Ikisi de ayni

30/m

dostum ateş gibi delikanlısın neden taktın buna? 34/m

hocam o tip oturma yaşı bu yaşlar değil. bir yamuğun yok gayet normalsin. 31e

Arada sadece yakin - uzak cekim, yatar pozisyon farki var, yoksa tamamen ayni
K

Ayni bence.
Sadece bir soru, kaslarinizi oyle siz mi catiyorsunuz yoksa allah oyle mi yaratmis (of soruya bak, kendimi ifade edemedim)

Cok kirisabilir orasi:/

ikisi de aynı ama bence ikiside de 30 falan duruyosun.

Aynısın. Tribe girme boşu bosuna

Bence de aynı. Zaten o yaş aralığinda belirgin fark olmaz bence. 30 yaşına gel bi bakalım.

kilo vermişsin gibi.

Kilom aynı 66-68 arası gidip gelir

ikiz kardeşin gibi, hiç imaj değiştirmemişsin.

biraz daha sakal ve saç uzat.

36!e

çok büyük fark olmamasına karşın yatar pozisyondaki daha iyi.galiba saçlardan ötürü.
33e

sol daha iyi. 22 olan o mu?

24/K

@sonsuz, hayır
yatakta olan 22
diğeri 24

Pazar ekmeği gibi oğlansın, fazla kurcalama. 35e

instası var mı bu çıtırın

hamile kadın yalnız bırakılmaz. enişte haklı. her gün görüşmeye çalışın eve falan davet edin hem yürümüş olur.

Her gün gitmeni gerektirecek bir durum göremedim. Yatalak hasta değil sonuçta. Sen ya da annen telefon edersiniz her gün en fazla. Acil durumda da o arar.

tolkien haklı. ekleyecek pek bir şey bulamadım yani. bi de bunun altında kesin başka bir şey var yani arayıp ağız yoklar gibi her gün gidin de karım ben yokken bi naneler yemesin der gibi olmuş.

Tolkien+1

Sakin ol lehiz. Benim teyzelerim var. Misal köye gittigimde bunlar orada yaşıyorlar ama bir kere bile ziyaret etmem. Değil enişte feristahi gelse etmem.
Bu tamamen sana kalmış. Eniştem haklı olabilir kendince, sana takılıyor da olabilir. Ancak bir şeyi yyapip yapmayacagin tamamen sana kalmış. Hak edene -iyi veya kötü manada- hak ettiği gibi muamele edebildiğin ölçüde büyüyüp gelişisirsin. Takılma devam et.

Tolkien+1

Evlenene kadar; anne, baba, kardeş,
Evlendikten sonra; eş ve çocuklarım hariç hiçbir akrabam önemli değil hayatımda.
Bayramda seyranda da aramıyorum. Hayırsız diyorlar umrum değil.
Annem ve babam yarın bir gün evleneceksin kimse gelmez, bir şey getirmez diyor. Allahım keşke diyorum. Sadece kocaya nikahı basayım. Diğer angaryalar gözümde büyüyor.
Bazen yakın olmam gereken, işimin düştüğü akrabalarım var misal dayım, onla da aram iyidir ama sürekli aramam. Akrabalara karşı mesafeliyim.
Ben sallamazdım bana enişte böyle dese.

1-zaman içinde o insanla sevişmekten de başka şeyler yapmayı istiyorsun. bu şeyler sevgililerin yaptığı şeylerse algı ister istemez "biz niye sevgili değiliz o zaman" noktasına kayabiliyor. bi de tabii, işin içine duygusal hoşlanma ve etkilenme, hatta aşık olma işi giriyor. kimi yastığa kafasına koyduğunda fwb ile geçirdiği güzel anları hatırlar gülümser, kimi durup dururken özler. yani kaymanın nasıl olduğu kişiye göre değişir.
2-taraflardan biri sevgililiğe kaymak istiyorsa bunu kesinlikle konuşmalı. karşı taraf bunu istemez o yüzden böyle kalalım demek işleri sadece daha kötü hale sokar. bakarsın karşı taraf da boş değildir hem?
3-karşı taraf duygusal olarak bir şeyler hissettiğini açıkladı. benim açımdan duygusal ilişki sürdürebilecek bir çift olamazdık, o yüzden iletişimi kopardık.

soyle oluyor, ne guzel sevisiyoruz diyorsun, bir de gezelim tozalim sinemaya gidelim sahilde yuruyelim bakalim nasil oluyor diyorsun, baktin bunlar da seks kadar zevkli, hoooop sevgililik basliyor.

Ustte yeterince aciklanmis ben 3'e cevap vereyim:

Mesafeli fwb idi. Iki taraf da cok aramayi sormayi sevmiyordu ama beraber vakit gecirmekten keyif aliniyordu (3 gune kadar, sonra artik ben gideyim evime modu oluyordu) Bir ara cok sik gorusuldu, sevgili moduna girildi, sonra uzak kalinca 6 gundur tek mesaj atmadik ne bicim sevgiliyiz biz yine fwb olalim dendi.

Taraflar farkli insanlarla iliskilere girince normal arkadasliga donuldu.

m.bianet.org

kafa yapinin hic uyusmadigi biriyle mi evlendin yani?


kisisel gorusum bunlari soyleyen yobazdir ve hiyardir. evlenmeyi birak sosyal cevremde barindirmam.

@hot potato, bu konu dışında çok uyumluyduk. bu konudaki beklentileriyle ilgili birtakım işaretler vardı ama bu kadar katı olacağını bilemedim...

edit: aslında bu işaretleri gördüğümde ona sordum. "sen beni tanımıyor musun, katılmaz olur muyum" dedi. ben de tanıdığım kadarıyla %50-50 olmasa da %40-60 katılacağını düşündüm. hatta bu konuşmayı ona hatırlattığımda "sözümün arkasındayım ama her şeyi paylaşmak istediğini nerden bileyim" dedi. daha detaylı konuşmalıymışız.

Valla evlenmeden önce bunlarla karşılaşacağın bir durum olmuştur illaki, yani erkeğin böyle olduğunu anlamış olman lazımdı aileyi boşver

Yani boyle cetvelle kim ne kadar is yapti diye olcen biriyle ben de evlenmezdim acik soyleyim. Duydugunuz sevgi duzeyi yeterli degil demek ki yoksa muhtemelen balla borekle beslerdiniz ve kendinizi ustu kapali "ezilen kadin" pozisyonuna da sokmazdiniz. Aldiginiz maasin esitligine kadar dem vurmussunuz muhtemelen o adam sizin 100 misliniz kazanan bi fabrikator olsaydi tutumunuz degisecekti. Adam utusunu de yapiyor, kahvalti da hazirliyor, yer yer aksam yemegi de yapiyormus.

Bu arada 'kaynana' sozcugu birtek bana mi asiri kaba geliyor?

hot potato + 1.
Dünyanın sosyal yapısı gereği, söylemler ne olursa olsun ev işi öncelikle kadına kalıyor, bu gerçeği kabullenmiş de olsak sizinkilerinki biraz aşırı geldi bana.

bence de kocanı yeterince sevmiyorsun; daha ayak yıkama, boklu donları kirli sepetine atma ve tırnaklarını kesme işlerine bile gelmeden yan çizmişsin. adamın duygularıyla daha fazla oynamadan ayrıl, yazık resmen tanıyamamış seni hiç, kim bilir onu sevdiğini düşündü...

bas edit, erkegim. ve acikcasi bence bu isler maalesef kadina ait. en iyiyi sona sakladim.

esinize katiliyorum. yapmak istemiyorsaniz birini tutun. yine de en iyiyi sona sakladim.

evlenirken bunlari kabul etmistiniz. tamamdir.

@msb, eşit olmayacağım biriyle evlenmezdim. maaş belirtmem gereksiz olmuş olabilir ama aynı işi yapıyor olmamız, aynı mesaiyi yapmamız, aynı düzeyde yorulmamız önemli bir nokta diye düşünüyorum. seven kadın ballı börekle besliyor da seven erkek nasıl oluyor da işten BİRLİKTE dönüldüğünde salondaki koltuğa uzanıp "acıktım, yemek pişmedi mi daha" diye mutfağa seslenebiliyor?
kaynana ve koca sözcükleri bana da çok itici geliyor evet.

Çalışma saatleriniz nedir?

Ben eşimden çok sonra eve gelebilirdim. O da akşam yemeğimizi hazırlardı.

Yani belki siz önce geliyorsanız, sizin hazırlamanız mantıklıdır. Ama yani kurulan cümle biraz gereksiz ve ciddi mi?

Arada biz de bu tarz şakalar yaparız. Kayınvalidelerin söylediklerini çok önemseme derim ama eşitlik maaşla da olmaz yani o bakış açısını kaldırmanız gerek.

@makarnacanavarı, işe birlikte gidiyor, işten birlikte dönüyoruz..

Çok üzüldüm. Keşke evlenmek gibi ciddi bir işe kalkışmadan birlikte hayatı paylaşıp birbirinizi tanısaydınız. “Seven insan balla börekle besler” savunmasını da ciddiye alamıyorum. Aksine korkutucu buluyorum. Seven insan karşısındakinin hayatını kolaylaştırır. Ben olsaydım böyle bir birlikteliği devam ettirmezdim.

Sizin eşinizin ev işi yapacak kapasitesi var aslında. Kendi ütüsünü kendisi yapıyormuş. Ama neden size düzgün yardım etmiyor, ev işlerini paylaşmıyor onu anlamadım. Yani üşenmeyip ütü yapıp, elinden iş gelirken sizinle tartışması arasını bozmayı göze alması garip geldi.

Birde evlenmeden önce ne yapıyor ne yapamıyor bilmiyor musunuz? Yolun başında ev işlerine dair hiç konuşmadınız mı? Belki birbirinizin huyunu suyunu bilemeden, tanıyamadan evlenmişsinizdir. Siz ilk yıllarda ev işleri konusunda ciddi tavır almazsanız birkaç yıla işler daha kötü hal alır.

www.instagram.com

Evet, o zaman sıkıntı. En azından yemeği siz hazırlıyorsanız o da mutfağı toparlayabilmeli.

Söylediği cümle çok sıkıntı. Yani beyin yok gibi. Kusura bakma.

Ha ben senin yerinde olsam yapmam. Yemek hazırlamam. Menemen, yumurta, peynir, zeytin falan. İş yoruyor artık böyle diyebilirsin.

Ya da sadece kendi ütüsünü yapıyorsa sen de sadece kendine yemek yapabilirsin. Keyfi bilir.

Eşimin tek iyi özelliği böyle şeylerde yardımcı olması sanırım. Bulaşıklar ondadır mesela. Ütü ondadır. Sevmem ben bunları. Banyoyu yıkar. Kendiliğinden görev dağılımı oldu bizde. Siz de bu şekilde görev dağılımı yapabilirsiniz.

biraz mizahla karışık yazacağım:

eşin tam bir ataerkil yarı alfa ama beta erkek (çünkü ütü yapıyor). ya kılıbıklığa doğru ilerleyecek ve evdeki bütün işleri yapacak ya da ayrılacaksınız. bu kılıbıklık arkadaş ve aile çevresinde sürekli aşağılanmasına neden olacak. aile dedikodularının baş kahramanı olacak.

ayrıca senin çocuk yapmanı isteyecek ve sonrasında da işe dönme istersen diyecek. sonra sana tüm işleri kitleyecek.

böyle adamlarla başa çıkma metodu hem işten ayrılmak hem de yardımcı tutmaktır. keyfine bak bacım kariyer falan hikaye bana şimdi bakacak bir koca bulsam işi gücü bırakır evde otururum.

iyi ki yazmışım buraya, baya ümitsizliğe kapılmıştım.. şimdi biraz daha güçlü hissediyorum. güzel cevaplarınız için çok teşekkürler <3

Eşinizin bakışı elbette normal değil. Diğer özelliklerini bilmemekle beraber, pek kaliteli bir imaj yaratmıyor. Bu tarz sıkıntılar yaşamamak adına gerçekten kısa süre de olsa aynı evi paylaşmak fayda sağlıyor.

"evlenmeden önce bilmiyor muydunuz?" ya da "ailesiyle tanışınca anlamadınız mı?" gibi soruları geçiyorum, zaten birçok kişi yazmış.

bulaşık makinesine tabak koymak nasıl bir iş ki?
ziyafet sofrası hazırlamıyorsanız, iki kişinin salata malata derken beş tabağı çıksa, saniyenin onda biri falan sürüyor bir makineye tabak koymak.
evlilikte bunu şikayet konusu yapmak eşitlik, ev işinde ortak paylaşım falan konusu değil artık bence.
"o kadar kısa sürüyorsa o koysun" diyorsanız da, "hayatım şunu makineye koysana" diye eline tabak verdiğinizde "sen de ne biçim kadınsın?" diyeceğini sanmıyorum.
adam ütü yapıyor diyorsunuz, hiçbir şeye dokunmayan biri değil ki.

ama karşımdaki bunu tartışma ve eşitlik meselesi haline getirse, ben de "neden evlendin o zaman?" diye sorabilirdim.
yarın öbür gün çocuğunuz olacak, yaşlanacaksınız, birinizden biriniz hastalanacak vb.
evlilik böyle bir şey çünkü.
"bundan şikayet ediyorsa, yarın ne olacak?" diye düşünürüm.
artık yanındakinin önüne bir kase yemek koymak da zul gelmemeli insana.
kaldı ki, yemeği de arada bir yapıyormuş.

bunu bu şekilde hak arayışı ve benlik iddiası haline getirmek, "ben üç yaptım, sen beş yaptın" meselesi yapmak bence antipatik bir şey.

madem "çalışmak zorunda değilsin" diyor, yani sizin geliriniz olmasa da olur, o zaman haftada bir kadın tutun, temizliği o yapsın.
siz de rahat edin, o da rahat etsin.
yani illa adamın eline vileda vermek mi buradaki mesele?

kayınvalidenizin söylediği şey yersiz ve biraz bayağı ama işte dediğim gibi, bunlar "sen yapmadın, ben yaptım" tartışması haline gelirse, taraflar psikolojik olarak savunmaya geçer.
oğluna da biraz düşkünse, haddini de aşar.
ikisinin de söylemleri doğru değil ama normal.
burada "evlenmeden önce..." konusu devreye giriyor.

kendimi düşünüyorum.
karşımdaki bir şeyden şikayet ederse, "e ama..." derim.
ama "şunu şuraya koyar mısın?" dese, "tabi" der, dediğini yaparım.
insan psikolojisi böyle bir şey.
üslubunuzu değiştirmeyi deneyin.

bulaşık makinesine tabak dizmek, yemeği o akşam kimin yaptığı gibi şeyler evlilikte tartışmaya değecek şeyler değil bence.
umarım evlilik hayatınız boyunca tek deriniz bu olarak kalır.
"konu yemek ya da bulaşık değil, böyle demesi" diyorsanız da, yukarıda yazdığım gibi olayı tartışmaya çevirirseniz, taraflar kendini savunmaya geçer.
temel insan psikolojisi.

"ben üslubumu ona göre mi ayarlayacağım?" diyorsanız da, boşanın o zaman.
benim yazdıklarım bu deveyi gütmeye yönelik şeyler.
karşınızda böyle tepki veren biri varsa, dediğinizi yaptırmanın, iletişim kurmanın, çözüm bulmanın yolunu arayacak olan sizsiniz bu durumda maalesef.

@blatta+

Cevapların üzerine ekleyebileceğim pek bişey yok ama, bana da biraz haksız gibi geldin. Sorumluluk paylaşımını farkında olmadan rahatsız edici bir noktaya getirmiş olabilirsin. Eşinin tek yaptığı ütü kahvaltı vs. değildir, fazlası vardır ama sen zaten eşitliğe inandığın için gözüne gelmiyordur. "O zaman neden evlendin" ütüsünü kahvaltısını yapan adamın bulaşık tartışmasında söyleyeceği şey değil. Altı başka şeylerle doludur bu cümlenin.

ozdek +1

adam calismak zorunda degilsin demis zaten. ben yerinizde olsam hayatta calismam birakirim herif calissin, evi cekip cevirir arta kalan zamanimi da kuaforde gecirirdim ya, mis gibi.

su dunyaya hatun olarak gelmek varmis ya :)

Seven insan balla börekle besleyecekse, bunu sadece seven kadının değil seven erkeğin de böyle yapması lazım. İşe beraber git beraber dön ama eve gelince sen ayakları uzat yat kadın dinlenmeden yemeğe girişsin.

Buna alıştığında bu sefer her gün taze yemek isteyecek her gün sebze yemeği isteyecek her gün artacak istekleri.

Kaynananın bu şekilde konuşması da gayet kötü. Siz evlisiniz diye senin onların kültür ve kafa yapısına sahip olmanı bekleyemezler, bu karar senin kadar eşinin de kararıydı. Demek ki seni değiştirmeyi kafalarına koymuşlar.

Evli değilim ve hiç evlenmedim ama, sözüm parama geçmiyorsa boşanırdım ben bu adamdan. Çünkü dediğim gibi zaman geçtikçe ve istediğini aldıkça daha fazlasını isteyecek ve hayır dediğimde kötü ben olacam. Neden? Onlar öyleler diye, yani keyfî. Ağır bir şey bu.

Esiniz zamanla is yapmaya yanassa bile bu sefer pasif agresif modlara gecmesi olasi. Burada duzgun bir iletisim sart. Cani kimsenin gercekten istemedigi zaman yapilmamali.

Eşinizi seviyorsanız kurbağa taktiği izleyeceksiniz. Kurbağayı direk sıcak suya atarsan kaçar ama soğuk suya koyup, azar azar ısıtırsan kaçmaz...

Mesela bulaşıkları makinaya koy diyeceksiniz. Alıştırıp, 1-2 ay sonra başka bir şeye geçeceksiniz. Bazı erkekler böyle maalesef...



.

konu sahibesi eşini dinleyip işi bıraksa, tüm işleri o da yapsa, bu kafa yapısındaki biri o zaman der ki: 'sen tüm gün evdeydin, en çok ben yoruldum'. Adam işsiz kaldığında, temizlikçi olmadığında kadına destek olacak mı bu kafa yapısında birisisiyse? Kuzenim evlenince eşi işten ayrıldı, 3 hizmetçisi vardı. Evde yemek bile yapmazdı. Kocası iyi biri, kadına değer verir, bir sıkıntı çıkmadı.
Bir arkadaşımın eşi 1 yıl işsiz kaldı. Adam tüm gün evde olmasına rağmen bardak bile yıkamazdı. Kıza da bu senin görevin derdi. İşten sonra bir de ev toparlardı kız.

Kocanız evlenmeden önce aileleyle mi yaşıyordu? Hiç beraber yaşamadınız mı?

Öncelikle geçmiş olsun.
Eşiniz ciddi ciddi söylediğini düşündüğünüz şeyleri şaka yollu söylüyor olabilir mi ?
Yine de kayınvalidenizden sizin özelinizle ilgili paylaşmadığınız birşeyin cevabını alıyor olmanız oldukça yanlış siz oğluyla evlendiniz kendisiyle değil.

Evli ve birden fazla çocuklu biri olarak birçok arkadaşın da dediği gibi bir sürü sorumluluk o veya bu şekilde zaten sizin omuzlarınıza binecek. Ama daha çiftken bu aşamadaysanız lütfen buna katlanmayın ve siz de oturup konuşun gerekiyorsa da anlaşarak bitirin.

Birçok eski insan gibi bir kere evlendim bir şekilde devam eder çocuklarım için yaşarım ızdırabına dönmesin hayat sizin için.

herkes şaşırmış seni desteklemiş ancak türk erkeklerinin %99.9u bu şekilde zaten.
madem bu önemli kriter, ev işi yapan erkek bulunca kaçırmayın basın nikahı.
eğer ev işi yapmak istemiyorsan bir yardımcı tut, çevremdeki çoğu kadın böyle yapıyor. kocan yardım etmez, unut bunu. adam sana istersen çalışma, yeter ki ev iş yap demiş. klasik türk erkeği işte :)
bu duruma neden bu kadar şaşırılmış ben de ona şaşırıyorum.

Erkeklerin hiçbiri "aman hayat arkadaşım yorulmasın, beraberce yaparız" kafasında değil. Bunu cepte bilin. Aralarındaki tek fark kadın yardım isteyince yardım edenler ve yardım etmeyi tümden reddedenler. Eşiniz tümden reddetmiyormuş. Bu iyi bir başlangıç. Eşim de ben de çalışıyoruz. Eşim işten daha geç geliyor ve evin pek çok işi bana bakıyor. Benim eşim yardım etmeyi reddetmiyor, ancak ben yardım etmesini değil sorumluluk almasını istediğimde sıkıntı çıkıyor. Yavaş yavaş alıştırıyorum (18 senenin sonunda).
Bir; "çalışmak zorunda değilsin" lafını diyebilen birine haftalık temizlikçi ücrteti çok da koymasa gerek. Temizlik işlerini lütfen hemen bu kişiye devredin. Bu ödemeyi de eşiniz yapsın.
İki; gündelik yemek işlerini sohbet ederken beraber yapmayı alışkanlık haline getirin. Bu da beraberliğin bir parçası. Bazen insan işi yapmaya erinmiyor da kendisi iş yaparken eşinin içeride tv seyretmesi koyuyor. "Bu evin hizmetçisi miyim" duygusu pek fenadır. Bunu eşinizle açık konuşun
Üç; fazla titizlenmeyin. Her gün yerleri silmek, ya da mutfağın her daim pırıl pırıl olması şart değil. Temiz olsun yeter. Bir arkadaşım her mutfaktan çıktığında çaydanlık dahil her şeyini yıkıyor, yerleri silip öyle çıkıyordu. Gerek yok, canınızın kıymetini bilin.
Dört; aslında en başa yazılmalı belki. Bu tartışmaya kayınvalidenizi kesinlikle dahil etmeyin. Bu sizin kendi özeliniz. Eşinizi annesine şikayet etmeyin. Eşiniz sizi annesine şikayet ediyorsa çok ciddi konuşun. Bu konuda bile üslup "o zaman neden evlendin"e gidiyorsa bunun daha çocuğu var, işsizlik durumu var. Evin içindeki evde kalır.
Maalesef modernlik bu coğrafyada sadece görseldir.

Evde, birileri ev işinin, sadece kadın olduğunuz için sizin göreviniz olduğunu düşünüyor. Bir de üzerine, ekonomik özgürlüğünüzden vazgeçmenizi tavsiye ediyor. İleride, çok daha ileri gideceği belli.


Kusura bakmayın ama o evdeki kişi sizin 'eşiniz' değil, o oyunda beraber, yan yana değilsiniz.

Siz de oturup ciddi ciddi 'niye evlendiğinizi' bir düşünün ve tartışın evdekiyle.

Kadınlar, size yardım etmek zorunda değil erkekler. Yardım etmek, zaten bir sorumluluğu üstlenmiş birine gönlünden kopanı yapmak oluyor. 'Yardım' çok yanlış bir kelime.

Hocam ben anlamıyorum ki evlenmeden önce hiç mi görmedin bunları?

Neyse, bu kafa yapısındaki birini bu yaşında düzeltemezsin. Yol yakından boşan ya da onun sana atadığı rolü benimse. (bu kötü haber)


Cevapları okuyunca duruma komple acıdım:
Maaş farkı çok olan evliliklerde az kazananın hizmetçi olarak görüldüğünü, ütü yapmanın ve arada bir kahvaltı hazırlamanın "e yeter işte" diye algılandığını bilmiyordum. Doğulu bir baba ve batılı bir anne ile büyüdüm böyle bir tutum görmedim.

Kendisine ya da kadına saygısı olmayan kişiyle birlikte olmak zor. Onlarca farklı açıdan onlarca cevap gelmiş. Hangisi kafana daha çok yatarsa onunla ilerlersin. Ama bana annem şunu öğütledi:
İlk evlendiklerinde babam sorumsuzluğundan fatura filan ödemiyor annemden yapmasını bekliyormuş. Annem de sallamamış, evde elektrikler kesilmiş, sonrası hop babamın sorumluluğu.
Bir de anneannemden örnekliyorum:
Bir bayram sabahı dedemin takımını ütülerken dalgınlıkla yakıyor. Dedem 83 yaşında ödene kadar kendi ütüsünü kendi yapardı. Yemeği de kafasına göre bölüşürlerdi.

Özetle 1926 doğumlu adam ve 1960 doğumlu adam bu kafadaysa 2020lerde biraz daha farklı bakmak gerekiyor gibi düşünüyorum.

Ailemin kadınlarından öğrendiğim kadarıyla ben böyle yetiştiğim için "ehe çalışmayacaktıysan neden evlendin güzelim" leşliğini de sindirebileceğimi pek sanmıyorum.

ben olsam anında boşanırdım. ne olursa olsun. bakın buraya parmak basmak istiyorum, ne olursa olsun...

ekonomik bağımsızlığınız var, siz köle değilsiniz. lütfen kendinize bu muameleyi yaptırtmayın.

Timmie +1
Umarım hizmetçilik yapmaya devam etmiyorsunuzdur.

aile değişik ya da size uygun değil. Babam annem ev hanımı olduğu halde yardım ederdi, bize annemden çok baktığı oldu. O yüzden evlilikten önce tanıyamamış olabilirsiniz, çok üzüldüm ama bu saatten sonra düzelebileceğini hiç sanmıyorum .

içtenlikle cevap verirsem kocana karşı saldırgan olmam gerekir. ama burada seni suçlayanlara, nasıl görmedin canımcılara hak vermiyorum. işte görmüşsün, bazen karşıdaki insan kendini gizler, bazen sen göremezsin, ne yapalım olmuş. harika müneccimler olmak zorunda değiliz hakça olanı yaşayabilmek için.

ayrıl coco diyorum.

Plusta pek bişi yok gold olursan görürsün

öyle olmuyor galiba. karşılıklı beğenme usulüne göre çalışıyor. gold'daki fark sizi beğeneni size ispiyonlaması. böylece onu beğenip eşleşme olabiliyor. ya da olmuyor size kalmış.

Seni begenen kisinin goldu olmasa bile seni karsilikli olarak begenmisseniz eslesiyorsunuz.

Hala calisiyor mu bilmiyorum ama gold olmadan seni begenenle soyle eslesebiliyorsun:

- Resmin blur halini iyi hatirla.
- Surekli olarak ayarlardan mesafe degistir ve arada sirada tinderi ac kapa.
- Bir noktada tinder seni begenen kisiyi ilk sirada gosterecek. Blur halinden fotoyu da tanirsin artik. Tanimasan bile Tinder'i ilk actiginda veya ayar degistirdiginde sana gosterilen insanlari saga cekmeyi aliskanlik haline getir.

Not: Erkek oldugunu varsayiyorum. Eger ustune begeni yagmayan sanssiz cogunluktaysan o 1-2 begeni genelde escort veya gold digger oluyor.

Eğer hemen şimdi ölürsem.

Birine sarılsam :) koronadan beri sadece dört kişiye sarıldım. Normalde öyle sarılan insan da değildim ama böyle olunca eksikliğini hissediyorum.

yarın sabah bir mucize olur ve hesabımda 200bin görürsem kısa süreliğine huzurlu olurum.

Çok uzun zaman bilmem ne olursa çok muylu olurum diye düşündüm hep.

o bir şeylerin de büyük kısmını yerine getirdim. Kendimi hırpaladım, hayatımı erteledim ve gerçekleştirdim.

Hiçbirisi mutlu etmedi :)

Mutluluk denilen şeyin "x olursa olacak" şartlı bir şey olmadığını biraz geç de olsa anladım.

şu an evde, hafif yorgun, camın kenarında, güzel bir esinti varken, soğuk sade sodamı içip internette salak salak şeylere bakıyorum. Arada kitabımdan bir kaç sayfa okuyorum. aşırı mutluyum, huzurluyum. öyle uğrunu kendimi hırpalayacağım bir şey de değil :)

İyi geliri olan bir işim olsa ve o ise adapte de olsam çok rahatlardim.

Maaşlı çalışmaya son vermek.

Hayatımdaki bitmek bilmeyen belirsizlikler mucizevi şekilde üzerimden kalkarsa çok sevinirdim. Kısa süreli de değil ömürlük sevinirim yani o derece :D

Yaratıcılığımı en rahat şekilde gösterebileceğim bir iş

yurtdışında rahat bir iş.

Ben oldum bunu. Bir suredir cok mutluyum. Kirilma noktasini aciklamak istemiyorum. Deniz kenari bir eve tasinmak ki yakinda yapiyorum cok az kaldi ve mumkunse birkac yil sonra da bir yurtdisi işi mukemmel olurdu.

diger yanitlari okumadim ama ne yazdiklarini tahmin ediyorum: para yada işle ilgili agirliktadir. sebebi de malum herkesin bir derdi var ve hayat sartlari herkes icin ayni zorlukta degil.

soruya bakıp bakıp duruyorum cevap vermek zorundaymış gibi ama aklıma bir cevap gelmiyor.
bilmiyorum. bu durumda beni mutlu edicek şey beni neyin mutlu edeceğini bilmem olurdu sanırım.

Bozulan PS2'min yerine yenisini edinebilirsem mesela şu an aşşırı aşşırı mutlu olurdum.

Sakatlık geçirdiğim bütün tendon, bağ vs. şak diye iyileşse yeterdi.

Bir köpek sahiplenecek kadar güvensem hayat şartlarıma kendime, yeniden bir köpeğim olsa. Bi’ on sene mutlu olurum en az.

Hayatımda belirsiz olan şeyler çözülünce huzurlu oluyorum. Öyle olunca yanımda sevgilim varsa oh be sevgilim de var ailem de var mutlu olmak için bu kadar yeterli diyorum. Eğer stres olduğum ufacık bir şey varsa herkes batıyor "Bıktım bu hayattan kimseyle mutlu değilim." moduna giriyorum

şu anda çok mutluyum çok şükür.
sabah kalktığımda içi eşya dolu hiç masrafı olmayan çatı katında manzaralı bir evim olsa felaket mutlu olurdum

1,2,3,4,5 Hayır.
6 Sahte bilime inanan, ciddiye alan insandan uzak dururum. Burçları da bunu ayırt etmek için kullanıyorum.

1- Burçlara inanıyor musunuz ?
hayir

2- Karşınızdaki kişinin x burcu olduğunu düşünüp; gerçekten x burcu çıktığı oldu mu ?
hayir

3- Hayatınızda burçları baz alarak düzenleme yapıyor musunuz ?
hayir

4- Aynı x burcu kişilerinin temel özelliklerinin aynı olduğunu düşünür musunuz ?
hayir

5- Burçlara yükselen burçlarının vs. etki ettiğini düşünüyor musunuz?
hayir

6- Eklemek istediklerinizi yazınız.
yok

Hepsine cevabım hayır. Burç muhabbeti yapan kişilerden de direkt soğurum, ciddiye alamam. Hele ki bu kişi burçları hayatınin merkezi haline getirmisse.

1 - evet
2 - hayır
3 - hayır
4 - evet
5 - evet

6 - evet dediklerim aslında kısmen anlamına geliyor. tam anlamıyla bir evet değil, yine de evet'e daha yakın. burçlara göre hayatımı düzenlemiyorum. burçların binlerce yıllık bir istatistik bilimi olduğunu düşünüyorum. senenin şu mevsiminde doğanlar şu özelliklere sahiptirler gibi.

1- Burçlara inanıyor musunuz ?
evet

2- Karşınızdaki kişinin x burcu olduğunu düşünüp; gerçekten x burcu çıktığı oldu mu ?
evet

3- Hayatınızda burçları baz alarak düzenleme yapıyor musunuz ?
evet.

4- Aynı x burcu kişilerinin temel özelliklerinin aynı olduğunu düşünür musunuz ?
evet

5- Burçlara yükselen burçlarının vs. etki ettiğini düşünüyor musunuz?
evet

6- Eklemek istediklerinizi yazınız.
burçlara inanırım. ikizler burcuyum. koç burcu kadınına mesafeliyim. onun dışında çok önemsemem.

1- hayır
2- evet
3- hayır
4- evet
5- evet
6- 2 senedir astroloji eğitimi alıyorum ve doğum haritası yorumluyorum. Burç mevzusu büyük zırva. Balıklar Başaklar diye insanlar 12 kategoride değerlendirilemez.

1-5 Hayır

6 Bazen eğlencesine ilgilenen arkadaşım ile konuşuyorum, ben karşı cins hangi burç ile iyi anlaşırım vs diye.

Fal gibi bir şey benim gözümde. fala inanma, falsız da kalma demişler.

Edit: burçlar zırva olunca astroloji de zırva olmuyor mu @Icha

evet
evet
hayır
evet
evet

ben her şeye inanırım

1. evet
2. evet
3. hayır
4. evet
5. evet

1. Hayır.
2. Hayır.
3. Hayır.
4. Hayır.
5. Hayır.

6. Burç muhabbetini sohbet sırasında öyle eğlence amaçları kullanmayıp, burçları ciddiye alıp, insan davranışlarını, hislerini burçlara bağlayanlardan ve bunun muhabbetini yapanlarla görüşmemeye çalışıyorum. Çok gereksiz, temeli olmayan genellemeler burçlar. Çokta mantıksız. Bence insanların burçlara inanmasının, ciddiye almasının nedeni özgüven eksikliği. Kendilerini bir alana ait hissetmeye çalışıyorlar.

Hepsi hayır.
Evet cevabini verenler için Tevfik uyar in, burçların bilimle imtihanı adlı kitabını öneriyorum. İncecik, hemen okunuyor

1- Evet
2- Evet
3- Hayır
4- Evet
5- Evet
6- Hayatımın en büyük eğlencesine sırt ceviremem valla.

alayına hayır! teşekkürler

1-doğum haritasına inanıyorum.
2-evet. genelde izlediğim oyuncuların burçlarını tutturmada üstüme yoktur. ya da baskın gezegen diyelim.
3-hayır
4-hayır. doğum haritasında baskın gezegen ve burca göre değişir bu durum.
5-evet. ben tipik asc akrebim mesela.

6-astroloji derine girdiğinde çok garip bir şey. tuttuğu da oluyor tutmadığı da. o yüzden genelleyemiyorum.

1-Kısmen
2-Evet
3-Hayır
4-Evet
5-Evet
6-Hayatımı burçlara göre yaşamıyorum. Günlük-haftalık-aylık-yıllık burç yorumlarını okumam/inanmam. Ancak burç+yükselen burç kombin şeklinde tahmin edip tutturduğum oldu çok sık. Bence burçlar sadece temel karakter özelliklerini belirliyor. Onun haricinde burç uyumu vs sallamam.

1- hayır
6- burçlara inananlar survivor'da birinin kazanması için sms attıklarını söylerlerse şaşırmam.

hepsine hayir.

.

bir seylere dahil olmayi sevdigimden "basak burcuyuum, aa sen de mi oylesin oley sarilalim heheh" diyerek cocukluk yapabiliyorum.

ancak bakilirsa kendi burcuma cok da uymuyorum. baska burclarin ozelligi diye yazilanlar bana da uyuyor. yani yalan dolan oldugu buradan belli. gunluk yillik burc gibi seylere assssla inanmiyorum, sacmalik tamamen.

5(hayir)

1,2,3,4,5 Hayır
6- burçlar benim için turnusol gibi bir şey. Ortamda geyiği dönüyorsa düşüncelerimi söylemem ama yeni tanıştığım kişi yargılamak için burcumu soruyor kaşı gözü oynuyorsa ağır bozuyorum.

Kesinlikle hayır.

Asla. Istediklerinde de is arkadaslarimla sosyal medya hesaplarimi paylasmıyorum size ozel degil alinmayin diyorum. Bunun uzerine hirs yapip hesaplarimi bulmaya calisanlar oldu ama allahtan mahlas kullaniyorum. Yoksa cunku isin cilki cikiyor. Hmm haftasonu da buraya gitmissin, sunu yemissin, masallah para da cok galiba hic yerinde durmuyorsun vs vs gibi sacma muhabbetler donuyor ortamda hic hoslanmiyorum.

Müdür/Yönetici ise eklemem.

İş arkadaşlarından bazılarını ekliyorum/bazıları da beni ekliyor. İzin günümde ne yaptığım beni bağlar, izin gününde geziyorsun diye iş mi kilitleyecekler, izin günü ne içindir? :) Biraz hatalı bir düşünce tarzı bana göre.

"Başa çıkmalık" bir durum yok, ofisteki insanlar da okuldan, mahallenden insanlar gibi, samimiyetin varsa ekle, yoksa ekleme olsun bitsin. Çalıştığımız yerlerde sirkülasyon fazla olduğundan öyle uzun yıllar bir arada olamıyoruz zaten.

Instagram hesabım zaten ozel hayatima dair bir sey vaad etmedigi icin hic problem etmiyorum. Proje yoneticimi takip etmiyorum mesela ama arge mudurumuz ile takip ediyoruz birbirimizi. Sevimli bir insan zaten. Bir sorun olmadi olmuyor. Bu biraz kisinin nasil kullandigi ile de ilgili. Kimseyi eklemem, sorarsa soylemem gibi kurallarim yok. Ilgi cekici buluyorsam takip ederim. O etmek istiyorsa etsin. Sorun yok yani. Sosyal medya hesaplarimi bu kadar buyutmuyorum yani.

Birebir tanıdığım arkadaşlarımı ekliyorum. Çok fazla gönderi paylaşmıyorum, hikaye paylaştığım için şirkettekileri hikayeden engelledim. Özel hayatımı, günlük yaptıklarımı bilmeseler de olur.

Yöneticimin instagramı yok ama olsa eklerim. İzin günümde eğlenip fotoğraf atsam telefonu kapat da daha fazla eğlen diyecek biri çekinmem bu yüzden.

Müdürüm eklemeseydi istek atmazdım ama ekleyince kabul ettim. Onun dışındakileri siliyorum veya görmemiş gibi yapıyorum.

yerine göre değişebilir olmakla birlikte "dedim ben sana"+1 diyorum. çünkü tam olarak onun yazdıklarını düşünebilecek insan çok fazla var. hemen bir oo oraya gitmişsin, oo şunu yapmışsın deme yönelimli çok insan var. insanlar birbirini ezmeye bayılıyor, kendilerinde olmayan bir şeyi ezkaza sizin hayatınızda görürlerse haset edebiliyorlar, bu hasetin sonunda da size saçma sapan şeyler yansıtabiliyorlar. sanki neyiniz var ki haset edecekler diyenler olabilir, ama öyle küçük ve anlamsız bir şeylere bile edebiliyorlar ki.

bu arada bunlar çok küçük şeyler tabii, kimi insan hiç takmaz, aman ne derlerse desinler der. ama ben sevmiyorum bu tarz muhabbetlerin içinde olmayı. benim özelim bana modundayım.

ben sosyal medya kullanmıyorum diyorum insanlara, hakikaten de kullanmıyorum. yani sadece takip etmek için kullandığım hesaplarım var, bir dünya değişik şey takip ediyorum ama hiç paylaşım yapmıyorum, tanıdığım kimseyi de eklemiyorum. buna bile hırslanan, nasıl olur yani diye gıcık olan oluyor gayet, o da bir ilginç.

Eklerim tabii. Gerçi genelde onlar ekliyor ama samimiysem hemen kabul ederim. Yönetici/müdür ya da as/üst ilişkisini bozabilecek kişileri eklemem de kabul etmem de .

Linkedin harici sosyal medyada isyerinden kimseyi tutmamaya calisiyorum. Isten ayrildiktan sonra iletisimde kalmak icin eklediklerim oluyor.

Benim müdürle spor ve motosiklet muhabbetinden ortak payda var. Ondan Instagram’dan ekledi adam, ben de geri ekledim.

Cinsellik dışında da otelde deskte çalışmak göründüğü kadar kolay değil, misafirlere yansıtılan güleryüzün yanında içerdeki agresyonu tahmin edemezsin, çok yıpratıcı, kadınlar için daha da zor çok cinsiyetçi bir meslek (neresi değil ki)

bütün sosyal ortamlarda var aslında bu.

Cesario + 1

Ama bazi sektorlerin biraz daha farkli iliski dinamikleri olabiliyor. O sektordeki insanlarin mesai sureleri, aralarindaki guc iliskileri vs cok farkettirir.

Cesario"ya ek olarak:

Mesela bazi atolye ve fabrikalarda kovsan yeri doldurulamayacak bazi makina ustalari vardir. Seni gozlerine kestirirlerse eyvah eyvah.

24 saate yakin mesaileri olan hastane-huzurevi calisani tanidiklarim var. Yogun vakitlerde kafani kasiyamazsin ama herkesin horul horul uyudugu vakitte nobet arkadaslarinla bos bos gecirilen saatlerin var. Eninde sonunda muhabbet gelir oralara donebilir.

Kisaca insanin oldugu yerde tutku vardir, drama vardir, seks vardir veya "mahalleli tren yapiyor".

ne kadar saçma bir bakış. kalabalık her işletmede benzer muhabbetler dönebilir

@ r evolution 1.yi istiyorum. Çünkü ben kendime katlanamıyorum artık.

spor yap

benim gibi people pleaser olma ihtimaliniz var gibi geldi bana.

sıkıcı teşhisini kim koyuyor? karşınızdaki kişi mi koyuyor? siz koyuyorsanız karşıdaki kişiye göre mi koyuyorsunuz bunu?

sıkıcılığın sınırları, evrensel standartları nelerdir?

hayata dair sağlam gözlemleri, analizleri olan insanlarla oturup muhabbet etmek benim şu dünyada en çok keyif aldığım şey mesela.

kite surf, wake board ya da ne bileyim bir takım aktiviteler yerine bu tarz insanlarla muhabbet etmeyi severim. o yüzden bence bu sıkıcı değil.

bence sorun sizin kendinize "sıkıcı" etiketi koymanız.

karşınızdaki kişiye göre o etiket değişecek.

beni de sıkıcı bulan çok insan var. hiçbiriyle yakın arkadaş olayım, onlara kendimi sevdireyim diye bir çabam yok zira farklı dünyaların insanlarıyız.

aynı şeyi ben de yapıyorum.

bana bioenerjiden, olumlama, tılsımlama, pozitif düşünce gücü, kuantum ve inanç gibi şeylerden bahseden insanlar aşırı sıkıcı geliyor. onları sıkıcı bulmamak ya da muhabbetlerini sevmek için bir çaba bir mücadele içine girmiyorum. dünyalarımızın çok farklı olduğunu görüp, kabullenip ilişkiyi minimumda tutuyorum, yakınlık kurmuyorum.

benim de muhabbetim bazı arkadaşlarıma göre çok eğlenceli, çok doyurucu, ufuk açıcıdır ama bazı insanlar da "kafa sikiyor" der çünkü ilgi alanlarımız farklı.

"kafa sikiyor" diyen insanlara kendimi sevdirecem diye kendi ilgi alanlarımdan, zevk aldığım şeylerden, ve hatta karakterimden vazgeçecek değilim. o işi hayatımın ilk 33 senesinde yaptım. herkes beni sevsin, herkesle arkadaş olayım, herkesi memnun edeyim, herkesin takdirini kazanayım diye kendim olmadan yaşadım hayatımın ilk 33 senesini ve bombok, bana ait olmayan bir hayat yaşamışım.

şimdi 35 yaşındayım ve birileriyle yakınlık kurmak için kendim olmaktan vazgeçmiyorum. artık olduğum gibi gerçek benim. bu halimle benimle zaman geçirmekten zevk alan insanlar var ve onlarla zaman geçiriyorum. karşımdakini tatmin edecem, benimle zaman geçirdiği için pişman olmayacak diye rol yapıp onun istediği gibi görünüp, o tarz şeylerle ilgilenmiyorum, sıfır stres sıfır yorgunluk.


sanki sizde de buna benzer bir şey var gibi geldi. tabii 5-6 satırlık bir şey yazmışsınız çıkarımım doğru olmayabilir de bu kısıtlı bilgiyle.

@ levpontryagin karşımdaki insanlardan hiç böyle bir bildirim almadım. bu tamamen benim düşüncem. çıkarımlarınız doğru ancak benim için şöyle bir sıkıntı var ki ben şu an olduğum halimden sıkıldım. hayata dair çıkarımlarla, anlamlar üzerine konuşmak çok keyifli kesinlikle ama bu konuları her zaman konuşmazsınız. diyelim her gün konuşuyorsunuz ki mümkün ama her anınız böyle geçmez. ve ben neredeyse her eylem için bunun gerekliliği nedir, anlamı nedir gibi sorgulamalar yapıyorum. ve bu sorgulamalar sebebiyle içime kapanıp o anı yaşamıyorum ya da yaşamayı saçma buluyorum. gerek bilgi birikimimin gerek yaşadıklarımın gerek zeka seviyemin de bunlardan sağlam bir çıkarım yapıp bir felsefi görüş temellendirebilecek seviyede olmadığını biliyorum. o yüzden bu durum keyifsizlik yaratmaya başladı. bir durumdan keyif alır hale gelmek istiyorum.

Eğlenceli muhabbet için deneyim lazım. Yani anlatacak hikayen olmalı. Rutinin dışında bir hobi, aktivite bulmalısın.

benm bi proj...

Şaka şaka, seni çok iyi anlıyorum. Hukuki konuda çok fazla bilgi talebi geliyor. Bende mesleğimi söylememe kararı aldım. Bu biraz rahatlatıyor. İkinci adımda başka bir meslek uyduruyorum hedef şaşırtıyorum. Son çare ben xxx alanında çalışıyorum o konuları bilemiyorum(bunu sende yapabilirsin) diyorum. Son dediğim kesin çalışıyor bende.

@infernalcadre

bir daha görme ihtimalim olmayan taksici gibi insanlara yapıyorum zaten onu ama arkadaşlık kuracağım insanlara da yalan söyleyemiyorum. bir de insanlar yazılımla uğraşan birinin yazılım ile ilgili herhangi bir şeyi yapabileceğini sanıyorlar orda problem çıkıyor.

Seni çok iyi anlıyorum ve infernalcadre+1
Ben hiç mesleğimi farklı şekilde söylemedim ama “o kısım benim alanıma dahil değil” güzel bir cevap bence.
Arkadaşlık kurmaktan bu sebepten çekinmemelisiniz bence, bağlantı kurmayın bu durumla veya şöyle düşünün, sizden faydalanan insanlardan siz faydalanabilir misiniz?
Mesela beni geçen akşam bir arkadaşımın arkadaşı aradı, işte olmama rağmen 40 dk konuşmuşuz ve tamamında ben bir konu anlattım. Adam avukatmış, bir şeye ihtiyacın olursa ilk beni ara sana borçlandım dedi. Normalde “ay yok canım olur mu öyle şey” derdim. Ararım, teşekkür ederim dedim. Fazla avukat göz çıkarmaz :)

Hahahaha, bunun bi model de üstü var, bi projem var ama söylemem, çok gizli, sen fikrimi çalarsın diyenler.

Ben genelde yüksek fiyat çekiyorum, bazı arsızlar "öğrenci falan tanıdığın yok mu, ona yaptıralım" diye bastırıyor. Ona bi çözüm bulamadım hala.

Ben yazılım geliştiriciyim, (bkz: algorithmic trading) yapıyorum. Aynı sıkıntı bende de vardı, artık borsa, hisseler vb detaya inmeden yazılımcıyım deyip geçiyorum. Ne yazılımı deyince de matematiksel hesaplamalar vb diyorum, anlamıyorlar zaten, konu orada kapanıyor.

Senden faydalanmaya çalışan adamdan arkadaş olmaz zaten, boşver açma telefonu.

Buna benzeri bende de oluyor ama iyi ki yazilimci filan degilim, hic cekilmezdi.
Hicbir yazilimci arkadasima da (sonradan arkadas olduklarim dahil) bu sekilde gitmedim, bence o kisilerle arkadas olma zaten.
Daha bismillah yani.

Asiri spesifik, mesleki terimli filan bir sey soyle, yazilimci diyince her seyi yapabilecegini filan zannediyor insanlar cunku.

aynı sektördeyiz, ben de benzer bir şeyden muzdaribim.

ben yüzeysel dinleyip direk olumsuz yaklaşıyorum. yapılmıştır o araştırdın mı? o iş zor çok para lazım, işin arka kısmı senin düşündüğün kadar kolay değil vsvs. kendi projelerim var onlarla ilgileniyorum dışarıdan proje yapmıyorum falan da diyorum.

Hahah, eşim yazılımcı, babası her konuşmamızda ayrı bir fikirle geliyor. Nasıl da ısrarcı. r volution'un dialoğunu beğendim. Projesi olan insanlar bunun sermaye gerektiren bir iş olduğunu düşünemiyorlar bile.Bu bizim babaya çözüm değil ama çevreden gelen talepleri püskürtür.

Hem okuyup hem çalışabilirsin. Psikolojinin ilk yılında bölümün kendilerine uygun olmadığını, aradıklarını bulamadıklarını söyleyip ayrılan onlarca insan var. Denemiş olursun. Ya da kendini mesleğinde daha yetkin hale getirmek için motive olmaya çalışabilirsin.

Ben de mesleğimle alakalı benzer sıkıntılar yaşıyorum ve meslekte yetkinlesmenin bu tarz kafa karışıklıklarını gidereceğini umuyorum. Mesleginle alakalı seni tatmin etmeyen nokta nedir? Yeterince kazanmıyor musun, yeterli saygıyı görmüyor musun, iyi tasarımcılarla senin aramdaki fark nedir? Bunlar üzerine yoğunlaşmak da faydalı olacaktir. Psikoloji öğrenme merakını da daha derin okumalar yaparak sürekli besleyebilirsin,mutlaka meslek haline getirmene gerek yok.

Disiplinlerarası bir ssyler çalışmak mümkün mü acaba? Buna baksanız

Tasarım ve psikolojinin pek çok ortak çalışma alanı var, örneğin UX tasarımı ve reklamcılık gibi. Uzmanlığınız nedir bilemiyorum ancak yukarıda önerildiği gibi disiplinlerarası çalışma olanaklarını araştırabilirsiniz.

Psikoloji ile ugrasman keyif almandan cok kendinle ilgili hosnutsuzlugundan ve kendini degistirmek istediginden gibi geldi. Konfor alanindan cikip bir seyleri basardikca hem sosyal hem mesleki o ozguvenin yerine gelecektir. Bu yuzden is degistirmek, mesleki anlamda deneysel calismalar yapman bunlari sosyal medyada da paylasabilirsin, veya meslekte derinlemesine egitimler bulmak sana faydali olacaktir.

Psikoloji ile ilgili şöyle bir detay var; 4 yıl okuyayım sonra artık psikolog oldum diyemiyorsunuz maalesef. Sonrasında terapist olmak için yüksek lisans yapmalı, terapi eğitimleri almalısınız. Okuldan çıkar çıkmaz danışan görme ihtimaliniz yok, anladığım kadarıyla siz terapist olmak istiyorsunuz. Yüksek lisans için devlet üniversitesine girme ihtimaliniz düşük (yok demiyorum ama cidden sıkı çalışıp ales'ten çok yüksek not ortalaması yapmanız gerekir, bilim sınavlarını başarıyla atlatmaniz gerekir vs ve talep çok). Bunların hepsi ciddi bir bütçe, emek, zaman gerektiriyor. Bu detayı iyi düşünüp taşınmak gerekiyor.

Benim sınıf arkadaşlarımdan bir kısmı bu kadar eğitim ile uğraşmak istemediği için bir kısmı da hayalindeki bölümün psikoloji olmadığını anladığı için ikya (ki bu da yüksek lisans ister) ya da reklam ajansı vs gibi beyaz yakali işlerine kaydilar mesela.


Ha çok seviyorum en az 8-9 yil daha emek harcamayi göze alırım diyorsanız başka. Bence buna karar verdikten sonra yol haritası çizin kendinize, yoksa ilerde pişman olursunuz bayağı.

evet son zamanlarda bunu görebilmek için hesap istiyor.

Abartmıyorsun. Özür dilerim ama saygısızlık. Bir de memlekette dişçi mi kalmadı.

Koca İstanbulda dişçi kalmadı mı da Antalya’ya geliyor, Hemde yeni evli evine hemde yıldönümünde? Ortalığı dağıtır, Tanzanya canavarına dönüşürdüm. Kendi kardeşimin asla böyle bir şey yapmasına izin vermez ve gereken lafları edip annemlere kadar söylenirdim de eş kişisinden de aynı şeyi beklerdim. Çok şükür eş adayım da benim gibi bu konularda ama aynı şey benim başıma gelse olay çıkarırdım. Evime gelme tarihine kadar ben belirler gerekirse İstanbul’da iyi bir dişçi bulur hem tatil keyfi hem dişçi bahanesini önlemiş olurdum.

Otomatik düzeltme kurbanıyım hep. Ana fikri anladınız siz yazdıklarımdan inşallah.

@tolkien;

o günlere göre alsınlardan kastım, biz müsait olmadığımız tarihleri verelim, ona göre alsınlar biletleri, sonuçta bize gelecekler kalmak için, otel opsiyonu yok.

ama eşimin mantığına göre öyle de demek olmazmış, yanlış anlarlarmış. Fakat buna rağmen ilgili günün sabahı ayrılmaları bana saçma ve düşüncesizce geliyor.

@Hallegadola;

seninle aynı hissiyata sahibim. Eşimin de bu kadar pasif kalmasına ve normal görmesine çok şaşkınım.

Açıkçası çok bozuldum ama belli etmemeye çalışıyorum, bu da beni yoruyor.

Belli etmemeye çalışıyorum deme belli et, bozulduğunu, istemediğini belli et.
Yeni evlisiniz şimdi alttan alırsan ileride daha yüzsüz olurlar. Hem eşin hem de onlar.
Yani bak eşinde onlarla kardeş ve maalesef aynı kafada. Öyle olmasa bu kadar rahat olur mu?

Aile içinde olur böyle şeyler, idare et,büyüklük sende kalsın. Gerekirse bi hafta sonra bile kutlarsınız. Eşinle huzurun olsun elbet ama aileyle de iyi geçinmeden o da olmuyor.

bence yüz verme alışırlar +1
resmen diş bahanesiyle tatile geliyorlar. tarih belirlerken size sorma nezaketi bile göstermiyorlar (nezaket de değil gereklilik bu ama neyse) ki 2 hafta önce yine gelmişler.

çok ayıp bir şey.

abi ver anahtarı evde takılsınlar sen de al eşini git başka yere. corona falan var ama bul bir çözüm. gerekirse çok geç saatte eve gel. eve de yemek memek bırakma, mal gibi kalsınlar. madem kendi evleri gibi davranıyorlar, misafir gibi titizlenme, vay karşılayım vay ağırlayım deme, çözümü de kendileri bulsunlar...

@nucleon, bence eşinize ne hissettiğinizi söyleyin. İnsanız sinirleniriz. Bazen çok anlamsız şeylere kızabiliyor karşıdaki insan, söylemeyene kadar anlamıyoruz. Eşler birbiri ile hislerini her şeyini paylaşmalı bence.

Durum normal değil, yukarıdaki arkadaşlara katılıyorum, yüz verilirse alışırlar. O ev sadece eşinizin değil ikinizin evi; ikinizin de onayı olmadan kimse gelemez.

Annemle babama çok defa ders çalışmam lazım veya hastayım diye misafir kabul ettirmedim. Arada söylenseler de bana hak veriyorlar. Aile içinde bu gibi durumlarda ortak karar alınmalı. Baktınız olmuyor anahtarı onlara verin, siz başka yere gidin +1

Hatta bir defasında annem Almanya’dan gelen dayısının kızını aradı, bizim kızın çok dersi var diye. Bozuldular onlar da ama yapacak bir şey yok. Böyle çok defa annemin ve babamın akrabalarının gelmesini engelledik. Yatılı misafir kadar sevmediğim bir şey yok hele ki bizim ev kadar küçük eviniz varsa. Evin ambiyansı kokusu değişiyor, her yer her yerde oluyor krize giriyorum.

Teşekkürler arkadaşlar, çoğunluğun benimle aynı fikirde olmasi, kendi düşüncemin pek yanlış olmadığını destekledi açıkçası.

Konuyu eşime de açmistim zaten duyuru açmadan, doğrusu o da pek memnun değil ama herkesi memnun etmeye çalıştığı için durumun buraya geldiğini belirtti, bu konuları pek iyi idare edemediğini düşünüyor o da.

Neyse, ben de tavrimi biraz belli edeceğim, herşey çok normalmiş gibi davranmayacagim bu durumda.

Çünkü açıkçası ileride yeniden bu konuları ve belki daha ciddilerini konuşmak ve düşünmek istemiyorum. Durduk yere yaşam kalitemizi düşürüyorlar.

beleş tatil kapısı bulmuşlar gibi valla, o ne öyle ayda 2 kere İstanbul'dan Antalya'ya ziyaret? :D

ben empati yapınca sinirlendim valla, siz de baştan sınırlarınızı net çizmediğiniz sürece boşuna kendi enerjinizi tüketirsiniz.

eğer dönüş yapmadıysan o tarihte evde yokuz bilmem ne şehrine eğitime gideceğiz de,onların da biletleri yansın,ne zaman biteceği de belli değil diyerek,süreci sabote et.Virüsle alakalı da bişeyler söyle,alışmasınlar,her seferinde bişeyler uydur hatta,yüzsüzlük onlarda yoksa sende hiç olmasın

Evet bir de virüs konusu var, biz kendimizi oldukça iyi izole ediyoruz, hiç uçağa binmedik, toplu ulaşım sıfır, ama onlar İstanbul'dan uçakla kaç kere gelip gidiyorlar. Açıkçası ben korkuyorum ama onlar da sözde dikkat ettiklerini söylüyorlar, virüsten çekinen insan şu zamanda şehirlerarası tedavi işine hiç girmezdi diye düşünüyorum.

Çok zor işlermiş bunlar gerçekten, koca koca insanların bu kadar düşüncesiz olabilmesi, insanın eşinin de buna çanak tutması gerçekten yıpratıyor, üzüyor.

bence de yüz verme alışırlar +1
beleş tatil kapısı bulmuşlar +1
hatta yüzsüzlük onlarda yoksa sende hiç olmasın +1

Evli değilim. Ancak bu işlerin akrabalık dahi olsa karşılıklı saygıya dayandığını düşünüyorum. Saygı da kazanılan bir şey, eğer size ve ailenize saygı gösterilmiyorsa ve amaç değil araç olarak kullanılmaksa olay, siz de vurun masaya yumruğunuzu.

Kavga edin demiyorum tabi ki, ancak (mesela sizin yıldönümü 30 ağustos) siz de 28 ağustostan itibaren müsait olmadığınızı, kayınçolarınızın buna göre plan yapmalarını ve 28'inden sonra evde olmayacağınızı açık açık söyleyin. O saatten sonra ister bir haftalığına gelirler, 5. günde bir otele geçerler; ister 7 gün değil 5 gün kalırlar, ister hiç gelmezler; onların bileceği iş olur.

Eğer "siz anahtarları bize bırakın gidin ehehehe" yüzsüzlüğüne de girerlerse, aynı vurdumduymazlıkla "ev bizim evimiz, otel ya da pansiyon olarak işletmiyoruz maalesef." dersiniz.

Eşiniz bu duruma kızabilir, tabi ki, çünkü arada kalacaktır. Size "çıkarıp masaya vurun" deme sebebim de bu. Tüm insiyatifi, eşinizle konuşup anlaşarak tabi, kendi üzerinize alıp bizzat konuşun. Tekrar eşinizi araya sokmaya çalışırlarsa da hem ortak karar aldık dersiniz hem de eşiniz de başını biraz dik tutup sağlam durur.

Böyle basit bir şey için bile işlerine gelmediği için tavır alacak olan akrabadan da, kardeş dahi olsa, hayır gelmez zaten bence.

Siz sağlam durun yeter ki... Ancak eşinizi incitmeyin ve ortak karar alın. Evlilik iki tarafın da tolerans göstermesi gereken bir kurum ama üzerinize binmelerine de izin vermeyin.

@jrrtolkien bir yerden dediğin yer neresi ki. Daha 4 gün olmuş. Bu dediğin için erken değil mi ?

Ben de yazismayi sevmiyorum.
Hele bi de su an tanidik bile degilsiniz. Fazla sanal geliyor da olabilir karsi tarafa. Bana oyle gelirdi.
Isten sonra yorgunluktan bazen sadece kendine vakit ayirabiliyorsun. Istersen vakit ayirirsin da bana pek dogru gelmiyor.
Yani sizin is biraz zor duruyor. Ayni sehirde olsaniz bulusun bi an once dicem ama farkli sehirler covid sirasinda sikinti.

Ne yapmak istediğine karar vermen gerekiyor. O kızı beğendin mi, o kızla sevgili olmak istiyor musun, o kızla sevgili olursan ilişkinin geleceği olur mu gibi sorulara cevap ver öncelikle. Bazen Instagram'da görüyorum, erkekler ya da kızlar beğendikleri bir kişiyi görünce "nikâhı basarım" diyorlar. Sen de öyle diyor musun? Bu işlere ivme kazandıran şey budur. Başlangıçta yeterli ivme yoksa o iş bir yere gitmeyebilir. Şu an acele etmeden normal konuşmaya devam et.

Yol ver.
Nasıl başlarsa öyle gidiyor ilişkiler. Şuan sürekli senin çabalaman gerekiyor ya, ilerde her konuda da öyle olacak. Mesela yüz yüze buluşmalara başladığınız zaman sürekli senin onun yanına gitmeni bekleyecek, gidemezsen trip yapacak, o geldiğinde ise lütfetmiş ve sana dünyaları vermiş gibi yapacak...
Mesajlaşmaya alışkın değilim ne demek? Birini tanımak istiyorsan ve uzun mesafedeyse, ne kadar nefret etsen de o telefona-whatsapp’a ve instagrama muhtaçsın. Karşıdakine ilgini belli etmek-zevklerini aşağı yukarı görmek için bunlar yorucu-sıkıcı olsa da önemli kanallar. Bunları kullanmak istemeyen karşı tarafa ilgi duymuyodur, merak etmiyodur, önemsemiyodur. Size soru sormayan biri de malesef size değer vermiyodur-önemsiz görüyodur ve “istemem yan cebime koy” hesabı yapıyodur.

Hakli haksiz mevzusu degil de rahatsiz olman dogal. 2. Kez yasanmazsa bir sure sonra unutursun. Yine boyle bir durumun ortasinda kalirsin ve yine bu sekilde hissedersen demek ki hayati yasayis bicimleriniz pek de ortusmuyor. Usulca yollari ayirabilirsiniz. (Ya da cok seviyorsaniz orta yolu bulmayi deneyebilirsiniz ama zor.)

bu tarz olaylar tamamen subjektif ve ilişkinin dinamikleriyle alakalı. benim için ayrılma sebebi başkası gülüp geçebilir. bana göre bunu yapma cüretinde bulunan kadın erkeğe saygı duymuyordur.

kendince haklısın ancak sevgilin de yanlış birşey yaptığını düşümediği için senin yanında rahat davranmış.
aranızda konuşup anlaşmışsınız. bence uzatma, bir daha tekrarlarsa farklı düşün ama.

karşı tarafın cinsel kimliği önemli değil. kız arkadaşın normalde nasıl biri? bana şu anlattıklarından ciddiyetsiz, lakayt, gereğinden fazla rahat biri gibi geldi. benim de normal karşılayabileceğim davranışlar değil açıkçası.

Kadınım, değil gey bir arkadaşım olsun kız arkadaşlarımla ya da kardeşimle bile böyle aşırı fazla ten temasına girmem sevgilimden başka. Annem ve babama bile sarılırken çok çabuk darlanıyorum. İnsanın vücudu ve teni özel olmalı bence. Sarılma eyleminin çok özel bir şey olduğunu düşünüyorum. Çok samimi olduğum arkadaşlarım vardı cinsiyet fark etmeksizin, ne böyle mıçmıç bir sarılma faaliyetleri içinde bulundum ne de el şakaları yaptık birbirimize. Sevgilinizin karakteri ve alışkanlıkları ile alakalı olduğunu düşünüyorum. Siz de bir sıkıntı göremiyorum, ben de çok rahatsız olurdum yerinizde olsam.

Konunun daha fazla üzerine gitmeyin. Henüz ayıp etmediniz ama daha fazla üzerine giderseniz ayıp etmiş olursunuz hatta haksız duruma düşersiniz. Şu anda kız makul davranmış gibi duruyor. Bu olay tekrar ederse durum başka olur tabii.

SiyamKedisi ve Tolkien'e katılıyorum. Rahatsız olman çok doğal ama ikiniz de medeni bir şekilde sorunu konuşup gerekeni yapmışsınız. Kız da bir daha olmaz demiş konu kapanmış. Devamında böyle hissetmene gerek yok bence de.

Ama bu konudan bağımsız olarak sevgilim genelde çok samimi, arkadaşlarıyla aşırı sarılıp el kol atan bir insan olsa ben ilişki yürütemezdim. Ama 1 yıla yaklaşacak bir ilişkide zaten bunu anlamanız ve ona göre sevgili olup olmamayı seçmeniz gerekirdi.

subjektif ve ilişkinin dinamikleriyle alakalı +1
Şahsi görüşüm bence haklısın, kavga gürültü olmadan da tepkini belli etmişsin, kendini kötü hissetmene gerek yok bence, herkesin yapısı aynı değil, ben olsam bende kaldıramazdım böyle birşeyi. Uzatmaya da gerek yok diye düşünüyorum, hiçbirşey olmamış gibi devam edebilirsiniz, tşk.

gereksiz ten teması hemcins olsalar bile salakça. ayıp etmemişsiniz. kucağına yatmazsa arkadaşlıkları çok kankitoluk olamıyor mu?

Eski arkadaşıyla samimi olmak -> sorun değil herkesin temas toleransı başka
Rahatsız olman -> olabilir insansın
Bunu medeni şekilde dile getirmen -> iyi hareket
Kızın özür dilemesi -> Süper hareket
Kıskançlık krizi hala rahatsız hissetmen -> mantıklı değil üstüne gitme geçer
Ayıp mı ettin? -> şu an değil uzatırsan evet.

abi araya girdim ama paçır puçur demişsin, covid19 bağışıklık var galiba?

Arada cinsel bir gerilim olmadığı için ten temasından kacinilmamis ama ben de çok dokunmatik biri olmadığım için bana da biraz aşırı gelir birbirinin orasını burasını cimciklemek, üstüne oturmak vs. Birkac sene önce arkadaşımın evinde tanıştığım bir gay dudagimdan opmustu mesela, ne alaka demiştim ama içimden tabii. İki üç saattir tanıdığın birinin dudağını niye opersin. "Aynı takimdayiz" mesajı mi vermeye çalışıyorlar, çok anlamıyorum açıkçası.

Garipsemen normal yani.

Haklısın ama unut uzatma. Bir daha olursa o zaman gerekeni yaparsın

Haklısın ama uzatma +1.

haksızsın ama neticede konuşup anlaşmışsınız unut gitsin muhtemelen ilk defa bu hissiyatı yaşadığın için atamıyorsun. Ilık bir duş al, diziye miziye düş geçer.

haklısın

ayıp falan değil bence. mesela kız arkadaşlarımızın da üstüne gidip yatmıyoruz bize cinsel istek beslemiyor diye. aşırı samimiyet, hem karşı cinse hem sevgilinin yanında pek hoş değil. özür dilediği için bence uzatma. bir daha olursa düşünürsün.

ben de herkesle aynı fikirdeyim + olarak da şunu söyleyeceğim; asla benimsemesek de yetişkin her insan yaşadığı toplumda nelerin garipsenebileceğini bilir. Örneğin misafirliğe gittiğimizde herkesin yatağına gittiği sessiz bir ortamda balgam çıkarmayız değil mi. bu o an fiziksel bir ihtiyaç olarak aşırı belirgin hale gelse de bunu yapmayız. aynı şey ikili ilişkilerde de geçerli bence. kız arkadaşın ortalama bir insan zekasına sahip her yetişkin gibi senin nelerden rahatsız olabileceğini anlayabilir diye düşünüyorum. neden böyle düşünüyorum; çünkü yaptığın asla havadan nem kapmak değil. o nedenle benim tavsiyem bu olay kanser olmadan hayat görüşlerinizin farklı gibi göründüğü bu arkadaşa yol vermen. yoksa durduk yere sende geleceğe dair bir defekt oluşacak. ileriki ilişkilerinde daha katı olacaksın belki vs. gerek yok. eyyorlamam bu kadar

bence burada takıldığın nokta kızın hatasını anlaması değil o hareketleri yaparken buna alınabileceğini düşünmemiş olması ya da yanlış bir şey oldugunu fark etmemiş olması.
senin kafandaki soru işareti sen yokken bunu başkasına da hata oldugunu bilmeden yapar mı? sorusu olabilir. bence bu yönde konuş ama olay kapandıysa uzatmaya da gerek yok.

haklısın. ayıp etmedin.

hayatım boyunda 6 kere tüm arkadaş çevremi değiştirdim.

pişman değilim yine aynı şeyleri yapsınlar yine değiştiririm.

insanlarla bir yol ayrıma geliyorsun o yol ayrımına gelene kadar herşey güzel çünkü çıkarlar ortak yol ayrımında sen sana aykırı olsa bile arkadaşını seçiyorsun ama eleman hiç bu tercihi yapmıyor.

o zmn ben kayış kopuyor.

Lisanstaki en yakın arkadaşım benim vesilemle bir kariyer sahibi oldu. O da bana karşı havalanmış gibi hissediyorum. Babası yüzünden pasif bir arkadaştı, ben ona girişkenlik konusunda çok yardım ettim. Öyle ki ben başkan olduğumda bunu yardımcım yaptım, ailesini arayıp başkan yardımcısı olduğunu söyledi. Şimdi onun kendini aşması, kariyer yapması, tecrübe kazanması beni mutlu ediyor. Ama o bana karşı kompleksli davranıyor. Yani oluyor böyle şeyler. Güçlü hisseden taraf sizseniz bunu o da biliyordur. Yaralanması gereken kişi siz değilsiniz. Kompleksi çok büyükse size katlanamıyor da olabilir. Bu da çok normal. Ona da hak vermeyi deneyin ve üzülmeyin derim.

10 yıllık en yakın arkadaşım, dostum, kardeşim kadar sevdiğim, anasını öz teyzem yerine koyduğum insanla artık iki yabancıyız. Kadınım. Arkadaşım da kadındı.

Lise, üniversite ve sonrası hep onunlaydı. Kötü şeyler yaşadık ama birbirimizin yanında durduk hep. Belki de arkadaşlığımız daha önceden bitmesi gerekiyordu ama karşılıklı birbirimizi tolere ettik. En son patlama noktasına geldi. İş tebriği için özel bir hediye yolladım en son. Annelerimiz konuşuyor ama biz birbirimizi sildik hayatımızda. Birbirimizin enerjisini çok tüketmişiz.

Çok özlüyorum diyemem onu. Hatta yüklerimden arınmış gibiyim. Evet 10 yılım geçti onunla, karakter gelişimimiz birlikte oldu, birlikte büyüttük birbirimizi. Ama şu an ben onunla küs oluşuma ya da arkadaşlığımı bitirişime değil onun yüzünden çok değerli insanları kaybettiğime üzülüyorum. Arkadaş çevrem çoktu ama ben onu tercih ettim hepsine karşılık. Ben yalnızlaşırken o kalabalıklaştı.

İş konusuna gelince kendim için uğraşmadım onun için uğraştığım kadar. KPSS'den iyi puan alamadı, uzun süre bir yere yerleşemedi, onu işe sokmak için kendisi uğraşmamıştır benim kadar.

Uzun süreden beri ilk kez bir erkeği sevdim, tutuldum. Kendi aramızda söz yaptık, yüzük taktık. En güzel günümü zehir etti kendisini kıskandığımı ima ederek. Ailem, onu tüm tanıyanlar beni kıskandığını söylese de ben hiç konduramadım, ona hep acıdım. Ama ona acıyarak kendimden yemişim hep.

Şimdi yalnızım ama çok mutluyum. Yaş 26 ama hala çok umutluyum, hep umutluydum ben artık beni aşağı çeken, olumsuz düşüncelere sahip o kişi ve yanındakiler yok. Beni hep Pollyannacılıkla suçlardı ama dediğim gibi ben böyle mutluyum. Yeni ve daha güzel arkadaşlıklar edineceğimden adım gibi eminim.

Kendinizi kötü hissetmeyin. Ben de çok ağladım. Bana Twitter'da ve İnstagram'da ettiği lafları görünce bu kadar aşağı seviye insanla muhatap olduğuma üzüldüm. Anneme ağladım, babama ağladım, sevdiceğime ağladım. Ama artık daha iyiyim.

Her son bir başlangıçtır. Şimdi üzüldüğünüz şey yarın sizi için güzel bir şeye dönüşür. Her şerde bir hayır, her hayırda bir şer gizlidir; bunu biz göremeyiz genelde.

edit:imla.

benim dostluklarım genelde çok eskiye dayanır.
yeni arkadaşım ya da dostum vardır ama azdır, asıl çekirdek kadrom hep ilkokuldan, ortaokuldan ve liseden.

benim de bu aralar böyle bir konum var çok yakın bir dostumla ilgili.
yolun sonuna geliyoruz maalesef ama bu hayatın getirdiği bir şey.

bu yaşıma gelene kadar gördüm ki, bazı insanların misyonları var ve bir noktadan sonra en iyi arkadaşlarınızdan biri de olsa hayatınızdan çıkması gerekiyor.
maalesef herkes size sizin onlara yaklaştığınız iyi niyetlerle yaklaşamıyor.
özellikle kadınlarda bu böyle.
erkeklerin de bu tip sorunları oluyor tabii ama genel olarak dostluk ilişkileri daha farklı.

erkeklerle ilişkilerinizi, kariyerinizde daha başarılı olmanızı, daha güçlü durmanızı, daha çok para kazanmanızı, her şeyi içten içe rekabet haline getirip kıskanabiliyorlar maalesef.
direkt bir kıskançlık olmasa da, ilişkinizde hissedilir bir gerginlik ya da bir değişim yaratıyor bu tip çekişmeler.
böyle dertleri olmayan, işine gücüne, kendi hayatına bakan kadınlar için -ki anladığım kadarıyla siz de bunlardan birisiniz- bununla uğraşmak ilk başta üzücü, sonra sinir bozucu ve en sonunda da yük oluyor.

bu tip insanlar sadece vakit kaybıdır, ağırlık yapar.
hiç üzülecek bir şey de yok.
onun derdi böyle küçük şeylerse, onu küçük dünyasında bırakıp hayatınıza devam etmeniz lazım.
bu aslında bir uyum meselesi.
herkes aynı yere doğru, aynı hızda ve aynı şekilde büyüyemiyor.

benim 14 yıllık arkadaşlığım da sallantıda, çok takılmıyorum çünkü çok soğuttu kendinden. bizimki öyle büyük kavgalı, gürültülü şeyler değil ama yapım gereği yavaş yavaş soğuttum arayı galiba. :D

hastalıklı ilişkilerle ömrünüzden yemeyin ya, kendinizden taviz vermeyin. bizde hiç öyle somut bir şey de yok, sadece kendisi üniversiteden sonra çook değiştiği için karakterlerimiz uyuşmamaya başladı. sürekli hatalar yapıp bizde (3 kişilik arkadaş grubuyuz) avunmaya çalıştı. biz onu korudukça o bile isteye devam etti hatalarına. ben de artık "kendi düşen ağlamaz" diyip sallamamaya başladım. olur öyle şeyler.

Zamaninda icten ice kiskanmistir dogru tespit. Sen olmak istedi belki de arkadasliginiz boyunca. Para, ezik karakteri olanlara ekstra guc getiriyor, keza koca da oyle. Para, kariyer ve evlilik 3 temel basari unsuru cogu kadin icin. Sende bunlardan biri bile yoksa zamaninda biriktirdigi kini bunlar uzerinden hava atarak cikariyor olabilir.
Uzuluyor insan ama bazen arkadasliklarin bitmesi gerekiyor.

Rusları bilmem ama Norveç’li hatunların tercihi zenciler oluyordu.

Insanin dogasinda sarisin sevmek yok ki.

sanmiyorum, slavlik arttikca irkcilik artiyor lineer olarak falan da degil exponansiyel olarak hem de.

Kuehles +1
Ben nefret ederim mesela.
Burada az olduğu için seviyor bence insanlar. Hatta o kadar seviyorlar ki ben sevmediğimi söylediğimde yalan söylediğimi düşünüyorlar. Değişik.

Evrimsel olarak bize en çok benzeyen partneri seçme eğilimindeymişiz. Bu yüzden bazı karı-kocalar “kardeş misiniz?” sorusuna maruz kalıyorlar. Tabii bu her zaman böyle olacak değil. Birçok dış etkene maruz kalıyoruz. Soruna cevap: olabilir de olmayabilir de. Genellemek dünyanın en sığ davranışı olabilir.

Bunda modanın çok etkisi var. Güzellik göreceli ve güzelliği başkalarından öğreniyoruz. Örneğin birkaç yüzyıl öncesine kadar kilolu kadınlar begenilirmis. Şimdi zayıflık moda. 10 yıl öncesinde kılsız erkekler modaydı, şimdi kıl moda oldu.

Valla "Blacked" sitesindeki kadın modellerin çoğu rus. Bu sanırım bir fikir vermiştir.

farkli olan tabii ki cekicidir ancak ruslar gibi dunyanin en irkci milletlerinden biri icin bunu istisna tutabiliriz.

1-hayir
2- sıçtırma eski sevgiline şimdi

1. Hayır
2. Arkama bakmadan giderim.

1)Asla
2)onu da eskilerin arasına yollarım

1.hayır
2.hiçbir şey yapmam

1. Hayır.
2. Üç hayırla uğurlardım.

1- bir kere yaptim, engelledi uhasduahsda.

Bazı sorularınız beni gerçekten sinirlendiriyor.

1-Beğenmiyorum bakmıyorum. Bakacak olsam eski olmaz.

2- ben bakmıyorum ne yapıyor nasıl kullanıyor sosyal zerzavatları. Ben kullanmıyorum hiçbirini. Ama öyle bir şey görürsem çok dağıtırım etrafı sanırım.

Cevaplarım takip etmem, like atmam atanı da atarım hayatımdan.
Ama size bir sorum olacak;
Hocam yaş farkı var, ten uyumu yok, biriniz dul diğeriniz bekar, ha bir de exinin dibinden düşmüyorken hala hayatından çıkartmama sebebin nedir?

1- beğenirim ne olacak ki, gönderiyi beğenince "ne olur geri dön" mü demiş sayılıyoruz?
2- umrumda olmaz, kız arkadaşım eski sevgilisiyle takılıyor bazen. restoranlarına gidip yemek falan yiyor. kafasında bin tilki dolaştığını düşünmüyorsam gönlüm rahat olur çünkü ben de öyleyim. geçenlerde eski sevgilime bir kitap verdim ve herhangi bir aynı cins arkadaşıma karşı ne hissediyorsam ona karşı da öyleyim. birer kahve içtik dağıldık. o da benim tüm gönderilerimi beğeniyor çünkü kimse karaktersizlik yapmadı ayrılırken ve ayrıldıktan sonra. ancak öyle bir durumda buna dikkat ederdim.

1. eski sevgililerimle hiçbir sosyal mecrada takipleşmem
2. ayrılma noktasına getiririm ilişkiyi. Ayrılamıyorsam bile kendimden bir süre mahrum ederim.

Bu kitaplara bir göz at derim.

İyi Hissetmek.
Müthiş Psikoloji - Hayır Diyebilme Sanatı.

Babanin sirketinden cik bir sure, baska yerlerde yogrulman lazim. Sonra donersin.
Simdi konforbalonunu patlatman lazim yoksa ilerde cok sikinti cekersin, sana kalan sirketi zor ayakta tutarsin..

Babanin sirketinden cik bir sure, baska yerlerde yogrulman lazim. Sonra donersin +12156

Simdi konforbalonunu patlatman lazim yoksa ilerde cok sikinti cekersin +12156

Abim, gel yardımcı olursun demişti. 3 gün gidip, 4. gün gelemem demiştim. Sene sonunda, bir firma işe başladım. 6,5 sene oluyor. Burada gördüklerimi, karşılaştıklarımı, edindiğim tecrübelerimi abimin yanında göremez, karşılaşamaz, o tecrübeleri edinemezdim.


Özgüvenim düşük demişsiniz; bu Özgüveni kazanmak. Geç değil. Bununla birlikte değişmek uzun süren bir süreç. Bugün yaptıklarınızı, olumlu geri dönüşlerinizi sonradan alacaksınız.

bu nasıl iş diye düşünüp de bakmış olabilir. kendisine sorun

Ben de yazdim simdi ama google gorsellerden hicbir sey anlasikmiyor somut ornek gormek istemistir baya normal bence

femboy u ilk defa duydum bu ne diye aratmış olabilir

Kadınsı erkek işte arada ben de bakıyorum, heterospor

kendisine ne olduğunu sorup cevap almadıkça yapacağınız her çıkarım ilişkinize zarar verir. ben yıllarca 4chan gibi ortamlarda dolaştım birisi bilgisayarımı açıp neymiş lan bu diyip bir 4chan linkini açsa değil eşcinsel, insan olmadığımı bile düşünebilir lakin inanılmaz ufku açan güvenli şeyler de mevcut burada merakımdan takılıyorum.

Anında ayrıl bacım. Bu erkek sana yaramaz. İnternette böyle şeyler aramak ne bileyim çok sıkıntı.

(Sen de bu iyiliğimi unutma kardeşim. Seni bi psikopattan kurtardım.)

kiz arkadasimin arattigim kelimeyi arastirip, sitelerde sordugunu ogrensem 2 dk durmazdim. bence de ayril, kurtar onu.

erkek arkadaşım dediğin adamın arama geçmişine ulaşabiliyor ama cinsel yöneliminden bihabersen, ayrıl coco. bu ne saçma iş

erkek arkadaşının arama geçmişini kurcalama hakkını nereden aldın öncelikle, mahremiyet ihlali yapmışsın zaten başta, kocan da olsa mahremiyetine saygı duyman lazım, "senin özelin yok hepsi benim" diyen birini hatırlattın bana.

açık iletişim kurmalısınız karşılıklı. ben femboyu merak ettiğimi sevgilime söyleyemeyeceksem kime söyliycem? ha hiç paylaşmama hakkı da saklı, o ayrı.

sizin de bunu nasıl öğrendiğinizi bir kenara koyarsak (kurcalamıyorsunuzdur umuyorum ki), aynı şekilde kendisine sorabiliyor olmanız gerekir. ama yargılamadan, utandırmadan, suç yakalamışsınız gibi değil. zira haddiniz ve hakkınız değil bu sevgilisi olsanızda. böyle bir ilgi alanın varsa benimle paylaşmak ister misin, ben bu tarz konularda birbirimize açık olmamızı çok isterim gibi gibi. o zaman haz mı alıyor, sadece merak mı vesaire öğrenmiş olursunuz. diyorsanız ki haz almasını geçtim merak etmesi bile bana uymaz, o zaman burda da sormanız anlamsız bunu, sonuç belli zaten kafanızda.

nahtoderfahrung +1

İnternet geçmişini bırak sadece geçmişte izlemiş olduğu porno videoları veya aratmış olduğu şeyleri taksaydık direk nüfusun %90 nı elenirdi partner adayı olarak.

Garip gelecek belki biliyorum ama femboy videolarını fotoğraflarını düzenli bile takip etmesi gerçek hayatta bunlara ilgi duyduğuna yeterli kanıt olmaz. Sadece saçma bir fantazi olabilir. Çok merak ediyorsanız kendisini sorgulayın. Ama rencide edici olmayın çünkü özel hayatına giren sizsiniz.

- Bilmiyorum neden böyle, kız oldugumdan mi yoksa annem beni sadece 2 ay emzirmis hasta olduğum için, bağlılık mı gelistiremedi acaba?

ilk secenek.
edit: ve senin buna karsi bir sey yapmaman. muhtemelen "nasil olsa 22 yasinda kiz, yarin elin ogluna gidecek" kafasi var annede. bizde de var boyle akrabalar. adamlar 50lerde, 60larda almanyaya gitmisler. 3 kusaktir oradalar, cocuklarin hepsi almanya da iyi yerlerde okumus insanlar ama bazilari kendi kizini hizmetci gibi kullanip zerre kadar saygi duymuyor. oglanin yedigi b**lar halici doldurur ama her daim kizi ezerler.

Kız olduğun için +1

Abin "görevi" olmadığı halde yaptığı için aklında kalıyor, ama senden o konuda beklentisi daha yüksek olduğu için bir şey yapmıyormuşsun gibi geliyor.

Güzel yemek olayı abin evde değilse geldiği zamanlarda heyecanlandığı falan içindir, orası normal. Sen evden ayrılıp ara sıra eve gitsen sana da aynısını yapar.

genelde anneler oğullarına daha bir düşkün olurlar, babalar da kızlarına. istisnalar var tabii ki ama genelde böyle oluyor.

ben de 22 yaşındayım, 2 yaş büyük abim var. öyle çok olmasa da temizlik yaparım ama abim eline bir süpürge alınca hemen "bak erkek çocuğu olduğu halde temizlik yapıyor,sen?" der. sanki hiç iş yapmıyormuşum gibi. ayrıca yine dediğin gibi evde her zaman aynı şeyler pişer ama abim gelince kıyma alınıp köfte yapılır. eski insanların zihniyeti işte, onlara göre kız çocukları köle gibi çalışıp hizmet edecek, erkek çocukları da paşa gibi keyiflerine bakacaklar. he de geç. ben artık takmıyorum.

Kiz cocuklar hizmetci, erkek cocuklar gercek evlat oldugu icin. Zihniyet boyle, yapacak tek sey sizin kendi cocuklariniza bu sekilde davranmayip bu zihniyetin degismesine katki saglamak.

Erkek olmasi
Ilk goz agrisi olmasi
Oedipus kompleksi-tersten

sorunuzun dogru bir yaniti olabilir mi? muhakkak. ama bu dogru cevabi ancak siz verebilirsiniz gunun birinde. bir baskasinin bu soruya verecegi cevaplar varsayimlar, sahsi deneyimler, belki okunmus izlenmis bir kac materyal uzerinden kurgulanacaktir. belki sizin yaninizda olmak isteyen, destek cikmak isteyen bir dost size hak verecektir, belki bir baskasi anneye oyle denir mi diye kizacaktir size. bunlarin hicbir ehemmiyeti yok. onemli olan sizi uzen, caninizi sikan bu konu hakkinda sizin nasil bir tutum sergileyip bundan sonrasi icin ne yapacaginiz. ebeveyn evlat iliskisinde duygusal bag/yakinlik standart donanimda geliyor gibi dusunuluyor. ozellikle bizim kulturumuzde. ancak cocukluk genclik travmalari da maalesef en cok aile icerisinde yasaniyor. ve yine maalesef ki sanilandan cok daha yaygin bir sekilde goruluyor.
sorunuza iki kitapla cevap verecegim. ikisi de tam olarak sordugunuz soruya ufuk acici cevaplar veriyor diye dusunuyorum. umarim okudugunuzda sorunuza cevap bulma yolunda basarili adimlar atmis olursunuz.
olgunlasmamis ebeveynlerin yetiskin cocuklari - lindsay gibson
insan olmak - engin gectan

Ne yazık ki cinsiyetiniz ve ben de eklemek istiyorum onlarla yaşadığınız için

Gelecek yıl okulunuz bitsin ayrı eve çıkın. Evlenmeseniz de ayrı eve çıkın. Çok değerli olduğunuzu anlayacaklar. Ben üniversite ilk yaz tatilinde yanlarındaydım, erkek kadın fark etmeksizin sorun oluyordu, daha sonra arkadaşlarla tatil falan derken çok az uğrar oldum ve değerim gittikçe arttı.

Yukarıda biri iyi demiş. Siz çocuk isterseniz erkek çocuğunuzla kız kardeşi ayrı tutmayın.

Işiniz olup eviniz olduğunda siz de annenize anlayacağı deyimlerle bir iki alttan laf söylersiniz, bir daha da öyle şeyler yapmaz. Örneğin, annem de "el iyisi", benim bir şeye ihtiyacım olur elini kipirdatmaz, hala yemek yap ev işi yap der, bir yabancının bir şeye ihtiyacı olsun bizi bırakır ona koşar de. Onlara bizim dedikodumuzu yapar bir de, deyin yüzüne karşı. Ama kavga etmeyin tabi.

Konudan bağımsız bonus: Şu et sevgisi da çok abartılıyor. Onlarca güzel sebze yemeği var. Bence et pahalı olduğundan insanlar süper bir şey diye sartlanmış. Bir gün mercimek 100 lira olsa, oooo mercimek süper diye insanlar begenmeye başlayacak gibi :)

Direkt Etin Cinsel Politikası gibi bir giriş yapmışsınız. (Okumanızı öneririm.)
Çoğu evde etli yemek erkeğe gider. Etli yemeğin en etli kısmı erkeğe gider hatta.

Cinsiyetçi anne işte. Hepimizde var. Standartı bu o kuşağın.

Sorsan asla öyle bir niyeti yoktur, sinirlenip reddeder. Erkek çocukları bir gün yatağını toplamış ya da ev işinde aktif bir rol oynamış olsun, on yıl anlatırlar. Kız çocuğu küçük yaştan itibaren ev işinde rol oynamazsa olmaz. Zorundadır çünkü.

İyi hissetmediğiniz, ait hissetmediğiniz bir yerde, aile evi olsa dahi kalmamalısınız, yoksa çok büyük özgüven ve özsaygı sıkıntıları yaşarsınız. Tabii ki benzerlerini yaşadım ve en hızlı şekilde ev ile arama fiziki mesafe koydum. Tek yolu bu.

Bu çocuklarınıza kadar yansıyacak bir tutum. Hazırlıklı olun.

kız olduğunuzdan dolayı ne yazık ki.

ailedeki tek erkek torunum ve sadece teyzem var.

o yüzden her ne kadar ilk torunum diye yerimin ayrı olduğu iddia edilse de bence erkeğim diye el üzerinde tutuluyorum.

çok çirkin bir şey ve anneanneme de bunu açık açık söylerim her zaman.

Hoş diğer torunlara kıyasla kesinlikle daha fazla vakit geçiriyorum anneannemle ama işte bu diğer torunlara yaklaşımından da kaynaklı olabilir elbette.

Ayrı eve çıkın bence de. Ev işlerine elinizi sürmeyin. Kadınım, yaş 26. Şuna eminim ki kendimi ev işlerine harap etsem annem beni daha çok sevmeyecekti. Ya da maaşımı alınca anneme ve babama maaşı vermek beni daha değerli yapmayacaktı. Protesto edin. Annemle babamı çok severim. İkisini birbirinden ayırt etmem. Ama onlar beni daha çok sevsin diye hiçbir işin altına girmedim. Temizlik, yemek yapma, ütü vs benim işim değil evde, annemin işi. Ya da evi geçindirme derdi benim değil babamın derdi. Bu arada normal ortadirek bir aileyiz. Babam emekli, annem okul varken kantincilik yapıyordu. Çok şükür borcumuz yok hiç ve Karadenizliyiz biz toplattığımız çaydan gelir geliyor belli bir meblağ babama. Gelirleri bu kadar. Maaşım şimdiki gelirlerinden yüksek yani. Ama hiç ellerine para saymadım ki istemezler mesela. Bugün siz çalışmaya başlasanız ve maddi olarak yardım etseniz dahi yine de abiniz daha kıymetli olur bana öyle geliyor.

Anne ve babanız da olsa bazı konularda prensipli olun ve mesafe koyun. Annem ev işi yapmadığımı söylediğinde yaptığım işleri beğenmediğini hatırlatıyorum. Bir şey diyemiyor mesela.

Benim de bir erkek kardeşim var. 20 yaşında. Okuyor ama savruk bir hayatı var. Aşırı para harcar. Tatile gitmek istedi. Ben asla para vermedim yardım da etmedim. Annemle babam ödemek zorunda kaldılar.

Sınırlarınızı çekin. Anneniz iş yap dediğinde dersim var diyip ders çalışın. Arkadaşlarımla buluşcam diyip dışarı çıkın. Onlar size gidici nasıl olsa bu evden gözüyle bakıyorsa siz de o şekilde davranın.

Bağlılık geliştirememekten değil, cinsiyet ayrımcılığından. Ve bu travmalar insana seneler geçse de vuruyor. Bir arkadaşım dedi ki "Babam eve geldiğinde karşılar boynuna atlardım, bena söylediği ilk söz "kardeşin nerede" olurdu". Böyle yetiştirilmiş bir kızın evlense de evlenmese de ne erkek kardeşine ne de anne-babasına sevgi duyması mümkün değil. Ancak ana-baba yaşlanınca kim bakacak onlara? Zırnık değer vermedikleri kızları mı, yoksa canım oğullarının eşi el kızı gelin mi?
Konuşsanız da değişecek şeyler değil bunlar ama illa ki bir ara (ve tekrar tekrar) bu tartışmayı yaşayacaksınız ebeveynlerinizle.

İlaveten tersten Oedipus kompleksi demiş baldur. Kesinlikle katılıyorum. Erk merkezi yaşlandıkça babadan oğula kayıyor ve kadın erk sahibine yakın olmak, kontrol etmek istiyor. Sizin için üzülüyorum ama abinizle / erkek kardeşinizle evlenecek kıza daha fazla acıyorum.

merhaba, yemek yapma olayına geldim.

ben de uzakta okudum ve yine ailemden uzakta çalışmaya devam ediyorum kardeşim ise onlarla beraber kalıyor -bir süre o da uzakta okumuştu- ve ben ne zaman gelsem sevdiğim yemekler yapıldığından anneme takılıp duruyor. iki kız kardeşiz, aramızda da üç yaş falan var. cinsiyet vs. ile alakalı değil yani, sadece uzakta olanı özleyip değer verdiklerini gösteriyorlar/eve gelince mutlu etmek istiyorlar :)

e tersi elektra kompleksi iste. ama size boyle geliyor da olabilir. olabilir de olmayabilir. su aralar mesela kiz cocugu populer.
kiz cocugu oyle kiz cocugu boyle kiz cocugu olmayan babayim demesin. kizlar babaya cok duskun.
ilk cocugum erkek ikincisi kizdi. kizin dogumuna kadar evde hayvan besledigimizin farkinda degilmisiz vs vs. bu isler boyle.
cok eskiden cok cok eskiden yine kadinlar revacta idi sonra erkekler oldu simdi gene kadinlar oluyor yavas yavas.

biz iki erkek kardeşiz. eskiden babam sürekli ev dışında olurdu o eve gelince sevdiği yemekler yapılırdı. abimle anneme laf atardık kocasına nasıl da bakıyor diye. sonra babam emekli oldu abim yurtdışında çalışmaya başladı abim türkiye'ye geldiğinde abime hürmet sevdiği yemekler hazırlanır oldu. babamla abim üzerinden anneme laf attık. şimdi. ben de dışarıdayım babam anneme laf atıyor. çocuklarına nasıl da bakıyor besliyor çocuklar eve gelmese biz hiç bunları yemeyeceğiz diye. kadını boş yere şaka ile karışık üzmüşüz.
bu arada annemler 5 kardeş bir tek dayım var onlar da anneannemin dayımı hep el üstünde tuttuğunu söylerler. dedem de en cok teyzemi severdi. kısacası olabilir deeeee olmayabilir dee. olanı da var olmayanı da var. size çok büyük zararlı şekilde geri dönüşleri yoksa fazla takmamak lazım.

Bizde de tam tersi 3 kardeşiz ilk kız bur oglan ben abla ve birde küçük kardeş erkek ama bizimkiler de ortanca kız kardeşe böyleler. Söylediğinde direkt bağırarak savunmaya geçiyorlar biz ayrım yapmayız hepiniz birsiniz. Birsek erkek kardeşim ve ben nasıl hissediyoruz bunu? Böyle dediğinde de eee o işte çocukluktan beri biraz huyluydu onun üzerine düştük. Huylu dediği de ağlayarak, duygu sömürüsü ile vs. Duygusal yönden bunları kandirmasi.
Çok söyledik çok yaşadık aynı şeyleri, sonra bir zaman geliyor ve artık söylemekten bıkıyorsun gözlerinin içine bakardık bizimle ilgilensinler konuşsunlar diye. Şimdi ikimiz de ortanca kardeşe Bilendik erkek kardeşim öylesine de olsa konuşuyor ama ben yıllardır konuşmuyorum.
Yıllarca çalıştım babam bekledi ki maaşımı ona veriyim vermedim, annem ne yaparlarsa yapsınlar büyük olduğum için kardeşi ve onları hoşgörmemi bekledi görmedim. Erkek kardeş bizden 12 yaş küçük ona yapsalar ayrımcılığı anlar kafamda mantıklı bir nedene oturturdum ama benden sadece bir yaş küçük kardeşe tapmalarina dayanamadım. Benim de hatta bizim de anne baba ilgisine ihtiyacımız vardı hala annem her konuştuğumuzda illa ara konuş der neden dediğimde çok üzülüyor der hala onu düşünüyor yani.
Zor yani zor sanırım bu durumu burada en iyi anlayan benim. Yıllarca gördüğüm muameleyi kimse görmemiştir bir şey dediğimde de sen kiskaniyorsun oldu.
Kıskandım ya da haksızlığa karşı çıktım diyelim bu benim hakkım degilmiydi?
Şimdi bir kızım var sırf bu yüzden bir kardeşi olmayacak.

Bizim ailede tam tersi. Annem sizinle yaşıt kız kardeşime laf bile ettirmiyor. Detaya girmeyeyim ama cinsiyetle alakalı olmayabilir.

normalde böyle bir platformda bu derece detay anlatmam ama şu an içinde bulunduğun ruh halinde kendini yalnız hissetmemen için bazı detayları paylaşmak istiyorum. ben doğunca kız çocuğu bu emzirme ölsün denilmiş ve hiç emzirilmemişim. bütün çocukluğum ve ilk gençliğim bu hikayenin bana kundakta terste çevirdik nefessiz kal diye, emzirmedikte ama ölmedin şeklinde kendilerince şaka yapılmasıyla ve hatta sitemiyle geçti. eve alınan o dönemin pahalı yiyecekleri sadece abim yesin diye kilit altında tutuluyordu. yemek ayrımı o derece barizdi ki kendi paramı gani gani kazandığım dönemde bile içgüdüsel olarak sadece tavuğun kanadını yemeye devam ettim bir süre. kafam gözüm yarılacak derecede fiziksel şiddeti, abi okumadığı ama ben hep takdirle geldiğim için onu küçük düşürüyorsun diye sürekli okuldan alınmamı vesaire saymıyorum bile. yatardım abim kalkardım abim konuşulurdu, bu arada kendisi de kumar oynayan, sabaha karşı eve gelip akşamstü 5 e kadar falan uyuyan bir tipti. ama herkes tapınırdı ona. sonra vefat etti, vefatındaki karmaşayı da fırsat bilip lise sonda evden ayrıldım ve bir daha asla o eve ziyaretler haricinde dönmedim. uzaktan bile zehirlemeye devam ettiler ama kontrol altına aldım bir süre sonra. tamamen kendi yaşam duruşumla ve vicdanımla alakalı olarak anneye bakım gerektiğinde yanıma alıyorum, para desteği sağlıyorum, gidip gelip evin eksik gediklerini hallediyorum ama asla anne sevgisi hissetmedim, hissetmiyorum, hissetmek zorunda da hissetmiyorum. nefrette etmiyorum, kendisine hesap falan sorup yüzleşmiyorum da. o kadar yaptığı şeyin farkında değil ki, konuşmak, derdimi anlatmaya çalışmak, özür dilerim kızım bilemedim demesini beklemek boşuna zaman kaybı geliyor. çok uzun yıllar önce kendi içimde hallettim zaten bu hesaplaşmayı. zaman içinde olgunlaştıkça, bu toplumsal yapıda kadın olarak yaşadığın deneyimler arttıkça, onun bunu hangi motivasyonla yaptığını anlıyorsun (ama hak vermiyorum o ayrı), araştırıp okudukça altında yatan psikolojik gerekçeleri çözüyorsun. bu "ama ana babanın hakkı ödenmez" ağlaklığından da hiç hoşlanmıyorum zira benimkine benzer milyon tane hikaye olduğunu biliyorum, dinliyorum, şahit oluyorum. her çiftleşip üreyen ebeveyn olmuyor maalesef.

çalış çabala, gerekirse okulunu dondur çalışıp para biriktir ama o toksik ortamda yaşamaya devam etme. imkanların elverdiğinde de bu konuda uzman desteği al, bütün hayatına yayılmasına, senin iç dünyanda kökleşmesine izin verme. bugünki mental sağlığımı, kariyerimi, yaşam enerjimi, iç huzurumu geçmişte bir cesaret aldığım bu evden ayrılma kararına borçluyum.

önerilen kitaplara ek olarak boş ayna kitabını da tavsiye edebilirim.

sen kıymetli ve önemlisin. adı anne bile olsa senden başka hiç kimse senin kıymetini belirleyemez. kendine lütfen şefkat ve sevgi göster ve asla kendini erkek kardeş ile kıyaslama, sevgi dilenmek için çabalama. hiç bir koşulda sonuç alamayacaksın. bu gerçeği ne kadar hızlı içselleştirebilirsen o kadar hızlı yol almaya başlarsın.

mutlu ol.

Mümkün değil. İnsan beyni yeni yüzler yaratamaz. Hayatın boyunca mutlaka görmüşsündür o kişiyi ama yüzünü hatırlamıyorsundur. Beyninin bir yerine işlemiştir.

Ne kadar doğru bilmiyorum ama görmediğin birini rüyanda göremezsin diye duymuştum.
Hatırlamıyor olmak görmemek anlamına gelmiyor.

kesin görmüşssündür. bilinçaltın onu çıkartıp önüne koymuştur. her gün dediğine benzer saçmalıkta rüyalar görüyorum artık sıktı yani. tanımadığın insanları görmek çok da şaşırtıcı değil benim açımdan.

rüyamızda gördüğümüz birini daha önce görmeme ihtimalimiz hiç yokmuş. yolda bir yerde mutlaka bir saniyeliğine de olsa gördüğümüz bir insanı görebilirmişiz. ben de yaşamıştım böyle bişey ama üstünde durmadım :D

Evet oldu. Sonra nerde bu adam diye üzüldüm falan. Ama denildiği gibi beynimiz yeni bir yüz yaratamıyormuş.

Valla ben de gördüm ama kesin sokakta mokakta gördüğüm bi tiptir yani. hergün binlerce insan görüyoruz.

10 rüyamdan 9'u gerçekte tanımadığım insanlar ve bilmediğim mekanlar içerir. Dediğin gibi de gördüklerim oldu. 1 güne acısı geçer üzülme swh.

Beyin yeni yüzler yaratamaz ama şimdi sosyal medya sayesinde farkında olmadan birsürü yüz görüyoruz. Ben de bunu çok düşünüyordum yav nerde gördüm acaba diye sonra gereksiz ve mistik bi anlam yüklememe gerek olmadığını gerçek hayatta karşılaşmama bile gerek olmadan bi ton yüzün ister istemez hafızama kazındığını fark ettim.

thispersondoesnotexist.com

gibi bir site varken, bilgisayarlar bunu yapabiliyorken beynin bunu yapamaması çok saçma. beynin hiç görmediği bir yüzü yaratamadığı savı onedio gibi dandik sitelerden çıkıp büyümüş bir mit. rüyalar aleminde hiç görmediğimiz şeyleri görebilir ve yaratabiliriz.

evet yıllar önce böyle bir rüya gördüm adamı görsem hala hatırlayabilirim. ama öyle biri yok etrafımda.

Abi git görüş. Normalde böyle şeyleri hiç yapmam ilk kez oluyor gibisinden gir muhabbete. Ordan yürür. Bir sürü ortak nokta yakalarsin. Şimdiden kolaylıklar. Görüşme sonrası güncelleme isteriz.

Ustunde ne var nedir ya :/
Su anda bulundugu yerle ilgili soru sorun vs.
bulusana kadar biraz idare edin, donrr donmez bulusun. Isinden bahsedin

sen biraz basla, zaten onun konusmasi lazim. sonra sen sus o konussun.

yeni tanıştığın kişiye sorulacak tonla soru var. o sorular başka soruları hikayeleri beraberinde getirir zaten.

ya bence hiç tanımadığın biriyle sohbet konusu üretmek daha kolay :D herşeyi sorabilirsin saygı çerçevesinde. amaç birbirini tanımak neticede.

estağfurullah, ruh hastası demeyelim de...

Ruh hastası demezdim ben. Daha çok şey gibi duruyorsunuz.

Bence doğru kişiyi bulunca değişmez.
Sonuçta bunu yapa yapa bunu karakterin haline getiriyorsun ve bu doğru kişiyle geçmez.
Bundan rahatsizsan bir şekilde cozmelisin yoksa doğru kişi dediğinle Karşılaşınca ilişkin boka döner. Hatta belki de doğru kişilerden biriyle karşılaşmış bile olabilirsin

Ha bu arada hadi içiniz rahatlasın. Size şey dedim ama ben de sizin gibi erkek seyiyim. En sevdiğim yandım bittim kul oldum dediğim kızı bile aldattım. Ama ben şuna bağlıyorum bunu. Belki sizde de benzer bir hikaye vardır. Bi kız vardı hiç aldatmadım. Hiç yalan söylemedim. Her zaman sevdiğimi sonsuza kadar seveceğimi ve aldatmayacagimi biliyordu. Hoşlanmadı bunlardan garibim. Ondan sonra da iflah olmadım. En ufak ihtimali bile degerlendirdim.

Çok eşli olmak istemek, açık ilişki yaşamak istemek bir problem değil belki kendini keşfediyorsun fakat ilişkide olduğun kişinin de bundan haberdar olması birlikte karar almış olmanız olması gereken

Bunun yanında bağlanma sorunların olabilir, güvenli bağlanma, kaygılı bağlanma, kaçıngan bağlanma türlerini bir araştır istersen

hic aldatmiyor, rahatsiz edici davranmiyor olsan aldatila aldatila ve senin yapmayacagin davranislarla karsilasip haksizliga ugraya ugraya kafayi yiyecektin yine problemli ve ruh hastasi olacaktin

Bu biraz karakterle alakalı bir durum. İyi bir insan değilsiniz. Siz bu durumda aldatmayı, yalan söylemeyi, arkadan iş çevirmeyi, birini kandırmayı çok normalleştirmişsiniz. Bu şekilde güzel, sağlıklı bir ilişki yaşayamazsınız, ne sevilebilir ne de sevebilirsiniz.

Yaptıklarınızın yanlış, kendinizi vicdanen rahatsız, pişman hissettiğinizi yazmamışsınız. Yani sizin için ortada bir yanlışlık yok. Üstelik kendinizi haklı dahi gördüğünüzü belirtmişsiniz.

Yaptıklarınızı erkek arkadaşınızdan/sevgilinizden saklayıp, bencilce onun size sadık olmasını, ilişkinize dair sorumluluk almasını beklemeniz çok acımasızca. Bu acımasızlığın, birini kandırmanın haklı yanı, bahanesi, psikolojik rahatsızlığı olmaz. Hele olanların farkındayken.

Benim bu şekilde davranan tanıdığım bir kız var. Aynı sizin duyurunuzda yazdıklarınız gibi biri. O kızın hayatında hiç gerçekten mutlu olduğunu görmedim, düzgün arkadaşlık ilişkisi yoktu, ailesiyle ilişkisi kötüydü. Kendisi de kötü bir insan.

Açık ilişki yaşayacak olgunluğa da sahip değilsiniz. Bu durumdan huzursuz rahatsız, pişman olmadığınız için sizin ilişkiler hep bu şekilde devam edecektir. Bu haldeyken de hayatınıza doğru kişi girse fark etmezsiniz ki. Zaten onunla da benzer ilişki yaşarsınız ve yine aynı döngüyü yaşarsınız.

Hadi diyelim tercihin böyle çok eşlilik bilmemne, o zaman klasik ilişkilerden uzak durman lazım. Kendi istediğin ilişki tarzını baştan söyleyeceksin. Aldatmak kandırmaktır. Gözü görmeyen adam size 5 lira yerine yanlışlıkla 200 lira uzatsa bu durumdan istifade etmektir aldatmak. Bi de bu duyuruya cevap verenlere sitem edeceğim: sanki herkes birbirini aldatıyor imajı çizmişsiniz, yazıklar olsun.

@kahir ekseriyet biz öyle birşey mi dedik toptan yargıladın bizi

@Kahir ekseriyet ya sadece duygusal ilişkilerimde böyleyim işin tuhaf tarafı. Yani ticarette aşırı dürüstüm mal satarım, kusurunu söylerim. En ufak şeyi bile anlatırım ki hak geçmesin. Sokak hayvanlarına her gün bakarım. Yaralı görsem özel veterinere götürürüm asla kaçınmam. Ama duygusal ilişkilerde böyleyim maalesef. Hatta insanlar duygusal ilişkilerdeki dengesizliğime ve duygusuzluğuma şaşırır. Asla canım cicim yapmam ama ayrılınca kahrolurum filan gerçekten ben bile kendimi anlayamıyorum...

Sigmund frued abiye dayanarak arkasında travma/travmalar olduğunu düşünüyorum. Belki bir ilişki terapisti iş görebilir.

Yalnız benim takıldığım nokta şu: karşıdaki kişi size göre, ne tür hata yaparsa yapsın aldatıyor musunuz?
Yani o da başkalarıyla flörtleşti ben de flörtleşti? yoksa bugün istediğimi yapmadı dur şunu bi aldatayım mı diyorsunuz.

Konudan bağımsız olarak flörtöz ve “aslında samimiyim beni yanlış anladın” kızı mısın?

Sadece sevgi açlığın var. Çok sevilmeye ihtiyacın var. Şefkatle şehveti yüksek dozda yaşatacak ilk adamda normallesirsin. Yarım aşklar yerine bir tam aşka ihtiyacın var.

@freebird5406_2: genel olarak öyle bi intiba oluşmuş, herkes öyle demedi tabi.

@esinsin: ilişkiyi de bi ticaret olarak gör o zaman :d

Çevreni değiştir. Etrafın ucuz karekterli insan dolu muhtemelen.

@Unde bach canim mesela bakıyorum instagramdan yeni birini takip etmiş gittiği bir yerden filan o zaman diyorum hakettin.

@Kahir ekseriyet hahahahhaha göremiyorum

@luluki ya çevremde benim gibi birisi yok

@deer hunter umarım...

Hey dostum, evet sen bir ruh hastasısın. Hakaret değil, gerçekten öyle. Yani tedaviye ihtiyacın var. Benim kız arkadaşım da senin gibi saçma kıskançlıkları var ve anlam veremiyorum hareketlerine. Beni aldatıyor mu bilmiyorum ama onu doktora götürdüm iki kez, psikoloğa. Psikoloğa olanları anlattığımda, eee ne var seven kıskanır dedi be ben de psikoloğa başka bir psikoloğa gitmesini önerdim.
Şimdi eğer bana sorarsan, senin probleminin kaynağı çocukluktan geliyor. Çocuklukta yaşamış olduğun güvensizlik ve intikam hırsının kaynağını bulduğun zaman ruh hastası olup olmadığının da cevabını bulmuş olursun.

Ha ikinci bir ihtimal de Çirkin bi kızsındır. Nasıl olsa beni bırakacak, o beni bırakmadan ben başka flörtlere, onlar da beni bırakacağı veya sadece beni cinsel bir obje olarak gördükleri için benle beraber olduğundan yine başka flörtlere atlayayım diyorsundur.

ruh hastası değilsiniz, bağlanma sorununuz var.
terapiye gidin.

Sadece anlattiklarindan yola cikiyorum, bir tur kendini korumaya alma refleksi gelistirmis olabilir misin? Hemen suphelenip aldatiyorum demissin, sanki yasadiklarindan ve tanik olduklarindan yola cikarak ne olursa olsun, kim olursa olsun bir gun aldatilacagin hissi, kimseye guvenmeme hissi olusmus sende gibi geldi. Uzulmekten ve hayal kirikligi yasamaktan korkup once ben aldatayim diyor olabilir misin?

@palmtree evet bence tam olarak böyle ama bu düzelmez mi ?

Hayır sen sadece güvenilmez ve sadık olmayan birisin. Arkadaşlarını çevrelerini değiştirmek konusunda uyarmalısın.

Özgüvenin aşırı düşük muhtemelen. İşinde gücünde başarılı olmaya çalış. Kendine saygını geliştir.

çok eşli olabilirsin belki ama tabi işin içine "aldatma" (kandırma, yalan söyleme) girdiği için yine adil olmayacaktır.

belki tombala olur ve doğru kişiyi buldum algısı ile bir daha böyle şeyler yapmayabilirsin. ama düşük ihtimalli bir tombala olacaktır. büyük ihtimal, doğru kişi olduğunu düşünsen bile, zihnin zamanla seni maniple edecek, "doğru kişi olmadığını" kurmaya başlayacaksın ve yine aldatmayı meşrulaştıracaksın kendin için.

terapi öneriyorum.

not: herkes, herkesi aldatmıyor.

Ben yazdım sandım.
öyle salakta salakta takılıyorum vallahi hiçbir şey yaptığım yok belki işe yarar bir şeyler yazarlar takipteyim.

aynı durumdayım, yaşadığım şehir, çalıştığım iş, alışkanlıklarım hiç biri istediğim gibi değil. köklü bir değişim arayışındayım fakat bir türlü doğru şartlar oluşmuyor. önce farklı bir şehirde iş lazım daha sonra biraz iradeyle çeşitli alışkanlıklar edinmem lazım. o itici güç bir gün gelecek.

Ben varım. Ama yapmiyor değilim. Yapamiyorum. Mevcut işim beni o kadar yoruyor ve bunaltiyor ki kendim icin yapacağım şeylere enerji/vakit bulamiyorum. Kendimi harekete geciremiyorum. Hadi bunlar oluyor yetmiyormus gibi bir de yapmiyorum diye surekli bir suçluluk hali ile günleri geciriyorum.

Evli değil ve çocuğunuz yok ise engel olan şey nedir ?

İnsanlar şunu unutuyor. hayat 1 kez size veriliyor ve bunu başkası için harcamak sadece vakit kaybıdır. Hayat demek; 4 duvar, üremek, para kazanmak, daha büyük 4 duvar demek değil. Belli bir yaşanmışlık olur ve artık böyle bir hayat istersiniz o zaman başka.

bir sırt çantası ve cebinize 2-3 bin lira koyup, nereye gideceğinizi düşünmeden dışarı çıktınız mı hiç ? arkadaşlarla falan değil. Tek başınıza kendinizi dinleyebileceğiniz bir kaçıştan bahsediyorum.

çok iyi maaşı olan işimi bırakıp amerikaya yüksek lisansa gidiyorum. yaş 28.

engel olan su:

(bkz: apati)

Ben de senin gibiyim. Cok uzuluyorum bu durumuma bi de. Gun geciriyorum ama boyle. Bazen dusunuyorum, mesela bindigim bi ucak dusmek uzere olsa o an bu pismanligim aklima gelir.
Bilince ragmen hicbir adim atmiyorum/atamiyorum.
Bu isler hep paraya bakiyor cunku.
Yeterli para kazanmiyorum ben. Is degistirsem verilecek para da cok farkli olmayacak.

Mesela isi de birak hadi hayatimi bastan degistireyim, maceralara atilayim desem maddi birikim yok iste. Her sey daha kotuye gitmesin diye yerimde sayiyorum. Buna razi geliyorum.

Her seyin basi saglik diye bi laf var ya, tabi ki cok dogru. Ama bi seyleri degistirmek icin sagligin yaninda para lazim.
Bakiyorum bazi basari hikayelerine, yok risk aldim vs diyorlar. Biraz arastir cogu aileden zengin. E ben de risk alirim oyle bi durumda. Benim de ailem fakir degil gerci ama risklere girecek kadar da degil arkam.

Anca nasi degisimler olur benim gibi biri icin; sismansindir kilo verirsin, asiri zayifsindir kilo alirsin.

İki sorum var;

Peki istediğiniz hayat nedir? Mevcut hayatınızın neresini beğenmiyorsunuz?

Gerçi bu sorular sadece sizin için değil, benim için de geçerli.

Uykumda duyuru girdim sandım. Ben de aynen böyleyim, gün geçiriyorum yukarıdakilerin de dediği gibi. Üzerimde inanılmaz bir atalet ve korkaklık var.

28 yaşındayım. Evlilik yok, borç yok. Kenarda birikmiş çok çok az bir param var.

25 kişin tek bir kişiyi zengin ettiği küçük bir firmada piyasaya göre normalin üstü, yapılan işe göre ise yok hükmünde bir paraya çalışıyorum.

Hayalimde değil, gelecek planımda olan küçük bir şehre yerleşip geçimimi tarımdan sağlama düşüncemi gerçekleştirebilmek için istifa isteğimi belirttim. İstanbul'da zorunda olmayanın ve/veya zengin olmayanın yaşaması akıl alır gibi bir iş değil artık.

Ben de düne kadar sizin gibiydim. Bir noktada atıyor o damar. Sizi de bağlayan bir şey yoksa çok da zor bir karar değil. Kaldı ki emeklilik planları yapabileceğimiz bir düzen ve sistem de yok. Kaybedecek bir şey olmayınca güzel hissettiriyor.

Umarım istediğiniz hayata tutunmanızı sağlayacak bir itici güç veya sizi oraya daha çok çekecek başka bir çekici güç çok geçmeden sizi bulur.

Ten uyumu olur o zaman.
Olmazsa seks hayatınızda biraz eksik kalacaktır bunu da bir şekilde tolare edersiniz. Sanki her şey tam da?
İdeal dünyalarda yaşamıyor ki kimse.

Ha bunu alkollü bir şekilde telafi edemezsin

Olmazsa olmaz. Erken farkederseniz kolay olur. İnternet ilişkisini uzatmadan ne yapıyorsanız yüzyüze yapın.

Herşey bitti bi seks kaldı. Fedakar birini bul ve başla. Gerisi aptal avuntusu.

Bence bunu zorlamak manasız. Ben böyle bir şeyi zorladığımda kendime olan saygımı bir aşama daha yitirdim. Hem karşıdakini kandırmak bence bu.

bu cevabı burda kaçıncı defadır yazdığımı bilmiyorum :))).

kötü bir cinsel hayat bir ilişkinin %95idir, iyi bir cinsel hayat bir ilişkinin %5idir.

@üğpoıuy Tartmak ne kelime kafayı yiyeceğim bir haftadır. Hayatımda bu kadar kaygılandığım bir karar hatırlamıyorum. Tinerciyle tartışmak v.b. yaşadığım olaylarda bile daha rahattım.

Sıradan mutsuz bir aile olsa neyse diyeceğim ama tehlikeli bir aile anladığım kadarıyla. Bir şekilde bu insanlarla yüz göz olacaksın. Bitir gitsin.

işin etik ve vicdani boyutu sizi ilgilendirir ancak boyle fikirleriniz varsa burada anlatacak boyle aksettirecek kadar acayip seyler dusunuyorsaniz hayatinizdaki insana haksizlik etmeyin bence. şu veya bu sekilde kandirilmasin kendisi. ne kadar "normal" bir aileniz ne kadar "normal" bir hayatinkz var acaba.

1 yıl gibi bir sürede sizce bu noktaya gelmeniz normal mi? Yani henüz çok gençsiniz, mezun değilsiniz, iş güç yok, askerlik yok ama ilişkiyi ciddi hale getirmişsiniz. Bence ilk sıkıntı burada. Aileleri bile bu şekilde birbirinden haberdar etmeniz.. Henüz ciddi bile olmayan ilişkide kızın ailesiyle ilgili kötü bu kadar şeyi detaylıca anlatması garip geldi.

Üstelik sizin bu durumu annenize anlatıp, annenizin size ayrıl demesi, ayrılmanızı istemesi çok yanlış. Siz niye ilişkinize annenizi, annenizin kararını katıyorsunuz ki? İlişkinin ciddileştiğini fark etmeden önce, ilişkinin/flörtün başında kızın ailesini ne olduğunu herhalde öğrenmişsinizdir. Eğer anneniz ayrıl diyene kadar kızın ailesini önemsemediyseniz çok garip olur.

Sizin ilişkiniz devam da etse, ilişki iyice ciddi hale gelse bana daha çok anneniz yüzünden sorun yaşarsınız gibi geldi. Bence de ayrılmanız mantıklı.

konu kız arkadaşınla ilgili. o ailesi ile arasına mesafe koyabiliyorsa bir sorun yaşamazsın. evlilik gibi bir düşüncen varsa da kıza en baştan ailesi ile ilgili düşüncelerini ve yakın olmak istemediğini belirtmelisin.

dışarıdan zengin, kültürlü görünen ailelerden de hiç aklına gelmedik sorunlar çıkabilir.

bence tam tersine aileden kopuk ve bağımsızca kendi hayatınızı kurabileceğin bir kişi daha ideal.

@GoodMorningTeacher Dediğim gibi kız o kadar iyi ki benim ailem bu bu diye daha 2. haftadan anlattı. Baktı ki hoşlanıyoruz, bir yerlere gidecek bileyim istedi. Ama öyle güzeldik ki o zaman o kadar dert etmedim. Bu aralar ise kafamı inanılmaz kurcalıyor, beni kaygılandırıyor. Tabii ki şu an ciddi bir şey yok fakat bu 1 sene 3 4 sene olmadan bu kararı almak mantıklı değil mi? Keşke 2. hafta alsaydım o kararı. Bu kadar üzmezdi.

Asıl sorun senin bir yıllık mezun olup 23 yaşında evlilik düşünmen. 26 yaşına gelimce yaşıtların parti parti koşarken sen çocuk bakacaksın, 29 yaşında üniversitedeki kadın arkadaşların ilk kez evlenirken sen yeni bir oturma takımı almak için sabah akşam calisiyor olacaksın. Bir iki kez işten çıkarılacaksin. Çocuklarin bundan en çok etkilenecek. 30 yaşına geldiğinde gençliğin gitmiş olacak. Hayatımı yaşayamadım diyeceksin. Ya boşanma ya karına ihanet ve boşanma. Bence önce bunları düşün. Asıl düşünmen gerekenler bunlar. Iki üç yıl beklesen ne olur ki? Evlilik kaçmıyor sonuçta.

@howfaristhesky Hocam bam güm anlatmışsın. Evlilik olayı zaten minimum 4 yıl sonra olur. Dediğin gibi öncelikle hayatımızı kurmak amaç. Benim burada demek istediğim o kararı en başta alamadım. Şu an acı çekiyorum. Eğer yine alamazsam 4 yıl sonra ki halim ne olur? O kadar yaşanmışlık v.s.

@orpheus ++

Kız ve babası arasındaki ilişkiyi çok anlatmamışsın. Babasının profilini çıkaramadım. Ama anlattığın kadarıyla aile zaten dağılmış. Baba ileride maddi çukurlara düşecek ve kız bunu üstlenmek isteyecekse eğer çok sorun yaşarsınız. Bu durumda en başından konuşmanız lazım. Kötü bir babaysa eğer irtibatı koparmaya hazır olması, anlattığın gibi sadece saf ve başı belaya giren biriyse bunu sizin aileye yansıtmayacağının garantisini vermesi lazım.

Annenin yaptığı yorum çok alakasız. Belli ki düzgün dünürler istiyor o da. Ortada dünür olmayacağı için anneni ilgilendiren bir şey yok.

Sen biraz kendi kendine gelin güvey olmuşsun gibi geldi. Yeni mezunsun, o hala okuyor.. Evliliğinize daha çok var. İleride belki başka bir sebepten ayrılacaksınız. Sebebi kızın ailesi olmasın en azından. Bu travmayı yaşatma ona.

@consee

Siz, anneniz kızın ailesini öğrenip, sizin ayrılmanızı isteyince böyle tutuşmuşsunuz. Üç yaşında çocuk musunuz? İlişkinin, flörtün başında kız size anlatmış ailesini. Rahatsız olmamışsınız. İlişki süresince, o kadar yaşanmışlıklar boyunca kızın ailesi aklınıza gelmedi ama annenize bahsedince sorun oldu.

Hem evlilik için min 4 yıl var diyorsunuz hem de ilişki ilk senesini doldurunca işler ciddileşmeye başladı diye kara kara düşünmeye başladım diyorsunuz. Çok çelişkili.

Siz zaten kızdan ayrılmayı kafaya koymuşsunuz. Sizin gözünüzde ilişkiniz bitmiş. Anneniz de zaten ilişkiye izin vermemiş. Kızı düşünen gerçekten çok seven biri olsanız böyle çelişkili şeyleri bahane etmezsiniz. Kızla ayrılmanız kız için iyi olur.

@GoodMorningTeacher Tanıştığınızda büyülenirsiniz ya hiçbir şey umurunuzda olmaz durum o idi. Anlatılanları göz ardı ettim. Benim de o sıralar sevgiye ihtiyacım vardı ve bu ilişkiye hayır diyemedim. Fakat 1 yıl içerisinde ailesi hakkında bilgi edindikçe ve o yaşanılanları bana anlattıkça soğumaya başladım.

Annem karşı çıktığında 7. ay gibiydi. Anneme de karşı durdum. O aralar kafam çok karışmıştı. İçimdeki ses devam et dedi. Ama şu an biraz daha oturaklı düşününce o gücü göremiyorum kendimde.

Niye ciddileşmesin ki? Daha fazla yaşanmışlık daha fazla üzüntü demek. Emin olun çok sevdim. Fakat kaygılı birisiyim ve kafam ciddi anlamda karıştı.

Daha kötü durumda ailesi vardı hatunun, bu sebeple ayrılmayı düşünmedim. Tarihe not düşülsün.

Emzikten düşmemiş çocuk görüyorum ben. Ayrıl. İlerde ananın ağzına baka baka kızı uzersin.

@elorelia :D Her şey filmlerdeki gibi değil maalesef. Aşk her şeyi çözemiyor.

Atlamadım umarım bir yeri.

Tam olarak neyden korktuğunu anlamadım? Ailesinin ayrı olması mı yoksa babasının borçlu olup ödeme yapması mı? Babasına umursamaz derken tam olarak hangi ihtiyaçlar için para istediğini biliyor musun? Hangi nedenle olursa olsun saygı duymuyorsan senin bileceğin bir iş söz düşmüyor bize tabiki.

Son olarak, babasını gözlemlediğin kadarı ile kızı ile iletişime geçince saygı/sevgi çerçevisinde mi cümlelerini kuruyor çoğu zaman?

Ben biriyle beraber olurken aileyle de beraber olunduğunu düşünüyorum. Kişiler kendisini ailesinden çok izole edip bireysel bir hayat kurmuşsa değişiyor ama şu an evlilik aşamasında kaç arkadaşım varsa hepsi ailelerden dolayı ayrılma noktasına gelip alttan alıp bir şekilde evlenmeye çalışıyor. Ben de çekinirdim ama yaş çok genç +1 aşk her şeyi çözmüyor +1

Gelecek ilişkilerinde ailene çok fazla bilgi verme bence.

@inte17 Sorun net olarak babası. İddia, piyango tarzı para kazandıran şeyler için para istiyor. Arkadaşlarına borç veriyor. Şaka gibi gerçekten. Kızın anlattığına göre babasıyla bir ilişkisi yok. Arada bir telefon açıp yokluyor. Sert bir dille. Adam iş sonrası zamanını dışarıda geçirip eve gelip uyuyor. Çocukları umurunda değil. Ablasıyla babası birkaç yıldır konuşmuyor.

Ablası babasıyla iletişimi kesmişse kız arkadaşın da kesebilir. O evli mi mesela? Resmen babası kızın başına kalmış. Tehdit etmiyorsa yüzüne bile bakmasın şu saatten sonra.
Ama yazdıklarından kızı çoktan gözden çıkarmışsın gibi geldi.
Annen de pek katıymış. Sen de ondan çok etkilenmişsin. Hiç mi sevmemiş kız arkadaşını?

eksiduyu.ru

Yukarida begemnedin seyler ne yazik ki dogru.

5 yasindaki cocuk 10 paket cikolata yemek isterse anne babasi yeme zararli derse cocuk bundan anlamaz, anne babasina kizar.

23 yasindaki yeni mezun issiz, deneyimsiz, askere gitmemis kisi evlenmeyi kafasina bu kadar takarsa bir de iyice cocuk gibi kendi kararlari yerine annesinin sozunu dinliyorsa 5 yasindaki cocugun abur cubur yemek istiyorum dusuncesinden bir farki kalmaz.

5 yasindaki cocuk nasil ki bunu anlamiyor, siz de henuz anlamiyorsunuz ama o dediginiz 4 yil gecince iyi ki bunu yapmamisim ve ayrilmisiz diyeceksiniz. Bekleyin ve gorun. Bizden soylemesi, gercekler acidir.

@ekşi duyuru sever Annemin tanışıklığı yok. Birkaç fotoğraf gösterdim sadece. Başta sevecendi. Zaman geçtikçe hakkında soru sormaya başladı. Yuvarlak cevaplar vermeye çalıştım fakat ayrı oldukları, memleket gibi ayrıntıları vermek durumunda kaldım. Evet hep ben bilirim kafasında. Bir memleketten bile nasıl çıkarımlar yapılıyor. Üzülüyorsunuz sonuçta en yakınınız.

Sen kızı çoktan gözden çıkarmışsın, burada destekçi arıyorsun kendine. Annenin fikri ile değil kendi fikrin ile ayrıl madem, evlilik için çok erken ama sizin kuşak böyle erken evliliğe daha meyilli. Bu yüzden kızda büyük bir hasar bırakacaksın. Evliliği erkenden düşünmesen belki başka bir nedenle ayrılacaksın ama ailesi yüzünden terk edilmek ona ağır gelecektir.

@howfaristhesky 4 5 yıl boyunca evlilik gibi bir planım yok. Nereden bu kadar çıkarım yapıp yok işsizlik yok o yok bu dediniz anlamadım. He ciddi bir düşünce içerisine girdim. Bir karar verilecekse erkenden vermek için. 5 yıl bittikten sonra kıza onu söylemek üzer, onu yıkar.

@kestane gürgen palamut Evlilik kafasında değilim fakat o şekilde anlaşılmışım. Benim amacım sadece bir şeyleri önceden düşünmek. Nereye gideceğini kestirebiliyorum ilişkinin. İlk cümleniz acı ama gerçek.

Sen daha büyümemişsin kardeş kusura bakma. Annene söyle o sana kendi hoşuna gidecek bir kız bulsun sen de hiç bu dertlere düşme. O kıza da daha fazla eziyet çektirme senin gibi bir erkek ile yıllarını heba etmesin.

Yaşın çok küçük daha evliliği neden düşünüyorsun diyenlere katılmıyorum, çünkü 5 sene sonra da olsa 10 sene sonra da olsa bu kızla evlenme düşüncesi seni rahatsız ediyorsa şuanda sevgili olmanın anlamı yok bence.
Evlilik hayali(plan demiyorum bak sadece hayal) kuramadığın kişiyle sevgili olmak ilişki yaşamak da gereksiz. Çünkü ilişkinin ilerlediği her aşama seni tedirgin edecektir, ailesinden biriyle bir yerde denk gelse ayaküstü tanışsanız bile huzursuzluk verecektir size, çünkü içiniz rahat değil.
Ailesiyle istediği kadar mesafeli olsun, evlilik aşamasında herkes iç içe geçiyor yüz göz oluyor. Ve ne kadar ailesinin garip olduğunu düşünse de hiçbir zaman onları karşısına almayacak, siz bişey derseniz çok batacak bundan emin olun. İnsanlar ailelerini sevmeseler de saygı göstermenizi beklerler.

Ama diğer sorularıma cevap vermediniz? Trol olma ihtimaliniz var sanki? Her şeyi kafanda halletmiş gibisin. O halde birinden akıl almayı bırakmalısın. Cidden evlenmeyi düşünme hem kendin hem de kız açısından.

@ekşi duyuru sever Trol değilim. Burayı sık kullanmıyorum. O kadar ayrıntıya girmek istemediğim için bazı soruları cevaplamadım.

Ailesine borç ve ya para verme planı için eş adayinizla anlasın, gerisi kolay.

Eşinizi bulmuşsunuz, fırsatı kaçırmayın.

inançlarını bilmiyorum. ama eğer derdin "karma", "etme bulma", "kınadığını yaşama" gibi çeşitli şekillerde dillendirilen bir tür ilahi adaletse, yarın öbür gün evlendiğinde yaşayacakların "keşke o kızı bırakmasaydım ailesi yüzünden" dedirtecek mi düşüncesindeysen onun cevabını kimse bilemez.
ama burada söylenenler hoşuna gitmese de gençsin sonuçta. gençlik bu hataları yapmak için, kafaların karışık olması normal. evlilik düşünecek yaşta da değilsin. için rahat değilse zaten bitecek bir şekilde. herkes yolunu çizecek.

Evlilik olduğunda kızın babasını kendi baban derdini kendi derdin bilmen gerekir. Bunu yapabildcek misin? Hayır. Cevap açık bence.

Annesi terk etmiş ve bir daha kızıyla hiç iletişime geçmemiş mi? Tam olarak kız kaç yaşındayken olmuş bu olay?

@fobfilm 17-18 yaşındayken olmuş. Birkaç kez sms atmış fakat kız nefret ediyor ondan.

Ek: Desen ki "Sevgilimin babası kumarbaz. Sevgilim de çok dağınık, çok savurgan, maddiyata çok düşkün. Bu da beni düşündürüyor. Çünkü babası da böyle bir sorun yaşamış. Ya ileride sevgilim de benzer bir yola girerse ben nasıl başa çıkarım bununla?" o zaman kaygını anlarım. Fakat sen anlattıklarında sevgilinle ilgili bir tek olumsuz özellik söylememişsin.

Demek ki sen bu kadını sevmiyorsun.

Ailelerimizi seçemiyoruz. Senin görece "daha iyi" bir aileye doğman senin şansındı. Sadece bu şansından yola çıkarak, arada başka bir sorun yokken sevdiğin kadını ailesinin yaptığı hatalar yüzünden cezalandırmaya kalkmamalı, etiketler yapıştırmamalısın. Buna hakkın yok.

Senin şans eseri belki de hiç tökezlemeden sürdürdüğün hayatta, annesinin gidişiyle başlayan türlü travmalarla mücadele etmiş ve buna rağmen iyiliğini, güven duygusunu korumuş bir kadınla birliktesin. Sen daha şanslıydın, görünen o ki o senin kadar şanslı değildi ailesinden yana. Tek mesele bu.

Babasının ipotek konan maaşına dek anlatmışsın. Ne diyeyim. Sana ne ki bundan? Senin güzel ve uyumlu bir ilişkin var mı? Var. Seviyor musun? Sevdiğini söylüyorsun. Eee... Babasının maaşına ipotek konulmuş. Bu nedir?! Neyin göstergesidir?

Sevdiğin kadını, hiçbir sorumluluğu suçu olmadığı bir meseleyle ilgili -ve bir de sana güvenip bunları sana açmasına rağmen- yargılıyorsun.

Evet, eğer böyle düşünüyorsan sen ayrıl zaten. Yarın öbür gün yaşadığınız ilk zorlukta onu yarı yolda bırakabilirsin. O potansiyel var gibi duruyor. O travmalarla savaşmış, zorluklara karşı bilenmiş ve anlattığına göre iyi de bir kadın. Senin o kadar güçlü olduğun ne malum?

Sana neden güvensin?

@chihirovekohaku Tokat gibi bir eleştiriydi, teşekkürler. Ben bırakmak istemiyorum zaten ama beynimle kalbim çakıştı ve çok arada kaldım. Burada acımasız eleştirilere dahi açık olduğumu söyleyip durumu masaya yatırmak istedim.

Zaman ayıran herkese teşekkür ederim.

E ayrıl o zaman neyi soruyorsun anlamadım? Bence de kendini kötü hissetmemek için destekçi arıyorsun. Kıza karşı o çok iyi birisi .s.s triplerine de girmene gerek yok. Sen kızı sevmiyorsun belli. Ailesini ve memleketini kendisi seçmedi bu konuda senin acımana ve vicdan yapmana ihtiyacı yok. Kızı sevmiyorsun da bence. Seviyor olsan 3 sene sonra mı ayrılalım demezsin gerçekten 3 sene sonra ayrılığı yaşarsın seven kimse seve seve 2 3 yıl sonrasının hesabını yapıp şimdiden kolay kolay ayrılamaz ki yaş 23 demişsin hiç mi için kıpır kıpır etmiyor da şimdiden iş ciddiye binerse hesabı yapıyorsun. Bırak sen kızı ama öyle babanı memleketini sevmedim deme de kıza. Kendi elinde olmayan şeyler yüzünde travma yaşatma. Yalan da söylemeden açıkça durumu belirt ve ayrıl. Kız çok geçmeden kurtulsun aileden çekmiş bi de senden çekmesin. Kızın karşısına çıkacak uygun kişileri engellemiş olma boşuna bir an önce ayrıl

yukarıdaki herkesi okumadım ama chihirovekohaku+1

ben temel olarak denk olmayanların yaptığı evliliklerin ya da kurduğu ilişkilerin yürümeyeceğine inananlardanım.
yani evet, davul dengi dengine oluyor bir noktadan sonra.
kültür farkı, siyasi görüş farkı, dini bir takım farklar, yaşam tarzı farkları, sosyal farklar ve hatta ekonomik farklar gibi şeylerle evlilik bence olmaz.
ya da olursa da, bunlardan bir ya da en fazla iki tanesi belli bir seviyedeyse falan yürütülebilir.

ailesinden ne kadar koparsa kopsun, bir noktada çocuğunuz olursa, "ama babam da/x halam da/y teyzem de gelmek istiyor" diyecek elbette.
demek kızın hakkı.
eğer kızı gerçekten seviyorsan, kendinize ayrı bir dünya kurabilmişseniz, bu tip süreçlere göğüs gerersin, bazı şeylere katlanırsın.
bunu da bu işe girerken göze almış olursun zaten.
ama sen buna karar verebilecek, kendini bu konuda tanıyabilecek, tek başına adımlar atıp, kararlar verip, yeri geldiğinde birileriyle mücadele ederek bunların arkasında durabilecek ya da bir şekilde diretebilecek yaşta değilsin.

sen daha sevgilinin fotoğrafını annene gösterecek yaştasın.
üstelik hayatı da tanımıyorsun.
bir insanla uyumlu olmayacağını düşünmek başka şey, onu küçümsemek, elinde olmayan bazı durumlar için hor görmek, beğenmemek başka şey.
bugün sen birini beğenmezsin, yarın başkaları seni beğenmez.
bugün sen birinin babasını hapse girdi diye kınarsın, yarın sevdiğin birilerini hapishanede ziyaret edersin.
hayat böle bir şey.
o yüzden vereceğin karar bu sebeplerden dolayı kızdan ayrılmak olsa dahi, biraz daha mütevazi duygularla yaklaşmanı tavsiye ederim.

kaldı ki, kızın kendisi hapse girip çıkmış olsa bir derece.
ama babasının ne yaptığı seni belli bir yere kadar ilgilendirir.
şu anda da seni belli yere kadar ilgilendirecek konumda değilsin.

emzikten ne zaman ayrilacaksin +1

sen bu kiz yerine baska biriyle evlensen de annenin hislerine ve fikirlerine gore sekillenecegin icin zor bir evlilik hayatin olacak. once yetiskin olman gerekiyor.

Bütün yorumları okudum. Burası genelde bağcının dövüldüğü bir yer. Herkes vurup gitmiş.

Ben seni çok iyi anlıyorum kardeşim. Bence sen kızı seviyorsun. Sevmesen ileriyi düşünmezdin. Kafaya taktığın şeyler de aşırı normal. Burada seni olgun olmamakla suçlayıp kafasında ideal davranışlar ideal hayatlar uyduranlara bakma.

Ben de kaygılı bir insanım. Yakın zamanda evlendim. Hikayelerimizde garip bir şekilde ortak noktalar var. Anne faktörü bende de mevcut. Yani onu mutlu etmeyecek kararlar almaktan it gibi çekindiğimi fark ettiğim günden beri kendimle savaşıyorum. Hikayedeki bahis bağımlısı maaşsız baba ise yine benim babam. Benim de en büyük kaygım babam birkaç senedir bu işleri bırakmış olmasına rağmen babamın tekrar başlayıp hayatımı mahvetmesi. Bundan it gibi korkuyorum. Kız arkadaşım bunları biliyordu. Sanırım hiç sorun etmedi. Çünkü bana hiçbir şekilde bununla ilgili bir şey demedi. Böyle bir kaygısı olduğunu bile dile getirmedi. Ben kaygımı dile getirdiğimde ise beni teskin etti, yarının ne getireceğini bilemeyiz belki tam tersi olur diye bana hep moral verdi. Kendisi yabancı. Dilimiz de dinlerimiz de kültürlerimiz de farklı. Memleket farklılığı falan çok büyük şeyler değil.

Bir yandan da düşününce eğer benden babam yüzünden ayrılsaydı çok tuhaf hissederdim. Sonuçta ben babam nasıl biriyse tam tersi karakterde biriyim. O sigara içer, ben daha ağzıma sürmedim. Bahisle şans oyunlarıyla işim yoktur. O parasını tutmaz, ben sevdiklerim için tutarım vs. Haksızlık gibi gelirdi sanırım. Bir de anne konusu var ki çok büyük sıkıntı. Annemi melek gibi bilirdim ama bazı konularda klasik kaynanaya büründüğünü görünce inanılmaz şaşırdım. Olabiliyor yani böyle şeyler.

Sana şunu şunu yap diyecek konumda değilim, ama evlilik delisi olduğunu falan da düşünmedim üsttekiler gibi. Önünü görmeye çalışıp hem kalben hem de mantıken kendini mutlu edecek bir yol çizmeye çalışan bir birey gördüm. Ben de dahil buradaki çoğu kişi normal değil. Yorumlar da normal olmuyor hâliyle.

Bazı yerlere ortadından eklemeler yaptığım için kopuk bir cevap oldu. Tekrar uyarayım, burada kendine persona yaratan deliler de yorum yapıyor. Kendi karakterlerindeki bir kusuru sana yansıtıyor da olabilirler. Duyurudan ev arkadaşlarım oldu. Bir tanesinin 200 kiloluk sevgilisi bir taciz başlığında kendini çok alımlı biri gibi tarif ediyordu djdkdk

le jeune turc +1

benzer şeyler düşünüyorum. kızı sevmediğine inanmıyorum, bilakis sevdiğin için kaygılısın ve kafan karışmış durumda. babasının maddi olarak güvensiz biri olmasından dolayı da, babasının ileride yaşayabileceği maddi sıkıntılar yüzünden size (evleneceğinizi varsayarsak) sarma, sizin huzurunuzu kaçırma ihtimali seni rahatsız ediyor ve doğal olarak bunu dert ediyorsun. bunlar son derece doğal.

ne kadar ve nasıl yapılabilir bilemiyorum ama kızı kaybetmek istemiyorsan, konu tekrar buralara geldiğinde bu durumdan dolayı kaygılı olduğunu ve beraber olduktan sonra da babasıyla aranıza mesafe koymak istediğini bir şekilde bildirmen gerekir diye düşünüyorum.

kötü bir insansınız evet. tehlikeli olduğunu düşündüğünüz insanlarla mesafe koymak istemenizde bir sıkıntı yok ama kızı bundan sorumlu tutmak yanlış. ayrıca annen de sen de "ailemize yakışmaz" hissiyatı verdiniz. bu düşünce gerçekten çirkin. sanki paşa torunusunuz da size gelmezmiş.

chihirovekohaku +1

evli değilim ve hiç evlenmedim ancak kanaatim:
sevgiliyken ayrilabiliyorsun, ayriliğa meyilli olabiliyorsun gorece ayrilik kolay olabiliyor fakat evli olunca cozumlemeye alttan almaya ayrilmamaya calisiyorsun.
negatif bir sey olarak yazmis olabilirim ancak evliligin pozitif etkisi bence bu. evliyiz gormezden gelelim gibi degil de biraz daha olgun, sakin, ihyiyatli olabiliriz gibi bir durum.

birinde ayrılınca küfür yiyorsun diğerinde ömrünün sonuna kadar bir asgari ücret kadar nafaka ödüyorsun.

bu kızın paraya ihtiyacı yok ya da çok karakterli yapmaz öyle şey diye düşünme. çünkü senden sinirini çıkarmak istemesine bağlı. nafaka bir ceza yöntemi olmuş.

Eger ailelerden izole yasiyorsaniz (yurt disi, uzak sehir vb) ve cocuk istemiyorsaniz pek bir farki yok sevgililik ve evlilik arasinda.

evlilik ekonomik yönü ağır basan bir durum. bütçeler ortaklaşıyor. bir ortaklık aslında. atılan imza bir sözleşme imzası gibi. sıkıldım ayrılalım olmuyor.

fark olduğunu düşünenlerin, ilişki kavramıyla ilgili sorunları olduğunu düşünürüm.

çok bariz farklar vardır sadece;

1) aynı evde yaşamaya başlarsınız. (tabi sevgiliyle de bunu yaşayanlar olabiliyor.)
2) resmi olarak evlisinizdir.
3) aileniz başta olmak üzere sülalelerinizin büyük bölümü sizin evli olduğunuzu bilirler.
4) çocuk yapabilirsiniz.

başka bir şey gelmiyor benim aklıma. doğru bir ilişki anlayışında da bu maddeler dışında fark olmamalı.

1-) Hayır bilmiyordum
2-) Bilmediğim için kullanmıyordum.

Beni bundan bir süre önce instagramdan bir kadın ekledi. Ben de onu takip listeme ekledim. Instagram'da hikaye attığımda bu kadını görenler listesinde hiç görmüyorum. Ben de merak ediyordum neden acaba diye. Instagramı çok aktif olarak kullanan biri sürekli hikaye, post paylaşıyor. Bahsettiğin türden bir uygulamayla mı alakalı acaba?

Bir insanı sevince yapacağın şeyleri yaptığını o insandan saklamayarak.
Ha Bi insanı sevince ne yapacağını biz söylersek olur mu? Olmaz.

Ezbere yapılmamış tüm eylemler, yani yaptığın her neyse refleks olarak yapıyorsan gerçekten sevgi gösteriyorsundur

sevgi gosterilmez seviyorum denilir.

yurur niye yurumesin, gecmise takilmayin hatta sorgulamayin

Çocuk olsa daha fazla düşünmek gerekir belki, şu haliyle boşanmış olmak sorun değil.

Yahu neden yürümesin. Hiçbir handikap yok, gayet de güzel yürür.

Uzman değilim ama kadın için durum yaş farkı nedeniyle biraz dezavantajlı görünüyor.

Ver kurtul. Çocuksuz erkek işte. Bir kere ağzı da yanmış. Kedi gibi olur kedi. Yapıştır nikahı

Her şey kısmet. Burada benim gözüme çarpan net bir olumsuz bir şey yok

Erkeğin boşanma nedeni hiçte öyle basit durmuyor. 1 senelik evlilikten bahsediyoruz. Hadi 2 seneyi de tanışma, sevgililik, nişan, düğün oldu diyelim. Mutlaka yurtdışı işi bu beraber geçen min 3 sene içersinde konuşulmuştur. Zaten adam da eşi de gitmek için planlar yapmışlar. Evlilikleri, ilişkileri nasıl bu kadar kısa sürede hasar görüp, hızlıca boşanmışlar?

Sevgili olsalar sorun değil. İkiside kendi yoluna gitmiş derim. Ama evlilik gibi bir yükün altına girip, yurtdışı planı yapıp, 1 seneye yakın sürede ilişkiyi bitirip, boşanmak garip.

Bana kalırsa kadın tarafı bu adamdan uzak dursun. Daha ilişki yürür mü yürümez mi diye endişe ederken kafasında evlilik fikri var. Bana daha çok karşısına azıcık düzgün biri çıksa ya da duygusal bir şeyler hissettiği herhangi biriyle kafasında hemen evlenir miyiz acaba diye düşünen biri gibi geldi. Bence ilişki anca zorlarsanız yürür. İki tarafta yıpranır. Pek evliliğe gidecek ilişki gibi durmuyor.

Aşık olmanın eşiğinde derken buna mı takılmış çok absürt

Çocuk yoksa sevgililikten bi farkı yok ki. Hiç bir bağ kalmadıysa; nafaka, ailelerle görüşme vs. hiç sorun yaşamazsınız.

Evlilik ile gerçek bir sevgililiğin gerçekten farkı yok. Ben de bekarken çok abartıyordum da hayatımda neredeyse hiç bir şey değişmedi desem yeridir. Bi tek çocuk acayip değiştiriyor bu denklemi, o da yoksa bence sıkıntı yok yav.

Bir şey farklı olmak zorunda değil. Birlikte yaşayan çiftler de var onlar da aynı şeyleri yaşıyorlar. Ben olsam bosanmissa kafaya takmam. Bir de aşk mutlu etmeli, o yüzden var. Biz olayı yanlış anlıyoruz bazen

Bence kadının yaşı ve biyolojik deadline'i gelmiş, onun aşk olduğuna inanmak istiyor.

Bu sene nasıl başladı ve geçiyor anlamakta zorlanıyorum. Sanki sürekli "bir şey" bekliyormuşuz da o beklenen şey bir türlü olmuyormuş gibi bir his. Özetle, ortalama haldeyim, bazen daha kötüyüm.

2020'nin her günü ayrı ayrı üstümden geçti/geçiyor. Kuyruğu dik tutmaya çalışıyorum:)

2020'de düzlüğe çıktığım bir dönem olmadı..

Tüm zamanların en yükseğindeyim.

Ben iyiyim ya, güzel gidiyor. Maddi açıdan zor günlerde olsam da huzurluyum.

Ayakta kalmaya çalışıyorum

İşsizlik, yalnızlık. Covid19 derken ne ara Ağustos oldu, sonrasını görebilecek miyim falan...

hem iyi hem kötü.

benim gözlediğim kadarıyla herkesin psikolojisinde ufak/büyük bir takım olumsuzluklar oldu bu covid döneminde.

benim de çok zor günlerim, huzursuz, mutsuz, umutsuz, bıkkın günlerim oldu. ama geneline bakarsak yıllardır içime hapsettiğim, kurtulmak istediğim sağlıksız davranış ve düşüncelerimle yüzleşme fırsatı ve cesareti buldum. bu sağlıksız düşünce ve davranışların bir kısmından da kurtuldum. kendimle gurur duyuyorum. zor oldu, hala zorlanıyorum ama kendime güvenim tam. bunları da atalacam.

İçime sinmeyen hiçbir işi yapmayan ben, en yapmam dediğim şeyleri yaptım. Çok huzursuz ve pişmanım. İyi durumda olacakken şans gülüyorken yüzüme yapmamalıydım.
He geçer ama düzelinceye kadar uyku yok. Böyle böyle anlatarak hafifletmeye çalışıyorum.

Genel olarak mutluyum da boş vakti verimli değerlendirememekle ilgili bir vicdan azabım var. Korona olayı hayalimdeki çalışma yöntemine kavuşturdu beni desem yeridir.

Fena değil ya. Pandemi oldu evde oturdum, o esnada ailemle baya vakit geçirme şansım oldu, iyi insanlarmış sevdim, baya muhabbet ediliyor.

Çok iyi bir işte çalışıyorum ama ondan bile sıkıldım. Şirket batsa da başka bir şeyler yapsam diye bakıyorum. İnsanoğlu doyumsuz.

öncesinde işimden kovuldum haksız yere sonra bi şekilde pilot lisansı aldım ama elimde patladı malum. sonra en azından eski işime geri dönebildim. buna şükür diyorum. ailemin geçimini sağlayabiliyorum şimdilik. eskiden şükür kelimesinden nefret eder ve kesinlikle söylemezdim. son 2-3 yıldır içimden her şeye şükür diyorum. sağlığımız yerinde şükür diyorum.
aslında moralim çok bozuk çünkü 3 ay sonra ülke olarak ne durumda olacağımızı kestiremiyorum. ama şimdilik sıkıntımız yok şükür.3 ay sonra kıyamet kopacak deseler şu andan daha rahat olurum. çok huzursuzum.

kötü, durumlar ne olacak vs ekonomi, ülkeden gitmek isteme. sevgiliden ayrılma vs

2020'nin üstünden geçmediği kimse kaldı mı acaba ?

İnişlerde. İne ine bitemeyişlerde.

Morali iyi kimse yoktur cidden. Cok bunalmis durumdayim ben de. Hayir olay sadece salgin da degil ulke de her gecen gun kotuye gidiyor gelecege umidim kalmiyor hayat kalitem yasimla kosut olarak artmasi gerekirken tam tersi azaliyor.