sözlük ve twitterdan sıkıldığınızda hangi sitelere girip vakit geçiriyorsunuz?

Neler yapıyorsunuz?

Sorum aslında gününüz nasıl geçiyordan öte, bu uzayıp giden belirsizlikle başa çıkmak için neler yaptığınız.

Bir süredir beni ciddi olarak zorlamaya başladı. Haberler zaten iç karartıcı; birbirinin aynı olan flu günler, uzayıp giden mesai saatleriyle geçip gidiyor gibi. Bir yandan evde olmaya şükrederken işten arta kalan zamanda hiçbir şey yapmak istememe.. Karantina başlarındaki Netflix'ler Houseparty'ler ev yapımı ekmekler falan da çoktan miladını doldurdu sanki.

Ne dersiniz?

Ahali selamlar,
Sakarya'dan ciddi bir iş teklifi aldım. Pozisyonun devamının gelmesi ve yönetici olmak çok zor olmayacak (1 yıl).
Hali hazırda 30 yıldır nispeten daha küçük, Sakarya'ya da çok uzak olmayan bir ilde yaşamaktayım.
Evliyim, beş yaşında çocuk var, hanım asgari ücretle çalışıyor, benim de kendi danışmanlık şirketim var. Gelir durumum iyi ama bazen var bazen yok işte (malum esnaflık zor iş :))
Gelen teklifin maddi kısmı doyurucu, makam kısmı eh işte ama devamlılığı bitmeyecek bir pozisyon.
-soru(lar) :)
30 yıllık geçmiş bırakılıp, 11 yıllık kariyer kenara koyulup (bitedebilir), aileyi alıp Sakarya'da yaşanır mı?
yaşanırsa, ailecek nerede yaşamalı?
bir müddet bekar takılacağım için, bekar nerede yaşanılır?

Mesai saatlerim: sabah 10 akşam 18.00. Evim Gebze’de, haftaiçi her gün özel arabayla Levent’e git gel yapsam ne kadar dayanırım acaba?

Saat 18.00’de köprü trafiği berbat görünüyordu bi kere, ama 16.00 civarı daha mı açık oluyor Levent’ten Gebze’ye gitmek için? Acaba biraz zaman geçince patrona ben erken işe gelip, erken işten çıksam olur mu diye sorsam nasıl olur?

Arabam manuel ve köprü trafiği beni çok yoruyor. Debriyaj bence sert ve ben de güçsüz bi insanım.

Örneğin Dünya da bir bölgede 500 kedide covid teşhis edilse sizce Dünya nasıl bir tepki verir? Dünya üzerindeki bütün kedileri itlaf mı ederler?

Tamamen kapalı, dışarı madde çıkışı veya içeri madde girişi olmayan bir sistemin toplam ağırlığı sonsuz zamanda artar veya azalabilir mi? Mesela çelikten bir kutu yaptık ve içine bir şeyler koyduk. Kimyasal tepkime gibi bir olay sonucu kutunun ağırlığında bir değişim görebilir miyiz?

ingilizcemi b1 duzeyinde gelistirmek icin ne yapabilirim kurs demeyin ise yaramadı denendi onaylandı diyeileceginiz bir oneriniz var mı?

Telefonumun yan tarafındaki ses açma tuşu kırıldı. Fiyat sorduğumda bir yer tuşların tanesi 20, 30 TL arası dedi, başka bir yer de 10 dolar dedi. İki yer de tümünün değişimi için 150 TL dedi. Daha önce aynı sorunu yaşayan varsa fiyatlar gerçekten bu seviyede mi?

26 yaşındayım, işsizim, ailemle yaşıyorum, hiç gelirim yok.
25 yaşı doldurduğumdan beri borcum artıyor.

Ne yapmamı önerirsiniz? Şu an 1500 TL civarında borcum gözüküyor.

öyle gelip de sunta tezgah lamine parke falan yazmayın buraya daha ufak şeyler arıyorum.

ben başlıyorum. evin herhangi bir yerinde şu aletten-aletlerden varsa benim için fakir evidir:

n11scdn.akamaized.net

www.eykayapi.com

hayati not: linç etmeyin evimde bu seramik zımbırtıdan da var parkelerim de lamine tezgahım da sunta.

imgyukle.com

İnternette bulamadım.

son günlerde neredeyse milyonlarca tweet'le gündemdeler. müthiş bir azim valla tebrik ederim. biraz baktım da çok kişi yakınıyor kaç yıllık emeğim boşa gitti falan diyeninden, kpss çalışmaktan atanamadan profesör oldum diyene kadar çok kişi var. ortalama branş bazında veya sınıf öğretmenlikte puanlar ne seviyede ki?

bir de mesela 60bin atama isteniyor, tek kalem de bu kadar çok atama oluyor mu yahu?

2. bir sayfayı geçmemeli değil mi ikinci sayfaya bakılmıyor?

3. özel ders tecrübesi cv'ye nasıl yazılmalı? iş tecrübesi kısmı altına altına "YDS'ye yönelik İngilizce özel ders, 2017-devam ediyor" gibi olabilir mi?

Selamlar dostlar. Muhakkak ki hatırlarsınız, 2014’te sanırım yurt dışında yaşayan bir adamın internet sitesi sözlükte baya gündem olmuştu. Her bir sayfada görsel ve altında garip açıklamalar vardı. Dünden beri ne alakaysa aklıma takıldı, bulamıyorum da bir türlü. Hatırlayan dostlarımız sitenin adını yazabilir mi acaba? Teşekkürler.

Yeni yıla girmek üzereken Hayalleriniz, Hedefleriniz ve Arzularınız ne durumda? Senelik olur, uzun vadede olur.

Sabah 8 akşam 5 masa başı kurumsal firmada çalışıyorum, sene sonunda 7 yıl bitmiş olacak.

Yaş düz hesap 32. Şahsen 40 yaşıma geldiğimde düz klişe bir beyaz yakalı tipi olmak istemiyorum. Aylar sonra bugün ofise gittim, bir dertlendim yav.

Geriye dönüp baktığımda iyi bu hayatı yaşadım diyebileceğim bir hayat istiyorum kısaca. Bir şeyler yapmaya da çalışıyorum.


Kitap okuyan biriyim. Sene 2017 filan. Yaş 28 o zaman. Dedim 35 olduğumda, sahip olduğum tek şeyin kitaplar olmasını istemiyorum. Nitekim de olmadı. Birkaç sene içerisinde elimden geldiğince yaptım bir şeyler. İşte yurtdışı gezmesi olsun, İngilizce olsun, sinmeası tiyatrosu.


Bu sene yalan oldu. Gene bir şeyler yaptım ama ne bileyim, geçen seneyi özlüyorum.

Seneye neler yapabilirim bilmiyorum. Spora gitmek en büyük niyetim. Konuşma bozukluğum var. R, L ve Y harflerine dilim dönmüyor. Pandemi azalırsa bu ikisine odaklanabilirim.

Sizin neler?

cevremde 1 kisi bile kalmadi kimligini yenilemeyen, tek ben kaldim galiba, var mi 2023 e kadar bekleyen ben gibi birileri

Hangisidir? Ve neden?
Benim en sevdiğim Batman. Çünkü yok mutasyonmuş vay efendim uzaylıymış falan olayları yok. Bilimi,teknolojiyi ve zekâsını kullanıyor.pek haz etmediğim Superman. Küçükken uzaylı olmadığım için superman olmayı hayal edemezdim ama batman da normal insan olduğu için batman olmayı hayal edebilirdim. Sanırım o yüzden Batman en sevdiğim. (Aslında en sevdiğim süper kahraman Darkwing Duck ama şimdi onu süperkahraman saymıyor etrafımdakiler ondan Batman yazdım)

Arkadaşlar merhaba,
Yeni mezun sayılırım(ekonometri) ve önümde iki iş seçeneği var;
Birincisi uluslararası bir firmada sipariş ve dağıtım uzman yardımcısı pozisyonu ki tedarik zinciri bölüm müdürüne bağlı olarak çalışacağım ve SAP SD üzerinden çalışacağım. Sipariş takibi, stok kontrolü vs vs.
İkinci iş seçeneği ise risk yönetimi, denetim, karapara aklamayı önleme ve uyum üzerine. Bu firma yerli bir firma ve çok da kurumsal olduğunu zannetmiyorum açıkcası. Departmanda ben ve bölüm müdürü olacağız.
Bana kalırsa, tedarik zinciri ilgimi çekiyor. Ama sizce yapacağım iş(sipariş ve dağıtım uzman yardımcısı) tedarik zincirini ne kadar kapsar? Ya da siz olsanız hangsini seçerdiniz?

Teşekkür ederim.

Ben yeni mezunum. 2 sene sonraya tecil oldu askerliğim. Şu an tecilimi bozmak istesem bozabiliyor muyum?

Bozmak için nasıl prosedür gerekiyor?

Ve bu prosedür sonrası beni askere ortalama ne kadar zaman sonraya çağırırlar?

Tecrübeli erkekler yardımcı olursa çok memnun olurum.

ilk 2-2,5 aylık süreçte bu kadar bunalmamıştım da şimdi afakanlar basıyor soda şişesine oturasım geliyor sizde de böyle mi durumlar?

merhaba, oturmak için malum sitede ev bakıyorum. bir evi beğenmiştim fakat sonra dikkatli bakınca kirişlerin aynı hizada gitmediğini ve kolonun yamuk olduğunu farkettim. ayrıca kirişin bir tanesi en sonda kolonla bağlanıp bitmiyor duvara bağlanmış gibi.
İzmirdeki son depremden sonra açıkçası biraz daha dikkatli hareket etmeye karar verdim.

Sizlerinde fikirlerini almak isterim.

hizliresim.com
hizliresim.com

26 yaşındayım. Bu zamana kadar gönüllü, zorunlu stajlarım, part time işlerim dışında tam zamanlı iş deneyimim olmadı. İki üniversite bitirdim. Şu anda CV’mi biraz daha zenginleştirmek için eğitimler alıyorum ve iş başvurusu yapıyorum, fakat geri dönüş olmuyor. Ama olacağına inanıyorum bir şekilde.

Ailemin yanında yaşıyorum ve yaşam standartlarımın düşük olmasından yoruldum. Öğrenciyken belki o kadar zorlamıyor ama yaş ilerledikçe zorlamaya başladı. Bir an önce işe girme niyetindeydim. Fakat şimdi Avrupa’da bi yüksek lisans fırsatım da var. Ayrıca burs bulma ihtimalim çok çok yüksek. Biraz ülkeden bunaldım, sıkıldım, öğrenci gibi yaşadım, yeter modundayım. Acaba diyorum çalışıyor olsaydım daha mı az bunalırdım? Daha mı az gitmek isterdim yurtdışına?

Türkiye’de kalırsam alacağım maksimum maaş 5.500 TL bu arada kendi alanımda. İşte deneyim toplaya toplaya daha da yükselebilir, tecrübe çok önemli bu alanda. Ama yükseğimi yapıp geri dönersem bazı etiketlerim de olacağı için daha yüksek kademede maaş alabilirim.

Biraz ailemde: döndüğünde 29 yaşında olacaksın ve doğru dürüst çalışmamış olacaksın, yeter artık öğrenci olduğun düşünceleri var. Babam memur, en büyük hayali KPSS’yle atanmam. Dolayısıyla onu da anlamaya çalışıyorum daha geniş
çaplı düşünemiyor. Bir de yurtdışında bulunduğum sürece evlenemeyeceğim için, babam başına kalacağımdan korkuyor (: (kadınım) Onların onayının olmaması da beni olumsuz etkiliyor açıkçası.

Bir sene burda çalışıp sonra duruma göre mi yükseğe başvursam diye düşünüyorum. Ama ya iş bulamazsam aylarca, gitmediğimle kalmış olacağım.

Yani kısaca çalışmaya başladığımda daha mı az oluyor yaşama tahammül seviyesi? Hiç deneyimlemedim. Bi de çalışmaya başlayınca ne değişecek hayatımda? Daha iyi çeken internet, Zara’dan sezonda alınmış ürünler beni mutlu etmeye yeter mi? :( (biraz sığ düşünüyorum, daha geniş düşünmem için yardım eder misiniz?)

İnsanlar Üst- orta üst- orta - alt orta - alt sınıf olarak gelir düzeyleri ve tüketim alışkanlıklarına göre kabaca ayrılmıyor mu? Eğitim ve entelektüel sermaye de bunda muhakkak biraz pay sahibi oluyordur. İnsanlara bu konulardan bahsedince neden “niye insanları böyle ayırıyorsunuz, herkesi bir birey olarak değerlendirmek gerekmez mi” türü tepkiler alıyorum? Kendi sınıfımızı bilmek bizi siyasi açıdan daha bilinçli, ayakları yere basar hale getirmez mi? Niye insanlar rahatsız oluyorlar ki?

7. ve 8. sezon nasıl? Biraz sıkmaya başladı:
hasta gelir House bir şeyler bulur, tedavi eder bölüm biter.
7. ve 8. sezon da böylemi genel olarak.

Bir ara house delirmişti, epey hoştu o bölümler. Gene böyle şeyler gelecek mi?

Bölümler 40 dk ve bir sezonda 24 bölüm olduğu için yoruyor. O yüzden sormak istedim.

Yabancı televizyon kanallarını İnternet'ten nasıl izliyorsunuz? Özellikle ABD ve İngiltere kanallarını İnternet'ten izleme şansımız var mı?

bununla ilgili ingilizce bi metin yazıyorum ama iktidar ve muhalefet için ne diyebilirim? power ve opposition diye çeviriyo ama mantıklı gelmedi

Ne işe yaradığını çözemedim

Var mı? Böyle ekranda birden belirmeli çığlıklı şeyleri izlemem. Korku diye çekilen bir çok filme kahkaha atmışlığım var.

Başlıkta belirttiğim alanda favori filmlerinizi yazar mısınız?

simdi anlatiyorlar ya, bu virusu ne kadar az alirsan o kadar hafif atlatirsin, ya da vucut daha az viruse karsi daha iyi savasir. eyvallah maskeyi takip fazla viruse maruz kalmiyoruz diiyelim.

ama diyelim ki 2 adet virus girdi vucudumuza (rakami salladim) bu virus hemen cogalmaya baslamiyor mu? once iki virus sonra dort sonra 16 sonra xxxxx adet coogalmiyor mu? ne oluyor?

3 senelik evliyiz, çocuğumuz yok. Eşim evlendiğimizden beri sadece 1 ay bir yerde çalıştı kalan yaklaşık 35 ayda bütün gün televizyon karşısında yatıp yerli ve yabancı dizi izlemektedir. Bir çok defa bunu sorun edip tartışmaya açsam da bir şekilde olayları manipüle edip (ya tartışmayı bağırma çağırma seviyesine getiriyor, ya da olayla ilgisi olmamasına rağmen bir anda anne ve babamı kötüleyerek konuyu değiştirmektedir) Annem ve babam biraz daha eski kafa muhafazakar insan olsalar da, özlerinde gerçekten iyi insanlardır, annem geldiği zaman oturup da "kızım hadi şunu yap ben oturucam" diyen bir insan değildir. Kalkar kendi hazırlar herşeyi genelde. Zaten biz İstanbul'da onlar da Ankara'da olduğu için 365 günün sadece toplasan 10 günü beraberizdir. Yeni evli olduğumuz dönemde annem eşimin tembelliğini görünce (evde misafir varken sabah 11'de kalkıyordu veya uyandırılana kadar kalkmıyordu. Kendisi bütün gün evde yatmasına rağmen ben işten geldikten sonra yemeği bana pişirttirmeye çalışıyordu)bir iki kez laf soktu. Annemin laf sokması yanlıştı ama ben de eşim bir şekilde karşılık verir diye araya girmemiştim. Daha sonra bu yaptığım davranışın yanlış olduğunu düşünerek annemleri gelmeden telefonla uyarmaya başladım. Annemlerin olmadığı dönemde de çamaşır asıp dolaba dizmek harici hiçbir işi tek başına yapmıyor. Yemek kesinlikle yapmıyor. Bir kaç kere instagramdan gaza gelip yemek pişirmiştir o kadar. %95 yemek işi bende. Ya ben işten gelmiş yorgun argın bulaşık makinesine eşya dizip, bir yandan yemek yapmaya çalışırken, yatmaya devam etmekte olduğu kanepede uzanmış trendyoldan alışveriş yapıyor. Neredeyse her günümüz bu şekilde.
Hastalık kısmına gelecek olursak. Evlendiğimizden beri: örümcek korkusu, bağırsak solucanı korkusu, beyin felci korkusu, hpv korkusu, kanlı dışkı korkusu, geç adet korkusu, akciğer kanseri korkusu, ağız kanseri korkusu, diş eti siğili korkusu, dil siğili korkusu ve aklıma gelmeyen sayısız korkudan ötürü ev işlerini yapmamayı bahane ediyor. Suratında sürekli bir mutsuzluk var. Yeni mobilya alınacağı zaman çok mutlu oluyor. İKEA'ya gideleceği zaman yine mutlu oluyor. Kredi kartına para gönderince mutlu oluyor. Onun harici genelde ya doktora gitme planı kuruyor, ya da hastaneye mi gitsek diye bana soruyor. Artık bunaldığımı, psikolojik destek alması gerektiğini söylediğimde beni ciddiye almıyor. Yardımı reddediyor.
Ben tek başıma evi geçindirmekte çok zorlanıyorum. Standart kredi kartı taksidimiz 8.000 civarı, 3.000-3.500 civarı vergi veriyorum. 2.000 TL eşime gönderiyorum, 4.500TL civari da ev kirası veriyorum. Bu sabit giderleri karşılayacak parayı kazanamadığım aylarda eksiye düşüyorum (şu an oldukça eksideyim) ama buna rağmen harcamalarda kısıtlamaya gitmeye çalışmıyor. Benim yemek hazırlamadığım her gün aşağı yukarı öğlen ve akşam toplam 120TL'lik yemek söylüyoruz. Ben aileden zengin birisi olmadığım için extra çalışmadığım zamanlar parayı denkleştirmede çok zorlanıyorum. Bunu bir türlü ona anlatamıyorum ama. Ya nası desem, hani gel 50.000TL kredi çekelim mobilyaları yenileyelim desem ona, tamam hadi der heyecanlandır. Beni durdurmaya çalışmaz, anlatabiliyor muyum?
Evde sürekli bir drama ortamı var. İzlediği Türk dizileri gibi entrikalı konuşmalar, kavga çıkarıcı hareketler yapıyor. Konuyu yumuşatmaya çalışıyorum ama bir şekilde kavga çıkarmaya çalışıyor, sürekli olarak huzursuzluk var evde. Alttan almayıp, onunla sözlü çatıştığımda baskın geliyorum haklı olduğum için. Benim baskın gelmeme tahammül edemeyip karakterime laf ediyor, anneme babama laf ediyor, kariyerime laf ediyor, göt yalayarak para kazandığımı ima ediyor vs.
Kavga esnasında ben de az malın gözü gibi davranmıyorum. Onun bana söylediği bütün aşağlıyıcı cümleleri ben de ona ediyorum altta kalmamak için. Ben de onun tembelliğiyle, uyduruk üniversitesiyle aşağılıyorum. Çünkü başka kozum yok. Tutup da eşime şiddet gösterecek bir adam değilim. Tek yapabildiğim o bana sözle bel altı vurduğunda benim de ona sözle bel altı vurabilmem.
Sürekli kavga edilen bir ortamda büyümüş. Ben ise kavgasız bir ortamda büyüdüm (bu da çok sağlıklı değil çünkü hep babam alttan almış). Gerçekten evlilikte huzur arıyorum ama olmuyor bir türlü. Sanki ilişkimiz hiç düzelmeyecek gibi geliyor.
Daha geçen hafta ağzında bir tek kendisinin görebildiği ağız tümörünü diş hekimine gösterdik boşu boşuna 350TL para verdik. O hastalık biter bitmez sırtında bir ağrı başladı ve 4 gündür yatıyor kanepede ağlamaklı bir suratla. 9 kez bulaşık makinesi doldurdum, tezgahı sildim. Etrafı topladım yerleri süpürdüm. Bir yandan da işe gidip geliyorum. Az önce konuşmaya çalıştım ve beni ilgisizlikle suçladı. Onu yalnız bırakıyormuşum, hastalığını ciddiye almıyormuşum. Suçlu benmişim.

Daha önce 2 3 kez evi terkettim ama aynı akşam geri döndüm onun aramasından sonra. O da 1 2 kez terketti ama geri döndü aynı gün. Boşanmaktan da korkuyorum. Bizim ailemizde pek yoktur böyle boşanmak, etmek.

Ne olur yardım edin. Ne yapmalıyım? Onu seviyorum ve düzelmesini istiyorum ama olmuyor bir türlü.

EDIT: Misafir konusunda daha hassas davranıyor son 3 4 aydır. Kalkıyor, ilgileniyor, beraber yapıyoruz ve ağırlıyoruz. O konuda düzeldi yani. Anlatmamın sebebi ailemle niye ters düştüğünün kökeninden bahsetmek içindi. Ailemle de telefonda görüşüyor problemsiz bir şekilde. Onlar bize gelmeden önce geriliyor sadece.

herkese iyi akşamlar,herkese sağlık dolu mutlu ve huzurlu günler diliyorum..aslında yazacağım başlık daha farklı bir şey olacaktı ama kendimize otosansür uyguladık işte,neyse..üniversite sınavına hazırlanıyoruz 34 yaşından sonra,aslında bir iddiam yok,üzülecek yada kaybedecek bir şeyim yok.eşit ağırlık yada sözel bölüm yazacağım bitirdiğim bölüm ve okul dolayısıyla,bakıyorum sözel bölümlerin hepsi işe yaramaz ve leş..bomboş bana göre..eşit ağırlık bölümleri fena sayılmaz yazarsam muhtemelen eşit ağırlık bölümleri yazacağım(tabii gerekli olan puanı almayı başarabilirsek)şimdi mesela hukuk bölümünü yazabilirim,ama asıl sormak istediğim şudur ki,neden herkes hukuk okumak istiyor?.bu işte çok para mı var?avukat dediğimiz kişiler çuvalla mı para kazanıyor yada ne bileyim bu bölümü okumak prestijli ve itibarlı mı?(hayatımızda hiç artımız olmadı,bunu okuyarak mesela bir prestijimiz olur mu?)

şimdi de gece gece siyaset yapayım,memlekette adalet yok,hukuk zaten hiçbir zaman olmadı buna rağmen neden millet hukuk okumak istiyor?.yani bu bölümün ne avantajı var?.hukukun olmadığı bir yerde millet neye göre karar veriyor ki..bir de tavsiye eder misiniz bu bölümü..

son olarak türk-alman üniversitesi diye yeni açılan bir üniversite varmış,buraya giden yada yakını okuyan var mı?eğer puan tutturabilirsem buradaki bölümlerden birkaçını yazmayı düşünüyorum.tavsiye eder misiniz?

herkese mutlu günler ve geceler diliyorum..

Hiç anlamadığınız dillerde sevdiğiniz, tekrar tekrar dinlediğiniz şarkılar var mı?

İşbu soru bir damla Almancam olmamasına rağmen haftalardır sürekli AnnenMayKantereit dinlemem nedeniyle sorulmaktadır.

Büdüt: Asıl sormak istediğim soruyu sormamışım. Şarkıları paylaşabilir misiniz?

Arkadaşlar selam.

Lüks sayılabilecek bir semtte, migros önünde çok düzgün giyimli 25-30 yaş aralığında bir kadın bana bir bakar mısınız dedi. Buyrun dedim. Rica etsem bana evime goturulebilecek bir yemek veya süt, yumurta, ekmek benzeri gıda maddesi alabilir misiniz? Çok özür dilerim bunu istediğim için dedi.

Ben de biraz maddi sıkıntı içerisindeyim. Açıkçası kendimde de neredeyse hci apra yoktu. Kartımın puanlariyla çok ufak birşeyler alabileceğimi söyledim. Sadece sut ve ufak çocuğu için iki adet süt burger almak istedi. Biraz daha limitimiz var dediğimde bu yeterli olur dedi. Hepi topu çok ufak bir meblağ tuttu.

Açıkçası ben de o puanları parasız kaldığımda kendi evime kullanmak için düşünüyordum. Bana bu soruyu sordurtan da bu şu ands. Yoksa bu tutarda kandirildim bile onemsemem normal zamanlarda.

Daha sonra karşılaştığımızda maddi yardımda bulunmak istediğimi söyleyince eşinin cezaevinde olduğunu, küçük 2 yaşında çocuğu olduğu için çalışmadığını (çocuğu göremedim bu arada), zaten maddi destek aldığını, sadece o destek tükenince eve gıda malzemesi lazım olduğunu söyledi. Maddi desteği de kabul etmedi.

Aynı durumda olduğu bir anda karşılaşırsak sadece yine gıda ihtiyacını karşılaşan yeterli olabileceğini, maddi yardım kabul etmediğini söyledi.

Yok zamanimda ufak da olsa desteğimin dogru adrese gittiğinden emin olmak için soruyorum bunu sadece. Sizce kandırdı mi beni yoksa doğru adres miydi destek için? Emin olabilirsem yüklü alışveriş yapıp yardımcı da olmak istiyorum çünkü söylemesi ayıp.

Dediğim gibi giyimi çok modern, temiz, eli yüzü çok düzgün bir insandı. Dilenci vs değildi benim gördüğüm.

10-C, 32-E demiştim fakat cevap anahtarı öyle demiyor.

yüzde olarak evdeki bir odanın nem oranı kaç olmalı acaba?

Merhaba sevgili duyurucular,

Halihazırda çalıştığım firmada 2 yıldır terfi, zam vb. alamadığım için iş değiştirmeye karar verdim ve arayışlara girdim. Çalışma şartlarım ekip arkadaşlarımdan çok aşağıda. Örneğin birçok çalışan benden yüksek maaş alıyor, şirket aracı bulunuyor vb. Bu nedenle uzunca bir süre burnout yaşadım ve ayrılmaya karar verdim. Şu an çalıştığım firma global bir eğitim markasının distribütörlüğünü yapıyor. İş arkadaşlarım ve yöneticilerim kaliteli ve bana birşeyler katabilen insanlar. Çalışma koşullarım çok rahat, sabah 8:30'da başlayan mesaiye 10'da gelebiliyorum, akşam erken çıkabiliyorum bunlar sorun olmuyor.

Diğer firmayla görüşmelerim olumlu gitti ve bana teklif yaptılar. Şu an çalıştığım şirkete göre nispeten daha küçük bir şirket. Ancak yine global bir markanın distribütörlüğünü yapıyor. Bu şirket bana şu an çalıştığım yerden 1.500 TL daha fazla maaş, araba ve 3 ayda bir prim teklif etti. Pozisyon satış uzmanı. Ben adamlara tamam dedim ve benden en yakın zamanda başlamamı bekliyorlar.

Daha sonra şu an çalıştığım firmaya böyle bir teklif olduğunu kendilerinin de bana bir teklifi olup olmadığını sordum. İlk başta performansına bağlı olarak ocak ayında birşeyler yapabiliriz belki dediler. Bana belirsiz bir konuşma yaptıklarını için ayrılık kararımı ciddi boyuta taşıdım. Resmi mail attım vs. bunun sonucunda yöneticilerim beni ikna etmek için defalarca görüşme yaptılar. Yeni bir marka alacaklarını, beni o alanda değerlendirmek istediklerini, farklı bir pozisyona geçiş yapacağımı, maaşımı da diğer firma ile aynı orana getirip araba vereceklerini söylediler. Ve benimle çalışmaya devam etmeyi çok istediklerini söylediler. Ancak önüme bir sözleşme vb. konulmadı.

Sonuç olarak inanılmaz kararsız bir durumda kaldım. Bir tarafta 2 yıl boyunca emek verdiğim iş, kurduğum ilişkiler, yeni pozisyon, daha yüksek maaş gibi imkanlar diğer tarafta ise yeni insanlar tanıma fırsatı, farklı bir alanda çalışma imkanı ve iyi performans göstermem halinde yükselebileceğim bir pozisyon.

Not: Konum Istanbul.

Tavsiyelerinize açığım...

Merhaba,
Evde sürekli dove sabun kullanılıyor. Katı sıvı gayet memnunuz. Ancak bu ürünler ithal.
Fiyatı önemli değil. Yerli malı muadili var mıdır? Varsa nereden alınır?

Merhaba,

Bugün çok üzgünüm ve içimi buraya dökmek istedim. Yazdıklarım sizi de üzebilir. Yaşadıklarımı birilerine anlatmak biraz olsun beni rahatlatıyor.
Bugün her zaman ki monotonlukta geçerken kuzenim aradı. Ağlıyordu, kardeşinin kanseri tekrar nüksetmiş akciğere sıçradığından şüpheleniyorlarmış. Çok yalnız kaldı, eski günleri çok özlüyor, morali çok kötü nolursun uğra ziyarete gel dedi. Vaka sayıları çok artmadan önce seyrek aralıklarla uğramaya çalışıyordum. Aylardır bişey bulaşır korkusuyla gitmiyorum. Telefondan sonra ziyarete gittim ve hiç iyi değildi. Yanımızdaydı ama çok ağrısı vardı. Konuşamıyor, sadece bizi dinliyordu. Çok zayıflamış. Bir süre sonra uykusu geldi ve odasına gitti. Ailesi iyileşmesi için ellerinden gelen her şeyi yapmaya çalışıyor, doktor doktor geziyor.

Babası, dedesi, babaannesi kanserden vefat etti. Halası ve abisi kanser oldu, şükürler olsun iyileştiler. Şimdi savaşma sırası onda ve 23 yaşında. Her şey dişindeki küçük bir şişlikle başladı. Doktorların parça almasıyla, 3 ay içinde yanağı kocaman oldu. Osteosarkom dediler. Çene kemiğini aldılar, tekrarladı 2. defa bacağından kemik alıp çeneye koydular. Gözüne sıçradı dediler, gözünü temizleyip elmacık kemiğini aldılar. O gözünü kullanamıyor şu anda. Beyne sıçradı dediler, onun için de tedavi gördü temizlendi. Heyet toplandı, yurt dışında tedavi olmalı diye karar alındı. Tedavi için Amerika’ya başvurdular. Akciğere sıçradığından şüphelendikleri için durduruldu. Ağzındaki tümörden dolayı konuşamıyor.

Çok zor, çok. Çaresizlik neymiş öğrendik. Corona her şeyi daha da berbat etti. Tedavisi aksadı. Aylarca ameliyat olmayı bekledi. Ne pis bir tümörmüş 1 gün olduğu yerde durmuyor, ameliyatı beklerken beyne sıçradı. Ameliyat oldu, eve geldikten bir kaç gün sonra mide kanaması başlamış. Mide kanaması geçirdiğini anlamamış. Üzülmesinler diye kötü olduğunu da kimseye söylememiş. Sabaha karşı fenalaşıp hastaneye kaldırıldığında öğrendik. Saatlerce kan verildi. Artık iyileşeceğine inanmıyormuş. Bazen daha ölmek istemiyorum diye, bazen de artık ölmek istiyorum diye ağlıyormuş. Bunların hepsi 1,5 sene içinde oldu. Hep birileri ziyaretine gelsin diye bekliyor ama annesi iyileşsin diye gözlerinin içine bakarken virüs bulaştırmaktan korkuyoruz. Bugün görünce öyle mutlu oldu ki, gözleri gülüyordu. Neşelendi. Elimizden geldiğince çok dikkat ettik, ama yine de korkuyorum.

Onun için de bir mucize olsun istiyorum, çok dua ediyorum. Atlatabilsin şu illeti. Çok sevdiği meyveyi tekrar ısırarak yiyebilsin. Acı çekmeden kahkaha atabilsin. Ağrıları son bulsun. Konuşamıyor ama mesajlaşıyoruz. Film, dizi izlemeyi çok seviyor. İzlediğim güzel filmleri öneriyorum. Onu anlamaya çalışıyorum ama yaşayan bilir derler. Ona daha fazla nasıl destek olabilirim, neler yapabilirim?

(Kuzen.: E)

Diyelim ki belli bir miktar paranız da var. Dünyada herhangi bir yere gidebileceksiniz. Ama bir süre sonra çalışmanız da gerekecek. Basit bir yaşam istiyorsunuz. Birtakım gönüllülük işleri de olabilir. Hayvanlarla, doğayla ya da fakir çocuklarla ilgili. Nereye gidip, ne işle uğraşmak isterdiniz?

selam arkadaşlar.
aslında soru değil de dertleşmek gibi yazmak istedim buraya, çok daraldım çünkü.

bi devlet kurumunda çalışıyorum, kadınların yoğun ağırlıklı olduğu ancak bu kadınların yaklaşık %80inin 30 yaş üstü ve bekar olduğu bir kurum. evli olanlarımız %20lik kısım kadar ve bunun da aşağı yukarı %5i çocuklu kısmını oluşturuyoruz.

malum kamuda esnek çalışmaya geçildi, tüm personel işe bir hafta gidiyor bir hafta gitmiyor. yalnızca işe gittikleri hafta çalışıyorlar, diğer hafta idari izinli sayılıyorlar. 10 yaş altı çocuğu olanlar için de evden çalışma getirildi. kimi kurumlar direkt idari izin vermişler ama bizde iş yoğunluğu olduğu için gelip gitmekle uğraşmayın siz hep evden çalışın dediler, yani diğerleri gibi bir hafta çalışıp bir hafta izinli değiliz, hep iş başında olacağız ama memnun olduk toparlanıp eve geldik bugün de ilk haftamız bitiyor.

şimdi bu %80lik kısım için şöyle bir bilgi vericem. bu kadınlar evlenmek isteyip evlenememiş değiller. evlenip de koca kahrı mı çekicem diyip evlenmeyi hiç düşünmemiş olan, çok güzel, çok bakımlı ve hayatı doya doya yaşayan kadınlar. pandemi patlayana kadar en az 2 ayda bir farklı ülkelere giden, geniş arkadaş çevreleri olan, ekonomik bağımsızlıkları olan, kendi ayakları üzerinde duran, akıllı, kültürlü, birikimli kadınlar. bir kısmı çocukları çok seviyor ama sırf çocuk sahibi olmak için biriyle evlenip kaynana, görümce, elti saçmalıklarına bulaşmak istememişler. bunlar onların açıklamaları, benim yorumum değil bu arada. dışarıdan bakınca "yaşıyorsunuz bu hayatı" denilecek, zaman zaman kendi seçimlerimi bile sorgulatacak kadar hayatın keyfini çıkararak yaşayan bir tayfa. içlerini bilemem tabii ki.

aynı arkadaşlar çocuklularla ilgili herhangi bir pozitif ayrımcılık yapıldığında ise çıldırıyorlar. hem kendi seçimleri sonucu bunu tercih etmişler, ama en basiti 10 yaş altı kadınların evden çalışma hakkına o kadar kızmışlar ki bakanlığa kadar arayıp iptal ettirmekle uğraşıyorlar. en sonunda onların gazını almak için de çocuklular da haftada 2 gün işe gelsin o zaman diye karar çıkmış. pazartesi ve salı günleri işe gideceğim ama haftada 2 gün kızımı kime bırakıp gideceğim kara kara düşünüyorum şu an. eşim de sağlıkçı olduğu için izinleri kapalı, ne yazık ki onunla dönüşümlü çalışma şansım yok, eve bile zor geliyor yoğunluktan. evet evde çocuklu çalışmak işyerinde çalışmak kadar verimli olmuyor kabul ediyorum, en az %20 kapasite kaybım var ama bunu da akşamları kızımı uyuttuktan sonra çalışmaya devam ederek kapatmaya çalışıyorum mesela. benim çocuğum var çalışamıyorum deyip kenara çekilmiyorum. kimsenin ağzına laf vermiş olmayayım diye ekstra dikkat ediyorum. asla çocuğumu kullanıp kafa izni vs gibi ayrımcılık istemedim, istemem de. ama bunu yapmayacağımı bile bile benim dışımda verilmiş bir kararda bile bana düşman oluyorlar. kararı veren ben değilim, uygulamaya koyan ben değilim. ben sadece bana verilmiş bir hakkı kullanıyorum. şikayeti olanlar gidip üstlerle konuşmak yerine bize surat yapıp laf sokarak huzursuz ediyorlar, düşmanca davranıyorlar. bu sürekli kalacak bir uygulama değil en nihayetinde. bir süre sonra yine yüzyüze çalışacağız ama yarınlar yokmuşcasına kin gütmeye başladılar iyiden iyiye. benim kızdığım ve eleştirdiğim nokta bu. şikayet merci ben değilim neticede.

kızımı bırakacak birini bulmak biraz da şu açıdan zor, hem evde kedimiz var kedi olduğu için ne temizliğe ne çocuk bakımına gelecek birini bulmak kolay olmuyordu zaten. bir de eşim sağlıkçı olduğu için pandemide yüksek risk grubunda bir çalışan olduğu için bulduğumuz bakıcılar da riske girip bizimle çalışmak istemiyor. ben de kızımı başkasının evine götürüp bırakmak istemiyorum dünya kadar kötü şey görüyoruz duyuyoruz açıkçası güvenemiyorum.

geçen hafta cuma günü işlerimi toparlamaya çalışırken bile bir afra tafralar, laf sokmaya çalışmalar, yok eve gidenler kendilerini izinli sanmasın, evden de çalışılacak sonuçta bu bir idari izin değil vs kendi aralarında konuşur gibi bize duyurmaya çalışmalar. hayırdır bir problem mi var desem, ay yok canıım sadece konuşuyoruz vs diyecekler mesela sanki ben yok yere problem çıkarıyormuş gibi olacağım. lanetler olsun zaten son gün diye sustum, duymamaya çalıştım, bütün dertleri üzerimize oynayıp birimizle kavga çıkartıp içlerini dökmekti ama ne ben ne de diğer anneler sesimizi çıkartmadık nasılsa uzun süre görüşmeyeceğiz diye.

şimdi de pazartesi salı 2 gün kızımı kime nasıl bırakıp gideceğimi düşünmek zorundayım sırf onların çekememezliği yüzünden.

daha önce de buna benzer bir şey oldu mesela, aldım karşıma konuştum en çok sesi çıkan bir tanesini. dedim ki neden böyle yapıyorsun bu senin tercihinse sen kendi seçiminin ben kendi seçimimin sonuçlarına katlanacağız. ben 3 senedir işe uykusuz geliyorum, kakasıydı, kusmuğuydu, hastalığıydı, dişiydi bilmem ne derken bütün hayatımın ekseni kaydı ama ben istedim ben doğurdum bunları göze alarak yaptım bu çocuğu. bir yandan eşimin ailesi de sorunlu insanlardan oluşuyor, bir sürü ailevi sorunla da boğuşuyorum. sen bunların hiçbiriyle uğraşmak istemediğin için kendini bunlardan uzak tuttun. ben bu sorunlarla boğuşurken sen norveçte kuzey ışıklarını izliyordun örneğin. ya da dünyanın herhangi bir yerinde arkadaşlarında geziyor, eğleniyordun. herkesin hayatının kendine göre artısı eksisi var, neden böyle kendi işine yaramayan bir şey olduğunda düşman kesiliyorsun diye sordum.

verdiği cevap şu oldu.

"senin seni seven bir kocan, mutlu bir evin, güzel sağlıklı bir çocuğun var. benimse ne sevenim, ne de sevdiğim var. sen üzülsen bile evine gider ailenle teselli bulursun benim bunları yapma şansım yok. o yüzden sen üzülsen bile tolere edebilirsin ama ben edemem. o yüzden işime gelmeyince sesimi çıkarıp durumun düzeltilmesini istemek benim hakkım."

belki de yanlış düşünüyorum ama bu düşünce tarzı bana bencillik gibi geldi. ben böyle bir şey düşünsem dahi karşımdakine bu kadar açık konuşacak kadar cesur olabileceğimi sanmıyorum açıkçası.

ben bunu saf bir bencillik olarak değerlendirdim. siz olsanız ne düşünürdünüz?

Cevap verenlere şimdiden teşekkürler, sevgiler.