Siyahlar oyunu neden bırakıyor, kurtulma şansı yok mu?

m.youtube.com

Arkadaşlar geçen ay İngilizce kursuna başladım. Hoca ezberlememiz için bize 1000 kelimelik bir liste verdi. Bildiğim basit kelimeler de var ama bilmediğim, ilk kez karşılaştığım kelimeler de. Neyse şimdi bu kelimeleri elime alıp öylece okuya okuya ezberlemek çok zor ve sıkıcı geliyor. Ayrıca ben ezberledim zannederken beyin kısa süreli belleğe kaydediyor ama uzun süreli belleğe geçiş olmuyor maalesef. Bu kelime ezberlemenin daha kolay yolu yok mu? Ya da bana belirlediğim kelimeleri ezberletecek bir telefon uygulaması vs.? Yardımlarınızı bekliyorum. Şimdiden teşekkürler.

///\\\DİKKAT UZUN YAZI///\\\

Çok yakında 27 olacağım ve mezun olduğumdan bu yana yani yaklaşık 2 yıldır işsizim. Uludağ uluslararası ilişkilerden 3.4 gibi bir ortalama ile mezun oldum. Öncesinde bıraktığım hukuk var, ona afla geri döndüm yani en azından bürokratik kısmını halletim ve kağıt üzerinde öğrenciyim. Ancak şu an İstanbul'a taşınacak ve öğrencilik yapacak durumum yok.

Mezuniyetimin öncesinde ve sonrasında pek de gelecek vaat etmeyen ve mutlu olmadığım işlerde çalıştım. Garsonluktan düz ameleliğe oradan dolmuş taksiciliğe uzanan geniş ama hiçbir anlamı olmayan iş geçmişi, hatta resmiyette yoklar bile. Hukuk kazanmışsın bırakmışsın işsizlik garantili bir bölüme geçmişsin, rahat mı battı da yaptın bu çılgınlığı diyecekler olacaktır. Ona sebep olan şeyi kısaca anlatayım. Bir kaza geçirdik yanımdaki arkadaşım ve sevgilim öldü ben de zaten çok alışamadığım şehri ve bölümü bırakmak durumunda kaldım.

Kaza öncesi, ölen arkadaşım ve başka bir arkadaşımla internet işleriyle uğraşıyorduk. Ufak tefek siteler, sosyal medya hesapları, sayfaları vs. Çılgın paralar kazanmıyorduk ya da üzerine kariyer inşa edebileceğimiz işler değildi bunlar ama işte bir üniversite öğrencisini döndürüyordu şöyle böyle. Kaza sonrası ben tamamen çekildim bunlardan.

Şehir ve bölüm değişikliği sonrası sadece derslere gidip geldim. Bir süre sonra hem maddi sıkıntıya düşmem hem de bir takım uzman ve yakın çevre tavsiyesiyle iş aramaya başladım. Önce okul bir şey ayarlar mı diye kovaladım, olmadı. Sonra iyi kötü bir gelecek vadedebilecek yerlere baktım ama pek bana uygun bir şey yoktu. Açıkçası bu benim ne aradığımı bilmemem ile mi alakalı yoksa denk geldiğim her ilanda benimle çok alakasız bölümleri aradıklarından mı bilmiyorum. Bir yeden başlamak lazım dedim ve garsonluktan saçma sapan bir maceraya başladım. Olası daha iyi part time iş, staj vs. fırsatlarını kovalıyordum bir yandan ama olmadı bir türlü. Bir süre sonra da sanırım umutsuzluğa yenik düşüp takip etmeyi bıraktım.

///\\\KİM OKUYACAK LAN BUNU DİYENLER BURADA BIRAKIP SON BÖLÜMLERE DOĞRU ATLAYABİLİR///\\\

Aslında aklımda hep akademik olmak vardı. Bu, bir zamanlar benim için ıslak ve renkli bir rüya gibiydi. Ancak zamanla bu hayalimden vazgeçtim büyük ölçüde. Yani evet halen bir akademik tatminsizlik, üniversiteden beklediğini bulamama durumu var ancak bir kariyer olarak akademisyenlik şu an için ülke şartlarını da düşününce çok hedefim değil. Mezuniyetim yaklaşırken bu vasıfsız işçilik olayı artık inanılmaz yıpratıcı bir duruma dönüşmüştü benim için. Belki iletişim yeteneklerim falan gelişir, iki insan tanırım vs diye itildiğim süreçten insan sevmeme duygumu pekiştirerek çıktım. Sonrasında da mezun oldum.

Akademik olma hayalim iyice ölmeden yüksek lisans yapayım dedim ama tek haneli netlerle öğrenci olan bölümlerin hocalarına beğendiremedim kendimi. Askere gideyim bari o zaman dedim, sağlık sorunu çıktı, gidemedim. Ben böyle boşlukta süzülürken herkes yolunu tutmaya başladı. Kimi önümüzdeki yaz kocası olacak hocasının üniversitesinde akademik kariyere atıldı. Bilgisayarı açsa kapatamayan kapatsa açamayanlar it işi buldu. İki gün önce Adwords duysa anama mı küfrediyon diye mevzu çıkaracaklar online marketing specialist oldu. Kiminin halasının komşusunun görümcesi tanıyordu birilerini öyle oldu, kiminin dayısı işe girdiği şirketin en büyük 3-5 müşterisinden biriydi öyle oldu.

Mezuniyet sonrası iş arama sürecinde ilanlarına bakıyorum ve kafamda hiçbir şey canlanmıyordu, halen de canlanmıyor. Yani nasıl oluyor da hem yeni mezun ya da giriş seviyesi diye bahsedilen işte 2-3 yıllık deneyim isteniyor kafamda oturmuyor. Ya da yazmışlar işte iyi derece İngilizce ve Office bilgisi. Bu benim kafamda hiçbir şeye denk gelmiyor. Nedir şimdi iyi derece Office bilgisi? Tatsuo Horiuchi olmamız mı lazım yoksa vlookup nedir bilsek, kullanabilsek yeterli mi bilmiyorum. İngilizce de aynı şekilde. Nedir iyi İngilizce, Baltimore mapushanesine düşsek sıkıntı yaşatmayacak seviye mi yoksa ne bileyim bir üniversitenin hazırlığını geçirtecek seviye mi nedir?

Hangi arkadaşımı arasam iş yok. Amah hp başka yerlerde olduğuna dair duyumları var. Bankacıyı arıyorum abi biz eleman çıkartıyoruz zaten ama sapcilar adam arıyor ve deli para kazanıyorlar ona bak sen diyor. Sapciyi arıyorum abi lanet olsun bulaşma bu işe, zaten düzgün ilan yok ama reklamcılar eleman arıyor çok çılgın para kazanıyorlar hem de diyor. Herkes eleman arıyor ama aslında kimse aramıyor. Böyle böyle oradan oraya sekiyorum.

Biraz köylü biraz memur bir aileden geliyorum. Onlara göre memleketteki birkaç büyük şirketten birinde kritik elemanlarından biri olmayacaksam zabıta falan olmam çok daha iyi çünkü sigortası falan var, maaşı sekmiyor falan öyle yani. İşsizliğin üstüne bir de başka bir ailevi olay eklendi ve kendimi daha önce birkaç yüz km yaklaşmaktan başka bir ilişkimin olmadığı bir Anadolu şehrinde kpss hazırlanmaya çalışırken buldum.

Saçma sapan bir haldeyken –kazadan önce ortağım olan- arkadaşım aradı. Askerlik ardından da evlilik işlerine gireceğini anlattı ve elindeki internet işleriyle ilgilenip ilgilenemeyeceğimi sordu. Süreç sonuna kadar işleri ayakta tutsam yeterdi, kazanç olursa da bana kalacaktı. Kabul ettim ben de zaten boşlukta süzülüyordum. Biraz internet işleri biraz kpss darken bir yıldan fazla bir süre geçti bu bilmediğim Anadolu şehrinde. Ben belki bakkala gitmeleri falan saymazsak 4-5 kere evden çıktım. Kafamda sürekli şimdi hava almaya bile çıksam olur da susarsam bakkaldan bir su alsam yok yere 1 lira zarardayım diye hesaplara girişiyordum. Masraf olur diye –biraz da kendime güvenmediğimden- yds, teofl vs bile bakmadım. Toefl olmuş 185$ nereye kasıyorum. Bu arada arkadaşın sitelerden, facebook işlerinden falan para geliyordu yalan söylemeyeyim ama yarını belli olmayan benim için her kuruş değerliydi.

Kpss sürecinde anladım ki ben kazanamayacağım sınava hazırlanmışım. Puan anlamında değil bu dediğim orada çok sıkıntım yok. Ancak görüyorsunuz ki sizin gibi milyonlar var ve “Bu kadroya kim başvuracak da referanslar yarışacak ya o kadar da değil.” diyorsun adamlar bakan, danışman referanslarıyla geliyor. Bu süreçten geçmiş arkadaşlar ne demek istediğimi daha iyi anlayacaktır sanıyorum.

Şu an halen arkadaşımın emanet ettiği işlerle ilgileniyorum, onlardan gelen parayla yaşamaya çalışıyorum. Ancak bu çok uzun sürmez. Yakında devrederim tekrar işleri kendisine. Birikmiş paramla, aile desteğiyle ne kadar sürer bu düzen bilmiyorum, bu enflasyon olmasa belki 8-9 ay daha götürürüm diyordum ama şimdi 6 ay götürmem bile mucize olur gibi.

Ailem de şu kurumun ilanı varmış, şu sınav varmış diye darlıyor. Elbette kötü niyetle yaptıkları düşünmüyorum bunu ama artık benim için inanılmaz yıpratıcı olmaya başladı. En son işte idari hakimlik sınavı dedikodusu çıktı. Arıyorlar kitapları aldın mı, ilan çıktı mı bulamadık vs diye. Her gün olmasa da 2-3 güne bir benzer muhabbetler. Ama anlatamıyorum sanırım onlara kendimi. Kazanamayacağım bir sınava hazırlanmanın maddi manevi yükünü. Olsun sen puanını al mülakatta elenirsen onların ayıbı olsun bu falan diyorlar. Onların ayıbı olsun da giren bana girecek. Korsanın korsanı kitapları da alsam yol parası, sınav parası darken en az 500 belki 600 lira gidecek. Halen optik form görmenin, test çözmenin, işsizliğin etkilerden bahsetmiyorum bile.

Rahat bırakın desem iki gün bırakacaklar üçüncü gün “e sen hâlâ iş bulamadın, bak özel sektör de ölü, hem sen n’apıcan özelde” muhabbetleri başlayacak, yüksek lisans kovalarken oldu bunlar zira.

///\\\KİM OKUYACAK LAN BUNU DİYENLER BURADAN DEVAM EDEBİLİR///\\\

Ancak ben mesleğimi yapabilmek için tek bir dile, coğrafyaya, devletle bağlı kalmak istemiyorum. Tam şu an “aha biri daha türkiye'den siktir olup gitmek geyiği yapacak” diye düşünüyorsunuz, farkındayım ancak öyle değil. Buradan kalıcı olarak siktir olup gitmek gibi bir gayem yok. Böyle bir iş yapmak istiyorum zira yıllarca çok kısıtlı bir komünite ile iletişim kurmak istemiyorum. Uluslararası bir karşılığı olsun yaptığım işin istiyorum. Diğer sebepse bir şekilde işimi kullanıp kısa süreli de olsa yurtdışına çıkabilirsem bunun döndüğümde halen bu memlekette bir çeşit kariyer boost etkisinin olması. Belki 15-20 yıl önceki gibi değil evet ancak halen gördüğüm kadarıyla kamu ya da özel bir şekilde yurtdışında iş yapmış insan daha kıymetli.

Emanet sitelerle ilgilenirken github, producthunt trendlerine bakmanın, terminal veya ide ekranlarını görmenin beni çok daha mutlu ettiğini fark ettim. Yaklaşık 16 yıldır bilgisayar-internet kullanıcısı olmama rağmen meraklı bir bilgisayar kullanıcısı olmanın çok ötesine geçemedim. Çok kısıtlı da olsa mysql, javascript, php, css, python biraz da algoritma ve network bilgim var. Ancak hepsi bu. Zaten hiçbir zaman linus torvalds bi’ dennis ritchie olmak gibi hayalim olmadı. Bu noktada bilişim ile daha yakın temas halinde olacak bir iş benim aradığım iş olabilir diye düşündüm. Muhtemelen bundan doğan bir algıda seçicilik ile de bir süredir hep böyle ilanlar görüyorum. Ancak aranan şeylere çok uzağım. En basitinden ne mühendislik çıkışlıyım ne matematik ne yönetim bilişim sistemleri. Tekrar sınava hazırlanıp bilgisayar mühendisliği ya da yönetim bilişim sistemleri programına yerleşmek ve oradan yüksek lisansa ilerlemek seçeneğini de düşündüm. Ancak bu sürecin yüksek lisans içermese bile benim için çok uzun ve sürdürülemez olduğuna kanaat getirdim. O zaman sadece yüksek lisans yapayım yönetim bilişim sistemleri gibi bir alanda dedim. Ancak programların geçmiş dönem Kabul listelerine baktığımda başvuru yapanların ve kabul alanların neredeyse tamamı mühendislik çıkışlı. Azınlıktaki mühendislik çıkışlı olmayanlar ise aynı üniversitenin farklı bölümlerinden mezun.

Acaba diyorum son paramla Userspots, UXServices, Barikat akademi kurslarına falan mı gitsem? Biliyorum bunlar birbiriyle alakasız işler ama durumum da ortada. Yoksa udemy falan mı kasıp ilerlemeye çalışsam? Öyle yapsam bile bunu nasıl sunacağım konusunda fikrim yok. Yoksa İngilizce sorunumu çözüp yurtdışında yarı burslu/burslu yüksek lisans mı kovalasam? Türkiye’de yüksek lisans yapmak istesem nasıl yapacağım bilmiyorum. Ne kendi mezun olduğum alanda ne üniversitede yapmak istemiyorum. Herkesin uluslararası ilişkiler uzmanı olduğu memlekette aynı insanlardan biraz daha can sıkıcı dersleri dinlemek mantıklı gelmiyor. Son çare gene kpss belasına bulaşacağım ancak bu süreçten nasıl çıkarım, çıkabilir miyim bilmiyorum.

Mini Manas Destanı’nı oluşturan dertlerimi okuduğunuz için teşekkürler.

burçlara inanmam ben ancak bugün kafam takıldı bi bakayım dedim. kadın bir bir beni anlatıyor(titiz ve planlı değilim, kadın uyduruyor). böyle şey olur mu yahu? sizde de böyle oldu mu? bunu nasıl başarıyorlar ki? ben yine de inanmamaya devam edeceğim yoksa bilim çarpar beni. sizin burçlarınızı merak ettim. rezan abla, sen neymişsin be!

(başak burcu erkeğiyim.)

Sözlükte olsun forumlarda olsun herkes yüksek lisans yaptığından yoksa iş bulamadığından bulsa da asgari ücretten fazla kazanamadığından yakınıyor. Universite 3. Sınıf öğrencisi olarak iş arama deneyimim olmadığı için merak ediyorum normal lisans mezununun torpil falan olmadan 2.500 tlye işe başlaması çok mu imkansız? Fen edebiyat fakültesi mezunlarını ve atanamayan öğretmenleri biliyorum ama mesela İstanbul’da bilişim sektörü için de geçerli mi bu durum?

nasıl çalıştınız/çalışıyorsunuz?

"sadece derste dinlediklerimle bile çok iyiydim." diyen var mı?

Boyle abuk subuk sacma sapan bir derdiniz var mi?

sevdiniz mi albümü?

özellikle delinin yıldızı'ni çok sevdim. loopa almadan edemiyorum. bütün lise hayatımı tekrardan yaşıyor gibi hissediyorum.

Şimdi bizim 4 senedir herkesten çok sevdiğim bir köpeğimiz vardı. 2.5 ay önce kaybettik maalesef kendisini. Hala her gün en iyi ihtimalle gözlerim doluyor, kötü ihtimalle de hüngür hüngür ağlıyorum 2.5 aydır. Onunla yaptıklarımız kadar yapamadıklarımız da geliyor her gün aklıma. Mesela annemler onun için yıllar sonra bir yazlık almışlardı ama o göremedi yazlığı ya da ben izinlerimi onunla vakit geçirmek için ayarlamıştım ama onu son bir kez göremedim gibi şeyler dolaşıp duruyor sürekli aklımda.

Bu acıyı en üst düzeyde yaşadığım o ilk günlerde bir duyuru açmıştım burda ve o zaman çoğu insan başka bir köpek daha sahiplenmemiz gerektiğini söylemişti ama o zamanlar acısı çok tazeyken böyle bir şey düşünmemiştik hiç. Hala da hazır hissetmiyorum kendimi 10-12 sene başka bir köpeğe bakabilmek için ama ani bir cesaretle geçici bir yuva aranan ve bizim köpeğimize çok benzeyen bir köpeğe geçici yuva olmayı kabul ettik 3 haftalığına.

Yarın gelecek şimdi bu köpek bize. Ben yarın nöbetçi olduğum için pazartesi tanışacağım kendisiyle. Bir hevesle mamasını aldık, evde nerede yatacağını falan planlamaya başladık ama saçma sapan bazı düşüncelerimle içim bi buruk sanki.

Bizim köpeğimiz annemlerle farklı bir şehirde yaşıyordu ve biz onu kendi evimize almak istediğimizde annem "siz bakamazsınız, evde olmaz" vs diyerek karşı çıkıyordu. Onların yanında da bahçede yaşıyordu zaten. Ve maalesef köpeklerle pek anlaşamayan ve kedilere tam anlamıyla düşman bir köpekti. Bu yüzden Moda, Caddebostan gibi sahillere götürmeyi çok isteyip de götürememiştim onu hiç çünkü o kadar hayvanın olduğu bir ortamda çok zorluk çıkarırdı.

Şimdi yeni gelecek köpek bizim kendi köpeğimizin annemlerle bizi ziyarete geldiği zamanlar dışında kalamadığı evde kalacak, sürekli aklımdan geçen planlarla bizimle sahil sahil dolaşacak. Onu da tabii ki çok seveceğimden hiç şüphem yok, hatta sadece 3 haftalığına geçici yuvası olacağımızı bildiğim halde beni tanıyan herkes "ona da çok bağlanıp ağlarsın arkasından" falan demeye başladı ki gerçekten sokakta 2 dk oynadığım köpeğe bağlanan bir insanım. 2 hafta sonraya yapacağım tatil planımı falan da hep iptal ettim köpekle vakit geçirmek için, yani gerçekten hiçbir şeyi sakınmam ondan da. Ama sanki içim böyle saçma sapan bir şekilde buruk. Sanki başka bir köpeğe yapacağım şeylerle kendi köpeğimize ihanet ediyormuş gibi hissediyorum. Keşke her şeyi ona ya da onunla yapabilseydim diyorum. Biliyorum saçma bir düşünce ama başka bir köpeğe dokunduğumda bile "keşke o olsaydı" diye geçiriyorum içimden.

Bir sorum da yok galiba ama benzer şeyleri yaşamış birileri vardır belki diye tavsiye almak istedim biraz. Çok mu saçmalıyorum sizce? :(

Kaçtır ?

selamlar arkadaşlar. yaklaşık 2 ay önce almanya'ya geldim dil kursu için. önümüzdeki yaza kadar burada dil okulunda olacağım. sonrasında yüksek lisansa başlamak için geldim buraya. ancak buraya geldikten sonra fikirlerim biraz karıştı açıkçası...

ben istanbul'da özel bir üniversitenin ingilizce siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler bölümünden mezun oldum geçen yıl. yaşım 24. bunun dışında da sürekli olarak yazılım programlama konusunda sürekli olarak bir şeyler öğrenip kendimi geliştirmeye çalışıyorum. açıkçası benim tutkum, ve çalışmak istediğim asıl alan bu, bölümümü severek okudum ama iş olarak yapmak isteyeceğim bir şey olmadığına biraz geç kanaat getirdim. (bu arada jhangi işi yapabileceğin de tam belli değil bu bölümden çıkınca, ben hala bilmiyorum ne iş yapıldığını.) buraya master için geldim, sene sonuna doğru 5 okula başvuracağım kendim belirleyeceğim.

burada yüksek lisans için okul ve bölüm bakarken benim kalmak istediğim eyaletteki üniversitelerin genelinde yüksek lisans için benim ortalamamdan bir tık daha yüksek ortalama istediğini vs. gördüm. bu bölüm de ya siyaset bilimi ya uluslararası ilişkiler olacak tabii ki. ancak hali hazırda bir lisans diplomam olduğu için burada istediğim lisans bölümüne koşulsuz başvuru yapabileceğimi öğrendim. kabul onlara kalmış tabii ama en azından ortalama şartı yok. bu şekilde bilgisayar mühendisliği için lisans okuyabileceğimi gördüm. ve almanya'da lisans 4 değil 3 yıl. bu arada lisans ve yüksek lisans yaparken haftada 20 saat çalışma izniniz de oluyor. ve çalışan öğrenci ilanlarına baktığımda uluslararası ilişkiler okuyan bi öğrencinin 400-650 euro arası kazanabildiğini ve çok az ilan olduğunu gördüm. ancak bilgisayar bölümü okuyan öğrenciler 1000 euro civarı kazanabiliyor ve oldukça fazla da iş var. yani demem o ki üniversite okuyan bi öğrencinin mezun olduğunda 3 sene iş tecrübesi de olmuş oluyor bi anlamda.

çok uzattığımı farketmemle dehşete düşmem bir oldu. artık kısa kesmek gerekirse kafam çok karışık millet, yapmak istediğim işin yazılımcılık olduğunu biliyorum, kendi kendime öğrenmeye de devam ediyorum ama bir yandan da benim için yeni bir lisans okumak için çok mu geç diyorum 24 yaşında olduğum için. babamlar da biraz içerliyordu açıkçası ben buraya gelmeden önce bu fikirden bahsettiğimde, '5 yıl üniversite okudun şimdi onda yüksek lisansla ilerlemek varken baştan üniversite neden' diye, sanırım en çok da bu takılıyor kafama. biliyorum çok ağrıttım başınızı, seviliyorsunuz :(

1. atomu parçalamak imkansız vs. diye duyarm çocukluğumdan beri. parçalandı mı atom? atomu parçalamaktan kasıt fizyon mudur onu da bilmiyorum. sayısalcı değilim.

2. ben lise 1'e kadar fen dersi gördüm. 2001 yılında ders kitaplarında atom altı parçacıklardan bahsedildiğini hatırlamıyorum. var mıydı o zaman lise 1 kitaplarında?

3. insanlığın elindeki en güçlü mikroskop ile en uç noktada neyi görüntüleyebiliyoruz?

Geçen gün kız ark ile tlf da bir konuda tartışıyorduk, bana 2 sene önceki mevzuları açıp yüzüme vurmaya başladı. Ben de zamanında gizleyip yalan söylediği konuları , işine gelirse dedi kapattım telefonu, numarayı da engelledim arama imkanını yok etmek için. 2 gün oldu ben aramadım biterse bitsin artık site düşünüyorum, 2.5 yıllık ilişki. Her büyük tartışmada işine gelirse demek çok mu normal, ben mi abartıyorum sizce

bu insanlar nasıl oluyor da park halindeki tırlara falan arkadan giydiriyorlar ve ölümlü kazalar oluyor? çok araç tecrübem olmadıgından dolayı ciddi ciddi soruyorum. bu kazalar ayda bir oluyor ortalama.

sizin bir şey hissetmediğiniz, olmaz dediğiniz, kızın ise sizi çok sevdiği bir ilişki yaşadınız mı? ne yaptınız? nasıl bitti?

bir ay önce kapalı bir kız bana yazdı, beni takip etmiş haftalarca. görüşelim dedim görüştük. 6-7 kere oturduk konuştuk, konuştukça kız daha çok aşık oldu bana. ben de ateistim, o dinden bahsettikçe soğudum. olmaz yapamayız demeye başladım, o sürekli sana yardım ederim, kafandaki soruları cevaplarım, hak yolunu bulursun diyordu. ben yapamazsın, dönüşü yok bu yolun, olmaz diyordum.

kızın içinde hep bir umut vardı. dün kesin konuşmayı yaptım. bitirdik. seni seviyorum, sensiz yapamam diye bağırıyordu, ağlıyordu. bu şekilde davranmasına çok üzüldüm. ardından whatsapp'ta yazdı, cevap vermedim. seninle 1 ayımı nasıl geçirdiğimi yazdım dedi, sil onları artık bir önemi yok dedim. sonra uzun bir mesaj attı, seni hiç unutmayacağım, teşekkürler temalı. çok iğrenç davrandığımı düşünüyorum, vicdan azabı çekiyorum.

nasıl bitirmeliydim? mesaj atıp ne yazdığını merak ediyorum desem mi? nasıl biraz da olsa mutlu ederim şimdi bu kızı?

daha önce hiç kimse böyle sevmemişti, böyle laflar etmemişti bana. çok üzülüyorum.

Genelde hali saha maclarinda, beden derslerinde milletin takimlara ayrilinca ustune giydigi, ayni takimdakilerin rengi forma gibi ayni olan, genelde tek renk ve kolu olmayan, giydigimiz seyin ustune geciriliverilen, yanlari gorece acik seyin adi nedir? Varsa Ingilizcesini biliyor musunuz?
Ya da surada eylemcilerin giydigi seyin adi.
gazetemanifesto.com

Genelde şunu görüyorum. Kadınlar bir sorun olduğunda çözmeye daha yatkın erkekler aman bir olay olur diye sessiz kalmayı tercih ediyorlar ya da komple olayı görmüyorlar. Pasiflikten artık körleştiklerini düşünüyorum.
Kendimden bir kaç örnek vereyim.
Elbise giydiğim bir gün dar yolda yürürken adamın biri gögüslerime kafasını sokup çok güzeller dedi. Sevgilimle eleleyiz. Sevgilim bu olayı hiç farketmedi. Sorduğumda sinirlenip hangi adam hangi adam dedi....
Geçen balkonda otururken adamın biri tam kapımızın önünde küfürlü telefonda konuşuyordu ( normal siktir falan dese bir şey söylemyeceğim ama anne bacı threesomelı üstüste oturtmalı küfür). Balkonda oturuyoruz. Yarım saat boyunca dinledik, ben bir şey söylemek istiyorum izin vermiyor. Karşı balkondan Seslendiler adam duymadı (kızın biri idi onunda yanında eşi ya da sevgilisi bikaç cümleden sonra içeri çekti). En son göz göze geldim adamla. Kapımızın önünde küfretme dedim. Bana da küfretti ben de üzerine su attım ve hoşt dedim :). Tehtid ederek gitti. Tehtid etti ya bizimki iki gün başımın etini yedi ya beni ve seni döverse bu adam diye !!!!!?! Suçlu ben oldum.
Başka bir arkadaşım araba kullanırken hayatta kornaya basmıyor. Sevmiyorum diyor. Korna basvam kavga çıkacak gibi bir öngörüsü var. Trafikte tüm abukluklara sessiz benim yanfan kornaya basmışlığım var.
Bunları alt alta dizince agresif olduğumu düşünmeyin. Günlük hayatta artık çomarlara haddini bildiriyorum. Benim kişisel alanına giremezler sınırlarını bilmeliler.
Başta benim sevdiğim adam olmak üzere, bu yeni nesil adamlar neden bu kadar pısırık. maço mahalle delikanlısı olsunlar demiyorum ama gerekli olaylara müdahale etmeliler.

hani şöyle ingiliz, amerikan meslek liselerinde dalga malzemesi olabilecek isimleri soruyorum. Nigar(nigga), Selami (salami), Kamil (camel), Fatih(farting) gibisinden aklınıza gelen neler var?

Dolayisiyla izole bir kabin icinde bir miktar hava ve bir miktar karbondioksit varsa karbondioksit dibe coker degil mi kabin icinde?

İngilizce okuma yaparken kenara ysklasik 100 tane ingilizce kelime not ettim. Sozlukten bakarak o an okuyup gectim. Simdi bunlari kalici ogrenmek istiyorum. Ne yapilabilir? Bir Metod var midir?

Ben başlayayım: Sahilde muzik.

Not: Canı sıkılanlar yeşillendirebilir de.

Kendimi ilerletebileceğim ve belki de ileride profesyonel kullanacağım bir aktivite arıyorum. Fikri olan var mı?

İki gecedir doğru düzgün uyuyamıyorum.
Felaket bir şişkinlik ve ishal halinin ortasındayım. Artık dayanacak gücüm kalmadı :(
Makatım ağrıyor öyle söyleyeyim. Tuvalet ihtiyacı gideriyorum tamamen sıvı ve hiçbir işe yaramıyor. Yine şişkinlik yine ishal yine karın ağrısı.
Ne yapayım ağalar bayanlar bir yol gösterin. O değil yarın akşam 13 saatlik yola çıkacağım. Of :(((((

Eksi duyuruyu ikidir guzin abla gibi kullaniyorum ama surada www.eksiduyuru.com bahsettigim bir gönül işim vardı. Okumak istemeyenler için özetle staj yaptığım yerden birine daha önce hiç hissetmediğim duygular hissettim ama açılamadım.

Duyuruya çoğunlukla instagramdan ekle açıl gibi cevaplar geldi ama buna cesaret edemedim. Adim soyadim kartimda kocaman yazıyordu hoşlansa instagramdan bulur o istek gönderirdi diye düşünüyordum taki burada açılan adınızı googlea yazınca ne çıkıyor duyurusunu görene kadar... Benim adımla açılmış sadece instagram hesabim var ama o da çıkmıyor. Arkadasimin fake hesabindan instagram uzerinde adımı soyadımı aradigimizda da bir şey cikmiyor. Bundan dolayı minicik bir umutlandım acaba arayıp da bulamadi mi diye. Bir de şöyle bir durum var 21 yaşındayım ama çalıştığım yerde son haftaya kadar herkes beni lise stajyeri sanıyormuş :( yaşımı biraz küçük gösteriyorum sanirim hani arada göz göze geliyorduk ama o da lise stajyeri olduğumu düşünüp yaşım küçük diye adım atmamış olabilir mi?

Kafam çok karışık ve ona karşı özgüvenim çok düşük duyumda. O gerçekten cok iyi biri yazdığımda kesinlikle dalga geçecek bir tip falan değil oldukça güleryüzlü ve anlayışlı efendi adam dediğimiz tiplerden. İlgi delisi bir insan da degil sadece instagram ve linkedin kullanıyor. Instagramı da gizli arkadaşım fake hesabından istek göndererek kalenin içine girmeye çalıştı ama kabul etmiyor. Bunlar ona yazmam cesaret veriyor fakat bir yandan da seneye aynı yerde staj yapma ihtimalim var reddederse yuzyuze gelemem heralde. Bu konularda çok atilgan biri degilim. Googleda forumlarda falan derdime care aramaya calistim ama en son kendimi ask buyucusu sitelerinde bulunca burada daha akli selim insanlar olduguna karar verip size danismak istedim.

Ey duyurunun kızları bu durumda siz olsanız ne yapardiniz?
Ve erkekler, sizin karşınızda bu durumdaki bir kız olsa, size nasıl yaklaşsa onu ciddiye alırdınız?

Selamlar,

Bomboş geçen, sıradan günlerden sonra her şeyin üst üste gelmesi hissini tecrübe ettiniz mi? İyi şeyler için de kötü şeyler için de böyle oluyor. Zaman zaman böyle dönemler yaşıyor musunuz? Önceliklendirmelerinizi neye göre ayarlıyorsunuz? İnsanlara verdiğiniz sözler, işiniz, vb. vb.

Kapalı anlatım için kusura bakmayın. Atış serbest.

Teşekkürler.

bunu nasıl çevirirdiniz :

Pratik ustalaştırır diye çeviriyorum
sadece emin olmak istiyorum.

Üniversite yeni bitti.Biter bitmez bir boşluğa düştüm.Seçenekler 2 ucu boklu değnek gibi gözüküyor farkındayım ama birisini seçmem gerek.Askerliği 2 yıl tecil hakkım var.Sonra tezli-tezsiz yüksek lisans vs kovalayıp süreyi uzatma peşinde de koşabilirim.Ancak tekrar çıkabilecek bir bedelli ve ona vereceğim miktar her ne olursa olsun şu anda çalışmadığım için gözümde büyüyor.Yüksek lisansla uğraşırken de bir işte çalışabileceğimi düşünmüyorum.Zaten 4 yıl boyunca kredi de aldım.Onunda geri ödemesine başlamam lazım.Kpss için 1 yıl dershane gidebilirim yani bütçeyi ona zorlayabilirim.Ancak 2019'da A grubu sınavları var.Yani hem zorluk derecesi fazla üstüne iyi puan sonrası kurum sınavları,sözlü mülakat vs yorucu ve yıpratıcı bir süreç.Torpilde yok.İlk seneden atanma ihtimalimi düşük görüyorum.Askerliği seçersem farklı ortam,garip tipler.Kafa dengi birini bulabilir miyim bilemiyorum.Sabah erken kalkma,traş,spor,nöbet vs gözümü korkutuyor.Kasım celbine yetişmem için ay sonuna kadar bir karar vermem lazım.Özel sektörde 1-2 yere başvurdum ancak askerlik sorun oldu.Şu an için askerlik aradan çıkması ve önümü daha iyi görebilmem açısından içlerinden en iyisi gibi geliyor.Siz olsanız hangisine yönelirsiniz?

Not:Trakya Üniversitesi-Maliye bölümünü bitirdim.

Öğrenci affı ile ikinci kez lisans okuma şansım var. Hali hazirda uygulamalı matematik PhD sine sahibim ve hesaplamalı akışkanlar mekaniği çalışıyorum. Temel bilgilerimi artırma adına makine ya da bilgisayar mühendisliği okumak istiyorum. Hangisi daha mantıklı olur sizce? Derslere pek devam etme şansım olmayabilir, dışarıdan çalışıp sınavları vermeye çalışacağım. Teşekkürler

Yeni bir şehre geldiniz ve sıfırdan o şehirde bir hayat kuracaksınız diyelim. Ana-baba, akraba vs. desteği yok, az bir miktar birikiminiz ve elinizde mesleğiniz var, freelance olarak da çalışmanız mümkün diyelim. Kiralık bir yer bulup, eve çıkarak konaklama işinizi de hallettiniz diyelim.

Hem iş/maddiyat hem de sosyal çevre/ilişkiler konuları başta olmak üzere, kısa ve orta vadede neler yapmak gerekir? Böyle bir durumda olsanız neler yapardınız ve nasıl başlardınız?

Şehirde tanıdığınız hiç kimse yok.

Edit: Tikler belki gecikse bile mutlaka gelecek.

Sizce bu tam olarak nedir? Şu yaşlarınızda ne yaparsanız kendinizi hayatınızı yaşamış sayarsınız? Neleri gerçekleştiremezseniz sizin için o hayat iyi yaşanmamıştır?

"Hayatı yaşamak" konusunda dilediğiniz her şeyi yazabilirsiniz. Hatta yaşınızı da yazın lütfen.

arkadaşlar biraz farklı bir durum olacak ama bu sınıfın ikinci öğretimi veya hafta sonu şeklidne öğretim verme durumu olan üniler varmıdır ?

goygoyu bırakalım ciddi cevap verelim lütfen

Geçtiğimiz günlerde anlaşamadığımız ve mantığıma uymadığı gerekçesiyle bir çılgınlık edip 1.5 senelik ilişkimi bitirdim. 10 gün olacak. Yalnız delirmek üzereyim, gerçekten elim ayağım titriyor. İş yapamıyorum yaşayamıyorum. Başkalarıyla da buluştum ama olmuyor.

Acaba bunu ayrılmak için doğru zaman olmadığı ve sevginin bitmediği şeklinde yorumlayıp ilişkime geri mi dönmeliyim? Yoksa standart bir ayrılık süreci, hiç kasmaya gerek yok mu. Ayrılınca genelde böyle karşınızdaki insandan nefret edersiniz de rahatlarsınız ya, hiç öyle bir şey olmadı bu sefer, zerre rahatlama, yük kalkması falan yok. Bildiğin bitik durumdayım.

geçen sene tüm arkadaşlarımdan iyi sıralama yaptım(ea öğrencisiyim).ve iyi bir üniversitede yarım burslu olarak ailemin tercihiyle giriş yaptım. ancak geçen yıl yerleşmeyip bu sene sınava çalışanların çoğu 2bin 3 bin civarı sıralamalar yapmış.imrendim açıkçası. ailevi sebeplerden dolayı başka bir şehre taşındık ve ücra bir yer.olayın temel sebebi bu. ailem de bunu göze alamadığı için böyle bir karar aldı. ne söylersiniz bu konu hakkında?

İstanbul ----- ANKARA.

? ? ?

Eskiden bilim kurgu bana sıkıcı ve saçma gelirdi gerçekçi değil diye.
Ama bunun su zararı oldu hayal gücü gelişmedi olaya farklı açıdan bakmak.

Film dizi kitap ya da ne tavsiye edersiniz bu eksikliği gidermek icjn

sürekli bunu duyuyorum. askerde şöyle davranıyorlar, böyle davranıyorlar, bedellilere çektireceğiz vs. ben bir babayım diyelim evladımı askere gönderiyorum "vatan savunması" için. devlet emanete böyle mi sahip çıkıyor? bedelli ya da kısa dönem fark etmez ben madem vatan görevi yapmaya gidiyorum devlet neden bu tarz olaylara göz yumuyor? devrecilik diye bir şey varmış. vatan görevini yapmaya gidiyor asker ama alt devre diye kölelik yaptırıyorsun. devlet oradaki eri ere nasıl ezdirir?

ikincisi askerlerin bakış açısı. bedellinin eşitlik duygusunu zedelediğini düşünüyorum ama karşındaki türk askeri. düşman askeri mi ki böyle davranıyorsun? kısa dönemlere, alt devrelere kötü davranılıyormuş. karşındaki düşman askeri değil nasıl böyle bir durum olabiliyor? tamam eşitliğe aykırı ama silah arkadaşın bir noktada. daha iyi şartlarda askerlik yapana zulmetmeye çalışmakla yolda daha pahalı araba görünce anahtarla çizmek arasında ne fark var?

askerlik yapmayacağım zaten ancak askerliğe ve askerlik kurumuna karşı hep mesafeliydim. şu bedelli tartışmaları sırasında çıkan muhabbet çok rahatsız etti beni.

Sistemdeki fotoğrafımın süresi dolmuş. O yüzden YDS'ye başvuramıyorum. ÖSYM merkezine gidecekmişim

Başka hiçbir yolu yok mu bu meretin? Bugun de son gün. İnsanlar işinden gücünden çıkıp nasıl ÖSYM merkezine bununla uğraşmaya gidebilir bilmiyorum. Bugun son gun olmasa da yine gidemezdim ben muhtemelen.

Napıcam, bir sonraki ay e-YDS'ye iki katı para mı gömücem simdi?

Edit: YÖKDİL'e gireyim mi? Her okul kendi mi belirliyor şartları mesela YÖKDİL geçmiyor olaibir mi bazı okullar için?

Sizce izlemesi en eğlenceli film serisi hangisi?

Vücut geliştime ile güzel kombin olabilecek ve olası bir sokak dövüşünde, kavgada işime en çok yarayabilecek olan dövüş sporu hangisidir?

Vücut ölçülerim çok iyi. 2 yıldır düzenli salona gidiyorum. dışardan bakan direkt kaslı vücudumun farkına varıyor. Ancak hiçbir dövüş tekniği bilmediğim için kaslarım boşuna gibi hissediyorum. Yani beni az buçuk dövüş bilen adam tak diye yere serebilir.

Hadi önerilerinizi yazıverin.

fikirlere ihtiyacım var.

diyelim bir kralsınız. ama zalim, halkın ağzına sıçan, şerefsiz bi kral. (günümüzdeki örnekleriyle empati kurabilirsiniz xjdj) halk devrim yaptı ve indirildiniz, canınız bağışlandı, sokağa atıldınız. artık eskiden kendi yönettiğiniz ülke ile bas basasiniz ve geri isyan çıkarmayacaksiniz.

ne yapardınız bundan sonra?? mesela koy koy dolaşıp insanlara öğütler veren bir bilge olması gibi kralın ya da kendi zalimliklerinin yaşantıda yüzüne vurması ve bunlardan dersler çıkarması gibi.. söz sizde böyle şeyler.