14 senedir farklı şehirlerde yaşıyoruz. Eskiden karşılık verirdim, olay büyürdü, ki kendisi olayları bayağı büyütür zaten. Yaşım ilerledikçe tolere edebilmeye başladım. Yan yanayken benim bir şeyime takıp olay çıkarırsa bırakıyorum konuşsun. Ne kadar komuşmak istiyorsa konuşup sussun. Önce karşılık alamayınca daha da sinirlense ve karşılık vermem için sınırlarımı zorlasa da bir süre sonra susuyor. Konuştuklarını da dinlememeye çalışıyorum, o yokmuş gibi davranıyorum, başka şeylerleuğraşıyorum. Telefondaysak ve konunun benle ilgisi yoksa genelde he diyorum geçiyorum, bazen dayanamayıp mantıklı bir şeyler anlatmaya çalışıyorum. Bazen trollüyorum. Ama bütün bu anlattıklarımı yaparken tamamen sakin kalıyorum, en azından sakinmiş gibi davranıyorum. Yoksa iş çığrından çıkıyor.
Annemden başka kimsem yok, annem benim her şeyim. Ama uzakta olmak en iyisi.
0