-doc yaptı. 3 sene yurt içi tecrübeden sonra, ikinci doktora yaptı komşu bir alanda Supelec'te. Artık tenure-track olmasa bile kadro arıyor)

Tabii, ben iki örnekten yola çıktım. O yüzden çok da genellenebilir mi bilmiyorum. Daha da eskiden çok yeniyim ama ilk yılda bunları gördüm. Avrupa deyince bir 'Onlar tatil yapıyor', 'Onlar salak zaten' havası oluyor sürekli. Burun kıvırıyorlar. Birlikte çalıştığı insanlar artık kendini kanıtlamış olanlar.

singapur ev kiralarını kontrol etmeni öneririm...

Hepiniz emek verip güzelce yazmışsınız. Çok çok sağolun.

Singapur'da bir proje için 4 ay bulundum. Kampüs dışı yaşam pahalı olsa da kampüs içi yaşam epey uygun ve çeşitli. Yurt fiyatları filan hakeza öyle. Alım gücü kıyası yaptığımda singapur açık ara farkla önde. Almanya ideal geliyor ama paris için 1000 bence az. Neyse bunu bir kenara koyalım.

Aychovsky'nin dediği avrupadan olan doktoranın açıkça belirteyim "küçümsenmesi" olayını ben singapurda gördüm açıkçası. Bizim grupta Leiden'dan gelen birkaç postdoc vardı ve kendi hocam "keşke amerikaya filan gitselermiş. Avrupada doktorayı nasıl aldıkları belli değil." gibi bir cümle kurma gafletinde bile bulundu. Tabii cambridge, oxford gibi okullar için durum farklı ama genel olarak böyle bir durum var. Katılıyorum yani sana.

Çalışkan olduğum dönemlerde var olmadığım/olamadığım zamanlarda.

Akademik getiri en fazla singapurda olacak gibi ama hem maddi hem manevi rahatı durumunda bana en makulu almanya geliyor şu anda. Asıl yaşadığım ikilem "doktora sırası rahatlık vs. doktora sonrası iş imkanı" şeklinde sanırım.

Tekrardan çok sağolun. Anladığım kadarıyla buradan Singapur birinci çıkmış :)

@mavijojoba

Aynen iş imkanı dışında bakınca ben de avrupa istiyorum aslında:) singapur hem küçük oluşuyla hem de ortak kültür oluşturamayışıyla bana çok sentetik geldi ve 4 ayda çok bunaldım açıkçası. Akademik durumuna elbette laf edemem ama mesele 5 yıllık bir yaşam planı olunca bunları da düşünüyorum.

Heidelberg'i neden elediniz? Ben onu da çok beğeniyorum. Göremediğim bir taraf mı var acaba?

yüksek müsaadenizle kaynak yapacağım, ben de heidelberg'e niye çöp muamelesi yapıldığını merak ettim. dil & edebiyat öğrencisi olarak şahsen heidelberg'de doktora yapabilsem mutluluktan aklımı kaybederdim muhtemelen. singapur ve paris'e kıyasla mı kötü? alan farklılığı dolayısıyla (yani fizikte) tercih edilebilirliği mi düşük? ben heidelberg lafını duyduğumda saygı duruşuna geçiyorum yahu, ben mi yanlış bilmişim bu üniversiteyi? lütfen "senlik bi şey yok aga sen devam et, fizik için konuşuyoruz biz" deyin.

@der meister

Fizikte de gayet iyi. Arkadaş almanlara karşı olan önyargısından mütevellit elediğini açıklamış.

Mileva Maric'in çok uzun dönem olmasa da okulu :) daha ne olsun :)

Iyi gunumuzde sevenimiz mi Var ki :)

edeer ^^
ben de ederim. hem çok zor zamanlar atlattık zaten. birlikte olunca her şey daha kolay geçiyor.

acemi’ye kesinlikle katılmıyorum, kadınların hepsini böyle paragöz diye anlatılması hiç hoş değil. kadının kendi parası yok mu niye erkeği parası için sevsin. fakirleşince tekmeyi basacak kadın da vardır ama bu durumda onunla sevgili olan erkekte de sorun vardır bence.

acemi+1

Birçoğu etmez.

daha 2-3 aydır çıkıyorken, hatta yarı uzak mesafede olduğumuz için sadece 5-10 kere görüşmüşken ayağımız kırdım. evde yatmaktan sıkıldım diye yaz sıcağında beni kucağında 3 kat aşağıya indirdi merdivenlerden. hemen evimizin yanındaki alışveriş merkezine götürdü, beni kenarda bi yere oturtup koşa koşa gitti tekerlekli sandalye aldı geldi, saatlerce gezdirdi. sonra tekrar kucağında 3 kat yukarı taşıdı.

o adam şimdi kocam :)

ve ben 2 yıl önce gene ayağımı kırdım. gene kucağında taşıdı, her gün sabah kahvaltımı, öğle ve akşam yemeğimi hazırladı. sıkıldım dedim gezdirdi, ağrıdı dedim ilaç buldu geldi, acıktım dedim yedirdi, evi temizledi, çamaşırları yıkadı. pff bile demedi, demez de. daha kötü hasta olsam yatağa düşsem de demez.

Somut örnek vereyim
Trafik kazasında suratımdan yaralandım. Sağ göz kapağım parçalandı. Kaşım, alnım, kafam vs.. cidden kötü durumdaydım.

O zamanki kız arkadaşım, aşkımdan ölen, beyaz eşya falan baktığımız insan beni bir kere o halde gördü.

O dakikadan sonra telefonda aşkım, canım vs. Demek yerine adımla hitap etmeye, olabildiğince az konuşmaya, soğuk davranmaya başladı.

Buluşalım dediğimde sürekli reddetti. Çok ortak arkadaşımız olduğu için ayrılalım da demedi. Bir ay böyle sürdü.

İstersen ayrılalım dedim. "Peki" dedi ve bitti.

@kusursuz gibi maalesef çok örnek gördüm.Kadınlar bu konuda daha acımasız .

ben onu her zaman ve hep sevdim, seviyorum hala ve severdim de... ama o her kötü zamanımda, yanımda durmadığı gibi bir tekme de atıp gitti. ondan kesinlikle bir ümidim yok. başkası olabilir, mümkün... bilmiyorum.

Fiziksel manadan ziyade maddi ve/veya statü sayılabilecek şeyler anlamında düşerseniz 10 kadının 9'u bir bahane bulup, başka bir konuda sizi suçlu gösterip bırakırlar. Biraz çevrenize bakıp düşünürseniz mutlaka bu tür örnekleri görürsünüz.

Evet, şu ankinden eminim desem yeridir.

bundan emin olabiliyorsan sıkıntı vardır zaten açıkçası. atıyorum kanser olursun, eşin yanından bir saniye olsun ayrılmaz. aylarca, yıllarca gözü gibi bakar sana. sonra her şey yolunda gibi görünürken "bye" deyip pat diye gider. insanoğlu bu. nankördür, şerefsizdir vs. diye demiyorum. kimin ne zaman seveceği, sevmeyeceği, gideceği vs. belli olmuyor. bunu sen bilemezsin. çoğu zaman karşı taraf bile bilmiyor.

pazartesi calisiyorum aslinda ama bir ev partisine cagrildim brezilyali kiz dolu bilmiyorum gitsem mi :D

Evdeyim. Aile olur yalnız olmam.
Huysuz program yapacakmış fragmanını görüp çok heyecanlandım ama sanırım konuklar gelip şarkı söyleyecekler bu yüzden izlemeyeceğim sonra onun sahnelerini atlaya atlaya bakmaya karar verdim.
Bu yıl Victoria's Secret Show dan ümitliyim. Ona bakar uyurum.

Bodoslama girmek isterdim ama evdeyim iste. :(

evde çekirdekimsi aile olarak takılacağız; ben, eşim ve köpeğimiz şeklinde. havai fişek nanesi yüzünden köpeği evde yalnız bırakamıyoruz zaten, korkuyor. /:

plan olarak ise azerbaycan vodkası shotlayıp sabaha kadar gerilim/korku filmi izlemeyi uygun gördük, bakalım kısfmet.

çok çok sevdiğim bir abimle belgrad ormanında kamp yaparak gireceğim. harika olacak.

Evdeyim ailemleyim. Klasik ptt tarzında takılırız herhalde.

bi barda tek başıma içiyor olurum herhalde

arkadaşlarla ev partisi şeysiyle gireceğim. gerçi "ev partisi"nden ziyade "arkadaş toplanması" olacak. az kişiyiz, biz bizeyiz.

Bu yıl arkadaşlarımı evime davet ettim bi 8-10 kişi olacağız. Çılgınlar gibi eğlence değil de kendi çapımızda yeme, içme, kutu oyunları oynarız diye planladım. 10:30-11 gibi de Uludağ’a geçmeyi planlıyoruz. Yılbaşı gecesi orası çok eğlenceli oluyor. Bir kaç saat de orada kalıp evlerimize dağılırız.

Çalışıyor olucam.

millet disaridayken disarida olmaktan kaciniyorum."eglen!" emrine "hobaaaa!" demek ne, hic anlamadim. herhangi bir gece, yani... tatilden baska anlami yok.

ders calisiyor olmak istiyorum.

bir de, soru eki olan "-mi"ler kovalasin seni.

Çanakkalede yalniz kafa dinlicem.

türkçede geçen ismiyle "payehali" ve "rusya'ya doğru" kitapları. hem rusça kursuna gittim hem rusça hazırlık okuyorum şu an, bu kitaplar bayağı sağlamdır ve yardımcı olur. yalnız, heves kırmak istemem ama rusça temelinin hoca olmadan sağlam bir şekilde atılabileceğine inanmıyorum takribi 10 yıllık bir yabancı dil öğrencisi olarak.

Ankaralı değilim ama Ankara'ya arkadaşlarımın yanına geliyorum yılbaşı için. Bir arkadaşın evinde br arada kutlayacağız. Sürekli yalnız ya da yabancı şehirlerde girdikten sonra güzel olacak diye umuyorum. Bir ev partisi tarzı bir şey bulabilirsen süper olur bence

evdeyiz, arkadaslar gelecek. tabu mabu bi seyler. ben istemiyordum aslinda hicbir sey ama hepsi masraflarin tamamini ustlenmeye karar verince iyi dedim gelin aq, beles pizza ve 10-12 biraya karsi koyamadim.

Ankara'da olsam Sheraton'in duzenledigi etkinlige katilirdim, sahane gozukuyor.

Winner İncek iyi görünüyor, Tan Taşçı ve Ceylan Ertem var.
Ankara'da olsam buna giderdim kesin.

Film izlerim, yıllardır tek başıma film izliyorum.

kitap okurum evde yüksek ihtimal.

Satışa geldim, burada da başka satışa gelen ya da planı olmayan varsa güçlerimizi birleştirebiliriz. :/

Yoksa evde mandalina yiyeceğim.

akrabalar gelecek
klasik yılbaşı sohbetleri,televizyon izlemece vs

Ben hep evde geçiriyorum yılbaşını. Dışarının gürültüsünü patırtısını kafam kaldırmıyor artık. Ufak rakı, 2 bira.

Evde ailemle kutlayacağım kısmetse.

bi ev partisine davetliyim.kalabalık bi ortam olacak

Çanakkale deyiz kismetse.

evde ailemle aksam yemegi yiyecegim. sonrasinda yine ailemle abur cubur kuruyemis cips icki vs tuketerek sarki turku soyleyerek yeni yila girmece :)

Ev partisi

Evde tek başıma portakal yiyecektim, sonra fikrimi değiştirdim. Şimdi annemin evinde annemle birlikte portakal yiyeceğim. Portakal kesin.

evdeyiz yemek pişiricez

trendeyim.

home party hard şeqli. dağın başında, etrafta kimsenin olmadığı bir evde... büyük vurgun var, 2018'in ikinci gününü görebilirim umarım *-*

makale okuyor olacagim.

arkadaş grubu olarak evdeyiz biz. içmek dışında ne yapacağımıza dair bir fikrimiz yok açıkçası, bir yerden bulabilirsek tabu falan oynayalım diye düşündük. son görüşmemizde, grubun ortak birliğini ve beraberliğini bozduğu için seksi yasakladım tamamen, "bana ne ben yapıcam" diyen olursa da herkesin önünde yapacak. benim hiçbir şey yapasım yok ama "sana beş kuruş harcatmayacağız" dedikleri için atladım. hepsi dörder bira alma sözü verdi. 16 bira yapar. pazar + pazartesi için yeter de artar bile. içilmeyenler de bana kalacak evi ben sağladığım için, skseler bırakmam. daha hala geçen seferden şarap ve bira duruyor. ooh mis. muhtemelen gece 2-3 gibi ÇOK BAĞIRMAYIN deyip uyumaya giderim ben.

black mirror izlerim bi de ders çalışırım.

sevgilimle ve birkaç arkadaşla deniz kenarında bir balıkcıda fasıllı yemek.
28 senelik hayatımda ilk defa dışarda yılbaşını kutlayacağım.

ev. kalamar kızartıcaz bi tek farklı olarak sanırım.

Ev. Tek. Portakal.

Uyucam

arkadaşlar parti diye tutturdu, merkezde ev kiralayalım, içelim sonra kulübe gidelim sonra eve gelip tekrar içelim dediler ama hem param yok hem de istemiyorum açıkçası, son etkinliği pek beğenmemiştim, yrrak gibiydi ortam kimse kimseyle ilgilenmiyodu. otururum evde muhtemelen, özel bi şey yapacağımı sanmıyorum.

Arkadaşta toplanacağız.

Yalnız bir şey yapmadan geçicek

Evde, yalnız, mümkünse 22.30'da yatağa girmiş olarak.

3 senedir yalnız giriyorum yılbaşına ve bağımlılık yarattı. Harika oluyor, deneyin.

Tek başıma kendimi dışarı atacağım.

Bana kalsa hazır 3 gün tatil varken evden çıkmazdım ama arkadaşlarım kendi kendilerine plan yapmışlar İstanbul'a gelmek için. Onlarla olacağım yani mecburen.

sopiro +1

Planım vardı ama nöbet kitlemisler yılbaşına.

arkadaşlar tutturdular evde içelim diye. fakat hiç canım istemiyor. ankara' ya gitme durumum var sevgili annem ile. bakalım.

Gündüz babamla sinema-yemek, akşam da annemle evdeyim.

Arkadaşlarla çıkacaktık ama annem de babam da bozulunca ektim.

o gün çalışmayı düşünmüyorum. böylesi özel günlerde kendime tatil vererek kendimi normal insan gibi hissediyorum. o gün uzun süre sonra ilk kez yemek dışında içki tüketeceğim. ayrıca bir de izlemediğim bir film ve dönem şerefine daha önceden izlediğim bir film seyredeceğim. gündüz de geçmişin çağırdığı yerlere; ya nişantaşı'na ya da arnavutköy'e uğrama planım var.

ek: 1'i sabahında da snoopy, şirinler ya da heidi'den 2-3 bölüm izleyeceğim.

Ev, bence en güzeli.

üç yıldır üstüste nöbet kitliyorlar, çalışacağım :/önceden napıyordum cin içerek victoria’s secret show izliyordum.

ailede bir sürü boşanmış insan olduğu için -teyzeler ve dayı- kuzenler, teyzeler, dayı, hatta dayının eski eşi falan da hep beraber yılbaşı kutlayacağız da inşallah dayı kişisi çok içmez, içince saçmalıyor çünkü :/ en küçük kuzenim 10 yaşında, aslında onun için toplanıyoruz bir nevi, yoksa annemin kalça kırık, iki teyzemin de evi istanbul'un birer ucunda, üstelik biri ağır gripli. ha bir de zaten herkes çalıştığı için zor görüşüyoruz, babama zaten her yıl olduğu gibi gene nöbet kitlediler, üç gün evde yok adamcağız :/ muhtemelen küçük kuzenin gönlü olsun diye tombala oynar, mandalina sıkarız gözümüze karşılıklı aşjksdlsajda

ha bir de yılbaşı gecesi huysuz virjin varmış, onu izleyip nostalji yapabilirim umarım, bir sorun çıkmaz da :/ ya da ne bileyim, böyle bir son mutluluk kazanıp sonra da ölmem de, falan... amma da dahi anlamında de ve şu suratı kullandım -> :/

üniversite arkadaşlarım ile maaile bursada evde buluşuyoruz. zaten ayda bir buluşuruz çoluk çocuk.

Ertesi gün çalışacağım malesef. Hatta o gün De akşam 6'ya kadar çalışacağım. 7 buçuk gibi evde olup tüm geceyi erkek arkadaşımla film izleyerek geçirmeyi planlıyorum. 12 olur olmaz da yatış :(

1 kilo mandalina alıp dizi film takilmaca.

ev ortamı gibisi var mı? missss

muhtemelen 00.00 olmadan sızacağım. manitaya kalsa şuraya gidelim buraya gidelim. iyi gidelim de mekanlar dolu para yok nereye?
güya ailesi otele gideceklerdi olmadı bana gelirsin başbaşa gireriz yeni yıla dedi. tabiki reddettim olası ailesinin geri dönmesi benim onların gözünde itibarımı sıfırlar diye.
kardeşim gelecekmiş
ay bilemiyorum altan ben uyucam galiba.

parti vericektim. parti vericek tüm arkadaşlarımla bağımı kopardığım için yıkıklar gibi mandalina emicem evde...

Anne babamın yanına gidicem onlarla evde güzel bi yemek yeriz sonra da 12 olunca sarılırız

Etmiyorum. Bana güvenmeyen sevgilim olmasın.

Etmiyorum elbette. Diger insanlari yedekte tutuyorsam o sevgilim de sevgili degil aslinda demektir.

Sadece biri, eski friends with benefits tarzı birinin ekli olduğunu biliyordu. Çıkarmamı istedi, çıkardım ben de. Onun dışında olmadi hiç.

tabiki hayır. Şunu çıkar bunu çıkar denmesinden haz etmiyorum uğruna ölecek kadar da aşık olsam, soğurum böyle bi durum olunca. Ha unfriend olmaya layık olanları sevgilim var diye değil hakettiği için unfriend yaparım :)

Sevgilim istemesin böyle şeyler diye pek anlatmam bu yüzden. Eğer sosyal medyadan silinmesi gereken biriyse ki bir kaç kişi böyleydi kendim siliyorum zaten.

çok şükür böyle salak kezolarla değil sevgili olmak, iletişim dahi kurmuyorum ama sevgilim belli biriyle görüşmemden haklı bir gerekçeyle rahatsızlık duyuyorsa hem onun gerekçesini hem de diğer kişiyle ilişkimi göz önünde bulundurarak böyle bir karar alabilirim. atıyorum sevgilim "ben bunu sevmedim, tehlikeli bu kız" deyip de durduk yere bir arkadaşımı silmemi istiyorsa bundan hoşlanmam; o an o kişiyi silsem bile sevgilim de gözümde karizmasını ciddi anlamda çizdirmiş olur. çünkü bunun anlamı "ben sana güvenmiyorum, sen ilişkisi varken başkasına bakmayacak olgunlukta biri değilsin, benim kontrolümde olman lazım"dır ve bu çirkin bi' şey.

ha ama eski bir flörtüm eklidir mesela, muhabbetimiz falan da yoktur, onunla hala herhangi bir platformda iletişim kurabilecek pozisyonda olmam canını sıkıyordur... o zaman siler geçerim aq, beybimin kafasının rahat olmasından daha önemli değil.

ben arkadaşlarımı silmemek için sevgili yapmıyorum.

etmedim. ama isteseydi ve gerekçesi mantıklı olsaydı silerdim. ama onu rahatsız edip de böyle bişi istemesine sebep olacak bi duruma da düşürmedim onu.

ben ondan istedim ama. açık açık ona sarkıntılık eden biri vardı, gece yarılarında arıyodu bunu. sevgilim var dediği halde. ben de aramasın sil engelle dedim. bi kaç yerden sildi ama numarasını silmeye kıyamadı... ayıp olurmuş...

Etmiyorum, her şeyi de anlatmıyorum. Çok nefret etmediğim sürüece birini arkadaşlıktan çıkarmam.

Sevgilim beni yerime kendince potansiyel tehlikeleri unfriend ediyordu. Şimdi kendisi unfriend oldu.

www.youtube.com

Her gün düşünüyorum fakat şöyle. sabah 6 da uyanıyorum hazırlan et vs 8 de iş başı 16.30 iş bitişi. bu süreçte aklıma hiç gelmiyor yaşama sebebi bir gün ölecek olmak çektiğim acılar - varsa öyle bir şey-

fakat eve gidiyorum yatağa uzandığım anda her şey değişiyor. gün içinde bastırdığım tüm hisler tüm zorluklar gelip yine buluyor beni.

bunun için tek motivasyonum bir gün her şeyin güzel olabilme ihtimali.

benim dususlerim hep gecmiste kaldigi icin motivasyonum hep yuksek. kotu islerde, kotu okullarda, kotu aile ortaminda, siddet, mobbing, dayak herseyi tattim. ama suan sevdigim bir isim, guzel bir evim ve canim ne isterse yapacak kadar maddi ve manevi ozgurlugum var. dibi gordugum icin, trafikte 3 saat kalmak, hakarete ugramak, kandirilmak, enayi yerine koyulmak gibi seyleri kafaya bile takmiyorum.

zaman sandığımızdan daha değerli, en mutsuz animiz bile değerli.

youtu.be

yaşamak için bir sebebim ve hedefim yok. fakat, ailemin tek çocuğuyum. ben olmazsam üzülürler. kendilerinden önce ölürsem de. onların bir hayat amacı kalmaz bu sefer. net zehir olur hayat onlara.

----------

umarım onlar ölmeden kendime "uğruna yaşayacak" başka bir olgu bulabilirim.

tek bir hayatım var çünkü. özellikle mutlu olma ihtiyacı hissetmiyorum açıkçası, biraz "ne varsa onu yaşayalım" kafasındayım. alt tarafı 23 yaşındayım, haliyle ak sakallı bilge gibi yazmam saçma olacak ama bu yaşıma kadar ciddi bir intihar girişiminin yanında hiçbir şey yapmadığım "tamamen kayıp" seneler de geçirdim, insan içine karışıp yaptığım şeylerde başarılı olduğum, düzgün insan ilişkileri yürütebildiğim dönemler de yaşadım. muhtemelen şu ana kadar ne dibi ne de zirveyi gördüm ve hayatımın geri kalanında çok daha farklı şeyler yaşayacağım.

aychovsky bir konuşmamızda hem kişisel olarak söylemişti bunu hem de duyuru'da paylaşmıştı diye hatırlıyorum. motivasyonun "bok" olduğuyla ilgili bir fotoğraftı. uzun lafın kısası; insanın ihtiyacı olan şey motivasyon değildir, çünkü motivasyon güvenilir olmadığı gibi çabucak sönebilir. başarılı olmak istiyorsan motivasyona ihtiyaç duymaksızın koruyabileceğin, alışkanlık edinebileceğin bir düzene ihtiyacın var diyordu. ben bunun yanına bir de şu an kime ait olduğunu hatırlamadığım "showing up is %80 of the success" sözünü ekledim. çünkü asıl güzel ve iyi şeyler devamlılıkla, takiple, ısrarla geliyor. motivasyon bunların hiçbirini sağlamaz insana. sürekli olarak dışarıdan yakıta ihtiyaç duyacak bir mekanizma motivasyon. bunun yerine zaman içerisinde insan kendi kendini taşıyabilen, gavurların deyişiyle self-sustaining bir mekanizma yaratmalı. yoksa saman alevi gibi parlayıp söner, vurkaçlarla yaşar, hep aşırı uçlarda olursun.

benim bugün uyanmak için bir motivasyonum yoktu açıkçası ama uyandım yani. bunu sorgulamak istemiyorum. şu an için bunu sorgulamak bana "musluğu açınca su niye akıyo" diye sinirlenip muslukla kavga etmeye benziyor. ne bileyim yani abi, uyandım işte. uyanmayah mı. maç falan izlerim. uzun süredir yoğundum kendi çapımda, bugün tek dinlenme günüm. öyle camış gibi yatıyorum. keyifli yani. bi şey olmasına gerek yok. mutlu değilsem bile mutsuz da değilim.

"düştüğünüz zaman nasıl kalktınız?" sorusunun cevabı da benim için kendimi sevmek oldu sadece. kendi adıma çok fazla gurur kırıcı, üzücü şey yaşadım. niye kalktım? çünkü "kendine niye bunu yapıyosun aşkım yaaa" dedim. öyle yaşamayı, öyle kalmayı kendime yakıştıramadım. megaloman bi manyak değilim. 5 ay önce giden sevgilim için hala her gün ağlıyorum, her gün "gel" diyorum. seviyorum, özlüyorum. ama sonuç olarak kendime bi değer de veriyorum ve seviyorum kendimi. tartıyorum, hesaplıyorum. bi şeyin sonuna kadar, üzülerek ve kırılarak da olsa gidebileceksem, gidiyorum. çabamın anlamını yitirdiği noktada da "nabalım kankito" deyip geri dönüyorum. yaşıyorum. üzülüyorum, seviniyorum, yıpranıyorum, iniyorum, çıkıyorum... sadece tüm bunları yaparken kendimi yok etmemeye, kaybetmemeye çalışıyorum.

ıyyyy yalnız ne iğrenç bi yazı oldu haa gören de dünyayı kurtardık sanacak amk. ama öyle yani. ben pekala yarın intihar da edebilirim ama açıkçası yaşadığım hayattan memnun olmadığımı söyleyemem. sonuç olarak ben kafama sıktığım, gözümü kapattığım anda hiç ama hiçbir şeyin anlamı kalmayacak. çok benmerkezci olmak da iyi değil ama ben böyle düşünüyorum. iyiyim diyorsam iyiyimdir, yaptığım bi şeyin güzel olduğunu düşünüyosam o güzeldir. başka birisi bana pekala "lan bu mu güzel hayat dediğin, sığır gibi yaşıyosun" diyebilir. ben iyiysem kime ne aq. öyle yani. biraz kendi içime döndüm, gafamı avuçlayıp "iyisin olum, iyisin. sakin ol." dedim. çok zorlanınca falan öyle çıktım.

bi tane hayatım var. iyisiyle kötüsüyle, acısıyla mutluluğuyla, olabildiğince iyi yaşamak istiyorum. uyanmazsam hiçbir şey olmayacağını biliyorum. uyandığımda en azından yeni bir şey olacak. bak mesela rüzgar karayele dönüyor yavaş yavaş. sabah 6 dereceydi, birkaç saate eksilere düşecek belki. kar yağacak. aha mis gibi motivasyon, illa istiyosan. akşam çıkar bi çay çorba içer, cuvaramı tüttürür, dolaşırım kar altında. nedir yani. insan olana yeter jsfskl

1. Canım tatlı geliyor, bedenime zarar veremiyorum.
2. İntiharın yanlış olduğuna inanıyorum. Ölmeyi garanti edemiyor çünkü, sağ kalınırsa rezillik.
3. Üşeniyorum zaten, intihar falan bunlar laf. Bana göre ölüm sadece bir şekilde değişikliği, yok olunmuyor ölününce.
4. Anneme babama kıyamıyorum.

"Her gün, her saat hayata dört elle sarılmak, gelecekten yoksun olduğunu bile bile günübirlik yaşamayı sürdürmek, tıpkı hava olduğu sürece nefes almayı bırakamamak gibi karşı konulmaz bir içgüdüydü." George Orwell-1984.


İşte, tam olarak o sebeple. Motivasyon, teşvik, harekete geçiren güç ya da adı her neyse, yok bende. Ha şimdi ölmüşüm, ha 150 yaşımda, değişen bir şey yok.

Devam edemiyorum. Uzun süredir dibe vurmuş haldeyim açıkçası, kalkamıyorum. Tıbbi yardım almaya kalkıştım; ama tam da olmadı. 2 haftadır yalandan motivasyonlarla harekete geçmeye çalışıyorum. Çırpınıp duruyorum; ama daha da kötü gidiyor. Çabalamanın gülünç ve onursuzca olduğunu düşünmeye başladım. Kafası koparılmak üzere kovadan alınan balığın çırpınması gibi geldi yaptıklarım. Kurtulacağım yok, o halde rezil edip uzatmaya, daha acılı hale getirmeye de gerek yok sanırım. Bugün iyice sıfırı tükettiğimi düşünerek uyandım mesela.

ogrenebilecek, yapabilecek cok sey olmasi. kucuk zevklerin aslinda yetiyor olmasi, yemek yemek, seks yapmak gibi. annemi babami da mutlu etmek istiyorum ayrica.

öncelikle bu size özel bir durum değil, güçlü ve ya güçsüz, tüm insanlar zaman zaman motivasyonunu kaybedebilir. o motivasyon her zaman aynı ölçüde olmuyor. şu an azaldığı bir dönemdesiniz. bazen dışsal sebeplerle aslında içinizdeki o karanlık kısım uyanıyor, sizi tamamen ele geçirmesine izin vermemelisiniz. onu yenmek için çareler aramak zorundayız. şu ara ben de benzer bir dönemdeyim, yalnız ve güçsüz hissediyorum. ilk önce sorun neyse o çok fazla düşünmemek için çaba göstermelisiniz. evet düşünmemek. kafanızı dağıtacak bir şeyler bulmalısınız.

seneler önce dibi gördüğüm için yaşadığım kötü olaylar sivrisinek ısırığı gibi geliyor.
moralimi bozamıyor. motivasyonumu düşüremiyor. öldürmeyen şey güçlendirir dedikleri olay bir nevi.

bu da ne ki? deyip devam edebiliyorum.

m.youtube.com

i want EVERYTHİNG

Daha tadacağım çok zevk var?

Oku:
OSHO - Martıları Seven Adam
al bu da epub linki: www.transfernow.net/63hod6e77wbi

Hayaller, umutlar...

ben keşfetmek ve deneyimlemek için yaşıyorum. insana dair, hayal gücüme dair, kendimi yönetebilmeyi öğrenmek için okuyarak yeni şeyler keşfetmek beni çok heyecanlandırıyor.

Ben daha çok vişne reçeli yemek için yaşıyorum.

www.youtube.com

www.youtube.com (Bu sahneyle birlikte, evet)

www.youtube.com

fırtınayt

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

youtu.be

www.youtube.com
www.youtube.com

youtu.be

youtu.be

Öncelikle düz link verenleri kınıyorum. İnsan sanatçı adını, parça adını yazmaz mı?

Sonra çeşitli örnek vereyim:

Heart - Barracuda: www.youtube.com

Flört - Onun adı Hasan: www.youtube.com

Tennis - I miss that feeling: www.youtube.com

ek: bir süre önce de alttaki şarkıyı loopta dinliyordum

Nino Ferrer - Looking for you: www.youtube.com

www.youtube.com

forest swords - panic
Zola jesus - veka
Algiears - cry of the martyrs
Yeasayer - reagan's skeleton
Ethnquie punch - kızıl çalkarası

Ariel pink ve john maus'un son albümleri.

cenk taner - her şey siyaha giderken www.youtube.com
cenk taner - şimdi biz buyuz www.youtube.com
shamrain - to leave www.youtube.com
rishloo - blitz www.youtube.com
osi - go www.youtube.com

agnes obel - dorian www.youtube.com
G-Eazy x Carnage - Guala www.youtube.com
Melike Şahin - Tutuşmuş Beraber www.youtube.com
Angus and Julia Stone - Draw Your Swords www.youtube.com
Gregory Alan Isakov - If I Go, I'm Going www.youtube.com
Wolf Larsen - If I Be Wrong www.youtube.com
Chet Faker - Love & Feeling Live Sessions www.youtube.com

son zamanlarda çok sık "little big" dinliyorum. acayip sevdim. life in da trash, give me your money, public enemy, big dick, hateful love vs. hepsi çok tatlı şarkılar ahaha. bi' de the weeknd'in false alarm'ına BAYILIYORUM. sadece klibi için bile günde 10-12 kez dinliyorumdur sanırım. onun dışında the weeknd'i tarz olarak sevmem ama, seveyim dedim ı ıh olmadı.

Klass. Bir norveç klasiği

www.imdb.com

Somewhere, sofia coppola'nin :(

klass estonya filmi ama evet cok guzeldir tavsiye ederim.

Dogville

bu gece, klass'ı izleyeceğim sanırım.

diğer ikisini de daha sonra izlemek üzere not alıyorum.

dogville'i izlemiştim, sahiden güzel filmdi o da, teşekkürler 000000.

Six feet under; öldürmez, süründürür. Ciğer parçalar, hayatını alt üst eder.

(bkz: changeling) :/

Antichrist
Melancholia
Bir rüya için ağıt
Anomalisa
Mary and max <3

korkulu dram kategorisinde american horror story diyorum. her sezonda farklı bir konu işleniyor. ve her sezonda bu dünyaya çile çekmeye gelmiş gibi görünen başrol karakterleri var.

Staj yaptigim yerdeki patronla konusuyoruz hala arada linkedinden. Amazonda lead oldu.

Onun disinda hic patron sirketinde calismadim, eski mudurumu de cok severdim. Onunla da konusuyoruz ara sira

patronumu ve iş arkadaşlarımı çok seviyorum, iş dışında görüşelim deseler güle oynaya giderim.

Is disinda gorusmuyoruz ama patronu severim. Bazen muhabbet ederiz is yerinde, vizyonu olan bir adam muhabbeti sariyor.

Eski calistigim yerlerden birinde de patrona hem gicik olur hem severdim. Bazen cok giciklasiyordu ama genel olarak severdim. Is disinda da gorusurduk, cok guzel vakitler gecirdik. Vefat etti allah rahmet eylesin.

Patronuma en son kafa atacakken tuttular beni. Sonra iş degistirdim. Şimdiki işyerinde patron yok. Yönetim kurulu var. Müdürüm de kankam zaten.

Patronlar sevilmez.

ilk patronumla 20 yıldır aralıksız görüşüyorum , telefonla iletişimimiz hiç kopmadı .ben izmir'de çalışmaya onun yanında başlamıştım , istanbul'a taşındıktan sonra her çalıştığım toptancıda ilk patronum benim en önemli müşterim oldu yıllardır ürün satıyorum . sohbet için de telefonla ararım izmir'e her gittiğimde ziyaretine giderim.hala aynı sektörde aynı işi yapıyor yanında çalışan elemanlara benden gururla bahsederek tanıştırıyor .çok seviyorum onu .
ondan başka çalıştığım yerlerde patronlarımdan hiçbirini sevmedim ve hatta birini mahkemeye vererek paramı alabildim .
izmir insanı başka oluyor . istanbul kurtlar sofrası

iki iş yapıyorum. birinde patronla işe giriş dışında irtibatım olmadı, editörle çalışıyorum. diğerinde ise muhatap olduğum tek kişi patron. iki patronu da, editörü de çok seviyorum. ha kızdığım, sinirlendiğim tabii ki oluyor ama işin parçası yani bu insan anasına, çocuğuna da kızıyor sonuçta. kendimi bu açıdan çok ama çok şanslı hissediyorum. ilk işteki patronum kardeşiymişim gibi davranır bana. editör her konuda anlayışlıdır. ilk başladığımda çok destek olmuştu, ben bir hata yaptığımda kafayı yerdim utancımdan, "sakin ol knk" diye yatıştırırdı. çok iyi ve uyumlu biri.

diğer patronum da "sizi de yapacağınız işi de skiyim!11!" diye bütün diğer çalışanların arasında arıza çıkardığım halde beni işe tekrar almayı kabul etti, o kadar söylüyorum jsfjsk. kafasına estiğinde yemek ısmarlar, anlatırsam derdimi dinler vs. zaten arkadaşım diyebilirim.

bizde patron yok, yani var da çok üst kademelerde bir yerde. kendisiyle tanışmıyoruz. müdürüm var. ben çok seviyorum müdürümü, mükemmel bir adam. iş haricinde günlük konularda da çok iyi anlaşıyoruz ve hep konuşuruz. iş konusunda ise o panik oluyor bazen, yetiştiremeyeceğiz diye. ben ise çok genişim hallederiz diyorum sakinleştiriyorum :) bazen gelir "bu aralar yoğunuz akşam mesai yapalım" der, 10'a kadar oturur çalışırım hiç gocunmam. "cumartesi mesai yapalım" der, işim yoksa hiç sorun etmem. işim varsa da olmaz derim, o zaman da o sorun etmez. böyle rahat bir ilişkimiz var.

benden 12-13 yaş büyük, evli falan. dolayısıyla dışarıda öyle takılmıyoruz. ama aynı mahallede oturuyoruz ve görüşelim dese görüşmek isterdim. ya da moda sahilde falan karşılaşsak oturur geyik yapardık kesin.

bir de bundan önceki departmanımdaki müdürüm var, açıkçası şimdiki müdürüm mü yoksa o mu daha iyi bilemiyorum ikisi de çok muhabbetli insanlar. hayat sadece iş değil ve ikisi de bunun farkındalar.

Bizimkiler iki ortak, birini seviyorum birini sevmiyorum.
İş dışında görüşen derken, izin günlerinde değil ama bazen toplanıp işten sonra bir yerlere gidip yemek yiyip bir şeyler içiyoruz.
Bir kere izin günümde de arayıp "senin sevdiğin tantuniciye gidiyoruz" diyerek aldıkları oldu :)

iş dışında da görüşüyoruz, arada sıkıntı olur arar bize danışır. bu kişisel bir sorunu olduğunda da olabiliyor. severim o yüzden.

Sadece bir müdürümle görüşürüz hala. Gerçekten çok iyi bir yöneticiydi. Diğer patron ve müdürlerimle görüşmem gereksiz insandılar çoğu.

Mevcut patronla işim yok ama şirkete ve rahmetli kurucusuna saygım büyük, sevgim mevcut

işveren tarafında big boss'ları(3 tane ortak) ayda yılda bir görüyoruz, hatta 1 tanesini 2 senedir görmedim. gelince kapıdan selam veriyor gidiyor ykb olan, ön iliklemekle kalıyorum; öyle bir bağım yok yani.
operasyon tarafında big boss'u görmemin imkanı yok zaten, en fazla emea patronu geliyor senede 1-2 defa, onunla iki kadeh tokuşturmuşluğum vardır en fazla.

önceki genel müdür ile çok iyiydim, yabancı olduğu için çalışma izniydi oryantasyondu derken samimi olmuştuk baya; yemeğe falan çıkarırdı, istanbul'u gezdiriyordum arada. geçen sene dubai operasyonuna geçti, sosyal medya üzerinden iletişimdeyiz.

işveren vekilinden nefret ediyorum, hastalıklı paranoyak yalancı bir dede. gm gittiğinden beri tüm yetki onda, ancak imza işleri için yanına gidiyorum. kimseyi sevmeyen uyuz bir tip zaten, muhabbet falan açmıyorum.

birim müdürüm kaypağın teki ama muhabbeti güzel, ortak noktalarımız var baya. her gün saatlerce beraberiz zaten, ne kadar sevsem de görüşmem. iş arkadaşlarım da öyle, ancak özel bir plan yaparsak buluşuyor konuşuyorum; onun haricinde bari mesai dışında görmeyeyim duymayayım yani, öeh.

Eski iş yerinden patronum ethem sancak, bişey demeyeyim gg olmasın; sözlüğe bakıyor burayı da görür mazallah sfjfgfj.

kendisi benimle iletişim kurmuyor. sebebini merak etmediğim için sormuyorum.

Eski şirketimdeki müdürümle 5 kişilik geyiğin döndüğü bir whatsap grubundayız kendisi çok sevilesi bir kadın iş dışında da hep görüşürüz. Şimdiki iş yerimde de patronla baya iyiyiz seviyorum da iyi bir insan ama iş dışında görüşmem çünkü kıslanç bir eşe sahip.

Ben de hiç nefret etmedim açıkçası, patronunu sevmeyerek nasıl o işyerinde çalışabiliyorsunuz anlayamıyorum. Çok zor olmuyor mu?

İş görüşmesi yaparken önce yöneticimle anlaşabiliyor muyum onu tahlil etmeye çalışırım sırf bu yüzden.

stajdaki patronum on numara adamdı. abd'li olmasının ve işin de abd'de olmasının etkisi büyük.

meslek kurasına tabi yedek subay olarak görev yaptım. şube müdürümü patronum olarak nitelendirebilirim. sivilde olsa adına çalışmak isterdim. çok severdim binbaşımı. türk sivil piyasasında o kadar hoş adamlar yok be.

931. Son dönemde referanslı link paylaşanlar yüzünden iyice arttı.

7

0

141 engellenmiş.

144 görünüyor, çok fazla zaman geçirmediğim hâlde. Engellemek bir nebze sorunu çözüyor da, keşke başlıklarını engelleme özelliği de çalışsa.

0

28 engelli 6 tane başlıkları engellenmiş.

çok mecbur kalmadıkça engellemiyorum ama lord
eddard stark gibi insanları kaosa sürükleyen tiplere direk engeli basıyorum.açtığı başlığa da
entry girmiyorum

Önceki yazarlığımda da 0, şimdikinde de 0. Çok aptalca yazanlar veya bilerek yanlış başlık açanlar çok sinirlendiriyor beni ama kimseyi engellemedim.

0

0

Sıfır.

782

139. 68 tane de başlık.

70

546

1027. bilgi alabileceği başlığa "yeşillendirin" yazanlar, bitcoin ref'çisi ezikler, futbol başlıklarında sadece provokasyon yapmaya çalışan "koyduk mu" gerzekleri (takım ayırt etmeksizin) vs. hepsine basıp geçiyorum. sansür yanlısı bir insan değilim ve aslında yaptığımı sevmiyorum ama "bu zeka düzeyinde bir insanın yazdığından fayda gelmez" diye düşünerek onların yazdıklarıyla vakit kaybetmemek adına böyle bir şey yaptım.

4000 küsür

1622 kişi.
der meister +1, troll'ler ve hakaretçi küfürbazlarla birlikte özellikle son 2-3 yıldır yazar olmuş ve tanım yapma zahmetinde bulunmayan, sözlüğü twitter gibi kullanan, noktalama-imladan bihaber, saygısız ve at gözlüklü yazarları gördüğüm yerde engelliyorum. aslında tek entry'den yargılamıyorum insanları, entry gözüme batıyorsa diğer entry'lerine ve yazarın başlığına bakıyorum. genelde o entry'den anlamış oluyorum, "hmm bunu troll eklemeyeyim" diye vazgeçtiğim çok az oluyor.

bir süre sonra şunu fark ettim, gündem olan tartışma içerikli başlıkların büyük bir kısmının ilk entry'sini göremiyorum. sözlüğün içinde bulunduğu bok çukurunda gitmesini sağlayan lokomotiflerin aslında bu niteliksiz kullanıcılar olduğuna o zaman ikna oldum, o yüzden kimse "kendi kendilerine yaziyürler işte tahammülsüz herif" demesin.

yetmiyor tabii ki, hangi birini engelleyeceksin. rastgele okumayı bıraktım o yüzden sözlüğü, merak ettiğim şeylerin başlığına bakıyorum çoğu zaman; zaten bilgi içermeye müsait başlıklarda pek olmuyor bu tipler.

0