Mesele gittigidiyor'dan ziyade satıcı, satıcı parayı aktardıktan sonra gittigidiyor sorun çıkarmaz.

Benim paramin uzerine yatmisligi var.

destekten bölümünden ziyade twitter'dan destek almaya çalışın. public olduğu için daha özen gösteriyorlar.

GG her zaman satıcı değil alıcıdan yana tavır koyar, çok çeşitli sebeplerden ürünler iade ettim, her zaman da geri aldım.

herhangi bir sebep olmasına da gerek yok, ürün geldi ve vazgeçip geri gönderdiniz diyelim, satıcı kargonun eline ulaştığını onayladığı ya da sürenin dolduğu anda işleme alınır para iadesi.

Bu bahsettiğim tabi ki onay süresi için geçerli, 3 ya da 4 gün olması lazım.

Fazla sulamadan dolayı ortaya çıkar onlar, toprağın kurulmasına izin verin, yok olurlar. Bunun yanı sıra sigara külü döken var, limon koyan da var sanırım ama çok da gerek yok..

Yalnızca sulamayla ilgisi yok, yaprakların arkasında suya değmeden yaşayanları da var onların. Çiçekçi ya da ziraatçiden minik bir şişe ilaç alın. Su sıkmaya yarayan fısfıs kabındaki suya birkaç damla damlatıp çiçeklere sıkın. Kesin çözüm.

topraga biraz toz tarcin sepeleyebilirsiniz.

baloncuyum, ucretsiz izindeyim.

Makine mühendisliğini bitirdim, şu an çalışmıyorum, doktora yapıyorum.

En son bir restoranda garsondum. Issizim. Atanmamisgillerden...

Bilgisayar mühendisiyim, ama gayrimenkulle ilgileniyorum. Kendi varlıklarımızla.

balon muhendisiyim!

Bilgisayar mühendisiyim bilgisayar mühendisliği yapıyorum.

tek öğrenci ben miyim ya. ÖĞRENCİ. ve çalışmıyorum.

bilgi teknolojileri alanindayim, calisiyorum

Öğrenciyim

mimarım, araştırma görevlisi olarak çalışıyorum.

5 aylık elektrik elektronik mühendisi. çalışmıyorum.

devrimciyim. hep bunu yapmak istemiştim:) soran arkadaşa tx.

IT, çalışıyorum.

mütahitim 1 yılda 1 bina yapıp 600bin tl kazanıyorum

Teknikerim. Küçük ev aletleri ar-ge projelerinde çalışıyorum.

Avukatım çalışıyorum.

uydurukçuyum

Ayakkabı tasarımcısıyım. Bir markaya çalışıyorum.

mesleksizim.

makina mühendisiyim - çalışıyorum

Çevre mühendisiyim. Şu an yine çevre mühendisliği üzerine yüksek lisans yapıyor ve makine-kimya ağırlıklı bir proje firmasında, mesleğimden çok uzaklarda çalışıyorum.

işsiz makina mühendisiyim. yüksek lisans tezini bitireyim bir ay içerisinde. plan işe dalmak...

toptan bilgisayar ve elektronik ürünler satıyorum

duyuru moderatörüyüm, aktif olarak kafama göre cevap siliyorum.

İngilizce/Türkçe öğretmeniyim, çalışıyorum.

mahalli bir idareye kpss ile memur olarak atandım. 3 aydır çalışıyorum. aynı zamanda öğrenciyim.

robotum, yeni yazılım bekliyorum.

striptizciyim, bugün off günüm. normalde şu sıralar yavaştan işe gidiyor olurum. bunun dışında zaman zaman özel işler oluyor parti vs.

zenneyim, oturmaya mı geldik?

hipster'im, alisiyorum.

lcd ekranın internette 200 liraymış. tanıdık bi telefoncu varsa 50 lira verir 250ye halledersin ama tanımadığın bi yere gidersen o 200 sana 400 olur.

Garantisi yanmış olur ama değil mi? Bir de nerede 200 lira acaba?

evet garanti gider ama garantiye yollayıp fiyat istesen onlar da fazla ister sanıyorum. ama sen yine de yollayıp dene tabii ki ne diyecekler.

urun.n11.com

Bu tab3, benimki tab s3, yani t820 modeli :/

hıı :( o modelin lcd ekranını bulamadım. garantiye yollamaktan başka tek çözümün telefonculara gidip sorman ama yine yüksek fiyat vereceklerdir. ucuza çıkamıyorsun muhtemelen işin içinden.

eğer şu anda paran yoksa okul bittikten sonra gelecek paranın hayrını görmeyeceksin. 10 saat it gibi çalışıp iki saat trafikten sonra anca yemek yemeye halin olacak. sonra da tv karşısında göbeğini kaşırken sızacaksın.

KYK kredisi alacaksın, özel ders vereceksin, burs kovalayacaksın.. İstanbul'da öğrenciysen böyle. Sosyal devlet olaydık daha iyisi olurdu.

O zaman bile mümkün olmayacak boşa hayaller kurma. Ömrün borç ödemek ile geçicek kardeşim.

kredi almak bir çözüm değil, geri ödemesi mezun olduktan sonraki refah sürecini uzatıyor. verebileceğim özel derslere pek fazla talep yok piyasada. burs da kovalıyorum ama kimseden de burs alma pahasına gidip kuran dinletilerine falan katılmam, zaten burs veren yerler de pek fazla yok artık.

başka öneri var mı? şöyle olacak, böyle olacak hikayesini anlatmayın bana, çözüm odaklı ilerleyelim.

Evlenince cocuk yapmazsan ac cok orta seviyeye cikacaksin. Tek cocuk yapmazsan cocuklarin da senin gibi fakir olacak. Onlar McDonalds'ta calisirken daha zengin cocuklar okul cikisi seninkine siparis verecek.

Bak sana ne anlatayim. Guzel bir lisans gecmisim var, yuksek yapiyorum ve arastirma gorevlisiyim suan ozelde. Ilkokul arkadasimla karsilastim dun. Ortaokuldan sonra medreseye gitti ve aciktan meslek lisesi bitirdi gecen sene yani 24 yasinda. Bu kiz benden daha iyi maasa anaokulu ogretmeni olarak calisiyor senelerdir. Hem de bir ortaokul mezunu olarak! O sebeple para pul islerinde mantik kullanarak dusunmeyeceksin dusununce geliyorlar bana cunku. Mesela ben dunden beri nefes alamiyorum kizin beni asagilama sahnesinden beri :)

Gratis ve Watsons

14:00'teymiş sanırım. rte'nin açıklamasından sonra, büyük ihtimalle olur diyorum.

%100
özel sektöre f.ck

eğer insafa gelirlerse khk ile idari tatili resmi tatile çevirebilirler. inşallah bu güzelliği yaparlar.

%99 idari tatil kararı çıkar, resmi tatil işi zor biraz.

emir büyük yerden geldi zaten. resmi tatil olmaz o ayrı bir konu

Bankaların yani buna paralel piyasaların tatil olması mümkün değil. Zira piyasalar iş günlerini yıl başından dünya bankası'na bildiriyorlar, afet ya da savaş gibi haller olmadıkça bu çalışma günlerini değiştiremiyorsunuz.

resmi tatili unutun. idari tatil rulez!!

su an anadolu yakasinin cihangiri olarak gorulen yeldegirmeni diye bir semt var. orada kaliyorum. yalniz mi kalacaksiniz ev arkasadasi mi ariyorsunuz?

yeldeğirmeni güzeldir.

Feneryolu :F

Tek yaşayacağım. Oda aramıyorum.

Tek başına yaşayan bir kadına uygun olmayan diye sorsaydın: Yeldeğirmeni.

Neden yeldeğirmenine kötü yorum yaptınız

bütçe?

2000 max.
Ama benim için önemli olan tek başıma rahat rahat girip çıkabileceğim bir muhit olması.

caferağa mah. ya da moda tarafında bir yer. ama 2000'e bulabilir misin bilmiyorum.

caferağa mahallesi.

6 senedir yeldeğirmeninde yaşayan bir kadın olarak yeldeğirmeni diyorum. gece geç saatte (1-2-3) eve tek başıma çok yürüdüm hiç de bir sıkıntı yaşamadım. bütçenize göre çok da güzel bir ev tutabilirsiniz.

en iyisi caferağa bence, ama kiralar pahalı. ben de orada oturuyorum. eskiden tek başıma yaşıyordum ama artık olmuyor. ev arkadaşı buldum. buralarda çoğu insan ev arkadaşıyla yaşıyor zaten.

2000'e caferağa'da ev bulursun ama eski olur muhtemelen. gene de biraz araştır tabi bazen denk gelebiliyor. istediğin gibi bir ev bulamazsan da yeldeğirmeni ikinci tercihin olsun. hem kiralar caferağa'ya göre çok uygun, hem de güvenlik ve bağnazlık açısından caferağa'dan bir farkı yok.

Acıbadem tarafında rahat edersin. hem kaostan nispeten uzak hem de merkezi.

2-3 sene Yeldeğirmeni'nde yaşamış biri olarak, gecenin bi vakti tek başıma başıma bir şey gelmeden yürüdüğüm de oldu; arkamdan takip eden, laf atan vs. de oldu.
yine de iyi diyebilirim, caferağa da iyidir.

acıbadem.

Haklısın. Bıçak yere düşmekle kırılacaksa oohoooo. Acil iade et bence.

pas lekeleri için aslında suçlu değiller çünkü o şef bıçağı türündeki bıçaklar gerçek çelikten olduğu için paslanırlar. onları makinada yıkamamalısın.

elde yıkayıp anında kurutmalısın.
2000-3000tl'Lik bıçaklar da aynı sebeple paslanırlar (eğer makinada yyıkar veya hemen kurutmazsan)

Evet makinede yıkama işini bilememişim o zaman :/ fakat kırılması hakikaten sinir bozucu oldu

haklı değilsin.

ayrıca tchuck +1

elde yıkanıp hemen kurulanması gerekirdi.

@himmet dayi kırılması normal mi?

aldığınız bıçak büyük ihtimalle karbon çelik. paslanması normal, karbon çelik paslanır. paslanmaz çelik bıçaklardan daha sert ve daha kırılgandır.

@gmzo

bir ürünün yere düşünce kırılması normal mi değil mi bunu bilemeyiz tabii ama yere düşünce kırılmama garantisi vermiyorsa firma iade talebinizde haklı değilsiniz. tabii iade talebiniz paslanma için ise onda haklı değilsiniz. bkz: bir önceki cevabım.

ben kırılmaya karşı iade talebinde bulunun derim nolursa olsun. müşteri memnuniyetini esas alıyorlarsa iade alacaklardır.

Para iadesi hakkın var, vermezlerse tüketici hakem heyetine git

Merhaba, sizin orada 99 cents store var mi? Ben bir dolara bir paket salata aliyorum. Ayni salata Albertsons'da da satiliyor ama orada 3 dolar kusur. Bu nedenle dollar store'a her gidisimde 10 paket aliyorum. Salata ile de bircok cesit haslanmis beans ya da humus karistirip yiyorum. Ustelik kilo vermeme de yardimci oldu. Soya sosu da ekleyebilirsin, kalorisiz ve tuzsuz olanlari da var. Ustelik gunde en az bir kez salata yemek cok saglikli. Buzdolabina koymasan da paketi acmazsan saglam kaliyor.

Yemek pisirmek yasak biliyorum. Bu nedenle bircok aile odasini aylnizca vegan ve vejetaryenlere veriyor.

Sebze yemeği de çok yapıyorum ama içinde soğan olan şey kokuyor pişirince en basitinden. Şeytan diyor işi gücü bırak, Hintlilerle ev bul. Sonra benim koku arada kaynasın.

Ama haşlanmış fasulyeli salata olayını sevdim, ondan yaparım.

Duduklu tencerede koku daha az oluyor.

Bence yoksa bir düdüklü tencere edinin, hem yemek pişirme süresini kısaltır hem de kokunun yayılmasını engeller. Ben hemen hemen her yemeği düdüklüde pişiriyorum süre kısalıyor diye. Bir de bazen çok miktarda yemek yapıp bir kısmını dondurucuya koyuyorum, çorba, sulu yemek, kuru fasülye vs. dahil, hafta içi sürekli yemek yapmakla uğraşmamak için.

Ben de haşlanmış baklagiller ile çeşitli salatalar demeye gelmiştim. Piyaz olabilir mesela, meksika fasulyesi de kornişon ve çeşitli otlarla güzel oluyor. Oralarda var mı bilmiyorum fakat karabuğdayı haşlayıp, soğuyunca salatasını yapıyorum çok güzel oluyor. Kısır yapılabilir, makarna salatası (tam buğday tercih edilebilir), ton balıklı salata, bunlar geldi aklıma.

temel bi öneride bulunamıcam ama pizza falan sevmeyen, iki günlüğüne yurtdışına çıksa yemek sorunu çeken, yoğurt yiyince derhal uykuya dalan biri olarak sıkıntını paylaşmak istiyorum. bu nedenle çoğu malumun olsa da aklıma gelen şeyleri sıralıcam.

uygun fiyatlı bulabilirsen (yurtdışında zor sanırım ama) kuruyemişler tokluk hissini arttırıp enerji verecektir. gerek kilo aldırması bakımından, gerekse alerjik bünye için miktara dikkat etmek lazım tabi.

karbonhidrat kısıtın çok katı değilse ve gluten sıkıntın yoksa, yumurtayı yulaflı yaparsan, servis miktarını yeterli tutarken yumurta miktarını azaltmanı sağlayabilir. ben yumurta yiyemiyorum ama sporcu vloggerların yaptığı yulaflı omletleri izlerken ağzım şelale oluyor.

yine yulaf ile aran iyiyse ve öğünde illa ki çiğneme bileşeni bulunacak derdin yoksa (benim var maalesef) öğlen öğününü ya da ara bi öğünü yulaflı-muzlu smootie ile çözebilirsin. geçen burada kendinden bardaklı bi alet önermişlerdi, ben de almayı düşünüyorum, hemen yapıp çantana atmalık iyi olur.

izlediğim bi vlogger kahvaltı ve ara öğünler için evde breakfast burrito yapıyor. lavaşa çok karşı değilsen ve buzlukta depolama alanın varsa, haftada bi kere yapıp buzluğa atsan, kilitli poşette çantanda gezdirip, istediğinde mikrodalgaya atabilirsin.
youtu.be
bu kadın etlisini yapıyor ama bundan gören bi türk vlogger bunun tavuklu, peynirli, tahıllı, sebzeli bi çok çeşidini yapmıştı. bulursam onu da eklerim.

Bence çare fırın.

Sebzeyi, eti fırında yaparsan çok fazla kokusu çıkmaz hem de sağlıklı tüketirsin. Baklagili de haşlayıp salataların arasına koyarsın.

@neferkitty Keşke fırın olsa. Normalde her haltı fırında yapıyorum da, burada fırın yok maalesef. Alsam cıngar çıkar.

Kendi odanda yapsan da mı yasak? Odanın bir köşesine 2'li elektrikli ocak ve bir fırın alsan? Pencere varsa önüne koyarsan pek gitmez kokusu :/

kısaca yemek yapmayın, abur cubur ya da dondurulmus urunlerle gecistirin demisler. bahsettigin yemekler icin bir cozum goremiyorum.

bir de hintlilerle eve cikayim deme. kokun arada kaynamasina kaynar ama o kokuda sen yasayamazsin. been there, done that.

istanbul'da tanıdık bir boyacıya 100 m2 evimizi 800 liraya boyatmıştık 2 yaz önce.

10kg tavan boyası
40kg duvar boyası

Duvarların çok düzgün olmadığını varsayarak, yarı mat (veya ipek mat falan diyorlar) boya yerine tam mat almanı tavsiye ederim. Işık yansıyınca çok hata gösteriyor.

İşçiliğini de 800'e falan yaptırırsın.

biz geçen ay 1300'e boyattık aynı boyutlardaki evi. 1500 diyen de vardı 2000 diyen de.

En kaba tabirle siktiri cekerim boyle insanlara. Hani ciddi ciddi. Hic dayanamam.

Böyle arkadaşlara (bkz: attention whore ) deniliyor, hiç haz etmem.

Her insan az ya da cok takdir edilmeyi, begenilmeyi ister. Sosyal varliklariz ve sosyal ortamlarda boyler seyler her insan da az ya da cok vardir.

Lakin, "attention whore' olma durumu bir kisilik bozuklugu bana gore. Kendi ozguveni olan, kendine has hayat gorusunu oturtmus, bazi seyleri asmayi basarmis insanlar da olmaz bu durum.

Attention whorelar genelde surekli onay alma haliyle yasarlar. Git gide '"dependent-personality-disorder" (DPD) durumu ortaya cikar. Ozgun degillerdir. Bir seylerin eksikligi dolayisiyla bu durumu yasiyorlardir.

Kanimca iyi bir hal degildir uzerine gidilip degistirilmesi gerekir.

Sosyal medyanin kendisi degil ama sosyal medya "bagimliliginin" bunda kesin payi oldugunu ben de dusunuyorum.

@qazaqwsx bu 'özgün olmama durumu' ilginç geldi, çünkü aynı arkadaşın daha önce gidip bende gördüğü alakasız birkaç seyin aynısını (kazak, tekli koltuk gibi) aldığını fark etmiştim. pek üzerinde durmamıştım 'beğenmiştir, almıştır' diye ama olay oturdu gibi şimdi.

ilgi odağı olmak için yırtınan insanlar değil de; yalnızca yaptığı işe yoğunlaşan ve bu işte iyi seviyelere geldikleri için gayri ihtiyari ilgi odağı olan insanlar var. işte tüm saygım onlaradır. benim ilgimi o kişiler çekiyor.
misal, nuri bilge ceylan.
veyahut bilim dünyasından fizikçimiz mete atatüre.

ne özgüveni, tamamen mallık.
sosyal medyanın getirisi olan şeyler bunlar.
herkes dünyanın kendi etrafında döndüğünü sanıyor.

İlgi odağı olmayı hep severdim. çocukken hep şarkıcı olma hayalleri kurardım, hep sahneye çıkardım mesela. Ya da odak demeyelim ama ilgilenilmeyi severim. Hatta, birçok insan ister adının güzel şeylerle anılmasını. Şurada + 1 geldiğinde kendime tezahürat yapmasam da, iki saniyelik 'ehehe, sağ olsun' diye sevinirim. 'Anaaa, biri aycho demiş' diye mutlu olur, anlık şımarırım kötü bir şeyde değilse. İşyerimde bir başarımdan bahsedilse orta yerde, o gün göbek ata ata dolaşırım. Sevgilim ilgi gösterince mutlu olurum, hiçbir neden yokken ilgi göstermezse dikkatini nasıl çekeceğim diye maymuna dönerim. Biri elbiseme 'Ne güzel elbiseymiş' dese, 'Ben de çok sevdim bunu, yaşasın başkası da sevdi' der, 32 diş sırıtırım.

Burada kişiyi iyiden kötüden ayıran sınır; kendisine hep ilgi gösterilmesini beklerken başkasına ilgili göstermemesi, başkalarına zerre ilgi göstermemesi, tüm ilgiyi kendisinin emmesi, assolist havasına girmesi olabilir. Bence bu bir dengedir; birileri seni şımartır, sen de başka birini şımartırsın. Böylece güzel bir denge ve döngü oluşmuş olur. Herkes dışarıdan ilgi görürse herkes mutlu olur. Biraz şımartılmak herkesin hakkı. Şımartılan insan, o mutluluğu ile güzel de şımartır, mutlu eder. İlgi gösterdiğin, şımarttığın insandaki o utanmış ama hoşuna gitmiş gülümseme kadar güzel ifade çok azdır, sırf o ifadeyi görmek için bile şımartmak güzeldir. Kötü dönemindesindir, normalden fazla ilgi toparlamana yardımcı olur. Yarın da başkası için gerekir.

Şımartıldığını sana geri vermiyorsa, başkasına iletmiyorsa, kendi emip duruyorsa, 'Yazık kimin çocuğuysa' der geçerim. İlgi odağı olmakla, herkesin yegane ilgi odağı olması arasında fark var.

Bir de ilginin kıskanılması konusu var. Gerek ilgi odağını kıskanma, gerek başkasına gösterilen ilgiyi kıskanma olsun, tek başına ilgi odağı olmak istemek kadar ağır davranışlar. Bugün sen şımartılırsın, yarın ben. Herkesin şımartılma ve ilgi alanı da farklı olabilir ama bir yer mutlaka vardır.

Hatta konuyla ilgili
s-media-cache-ak0.pinimg.com
Bunu hepimiz için yapmamız gerek bence.

hayatımda hiç uçuk çıkmadı. hep nemlendirici kullanırım, acaba ondan mı yoksa genetik mi?

Bende de cikmadi hic ama bi kez paranoya olmustum sivilceyi ucuk sanarak, o ara tum ilaclari toplamistim.
@diffarent...
ucuk bir virustur, nemlendirici de gecirmez. Virusu hic kapmamissindir ya da kendini hic gostermemistir.

@gijilti

Genelde o ucuk kremlerini ucugun cikacagini hissettigin andan itibaren kullanman gerekiyor diye biliyorum. Bi de hap map da var. onu da cikacagini hissettifin andan itibaren kremle beraber uyguluyosun.

Uçuk kremi en sağlıklısı. Direkt sönüyor.

ucuk yuzunden 4 gün rapor alıp evde yatmış biri olarak yıllarca uğraştım.
baskılayıcı tedavi bile aldim 6 ay ama sonrasında başa döndük.

lavanta yağı bir kaç kere ise yaramıştı bende. ancak piyasada satılan 5 10 liralık yağlar değil. özel sıkım saf yağ olacak. kulak pamuğu ile ucuga sık sık uygulamak gerek.

bir de buz uygulamak. en çok bunun faydasını görüyorum. benim düzeyimde bile yok etmese de minimum şekilde atlatmalı sağlıyor.

10 dakika buz tutup, 10 dakika dinlenip, 10 dakika buz tutup...bu uygulamayı 4 kere yapıyorsunuz. yani ortalama 1,5 saatinizi alıyor. ihtiyaç duyarsanız gün içinde de 10 dakika buz uygulamaya devam edin. doktorunun tavsiyesi.

bir diğeri de tuz ve yumurta akı karıştırıp ucugun üzerine sürmek. bu da doktor tavsiyesi ama bende ise yaramadı.

sıcak uygulamak pek tavsiye edilmiyor. mikropların daha hizli üremesine sebep olduğu için.
uçuk kremi kullanırken de dikkat edin. kremi boca etmeyin. uçuk harici sağlam dokuya temas ettirmeyin. içerdiği asit sebebiyle cildi tahris ediyor. hasarlı cilt ise ucuga mükemmel bir zemin.bir kaç günlük uygulama sonrası kurumaya baslayinca cildi bepaantenle nemlendirin.

bir de solgardan falan takviye alın.
geçmiş olsun.

ben de uçuk konusunda dertliyim. en son keşfim annemin kendi hazırladığı kantaron yağı, uçuk kreminden de etkili geldi bana.

Latince adıyla Herpes simplex virüsü konuya böyle bilimsel gireyim dedim :)
Limon.
Evet limondan kes bir parça ve çıkacağını anlayınca sür üzerine
Korkutma her zaman işe yaramıyor hem de çok eziyetli
Limon ise bir mucize.
uçuk mikrobu herkeste olan bir şey değilmiş herkeste uçuk çıkmaz ben de çıkmıyor diyenlerin vücutlarında bu virüsten yok çünkü
Vücudunda olanlar ise bağışıklık düşünce v.s sebeplerden senenin belli günleri bununla uğraşırlar şimdiye kadar en etkili yöntemin limon olduğunu gördüm uçuk kremleri bende pek işe yaramıyor açıkçası

Ben bebek pudrasını su ile bulamaç yapıp sürüyorum. Afrika çölleri gibi kurutuyor.

Hem yaptım, hem yapıyorum. Endüstri Müh.

Eylül'de başlıyorum, mimarlık.

Psikoloji doktorası yapıyorum.

Peki yaparken bir iste calistiniz mi?

ben hem çalışıyorum hem doktora yapıyorum. makine müh.

müzik teorisi. yapamıyorum. mesafeler mesafeler...

Yapıyorum, Mühendislik.

nikahta da takı töreni var.
takı alın. altın falan işte.

çeyrek altın en temizi

Çok yakın arkadaşsa çeyrek değil de yarım alınabilir.

Nikahta takı töreni olur.

Ben düğün sonra olacak diye olmaz sanmıştım :) teşekkürler

çeyrek +1

ya bu işler hep yol yordam konusu aslında, çevreye göre şekilleniyorsun. diğer gidecek olanlara sor bence sonrasında düğün de olacaksa belki zaten takı töreni orada olacaktır.

Direkt kendisine sordum, takı töreni yapmayacağız düğünde olacak dedi. Şimdi güzel bir hediye, düğünde de takı mantıklı sanırım.

Nikahta hediye almak gereksiz geldi bana. Düğünde takı takarsınız, ev ziyareti yaparsanız eğer o vakit bir hediye düşünürsünüz.

Gerek yok. Aklınızda özel bir şey yoksa (şaka yollu kocaman emzik vs. alıyorlar bazen), takınızı takın. Evlerine giderken ufak bir ev hediyesi alırsınız.


.

Valla babam sarımsak yağıyla geçirdi. Fena kokuyor ama.

geçmiş olsun bende geçirdim yayılıyor zamanla sarımsak falan para etmedi.Doktor önermişti ilk sarımsağı.

Sonra işe yaramadı diye gittim iğne ile ilaç enjekte ettiler deri altına kılları uyarması için 4-5 seans sonrasında tamamen düzeldi.

Yazın yanarsıj oturulmaz o evde heveslenme boşa.

çok basık ya o ne öyle. camı bari kocaman yapsalarmış. hiç vizyon yokmuş mimarda.

çatı katında oturuyorum. kışın biraz zor ısınıyor.
üst kat sadece yatak odasıysa çok dert olmaz.

alt katta da odası var, yatak odası olarak orası kullanılabilir, üst katta da çalışma alanı yaratılabilir diye düşündüm. klimayla filan kurtarmaz mı bu şekilde? alt kat da mı sıcak olur?

Klima varsa rahat edersin o zaman kaçırma derim:d

Bence o oda yazin yanar, klima kar etmez.

Ardacan +1

Ayrıca çok şık da gelmedi bana, klasik. Giristen sonra comelmek gerekir ilerlemek icin. Ortada duran direk ne oyle...

çatı dubleksi bir evde oturuyoruz şu an. eğimli yapısı odaya sadece yatmak için çıktığımdan pek sorun olmadı ama kışın ısıtması zor oluyor, yazın da çok sıcak olur. klima takmadık, nasıl etkisi olur bilemem ama yalıtımın bu tip çatılı evlerde iyi olduğuna denk gelmedim. bizim evde de komşu dairede de akıntılar oldu. daha iyi bir alternatif varsa gerek yok bana kalırsa.

evet an itibariyle vazgeçtik. teşekkürler yorumlar için :)

Yok. Bazen cahillik mutluluk getirir. Gündemi takip etmeyi bırakın, ülkeyi siz yönetmiyorsunuz, televizyon izlemeyin haber sitelerine girmeyin, twitterda takip ettiğiniz siyaset kesimlerini unfollow edin uzun bir süre. Normal bir durum değil bence bu.

akli dengesizliği olan bir tanıdığımız, 15 temmuz'dan sonra inanılmaz bir şekilde paranoyak hâle geldi ve "bizi almaya gelecekler" diyerek intihar etti. yani bir insan canından, bir aile de oğlundan oldu. bir önceki sorumsuz cevabı ve buna benzer gelebilecek yorumları dikkate almamanızı rica ederim bu yüzden. sizin gibi olanlar var.

belli ki sizin de var olan sorunlarınızı azdırmış. yeni durumu da göz önünde bulundurarak tedavinize bir şekilde devam etmeniz doğru bir seçenek olacak gibi görünüyor.

Yok. Aylardır haber bülteni izlemedim, şu an hükümet değişmiş falan olabilir bilmiyorum. Yurtdışından arkadaşım kendi haberlerini izleyip "tayyip şöyle şöyle demiş duydun mu" diye bana soruyodu, valla haberim yok. Sokmuşum siyasetine şu saatten sonra ülke yansa bi kibrit de ben çakarım.

gündem takip etme meselesine bizde bir girdin mi çıkamıyorsun. bir dönem ben de böyleydim. bıçak gibi kesip, gündemi takip etmeyeceksin ve başka uğraşlarına yoğunlaşacaksın. tek çözüm bu.

Cooookk abartmissin ya, sanane, sen kimsin ki, ben kimim ki, biz kimiz ki bu kadar etkileniyorsun, haberleri izle vur kafayı yat o kadar, ne olmuşsa olmus, ne olacaksa olacak, bizim hayatımız hep ayni, taa yani...

çocuğa evcil hayvan değil birey gibi davranan nadir ailelerden birinde büyümüş.

çocuğun fikrini söylemesi iyi de hocanın tavrını onaylaması ve disiplin aşkı korkutucu bence.

cdn.yeniakit.com.tr

bana pek sağlıklı gelmedi, ayrıca mutsuz bir çocuk imajı canlandı zihnimde.

Hayır hiç mutsuz bi çocuk değil yani anlatamıyorum tabii de çocukta değişik bir hava vardı. Bence güzel ya disiplin aşkı değil de gerekli disiplinin nerde olması gerektiğini biliyordu.

cool bir çocukmuş :d

Zeki bir çocukmuş. Disiplin konusundaki yorumuna katılmak anlamında değil, soruyla yanıt arasındaki akıl yürütmeye dayanarak söylüyorum.

çok da güzel değil ya öyle çocuk mu olur?

ben disiplin konusuna değil de daha çok sınav kısmına takıldım. oturmuş araştırmış ve "ben en iyisi bu okulun sınavına gireyim" diye mi düşünmüş yani? hem de 8-9 yaşında. bu yaşta bu kadar hırsla 20 sinde ne yapacak?

ben o yaşta "nasıl daha fazla dondurma ve çikolata yiyebilirim?", "ablam dünyadaki her şeyi nereden biliyor?" "tatile gitmemize kaç gün kaldı?", "nereye tırmansam düşsem kolumu daha kolay kırarım?" falan gibi şeyler düşünürdüm.

muhtemelen bir yetişkinin, hatta muhtemelen öğretmenlerinden birinin, "disiplin kötü bir şey değil" gibi bir cümle söylediğini duymuş ve tekrarlamıştır. Hatta bir ihtimal, konuyu sırf bu cümleyi söyleyebilmek için açmış olma ihtimali bile var. sizin etkileneceğinizi falan düşünmüştür.

karşısındakini çocuk gibi degil de gercekten bir birey gibi konusursa, boyle cocuklar gormeniz normal.

yorumlara şaşırdım. hanginizin ilkokulunda derste yemek yemek serbestti ki? şu an da böyle mi bilmiyorum ama disiplinden kastı nerde ne zaman ne yapabileceğini bilmek gibi geldi bana sadece.

Benim de küçükken disiplin aşkım vardı. Hatta aileme disiplinsiz oldukları için kızardım, 9 yaşında kendi isteğimle yatılı okula girdim, disiplinli bir ortamda rahattım:p

Disiplin deyince millet korkuyor ama evet gerektiği zaman disiplinli olmak iyidir. Benim derdim de her şeyin düzenli ve kurallı olmasıydı aslında, o duyguyu seviyordum.

Ama bu duygu büyüdükçe azaldı, daha rahat bir insan oldum. Yetişmemde bir sıkıntı olduğunu düşünmüyorum.
Bence bu çocuk da birey olabilmeye, kendi düşüncelerini ifade etmeye başlamış, güzel bir şey.

Bence değil. Daha uygun fiyata alabilmek varken neden 550 TL versin ki.

değildir.

Bencede değil hatta bir ayakkabıya 550 tl verilmez bence ( cimrimiyim )

Evet.

Cimrilik bence. 550'yi görünce başka sitede var mı diye bakarsın da yok olmasına rağmen sürekli indirim kovalamak cimrilik.

Evet

7-8 bin tl geliri olan babanın evladı değilse gayet normaldir. parasının kıymeti vardır.

Değildir, bilinçli tüketimdir. Gelir iyi diye para savurmanın anlamı yok.

değil tabii. adam ayakkabıya o para mı verilir der ama maket hastasıdır ona gider 2000 tl verir. ayrıcs bir ayakkabı yani 550 tl den bahseditoruz

cimriliktir ve ayrıca salaklıktır da. Nike'ın Air Max modellerine bakan kişi zaten en az 350 TL vermeyi göze almalı. bu kafadaki insan ayakkabıya 350 TL verilmez de der. boşu boşuna zaman harcar, eski modellerden de hiçbir şey almaz.

Değil bence, 550 tllik bir ayakkabı olmasın 50 tl'lik bir kalem olsun, ihtiyacınız olmadığını düşündüğünüz herhang bir şeyi almak gereksiz zaten. Siz demek ki söz konusu 550 tllik ayakkabıyı çok beğenmiyor ve ihtiyaç duymuyormuşsunuz ki daha eski modellerinin de işinizi göreceğini düşünüp o modellere yönelmişsiniz. Ancak yeri gelir 600 tl'lik bir ortopedik ayakkabı alma gereksinimi duysanız gider alırsınız, kısacası neye ihtiyacınız olup olmadığına bağlı.

Çok çok istediğiniz bir şey değilse ve ciddi gereksinimim yoksa almamakta iyi yapmışsınız bence.

air max daha ucuza bulunuyor. bizim arkadaş 170e mi ne aldı. biraz beklesin derim :)

hayatımda bir ayakkabıya 500 lira vermedim, umarım da vermem. şu ana kadar aldığım en pahalı ayakabı 180 filandır sanırım.

performans/fiyat formülüne göre bu formüle uygun şekilde söz konusu ayakkabıdan daha avantajlı bir ürün olduğu müddetçe kişinin mal varlığı ne olursa olsun o ayakkabıyı daha ucuza almaya çalışması cimrilik değildir. cimrilik ancak şöyle olur. adamın 8000 lira geliri vardır başka hiçbir yerde ayakkabı falan kalmaz. adamın mevcut ayakkabısı pespaye olmuştur. ayakkabıya ihtiyacı vardır. ancak 550 liraya ayakkabı mı olur lan! diyerek -ben de diyorum bunu- ayakkabı almaz ve yırtık ayakkabısı ile gezer. bu cimriliktir.

Eğer belli bir sebeple para biriktirmiyorsa cimrilik bence. Kazandığı paranın tadını çıkaramayacaksa ne anlamı var o kadar kazanmanın?

Evet

Aslinda nike air max i begenmemistir bu yuzden 550 cok geliyordur,gercekten begense parayi basar alir.

değil.

Merhaba. Ben bütün okul hayatı boyunca "Harpagon" olarak adlandırılacak kadar cimri biriydim. Hala da öyleyimdir. Dışarıda kahve içmem ama bir ayakkabıya 600 tl vermem gerekiyorsa, veririm. kaldı ki verdim de... yani benim standartlarıma göre bile bu cimrilik. gerisini siz düşünün.

kesinlikle cimrilikle alakası yok.

oha aynı ben :D ama cidden çok paraymış. ayda 100k kazansam da vermezdim heralde. 300 tl civarına lacoste alınır be.

O ayakkabıya çok ihtiyacı var ve alternatifi yoksa, o ayakkabı olmadığı için bir zorluk yaşıyorsa cimrilik olabilir. büyük ihtimalle cimrilik değildir. şahsen milyonlarım da olsa 550 liraya nike almam, klas bir şeyler alırım.

Bana biraz cimrilik gibi geldi. Ayakkabıya verilen paraya acimiyorum ben belki de o yüzden

bence değil, bir ayakkabı için çok fazla bir miktar. ha 300e kadar verirdim ama ben o kadar kazanıyo olsam

Evet cimrilik.

değildir.

Duruma bağlı. 550 bir ayakkabı için gerçekten yüksek bir fiyat. İhtiyacı olduğu, sıkıntılı olduğu halde almamak için inat ediyorsa cimri diyebiliriz ama keyif için alacağı bir şeyi ucuzunu bulmak için bekletiyorsa sayılmaz.

ne kadar gelirin olursa olsun cimrilik değil tutumluluktur. daha uygun fiyata yine de kaliteli ayakkabı bulunabilir. cimrilik diye düşünenler parayı bulunca değişecek nesildir özenti de olabilirler bilemiyorum. sözüm meclisten dışarı. yersen.

7 bin lira net gelirim var, hayatımda ayakkabıya o parayı vermem.

Cimrilik değildir. Fena sayılmayacak bir gelirim var ama tutkudan, mutluluktan ikinci el kitap almayı severim mesela. Bilgisayarım 9. yılında, telefonum da 888 liralık (hala fiyatı bu) bir Android ama gidip bazı konularda paraya acımadan kıyacağım bir sürü alan var. Şimdi burada hoş olmaz ama hayatta dilenciye para vermem, hayrımı ameliyat parası bekleyenlere veririm, en az 6 ayda bir kan bağışlarım, çocuklara geçen paramın haddi hesabı yoktur.

Ben bırak cimri demeyi görsem ne güzel adamsın lan der imrenirim. Lisede bi arkadaşım vardi çocuğun ailesi baya zengindi. Ama çocuga baktiginda ne giyiminden kusamindan ne hal tavrindan zengin oldugu anlaşılmazdi. Cocuk sonra stamforddan mi ne kabul aldı, atıyorum burdaki 2 dairelerini feda etmediler stamford icin. Gitti amerikadaki daha az unlu bi okula devam etti.

Anlattigin durumdan da boyle bi insanin herhangi bi eşyaya saçmalık derecesinde heves etmeyecek kadar tutarli biri oldugu da çıkarılabilir yani.

Mobilden edit: stanford (ince)

Ben de aynı şeyi merak ediyorum. Param olmasına rağmen piyasada satılan giyim ayakkabı kozmetik vs hepsinin yüksek fiyattan satıldığını düşünüyorum. Ucuzlayınca almak varken sezonda almak markaların yaptığı oyuna gelmek gibi geliyor bana. Acil ihtiyaç olur alırım ama aciliyet yoksa elimdekiyle idare eder indirimde alırım.

8 bin net gelirim var.150 tl den fazla bir ayakkabiya para vermem.

yaptığı mantıklı. kapitalizme para kaptırmaya gerek yok. adamlar işten çıkınca sodexonda 50 tl para kalsa harcarsan utanmayıp maaşından kesiyor. o zaman 1 tlnin bile hesabını yaparım.

7-8 bin TL maaş öyle zannedildiği kadar yüksek değil.Düşünceli olması doğru

7- 8 bin lira kazanırsam tabii ki de o parayı o ayakkabiya vermem.

Hayır

değil.

stick kullansan olmaz mı?

Sebamed

karbonat tek çözüm. hem sağlıklı, hem zerre koku yok

@cekilmis gayfe stick dediğiniz nedir? benim bildiğim stick olunca otomatik olarak alüminyumsuz olmuyor ama?

Rossmann'da Alterra deo balsam diye bir roll-on var ben ondan bayağı memnunum, içinde alüminyum, paraben vs yok.

3.bp.blogspot.com

@limoncello karbonatı nasıl kullanıyoruz? duştan sonra bir tutam alıp sürüyor muyuz?

Karbonat, hindistan cevizi yağı ve lavanta yağı. Hindistan cevizi yağını benmari usulü eritiyorsunuz, içine karbonat ve lavanta yağını ekliyorsunuz. İyice karistiriyorsunuz Bir kavanoza koyup elinizle surebilirsiniz ama daha hijyenik olmasi icin asansörlü gibi roll-on kutusuna doldurup kullanabilirsiniz. Hem doğal hem de sahiden çok işe yarıyor. Güzel de kokuyor.

Edit: d3r2zleywq7959.cloudfront.net şu görseldeki roll-onun kutusunu kullanıyorum ben. Alttan çevirerek yukarı çıkıyor. Karışımı döküp içince kolayca dondurabiliyorsunuz.

Sebamed'in de parabensiz falan bir roll onu var. Ama çok güzel kokmuyor. Niveanın bahsettiğiniz alüminyum içermeyen deodorantını aylardır çok memnun kalarak kullanıyordum, ama havaların ısınmasıyla çok rahatsız etmeye başladı.

Deotak'ın kremleri var, küçük kutularda farklı türlerde geliyor. Naneli, hassas ciltler için olanı falan var. Onları duştan sonra sürüyorsunuz, üstünde 7 gün dayanıyor diyor ama ben daha sık yeniliyorum. O krem+ herhangi bir roll on gayet iyi oluyor. Şunu kastediyorum: tinyurl.com

Edit: Deotak'ın kremleri parabensiz alüminyumsuz falan değil.

@fraise bu tarif çok iyi duruyor, hepsi de var elimde. deneyeceğim hemen, çok teşekkür ederim. lavanta yağı yoğun olduğu için birkaç damla yeterli diye düşünüyorum ama karbonat / hindistan cevizi yağının bir oranı var mı?

ben duştan ya da temizledikten sonra kuru koltuk altına elimle bir tutam alıp sürüyorum. dökülen dökülüyor lavaboya, kalan sağlar bizim. bazıları ıslak olarak da uygulayabiliyormuş. hiçbir koku sorunuyla karşılaşmadım.
bu deo ya da stick olaylarında banyodan sonra temiz koltukaltına sürdüğümde 10-15 dk sonra kokmaya başladığımı bilirim yazın. ama karbonatta bu sorunu yaşamadım, kiloyla alıyorum, üstelik sağlıklı.
yani hem ekonomik, hem sağlıklı hem de işlevsel.
allah şu öneriyi verenden razı olsun, ben de duyurudan öğrendim

Ben göz karari yapıyorum aslinda ama 2 yemek kaşığı hindistan cevizi yağına, 1 yemek kasigindan daha az karbonat koyarsanız olur sanırım. Kremsi bir yapısı olacak, topaklanmayacak fazla sıvı da olmayacak. Birkaç damla lavanta yağı da yeterli olacaktır.

Nivea'nin Roll-on'lari deodoranttan daha ise yariyor gibi. Ben kullaniyorum.

Sephora'da satılan Lavanila'nın The Healthy Deodorant serisi var. Antiperspirant değil, kokusu hafif ve hoş, paraben ve alüminyum yok.
Şu vanilyalısı, kışın daha ağırlıklı kullanıyorum. Yaz akşamı da güzel kokuyor
www.sephora.com
Vanilya kokusu ağır geliyorsa Sport olanını yazın kullanıyorum. Kokusu daha hafif ve çok hoş
images-na.ssl-images-amazon.com
Böyle lavanta, greyfurtlu falan da olanları var ama hiç görmedim onlardan.
cdn.beautytidbits.com

Ama ben de şu karbonat işini deneyeceğim.
Fraise'in dediği daha da güzelmiş

@mermize nerden buluyoruz onu? ilk kez duydum

@fraise acaba leke yapiyormu kıyafetlerde yağda içeriyor ya gömlekler filan lekelenmez degilmi

keditik, ben simdiye kadar bir sorunla karsilasmadim ki onceden roll-on kullanirken beyaz giysilerde sari lekeler oluyordu.

Deodorant kötü ya, kullanma derini çürütürsün, çürüdükçe kokar :/

En iyisi deotak krem kullanmak <3 terlemeyi kesmez ama kokuyu keser, hatta deriyi tedavi eder düzgünleştirir.

@mermize'ın dediğini ben de duydum ya, meme kanserinden kurtulmuş olan bir kadına doktoru tavsiye etmişti kadın kendisi anlatmıştı şimdi duyunca daha bir emin oldum doğruymuş cidden. Aktardan şap alıp kullanıyorum demişti.

@megalomaniac Deotak'ı 7 yıl kadar kullandım ve çok memnundum ama doktorumdan ve birçok insandan zararlı olduğunu duydum. Alüminyum içeriyor ve o da buradaki lenf düğümlerine zarar veriyormuş.

Rossmandaki isana nın krem yada stick deodorantı. Aluminyumsuz. Alterrayı da kullandım ama kokusu bir garip geldi özellikle terleyince ter kokmuyosunuz ama garip bir koku oluyor.

silverdin: daha çok yanıklar için...
terramycin:

not: herhangi tıbbi eğitimim yoktur.

aloe vera.

Fito krem

kantaron yağı müthiş etkili yaralarda.

Bariyer kremlerden kullanıyor musunuz?

Madecassol.

Kantaron yağı +1

@Lim5 hayir kullanmadik; ama silverdin,hametan , furacin kullandik.Pek ise yaramadi. Duyuruyu guncelledim. Pegin takildigi dikis iyice acildigi icin bagirsaktakiler dikisten hep siziyor. Cerrah yarin bakacak.Doktorlara bin defa soyledik, gelin kapatin bu pegi ya da ultrasonda bakin cikmissa tekrar yerlestirin diye. Bugunku asistan ekip haklisiniz diyor. Resmen devlet hastanelerinden sogudum. Ozel de anneme sadece serumu verdi odem olustu. Elimiz kolumuz baglandi resmen.

Bu saatten sonra çalışmak gereksiz stres ve karıştırmaya neden olur bence. Erken uyu sabah erken kalk sunuma kadar biraz prova yaparsın.

Geç değil, daha çok var yarın 14:00'e. Sabah rahat çalışıyorsan, sabah kalkabilirsin. Gece rahatsan gece çalışabilirsin.
Bir de şu entry'mi takdim ederim.
eksisozluk.com

Biraz konusma izleyin, profesyonel olanları mesela M serdar kuzuloglu olabilir dıksıyonunuzu duzeltıp gereksız kelimeleri çıkartın aradan. Dogru yol ancak budur.

O konuyu ve tezi senden daha iyi bilen yok. Muhtemelen uzun sure uzerinde calistin. Metin hazirlamak seni daha fazla strese sokacaktir. Kaldi ki juride sunum sirasinda araya girerler surekli, metne bagli kalirsan dagilirsin. Kendine guven, savunma sirasinda nefes almayi unutma (geyik degil, ben unutup nefes nefese kalmistim). Yaparsin, basaracaksin. En az bir uyuz hoca olacak. Eger kisilik olarak uyuzsa takma, kisilik olarak uyuz degil ve savunma sirasinda uyuzluk yapiyorsa kotu adam gorevini edinmistir kisisel algilayip moralini dusurme :) Savunmadan cikinca buraya guzel haberlerini yaz. Her sey harika olacak.

Şunu bırakayım size iyi şans dileklerimle birlikte:
imgs.xkcd.com

tüm cevaplar için çok teşekkür ederim, savunmayı atlattım ve tezim kabul edildi! :)

ilk 10 saniyeden sonra bütün heyecanım uçtu ve çok keyifli geçirdim süreci, evde çalıştığımdan da iyi anlattım ilginç bir şekilde.

O resmi neden koydum ben oraya biliyo musun ))
Totem o. İki arkadaşımı daha tezlettim ben onunla.

Diğerini bilemedim ama içerik meselesi için icerikbulutu.com var, burayı kullanabilirsiniz.

universite öğrencisi, ya da freelancer siteleri var oralardan bakabilirsin bence.

Ben bile yapabilirim boyle bi seyi. Bence kolaylikla bulabilirsiniz.

bence etrafınıza soracaksanız da böyle sormayın, patron olmuş ama adam olamamış hödük derler, dolayısıyla rezil olursunuz. zira bahsettiğiniz ve vasıfsız tanımladığınız işler basit olabilir fakat vasıfsız işler değiller. ik'cı arkadaşlar daha iyi bilirler.

bunun yerine basit işler yaptıracağım, öğrenci birini arıyorum çok iş bilmesine gerek yok nasıl iletişim kuracağını bilsin yeter zaten ben de çok para vermeyeceğim derseniz ihtiyacı olan birine ulaşırsınız.

Uzun uzun yazacaktım ama üşendim. Çıkış noktan ve olaya bakışın sıkıntılı, bu şekilde aradığın kişiyi bulman da imkansız. @liyakat +1

liyakat +1.
aslında sen sosyal medya takibini yapacak birini arıyorsun. bu belki zor bir iş değil ama düzgün yapılması gereken bir iş. Herkese görünür bir alanda ya da özel mesajlarda yazılacak şeyler firmanın imajını etkileyecektir.

firma ne büyüklükte ve bu insanın ne kadar zaman ayırması gerekecek, bu önemli. günde 6-7 post mu, yoksa onlarca mı? ek olarak sipariş kaydı mı?

ofis olmaması durumu da kişiden kişiye değişir. özellikle böyle işler arayanlar, ya da böyle bilgisayar başı işleri evde daha rahat yapanlar var. fakat bu bahsettiklerinin çok da ayak işi olduğunu düşünmüyorum.

bence doğru şekilde ararsan böyle birini zorlanmadan bulursun. ancak işletmeci olarak bakış açını değiştirmeni öneririm.

istiklal sahaflar çarşısı üst kat, geçen hafta filan baktım daha o kadar güzel şeyler vardı ki. hatta 40'lardan filan fotoğraflar da var. bir de boğaziçi üniversitesi 90'larda sanırım bir kartpostal serisi basmış, onlar da baya güzeldi, oradalar.

galatasaray lisesinin yanından aşağı saldın mı oralarda vardı 1-2 dükkan bahsettiğin tarzda fotoğraflar yığılıydı önünde.

Kadıköy'de yine Akmar'ın caddesi üzerinde kilisenin az ilerisinden sola dönünce Bahçeli Sahaf var. Kendileri hem eski kartpostal satıyor hem de eski fotoğraflardan yeni kartpostal basıyor. Çokça çeşit vardı. Bir bakın derim.

Bir de Moda Migros'tan Moda İlkokulu'na doğru Tek Büfe'nin yanından çıkan sokakta yukarı doğru giderken sağda bir sahaf var. Orada da eski fotoğraflara rastlamıştım. Adını hatırlamıyorum maalesef.

Beyoglu aslihan pasajini gezebilirsiniz.

Yazılanlar dışında Kadıköy'de Bahariye Caddesi üzerindeki Kafkas Pasajı'nda oluyor güzel kartpostallar.

kadıköy imge sahaf'ta var eski fotoğraflar.

sirkeci'ye inebilirseniz "keskin color" var, istanbul'un kartpostal merkezi gibi bir şey. dediğiniz çeşit onlarca, yüzlerce kartpostal var.

büyük postane'ye gidin, herhangibir kişiye sorsanız gösterir, çok yakın.

Beyazıt sahaflar çarşısı cami kapısından girişte solda köşede bir dükkan var. Orada da eski güzel kartpostallar bulabilirsin.

Imgeye gitmistim. Uc dort lira dedi

Yapilan arastirma var mi hic bilmiyorum da. Bende de oluyor o. Video ya da fotografta daha cok etkilendigim, gercekte o kadar da cezbetmeyen seyler.

Tam aksi daha cok oluyor gerci.

fotoğraf gerçeğin hissiyat olarak yakınından bile geçemez. soruyu mu yanlış anlıyorum acaba.

gerçeğin yerini hiçbiri tutmuyor

estetik yanından bahsediyorum.
Bir tepede durduğunuzu düşünün ama biraz kayalıklı, az ışıklı falan aslında o kadar da bayılmıyorsunuz o gördüğünüze (belki o manzaraya alışkınsınız ondan ya da başka bi detaydan) ama aynı manzaranın bir de fotoğrafını görüyorsunuz o daha güzel geliyor size (bu da belki açısından ışığından vs)
Bir şekilde fotoğrafın gerçeğe üstün geldiği anlar olabiliyor. Araştırması yapılmış mı merak ettim.

bir fotoğraf birçok sebeple gerçekten daha etkileyici olabilir. direkt belirttiğiniz durum üzerine bir araştırma olmayabilir, ancak konuya ilginiz varsa genel okumalarla bir sonuca varabilirsiniz.

ilk aklıma gelenler;
- walter benjamin / tekniğin olanaklarıyla yeniden üretilebildiği çağda sanat yapıtı
- susan sontag / fotoğraf üzerine
- roland barthes / camera lucida
- john berger / görme biçimleri

öncelikle gerçekte gördüğünüz manzara ile fotoğrafı asla birbirinin aynısı olamaz. fotoğraf karesinin yansıttığı gerçekliğe fotoğrafçının yorumu katılır. yani düşünülenin aksine, fotoğraf makinesi gerçekliği birebir yeniden üreten bir aygıt değildir. fotoğrafçı hem çekim esnasında lensi kullanma biçimiyle, hem de sonrasında dijital ortamda veya karanlık odada kullandığı post processing yöntemleriyle ışık, renk gibi konuları yorumlayabilir. bunun yanı sıra kimi noktalara odaklanabilir, kimi noktaları kareye dahil ederken kimilerini göz ardı edebilir, karenin içerisinde kendi yorumuyla bir kompozisyon oluşturabilir.

bunun yanı sıra, bir fotoğrafın gerçeğinden daha güzel gelmesi belleğin bir oyunu olabilir. bellek, sanılanın aksine statik bir yapıda değildir, yani deneyimlediklerimizi ve gördüklerimizi oldukları gibi kaydederek beynimizdeki bir rafa kaldırmayız. tam tersine dinamik bir süreçtir, canlıdır, geçmişi sürekli yeniden kurgular. biraz da bu yüzden aynı fotoğrafa bakan iki kişi aslında aynı şeyi görmez. bellek, mekanik bir sürecin ürünü olan fotoğrafı bile yorumlar ve belleğimizde bulunan kodlara göre gördüklerimiz ve fotoğrafın bize hissettirdikleri değişebilir. fotoğraf bir bütün olarak veya içerisindeki bir detay ile bir anıyı canlandırarak gözümüze "güzel" gelebilir.

bunun yanı sıra, fotoğraftaki bazı detaylar açıklayamadığımız birtakım sebeplerle olduça etkileyici gelebilir. örneğin barthes, bu durumu "punctum" kavramı ile açıklar. punctum, bir fotoğrafta herhangi bir detay olabilir: bir çocuğun kıvrılmış çorabı, bir kadının belindeki kemer.. bu ögelerin bizi neden etkilediğini anlayamayız, ancak bu detaylar fotoğraflardan fırlayarak bizi deler, geçer.

üzerinde çok fazla konuşulabilir. fakat o anın içerisinde bir görüntüyü deneyimlemek bir şeydir, geçmişteki bir anın kesitini deneyimlemek başka bir şey. arada çok fazla parametre ve dinamik bulunuyor, estetik bunlardan yalnızca biri ve bana sorarsanız en zayıfı.

adettendir diye cevap vereyim; gerçek görüntü
soru da cevaplar da çok hoşuma gitti. mobilden ancak böyle takip edebiliyorum. yazılacak diğer cevapları merak ettim çünkü.

Ne kadar güzel olursa olsun henüz hiçbir fotoğraf beni ağlatmadı. Ama gerçekte (Arada sırada) mesela manzara o kadar hoşuma gidiyor ki bayağı gözlerimi yaşartıyor.

Çekim teknikleri, filtre vs. ile bir mekan olduğundan daha güzel gösterilebilir.

İnsanlar konusunda yapılan araştırmalar var. Filtresiz fotoğraflarla, videoları karşılaştıranlar ezici çoğunlukla videoda gördüklerini çekici bulmuş. Buna açıklama olarak da kişinin tavrını, havasını görmek gibi etmenlerin olduğunu söylüyorlardı. Ancak işin içine çekim hileleri veya filtreler girince sonuç değişebiliyor tabii ki ama şartlar eşit olduğunda hareketliliğin daha çekici olduğu söyleniyor. Hele ki üçüncü boyuta geçmenin daha da etkili olduğu vardı çalışmanın devamında.

Manzara için de durum aynıdır diye düşünüyorum. Güzel bir manzaranın havası fotoğraftan hissedilenez ya da bir degşetin kendisi fotoğrafından da dehşetli olabilir ama çekim ayarlanmamışsa. Bunun dışında, en kabak örneklerden biri Cinque Terre resimleri imiş sanırım. İlgili resmi bulamadım ama bir "hayaller-hayatlar" durumu vardı.

special thanks to @gmzo & @aychovsky :)

bahsettiğin yazarları ve kitapları biliyorum. ama hepsini okumuş değilim, diğerlerine de bir bakayım.

ingilizce 3-4 yaşında falan başladım babam bana basit temel şeyleri öğretiyordu kitaplar vardı teybe kasedi takıp dinletiyordu falan bir işe yaramış mıdır en ufak fikrim yok ama belki anca kulak dolgunlugu kazandırmıstır. baya sondan bir tık uzağa kadar öğrendim sanırım. (anadil seviyesinden bir tık uzakta olmaktan bahsetmiyorum tabii)

ingilizce - 12 yaş - anadolu lisesi.
almanca- 26 yaş - goethe institut

ingilizce 14- advanced
almanca 27- beginner
fransizca 27-beginner

İngilizce- ortaokul yaşları 10- anadilim sayılır
İspanyolca- 29- çay çorba isteyebilirim
Çince- 33- hiçbir halt anlamıyorum

"meister allahını seversen uzatma ya" dersen,

ingiliççe - 12 - C1
rusça - 22 - A2 (devam ediyor, hedef C2023)

detaylandıracak olursam,

oturup ingilizce çalışmadıysam da çocukluğumda ingilizce dergi falan vardı diye hatırlıyorum. hatta çok meşhur bir tane vardı ya gazeteler mi veriyordu sanki, ozmo mozmo bi' şeyler hatırlıyom. onunla başladım. asıl ingilizce eğitimim ise okulda, dördüncü sınıfla birlikte ingilizce dersinin gelmesiyle oldu diyebilirim. sonra lisede yabancı dil okudum zaten. okulda başarılıydım ama yazma, konuşma ve anlama alanında "breakthrough" kabul ettiğim sene 2013'tür, 18. yaşıma tekabül ediyor. o ara sabah akşam dota maçı izlerdim. bir sene falan her günüm en az 4-5 saat ingilizce duyarak geçiyordu. bu süreçte hem konuşmada hem de anlamada müthiş yol kat ettim. öncesinde mesela ingilizce denemelerinde 80'de 75+ çekerdim, yazılanı çok iyi anlardım, yazmada da fena sayılmazdım ama anlamıyodum anasını satiyim. şimdi eminem'i bile anlıyom büyük ölçüde, HELAL BANA BE.

rusça da benzer biçimde... yıllarca kendi kendime irili ufaklı çalıştım ama "BEYLER BAŞLIYORUZ, PASLI OYNUYORUZ" deyip de gaza geldiğim yaş 22'ydi. kursa başladım. NETEKİM çok faydasını gördüm. 7 senede A1.5'a kadar getiremediğim rusçam 8 ayda B1'e dayandı, rassiyski olimpiyatlarında (seviyesi A2-B1'di) derece falan yaptım, mutlu oldum. cyka blyat

şu an çok küçük bir ihtimal de olsa almanya'ya yerleşme durumum var, o iş olursa bunların yanında almanca da eklenecek ama yoksa ingilizce-rusça ikilisiyle devam etmeyi düşünüyorum. zaten tek haneli iq'm var türkçeyi zor konuşuyorum, üç yabancı dili imkanı yok öğrenemem. bildiklerimi de unuturum öyle. ingilizceyi ve rusçayı çok iyi konuşabileyim, fazlası lazım değil. başka alanda bi' şeyler yaparım belki. malum dilci olunca tek fonksiyonun "dil bilen adam" olmak oluyor. farklı yerlere yönelmek, işverenlerin aklını çelmek, "mmm ne kadar da donanımlı bi erkek" dedirtmek gerekiyor. işte iş görüşmelerinde kesinlikle yapmamanız gereken 10 şey! dıklayın!

ingilizce 14 - advanced
rusça 18 - upper intermediate

İngilizceye @proletarier'in oldugu gibi babam tarafindan 5 6 yaşlarında ufak ufak baslatilmistim, hatta ayni sekilde dergili kasetli bi set vardi evde bbc'nin sanirim ondan bakiyoduk ama babamin ingilizce yok yani max duzeyi how are you falandir o yuzden renkler sayilar falan öğrendim sadece. O yuzden 10 yaş 4. Sinif olarak sayiyorum İngilizceye başlama yasimi. Seviyemi bilmiyorum ama okudugum bilimsel makaleleri sıkıntısız Türkçeye ceviririm, Türkçe bi makaleyi eger teknik terimleri biliyorsam biraz sıka sıka İngilizceye ceviririm. Konusmada da abd'de yasasam 3. Günden sonra sikintisiz alışırım herhalde belki pratik eksikliği vardir su an.

Bi de 13 yasinda basladigim almanca var ve aslına bakarsanız 7 yil okulda gördüm ama lisede başa sardi ve hocalarimi sevmiyodum falan derken a1 bile yokumdur su an. 11. Sınıfta hocamiz b1siniz diyodu(ki uydurma bence) ama 3 yildir falan gram bakmiyorum unuttum her şeyi :(

Ayrica @der meister benden 1 yas mi buyuksun sen :/ 25 falan dusunuyodum hep seni..

ingilizce - 5 yaş - kolej - C2
fransızca - 15 yaş - lise ve üniversite - C1
japonca - 18 yaş - üniversite - N4
yunanca - 20 yaş - üniversite - sıkıntımı ifade edebilecek kadar :D

İngilizce-aslında ilkokul ama adam gibi öğrenmeye başlamam 14 yaş Anadolu lisesi- advanced

Çocukluğumdan beri bulgarca öğreniyor gibi şeyim, ailem sağ olsun tüm önemli konuşmaları bulgarca yaptıkları için ksjfjkdks

Almanca-lise-beginner
Çince-üniversite-beginner bile değil sjfjdkkdls

burdan ekşiduyuru ahalisinin burjuva olduğunu görüyoruz ahjhdahd
ingilizce- ortaokul zamanları başladık. 20 yıl oldu hala intermediate.

Fransızca 5 hala zorlanıyorum, ama advanced diyebilirim(B2 civarı).
İngilizce 13, fluent şekilde konuşuyorum(C2 diyebilirim).

@kobuzchu kiz
Karaçayca Türkçe'ye yakın değil mi? Öyleydi diye biliyorum hatta Kıpçak kolu oluyor sanırım.

İngilizce 10 yaş, hala B2

Almanca 14 yaş, A2 idim en son ne zamandır yüzüne bakmıyorum.

İspanyolca 18 yaş A1 hiç ilerletemedim, çalışmıyorum.

Yunanca 18 yaş, alfabeyi biliyorum, yazıları genel olarak okuyorum. Temel tanışma cümlelerini biliyorum başka bir şey bilmiyorum. Ama ilerletmek istiyorum. Ellinika<3

ingilizce 12 - C2

almanca ile türkçe'yi eşzamanlı öğrendim.
ingilizce 13 yaş, oldukça hakimim.
fransızca 11 yaş, kendisiyle gelgitli bir ilişkimiz var. orta seviyede kaldım.

olur tabi, konuyla ilgili tutorial izleyin, bir iki de deneme çekimi yapın gelin ve damada göstermelik "bak beyle olacak" diye. biraz da postta renk rötuş yapıldı mıydı oldu.

not: fotoğraf asistanlığıspor

önemli edit: makinenin varlığı yetmez, lensin doğru kullanımı çok daha önemli

@foseptik çukuru, gelin benim zaten :) photoshop da kullanıyorum. bir tek anneler mırın kırın edecek, onu düşünüyorum.

bence çok daha iyi olur. gördüğüm kadarıyla abartılı fiyatlar alıyor fotografçılar. o parayı çok daha farklı şeyler için kullanırsınız. zaten yatkınlığınız da varmış, sorun olmaz.

eheh mutluluklar dilerim, o halde anneleri ikna etmek lazım sanki :)

en mantıklısı bence, diğer türlü çoluk çocuğa dünya kadar para vermenize hiç gerek yok. hem de fotoğrafçı kaprisi çekmek var ucunda

Bravo. Bence harika olur. Yilda bir kez belki bakacaginiz fotograflara da binlerce lira da bayilmamis olursunuz. Kiz kardesim de aynisini yapti, cok da guzel fotograflar cikti ortaya. Sizi yilin gelini seciyorum. Tebrikler simdiden.

Mantıklı olabilir, sadece çekecek insanların gerçekten iyi çekeceğinden emin olun. Bir arkadaşım bu şekilde yaptı, çok basit duruyordu resimler. İlkokul müsameresinde gibiydi. Başka bir arkadaşımınki güzeldi.

çevrenizde fotoğrafçılık okuyan ya da ilgilenen gençler varsa ufak bir para karşılığı onlardan rica edin, hem onlar iş öğrenir, para kazanır, hem fotoğraflarınız güzel olur. Dilerseniz siz de çekerseniz. Birkaç soruşturmayla bulunur böyle birileri.

Evet hatta yapmak için çabalıyorum.

yapardım.
hele yanımda sevdiğim olsa, düşünmem bile.

yaş önemli değil, ecnebilerin dediği gibi: "run for your life !"

35 yasindayim suan imkan olsa yaparim, zaten buradada super imkanlarla yasamiyorum, eger senin imkanlarin harikaysa 8-10 bin ve uzeri bir gelirin varsa dur yine bir dusun, burada oyle bir durumun yoksa gidecegin ulkede standartlarinin cok dusecegini sanmiyorum. ayrica sevgiln varmis, hadi yalniz olsan gerek yok diycem ama yaninda birisi olacak. hayata bir kere geliyorsun, yeni seylere sans ver.

Arkama bile bakmadan giderim. Ailem burada evet ama onlara ne kadar faydam dokunuyor tartışılır. Yurtdışında hem kendime hem gelecekteki çocuğuma iyi bir yaşam sunabilirim Avrupada. Zaten tek korku yalnızlık olur onda da evleneceğim adam destek olur zaten. Arkama bile bakmam Avrupa'da oturup dil oğrenecegim üstüne bir de yuksek lisans yapacagım ha. Vay arkadaş. (İmrendi)

yaptim, mutluyum
hayatim bir degil, 3 tik ust seviyede

edit: buradaki özne ben değilim diye sonradan eklemişsin, ben yazarken allahıma yoktu o. ben sensindir diye düşünüp ona göre şeyaptımdı.

"otuzlu yaşlarında ya da yirmilerin sonlarında olmayan şerefsizler yazmasın" demediğin için çok yakında 23'ü dolduracak bir zırtapoz olarak yazıyorum,

ülkenin şu anki durumunu, bildiğim kadarıyla senin durumunla da birleştirecek olursam, ben bu riski alıp ülkeden kaçardım. seni daima çalışkan biri olarak gördüm, yanılmıyorsam halihazırda evropa vatandaşlığın da var zaten. hatta bir dakika ya, sen niye hala burada saygın iş kurulu düzen falan deyip duruyorsun ki, niye gitmiyorsun? orada da düzen kurulur, orada da yaşanır. düzen kurana, dil öğrenene kadar geçen süreçte yatağına bağlı vaziyette kalmayacaksın ki. öyle veya böyle hayat yine akacak, buradaki gibi olmasa bile yine yaşayacaksın.

ben yurtdışında yaşamayı kısa süreli olsa da tecrübe ettim. ne kadar ağır gelebileceğini, tatile gitmekten ne kadar farklı olduğunu gördüm. yine de bir avrupa ülkesinde yaşama şansım olsa bugün arkama bile bakmadan giderim.

bu ülke, hele ki genç bir kadın için, hiç güzel değil. ben senin avrupa görmüş bir insan olarak buraya nasıl bu kadar bağlandığını da hiç anlamıyom zaten. ben olsam giderim. hani klasik "o dönemin şartlarında değerlendirmek lazım" geyiği var ya... sen de gittiğin ülkenin şartlarına göre değerlendir kendini.

türkiye'de asgari ücretle çalışacak olsam, annesiyle yaşamak zorunda olan top sakallı teknosa çalışanı olurdum. ne geleceğim, ne gerçekleştirebileceğim hayallerim, ne de düzgün bir yaşantım olurdu. kendi adıma konuşuyorum, başkası pekala yardırıp gidebilir.

öte yandan almanya'da asgari ücretle çalışacak olsam muhtemelen yurtdışı tatilleri yapabilecek, işe bisikletle falan gidebilecek, netto kasiyeri olduğum için toplumda boş beleş adam muamelesi görmeden sakin sakin yaşayabilecektim. ben bu yüzden evropa'da yaşam için (almanya-fransa gibi ülkeler için söylüyorum) birkaç adım geri gelmeye razı gelirdim. evet biliyorum insan her yerde aynı, almanya da öyle cennet değil ve asgari ücretle çalışan bir yabancı olarak insanların bana bayılmayacağını biliyorum ama sonuç olarak kötü değil işte ya. değil yani bence.

ben rus dili edebiyatı okuyorum çünkü çok istediğim halde avrupa'ya gidemiyorum. bu yüzden rus hükümetine çalışıp avrupa'nın birlik ve beraberliğini bozmak, hansgillere falan nükleer bomba atmak istiyorum. tamam rusya'yı ve rusları gönülden severim ama motivasyonlarımın başında avrupa'yı bozmak geliyor. evet. ya benimsin ya kara toprağın çünkü.

git fraise, git. iki yıl oldu galiba, soruyorsun. git. valla git ya.

çok üzüldüm biraz sevineyim,

www.youtube.com

Kesin evleneceksem dil de öğrenirim, dünyanın bir ucuna da giderim.

Senin durumunda olsam ben de aynısını yapardım sevgilimden bunu istemek bencillik değil bence ikinizin de iyiliği için istiyorsun.30lu yaşlarımda değilim belki o zaman değişikliğe daha karşı olurdum tam kestiremiyorum ama şu anki düşüncem bu şekilde.

Gitmezdim. Bence sen de gitmek istemiyorsun. İstesen bugüne kadar çoktan gitmiştin.

şimdi bekara karı boşamak kolay. adamın kurulu düzeni var, iyi ve geleceği olan bir işi var. ailesi var. bunları bırakıp sevgilisiyle bir maceraya atılmak istemeyebilir, bu en doğal hakkıdır. fazla zorlarsan ayrılık kapıda. na işte buraya yazdım.

bu bir bakış açısıydı. kısıtlı bilgilerle bunu söyleyebiliriz.

sevgilinin kapasitesi de önemli. belli bir yaştan sonra sıfırdan başlamayı göze alamayabilir. burada mutludur belki de, belki de senin buraya ayak uydurmanı bekliyordur. aynı sorunun sana sorulduğunu düşünürsen daha iyi anlarsın. neden bu soruyu sen ona soruyorsun da o sana soramıyor? avrupa'da senin rahat edeceğin bir hayat yerine türkiye'de onun rahat edeceği, senin bir dönem gelişmeni gerektirecek bir hayat önerisini neden o sana soramıyor?

Bana sorulsa giderim ama çalışmak, dil öğrenmek bana kolay geldiği için. yapmakta zorlanacağım bir şey olsa, türkiye'de bırakmayı istemeyeceğim insanlar olsa, rahatımdan vazgeçemeyebilirdim.

düzeni bozma

gideceğim yerin yaşam standartları önemli. temelli mi kalıcam orda bu süreçten sonra o da önemli. bunlar okeyse 3-4 yıl bişey değil. ben giderdim.

Gereksiz bir macera olur. Bunu yapmam için iki şey olmalı: Ya Türkiye savaş haline girer, ben de kaçmak için giderdim; ya da tüm bu işlerin sonunda astronot olma şansım olurdu, onun için giderim. Yoksa kurulu düzenim, geleceği ve kazancı olan iyi bir işim varken yurtdışında 3-4 yıl sığıntı bir hayat yaşamayı göze almazdım. Kaldı ki bizim planladığımız süreler hiçbir zaman nokta atışı olmaz, yani 3-4 yıl diyorsak o iş en az 6-7 yıl olur, hayatımın 6-7 yılı çöpe atamam bu şekilde. Ha ama dediğim gibi, işin sonunda astronot olacaksam şansımı denerdim.

taşınırım.

temmuz'da evleneceğiz. yabancı dilimiz çok iyi değil biraz dilimizi geliştirip bi şekilde gitmek istiyoruz.

Burada ne kadar maaş aldığım hangi şehirde yaşadığım önemli faktörler olurdu. Gideceğim Avrupa ülkesi de önemli bence
Sektorel olarak çalıştığım ve esimin çalıştığı alanın o ülkedeki durumuna bakar tr'den daha iyi şartlarda yasayabilecegime ve er ya da geç buradaki standartimi yakalayabilecegimizi düşünüyorsak sevgilimi ya da esimi de ikna ederdim ve gitmek için tüm şartları sağlamaya çalışırdım

su anda 30lu yasların basında yeni yeni , düzen kurmus rahat etmiş birisiyim

hiç bir sey beni tekrar dil ögrenmeye , tekrar yuksek yapmaya itemez . birazda kafam rahat olsun artık yaş olmus 30bilmem kaç

valla içim bir kötü oldu
yurt dışında hazır iş var , ortam var , calısma kosulları mukemmel , mmaş on numara , 2-3 ayda bir 2-3 haftalıgına seni turkiyeye yolluyoruz filan derlerse düşünebilirim :D

sonunda hep mutsuzluk vardır bu işlerin .. hep ama

Yaptığımı biliyorsun. Aile, kurulu düzen, kadrolu iş, para, vb. ne varsa hepsini dağıtıp geldim. Düzenimi yeni kurmuştum ve uzun zamandan sonra her şey düzene girmişti. Türkiye'deki imkanlarım düzgündü, yoluna giriyordu. Borcum harcım yoktu, beyaz yakalı ayarında maaşım vardı; fıstık gibi yaşıyordum. Biraz yoruluyordum gerçi, 4 saatlik trafik dışında derdim yoktu.

Şimdi, daha da çok çalıştığım, asgari ücretin az üstünde kazandığım, yaşamakta zorlandığım, düzenin ötesinde bir durumdayım. Hayatım yetişkin hayatından, öğrenci hayatına başladım; bildiğimiz sıfırdan ama bu bir 3 seneden sonra normale girecek.

Türkiye'de 3 sene sonra yine aynı yerde olacaktım, iş yerinde mobbing'e uğruyorduk ve o daha da yoğunlaşarak devam edecekti. Arkadaşlarım KHK'larla atıldı, belki ben de atılanlardan biri olacaktım. Geldikten sonra 'Tam zamanında gitmişsin, çekilmez oldu burası' diyen mesajlar aldım bol bol. Pişman değilim geldiğime ama güzellik bedavaya gelmiyor tabii ki.

Üstelik bunu birkaç sene sonra tekrar yapmak durumunda da kalabilirim. Bu ülkede olacağımın bir garantisi yok. Dil öğrenip başka bir ülkeye geçmeyi de deneyebilirim. Ama şunu biliyorum ki birkaç sene çok stabil bir düzenim yok.

temelli orada kalabileceksem evet. yoksa dil okulu için gitmeyi mantıksız buluyorum. yüksek için de gidilebilir.

Hayat cok kisa, fazla garantici olmamak lazim diye dusunuyorum. Ben olsam kesin giderdim, hatta su an bavulumu toplamaya baslardim. Ha bu arada ben yillardir burada dikis tutturamamis biriyim, onun da etkisi var, belirtmis olayim. Gidince de hersey cok guzel olacak diye birsey yok, ama yine de denerdim.

Not: 30 kusur yasindayim.

Kriterlere uyan birisi olarak, duruma bağlı diyorum.

Burada ticaret vs. yapıyorsam, işimi oturtmuş ve rahata alışmışsam bir daha düşünürüm. Ama normal bir çalışan vs. isem, şartlara bakarım. Eğer çok yoksulluk çekmeyeceksem ve köle gibi çalışmak durumunda kalmayacaksam giderim, kim ne demiş şeyimde bile olmaz. Kaldı ki sevgilim çağırıyor diyorsun ve muhtemelen evlenirim diyorsun. İlk zamanlarında sana yardım eder illa ki, o yüzden gidilebilir diye düşünüyorum.

Özet, para sıkıntım olmasa ben çoktan gitmiştim zaten. Maddi olarak burada halihazırda çok iyi durumda bulunuyorsam da yine ciddi bir düşünürdüm ve hatta gitme düşüncesi yine ağır basardı bence.

yaptim, devam ediyorum ama surunmem sanarken surunur hale geldim. pisman miyim degil miyim bilmiyorum, bazen pisman oluyorum bazen olmuyorum. fakat bu olay sevgiliyle beraber yapilacak is degil arkadas, sonu mutlaka kotu biter, kimse sizin icin hayatini degistirmez. degistirse de mutlaka basiniza karar, ya da icten ice nefret beslemeye baslar. siz hangi taraftasiniz bilmiyorum ama iki taraf icin de risk. iki kisinin de ayni seyi ayni derece tutkuyla istiyor olmasi gerekiyor bunu beraber yapmak icin. dedigim gibi, hayat gulluk gulistanlik gecmiyor, bazen maddi bazen manevi cok sayida problem yasaniyor yurt disinda, egitim falan orta yasta, cok zor.

kesinlikle giderdim, türkiye'de şu an iyi gözüken işin olsa ne yazar, yarın ne olacağını biliyor musun, işsiz mi kalacaksın, en doğal haklarından mahrum mu olacaksın, ülke nereye gidiyor belli değil.
hele bu ülke isviçreyse kesin giderim. 30 yaş zaten çok genç bir yaş, aile sıkıntı olabilir sadece onun için de iletişim kanalları çok gelişti zaten.
bence hayati önemi var bu konunun. kesinlikle giderdim

bunun yaşla ilgisi olmadığını düşünüyorum.
30'lu yaşlardayım ve taşınamam.
20'li yaşlarda olsaydım da taşınamazdım, gidip farklı bir ülkede yaşayamazdım.

sevdiğim insanlar benden böyle bir şey istese çok üzülürdüm.

tabii bu benim düşüncem.

ben buraya ait hissediyorum. anadilimi konuşmak istiyorum. buranın yemeklerini yemek ve rakı içmek istiyorum.

bu ülkeyi düzeltebilmek istiyorum.

teşekkürler,

daha kotu kosullarda yaptim bu eylemi, evet su an surunuyoruz ve biraz daha surunecegiz ama mutluyuz.

30larin sonu, evli ve cocuklu.

Ben de bunun yaşla alakası olmadığını düşünüyorum. Kişilik, beklenti ve hayaller ile ilgili bu durum. İsteğinizi belirtmenizin bencillik olduğunu düşünmüyorum, ancak sevgiliniz açık ve net bir şekilde istemediğini söylediyse ısrar etmeniz çok yıpratıcı ve üzücü olur. Farklı zamanlarda ve biçimlerde benzer bir ısrarı babam ve sevgilim üzerimde uyguladılar, üzüntüm ağlamaya kadar gitti fakat hiçbir yere gitmedim. Bu yüzden ısrar etmeyin.

Yaşla alakası yok diyenlere katılmıyorum. İnsan öğrenciyken, gençken garsonluk, kasiyerlik, amelelik yapar fazla koymaz. Ama üniversiteyi bitirmiş eğitimli, iyi de bir işe sahip kişi bir anda hayat standardının bu derece düşmesini kolay sindiremez. Cem Yılmaz gosterisinde diyor ya hani, skmişim İngiltereyi, ne kasıyorsun pasaport görevlisi Pakistanlı diye. Bir zahmet en kalifiyemiz başvursun bakalım, İngiltere'de pasaport görevlisi olabiliyor mu olamıyor mu? Herşeyden once bir göçmensiniz, Hele bir de dile hakim değilsen, bir beyaz türkün burun kıvırdığı sekreterlik, resepsiyonistlik, garsonluk bile yapamazsın. Ha dile gerek duyulmayan bir mesleğin vardır, yazılım, it alanında ya da mutfakta şef sindir. Kendi mesleğini icra edersin, fazla standartların değişmez ya da daha da yükselir o ayrı. Ama her zaman bir yabancısındır, Londra ya da New York gibi bir kozmopolit yerde yaşamıyorsan bunu her zaman hissedersin.

yaparım ve yapıcam da zaten. planlarım o yönde. hatta, gücüm yeterse annemi de yanıma almayı planlıyorum ilerleyen senelerde.

25 yaşındayım. askerliğimi yaptım ve türkiye'de halen yüksek yapmaktayım. yazma sebebim başlığım aklımda kalması ve gaza gelmek. sevgilim yok, sapım, sadece annem ve babam var. başka kimseye eyvallahım yok.

"Yoksa bu kadar çabaya değmez mi diye düşünürsünüz? "

ama buna bazen evet diyorum.

yurtdisinda zorluk cekebilirsin, baslarda her sey farkli gelir. insanlari anlamayabilirsin, kazik da yiyebilirsin. ama bir sure sonra yurtdisina tasinmanin ne kadar dogru bir karar oldugunun farkina varacaksiniz. bu arada yurtdisindan turkiye'ye donus yapanlarin cogu, tutunamamis insanlardir..mesala odtu'de bu sekilde donmus cok hoca vardi.

buradaki mutluluğunun ölçüsünü bilmeden kimse bişey diyemez aslında. yada der de bi sonuca ulaştırmaz seni ama benim kendim için fikrim şudur,yurtdışı askerlik gibidir kardeşim .. hele burada bir evi ailesi evi arabası gelrii olan biri için çok zor bir yerdir. bu durumda değilsen burada alta tabaka olacağına orada alt tabaka olmanı önerebilirim .
burada durum ortalama ve üstüyse kal ,değilse git

Sadece şunu söyleme geldim; geçen hafta erkek arkadaşımın ablası evlendi, gelinliğinin üstü islemeliydi. Koltukaltı kısmı surtunmekten yara oldu, kız bütün gece acı çekti resmen. Pazar günü gördüm, kabuk bağlamış baya. O yüzden alırken islemeli, boncuklu vs bir şey alacaksanız buna dikkat edin. O kısma ne yaparlar bilmiyorum ama bir şekilde hallederler diye düşünüyorum.

1. Düğünde hangi iç çamaşırını giyeceğini belirle ve gelinliği de o iç çamaşırıyla ya da onun aynısı olan başka bir taneyle dene. Başka bir sutyenle çok farklı durabilir.

2. 10 gün çok az bir süre. Bence en az 20-25 gün önce gelinliğin hazır olsun, her türlü aksaklık yaşanabilir, en azından bu konuda için rahat olsun.

3. Parayı sakın peşin verme. Neyse ki diktirmiyorsun, diktirseydin çakallık olasılıkları bayağı artardı.

4. Kabarık değilse neden taşıyamayasın? Ama güzel muhafaza et. İnternette illa ki önerilen yöntemler vardır bu konuda.

ve ek olarak mutluluklar dilerim.

kardeşimin düğününden biraz tecrübeliyim. 2 - 3 kere provaya gitti. gelinliği bir ay öncesinden aldı. annem gelinliği uçakla götürmüştü (kendi çantası/askısı ile kabinde, eteğini kabarık tutan telimsi şey (adını unuttum) bagajda gitti.) .

@fraise bu hayatta aklıma gelmezdi, çok teşekkürler.

@fragile lady oleg cassini gibi kurumsal yerlerde nasıl olur ödeme o halde, depozito verip gelinliği alırken tamamını vermek gibi bir şey mi öneriyorsunuz?

@krem peynir, şimdi cumartesi bu yerleri gezip, üzerine bir gece uyuyup karar vermek istiyorsum hangisini alacağımı. bu durumda hemen cumartesi etek boyu alınmaz yani, gelinliğe karar verdikten sonra ayakkabıyı alıp gitmek nasıl olur?

duvaağı ve kafanıza takacağınız diğer şeyleri çok uzun tutmayın çünkü öküz gibi ağırlık yapıyor.

Oleg Cassini'de bazen istediğiniz modelin sıfırı ellerinde olmuyor, ben alacakken 34 beden gerektiği için Amerika'dan getirtmeleri gerekiyordu. Onun için de aylar verdiler, alamadım. Aynı modeli bir terziye diktirttim, üç hafta içinde falan. Çok güzel olmuştu gerçi.

Gelinlikçilerde topuklu ayakkabılar model model oluyor zaten, orada denersiniz ama düşündüğünüzden cok da farklı yükseklikte olan bir şeyle denemeyin bari.

Sütyen kullanmak zorunda kalabilirsiniz her model için geçerli değil sütyen lazım değil olayı. Ayakkabınız kafanızda belliyse mutlaka alın yanınıza. Oleg cassini de geçerli değildir ama ben jabo weddingten almıştım indirim yaptırdık baya. Şansınızı mutlaka deneyin. Tarzları çok benziyor olegle. Benim gelinliğim de kabarık değildi uçakla kendim götürdüm. Kabin memuru sağ olsun kendi valizlerini koydukları dolaba almıştı.
Düğünden önce kuru temizleme olayına sakın ha girişmeyin. Fotoğraf çekiminde etekleri kirlense bile vermeyin. Kendiniz temizlemeye çalışın. Kuru temizlemede mahvolan o kadar çok gelinlik duydum ki.
Düğün gününüzü daha erkenmiş gibi söyleyin tadilat yurtdışından getirtme olayları olursa. Benimkinin bedeni yoktu italyadan geldi erken söyledik tarihi 25 günde gelecekken 15 gün için çözüm buldular getirdiler.

bi erkek olarak yorum yapayım :)
2-3 hafta önce nişanlıma aldık oleg cassini'den. orda ayakkabı oluyor. biz alıp gitmiştik ama 36 bedeni vardı orda, 34'ü bi iki haftaya gelir dediler. biz satın aldık. gelinlik + duvak.

haftaya provaya gideceğiz. provaya giderken duvak ve aldığımız ayakakbıyı da giyecek, ölçü alacaklar, boyunu keseceklerse kesecekler işte.

bi de oleg cassini'de bahşiş olayı oluyo mu görevli kızlara bilmiyorum ama küsüratlı bişey tutmuştu bizim 3360'lı bişey. ben 3400 verdim. kız 3400 var burda dedi, dedim evet. para üstü vermedi bende isteyemedim. heralde daha çok veriliyo bahşiş falan diye anlayamadım :)

2. soruna cevap olarak; usulü depozitoyu istemektir zaten o da yerine birini bulunca depozito isteyecektir diye düşünüyorum yani ondan aldığını verecek sana bir nevi

evin depozitosunu arkadaşının alması için evi boyatması gerekir. bu boyatma işini de günümüzde 800'e yapamazsınız. en iyisi depozitoyu ikiniz de unutun.

ikinci olarak doğalgaz depozitosunu isteyebilirsin, bunda ayıp bişey yok. üçüne ödenen depozitoları hesaplayıp kendi payına düşeni bul, ona göre para iste ya da öde.

@hosein evi tuttuğumuzda boyası yapılmamıştı?

@gmzo boyayı da siz yaptıysanız ya da aman boşver öğrenci evi ne gereği var boyanın dediyseniz istemen mantıklı tabii ki.

Depozitoların yarısı senin yarısı onun

Neden istememen gerektigini dusundugunu anlamadim ben. Evden ayrilirken zamaninda odedigin depozitodan hakkin olani alirsin yani usúl budur.

gökçetepe tabiat parkı

www.kampyapsak.com

burada güzel incelemeler var.

Evet, 26

Evet, 28

Hayır, yıllardır ehliyetim var ama korkuyorum

Evet - 24

Hayır, 24.

Hayır arabam yok olsa kullanırdım, 23

evet 33

@kurcalama ne alaka? bu duyuruda kimlerin kadın olup olmadığını az çok biliyorum farklı bir niyetim olsa zaten ordan yürürüm ki bu zamana kadar şurdan kimse en ufak bir yürümem bile olmamıştır. ama senin gibi birkaç aklıevvellin konuyu buraya çekeceğini düşünmüştüm soruyu sorarken zaten. senin soruyu mantıklı bulup bulmamanın da bir önemi yok

sorma nedenim ve kadın diye ayırmamın nedeni de; zaten erkeklerin çoğu küçük yaştan araba kullanmaya teşvik ediliyor ve çok büyük bir kısmı kullanıyor.
kadınlar da her zaman öyle değil, ehliyeti olsa bile aktif kullanmayabiliyor. yaş da bununla alakalı. daha 20lerinin başında ya da ortasında öğrenci falansa biraz daha okey ama, 20lerinin sonu, 30larda da kullanıp kullanmamasını özellikle merak ediyorum.
yoksa burda kimlerin kadın olup olmadığını, yaşlarının da ne olup olmadığını az çok biliyorum.

evet, 21

Evet, 33.
Daha önce aktif kullanamıyordum, çünkü benzin parasını karşılayamıyordum.

Edit: Cesaretsiz insanlara bir cesaret hikayesi anlatmak ve bir de başıma geleni anlatmak istedim. Yardımcı olursa ne mutlu.

Bizim sitede, Abidin Amca'nın eşi Tülay Teyze vardı. Abidin Amca 50'li yaşlarında kansere yakalandı ve yüksek bir aşama idi. (Yıl 90'ların sonu) Tülay Teyze'yi kendi yokluğuna hazırlamaya başladı Abidin Amca. Tülay teyze 50 küsur yaşında banka kartının ne olduğunu öğrendi, devlet işleri ile tanıştı ve direksiyona dokundu. İlk önce site çevresinde tur atıyordu. O dönemlerde de Abidin Amca'yı kaybettik ve Tülay Teyze bir süre dışarı çıkmadı. Yavaş yavaş arabayla dolaşmaya başladı ama o kadar fena kullanıyormuş ki o dönem; kırmızı ışıklarda yanında bir dolmuş durmuş bir gün. Dolmuş şoförü pencereyi açıp kızgın bir şekilde ama annesi yaşındaki bir kadına da bağırmamaya çalışarak 'Olmuyor hanımefendi, olmuyor' demiş. Bizim Tülay Teyze de gayet sakin bir sesle 'Olacak beyefendi, olacak' demiş. İşte o Tülay Teyze, birkaç sene içinde her yerde fır fır döner oldu. Şimdi İstanbul trafiğinde cirit atıyor. Bir kaza yapmışlığı da yok.

Babam beni arabaya 12 yaşında oturtmuştu. 16 yaşında mahallenin çocuklarını arabayla dolaşıyordum. Sonra birtakım olaylar yaşadım, bir kaza değildi ama beni korkutan ve kendime yabancılaştıran birtakım olaylar yaşadım. O sırada arabayı otoparktan bile çıkarmaya korkar oldum. Bir anlamda araba kullanmayı yeniden öğrendim bir nevi. Bisiklet sürmek gibi olmadı. Bu süreçte, korkuyu yenebilmek için sabahları kimsenin olmadığı saatlerde araba kullandım. Pazar sabahı 6:00 gibi kalkıp babamın arabasıyla çıktım mesela. Saat 8:00-9:00 gibi millet çıktığında da geri döndüm. Öyle öyle, önce millet yokken, sonra yavaş yavaş millet varken gittim. Sonra da alıştım zaten. Sabah kimsenin olmadığı saatlerde pratik yapmak çok işe yarıyor. Hata yapmaktan korkmayın. Öyle hemen kimseyi öldürmüyorsunuz.

ablam yerine cevap vereyim; hayır, 33.
annem yerine cevap vereyim; evet, 52.

Evet, 30. Son 4-5 senedir bayağı aktif olarak kullanıyorum.

Evet, 30.
11 yıldır da aktif kullanıyorum ama hala hala haaalaa etrafımdaki erkekler sürüşle ilgili sacma sapan akıl vermeye çalışıyorlar.
Sirket arabasini ortak kullandigim arkadaş hala daha yokusta el freniyle kalkmayi unutma filan diyor mesela. Iki hamlede sahane paralel park ederim ama ben park ederken sokakta bir erkek varsa muttlaka isini gucunu birakip "du bakayim nasil park edemeyecek" seklinde elini beline koyup izliyor ya da daha fenası arabanin arkasina yapisip park sensorunu iceride dıiiiiiiiiitt diye kesintisiz ottürmek suretiyle "geel geel saga kir topla geel" yapıyor.
Su an tum nefretimi kustum biliyorum ama gercekten cok uyuz oluyorum.

evet hunharca, 23

evet hunharca yazacaktım shutgun yazmıs, itinayla özel ders verilir:)

@krem peynir haklısınız araba ihtiyacı duyarsam mecbur öncesinde ders almam lazım... son sürüşlerimde(karşının ısrarı, yoksa benim öyle bir talebim yok) her viraj gördüğümde VİRAJJ diye bağırıp yanımdakine direksiyonu tutturuyordum. arada motorsiklet için cesaretim geliyor ama onun ehliyeti de var. Başka arabalar olmasa iyi bir araç aslında :)) (kork kork)

2010dan beri aktif olarak araç kullanıyorum.
Yaş 25

Hayır, 23

annem, 2 teyzem, 3 halamın 2'si aktif olarak araba kullanıyorlar ve hepsi 58 üzeri yaşlardalar. annemin halaları (80'lerine geldiler) da istanbul trafiğindeler. o yüzden bir erkek olarak tavsiye kızlar, mutlaka kullanın. hele imkanı olanlar cesaretini toplayıp öğrensinler.

kullanmıyorum, 26.

18'imi doldurduğumda babama "baba ehliyet alsam mı ya" dedim, "ihtiyacın olursa öğrenir, alırsın" dedi. ertesi sene istanbul'a geldim, senelerdir buradayım ve açıkçası istanbul'un trafiğine bir araç daha ekleme niyetinde değilim. okula giderken vapuru kullandım hep, şimdi işe de vapurla gidiyorum. iş-okul dışında da merkezi yerlerde vakit geçirdiğim ve evim de istanbul'un göbeğinde olduğu için, toplu taşıma yerine araç kullanmak çılgınlık gibi geliyor. gerek yok, toplu taşıma ve zor durumlarda taksi fazlasıyla yeterli.

hayır, yok.

biz 5 sene aradan sonra tekrar birlikte olmaya başladık, 3 yıldır da beraberiz ama ilk zamanlarda çooook küçüktük. doğru düzgün görüşmemiştik bile.

annemle babam bir sene sevgili olmuslar, cok buyuk bir kavga sonucu ayrilmislar ve bir bucuk sene ayri kalmislar, sonra babam anneme evlenme teklif etmis. bu sene evliliklerinin yirmi besinci yili.

benim başıma geldi ama terk eden sevgilinin geri dönüp tekrar terk etmesi şeklinde son buldu :))

Daha kötü ayrıldıklarını gözlemliyorum ben de.

Genelde daha kötü şekilde ayrılırlar. İstisnalar kaideyi bozmaz.

Arkadaşım öyle tekrar bir araya gelip evlendi ama, ayrılmalarında 16-17 yaşlarında oldukları için sayılır mı bilemedim.

Eski sevgilimle olmuştu öyle bi şey. Lise 2de başlamıştık 2 ay sonra ayrılmıştık. Yaklaşık 1 sene sonra, lise 3te tekrar başlamıştık. 3 yıl sürdü.

var ama büyük kavgalar sonrası çok zarar görmüş ve eski haline gelememiş ilişki örnekleri var maalesef.
alışkanlıktan vs.den devam ediliyor genelde. evlenen bir örnek de oldu. ilişkileri bok gibiydi, birbirlerinin hayatlarını zehir etmişlerdi ve bunu göremiyorlardı, üstüne bir de evlendiler maalesef.

bazı insanlar bazı şeyleri zamanla öğrenir, değişmezler ama kendilerini törpülerler. böyle bir durumda sonuç farklı olabilir ama değişkenler aynıysa sonuç da aynı olur tabi.

Çevremde çoğu kişi eski sevgilisine dönüyor. Bildiklerim mutlu.

büyük kavgalar, olaylar yoktu; ama ilişkileri geri dönülmez bir kısır döngüye (kavga, ayrıl, barış, kavga, ayrıl, barış...) girmiş iki arkadaşım vardı. Dört yıllık ilişkinin ardından bir yıl ayrı kaldılar, sonra tekrar barıştılar ve dört yıl daha geçti. Bu yaz evleniyorlar.

Hayır, TC kimliğini de göstermek gerekiyor. Zira sadece İtalya vatandaşı olsa ülkeye girişte bir belge alması (adı tam aklıma gelmedi), çıkışta da onu göstermesi gerekir.

Hem ABD hem Türkiye kimlikli akrabalarım var, gayet sadece ABD pasaportlarıyla gelip gidiyorlar. (En son birinin kimlik numarası lazım oldu, tatile gelmişti ve nüfus cüzdanı bile yanında değildi.)

ben eu-tr vatandaşıyım. yurtdışına çıkarken eu pasaportunu, türkiye'ye girerken de eu pasaportunu ve bazen de tc kimliği gösteriyorum. kimliği her seferinde sormuyorlar, neden anlamadım.

tc pasaportum yok.

Tam onu soracaktım gmzo'nun yazdığı üzerine.
Ben Türkiye vatandaşı olduğumu söylemek zorunda mıyım ki?
Neden bir belge almalıyım?

Buna benzer olayi polonya uzerinden belarusa giderken yaptim.

Polonyadan cikarken eu pasaportumu gosterdim, belarusa girerken tc pasaportumla girdim. (Eu pasaportumla vize var cunku belarusa ve polonyadan giris yapmam yasak)

Cikarken de tc pasaportumla ciktim, polonyaya eu pasaportumla girdim.

Bu hafta tr ye gelicem, burokratik birkac problemden oturu havalimaninda tc vizesi alip eu pasaportumla giris yapicam. Normalde o ulkeden cikarken eu pasaportumla cikip trye tc pasaportuyla girebilirim ya da o ulkeye viZe istemiyosa yine eu pasaportumla girerim tr ye. Cikarken de ister istemez eu pasaportumla cikmak zorundayim, tc pasaportumu uzatirsam "vizen nerde kardes, cikamazsin" der bana.

@quaker çifte vatandaşım ve diğer vatandaşlığım isviçre'de. geçtiğimiz temmuz'da ülkeden çıkarken polise sadece isviçre kimliğimi uzattım "x belgesi vermediler mi girişte?" dedi. şu an biraz mantık yürütüyorum ama, isviçre vatandaşları türkiye'ye yalnızca kimlikleriyle girebiliyorlar. bu durumda yine de ülkede bulunabilecekleri süre kısıtlı olduğundan, takip edilebilmesi için girişte belge doldurtup onaylatıyor olabilirler. çıkışta da onu soruyorlardır. kısa süreli giriş çıkışlarda yabancı pasaport veya kimlik yeterli olabilir ama sürekli ikamette ayrı bir prosedür var belli ki. polis iki kimliğinizi de gösterin giriş çıkışlarda dedi hatta.