Beylikdüzüne gidiyorsan iyi bence, orada bile kiralar artmaya devam ediyor.

Uzgunum ama artik beylikduzunde bile bu fiyatlara olmayabilir

Kaç para oldu ki kiralar? Gecen duyuruda bir arkadasla konusurken merkezi yerde düzgün ev 4-5 bin lira demistim etiler'de mi bakıyorsun demisti. Kadıköy civari bakiyordum halbuki. Belki o görüp ev bulmaniza yardimci olur.

tam benim duyurum. gecen duyuru actim ben de ayni sikintidan.

sokaklarda universiteli evsizler olacak bir gun.. oraya dogru gidiyoruz gibi geliyor bana. her gecen sene bugun begenmedigimiz evlerin bile fiyati ucacak. ve bizim alim gucumuz ayni kalmaya devam edecek. cok sukur az kazanmiyorum ama artik ortalama diye bir sey kalmadi. ya fakirsin ya zengin. ondan bize yuksek geliyor kiralar ve bu durmayacak :(
beylikduzune gelince o da yok artik, eski evler -30 yillik galiba sormadim- ama 2500 tlye onlar bile olmuyor mesela. bi de 200 tl kadar aidat var (ozellikli, yeni evlerin aidati 500 falan) gercekten etmiyor. guzel bi yermis bduzu bu arada, ben begendim ama etmez, degmez o paralar o evlere.

@kittie cok garip. Konuştuğum ayni arkadaş Beylikdüzü'nde sitede havuzlu garajli evlerini anca 2bine kiraladiklarini söylemişti.
Öyle değil mi piyasa?

yalnız çok kısa sürede aşırı arttı kiralar. 6 ay önce kadıköydeki 2500-3000 bandındaki evler bir anda 3500-4000 oldu. tam bir şeref yoksunluğu

@logistics: gecen hafta baktim yerinde. bolgeye pek hakim degilim ama beylikduzu var brylikduzu var. bir de esenyurt tarafi var. bduzu tarafi gunluk evlerin olmadigi daha duzgun siteler. ben hemen avcilar yanindaki kesimine baktim. ayni atakoy gibiydi. cok begendim.

arkadasinin dedigi yerler ya esenyurttur ya da bduzunde daha uzak mevkilerdir. esenyurdun da ucuz degil ayrica iyi yerleri.

İlanları sürekli takip edip, pazarlık yapmak gerekiyor. İki ay önce taşındık, gün içerisinde her fırsatta sahibinden'de sayfa yeniliyordum. Nispeten temiz ve uygun fiyatlı evler anında kapılıyor. Evi görmeden depozito verenlere bile denk geldik.. Sonunda içimize sinen bir yeri ilanda yazılandan %10 daha uygun fiyata tuttuk ama çok zor iş.

geçen günlerde bütçeme göre uygun bir yer bulabildim ama bulurken anam ağladı. Her gün Hepsiemlak ve sahibinden'e baktım. İlanlar kurdum. Lokal olarak emlakçılarla iletişimde kaldım. Evet piyasa çok kötü, 6000 liraya 1+1 isteyene yere de denk geldim Beşiktaş civarlardında ama sonunda bir şekilde şans kapımızı çaldı ve bulduk. Sanırım burada çözüm sürekli takipten geçiyor. Her ev sahibi çok da acımasız değil. Kendinizi iyi anlatınca, vibe ınız da uyuşunca kirayı düşürüyorlar

beylikduzunde pandemiden hemen once 2000tlye zor kiraladik, 3 oda sifir daire, 10. kat, kapali havuz, otopark vs, metrobuse yakin. Onu da bir ay oduyor, sonra iki ay odemiyor, aramazsak umrunda degil vs.

4-5binlik kiralari kolay kolay kimse odeyemez..

saydigin urunler turkiye'de ayvayi yemis durumda. Icerikleri falan hep cöp.
Mumkunse hazir paketli bir urun alma.

Kuruyemis alabilirsin belki.

Salep
Tarhana
Antep fıstığı (biz bozic aliyoruz tatliya koymalik, yoksa normal antep fıstığı zaten guzel)
Bazi parfümler daha ucuz olabiliyor ama cok çok az (misal bentley parfümleri daha ucuzdu en son hatirladigim). Onun dışında yüzde 90 daha pahalı.
Ben olsam tekstili ürünü alırım çünkü Avrupa'da da çoğu Türkiye'den geliyor (Carrefor'daki havlu falan hep Türkiye)

Kendimize: Tarhana, kuruyemis (antep fistigi ve ceviz oncelikli), tekstil urunleri. Baklava getirmeyin kuruyor ayni tadi vermiyor
Tanidiklara hediye: Kafkas kestane sekeri veya Melodi marka cifte kavrulmus bir sey vardi onu aliyoruz

Gratiste vs bazen bazi markalar uygun olabiliyor. Yasadiginiz ulkedeki fiyati not alin, karsilastirirsiniz. (Gerci son kur artisindan sonra fena oldu. Burada 14€ya satilan rimel 2sene onceki kurla bile 9€ya denk geliyordu, o zaman almistim. Martta geldim, ayni fiyata ulasmis)

Nestle marka hicbir seyi goturmem. Ona gelene kadar kahve dunyasinin cikolatalari filan var.

Tarhana, kuru biber/patlican (yoksa).
Kot pantolon (genel olarak uygun bence, ama turk markalarinda)
Havlu/bornoz (ihtiyac varsa)
Arkadaslara ikram etmek icin kahve dunyasi cikolata kapli antep fistikli cifte kavrulmus lokum (pahali ama lezzet muthis)
Bazen tax free yapinca elektronik uygun olabiliyor (fiyat karsilastirmasi gerekli cunku genelde pahali ya da cok da degmez bir fark)

Telefon kabi, toka, taki vs aksesuarlar keisnlikle ucuz (yasadigim ulkedekilere gore)
Bir de normalde akla gelmeyen seyler ama zincir magazalardan alinca genelde pahali oluyor: don, penye tayt, corap, kulotlu corap….

valla pek bişey kalmadı artık : / ya çok kalitesiz ya da kur yüzünden çok pahalı.

antep fıstıklı çikolata alacaksanız marketten almayın. divan, kahve dünyası veya butik çikolatacılara bakın. nestlenin tr pazarındaki tüm ürünleri lastik gibi garip bişey oldu.
kahve, lokum. hacıbekir'de satılan şeyler geliyor aklıma : ) badem ezmesi falan.
seviyorsanız pişmaniye, kurabiye vs olabilir.
simit geldi aklıma. dondurulmuşları oluyor migrosta.
bir de tekstil ürünleri mantıklı olabilir ama o da basic parçalar. yoksa bilindik markalar artık yurt dışında daha ucuz.

Cok tesekkurler herkese harika oneriler gelmis. Tum unuttuklarimi hatirladim.
Damak o kadar bozdu mu sahiden ya. En sevdigim cikolataydi kahve dunyasina bakacagim artik. Tesekkurler tekrar.

Zeytiiin
ayakkabi

Ben en cok sublari tasidim:
Zeytin (turk marketlerdeki cok pahali ve guzel degil bence)
Ezine
Tarhana
Eriste (el kesmesi)
Mevsimiyse cali fasulyesi :)
Nar eksisi
Ev salcasi
Gratis falan indirimdeyse sampuan tasidim bazen.

Ve ceviz, badem gibi kuruyemisler

En ucuz akilsiz tv + mi box(veya stick) kombinasyonu da dusunulebilir.

Akılsız TV + mi box daha uyguna gelebilir

Ben de baya bakmıştım ama akılsız tv satılmıyor gibi artık neredeyse

Telefondan ve bilgisayardan kablosuz görüntü aktarimini ben qled samsungda yapamıyorum ekstra cihazsiz. Chromecast var.
Yapilacak en mantikli sey ekrani iyi böyle smarti falan önemsiz tv alip chromecast, mi stick vs birşey almak

fotoğraf ve ev adresi ne alaka. sizi istemeye gelmeyeceklerse bunlara gerek yok.

tartışmaya girmek istemiyorum. ancak başvurulan iş fotomodel vb. değilse fotoğraf çok gereksiz. fotoğrafınız bu taslaktaki gibi değildir, sizi olduğunuz gibi göstermeyen bir vesikalık koyup kendinizi neden dezavantaja koymak isteyesiniz? adres aynı biçimde. "sarıyer" yazacaksınız sizi bir kalıba koyacak, "esenler" yazacaksınız bir kalıba koyacak, ne gerek var.

bu formati daha once gordum. cok guzel bence. hatta bunun mint yesili versiyonu vardi gorsel olarak o da iyi.

bronz böcek yurtdışında yaşıyor olmalı. tr de fotosuz kabul eden yer mi var?

Fena değil ama bence en iyi CV kendini en iyi açıklayabildiğin CV. Bu tip tasarımlar anlatımı sınırlandırıyor biraz. Tasarıma uymak zorunda kalıyorsun. Bu arada CV'ye fotoğraf koyulabilir. Ben CV hazırlama için 6 saatlik eğitime katılmıştım. Adres de yazılabilir. İşveren belki sen çok uzak ilçedesin, buraya gelmen zor olur diye düşünüp hiç iletişim kurmayacak sizle. Tuzla'da oturuyorsanız Arnavutköy'e gitmeniz belki sorun olacak. Bunların en baştan belirlenmesi önemli. Kapı numarasına kadar yazılmadan kısa adres yazılabilir.

Ben sol sütunu fazla geniş buldum. Bir de koyu arkaplan sevmiyorum eğer karşıdaki yer print edecekse.

Başvuracağınız ilan modellik (veya direkt insanla muhattap olacağınız bir iş) değilse fotoğraf olmasın +1, profesyonel bir şey değil.

Bir de tasarım önemli değil ki hocam, önemli olan içerik. Ben ilk işime bi text dosyası atmıştım notepad'dan bişeyler karalayıp, ama girdim işe. İçerikten kastım sertifika şu bu değil. CV sizin kim olduğunuzu anlatır, bunu düzgün anlatabiliyor musunuz o önemli. "Ne anlatıyor" sorusu, "nasıl görünüyor"dan önemli yani CV için.

Bana fotosuz başvuru olunca fotosuz başvurular kabul edilmiyor deyip redliyorum

Avrupa'dan bildiriyorum; burada da fotoğraflı cv cok aliyoruz ve hayatimda "oha fotoğraf mi" dendigini görmedim. Ben hep fotoğraflı yolladim, Türkiye'de de genelde fotoğrafli gördüm.

Sol sütun fazla genis+1
Arka plan koyu olanlar print icin sikinti+1

Yalniz dizayn önemsiz diyemem. Geçen bir cv geldi, cv bir ajansin templatei, vallaha cvyi anlayana kadar adaydan vazgececektim öyle sacma bir dizayn yapmislar, anlasilmiyor.

Yalniz yeni cvler hep böyle gibi, kimden cv alsak yüzde 90 bu tarz geliyor. Nerede eski worde beyaz fona siyah harfli cvler :)

Lise mezunu biri için fazla iddialı buldum :D

Şaka bi yana biraz fazla şekil şukul geldi bana, başvuru yapılacak yere göre uygun olabilir de olmayabilir de. Şununla belediyeye işe başvurduğumu düşünemiyorum mesela.

Tasarım güzel buna cok benzeyen bir formatta tek sayfa cv kullaniyorum. Cvde fotograf olur bu arada, ingilterede nadir, onun disinda global bir uygulama.

- koyu renkli tasarimlar cv ye gore degil bence, adamlarin renkli print edeceklerinin garantisi yok. Print etti yazilar nasil gorunecek belli degil. Arka fon beyaz olmali.

- foto ulkeye gore degisir, bazi ulkelerde fotograf, yas, cinsiyet belirtilmez ayrimciligi onlemek icin. Direk adayin gecmisine yaptiklarina bakip ilk mulakat icin aranir. Ashley herhalde hanim diye cagirirsin, coluk cocuk sahibi erkek cikabilir.

- sektore gore de cv degisebilir, bir sektorde is yapan bir cv baska bir sektorde bir ise yaramayabilir.

- Tek sayfa kurali iyidir guzeldir de deneyim elde ettikce sigmaz.

atletsiz giyinin derim ama atlet de sağlıklı bir şey. Aslında güzel atletler de var emmi işi gibi durmayan spor tip vs... meme ucu gözükmeyen beyaz renk gömlekler de var tabi :) transparan gibi olmayan..

Beyaz tercih etmiyorum ama giyersem de içine birşey giymiyorum

Tabii ise vs resmi bir durum var ise de ve yine beyaz giyilecekse uzun kollu atletlerden.

Siyah atlet giyilmez zaten, neden yazdin anlamadim ama bildgin yazlık atlet giyince çok kötü oluyor

Her zaman beyaz atlet. Çirkin durduğunu düşünmüyorum.

Çok tüylü kazaklar hariç giydiğim şeylerin altına atlet giymem. Meme ucum görünmüş görünmemiş dert etmiyorum.

@nucleon

bizim hocalardan biri giyiyor Allah affetsin çok kötü görünüyor (bence).

hiçbir şey giymiyorum. meme ucum da görünürse görünsün. en son ortaokulda atlet giydim sanırım.

içindeki atleti gösteren bir gömlek giyiyorsam sıfır kollu bisiklet yaka atletlerim var, sırf bunun için almıştım. onları giyiyorum

@denizmaniaherif
var mı öneri marka?

Dar gömlekler giymezseniz içiniz belli olmaz.

Yildiz marka kolsuz yuvarlak yaka giyiyorum. Buna ek olarak gömlekleri ince secmiyorum.
Bu yildiz'in super ince diye geçiyor galiba.
Atlet bence cok önemli birşey ya.

free the nipple kampanyasının sonsuz destekçisi olarak bu konuya bakışım cinsiyetten bağımsız, haliyle görünsün abicim boşver.

erkek degilim ama tipine gore birkac kisiye yakistirdigim seyler var.

bisiklet yaka beyaz t-shirt ve arkasi oyuk beyaz atlet (dede atleti degil)

ilki daha hosuma gidiyor.

yapma

Karadenizin neresindesin bilmiyorum ama ben İğneada dan toplarım seni eğer karşı taraftan gelceksen. Karadenizde denize ancak fırkateyn ile girerim.

Bear Grylls'e inanip birşeyler yapmaya çalışmadan önce bear Grylls fake yazip videolara bakarsaniz iyi olur.
youtu.be

Bence o odunlardan yaptigin seyi evin küvetinde deneyebilirsin, hem bogulmazsin da.

ölürsün.

5 litrelik su şiseleriyle dene olmadı. amaç heyecan ise farklı bir tat katar.

Bear Grylls bu işler için referans alınacak son insan olabilir. Her videosu, her programı bangır bangır ben gerçek değilim diye bağırıyor. O adama güvenip Karadeniz'e 2 kütük bağlayıp çıkarsanız cesedinizi karşı kıyıdan toplarlar.

Böyle videolara ve programlara ilginiz varsa Ed Stafford izleyin. En azından diğer şovmenden daha gerçekçi işler yapiyor.

Bear Grylls'i çok yanlış anlamışsın. Adam çok büyük ölüm tehlikesi içeren durumlarda hayatta kalmak için yapabileceğin şeyleri anlatıyor. Sal yapıp denize açılırsan muhtemelen ölürsün, ama elindeki en iyi seçenek buysa şansını denersin tabi.

bear grylls iğrenç şeyler yiyebilmesi dışında hiçbir numarası olmayan bir adam. programlarındaki neredeyse her şey kurgu. o salı 1 kendisi yapmamıştır, 2 onunla muhtemelen denizde 50 metre bile gitmemiştir.

bear grylls ile ilgili yazılan her şeye +1

ayrıca karadenizde şişme botla da açılma.

anca fırkateynle açılırım +1

Karadenize güvenilmez. Bari önce sapanca gibi durgun göllerde deneyin. En azından tecrübe edersiniz. Karadeniz sizi akıntıyla açığa aldı mı geçmiş olsun.

Deniz bisikletiyle biraz acilip geri gelin bence.

@mor bembombom çocuğa tabi ki ne istediği soruluyor, ama hiç bir şeye ilgisi yok. istiyor ki sadece bilgisayar oyunu oynasın. tenise kendisi istekliydi, bir süre güzel gitti sonra onu da bıraktı. yüzmeyi de kendi istemiş, onu da sıkılıp bıraktı :( serbest bıraktığımızda aylarca hiç bir şey yapmıyor diyor aile de, o nedenle yönlendirmek istiyorlar.

@mor bembombom kitap tavsiyenizi ileteceğim teşekkür ederim. Pek öfkelenen bir çocuk değil. Bir şeyi yapmak istemediğinde tamamen tepkisiz kalıp oturuyormuş, tavanlara bakıyormuş falan. Aslında, tamam öfkelenme falan diyip şımartmıyorlar da, bir şeyler için çabalasın diye destek oluyorlar. Hatta daha küçük çocukluğundan beri onu bir birey olarak dikkate alarak ihtiyaçlarına cevap veriyorlar, dinliyorlar, iletişim kuruyorlar (belki böyle yapmak da çok doğru değildir bilemiyorum).

sanayiye vereceksin :)
yazdım sonra 3. paragrafı okudum :)

babasının işi müsaitse onunla çalışsın
yoksa da uygun bir yere versinler

el beceresi var belki kiri pası sevdiğine göre
kendi bi şey yapmak/üretmek istiyor

@ikizler babasının işi birlikte çalışmaya uygun değil maalesef. sanayideki işi yapıyormuş, sadece işten eve üstü başı kirli gelirken etraftan görüldüğü zaman utanıyormuş, onun dışında şikayet etmiyormuş :)

Abi şimdi ben ilkokulda orta okula kadar cm falan, orta okuldan lise 3'e kadar günde 10-15 saat knight online oynardim. Siskonun tekiydim, kız arkadaş falan online vardi yüz yüze zor bile konusurdum. Bildiğin ezik sisman tıp iste.
Lise sinavina da cok calismadim da girdim gene anadolu lisesine.

Sonra nasil oldu hatırlamıyorum bir gün "sokarim böyle ise" dedim ve Knight ile alakali her seyi sildim. Sonra spor yapmaya basladim vs derken daha normal bir cocuk oldum. Ha lisede okuldan kactim, derste iddaa oynadım vs ama sonunda universiteye girdim, sosyal bir hayat sahibi oldum, bölümü birinci bitirdim, şimdi Avrupa'da yasiyorum, evliyim.

Yani bu bilgisayar bagimliligi illa ailenin el atmasi ile çözülür vs diyemem o sebepten. Çocuk icin de bir yerde bir dönüm noktasi ile degisebilir ama olmayadabilir. Zor is vallaha kendi oglum olsa nasıl yapardim bilemedim.

Ergen kızlarım var benim de. Biri 2 sene önce sınava girdi, öbürünün 2 senesi daha var. Bu çocuklar çevrelerinden etkileniyorlar doğal olarak. Biz ana baba olarak onların iyi bir eğitim alması için çalışıyoruz. Şöyle diyeyim, çocukların eğitim masrafı olmasa bugün emekli olabilirim ve bu hayat standardımıza zerre etki etmez. Eşim de ben de Türkiye'deki en iyi eğitimi parasız alabilen şanslı azınlıktanız. Ama çocuklar ona benzer eğitime ancak çok paralar ödeyerek ulaşabiliyorlar. Bunu görebilmelerini sağladık. "Tamircinin yanına çırak vermek" bana çok klişe galdi. Tamircinin yanında çalışan çocuğun aklı başına gelmeyecek, "ben çalışayım ki bunlar gibi olmayayım" demeyecek, tam tersi "aha burada da cillop gibi iş var" diyecek. Hayata bakışı ustası kadar olacak. Elbette bedenen çalışmak iyi gelmiştir çocuğa, ama bundan bir hayat değiştirici ders çıkartmasını beklemeyin.
Ne zaman ki çevresinde sevdiği arkadaşları, değer verdiği ağabeyleri iyi liselerde okuyan, okumak için hazırlanan gençlerden bir çevresi olacak, o zaman o da onlarla beraber olmak için çalışacak. Rekabet diyoruz ama aslında olay rekabet değil arkadaşlıktır. İnsan çocukken okula "bugün neler öğreneceğim kim bilir, ne güzel" diye gitmez, "bugün arkadaşlarımla olacağım" diye gider. Arkadaşlarının profilini değiştirebilirseniz değişir çocuğun bakışı.

@logisticsmanager kesinlikle insanın yaşamında bazı aydınlanma anları oluyor. insan bu kırılma noktaları ile birlikte yaşamını değiştirmek için bir şeyler yapmaya başlıyor. ama her zaman olmayabilir, zamanında olmayabilir diye aile çok başı boş bırakmak istemiyor.

sanayi niçin aşağılandı? çocuk çalışmış ve iyi demiş? çocuğun gayet istek ve beğenileri olabiliyor da görmezden geliniyor, makbul bulunmuyor gibi geldi bana. kuzeniniz tipik toksik ebeveyn olabilir, çocuğun gayesiz ve ipsiz sapsız profilli boş beleş bir ergen olmasından çok daha yüksek bir ihtimal veriyorum.

@SiyamkedisiZorro ne yapacaklarını şaşırmış durumdalar, son çare sanayiye vermişler. ailedeki bir önceki kuşak iyi eğitimler aldı dediğiniz gibi, ama şimdi parası ile bile aynı eğitimi bulamıyorlar. bunun yanında bu kuşağın dikkatini dağıtan çok fazla da şey var. 80lerin sonunda doğanlardan biriyim, benim öğrenciliğimde en fazla tv izler, sokakta oynardık. şimdi bomboş vakit geçirilecek çok fazla şey var, insanların odaklanmasına engel oluyor.

@snape i başından beri tanırım sanayi aşağılanmadı. bana kalırsa el becerisi olan bir işi yapmak kıymetli bir şey ve maddi getirisinin de birçok okullu mesleğe göre fazla olduğunu biliyorum. ama kabul edelim ki çalışma şartları çok zor. mesela geçen gün zımpara yapmışlar ve yüzü gözü kapkara gelmiş. bir o kadar da solumuştur, koruyucu maske falan kullanılmıyor böyle yerlerde. bu şartlarda çalışmayı kimse baştan isteyerek gelmez, değil mi?

@cell_in duyuru beni tetiklediği ve bu tetiklenmiş perspektif ancak size yardımcı olabileceği için cevap yazıyorum. bu tarz konuşmaları ebeveynleri de çocuğun yanında yapıyorsa, şu anda kendi kendinize haklı veya haksız olası bir beğeniyi çürütmeye çalıştınız, çocuk tabii ki ne istediğini bulamayacak ve söylemeyecek. ailesinin ona yapabileceği en büyük iyilik yorumlarını kendine saklamak ve çocuğu salmak olur. yönlendirmediklerini sanıp toksik konuştuklarına neredeyse emin gibiyim. coğrafyanın kaderliğine maalesef türk tipi ebeveynlik de ekleniyor. salın ergeni lütfen, yaptıklarına ya da yapmadıklarına da yorum yapmasınlar.

"kabul edelim ki", "değil mi?" bunlar rızaya dayalı baskı üreten oysa herkesinki kadar sınırlı perspektiflerle oluşturulup kendini tek doğru olarak dayatan cümleler. rızasını alıyormuş gibi görünen retorikler. çocuğa da böyle yapılıyor muhtemelen.

O yaşta bir çocuk için gayet normal durumlar aslında.

Ben de o yaşlarda oyun salonundan çıkmazdım. Okuldan öğlen çıkar soluğu oyun salonunda alır (oynamasam bile), akşam eve ayaklarım ağrımış şekilde gelir birkaç saat de evde oynardım.

Şimdi ekmeğimi video oyunlarından kazanıyorum. Her şey olacağına varır, ha bizi böyle şımartan bir babamız veya ekonomik gücümüz de yoktu o başka.

Çocuk eğer ders çalışmasını da bilen bir akran grubu edinirse bu onda olumlu iz bırakır. Yeri gelir evde PC'de oyun oynarlar yeri gelir birlikte test çözerler. Yeter ki akran(lar) ondan bir tık ileride olsun, aylak olmasın.

Meşhur öğrenme psikolojisi kuramcısı Vygotsky'nin "yakınsal alan gelişimi" dediğimiz şey tam da budur işte.

cevapları okumadım. Ya bu Türkiyede herkes okumalı mecburiyeti neden var? Sanayide devam edip usta olabilir eğer orayı sevdiyse. Cidden Avrupa'da olmayan bir algı.

@Acream anne-baba düzenli spor yapıyorlar, onun haricinde işten fırsat oldukça kültürel aktiviteler.

@Avoiding The Puddle maalesef kendi sınıfında hiç bir şeyle ilgilenmeyen, dersi de dinlemeyen 3 öğrenciden biriymiş. Çok fazla arkadaşı var ama etkileşim nasıldır bilemiyorum.

@biravekahve çocuğunuz var mı bilemiyorum, böyle yazmışsınız ama. avrupada bu algı yok ama ülkemizde var ve uzun bir süre de böyle gider.

@biravekahve sebebi gelir farki.
Avrupa'da beyaz yakali ile garajdaki usta arasinda 5-6 bin euro fark olamaz. Ama Türkiye'de akli calisan üniversite mezunu tamircinin 3-4 kati maas alabilir.
Buna ek olarak oto tamircisi olarak calisan adamin yan hakki, tatili vs de sikintili. Buna ek olarak muhatap olduğun insan kismi da sikintili olabilir.

Avrupa'da yasayan biri olarak burada muhatap olduğum tamirci/cilingir/boyaci ile Türkiye'de denk geldiklerimi ayni teraziye koymam.
Burada kendi çocuğum boyaci olsa vs kafama takmam çünkü her canini isteyen yapamaz ve genel profil farkli ama Türkiye'de kafama takardim.

Herkes okumak zorunda değil. İnşaat mühendisiyim ama keşke berber olsaydım diyorum mesela. Saç kesmeyi çok seviyorum. Kendi işine kolayca sahip olma imkanın var. Yurtdışında dilin varsa tutunman kabul alman daha kolay. Öyle olup kendisi okumak isterse açıktan ya da farklı şekilde okur.

Meslek edinmeyi sevdiğine göre bunlardan ziyade çıraklık okullarına gidebilir. Meslek liseleri olabilir, uygulamalı bilimler nedeniyle.

İkinci olarak da okulda bir akran zorbalığına, öğretmen mobbingine maruz kalmış ve travma yaşamış olabilir mi?

@neysene sorunuzun yanıtı hakkında bir fikrim yok, öyle bir şey olsaydı paylaşırdı diye düşünüyorum çünkü çok küçük yaştan beri ailede konuşma hakkı fazlasıyla verilmiş bir çocuk. Yine de üstünde durmakta fayda var.

14 yaşındaki çocuğun neden amacı olsun
ders çalışanlar ana baba korkusundan ya da onlardan geri kalmamak adına(yine kaygıdan) çalışıyor
oynamak tembellik yapmak ister

ha şeyi de söyliyim, biraz meşhur bir oto tamircisi maaş almaz, maaş dağıtır.
öyle okullu kolejli erasmuslu çocuklarla karıştırmayın onları

yurt dışı tecrübem olmadı. ama türkiye içinde 800-900 km araba kullandım. toplam 3-4 mola verdim. gideceğim yere vardıktan sonra aşırı yorulmamıştım ama üzerimde bir ağırlık vardı. eğer full araba kullanırız 2 şoförüz biri uyur diğeri sürer derseniz belki kulağa mantıklı gelebilir ama 2900 km yine de çok yorucu olur emin olun. köpeğiniz de varmış, sanırım 2-3 saatte 1 mola vermek zorunda kalacaksınız. dikkat dağınıklığı, sıcak, bilmediğiniz yollar vs. işin içine girince riskli olabilir. tavsiyem yolu 2'ye bölün. 1500 km bir gün 1500 km bir gün gelin. arada 1 şehirde uyuyun, duş alın vücudunuz bi kendine gelsin.

youtube'da sıla yolu diye aratırsanız, yapılıp kayda geçirilmiş bir çok yolculuk karşınıza çıkıyor. Bir fikir edinmenizi sağlayacaktır.

Yani aslinda fikir ediniyorum da 1.5 saat koyanlar var, arkaya ölürüm Türkiyem müziğini dayayip. Sikinti nedir nasil gecer vs yapmis varsa sormak isterim. Yoksa youtubeda video olduğunu biliyorum evet.

köpeği bilmem ama ben 5 kez yaptım bu yolculuğu araçla. çok eğlenceli ancak bazı tarihlerde yola çıkıldığında gümrüklerde 10-15 saat bekleme gibi durumlar olabiliyor. özellikle almanya'da okulların tatil edildiği dönemler yollarda yoğunluğa yol açıyor. gerçi korona nedeniyle o kadar olmaz herhalde bu sene. hızlı gitmeyi tavsiye etmem birkaç yerde konaklama yapmanızı tavsiye ederim. rotaya bağlı olarak fikir verebilirim. ben hep yunanistan üzerinden gelmiştim.

o yolu yapmadim, ama mutlaka bi gun yapicam. gozume italya'dan yunanistan'a feribotla gecilen rotayi kestirdim. sinir kontrolu sadece TR'ye girerken olmus oluyo. yani road trip kafasi icin yapilir ancak, diger turlu hakkaten cok uzun yol (ki bi de daha pahaliya oluyo).

benim gozumu korkutan TR'ye gitmesi degil, de donus yolu. uzun yolculuklarda (1500km +) eve donus yolu beni cok bayiyo.

Avrupa guzergahi degil ama rekorum arabayla 3 gunde 3650km, uzun yolu cok severim beni pek etkilemiyor. Cikmadan arabaya saglam bakim lazim, dandik araclarla olmaz ben olsam arac 10 yasinin ustunde ise bulasmam, yas arttikca risk buyuyor. Yanina yedek benzin, alet edevat almak lazim, yedek lastigin havasini kontrol ettir vs.

otelleri onceden ayarlamadim, yoruldugum yerde ilk buldugum otele girdim yattim. elektronik esyalar icin ayri canta yapmistim onlari odaya yanima aldim arabaya girerlerse gitmesin diye. Full yuklu arabayla yola cikmistim, butun koltuklarin ustu esya doluydu.

Kopek ile nasil olur bilmiyorum..

Öğrenci yurdu gibi bir yer. Yanında misafir falan da getiremezsin, yemek pisiremezsin. Tv yok, buzdolabi yok, kettle yok. En azindan odada göremedim.
En basit temel seyleri vermisler o kadar.

Kaskonun kapsamında yazar bu. Yangın hasarını karşılayan kaskolar var.

@himmet dayı, maalesef aracın kaskosu yokmus. ( 1998 model oldugu için )

Trafik sigortası kaza olması durumunda karşı tarafın hasarını karşılar. Kendi aracınızın hasarını karşılamaz. Trafik sigortası ile kasko sigortasını karıştırmayın.

Trafik sigortasi karsilamaz.
Kasko olmadığı icin malesef masraf kisiye kalacak. Etrafa zarar geldiyse o da ayni sekilde.

kaskosu olsaydı karşılardı. trafik sigortası hem sizin masrafınızı karşılamaz hem de karayolları dışında yapılan trafik kazaları dışındaki masraflara karışmaz.

"trafolar da yanmış" dediğiniz için, kavram karmaşasını önlemek amacıyla yazıyorum.

aracın kendi elektrik sistemindeki bir problemden dolayı mı elektrik kontağı oluşup yangın çıkıyor, yoksa sokaktaki elektrik trafosunun yanına park ettiniz de, sokaktaki trafo elektrik konyağından yanıp, yangın aracınıza mı sıçrıyor? "trafo da yanmış" dediğiniz için böyle bir ihtimal olabileceğini düşündüm.

ikincisi ise, tutanak tutturup dağıtımı yapan elektrik şirketinden hasarı talep edin.

Pahali. Yeterli de degil.
Bu daha iyi

Oyunkolik COMMANDO RYZEN 5 3600 16GB 512SSD ASUS DUAL RTX2060 12.399,00 TL yerine 10.999,99 TL
urun.n11.com

skoda octavia. megane da baya iyi.

Carwow'a göre yeni Corolla hem sınıfında en konforlu arabalardanmis buna ek olarak kullanmasi da cok zevkliymis. Evet yeni bir süspansiyon seti var ondan;
www.carwow.co.uk

Benim en sevdiğim araba inceleyenlerden biri olan savagegeesein incelemesi;
youtu.be

Birkaç ay önce araç kiraladığımda 3 bin km’de hybrid otomatik corolla verdiler. Daha önce 2015 model kullanmıştım ama bu dahiden çok konforluydu. Neredeyse 0 motor sesi ve süspansiyonu 2015’e göre çok ileride.

Çok normal. Evimizin önünde bile tacize uğradığımız bir ülkede yaşıyoruz. İşe gittiğim zaman Annem her sabah ben ofise varınxaya kadar uyumazdı. Eşime de ben geldim diye haber verirdim hep gayet normal.

Bu çok kişisel bir şey, bana yapılsa çıngar çıkarırım ama aynı düşüncede iki insan için normal bir şey olabilir. Benim kuzenim de mesela ailesine çok düşkün, her gün işten eve yürürken başka şehirde yaşayan anne ya da babasını arar konuşur. Gerçi onun biraz anksiyete-okb karışık durumları da var, iyi olduklarını ondan duyduğumda rahatlıyorum diyor.

Bunun karşı tarafa baskı olmuş olabileceğini düşünmen güzel bir yaklaşım, sevgiline sor bence "ya ben böyle diyorum ama" diye.

elbette ilişkilerde "geldim ben" ya da "çıkıyorum" gibi haberleşilir çoğu zaman ama merak edip baskıcı olup olmadığınızı sorgulayacak kadar ciddi bir psikolojiyle bunu yapıyorsanız, abartıyorsunuz.

karşınızdaki bir yetişkin.
size ihtiyacı olduğunda zaten bunu belirtecektir.
"böyle bir ülkedeyiz", "ülkenin ne olduğu belli" falan gibi sürekli saldırıya uğramaya hazır beklemek tam bir kurban psikolojisi.
korkularla yaşamanın anlamı yok.

zaten o başlamıştı haber vermeye. hani ben de bir yere gidiyorsam varınca haber ver vs der. @blatta en başta dediğin gibi ''geldim ben'', ''çıkıyorum'' seviyesinde beklentim. unuttuğunda bir kere (fırsatı olduğunda arar eder) ''merak ettim, aramana gere yok her seferinde. küçük bir mesajla vardığını/ iyi olduğunu bileyim yeter'' dedim.

genelde de zaten başka konularda da bana fazla açıklama yapmaya başladığında durdururum açıklama/ hesap verme psikolojisine girmemesi için. derim ben hesap vereceğin birisi değilim.

otorite figürü olmaktan kaçınırım, parteriyim onun ben.

normali bu zaten aslında. "ben çıktım - dikkat et kendine" diyaloğu yapılır. bir de işe varırken aranıp "ben otobüsten indim şimdi giriyorum işe - hadi öptüm kolay gelsin" muhabbeti hep yapılır ki zaten.

endişe konusunda da az biraz haklısın ama çokta korkmana gerek yok. ama normal aramak, araşmak güzel şeyler dilemek güzeldir. karşı tarafta seviyorsa bunu yap geç. iki defa 30 saniye telefonla konuşmaktan kimse bişey kaybetmez.

Başkan ben Fransa'da yaşıyorum, bir adet suç haberi günlerce haber oluyor o kadar aksiyon yok yaşadığım yerde.
Buna rağmen eşim çıktığında döndüğünde ufak bir mesaj atmasini isterim. Kafa rahatligi.
Ha bunu benim ailem de yapardi, aramana gerek yok da iyiyim de yeter derlerdi. Haftada iki kere ailemle konusan biriyim ondan böyle bir kültür/aliskanlik yerlesmis diyelim.

Ama esim Türkiye'deyken daha da meraklanirdim yani, yabanci tek basina. O sebepten ben anlıyorum ve karsi taraf bir tepki göstermediği sürece bir sıkıntı göremiyorum. Olursa da oturup konusursunuz karsilikli, bu kadar zor bir konu değil.

Haberleşmeniz normal ama her seferinde sormak baskıya sebep olabilir. Bunun yerine arada bir varacağı saatten 15 dakika sonra mesaj atın, günaydın vs. gibisinden eğer çok merak ediyorsanız tabii.

@esther evet veriyorum, o da merak eder. yazmazsam sorar.

@himmet ekseriyetle o haber veriyor zaten. acelesi olduğunda, yoğunlukta filan yazamıyor. onda da vardın mı gibi bir şey yazıyorum.

Yok ya, bence normal, hele ki boyle bir ulkede.

Birak sevgiliyi, normal kiz/erkek arkadaslarimizla bile aksamlari ayrildigimizda eve vardin mi diye kontrol ediyoruz biz.

Kişisine göre değişir, benim gözümle bakarsak: sürekli çocuk-ebeveyn şekline dönüşen bir ilişkide karşımdaki insana çekim duymam imkansızlaşır.

vardın mı
yerine başka bi şey sor, muhabbet et

bu tip msjlar insan konuşmka istemediğinde rahatsız edici
sabah yorgun uyanmışsın bi şekilde gitmişsin işe, tak msj-arama geliyor
görüldü yapsan yetmiyor
bi şey yazsan zoraki

Panik bir insanım, nişanlım eve gidince yazsın istiyorum ve bekliyorum, gecikince korkuyorum arıyorum. Sadece nişanlıma değil kardeşime vs de yapıyorum.

kadınım bu arada

Baştan söyleyeyim, kadın tarafı benim. Böyle bir talebi olsa eşimin çok rahatsız olurum. Gün içinde konuşuyoruz zaten, özellikle eve dönerken günün kritiğini yaparız ama sizin bahsettiğiniz "eve / işe geldim, her şey yolunda" mesajı büyük bir gerginlik yaşadığınızı gösteriyor. Şehir dışına gitse hadi normal diyeyim, bilmediği yer vs. ya da gece yarısı bir arkadaş yemeğinden dönerken haber versin ama her gün gittiği işine varınca "ara beni" biraz fazla geldi. Kendinize de zarar.

Bu arada, eşim değil ama ablam çok yapar mesela. Rahatsız oluyorum. Her an kontrol altında olmaktan hoşlanmıyorum ben.

Bilgim sifir.
Yalniz tek önerim;
Reddit=>whatcarshouldibuy
Buraya bulundugun yer, bütçe, yapacağın km, otomatik/manual diye yaz, sana direkt oneride bulunsunlar. Ben Avrupa'da arabayi almadan hep bunlara danismistim.

- populer siteler
cars.com
cargurus.com
autotrader.com

- hic evrak isleriyle, dmv ile ugrasmayayim diyorsan
tred.com
carvana.com
carmax.com (carmax kendi aracini satiyor)

- sifir ve ikinci el fiyat araliklarini ogrenmek icin
kbb.com

daha once hic kuzey amerika deneyimi falan yok ise, yol yordam bilmiyorsaniz ya da yol yordam gosterecek birileri yok ise ben olsam bulasmam cunku herkes sizi duduklemeye calisacak. arabadan kazik yeme olasiliginiz yuksek, aldiniz diyelim bu sefer sigorta cakacak. 3-5 ay icinde bir ariza cikartsa bu sefer tamirci gecirecek. Bir suru sikinti.

Ben olsam uzun sureli kiralarim, ihtiyacim oldukca. Bu sekilde hem her ay baska arabaya binerim. Sigortasiyla, tamiriyle ugrasmam.

Yok illa alacam diyorsaniz o zaman benim tavsiyem olabildigince ucuza honda/toyota olur. Hem ariza cikarma olasiligi daha dusuk, hem de elden cikartmaniz kolay olur. En kotu 6 ay kullanir en sonunda donmeden cope atarsiniz. Benim ogrencilik yillarim her sene bir araba cope atarak gecti, 500-1000 arasina alip 1 sene binip ilk buyuk arizasinda cekiciyi cagiriyordum. Cope atinda 150-200 para bile veriyorlar.

Obur taraftan para sikintisi yok, bir v8 cakip keyfime bakicam diyorsaniz o zaman sonu yok ya, ford bayisine git, bir tane Mustang Shelby 500 al cik.

hangi eyalet ve sehirde olacaksiniz ?

burada en cok offerup ve facebook marketplace kullaniliyor 2.elde. ama bence amerika da en cok sahtekarlik 2. elde oluyor, arabalar genelde cok bakimsiz eski ve millet birbirini kaziklamak ustune yuruyor sistem.

daha cok para veririm araba da ariza cikmasin diyorsaniz da carmax oneririm, garantili araba satarlar ama piyasa fiyatinin ustunedir. ayni sekilde mesela toyota bayisi de 2. el araba satiyor ve daha guvenli oluyor, onlari da oneririm.

cok turk galerici var, oralardan da alabilirsiniz ama ucuza kapatiyim derseniz buyuk ihtimal kaziklanirsiniz.

o sacma sapan youtube videolarinda izleyip amerika da 1000 2000 3000$ araba aldim olaylarina sakin sakin kanmayin. o arabalar cop oglu coptur, arabadan cok tamir parasi verirsiniz.

yani arabadan anlamiyorsaniz ve butce kisitli ise buyuk ihtimal kaziklanirsiniz. ya da kesenin agzini acip carmax, ya da bayilerin 2. ellerine yoneleceksiniz.

en iyisi lease, öbür türlüsü sigortası bakım masrafı vs nedeniyle astarı yüzünden pahalıya geliyor.

Floridaya gidiyorum daha önce yaşadım 8 9 aya yakın. O zaman araç kiralamıştım ama fiyatlar aşırı derecede artmış araç almanın daha uygun olacağını düşündüm.

Leasing olayinin da kendine gore sikintilari var, tamponu cizdin mesela ufakcik cizik icin sacma sapan paralar isteyebilirler araci geri verirken. Leasing sgortalari var, onlar da pahali. Bir de km limiti olur, atiyorum senede 15bin km, geri vermeden gecersen ekstra para verirsi, vs.

Kiralama icin buyuk firmalara degil de kenardaki kosedeki yerlere gidebilirsin. Ben mesela bir yahudi bulmustum zamaninda, adamin elinde hep 10-15 yasinda alman arabalari vardi. 3 ay 318 kiraladim bir kere e36, hastasi olmustum aracin geri vermek istemedim hahah. Illa corporate olmasina gerek yok..

takip

Cins köpekler sğlık problemi yoksa ücretsiz verilmiyor. Süs köpeği istiyorsanız büyük ihtimalle ücret ödeyeceksiniz yani. Belki çevrenizde varsa ücretsiz verirler.

Hayvanların alınıp satılmasına karşıysanız barınaklardan da sahiplenebilirsiniz. Ama onlar da çirkinler işte. Rağbet görmüyorlar malesef.

Merhaba, biraz araştıralım. ( geniş bir orman beslemesi kontağım var ) bulmaya çalışayım. Asla satın almayın:(

m.youtube.com

Şu adamın sahiplendirdiği söylendi ama ben tanımıyorum bilemedim. Bi soralım.

Köpeğin cinsi/güzelliğinden ziyade boyutu ve karakteri önemlidir. Bakabileceğiniz boyutta binlerce köpek var. Çocukları için oyuncak olsun diye parayla alınmış ve sonra sokağa atılmış
(Allah o ana-babaların çoluğundan çocuğundan çıkarsın innnşşşşaalllahhhhhh, evlatlarının acısını yaşatsın inşallllaaaaaaah)
Bu hayvanların tek istedikleri sevgi. Çirkin olailbir, yaramaz olabilir, kendi karakterine göre birini seç, ya da o seni seçer. Aşağıdaki hanımdan 1,5 sene önce bir güzel kız sahiplendik. Hayatımız değişti :)
Beykoz'da bir evde terkedilmiş ve sokakta yaşayamayacak durumda/boyutta olan köpekleri sahiplendiriyor. Bağış da istemiyor, sadece size güvenmek istiyor, sokağa atmayacağınızdan emin olmak istiyor.

www.instagram.com

Bak bu eşek sıpası çok tatlı mesela

www.instagram.com

Para vermek istemiyorsunuz çünkü para durumunuz mu yok yoksa prensip olarak mi?
Bunu neden soruyorum;
-bu tarz cins köpeklerin bedava verildiğini ne zaman görsem hayvanda bir sorun oluyor. Duyuruda da vardi bir iki ay once böyle cins köpek bedava vermisler bilmem kac bin liralık sağlık masrafı cikmisti.
-yurtdisinda barınaktan köpek almis biri olarak bundan sonra kimseye "ayy barınaktan al" falan demem. Kopegimiz sosyallesme sürecini kacirdigi icin genel anskiyete problemli cikti. Problem eve aldiktan 2 hafta falan sonra çıkmaya basladi, o zamana kadar insanlar da sevdi, cocuk da sevdi vs. Su an 4-5m yakina giren her şeye (cocuk, insan, bisiklet, araba, scooter) havlar. Hem psikolog veteriner ile ilac tedavisi hem de egitmen ile özel eğitimler yapiyoruz ama bunlarin hepsi para. Ha ufak köpek alirsaniz belki umursamazsiniz sonuçta en fazla ne yapabilir diye ama daha bunun resource guardingi var, separation anxiety var. Geçen bir köpek gördük parkta, biz egitim yaparken egitmen sanmislar bizi. Kadinin ufak köpeği var, köpek bir sesten cok korkmus. O günden beri yeme içmeden kesilmis, titriyor vs. Yani para durumunuz yoksa köpek riskli is. Yazı tura atmak gibi.

- küçük köpeğin derdi daha fazla olur. Genelde çoğu sıkıntı küçük köpeklerde oluyor. Gene masraf.

Bir de almaya kalkarsaniz, bunu da burada ofelia arkadasimiz soylemisti; Türkiye'deki cogu eleman köpekleri az gelişmiş avrupa ülkelerinde kotu sartlarda uretiliyor. Bunun için Fransa'da da çok uyari var, köpek alacaksaniz onayli ureticilerden alin diye (köpeğin annesini babasını, yetiştiği yeri görüyorsunuz, üreticiler onayli vs).

Neyse; bir de sunu demek istiyorum. Malesef Türkiye'deki barinaklarin durumu cok kötü. Hayvanlarin orada ne tip travmalar alacagi belli değil birakin sokakta alacagi. Riskli yani hep. Malesef Türkiye'deki bu köpek sahiplendirme sistemi acayip kötü.

Neyse umarim sansiniz yaver gider.

instagramda patiarkadas sayfası var, genelde küçük ırk ve yavru sahiplendirmeye çalışıyorlar. cins köpekler de var, terrier ve maltipoo vs gördüm ilanlarda. bu cins olanların çoğu zamanında satın alınmış ama bir sebepten bakılamamış köpekler. biri açıklamaya çok seviyoruz, bütün eğitimleri aldı, aslında çok uslu ama arada agresyon yaşıyor diye sahiplendirmek istiyoruz yazmış. ilginç yani ilanlar.

satın almaya ben de çok karşıyım. ama sahiplenme işi gerçekten şans. yine de bekleyin bence çok aceleniz yoksa. ilanlarda gönlünüze göre bir köpek çıkabilir karşınıza.

Sorunsuzluk isterim, konfor aşırı önemli değil dersen japonların araçlarına bakarız. Klasik olsun ikinci eli sağlam olsun kaliteli ne idüğü belli olsun dersen vw grubuna bak derim. Tasarım vs önemliyse, içi mutlu etsin dersen son zamanlarda fransızların araçları çok güzel mesela.

Sıfır mı 2.el mi bu da çok önemli. Ben şahsen japon araçlara bayılıyorum ama en önemli önceliğim konfor olduğu için (yol sesi çok fena baş ağrıtıyor bende) japonlara yanaşmıyorum. İkinci ele de bakarım yaş pek önemli değil dersen mercedes, audi üst seviye a’lar volvo s’ler falan çok güzel.

Çok nesnel zannediliyor bu konfor meselesi ama bence değil. Ben 2017 ford mondeo’da kendimi kral gibi hissediyordum inanılmaz konforlu gelmişti.

Atik falan olsun uçsun kaçsın dersen, seat leon’lar bu konuda biraz daha iyi.

Böyle soru mu olur? İhtiyacın ne ise ondan alacaksın tabii ki. SUV ihtiyacın varsa ona göre, B segment işini görecekse ona göre bir cevap verilir.

Soruya cevap olsun: Fiat Doblo

önce ihtiyacını belirlemen lazım. arabaya kaç kişi bineceksin, ne kadarlık bir bagaj sana yeterli olur, yılda kaç km yapacaksın yaklaşık, buna göre tavsiye verebiliriz. atıyorum anamı babamı toplarım köye giderim dersen doblo tarzı bir hafif ticari fazlasıyla işini görür. geniş, bol bagajlı, yüksek.

ama bekar adamım max sevgilimle tatile giderim dersen leon tarzı bi tık daha küçük ama sportif araçlara yönelebilirsin. yılda 20-30 bin km yapacaksan dizel alman önerilir, ama 20 bin altındaysa dizel almana hiç gerek yok. bunun için de google maps'ten aşağı yukarı gideceğin yerlere bakıp hesap yapabilirsin (istanbul-izmir kaç km yılda kaç kere gidersin vs giib) bunun dışında hız seviyorsan mutlaka nispeten daha yüksek beygirli araçlara yönelmen lazım (leon için mesela 1.6 tdi yerine 1.5 tsi gibi)

bunlar dışında ilk kez araç alacaksan kesinlikle sıfır almanı öneririm, ikinci elle uğraşmamış olursun. ve büyük şehirdeysen mutlaka otomatik alman lazım tabii. İkinci elde tokatlanma riskin çok daha yüksek, "vura vura öğrenirsin" lafı ise tam bir saçmalık (her halükarda bir ton masraf çıkıyor)

Soru çok eksik. Sıfır alacak isen zaten vergi diliminden dolayı 250-300 arası araba yok.
Yani araç ya 240 bin yada 300 bin o yüzden bu aralık çok bişey değiştirmez.

Ne istediğini yaz yardımcı olalım.

İlk yapacağınız şey: İkinci el almadan 0 araç almayın.

golf

Büyükşehirde yaşıyorum, şehiriçi kullanacağım.

Honda jazz hybrid. 310 civarı diyor sitede.
Onun dışında hyundai i20 de dusunulebilir. otomatik isterseniz 7 ileri vitesi eski versiyona göre daha iyi.

Golf al, beğenmezsen ikinci eli kıymetlidir her zaman değiştirebilirsin. (ki beğenmeyeceğini sanmıyorum)

Otomatik vites, park sensörleri, geri görüş kamerası, kör nokta sensörü, aktif fren vs gibi donanımlar ile dolu olursa rahat edersiniz.
Peugeot 208 olabilir, Citroen C3 olabilir, Renault Clio olabilir.

ben yeni peugeot 208’lere yukselmistim sonra vazgectim.

Toyota yaris. Hem japon hem Nefis bi arac.

egea cross

Bunun yerine düz bir led TV alıp xiaomi stick ile smart yapabilirsiniz.
Ailem böyle yapti, cok memnunlar. Kullanimi da kolay geldi onlara.

Yurt dışında hangi ülkeye gideceğin de önemli. Birkaç ülkede araç kullandım ben. Uzun yol da sayılır. İtalya'da 10 saatlik yol yapmıştım mesela. İtalya biraz bizim gibi. Pek kural tanımıyorlar. Şerit değiştirirken sinyal vermiyor büyük çoğunluk. O çok dikkatimi çekmişti. Ama Almanya mesela tam tersi, aşırı özenliler. ABD keza öyle. Cezalar çok caydırıcı olduğu için muhtemelen herkes kedi gibi trafikte. Hız sınırının belli bi yüzdesinden sonra hapis cezası ile bile karşılaşabiliyorsun. Bi keresinde 1 kilometrelik bir kuyruk vardı bir şeritte. Sağ şerit bomboş. Sağ şerit tabii yol ayrımı. Sola giden ayrımda yoğunluk var. Bir allahın kulu da sağ şeride çıkıp tekrar sola gidecek çakallığı yapmıyor. Özellikle dur tabelasına ve yaya geçitlerine inanılmaz saygı var.

Ben de Türkiye'de trafikte kolay sinirleniyorum. Ama Almanya, ABD gibi ülkelerde herkes saygılı olduğu için hiç sorun yaşamadım.

Hangi ulke olduguna bagli ama orta avrupa’nin geneli icin konusacak olursam:
Donus seritlerine dikkat etmeniz lazim.

Bir de sizi sinir edecek sey soforlerdeb ziyade yayalar ve bisikletliler olabilir - sabirli olmayi ogrenmeniz lazim.
Insanlar kostur kostur gecmiyorlar mesela.
Bisikletliler izin olan yerlerde ters yonden de geliyorlar.
Kapiyi acmadan bisikletlilere dikkat etmeniz lazim dooring kazasina yol acmamak icin.
Tek seritlik yolda onunuzdeki 15 km/s hizla giden bisikletliyi sikistirip sollamaya kalkamazsiniz mesela, arada minimum 1-1,5 m mesafe birakmaniz lazim. O ara sabirli olmaniz gerekiyor yani.
Kavsaklarda oncelik kurallarini ve tabelalarini cok iyi ogrenmeniz lazim. Bunlari mutlaka okuyun, kaza yapma ihrimaliniz gercekten yuksek.
Tramvaylarla ayni seritte gitmeye de alismaniz gerekebilir.

Orta ve batı avrupa için mesela. İngiltere - hollanda gibi duruyor şuanlık ama genel olarak avrupa’da ya da başka gelişmiş ülkelerde yaşayanlar da yorum yapabilir.

Çin’deki trafiği gördükten sonra İstanbul trafiği aşırı düzenli gelmişti gözüme, nerden ne çıkacağı, kimin nereye döneceği asla belli olmuyordu, yaya geçidi, trafik ışıkları kimsenin umrunda değildi, eğer sen dikkat edersen kazaya sebep olabilecek bir hareket sergilemiş oluyordun. Onun için gideceğin yere göre düşünmek lazım, Türkiye sınırından çıkınca mucizevi bir şekilde düzelmiyor trafik sorunu.

Öte yandan trafiği düzenli bir yerde gerginlik de geçer bence. Mesela ben şehirde trafikte ve boş yollarda motosiklet kullandığımda bambaşka iki kişi gibi oluyorum.

Fransa: 4 sene oldu. 2 olay yasadim; yagmurlu havada arkamdaki duramayip tampona degdirdi. Sorun yok ya dedik biraktik.
Gecen de yasli amca doner kavsaga durmadan girdi artik beni görmedi mi bilmiyorum, manevra ile kurtardim. Bunun dışında araba ile hiç sorunum olmadi.
Asil dikkat edilmesi gereken motor ve bisikletliler. Bazen harbiden cok tehlikeli olabiliyorlar. Yayalar genelde iyi, yola atlayan cok yok, genelde zaten otomatik yol veriyor insan.

Neyse; ben 4 senede galiba 3 kere falan korna çaldım ya. Resmen korna calmayi unuttum.
Ha hala öküzler var otobanda kicina yapisabilen ama yapacak birşey yok. Onun dışında daha kirmizi isikta beklerken korna calan falan duymadim. Genelde cok sakin geçiyor yani. Benim gördüğüm insanlar genelde sakin ve bu da sizi sakin yapiyor. Ha ben Türkiye'de zaten sinirli degildim yolda ama gergindim. Su an Türkiye'de araba kullandigim zaman acayip geriliyorum çünkü yüzde 80 kuraldan haberi yok insanların. Ya üniversite mezunu arkadaslarim döner kavsak kuralini bilmiyordu daha ne olsun...

Burada araba kullanmak oldukça rahat.

Bu arabalar bu fiyatlarda mi ki?

Fiyatlara takılmayın, engelli babam için alacağız.

VW T-ROC diyorum. Konfor ve kalite bakımından VW bir tarafa diğerleri başka bir tarafa. Fransız araçları zaten dandik. Japonlar sağlam ama konforsuz.

Hangisi en dolu paketse o.

T-roc ve genel olarak vw icin yorum yapmaya geldim;
www.whatcar.com

Ankete katilan araçların yüzde 25'inde sorun çıkmış (ufak sorunlar ama gene de sorun), ek olarak benzinli motorlarinda soğuk havada birinci vitesteyken "kanguru" yapma dedikleri olayi yapiyormus.

Vw ise reliability indexlerde hep düşük bir firma;
www.carwow.co.uk

www.osv.ltd.uk

www.google.com

Buna ek olarak tsi motorlar hakkinda;
www.motorreviewer.com

Kısacası bu alman arabasi ve vw marka algisi bunu getiriyor ama gerçekte böyle bir olay yok.

Neyse, açıkçası küçük suvlari önermiyorum. Sürüşleri süper değil buna ek daha çok yakit sarfiyati ve maliyet.

Neyse bunların içinden;
C4-mokka-troc olabilir benim icin. Vitara da ben cok seviyorum ama herkes sevmez. Ama gene reliability indexlerde yükseklerde olan bir marka.

Merak ettiğim icin soruyorum; bu fiyatlara honda/toyota bulamiyor musunuz?

VW iyidir ama T-ROC'u sevmedim. Golf kullanıyorum, serviste ikame araç olarak t-roc verdiler. iç dizaynı kötü, koltukları kötü, plastiği sert plastik. golften sonra sınıf düşmüş gibi hissettim. oysa arabanın dizaynına - dışına bakınca yüksek sınıf bir şeye bineceğim sandım. hatta adam sordu t roc mu verelim Passat mı diye. Kendim seçtim t-roc'u ama keşke Passat seçeydim dedim sonra.

benzer bir seçimle 2 hafta önce karşılaştık, çok detay araştırma yaptık. eğer cevapları tickleyen biri olsaydın fikirlerimi paylaşırdım ama bu alışkanlığın olmadığı için susuyorum. evet takıntılıyım.

Akademiler için soruyorsan çok zor görünüyor. Halihazırda eğitimi devam eden adayların eğitimlerini 5 seneye uzattılar.

Pandemi dışında şunu da eklemek istiyorum; küresel isinma vs sebebiyle bu havacılığa belli darbeler olabilir. Misal Fransa'da trenin 2.5 saatte gidebilecegi yerlere ucak kalkmasi yasak.
Bu sebepten insanlar gezmeye baslasa bile küresel isinma vs diyip bu tarz onlemlerin yayginlasacagini düşünüyorum, en azından Avrupa'da.

su an egitimi yarim kalan devam eden adaylar 3 kurusla gecinmeye calisiyor. Durumlar cok kotu, onlari bile 1 sene sonrasina otelediler.

En az bi 5 sene falan alır heralde, boku yedirler, gerçekten 3 kuruş para alıyorlar, kabin de kokpitte sıçtı valla.

Ben sıfırı tercih ederdim.

en düşük audi olan a3'ün bile 60 bin bakımı 2600 lira. buna ıvır zıvır zamanlarda çıkardığı ek masrafları, tüm parçalarının normalden en az %60-70 daha pahalı olmasını, kasko ve sigorta priminin 1.5 kat olmasını, kaza yaptığın anda ufak tek bir farının bile 15 binden başladığını eklemiyorum. daha geçen hafta dışarıdan zar zor görünen ufacık bir kazada 13 bin tl hasar kaydı girdi tampon + ön plastik zımbırtılar değişti diye. ki audi nispeten volvo ve bmwye göre daha uygun çünkü en azından bazı parçaları vw grubuyla ortak. ve son olarak lüks aracı alan adam bütçesi rahat olan adam oluyor ve gerçek manada ayı gibi kullanabiliyor, zaten en ufak arızasında sıkılınca direkt satıp yenisini alacak adam oluyor yani. bu yüzden temiz kullanılmış bir araç bulman da çok daha zor oluyor.

yani çok rafine zevkleri olan paralı bi arkadaşsan ikinci el lüks araç al. ama normal standart sıradan vatandaş isen hiç macera arama, kendini yorma derim. lüksün ucuzu olmaz. sıfır renoyu her türlü tercih ederim diğer sınıfta araç kullanan biri olarak, sıfır araba her zaman en az 5-6 sene kafa rahatlığı demektir.

premium diye bahsedilen araclarin ikinci elleri sikinti cunku roket adam'in dedigi gibi kullanan adamin umrunda olmayabiliyor, zaten zengin adam.
buna ek olarak gene ayni sekilde tamiri, bakimi, sigortasi, kaskosu daha pahali.

ikinci el premium arac eger tanidik tamirci varsa ya da ufak tefek tamirlerden anliyorsaniz (ya da bakimlardan, misal yag degisimi) alinabilir. onun disinda bu luks araclari hic bozulmaz, sikinti cikarmaz cok kaliteli diye gosteren her sey marka algisi. cogu da bir suru teknoloji ile dolu oldugu icin onlar da baya sikinti cikariyor.

neyse, ben olsam sifir araba alirim. ya da ikinci elde olsa luks/premium almam. luks premium ancak su sartlarda alirim;
yetkili bir bayi satacak, garanti verecek.
bakimlari hep yetkili serviste yapilmis olacak.
tamire para ayirmis olacagim.
birinci elden olacak.

Soyle ki ayni ikilemde olup bmw alan biriyim. En azindan kaliteli bir sey kullaniyorum. Reno cart curt ne bileyim o kadar para ver dokundugun her sey kalitesiz olsun.. bilemiyorum altan, mantikli mi? Sanmam

Valla vitesi motoru bozuk olmayan ikinci el o markalardan buluyorsan al.

Benim bmw,volvo diye ciktigim yolculuk gidip sifir almamla sonuclanmisti. Audi'yi zaten dsg'den elemistim.

Bmw'lerde kursun delikleri, 50binlik servis faturalari kayis koparmalar, kapi dosemesi soyulmasi derken pes ettim.
Gidip bakiyoruz piston eritmis motor bloguna yapismis da revizyon gormus falan.
Araba degil de saatli bomba uretmis herifler.

Volvo'nun dizellerinde vites sorunu vardi tork yuzunden, zaten uretimi durdurdu galiba. Onu da oradan kaybettik. Benzinli dusunmuyordum

Kafan rahat olsun istiyorsan filolar ne tercih ediyorsa onu alacaksin.
Yok ben borusana kafa goz girisirim dersen diger maceralar da guzel.

ikisinin ortası olması en mantıklı olan.

şimdi sıfır renault alsan kısa vadede sorun vermez ama içinize de sinmez bu araç ancak diğer haliyle üst segment bi araçta bakım, onarım vs. durumlar da sizi yorabilir. ikisinin ortası düşük km, yüksek model, bakımlı binilmiş düzgün bi toyota veya honda almanız hem kalite hem de çıkabilecek arızalara karşı onarım maliyeti anlamında sizi tatmin edecektir.

mantık evliliği=japon :)

bu arada ikinci el alacaksanız çok sağlam bi ekspertiz firmasına gitmenizi tavsiye ediyorum. piyasada pert araç dolu.

bmw acisindan konusursak;

ikinci elinin sorunu bitmez. sahipleri tarafindan sorunlari bitirilen bmw zaten bir daha ikinci el piyasasina kolay kolay girmez.

elim tornavida tutar, teknik islerden anlarim diyorsan anca ikinci el bmw. o da bekar olmak sartiyla. yoksa euro 10+ tl olmus bir ekonomik buhranda her sorun oldugunda servise gidersen eger bu is bobrekleri satmaya gider.

Lexus ya da acura al bulabilirsen. Üst sınıf japon. Soruna gelecek olursak paran varsa, masrafları dert etmiyorsan mercedes.

Premium ikinci el temiz ise sıfır renoya tercih ederim. Bmw Audi almam ama Mercedes alırım. Bmw X5 vardi tamircinin önünde kapısı oturduğum hissiyatı falan çok dandik geldi Mercedes kullanıcısı olarak. Eski model Mercedes bile sana çok iyi hissettiriyor. Yağ su bakım ve eskiyen parçalar senin tek derdin. Elbette arıza çıkarır ama ben bunun diğer modellere göre daha az olacağını bilerek aldım çok şükür ki öyle de oldu. Bursa da bir ara bakıma götürdüm içerde hep BMW Lee yatiyordu arızadan. Vw gurubu da çok arizalaniyor. Vites vs.

Bakimli ve kazasiz oldugunu varsayarak Audi.

Bmw'yi direk eledim, ikinci elde temizini bulmak zor ve devamli ilgi istiyor, biktiriyor. Merso da ayni sekilde, sacma sapan agrizalar vs. Bu araclarin kalitesinde 2000lerin basindan itibaren ciddi dusus var.

Volvo cok ruhsuz geliyor bana artik, eski Saablarin Volvolarin bir karakteri vardi. Gecen sifir bir xc90'in icine oturdum, derisi falan hic hosuma gitmedi, almanlardan birkac tik asagida ic mekan kalitesi.

Iki yüzlülüğü sevmiyor olabilir. Cola seviyordur. Adam destek cikar cikmaz, kendi pasa gönlunun bilecegi is.
Kendisinin hareketleri bana ronaldo'dan daha sempatik geldi misal. Belki putin'e de öyle gelmistir.

Abi ne can düşmanı? ABD ile Rusya arasında olan siyasi işbirliği ya da sen adına her ne diyorsan, Türkiye - Yunanistan gibi basit milliyetçilik çekişmesiyle bir mi? 'Greek Yoghurt' seviyesini düşünürsen Rus/Amerikan alt kesiminde de benzer örnekleri vardır.

Türkiye'de Katarlılar satın almadan önce Finansbank'a ait Enpara en sevilen banka oluşumlarının başında geliyordu. Her kullanan da övüyordu. Kimse dedi mi "Finansbank bizim can düşmanımız Yunan tohumlarının bankasıdır." diye?

ya para almıştır ya da yukarıdan emir gelmiştir.

Bence kesinlikle reklam, tamam ben de kola severim, ama öpseler o masada duran sıcacık kolayı içmem.

Kolanın camından belli ki ortam ısısı ile aynı sıcaklıkta, şerbet gibidir o, içilmez. Para almıştır kesin, ya da emir.

putinin buna karışmadığına yüzde yüz eminim. tamamen rus erkeği havası, hava atıyor caka satıyor bence çok komik, ronaldo'ya inat bir şey yapmıştır, ronaldoyu çok severim ama boş yapmıştı.

reklam olma ihtimali de olabilir tabi..

futbol ve siyaset üzerine çalışmalar yapıyorum ama bu olayda siyasi bir şey olduğunu düşünmüyorum. mesela katarda yapılacak turnuva siyasi olay, alternatif bir şampiyonlar ligi kurma siyasi olaydı ama bu olay siyasi değil.

bu arada coca cola abd'nindir demek kafasıyla israile kurşun parası diye yollara coca cola dökmek aynı şey gibi geldi bana, alınmayın ama. bunlar çok ortaklı ve çok uluslu şirketler, devletten daha güçlü şirketler.

Özellikle note 10+'tan sonra çok küçük gelecektir. Bence geçme, direkt 12 al derim. Arada çok küçük fark var.

Ben redmi note'tan pixel 4a'ya gectim, cok memnunum.
Evet video falan izleyeceksen daha ufak da cebimde tasiyabiliyorum en azindan. Reddit, sosyal medya, haber falan her türlü yeter (iphone se 2020 var is telefonu olarak, ondan da memnunum).

Kullanmadım ama C segmentten B SUV'a geçince konfor düşüşü olacaktır muhakkak. B segmentten bozma araç neticede. Yerden biraz yüksek ama malzeme kalitesi, iç hacmi vs. C segment gibi değil.

Araç kia rionun suv hali, ici de mekanik aksami vs de ayni. Konfor cok aramayin ama genelde yeni kialar oldukça övülen arabalar ve Avrupa'da baya görüyorum stonic. Türkiye'de tek sorun heralde garantisinin az olmasi (Avrupa'da 7 yil) ve piyasasinin olmamasidir.
Sorun cikarmaz ama konfor beklememek lazim.

Biz de yakın zamanda baktık ama Stonic hem performans hem güvenlik açısından zayıf geldi. En son Skoda Scala'da karar kıldık, çok memnunuz. Bir bakın isterseniz.

issiz sayisi cok fazla, biz Fransa'da ilan aciyoruz 3 ayda 10 aday zor buluyoruz ki iyi de maas (net 2200 civari), ayni ise Türkiye'de tahminim 2bin basvuru gelirdi. Devletin plansiz eğitim sistemi ve kisilere iş hayatı bilgisi verecek program olmamasi, endustirinin bir yerde odaklanmasi ve ülkedeki sehirlerin cogunun dandik olmasindan ötürü çoğu akli basinda mezunun gidip Aksaray'da ya da Erzurum'da yasamak istememesi vs.
Haliyle herkes izmir ankara İstanbul'da iş arıyor, ama olan is de yetmiyor.

Böyle sürecek. Herhangi bir planlari olduğunu sanmıyorum. Ama duyuruda Çin'den kayan üretimin Türkiye'ye gelecegini, Türkiye'nin cok parlak olduğunu, pandeminin yükselen yildizinin Türkiye olacagini falan söylenen bir arkadaş vardi, onun daha çok bilgisi olabilir neden böyle olduguna dair...

>Zaten o tecrübedeki adam verdikleri paraya gelmiyor, niye diretiyorlar?

Burda yaniliyorsun. En dandik is basvurusuna basedemeyecekleri kadar basvuru geliyor. Sartlari saglayanlar, saglamayanlar, tecrubeliler, tecrubesizler... Issizlik cok yuksek. Sonucta issizlik fazla oldugu icin ve caresizlikten az paraya calisacak kisi sayisi fazla oldugu icin secme luksleri fazla oluyor.

>Madem öyle niye işe ihtiyacı olan tecrübesiz birini yetiştirip ülkeye katma değer yaratmıyorlar?

Cunku bu altruist bir eylem. Tecrubesiz birini yetistirmenin bir masrafi var, kendi cebinden oduyorsun. Zamanla, maasla, parayla. Sonra o kisi kaliyor, veya gidiyor baska yere, farketmez. Sonucta isveren risk aliyor ve kendi kaynaklarindan harciyor. Icinden ozel olarak iyilik yapmak gelmiyorsa bunu neden yapsin?

>İşverenler işlerine gelince ta yılanın deliğindeki devlet teşviğini almaya çalışıyorlar ama? Katma değer yaratmadıktan sonra ne hakla bu teşvikleri almaya çalışıyorlar ona da anlam veremiyorum.

Cunku "sen katma deger katmak zorundasin" diye bir sart yok tesvik icin. Bedava para dagitiliyor, herkes aliyor, o sirket neden almasin?

Sonuc olarak sürüden farkli ve ileride olabilenler her zaman daha kolay is bulacak, digerlerine benzer olanlar (sürü) hep sansini deneyecek kalabaliklar halinde. Bu hep boyledir, buraya ozel bir sey degil. Bu "ileride olmak" sadece tecrube de olmak zorunda degil - gozu karalik olur, egitim olur, kendini iyi satma becerisi olur, tecrube olur, tanidik olur, olur da olur yani.

Oyunun kurallarini sen koymuyorsan sorgulamayi birakip adapte olmaya calisman lazim, obur turlu yerinde sayar durursun. Eger tecrubesizsen buldugun ilk ise parasina falan bakmadan gireceksin, sonra antenleri acik tutup, max. network yapip sistemde ilerleyeceksin. Bu ulke fark etmeksizin heryerde boyle. Calisan adam her zaman issizden daha degerlidir.

Yurtdisindayim, bulundugum ulkede eger tibben salak degilsen issiz kalma olasiligin yok gibi. Ilk isimde 200 uzeri cv yolladim, 15 civari mulakata girdim, ilk isimi bulmam 6 ay kadar surdu sifir network ile. Girdigim sirketin hicbir ilani yoktu, hatta sitelerinde acik pozisyonumuz yoktur yaziyordu. Kontrati imzalarken verdikleri rakama bakmadim, direk imzayi caktim cunku secenegim yoktu, kredi kartlarini patlatmak uzereydim. 3650km uzaga tasindim ve calismaya basladim. 1-2 sene sonra zaten artik sen is bakmamaya basliyorsun, sana teklif gelmeye basliyor.

Bir insana şans vermezseniz, nasıl bir insan tecrübe sahibi olabilir? Haklısın. Bir de iş değiştirince neden iş değiştirdin oluyor.

Yaptığımız işlerin yüzde 80i evrak ve kontrol işi, konuya meraklı bir insanın 5-6 ayda sıfırdan öğrenebileceği kolaylıkta, beyaz yaka olarak onca yılı eğitim denen şeye harcadığımız için konumumuzu koruma amacıyla bunu kabul etmek istemiyoruz

David graeber - bullshit jobs yakın zamanda türkçeye de çevrildi tırışkadan işler adıyla sanırım bi bak istersen

Yukarıda bir arkadaş yazmış oyunun kuralları bu değiştiremiyorsan kabul et uyum sağla diye bu da haklı bir bakış açısı fakat yaptığımız işlerin tırışka olduğu gerçeğini değiştirmiyor bence

Ben son zamanlarda şirkete yetiştirmek üzere 3 tane eleman aldım.

* Bir tanesine emek verdik, iş öğrettik. Kursa gönderdik. 7-8 ay olunca, tam iş çıkarmaya başlayacakken işten ayrılıp, farklı firmaya geçti.

* Bir tanesine emek verdik. Kursa gönderdik. 2 sene kadar çalıştı. Ancak verilen zammı beğenmeyince "askere gidiyorum" dedi. Gelince farklı bir firmada başladı.

* Bir tanesine yine emek verdik. Farklı sıkıntıları olduğu için çok ilerleyemedi. Düzgün bir çocuk olduğu için çok gayret ettik. Ama ilerleme sağlayamayınca, kendi isteğiyle ayrıldı.

Bir daha patrona gidip, yeni mezun dediğimde; geçmiş olumsuz tecrübelerden dolayı istemiyor. Ben de hak vermiyor değilim. Gençler sadece verilen maddi imkanlara, maaşa bakıyor. Verdiğimiz emek, öğrettiğimiz iş, aylarca beklememiz, iş fırsatı sunmamız, aldırılan eğitimler gözlerine gözükmüyor.


.

Tedarik zincirinde operasyonel satin alma müdürüyum.
Seviyorum ama aynı pozisyondan 3-4 sene daha devam etmem, ayni seyi uzun süre yapamam. Daha 1 senelik müdürüm.
Is yerimi değiştirmem çünkü zaten büyük firma, bir sürü pozisyon var ve cok canım sıkılırsa farkli bir ülke/sehir düşünebilirim ama içimden bir ses 15-20 sene bu firmadayim diyor.

işimi seviyorum, ama iş yerimi yeni değiştirdim ihbar süresindeyim 15 gün sonra yeni iş yerime geçeceğim

Öğretmenim, çok seviyorum.

Tercüme ofisinde calisiyorum. Cok seviyorum ama daha kurumsal ve rahat, daha yuksek bi maas hayalim var cunku hak ettigim paranin yarisini aliyorum. Ayni yerde calisip benden 4 sene once ayrilan kisiden 500 tl daha az maas aliyorum oyle soyleyeyim

Psikologum. Bu bölüm için hukuk fakültesini bitirdigim halde ikinci üniversite okudum; dolayısıyla seviyorum ama şu an çalıştığım konumu sevmiyorum. Yüksek lisansin tamamlanmasını bekliyorum.

Sirket kurtaricisi yazilimciyim, isimi seviyorum insan sevmiyorum.
Sirketi kurtarinca ya kovuyorlar ya da istifaya zorluyorlar.

Tam keyfini surecekken kaciriyorlar.
Keske manav olsam.

Mesleğimi seviyorum ama piyasada dayatılan şartları, mobbingi, işçi haklarını gasp edenleri ve şark kurnazlarını sevmiyorum.

Dsi kurumlarından birinde müdür olsaydım benden mutlusu yoktu.

Ben meslegimi seviyorum ama işimi pek sevmiyorum. İlaç sektöründe ar ge de çalışıyorum. Aslinda işimi de seviyorum da bu işi turkiye de yapmayi sevmiyorum.
Ve evet sektor degistirme ulke degistirme fikirlerim var.

mühendisim, işimi seviyorum ama yakın zamanda sadece işimi değil kariyerimi değiştirmeyi planlıyorum

tıp bitirdim geçen yaz ama doktorluğu sevmediğim için bir sene atanmayıp evde kaldım, tus çalışıp laboratuvar ağırlıklı, hasta ile işi minimum olan daha çok bilimsel araştırma yapılabilecek bir bölüme girdim. Bir aya başıyorum. Çocukluktan beri hayalim bu aslında bilim insanı olmak vs ama son yıllarda bundan da soğudum, şimdi elimde olsa uluslararası ilişkiler okumuş olmayı isterdim ki aöf'te okuyorum onu :d

Psikiyatri hekimiyim. Bu is icin tip fakultesine girdim ve cok severek basladim. Tus'ta psikiyatri tek tercihimdi. Pek cok yayin yaptim-halen yapiyorum, isin daha ziyade akademik tarafiyla ilgileniyorum. Ulkenin, insanlarin ve yonetimlerim durumu nedeniyle su an yaptigim seyden nefret ediyorum. Aylardir bekledigimiz istifa yasaginin 1 temmuzda kaldirilacagi bugun duyuruldu ve cok sevincliyim. esimle birlikte istifa ederek daha insani sartlarda İngiltere'de calismak icin calisacagiz buyuk ihtimalle.

Hekimim.
Son derece idealist duygu ve düşüncelerle, akademisyen olma yoluna girdim. Oldum da. Ama bitmeyen mobbing, çifte standart, liyakatsizlik, cahil kişilere hizmet vermenin zorluğu (tehdit, şiddet, uygunsuz rapor ve ilaç istekleri), haksız soruşturmalar ve mahkemeler ile yıldım.
Ayaklarım her sabah geri gidiyor. Ama zorunluyum, okutacak bir evladım var. Emeklilikte bir sürü maddi kayıp olduğu için katlanıyorum.

yurtdisindayim, muhendisim, isimi seviyorum ama parasal olarak tatmin etmiyor.
emlakcilardan nefret ediyorum ama sanirim sirf para icin istifayi basip emlakci olacam. iki tane sikindirik kursu var, onlara yazilmayi dusunuyorum.

simdiki aklim olsa kesinlikle tip okurdum. Eger olmuyorsa duz isletme falan cakip biran once ticarete atilirdim.

Bircok sektör degistirdim is sevmenin bir yolunu bulamadim ama mobbing yoksa, maasi ve sartlari iyiyse bir sekilde bir sure idare ediliyor.

Patron şirketlerinde çalıştığımdan hiç bir işi sevmedim. Mobbingin allahı yapılıyor ve bu insanlarla sürekli kavga ediyorum. Bir kere ücretsiz izne bile yollandım. Birinin ahı mı tuttu anlamıyorum.

akademideyim, çok entrika dönüyor, bunaldım.

Özel bir bankada kobi portföy yöneticisiyim. İşimi çok seviyorum. Tempo her zaman yüksek. Durağan bir işte ömür geçiremem.

çalışmıyorum, seviyorum.

mali müşavirim. işimi seviyorum. bir yerde 3 max. 4 yıl çalışınca sıkılmaya başlıyorum. rahat da batıyor bi yerden sonra bana. :)

seviyorum da iş yükü çok fazla oluyor zaman zaman "overwhelm" olmaktan iş yapamaz hale geldiğim oluyor o zamanlar sevmiyorum.

Herkes işini ya da mesleğini seviyormuş ne güzel :D

Yazılımcıyım, memnunum ben de. Yakın zamanda iş değiştirmem çünkü yeni değiştirdim, ama zaten 2 yıl kaldığım bir şirket olmadı henüz. Seneye bakınmaya başlarım.

Uzun vadede başka bir şey düşünebilirim ama, çünkü tüm gün bilgisayar başında oturmak çok sağlıksız bir şey. Yani haftada 2-3 gün spora giderek telafi edilemiyor gibi hissediyorum.

reklam sektöründe metin yazarlığı, dijital pazarlama, marka yöneticiliği falan fisman yapıyorum. full uzaktan çalıştığımız ve maaşımın da 7x civarı olması
sebebiyle seviyorum. maaşım 4x civarı iken hic sevmiyordum mesela. yani durum biraz maaş ile de ilgili.

mobing faktörü yok, mesai benim departman özelinde pek yok. nerden çalıştığımıza karışan da yok. mühim olan isler doğru olsun, falan disman.

bence: isini sevmek diye bir şey yok. yaptığın şeyden keyif almayı öğrenmek var.

muhasebe/finans

işimi sevmiyorum ama parası iyi. halihazırda çalıştığım pozisyon ise çok boş beleş, sıfır sorumluluk, sıfır yaratıcılık ve iş tatmini hiç yok ama parası çok iyi. şirkete pandemi başlamadan kısa süre önce girdim o zamandan beri evden çalışıyoruz. muhtemelen kalıcı olarak evden çalışmaya geçeceğiz, o durumda iş falan aramam. Ama ofislere geri döneceğiz derlerse direkt iş aramaya başlarım çünkü parası dışında beni mutlu eden hiç bir şey yok.

Araştırma görevlisiyim, hiç sevmiyorum (çok hevesli ve idealist başlamıştım ama öyle devam etmedi).
İş değiştirmeyi düşünüyorum, doktoramın bitmesini bekliyorum. Bir yandan da ne yapabilirim/ne öğrenebilirim diye düşünüyorum. Evli olmasaydım çoktan istifa ederdim ama eşime karşı da sorumluluğum olduğunu düşündüğüm için kendimi zorluyorum.

Yazılım - seviyorum - değiştirmeyi düşünmüyorum

Abartı şeyler bunlar. Nice disiplinsiz alman arkadaslarim oldu, nice almanla calisiyorum hic de öyle makine gibi değiller.
Dakikligi bilemem de öyle herkes 7de uyanıyor falan saçma.

Ortaokul ve lisede anadolu lisesinde Alman hocalarla okudum, net bir şekilde bu konularda karakterime yön verdi. Buraya bile yayılıyor yani :) Tabii ki Alman disiplini olsun diye diye yapmıyorlar, normalleri öyle, bizim gibi sallapati yaşamak diye bir konsept yok. Çünkü her şeyin belli bir günü ve saati var, x şey için yarın alırım diyemiyorsun çünkü kapalı oluyor kesin vs. Ama tabii ki tüm ülkenin her bireyi aynı değil. Yoksa delisi divanesi de çok, niye olmasın.

Adamlar ilkokuldan üniversiteye önemli şahsiyetler olarak Kant, hegel, marx, scheler, huserrl, nietzche filan okuyorlar ya da onları okumuş öğretmenler tarafından yetiştiriliyorlar. Biraz farkları olsun.

genelleme yapmak gerekirse, almanlar kesinlikle daha sistemli calisiyorlar, isleri belirli bir plana gore ilerliyor ve zamaninda da tamamlaniyor. esneklige, son dakika degisimlilerine acik degiller haliyle. planinin disina cikmak, is taniminda degisiklerin olmasi tolere edebilecekleri seyler degil. bu sadece is icin gecerli degil, sosyal yasantilari da oyle, spontane hadi suraya gidelim gibi durumlar onlara ters geliyor. bulusulup biryerlere gidilicekse cok onceden planlanmis olmasi gerekiyor.

Üniversitedeyken Alman öğrencilerle birlikte okumuştum. Öğlene kadar uyuyup dersi kaçıranı da var projeyi iki hafta önceden bitirip hazır bekleyeni de var. Mesela biri her gününü saati saatine planlar, sabah altıda uyanırdı. Onun yakın arkadaşı kervan yolda düzülür kafasındaydı.
Genelleme yapmak cok zor. Mesela ben Alman olmama rağmen ortaokuldan beri her sabah altıda kalkar, günlük programa göre hareket ederim. Bence milletle pek alakası yok.

Böyle şeyler genele nispet edilir. İlla zıt örnekler vardır. Benim gözlemimde genel anlamda dakikler. Düsseldorf’ta sabah 6’da tramwaylar dolu oluyordu hep insanlar işlerine gidiyordu erkenden.

@iddaaci, dediğiniz şeyle bağlantı kuramadım maalesef.

avusturya liseliyim.

bir öğretmenimizin eşi vefat ettiğinde kadın "yasımı kendi boş zamanımda tutabilirim." diyerek ertesi gün okula gelip derse girmişti.
bunun gibi çok örnek hatırlarım lise yıllarımdan.

genel olarak "iş zamanında iş yapılır, boş zamanda boş zamanda ne yapmak istiyorsan o yapılır" kafasındalar.

Almanya'da Erasmus'ta okulda surada burada iki Alman tanidim, onlar soyledi o zaman 85 milyon Alman'in hepsi boyle diyen tipler turemis. Bunlarin Alman versiyonu iki Turk gorunce tum Turkler barbar diyen tipler.

Gercek su, Almanya'da disiplin kulturu var. Kultur var kisaca. Cogunluk bu kulture uyum saglar. Arada 15 milyon farkli insan da secebilirsin, kalan 70 milyon bu acigi kapatir.

cocugu bilmem ama is hayati su sekilde:

mesai girisi: 7:15 olan isler var. 7:15'te gelirsen personeli bulursun.

bir is gorusmesine gittim. berlin'de potsdam diye bir bölge var. berlin merkeze uzak. görüsme 8'deydi. ben 7:50'de vardim. görüsmeciler 2. tur kahveye dönüyordu.

son örnek: asi merkezi 7:12'ye randevu verdi. 7'de gittim. sira vardi ve islemler baslamisti. öyle bir iki degil calisan. ~70-80 kisilik bir ekip var asi merkezinde.

diyecegim o ki is ve saat konusunda hassaslar.

Ben size Almanlarda neyin farkli oldugunu soyleyeyim.Elbette Alamanlarda da kaytaran, tembellik yapan, vergi kaciran, kurallara uymayan, toplumsal normlara ters hareket eden kisiler var.Ancak bu gibi davranislarda bulunan kisiler yaptiklarini arkadas grubunda anlattiginda herkes ayiplar.Kimse helal olsun demez.Toplumsal ahlak cok guclu.Bu toplumsal ahlak insanlari dogru ve duzgun olana yonlendiriyor.Bizde ise tam tersi.Ne kadar kaytarirsan, kurallari ihlal edersen o kadar itibar gorursun.Herkes seni takdir eder.

Almanya'da doktora yapiyorum en caliskan ögrenciler Tr'den gelenler. digerleri saat 17 olunca kaciyorlar. Alman caliskanligi yalan.
Sabah erken kalkiyorlar ama saat 8'de zaten heryer kapaniyo, erken uyuyorlar.
sert bi disiplin degil de, yapilacak isleri programlayip yapiyorlar, ama aklina sert yogun bi is programi gelmesin.

edit: zuhahaha

Almanlara spesifik bir disiplin değil bu bana göre. Kuzey ve batı Avrupa'da cehalet az olduğu için insanlar olması gerektiği gibi yetiştiriliyor. Olması gereken bu yani.
Ha Almanlar o bölgenin bayrak sallayanı olduğu için adları çıkmış tabii disiplinli diye.
2. Dünya savaşı ile anilmalarinin da bunda büyük etkisi var işte Nazilerin gümbür gümbür yürümesi gibi :)

Alman ekolunde mukemmelliyetcilik kesinlikle var, herseyin perfect olmasi lazim. Liyakat cok onemlidir. Almanlar disiplinde herhalde dunyada ilk uce girer. Oyle olmasa o kadar dunyaca unlu markayi sansa cikartamazlardi.

21. yüzyılda ajanda kullanıp 3 ay sonra yapacağı (çok da önemli olmayan) şeyi yazan Hollandalı gördüm ama Alman görmedim. Belki de Hollandalı disiplinini konuşmalıyız?

Almanya bizim gibi jenerasyonlar arasi devasa farklar var.

Su an disiplin falan yok aldiklari projeleri bitiremiyorlar, berlin havalimani insaatina bakabilirsin.
Asiyi bile vuramadilar kendi urettikleri halde beceremiyorlar.

Iyi zamanlar gevsek insanlar getirir muhabbeti iste.
Projeye turk muhendis almasinlar fabrikalari bile acamazlar.
Biontech gocmenlerden olusmasa 100 yil gecse o asiyi bir alman bulamazdi

Türkiye ya da diğer orta sınıf ülkelerden giden doktora öğrencileri ABD'de de daha iyi çünkü o ülkenin kendi vatandaşının iş bulmak için ugrasmasina bizimki kadar gerek yok. Lisan bitirdi diye ayda en az 3000 dolar maaşla işe basliyorlar. Bizim lisans bitiren mühendisimiz 1000 dolar maaş alamıyor. Yüksek lisans yapayım doktora yapayım da maaşım 8000'e çıksın en azından 1000 dolar olsun diye uğraşıyor. Bu nedenle Batı'da ortalama biri Türkiye'de ise en iyiler yurt dışında doktora yapıyor. Onların en iyileri dünyanın en büyük sirketlerinde.

Bu nedenle doktora öğrencisi karşılaştırması yapmak yanlış. Hala iki üç Almanla Almanya'yı karsilastiriyorsunuz.

yanlış bulunsa da doktora öğrencisi olarak da yazacağım :D
Tanıdığım tüm arkadaşlarımın ajandaları var, çok yükleri yok ama kesinlikle programlarına uyuyorlar.
bir proje sundular, 10 yılda bitirdik, başarılıyız vs. diye, şok geçirdim. Türkiye'de 3 öğrenci ile 4 yılda yapılır. ama 1 ay çok yapılabilir, 1 ay gevşek yapılabilir, bunlarsa aynı sabit hızla ilerliyorlar. Kendi araştırma merkezimde hiç 10 yıllık proje görmedim, belki askeriyede vardır bizde.

Kaç zamandır %90 Almanlardan oluşan bir ortamda çalışıyorum. X jenerasyonundan Z jenerasyonuna kadar her tür her insan var. Ben övülen disiplinlerinden çok gereksiz prosedür ve bürokrasi ile isleri zora sürmelerinden başka bir maharetlerini görmedim.

Hem Almanya'da, hem Türkiye'de çeşitli projeler için Almanlarla birlikte çalıştım. Almanlar zamanı verimli kullanıyor. Bir de sorumluluk bilinci yüksek. Arada elbette gevşekler var. Ama genel oranda sayıları bizdekinden fazla. Fark bu. Şöyle özetleyeyim gözlemlerimi:

-Ofisten genelde Türk ekipleri en son çıkar. Daha çok çalıştığımız için değil. Gün içinde geyiğe çok sarıp işi yetiştiremediğimiz için. Almanlar iş saatinde iş yapıyor. Bizde 10'a kadar çay sigara eşliğinde güne hazırlanma. 11'e kadar statüs görünümlü sohbet muhabbet. 45 dk iş. 1145'ten itibaren yemek için hazırlanma. Uzun bir öğle yemeği, yemek dönüşü bir sigara. Türkiye'de gerçek mesai 1buçukta başlar. Böyle uluslararası projelerde genelde İtalyanlarla Türkler çok iyi anlaşır:)

-Buna ben akıllı çalışmak diyorum. Genelde yukardaki örnekteki gibi durumlarda Türk ekibi şöyle bir tribe girer... "biz geceye kadar mesai yaptık". Yahu mevzu mesai yapıp kendini yıpratmak değil ki. Akıllı ol günü verimli kullan sen de 6'da çık.

-Paralarını da tasarruflu kullanıyorlar. Genelde savurganlıktan hoşlanmazlar. Bizde her ofis çalışanının mesela bir temizlikçisi vardır. Maaşı kaç olursa olsun. Almanlar'da bu oran çok düşüktür. Dışarda yemek konusu da öyle. Çoğu insan yemeğini evden getirir.

-Ben bir toplantıya hazırlanırken şirketin genel müdür yardımcısının elinde paspasla yerleri sildiğini gördüm. Türkiye'de bu pozisyonda bir adam gidip kendi suyunu bile almaz mesela. "AYşe hanım 1 çay 1 su rica edelim...". Hatta Türkiye'de şunu görmüşlüğüm var yediği yemeğin çöpünü odası kokmasın diye kapının önüne bırakıyor adam. KApının önü 100 kişinin çalıştığı ofis. Çöpe atmıyor adam "title"ı yüzünden. Almanlar bunlara çok takılmıyor gördüğüm kadarıyla.

-

Uzun süre Almanlar ile çalışmış birisi olarak gerçek olduğunu söyleyebilirim.

Alman yöneticileri olan biri olarak iş anlamında konuşabilirim. Disiplinden ziyade sistemli çalışıyorlar bence de. Belirledikleri sistem dışına çıkman, inisiyatif alman, sonuçları olumlu olacak olsa bile onlar için anlamsız. Zaten sistem kendini götürüyor niye ekstra bir şey yapman gereksin ki modundalar.

Alman politikası ile Türkiye'de iş yapmaya çalışmak çok zor, buradaki pazarın farklı olduğunu anlamak bile onlar için zor; sebepleriyle anlatıyorsun ama öyle bir sebebin olacağını bile kavramakta zorlanıyorlar. Açıklıyorsun, olsun yine de normaldeki gibi yapalım diyorlar. Ve işin tuhafı, sistemin dışına çıkıp sıra dışı başarı göstersen bile sonuca odaklanmayıp bi dahakine böyle olmasın diyorlar.

Jenerasyon arası fark olduğuna katılıyorum ama. Eskileri aynı zamanda despot, gençler biraz daha sistem dışına çıkmaya meyilli; en azından seni anlamaya çalışıyorlar.

kıymalı pide yiyorum bazen de evden sandviç yapıyorum.

5 tane yumurta beyazı
zeytin
beyaz peynir
kaşar peynir
reçel/bal
çay
bazen domates-yeşillik vs.
ekmek yok, dışarıda kahvaltı yok.

haftaiçi her gün tost kahve.
haftasonu türk kahvaltısı.

Skyr meyveli yogurt. 100 gr 69 kaloriye 12 gr protein.

süt-yulaf-meyve karışımı. içine biraz da yemiş koyuyorum.
reflü olduğum için sabah mayalı ya da asidik şeyler yiyemiyorum.yediğimde öğleye yakın midemde aşırı bir yanma oluyor.hiçbir çeşit peynir, zeytin, domates yiyemiyorum, böyle olunca sabah kahvaltıları resmen işkence haline dönüştüğünden yulaf karışımına döndü. ha bir şey değişti mi sadece sancı azaldı.
not: benim gibi olanlar varsa önerilerinizi alırım.

İlk öğünümü 14.00’da yapıyorum.

7-8 bardak çay
Beyaz peynir
Çeçil peyniri
Kaşar
Siyah zeytin
Yeşil zeytin
2 haşlanmış yumurta
Salatalık/maydanoz
Bir porsiyon meyve (armut, elma, kiraz, ananas, dut ne varsa)

Bazen yumurta yerine simit yediğim oluyor.

Çırpılmış yumurta
Humus
Hatay'da isem ekstra çeşitli mezeler
Meyveli az pekmezli yulaf ezmesi

şu ara yemekle ilgili sıkıntım var. canım hiçbir şey istemiyor. uğraşmak istemiyor. o yüzden bu ara poğaçaya dadandım.

Haşlanmış yumurta
Domates
Salatalık
Biber

Birkaç gündür yumurta yerine humus var.

Cogunlukla nesfitin filan bitter cikolatali seyi oluyor ya, sute atilan, onlardan. Usengeclik...

yulaf yoğurt.

Navigasyon alınca ne oluyor ki fark? Carplay’de google maps var mesela? Realtime data üstelik.
Carplay kullanıyorum. Aracın navigasyonu internetle konuşmuyorsa çöp.

Carplay.
Ayrica araba navigasyonlari bence adres vs girmek icin zor oluyor. 18bine de degmez.

18bin lira navigasyon için vermeye değmez bence. ben olsam hiç bulaşmazdım. carplayi aktif kullanacaksanız düşünülebilir, fiyatı gayet normal, 3bin liraya telefon zor bulunuyor zaten mevcut konjonktürde o da başlangıç seviye.

Bmw'sinden mercedesine kadar hepsinin navigasyonu traş. Telefon rahatligi hic birinde yok. (Tum adres ve sokaklarin muntazam oldugu amerika'da bile cogu insan telefon kullaniyor)

18k vermek anlamsiz bence.

18 bin ona vereceğine sırf arabada dursun diye cellular ipad alırsın, büyük büyük takip edersin.

Eğer ekran boyutu, dokunmatiği vs. değişimiyorsa android auto ve applecar play yeterli +1

Bir sürü youtube video incelemesi izledim geçtiğimiz sene. Araç navigasyonu kullanana denk gelmedim. 18kya iphone alınır sadece navigasyon olarak kullanılır. Dursun arabada. Gereksiz.

Arac navigasyonu guzel olay ama 18e degmez.

Ben sahsen adres girmiyorum, ev,is vs.. kaydediyorsun. Kayboldugun anda fav'dan seciyorsun goturuyor.
Sarjim bitti internet paketim bitti derdin olmuyor.

Bedava verseler offline navigasyon kullanmam. Car Play fazlası ile yeterli.

Navigasyona para verme sakın. Carplayi al.

Carplay.
Kayinpederin Peugeot'da var. Bildiğim gibi android auto aciyorum. Bu fiyat farkina hayatta degmez.

benim arabamda hem kendi gömülü navigasyonu var hem de carplay var. gömülü navigasyonu 3 yılda hiç kullanmamışımdır.

carplay'in olayı şahane. ister google maps, ister apple haritalar, istersen waze vs tarzı farklı navigasyonları aracın ekranından kontrol edebiliyorsun. yandex desteklenmiyor yalnız.

hani ikisi de 3000 tl olsa, ben yine de carplay tercih ederdim, ikisini birden kesinlikle almazdım.

carplay'de örneğin google maps üzerinden anlık trafik bilgisi vs görebiliyorsun, ayrıca carplay'in bir sürü diğer muhteşem özellikleri de var.

Navigasyon 18 bin çöp demek ya carplay al

navigasyonlarda trafik datası olmuyor %90, o nedenle çöp

ben olsam düşünmeden kabul ederim. Kalıcı olarak gitmeyebilirsiniz. Her türlü yurtdışı tecrübesi ufuk açıcı olacaktır.

bir kaç sene usa'da çalışıp dönseniz bile türkiye'de çok daha fazla iş imkanlarınız olur.

alisirsin. en kotu ihtimalle ingilizcen gelisir, geri donecek olsan bile.

asiri sosyal olman sart degil, 2-3 tane dise dokunur arkadasin olsa yeter ki onlari da zaman icinde bulursun.

arkadas edinmenin vs en onemli sarti gittigin ulkedeki insanlarla ortak payda olusturmak. yani onlarin okudugu gazeteleri okumali, sevdigi sporlari yapmali, yedikleri restoranlarda yemeli, izledigi televizyonlari izlemelisin ki hem senin konusacak seyin olsun hem de onlarin konustuklari seyleri anlayabil. bu kulturel kesif biraz zaman alacaktir ki bu da normal.

reddit'te ilgili sub-reddit'lere sorun bence bunu bir de. özellikle virginia sub'indaki yerliler de güzel yol gösterir diye düşünüyorum, insanlar nasıl, sosyalleşme imkanları nelerdir vs gibi. göçle ilgili sub'lara da bakın. çoook büyük bir fırsat, umarım hayırlısı olur.

Ailem burada deseniz anlarım da arkadaşların uzağında kalacağınız fikri bana biraz anlamsız geldi. Kaldı ki çok yakın arkadaşlıklarım var ve hepsini ailem kadar da severim ama burada sizin hayatınız söz konusu.

Ben olsam kesinlikle giderdim. İşin kendisi ve maddiyat sorun olmadığı için bunu rahatlıkla söylüyorum.

Her ne kadar gelişmiş bir Avrupa ülkesi gibi olmasa da ABD'nin demokrasisi çok gelişmiş bir demokrasi ve insanlar haklarının farkında. Dolayısıyla Türkiye'deki gibi kanunsuz bir çalışma ortamı olacağını sanmıyorum.

İnsanları tektipleştirmek doğru olmaz. Zaten bilindiği üzere multikültürel seviyesi en yüksek ülkelerden biri. Dolayısıyla her çeşit insan var. Genel olarak insanlar sıcak kanlı. Hiç tanımadığınız insanlar bile sizi görünce selam verir. Biriyle tanışma, arkadaş edinme konusunda da başlarda biraz problem yaşayabilirsiniz ama insanlar başkaları ile tanışmaya oldukça açık. Önemli olan sizin ne kadar dışa dönük bir insan olduğunuz. Pek sosyal biri değilim demişsiniz gerçi ama bunu kırarsanız çok rahat edersiniz.

Bana en çok farklı gelen anlayış, bizim şimdi pandemi ile alıştığımız o sosyal mesafe var ya, ABD'de bu zaten yerleşik haldeydi. Şöyle bir durum yaşadım. Bir self-servis restoranda ketçap, mayonez, tuz, biber vb. şeyler yanda duran bir tezgahın üstünde yer alıyor ve kendiniz alıyorsunuz her şeyi (Starbucks'ın şeker, peçete masası gibi ama daha çok şey var). Bu masanın boyutunu 2 kişinin yan yana yemek yiyebileceği boyutta düşünün. Bir hanımefendi sandviçini almış oradan hardalını falan alıyordu. Biraz ağır hareket ediyor. Ben de yanında olan boşluktan kolumu uzatıp bir şeyler alayım dedim. Kadın bir anda hopladı ve özür dilemeye başladı. Ben de aşırı şaşırdım ve ben ondan özür diledim (sosyal alanına tecavüz etmiş oldum aslında). Bu gibi örneklere şahit oldum. Sıra beklerken falan bizde arkamızdaki kişinin nefesi ensemizde buğulanma yapıyor mesela. ABD'de bu kadar iç içe değil insanlar. Ama örneğin bir gece kulübüne giderseniz orada da tam tersi. Herkes iç içe dans ediyor. Yani özetle herkes yerini biliyor. Yakınlaşmak gereken ortamda da yakınlaşmaktan çekinmiyor insanlar. Tabii şimdi pandemi nedeniyle bu yakınlaşma işleri de bitmiş olabilir tamamen. Onu bilemeyiz.

Benim en zorlandığım şeylerden biri de günlük konuşma diline alışana kadar insanlarla anlaşmak oldu. İlk gittiğim hafta, hatta ilk akşam bilindik bir yerden yiyeyim diye McDonald's'a gittim. İstediğim menüyü söyledim (big mac MEAL demeniz lazım, menu deyince yanlış anlaşılıyor). Kasadaki arkadaş oldukça hızlı bir şekilde "for here to go?" dedi ve bana baktı. Analamadım dedim. Tekrar etti. Yine anlamadım dedim, yine tekrar etti. Sonra "özür dilerim ben yabancıyım da, ne demek istediğinizi anlamadım." dedim "Burada mı yiyeceksin?" dedi. Yani benim aslında "one big mac meal for here please." demem gerekiyormuş :) Bu gibi bazı günlük konuşma söylemleri mevcut. Bunlara alışana kadar zorluk yaşadım açıkçası.

Virginia eyaletini hiç bilmiyorum. O konuda bir yorumum yok maalesef. Ancak uzun lafın kısası mutlaka değerlendirin.

Reddit +1. Orada size net cevap verecek bir sürü insan vardir.
Amerika Avrupa'ya oranla daha kolay arkadas bulunabilen ve insanlarin yabancilarla daha çok konuştuğu bir yer.

Isin sartlari ne bilmiyorum ama Amerika Avrupa'ya oranla is sartlarinda daha kötü. Şöyle diyeyim; calistigim sirketin Amerika'daki customer service calisaninin tuvalete gidis saatleri olculuyordu ve mesai yapmadigi için "neden yapmiyorsun calisma arkadaslarin yapiyor" gibi yorumlar aliyordu.
Benim çalıştığım yerde ise müdürüme aksam ver ben yapayim o hesaplamayi dedigimde "ya bak gec oldu ugrasmak istedigine emin misin" diyor ya da "sen tatil planladin mi? Biraz tatile cik cok calistin" falan diyor. Kısacası Amerika'daki kültür biraz farkli ve çalıştığın yere göre de degisebilir. Ama Türkiye'den çok daha kötü olacagini sanmam ki en en en kötü ihtimal 3-4 sene orada çalışan adam Türkiye'de daha iyi bir kariyere isterse gelebilir. Yurtdışında çalışmak Türkiye'deki cvlerde ise yariyor.

Iki sikinti var:

1 - Atlantik kiyisini bilirim, north carolina ve guneyinde bayagi dolandim. Buyuk ihtimal redneck mekani. Bu abiler pek gocmen/yabanci seven tipler degildir. Zaten cok sosyal degilim demissin, sosyallesmek burada iyici zor gelebilir.

2 - Bir de maas falan onemli, o konuda bir bilgi vermemissin. Pahali yerler degil ama maas cok dusukse mantiksizlasabilir.

Avantajlar:

Yukarida NYC, asagiya inince Miami, KeyWest, Bahamalar vs.
Turkiye'ye nispeten yakinlik, tek ucakla ulasabilme imkani.

Selamlar,

Valla yurtdışına gitmek neresi olursa olsun bir kere ufuk açıcı. Afganistan'a da gitsen, Amerika'ya da gitsen hep bize insan olarak yararı var.

Sosyal anlamda çekincen olduğunu düşünüyorum ve arkadaşlarını kaybetme korkun da var. Açıkçası o korkuyu aşmanı tavsiye ederim çünkü bir süre sonra gözden uzak olan gönülden de uzak oluyor ve o arkadşların seni unutuyor. Unutmayanlar ise gerçek dostların oluyor. Böylece süper bir eleme yapmış oluyorsun doğal seleksiyon sayesinde :)

Bak yurtdışında yaşamanın 2 yararını şimdiden sıraladık. Bu arada ekonomik tarafları zaten araştırdın ve orada problem yok diye anlıyorum o yüzden o konulara hiç girmiyorum.

Tabi olumlu yönlerden biri de dili geliştirmek olacaktır.Okulda veya kurta öğrendiğimiz gibi olmadığını göreceksin. Ayrıca buraya dönersen burada da yurtdışında çalışmış biri olarak ayrıcalıklı olacaksın. İşverenler her zaman yurtdışı görmüş adama farklı yaklaşıyor.

Olumsuz yönlerinden biri de asla gerçek arkadaş bulamayacaksın ve orada çok çok yalnız olacaksın. Yalnızlığın dibine vuracaksın hatta ve çok korkacaksın. Sonra yavaş yavaş alışıp yalnızlığın güzelliğinin farkına varacaksın. Bu adeta bir kabuktan çıkmak gibi, farklı bir boyuta geççmek gibi bir şey. Çünkü biliyorsun ki gerçekten aslında yurtdışına gitmesen bile yalnızsın, bunun farkına varınca karakter olarak daha da güçleneceksin.

Dünya'nın pek çok yerinde ırkçılık var ve buna maruz kalacaksın farkında olarak veya olmayarak. Buna isyan edeceksin, ama elinden hiç bir şey gelmeyeceksin. Ardından kabullenip biraz daha olgunlaşacaksın.

TL;DR kesinlikle git ve deneyimle. Sonra ister dön ister kal ama muhakkak gidip bunu yaşa.

pisman olacaksan yapip pisman ol. icinde ukte kalmasin.

Yapmayin, bos yere gittim demeyin. Gitmeyi gercekten cok isteyen kisiler var. Onlara engel olmayin.

Ben ABD'de yasiyorum, sizin gibi dusunen kisiler mutlu degiller. Bir adam annesiyle gelmis, biri evden cikmiyor falan.

Yani bunlar güzel fırsatlar. Ama dediğin gibi içine kapanık bir bünyeysen bu sana fırsat gibi gelmeyebilir. İki açıdan bakalım.

-Sektörü bilmiyorum ama, ABD birçok sektör için iyi tecrübedir. Orada kalmasan bile Türkiye'ye döndüğünde çok kapı açar sana. bir de konfor alanının dışına çıkmak, bilmediğin bir ülkede yaşam kurmak, hiçbir okulun öğretemeyeceği bilgiler verir insana. Dil konusunda çok büyük ilerleme kaydedersin. Yeni insanlar tanırsın, yeni fırsatlar elde edersin. Aileden uzak olmak istememeyi anlayabilirim ama arkadaşlardan uzaklaşma endişeni anlamadım. Eminim o arkadaşlarının çoğu böyel bir fırsatta arkasına bile bakmadan gidecektir. Zaten bir süre sonra çoğu evlenecek, kendi yoluna gidecek, taşınacak, ülke değiştirenler olacak. Hiçbir arkadaş grubu sonsuza kadar bir arada kalamıyor:) Aradaki bağlar kopmasa bile insanlar eski halleriyle kalmıyor. Ben bile çoğu "kemik" arkadaş grubumla iletişimde olmama rağmen hayat görüşüm, önceliklerim değişti hissediyorum. Daha az ortak şey buluyorum onlarla. Zaten çoğu zaman buluştuğumuzda artık vaktimizin büyük bölümü eski günleri konuşmakla geçiyor. Çünkü yeni hallerimizle çok ortak yönümüz kalmadı. Bence insan her 5 senede bir arkadaş çevresini komple revize etmeli. Dostluk ayrı bir durum tabii.


-Öte yandan her yurt dışı tecrübesi herkes için aynı olmuyor. Yeni bir şirkete gittiğinde bile kendini kabul ettirmen biraz efor istiyor. Bir de bunu yabancı bir ülkede dışardan gelmiş biri olarak yapmak daha da eforlu bir süreç. Dediğin gibi sosyalleşmek senin için bir eziyetse, bu süreç bir kabusa dönebilir. Yani o ülkede hayatın evden işe, işten eve, minimum sosyallikle geçecekse, vaktinin çoğunu online olarak türkiye'deki arkadaşlarınla görüşerek geçireceksen çok da verimli bir iş değişikliği olmaz.

Ben olsam, gözümü karartır giderim. Çünkü aklının bir köşesinde "acaba gitse miydim" sorusu kalacak. En azından git ve "iyi ki gitmişim" ya da "en azından gittik denedik bize göre değilmiş anladık" de. Ama gitmeden bunu bilemeyeceksin.

Bir de yine ben olsam sosyal kabuğumu biraz kırmaya çalışırım. Yani Türkiye'de bile kalsan dediğim gibi hayat sadece aynı çevreyle geçmez. Çok kısır kalırsın. Zaten o sosyal çevreyi de koruyamayacaksın sonsuza kadar. Sana sevgi kelebeği ol, o ortamdan bu ortama koş demiyorum. Ama "sosyal biri sayılmam" insanın hayatını çok kısıtlayan bir cümle.

Dusuk degil, normal. Customer service rolu iste.

benim tecrübeli mühendis arkadaşım bile net 1500 falan alıyo ispanyada, bu maaş normal bile değil, bu iş için baya iyi.

1 yıllık deneyimli ve mühendis vs özel bir istek olmayan ise kac para olacakti ki? Bildigimiz düz yeni mezun az deneyimli tarzi adam aranıyor.
Fransa'da da belki bir tik üstü verilirdi, Almanya'da da. Kimse bu ise 2500 euro vermez.

sorduğuma soracağıma pişman oldum :D

bu bir örnekti arkadaşlar yüksek olduğunu ispat etmek için başka ilanlar gösterin öyleyse..

maaş bu pozisyona uygun mudur diye sormuyorum. bence bosch gibi güzel bir şirkette tam da düz call center işi olmayan bir pozisyon için asgari ücretin (1000euro gibi) biraz üstü çok gelmedi pardon.

barselonayı da ispanyanın diğer şehirlerine göre pahalı buluyorum. kiralar vs.

Hocam belki Türkiye mantığı ile böyle düşünüyorsunuz da asgari ücret ahanda böyle isler için var Avrupa'da. Türkiye'de beyaz yaka denilen çoğu is Avrupa'da asgari ücret.

Bu arada Fransa'nın orta karar sehirlerinden birindeyim. Numbeo'ya göre barcelona yaşadığım 400 bin kisilik yere oranla daha ucuz. Verilen maas asgari ücretin baya üstü yani.

Bosch falan Türkiye'den size belki çok şey geliyor da Avrupa büyük kentlerinde yüzlerce büyük şirket var. Kimse "yabanci" sirket diye bakmıyor. Haliyle boschun özel bir durumu yok.

kari koca 3000 euro giren bir ev barcelonada gayet iyi sartlarda yasar, turist gozuyle bakarsaniz barcelona pahali,yerli halk la rambla da her gun hard rock cafeye gitmiyor.

neyse 1400 fena bir baslangic maasi degil zaten avrupanin genelinde oyle 5-6 bin net maaslar yok

lise mezunu garson 1500 kazaniyorsa 10 senelik muhendis 2100 net kazaniyor, o yuzden ozellikle avrupa nitelikli is gucu konusunda zor durumda

cok uzattim

cok para isteyen ortadoguya bakacak, ama ev kiralarini gorup bu ne lan demeyin:)

evet evet, tüm yorumlara katılıyorum katılmıyor değilim.
ancak benim kıstasım asgari ücretten-blue card sınırına kadarki barem.
almanyada kalifeye denen insana blue card sınırı aylık 2700 net gibiyken ispanyada bu 2500 net gibi. yani buraya kadar tutarlı. asgari ücret farkları da tutarlı ama ispanyada bu blue card ücretlerine veya bunun yanına yaklaşabilecek ücretlere rastlamak çok zor. ya da ben göremedim bilemiyorum.
buna şaşırdım yani..
bir ilan gördüm kurumsalda, SAP şirketinde yani baya SAP'de haftanın 6 günü çalışacak (hatta ayda bir pazar gününü de istiyordu sanırım) ücret de yine böyle gibiydi. kiralar da çok düşük sayılmaz bence 700e rastlamadım ama vardır genel olarak 800-900 stüdyo daireler..
neyse, öyle işte.. vasıflı da olunsa normal ücret (bence 2k ve biraz üzeri) çok zor gibi geldi.. ya da ben rastlamadım, o yüzden sordum.

İspanya'nın customer service isi icin yurtdışından adam getirmemeye calismasi cok mantikli. Zaten bu tarz durumlarda olay bluecardi en düşük maasa göre bulmak değil. Olay Avrupa'ya gelecek adamin cok kalifiye, sağlam adam olup yüksek maas almasi. Hollanda'dan biliyorum bir arkadasin abisi sirkete ortak ama kardesini sirkete alamiyor çünkü öküz gibi maas vermeleri lazim ve diğer ortaklar kabul etmiyor. Gross maas 5400 Euro. Fransa'da yıllık 53 bin euro. Almanya'da da 55 bin demis ama adam bulunamayan isler için düşürmüş.

Neyse yani blue card her yerde cok yüksek zaten.

Arkadaş edinmek. Yerel dili bilmiyorsaniz malesef yerel arkadaş edinmek Avrupa'da baya zor. Genelde diğer yabancilarla takilmaya çalışıyorum.

Kültüre alismak ve asimile olmak. Kimine göre zor, bana göre kolay. Hastasiyim yemek sonrasi biraz tom de savoie, biraz comte ile salata yemenin ya da ağır yemek üstüne dijestif alkol almanin ya da her ama her insana merhaba/iyi aksamlar demenin. Bunlara uymak istemeyen ve kendi kültürünü başka ülkede yasamak isteyen kisi genelde sorun yaşıyor.

Dil. Fransizca, conjugationlara s.kayim.

agzinla kus tutsan seni attiklari torba "gocmen" torbasi, kariyer kovalayacaksan 5-0 geriden basliyorsun, vs..

yalnizlik,
gizli irkcilik,

bazilarinin kendilerini kaybedip turkiye'de ulasimi zor/yasak olan kumar-bahis-alkol-uyusturucu gibi bagimliliklara bulasmasi.

çalışma izni uzun süre çıkmadı çalıştığım şirkete danışman olan şirketin mallığı yüzünden. tamamen bürokrasi.

yerel dili bilmiyorum. herkes ingilizce biliyor neredeyse (damacana getiren sucu bile). öğrenmeyi de düşünmüyorum. ara sıra "ulan keşke bilsem de kolay gelsin falan diyebilsem" diyorum.

bunun dışında dünyanın en yalnız insanıyım. bu da beni işkolik yaptı. o kadar ki tatil yapmayı unuttum. mart 2020'den beri hiç izin kullanmadan çalışıyorum.

29
e
bir doğu avrupa ülkesi
mühendis

annenin babanin yaslanmasi ve uzakta olmasi biraz moral bozucu.

onun haricinde herhangi bir burokrasi sorunu yasamadim. turkiye'den daha rahat ve anlasilir her sey. bazilari is bulmakta zorlaniyor ama benim sansim yerinde gitti sanirim, turkiye'dekinden daha ust seviye bir isle basladim.

arkadas grubumdan asiri memnunum. gozlemledigim kadariyla bekar olmanin ciddi avantaji var cevre yaparken.

Ev bulmak. Gerçi ben de biraz ağırdan aldım ama hayatımın en uzun ayıydı.

ülkenin ingilizce dışındaki, kendi dili.
arkadaşlık olayları ve sosyal hayata entegrasyon.
orta doğulu damgası/ayrımcılığı/ırkçılığıyla uğraşmak.

artıları bunları tolere ediyor tabii. bir de tr.nin şu anki güncel durumunu düşündükçe zor gelmiyor.

Aileye, dostlara özlem. Aslında normalde sorun olmaz, uçağa atlayıp git gör, onlar gelsin. Ama covid sebepli yasaklar vs. derken araya istemsiz bir mesafe girdi. Dünya daha iyi durumda olsaydı bu da olmazdı sanırım.

Ülkeden ülkeye değişmekle birlikte adaptasyon.

Mesela almanya milyonluk göçmen nüfusuna rağmen hala yabancılara oldukça kapalıdır. O ülkenin anadilini iyi konuşamıyorsanız, ingilizce ile ancak expatlar ile arkadaşlık edebiliyorsunuz.

Almanya'da reklam ajansında, ülkenin geri kalanına göre daha liberal ve çok uluslu bir ortamda çalışmasına rağmen, ajans içinde bile 1-2 kez ırkçılıkla karşılaşmış bir arkadaşım var. Hatta birinde iş IK departmanına yansıdı, adam özür diledi falan.

Ee tabii ki geç bir yaşta gidince, ülke ne kadar sıcak kanlı da olsa, göçmen dostu da olsa, bazı alışkanlıkları değiştirmek de zor oluyor.

Bir de benim gördüğüm ailesiyle ilişkileri iyi olan, hatta nötr bile olan insanlar özellikle anne babanın hastalıkları, yaşa bağlı sıkıntıları arttıkça uzakta çok acı çekiyorlar. Zor oluyor o süreçler.

kim verecek ki?

Neyin parasını biz vermiyoruz ki ?

Bir kısmını sponsorlar, bir kısmını futbol kulüpleri, bir kısmını yayıncı kuruluş (digiturk), bir kısmını passolig.

Eğer digiturk'e para vermiyorsan ya da passolig üyesi değilsen sen ödemiyorsun. TFF devletten ödenek almıyor (bildiğim kadarıyla).

Devletin direkt bir ödemesi yok da sponsorluklarda devletin etkisi olabilir.
Onun dışında digiturk ve spor ile alakalı birşeye para harcamıyorsaniz hayir.

Hayır, tff özerk bir kurum. Kendi geliri var.

@himmet dayı'nın yazdığı gibiyse eğer dolaylı yoldan gene biz veriyormuşuz.

Hocam bunu ben de yurtdışı sitelerde falan arastirdim; malesef sarjli cihazlar falan kimse önermiyor. Gercekten parasina değen ürünler olarak ;
Kablosuz
40-50w civarı ürünler alinmasi gerektiği söyleniyor.

Benim tavsiyem bu tarz bir ürün bakmaniz. En son bir tane sarjli aldim, baya kötü yani.

Xiaomi Mi Vacuum Cleaner aldım geçen hafta. Şarjı az gidiyor ama kullanışlı. Şimdiye kadar memnun etti beni

ben şundan aldım:
www.hepsiburada.com

birkaç kez kullandım, memnunum. mucize beklememek gerekiyor fakat. kullanması, haznesini temizlemesi falan baya kolay.

Bu hayatta en net olduğum konulardan biri çocuk sahibi olmamak

Evlat edinmek değil ama ekonomik olarak biraz rahat olsam çocuk ya da çocukların eğitim ve sosyal hayatına destek olmak isterim

Çocuk yapmak yerine evlat edinmeyi düşündük. Ama kedi sahiplenmek gibi kolay değil. Biz kritere uymadık mesela. Evimiz kira, benim kronik rahatsızlığım var, en az 5 yıldır evli değiliz. Direkt eleniyoruz. Kriterler uysa da 3 yıl çocuğa koruyucu aile oluyorsun daha sonra mahkeme kararıyla çocuğu evlat edinebiliyorsun. Evlat edinmek kolay olsaydı tüm varlığımızı, paramızı son kuruşuna kadar tüp bebek merkezine gömmezdik. Bizim çocuk sahibi olma motivasyonumuz kendimiz gibi bir insanın daha olmasıydı. Tabi bu özetin de özeti. Ben kendim gibi farkındalığı olan, duyarlı ve ahlaklı bir insan daha olsun istedim. dondurulmuş embriyolarımız var. İlerde maddi gücümüz ve sağlığımız elverirse bir embriyo çözdürebiliriz:)

Çocuk sahibi olmak istemiyorum. Hatta istememekten öte bu konuda çok netim. Dünyanın en büyük sorumluluğu ve insanların çok büyük bir kısmının bu kadar rahat bir şekilde bu sorumluluğun altına girmesi bana da çok ütopik geliyor.

Çocuklardan hiç hoşlanmıyorum açıkçası ve evlat edinmek de çok ütopik bir şey benim için bu yüzden. Mümkün değil başkasının çocuğuna dokunamam ya da hiçbir çocukla 1 gün bile geçiremem.

çocukları severim ama çocuk sahibi olmayı pek düşünmüyorum, her açıdan büyük sorumluluklar gerektiren bir iş.

32 e

ben öyle bu dünyaya çocuk getirmek istemiyorum gibi argümanları sevmem ama çocuk bakmak dünyanın en sıkıcı şeyi gibi geliyor bana. komşunun çocuğunu, yeğenlerimi falan seviyorum. güzel bir bebek gördüğümde de dayanamayıp severim ama konu çocuk bakmaya gelince bana çok korkunç geliyor. bir kere sosyal hayatın sıfırın altına inecek. hele ki yaramaz bir çocuk insanı çok hızlı yaşlandırır. bu pahalılıkta hala 3-5 çocuk yapanları ben de anlamıyorum.

youtu.be

Sirf 46 gun yuva yapmaya kasiyor, sonra kari koca besliyorlar. Hatta erkek olan disiyi besliyor.
Sonra bunun cogu ölüyor. 2 tanesi ucuyor.

Bunun bir de sahinli versiyonu var, o kadar vahsi kus dagin basina et tasiyor devamli.
Disi kaciyor, yavrularin hepsi ölüyor erkek yine bastan basliyor.

Dusun iste cocuk yapmak oyle manyak bir icgudu, istemesen bile genlerinde kodlu oldugu icin karsi koyamiyorsun.

Cocuk dogurmanin bencil ve yanlis bir davranis oldugunu dusunuyorum. Ebeveynler kendi istek ve kaygilari dogrultusunda dunyaya bir hayat getiriyorlar. Ancak bu bebege yasamak istiyor musun diye soran yok.
Kendi istek ve arzularimiz disinda dogurulup bu dunyaya atiliyoruz...

Ekonomik durumum iyi, duygularımı saklamam, sevgi göstermekten çekinmem, haksız olduğum kanıtlanırsa kabul ederim vs. vs. çok iyi bir baba olacağımı düşünüyorum ama bu dünyaya bir çocuk getirme planım yok.

Hem hedeflerim çok büyük, isteklerim çok fazla; çocuk yaparsam zaten az olan kişisel zamanım yok olacak çünkü hepsini ona ayıracağım; çocuğu boşlamayacağım.

Hem de ülkeye göre iyi bir durumdayım ama bu ülkeye çocuk mu getirilir. Mutsuz yaşayacağına hiç var olmasın daha iyi bence. Hadi yurtdışına gittim diyelim; insanların gelir artışının enflasyonun çok altında olduğu bir sistem sürüyor. 30 yıl sonra ne durumda olacak insanlık bilmiyoruz.

Kirlilik, su krizi, küresel ısınma, nüfus patlaması bunlar yaşanabilir alanları yok ediyor ve yakın gelecekte yüz milyonlarca mülteci olacak. Sistem değişmediği sürece çocuk yapmayı düşünmüyorum. Şu an ilişki durumumuz karışık olan son sevgilim de çocuk yapmaya karşıydı ama evlat edinmeye açıktı, eğer gerçekten kişisel olarak istediğim noktaya gelirsem o opsiyonu düşünebilirim.

Yine de gelecek hayallerimde çocuk yok. Kedi ve tavşan ağırlıklı planlar yapıyorum.

Valla ben istiyorum ya da istemiyorum şeklinde net bir şey diyemiyorum. Hayat bu insan değişiyor her şey değişiyor. Ancak çocuk yapma büyütme süreci oldukça meşakkatli. Öte yandan bir canlıya ahlaki ve insani şekil vermek çok zor, ağır ve önemli bir sorumluluk. Böyle bakınca ne gerek var diye düşünüyorum. Ama birgün anne olursam iyi bir anne olacağıma inanıyorum. Evlat edinme konusunda da olumlu düşünüyorum.

Çok doğru düşünüyorsunuz. Çocuk sahibi olmak isteyenlerin en büyük argümanı "çocuk evin neşesi" klişesi. Çok büyük bir istismar bu, çocuğu eğlence aracı olarak görüyorlar. Diğerleri de sanki 200 IQ'lari varmış gibi genlerimi aktarmak istiyorum diyor. Bu kişiler bu konuyu düşünenler yine de. Diğerleri ise ne toplumu ne de kendi hayatini sorgulamayan kişiler. Koyun gibi oku, çalış, çocuk yap, tüket, emekli ol, öl mantığında kişiler.

Hayattaki kendi verebileceğim kararlar içerisinde ilk kırmızı çizgim heralde. Çocuk istemiyorum. 30 e.

Antinatalizm deniyo bu olaya, çocuk yapmanın doğru bir şey olmadığını savunan bi akım.

Ben şahsen çok olumlu bakıyorum çocuk olayına, hedef 5 çocuk. Henüz hiç yok gerçi, belki ilk 2'den sonra fikrim değişir, bilmiyorum :)

Sorumluluk almak hayatta en sevdiğim şey, öbür türlü sıkılıyorum. O dandik Twitter postlarından gibi olacak ama bi sürü ülke gezdim, her şeyi yedim içtim falan, baydı bi noktadan sonra. Yani kötü değil ama kesmiyor diyeyim. 50 yaşıma gelip 3. kedimle baş başa oturuyor olmak düşlediğim gelecek değil.

Niye 1-2 değil de 5? Çok çocuklu geniş ailelerde çocuğun daha geniş bir özgürlük alanına sahip olduğunu düşünüyorum. Önemli bir şey bu.

Bir çocuk istiyorum, iki çocuk belki. Esim iki cocukmus ve iki cocuk konusunda mantıklı yorumları var.

Yalniz çocuğu yapmadan aşağıdakiler olacak;
-arabanin kredisi bitecek (39 ay)
-benim kalacagim ülke ya da sehir daha netlesecek (bir üst müdürüm 4 seneye falan emekli.amaclari beni onun pozisyonuna atamak ama büyük firmada olunca bir anda kendimi İsviçre, İrlanda'da falan bulabilirim).
-bu ikinci kisim olursa artik bir eve girisecegiz.

Bunlar olunca cocuk yapabiliriz diyoruz. Normal sartlarda herşey düzgün giderse çocuk 18 yasina geldiginde isteyecegi eğitim icin bi 20-30 bin euro para olabilir ama iki cocuk olursa biraz zorlu.

Neyse; genel düşüncelerimiz para durumumuzun iyi olmasi ve benim kariyerimin biraz daha belli olmasi. Öyle acayip çocuk yapalim olayimiz yok. Daha yasimiz var, bir 4-5 seneye bakariz.

3 cocuk bana göre de fazla :)

Çocukken bile diğer çocukları sevmeyen bir çocuktum. "Biyolojik saatin alarm verecek, sen de çocuk isteyeceksin" dediler yıllarca, kırkıma geliyorum ama hâlâ istemiyorum. Dünyanın sorunları, ülkenin ekonomisi falan gibi "mantıklı" gerekçelerim yok. Basitçe, çoğalma güdüsüne sahip değilim.

Evlat edinmek gibi bir niyetim de yok. Kedilerimden biri üç gün önce ameliyat oldu, ilaçları, iğneleri, kuma giremediği için parkeye işemesi derken ameliyattan bir gün sonra "Yok ben zaten çocuk falan bakamazmışım, bu ne ya, bıktım, yoruldum, yeter" diye homurdanıyordum evde, o bile fazla geldi. Çocuk isteyen arkadaşlarım, yakınlarım çocuk sahibi olduğunda onlar için mutlu oluyorum ama bir yandan da çok çekecekler ya yazık diye üzülüyorum içten içe.

Çok çocuk yapma motivasyonu çok karmaşık. Üremek ve soyunu devam ettirmek çok ilkel/temel bir insan güdüsü, bir kısmımız mantığı devreye sokup çocuk yapmazken ya da bir çocuk yapıp bütün sermayesini/enerjisini ona yöneltirken bir kısmımız da "bol bol çocuk yapayım da en az biri soyumu devam ettirsin" seviyesinde davranıyor (bunu bilinçli yapması gerekmiyor, güdü işte). (Mültecilerin kamplarda bile çocuk yapmaya devam etmesi, pandeminin ortasında insanların bile isteye çocuk yapması da buna dahil bence.)

Ya da inancı gereği doğum kontrolünden uzak duranlar var, eğitimi-parası-imkânı olmadığı için doğum kontrolüne erişemeyenler var. Çok fazla ve karmaşık sebep var bunun arkasında.

çok üstün zeaklı olursun ya da ne biliğim dünya için çok önemli şeyler başarırsın belki genlerin bir sonraki nesle aktarılması için yaparsın da arkadaş dünyayı tüketmekten başka bir şey yapmayanlar neden illa kendi egoist ihtiyaçlarını karşılamak için ürer. Neyse ki uzun vadede insanlar ya çocuk yapmayı seçmeyecek ya da imkanları buna el vermeyecek ya da bunun kombinasyonu olacak.

Temeli sağlam bir aşk evliliği yapmak, sevgi, saygının olduğu huzurlu bir yuva kurmak çocuk yapma eyleminden çok daha zorlu geliyor bana. Şiddetli geçimsizlikten herkesin apar topar boşandığı, birbirine tahammülünün zayıfladığı bir dönemdeyiz. Belki kendi anne babamda sağlıklı evlilik göremediğim için inancım bu kadar zayıf olabilir. Sıcak bir yuvada, eğitimli, ekonomik olarak rahat ve ruh sağlığı yerinde anne baba ile büyüyen çocuklar özgüvenleri, hayata karşı pozitif bakış açıklarıyla kendilerini belli ediyorlar zaten hemen. Çocuk doğduğunda bir kil kütlesi gibi aslında, çevre ona bir heykeltıraş gibi şekil veriyor sunduğu iyi ve kötü yaşantılarla. Gerçekten doğru eşi bulduğuma inanırsam ki olasılık biraz düşük geliyor bana, ekonomik açıdan da sıkıntı yaşamadığım sürece 1 tane çocuk yapmak isterdim. Herkes anne baba olmak zorunda değil, olmamalı da zaten. Hele evliliğini kurtarmak için eve neşe gelsin diye çocuk hiç yapmamalı. Asgari düzeyde fizyolojik ve psikolojik ihtiyaçları bile karşılayamıyor çoğu ebeveyn, bencil ebeveynler bu gibi ebeveynler bana göre.

çocukları çok seven, çocuk hassasiyeti fazla olan biri değilim ama çocuk sahibi olmak istemenin bununla bir ilgisi pek yok gibi.
elbette çocuk isterim.
hatta duruma göre 2-3 tane de istenebilir ama şartlar çok önemli.
maddi ve manevi olarak kısıtlı imkanları bölüştüreceksem gerek yok.
onu ilkini yaptıktan sonra düşünmek lazım.

benim asıl kriterim gerçekten benden çocuk yapmak isteyen birinden, gerçekten çocuk dünyaya getirmek isteyeceğim biriyle bunu yapmak.
önemli olan bu.

biz yaptık büyütüyoruz maşallah sağlıklı sıhhatli büyüyor yapmak isteyen yapar istemeyen yapmaz zaten ama kısır döngü bu bilinçli insanlar az çocuk yapıp yada yapmayıp bilinçsizler üredikçe toplum git gide daha kötü yozlaşıyor

Biraz dar bir perspektiften bakıyorsun. Mesela kendine çocugun tum masrafları devlet tarafından karşılansa çocuk dogurup doğurmayacağını sorabilirsin. En son danimarka tatilde hamilelik oranı daha yuksek oldugu icin tatile teşvik paketleri başlatmıştı. Ya da Almanya 25 yaşına kadar çocuğa gelir sağlıyor. Vallahi ben doğurmak istiyorum. Ama finlandiya'ya taşınacağım galiba doğurmak için. 3 yaşına kadar evde bakacağım çocuğuma deyince maaş ödüyor ebeveyne. Jeff evde ilgilenir, Aylık 200 euro da bu bakıcı maaşın dışında çocuk için veriyorlar. Bir de bütün bebek bakım malzemleri koli ile geliyor yaş ilerledikçe. Her çocuk başına para artıyor çocuk sayısı arttıkça. Bukadar maliyet dedin diye yazdım bunları (*-*)/ Ülkeye göre gideri bırak üzerine para alıyorsun.

@velvetmorning, yahu Danimarka, Finlandiya gibi 5, 6 milyonluk ülkelerde 50 yaşındaki insanlar da çocuk yapar. Almanya zaten yaş ortalaması yüksek bir ülke. Tarihten silinmemek için mecbur teşvik etmesi gerekiyor. Ben bunları referans kabul etmiyorum maalesef. Bu tip ülkelerde doğmak zaten hayata 3 0 önde başlamak demek. Ben Türkiye'yi ve yakın coğrafyayı dikkate aldığımda dar bir perspektife sahip olduğumu düşünmüyorum. Bu arada erkeğim. Bunu doğum konusu için belirttim. Ama para da verseler yine 2'den fazla çocuk istemem.

Maddi durumlari cok iyi olanlar genelde cocuk yapiyor. Gozlemim bu yonde.

benden 16 yaş küçük kardeşimin yalnız bir çocukluk geçirmesinden dolayı diyorum ki: eğer çocuk sahibi olunacaksa en az 2 tane olmalı ve yakın yaşlarda olmalılar. tek çocuk her şeyden önce çocuk için sıkıntı. kardeşim mesela pandemi vardı okula gidemediler, dışarı çıkamadılar, çıksalar oyun oynayamadılar. kardeşi olsa bu kadar yalnız ve oyunsuz kalır mıydı? hayır. ebeveylerle buyuklerle bir yere kadar oluyor o ve gerisi olmuyor, olmaz. bu konuda aşırı netim. tek çocuğa karşıyım. eğer bir gün anne olursam o yola en az 2 çocuk için çıkmışımdır. ama çok büyük ihtimalle olmayacağım, çünkü 1) doğurmaktan ve hamilelikten ölesiye korkuyorum 2) klişe ya da her neyse bu dünyaya çocuk getirip üzülmesine, yorulmasına, haksızlığa uğramasına, çaresiz kalmasına vb hiçbir şekilde yaşayacağı olumsuz şeylere sebep olmak istemiyorum. ben her türlü yanında olurum ama illa ki büyüyecek ve hür bir birey olacak, bu ülkede veya bu ülkeden kaçıp herhangi bir yerde ne kadar hür olabilirse tabii. e bir de baba olacak kalibrede erkek tanımamam da etkili tabii. ama buna gelene dek zaten oluru yok.

Ben çocuk istemiyorum, ama hormonlarım zaman zaman baskı yapıyor. :) Çocukları severim aslında. Fakat bakımını üstlenmek istemediğim için evlat edinmeyi de düşünmem.

2 tarafın da ana baba sağ ise ve yakında oturuyorlarsa yapılabilir
2 taraf da çalışabilir bu durumda
ama anne 3 yaşa kadar izin alma imkanı olursa daha sağlıklı olur

cocuk sahibi olmak istemiyorum. kimsenin dusunmedigi, umursamadigi kadar cok sorumluluk gerektiriyor.

ulkenin hali belli. dunyanin hali belli. dogaya verdigimiz zarar, siyasi sorunlar... bunlar zaten hayati mahveden seyler. boyle bir hayata bir cocuk getirirsem karsilasacagi sorunlarin ustesinden nasil gelirim bilmiyorum.

hem ben bu cocuga yeterli ilgiyi veremem, cok yogun bir is hayatim var. cocuklari da oyle cok sevmiyorum. basa cikamam.

zengin degilim, her istedigini yapamam. kaliteli bir hayat yasamasi icin gereken ihtiyaclarini asgari olcude bile karsilamam cok zor. saldim cayira mevlam kayira bir sekilde cocuk buyutmeyi dogru bulmuyorum.

saglikli, mutlu, ozguvenli, merhametli, egitimli, enerjik, ogrenen, eglenen, akilli, bilgili, saygili bir cocuk yetistirmek icin yapmak gereken cok sey var. bu cok seyi ben yapamam. zamanimi cocuga ayiramam. yeterli de olamam zaten.

evim, arabam, birikmis param yok. ben bu cocugun gelecegini nasil garantileyecegim? bana bir sey olursa bu cocuga ne olacak?

en basitinden saglikli beslenmesini saglayamam. kendim bile saglikli beslenmiyorum. yemek yapmayi sevmiyorum.

bu cocugun okulu var, lisesi var, universitesi var, erasmusu var, masteri var. var oglu var.

ben bu egitim sureci boyunca ona hicbir sekilde destek olamam. ha benim gibi tasarimci olacaksa olurum ama matematik, fizik, kimya, biyoloji... bunlardan anlamiyorum. destek olamam. ogretmen tutmak gerekir, para ayiramam.

bir suru hastalik var. hastalandiginda en iyi tedaviyi almasini saglayamam. para para para. oldu da kotu bir durum yasadi diyelim. bir uzvunu kaybetti veya yasitlarina gore daha sakin yasamasini gerektitecek bir kalp hastaligi cikti diyelim. ben ona bu durumda ihtiyaci oldugu psikolojik destegi saglayamam. benim zaten psikolojim bozuk.

evet bak benim psikolojim bozuk. nereden yaptim bu cocugu keske yapmasaydim derim. cocuga yazik ettim kendimden nefret ediyorum derim. berbat gunler geciririm. bu hallerimle cocugu korkuturum. onun da psikolojisi bozulur.

benden anne manne olmaz. yok yok istemem.

Ilk önce "night blooming jasmine" olan bütün parfumler;
www.fragrantica.com

Serge lutens à la nuit iyi denilmis.
Bu fragranticada en cok yorum olanlara bakarak bulmaya calisabilirsiniz.
Malesef çoğu parfümü Türkiye'de bulmak zor.

eu vatandaşı değilsen yapamazsın, senin hakkını senin devletin savunur.

Jux+1
Eu ulkesi senin hakkin icin uğrasmaz çünkü vatandas ya da resmi olarak orada bulunan biri degilsiniz.
Ama demek istediginiz eu firmasina calistim ama freelance tarzi. Simdi bu belgeler ile Türk mahkemesine gidip beni bu firmanın Türkiye ofisine aldirin mi demek istiyorsunuz? Bu durumda da olmaz çünkü o firmalar isim olarak öyle dursa da ayni sirket degiller. Misal benim çalıştığım firmanın Fransa'da 4 farkli firmasi var, hepsi ayri yasal yapilanmalar. Eu tarafinin yaptığı türk tarafini ilgilendirmez. Sizin yapabileceginiz sey heralde uluslararası mahkeme o da size maasiniz düzgün verilmediyse falan anca.

üsttekilere ek olarak,
freelance olarak mı çalıştın yoksa önce personel olarak bir iş sözleşmesi imzaladın mı?
O ülkeden mi çalıştın, yoksa uzaktan mı?
çalıştığın ülkeye ait bir çalışma iznin var mı ve vergilerini vs. bildirip yatırdın mı?

bunlar hakkında da bilgi versen belki bir fikrimiz olabilir.

Jux +1

Orada imzaladığın sözleşmeye ek olarak şirketin kurulu olduğu ülkeden oturum ve çalışma izni yoksa kayıt zorunluluğu yok.

Şimdi ben sana pfizer biontech aşısı üçüncü bir kol çıkarıyor diyen güçsüzce ve sallamasyon bir yazı versem, bunu yanlışlayıcı bir yazı bulabilir misin? Söylediğin şey buna varıyor çünkü.

İyi de aşı virüsün mrna’sını veriyor ve kopyalatıyor. Sonuçta rastgele bir şey değil bu. Virüsün genetik dizilimine göre üretilmiş bir mrna veriyorlar. Herhangi ekstra bir risk getirdiği kanısına nasıl varıyorlar? O zaman covid + olan kişiler de bu hastalıklara yakalanabilir.

Sorun icin tebrik ederim. Fact check siteleri en son guvenilecek siteler ve bir iddiaya sirf anlamiyoruz diye sallamasyon diyemeyiz. Bahsettigin makale Classen'in makalesi sanirim. Biontech asisina bakip bu asi norodejeneratif hastalik yaptigi bilinen su su protein formlarina sokabilir diye teorik bir analiz ortaya atiyor. Bunun sonraki adimi asinin bu proteinleri ortaya cikarip cikarmadiginin test edilmesi. Bu makeleyi alintilayanlara baktigimizda scholar.google.com ben de boyle bir calisma goremedim. Benim gordugum calismalar "boyle bir mekanizma ile suna yol acabilir" duzeyinde. Asi yeteri kadar test edilmedi derken zaten bunu kastediyoruz. Hicbir calisma yapilmasa 1-2 sene icinde bu tarz hastaliklarin cikip cikmayacagi belli olur sanirim.

mrna aşıları 30 senelik bir teknoloji. böyle birşeye neden olmuş olsa şimdiye çıkartılırdı. bu aşıların pıhtı yapabildiği nedenleriyle açıklandı ama sizin bahsettiğiniz olayın bir temele dayandırılamamış.

Bu konuyla alakalı bilgim yok ama yaziyi yazan kisinin dediklerini cok fazla kafaya takmadan iki seye bakmak lazim;
-kendisi asi karsiti. Sadece bu asi değil, hepsine karsi
-yazdigi makale peer review olmayan, parasini verdigin sürece yayinlayabilecegin bir platformda

Kendisi bütün asilarin obezite, diyabet, autizme sebep oldugunu soyluyor.
Yani dediği doğru yanlis demiyorum ki zaten adam da demiyor, iddaa ortaya atmis, ayni asilar obeziteye sebep oluyor gibi.

Sorun su ki sirf biri "asi karsiti" diye soyledigi seyin ne olduguna bakmazsak bu ad hominem oluyor. Bu sizin kendi kararlarinizi almaniza yardimci olabilir ama gercegi bulmada yardimci olmaz.

Ilgili iddianin "prestijli" yayin mecralarinda ciddiye alinmadigini goruyoruz. Iddia zaten teorik bir fikir asamasinda. Ancak bunlarin hicbiri asi hakkindaki yetersiz test surecini ve bu tarz iddialari arastirmanin akademik kariyer icin cekici bir konu olmadigini anlamamiza engel degil.

Malesef bireysel birşey yapmak zor. Türkiye'de sokak köpeği ve köpek sahipliginin kontrol altına alınması lazim. Örnek verirsem;
Pitbul ve benzeri köpekler Fransa'da kategorili(pitbull 1. Kategori üretimi ya da üremesi yasak. Kisirlastirilmasi zorunlu ve ülkeye girişi yasak). Oldu da barinakta var ve sahiplenmek isterseniz onayli bir veterinerden vs psikolojik test belgesi almaniz lazim ek olarak sokakta agizliksiz ya da tasmasiz dolastirmak yasak.
Onun dışında normal köpek için de benzer kurallar var (misal köpeğim birini isirirsa valilige bildiriyorum, ardindan onaylı bir veteriner 24 saat içinde, sonraki bir hafta ve 15 gun icinde olmak üzere 3 kere görüşme yapıp köpeğin durumuna yönelik analiz yapiyor. Bu analize göre verilen sonuçta eğer köpek cok agresifse otenazi diger türlü egitmen ile egitim vs ve 1/2/3 senelik onay belgesi ile takip var.

Yani cok zor değil bunlari yapmak, sadece sistem isi, takip isi. Yeteri tepki olsa yapilir ama ne düzgün ki bununla ilgilenilsin.

avrupa'da eski bina türkiye'ye göre daha çok. 100-200 yıllık binalarda falan oturabiliyorsun -yerine göre çok daha eski. 100 yıl önce anadoluda beton bina yoktu zaten neredeyse.

tamir işleri de aynı ama türkiye'de daha hızlı ilerliyor her şey. bizim banyoyu yaptırmıştı ev sahibi 10 gün sürdü kalebodur tuvalet ve duşakabin. türkiye'de olsa 2-3 günden fazla sürmezdi diye düşünüyorum. mekan alamanya. başka ülkeleri bilemem.

ABD'de buyuk birkac sehir disinda evler hep mustakil. 2 + 1 de olsa insanlar mustakil evde yasiyor. Dunyada yuzolcumu en genis ulkelerinden biri, araba fiyatlari da iyi. 1000 dolara bile araba bulabiliyorsun, 50 dolara depoyu doldurabiliyorsun, bu nedenle toplu ulasimin iyi oldugu yerlerde yasamak zorunda hissetmiyorlar. Ayrica yollar da inanilmaz genis. En buyuk metropoller disinda trafik yok.

Tamirci pahali, cunku insan gucu degerli. Annen baban sen kucukken tamir yaptiysa onlardan ogreniyorsun iste. Yemek yapmayi annen nasil ogretirse, musluk tamir etmeyi de ogretiyor.

Fransa: büyük sehirdeysen (paris-lyon-toulouse-bordeaux-rennes-marseille-grenoble-lille) yüzde 90 apartmanda yasarsin.
Daha ufak şehirlerde mustakil ev fazla ve büyük sehirlerdeki apartman parasina havuzlu villa var. Misal su an tatil yaptığım montpeiller yakinlarindaki sehirde havuzlu villa ile benim yaşadığım yerde 3+1 apartman dairesi ayni fiyat.

Genelde yüzde 95 insanlar emeklilige yakin ya da sonrasi buyuk sehirden uzaklasip daha ufak köylere, tatil yerlerine geçiyor. Hava daha temiz, mustakil ev/arazi alip ev yapmak ucuz/saginda solunda yerel üretici var (tavuk,ordek,dana, sebze meyve vs).

Apartman daireleri eski, ben su an 80 yillik dairedeyim. Ama deprem riski vs olmadığı icin kimsenin umrunda değil.
Konutlar; Türkiye'den daha ufak olmasi muhtemel. Çünkü burada büyük apartman dairesine para vermek yerine müstakile gecmeyi tercih ediyor insanlar. O yüzden 100-200 m2 apartman dairesi arayan insan zor.
Tamir; Türkiye'ye oranla daha pahalı çünkü her elini kolunu sallayan tamirci olamiyor. Elektrikçi yazıyorum 3 tane falan cikiyor. Ama bu sebeple bu isi yapan adamlar genelde düzgün oluyor ve hayatları da düzgün oluyor (esimin ailesinin evinin karşısında emekli boyaci var. Simdi de emeklilikte bmw jip almis taksiye cikiyor arada)

Ev sigortalarina ben tesisat ve elektrik olayini da ekliyorum ki kafam rahat olsun, sigorta karsilasin diye. Yoksa pahali. Şöyle diyeyim; haftasonu anahtari kapida unuttuk, cilingir geldi, patlatmak zorunda kaldi. Çilingir 200, yeni kılit 60-70, üstüne kdv 300 tuttu. 200 sigorta verdi, 100u ben odedim.

Yalniz devletin yeni olaylari var, iste yeni ev alip kiraya verirsen gelir vergisinden düşüyor vs diye. Yeni ev cok yok, zaten oyle projelere falan halk karsi çıkıyor eger yesil alanları ya da görüntüyü tehdit ederse.
Bir de tamir vs isleri uzun sürüyor evet çünkü yasalar sebebiyle adam full calisamiyor ya da yanina gidip ufak cocuk calistiramiyor. Ama Türkiye'de biliyoruz ki millet cocugu is öğrensin diye yaninda falan getiriyor.

wto, dünya ticaret örgütü

Şirketin ana merkezine şikayette bulunabilirsiniz. Bu bildirimleri ciddiye alırlar. Ancak sizin elinizde İran'la iş yaptıklarına dair bir belge veya başka bir kanıt (resim vs.) var mı? Yoksa eğer sadece iftira düzeyinde kalması sözkonusu olur. ABD'de bu işlere Department of Treasury bakar. Kara listeleri filan onlar çıkartır. Ama dediğim gibi elinizde en azından duyumdan öte bir şeyler olması lazım.

Amerikan teknoloji firmasında calisan ve senede iki kere bununla alakali zorunlu egitimler alan biri olarak;
-sirketin ana merkezi, özellikle ethics ya da hukuk birimi.
Kendi firmama baktim, direkt iletisim bilgisi var boyle bir şeyler icin.

Amerikan şirkeri icin Baya onemli. Yerel bir olay olsa cok umursamazlar ama ambargo delmek...

hocam
sizlik bir olay yoksa
bence hiç karısmayın

ticari bir pislik olarak yapacaksanız
karsı taraf da sizin bir işinizi bozabilir bunu unutmayın
amerikan firmasının distribütörü belli bir çevresi gücü vardır bize iftira atıyor diye bir dava açarlarsa ugrasırsınız onlar da sizin canınızı yakabilir

ortada kanıt yoksa
adamların iran firmasına kestigi fatura yoksa
beyanname yoksa
hic bir şey elde edemezsiniz
adam der ki ben x firmasına sattım Turkiye ici olarak o benden izinsiz iran a satmıs

bir de sektör önemli

Büyük mesele değil bunlar. Hatta hiç mesele değil .
Çoğu zaman anlaşmalı bile olabilir bu işler. 80lerde İran'a ambargo uygularken silah satan yine ABD , geçenlerde İran'dan petrol alan da yine ABD.

Dünya da ambargoyu uygulayan ABD ise,Orta doğuya da sözde demokrasi getirme adına sivilleri katleden ABD ise her şeyi boş verip "ABD pragmatizmini" anlamaya bakın.

ABD gibi dünyada her türlü haksızlığı yapan bir devlete adalet için başvurmak gereksizdir.

ABD İran arası ilişkiye bakarsak İranlı komutan kasım süleymaniyi bile iranın kendisi ABD'ye arka planda onay vererek öldürtmüştür deseler hiç şaşırmam. Sonrasında kendi halkının gazını almak için ABD'ye karşı şekli şemali yıllardır belli, bir kaç tehdit içeren sert diplomatik açıklama, üstüne İrana bağlı bazı kuvvetler ırakta abd li yetkililerin bulunduğu yerlerin "bahçesine" yakındaki " boş araziye" , "kenara" "kıyıya" "köşeye" bir kaç roketli/bombalı saldırılar yapar konu kapanır.

ABD'nin diğer ülkelere karşı olan tutumunu tanımak için çok kitap okumaya gerek yok sanırım.
ABD - Türkiye ilişkisi:
i.hizliresim.com
Abd- Suudi
i.hizliresim.com
Abd- İran
i.hizliresim.com

Devletlerin anladığı ambargo vb. kararlar ile bizim anladığımız arasında farklılıklar olabilir.

uzun vadesi bilinmiyor

Ben Fransa'da böyle birşey imzalamadim, moderna oldum ama aynı şey yani.
Türkiye'de duydum böyle bir imza.

Covid'in bir ucunda ölüm olan uzun vadeli potansiyel zararlarını da araştırıp, ona göre değerlendir bence.

@gmzo tabii ki her kısmını hesaplamak gerekir sadece inceliyorum.

benim merakım burada imzadan da öte sadece birçok insan aşı oluyor ve internette de Google sonuçlarını biraz yönlendirici buluyorum. biraz bilimsel bir şekilde uzun vadeli olası riskler ve bu risklerin neden düşük veya yüksek olabileceğini anlatan bir yazı, makale etc bir şey bakınıyordum. belki de hiçbir riski yoktur o yüzden bulamıyorumdur. sizlere sorayım dedim

Uzun dönemli yan etkileri bir takım teknik gerekçelerle beklenmiyor. Şuradan bakabilirsiniz: immunizebc.ca

Şimdiye kadar yeni piyasaya sürülen aşıların yan etkileri en fazla 2 ay sürmüş. O nedenle iki aydan sonra bir etki görülmesi ekstrem olur. Diğer yandan mRNA aşılarının linkte açıklanan gerekçelerle yan etkilerinin daha kısa süreli olması da mümkün. Aşının ilk testleri başlayalı neredeyse 1 sene olacak, milyonlarca kişi aşı oldu, henüz basit etkiler haricinde görülen bir durum yok. Ancak COVID'in uzun dönemli yan etkileri artık az-çok biliniyor. Ciğerlerde kalıcı hasar bulunan durumlar var. Olasılıksal olarak aşının uzun dönemli yan etkilerinden çok daha tehlikeli görünüyor.

Tabii aradan 1 sene geçecek, herkes kendi hastalığını aşıya bağlayacak, ama hastalıkların sıklıklarında ya değişiklik görmeyeceğiz ya da değişiklikler COVID ile ilgili olacak. Durum anlaşılana kadar yayılan yanlış bilgiyi temizlemek 10 falan sürecek. Çünkü sözde-bilim malesef böyle bir şey.

Aşıların içindeki maddelere alerjisi olanların (ilaç alerjisi) sıkıntısı olabiliyor. Bu da çok nadir: milyonda 11 gibi bir rakam duydum. Bu da aşı vurulduktan 10-15 dakika içerisinde çıkıyor.

Türkiye'de anlam veremediğim bir şekilde, aşı karşıtlığı var. Sosyal medyadan, saçma sapan bir şekilde bu konu aylardır işleniyor ve insanlar "aşı değil de zehir vuruluyor" havasında. İlerleyen aylarda, en ufak bir rahatsızlığını aşıya bağlayacak kişi çok fazla. Bakanlık muhtemelen bu yüzden kağıtları imzalatıyor.


.

uzun vadeli zarar tam olarak ölçülebilen bir şey değil. Yani 1 milyar kişi aşı oldu ve 500 milyonunda bilmemne hastalığı ortaya çıktı gibi bir şey olmadığı sürece, çok küçük oranlarda ve bir sürü başka faktöre bağlı olarak bir şeyler çıkacak, bunun aşıyla mı yoksa başka şeylerle mi bağlantılı olduğu bilinemeyecek.

Bu arada ameliyat öncesi imzalanan sözleşmeleri gördünüz mü hiç? veya testleri bitmiş ama ciddi yan etkileri olabilen ilaç prospektüsü falan? bana denk gelmişti prospektüste bayağı korkutucu şeyler yazıyordu ve tüm testleri bitmiş onaylanmış şeydi. Biontech de ileride belki %0.01 insanda şunlar gelişebilir diye yazar ama henüz tespit edilen yok sanıyorum.

Bu arada Türkiye'de insanlar hastalıktan falan korkmuyorlar gördüğüm herkes kısır olmaktan korkuyor :D ne çocuk sevgisi arkadaş. Bence imzanın bir sebebi ileride çocuğu olmayınca aşıya dava açmak isteyecek insanları durdurmak.

Bizim ulke disindakiler imza atmiyor, onlarin yerine devlet topluca imzaladi.
Bizimkiler de imzalamistir ama bir de herkesten ayrica imza aliyorlar.

Firma dava istemiyor o riske girmiyor.
Tabi insanlar da killaniyor haliyle. Muhtemelen bi halt olmayacak ama yine de bir acaba oluyor kafada.

Daha once asidan degil de haptan yasanan bir olay var.
Turkiye disinda butun dunyanin ayvayi yedigi.
Turkiye'de bir veteriner hekim ulkeye sokmamis hapi.

bir bilim insanı, uzun vadede zararlı olacak olsaydı şimdiye kadar zararları ortaya çıkardı gibilerinden bir şeyler söyledi. Sanırım bir youtube kanalındaydı.