Hesabını kapatınca veya dondurunca hepsini geri almış oluyorsun zaten neden uğraşıyorsun ki kapat geç.

Gorusuyoruz.
Cafeler ve restoranlar acilmadan sokakta, parkta gorusuyorduk.
Simdi 2 haftadir cafeler vs acik, simdi hem oralarda hem acik alanda gorusuyoruz. Maske takmiyoruz.

istanbul.
sürekli işe gelenlerden birkaçıyla açıkalanda görüşüyorum. evden çay götürüyoruz.
aynı mahallede oturduğum, kurallara genel olarak dikkat eden ve riskli yaş grubunda olmayan, bu yaş grubu ile aynı evi paylaşmayan birkaç arkadaşımla da evde görüşmeye başladık birkaç haftadır. o geliyor, ben gidiyorum haftada 1-2 defa.

Daha gorusmeye baslamadik ama birkac hafta sonra artik bir ikisi ile gorusuruz diye dusunuyorum. hemen hepsi karantinadaydi zaten. biraz daha gorusmemeye devam edersek ben psikolojik sagligimi kaybedecek noktaya gelecegim sanirim zira evde iki kisiyiz ve uc aydir kimseyi gormuyorum, 10 gunde bir market disinda bir yere gittigim de yok.

acik hava ve biraz mesafe ile gorusuruz dedik.

Evime yakın oturan bi arkadaşımla son iki haftada iki kez çıkıp yakındaki bi parka yürüyüp oturup muhabbet ettik bi iki saat. Gidip gelirken maske taktık ama otururken takmadık açıkçası.

İstanbuldayı ben görüşmüyorum ama imstada herkes biribrbin evinde toplanıp eğleniyor. Anlamadım :/

evet bu hafta itibariyle başladım. maskesiz olarak. akıl sağlığını korumak için şart. büyütmenin alemi yok.

İstanbulda'yız. Bir kere görüştük iki buçuk ay içerisinde. Tokalaşma vs gibi herhangi bir temasta bulunmadık ama yan yana otururken de maske takmadık. Çalışıyoruz hepimiz, programımız el verdikçe görüşeceğiz artık.

Olayların ilk patladığı zamanlar görüşmüyordum. Çünkü çok sigara ve alkol içiyorum, bu hastalık ciğerlere yapıyorşa cenazemizi kaldırırlar 1 aya diye düşündüm. Ama baktım benim arkadaşlar takılıyor, içiyor, maske takan falan yok :D Bizim normal zamanlarda da buluşma mekanı benim evdir, ilk başlardaki triplerim geçince hiç aralıksız eski günlerdeki gibi takılmaya devam ettik valla. Şimdi yine buradalar içtik, odalara dağıldılar uyuyorlar dskoasp :D

Şart mart yok, olmadı, olmaz yani. Dümdüz devam ediyoruz.

* Herkes yakın çevrede oturduğu için yasak falan sıkıntı çıkmıyor. Rahat rahat gidip geliyor herkes.

ben görüşmüyorum ama ailemle yaşıyorum şu an, annemle de babamla da bayağı iyi anlaşıyoruz, sosyalleşme isteğim varsa onlarla gideriyorum. ama normalde de pek kimseyi aramam ben o kadar. yaz bitene kadar görüşmem herhalde, sıcak zaten çok, antalya'dayız.

İstanbul'da yaşıyorum. Arkadaşlarımla görüşmüyorum ama salgın başladığından beri sadece erkek arkadaşımla haftada ya da iki haftada bir, toplu taşıma kullanmadan, arabaya atlatıp açık alanlara gitmek şeklinde görüşüyoruz. O minik aralar da olmasa şimdiye kadar delirmiştim zaten. Arkadaşlarımla görüşmeye de işler yolunda giderse bir-iki haftaya önce birlikte parklara bahçelere gitme ya da ev ziyareti şeklinde başlarım, kafeler barlar açıldıktan sonra salgın iyice durulmadan oralara gitmem diye düşünüyorum.

görüşüyoruz bayadır. maske mesafe koyarak arabalarla açık alana gidip sandalye atıp oturuyoruz

Maskesiz, sadece disarida yuruyus yapiyoruz ya da bir cafenin terasinda oturuyoruz. Gecen haftasonu ilk kez gorustum, yarin da gorusecegim. Birbimize mesafeliyiz, sarilma vs. yok. Gercekten akil sagligimizi korumak amaciyla bulusuyoruz.

hayatın her zaman ve her koşulda adil olmadığı gerçeğini kabul etmekle başlamanı tavsiye ederim.

geri kalan her şey için mastercard.

Ben kabullenemedigim icin o tarz kisilerle arkadasliklarimi bitirdim. Boyle kafam daha rahat.

Çevremi degistirerek, haksızlık derken her konuda, doğaya saygısı olmayan insan da haksızlık yapıyor bana göre

@dumbest_man_alive başka ülkenin vatandaşı olabilmek öyle kolay olsa...

@banacevaplazım, @olaylar olaylar, zaten çevrem farklı ama ister istemez duyum alıyorsun, aldığında karın ağrısı yaşamamak nasıl mümkün olabiliyor, onu merak etmiştim.

Merhaba dünyaya hoşgeldiniz. Hayat böyle bir şey, haksızlıklarla dolu. Ben başa çıkmaya çalışmıyorum, çünkü tınlamıyorum, çünkü banane.

Dünyada yapılan haksızlıkları duysan ölürsün o halde. Bu konu biraz duyarsızlık gerektirir,sebebi dünya adil değil, doğa adil değil.

Böyle olmayacağını vadeden biri mi oldu sana diyorum kendime. Ve daha az mutlu son filmi izliyorum.

ezik olursan ezerler.
ezilmemeyi öğren.

Ben hazmedemiyorum ya. Daha bugün online sınavda kopya çekenlere fitil oldum. Yüksek not almışlar bi de. Sınıfta yapılsa o sınav kalıbımı basarım 15/100 zor alırlar. Cidden ağzına yüzüne kürekle vurasım geliyor bu ve bunun gibi insanların.

hocam haksızlık hayatın her yerinde ama yaşama içgüdüsü her şeye rağmen galip geliyor. benim yıllarca uğraşıp ele etiğim öğretmenliğimi haksız yere elimden almaya kalktılar vazgeçmedim. kırklareli mem mülakat rezaleti diye başlığı da var ama vazgeçmiyorum çünkü acılarımız kendimizden başka kimsenin umrunda değil mücadele etmek zorundayız.

2,5 yil sonra evlendik ama cok daha oncesinden evlenecegimizi biliyorduk. o zamana denk geldi.

tanistiktan 14 ay sonra evlendik, evlenmeye 7. ayda karar vermistik.

Tam 5 yıl falandı evlendiğimizde. Son 2 senesinde falan evlilik yoluna girmiştik diyebilirim.

tanıştıktan üç yıl sonra karar verdik, sekizinci yıl içinde de evlendik.

Planlanan 5.ay gerçekleşen 1sene+5ay

4,5 yıl

2,5 yıl

1-2 ay içinde karar verip 3,5 yıl sonra evlendik

Haftada 3-4 gün görüsebiliyorduk ve kafalar aileler baya uyumluydu, o nedenle süreç hızlı işledi galiba

6. ayda teklif 14.ayda evlilik

3 senede karar verip 5. senede evlendik.

6 ayda karar verip 14. ayda evlenmişiz. Ama öncesinden tanıyordum.

kendinle ilgili yüzleşemediğin şeyler var muhtemelen, arkalara atmışsın ama yok olmadıkları için içini kemiriyorlar. içindekileri karşına alıp delikanlı gibi konuşmadığın sürece bunu aşman çok zor. kendine dürüst ol, şeffaf ol. sorunlarını hemen çözemesen bile onların varlığıyla barışman şimdikinden iyi durumda olmanı sağlar.

karantinadan dolayı hala evde misin? evdeyken çok fazla kendimize maruz kaldık. biraz öyle bir zaman.

zamanla kötü hisler kaybolur ya, doğrularımızı bile hatalı görmeye başladık. insanları özledik, yarın akşama plan yapmayı özledik... muhtemelen bununla ilgilidir. normal bir süreç, çok fazla üzerinde düşünüp kısır döngüye alma kendini.

@sanzelize Kısmi çalışmadayım. Yani onunla alakalı değil galiba. Sanırım kendime çok acıyorum. Dünyayla hiç tanışmamış olmayı isterdimli cümlelerim çok. İnsani yönü kuvvetli şefkat dolu bir insanla birlikteyim, çoğu şeyi unutuyorum kısmen beraberken fakat içten içe kemiriliyorum, ukteler,pişmanlıklar yaşanamamışlıklar,eksiklikler,hep bi’ yaşanamayan normalliklerin,günlerin içimde cenazesi var, bir köşede duruyor, o olmayınca tekrar içimde yaşadıklarımla baş başa kalıyorum.
Bulunduğum duruma yine de bin şükür ama yine de gelmeseydim ya şu dünya denen yere. Bir hiç olmak, tanışmamış, doğmamış, ölmeyecek olmak, düşünmemek, iyi kötü yaşamayacak olmak. Ölmek değil en baştan hiç var olmamayı dilerdim. Sonuçta beni seven bir iki insana acı cektirmek istemezdim ölümümle. Sanırım geçmişe gitmek ve beni engellemek için bi Walter Bishop gerek :)

Aynı noktada hissediyorum bir çıkış yolu da bulamıyorum. Deliliğe vuruyorum galiba. Ya da cidden deliyim.

12 senedir sürekli uyku ilacı kullanıyorum. Son 3 senedir alkol+uyku ilacı alıyorum gece uyuyabilmek için. Buna rağmen uykuya dalış sürem minimum 1 saat.

Şu noktada gönül rahatlığıyla diyebilirim ki benim cevapsız sorularım yok, cevapsız soruların beni var. Eskiden sinirleniyordum bu duruma, artık baş da kaldırmiyorum. Teslim oldum.

Derdi olan herkesin derdinden kurtulmasını dilerim.

valla barış mançonun bir sözü var. işte hendek işte deve ya bu deveyi güdersin ya bu diyardan gidersin. stressiz bir iş istiyorsan burger kingte patates kızart ama şu an kazandığın kadar ay sonunda para yatar mı bilemem. iş hayatı böyle sadece güçlü olanlar ayakta kalır adagshs

İş hayatının bir yönü de böyle şeyleri idare edebilmek.

Nasıl bir soru silsilesi bilmiyorum ama kaçış mi yok cevap mı yok?
Bazen oyalamak bazen de açık olmak ise yarıyor duruma ve karşındakine göre.
Kolay gelsin.

Benim işle ilgili cevap veremediğim sorular hiç olmadı, ama gece uyutmayan çok şey oldu ordan bağlayabilirim :) Benim sorunum anksiyete. Bayağı yani bazen geldiğinde duvarları tırmalamak geliyo içimden. Öyle olduğunda yatakta kalmaya devam edersem daha çok bunalıyorum, nefes alamıyorum. Kalkıp karanlıkta oturup sessizliği dinliyorum. Çok soğuk değilse camı falana açıyorum temiz hava geliyor. Sakinliyorum, aklımdaki kaygılar hafifliyor. Sonra daha kolay uyuyabiliyorum yatağa döndüğümde. Yani iş kendini yatıştırma yolu bulmakta sanırım. Bu benim için böyle, belki sende farklı bi metod yarayacak :)

benim gibi işsiz olanlar da var :)

kendinize her zaman hayatın 3 günlük olduğunu hatırlatın. şu kısacık ömürde hiçbir şey kafaya takmaya değmez inan. sağlığın yerindeyse tamam, her şey yoluna girer elbet. gerisi mühim değil.

Uzatmayayım diye yeterince açıklayıcı yazamamışım herhalde. 9,5 senedir bu işi yapıyorum. İş hayatını da biliyorum, işimin doğasının bu olduğunu biliyorum ve kabul ediyorum. Sizlerin deneyimlerinizi ve böyle durumlardaki rahatlama yöntemlerinizi merak etmiştim.

‘cevap vermek zorundayim’ diye dusundugunuz/buna inandiginiz icin kendi uzerinizde baski yaratiyorsunuz aslinda.
benim isim cok stresli degil ama ben de geceleri uyuyamiyorum cunku kendim yaratiyorum o stresi - zorundayim, mukemmel olmali, herkesi memnun edecek yolu bulmaliyim - uzar gider boyle. ve su siralar kendime soyledigim bir kac sey var; ‘hastanede calismiyorum ve insanlar benim yaptiklarim ya da yapamadiklarimdan dolayi ölmüyor’, ‘zorunda hissettigim seyler benim bakis acimi yansitiyor, herkes icin dogru degil’.
bu gibi bakis acisi degisiklikleriyle kafam biraz rahatliyor. alkol alinca gevsiyorum ama kafamdaki senaryolar daha da canavarlasiyor ayni zamanda, o yuzden iyi gelmiyor.

müsait değildir muhabbet edecek durumda değildir o an. mesaj atıp 2. mesajı atmasa daha ayıp olur gibi geliyordur. ben de yapıyorum bunu bazen.

yazamayacak durumda olduğum zamanlarda insanlara mesaj atmadığım için beni de rahatsız ederdi bu durum. 1-2 sefer olsa sebebi var derdim ama hep böyle yapıyorsa kasıtlı olması lazım diye düşünürüm.

geç cevap ver, aynısını yap, merhaba yaz 2. cevabı 2 saat sonra yaz.

2,5 saat sonra cevap verdiğinde k.bakma görmedim gibi bir şey diyor mu ? yoksa normal devam mı ?

ya buna ben de sinir oluyorum. 1 kez 2 kez değil her seferinde yapan biri bilerek yapıyordur. hepimiz telefonumuza yapışık yaşıyoruz sonuçta kimse kimseyi kandırmasın.

demiyor. normal devam ediyor konuşmaya. @fezagezgini

bir kere, iki kere olsa neyse derim de hep yaptığı şey bu. @kelepir

arkadaşlarına anında dönüyor ama? @the cat

herkese sıra sıra yazıp duruma göre devam ediyor olabilir.benim de çok sinir olduğum bir durum bu , " işim var yarım saat sonra konuşalım mı ? " bile diyemeyecek birisine gibtir git deyip iletişimi kesiyorum ben.

Bilerek yapiyor, o 2 saate cevap veriyorsa sen 4 saat sonra cevap ver. 2 3 gun sonra ya sana asiri kizgin bir mesaj aticak(senden hoslandigini gosterir) ya da hicbirsey yapmyacak

benim de böyle bir durumum vardı. biraz kendimi incelediğimde her şeyi görev olarak gördüğümü ve o şeyi yapışa değil de bitirişe kanalize olduğumu farkettim.

güzel bir yemek yapıp, güzel bir şarap açıp, güzel bir film seçip bir akşam mı geçirmek istedim. o yemeği en pratik şekilde bir an önce hazırlayayım, şarabı aç filmi izle bir an önce bitsin diye atlı koşturuyormuş gibi hareket ediyordum. ve bütün bu anlattığım senaryoda bana en çok zevk veren şey neydi diye oturup düşündüğümde;

normal bir insan, güzel bir film eşliğinde yemek yemek çok keyifliydi falan diye düşünür.

ben şunu farkettim. ben kendime bir hedef koymuştum (yemek hazırla-şarap aç-film izle) ve bana en büyük haz veren şey o koyduğum hedefe ulaşmak olduğunu farkettim. yukarıda parantez içindeki üç maddelik hedef listemin üçünü de eksiksiz yapmış olmak bana keyif veriyor. filmi izlemek değil.


sonra kendi kendime bu iş böyle olmaz. yaptığım hiç bir şeyin ruhu yok diye düşünüp bunu değiştirmeye çalıştım.

misal kitap okurken benim için önemli olan şey -eskiden- o kitabı bitirmekti. kitabı okurken aldığım hazza hiç dikkat etmemiştim. evet kitap okurken çok zevk alıyordum ama hiç onun keyfini sürmedim. benim için olay o kitap okuma hedefini başarıyla tamamlamaktı.


şimdi bunu kısmen değiştirdim. çok zor oldu ama değiştirdim. yaptığım şeylerin çoğunda hiç olayın ruhuna inemiyordum. şimdi yapıp yapmamak, bitip bitmemesi, başarılı olup olmamak daha az umrumda (keşke hiç olmasa).

kitap okumaya başladığımda eğer hikaye, üslup, karakterler vs. sarmadıysa bırakıyorum. keyif vermiyorsa devam etmiyor. kendime de işkence etmemiş oluyorum.

yemek, içmek, gezmek, hobiler her şey için mümkün olduğunca bunu yapıyorum. her şeyi görev olmaktan çıkarmaya çalışıp, sonuca değil sürece odaklanmaya çalışıyorum. süreçteki detayları, güzellikleri, hazları keşfediyorum.

35 yaşından sonra çok kolay olmuyor değişim ama işte olduğu kadar. dediğim gibi artık sonucuna bakmıyorum. değişir miyim diye takmıyorum. değişirken aldığım hazza yoğunlaştım :)

@levpontryagain teşekkür ederim. evet tam olarak hissettiğim şeyler bu yazdıklarınız. o hazza yoğunlaşmak lazım gerek, anda olmak sanırım bu. ben de 30lu yaşlarımdayım ve bu durum yormaya başladı beni.

Valla on numara espri işte kız ne olduğunu bilmediği için boş boş konuşmuş. Bence sen uza yavaştan bu kızla vakit geçmez.

gereksiz bozmuş bence. ben bazen espri kötü olsa bile karşıdakine ayıp olmasın diye gülüyorum. en fazla hürgeneral mi öff :) falan yazıp gülebilirdi şakaya vurup.
ben olsam bi daha yazmazdım. o yazarsa da başlarda biraz mesafeli konuşurdum.

Burda bozulma yok bana göre, "hee zeka düzeyi düşükmüş" derdim, geçerdim.


Daha da cevap yazasım gelmezdi.
Ama nispeten uzun süre konuşulduysa kibarca, incitmeden konuyu kapatır,iyi dileklerle hoşçakal derdim.

"Canım bir sus" çok rahatsız edici bir cevap, karşınızda kaba bir insan var. Ben yerinizde olsam gerçekten de susardım.

abi esprinin iyi veya kötü olmasıyla ilgisi yok, kız direkt orgeneral korgeneral kavramlarına hakim olmadığı için ne dediğini cidden anlamamış ve kompleksli de biri belli ki. Bomboş. Bırak gitsin +1

@olive+1
Ayrıca @masseter'in dediği gibi kibarca konuyu kapatir, hoşçakal derdim.

Valla biz kizlar espri kötü olsa bile sirf gönlü olsun diye guleriz adama. Tabi eger onu umursuyor, deger veriyor veya hoslaniyorsak.Ennnn azindan ya cinim soguk bi espriydi hehehe falan yaparsin. Bu kızla işin zor bence seninle vakit geciriyor sadece. Samaroglani mevzusuna da katılıyorum. Kac kac.

Belki askerlik terimlerine yabancı. Hürgeneral'in ne olduğunu çoğu kadın bilmez. Diğer esprilerine de böyle tepkiler verirse sıkıntı.

Başta anlamamış, sen açıklamak zorunda kalınca da ezik miyim ben diye saldırıya geçmiş “canım bi sus” diyerek.
Sevmedim kızı.
Ben ne salak esprilere ne kahkahalar attım... Ve ne esprilerimi bilale anlatır gibi uzun uzun açıklamak zorunda kaldım... insan sevdiğini tersleyemez hele susmasını asla istemez.

AHAHAHAHAHAHA bence kız senden hoşlanmıyor. hoşlansa komik bulurdu ya da bu kadar bozmazdı.

"Canım bir sus" çok kaba bir laf. Ne o öyle azarlar gibi. Ben uğraşmazdım her seferinde böyle azarlayacak mı?

Tanışma aşamasında böyle davranan kızdan sana fayda gelmez. Tam bir tripli kezban. Karşındakine ilgi duyan biri bu şekilde tepki vermez. Yersiz espriler yapıyormuş da anlayamıyormuş sinir oluyormuş. Kızımıza bak hele. Bırak gitsin bence yazma bir daha.

Bir kere yaptigin espri degil karsidaki kahkaha atsin amaci yok. Oylesine soylenmis geyik bir deyiş. Bu laftan buraya gelmek cok sacmaymis.

Gönder bu kızı Ramazan Ali. Güzelliği on para etmez eğer anlayışsız ve şımarık biriyse. Dert sahibi olmadan yolla...

Kızla tinderdan tanıştık alımlı bi hanım kızımızdı hoşlantıyı belli edince demek ki olay buraya geliyor.

Bence kız senden hoşlanmıyor. O yüzden bu kaba tarzını göstermekten çekinmemiş. Hiç uğraşma abuk sabuk biri belli ki.

Flörtleştiğin birine bi sus diyemezsin çünkü bu bariz kabalıktır. Espiriyi beğenmezsen yalandan güler geçersin en fazla. (Ne rahat insanlar var. Biri incinir kırılır diye şöyle bi rahat olamadım ya)

internette senden daha komiklerini bulabiliyor bir kaç saniye içerisinde
artık en ufak problemde next diyorlar kızdan daha güzel değilsen

serengeti

Bu ne biçim konuşma şekli yahu, bana çok saygısızca ve kaba geldi. Kadın veya erkek fark etmez, birisi benimle bu seviyede konuşsa ilişkimi keserdim açıkçası.

o ne la öyle? bunda büyütecek ne var? bi de kurşuna dizseydi amk :)))

kanka istenmiyorsun orada.. SENİ İSTEMİYOR. hemen terk et orayı.. hemen.. bir saniye durma.
daha fazla durup ezdirme kendini!

yeni tanıştığın insana bi sus denmez. popolarını kaldırmayın böyle kişilerin.

Bende uzarim, kaba insanlara tahammülüm yok. Bu cevap evet kaba.

azcik onurun varsa bu laftan sonra mesaj atmazsın

Kıza asker arkadaşı nuhabbeti yapmışsın resmen.

Neyse muhabbetiniz iç açıcı değil ve buraya gelip yazdığına göre biraz da zoraki gidiyor gibi görünüyor.

Yasin küçük olabilir ama benden tavsiye ne yazayım diye kimseden tavsiye isteme, zaten taktik yapman gerekecekse bı hayır gelmeyecektir oradan.

yersiz espriler yapıyorsun diyen birine ayarı verip ortamdan uzaklaşırdım ben olsam. bu ne samimiyetsiz cümle yav. evlat olsa sevilmez. espriyi beğenmiyorsan komik değil dersin ki bu da görece absürd bir yanıt olduğundan karşı bir komiklik olmuş olur.
bu kadınla hayat geçmez.

Değiliz çünkü zaman geçtikçe hırpalandık örselendik savrulduk böylece şu anki halimizin şeklini aldık

@fiytfiyt Soruyu bir tık açtım. Başlıktaki hâline göre yazdıysanız özür dilerim.
Ancak ölene dek şekil almamız devam etmeyecek mi?

Bir kritik döneme kadar değişimler efektif olarak görülürken tepe noktaya erişiyoruz ve sonrasında belli bir hızla düşüş yaşanıyor. Ölene kadar değişime uğrayacağız ama hep aynı şekilde, seviyede değil.

Ben öyle olduğumuzu düşünüyorum. Kendine bir ya da birden çok benlik yaratabilirsin fakat özbenlik denilen şey var ki o değişmez sabit.

Oyle gozukuyor.

saçımızı taramayı sevmememiz dışında hiç benzemiyoruz, bambaşka insanlarız, alakamız yok.

İnadımız benzer. O yüzden genelde farklı düşündüğümüz konularda, birimiz alınan karardan memnun olmaz. Ama ben daha mantıklı tercihler yaptığım için bana haklı olmanın zevkini yaşatır çoğu zaman.

Bden yapımız epey benziyor, karakter hiç.

Hic benzemiyoruz desem yeridir

farklı insanlarız.

neredeyse hiç :)

Evet. Ozellikle belli bi yastan sonra birebir benzemeye basladik. Hatta annem anlatir atarli giderli olusun ayni benim gencligim diye.

Bi tek yeme icme zevkimiz benzemiyo ama bence bu yasadigin ortam kosullariyla alakali.

Keşke benzesem ama hiç benzemiyorum.

Hiç benzemiyoruz.

Hiçbir şekilde benzemiyoruz.

alakası yok.

Hayata bakışımız, zevklerimiz vs.yönlerden bambaşkayız. Ama kontrolcülük, kendi eliyle yapmayınca içi rahat etmeme, emanet usulüyle iş yaptıramama, titizlik gibi yönlerden giderek benzeşiyoruz.

Benzeyen olumsuz özelliklerimi törpüledim. Onun dışında pek benzer bir yönümüz yok.

Değişmeyeceğini ve hep böyle olacağını kabullenmeye çalışın.

ne zamanlar ya da hangi durumlarda bu davranışları artıyor onu fark edebildiniz mi? Eğer ettiyseniz o durumları yaratmamaya çalışın. Ayrıca kendisiyle bir defa bu konuda konuşun ve sonrasında bir şey yokmuş gibi devam edin.

Onu oyalayacak şeyler bulsanız iyi olabilir. Bir uğraşı olsun.

Annenize hediye alabilirsiniz. Kendisine çanta, kıyafet, cüzdan, eşarp, bilezik ya da ev eşyası alabilirsiniz.
Sıkça yemek yapıyorsa/örgü örüyorsa instagram ya da youtube da yaptığı yemekleri/örgüleri paylaşmasını sağlayın.
Mutfak-banyo dolaplarını yenilemesi için uğraşın. Ya boyalarla ya da yapışkan folyolarla uğraşabilir.

sadece havadan sudan konuşun. yeter ki konuşun. ilgiye ihtiyacı var belli.
konuşurken inatlaşmayın, mücadele etmeyin. akışına bırakın.
sizinle ilişkisi bu duruma sebep olabilir. belli ki bu bir günlük mesele değil. o ilişkiyi normalleştirmeye çalışın. @oodMorningTeacher dediği gibi. sadece konuşmayın beraber iş yapın. yemek, temizlik, çekmece düzenleme, eski fotoğraflara bakma.

Annene passiflora içir. Onu istemezsen kediotu kaynat içir. Güvenilir fitoterapi kaynakları bulup gevşeme ve ferhlama oluşturan çay tarifleri edin onları dene. Annen aşırı gergin ve evet ilgi istiyor. Fakat senden ilgi gördüğünde aşırı bağımlılık geliştirebilir.

Olmadı psikiyatriye götür. Nöroloji görsün önce, o sizi psikiyatriye yönlendirir. Olmadı doktora gizliden çaktırırsın durumu.

Ekleriz o zaman gider

Eklemeyip yazmayıp ne yapacaksın ki?
O da seni görür beğenir mesaj atar diye mi umacaksin.
At da olmasın

Hep aplikasyon dating için değil miydi?
Yürüyedur yiğido.

bana yazıldığında cevap falan vermiyordum açıkçası. şimdi evlendim, bilmeden hala atıyorlar yine cevap vermiyorum.
ama bekar olsam, sevgilim vs olmasa bana mesaj atan kişi tip olarak hoşuma gitse, nasıl biriymiş bakayım diye cevap verirdim herhalde. sonuçta eşimle yonja'da tanışıp evlendim :D

Cevap verebilir, mesajı görmeyebilir, görüp takmayabilir, fbook vardır ama aktif kullanmıyordur o yüzden ciddiye almayabilir falan bir sürü şey. Deneyip görürsün ancak

yaz gitsin dönerse senindir.

Facebooktan o sekil gelen mesajlar genelde fark edilmiyor, fark edilse de acikcasi cok buyuk bir kismimiz icin varos bir hareket olarak düşünüldügu icin cevaplanmiyor. Ama sansinizi denemekten zarar gelmez sanirim.

bence de varoş bir hareket ama diğer türlü 70 lerin görücü usulünü yaşamak gerekecek

Şansını dene ama şunu da unutma. Yakışıklı bile olsa tanımadığı birisine “selam” “merhaba” yazan adamların pek bir şansı olmuyor. Özellikte facebookta.

bence önce ekle. kabul ederse yürürsün.

Ortak üye olduğunuz Facebook grubu falan var mı? Ya da profilinde dikkat çeken bi şey? Hani x mekanından bir fotoğraf falan, ben de o mekandaydım şunu öutlaka deneyin, profilinize denk geldim selam vermeden geçemedim vs gibi daha dikkat çekici bi mesaj olabilir. Herhangi bir merhabaya dönmezdim sanırım ben.

turk insaninda facebook kukkanma sikligi epey dustu yalniz. Mesaj atsan bile aylar sonra gorebilir karsindaki

isim soy isim aradığında instagramda çıkıyorsa oradan yaz.

atılmaz mı
kızlar neyle eğleniyor sanıyorsun

düşündüm ama bu tarz şeylere para verecek biri değilim. ücretsiz bakabilir mi bana acaba :D

O parayı tarotçu bana verirse belki baktırırım, söylediklerine de gülerim. Fal benim için hiçbir şey ifade etmiyor.

Var ama farklı bir şekilde.

Tarot kartları çizip dizayn ediyorum şu aralar fırsat buldukça.

Dünyada fal kadar saçma (bilimsel olmadığı için) pek az şey gördüm. Gerçekten merak ediyorum: İnsanlar bu tarz şeylere nasıl eğilimli olabilir? Bu konuyu bilimsel olarak irdelemek gerekiyor.

İlgim var ama para vermem

yillar önce ismi sunduz olan bi kadına etilerde bir çorbacıda baktirmistim Tarot fali. resmen ne dediyse yaşadım uzun vadede. hala kendisini ararım. ama elimde maalesef baska bilgi yok. kadın hayatimi okumuş da farkında degilmisim.

Benim de ilgim var, yani hayatımı ona göre şekillendirecek türden bir inanç değil ama bir gün baktırmak istiyorum. Hatta tarot değil ama, geçen gün bir arkadaşım gitti falcıya, adam 1 saat boyunca anlatıyor, olağanüstü detaylı ve gerçekten yorumlar sayfasında sayısız insan adamın hayatlarıyla ilgili söylediği ive gerçekleşen şeyleri yazmış. Arkadaşım hakkında da baya nokta atışında bulundu. Merak uyandırıyor açıkçası.

3 tabi ki :D mini servetime servet katmaya bakarım.

Muhtemelen Artvin gibi bir şehirde, doğanın çepeçevre sardığı bir konumda küçük bir ev satın alırdım veya inşa ederdim. Satın alacağım tek şey bu olurdu. İstanbul'da yaşamaya devam ederdim ama büyükşehir çok üstüme geldiği zamanlarda kaçacağım bir sığınak olurdu.

Senin seçeneklerine gelirsek; boğaz görmekse olay onun için boğaz gören konumda bir evde oturmaya lüzum yok. Lüks araba kişisel olarak içinde bulunmaktan hoşlandığım bir şey değil. İyi kâr getiren işe ihtiyacım yok, kâr odaklı çalışmaktan zevk alamadım bir türlü.

burada 1 milyon liralık hesaplı bir mesaj vardı, sildim.

boğaz gören ev ve lüks araba alırdım. eve 4 verirdim, 1 milyona da 2 tane araba alırdım farklı kullanım alanları için. iş kurucak bilgi birikimim yok ama bilgi birikimi olan birini bulup yatırımla iş kurulabilir 2 milyonla. iş kurma işine çok hevesli değilim kendi işinin patronu olmak hele ki bilgi yoksa stres sinir. kafası rahat bir beyaz yaka işiyle devam edebilirim de. 1 sene çalışmam gezerim falan. iyi paraymış ya boşuna pintilik yapıp o kadar ev baktım ben tl sanıp, kafama sıçam.

@bruce 1 milyon dolar hocam, tl değil. yani yaklaşık 7 milyon. orasını karıştırdınız galiba..

zira 1 milyon dolar kullanmasını bilene çok ama çok büyük bir para dünya üzerindeki her ülke için geçerli bu. iyi kullanan adamın ömür boyu sırtı yere gelmez bence.

Oncelikle paradan para kazanmak icin varlik dagilimini nasil yapacagimi dusunur guzel bir dagilim yapardim.Sonrasinda gunluk harcamalarimi finanse edecek bir kismini 20 senelik eurobonda yatirir kuponlarla gecinirdim.Datca'da yasardim.Arabami asiri luks almam BMW 5 serisi yada audi q5 serisi bir araba alirdim.Yilin cogunu seyehatte gecirirdim.

arsa alip ev yapip satar ve isi bir sure bu sekilde devam ettiririm. her sey pesin parayla ilerleyecegi icin hizlica pafayi katlar yeterli birikim yaptiktan sonra da henuz karar veremedigim refah seviyesi yuksek bir ulkenin kucuk bir kasabasinda guzel bir ev alip al satlara oradan devam ederdim sanirim.

1 milyon dolar ile güzel bir AA oyun yapmaya çalışırdım.

1 M dolar bana hayatımın sonuna dek fazlasıyla yeter. 2 milyona güzel bi müstakil ev, 500 bine bi araba, kalanıyla da faiz, dolar, vs risksiz yatırımlar. Çok iyi bildiğim tek bir iş var, o da o parayı yatırmaya değmez. Bilmediğim işlere girersem de beni tokatlarlar.

denizin olduğu bir şehirde ormanda konforlu bir ev yaptırırdım. içine kayıt stüdyosu kurardım. yeni araba falan almazdım. para kenarda dururdu. ben müzikle edebiyatla falan ilgilenirdim, özgürce yaşardım.

yatırım için de ev vs satın alırdım sanırım. iş kurmazdım.

olur inşallah :)

bogaz goren ev ile para bitmiyor mu zaten?

özel bir şey yapmana gerek yok, muhabbet etmeye çalış

Öncelikle, çok uyumlu bir çift olacağınızı düşünüyorum. Öte yandan, ikinizin de tam olarak nereye varmaya çalıştığınızı anlamadım.

Muhabbet etme bir süre instagramdan story atarsa soru sormadan muhabbet açmayı denersin,konuşma durumuna göre hareket edersin.İkinci olarak tavsiyem beğendiğini sevdiğini bir daha kimseye söyleme özellikle sosyal medya üzerinden.

Sen bu kıza hiç yüz yüze görüştün mü? Hiç randevu alabildin mi?

Kız bildiğin kezban, ben olsam uğraşmazdim.

Bayramdan sonra çarşamba buluşucaz diye konuştuk. Bu muhabbet olmadan önce hava atacak bi durum yok ortak arkadaşımız yok tinderda tanıştık.

"beğendiysen o uğraşman lazım erkeksin biraz daha ilgi göster" filan yazan insan sonra "hesabı tabii ki erkek ödeyecek, ne münasebet" diyecek, "erkeğim beni taşıyabilmeli" diyecek, "sen beni kıskanmıyorsun, demek ki sevmiyorsun" diyecek... Abla olarak yazıyorum, durumu toparlamaya çalışmayın, yavaşça uzaklaşın.

Kaç.

Dur ya. Hemen gaza gelip anı hareket yapma. Git suyuna. Yüzyüze geldiğinde anlarsın ne olduğunu. Gaza gelip senin söylediğin 2 cümleyle kaç kurtul diyenlere inanma. Sakince flörte devam

ben sevgilimle keyifli bir şeyler yapalım ikimiz de güzel vakit geçirelim diye seks yapıyorum, aldığım zevkin büyük çoğunluğu bunu sevdiğim kadınla gerçekleştirdiğim için. ayrı şeyler değil kesinlikle.

farklı şeyler bence.

aşık olduğum kadınları anımsıyorum da hiçbiriyle cinselliğin c'si bile aklıma gelmedi. sevdiğim kadına selvi boylum al yazmalım'daki cemşit, sevmediğim kadına rocco siffredi oluyorum.

sevgi cinselliği bozar. ben böyle düşünüyorum.

Bir şeye sahip olmak, ona sahip değilken duyduğun heyecanı genel olarak "bozan" bişey zaten.

"cinsellik bahsimevzu iken sevginin hatırlanmamasına herkes sıkıntısız olumlu gözle bakıyor mu?"

Bu soruyu anlamadım. Daha doğrusu, ahir ömrüm boyunca bu formda bir cümle görmedim. Bunun bir cümle olduğundan şüpheliyim. Hareket eden herhangi bir kelime, harf görürsem emniyet güçlerini arayabilecek kadar tedirginim.

Evet farklı şeyler.
Soruyu anlamadım.
Sevgi neden cinselliği bozsun yahu. Cinsellik için sevgi gerekli olmayabilir ama sevgi varsa ohh ne ala.

Üniversitedeki tek arkadaşımla koptuk mesafe yüzünden. Yazışma araları uzamaya basladi, sonra bir baktım bir seneyi bile geçmişti son konuşma uzerinden. Ki epey de yakındık. İki taraf da adım atmayinca koptuk maalesef. Zaten mesafe girince o kopukluktan sonra normal bir ilişki kalmıyor, ne yazacağım ki diye düşünüyor insan. Ama şimdiki aklım olsa yazardım, kopmak istemezdim çünkü.

Ben de arayıp sormuyorum açıkcası canıma minnet. Girdiğim yeni çevremden arkadaşlar ediniyorum. Çevrem değişirse onları da aramam.

Lisedeki en yakın arkadaşımla bazen 6 ay konuşmadığımız oluyor ama kaldığımız yerden devam edebiliyoruz. En son 3-4 ay önce atlayıp yanına gittim, martta da o buraya geldi vs. değişiyor insandan insana.

Ya da geçen yıl sonunda zamanında çok değer verdiğim ama koptuğum insanların birkaçına ulaştım, şu an muhabbetimiz iyi olanlar var. Güzel şey bence.

sosyal medyadan takip ediyor musunuz

Ne arkadaşı? Boş işler bunlar. Lisede falan olur, oluyor ama yaş ilerleyip ev-çoluk çocuk olunca önemini yitiriyor. Dertlerin başka oluyor.

Arayıp konuşurum. Zaten çok geniş bir sosyal çevrem yok. Olanları da kaybetmek istemem açıkçası.

evet aramak lazımmış muhabbet her türlü yürüyor

valla bi arkadaş 29 yaşında 18-50 arası yapıyor. bana saplayacak diye korkuyorum.

28-38 yapıyorum ben. 33 yaşındayım.

25-35

30'ların başındayım :D

26-40

-4 +6

20 - 28

24-40

Duruma göre +-10, genelde +-5 normali.

27 yaş, kadın
28-38 yapıyordum.

güzel kızın yanındaki kız çirkin değil. güzel kız çok güzel sadece. hehe. her zaman daha güzel birileri vardır. kaptırma gibi bir durum oluyorsa takıldığı erkekler boş insanlardır.

oyun teorisine gore birileriyle birlikte olma konusunda guzel kizdan daha sanslidir :)

Mutual bir iliski. Guzel de cirkin de kendine iyi geldigi icin birbiriyle arkadaslik yapiyor.

Bu tip basit oyunlar liseden sonra bitiyor.

Üzül iyice. Limiti dolmayıncaya kadar kim ne söylerse söylesin üzüleceksin. Doya doya üzül. Sıkılıncaya kadar. Sonra kendiliğinden kabullenmiş olacaksın. Üzüntünü de kimse sorgulamaz. İstersen elbisenin düğmesine bile üzülebilirsin. Ne kimseyi ilgilendirir ne de kimse senin üzüntünü değiştirebilir.

İtü’de mi kalıyordun?

Hayır itü değil @ekaterina

@pass tespit gibi tespit.

eşyalarına bir şey olmamıştır umarım. hayatının geri kalanında seninle olacak acı bir tecrüben olmuş bence. bu tecrübeyi kullanacağın illa ki bir yer olacaktır.

özellikle üniversite bittikten sonra "çok farklı" sosyal sınıflardan insanların bir arada olabilmesini sağlayan tek şey internet. genelde internet üzerinden başlıyor o tarz ilişkiler.

Mantıklı bir mecra bulursanız bana da ulaşır mısınız? :)

Bin tane online dating uygulaması var, Twitter, Instagram var. İnsanların merhaba demeden birbirine nude attığı zamanlardan geçiyoruz. Evimde oturup sumugumu yerken bile "Cennetten düşerken canın acıdı mi? Mesajları geliyor. Ucuz, kolay tüketilir, abuk sabuk ilişkiler yaşamak dünyanın en kolay şeyi haline geldi.

şans talih kader kısmet beş kuruş :)
olacağı varsa oluyor işte..
boşluğuna denk gelir, bi deneyeyim der, hadi bu olsun der olur.
internet, iş, iş arkadaşı, sosyal ortam, hobi vs.. ortamdan ziyade denk gelmekle alakalı.

İlginc bir durum var aslinda baglantin olmayan biriyle arkadas olman zor ama sevgili olup sonra evlenmen mumkun. Yani insanlar tanimadigi birine gel aksam maci beraber izleyelim demez ama karsi cinsle tanimasa da flört edebilir.

Tekrar buluşabilene dek konuşmayın. Bu sürede daha mı mutlu olacaksınız yoksa özleşecek misiniz anlarsınız. Sonra iki senaryoda da geçerli olacak şekilde buluşup ne hissettiğinize bakarsınız. Şu süreçte ilişki yürütmek, hele ki hiç buluşmadan, gayet zor. Şimdiden peşin fikre varmak doğru değil ama süreç sizi üzüyorsa iletişim kurmayın ki daha fazla üzmeyin birbirinizi.

Su anda bir cok ilişkide sıkıntılar var. Benimki de dahil. Ustelik biz zaten uzak mesafeydik ama haftada bir gorusuyorduk. Simdi 3 aya yakin gorusemedik. Ozlem mi insani hircinlastiriyor, o insana duyulan ihtiyac mi isleri zorlaştırıyor bilmiyorum ama bu surecte karar vermek eger baska sebepler yoksa saglikli olmaz. Bir sure gorusmeyince kafami toparlarim diyorsaniz gorusmeyin.

Kesinlikle sizi uzen, rahatsiz eden bir seyi surdurmeyin, iletisimi kesin. Ama burda etken covid mi ancak bir sure yuz yuze gorusunce anlam verilebilir. O sansi da o zaman verirsiniz. Hem covid hem sevgili stresi combo sizi hasta eder

bu süreçte pek çok insan bunu yaşıyor, yalnız değilsiniz. Sizi yoruyorsa konuşmayın, mesajına cevap vermek istemiyorsanız vermeyin, gerginliğini hissediyorsanız "neyse ben yattıyorum" falan diyip geçiştirin gitsin. zaten karantinadayız, kimse kimseyi alttan almak ve idare etmek zorunda değil bence. "idare ediverdiğiniz" durumlar günün sonunda sizi daha çok üzebilir.

insanların psikolojisi iyi değil. sizinki de değil muhtemelen, onunki de. bunu hesaba katın. özlem de insanı sinirlendirir, hırçınlaştırır. haricinde belki corona ile gelen ekonomik kaygılar, eve hapsolma hissi vs vs bir çok sebep mevcut. ilişkinize güveniyorsan, ciddi bir hata yapmadıysa, karar almak için görüşmeyi bekle bence. sonra pişman olma. hem ilişkiniz yüz yüze görüşmeden tek kalemde bitecek kadar değersiz mi onu da düşün.

kimse kimseye katlanmak zorunda değil ama tahammül olmadan da ilişkiler yürümez.

Devlet kurumu ve asgari ücret kelimelerini bi arada görmek çok anlamlı gelmese de.. işe yaramaz hissetmek için daha makul gerekçeler lazım değil mi? "Onlar adalet dağıtabiliyor ama ben evde kimin ekmek alacağına dahi karar veremiyorum :/" gibi mi? Bu sence de imrenmek dediğimiz şeyin en minnoş formu değil mi?

Olur böyle şeyler.

@ıncrediblemau evet aslında hemen hemen böyle. Yani ciddi şeyler yapıyorlar. Astları var. Karar vermeleri, sorumluluk almaları gerekiyor. Bu çok iyi bişeyi isterken bile rica minnet istiyorum. Hatta bu kibarlıktan bazen sözüm dinlenmiyor yada öncelik verilmiyor. Boş hissediyorum :(

"mutlu olmak istiyorsan kıyas yapmayacaksin" der bir söz..

minnoş kalplerimizi çok dinlemeyelim. bi halta yaramıyorlar çoğu zaman.

Hah oraya gelene kadar neler yasadılar, kimlere ses etmediler, yalakalik yaptiilar bilmiyoruz. Kimlerle baglantilari var bilmiyoruz. Yatay gecislerin, askeri okullarin, unilerin nasil kazanildigini gorduk. Yansitilan kadar yansimayan var. Bir de meslek, protokol, maas basarinin kistasi mi? Degil, su sistemde hic degil. Mutluluktur basarinin kistasi, onun da rolunu iyi yapiyorlar. Protokolun ust seviyelerinden bildiriyorum: buralar bok

Ama çok yanlış yerlerden bakıyorsun kariyer mevzusuna.

bir işe yaraman gerekmiyor ki. mutlu ol yeter.

hayat bu. adaletsiz ve sürekli eksik bir şeyler varmış gibi hissettiren. her şey tamam dediğimiz noktada zaten ölmüş olacağız.

öncelikle network dediğimiz olay önemli. torpil değil kastettiğim. bir işe alım yaparken belirli bir çevren varsa, şansın artıyor. insanlar da bildikleri, en azından referanslarını tanıdıkları kişilerle çalışmak istiyor. belki bu bahsettiğin kişilerin network'leri iyidir.

onun dışında sosyal medya bu kıyaslama durumunu kötü törpülüyor maalesef. anlık bir fotoğraftan, bir durum güncellemesinden işin arka planını göremiyor ve kendimizi kötü hissedebiliyoruz.

kendimden örnek vereyim. insanlara enteresan gelen, güzel bir işim var ve terfi aldığım zaman özendiğini, yerimde olmak istediğini söyleyen insanlar oldu. ama bir bilseler, oraya gelene kadar nelerle uğraştığımı? insanın kıçından ter damlıyor yeminle. sana iş yıkan, vasıfsız, tembel yöneticiler mi ararsın? mesai sonrasında akşam eve geldiğinde çalışmaya devam etmek mi? yeterli çalışan olmadığı için 3 kişilik işe bakmak mı? hepsini yaşadım. ama insanların gördüğü ve bildiği, linkedin'de güncellediğim o terfiydi. diyeceğim o ki, kıyas yapma. işin arka planında neler olduğu asla bilinmez.

ben emmemişim. yani annemin sütü geliyormuş da nedense ben emmiyormuşum, annem bayağı acı çekmiş. kesinlikle şefkat gören çocuktum. annem aşırı korumacıydı bana karşı. ve annemle hiç anlaşamazdık, hala da anlaşamayız. ama kafalarımız çok farklı çalıştığı için, bambaşka bakışlarımız olduğu için anlaşamıyoruz. üniversiteye başlarken ayrıldım yanından. şimdi uzaktan daha iyiyiz. yaşım ilerledikçe idare etmeyi öğrendim. annemden başka kimsem kalmadı, annem benim her şeyim (ben de onun), ama birimiz çıldırmadan en fazla 10 gün aynı evde durabiliyoruz.

edit: 3 yaşına kadar emseydim de ilişkimiz aynı olurdu bence.

engin gectan insan olmak kitabında yanilmiyorsam bununla ilgili bi bolum vardi, amerikada bir donem anneler cocuklarini emzirmemiş modaymış falan neyse sonra yollar sonra o cocuklar büyüyünce onlarla ilgili bi araştırma yapilmisti hatirladigim kadarıyla.

Ben alti ay kardesim iki bucuk sene emmis. İkimizde duskunuzdur anneme ama onun bagliligi bambaska.

Binerim. Acildigi anda binerim hatta

Onumuzdeki yaza kadar ucaga binmem, o zaman da duruma bakip mevcut vakalara gore karar veririm.

Tatil amaçlı değil ama bu yaz 3200 km’lik mesafede bir yere gitmem lazım. Uçakla gitmek daha güvenli olacak gibi. Gerçi hangarlarda beklemiş uçaklarla nasıl olacak bilmiyorum. Umarım ölmem.

Geçen yıldan planlanmış Temmuz sonu turumuz var. Bekliyoruz. Eğer seyahat yasağı kalkarsa aynen devam edeceğiz tura.

binerim. hem iş sebepli gitmem gerekecek hem ailem başka şehirde uçaksız 12 saat çekemem o yolu.

Aynen binecegim, fiyatlar yuzunden muhtemelen eskisi kadar cok olmayacak.

Temmuz sonu icin ilk ucus biletlerimi aldim.
Binmeyi planliyorum ucuslar iptal olmazsa.

Ben uçaklar bu salgın sebebiyle uzun süre bekledi diye binmeyeceğim. Yurtiçinde bir yere gitme durumum olursa karayoluyka giderim.

ABD de yüzlerce uçak çölde hurdaya çıkarıldı. Belli bir süre kullanılmayan uçak uçuş kabiliyetini yitiriyor. ABD ve Avrupa uçakları hurdaya çıkarırken, tr de yetkililer tv ye çıkıp uçaklarımıza çok iyi bakıyoruz diyor. Selam ve dua ile yönetilen bir firmanın uçaklarına binemem açıkçası. Epey de korkuyorum uçak kazaları yaşanmasına bu yaz.

Haftada en az 2 uçuş yapan biri olarak cevabım --> kesinlikle hayır.

eylülde norveç'e gideceğim. çok sorun olacağını düşünmüyorum

Hayir asla ucaga binmem. Toplu tasima bu yil benim icin bitmistir.

Arabayla Danimarka´ya gidip bisiklet turu da yapabilirim. Bisikletle güney Almanya´ya ya da Avusturya´ya da gidebilirim. Sinirlar acildi nasil olsa, o yetiyor benim icin.

yaptıklarımdan pişman değilim, akılım hala yapmadıklarımda. Gelmiyor.

Utanç verici anı yaşadığım günün akşamı hariç hiç gelmedi, normalde de gece de.

Yok. Çünk değiştiremeyeceğim şeyleri tekrar tekrar düşünüp kendime eziyet etmek istemiyorum artık.

Salgından dolayı sosyallik azalınca sık sık gelmeye başladı. Hatta bazen yaptığım yanlışlar aklıma geliyor kendi kendime üzülüyorum. Yanlış dediğim de beş yıl önce olan bir şey mesela. Yeniden sosyalleşince geçer umarım.

arada bir geliyor. üzerinde çok düşünmem gelince de.

gün içinde de geliyor bazen

eskiden sürekli aklıma gelirdi ve tekrar tekrar utanırdım. artık olmuyor

geliyor. bazen hiç bazen aşırı.

Sevdiklerimle sabah Whatsapp'tan bayramlaşıp,sonra üç tane kitaplık almıştım onları kuracağım. Kitaplarımı düzenleyeceğim. Balkona çıkarım sonra herhalde

Evdeyim. Şu sürekli ''bayram oldu, yalnız ne yapacağım'', ''cumhuriyet'in ilanı geldi, özel ne yapsam'', ''sevgililer günü geldi ama ben yalnızım'', ''yaz geldi, tüm tatili evde geçireceğim ve bu çok korkunç'' diyenleri pek anlamıyorum. Evdeyim işte, illa özel bir şey yapmaya gerek yok.

2 aydır tek başıma evde olduğum için..

hayatımın en güzel yılbaşı, dvdciden yılbaşı temalı 3 tane film alıp saat 20:00'den 02:00'lere kadar takıldığım tek kişilik kyk yurdu bilgisayar odasındaydı. filmlerden biri tom hanks'indi.

netflix'ten devam yani. vikings'te, spoiler__>> gemilerin karadan yürütüldüğü bölümdeyim. bakalım, ragnar'ın abisi şok olcak büyük ihtimalle.

zaten 2 ayı yalnız geçirmiyor muyuz ya? hafta sonları 2 aydır ne yapıyorsan onu yapıcam. ilk defa bir bayramı aile ve akrabalarım olmadan geçireceğim için heyecanlıyım ama keşke bunu evde tıkılı kalarak yapmak zorunda olmasaydım diyorum.

Çalışcam. 4 gün az bile gelcek ama yetişir umarım.

Kardo şu anda eksiden başlamışsın yani instagramdan niyetini belli etmiş kartlarını oynamışsın.
Çok fazla muhabbete girmeden ilgi çekecek şekilde bir buluşma ayarla en kısa zamanda diğer türlü artıya çıkamazsın.

bence yine selam yaz napiyosun vs vs diye. bi iki kere konusmayi sen baslat. durumu anlarsin zatem

Öncelikle kıza yazarken "felan" yazma, çünkü bir kadının en rahatsız olduğu kelime bu olabilir hele ki erkekten geliyorsa.

Komikli bir video haber vs. bulup at, eğer muhabbet ilerlesin istiyorsa yazar istemiyorsa ahaha hihi çok komikmiş vs. gibi 1-2 cümleyle savuşturur sen de anlamış olursun.

2 ay genel ilişki süreniz mi? öyle olduğunu düşünerek cevap veriyorum. benim 3 yıllık çok güzel giden bir ilişkim olmuştu, ayrılık sonrası unutmam epey zaman aldı. 2-3 aylık da çok güzel bir ilişkim oldu ama unutmam çok kolay oldu. bence yüksek ihtimalle bitti, devam etse bile bitecek gibi duruyor.

bitti. ayrılma bahanelerinin hepsi yalan. sadece ayrılmak istemiş. ya daha iyisini bulmuştur ya da eskilerine dönecektir. zaten eski sevgiililerini özlemle anlatıyorsa sana saygısı kalmamıştır. bırak gitsin, kesinlikle iletişim kurmaya çalışma.

oouv hocam bu nedir. yeri gelince herkes ölçüp tartacak elbet. söylenilecek şey var söylenilmeyecek şey var. sizin unutmanızdan çok onun unutturması gerekiyordu. zeytinyağı gibi üste çıkmaya çalışan bir birey gördüm sizin karşınızda.

o size iyi hissettirmemiş ? nasıl size "iyi hissettirmiyorsun" diye biliyor ?

bitti hocam. belki de sizi süründürmek istiyor bilemeyiz. tekrar olsa bile, fedakarlık yapan, bir şeylerden ödün veren taraf siz olacaksınız.

tepkilerinizi belli ettiğiniz iyi olmuş.

ohoooo çoktan bitmiş de senin yeni haberin olmuş aslında. demek ki ufak belirtileri gözden kaçırmışsın tecrübe olur.

Ben anlamadım niye sen onu kararından vazgeçirmeye çalışıyorsun? Belli ki aklı hâlâ eskilerinde. Siktir git deyip hayatına devam et. Ucuz yırtmışsın.

Arama, o seni arayıp devam edelim mi derse de devam etmemeni tavsiye ederim.

özlemle eski sevgilisini konuşuyorsa yol ver hocam, ilgi meraklısı insanları sevmem, en değerli varlık sensin, bunu bil, 3-4 ay ciddi bir bir ilişki için yeterli değil zaten. ileride yaşayacağın çoğu kötü anının setini çekiyorsun şu an. hatta yapacağın en iyi hamle birini bulmak olmalı. Güçlü olmak, ayakta kalmak gerekli, hayatta hayatında biri olsa da olmasa sa tek tabancasın, bunu unutma! kimse seni senin kadar anlamayacak ve için kan ağladığında senin yanında olmayacak! kazık yeme ihtimalini göze almaktansa varsın kazık atan ol en fazla kulağın çınlar...

Önüne bak hafız. Dönse bile olmaz. Bazen olmuyor.

Ararsan, mesaj neyin atarsan kesinlikle biter. Sakın.

Bitmiş ama başka şeylerde varmış bahane olmuş yoluna bak

(bkz: alfa dul)

sen zaten birlikte olduğunu sanmışsın. kendi haline bırak, uzaklaş.

Instagram'da yer alan bazı çekilişlerde hesapların gizli değil açık olması gerekiyor. Bu kadar basit bir nedeni olabilir, pekte kafaya takılacak bir olayı yok.

Çok stalklama insanları kafayı yersin

çok basit sebepleri olabilir +1 derin anlamlar aramak, hatta bunu senin için yaptığını düşünmek falan çok yersiz.

Baktığım kişiler kim olduğumu bile bilmiyordur tanıyor olabilirsin kısmında sürekli çıkan isimler var kimi ilkokuldan kimini hiç tanımıyorum bile bikaç kere denk gelince dikkat etmeye başladım

Teşekkürler cevaplara

savaş filmi falan izliyorum, özellikle 2. dünya savaşı filmleri fury, inglorious bastards, dunkirk, vb.. ve WWII belgeselleri

nedense iyi geliyor :)

Önce tükenmişlik yerine burnout kullandığın için teşekkür ederim. Ordan oraya zıplaya zıplaya öğrendim ne olduğunu. Yaklaşık üç senedir bu durumdayım ve kendimi bu durumdan çıkartmak için planlar yapıyorum değişik yollar deniyorum ama olmuyor. Sürekli bu meslekten kurtulacağım benlik değil, ben böyle yaşamaya devam edemem diyorum. Bu pandemi bana yaradı istikrarlı olduğum ve hızlı yol katettiğimi farkettiğim bir uğraşım oldu. Hem yollardır da kararını alıp vakitsizlik ve parasızlıktan yapamadığım bir şeydi olacak gibi. Hatta iş bile bağladım gibi bir şey. Bakalım.

yan proje falan geliştiriyorum ben, en olmadı istifa ediyorum.

evlilik <25

çocuk <30

erken evlenmis

e: <30
k: <25

erken anne/baba olmus

e: <27
k: <22

Kadın için evlilik < 30
Erkek için < 35

Çocuklu kısmı şimdiye kadar hiç düşünmemiştim.

evlilik için de çocuk için de 25 ve daha az ise.

iki cins için de 25'ten küçük erken evlilik
çocuk da 25'ten küçük erken

evlilik 30
cocuk 32

Evlilik 28 çocuk 30

dolaylı heteroseksüellik sanırım bu oluyor

nE ? Googleladım ama bulamadım böyle bişey :D @nahtoderfahrung

kadın olarak bir erkekle ilişki yaşasaydı hoşlansaydı duygusal olarak etkilenseydi bu hetero bir ilişki olacaktı

cinsiyet kimliği kadın değil erkek fakat cinsel yönelimi yine erkeklere

böylece erkek cinsiyet kimliğinde gay bir ilişki yaşamayı istiyor yaşıyor

anahtar kelimeler olarak cinsiyet kimliği, cinsel yönelim kavramlarını internetten araştırırsan açıklayan makaleler videolar bulabilirsin

@freebird5406_2 tabi çok değişik cinsel yönelimler olabilir de benim bildiğim bu cinsiyet değiştirme ameliyatlarında çok sıkı kurallar var ve kurallardan birisi de bu diye biliyordum.

bence erkek olarak erkeklerle ilişki kurma eğiliminde. iç güdüleri o yönde yani.
kadın olarak değil, erkek olarak erkeklerle ilişki kurmak istiyor.
evet gay, gay ama; kadın gay değil erkek gay
benim anladığım bu.

öyle bir kriter var mı bilmiyorum ama. düşününce ikisi bir birinden farklı olabilir. hemoseksüellik/biseksüellik ya da kime cinsel istek duyduğunuz ile nası hissettiğiniz farklı olsa gerek.

kendini kadın olarak değil erkek olarak hissediyor. ama cinsel olarak erkeklerden hoşlanıyor. ben bir gariplik göremedim.

Kadin vucudundaki hali kadinlardan hoslandigi icin erkek olmuyor zaten. Atanmis cinsiyeti kadin ama kendisini erkek olarak hissediyor. Erkek olarak da erkeklerden hoslaniyor

Cinsiyet değişikliğini cinsel tercihe bağladığınızdan karışıyor. Yani kişi kendini erkek hissettiğinden cinsiyetini değiştiriyor, bunun erkeklerden hoşlanmasıyla ilgisi yok.

Cinsel kimlik ve cinsel yönelim farkını araştırabilirsiniz belki bu sorulara cevap bulabilmek için. Kendini kadın ya da erkek olarak hissedip bedenin de bununla uyumlu olmasını istemek başka bir şey. Hangi cinsiyete ilgi duyacağınız kendi cinsiyetinizden bağımsız olarak farklı bir şey.

hemcinsinden hoşlanmak farklı, kendini karşı cins gibi hissetmek farklı. neden bunu algılamak bu kadar zor?

Bu işleri çok karıştırdılar. Binary ken iyiydi.

etken ve edilgen olma durumu var cinsellikte biz bunları s kelimesi ile söylüyoruz hakaret olarak küfürlerimizde yer alıyor, buradan yola çıkarak kadınken hissettiği başka erkekken başka.

birde aynadaki görüntü durumu var, kendisini erkek olarak gördüğü için göğüsleri ve diğer organları ona yabancı geliyor, sanki onun bedenine ait değilmiş gibi. bir sabah uyandığında bedeninde bir şeyin eksik olduğunu düşün, misalen kolların yok, ne kadar çok yabancılık çekersin buna öyle değil mi? bu kişilerde benzer şekilde bedenlerine yabancılık çekiyorlar falan.

eskiden espri olsun diye ileride kadın olacam sonrada lezbiyen olacağım falan diye kendimle dalga (yalnızlık falan) geçiyordum, öğrendim ki böyle bir şey varmış, bıraktım bu şekilde esprili gelmemeye başladı.

Tüm Türkiye arkanda, gittiği kadar devm et. Böyle bir durumda 3. Hepsini alır götürür zaten.

İkisiyle devam yolda biriyle yolların bir şekilde ayrılır

yara bandını nasıl çekersin? ben cart diye çekerim.

eğer seni uzaklaştırdıklarını düşünüyorsan kibarca çok yoğunum artık bu işi yapamayacağım kusura bakmayın mesajı at gruba.

sonra senin dedikodun döner öteki grupta biraz ondan sonra unutur giderler.

meraktan soruyorum iş ya da okul arkadaşı grubu mu bu arkadaş grubu dediğiniz?

bir anda yapma taraftarı değilim. önce ne yapacağını planla sonra adım gerçekleştir.
önce geç yazmaya/cevaplamaya başla. sonra da gruptan "çok yoğunum, takip edemiyorum, sessize almaktansa gruptan çıkayım, işler hafifleyince dönerim" diyip mesafeyi aç.
ya da o noktaya yakınsan hemen yap.
daha sonra dozu artırırsın. başka şeylerle meşgul ol. ve gerçekçi olalım; zaten kısa bir süre sonra tamamen kopmuş olacaksınız, bu ortamın kimseye ne bir faydası var ne de anlamı. o yüzden süründürmemek lazım. yolları ayır

istiyorsan yaparsın, istemiyorsan yapmazsın. doğrudan söyle, çok ince düşünme.

Ben çok dan dan söyleyen biriyim.

Yapmamı bekledikleri sürenin sonuna kadar beklerim. Ne oldu bizim iş dediklerinde de yeni kankalarınızla beraber yaparsınız artık. Madem çok da mikinizde değilim yeni işçi arı bulun derim.

İnsanlara direk sokup sokup çıkarıyorum lafı ben. Bana dert olacağına ona dert oluyor.

Dümdüz söyle.

sen onların arkadaşlığına ne kadar muhtaçsın? asıl cevaplanması gereken soru bu. buna vereceğin yanıta göre ya gemileri yakarsın, ya da o grubun bir parçası olmak için ödün vermeye devam edersin. kendi ilkelerimi çiğnediğim bir iki kişi olmuştur bu hayatta, o bile insanın kendine olan saygı ve sevgisine zarar veriyor.

Dürüst olmak gerekirse açıkça dışlanmışsın ama seni kullanmaktan da çekinmiyorlar. Kötülük bu. Ben kötülüğe iyilikle cevap vermem dersen o işi batır ya da hiç yapma ama bunu da onlara bildirme ki biraz sıkıntıya girsinler. Yok ben yapamam dersen güzelce siz yolunuza ben yoluma konuşması yapabilirsin ama muhtemelen seni suçlarlar üstüne gereksiz tartışma olur. Sessizce her yerden engellemek vs. de çözüm olabilir.

Kaba bir şekilde değil ama açıkça söyle. ''Artık yapmak istemiyorum, bu işi bırakıyorum'' vb. olabilir. Kaba söylersen uzar gider bu mevzu bence.

gay olabilir. dikkatli ol

Al karşına anlat. Madem şiirsel bir insanmış, "Hazır karantinadayken bir süre kendi kendime kalmak, kendimi dinlemek istiyorum. Sürekli iletişimde olmak beni yoruyor. Eminim anlarsın," falan de.

kobuzchu kiz+1 kendi silahiyla vurmak en dogrusu bence de. empati yaptirirsan bi sure rahat verecektir.

arkadaşın benim hayatımın bir bölümüne çok benziyor. o yıllara baktığımda benim titreyip kendime gelmeme vesile olacak soğuk ve sert müdahalelere ihtiyacım olduğunu görüyorum. hiç alttan alma onu bir şeylere yönlendir. sevgili olur, hobi, iş vb. bir şey olur. yapacağın şeylerle arkadaşının kaderini değiştirebilirsin.

tabu +1 Arkadaşını başka birşeylere yönlendir.

İşte bu yüzden işini bilenler 4S kuralını uyguluyor ya. Bu çocuk gibiler hep mevzudan çok uzak yaşıyor. Sana tavsiyem kendisini sana karşı daha fazla doldurmadan çek karşına "bizden olmaz" de. :)

Ben 32 yasındayım, bana da hala gelmedi. Hatta gelmeyeceğini düşünüyorum. Güzel bir his olduğuna eminim ama kendim hamilelik, emzirme vs gibi süreçleri yaşamak istemem. Gün gelir de şartlar uygun olursa evlat edinmeye sıcak bakabilirim. Anne değilim ama cevap verdim:)

Ben 28 yaşındayım bende hiç çocuğum olsun gibi bir duyguya sahip olmadım. Bazı çocuk fotoğrafları hoşuma gidiyor ama hiç bir zaman bende çocuk yapmak istiyorum demedim. Ayrıca daha önce hiç ilişkim de olmadı ama sebebin bu olduğunu da düşünmüyorum.

31 yaşındayım , uzun yıllardır bir ilişkim var. çocuk sahibi olma hayalim hiç olmadı, ve hemen hemen bütün arkadaşlarım ya hamile ya da çocuklar var.

çocukları çok seviyorum bebeklerle oynaması çok keyifli geliyor, beni gerçekten çok mutlu ediyor ama bir çocuk sahibi olmayı istemiyorum. o kadar fedakarlık, özveri, maddi ve manevi harcama yükünü omuzlamak istemiyorum.

o "gelmedi" diyenlerin çoğu hayvan besliyor. bir yerden çıkıyor illaki.

30 olmak üzereyim 2 senedir evliyim ama ben de hiçbir zaman istemedim, gelmiyor o biyolojik saat. Üstelik korkuyorum ya olursa naparım diye.

Sanırım henüz kendi hayatımı garanti görmediğim için isteyemiyorum. Devlet memuru olsaydım isterdim heralde :)
Çocuklarla bi problemim yok aslında, yeğenlerimle sürekli bir aradayız mesela, gayet iyi bakabiliyorum. Ama kendi çocuğum olmasına hiç ihtiyaç hissetmiyorum, böyle bi arzum yok.

Biri güzel yazmış. Çocuk istemeyenler hayvan besliyor. Ne çocukla oluyor ne de çocuksuz. Ama çocukla daha güzel. Evet bizde var. 1 tane olsun. Mutlaka.

31 yasindayim 1 yildir evliyim bana da gelmedi. Kedi alalim istegi geliyor arada, onu bile nasil bakariz butun gun ikimiz de çalışırken diye vazgeçiyoruz.

32 yaşında evlendim. Öldüm bittim çocuksever olmadım ama çocuğum olsun istedim. Hatta itiraf edeyim, bazen öyle umutsuz hissediyordum ki samimi bir arkadaşıma çıtlatayım, anlaşmalı evlenir, anlaşmalı boşanırız diye bile düşünmüştüm. Şükür gerek kalmadı. Aşık olup evlendim. 2 de kızım var. İyi ki olmuş.
Benimkiler için "hormonlar istedi" diyebiliriz.

anaç biri değilim ve rahatıma düşkünüm ama buna rağmen hep bi çocuk isteğim oldu. bebekleri ve çocukları çok seviyorum, kendim de çocuk sahibi olmak istiyordum. 29 yaşımda da anne oldum.

Bir bocalama dönemi oluyor. So taşında ise davranışlarin belirler. Kontrolü ele almaya çalışabilirsin. Bunun için hobiyle ilgilenmek ye i bir şey öğrenmek mevcut bilgileri geliştirmek gibi şeyler olabilir. Yapmak kolay değildir. Ben pek başaramadım mesela.

Salgın döneminde işten çıkarmalar yasaktı diye biliyodum. Neden çıkarıldınız bununla ilgili şikayette bulunabilirsiniz. Tazminat hakkınızı ve işsizlik maaşı alabiliyorsanız başvuruda bulunun. Kenarda durup olanı biteni seyretmekle insanın eline bi şey geçmiyo kolları sıvayıp harekete geçmek lazım.

Kişisel gelişim ile kriz sonrası daha iyi bir iş bulma icin hazırlık. Film, dizi, kitap, spor.

İşten çıkarılma sonrası bunalıma girmenin esas sebebi çevrendeki insanlar.
Bizim çocuk gül gibi işinden oldu diye yaygara yapan annen,
Nasihat etmek için tetikte bekleyen baban,
İşten çıkarıldığın için senin başarısız algılayan arkadaşların,
Artık çalışmadığın için senden soğuyan (aslında hiç sevmeyen ama bunu bahane eden) sığ sevgilin.
Aylarca kuyunu kazıp sonunda seni işten attırmayı başaran ve arkandan kıs kıs gülen eski iş arkadaşların.
Seni çıkarıp yerine manitasını almak için aslında baştan beri sana tuzak kuran eski patronun.


İşten çıkarılma sonrası bunalımın etrafındaki insanlarla ilgilidir. İş dediğin şey tek başına bir kontrat ve maaş kartından ibarettir. Kontratın sürebilir de bitebilir de. Hayatı çekilmez kılan şey insanlardır.

Seni dandik bir bordrodan ibaret gören herkesi hayatından çıkar. Bu kişiler sana akıl vermeye kalkan öz annen ya da öz babansa bile bunların ağzının payını ver. Hiçbirisi senden daha akıllı, üstün ya da başarılı değil.
Mobbing denen şey, bu insanlar yüzünden var.

Sorun sizde olmayabilir. İnsanlar belirli bir yaştan sonra tanıştıkları kişilerle çok yakın olamıyorlar, sık iletişim kurmuyorlar. İş değişimi, il değişimi, evlenme, depresyon vb de aradaki bağları zayıflatıp koparabiliyor.
Kimse açıkça "bundan sonra görüşmeyelim" demedikçe iletişimi net bir şekilde sonlandırmış olmaz.
Değer verdiğiniz insanlar arayıp sormasa da siz arada hal hatır sorun.

eğlenceli değilsindir.

Sorun sizde değil bence çünkü benimde başıma geliyor ve genelde beni sarmayan insanlarla bende konuşmuyorum onlar da çok konuşmuyor benim konuşmamamın sebebi paylaşabileceğim bişeyin olmaması ve onların da benim yaptığım başardığım yada konuşmak istediğim alanlarda yetkin ve bilgili olmamaları bu sebepten muhabbet dönmüyor en basidi çevremde oyun oynayan biri bile yok yani girer eğlenir muhabbet edersin öyle bile yok yani ..

Senden elektrik almıyorlar, sohbetin çekici gelmiyor yada yaptığın konuştuğun şeyler insanları senden uzaklaştırıyor. Ofis de biri vardı erkek erkeğe ne konuşursak kadınlara yalakalık olsun diye anlatıyor tabi böyle olunca kimse onunla öğlen yemeğe aksam iş çıkışı yada hafta sonu etkinliklere çağırmıyor neden? Kimse sözlesmedi dislamadi ama arkadaşlık yapmak istemiyor.

Bir değil bir çok iş okul sosyal çevreniniz de durum böyleyse sorun sizde kendinizi kandırmayın. Samimi olun gerekirse samimi insanlardan nerde hata yaptığınızı yada onlara ters gelen şeyleri izah etmesini isteyin.

Örneğin iş çevresi; bir kaç kişi var, katiyen yardımcı olmak gibi dertleri yok, ben herkese seve seve yardımcı olurum nazım herkese geçer, onlar bana kiyak gecer bazen , bazende ben onlara hep samimiyet yardımcı olma bunlar sosyalleşme ile geliyor ve iş okul yaşamı dışına taşıyor.


Tavsiyem dışardan birinin tavsiyesi sizi tanıyan. Bıçak sırtı gibi bütün çevren senden kaçamaz.

bir arkadaşım vardı. ortak arkadaşlarımız çok. hemcinsim. hastalandı, hastaneye ziyaretine gittim. doğumgününde sürpriz olsun diye işyerine hediye yolladım. bir dönem beraber çalışmıştık. arkadaş ortamlarında muhabbet fena olmuyordu.
neyse, bir gün beraber akşam cafede oturduk. aya bayılazaam, hiç konuşacak şey bulamadık. durup durup "ee nası gidiyor yaa" falan dedik, tanıdığımız insanlar hakkında konuştuk ve kimse kalmadı. bunaldık.
ama ortak arkadaşlarımız olduğunda gayet iyi gidiyordu muhabbet. ikimiz yalnız olduğumuzda konu bulamadık.

o gun anladım durumu. samimi arkadaş olmak için çok nedenimiz vardı ama sarmadı muhabbetimiz. neden hâlâ bilmiyorum.

bunun yanında, samimi arkadaş olmak, yani başına bir şey geldiğinde anlatmak için o kişiyi aramak isteme seviyesine gelmek zor. işyerinde selamlaştığım, odama geldiğinde kahve ısmarladığım çok kişi var. ama iş arkadaşı olup da sonradan samimi olduğum kişi çok azdır. iş, kurs, sosyal ortamlar falan, hepsinden 1-2 kişi anca dost oluyor.

birçok kişiye telefon numaranı vermişsindir, bazılarıyla konuşmuşsundur, ama konuşmayı ilerletmek için apayrı bir sinerji gerekiyor. aşk gibi bu, arkadaşlık da nedensiz şeylere bağlı. ne insanlarla karşılaşırsın, şartlar uygundur, ama aşık olamazsın, o hesap.
hayat, insanları eleyerek, birilerini daha ön plana koyarak devam ediyor. ama senin unuttuğun insanlar kötü demek değil. birileri seni aramayı unutuyorsa bu da seni kötü kılmıyor. uyuşmamak. tam nedeni bu. seni arama ihtiyacı hissetmemelerinin sebebi belki de yok. bu sebepsizlik varsa, samimi olamazsın zaten.

bütün bunların yanında, şu an bile kapısını çalıp içeri girebileceğim samimiyette olduğum kişileri düşünüyorum da, mesela en samimi dostlarımdan biri ile, tesadüfen tanıştık. iş için sadece bir imzası gerekiyordu, gittim, ayak üstü konuştuk. birden ısındık. kardeşim gibidir. neden onunla bu kadar samimi olduk? ortak noktalarımız mı çoktu? hayır. hayatlarımız birbirine çok benzemiyor bile. ama bunun da mantıklı bir sebebi yok.

hasılı, hayat ilerliyor ve birileri geride kalıyor, birileri seninle yanyana gidiyor.

yavaş yavaş soğutuyorlar kısa cevapla vs. diyorsan o zaman seninle arkadaşlık yapmaktan artık zevk almıyorlar denebilir.
ya da; aniden sonlandırmak derken, bişey diyorsun cevap vermiyorlar mı? o zaman senden "kaçmaları" için bir sebepleri olmalı, bunu sadece ilgi çekici olmamakla açıklayamayız bence.

insanlarla sohbeti kesmek için kırıcı olmalarına gerek yok. aksine, özellikle sohbet etmekten keyif alınanlar haricindekilerle sohbet edilmemesi normal olan bence. senin sohbetinden, arkadaşlığından keyif almıyorlar muhtemelen. ya da kendinle ilgili fark edemediğin bir "garipliğin" olabilir, bunu o konuşmayı kesenlere sorabilirsen daha gerçek cevaplar alırsın muhtemelen.

ben o sohbeti kesen tarafta oluyorum genelde, birileriyle düzenli bir arkadaşlık ilişkisi yürütmek kolay bişey değil bence. yürütebildiğim arkadaşlarımla olan iletişim şeklim ise 1 ay konuşmayıp konuşacak bir şey olunca konuşmak ya da buluşmak üzerine. bazıları ise sürekli konuşmak istiyor, o tiplerle çok arkadaş olamıyorum. var öyle bir tane mesela, onun en yakın arkadaşı benim ve konuşmayı paylaşmayı çok seven bir tip; çoğu zaman darlanıyorum. çok sevdiğim bir insan olmasa senin başına gelen gibi pat diye kesmiştim iletişimi. onun da bana bir zararı kötülü yok, aksine yardımseverdir ve vakit geçirmeyi de severim. ama her zaman ya da her şartta değil. sen de böyleysen ve seni de "çekmek" istemiyorlarsa ve bunu yüzüne söylemek istemiyorlarsa pat diye kesiyor olabilirler görüşmeyi.

bana da oluyor bu tabii. hatta biri vardı duyurudan, güzel sohbet ediyorduk. bir gün mesajıma cevap vermedi, ben de üstelemedim. sonra o da bi daha yazmadı. 1,5 sene falan konuşmadık bi daha. sonra geçenlerde yine mesaj attı buradan, yine sohbet ettik kaldığımız yerden -ki gayet keyifliydi, özlemişim konuşmayı demişti- 3-5 gün konuştuk, sonra yine cevap atmadı. ben mesela empati yapabiliyorum o insanla, benimle ilgili ya da kendiyle ilgili olması fark etmiyor, canı konuşmak istemiyor demek ki diyorum.

hatta bana şey oluyor, bazen bu cevap vermeme durumu geçici oluyor, sonra konuşmak istiyorsun; bakıyorsun 10 gün olmuş. utanıyor insan bir daha yazmaya, böyle kopup giden ama aslında konuşsak iyi olurdu dediğim arkadaşlarım da var. bunun çok kibarca bir hareket olmadığını biliyorum ama yeri geliyor kimseyle konuşmak istemiyorsun, yeri geliyor o insan sana resmen "batıyor".

ganbatte +1 birebir katiliyorum. Genelde diyalogu kesen tarafim.

Buraya yazmadığın ek bişiler olabilir mi?

Mesela fazla pasif misin? Fazla mı kontrolcüsün? Belki de biraz kıskançık hissediyordur karşı taraf. Durduk yere insanlar iletişimi kesmez yoksa :)

superfluid, çevreden cevreye değişiyor yukarda bir arkadaşın bahsettiği gibi. bu durumla daha çok karşılaştığım grup dinamiklerine göre biraz mesafeli kalıyorum ve beklentileri aksi yönde anlaşılan. çözebildiğim kadarıyla durum bu :)

@bez çanta o zaman etrafındaki insanları bi gözden geçir, çok çıkarcı bi kesim gibi gözüküyor öyleyse :) Her zaman doğru insanlar etrafımızda olmuyor maalesef. Bazen de bizim kalkıp gidip arayıp bulmamız gerekiyor, bilmiyorum o çabada mısın ama :)

Valla ben geçmişte yaşamıyorum, özlemiyorum da. Ama bunu yaptığım(ya da yapmadığım mı deseydim bilemedim) için ekstra mutlu da değilim. Normalim yani.

geçmişi özlemiyorum, geçmişte yaşamıyorum da. mutlu muyum onu da bilmiyorum ama mutsuz olmadığımı biliyorum. geçmişe sürekli özlem duyan arkadaşlarım oldu, burada onlar üzerinden analiz kasmayacam ama hepsinin ortak özelliği hedefi hayali olmayan bişeyler üretmeyen insanlar olmalarıydı. adam haliyle eskiyi sorumluluğu olmayan yılları özlüyor. aslında özlem de değil bu bir çeşit rahatı arama dürtüsü.

hahaha özlemiyorum çünkü geçmişimde özlenecek bi şey yok..

Normal hissediyorum +1 bir de geçmişi bir bütün olarak değil de parçalı düşünüyorum. Mesela kalabalık bir arkadaş grubuna sahip olduğum sürekli gülüp eğlendiğim günleri aklıma gelince özlüyorum tabii ki. Ama bu aklıma nadir gelir. Bunun depresyonla alakası olduğunu düşünmüyorum.

ben geçmişe özlem duymuyorum cünkü korkunçtu. geçmişi düşünüp depresyona girmiştim. depresyondan çıktım ama hala geçmişim beni üzüyor ve mutsuz ediyor.

ben geleceği de çok düşünüyorum, hiç umutlu da değilim.

hiç mutlu değilim ya ben.

Gecmisi hic ozlemiyorum su an da mutlu degilim. Gelecegi de düşünmüyorum. Anlik mutsuzlugumu yasiyorum.

geçmişi özlemek, geçmişte yaşamak değil belki ama geçmişin sende yaşaması var.

Yok la normal ses işte.

bu senin ses kaydın sanırım. ben bir anormallik göremedim ama konu sesin değil onu nasıl kullandığın gibi.

do re mi fa sol la si falan şeklinde bir kayıt yapıp gönderir misin? sesin inceyse kadın sesine yakın bir sonuç almalıyız. ama bana sesin tenor ile bariton arasında gibi geldi. o yüzden daha detaylı kayda ihtiyaç var.

youtube da aratırsan konuyla ilgili örnek videolar var.

edit: bence tenör değilsin. bariton gibi duruyor. normal yani.

Ses tonun degil de konusma seklin belki. O da illa bir sey bulmaya calisirsak. Ozellikle yilanlar diyisin.

Ama tiksinme falan yok niye olsun hem, normal erkek sesi iste.

telefon ya da kayıt kısmını bilmiyorum fakat başkaları sesimizi nasıl duyuyor diye öğrenmek için şöyle bir yöntem var, buna göre ses yüksekliğini tonlama çalışabilirsin istersen

youtu.be

sesin normal de konuşma tarzın biraz şey. mesela ''yılanlar'' derken o r harfini o kadar bastırınca fatih ürek'imsi bir hava oluşuyor açık söylemek gerekirse. bu tarz konuşan onur özdemir var, adamın sesi normal ama böyle konuştuğu için garip bulanlar oluyor falan. çok kafaya takılacak bir şey değil yani iki cümle söylesen kimsenin dikkatini çekmez normal hayatta.

sesin baya normal. hic çekinme.

Gayet normal, hatta oyun videoları , komik videolar çekebilirsin :)

ses fena değil de konuşma tarzın biraz kırık gibi :)

Hocam ses fena degil ama R gibi sert sesleri iyi telaffuz edemiyorsun bence. Diksiyon duzgun olduktan sonra eger ses sanatlarinda bir iddianiz yoksa sorun olacagini dusunmuyorum

Ben de komple +1 diyeyim.
Ses normal ancak tonlama sorunlu gibi

Ses tonu normal, son dönemde R harfini Amerikalıların Türkçe konuşurken telaffuz etmesi gibi seslendirmek modası var. Ünlülerden Kaan Sekban mesela böyle konuşuyor. Kızların tamamı da böyle. Sadece doğru bas hocam harfleri başka sıkıntı yok.

sevgililermis 4 yil nisanlilik sonrasi da evlenmisler. hep didisirler ama oyle kavga gurultu gibi degil sitcom tadinda genelde :) gecenlerde annem bi keresinde 1 haftaligina anneannemin yanina gitmis babam evde tek kalmis. annemi arayip ne zaman geliyosun artik kör oldum eve dön filan diyormus :) ask sevgi biter mi bilmem de galiba bitmiyor :)

Bizimkiler uzaktan akrabalık ilişkileri ile küçük yerde görücü usulü evlenmişler. Evlilikleri de normal bir evlilik. Ayrılığı boşanmayı ikisi de düşünmez istemez. Didişmeler oluyor tabi ama birbirleri olmadan yapamazlar sanırım.

Annemin tarafı dönemine göre oldukça ileri görüşlü insanlarmış. Bütün kardeşler kendi istedikleri sevgilileri ile evlenmiş. Ama gel gör ki bütün kardeşler ayrı bir fiyasko eş seçiminde. Boşananlar neyse de, evli kalanlar da mutlu değiller. Annemse boşananlar arasında. Çok samimi söylemek istiyorum kadın tam bir hata bombası aşk hayatında. Kendi de kabul ediyor. Bence güzel bir evlilik hayatı görücülüğe de aşka da bağlı değil, kişilere bağlı.

babamın kuzeni annemin karşı komşuyla evleniyor. babam gidip gelirken görüyor annemi istiyor. annem çok güzel bir kadın babam ortalama bi tip, annemin çok talibi olduğu için kötü kalkıkmış biraz kimseye yüz vermiyormuş, babası da dedem için "babasını tanırım iyi adamdır" diyip babamla evlenmesini istemiş. babam o zamanlar(78) istiklalde takım elbiseyle dolaşan tayfadan, çevresi falan da geniş, sevilen sayılan bir insan; annemin gözünü boyamış evlenmişler. sonra istanbul'dan memlekete dönmüşler annem şaşırmış üzülmüş, sonra evinin kadını olmuş.

babamı annemden başka kimse çekemezdi muhtemelen, çok zor bir adam. anama üzülüyorum keşke başkasıyla evlenseydi de daha rahat bir hayatı olsaydı diye. ama annem bunu hissettirecek hiçbir şey yapmadı bunca sene, babama bağırdığını bile hatırlamam; hep alttan almış. tanıdığım en iyi kalpli, kaprissiz, iyiliksever insan. babam da annemi çok sever ve değerini bilir ve her fırsatta söyler. ama mizacı bozuk işte, istemeden yormuş kadını. arada hatunov falan diye takılıyor gelmiş kaç yaşına. biz slav kadın şakası yapsak çükümüzden asar tavana.

Dayımla babam arkadaşımız, babam annemi bir düğünde dayımın yanında görmüş, dayima "Kızkardeşine talibim" demiş. Annem de o sıralar aşk acısı çekiyormuş, babam yakışıklı adam, "İyi bari bu olsun" demiş. Evlilikleri baştan aşağı fail bana göre ama yıllar içinde kendilerine has disfonksiyonel bir iletişim şekli geliştirdiler. Sürekli kavga gürültü, hir gür olur, birbirlerinden sürekli sikayet ederler ama babamın daha iyi bir şansı olabilecegini düşünsem de annemin kimseyle çok büyük bir huzur, mutluluk yasayabilecegini düşünmüyorum. Yani bence bu hikayede yanan babam olmuş, tabii biz çocuklarindan sonra.

Arkadasmis*

annemin işyeri arkadaşı babamın üniversiteden arkadaşıymış. bunların arasını yapıyor ve annemin başını yakıyor :) annemin hiç sevgilisi olmamış, anneannem sürekli evlen başıma kaldın diyormuş (yaş 24-25). o da eytere beaa diyip hızlı bir flörtün ardından babamla evlenmiş bi sene içinde. babamı evlendikten sonra tanımış. ben 6 aylıkken boşanmaya çalışmış, sonra babam vazgeçirmiş. çok çekti babamdan, ama biz küçüğüz diye boşanmadı. anneannem de destek çıkmadı. en küçük kardeşim üniversitedeyken tekrar boşanma girişimi oldu, avukata gitti. babam tüm sülaleye ağlayıp telefon edip bi şekilde yine vazgeçirdi. sonrasında babam korkudan normalleşti sanırım, yaşlılığın da etkisi var. şimdi daha iyiler. en azından eskiye göre.

Annem ve babam tanıştıklarında annem nişanlıymış. Babam askerden dönünce kendisine gösterilen hiçbir kızı beğenmemiş ama annemi görünce beğenmiş. Nasıl olmuş bilmiyorum ama annem nişanlısından “aptal aptal konuştuğu için” ayrılmış. Sonra babamla evlenmiş. Şu an 38 yıllık evliler. Babam bu süreçte annemi aldattı, kadının tüm potansiyelini sömürdü. İkisi bir araya gelip çok kötü ebeveynler oldular. Ama anne baba diye seviyoruz işte. Yaşlandıkça daha tonton oldular sadece.

annem çok katı 2 erkek kardeş ve babasıyla büyüdüğünden. hiç erkeklerle muhabbeti olamazmış. zaten liseden sonra da okutmamışlar.

çok güzel bir kadın olduğundan sürekli istemeye gelirlermiş. erkek kardeşleri küfürler eşliğinde isteyenleri kovarlarmış :),

annemin, abilerinin dayaklarının ve babasının otoriterliğinin canına tak ettiği bir zamanda, alt komşusu olan babam, anneannemin de ayarlamasıyla dayımlar evde yokken. hızlıca annemi isteyivermiş. birkaç kez pastahanede buluşup limonata içtikten sonra evlenmişler. yani bir nevi evdeki boktan ortamdan kurtulmak için babama aşık olmasa bile evlenmeyi tercih etmiş.

sonrası boktan bir hayat, babam anneme yıllarca it gibi davrandı, 3 çocuk oldu, sürekli boşanmayı düşündü ama cebinde parası ve gidecek babası olmadığı için 18 sene evliliğin ardından ancak emekli olduktan sonra boşanabildi. boşandıktan sonra da yüzü gülmedi 1 emekli maaşıyla 3 çocuk okutmaya çalışıp eve peynir, zeytin alamadığını, beni fırınlara yollayıp bayat ekmek varmı diye sordurduğunu hatırlarım. inanılmaz utanırdım, bu yüzden de anneme çocuk aklımla çok kızardım

şimdi annem 60 yaşında, sağlığı yok, zor yürüyor, kıymet bilmeyen oğullarının kahrını çekiyor. ara ara gözleri yaşlı yakalıyorum. hayatının bittiğinden bahsediyor. hayat böyle işte ezip geçiyor.

babam yeniden evlendi. bu evlilikten bir tane engelli çocuğu doğdu. mutlu mu değil mi bilmiyorum.

Yaşadıkları Şehrin iyi ailelerinin çocukları. Okuyup iş sahibi olup 30 gibi evlenmişler. Çok sakin be hatta asosyal bi yaşantıları var. Birbirlerine hala siz diye hitap ediyorlar. Kavga tartışma çok nadirdir. Uyumlu bir çift bence.

babam annemi çok sevmiş.
annem o zamanlar başka birine aşık olduğu ve onunla çıktığı için babama yüz vermemiş önce.
sonra erkek arkadaşından ayrılmış, bakmış ki babam da peşinde pervane, iyi o zaman demiş.
babamın peşinde koşması ve çıkmaları falan filan dört yıl sürmüş, sonra babam askere gidip gelince evlenmişler.
hemen ben olmuşum, hatta temellerim nişanlılık dönemlerindeyken atılmış.
ben üç yaşındayken boşanmışlar.

babam çok sevmiş ama bence annem sevmemiş.
sonradan bunu kendisi de söyledi.
"babanı değil de, beni sevmesini sevdim." demişti.

babam hem annemi sevmeye devam ederek, hem ona düşman olup kin güderek mutsuz bir adam oldu, sonradan bir sürü kız arkadaşı oldu, 2 kere daha evlendi, bir kardeşim de oldu hatta.
şu anda tek başına yaşıyor, bir kız arkadaşı var, arada bir kendini toparlıyor ama alkol problemi var.
annem vefat edince biraz daha çöktü sanki son 2-3 yıldır.

annem babamdan boşandıktan 1,5 yıl sonra başkasıyla evlendi, 25 yıl evli kaldı, boşandı.
hiç mutlu olamadı.
annemin zaten babasıyla sorunları varmış, yani sevme ve sevilme dengesi sorunluydu.
ama babamın annemin hayatının en büyük hayal kırıklığı olduğunu düşünüyorum.
annem belki ben doğduğum için bu kadar sert düşünmedi hiçbir zaman.
sonrasındaki seçimlerini nasıl yanlış etkilediğini ancak 50'sinden sonra görebildi, onu da ne kadar net görebildi bilemiyorum.

ikisinin de kendi ailelerinden gelen sorunları vardı zaten, hem birbirleriyle, hem başkalarıyla ilişkilerinde başarısız oldular.

@blatta, babana üzüldüm. annen niye öyle yapmış:(

Bizimkiler arkadaşları aracılığıyla tanışmış. Ben üniversiteye gidene kadar hep kavgalıydılar. Senin akraban, benim akrabam diye hep tartışırlardı. Bir komşumuz gelip ayırırdı.Çok üzülürdüm. Aynı ev içinde babam annemle 8 ay konuşmadı.

Şimdi hiç akraba yok, biz de uzaktayız. 60lı yaşlardan sonra liseli gibiler. Erotik muhabbetler falan. İlginç. Başlarına vurdu galiba.

@bana cevap lazım:

babam annemi sevmiş demek babam annemi mutlu etmiş demek değil ama.
elde edince, elde edinceye kadar yaşadıklarının intikamını almakla karışık, "artık benim dediğim olur" gibi bir kafada hareket edince, işler gitmesi gerektiği gibi gitmemiş tabii.
yani kin güden, intikamcı, hükmetme meraklısı bir karaktere sahip maalesef.
ne kendini, ne çocuklarını, ne başkasını mutlu edebiliyor.
o yüzden hayal kırıklığı diyorum zaten.
ama annem de yanlış yerde yanlış şeyi aramış tabii.

Annem hastanede çalışırken babamın arkadaşı ameliyat oluyor, ona geçmiş olsuna geldiklerinde annemle karşılaşıyorlar. sonra babam anneme sarmış, sürekli hastalık bahanesiyle gelip görüyormuş vs. sonunda annem de yüz verince 1 sene içinde evlenmişler (21-26)

Arada hırgür oluyor, ben bunun hayatlarına heyecan kattığını düşünüyorum artık. Çünkü birbirlerinden ayrı da yapamıyorlar ve her zaman birbirlerine kızdıkları zamanlarda bile çok sevgiyle bahsederler. "Baban şöyle böyle ama bakma iyi adam" "Annen de iyi kadındır" filan gibi.. Anneme hiç pişman oldu mu diye sordum birkez, "yine olsa yine babanla evlenirdim" dedi.

O zaman bitmeye çalışma milleti batırmaya çalış, eşin biter belki ahahaah
:) elinde hep alakasizlari topla. (şimdi aklıma geldi)

çok dert etme bence şans işi. ben geçen sefer 2 kere okey attım, 1 kere normal bittim. diğerleri bi şey yapamadı benim yüzümden :d olur yani

Üzen şey kaybetmekten de öte, her akşam, hadi kızım bu akşam şans sana dönecek diye ele başlıyorum. Her alakasız gelen elden sonra, bir sonraki el güzel olacak diyorum. Ama yok.

Gece boyu son ele kadar direniyorum demoralize olmamaya çalışaraak. Ama yok. Tabiki de evren benle dalga geçiyormuş gibi geliyor. Bu kadar olamaz diyorum. Sonra ertesi gün oynayalım mı dediklerinde, yine içimden diyorum ki tamam bu akşam şansım döner, en azından dün kadar kötü olamaz biraz daha normal olur, ama yine yok. Aslında üzen şey bu galiba. Taşların bana her seferinde acımasız davranması. Bir bakıma evrenin..

1. İlk görüşte olanı daha çok cinsel çekim bence, ilk görüşte aşık olduğunu iddia edenler de var tabii. Aşk karşıdakini tanıdıkça olan ve güçlenen bir şey.

2. O (yine bence) cinselliğe yaklaşımı sorunlu olan milletlere özgü bir şey. Nasıl ülkemizdeki kadınlar birsürü cinsel tabuyla büyüyorsa erkeklerde de aynı şey var. Seks kötü, seks ayıp olunca da "insan sevdiğini s.ker mi" çıkıyor ortaya.

3. pas.

bu soruların net cevabı olsaydı "aşık olmak" bu kadar abartılan bir şey olmazdı.

mesela birinci soru kişinin ne tarz bir sevgi ve ilgiye ihtiyaç duyduğu ile alakalı. aynı zamanda kendini ne kadar açtığı, neye zaafı olduğuyla da. ilk görüşte aşkın buna dönük zaafları olan insanların başına geldiğini söyleyebiliriz. ben insanlar hakkında kolay yargıya varmayan, herkese kolayca güvenemeyen biri olma zaafına sahibim(bak zaaf konusu bile ne kadar öznel, bazıları bunu zaaf değil kuvvet olarak görüyordur eminim). bu sebeple ilk görüşte aşık olmadım, sanmıyorum ki olayım.

ikinci sorunun cevabının aşkla uzaktan yakından alakası yok; tamamen ahlaki temele dayanıyor. bizde şehvet ayıp ve günah, aşk gibi pozitif bir duyguyu negatif nosyonlarla bağdaştırmamak için kendimizi kandırıyoruz. halbuki en iyi seks karşındakinin ruhunu da becerebildiğin zaman yaşanır. (hooop yine öznellik, bu söylediğime karşı çıkıp fikrini çatır çatır savunabilecek insanlar da çok var)

üçüncünün cevabına psikolojik olduğu kadar biyolojik cevap vermek de mümkün. feromon konusundan girip "aşk aslında insanın soyu devam ettirmek için gereken dna yapısını koku yoluyla seçen atalarımızdan kalan dürtünün medeniyetteki kılıfıdır" diye yorumlayabiliriz. öte yandan yukarıdaki zaaf konusunu, insanın sevgi ve ilgi ihtiyacını uhrevileştirerek dışa vurması olarak psikolojik açıdan da değerlendirebiliriz. yani burada da bir netlik yok.

aşk çok kişisel bir şey olduğu için bu kadar özel geliyor insanlara bence, hiçbir aşk tanımı bir diğerine benzemiyor. herkesin kendi aşkı var ve bu durum bir insana kendini en özel hissettiren şey. mesela bence aşk insanın kendini sevme ve sevdirmesinin en garanti yoludur. bu kendine haslığın en büyük kanıtı da şıpsevdi sakızlarıdır diyip konuyu kapatıyorum.

1. ilk görüşte birbirine aşık olup da sevgili olan kişi sayısı az zaten. insanlar genelde dur şununla bir tanışayım deyip sevgili oluyorlar. yani ortads öyle büyük bir aşk olmuyor.

2. kadın olduğum için pas geçiyorum.

3. bu aslında kişiden kişiye değişiyor ama genel olarak dopamin, oksitosin vs değişimler oluyor, bağışıklık sisteminin güçlenmesinden tutun da kalp sağlığına kadar pek çok olumlu etkisi oluyor.

aşk rasyonalizmle açıklanamaz.(lütfn bknz: rasyonalizm ve veya modernizm)
dolayısıyla bir mantığı ve "mekaniği" olamaz.

1.hayır, çünkü illa ilk görüşte olmak zorunda değil. ayrıca birden fazla ruh eşiniz de olabilir.
2.bu toplumsal cinsiyet ve muhafazakar toplumların demografisyle ilgili. bir çeşit baskıdan (yine rasyonalizme ve modernizme geliyoruz) ve kural, sınıflandırma aramaktan oluyor. aşkın her türlüsünün temelinde bilinç altında bazen cinsellikle bir bağ vardır. (bknz: freud veya freudu çok sevmeyenler için bknz: jung) buna anneye babaya maneviyata duyulan "aşk" da dahil.
3.kokainle aynı etkiyi yarattığına dair (beyindeki rezonansı) bir bilimsel çalışma var, sağda solda bulunabilir bi kaynak.bknz vermiyorum o yüzden :)

Eski enerjim olsa uzun uzun yazardım ama kısaca şöyle. Aşk diye adlandırdığımız şey 3-4 yıllık bilemedin 5 yıllık ömrü olan bir duygu. Bunun nedeni ise soyumuzu devam ettirebilmek için yaptığımız yavrunun gereksinimlerini karşılamak için bize yeterli gelecek minimum yılın bu olması. Sanıldığı kadar romantik bir şey değil yani. Soyumuzun üremesi için evrimleşmiş bir duygu.

Ben cevap veremem bu konulara fakat 303 filmi biraz cevap arıyor gibi. Aşkın ne kadarı kimyasal, bir ilişkiyi yürütmek için biraz kafaların da uyuşması gerekmez mi gibi tartışmalar var. Tavsiye ederim.

m.youtube.com Bu videoda kafanızdaki soruların bir çoğuna cevap bulabileceğinizi düşünüyorum. Biraz uzun ama izlemeye başlayınca su gibi geçecek. Ben Lacan’a yakın bir insan olarak Agah Bey’i ilk dinlediğimde bayılmıştım.

Kimseye aşık olmadım dediğiniz için de bu konuşmayı izlemenizi öneririm : m.youtube.com
Burada hem hiç aşık olmamak ne demek, hem aşk tanımı kişiden kişiye nasıl değişiyor onu anlatır.

İki konuşmasından birinde şehvet duygusundan da bahsediyor olması lazım. Bahsetmiyor ise kısaca üzerinden geçmiş olayım, toplumsal yapı ve ahlaki anlayışa geçmeden önce fallik dönemde başlar bu karmaşalar. 4 yaştan bahsediyorum. Daha ahlak kelimesini duymadığımız, toplumu algılayamadığımız bir dönem. Erkekler için karmaşık hatta. Siz erkek olduğunuz için o cinsiyetten örnek vereyim. Hem evdeki babanın hem de kendisinin aynı meme üzerinde hakkı vardır çünkü. Düne kadar kendisine ait olduğunu sandığı memenin başkasına ait olduğunu da bu dönemde fark eder. Bu dönem ile ilişkilidir gelecekteki aşk-şehvet ilişkileri.

3 için de şunu ayırt etmek lazım. “Aşık olmak” değil vücuttaki kimyayı değiştiren. Aşık olduğunuz kişi size aşık ise farklı bir kimya peydah olur aşık olmazsa farklı. Bunun sebebi de “tamamlanma” hissidir. Tamamlanma hissediyorsanız eğer mutlu olursunuz elbette. İnsanın arayışı budur. Nihayete kavuşma hissini yaşarsınız. Ama eğer karşınızdaki insandan sizi tamamlayamayacağına veya kendisinin sizle tamamlanmayacağına dair bir beyan alırsanız eğer -bu sözlü olmak zorunda da değil- bu noktada hayal kırıklığı veya karşılıksız aşk denilen hissi tecrübe etmiş olursunuz. O da sizi mutsuz eder.
Siz hiç aşkı karşılıksız kalıp da bu konu ile alakalı yine de mutlu olan insan gördünüz mü? İnsanın kendi, doğal yaşamının kendisine verdiği mutluluktan bahsetmiyorum ama onu düşünmeyin. X’i seviyorum ama o beni sevmiyor, benim x’e olan aşkım bile beni mutlu etmeye yeter demez kimse. İnsanın doğası bu değil çünkü. Attığımız her adım tamamlanma için. İnsanlara karşı da, nesnelere karşı da bu böyle. Bilimsel yaklaşımın tamamı için de Lacan okuyunuz :) soruların cevapları orada.

2. E

son ses müzik ailemi de rahatsız etmeyecek mi ? niye son ses açayım. depozito fatura işlemleri bir kere uğraşılacak şeyler. komşu riski var, evet ona bir şey diyemem.

Şimdilik 1 diyorum ortam kötü riske gerek yok, hem ekonomik hem de malum olaylar. Emlakci parasına en azından bir odanın yalıtımını arttırabilirsin. Fakat fırsatınız olursa aileden biraz uzak yere tasının derim, akla hayale gelmeyecek sorunlar çıkabilir bir de özlersiniz birbirinizi daha tatlı olur her şey.

İkisi de aynı semt, aynı mahalle. Ailemin yanı. Diğer kişinin ailesi de olur arada derin problem yoksa. Cinsiyet kadın.

aileye yakın olmaz.
tabiki2.
hiç mi kirada kalmadınız? bu kadar insan nasıl yaşıyor? dediğiniz şeylerin olmayacağı/daha az rastlanacağı semtleri tercih edin o zaman.

kadın.

1'i denemek risksiz ve rahat. 2'yi hayatınızın her dönemi yaşayabilirsiniz.

ilk sene yurtta kalın. beğenmezseniz eşinizle eve çıkarsınız :D

erkeğim.

edit: yalnız 1'de annenizin evinize müdahalesi ortamı duman edebilir. dikkatli ve hazırlıklı olun, önlem alın :)

2. k

özellikle yeni evli çift (iki tarafınki de fark etmez) aileyle altlı üstlü yaşamamalı.

depozito, fatura işlemleri bir gün +1
son ses müzik aileyi de rahatsız etmeyecek mi? +1

düzgün bir muhitse size özel olarak denk gelmesi dışında komşular genelde normal olur.
en kötü ihtimalle selam falan vermeyen tipler olabiliyorlar.
alt-üst dairede çocuk var mı, katta tek daire mi, değilse komşular kimdir nedir diye sorun, öyle tutun.

bir de bu "kira olduğu için bir çivi dahi çakamayacağınız ve yabancı gibi yaşayacağınız ev" kafasını da hiç anlamıyorum.
gayet güzel çivini de çakıyorsun, evin olarak da benimsiyorsun.

ahahah ne güzel anlatmışssınız. tabii ki ikinci seçenek. K.

kendi açınızdan öyle olabilir ama eşiniz nerede yaşamak istiyor önemli olan o. 7/24 kayınvalide, kayınpederle iletişim halinde olmak istemeyebilir. eve gelen giden, sizin nereye gittiğiniz vs hep gözlem altında olacak. kiracı durumundan daha fazla eleştiriyle karşılaşabilirsiniz, standart bir aile için konuşuyorum. 1'in avantajı bol olsada, ben 2'yi tercih ederdim.

önceki ailenizin evinde kendi ailenizi var edemezsiniz.
üste para verseler de olmaz.

elbette 2.

ailesinin evi aynı şehirde, kendi kirada yaşayan kadın.

çocuk düşünülüyorsa 1.E
düşünülmüyorsa 2.E
o çocuğa kim bakacak? kimse ahkam kesmesin. adres belli. çift çalışıyorsa büyükanne büyükbaba.

asla 1.de kalmam. hele yeni evliyken.

milyonlarca insan kirada kaliyor. kirada kalmak yuksek hir risk degil. madem o evi satin, ailenize veya baskasina.

oradan gelecek paraya biras daha koyup icinizin rahat edecegi bir yerde ailelere yakin olmayan bir yerde ev alin.

2. secenekte harcanacak paralar gozunuzde buyuyor olabilir.

gayet de istediginiz gibi doser civi cakarsiniz. sanki herkes de kendi evini ic mimara verip tasarla bakalim diyor. alt tarafi tv monteler, saat asarsin.

tek sorun ailenin sevisme sesinizi duymasi olmayacak.

o kadar yakiniz oglum neden aksamlari bize yemege gelmiyorsunuz?? neden bizi evinize cagirmiyorsunuz? dun gece cok bagristiniz ne oldu anlatin??

catkapi gelmeler, surekli bir sey istemeler, kendi evinde rahatca sevisememek, ailenin haberi olmadan eve girip cikamamak...


Kadinim.

2

Eslerinin anne babalarina tahammul edemeyenler olduklerinde miraslarini catir catir yiyorlar. Hatta bunun icin kavga bile ediyorlar. Insan anne, babasini hic sirtindan indirmese bile azdir.

Sevisme sesleriniz yabancilara gidecegine anne babaniza gitsin. Her halukarda 1.secenek. E.

2.
1. De eve girip çıkan takip ediliyor, zamanla ortak kullanım daha fazla artıyor. Evliliğin başında iki aileden de uzak olmak lazım. Sizin gönlünüz 1den yana ama 1’i seçip pişman olan tanıdıklarım var.

Eşiniz karar versin. Net.
Ve sakın bu konuda kendisine baskı yapmayın. 5 sene sonra eğer isterseniz çatı katına yerleşirsiniz. O zamana kadar (umarım) kendi ailenizin temellerini atmış & sağlamlaştırmış olursunuz. Ailenin yanı başında oturmanın tek dezavantajı "sevişme sesleri" değil. Hatta zaten bu konu izolasyonla gayet çözülebilecek bir şey. Erkek kafası "ev ev üstüne kurulmaz" sözünü genelde yanlış anlıyor. El kızı anamla babamla geçinemezse zaten ..irsin gitsin diyenler çok büyük bir grup. Kendi ayaklarınızın üzerinde durun önce bir, sonra isterseniz yakına gelirsiniz.

Kadın

Siz birinciyi seçmek istiyorsunuz gibi görünüyor öyle anlatmişsınız eşiniz ne diyor bu işe?

Umarim evlendigimde kocamin ailesinin ust katinda yasamak zorunda kalmam. Kesinlikle ikinci seçeneği seçerim.

İkinci seçenek de bu kadar gözünde büyümesin evleniyorsun bu dediğin kira fatura depozito komşu olaylarını 19 yaşında yaşamaya başladım ben bunlar zor şeyler değil.

Kadın

2
Kadın

Ananem hayatımız boyunca bizimle yaşadı ve asla aile ile ilgili şeylere karışmadı. Annen baban bilir dedi.

Kendi annem de dahil eşimin annesinin ananem gibi olacağını düşünmüyorum. Aileye yakın olmak iyi değil.

Siz sanırım ailenizin yanında kalmak istiyorsunuz, işler karışınca buraya ailem ve eşim arasında kaldım duyurusu açarsınız.