Liseye başladığımda ingilizce bilmiyordum, ilk sene hazırlık vardı, ilk bir ay bayağı eziklendim, en kötü notlari ben alıyordum. Sonra birden düzelmeye başladı, sonra iyi, çok iyi, en iyi oldum. Şimdi hala o zamanlarda öğrendiğim İngilizcenin ekmeğini yiyorum.

Lise sona kadar da geometriyi hic anlamamıştım, universiteye hazırlanırken bir arkadasimin yardımıyla çözdüm. Sınavda full yaptım, hala çok severim geometriyi.

Pilavı tutturmak. Lapadan, kuru pilava varan serüvenim oldu. Artık hiçbir ölçü kullanmadan göz kararı şehriye pirinç ve su ile tane tane pilav yapabiliyorum.

Bir de lise 1' de matematiğin ilk konusu mantıkti. Sene sonuna kadar mantığı anlamamıştım. Kendimi mantıksız bir gerizekalı gibi hissediyordum :) Tabi sonra aslında çok basit olduğunu görünce testleri fullemeye başladım.

Uzun bir süre kimyagerlik yapıp bir sabaah vazgecip istifa edip ,istanbulu terkedip öğretmen oldum,kısa bir sürede şehrimde başarılı diye bahsedilen(söylemesi ayıp söylicem ,:)
Öğretmenlerden biri oldum.

Satranci 27den sonra ogrendim, simdi usta oldum. Beni satranc bilmiyor diye ezikleyenleri 3 dakikada tokatliyorum artik. Tavlayi da ogrenecem insallah baslasam sonrasi gelir ama hayirlisi:)

Ortaokul zamanlarımda matematik denilince karnıma ağrılar girerdi. Lisede kırdım bunu şimdi iyi anlaşıyoruz kendisiyle:) Bir de ingilizce seviyem eksilerdeydi, üni hazırlıkta epey geliştirdim, halen yolum var ama iyi ilerlemişim diyorum baktığımda.

"i am not possessing now nothing stinky" kısmını nedense "ot yok" gibi anladım ben? Belki ayarlamaya çalışırsam geç kalırım demek istemiş olabilir? Çok varsayımsal oldu ama

ot var arkdaşlar doğrudur, içmeye çağırdım derken bundan bahsediyodum.

Hayatı her yönden zevkine göre aklınca yaşayan ve sonucunda tükenmişlik hissi yaşayan biri ise bunu söyleyen, derin bir acı çekmeli. Acılar da insanı kendine getirir.
Her zaman anti deprasanlarla olmuyor çözüm.
Yaşadığı trafik kazası sonrası bile eskiye oranla hayatı olumlu yönde değişen insanlar var.

Dısarı cıksın,dısarı cıksın yürüsün,bisiklet sürsün,kendi başına bir şeyler yapsın,belki bir sahilde sabahlasın,herşeyi düşünüp içselleştirip hayata yavastan karıssın derim.

bir uzmana görünebilir. depersonalizasyon sıkıntılı bir durum. eğer üstünden gelemiyorsa belki de biraz yardıma ihtiyacı vardır.

Seni o kadar iyi anlıyorum ki! Ben 10 senedir bu durumdayım. Kendimi sözde hayata bağlıycak şeyler yapsam da, sosyalleşsem, kendimi işime versem, sahip olduklarıma şükretsem de içimde çok büyük bi boşluk var ve dolmuyor bi türlü. Ben çözümü beklemekten başka bi şeyde bulamadım. Umudunu kaybetmeden bekle.

yasamaktan kastin nedir?

bazen aileyi dinlememek lazım, sanki bu durum da o anlardan biri gibi. "üniversiteyi burada oku, sana araba alırız" yalanı gibi :) başka bir milletten anne-baba olsa "tabii git, kuş yuvadan uçmalı, yapabilirsin, git hayalini gerçekleştir" derken, bizimkiler ise "e bize nolcak?otur oturduğun yerde" gibi mod düşürücü şeyler söylüyorlar.
ben olsam hayalimin peşinden giderdim.

Geleneksel olduğu içinse kendi istediğimi yapardım.

Ailem için fedakarlık yaparım yapıyorum yaptım ama onun sınırı ben belırlerim onlar değil. Ve onlar belirlemek istese muhtemelen tam tersini yapardım.

Ve ailem benim istediğim şeyi yapmamla üzülüyorsa da ozmn çok yüzeyel bir bakış açısı. Sizin bu duyuruyu açarken düşündüğünüz kadar düşünselerdi, üzülecez ama belli etmeyelim o istediğini yapsın mutlu olsun derlerdi.

Edit:
Bir de mevzuyu bilmeden yorum yapmak zor.

Misal benim kızkardeşimin aşırı olaylı bir ilişkisi vardı, ve çocuk benim bir arkadaşıma açıkca vakit geçirdiğini ciddi bir şey asla düşünmediğini söylemişti. Ailesi tutucu idi çocuğun. Bizim saf ciddi pembe hayaller kuruyordu ve çocuk da bizimki ile öyle düşünüyor gibi konuşuyordu. Hayatını değiştirecek bir kararı çocuk için ters tepti fln. Mesela ben orda ya ben ya çocuk dedim. Fedakarlık yapmasını istedim. Onu seçti. Şimdi üzerinden bir yıl geçti çok pişman orası ayrı. Bazen aileler sizin için doğru olanı isteyebiliyor. Aranızı bozacağınız kadar büyük bir şeyse ve istemiyorlarsa ordan aklıma geldi bu hikaye.

@MtKrt,
Ailenizle aranız tamamen bozulacak olsa bile mi? Sonradan düzelme imkanı yok bunda.

Konunun ne olduğunu söylemedikten sonra burda yazılan tüm yorumlar boş. Bubu gönül işleri için mi söylüyorlar kariyer için mi yaşamak istediğiniz yeri değiştirmek istediğiniz için öi bir sağlık sorunu için mi söylüyorlar bilmiyoruz ki

Kendi istediğimi yapardım.

@jamiro,
Ben sizin fikrinizi soruyorum. Konunun içeriğinin önemi yok, genel hatları bilmek yeterli.

jamiro +1

daha sağlıklı yorum için detay vermen iyi olur.
ne olacak da aramız bozulacak? ben olsam onlardan gördüğüm gibi davranabilirdim. böyle durumlarda cingöz davrandıkları oluyor. "tamam onu yapmayalım, o zaman şunu yapalım" diyip sonradan farklı yoldan gider gibi görünüp işi aynı noktaya bağlıyorlardı.
aynı amaca ulaşmak için onlara hiç alakası yokmuş gibi gösterip farklı bir yoldan gidebilirsin.

Artık sadece içine doğduğunuz ailenin bir ferdi değilsiniz. Siz bir yetişkinsiniz ve elbette fırsatları değerlendireceksiniz. Ayrıca herkesi her zaman memnun etmenin bir yolu yok.

Aile bu, ilişkiler yine düzelir bir biçimde. Önce karşı çıktıkları durumlara bir bakarsınız aradan bir iki yıl geçince "aman ne de iyi olmuş" derler. Hatta bir de övünürler sizle. Ebebeynler böyle..Biraz gözünüzü karartın, fırsatları kaçırmayın. Sonra çoook pişman olursunuz.

Ben karşıma böyle önem bir fırsat çıksa, aileme hemen el sallarım.

Aileye bazen sınır çizmek gerekiyor. Beni mutlu ve tatmin edecek bir şey ailemi neden mutsuz ediyor diye sormak lazım. Buna mantıklı bir cevap bulamıyorsan ki muhtemelen bulamayacaksın, o durumda istediğin şeyi yapmak gerekir. Yani benim fedakarlığıma ihtiyaçları mı var yoksa sırf onlara doğru gelmiyor diye mi istemiyorlar bu önemli. Kaldı ki ihtiyaç durumunda dahi bir orta yol bulmayı denemek lazım.

Benim için iyi olduğuna eminsem, yapardım.
Zaten sonrasında kendim için iyi bişey yaptığımı, üstesinden geldiğimi ailem de anlar ve görürdü. Destekleyip desteklememeleri farketmez ama yapardım.

Hep içimde kalan ve hayalini kurduğum şeyi gerçekleştirecek olmama ailem hangi sebeplerle karşı çıkıyor ve benim bu sebeplerle ayrıştığım noktalar tam olarak nerede duruyor buna yoğunlaşırdım; son tahlilde yine kendi istediğimi yapardım.

Eğer arabayla evle tahrik etme uğraşları varsa sırf karşı çıkmak için yapmayacak olduğum şeyleri de yapardım.

Evlenince zaten pek görüşmeyeceksiniz. Salın gitsin

Böyle bi fedakarlığı asla "yapmam"! Ben de konu ailevi bi hastalık vs sandım, o zaman durum değişir. Ama bu dediğin fedakarlık değil.

ailem için her şeyi yaparım ama hayatımı kısıtlamalarını istemezdim. zaten onlar da öyle bir şey yapmıyorlar sağ olsunlar. zorlasalardı da kafamdakini yapardım ben.

İlişkilerimde sizinle aynı düşüncelere sahibim. Şu sıralar fark ettiğim şey ise gerçekten sevdiğim ve samimi olduğum insanları bu şekilde kabul etmem gerektiği. Sizin içim çok önemli biri değilse zaten direkt iletişimi kesersiniz.

Bazı insanlar böyle, kabullenip beklentini onun mizacına göre oluşturman senin için de daha az yıpratıcı olur. onunla ilgili iyi ya da kötü diye bi hükme varmaya çlşma veya ilişkine dair bir nihai karar verme gibi. kendini beklenti oluşturacak fedakarıklardan da uzak dur.

Demek ki zaman geçince etkisi geçiyor o yüzden düşünüp kendinizi gel gite sokmayın derim,normal seyrinde devam etsin.Arkadaslığı kategorize etmek bilmiyorum ne kadar doğru.

@ başkalaşım evet ama @geridonusum super bi tavsiye vermiş. Beklentiye sokacak fedakarlik yapmamak lazim. Yakın diyip kabul edip fedakarlık yaptığında yine hayal kırıklığı olmayacak mı?

Arkadaşlığa bakış açınızla ilgili bir durum. Benim de var öyle arkadaşlarım, zaman içerisinde uzak kaldık, iletişimimiz azaldı ama hayatımdan çıkarmayı düşünmedim hiç. Bir de bunu dile getirmeyi düşündünüz mü hiç? Diyin ki böyle böyle,ben seni seviyorum ve değer veriyorum. Ama sen böyle yaptıkça mutsuz oluyorum. Bence bir şey kaybetmezsiniz.

Büyük ayıp edin sizi aramasın telefonlarınızı açmasın. Ehehe. İyi fikir değil mi :D

Çevrenkelier belki farklıdır ama ben bunu "6,ay içinde tanışıp evlenmeye" bağlıyorum.

6 ay tabi lafın gelişi. Bir insanı tanımak için hem yıllar geçmesi gerekiyor hem de birçok durumu birlikte yaşamış olmak gerekiyor.

Ama çoğu kişi, kısa bir sevgililik döneminden sonra evleniyor. Çünkü sanıyorlar evlilikte sevgililik gibi neşeli bir oyun. Her günleri öyle geçecek sanıyorlar. Sonra da gerçekle çat çat yüzlerine vurmaya başlayınca her iki taraf da afallıyor, çirkibleşebiliyor vsvs.

ben hic gormedim acikcasi.

bir hizla evlenip mutsuz oluyorlar. bosanan cok var. 22-30 yas arasi cok.

Evli insani tanimasam bile genel ifadesinden anliyorum artik. Mutsuz, bezgin bi ifade.

çevremde mutlu olan var.
genç olan, söylediğiniz yaş aralığında bir tane.
ileri yaşlarda daha fazla çift var mutlu olan.

mutsuz olanların durumu dramatik değil, çünkü zaten beklenen bir şey bu.
perşembenin gelişi çarşambadan belli oluyor genelde.
sorun evlilikte değil, insanların yaklaşımında.

Yok. Bir tane bile yok. 30 yıllık evlisinde de aynı bıkkınlık 5 senelik evli olanda da.

30 yaş altı evet mutsuz ve paylaşım cok az
Ama 30/35 civarı evliler daha iyi ya da stabil gibi.

Hiç yok. Seks hayatları berbat.

Benim çevremde de durum kötü. Mutlu evlilikler az. Herkes hemen tanışıp evlenme derdinde. Bir yarış var da bizim haberimiz yok galiba. En çok üzüldüğüm de arada kalan çocuklar. Daha kendileri büyümemiş insanlar biran önce çocuk sahibi olma peşinde. Çok yazık.

Ben bu konuda şanslı azinliktanim galiba; arkadaşlarım, ailem içinde evliliğini güzel bir şekilde idare eden çok insan var. İç dünyalarını %100 bilemiyorum tabii, her evlilikte olduğu gibi ufak tefek sorunları oluyordur ama birbirleriyle iletişimi olan, mutlu çiftler genelde yakinimdakiler. Bunu empati yeteneğine bağlıyorum ben. Empati, sevgi ve saygı bir ilişkide ne kadar fazlaysa o ilişki o kadar güzel şekilde ilerliyor. Çocuk konusunda da mesela; hiç çocuk düşünmeyen ve korkan ben bu çiftler sayesinde yavaş yavaş daha sıcak bakmaya başladım.

Ha hiç mi boşanan yok? 2 dayım birer yıl arayla boşandı; biri 30 yıllık evliydi, diğerı 4 yıllık. Ama sırf bu ikisine bakarak tüm çevremde evlilikler çok sorunlu diyemem.

Evlilik bir mutlu olma aracı değil ki zaten ? De facto olarak evliliği neden mutlulukla bir yazarlar anlamam.

Evlilik bir insanla aynı evi paylaşmanın maddi ve manevi olarak ibraz edilmesinden öte bir şey değil.

en son evli bir arkadaşa sorduğumda %60 pişmanım demişti. %40 mutluluk da çocuk içinmiş.

Benim çevremde mutsuz olan az ama çevremdeki evli erkeklerin yarıya yakını abaza. Kalan yarısının da bir kısmı aşırı görgüsüz. Hanımlarını tanımıyorum bu adamları nasıl çekiyorlar bilmiyorum belki onlarda öyledir. Çoğunluğu evliliklerinden memnun. Gelip evlenme diye kafa utuleyene boşan o zaman diyorum ağlamaya başlıyor.

bir hızla evlenip mutsuz olanlar konusunda herkes yazmış zaten ve fakat üniversitenin ilk yıllarından itibaren beraber olup, yedi sene sonunda evlenip bir sene sonra boşanan da var. zor işler.

Ben varım.

Çünkü eşim en iyi arkadaşım, tek arkadaşım. Klişe bir tabir biliyorum ama ben zaten çok bir çevresi olmayan bir insanken, bir de başka bir şehre çalışmaya geldim. E tanıdık da kimse yok. Birbirimizden başka arkadaşımız da yok.

Bunu bozacak, huzur kaçıracak tek şey olarak çocuk yapmayı görüyoruz. O yüzden mesela çocuk yapmaya mesafeliyiz. Çünkü bahsettiğiniz gibi "evli ve mutsuz çiftler" genelde çocuklu çiftler oluyor. Çocuktan sonra bir yerde mecburi katlanmaya dönüyor olay.

Valla ben memleketten çok uzak bir yerde yaşıyorum. Antalya'da çevremde bir sürü mutsuz çift var. Her gün kavga gürültü, tartışma. Antalya'da genel olarak herkes mutsuz gibi geldi bana
Fakat; yaşadığım yerde birçok mutlu çift var. Havasından mı suyundan mı bilemedim.

Bunlardan biri de benim. İki evlilik yaptım, biri 4 biri 3 yıl sürdü. Sanırım insanlar içinde büyüdüğü aile ortamını bekliyor, bulamayınca da hüsranla sonuçlanıyor. Bulmak da pek mümkün değil, jenarasyon farklı. Erkeklerde kabahat çoktur ama kadınların hiçbir şeye tahammülü yok. Maddi zorluk da buna dahil, kocalarının depresyona girmiş olmalarını bile ben bu dünyaya mutsuz olmaya gelmedim diye karşılayabiliyorlar. Entelektüel düzeyler hemen hemen aynı da olsa ev içinde farklılıklar batabiliyor bir süre sonra. Kadınlar ev işlerinde erkeklerin kendileri kadar becerikli olmalarını beklerken, erkekler ev işlerinin karı koca arasına girmesinden şikayetçi. Eşleri geçtim, aileler bile tahammülsüz, boşanırlar biter kafasındalar. Karı koca ikisinin de çalıştığı durumlarda yorgunluktan cinsel istek daha da azalıyor, ve bu mesafeleri arttırıyor. Bir taraf sürekli ilgi ve pohpohlanma beklerken diğer taraf yorulduğunda artık beni sevmiyorsunlar başlıyor. Tahammülsüzüz, en büyük problem bu. Ailenin kutsallığı da kalmamış üstelik. Biterse bitsine dönüyor iş. Bir şekilde olmuyor yani.

32 yaşındayım. izmir. Cevremde henüz mutlu bir evliliğe rastlamadım. Kendi annem babam/abimin evlilikleri ve arkadas cevrem dahil. Evliliğe olan yaklaşımım nihayete erdi sanırım. Evlenmeyeceğim.

ben bugüne kadar bir tane mutlu evlilik gördüm. bir gamer çiftti onlar da kafaları müthiş aynı çalışıyordu. başka da görmedim. geri kalanların hepsi sorunlu, hepsi problemli. tam olarak antihero'nun anlattıklarıyla dolu evlilikler.

evlenmeyin, gerek yok. saçma sapan bir kurum.

Ben de çok kısa sürede tanışıp evlenen çiftlerde bunu görüyorum ya hemen boşanıyorlar yada ailelerinden eşinden felan mutsuzlugunu cok kolay dile getirebiliyorlar, ben ve eşim 3 yıldır evliyiz, üniversiteden beri beraberiz total 8 yıl, gayet arkadaş sevgili her şeyiz. Evlenince farklı bir insanlar karşılaşmadım, ve hiç konuşmasak bile gayet ne dediğimizi anlıyoruz. Bu işler sabır işi biraz da. Evlenmeden önce sevgiliyle mutlaka 2-3 tartışma yaşıcak kadar birlikte olunmalı. Tüm ortamlara girilmeli ve iki bireyde olgun olmalı çünkü bu iş sevgililinten öte biraz daha. Tartışma konusu ise şu şekilde ilk tartışmada cok muhim değil hemen biri alttan alır geçer ama 2-3 tartışmada artık insanın gerçek yüzünü görüyorsun o şekilde kabullenirsin veya etmezsin

Var. Abim ve 3 kuzenim evli. Hepsi mutlu. Abimin 2 çocuğu var, bir kuzenin 1 tane çocuk. Hepsi mutlu, herkes mutlu.

Biz varız :)

Daha önce benzer konulara da yazmıştım. 15 senedir evliyiz , 1 gün bile eve ayaklarımız geri geri gitmedik , seve seve koşa koşa gittik hep. Huzur,güç bulduğumuz tek yer birbirimizin yanı oldu. Evlilik genel anlamda güzel bir şey mi ? Çevremde gördüklerimden çıkan sonuç asla değil. Bizim evliliğimiz güzel :)

evde kardeşinizle nasıl tartışıyorsanız eşinizle de tartışıyosunuz arada. ama sıklığı ve şiddeti önemli. azcık tartışma çokça mutluluk var bizde.

benim 5-6 kişilik arkadaş grubumda herkes mutlu. ben nişanlıyım ne olacağını kestiremiyorum. evlilik çok zor bir şey. tahammülsüz, uzlaşmayı bilmeyen insanlar evlenirse ister çok sevsinler ister 10 sene çıkmış olsunlar o evlilikler yürümüyor. birçoğumuz da tahammülsüzüz aslında. kendimizi bu yönde geliştirirsek karşımızda da böyle olmayan biri olursa yürümemesi için ekstrem bir şey olmadıkça bir sebep yok bence. sevgi saygı onları saymaya gerek yok zaten.

sadece 1 çift bizde bir garip onları unutmuşum. 6 ay sonra uzak evlilik (atama memuriyet meselesi) olmasına rağmen boşanmaya falan kalktılar ki evlendikten sonra 1 kez görüştüler zaten. sorunları da şuydu: bunlar evlenmeden hiç bir ciddi konuyu konuşmamışlar. Resmen hayat görüşleri bile ayrı. Görünen köy olayı var mesela bunlarda da.

Kesinlikle sevgilimle 6 ay aynı evde yaşarım. Eğer hala herşey iyiyse ozmn evlenirim.

Şöyle diyim, gören herkesin hayran ötesi hayran olduğu, ben sormadan çevremin kendiliğinden sevgilin çok kaliteli çok düzgün çok harika biri deme gereği duyduğu über yakışıklı eski sevgilimden ayrıldım mesela. Hem de bitiren bendim. Aynı evde yaşamasam bilemezdim ama. Aşırı bencildi misal, aşırı tembeldi. Aşırı rahatına düşkündü. Hani herkes rahatına düşkündür hatta ben rahatıma düşkünlüğüm ile mehşur biriyim, ama sıkıya gelmem gerekiyorsa alasını yaparım. Ama o 7/24 rahatına düşkündü misal. Hatta son zaman, ya bundan çocuğum olursa ayvayı yedim diyecek bir duruma geldim. Ama dışarda gör ütüsüz kot bile giymez, gerekirse dışarı çıkmaz ama çıkacaksa jilet gibidir. Bir bakmışsın bütün haftasonu evde mahoş mahoş gezinen, sana kahrını çektiren adam kalkmış dışarı çıkacağı için ütüsünü yapıyor, şoka girersin. Harikadır yani dışarıdan. Bazen ben bile unutup diyorum, nasıl bıraktın mis gibi çocuğu diye, tabi bu düşünce 2sn sürüyor, sonra asıl olan karakteri aklıma geliyor of iyi ki bıraktın aferin kızım diyorum. Ev diyip geçmeyin öyle çok şey oluyor ki evde.

Kısacası yaşamadan bilinmiyor. Önce tadına varacaksın. Birkaç aşama kaydedilecek evde, sonra zamanla herkes artık kendi olduğunda hala herşey iyiyse tamam, hatta öylesini bulursan kaçırmayacaksın.

Eskiden insanlar seyahat edermiş ama artık tanıma yolu değil, seyahatler uzun süreli yol yapma serüvenleri.

Aynı evde yaşayacaksın. Budur.

Soruna cevap değil biliyorum ama böyle. Öyle 3 gün bende 4 gün kendi evinde de değil. G.t g.te yaşayacaksın arkadaşım aylarca aynı evli gibi. Ondan sonra o kişi ile evlenmeyi gözün yiyorsa, kesiyorsa canın istiyorsa evleneceksin.

Soruna kısa bir cevap verirsem çoğu ilişki dürüst değil çünkü. Konuaşamadıkları, ay bundan alınır mı diyecekleri insanlarla evleniyorlar. Sonra buraya gelip soru soruyorlar eşim bunu yaptı konuşsam mı ama nasıl diyeceğim alınır o öyle bu böyle olur. Eşimle bir konuyu konuşarak çözmek mümkün değil, konuşarak çözemiyoruz biz.... Ee napacaklar. İki seks yap halının altına süpür sorun gerçekten patlak verene kdr...

Ya da mesleği için evlen, evi arabası için evlen, güzelliği için evlen ee sonra??? Güzelliği ile sahip olduğu kibir, onun için harcadığı zaman ve para, bencilliği belki takındığı yapay davranışlar sana uyacak mı? Yada bütün haftasonu pes oynaması. Aslında onun boş hayatının içinde mutlu olmadığını fark ettiğinde ne olacak?

İnsanın değeri olacak değeri, değerleri.. Sonra benzer değerlere sahip biri ile olacak. Sevmeyi bilecek. Dürüst olacak. Sonra evleniyor mı çocuk mu yapıyor me bok yapıyorsa yapsın. Değer derken ah o egeli ben de egeliyim, aynı kafadayız değer yargılarımız aynı vs vs bundan bahsetmiyorum. Misal senin için film izlemek bir değerdir, öbürü için sürekli film izlemek anlamsızdır, belgesel izlemek ya da sıkıcı diye tabir edilen sanat filmleri izlemek bir değerdir. Misal senin için sağlıklı beslenmek bir değerdir, onun için bulduğu her dönerciye girmek. Yani aslında küçük değerlerin büyük puzzle ı oluşturduğu bir şeydir ilişki.

Ama biz hala ben onu değiştiririm kafası ile evlenelim, konuşamadığımız konuları içimize atalım, aman ne güzel ilişkim var şimdi kavga etmeyelim bundan diye gerçek fikirlerimizi söylemeyelim. Ama bu böyle gitmez ki, patlar işte bir yerde..

Dramatik mi bilmiyorum ama bir tiyatro oyununda sahneler ilerledikçe ortaya serilen çözümlenmeler gibi.

dokunulmayi hiç sevmem. ama dokunmayı cok severim. sevgililerime diğer insanlara nazaran daha fazla tolere göstermişimdir bu konuda. rahatsiz olmamaya çalıştığım bile oldu.

Çok severim çok isterim. Toksik bir ilişki olmasına rağmen sırf böyle kedi sahiplenmişim gibi hissettirdiği için alttan almışlığım idare edip ilişki süresini uzatmışlığım vardır.

Severim ama insanın her an hoşuna gitmiyor. Yapma dediğinde alınmadan ara vermesini isterim. “İyi bundan sonra bir daha sevmem” tribi atacaksa da hiç sevmesin daha iyi. Absürd yerlerden öpülmekten de hoşlanmıyorum (eski kız arkadaşım gözümü tükürüklü bir şekilde öpüyordu, iltihap kapmıştı hatta)

Dokunulmayı seven erkeklerin bazıları da rahatsız oluyorlar. Dokunmayı seviyor diye histerik diye hakaret edilen kadın biliyorum

Komşularınızla yakınlık kurarak işe başlayın. Mesela tam da bu akşam üstü komşunuzun birine hazırladığınız yemekten bir tabak verin. Az bir kapı önü sohbeti ile başlar her şey.

Ben olsam komşuyla samimi olmazdım. Yaşınız 30 ve üstüyse bu genel bir problem. Couchsurfing, internations meetings gruplarını takip edin derdim ancak şu ara salgın var. En güzeli gönüllü olmak bir kuruluşta. Eşinizle beraber bile gidebilirsiniz.

@Erva apartmanımızın yaş ortalaması 40+ o yüzden onlarla da olmaz..

Outdoor aktivite yapanlar, hobisi haline getiren insanlar genellikle sıcakkanlı oluyorlar. Ortam eğlenceli ve geniş oluyor. Bireysel olarak veya eşinizle katılabilirsiniz.

Hangi şehir? Burdan bulursun belki

Yaş ilerledikçe eskisi gibi kolay bulunmuyor arkadaşlar ne yazık ki. Hoşunuza gidecek gönüllülük esaslı (yardımlaşma vb.) derneklerde bulabilirsiniz belki. Hem faydanız da olur.

Var evet. İnsan ilişkilerinde hep arayan soran taraf ben olmamama ve yakın arkadaşlarımla aynı ülkede yaşamama rağmen sağlam arkadaşlıklarım var. Bir kısmı liseden, dershaneden yani aynı alanı mecburen paylaştığım insanlardan. Ama büyük bir kısmı da hobi olarak ilgilendiğim alanlara ilgisi olan, o nedenle karşılaştığım insanlar.

Bu salgın döneminde sosyalleşmek biraz zor. Dışarıda vakit harcayabileceğiniz bir hobiniz yok mu? Öyle arkadaş bulursunuz bence.

arkadaşım yok, çoğu zaman eksikliğini bile zor hissediyorum ama bazen dank ediyor. geçen iş çıkışı yürürken canım konuşmak istedi ve 200 kişilik rehberde bir kişiyi bile arayamadım. ama bundan memnuniyetsizlik duymak bir sonraki aşamada bana nevrotik sancılar yaşatacak gibi geliyor.

bu sebeple 5/10 nötr veriyorum memnuniyete.

sürekli muhabbet içersinde bulunduğum arkadaşım yok ama ara sırada yazıştığım insanlar var tabi. kafam rahat çok yazışmamak güzel birşey. zaten son 2 senedir iyice kendi içime çekildim. korona morona tuzu biberi oldu :) İnsan aradığım yok ama bazen çok yalnız hissettiğinizde veya insanları beraber gördüğünüzde iç çekiyorsunuz.

eskiden zirvelere giderdim. o da yok. ben de bilmiyorum kiminle nerede tanışılır.

Arkadaşım kalmadı valla. En kafa dengi olan arkadaşımla da Whatsapp'dan hoşuma gitmeyen mal mal, trol şeyler yolladığı için 8-9 ay önce iletişimi kestim. Zaten insan canlısı biri de değilim. Şikayetçi değilim açıkçası. Bazen ihtiyaç duymuyor muyum duyuyorum tabiki, görünce heyecanlandığım şeyleri falan paylaşacak birilerini arıyor insan ama çok da şart değil. Bu konuda bir girişimim yok.

Benim de àrkadaslarim evlendi kocisci oldu :)

Aralarinda evlenince face'ten bile silen oldu. Sadece beni degil tum kizlari silmis sgdh

2 adet arkadasim var. Buna da sukur :) devir boyle cogumuz yalniziz. Onun disindakiler yazismaca. Yani bulusmayi birak telefon acip muhabbet edemem, sanal yakinlik sadece. Reelden tanidiklarim oysa ki.

Sifir arkadas diyorsun ama yine evlisin o da bi sey. 1 arkadasin var gibi say. Onun cevresi yok mu? Yoksa dans kursuna falan git. Millet sevgili bulmaya gidiyor bos donuyor cogu zaman ama hemcins arkadas bulmak zor olmaz.

benim sifir. ekip arkadaslari buyuklerim haric yok.

kendi basimayimdir genellikle. istanbul anadoludayim. bayagi da gencim acikcasi.

ne yazik ki boyle olunca niye sevgilisi yok falan oluyor. erkek de olsaniz etiket oluyor. bir suredir boyleyim acikcasi kafa dinliyorum ama cok fazla soru isareti kaliyor millette.

bence cevrenizden biriyle tanisma eforu sarfetmek yerine hobilerinizle eslesen kisilerin arasina karisin.

ben olsam oyle yapardim. umarim isinize yarar. istanbuldaysaniz arkadas bulursunuz.

Belediye kursları. Herkes sosyalleşmek için gidiyor zaten bu kurslara

Yaptıgın güzel ve onurlu davranıslara bakıp işte benim evladım diyordur bence.

ben arada düşünüyorum ne yaptıklarını. bana öyle geliyor ki gülüyorlar. bozulduğumuz, üzüldüğümüz, kafaya taktığımız şeylere bakıp da gülüyorlar.

Allah rahmet eylesin. Melek olmuştur o.

maalesef hiç bir şey. sadece senin hafızanda yaşıyor.

Başın sağolsun :(
Doğaya, azot döngüsüne karışmıştır.

senin hatiralarinda yasiyor bana göre, onu nasil hatirlarsan öyle yasayacak.

müslümanca yaşayıp son nefeste de öyle öldüyse ferahtadır, kendisine gösterilen güzel diyarlara gideceği günü bekler. emin ellerdedir yani, artık hiçbir kötülüğün zararı dokunamaz ona. arkasından fatiha okursanız, hayır hasenat yaparsanız haberdar olur.

bu benim inancım değil bizzat gerçeğin kendisi bu arada. insanların inanıp reddetmesi bunu değiştirmiyor. istisnasız hepimiz bunları yaşayıp göreceğiz, ölüm ve sonrası bizden çok uzakta bir köyde çağrılan bir türkü değil.

senin babanı bilmem de, benim babam öleli 15 yıl oldu, halam öleli bugün tam 1 hafta.
Halam gider gitmez annemi ve diğer gelinleri şikayete başlayıp babamı darlamıştır. babam şu an bi yerlerde halamdan saklanıyordur.

geçen sene bu günlerde en sevdiğim arkadaşlarımdan birinin ölüm haberini aldım. google fotoğraflar arada bir bildirim gönderiyor, 3 yıl, 5 yıl önce bugün diye. hep onun fotoğrafları çıkıyor. oradalar işte, 3 yıl öncedeler, 20 yıl öncedeler. herkesin bir saati var ve o saat bir gün duruyor.

ne yazık ki doğmadan önce olduğu yer +1

@halanne: umarım öyle olmamıştır :))

Başın sağolsun, bu konuda sana verebileceğim kesin bir yanıt yok, kimsenin yok. Dokuz sene önce dedem vefat etti, ilk sene benim için gerçekten zordu. Bir türlü kabullenemedim, zihnim almıyordu. Senin sorduğun soruları ben de kendime sordum. Dünyada bir izinin kaldığını düşünüyorum, fotoğraflarında, bize aldığı hediyelerde ya da söylediklerinde. Onu tanıyanlarda bir etki bıraktı, zihnimizin bir köşesinde imgesi yaşıyor ya da ne bileyim bir huyu ya da rahatsızlığı kalıtımsal olarak günlerimizde, hayatımıza yön veriyor. Peki biz ölünce ona ne olacak? Dünyadan tamamen silinecek mi? Belki de. Belki öyle olması gerekiyor. Belki farklı bir bilinç düzeyinde başka varlıklara etki ediyor şu an, dünyadaki varlığını hatırlamıyor. Belki her şey iç içe, dedem dünyadaki varlığının sona ermekte olduğunu biliyor ve bunu çok dert etmiyor.

Fiziksel olarak olmasa da zihninin, benliğinin bi köşesinde yaşadığını bilmek iyi gelebilir sana da. Ötesini bilemiyoruz. Başın sağolsun.

Annem öleli 7 aydan biraz fazla oldu. Hücreleri doğaya karışıyor, bilinci ise öldüğü anda kayboldu. Benden önce de söylenmiş, kaybettiklerimiz hatıramızda ve hafızamızda yaşıyor sadece.

Benim inancıma göre yaptıkları ne ise onun karşılığını alıyordur.

Zümer Suresi 42. ayete göre bakalım olaya. (Süleymaniye Vakfı Mealinden alıntıdır)

Allah nefisleri/ruhları, vücut öldüğü sırada vefat ettirir[1*], ölmemiş olanların nefislerini /ruhlarını da uykusunda vefat ettirir. Ölümüne hükmettiğinin ruhunu tutar, ötekini belirlenmiş eceline[2*] kadar salıverir. Bunda, düşünen bir topluluk için âyetler /dersler vardır.
[1*] Her insanda iki nefis vardır; birincisi bedeni, ikincisi ruhudur. Ana rahminde döllenmiş yumurtadan yaratılan bedene ruhun üflenmesi, bütün organların tamamlanmasından sonra olur. Böylece insan, dinleyebilen, basiret ve gönül sahibi olan farklı bir canlı türü haline gelir (Müminûn 23/12-14 ve Secde 32/7-9)

Bu âyete göre vefat, işi biten ruhun bedenden ayrılmasıdır. Allah ruhu iki şekilde vefat ettirir, biri uykuya daldığında, diğeri de öldüğünde olur. Ruh, bilgisayarın işletim sistemi gibi bütün bilgileri korur. Onun için Allah, hem uyuyan hem de ölen bedenin ruhunu koruma altına alır. Uyuyan insanın ruhu, uyandığında, ölen kişinin ruhu da vücut yeniden yaratıldığında geri döner. (Bkz. Müminûn 23/100 ve Tekvîr 81/7)

Ölüm ile uyku, insan açısından aynıdır. Uyurken kapanan göz, uyanınca açılır. Ölürken kapanan göz de yeniden dirilince açılır. Her ikisi de gözü kapayıp açmadır. İnsan bu arada geçen sürenin farkında olmaz. (Bakara 2/259, Kehf 18/19, Yasin 36/51-52)

Ahirette yeniden yaratılan bedene gelen ruh ile kişi, daha yeni uyuklayıp uyanmış gibi olur:"Sura üflenmiştir. İşte o zaman kabirlerinden Rablerine doğru koşup giderler. "Bize ne oldu! Uyukladığımız yerden bizi kim kaldırdı? derler." (Yasin 36/51-52)

Ölümle birlikte vücudu terk eden ruh, yeni bedene girince kişi kendini, hiç olmadığı kadar dinç hisseder ve tatlı bir uykuya geçtiği sırada uyandırıldığını sanarak tepki gösterir. İlgili âyetlere göre ilk ölen ile en son ölen insanın zaman algısı aynıdır. Böyle bir algıya sahip olabilmek için ölüm anındaki bilgi ile diriliş anındaki bilginin aynı olması gerekir.


Yani anlayacağın ölen öldüğünden habersiz uykuda. Yeniden yaratılma gerçekleştiğinde kendine gelecek.

Bu bakış açısından dolayı ölüm korkutucu gelmiyor artık(sevdiklerimizden uzak kalma açısından). Ölen için sorun yok sıkıntı kalana. Ölen zamandan bağımsız uykuda binlerce yıl geçirecek belki ama kalan kaybettiği sevdiğinden uzun yıllar ayrı kalmanın acısını tadacak.

ben reenkarnasyona inanıyorum. baban şu anda başka bir beden içerisinde geçmişini bilmeden yeni bir gelecek yazmakla meşgul.

Allah'ın emirlerine uyduysa ve iyi bir insan olarak öldüys ne mutlu ona.

Allah sabır versin.

veraset ilamında, tapularında, gelir belgelerinde yaşıyor. umarım maddi anlamda bir şeyler bırakabilmiştir ve acının yanısıra bir de çalışmak zorunda değilsindir.

lütfen böyle depresif olma. dünyada milyarlarca insanın annesi babası ölü şu an. yalnız değilsin. istisnasız herkes yüzleşecek bu acıyla. er ya da geç. ölüm bir yokoluş, ne yapıyordur diye düşünmek sana yalnızca ıstırap verir. bu yalnızca ölüm için değil, bir daha geri başlamayacak şekilde biten ilişkiler için de böyle. geriye bakıp ne yapıyordur diye düşünmek çok yorucu, lütfen bu eziyeti yapma kendine.

hayatının bundan sonraki kısmını huzurla geçirmeye bak sadece.

aga neden ya? :D yalnızlık neden eziklik, acınacak şey olarak görülüyor? ne güzel kafamızı dinliyoruz işte. olmaması gereken/anlamsız, içi boş bir birliktelik yaşamaktansa yalnız kalıp kafa dinlemek daha mantıklı. insanın illa ilişkisi olmak zorunda değil ki. ben de bunu anlamıyorum, neden illa sevgili yapmak zorundayız? ben de yalnızlığı savunuyorum ,hadi bakalım :D

ben de çift olabilirdim, ben de aile olabilirdim, denedim olmadı diyor günümü yaşamaya çalışıyorum. karşıma güzel bir insan çıkarsa ne ala, çıkmazsa sağlık olsun.

yalnız ölecek olmak? illaki dört duvar arasında, evde kimse yokken, mutfaktan bir şey alamayacak kadar takatsizken yatakta öleceksin diye bir şey yok. yani bu ihtimali düşünüp kafayı yeme. bir saat sonra başına saksı düşerek de ölebilirsin, akşam balkona çıktığında serseri bir kurşunla da ölebilirsin. yarın kalp krizi geçirip de ölebilirsin. ne zaman ve nasıl olacağı meçhul bir olayın ihtimallerinden biri bu "yalnız ölmek".

hem etrafında on kişi olsa ne olur? sonuçta yok oluyorsun :D
parti sensiz devam edecek.

Zaman zaman çok yoğun bu düşüncelere dalıyorum sonra aman yia sağlığım yerinde,annem babam sağlıklı ve sağ deyip işin içinden cıkmaya calısıyorum.
Ama insan bir süre sonra neden ben hep değersiz hisseden,neden karşıma çıkan herkes şöyle böyle,neden ben böyleyime dönüyor akabinde kendini suçlama ve kapanış

yalnızlıkla tek başına olma hâli ve sevgisizlik farklı şeyler.
yanımda olan insanın beni (yeterince) sevmediğini hissedersem hayatımdan çıkartırım çünkü yanındakinin seni sevmemesi insanı yıpratan ve örseleyen bir şey.

tek başına olmak sevgisizlik demek değil ki.
bunu kabullenmeyip sorun haline getirene kadar çözüm bulmak daha mantıklı bence.
sevgili istiyorsanız sevgili bulun, sevgili istemiyorsanız kendinize yetin.
melankoli insanı yoran bir şey.

bir de tabii sevginin ve sevgiden anladığınızın ne olduğu önemli.
insanın yanında birinin olması, hatta birinin aile kurmuş olması sevgiye boğulduğu anlamına gelmiyor.
asıl sorun bu algıda bence.
ondan sonra sırf yalnız kalmamak için sevmediğin ya da seni sevmeyen insanların yanında kalıyorsun.
ilişki değil alışkanlık yaşıyorsun, ömür geçip gidiyor.
bazen insanın kendine olan sevgisi diğer şeylerden daha ağır basabilmeli.

ben başa çıkamıyorum. sevildiğimi hissetmek istiyorum, sevildiğimi hissedersem herşey daha güzel olacakmış gibi geliyor.

Herkes sevmek ve sevilmek ister ama bazen de olmayınca olmuyor. Hem insanın kafası rahat oluyor. İşe daha çok odaklanıyorum, kafamı işle meşgul etmeye çalışıyorum.

sorunda bir suru sey var. her biri icin ayri ayri konusmak gerekiyor.

sevgi, yalnizlik, ciftler-aile, kiyaslama, sevilmemek, yalnizlik, kabullenmemek, zoruna gitmek.

bunlarin her biri hakkinda saatlerce konusulmali ki konu anlasilabilsin. cok yuzeysel yasadigimiz icin kelimeden kelimeye atliyoruz. konudan konuya. kullandigimiz kelimeleri cok ezbere kullaniyoruz. bir yerde durup temiz dusunmuyoruz.
sevgi kelimesi sevgi degil. sevgi; baglilik, arzu ve istek, bilinen sevgi hissi veya kendini ona feda etmek de degil.

soyleyecegim o ki; kafandaki dusuncelerle bogusuyorun. gercek oyle degil. her seyden suphe duy.

4-5 samimi arkadaşım var yalnız değilim, sevgilim yok diye yalnız değilim. şu an yok diye (yaş 28 daha gencim:)) yalnız ölecek değilim.

niye yalnız olduğunuzu sorgulayıp ona göre hamleler yapabilirsiniz.

dertsizlikten oluyor bunlar. başında dert olsa sevgisizlik ya da bir eş bulamaman çok da umrunda olmazdı. belli bir yaştan sonra bu duygu gidiyor.

ahiret inancı ile

Kendimi yalnız hissediyorum ama sevgisiz hissetmiyorum. Ne zaman, nerede, ne şekilde öleceğimi düşünmedim hiç. Evlenir miyim, hayatıma biri girer mi bilmiyorum. Doğru bir ilişki yaşamanın çok kolay olmadığının farkındayım ama ümitsiz de değilim. Bu saydıkların arasında bence en kötüsü sevgisizlik. Ne olursa olsun sevgisiz kalacağımı düşünmedim hiçbir zaman. Ailem var, yaptığım iş diğer insanlarla derin bağlar kurmama imkan veriyor (öğretmenim), sevgisiz kalmam sanırım. Kimse de kalmasın, en acısı o bence.

Şu an yalnız olmam yalnız öleceğim anlamına gelmiyor. Ümitsiz değilim. Ayrıca böyle ekstrem sayılabilecek karamsar düşünceleri olan ve sürekli negatif konuşan insanların sevgili bulamamasına şaşırmıyorum.

Öncelikle kadınlara olan yaklaşımını "dişi"den öte bi yere taşımalısın. Kimse herkese sevgili potansiyeliyle yaklaşan birinden hoşlanmaz. Bence karşındakiler, aradığının kendileri değil, senin kendin için aradığın bi sevgili olduğunu hissettikleri için özel de hissedemiyorlar ve o bağ kurulmuyor. Motivasyonunu değiştirmen gerek. Sevgili olmaktan önce bağ kurmayı öncelikle. bu daha iki taraflı bir süreç. diğer türlü kendini , "evet desem hemen kabul edecek" gibi bi pozisyona sokman da hoş değil.

platonik sevmek aşkların en güzeli bence. ne güzel kafanda yavrulara kadar gelmişsin.

gerçeklerle yüzleşmen lazım. bunlar benim fikirlerim sadece umarım yanılıyorumdur:
stepnesin kardeşim. unut onu başkasına ver o emeği. belki de yanlış anlıyorsun durumu gerçekten arkadaş olmak istiyor. herkese sevgili lazım değil bazen arkadaş da lazım.

büyük aşkların bazıları arkadaşlıkla başlıyor. mesela benim iki arkadaşım vardı. önce sevgili oldular yapamadılar. arkadaş olalım dediler. yaklaşık 5-6 yıllık arkadaşlık ve onlarca partner değişimi sonrası evlendiler. tanırsın belki kızın adı reçel. (swh)

bence algıda seçicilik durumu bu. Başkaları için acaba hoşlanıyor mu diye düşünmemen normal çünkü sen o kişiden hoşlanıyorsun. Doğal olarak da onun en ufak davranışını farklı algılıyorsun. Somut bir örnek de verememişsin. Açıkça konuş, cevabını al bence. Bu haliyle yanılıyor gibisin.

(bkz: nice guy syndrome)
"Ayrıca aptalsın kusura bakma.'he' desen bütün dünya senin olacak." Şu kısım o kadar tehlikeli ki. Hayır, sizin hediyeler filan almanız, "ben seni çok mutlu edeceğim" diye düşünmeniz herhangi bir kadının ilginize karşılık vermesini gerektirmiyor. İyi olmak, nezaket gibi şeyler zaten düzgün bir insan olmanın minimum gereksinimleri ve bunları karşılıyorsunuz diye ödül beklemeyin.

geridonusum +1 çok güzel özetlemiş.

Reçeteni yazıyorum;
1-Herkes seninle sevgili olmak zorunda değil herkese sevgili gözüyle bakmak yerine arkadaş gözüyle bak.
2-Kimseye hediye almak,jest yapmak zorunda değilsin.6 ay,1 yıl beraber olduğun kadına yapabilirsin ancak.
3-iyi erkek olma dostum,Kimse senden iyilik güzellik beklemiyor.
4-Tahmin edilemez ol.Onlar seni arkadaş statüsüne koymadan önce sen onları arkadaş statüsüne yerleştir.
Şimdilik bu kadar yeterli detaylar için sorabilirsin

Fazla düşünme anı yaşa. Rahat ol.

zaten sosyal olmayanları olumlu bile etkiledi. önceden sokakta dolaşanlar da artık matchmaking uygulamaları kullanır oldular, daha çok sosyal medyada takılmaya başladılar, sanal ilişkilere hiç yaklaşmayanlar için bir fırsat bile olduğunu düşünüyorum.

Online tanışmanin toplum nezdinde normalleşme hızı artmış gibi görünüyor hakikaten. Hatta bir nebze daha güvenli bile algılanacak olabilir sağlık endişesi işin içerisine girdiği için. Bir de online flörtun gerçek hayattaki buluşmalara evrilmesi aşamasında insanlar daha seçici olacaklardır, öylesine bir tanışmak için buluşmak falan pek akıl karı değil artık. Görüşülecek kişilerin kaç kişiyle ne kadar temas içinde olduğu ve sosyal mesafe kurallarını ne kadar takip ettiği de yeni bir kriter olarak eklenmiş olabilir flört/buluşma tercihlerine.

"Ama içten içe hiç derdim olmadığı için (ki hani gerçekten yok, ailem sağlıklı, çok sevmesem de iyi bir işim var, herhangi bir travmam hiç olmadı, aslında çok şanslı olduğumun farkındayım"

belanı mı arıyorsun? durum buysa evet şımarıklıklık. mental bir rahatsızlığın olabilir belki.

Kesinlikle öyle, bazen boş beleş dertlere üzülüyor insan. Bunun mutlu olmak istememekle ilgisi var sanırım. Hayatım 0 sıkıntılı olsaydı üzülecek bir dert yaratırdım diye düşünüyorum ve bu bazen dertlerimi sevmeme neden oluyor

Bence simariklik degil. Derdin buyugu, kucugu olmaz ki. Mesela bi cocuk icin oyuncaginin kirilmasi dert. Onun derdi de o. Yetiskin insanin da kendisine gore boyle mini, onemsiz dertleri olmasi normal. Baska bi sey cikinca onun onemsizligini anliyorsun zaten ama o an o dert iste. Tabii bunda yasam enerjimizin dusuk olmasi da faktor. Dogustan oldugunu dusunuyorum. Benim de kotu bi hayatim yok ama hep bi derdim var.
Zaman zaman dusunuyorum beni mutlu eden seyler cok anlik. Kolay kolay memnun olmuyorum. Genlerimizle ilgili de olabilir. Bazilari depresyona yatkin oluyor. O kucuk dertlere takilmamak icin optimist bi karakterle dogmus olman lazimdi.

Bence lüks. Nasıl lüks geçim sıkıntısı olan adam, ciddi bir sağlık problemi olan insan ben depresyondayım diye düşünmüyor öyle bir kafay girmiyor adam gerçekten oluyır farkında olmuyor ya da it gibi çalışıyor sorununu çözmek için. Depresyona girmeye ya da girdiğini fark etmeye vakti yok ki adamın.

Bizim durumumuzda lüks evet. Ben de kızıyorum kendime. Bazen ufak canım sıkılıyor. Tam depresyon değil de. İşte ozmn bazen kendimden utanıyorum.

gerçek manada depresyon beyin ve vücut kimyasındaki bir bozukluktan kaynaklanabileceği gibi vücuttaki başka hastalıklardan da(psikolojik bozukluklar dahil) kaynaklanabilen tıbbi bir rahatsızlık. düzenli ve uzun süreli devam eden depresyonun şımarıklık olarak değerlendirilmemesi gerekiyor, bu noktada kendine yazık ediyorsun.
www.health.harvard.edu

hepsini geçtim, diyelim ki senin düşünce biçiminle, olayları büyütmenle ilgisi var diyelim. depresyon tam olarak böyle bir şey zaten. kendi kendine, düşüme şeklini değiştirerek bunu çözebiliyor olsaydın adı depresyon olmazdı. ya da tam tersi, depresyon olmasaydı bu, "amaan şımarma be, kendine gel" diyerek çözebilirdin. bunun farkındasın ve elinden geleni yapıyorsun, buna rağmen çözemiyorsan bu bile elle tutulur bir rahatsızlık belirtisi olduğunu göstermez mi sence de?

depresyona dert sebep olmuyor yani, o yüzden derdim yoksa depresyona girmem şımarıklık diye düşünme. kafanda beyninde bir şeyler ters gidiyor ve bunu düşünce gücüyle değiştiremezsin. bazı insanlar depresyonla yaşamaya alışacak kişisel özelliklere sahipler ve bunun bir dert olmasını dert etmiyorlar(misal ben). dişi ağrıyıp doktora gitmemek gibi bir şey bu. biraz beklersen o ağrı geçiyor, kendince ağrı kesici alıyorsun. ama bu durum çürüğün tedavisini sağlamıyor. şanslıysan ölene kadar o diş ara ara ağrır ama asla öldürmez. şanssızsan apse yapar, şişer ve daha "gözle görülür" hale geldiği için doktora gidersin. kimi en ufak diş ağrısında doktora gider, kimi önemsemez. bunu önemsemek seni şımarık değil sağlığına dikkat eden biri yapar.

gerçek dert nedir ayrıca? dert nedir hatta? tek arabası olan insan için helikopterinin olmaması bir derttir çünkü trafikte vakit kaybı yaşıyordur. arabası olmayan insan ise metro ile trafik derdini aşıyordur ama milletle dip dibe olmaktan dert yanar.
bu "dert kıyaslaması yapma" durumu bile bir düşünce şekli bozukluğu olabilir, daha derin bakmak lazım tabii.

hepsini geçelim, doktor söylemiş sana bu rahatsızlıktan muzdarip olduğunu. bunu hala sorguluyor olman ya depresyona da sebep olan psikolojik bir bozukluk ya da depresyonda olmanın getirdiği bir düşünce şekli bozukluğu. kendini hor görme, sahip olduklarını hak etmediğini düşünme, içinde bulunduğun "dertsiz" hali kendine çok görme, şanslıyım desen de aslında şu anki halinden daha iyisini hak ettiğini düşünme ve bunu başaramadığın için kendini suçlama, kendini genel anlamda mutlu hissedemediğin için bunu dert etme gibi noktalarda sorgula kendini biraz, belki farklı açılardan yaklaşabilirsin konuya.

Herkesin dert ettiği şeyler farklıdır. Sizin için 10/10 değerinde olan bir dert başkası için 10/3 değerinde olabilir. Ama bu sizin derdinizin önemsiz olduğunu göstermez. Bu tamamen yapısal bir özellik bana kalırsa. Herkesin nasıl acı eşiği farklıysa, bir şeyleri dert etme eşiği de farklıdır. O yüzden şımarıklık olduğunu düşünmüyorum.

Doktor teşhisi varsa tabii öyledir ama çoğu insanın depresyona girdim lafı tripten başka bir şey değil. Geçen sene annem ailedeki vefat nedeniyle depresyona girdi. Yataklardan çıkamadı bir yıla yakın ilaç tedavisi gördü. Günlük ihtiyacı için bile kalkmıyordu . Depresyon dediğimiz şeyin bu kadar hafife alınmasına kızıyorum ben.

insanın rahatı yerinde diye keyfi kaçamaz diye bir şey yok.
evet bazen boşluktan normalde takmayacağın şeyleri fazla takabiliyorsun.
kurabiliyorsun, gereğinden fazla kurcalayabiliyorsun.
fakat herkesin kendini kötü hissetmeye de hakkı var elbet.

ama bazen, bazı durumlarda kendini kurtarman gereken bir noktadaysan depresyona girmek lüks olabiliyor.

o an depresyona girebilecek zamana ya da şartlara sahip olmuyorsun ve devam etmen gerekiyor.
o açıdan lüks olduğu zamanlar var.
insanın hayatında depresyona bile giremediği süreçler oluyor maalesef.

Sorun olmamaması sorun olmuştur belki de?

Arkadaş biraz mal

Ruhsal sagligina verdigi zararin yaninda corona cok masum kaliyor gibi.

Virüsten bağımsız uyuz birine benziyor.

tam bu profilde hatta belki birkaç tık üstü bir tanıdığım var. anne ve babasına hayatı dar etti. ölürseniz sizi gömemem,öleceksiniz,aptalsınız,sizi korumaktan bıktım,acı çeke çeke ölürsünüz kimse yanınızda olmaz gibi cümlelerle sürekli taciz halinde.bunları söylediği insanlar zaten dışarı çıkmıyor,çıksa bile maskesiz tek bir dk geçirmiyorlar. kendisi dişçiye gitmek için onlarca kliniği aradı telefonda kayıt alan kız burnunu çekti diye,ya da adam yoğunuz şu tarihe randevu verebilirim dedi diye eledi. yoğunum diyor bir de utanmadan ben gider miyim diye söyleniyor bir de. yani evde birinin devamlı ölümden bahsetmesi de öldürücü ben dinlerken yüreğim sıkışıyor bazen. arkadaşlarıyla ve ailesinden bir çok kişiyle irtibatı kesti. bu konuda sadece kendisi duyarlıymış gibi sosyal medyadan vs sürekli ültimatomlarda bulunuyor. kafayı yediğini düşünüyorum,yanında başkalarını da götürmek şuan amacı.

ek olarak, tvde internette devamlı koronayla ilgili şeyler seyrediyor, okuyor.
uzaktan bir öksürme sesi duysa gök gürüldemiş gibi irkiliyor.

Eleman hirbo bir tipmis de, salgin bunu iyice su yuzune cikarmis gibi.

bahsedilen vatandaş ağır anksiyete yaşıyor, psikolojik destek almalı.

başlarda bu tepkileri vermesi gayet normal ama süreci atlatınca normale dönemiyorsa bir sorun var demektir. bu zamanda insan sevdiklerine daha çok sarılır. kontrol manyaklığı, baş da ağrıtır kıç da.

@apurucikipi 'nin de dediği gibi; psikolojik bir çöküş yaşıyor. burada o kişiye sallayanları da anlamıyorum. bazı insanlar daha çabuk yitirebiliyor psikolojik stabilitesini. herkes aynı oranda direnme gücüne sahip olacak diye bir şey yok. yardım alması en doğru yol gibi görünüyor. burada sallayanlar, atıp tutanların yakınlarından kimse psikolojik bir sorun yaşamamış sanırım. psikoloji bu arkadaşlar. gitti mi gidiyor, tutamıyorsunuz. yargılamak ne kadar kolay değil mi?

oluyor bazen ama sizin bulunduğunuz durumda doğrusunu yazardım. sonuçta başka bir kişi bilgi istemiş. soruyu soran için yazardım.

Cevabı yazan kişinin cevabına bakınca biri aksini söylese o kişinin üzerine saldıracağı belli oluyordu. Yoruldum artık bu tarz şeylerle uğraşmaktan. O yüzden yazmadım maalesef.

evet geçen bi arkadaşımla konuşuyorduk, yanlış hatırladığı bir şeyi düzelttim fakat o da kendi söylediğinden emindi, böyle durumlarda illa haklı çıkmak gibi bir isteğim olmuyor, ben söyledim artık ne halin varsa gör bundan sonra diye düşünüp hayatıma devam ediyorum

Soylememek degil de, soyledikten sonraki saldiriya cevap vermemek, oyle bir durumda olgunsuzlugu kabul edip sessiz kalmak gerekiyor. ama insan bazen onu bile yapamayacak kadar yoruluyor

Cok oluyor, ozellikle internet ortaminda.

Cevabi verenin kim oldugu, bilgi birikimi, konumu vb internet ustunde belli olmadigi icin cevabi verene saldirilar da oluyor, bu tarz seylerle ugrasmaktan biktigim icin yanlis cevabi gorsem bile dogrusunu cogu zaman yazmiyorum.

evet oluyor, duyuruda çoğu zaman 2-3 satır cevap yazıyorum sonra amaaan diyip siliyorum.
iş hayatında da oluyor, iyi niyetle defalarca yardım ettiğim insanlar aynı şeyi sorunca yahut sevmediğim bir tip atıp tutuyorsa hiç oralı olmuyorum, bıyık altından gülüp geçiyorum.

çooook

Ben de boyleyim. Dusunuyorum soylemeyi ama sonra bosa yorgunluk diyorum, bi de karsi taraf iddialasir falan, ben de cabuk parlayan biriyim o yuzden hic girmiyorum o topa
Karsi tarafin ilimli, elestiriye acik biri oldugunu biliyorsam soyluyorum ama. Kotu bi sey degil sonucta ben de bana soylensin isterim dogrusunun

Çok oluyor. Ama bazen de kendimi tutamıyorum.

kişiye göre değişiyor. bazı kimselere uzun uzun konuşurum,anlatırım,alıntılarım vs. bazı kimselere ise evet canım derim. sadece profesyonel bir ortamdaysam seçme şansım olmadığını düşünüyorum. mesela bir iş toplantısında benim yapmaya çalıştığım işi bilmediği için yanlış yorumlayan kimselere anlamayacağını bildiğim halde kendi işime saygımdan açıklarım. en azından sağda solda konuşurken çok kendinden emin olmasın diye.

Muhattabimin kim olduguna bagli. Deger verdigim biriyse uzun uzun tartisabilirim ama onemsemedigim kisilere 'yav he he'der konuyu kapatirim.

maalesef hayır. Bu tarz konularda takıntılıyım o yüzden çok önemsiz kişilere iki saat kendimi hırpalayarak bi şeyler anlatıyorum. Ya da bazen değer verdiğim birini kırıyorum bu tarz bir konuda emin olduğumu ve karşımdakinin yanlış olduğunu biliyorsam. Yani konu önemsiz de olsa hayır yanlış biliyorsun diyip kendi bildiğimi savunuyor, sonra mesela konu kapanınca telefondan internete girip kaynak gösteriyorum. Tabi karşımdaki hala orda mı kaldın vs vs diyip kızıyor haklı olarak sdhhdsd

Doğru bilgi konusunda baya takıntılıyım yani. xkcd.com şu karikatürdeki durumu 7/24 yaşıyorum internet ve gerçek hayatta..

İnternette üşeniyoru m
Gerçek hayatta üşenmmem

çok fazla oluyor. sözlükten örnek verecek olursam, yazıp kenara kaydettiğim bir sürü entry var. kim uğraşacak deyip vazgeçtiğim.

yas aldikca ogrenilen gerceklerden biri. aman bosver diyorsun. cunku bazen ne dinliyorlar, ne anlamaya calisiyorlar. bosa kurek cekmek gibi.

Son bir yıldır sıkça oluyor. Eskiden saatlerce anlatmaya calisirdim, şimdi arkadaş ortamında doğrusunu söylüyorum, israrla kabul etmezse 'e peki madem' deyip geçiyorum. Hele sözlükte vs tartismak icin gelen mesajların büyük çoğunluğuna cevap bile vermiyorum. (Soru sorduklarinda filan hariç tabii).

Internet ortamında tartısma yasımı geçtim. Ondan çok sallamıyorum. Ama farkediyorum ki artık iş ortamında bile stratejik olarak gereksiz ise tabi deyip geçiyorum. ben nasıl öğrendiysem herkes öğrensin modundayım.

35'e kadar teker teker ugrasirdim, 35'i devirdikten sonra pesini biraktim cok nadir olarak bariz hatali birsey gorursem birsey soylerim ama is sonunda sidik yarisina donuyor o da yoruyor adami. galiba yaslanmak boyle bisey.

öyle bir durumda sakin kalmaya ve hatanı telafi etmenin yollarını düşünmeye çalış hocam. bugün bu olayı düşünerek geçer ama yarın hiç bir şeyin kalmaz, en azından bende öyle oluyor. iş hayatında bunlar doğal şeyler. özlem mevzularında da yeni hobiler, yeni uğraşlar edin. ilgini başka alanlara yönelt. zamanla o da geçecek.

Aynı sorundan muzdarip olduğum çok zaman oluyor. Genelde bu tarz insanların dediklerine kulak asmamaya çalışıyorum ama tam anlamı ile başarılı olmak için sallamama sınırına ulaşmanız gerekiyor. Son olarak bunun için yakında iş değiştirmeyi de düşünüyorum.

Ayrıca zaman zaman şöyle de düşünüyorum kimse benden daha değerli değil. Değmeyecek insanlar için kafana taktığın şeyler sağlığına zarar verir, bir yolunu bul ve sallama.

Eger is yerinde olsaydiniz isteseniz de cok aglayamazdiniz merak etmeyin. su icip biraz dikkatini dagitacak haber oyun vs bakardiniz 5-10 dk. cokup aglamazdiniz temin ederim

Is yerinde aglamayip servisten iner inmez eve gidene kadar ve evde 6-7 saat araliksiz aglamistim hsjs

sanırım senede 1-2 kez böyle çok şiddetli bir kötü hissetme anım oluyor.
ben şöyle başa çıkmayı öğrendim, ne kadar kötü hissedersen hisset o his geçiyor. e madem geçeceğini biliyorum, o zaman çok da dert etmeye gerek yok. yani o anın nadiren başına gelen, gelip geçici bir durum olduğunu o anda idrak edebilmek.

''Müdür bir laf dedi çöktüm adeta'' da çok tanıdık geldi. bekle bakalım ertesi günü. negatif mi gidecek iletişimin yoksa yarın hiçbir şey olmamış gibi devam mı edecek.

üniversiteyken olmuştu. idealist bir profesörün sınavında boş kağıt verdim diye çok sinirlenmişti. en son koridorda ''öğrencilik bu değil'' diye bağırdığını hatırlıyorum. yiyip bitirmiştim kendimi öyle dedi diye. o ara çalışkan değil ama hocalarına saygılı davranmış hep de saygı görmüş bir öğrenciydim. koymuştu. fakat daha sonra çok samimi olduk o profesörle.

bi kere de deli gibi aşık olmuştum birine. ilk ve son kez. kısa bir birliktelikten sonra ayrılınca mahvolmuştum. bütün insanlar çok sönük geliyordu onun yanında. saçmalığa bak. 2 sene falan geçti. yüzünü bile tam hatırlayamıyorum şu an.

yani özetle, o kötü hissetme hali geçiyor. ne başına gelirse gelsin geçiyor.

lafa bakiyorum laf mi diye sonra adama bakiyorum adam mi diye :D
hakliysa, oturup aglayip, sonra da yanlisimi duzeltmeye calisiyorum. ama genelde kisisel bi problemi olan kisilerden laf duydugum icin sallamiyorum.

kendi bombok hissettigimde, boyle hissetmeme sebep olan ne olursa olsun, atliyorum motosikletime, takiyorum kulakligi pervasizca gazliyorum. eve tek parca halinde vardiysam moralim duzelmis oluyor.

ömrümün ne kadar kaldığını bilmediğimi kendime hatırlatarak kendime bunun için üzmeyeceğimi telkin ediyorum. ve o an o problemi çözemeyeceğim kesin ise o dk o problemi düşünerek anımı kötü etmeyeceğimi söylüyorum ( bazen işe yarıyor bazen yaramıyor :(( )

Bence psikolojik olarak bağışıklığın düşmüş, kendini güçsüz hissediyorsun gibi görünüyor. Belki profesyonel yardım almak çok iyi gelebilir. Şu videolara bir göz atmak da iyi gelebilir: www.youtube.com

İs yerinin yAnındaki otelin tuvaletine girip bir saat hickira hickira aglamistim, resepsiyondan geldiler, eger hakliysan, neden agliyorsun, umursuyorsun dediler, haksizsan da insan hata yapar, duzelir.

Burda is yerindeki insanin huyu onemli, ertesi gun hic bir sey olmamis gibi yeniden baslayabiliyor mu? Genel olarak size saygı duyup deger veriyor mu?

Yoksa bu durumlar icin firsat mi kolluyor? Ikıncisinde nihayetinde degstirmek gerekiyor isi, once veya biraz sonra.

hicbir sey yapmiyorum. bu kadar zorlamaya gerek var mi acaba gercekten?

kötü bir anin, kötü oldugunu ve o günün tatsiz gececegini kabul etmek gerekiyor.

tabii ki sozerim, kizarim, eve gidip bir sarap acarim, yuruyuse cikarim, gereksiz uyurum vs. vs... ama en önemlisi o boktan duyguyu ertelemem. yasarim ve biter. ozellikle takintili bir insan olarak, bu degistirmeye calistigim bir durum, boktan durumlari kabul etmece. yoksa daha uzun süren bir huzursuzluk söz konusu oluyor.

Mekan değiştiriyorum. Evdeysem evi toplayıp duş alıyorum. İşteysem çıkıp kahve içiyorum.

arkadaslar sana kendinden kacis yollarini onermisler. hep yaptiklari sey zaten.

bu soruyu sorman bile kendinden kacisin bir yolunu bulmak istemendir. kendin hakkinda kafanda bir görüntün var, tum keyfin bu görüntne dayaniyor. biri bu dusunce yiginindan olusan görüntüne bir laf ettiginde keyfin kaciyor.

sana onerim yok. bir sey yap ya da yapma demiyorum.

Nefes egzersizleri yapabilirsin.

birkaç sene daha bekle panpa :)
fotoğrafını beğenmen, storilerini görmen falan boş şeyler. aksiyon alman lazım. harekete geç.

bu arada, harekete geçtiğinde çok büyük ihtimalle ya iplenmeyecek, ya engelleneceksin.

Çok zor bu işler ya, artık bıraktım instadan birilerine yürümeyi senin gibi yüzlerce erkek aynı şeyi yaptığı için bizim prensesler iplemiyor, anca bi kaç kez dışarda görüp onun üzerinden yürüyeceksin imkanı yok yani

Konu 1:
Benim bu,cevap verir terslemez. Ama ilerlemesini bekleme boşa beklersin.

Konu 2:
terslemez, yürü geyik yap.

1 sene ne abi geç kalmışsın tabi

Bu arada dışarıda görüğ hoşlaştığın kişiyi instada nası buldun

Geç kalmışsın. İlki için hiç umutlanma özellikle. Ayrıca senin gibi hangisi düşerse mantığıyla birçok kadın ekleyenler kolayca belli oluyor ve kadınlar böylelerinden kaçıyor çoğu zaman. Muhtemelen ikisinden de bir şey çıkmayacak sana.

İki konu için de,

Bence terslemezler, paylaştıkları bi hilaye üzerine bir yorum yaparak konuya girebilirsin bence, bi kaç hafta içinde tekrar aynı şeyi yaparsın, sonra buluşalım mesajı at bence. Çünkü öyle 1 sene önce eklemişsin, direk konuya dalma

Birincisi icin: gec degil, en basindan da niyetini belli etsen olmayacakti. En ufak ilgisi olsa geri takip ederdi
İkincisi icin: belki 50% denemeden bilinmez, dene ama sonucu sallama, israrci olma

Kadınlar kadınlarımız. Sen deli gibi onla beraber olmak istiyorsun ya. O da deli gibi "çok" insan tarafından beğenilmek istiyor. Çünkü aralarından 1-2 tane çok güçlü erkek çıkıp kapabilir onu. Kadınlar hep böyle idi. Sosyal medya ortam sağladı. Çözüm nedir?

Sosyal medyadan vs yürümek yerine. Ne tatlı hatunmuşsun gel bir ara bir şeyler içelim. Ne zaman müsait olursun falan demek. Evet kro. Evet terslenme olasılığın var. Ama en azından "you keep your balls attached"

Niye ayrilmak istemedigim konusu üzerinde biraz daha düşünürdüm. Karakterimi sorgulardim.

gözlemlediğim kadarıyla bunu yaşayan erkekler,

ayrıldı, bir süre sonra yenisini ve daha gencini bulup 6 ay 1 sene içinde evlendi.

ama aklı hala eskisinde.

niye ayrılmak istemeleyim ? alışkanlık oldu diye mi ?

Böyle durumlarda genelde aldatılıyor bir taraf. Aldatıldım oradan biliyorum.

Ayrılmakta gec kalmissiniz. Dusunmeden su an ayrılırım. Hayat kısa, zorlamak daha da kısaltır

Kitap ya da podcast dinliyorum mutlaka uyurken. Rüyama hiç girmedi şu ana kadar.

Nadiren Aphex Twin albümü açıp uyuyorum. Uyanana kadar çalmak yerine Spotify'ın zamanlayıcısı ile ayarladığım sürenin sonunda kapanıyor. Rüyama ya da uykuya etkisini ayrımsamadım. Uykuya dalış kısmı için yapıyorum bunu.

uzun zaman once podcast ve ingilizce sesli kitap acip uyumaya calistim. bir de kus ve nehir sesi gibi selerle de uyudum.

uyku kalitesi cok fazla dusuyor, olumsuz etkileniyor. ben de hemen biraktim.

hiç etkilemedi rüyalarımı şu ana dek.

bu gece tekrar deneyim bakalım belki o niyetle şekillenir.
şimdi siz deyince bir kurt düşmüş oldu, filizlenir bir kaç saate.

Zamanlayıcıyı yarım saat ayarlayıp yatıyorum. Çoğu zaman yarım saat içinde uyuyamıyorum ama ikinciye döndüğünde uyumuş oluyorum. Bir etkisini görmedim. Bazen yatarken düşündüğüm şeyler rüyama giriyor, o kadar.

etmez

böyle bir tane arkadaşım var sadece, bazen sinir edici bir boyuta ulaşmıyor değil. kendi düşüncesine göre senin de öyle düşüneceğine karar verip iş yapıyor mesela. örnek vereyim

ben x marka ürünü almayı düşündüm diye sohbet ederken söylüyorsun, o birkaç gün sonra "ya benim y marka benzer ürünü satan bir arkadaşım var, numaranı verdim seni arayacak" diyor.

ama sonra düşününce bunu tamamen bana iyilik olsun diye yaptığını görebiliyorum, sadece kötü bir huy.

Sorundaki rahatsız edici değil. Bunu ben de yapıyorum. Hayır dediğimde karşı tarafla minik de olsa ortamda gergin bir hava oluşuyor ve yumuşatarak onu kırmak istiyorum. Aslında ''seni yarı yolda bırakmak istemiyorum, bak fikir de veriyorum, işini o şekilde halledebilirsin'' demek için bu, yoksa karşı tarafı çok da düşündüğüm için değil. Ama üstteki cevapta yazılan sinir edici, çıkar hizmetli emrivaki cümlesi o.

dostlar, insanlarin hayir cevabi vermeleri, evet cevabini vermelerinden cok daha mutlu ediyor beni. cunku toplumda bir cok insan hayir demeyi bilmiyor, bununla alakali bir sorun yasamiyorum. kirgin, uzgun ya da sinirli hissetmiyorum. ama hayir cevabi sonrasinda benim (akil edemeyecegimi dusunerek mi bilmiyorum) fikir yurutmeleri cinlerimi tepeme cikartiyor.

ya ornek, kamp buzlugunu odunc alabilir miyim diyorum mesela, hayir ama migrosta var 100 lira diyor mesela. lan ben zaten nereden alabilecegimi biliyorum, sordugum soru bu degil. hayir abi veremem, kusura bakma dese hic sorun yok.

Bilgi sahibi olmadan fikir olarak, ben senin olsaydım böyle böyle yapardım demelerine ayar olup, öfkeleniyorum fazlasıyla. Sanki benim aklıma gelmiyor, dedikleri.

İşime yararsa memnun olurum.

Sizin anlattığınız duruma zaten sinir olurum da başlıkla ilgili de söyleyeceklerim var.
Ablam beni benden çok düşünür. Bazen o bile sinir bozucu oluyor. Anlatayım; bir arkadaşımın anne-babasının kısa bir süre yardımcıya ihtiyaçları oldu. Aslında arkadaşımın düşüncesi "yardımcıları olsa bir süre ne iyi olur" şeklinde. Ufak bir kaza atlatmışlardı. Neyse bana söyleyince aklıma geldi, anne-babasının oturduğu şehirde ablamın da bir arkadaşı var. Yörenin yerlilerinden. Açtım ablama sordum "bir yardımcı arıyorlarmış, belki seninkiler biliyorlardır böyle birini" diye. 10 dakika sonra ablam aradı, tesadüh tam da o sitenin yakınlarında tanıdık bir temizlikçi kadının numarasını vermişler. Arasınlar hemen, ben de bileyim dedi. Çok teşekkür ettim, hemen arkadaşı arayıp söyledim. O da çok teşekkür etti. Neyse, ben konu kapandı sanıyorum. Bir 10 dk sonra ablam tekrar aradı "aramışlar mı, anlaşmışlar mı?" diye. Ben de arkadaşa söylediğimi, çok teşekkür ettiğini söyledim. "Ama hemen arasınlar, ben kadına gitme seni arayacaklar dedim" demez mi? Yahu 3 katman var işin içinde, sen kadına niye "gitme bir yere" diyorsun. Kaldı ki bana bu durumu böyle anlatmamışsın. İki dakikada bana verdi veriştirdi. Kalbi kırılmasın diye cevap da vermedim ama içime de oturdu. Sinirlendim mi, elbette.

Bazen sürekli bir şey ödünç isteyene karşı takınılıyor bu durum. Veriyor, veriyor, veriyor, sonra ya ben enayi miyim gidip alıyorum, ugraşyorum bu adam her seferinde benden bir şeyler istiyor diyor. Yani o seni düşünemedi sanıp söýlediği bir şey değil, ikiiz de aynı koşullardayız, ben kimseden istemeden kendi işimi hallettin, sen de git al, hallet iması. Yani düşünebileceğini biliyor ve buna raģmen onu kullandığını düşünüyor. Beni irite etmez, çunkü muhtemelen düşunmemiş olurum. Onun söylediği şeyi düşünebiliyorsan va zaten yapmıyorsan sanki bir sorun var. Almamak için başka bir nedenin varaa biliyorum şu yüzden istedim dersin biter. Ya da param yok şimdi alamıyorum o yüzden dersin. Yani duruu bildiğin halde yapmamaya devam etmenin nedenini söylersin. Bana kalırsa.

akıl sormadan akıl veren herkes sinir eder beni.
bunun bir de yardım istemediğin halde yardım eden versiyonu vardır, ki o daha katlanılmaz.

bu küçük bir örnek gerçi ama temelde haddini aşmak, duracağı yeri bilmemek aslında.
konu sizin dediğiniz gibi kamp buzluğu falan değil daha büyük bir mesele olduğunda olaylar başka boyutlara ulaşabiliyor.

Sinir olurdum,olurum da

Akil istemeden akil vermek tacizdir zaten, ufak capli

Bence anne faktörü çok da acıklı değil. Annenle bi konuşman ve niye bu kadar ağladığını öğrenmen iyi olabilir. Eğer annen herhangi bir tehlike veya problemden dolayı değil de sırf içgüdüsel bir şekilde ağlıyorsa annenin üzülmesi yakın zamanda geçer. Yok bir problem varsa bunu konuşun, senin onu samimiyetle anlamak istediğini görsün. Çözüm sunduğun zaman yatışacaktır.

Annelere çok fazla bağlı kalmamak lazım çünkü anında bağımlılığa dönüşüyor. Bu iletişimin "bağlılık" sınırları içinde kalmasına çalış derim. Ben şu an annemi bırakıp kendi hayatımı kuramıyorum. Oradan pay biç.

Anneni de izmire getirmen için bir engel var mı? Eğer annenin istanbulda başka kimsesi yoksa, ağlaması çok normal. Eğer istanbulda geniş çevresi varsa, baban kardeşlerin vs. Bu durumda zamanla bunu kabullebeceğini düşünüyorum.

Bkz: sütümü helal etmem.

Kendi hayatını kut mutluysan.

zamanla alışır. ben de eskişehir'deki ailemin yanından ayrılıp istanbul'a okumaya geldim. okul bitti işe başladım. 6 yıldır buradayım. başta benim annem de çok ağlamıştı. ara ara oraya gittikten sonra istanbul'a dönerken de ağlıyor ama alıştı artık çok abartmıyor.

yaşlılıklarında, hastalıklarında yanında ol yeter
evlenirsen de yanlarında yaşamayacaksın

Anne bu, her seye aglar.
Benim annem de yurtdisina gelince epey aglamisti ama buraya gelip yasadigim hayati görünce, "Kizim biz iyiyiz. Sen kendi hayatina bak, kalmak istiyorsan kal burada!" dedi.

annenizle göbek bağınızı kesme zamanınız gelmiş. eski tabirler var "yuvadan uçan kuş" vs
hayatın normal döngüsü bu, ve hatta aslında siz biraz geç bile kalmışsınız bağımsız hayatınızı kurmaya. Onu terk etmek / yalnız bırakmak olarak düşünmeyi bırakıp artık yetişkin olmanız gerektiğini fark ederseniz daha kolay geçer bu ilk zamanlar.

Anne yalnız mı? Eğer değilse gönlünü tatlı sözlerle alıp kendi hayatınıza devam etmekte fayda var. Yoksa hiçbir zaman kendi ayaklarınız üzerinde duramayacaksınız. Kadın da olsanız, erkek de...

sövmekle uğraşma. iletişimi kes gitsin.
ben okulu uzattığımda bana da öyle olmuştu.

Ben bolum birincisi konumundaydim, ameliyat oldugum icin 1 donem uzadi. 2. 3. Olan asalaklar akillari sira gecmis olsun altinda mesajla laf soktular.
Simdi ben almanyadayim. Ikisi de bir baltaya sap olamadi. sovmekle bile ugrasma. Onune bak.
Onlar sana olan gicikliklarini simdi firsati bulmusken ortaya cikariyorlar.

Günümüz dünyasında ve özellikle bu ülkede okul bitirmek yüksek eğitim sahibi olmak aşırı artı bir olay değil. Artık önemli olan bir şekilde yolunu bulmak ve o yolda ilerlemek, başarı kıstasları değişmekte değişen dünya düzeninde. Hele hele ülkemizde bakkal gibi üniversite olduğunu hesaba katarsak denicek pek bir şey kalmıyor. Takma kafana keyfine bak hayat gerçekten kısa ve zaman gerçekten çok hızlı.

Bir tarafınla gül geç. Marifetmiymiş bitirip çalışmak?

Not: 2000 sıralama + 7. Yılım fakültede.

İletişimi keserdim.

kendinizi üniversite sınavı sıralamanızla tanımlamışsınız.

vasıfsız dediğiniz tipleri de üniversite sınavı sıralaması ve özel okulda okumalarıyla tanımlamışsınız.

bence siz bu üniversite olayına aşırı anlam yüklemişsiniz.

vasıfsız olduğunu iddia ettiğiniz kişiler de mesela üniversite mezuniyetine aşırı anlam yüklemişler.

@levpontryagin+1

Ayrıca 15bine girmek ne zamandır hatrı sayılır, iyi birşey oldu :D

Neyse, en az 4 yıl geçmiş, ergenlik kafasından hiç mi çıkamadınız siz ve çevreniz?
Ya iletişimi kesin ya da gülüp geçin. Bi de mezun olan da sanki nerede nasıl iş bulabilecek şu an shgdgddg.
Ha onlar zaten baba parasıyla işini de, (torpille referansla) kurumsalda pozisyonunu da bulacak siz bulamayacaksanız bu hayatın gerçeği. Zaten okulla ilgisi yok, yine takılmayın.

Ayrıca 20li yaşlardakiler gerçekten bunlara kafa yorup hayatı ıskalıyor mu yaa, püüh yazık cidden. Gezip tozup kitap okuyup kendinizi geliştirin, küçük işlerde çalışıp bi beceri edinin, okul uzasın nolacak. Köskös derslerden geçip başarı nişanesi gibi diplamayı alnınıza mı yapıştıracaksınız? İyi( donanımlı, güzel, becerikli) insan olabilmek marifet.

levpontry +1

neden milleti kendi siralamanla asagiliyorsun? belki onlar da zamaninda akillilik edip calismadi sonra akillandilar? sen de siralamalari ve vakifta okumalari yuzunden vasifsiz olduklarini soyluyorsun. arkadaslarinla aynisin.

laf eden olursa iletişimi keserdim. can sıkıcı derecede olursa yani. arkadaş şakalaşması seviyesiyse sorun yok.

86 falan. sonrası bu topraklar için uzun

195

86 ortalamanın biraz üstünde boy. 92 üstü gereksiz uzun.

190

1.95’ten sonrası “fazla” uzundur benim için ve tercih etmem. Böyle bir adamla görüştüğümde kendimi çocuk gibi hissediyorum.

190 ve üzeri.

erkeğim, 180 boyum var, erkek yada kadın olarak "fazla uzun/kısa" olmak kıyafet/hizmet vb. alanlarda zorluk yaşamaya başladığı yerde başlıyor. geri kalanı kişisel estetik kaygılar, toplum gözündeki statü vs. ile ilgili şeyler.

Yakın dostlarımdan bir tanesi 2.02, onunla tanıştıktan sonra anladım ki hiçbir boy benim için fazla değil. Belki de ondan uzununu görmediğim için böyle diyorum, bilemedim.

190 uzeri.

86 ortalamanın biraz üstünde diyen arkadaş karantinada sokağa çıkmaya çıkmaya türk erkeklerinin boylarını unutmuş sanırım.

1.95 ve yukarısı.

188im, 188 üstü fazla uzun, kesin bilgi.

Valla ne kadar uzunsa o kadar iyi. Fazla uzun diye bir şey yok erkek için.

kafası duşbaşliğının duvarda asılı halini hayli hayli geçip dik durarak eline başlığı alıp kendini yıkayamadiğı vakit. Bir de yemek yaparken aspiratöre sarılmak zorunda kaldığı vakit.

2 metre'nin üstüdür. Kendimi baz almıyorum. Kısa boylu bir kadınım. Bahsettiğim arkadaşlar fiziki ve ergonomik problemler yaşıyorlar. 2 metre'yi bu sebeple ölçü olarak verdim.

Kız muhtemelen 16-24 yaş arası bi skalada ve kezban tribi yapıyor bence. Muhtemelen önemsenmediğini düşünüp geri bastı.

Bunu ona sorsana delikanlı.

Sen ona devam ettirecek bir şey yazmamışsın ki. Aynen öyle deyip bırakmışsın. Tekrar bir şeyler yaz tepkisi aynı ise sorabilirsin kendisine.

Cevaplık bir söylememişsiniz.

Cevap verilebilecek bir şey yazmamışsın ki ne deseydi önemli olan nem azizim mi desin çok fazla takıntı yapmışsın.

böyle şeylerde her şey sizinle alakalı olmuyor. o an ne düşündüğünü ne hissettiğini bilmiyoruz ve bilmemiz mümkün değil. takma kafana.

Cevaplık bir cümle yok boş tribe girmişsin karşı tsraf sana kızmış alalade cevapla başından savmışsın

kljgslsdkjsd'ın dediği gibi, her şey her zaman seninle alakalı olmak zorunda değil. işi olabilir, morali bozuk olabilir vs. hepsini geçtim, o an konuşası gelmemiş de olabilir. bunlar doğal şeyler. ayrıca katılıyorum, cevap almak istiyorsan ona göre iletişim kurman lazım. "yağmur hala yağıyor ama severim yağmurlu havaları" falan bile desen oradan bir muhabbet dönerdi. bana böyle bir şey yazılsa ben de ne cevap vereceğimi bilemez, bir şey yazmazdım muhtemelen.

bir entarisi üzerinden yeni bir muhabbet aç bence.

yağmur hala yağıyor,karantinadan dolayı, özgürce, maskesiz yağmur altında yürümeyeli uzun zaman oldu, yağmurda yürümeyi severim gibi bişey deseydin hocam :)

Bence kıza yüklenmeye gerek yok. Bazı yazarların da dediği gibi sanki kesip atmış gibi cevap vermişsin. Haksız demek yanlış olur kız için.

Bu tarz mesajlaşmalarda insanlar çabuk sıkılabiliyor. Benim başıma da geldi çoğu kez. Bir süre konuşuyor insan ama birden çat diye kesiyor. Yani illa alınmasına da gerek yok.

kız bir adım atmış mesaj atmış ama senin attığın mesaj muhabbet bitirici olmuş. senin de evet hava kötü naptın bugün falan demen lazım cevap vermesi için.

Üzülme, sen güvendin ve boş bulundun. Olan 1500 tl ve harcadığın kısa zamana olsun. Nişan, düğün gibi şeylere yakın da olabilirdi. Pek emek vermeden Allah seni kurtarmış.

@Amory Lorch kesinlikle öyle,ailemle tanısmak istedi.Ya tanışsaydı cidden nasıl berbat olurdum belki bin kat daha.Bazen derler ya verilmiş sadakam olsun para da.

@başkabirkullanıcıadı çok şükür sonraki etaplar yaşanmadı.Benn de şaşardım ne dalak kız nasıl güvendi derdim ve hiç yaklasmadım böyle işlere.yaptık bir hata..

Geçmiş olsun. Numarası hala var galiba. Niye hemen oldu bittiye geldi ki olay. Arayın, darlayın parayı da isteyin. Bu kadar ucuz olduğunu düşünmesin.

@IncredibleMau engelledi beni var numarası,parayı istedim.pazartesi yatırrım dedi ama sanmıyorum.Evet üstine gitmek istiyorum baskalarına yapmasın korksun,ama evimin tam konumunu bilmese de uzaktan gösterdim,calıstgm okulu biliyor.korkuyorum sanırım

Zengin Bedevi, çölde devesi ile giderken, hemen ileride “su, su" diye inleyen birini görünce, hemen devesinden atlar ve ona kana kana su içirir.
Ardından da karnını doyurur.
Bedevinin yardım ettiği kişi kendine geldikten hemen sonra, zengin bedeviyi etkisiz hale getirerek, bedevinin neyi var neyi yok, hepsini alır.
Sonrada bedevinin devesine binerek oradan uzaklaşmaya başlar.
Soyulan bedevi hırsızın arkasından defalarca, “Sakın bunu kimseye anlatma" diye bağırır.
Hırsız bedevi önce aldırış etmez buna ama uzaklaştıkça kafasına dert olur ve geri döner. Soyduğu bedevinin yanına gelerek ona sorar; “Neden kimseye anlatma" diyorsun.
Kumların üstünde oturan soyulan adam şöyle der;
Eğer bu yaptığını anlatırsan, bundan sonra çölde gerçekten aç ve susuz kalanlara hiç kimse yardım etmez.


Nedense aklıma bu hikaye geldi.
İnsanlık hakikaten gözlerimizin içine baka baka kayboluyor.

Farklı numaralardan arayıp numarasını kapattırana kadar taciz etmeniz lazım. Korkması gereken o, siz değilsiniz. Mümkünse erkek bir tanıdığa arattırın. Başının ağrıyacağını bilsin. Ya paradan ya da numarasından vazgeçecek.

Size bunu yapma cesaretini muhtemelen yine sizin gibi ucuz kurtulduğunu düşünen, peşini hemen bırakan birinden aldı.

@etna keske aç ve susuzlar biz açız deseler.Üstümdeki montu cıkarır veririm
Nasıl berbat bi hal aldı evet vardı ama artık okumuş yazmış insanlarda böyle şeyler yapıyor belki daha fazla hatta.

@IncredibleMau
Büyük ihtimalle bana attıgı fotoğrafları dank edince google arattım hepsini ordan indirmiş.belki bir çete var böyle.hiç anlayamadım yanındayken çok kez yaptıyss artık normalleşmiş

@the cat in the hat tabi ki öyle ama cidden insanlardan umudum iyice bitiyor.
Tavsiyem asla yapmam dediginiz şeyleri yaparken ne olur bir kere daha düşünün,yapmıyorsak var bi sebebi

bütün bunlar 2 gün içinde olmadı sanırım? bir zaman almıştır ne bileyim en azından bir ay falan, bütün bu çaba (dolandıran kişinin çabası yani) 1500 lira için mi? dolandırıcı tarafını tutuyormuşum gibi geliyor ama sanki başka avantaları da olmuş olmalı yoksa 1500 lira için bu kadar uğraşılmaz gibi geliyor.

@selam evet iki gün içinde oldu öncesinde cok az mesajlastık,birkaç güne geldi zaten

@selam cüzdanım,parama ,kartlarıma baktım ,sıkıntı yoktu.yaanında çantamı ,telefonumu bıraktım ciünkü.

Eleştirmek için söylemiyorum, aynısı benim de başıma geldi sayılır. Okuyan olur, aklında yer eder diye söylüyorum.

Bir erkeğin acil durumda sizden para istediği senaryoda dolandırıcı olmama ihtimali yok gibi birşey. Vermeyin. Yüzde yüz güveniyorsanız da evli değilseniz vermeyin.

@flexner wintersteiner gönderdeğini ben de düşinmüyoru,p.tesi alırsın dedi ama tabi göndermez.Tabi ki değilim ama insanın bazen kendi haline yenik düştüğü durumlar olabiliyor

@elorelia haklısınız ben de cok yakın ark.ım değilse bile işkkillenirim ama cidden bunu hiç anlayamadım,vçol hızlı gelişti ve bir şeyleri anlayınca hemen kacıp gitmek istedim.bana servis beklediği yere nasıl kostum duraktan cıkıp anlatamam,sonra ikinci kez beni zorla gönderdi,o an yok olmak istedim,kaynar sular başımdan..

Dert etmeye değmez. Bu olay yüzünden kendinize kızmayın ya da kendinizi değersiz görmeyin. Basiretiniz bağlanmış olmuş, boşluk aniniza gelmiş.

Ama sizden istemediği halde verdiğinizi söylüyorsunuz. Gerçi durumunu belli ederek istemiş gibi yapmış, itici olmamak adına.
Bu dünyada birine talep etmeden iyilik yapmak biraz naif bir düşünce.

www.imdb.com

bunun filmi var

Anladıysam arap olayım. Kim bu adam? ne zamandan beri tanıyorsunuz? Bu olay nasıl bu şekilde hızlı oldu?

Bir erkeğin, hele hele belirli bir seviyenin üstünde gibi gözüken, davranan bir erkeğin, 2 günlük tanıdığı bir kadından borç istemesi imkansız.

Bana da tam tersi olmuştu, ülkenin baya iyi okullarından mezun, baya iyi bir otelinde üst düzey müdür bir kız, borç istemişti vadedeki parasını bozmamak adına

en son, paramı ver diye attığım maillerden (telefon, sms, whatsapp mesajı değil, maillerden) uzaklaştırma kararı çıkartmıştı, parayı da tabii ki ödemedi.

borç işleri biraz "utanma" odaklıdır, insan yüzyüze geldiği kişiye borçlu olmak, kalmak istemez, 2 gün gördüğü, bir daha da görmeyeceği birine borç umursanacak birşey değil, o para gitti.

dün bir adamın 45 bin kaptırdığını izledim. kadın 26 kişiyi daha dolandırmış. mesleği neydi ki? çalıştığı iş yerine yazın, tabi doğruysa.

@biseysorcaktim sanırım öyle ama insan kabullenemiyor.Aslında kendi çekecekti kartım kırıldı dedi gösterdi kırık bi ptt kart,sonra ben para cektim,ona verdim yatır diye ara cok kötü oldum bana bi su alır mısın dedi.Markete koştum,o arada parayı naptı bilmiyorum.Belki yollamış gibi yapmak için uzaklaştırdı beni,bilmiyorum.Yani ortada hasta biri varken(hastanın fotoğrafını gösterdi)aciz kalmak parasız kalmak nedir iyi bilirim ,dayanamam,saflık deyin mallık deyin ne derseniz artık.

@freebird5406_2 belki bi süre sonra izlerim,şu an daha kötü olabilir

@komando kani var bende cok hızlı oldu,ben de anlamadım buraya gelmesi ve gitmesi Toplamda iki gün burda geçirdik,bi gece kaldı.öncesinde de telefonda konusma,mesaj bi hafta filan

@Corc cok geçmişmolsun size de.Tecrübe deyip geçemiyor insan da

@ j r r tolkien hayrani umarım yapmazlar,ben de tabi okumustum ama insan kendi basına gelmezs sanıyor.umarım kimse yaşamaz

saflık diyen, mallık diyen bunu yaşar bence.

@etna'nın anlattığı hikayeyi çok seviyorum ben. yıllar önce duymuştum.

belki benim de başıma ufak-tefek kandırılma hikayeleri gelmiştir ama tutar ufak olduğu için farketmemiş ya da unutmuşumdur. önemli değil.

kendinize saygınızı yitirecek "ay ne safmışım, aptallık benim bu yaptığım" diyecek bir şey değil.bellki ki iki üç gün önce tanıştığınız bu kişiden hoşlandınız, çekim duydunuz. belki duygusal ya da fiziksel yakınlık yaşadınız. zaten onun sizi suistimal edeceğine de ihtimal vermediniz. kızgınlığınız da zaten bu yüzden.

olur yani, normal. hayatınıza kaldığınız yerden devam edin. üstelik kaptırtığınız para sizin canınızı yakacak kadar büyük değilse dert etmeye hiç gerek yok.

eskiler "verilmiş sadakamız varmış" derler. o ifadeyi seviyorum ben. bazen ihtiyacı olduğunu düşündüğümüz ve tanımadığımız kişilere ufak tefek yardımlar yapmak belki de kimin ihtiyacı var kimin yok ayrımını yapmakta tecrübe kazandırıyordur bize.

bu arada dünya bir günde ahlaksızlaşmadı. hep böyleydi.
kimsenin ahlaklı ya da iyi olma mecburiyeti de yok. belki siz dünyanın yaşanabilir bir yer olmasını istiyorsunuz, belki dünyanın, üzerinde yaşayan ve yaşayacak herkese yeteri kadar kaynak sunacak kadar bereketli olduğunun farkındasınız ve bu ya da başka türlü ahlaksızları aklınız bir türlü almıyor. olabilir. ama bilmek lazım, dünyanın iyi olmak gibi çabası yok.

@adetsancısı çalıstıgı iş yerine yazıcam ama doğru mu bilmiylrum.Böyle işler yapan insanlae bunu da yalan söylemştr diye düşünyrm.Üstüne gitmek beni daha cok üzecek gibi grliyor nedense

@biseysorcaktim içimden az önce şöyle bir duygu da geçti,bilmiyorum belki hastası vvar ve ihtiyacı var ,öyleyse bir gün bir işe yaradgnı duymak mutlu eder beni.Ama bu beş saniye filan sürdü.yerini hemen içimdeki kötü duygu aldı

sizi dolandiran kisiyi ifsa etmekten korkuyorsaniz dolandirilmayi hak ediyorsunuz. ifsa etmedikce, hakkini aramadikca o insanin senin gibi baskalarini da dolandirmasina imkan tanimis oluyorsun. adam ya da kadin seni dolandiriyor sen hala utaniyorsun, cekiniyorsun. e sen hak ediyorsun o zaman? hakkini arasana?

ancak internette gazini alirsin, vah vah, herkese oluyor, basiretin baglaniyor derler. git hakkini ara. hastasi yok, bal gibi dolandirmis. icini rahatlatmaya calisma.

@anais bence biraz haksızlık ediyorsunuz.Hak ediyorsunuz ne demek kimse hak etmex böyle bir şeyi.Evet yarın. İhtimal yatrmazsa bir şeyler yapıcam ama işi ,hayatı herşeyi yalansa ve beni engelledi ,ne yapabilirim bilmiyorum.

dolandirma isini de duygularini kullanarak yapmis. yalnizligindan faydalanmis. sonra da hasta bahanesi ortaya surmus. en sonunda engellemis. bu insan kotu bir insan. bahane bulmaya calisma. eger maddi imkanin olsaydi 1,500 tl ile de kapatmazdi seni. binlerce tl dolandirirdi. basima gelmez demiyorum ama basima gelirse o insana kabus olacagimi biliyorum.

@anais birileri okur belki akıllarında kalır diye yazdım.Gazım alınsın değil derdim.Ark.larıma anlattım onlar aldı zaten merak etmeyin.

@anais umarım basınıza gelmez.

Erkek akrabalarınız yok mu yakınınızda ? Savcılığa gidin.

@komando kani var bende bunu akrabaya anlatmak bilmiyorum baya zor.

1500 lira cokta buyuk bir para degil. Ders gozuyle bak.

Is yerine gidip olay cikar. Cingene mode on.

@durgunfoton iş yeri farklı bi.şehirde ama bence o da yalan

Bence uğraş o adamla. Senden sonra başka temiz kalpli bir insanın canını yakacak.

@komando kani var bende az önce sahte bir face açtım,orda buldum onu.mesaj atıcaktm ne yazacgm bilemedim

Yorumlara bak hele.
Dolandırılan kardeşim kusura bakma ama bu saflıkla bu yaşa kadar iyi yaşamışsın. Canını böbreğini kaptırmadığına dua et.

Savcılığa git diyen hukuk duayenlerine de sevgilerimi sunuyorum.

Bu iş bi sektör. Bunu yapan birsürü insan var ve bu şekilde geçiniyor. Bildiğin geçiniyor, faturalarını ev kirasını vs ödüyor. Sen burada üzülürken, o kişi aynısını bir başkasına yapıyor şu an.

Yapabileceğin bir şey yok. Üzülmek, sinirlenmek insanı duygular. Duygularını yaşa elbet. Ama yapacağın farklı şeyler, ne bilim sahte hesaplarla msj atmak taciz etmek vs vs seni haksız duruma düşürür. Bu tip insanlar senin uğraşabileceğin insanlar değil . Sevgiler...

bence başka bir kadınmış gibi bir süre oyala, yine aynı taktiği mi yapacak bakalım. hatta oltaya gelirse sen onu dolandır hahah. çalıştığı iş yerini öğrenip şikayetçi olacağını söyle, 1500 tl az buz para değil. Savcılığa cinsel taciz, tehdit, gasp nedeniyle hakkında şikayette bulunacağını söyle. Benim aklıma bu geldi.

yıllar yıllar önce kadın çalışmaları esnasında bir stk toplantısında tanıştığım bir savcıdan bunu meslek edinmiş insanlar olduğunu dinlemiştim. hikayeleri anlattığında inanamamıştım. bu tarz adamların bir kısmı evli ve eşleri de biliyormuş bu olayları. özellikle haftalarca araştırdıklarını, hedeflerini belirledikelrini, hedefledikleri kişilerin rutinlerini takip ettiklerini falan anlatmıştı adam, şok olmuştum. mesela özellikle 35 yaş üstü yalnız yaşayan, özellikle de hiç evlenmemiş kadın bankacıları bu şekilde takip edenler varmış. diksiyon dersi alan dahi varmış bu tiplerin arasında.

yani demem o ki, siz profesyonel bir dolandırıcı tarafından dolandırılmışsınız. belli bir yaşın üstünde çok yaygın bir durum bu aslında ama kadınlar utandıkları için paylaşamıyor, anlatamıyor. kendinizi hırpalamayın, hepimiz insanız ve hatalar insanlara dair. ne zaman ki benzer senaryoları tekraren yaşarsınız, o zaman kendininizi hırpalarsınız. üzülmemeye çalışın ve bu olayın sizin insanlara dair güveninizi zedelemesine mümkün oldukğunca izin vermemeye çalışın. kemikleşmesin sizde bu aldatılma, kandırılma hissi.

adamı takip etmek, bulmak, mesaj atmak falan son derece gereksiz. emin olun o bu şekilde sayısız mesaj almıştır ve derisi kalındır, hiç bir duygu da uyanmaz onda. vicdanı olan, kişilik sahibi omurgalı bir insanın yapacağı bir şey değil zira bu.

şayet resmi bir şikayette bulunmayacaksanız olayın peşini bırakın. biliyorum zor ve insanı utandıran bir durum ama şikayetçi olmak istersenizde çekinmeyin. kanun dışı bir şey yapan o, siz değilsiniz.

Ucuz atlatmışsın güven zor iş

@saturn teşekkür edeerim hem evet bir şey yapmak istiyorum hem bir yandan birmşey olmayacak kimbilir belki neler neler yaptı diyorum.
34, yıl haklısın akıllanmak için iyi bir süre aslında

@banacevaplazım bu dediklerin içimden geçen ama öğretmenim rezil eder,beninde kendine de korkularm bu yüzdn

@Phoebe zedelenme konusu ne yazık ki oluyor.Böyle sanal değil reel ilişkilerimde de farklı giüvenszlkler yasadım.Vay be diyorsun neden hepsi bana.Sadece mutlu olmak istemiştim

@basond teşekkürm ederim

Siz niye rezil olacaksınız ki? Bir savcı bu yıl bir sürü hakimi dolandırmıştı. Haberin detayını hatırlamıyorum ama nette çıkar. Canan Karatay da yüklü bir miktar kaptırmıştı. Yanına kar mı kalsın? İlamsız icra diye bir şey vardı, onu deneseniz? İşin üstatları daha iyi bilir de.

@banacevaplazım evet yanına kar kalmasın ama insanın kendine olan kızgınlığı cok zor geçiyor.Neden ya neden gittim

biriyle ilişkinizi bitirirken, onun artık başkalarıyla birlikte olabileceğini, başkalarına aşık olabileceğini, başkalarını arzulayabileceğini vb. göze almalısınız.
ayrılmanın zor olan kısmı bu zaten.
sizi unutmak için ertesi gün de biriyle yatabilir, bunu kabul edemiyorsanız ayrılmamalısınız.
kabul edemiyorsanız ayrılığa hazır değilsiniz demektir.

açıkça iki kişiyle daha yattığını söylememesine şaşırmadım açıkçası.
siz de ısrar etmişsiniz, belki söylerse kafaya takacağınızı hissetti ve söylemedi.
madem önemi yok, o zaman neden kurcalıyorsunuz?
kaldıramayacaksanız, tam açıklıkla başa çıkamayacaksanız kurcalamayacaksınız.
kurcalıyorsanız da, duyduklarınız yüzünden bırakmayacaksınız.
çünkü günün sonunda özleyip geri dönmüşsünüz.
arada bir kişi olsa ne olur, on kişi olsa ne olur?

ki bana göre her şeyi detaylı konuşup yüz göz olmaya da gerek yok aslında.

bitirmeniz karakter açısından doğru olmamış bence.
özlüyorsanız, birlikte olmak istiyorsanız ve karşınızdaki de bunu istiyorsa, artık bunun pazarlığı olmamalı.
sizinki gibi bir durumda bunu normal bir "yalan" olarak göremiyorum açıkçası.
doğru olan durumu olduğu gibi kabullenip kurcalamadan devam etmekti belli ki.

kaldı ki, bazen insan birini unutamadığını ya da onu hâlâ sevdiğini başkalarıyla birlikte olunca, zaman içinde de anlayabiliyor.
yargılayamayacağınız bir noktadasınız yani.

İkisi de.Yatmasını bir şekilde görmezden gelirsin fakat yalan söylemesi hoş değil.Doğrusunu yapmışsın ben de bitirirdim.Devam

Bişey söylemek zorunda olmadığı bir konuda yalan soylemek zorunda birakmissin. Bitirmek doğrusu.

sizin kafaya takacağınızı bildiği için yalan söylemiş, insanlık etmiş. bunu ilişki esnasında söylenmiş bir yalan veya ihanet gibi görmemek lazım.

başkasıyla birlikte olma durumuna da şöyle bakın. bu süreçte karşınıza atıyorum 6 tane şahane fırsat çıksa, bunları kaçırır mıydınız? o karşısına çıkan fırsatları değerlendirdi diye niye kabahatli olsun?

Elorelia +1

Ek olarak birisiyle bitiriyorsan bitmiştir daha geri dönüşü olmuyor

Bitmiş.

Bence yalan soylemesi yüzünden olmuş. Çünkü sen şimdi devamli kafanda “o benim arkadasim yok oyle bir sey” diyen nişanlını “ya varsa” diye kurup duracaksın.

Ayri olduğunuz dönemle ilgili bence de tutarsız davranmışsın. Ama asıl sorun diğer kısımda, yani kendi içinde. Bitirmek en sağlıklısı...

Hala özlemeniz gayet normal, burada bir sıkıntı yok bence ama.. Ama olur da tekrardan bir araya gelme ihtimaliniz oluşur, işte o zaman ileride yine bu duyurunun bir benzerini açacağınızı aklınızdan çıkarmayın. Bu sefer akıllı olun bari :)

Bir de yine bazı kişiler duyuruda karşı tarafı zorlamışsınız da, o da yalan söylemiş 1 kişi diye size laf söylemiş. Ahahaha şaka gibi. Aynen aynen. Yalan söylemezdi ama @spina zorlamıştır. Kesin ya :D

Haklısın hem yalan hem yalan söylediği yalan üzmüş seni belki senleykende saçmalama dediği kişilerle beraber oluyordu içini kemirecek bir soru

bırakırdım, gerçekten heves ettiğim bir şey için giderdim. hemen bırakmayacağın, hedef belirlediğin bir uğraş için zaman harca, onun için kurs bul(sadece kurs olacaksa tabii)

@metekurt,
peki heves ettiğim bir şey yoksa? mesela insanlar neye heves ediyor?

üniversite klüplerine katılabilirsin. gitmek istemiyorsan gitme dans kursuna. eşleştiğin kişinin kilosu ne alaka ??

mezun olduktan para kazanmaya başladıktan sonra, mesela insanlar yazın scuba divinge heves ediyor kışın kayağa.

@feza,
Okulu sevmiyorum. Bir de kilo nalaka demişsin, sen 150 kiloluk bir adamla yakın dans etmek ister miydin? Güzellik çirkinlik demedim, kilodan bahsettim, insanlar vücuduyla dans ediyor sonuçta beyin gücüyle değil.

Yok ana amacım kız bulmak değildi. Zaten öyle olsa ilk haftadan bırakırdım diyorum ya erkek sayısı fazla, olan kızların da yarısı teyzeteyzeteyze, 3 4 tane benim yaşlarımda kız var, onlarla da olmaz zaten, hem güzel değiller hem diğer sebepler.

İleri sınıflardan bi kızı beğenmiştim son gittiğimde o kadar.

Gerçekten keyif alsaydınız bırakma fikri aklınızdan geçmezdi bence ya, o yüzden bırakın +1

@paco, haklısın bazı kızlar var, hareketi öğrendikten sonra sırayla herkesle dans ediyorsun, benle dans ederken sanki silah zoruyla dans ediyormuş gibi. tamam salsa bachata eğlenceye dayalı dans, tango gibi romantizm yok ama yine de bi uyum şart.
40 dk'lık dersin yarısı ilk eşleştiğinle geçiyor. kadınlar seçiyor tabi :d

saçmalıyorsun.

Kayseri de çok sevilir. Herkes kızını, soyadı "oglu" ile biten birine vermek ister.
Bence hiç bir sıkıntı yok. Her şeye bu kadar anlam yüklemek de ne bileyim ...

Elbette tercih senin ama bence de saçmalıyorsun.

Saçmalıyorsun +1

Bunlara fazla takılmamak lazım bence.

saçmalamıyorsun, sorun burada soyun şimdiye kadar erkek üzerinden tanımlanması ve sürmesi, bunun da toplum düşünce yapısında bir izdüşümü var haliyle, boşuna değil, önceden böyle gelmiş fakat düşünceler değiştikçe bu da değişebilir, insanlar dilediği soyadını almak isteyebilir, memnun olmadıkları soyadlarını değiştirebilir

birileri bir şeylerden rahatsız oluyor tartışmaya açıyor zaman alsa da değişim böyle gerçekleşiyor

Tolkien +1

Oglu ile biten soyadları genellikle Karadenizliler'de goruluyor sanırım. Bir tur soy övünmesi var. Hiç hoslanmadigim bir sey.

Birçoğu mafya

düşünceniz makul değil.
--

oğlu ile biten soyadılarının genelde kalabalık ve varlıklı aileler olduğunu düşünüyorum. bende öyle bir izlenim oluşturuyor.

Mafyatik takılmaları ve zengin olmaları da Karadenizlilikten ve müteahhitlikten geliyor.

Vaktiyle Istanbul'a hazine arazisine gecekonduyu dikip gün gelince müteahhit oluyorsunuz.

Aileniz, köyünüzdeki komşunuz, akrabalarınız vs. devlette geniş şekilde kadrolaşınca otomatikman elinizdeki çekiçle her gördüğünüzü çivi sanıyorsunuz.

The cat in the hat +1 demeye geldim. Turkiye'deki kadınların sorunlarına bakınca bu soylediginiz gerçekten aşırı ufak bir şey; sorun bile değil.

soyadı olayını saçma bulmuyorum. patrilineal olması saçma. bence matrilineal aile seçeneği olmalı. bir noktada kendime bir soyadı seçip bunu çocuklarıma kendim aktarabilmeliyim. iki insan evlendiğinde isteyen diğerinin soyadını alır ya da hiç almaz, tercihe bağlı. eşcinsel evlilikler konusu da var üstelik ülkemizde geçerli olmasa da. biraz karmaşık bir mevzu.

dedem karadenizli evet. daha çok orada görüldüğünü bilmiyordum. dedem ailesiyle ilişkisini kesmiş bir insan, ben de hiç karadeniz'e gitmedim. varlıklı değiller bildiğim kadarıyla.

* elbette ufak bir sorun bu. ufak olduğu için duyuru'da başlık açtım. en büyük derdim bu değil, merak etmeyin. ama tamamen çöpe atılacak bir mevzu olduğunu da düşünmüyorum.

Bi erkek olarak ben de cinsiyetçi buluyor ve pek hoşlanmıyorum.

Zaten cumhuriyet ilk kurulduğunda bildiğim kadarıyla xoğlu diye soyad almak yasaktı. Bu tarz ünvanlar toplumda adaletsizlik yaratır diye. Hatta bizim soyadımız karadenizde meşhur bir sülale, ama mesela bi kısmı oğlu ile bitmeyen ve kısaltılmiş haliyken, yasa değiştikten sonra tekrar eski halini alıp o şekilde kullanan bi kısım insan da var. Ben oğlu ile olmadığı için mutluyum mesela.

Soyad mantığı hadi bi şekilde lazım ama bunun da cinsiyetçi olmayan bi orta yolunun bulunması taraftarıyım. Kadınların evlenince zorunlu olarak erkeğin soyadını alması ve çocugun soyadını babasından alması da mantıksız geliyor.

Şahsen ben -oğlu ile biten soyadları ciniyetçilikten bağımsız da sevmiyorum. Gereksiz bir uzatma geliyor. Fonetik olarak da kötü

Ayrıca soruyu soran arkadaşın hayattaki tek derdi bu değildir muhtemelen ama başka dertleri var diye bunu kafaya takmamalı diye bi durum yok :)

benimkide oğlu diye bitiyor ama ben çok seviyorum
canım soyadım :)

Sacmaliyorsun.

Saçma olan ne var bu kadar. İnsanlar kendi isimlerini değiştirebilir aynı dinimiz kısmında islam yazması gibi. Ben takmıyorum zaman geçtikçe umursamadım bunları ama hoş olmadığı bir gerçek.

Ermeniler mi acaba diye düşünürüm.

Kömürciyan

bu türkiye'ye özgü bir olay değil. diğer dillerde de var. mesela isveç'te ....son diye biter soyisimler.
rahatsız olup değiştirilecek bir durum yok bence. oğul, evlat, soy demek.

Sorununu dogru tespet edememissin bence. Baba tarafi gibi anne tarafin da -oglu ile biten bir soyadina sahip olsaydi ayni cozum onerisini sunacagindan supheliyim. Ya da -oglu ile bitmeyen fakat yine de kendini ait hissetmedigin bir soyadin olabilirdi. Demek ki sorun ataerkillik degil soyadini degistirememenmis. Ama aslinda degistirebilirsin. Fakat resmen degistiremiyorsun.

Ya mafyalar falan konu nerelere gitmiş.dünyanın her yerinde olan bir durum bu,bizdeki oluşumları genelde lakaplardan geliyor.bilmemne köyünden bilmemne oğulları gibi.soyadı kanununda gezen memurlar önce buna müsade etmemişler ama bizimki gibi örneklerde 3 büyükdede 3 farklı soyadı almış,bunların ikisi sonra bambaşka bir soyadında buluşmuş ,bir tanesi alın atınızı diyerek aile lakabını oğlu ekleyerek tescil ettirmiş.
Bunun olmadığı bir yöre yok,işin ilginci kadınlar bu soyadlarını daha fazla önemsiyorlar.bir tanıdığım hem kendi oğullu soyadını hemde aslında akrabaları olan başka oğullu soyadını kocasında dolayı ben hem oyum hem buyum şeklinde kullanıyor.kadınlarda güce tapma durumu sanki daha fazla gibi.zamanında her gün yüzlerce telefon aboneliği açmış birisi olarak genel izlenimim bu.birde çok komik örnekleri var rastladığım.haşlamaoğlu vardı çok gülmüştüm birde kıpkırmızı bir adamdı.
Balkanlarda,ruslarda falan aynı durum ov,ev şeklinde kadınlarda bu eke a ekleniyor ova,eva gibi.kuzeye çıktıkça son’lar gelmeye başlıyor,düşüncenize en yatkını izlanda da mevcut x in kızı şeklinde orada,ahmetdottir gibi,yine baba adı ama en azından babasının kızı şeklinde,Ben buna ilk kez rastladiğimda çok şaşırmıştım.

sizi rahatlatacaksa eğer eski türkçede oğul, cinsiyet fark etmeksizin evlat demek.
bu tarz soyadlarının bende bıraktığı etki ise köklü,eski ve bazıları söyleniş olarak çok havalı geliyor kulağa. etrafta binlerce saçma sapan soyadı varken bence şükredin.

Igrenc buluyorum. Allaha esimin soyadi boyle olmasin diye cok dua etmistim ve malesef basima geldi. Köyluluk alert :/

gerçekten şu insanların ne dertleri var.

İskoç dilinde de "Mc" oğlu anlamına geliyor ama hiçbir iskoç kadın "ay bu patriarşiyi çağrıştırıyor" diye bu son ismi kullanmamazlık etmiyor.

-oğlu ile biten soyadları hep beğensem de hiç bu açıdan bakmamıştım ve sana hak verdim. Ayrıca @r evolution da ben de farklı bir bakış açısı oluşturdu. Teşekkür ediyorum öncelikle.

Çoğunluğun saçma bulması ise şaşırtmadı. Toplumsal cinsiyet algıları dillerimize de yansımış pek tabii. Doğru olmayan bir şeyin yaygın olması ve bize artık normal geliyor olması o şeyi masum yapmıyor bence. Belki -oğlu ile biten soyadların kimseye bir zararı dokunmayacaktır ama bazı şeyleri değiştirmek için de temelden başlamak şart.

Saçma +1

hayır ama bazen gök gürleyeceğini bildiğim halde irkildiğim oluyor.

Bayılıyoruz biz evcek (kedi dahil). Bol şimşekli gök gürültülü havalarda camı perdeyi açıp pencerenin önüne diziliyoruz.

İstanbul'da, evdeyken seviyorum. disaridayken biraz rahatsız oluyorum.

köyde dağda yürüyüş/piknik yaparken hava kapanır ve gök gürlerse aklım çıkıyor. çıldırıyorum.

çok hoşuma gidiyo.

Küçükken korkmazdım. Neden bilmem 12-15 yaş aralığında çok korktum. Artık yalnız olsam dahi korkmuyorum.

ya nasıl korkmuyorsunuz bana da anlatın. bu korkumu yenemez miyim?

tekirdağ'dayım, bugün sizin yaşadığınızı dün yaşadık. ilk şimşekte öyle irkilip kasıldım ki boynum tutuldu, hala düzelmedi.

eksisozluk.com
@cesario, erkeğim.

Korkmuyorum.

Yağmur, gök gürültüsü, şimşek, yıldırım gibi doğa olayları bana her zaman huzur vermiştir.

Bana degisik bi guven duygusu veriyor...

Yalnızsam korkuyorum biraz, bir yandan da seviyorum gibi

korkmuyorum

korkmuyorum ve çok seviyorum.
gök gürültüsü ve şimşekli havalarda oturup izlerim bir süre.

ben korkmuyorum.

soyle dusun; neden korkalim ki? yagmur ve kar gibi normal bir doga olayi.

gecen ay mi ne, istanbul'da felaket sekilde gok gurlemisti defalarca. cami acip seyrettim, video cektim. cok guzel bence de. yalnizdim o zaman.

ha gecen gun evde 3 kisiydik, boslugums geldi birden bi simsek cakti irkildik hepimiz ama sonra gecti gitti alistik.

Aksine, aşşşşırı hoşuma gidiyor. Şöyle full ses gümmm diye bi gök gürleyince o kadar mutlu oluyorum ki. Açık ara en sevdiğim doğa olayı gök gürültüsü. Bayılıyorum yaa off hayal ettim şimdi mutlu oldum :)

ben çok seviyorum. yağmur ve gök gürültüsü tüm sesleri bastırır, doğanın renkleri dahil her şeyi temizler ve güzelleştirir. yağmurlu havada güven veren birisiyle çadırda kal, sen de seversin bence.

Gök gürültüsünün ürkütücü bir tarafı var ama bence ikisi de daha çok heyecan verici olaylar. Özellikle gece vakti şimşek çakması çok güzel.

korkmuyorum. şehirlere yıldırım düşmesi mümkün değil. neden korkayım

korku degil bu. dogal bir tepki. vucut kendisinin tehlikede oldugunu dusunup irkiliyor. kendini korumak istiyor.

cekinmen gok gurlemesi kadar dogal bir sey.

evdeysem korkmam hoşuma gider. dışarıdaysam üstüme düşecek diye ödüm kopar :D

@dafuq, nasıl mümkün değil abi? yıldıırım düşmesi olayı gerçekten beni benden alıyor. çocukluğumdan beri korkuyorum ben.

korkunun sebebi yıldırım düşmesi ise yukarıda dediğim gibi şehirlerde mümkün değil. her yer paratoner ve paratoner görevi gören şeylerle dolu. köyde olsan anlarım da şehire yıldırım düşmez.

@dafuq, hocam mesela mahalle aralarındaki her binada paratoner yok. çevresinde okul falan varsa oralarda var. paratoner varsa sorun yok mudur diyorsun?

hayır, hatta mısırımızı alıp bekliyoruz, gök gürültüsünün ve şimşeğin bol görüldüğü bir yerde yaşıyorum, seviyorum ben.

Öncelikle geçmiş olsun, umarım yengeniz kısa sürede iyileşir.

Karşılaştırmak gibi olmasın ama, sizden daha ötesini, evcil hayvanına dahi faydası olmayıp terk eden birini tanıyorum. Tabii sizin kendinize dair yakıştırmalarınızın üzerinden gittim, ne derece objektif bakıyorsunuzdur kendinize, bilemiyorum.

Ancak yine de (daha) faydalı, anlamlı hissetmeniz için sivil toplum kuruluşlarında gönüllü olmayı önerebilirim. İlgi duyduğunuz ve şeffaf, güvenilir bir derneğe katkı sunabilirsiniz boş vakitlerinizde, neden olmasın?

bende hissediyorum gel örgüt kuralım

örgüte katılmak istiyorum.

@noi objektif değil eleştirel baktığı için oluyor zaten bu. sıfırın altındayken daha alttakilerin pek anlamı kalmıyor.

evcil hayvanına faydalı olmak dev bir olay bence. niçin küçümsüyorsun? onun bütün hayatı söz konusu olan. bence iyi bi insana benziyosun. mutlu olduğun, yapınca keyif aldığın şeylere odaklan ve onları geliştir, fayda dediğimiz biraz şey bi kavram zaten ama illa "faydalı" bir şeyler olacaksa senin isteyerek yaptığın şeylerin sonucunda kendiliğinden gelir.

Spora odaklan ya da bir müzik aleti ama tüm enerjini buna ver. Eğer bir alanda başarılı olursan bu duyguyu yenersin.

Spor yazacaktım ki biri yazmış.
Gene de yazcağım, spor yapın faydasını göreceksiniz.
Bir de evcil hayvanlarınız varmış, anladığım kadarıyla iş arkadaşlarınızdan memnun olmasanız da işinizi seviyorsunuz. Bunlar önemli şeyler bence - özellikle evcil hayvan - Benim beraber yaşadığım kedim beni çok değiştirdi , olumlu anlamda . Size de iyi geliyordur eminim.

Spor yapın demiş miydim?

İçinizde bu değersizlik hissi hep var mıydı? Öncelikle buna eğilmeniz gerekir. Annemle ilişkide sorun var anladığım kadarıyla, anne babası tarafından değerli hissettirilmeyen, yargılanan çocuklar yetişkinlikte de değersiz hissediyor maalesef. Muhtemelen başardığınız, güçlü yanlarını vardır ama bunları size gösteren olmadığı için görmüyor olabilirsiniz. Çünkü olumsuza odaklandırılan insan böyle devam eder biraz da.

“Hayatı Yeniden Keşfedin” bu kitabı okuyabilirsiniz, şema terapiden bahseden kolay, anlaşılır bir kitap. Muhtemelen temel şemanız “değersizlik” olarak. Bunun nedenlerine dair ipuçları yakalarsanız değersiz hissetmenizi anlamlandırabilirsiniz. Hayatta kalma savaşınıza destek olur.

İmkanınız varsa terapiye gidebilirsiniz, varoluşçu ya da dinamik terapi size iyi gelebilir.

Kitabın adına aldanmayın, burda pek çok insan kitabı biliyordur ve önerir eminim.

Kafanızı dağıtmak için resim, spor önemli elbette, fakat ne yaparsanız yapın içinizdeki çocuğa sahip çıkıp değerli hissettirmezseniz, o sıkıntılı durumlar kolay kolay geçmez.

#kendinizesahipçıkın #sizdeğerlisiniz

bende de aynı durum var senin gibi. kız/erkek fark etmiyor. anlatacağı hikaye 1 dakika sürmesi gerekirken uzattıkça uzatıyor ve acayip bunalıyorum.

ben genelde boş konuştuğunu anlayınca meraklıymış gibi sonuca varacak olan bir soru soruyorum bölüp. yani yönlendiriyorum. o da boş konuştuğu yeri kesmek zorunda kalıyor ve sadede geliyor.

anlatma şevkinin kırıldığını görürsem de yalandan bir soru daha soruyorum sanki ilgiliymiş gibi. sonra yorum vs yapıp işi tatlıya bağlıyorum :)

uyumsuzluk anlamına geliyor benim için. iletişimi kesiyorum.

Açılın, o 1 dakikalık hikayeyi 5 dakikada anlatsn benim ahahah
Ya sanki o aradaki 4 dakikalık detayları vermezsem eksik kalacakmış gibi oluyor :D
Yalnız ben bu durumun, yani uzun ablatıp insanları sıktığımı çok önce fark ettim. Ya da birileri söyledi hatırlamıyorum. O yğzden bakıyorum karşı taraf sıkılmaya başlıyor sadede geliyorum. Bu arada arkadaşlarımın sıkılmasını istemem o yüzden nazikçe sadede gel demelerine de alınmam. Siz de deneyin derim, konuyla ve anlattıklarıyla hala ilgili olduğunuzu belirtip, ama canım biraz çok uzun anlatıyorsun :/, diyin. İyi arkadaşsanız alınmaz zaten bence. Dinlememezlik yapmayın ama o daha kötü. Birinin sadede gel demesini başka şeylerle ilgilenmeye başlamasına tercih ederim.

Konuyla alakalı bir cevabim yok ama aynı sorunu yaşayan biri olarak yazayım dedim. Abi insanlar ne kadar çok konuşuyorlar böyle. "X geldi y'ye dedi ki bundan sonra konusmayalim" cumlesini x'in tüm eğitim hayatını içine alarak anlatan insan var ya. Gerçekten çok yorucu. sabir dilerim.

Çözüm olarak özet geç diyorum ben. Karşıdaki kişi iyi anındaysa gülüyor ve tamam diyor. Ama anlattığı destansı olay onun için kötü bir zamansa "aman be sana da bir şey anlatilmiyor" tepkisi alıyorum.

senin gibiyim. çok konuşan ve boş konuşan insana sinir olurum, üstüne bir de yavaş konuşuyorsa valla çıldırıyorum, daralıyorum. ne anlatmak istediğini anlayıp araya girip cevap veriyorum veya konuyu değiştiriyorum ama genelde işe yaramıyor. içlerinde kalıyor herhalde, anlattıkları şeyi bitirene kadar anlatmaya devam ediyorlar. başka da çözümüm yok. yani içimden geçen "kısa kes, eee?" demek (hatta yavaş konuşuyorsa ağzına vurmak) ama karşımdaki kırılmasın diye demiyorum.

Araban ya da maddi durumun kimliğinin ve imajının bu kadar önemli bir parçası olmamalı. Ben cayır cayır binerdim sağlam olduğu sürece. İnsanların beni fakir görmesi beni rahatsız etmiyor.

Arabayı makas atarak, sinyalsiz trafik canavarı gibi kullanmıyorsanız sorun yok bence. Marka/ model ne olursa olsun ben genelde insanların trafikteki seyir hallerini yargılıyorum. :) ileride daha iyisini alırsınız, bu kadar endişe etmeye gerek yok. Rahat olun biraz.

bahsettiğin araba trafikte dikkat çekmeyen bi araba. intiba falan bırakmıyor yani. görünce şaşırdığım bi araba değil.

oha pis fakire bak, insan şuna bineceğine gururuyla yürür, metrobüse dolmuşa biner, hiç utanma kalmamış diye düşünmüyorum tabi. bu arada arabadan anlamıyorum, dediğin arabayı bilmiyorum bile. kendim kırmızı ve boyalı parçaları arasında acayip renk farkı olan 2005 corsa'ya gururla biniyorum.

not: umarım billur geçmek için soruyorsundur.

bu konu sizin başka psikolojik sorunlarınızın yansıması olabilir. profesyonel bir destekle üzerine düşmenizi öneririm. soruya gelecek olursam trafikte rastlarsam olumlu ya da olumsuz bir şey düşünmüyorum.

abi ben seni anlıyorum, allah kimseyi gördüğünden geri bırakmasın. çok lüks takılıp da o tarz arabalara binmek gerçekten bir nebze tuhaf hissettirir ama ben trafikte görünce kesinlikle hiçbir şey hissetmiyorum. ne hissedebilirim ki? hayat bu. kimse kimseyi takmıyor yani. aynı zamanda über lüks (1-2 milyon tl üzeri ) araçlar harici kimseye de oha arabaya bak demiyorum. salla yani, sen mutluysan sorun yok. hayatının bir dönemi de böyle gitsin, işler düzelince toparlarsın.

Düşük model arabaya binen kişi it kopuk serseri değilse olumlu izlenim bırakır bende. İşini görmek için kullandığını, gösteriş veya konfor meraklısı olmadığını düşünürüm.

skoda favorit çok kral arabadır.
babamın ve ailemizin ilk arabası.
benim de ilk kullandığım araba. eski model kırmızı bir araçtı.
hiç sorun çıkarmadı. kim bilir biz kaçıncı sahibiydik. lpg'si vardı. benzinden gaza geçerdik. ilk günlerde hafif bir bayırı çıkarken araba bayılmıştı. sonraları şoförlük yeteneklerinin artmasıyla o bayırın aslında bayır olmadığını farkettik.

kullanmak çok kolay değildi o aracı. bir de lpg'li olunca trafikte dur kalk yaparken stop edebiliyordu. böyle stresli günlerimiz de oldu.

işte trafikte düşük model bir araba, özellikle skoda favorit görünce aklıma bu geliyor. eski modelleri küçümsediğim yok ama özellikle istanbul trafiğinde dikkatimi çekiyor "kullanmak kim bilir ne kadar zordur, insanın ayağı ağrır debriyajla uğraşırken" diyorum. çünkü benim öyle oluyordu. onun dışında bir şey düşünmüyorum.

bende özel bir anısı olduğu için skoda favorit kullananları ayrı bir yere koyuyorum. küçümsemek şöyle dursun, aksine, gıpta ediyorum.

bu arada bende özel bir yer edinmeden önce de favorit'i beğenirdim ben.

Bence bin başkan. Çevrendeki asıl dostlarının kim olduğunu anlarsın.

Geçmişte Toros'a bindim.

Trafikte görünce hiçbir şey düşünmüyorum. Genel olarak markalara anlam ve değer yüklemem zaten.
Şu anda koşullar bunu gerektiriyorsa kabullenmek gerekiyor.
Hiç kimsenin de bunu düşünüp o gözle baktığını sanmıyorum. Benim yaşadığım bölgeden olsa gerek, trafikteki araçların çoğu böyle. Zaten ekonomik durum ortadayken kimsenin bunu yadırgayacak hali de yok.

İş, aşk anlaminda etkilemen gereken kimseler varsa bilemem ama tanimadigin insanlar ne dusunur diye arabasiz kalinmaz.

Çok acayip düşünüyorsunuz, çevremde ağa diye bahsedilen, evinde hizmetçisi olan zenginliği konuşulan adam da var arabası eski model. Değiştir denildiğinde arabaya anlam yüklemediğini söylüyor. Yine aynı şekilde patronum yıllarca eski araba kullandı para babasıdır. Benim çevremdeki zenginler arabayı önemsemediğinden herhalde ben de önemsemiyorum bunu. Yine çevremde lüks arabaya binip kredi borçları asla bitmeyen zengin görünümlü normaller de var. Ama ben bu çelişkileri göre göre markaya hiç anlam yüklemez oldum. Birileri ne düşünecek diye araba alınmaz. Arabanızı görsem de farklı bir şey hissetmem ( trafik magandası olmadığınız sürece)

Ben buradakiler gibi bir yorum yapamayacağım malesef. Benim de çok fazla bi param yok. Bu arabayı almaktansa arabasiz olarak gezmeyi tercih ederim. Ki geziyorum da, arabasiz olmak niye bu kadar koydu ki sana? Günde bedavadan spor yaptırıyor arabasiz olmak ve asiri ekonomik tabii. Bu araba yaşlı arabası ve güven vermiyor.

Araba da güneş gözlüğü gibidir. Yokluğu kötü bir alternatifine sahip olmaktan daha iyidir bence.

Fakirsen ve araba almak istiyorsan fakir arabası alırsın. Bunda gocunacak bir şey yok. Birileri arabana bakıp sana değer verir, birileri bunu umursamaz. Ama ben olsam Favorit'e bineceğime arabasızlığı tercih ederim.

Çok şanslı olduklarını düşünüyorum. Çok, çok şanslılar. Böyle ömürlük güzel ilişkilerin sırrı bana kalırsa sevgili olmaları ile beraber dost olmaları. Birbirlerinden sıkılmadan, bıkmadan uzun yıllar geçiriyorlar, elbette arada dargınlıklar oluyordur ama birbirlerinden vazgeçemeyecek kadar birbirlerine bağlılar. Çok güzel. Tabi bu düşüncelerim çocuk yüzünden boşanamayan, birbirlerini aldatan çiftler için geçerli değil.

Bu şekilde birkaç tanıdığım çift var. Hiç öyle olumsuz düşüncelerim olmadı.

hayatı boyunca bir ilişkisi olan insanlar hayatı boyunca tek kitabı yüzlerce kez okumuş insanlara benziyorlar.

8 milyar insan arasından bir tanesini seçip ömür boyu onunla olmak hiç doğmamış olmaktan daha beter bir şey. böyle ilişkileri övmek de bana aşırı garip geliyor.

Ben gıpta ediyorum.şanslı olduklarını düşünüyorum.
Bir ilişkim olsun isterdim.

Hayati kaçırmış gibi geliyor. Once yanlislari yasamak, tecrübe etmek, farkli seyler deneyip ne istediginden emin olmak lazim bence.

Hayati iskalamak, bir seyleri kacirmis olma hissi kotu. 5.5 yil suren bi iliskim bitti. Guzel de bi iliskiydi ama uzun oldugu icin asiri pismanim. Hep keske en guzel zamanlari tek bir insanla gecirmeseydim diyorum. Kendimden yola çıkarak da ben 5.5 yila tahammul edemezken butun omrunu tek kisiyle gecirenlere kayip gozuyle bakiyorum.

Romantik bi tip degilim.