akp öncesi dün gibi aklımda
çillerin seçim vaadleri
erbakanın seçimi kazanması
sonrasında ecevitin tekrar yükselişi
parti probagandaları uçaklardan halk üzerine zarf atılması vs vs

bunları tiye alan levent kırca

33-34 yaşındayım

ben 24 oldum, akp'nin iktidara geldigi gunu cok iyi hatirliyorum zira annemler cok ahlanip vahlanmisti. bir de ahmet necdet sezer'in cumhurbaskani oldugu gunu hatirliyorum. bunlarin oncesi komple yok bende. hep anlatilanlardan biliyorum.

33 yaşındayım ve Özal'ın televizyonda yayımlanan ulusa sesleniş konuşmalarını hayal meyal hatırlıyorum. Sanırım Çiller'den sonrası daha bir oturmuş durumda bende.

@mermize, Erdal İnönü, 95'de siyaseti bıraktı. Yani sen 10 yaşındayken. 10 yaşındaki bir çocuk siyasette neler olup bittiğini bilemez. Televizyonda yüzünü görmüşsündür en fazla.

Bu biraz degisken bence. Yani aile siyasetle yakindan ilgiliyse cocuk da erken yaslarda neler dondugunu anlayabiliyor. Benim ailem fazlasiyla ilgiliydi, 89 dogumluyum. Ugur Mumcu'nun katliyle basliyor ilk siyasi anim, cunku ailede dehset infihal yaratmisti. Hayal meyal hatirliyorum, annemin agladigini falan cok net biliyorum. Tabii bunda tam olarak neler dondugunu anlamamistim.

Tansu Ciller'i, Erbakan'i, e dogal olarak Ecevit donemini falan hatirliyorum. Ilk ikisi biraz daha flu ama Ecevit cok net. Anayasa firlatma olayi dun gibi, okuldan eve gelmistim, evdekiler tv'de olayi izliyordu. Cok kotu bir sey oldugunu anlayabilecek yastaydim.

AKP'nin secimleri kazandigi gun de dun gibi. Evde neler olabilecegi konusuluyordu, sonra o konusulanlar tek tek yasandi. Mahallede kornalarla, cigliklarla kutlama yapanlar vardi, simdi cogu icerde, AKP doneminde atanan cocuklari ihrac edildi.

Ben bunlarin hepsini hatirlarken, AKP'nin secildigini bile hayal meyal hatirlayan arkadaslarim var. Cunku ailede dogru duzgun konusu bile gecmemis, tum olanlar normal bir durum gibi gecistirilmis. E onlarin da hafizaya islememis tabii.

86'liyim. cocuklugumdan beri siyaset hobim.

ozal'in olumunu de (en azindan oldugu gunku haberleri, gazeteleri), mumcuyu, adnan kahveciyi hatirliyorum (oldugu gun izmit'te dayimlarda kalmistik, haberler aklimda hala). tabi ki bu kisim sadece hatirlamakla kaliyor. konjonkturu o an bilemiyordum (haliyle). buyuduk, okuduk, ogrendik.

gazi olaylari, faili mechuller, 94 krizi, jetski falan filan bunlari dun gibi hatirliyorum.

siyaseti adim gibi bildigim zaman ise 97 fadime sahin, muslum gunduz aczmendiler ile basliyor. 28 subat ve sonrasi cok net.

dolayisiyla;

1990'li biri cok rahat hatirlayabilir. hayatina etkisi cok azdi akpnin iktidarda olup olmamasi, bu nedenle iyi tahlil edemeyebilir farki fakat hatirlar.

FIFA 98 RTWC'yi hatirlamiyorsa, AKP oncesini de bilemez. bu sekilde sorabilirsin sorunu.

1997liyim :) yani yakında 20 olacağım ve akp öncesini hiç hatırlamıyorum. Sanırım akp döneminin başlarını da hafırlamıyorum. Gerçi şuanda gündemi takip etmediğimden ileride de hatırlamayacağım. En iyisi..

1992spor, politika ile ilgilenen bir ailem de olmadığından akp öncesindeki siyaseti bilmiyorum. Yol yaptık, bu kadar.

No christ requires, son paragrafinda ozetlemis. Katiliyorum. Turuncu sahayi da severim.

1993 yılında doğdum. Bir kez yaşadığım yerdeki stadyuma Mesut Yılmaz gelmişti. Çok küçüktüm ama hatırlıyorum. Kendisi 1991-2002 yılları arasında Anavatan Partisi genel başkanlığı görevini üstlenmiş. Bu anımı dikkate alırsak AKP iktidarının öncesini hatırladığımı söyleyebilirim. 2002 yılını tam hatırlamasam da 2007 genel seçimlerini çok net hatırlıyorum. Ülkede bir şeylerin değiştiğini çok rahat hissediyordum.

76'lıyım... Neler gördük neler. 80 sonrası en ağır siyasi krizlerin tamamını görmüşümdür herhalde... En güzel zamanlar Özal zamanıydı. En pis zamanlar 28 şubat ve Ecevit zamanlarıydı. Akp zamanı ise ecevit zamanından bir tık üstte...

33um erdal inonu ve murat karayalcin net bende zira ailem siyasetle cok yakindan ilgili. Bence bizim kusak icin ailenin siyasetle ne kadar ilgili oldugu onemli.

19 yaşındayım. normalde hastalık gibi bir şekilde 8 yaşımdan öncesine dair az şeyi hatırlarım. baya az yani. ancak 2002 deki genç parti olayını, seçim zamanını, ak partinin iktidara gelişini hd çözünürlükte hatırlıyorum. 4 yaşındaydım düşün. ama çok net hatırlıyorum. ondan önce normal olarak yok tabi. hatırlayış sebebim büyük ihtimalle dedemin siyasetle aşırı ilgili olması ve sürekli benim dedemle gezmemden dolayı siyaset içerikli muhabbetlere ve olaylara şahit olmam. ve bu hatırladığım en eski olay da değil. hayatıma ilişkin hatırladığım en eski olay 11 eylül saldırısı. 3 yaşındaydım ama dedemin 2 li koltukta cnn açıp haberlere baktığını çok net hatırlıyorum. ladin in fotoğrafının ekrana verilişi falan kafamda. nasıl bir travma yaşatmışsa 3 yaşımı hatırlamam korkunç geliyor. sonrası pek yok zaten 8 yaşına kadar silik. insanın hafıza kuvveti farklı oluyor yani. buradan onu anlatmaya çalıştım.

92 doğum, ecevit'i hatırlıyorum ama açıkçası anlamlı bir hatırlama değil, sima olarak. kriz döneminde de zor zamanlar geçirmiştik, annem işsiz kalmıştı, boşanma, evden çıkma, dedemlere yerleşme vs. öyle daha ziyade bunlar yer ediyor aklımda siyasetin yerine. akp iktidarının ilk yıllarının da bir anlamı yok gözümde. 2006 gibi, liseye başladığımda/başlamadan önce bu farklı iktidarların farklı zihniyetlerin ayrımına dair fikir sahibi olmaya başladım. ama bu benim kişisel geç kalmışlığım da olabilir. sokakta, mahallede budala gibi koşturuyordum, bilgisayarda salt oyun oynuyordum ya da fantastik kurgu kitaplar okuyordum o dönemlerde, dünyadan mahalle dışında soyuttum epey. aslında bir de her gün gazete alıyordum okuyordum o sıralar (12-13) ama aldığım gazete posta'ydı :D bulmacası için alıyordum ilk iki sayfasına ve son sayfasına, spor haberlerine bir de döviz kurlarına (sebebi neydi ki? kuveyt dinarını takip ediyordum ne alakaysa) bakıyordum o kadar. abudik gubidik haberler...

89luyum net hatirliyorum. Okumayi soktugumden beri gazete okuyorum. Biraz da farkindalikla alakali.

94'lüyüm, hatırlamıyorum. kendimi bildim bileli akp var.

Özal'ın öldüğü gün ilkokul 5'teydim(Bisiklet almaya gitmiştik, alacağımız yerde vitrinler tv doluydu orada gördüm). Neler olup bittiğini anlamam lise yıllarını buldu (1990'ların sonu).

Peder bey yüzünden devamlı siyaset izlenirdi evde ama benim pek ilgilimi çekmezdi. Yaşanan skandalları levent kırca'yla hatırlıyorum desem yeridir.

82'liyim. kenan evren dönemini çok net hatırlıyorum çünkü dedem ile oturup her gece trt ana haber'i izlerdik saat 20'de başlardı o zamanlar. yaşananlar ile ilgili fikrim yoktu ama bilgim vardı. hatta bakanların isimlerini falan biliyordum. evren'in görevi bırakması, özal ile akbulut'un gerilimini, çiller'in esip gürlediği dönemleri çok iyi hatırlıyorum.

84'lüyüm. Güncel siyaset Özal'ın ölümüyle başlamıştı benim için diyebilirim. Demirel'in cumhurbaşkanı, Çiller'in ilk kadın başbakan olması en eski anılarım.
AKP öncesini nostalji hissetmeyecek kadar iyi hatırlıyorum. Kirli iç savaş, yolsuzluk, 28 Şubat, DGM'ler... O zaman da berbat bir yerdi bu ülke.

çok net hatırlıyorum birçok şeyi.
mesela 94 yerel seçimlerinde zülfü livaneli'nin aday olup, ilhan kesici'nin oylarını bölmesi ve rte'nin seçilmesi.
ailede edilen küfürler dün gibi aklımda.
bugünümüzün nedenidir o seçim.

ve tabii herkese çöken moral bozukluğunu ve sessizliği de hatırlıyorum.
erdal inönü, tansu çiller, mesut yılmaz, necmettin erbakan...

iski skandalının mahkemeleri, susurluk, uğur mumcu suikastı (dedemin arkadaşıydı ve aynı sokakta oturuyorlardı, o yüzden ailede büyük olay olmuştu), "sürekli aydınlık için her gün bir dakika karanlık" uğruna kapatılan ışıklar, olacak o kadar skeçleri (özellikle de jet-ski meselesi), siyaset meydanı, Turgut özal öldüğünde televizyonlarda bir şey olmadığı için canımın sıkılması, "neden televizyonda bir şey yok?" diye anneanneme sormam...
ulusal/milli yas denen şeyi ilk o zaman duymuştum.

her şeyi hatırlıyorum.


@amortisman:

ben de 32'yim ve ben de bütün bunlar olduğunda, 8-10 yaşlarındaydım.
dediğim gibi, dün gibi hatırlıyorum, yazsam kitap olur.
burada mesele o zamanlar tarih, siyaset, politika hakkında neler bildiğin, ona göre neleri nasıl hatırladığın değil.

belki haberlerde izlediğimde hiçbir şey anlamıyordum (ki Susurluk olayını anlamamıştım çocuk halimle mesela), ama evde konuşulanları, yapılan yorumları duyduğumda oturuyordu kafama her şey.

hatırlamak da bu demek zaten.

dizi güzel ama efsane değil tabi katııyorum
bende sevmedim skyler ı ama o.ç. skyler diyecek kadar nefret etmedim.
ww yükselmesibir anda olmadı parça parça oldu para geldikçe büyüdü kaliteli mal rağbet gördü olayına geldi mevzu.

Skyler, Walter'ı aldattığı adamı paranın büyüklüğünü görünce dehlemişti. Hem Walter'a hayatı zehir ediyor hem de paranın sağladığı nimetlerden yararlanmaktan vazgeçmiyordu. İkiyüzlüydü. Ben bu nedenle sevmezdim.

Kocası ailesini kurtarmak için 45 derece sıcaklıktaki çölde meth pişirirken Skyler'ın kendi g.tünün havasında olması çok bencilce bir davranış. Skyler aptal bir kadın değildi. İstese kocasıyla W&S Cooking Corp. kurabilirlerdi. O ne yaptı? Ezik gibi kendini parasal açıdan güçlü bir erkeğe (Ted Beneke) teslim etti. Gerçekten güçlü olan sanatçı kocasını reddetti. Dünyada uyuşturucu kullanan binlerce insan var. Walter gibi bilimin içinden gelen adamların bu işte başarılı olması çok normal. Kimya zeka gerektiren bir alan. Düşük zekalı Meksikalılar sadece kullanmayı ve adam vurmayı bilirler. Walter aslında bir ezikti. Ezikliğini atmak için tüm bunlar yaşandı.

Ek olarak dizinin sonunda Walter'ın kendim için yaptım demesi de sonradan uydurulmuş bir şey. Walter bu işe para için başladı. Paranın amacı da ailesiydi. Sonradan yaptığı şeylerin önünü alamayınca o da sapıttı ve içindeki eziği açığa çıkardı. Skyler Walter'a kezbanlık yapmasaydı Walter mutlaka bir süre sonra bu işleri bırakırdı.

Edit: O sonradan ortaya çıkmış bir şey. Walter her şeyin başında bu işi ailesi için yaptı. Sonradan Skyler boynuzu takınca, o da kafasına göre yaşamaya ve ölene kadar bu işleri bırakmamaya karar verdi. Yalan Walter'ın g.tüne yuva yapmış. Onlarca kez yalan söyledi herkese. Onun ağzından çıkan lafa ne bakıyon sen.

Dizinin başında o kişiler yoktu. Senaristler bunu ezikliğe bağlamak istediler. Çünkü ezik bir adamın hikayesi dikkat çekecekti. Ben diziyi çok iyi anladım. Walter kendi için bir şeyler yapmak isteseydi meth üretecek bilgiyle fikirlerini çalan iki insana kızıp fen bilgisi öğretmenliği yapmazdı. Hikayedeki bu çelişki bile o kısmın sonradan uydurulduğunu anlamaya yeter.

Evet muhteşem bir senaryo. Eminim Amerika'daki fen bilgisi öğretmenlerinin birçoğu yüzde yüze yakın saflıkta metamfetamin üretmeyi biliyordur. İstediğini ciddiye alıp almamakta özgürsün. Ama yine de en sevdiğim dizinin Arka Sokaklar olmadığını söyleyeyim.

Dizi güzel ama abartılıyor.skyler white da bu kadar nefret edilecek bir kadın değil. Aynısını erkek yapsa bu kadar nefret edilmezdi, erkek egemen bakış açısı vb.vb.

skyler'a kızmak saçmalık.

ama dizi efsane ona laf yok

Dizi bizlere abartı gelebiliyor ama alt metinlerinde amerikan kültürü, edebiyatı ve diğer unsurlara gönderme var. Amerikada sevilme nedeni bu.

Skyler hakkında bir fikrim yok iyice unuttum zaten. Ama ww'in büyümesi zamanla oldu, kimya dehası vardi ve bu egosuyla birleşti.

Diziyi izlerken kadına gıcıktım her aşamada.

Efsanevi değil dizi evet ama güzeldi işte

Ben düşünmeyi bile bıraktım. Aklıma bişey takıldığında hop telefonu elime alıyorum, oradan oraya derken nerden başladığımı bile unutuyorum.

Bu çok tartışıldı daha önce, temel sebeplerden biri, kaydıra kaydıra ve üstünkörü göz atarak okumaya alıştık internet yüzünden, bu nedenle kitap okumak sabır gerektirir bi iş haline geldi ve biz buna gelemiyoruz. Ben filmlerde bile bu durumdayım.

Çare olarak belli vakitler telefonu ele almayı kendine kısıtlayabilirsin, oyalanacak bişey aranmaya başladığında kitap al eline. Ben çantamda en az iki kitap, bir makale taşıyorum. El altında olunca, eskiye göre az olsa da, ucundan kıyısından okuyorum bişeyler.

Normal sayılmaması lazım. Günde on beş dakikani ayırmakla ve ince kitaplarla baslayabilirsin.

Senin gibi olan bir iki kişi daha biliyorum. Bu sanırım yeni nesil teknolojinin getirisi, telefondan gereksiz tüm uygulamaları silin. Telefon ile kaç saat oynadığınızı gösteren uygulamalar var onlardan kullanınca insan rahatsız oluyor.

ben de biraktim, daha iyi boyle ya bosver

Dusunmeyi biraktim +1 -1

Yakin zamanda yeniden toparladim. Baktim benim lisede okdugum kitaplari millet universitede okuyor bir de bundan prim yapiyor ben gerizekali miyim bu insanlar bir sekilde gec de olsa okuyor ben napiyorum dedim tekrar beynimi cebimden cikarip kafama koydum.

boş vaktim var diyorsunuz fakat sanırım insan tüm gün çalışıp yorgun argın eve geldikten sonra pek de kitap okuyabilecek zihinsel açıklıkta olmuyor. üstelik kitap okumak gibi yoğun konsantrasyon gerektiren uğraşlar, belirli bir zaman diliminden fazlasını gerektiriyor. öyle günde bir saat, akşamları okuyayım, metroda on beş dakika okuyayım diyerek olmuyor. üstelik çağ hız çağı, akıllı telefonlar, vesaire, zihin oradan oraya atlamak istiyor, bu dinamizm sürekli konsantrasyonu bozuyor. sizin aptallaşmanız değil, çağa ayak uydurmak durumunda kalmanız bunun sebebi. bazı insanlar gerçekten olağanüstü bir çaba sarfederek, işten güçten kalan bir-iki saatlik vaktini zihinsel uğraşlara ayırabiliyorlar, ben de hep özenmişimdir. ben de çabuk dikkati dağılan bir insanım ve bazen sırf yorgunluktan vaktim olmasına rağmen aksatıyorum okumayı.

kitap okumak (gerçi ne okunduğuna göre de değişir ama), sizin hayatınızda gerçekten önemli bir yer teşkil ediyorsa, yani önemli olduğunu düşünüyorsanız, bence bir şekilde iradeli olup azıcık da olsa vakit ayırmak gerekiyor. çağın en büyük sorunu hız ve bizim bu hızı yavaşlatmamız gerek. yoksa işte, öyle çarkın dişlilerinden biri olarak, ya da makinedeki minik bir vida olarak yaşamaya devam edeceğiz, kalan azıcık zamanda da zihnimizi uyuşturacağız ki insan olduğumuzu hatırlayıp sistemden soğumayalım.

Ben de senin gibiydim sonra Goodreads'e kaydoldum. Orası beni yeniden gaza getirdi. Okuyan, kitaplar hakkında o kadar yorum yapan, tartışan, senede yüzlerce kitap okuyan kişileri görünce kendimden utandım.

Kendime bir hedef belirledim. Senede şu kadar kitap okuyacağım diye bir hedef. Şimdi kendimi utandırmamak için okuyorum. Okudukça da hoşuma gidiyor. Kendimi iyi hissediyorum.

2-3 yıl roman okumadım. Ben de film, dizi bağımlısı olduğumu düşünüyordum; ama bilgisayarda e-book okumaya başladığımdan beri haftada 200-300 sayfa okuyorum. Maillerim ve takip ettiğim internet siteleri elimin altında olunca kitaba konsantre olabiliyorum.

Geçen ay bir kitabı zor bitirdim.dünden beri iki kitap okudum üçüncüsüne başladım.bu arada internetle vakit öldürüyorum. televizyon izlemeye de vakit kalıyor. Kitap işi çok acayip, anlatılamıyor. Kendime göre kitap buldum mu keyifli keyifli okuyorum. Sanki çok güzel bi tatlı var önümde gibi hissediyorum.sana uygun kitap önerecek insanlar bulman lazım. İnce akıcı kitaplardan başlayabilirsin.

stockholm

GÖzümüz medeniyet görsün.

Viyana.

Tabii bunun için İngilizce yetmez. Almanca da lazım.

Amsterdam veya Berlin

Londra. Ulaşım ağı, yeşil alanların bolluğu, İskandinav ülkelerine kıyasla ikliminin daha yumuşak olması, tarihle modern yaşamın iç içe olması, sosyalleşme imkanları gibi birtakım yüzeysel nedenlerle tercih ederdim. İş olanakları, sosyo-ekonomik şartlar vb. hakkında pek bilgim yok.

Berlin ama türk e benzemiyorsun diye iştifat ediyorlar. Irkçılık hep var. Müslümansın nasıl bira içiyorsun diyen mongollar da döner alman yiyeceği aq diyenler de üniversite de okuyor. Bir de öyle düşün.

Volendam

Ben hayatımda bu kadar tatlı ve küçük bir şehir görmedim. Amsterdam'a da çok yakın. Belediye otobüslerinde şoförler inerken el sallıyor.

stockholm ya da prag

Roma. Hiç gitmedim, inş. birkaç sene sonra gitmeyi düşünüyorum. Atmosferi tam bana göre. İnsanlık zaten İtalya'dan çıkma. Sanat desen orada, bilim desen orada. Fazla açıklamaya gerek yok.

stockholm için kendimce eksi olabilecek şeyleri yazdım ekşide.
eksisozluk.com

ama medeniyet hissi gerçekten yetiyor. stockholm diyorum ben de.

londra.

Svalbard demek istiyorum

Brüksel

Yabancı arkadaşlarım(Hollanda, italya ve almanyadan) brüksele taşınmak için iş arıyorlardı. Ucuz olduğundan dolayı para biriktirebilmek için ve lokasyonunu sevdiklerinden dolayı.

kuzey avrupa'nın küçük şehirleri. neredeyse insanın olmadığı, yılın büyük bölümünde gri ve karanlık olan bir yerde yabancı olarak yaşamak eminim hiç kolay olmayacaktır ama uzun vadede bana iyi geleceğini düşünüyorum. küçük şehir istememin nedeni, terör saldırısı ihtimalinin önemli ölçüde az olması. ırkçılık hususunda da insanlar genelde yabancının bol olduğu büyük şehri tercih eder ama ben küçük yerde yabancı düşmanlığının da olacağını sanmıyorum pek. yani stokholm'de ne kadar benimsenirsem lulea'da da en az o kadar benimsenirim gibime geliyor, üstelik oradaki insanların bana karşı önyargılı olma ihtimali biraz daha az sanki. neyse.

oulu, tampere, vaasa, rovaniemi, lulea, skelleftea, örnsköldsvik olabilir mesela. rovaniemi dışında hepsinin kendi en üst düzey liginde oynayan buz hokeyi takımı da var. işe giderim, maça giderim, ormanda yürüyüp blek metal falan dinlerim işte ne bileyim kafam rahat olur abi. şöyle 1-2 arkadaş edindin miydi, ortama adapte oldun muydu gayet güzel yaşanır. kışın çıkarım donmuş gölde kayarım. her yer doğa zaten yav. yapacak bi şey illa bulunur.

iş bulması, ekonomisi vs. sıkıntılı tabii ama hayal kuruyoz şurda, onda bari istediğimiz yere gidelim işi gücü düşünmeden. bana kalsa ben böyle bi yerde yaşayacaksam zaten basit işlerle de uğraşabilirim hiç gocunmam ama nerdeeee amk finlandiya da beni bekliyo zaten. tacizci tecavüzcü olamadık ki peşimizden koşsunlar.

Direkt tam zamanlı iş bulabiliyorsam Berlin derim. Maaş/hayat pahalılığı en yüksek büyük şehirlerden ve söylenenlere göre eğlenceli de bir yer.

Ha yok iş bulmaya çalışacaksam ve tırmalamam gerekiyorsa, çalışma iznim de varsa Dublin derim. Hem büyük şirketler, hem de startup'lar var İrlanda'da, dil sorunu da çekmem, o yüzden iş bulana kadar ufak tefek işler yapabilirim. Öyle yani.

brighton.
londra.

londra

asla aç kalmazsın küçük de olsa iş yapabilirsin. türkiyeye tatil bile olsa geldiğinde kazandığın para 4le çarpılacak.

Barselona

Valencia, Alicante
İlki iklim güzel, soğukta bunalıma giriyorum.
İkincisi insanlar neşeli, sürekli herkes birbirime gülğmsüyor. Akdeniz insanı sıcaklığı hakim.
Üçüncüsü, halk aşırı tembel olduğundan azıcık çalışan biri çok çalışkanmış gibi duruyor.
Dördüncüsü, halk zamanında haklarını sçke söke almış. İnsan hakları konusunda iyiler ve geri vermeye niyetleri yok. En yfak insan hakkı ihlalinde her türlü ses yükseliyor.
Beşincisi, metropol gibi boğucu değiller ama büyük şehir, hayat çok rahat.
Altıncısı, Avrupa ortalamasına göre ucuz şehirler.
Yedincisi, şehir içinde ya da en kötü bir metro yolculuğu uzağında plaj var ve siesta zamanı gidilip yüzülebilir. Yılın neredeyse 7 ayı denize giriliyor.

Zorlukları ise şunlar:
İlki, ekonomi hafiften batık. Özellikle yabancılar için iş bulmak çok zor.
İkincis, İngilizce konuşam kişi sayısı çok az ve bazen İspanyolca bilmek de yetmiyor. Özel sektör için yeter ama akademi için eyaletin kendi dilini de bilmek gerekiyor.

basel. gittim gördüm, tam yaşlı şehri. sakin sessiz, nehri var, para çooook, hayat güzel, doğa var, eğlenceye uzak değil. arada orada yaşayan şanslılar aklıma gelir de hüzünlenirim.

roma ya da dresden

1) berlin
2) prag
3) krakow

Prag. Küçük, yaşam standartları yüksek, batı avrupaya göre daha ucuz ve tonla casino var.

londra veya amsterdam.

10- 20 çok da sürekli kullandığım şeyleri stoklama huyu var biraz. ama maksimum 5'tir. özellikle indirimde bulursam alıp koyuyorum bir kenara.

hayır

tam olarak tersiyim. her şeyden az sayıda olmalı, bittikçe yenisini almalıyım. boşuna yer kapladıkça bana fenalık basıyor.

savaş çıkacakmış gibi stoklamak değil, ama evden çalıştığım için bazen hemen çıkıp almak zor olabildiğinden, elimin altında bulunsun isterim.

özellikle mutfak konusunda bereket meselesine inandığımdan, genelde tam teşekküllü sayılırım, her zaman kullanılan şeyleri mutlaka yedeklerim.
dolu mutfak severim.
her yemek yapmaya başladığımda, "ah bunu almam lazım, şunu unuttum" falan demekten nefret ederim.

gömücü değilim hayır.

artık ürünler çabuk bozuluyor ve tazeliğini yitiriyor, o yüzden hep haftalık ya da iki haftalık saklıyoruz..

evdeki nüfus sayısı fazla olsa kesin olurdum :)

eve malzeme alırken yedek almayı seviyorum, tabiki abartmadan.
örneğin çamaşır deterjanı hep 1 tane yedeklidir, diş macunu, diş fırçası vs.
gıda ürünlerinin son kullanma tarihi olayından dolayı kullanacağımdan fazlasını almıyorum genelde.

kıyafet konusunda da çorap ve boxer yedeğim vardır hep.

istifçiyim

Hayır değilim. Bir sonraki alışverişe yetecek kadar alırım. Heryerin Tıka basa eşya, malzeme dolu olmasından hoşlanmıyorum. Yiyecek için de geçerli, eşya için de geçerli.

istifçiyim, evim büyük olsun, bi kiler yapayım, bozulmayacak ürünleri ağzına kadar yığarım, tuvalet kağıdı, makarna, kahve, çay vs vs..
hatta iki de derin dondurucu olsun onu da doldurayım.

Biraz.
Alırken fazla almak değil de bitmeden alma huyum var.
Mesela tuvalet kağıdı pakette 3 taneyse bitmiş gibi hemen gider alırım.
Ya da 5 tane yumurta varsa bitmiş gibi davranıp bi kutu yumurta alırım.

ben değilim ama annem öyle. ne zaman markete gitsek yağ alıyoruz. yağ lobisiyle annemin arası çok iyi galiba.

Benim bildiğim istifçilik gereksiz eşyaları atamama, her şeyi biriktirme hastalığı oluyor.

İki şekilde de değilim. Sık kullandığım gıda ürünlerini fazlaca alırım, 10 kutu değilse bile 8 kutu ton balığı aldığım olmuştur. İndirimde gördüysem fazlaca alırım.

yemek yaparken elimi attigimda bulamayacagim seyler icin evet

market 3dk uzaklıkta. mutfağım ise 2 m2. o yüzden pek bişey yok evde.

Tam tersi. Her gün markete gidiyorum o günün yemeği için. Bazen annem geliyor, eve yığıp gidiyor ama bittiği gibi yine markete günlük gidiyorum.

Memleketten geldiği için bakliyat, pirinç, bulgur bol bulunur evde. Bunlar dışında hiçbir şeyi yedeklemem.

soru, stokçu musunuz? biçiminde olmalı +1
istifçi değilim, fenalık basar. ama evet, stokçuyum. ped, krem türleri, diş macunu, sıklıkla kullandığım makyaj malzemeleri falan 2-3 takım stokludur bende. bunun nedeni daha çok ürünleri indirimde kovalamamdan, fiyatı sabit olan şeyler için pek girmem stok işine. sonuçta o da bi kalabalık yaratıyor.

analarımızın yağ, deterjan stok merakı falan da darbe dönemleriyle bağlantılı. kıtlığı yaşayan bilir.

indirimde, kampanyada olan şeylerden alıp, nasılsa akmıyor kokmuyor derdim eskiden. karlı bir durumdayım gibi gelirdi her şeyi öyle alıyorum diye. sonra okuduğum bir kaç şeyden etkilenip ne biterse sadece onu al mantığına geçtim. artık her taraf süpermarket, bugün şu üründe kampanya varsa yarın öbür üründe kampanya var birinden birinde. illa birinin önünden geçiyorsun bir yerden bir yere giderken. totale baktığında aslında mutlaka hemen her şeyi kampanyalı denk getirebiliyorsun. hem de poşetler dolusu eşya taşımamış oluyorum. yine aynı şeyleri yiyorum, aynı şekilde mutfağımda hiç eksik yok. aylarca kullanmadığım ama alıp mutfak dolaplarına yığdığım malzemelerin parasını peşinen ödemiyorum artık böylece. aylık market harcamalarım yarı yarıya düştü.

hayır değilim. yedeğim en fazla 2'dir o da makarnada. yani şeker, kahve, çay gibi şeyleri asla yedeklemem. bitmek üzereyken alırım.

Paleolitik Donem. Neandertalleri gormek icin, hatta Neandertalle ciftlesen ilk sapiens olmak hic fena olmazdi :D

antik yunan

modern medeniyetin cikis noktasi

İnsanın kendini diğer türlerden üstün görmediği, kendisiyle ve doğayla daha barışık olduğu çağlarda yaşamak isterdim.

Gelecek olmuyo mu? Hiç geçmiş özlemim yok aslinda, teknolojisiz falan yaşayamam. İlla geçmiş olacaksa 1920ler abdsi falan olabilir belki, great gatsby dönemi ama yani cidden cok tercih etmem. Bana gelecek verin ^^

çok eskilerde yaşamak istemem
anlatılanın aksine çok boktan bir dönem olduğunu düşünüyorum çalışmak aç kalmak köle olmak ölmek öldürmek vs vs geçmişte yaşam kolay değildi.

tabi döneme ayak uydurmak mümkün belki mayaların döneminde coğrafi keşiflerden öncesinde yaşamayı tercih edebilirdim.

ben çocukken bu soruyu anneme sormuştum, "eski dönemde yaşamak istemem, en son dönemde yaşamak isterim" gibi bi cevap vermişti ve çok sıkıcı bi cevaptı bu benim için. ama şimdi düşünüyorum, şimdi bile yeterince ilerde değiliz. daha gerisi daha daha da zor olurdu. o yüzden en fazla "dün" derim.

tuvalet kağıdı, diş fırçası, hijyenik ped ve benzerlerinin yaygın olarak kullanılmadığı hiçbir çağda yaşamak istemem. gelecek hep daha fazla ilgimi çekmiştir benim ama şöyle bir iki aylığına viktorya dönemi ingiltere'sinde yaşamak isterdim. ama yok illa geçmişe gidip yaşayacaksın deseler 90'lı yıllara ve 2000'lerin başlarına geri dönmek isterdim çünkü hayatımın en mutlu yıllarıydı onlar.

gerçek enflasyondan bahsediyorsunuz işte.
hile hurdayla hesaplanan enflasyon %8 ama işin gerçeği çok farklı.

markete girdiğimizde 80-100 liradan aşağıya çıkamıyoruz ki et filan yok içinde mesela.

Sebze ve meyve çok pahalı. Mevsiminde olmayan meyveleri almıyorum. Ucuzlamasını bekliyorum. Çilek benim çocukluğumda yaza kadar raflara düşmezdi ve çok kısa süre kalırdı. Şimdi aylarca görüyorum. Ucuzlamadan da almıyorum. Dün baktım; kivinin kilosu 15 TL. Hayatta almam. Talebi arttırmak istemiyorum. Kendi çapımda tüketimden gelen gücümü kullanıyorum. :)

herkes farkında ama bunun değişmesi için elini tasin altina koyanlarin basina nelerin geldiğini gordugunden pek sesleri cikmiyor, şimdilik.

belirli bir rakamin maasli calisanlar için eve öyle kilolarca meyveler, sebzeler, etler, kiymalar filan almak bayagi bayagi lüks artik.

o yüzden insanlar, gram gram aliyorlar her ne aliyorlarsa.

bu çok doğru tespit. herkesin bunun farkında olduğunu düşünüyorum. ben olabildiğince harcamaları kıstım, herkesin de böyle yapması gerektiğini düşünüyorum, sonuçta tüketici olarak bizim tercihlerimize göre şekillenen bir arz var. türkiye'de aklı selim insanlar olarak bunu ne kadar iyi uygulayabilirsek o kadar iyi.

Sebzeleri az az alıyoruz, boynunu bükmeye başlayanları hemen çorba yapıyorum. meyveler hep pahalı gibi geliyor adam gibi almıyoruz, işyerinin yemekhanesi sayesinde bu sene ilk kez bugün yeşil erik yedim. Tavuk senede birkac defa belki aliyoruzdur misafire vs diye, eti kurban sayesinde yiyoruz. Deterjan vs toplu almaya calısıyorum indirimleri yakalayıp. Dısari nadir çıkıyorum evden işe isten eve, anca avm tarzı yerlerde ucuza ya Allah kahvedir hamburgerdir onlar yeniyor arkadaşlarla.
Tek lüks senede bir haydi bilemedin iki defa çıkılan tatil onda da kredi kartı sagolsun nerdeyse bir sene onceden planlayıp bilet bakıyorum, yorumu iyi ucuzca hosteller bulmaya calısıyorum sonra sene boyunca o kredi kartını geri ödüyorum falan. Artık onu da yapmayacağız, köye tanidıklara falan gidilecek tatil niyetine. Borcu kapatıp kartı da kapatacağım inşallah.
Amaann...

istanbul'da öyle bi durum olamaz da erzurum'da içmek gibi bir çılgınlık yapmazdım.

İçki içme derdinde değilim de ben daha çok su içerken ters ters bakan tipler, sıcakta oruç tuttuğu için siniri tepesinde kavga edecek yer arayan, açlıktan yarı uyuyan hiçbir işi düzgün yapamayan insanlar, meydanlarda iftar çadırı kalabalıkları, açlıktan ağzı kokan tipler falan görücem diye mutsuzum.

istanbul'da özellikle son birkaç yıldır hiç fark edilmiyor ramazan. hatta mekanlarda veya moda, caddebostan gibi sahillerde de içki içme oranında da bi değişiklik görmüyorum hiç. tabii biz merkezdeki, doğru dürüst yerlerde yaşıyoruz. mutlaka sıkıntılı semtlerde sorunlar oluyordur.

yine de farklı şehirler için dedikleriniz doğru, o anlamda "bakalım gene hangi şehirde ne olaylar olacak" diye düşündüğüm oldu geçenlerde.

Bazı şehirlerde su bile tehlikeli. Geçen sene ya da iki sene önce Erzurumda bir kadın avm önünde sigara içerken bir ton tantana çıkarmışlardı.

Eğer istifa etmeseydim çalıştığım okulda bende sıkıntı çekecektim büyük ihtimalle. Cuma namazına tek ben gitmezdim erkeklerden bir gavur olmadığım kaldı öyle diyeyim.

Keşke Türkiye de olsam diyorum. Özledim. Ayrıca bu ramazan dayak haberleri de sıkıcı ve abartılı. 20 sene İstanbul da hiçbir tepkiye denk gelmedim ben. Anadolu da da farklı olduğunu sanmıyorum

valla ben ramazanda ege bölgesine tatile gidiyorum her şey çogzel orda.

Ramazan ayından nefret ediyorum. İnançlı iken oruç tutmak zorunda kaldığım ve akşama kadar aç susuz dolaştığım için hiç sevmezdim. Şimdi ise ailemin yanında oruç tutuyor gibi yapmak hiç hoş olmuyor. Arefe günü eve gideceğim için sadece bir gün rol yapacağım.

Ankara'da da belli semtler dışında sorun olmuyor. Bizim okulda da tutmayan birsürü kişi var. Yemekhanede bayağı kişi oluyor. Geçen sene ramazanda okulda içmiştik yine bir şey diyen olmadı.

bende tiksinti yaratıyor.

Ramazanda her sene tatile giderdim mis gibi ucuz olurdu ama şimdi Mayısta başlıyor.Kötü oldu bu

karşılıklı saygıyla halledilebilecek şeyler. ben sorun olarak görmüyorum. ben oruç tutmasaydım insanların önünde su içmezdim. çekilir bir kenara içerdim.

Türk filmlerindeki gibi benim karşıma geçip nihooo hooo haaaa diye sabahtan akşama tependen aşağı su döksen etkilenmem
Ve hatta zayıf bünyeli de bir insanımdır
Anlatmak istediğim oruç böyle bir şey kimsenin yediği içtiği kimseyi ilgilendirmiyor neden böyle bir algı oluşturulmaya çalışılıyor bir kaç kendini bilmez yüzünden anlamıyorum
Ya da maksat bu vesile ile kutsal saydığımız ramazan ayına mı saydırmak

her sene "yine mi ramazan geldi ya öf" diyorum.

bazı çomarların insanları ramazan üzerinden taciz/tehdit etmesine ve saldırmasına uyuz oluyorum.

bunun dışında ramazanla veya oruç tutanlarla bir problemim yok.

Hic cekinmiyorum. Ramazan benim icin problem degip. Oruc tutmuyorum, tutana da karismiyorum.

"karşılıklı saygıyla halledilebilecek şeyler. ben sorun olarak görmüyorum. ben oruç tutmasaydım insanların önünde su içmezdim. çekilir bir kenara içerdim."

işte böyle düşünen insanlara uyuz oluyorum. adam sanıyor ki benim karşısında lıkır lıkır buz gibi suyumu içmem ona saygısızlık, sen ne diyorsun su şişesini götüme sokarım istersem. işin kötü yani bu adam açık açık laf da etmez anca ters ters bakar rahat rahat kavga da edemezsin.

proletarier aller götüne soktuğu su şişesi ve küfürlü ağzıyla tahammülsüz bir topluma nasıl dönüştüğümüze ayna tutuyor. tesekkür ediyoruz kendisine.

Çocukken severdim Ramazan'ı. Annem dışında oruç tutan olmazdı; ama iftar sofrasında bir araya gelmenin tadı başkaydı. İftara misafirler gelirdi. Biz misafirliğe gelirdik.
Şimdiyse davulcunun gecenin köründe uyandıracağı gerçeği dışında olumlu veya olumsuz bir şey çağrıştırmıyor. Yalnız yaşamanın etkisi sanırım.

Su içene bile saldırırlar + "of yine mi" diyenlere +1

2 yıldır içsel bıkkınlık, hayat gailesi yorgunlugu, insanlardan tiksinti duyma gibi nedenlerle tutamıyorum, tutasım gelmiyor. Kimseye karısmıyorum, yorum yapmiyorum ama gelip karışan, "ehe ehe cehenneme gidicen ama, niye tutmuyon yoksa aklın mı yok mesul değil misin ehe ehe ehe" diyen yavşaklardan iyice tiksindim.
Su bile içemeyeceğim ortalarda, ki insanların yüzüne carpma durumum da yok ama hemen laf edip sindiriyorlar.

Bu dönemde ergen ateizminin zirve yapması bazen yavan oluyor, evet.

Valla ben yer icerken kimseden gizlenmeye calismiyorum. Kalkip da mudahale eden ya da laf soyleyen olmadi.
Guneydogu ve anadolu illerinde de yaptim bunu.

ramazanla da oruc tutanla da bir derdim yok ama duzenin bozulmasi biraz geriyor beni. hemen rutinimize donelim istiyorum. bu yilbasi coskusu icin de gecerli, sevgililer gunu icin de.

insanlarin aclik kaynakli mala baglama hali geriyor beni. trafikte extra tehlike yaratiyorlar. saga sola bakmadan yola atliyorlar. asiri bir sinir oluyor. dokunsan kavga edecek. iftara yetismek icin seni arabasiyla cigneyebilir. oyle bi tahammulsuzluk. bir de -mis gibi yapanlarin sahteligini farkedince kotu oluyor. yani serefsizin teki olup da ramazanda bir ermis olmus havalarina giren tipler.

iftar saati yollarin boslugu guzel ama.

Özel kliniklerin bütün hayvanlara yetişmesi mümkün değil maalesef. En basitinden iflasa sürüklenir. İndirim yapan hekim illa ki bulunuyor. Tabii; gönül ister ki sadece masrafını alsın, kar gözetmesin. Ama bu hekimin kendi bileceği iş.

Yaşadığım yerde büyük bir park var,kedilere köpeklere bakılıyor.
yakında bir veteriner var,oraya bağışta bulunuyor insanlar bildiğim kadarıyla.

Daha bugün bir kedi götürdüm.Köpekler yaralamış baya.
Bugün verilen ilaç paralarını ödedim ama bir operasyon gerekirse, biz hallederiz şeklinde konuştu veteriner.
Böyle bir sistem kurulabiliyorsa ne güzel ama onun dışında hekimin kararı.ben olsam kesinlikle içim el vermediği için hepsine bakar, 3 ay sonra da batardım muhtemelen.

Bizim veteriner sokak hayvanlarına yarı yarıya indirim yapıyor. Biz götürünce mecbur ödüyoruz parayı.
Ödenmezse ilk yardımı yapıp belediye veterinerliğine veya barınaklara verirler. Sokağa atanlar veya uyutanlar da vardır kesin.

Veteriner kendi para almasa bile ilaç masrafı var, onu nasıl karşılasın? Birkaç kez hayvan tedavi ettirdim, her seferinde indirim istedim (keşke sınırsız param olsa, yok) ama gerçekler böyle malesef.

Ben iflas ederdim bu şekilde :)

Ben siyasete girerim.

Los Angeles lakersi satin alip, yonetirdim.

Mala bağlarım +1.

eğer bir daha hiç çalışmama gerek kalmayacak kadar zenginsem, bir kaç arkadaşımı da bir tekne ile dünyayı gezerim. aslında bunu yapmak için çok acayip zengin olmaya gerek yok ama bir daha çalışmama gerek olmadığını bilerek böyle bir şey yapmak rüya gibi olur.

www.youtube.com

hiç vizyonunuz yok.

hayatınız geyik.

biraz gerçekçi olun. düşünün, hayal kurun.

İklimi yumuşak deniz kenarı bir yere büyük bir sanat köyü kurardım. Pek çok farklı yaştan sanatçı gelip çalışabilsin. Leipzeig de spineire gibi bir yerden bahsediyorum. Sineması olsun. Yemek alanı belki küçük bir tarım alanı bakkalı vs. İsteyen yemek de yapabilsin tabi. Orada bulunan sanatçıların hiçbir şekilde malzeme vs geçinme kaygısı olmazdı. İsteyene bir yıla kadar her şeyi karşılanmalı res. Sunardım. Ünlü sanatçıların konuşmalarına dışardan da katılım yapılabilinsin diye konferans alanı da olurdu. Kendi ilgilendiğim sanat alanıyla ilgili masterları çağırtıp ücretsiz ders verdirirdim. Belki görsel sanatlar ağırlıklı olabilir ama şairden müzisyene herkese açık bir yer. Tabi büyük bir kütüphane de lazım. Şimdi 200₺ oha diyip alamadığım öküz gibi pahalı sanat kitaplarından oluşan bir yer.
Daha ilerisi için de kendi koleksiyonumu sergileyebildiğim devasa bir müze, ciddi bir ekip oluştururdum. Ben olmasamda varlığını sürdürebilmesi için.
Aynı zamanda da arasıra seyahat ederdim tabi ilham ve yeni yerler tanımak için.
Günün hangi gün olduğunu ve saatin kaç olduğunu bilmem gerekmeyen bir mekan sürekli çalıştığım ve yolda belde trafikte yorulmadığım bir rutin.

hayal kurmam, aklıma eseni estiği anda yaparım

büyük para büyük sorun getirir düşmanların çoğalır ve kendini savunmak için paradan çok güce yönelmek zorunda olduğumu düşünürüm bu yüzden siyaset mantıklı.

onun dışında bir hayatta dünyayı turlamak olurdu.
bir çok kişi dan bilzerian a özenirdi heralde.

100 kişilik bir vigilante timi kurardım.
Ülkedeki okul ve hastane sayısını, toplam cami sayısına olabildiğince yaklaştırırdım.
0'dan doğayla ve çevreyle barışık onlarca şehir kurardım.
Streets of Monaco'yu ve Odeon Kulesi'nden bir penthouseu satın alırdım.
Bir süre sonra da kendimi dondurtup Dünya dışı akıllı bir yaşam formu veya beyin nakli keşfedilinceye kadar huzur içinde uyurdum.

Baldur arti 1.

Jack in yanindan izlerdim bi de.

dünyanın adaletsiz bir yer olduğu hissi çok yaygın bir görüştür. bazıalrına göre bir tanrıya inanma nedenimizdir. çoğu inançta tanrı da güçlü ve kadiri mutlaktır. ancak, adaletsizliklerin bu dünyada sona ermesini bekleyen ve tanrıya umut bağlayan aceleci ruh zamanla bu inancı sorgulaya da bilir.

işte "çok ama çok zengin" miktarında servetim olsa okşanan egomun da etkisiyle tanrısal kudretten bir cüze göz diker kendi adaletimi tesis etmeye çalışırdım. yani bir tür yasadışı suç imparatorluğu. güce hükmedip adalet getirmekten başka hiçbir şeyin benliğimizdeki temel arzuyu teskin edeceğini sanmıyorum.

Yoksulluk ve cehalet kelimelerini rafa kaldırırdım.

Bugün metrobuste bir çocuk mendil satmaya geldi yanıma, maksimum 10 yaşında. Sarışın, temiz yüzlü, nasıl güzeldi anlatamam. Ben de o esnada telefonda konuşuyordum, söylediklerini duyamadım. Mendil de almadım (böyle satış yapan çocuklardan bir şey almıyorum genelde. Onları korumak için), cocugun yüz ifadesi içime işledi resmen. Öyle diğer çocuklar gibi yapışan bir şey de değildi. Metrobusten indim, diğer metrobuse geçecekken geri döndüm. O kalabalıkta çocuğu arayıp buldum. Para verdim, bir de çantamdaki çikolata, kuruyemis gibi abur cuburlari. Tam döndüm diğer metrobuse biniyordum ki çocuk arkamdan bağırdı 'abla ben yalan söylemedim. Babam sahiden yok, annem gerçekten bana ve kardeşime zor bakıyor. Sağol, çok sagol' dedi. Demek bunları söylemiş bana.

Yol boyunca ağlamamak için kendimi zor tuttum. Belki yalan söyledi belki söylemedi ama o hali tavrı benim içime çok işledi.

Erkek arkadaşıma anlattım eve gelince. 'Dünyada hatta Türkiye'de o kadar zengin var. Başka bir aileye doğsa çocuğun hayatı belki de çok farklı olurdu. Ne kadar adaletsiz bu dunya' diye konuştuk.


Velhasıl ben çok zengin olsam önce çocukların eğitimi ve sağlıklı büyümesi için bütçe ayirirdim. İşe de kendi ülkemden başlardım. Gidebildiğim kadar aileye giderdim. Sonra da bir dünya turu hiç fena olmazdı.

Paranin irmak gibi aktigini, bitmek tukenmek bilmedigini varsayarak yaziyyorum:

Bak ciddi soyluyorum, yeryuzunden aclik denen seyi silmeye calisrtdim. En azindan su an icin boyle dusunuyorum, o kadar zengin olsam bu fikirden vazgecer miydim bilmiyorum, denemek lazim:) Aclik denen seyi yok etmek amaci guderdim.. Yani sadece kendi parami aclara harcayarak degil, insanlarin ac kalmayacagi bir duzen kurmak icin harcardim parami. Obur turlu ben oldukten sonra derhal eski haline doner. Bu duzeni kurmak icin bir komun olustururdum belki kafasi calisan insanlardan. En azindan benim kafam calisiyor, fena degil. Bu duzeni para gucuyle, zorbalikla kurmaya calisirdim. Arada bazi canlarin yanmasina da goz yumardim, rasyonel olmak lazim mesele aclik cunku.

Onun disinda;
Tank koleksiyonu yapardim. Yeni-eski farkeksizin alabildigim kadar tank alirdim. Ucak koleksiyonu da yapardim. Bulabildigim ww2 zirhli araclarini vee ucaklarini satin alir bakimini yaptirir koleksiyonunu yapardim.

Ara sira araziye cikip tankla otomobil ezerdim.

Uzay seyahati yapardim, yorungeye girip donerdim.

Cocuklara, yetiskinlere, ogrencilere, herkese ucretsiz bilim ogretecek vakiflar kurardim. Imkanim varsa paranin gucuyle bunu dayatirdim insanlara. En azindan medya pompalamasi falan, saglam bir PR calismasiyla zorlardim.

Dunya'nin cesitli yerlerinde dev gece klubleri acardim, en kral ses sistemlerini kurardim.

Kari-kiz ile alem yapardim Bilzerian gibi. Valla yapardim hic uslu cocuk numarasi yapamam simdi, durust olalim:)

Agir silah koleksyonu yapardim. Agir silah ama. Ve bunlari kullanirdim cansiz varliklar uzerinde kullanmak sartiyla.

Uyusturucu kartellerini yok etmek icin devletlere finansman saglar, bunun ticaretinin devletler tekelinde yapilmasini saglardim imkanim varsa. Uyusturucu var, ama uyusturucuyla zengin olan insanlar yok, baronlar bilmemneler.. (Paranin gucuyle her turlu lobicik faaliyetleri ve baski gruplari araciliyigla her yere nufuz edip hukmedebildigimizi varsayiyoruz:)

Spor endustrisini de devletler tekeline verelim bari. Hic fena olmaz.

Her bi sektore girip sermaye gucuyle fiyatlari allak bullak edip kalitesiz uretim yapan isletmeleri saf disi birakip belli bir kalite seviyesinin altina dusulemeyecek yepyeni bir arz-talep dengesi kurardim. Ozellikle gida sektoru icin. Ozellikle gida sektorunde 2. 3. kalite uretimi ortadan kaldirirdim. Birinci kalite uretim, ona gore yeni fiyat politkalari ve bu sinirlar icersinde bir rekabet ortami ve yepyeni bir arz-talep dengesi.

Teknolojiye gomerdim yatirimi. Teknoloji allah teknoloji. Teknoloji oglu teknoloji. Durmak yok, ilerletebildigimiz kadar ilerletiyoruz teknolojiyi.

Dunyanin cesitli yerlerinde ev ada falan alip surekli farkli yerde yasardim. 2 ay bir yerde, 3 ay bir yerde, 5 ay baska yerde falan.

Hayal kurarken kolay.

İşlek bir caddede büfe açardım. Genelde kapalı olurdu.

Hiç acımadan awvfilimle, eşimlw, arkadaşlarımla dünya turuu yapardım.

Millet ülkeyi kurtarmış, valla demek ki benim hiç herkesin birden kurtulması gerektiğine inancım yok. Sadece iyi sanatçılar gerek demişim. Ne yurt ne dünya açlığı ne de fakirlik aklıma geldi. :)

www.farmsanctuary.org
Bu tarz bir yer kurar, yakınında kendime ev yaptırır, hayatımı tezek temizleyerek geçirirdim.
Hiç kimse veya kuruluşa nakdi bağış yapmazdım. Gıda, ilaç vb. yardımlarda bulunurdum.

ev alırım.

fotograf makinasi kazandim

sayısalda 3 tutturdum bi kaç kere.

Samsung tablet verdi teb bankası, o da yedeklerden kazanmışım.

5 yaşındayken Carrefourda koka koladan deniztopu çıkmıştı. O gün bu gündür başkaca bir şey kazanmadığım halde ailede şanslı addedilirim. (çok yazık)

Bi kere cipsten ash tasosu çıkmıştı, o sayılmaz di mi?

Yemeksepeti'nden tek derslik yemek kursu kazanmıştım.

Ilkokulda yapilan hediye cekilisinde kumbara kazanmistim. Ama o cekikiste zaten 25 hediye ve 25 ogrenci vardi...

Arkadaşıma çekilişten araba çıktı :) bizzat görmesem inanmam herhalde. Bana da Efes Pilsen montu çıkmıştı. Bir de italya seyahati kazandım :)

ben her sene kesin kazanıyorum.
en son anneler gününde kahve makinesi kazandım.

markafoni'de bir butikteki resmi mail ile gönderip çekilişe katılıyordun. 50 lira kazanmıştım. sonradan öğrendim, orda çalışan arkadaşım benim ismimi görünce seçilenlerin arasına almış beni :/

kazı kazan'da 200 lira kazanmam en büyük dönüm noktasıydı sanırım.

green card kazanmıştım hocam.

bu sene ofisteki yılbaşı etkinliğinde kupa kazandım, kupa; bardak; mug neyse işte.

yoksa hiçbir şey kazanmadım.

konser ve sinema bileti kazandım daha büyük birşey kısmet olmadı daha.

abajur çıkmıştı bir çekilişten. birde yıllar önce algida çerçeve dağıtıyordu o çıkmıştı.

Cok.
Gencken trtden kitap serisi, muzik kaseti, sinema bileti vs.
Hakkaten noldu ya la, nerede benim o sans simdi..

5-6 yaşlarında falanım, bir çocuk dergisindeki bulmacayı çözüp gönderen bir veya birkaç kişiye oyuncak araba göndereceklerdi yaptım ailem gönderdi şu parmak uzunluğundaki ufak metal arabalardan gönderdiler bir tane.

ilk ve sondu.

Tus dershanesinden yüzde elli indirim kazandım :D
Ama daha iyisi var ailem ben çocukken araba kazandı.

ben küçükken bakkalda çekilen çekilişlerden gameboy kazanmıştım :D

Birkaç sene önce kfc çekilişinde yedek iphone talihlisi olmuştum ama sıra gelmedi. Yedek talihlilik şut orta karışımı gibi karaktersiz bişi. Düşman başına.

eskiden henkel temizlik ürünleri çekilişinden 1 hafta lykia world ölüdeniz tatili kazanmıştık.
150 sene fln oldu.

trt deki çıngırock programından gitar kazanmıştım, hayatımda sadece bu

antidepresanlarla ilgili en çok sorulan soru bu :) acaba gerçek beni mi ortaya çıkarttı yoksa gerçek beni mi gizledi diye? ben ilkine inanmak istiyorum. her şeyin kimyasal bir düzlemde olduğunu ve ilaçların daha iyiye yönelmeye yardım ettiğini umuyorum.

biraz yapaylık bence var. daha durgun daha umursamaz oldum ben kullandıktan sonra. ama hayat kaliteni arttırıp arttırmadığına bakmalısın. gerisi çok önemli değil bence.

1 yıl kullandım. Aynı sizin gibi hemen hiçbir yan etkisini görmedim. İlacın etkisi yapay mı bilmiyorum; ancak maalesef ilacı bıraktıktan sonra eskisi kadar olmasa da semptomlar hortladı benim durumumda. Tedavi edici etkisinin sınırlı olduğunu düşünüyorum. Psikoterapi şart kanımca.

Antidepresan tedavi edici değildir. Şu anda herhangi bir psikopatoloji için tedavi edici bir ilaç geliştirilememiştir. Antidepresanlar semptomları yok eder. Mesela majör depresif birisinin çok büyük olasılıkla uyku ve yemek dengesi bozulmuştur. Antidepresan uyku ve yemek dengesini sağlamaya yardımcı olur fakat esas sorunu çözmez.

Travma sonrası stres bozukluğu için de olsa şu video bu konuda da fikir verecektir youtu.be

dostoyevski- 5+1 (beyaz geceler ile)
j. k. rowling - 6
tolstoy - 4.
sabahattin ali - 4.
murat menteş -3.


şimdi kitaplığıma baktım da en çok bunları gördüm.

6 amin maalouf
5 ihsan oktay anar(2 kitap kitaplıkta fırsat olmadı. en kısa zamanda 7 olacak diyeyim.)
5 aziz nesin
4 j.k rowling
3 ali ece(daha fazla yazsın da okuyayım diye bekliyorum)

8 tane ile paul auster

15 stephen king
5 shakespeare
4 george r. r. martin

Dostoyevski, Marquez ve Charles Dickens galiba benimkiler. En az 4-5 kitaplarını okumuşum hepsinin.

beşin üzerinde olanlar: dostoyevski, tolstoy, zweig, auster, stephen king, amin maalouf, marquiez, proust, çehov, hermann hesse, orhan pamuk, hamdi koç, nabokov, jules verne, sait faik ve poe (külliyatlarının tamamı), murathan mungan, nietzsche, oğuz atay (biri hariç külliyat)

aklıma geldikçe editlerim.

grange
tüm kitapları sayısını bilmiyorum

6 amin maalouf

Orhan Pamuk: kara kitap dışında basılmış tüm kitapları. 14 tane falan sanırım.

Jane Austen: tüm kitapları. Bu da 8 tane falan oluyor sanırım.

J.K Rowling: 9 kitap

Sayılarını bilmiyorum ama

1. Hesse'nin Türkçe'ye çevrilen bütün kitapları
2. Tolkien'in bütün kitapları (Türkçe-İngilizce)
3. Poe'nun bütün kitapları (Türkçe-İngilizce)
4. Lovecraft'ın bütün kitapları (Türkçe-İngilizce)

george orwell şu an 4. 8 olacak sanırım 5. yolda.

Sayılarını hatırlayamıyorum kitaplarım da uzakta, ancak sıralama şuna yakın
Jack London
Paulo Coelho
Franz Kafka
Sabahattin Ali
Albert Camus
Bu aralar da Marquez okuyorum.

goodreads sağolsun:
Stephen King 40
Ahmet Ümit 16
Elif Shafak 12

Hiçbiri en sevdiğim yazar olmamasına rağmen Yaşar Kemal, Orhan Pamuk ve Chuck Palahniuk.

En çok Asimov okudum, 30'u geçmiş olmalıyım.
Agatha Christie'de de kesin 30'u geçmişimdir.
Üçüncüyü kestiremiyorum.

Zülfü livaneli - 3
Haruki murakamı - 1 (sımdılık dıgerlerıne sıra gelmedi)
Freud - 2

murakami, grange, ahmet ümit. külliyat.

Margaret Atwood
Terry Pratchett
J.K. Rowling
Jo Nesbo
Marcel Proust
Martin Amis

Stephen king 50 civarı. Alışveriş listesi yazsa okurum

Grange hepsi
Henning mankell hepsi
Hakan günday hepsi
Yaşar kemal 7
Maxime chattam hepsi
Glenn meade hepsi
Jack london 3
Dean r koontz 10
Wilbur smith 5
Sabahattin ali 3
Orhan kemal 20 civarı
Tarık buğra 2 küçük ağayı defalarca
Amin maalouf 6
Ahmet altan 3
Abdullah ziya kozanoğlu 20 civarı
Soner yalçın 5
Malesef ahmet ümitin bir kaç kitabı.bu kadar sığ heyecansız polisiye yazan birini daha bilmiyorum.
Sayamayacağım kadar çok yazarın birer ikişer kitabı.beş yıldır deli gibi polisiyeye sardım eskiden de klasiklere, tarihi mitolojik romanlara ve siyasi kitaplara sarmıştım.

zweig - tum kitaplari
robert jordan - zaman carki serisi (9.dayim, henuz bitiremedim :/ )
J. K. Rowling - 7 asil seri + cursed child =8

aklima ilk gelenler bunlar oldu.

Dostoyevski - butun yayinlanmis yazi ve kitaplari
Gogol puskin ve cehov da oldukca fazladir. Aytmatov da var oldukca

Paul Auster'ın bütün kitapları.

JK Rowling'in 7 HP, Cursed Child ve sonradan yazdığı polisiyelerle birlikte üç romanı daha, 11 yapıyor herhalde.

Jodi Taylor diye bir İngiliz yazarın zaman yolculuğu ile ilgili St Mary's Chronicles diye bir serisi var. 8 roman, 5 hikaye, artı ayrı içerikle 3 roman daha cıkardı.

jo nesbo
stephen king
jk rowling
jrr tolkien
george rr martin
george orwell
adam fawer
wilbur smith

Bu bence asosyallikten ve kişilik bozukluğundan kaynaklanıyor. Yemek yerken boğazıma bir şey kaçar düşüncesi de psikolojik bence. En iyisi düzgün bir psikiyatrist ve psikolog tarafından tedaviye başlaman gerekiyor. Bunları kafana takmayacağın bir uğraş da bul kendine. İnsan boşluktan da depresyona giriyor.

Benim Ankara'da bildiğim bir psikiyatrist ve psikolog yok.

@tahin pekmez yoğurt

ankarada iyi insan var mı orası da şüpheli. neymiş hayatı kendime eziyete çeviriyomuşum sanki bilerek yapıyorum. millet zorla gider ben isteyerek iyileşmek için gidiyorum gerizekalı doktor 2 saniyede ilaç yazıp çıkartıyor sonra muyaneye gidince pek iyi gelmedi sanki deyince ilacı 2 katı al diyor ben böyle güven vermeyen tiplerle nasıl iyileşeyim. hadi bu kötüdür dedim ankarada en bilinen merkeze gittim ora da insanı sağmaya yönelik hizmet veriyor.

ben daha napabilirim genceciksiniz ve belki farkindasiniz belki de değilsiniz ama ciddi problemleriniz var.
sürekli hastalıklar yaratıp, kendinizi eve kapatıp yaşamaya çalışıyorsunuz diyonuz yardım edin kardeşim o zaman. arkadaş yazmasa kaç gün geçmiş cevap yok saçma sapan bir duyuru olsa geyik ayağına cevaplar dolardı. psikolojik destek almak benim de aklıma geldi elbette ama yokki düzgün biri koca başkentte.

Kaybı bozukluğu testlerinin demirbaş sorusudur bu. Psikologdan ziyade psikiyariste danışın bence.

mezuniyet kutlamasıymış. ulan siz mezun olsanız ne hayrınız olur bu ülkeye be

okulda batı eğitimi var ama kafalar ortadoğulu

mezuniyet kutlaması olarak yapıyorlar bunu. geçen sene de olay olmuştu diye hatırlıyorum.

çok afedersiniz bunlara hayatı öğretmeyen ebeveynlerinin kafasına sıçayım ben. genelleme doğru olmaz tabi ama genel olarak bu çocuklar ne o evde yaşlı yaşadığını, ne insanların 8'de işbaşı yapmaları gerektiğini, ne de o güzergahı kullanarak acil işi olabilecek insanları düşünebiliyorlar. hayatlarında böyle kavramlar yok çünkü. saat 8'de okul dışında insanların bir yere yetişmeleri gerektiğine basmıyor kafaları. okulları için ödenen 30-40k tl nasıl kazanılıyor farkında değil çoğu. ailelerine sorsan "ay bizim çocuk çok farkındalık sahibi" der ama teorik bilgi ile saygı arasındaki farkı çocuğuna anlatmadıktan sonra da bi sike yaramaz o okul.

evlenme teklifi etmek için e5'i trafiğe kapamaktan bir farkı yok gözümde. iyi ki bugün işe arabayla gelmemişim.

geçen hafta aynısı bağdat caddesinde st joseph'liler tarafından yapıldı

cocuklar kutlama yapmis. bir kotulugunu gormedim. kafalar ortadogu falan diyen tripler cok yaniliyor.

Gençler eğlenmiş işte ya. Geriye kalan 100'lerce lisenin öğrencileri de mezuniyetlerini böyle kutlasalar keşke. Ortam şenlenir. Te Allahım.

@konuşma: ben gençlerin eğlenmesine hatta bu şekilde eğlenmesine karşı değilim. tabi ki eğlenecekler, kanları kaynıyor biz de geçtik o yaşlardan. neler neler yaptık. ama sabahın 7'sinde bunu yapmak süzme dingillik. bunun tahammül edememekle filan da alakası yok.

sözlükte yazdım, bilgi paylaşılan bir yer olduğu için.
twitter'da yazdım, kendi sorumlu oldukları öğrencilerin yaptığı terbiyesizlikten rahatsız olduğum için.
duyuruya yazdım, bunun ne amaçla yapıldığını bilmediğim ve merak ettiğim için.

keşke okula gidecek zamanım da olsaydı da okulda da "ne yapıyorsunuz kuzum siz" deseydim.

Bence bu Turk olmakla ilgili bir sey, lise ya da universiteden bagimsiz (aynisini ODTU de mezuniyette yapiyor mesela).

Turk oldugumuz icin mezuniyette, dugunde, mac kazaninca, sunnette vb her turlu olayda konvoy yapmamiz lazim.

Her gun sabah 7de yapilsa tamam da alti ustu 1 sabah 1 saatligine yapilmis bir sey. Bu kadar mutsuz olmaya gerek yok sanki.

Kisaca @konusma +1

Finlandiyada da yapılıyor mezuniyette konvoy. Koca kamyonlarla ustelik. O yuzden çok da şeapmamak lazım. Ama sabahın 7si biraz abartı olmuş tabi.

Ben sabah 7'de yürüyüşe başlayacak motivasyonu kendilerinde bulmalarına hayret ettim. Tamam saatini 1-2 saat ileriye alsalar güzel olurmuş.

Maç için senede kaç defa konvoy olur kimse birşey demez, gençler hepi topu hayatlarında bir defa olacak bir eğlence yaparlar ne vatan hainlikleri kalır ne görgüsüzlükleri.

Almanya'da okulun son günü sabahtan boyle konvoy yapıyorlar. Biraz avrupai bir gelenek ama Saınt Benoit'ten de mezuniyet kınası beklenmez değil mi?

Evde saka damacana var ama onun tadını bi ben sevmiyorum, herkes memnun.
Bu yüzden kendime bisu'dan sırma söylüyorum, 4x 5litre.

0.5lik 24luk paketler halinde satılıyor eve ondan 4-5 tane alıyoruz

Damacanaların güzel temizlendiğini düşünmüyorum. Adam içine işese kim bilecek?

Damacana ısmarlayınca geç geliyor, bir sürü ıvır zıvır. Eve taşıması kolay olduğu için 5lt'lik alıyorum.

Şimdi geçici olduğu için damacana alıyorum, Hayat su. Ama kalıcı evime geçince arıtıcı taktıracağım kısa süre içerisinde.
Damacana sevmememin sebebi; temizlik konusu, plastik içerisinde olması, zamansız bitince pazar günü susuz kalmak vs..

patatesli yumurta +1
asansörde boş damacanaya hallenip gizli kameraya yakalanan eleman haberi vardı bildiniz mi?
bilemeyenler için: www.hurriyet.com.tr
bakkaldan 5 lt'lik su alıyoruz.

Eskişehir'de kalabak su var meşhur. Son zamanlara kadar damacanalarımızı sabah apartman kapısının önüne koyardık, içine ya da altına da 2.5 lira bırakırdık. Kalabak su kamyonu her sokaktan geçer, apartman dükkan önündeki boş damacanaları dolusuyla değişir, akşam eve geldiğimizde suyumuz kapının önünde olurdu. Ancak maalesef hrsızlık oluyormuş, boş damacanaları ve paraları çalıyorlar diye bu uygulamayı terkettiler seneler sonra. Şimdi telefonla sipariş veriyoruz.
Marketten her defasında 5 lt'lik almak çok yorucu olmuyor mu?

Bana göre en lezzetli su bim'deki Özkaynak. Sırf o suyu almak için BİM'e gidiyorum. Yolumun üstünde olduğundan aklıma estikçe 5 5 alıp eve yığıyorum.

5 litrelik Buzdağı alıyorum. Mevcuttaki en iyi ikinci marka.

docs.google.com

damacana su. 5 litrelik sudaki erimiş plastiği tadından bile ayırt edebiliyorum artık.

arkadaşlar o değilde sırf birilerinin damacanaya tecavüz etme ihtimali yüzünden şişe almak ne kadar mantıklı.. bana çok zahmetli ve ilkel geliyor şişe almak size nasıl gelmiyor anlamıyorum. ama bisu en mantıklısı. olmadı benim rehavet meselemi onlar çözerler :) hem sağlıklı hem zahmetsiz olmasını istemek falan..

ege'de dönüm dönüm zeytin bahçelerim olsa bir damlasıyla irmik helvası yapmam. irmik helvasına hakaret gibi bir şey. ben şimdiye kadar hiçbir tatlının zeytinyağıyla yapıldığını duymadım.

Ben vegan olduğum için zeytinyağlı yapıyoruz. Gayet de güzel oluyor.

biz genelde zeytinyağı ile yaparız ama damak tadın önemli. kıvam, kavrulma vs gibi sorunlar olmaz. genel olarak zeytinyağı ile aran iyiyse yapabilirsin. ama x'in içinde zeytinyağı olduğunda yadırgarım diyorsan risk alma

odamda halı yok, diğer yerlerde var ama terlik seviyorum. bazen çorap giymeden terlik giyince rahatsız ediyor ama yine de genede mayıs ayına kadar falan giyerim. tuvalete girecekken hep giyerim ama(tuvalet için ayrı terlik yok normal terlikle giriyoruz, tuvalette kilim var iki tane)

ay heyt terlik denen şey.

cıbıl ayak geziyorum

ev ayakkabısı, ev patiği daha çok.
terlik çok hoş bir şey değil.

Hem terlik hem çorap idrar yolları enfeksiyonu geçirince çok dikkat ediyorsun.

Halı var yazın ince panduf gibi bir şey kışın şu kalın kocaman olanlardan giyerim.
Rahat edemiyorum.

Yalın ayak. Annemler zorla giydirirse çorap. Terlik aşırı nadir. Halı kilim mevcut. Keşke olmasa.

Çorap giymeyi hiç sevmiyorum eve girer girmez çıkarıyorum terlikle geziyorum. Halı olsa da terlikle basmak daha iyi hissettiriyor başkasının evine de gidince hemen terlik arıyorum.

Halı + terlik. Öyle rahat ediyorum. Üşüyorum.

terliksiyim...

Mecburi terlik. Tamamen ortopedik sorunlar nedeniyle.

halı-kilim-parke fark etmez, yaz-kış parmak arası terlik giyiyorum. duşa da bunlarla giriyorum zaten. huy oldu erasmustan sonra özellikle. paylaşımlı bir evde yaşıyorduk ve ortak alanlar pis oluyordu çıplak ayak basamıyordum. duşun içine de giremiyordum çıplak ayakla, duşlar ortak olduğu için. şu anda da aynı şeyi devam ettiriyorum 3 senedir. memnunum

kışın pofuduk ev pabuçlarıyla, yazın da terlikle. çıplak ayak yere basmayı hiç sevmem.

Viva terlik ya da terlik forever alışkanlık işte

yazın kesinlikle cıbıldak, kışın evin sıcaklığına göre ya cıbıldak ya da terlik. çorabı eve girdiğim gibi çıkartırım hayatta rahat edemem. eğer dayanabileceğim bir soğukluk varsa yerden yine cıbıldak. terliğe de uyuz olurum.

ev ayakkabım var
ve de duş terliğim
ha bi de uyku çorabım

Halı var ama terlik giymeden asla rahat edemiyorum evde. Hava 40 derece de olsa terliksiz basamam yerlere.

Yaz-kış terlik giyerim. Halı yok evde.

benim yaşadığım yer bodrum kat. bir de bir şey yakmıyorum. soğuk oluyor. ısınma amaçlı en ufak ayrıntıdan bile faydalanmam gerekiyor. halı da var, ayakkabı da giyiyorum. havalar biraz ısınmaya başlayınca terliğe geçiyorum.

Çıplak da olsa çoraplı da olsa terlik olmadan rahat edemiyorum

Halı var, olmasa da farketmez

Halı var çorap var terlik var.

halı olsa da olmasa da yaz kış terlikle dolaşırım. terliksiz kendimi eksik hissediyorum. yere çorapla da basmam, çıplak ayakla da. ayağım mutlaka o terliği arar.

Çorap giymeyi pek sevmiyorum. Genellikle halı üstündeysem çıplak ayak ama halının dışına çıkıyorsam terlik. Yazın mutfak zemini gibi bir yerde uzun süre durmayacaksam tamamen çıplak ayak. Duştan sonra parmak arası terlik. Ayaklara özgürlük!

Şu anda geçici yaşadığım ev halı kaplı ama insanlar ayakkabı ile eve girdiği için mecburen terlikle dolaşıyorum. Kendi evimde zaten öyle bir pislik olmaz, o yüzden terlik aramam.

oha ben aşırı pislik şerefsiz hissettim kendimi şu an. her zeminde çıplak ayakla yürüyebilirim ve dönüp arkama bakmam bile. hiç terlik, çorap vs. aramam. aksine, genelde çorap ya da terlik varken rahatsız hissediyorum.

Et.

patates kızartması
edit: ayranla beraber

Etli türlü + püre pattis

makarna <3

Anne sütü.

Vücudun tüm ihtiyaçlarını karşılayan tek besin.

Yemek olmazdi kesinle, bir meyve olurdu. Mango. Kokusu mutluluk kaynagi.

et

yumurta da olur. ya da kelle paca.

iskender ya da adana.

incik

yaprak sarması

Köfte patates ama yaninda ketcap mayonez ekmek tursu ve kola/bira olcak.

su böreği.

Yoğurt.

Et döner.

Pizza ve kola. Pizzada mantar olmasın please.

tabii ki et. etsiz olmaz.

kırmızı et ve makarna olabilir

pizza

Simit

Herhangi bir bakliyat.

iskender

kuru fasulye pilav yanında da turşu olsa iyi olur.

et - yeşillik

ya da balık(deniz) - yeşillik

patates püresi + köfte

Hadi yine değişik olayım taze fasulye ama zeytinyağlı.

sağlık kısmını dikkate almıyorsak eğer, ton balıklı makarna. gerçi tek bir şeyle beslenmek her şekilde sağlıksız sonuçlar doğuracaktır. o yüzden atın ölümü ton balıklı makarnadan olsun. ton balığı biraz daha ucuz olsa her gün bundan yerdim valla.

Aylık 235 tl ödüyorum.

kapalı havuz, sauna, hocalar var.

spor salonu + yüzme havuzu yıllık 1200 tl

14 aylık / 2000 tl

havuz fitness grup dersleri 4 katlı büyükçe bir yer.

gym ve grup dersleri de var mı yoksa sadece havuz mu?

sadece havuzsa da gayet iyi bence. gym ve grup dersleri varsa baya iyi

1600 (yıllık) verdim ben otel salonuna.
Pişman değilim.

@füt
Fitness aletleri, havuzlar ve sauna var. Saunayı kullanmam ben.
Herkes kendi başına takılıyor. Grup dersi, eğitmen vb. yok.
Gidip bakacağım bu durumda.

spor salonu + kapalı havuz + sauna ve hamam yıllık 1000 lira. promosyon ücretiydi gerçi, ilk üyeler olduğumuz için. şu an 1200-1400 civarı galiba.

365 tl yıllık sadece spor salonu

aylık 20€ sadece spor salonu, hoca moca yok.

Yillik 1700 tl sauna acik kapali havuz hoca var grup dersleri falan da var

macfit aylık 70
hoca yok app var ama grup derslerine (cycling, gfx vs büssürü) katılım serbest

memleketi de yazaydın iyiydi.

ne okudun bilmiyorum da kendini geliştirdiysen ne bileyim ufkun iki katına filan çıktıysa edirnede fatura ödeme merkezi işi seni ne kadar tatmin eder, iyi düşün. memlekete dönme kısmı değil de memleket ve iş biraz sıkıntıg ibi geldi burda. edirneyi pek bilmiyorum gerçi ama.

franchising ne olabilir ? mantıkl bir iş fikri ile memlekete dönmek başarısızlık sayılmaz bana göre

@elorelia @gazozailacatmauzmani

Memleket Edirne. Fatura ödeme merkezi açmak istiyorum. Neden derseniz, nispeten risksiz göründü gözüme. :) Başka bir şey de olabilir belki, bilemiyorum.

istanbul zaten sıkıntılı ve stresli bir şehir hayatı sunuyor, o kadar da emek vermişsiniz eğitim almışsınız, ege bölgesine gitmeyi deneseniz ilk başta (mesela izmir ya da muğla)

memleket neresi bilmiyorum ama para kazanamama ihtimaline karşın başka bir planınız var mı..?

daha iyi olacak diye daha da kötü yapmayın..

Daha kötü bir fikir olamazdı.

dissendium,

niye yav?

acele etmeyin, cok iyi düşünün. istanbul'daki evden de olmayin. Bu devirde ev sahibi olmak kolay bir şey değil. aldığınız iyi eğitimle çok daha iyi isler bulabilirsiniz belki; bu ihtimali de kafanızda tamamen çıkarmayın.

Uzun süre İstanbul'da yaşamış biri için Edirne bir süre sonra sıkıcı olmaya başlayacaktır. Bu sıkıntıların temelini keşke evi satmasaydım düşüncesi oluşturacak. Şehirde yapılacak bir şey olmayınca sıkıntılar daha da artacak. Çok iyi kazandırmayan bir iş de zamanla mutsuzluk vermeye başlayacak. Köşe başında kentkart dolumu yapan büfeden bile fatura ödenebiliyor. Küçük şehirlerde PTT gibi yerler ödeme işlemleri için yeterli olabiliyorken sanki bir ihtiyaç varmış gibi ödeme merkezi açmak bana ayrıca mantıksız geldi. KOSGEB desteği de kolay alınan bir destek değil. Öncesinde girişimcilik eğitimi veriliyor ve sonrasında uygun görürlerse destek veriyorlar. Her şeye sıfırdan başlamak istemenizde bir sorun yok.

Aklin fatura ödeme merkezine KOSGEB destegi vereceklerini dusunecek kadar havadayken ne olur bu işlere girisip ev parasi batirma.

Istanbuldan sonra edirne cok sıkıcı gelecektir ben cumayi zor ediyorum.evi satma.ise gir

göğüs hastalıkları, kulak burun boğaz (işitme testi için) yeterli olur. kan testini göğüs hastalıkları da verebilir.

İş yerinin anlaşması vardır belki bir hastaneyle, sorun bence. Ben birkaç saate halletmiştim anlaşmalı hastanede. Liste daha uzundu hatta.

www.eksiduyuru.com

basarsan olur herhalde

Oldu valla, teşekkürler.

çok da iyi bir film olmamakla birlikte
www.imdb.com

şuradan geliyor en.wikipedia.org tr tr.wikipedia.org

rosemary's baby'i de bu kategoriye alabiliriz sanırım.

Film değil ama True Detective'in ilk sezonunu tavsiye ederim izlemediyseniz.

colonia

www.imdb.com

(bkz: the wicker man)

sonra bikaç tane daha film ekleyebilirim ama bu tüm zamanlardaki favori filmim zaten.

Çok iyi değil ama Tall Man var.
m.imdb.com

ben de the wicker man diyecektim. ona +1
bir de gizli suç örgütü kısa komedisi the high sign var. buster keaton'ın en sevdiğim kısalarından.
the ace of hearts da vardı ama o çok tavsiye ettiğim bir film değil. çok akla yatkın değildi aşkın örülüşü. bir tek aynı dönemden geldiği için ilk red scare'in havasını almak açısından güzeldi.

anladığım kadarıyla mistik arkaplanlı filmler arıyorsun izlediğinde vay be diyeceğin. john wick diyeceğim. komik gelebilir ancak filmin işleyinde tetikçilerin kendi dünyası kurgulanmış durumda. gerçektir değildir bilmem ancak hoş bir havası var.

Pi (1998)

(bkz: imperium )

tam sayılır mı bilmiyorum ama aklıma geldi.

The Ninth Gate

Kurtlar vadisi gladio :(

Herkese çok teşekkürler :)

değiştir bence.
rahat ol.
ne iş yapıyorsun?
ne kadardır oradasın?

1 hafta oldu daha. :) Sektör fark etmeksizin yapabileceğim bir işim var; ama başka iş bulmadan ayrılmam mümkün değil.

Tam tersi sıkıntı olurdu.

ne kadar inançsız olduğuna ve senin ne kadar inançlı olduğuna bağlı şimdi.
bir de sen neye inanıyorsun hangi dine yani?

Türkiyeden örnek Sen müslümansın ama eşin koyu ateist ise imkansız değil olabilir ama mutlaka sıkıntılar er geç baş gösterir.

Birbirinizi seviyorsanız aşılamayacak bir sorun yoktur ama.

selamlar,

kuran' ı kerimde;

allaha inanan birinin, ateist biri ile evlenmesi haram olarak gösteriliyor.

Eş seçimi demişsiniz yani ciddi bir ilişkiden bahsediliyor, buna göre yanıt vereyim;

İnançlı olsam inançsız biriyle birlikte olur muydum? Hayır.
İnançsızım, inançlı biriyle birlikte olur muyum? Hayır.

Her şekilde sıkıntı olur. Şimdi olmazsa ileride olur.

aynı dinin mezheplerinden olanlar bile anlaşamıyorken inançlı birinin inançsız biri ile aynı çatı altında yaşaması çok zor. imkansız demiyorum ama çok zor. bi kere inanç deidğimiz şey zaten hayatın tümüne kurallar koyup şekillendiren bişey. karşındaki buna neden uysun, nasıl uysun?

ha tabi inancın ve inançsızlığın ne noktada olduğu da önemli.

bu çok kişisel bir soru yani herkese göre farklı senaryolar gelişebilir. ama genel kanım sevdikten sevildikten sonra sıkıntı yaratmayacağı. birbirine saygı duyan insanlar bunu sorun etmeyecektir.

ama evlilikte ne kadar ortak noktada buluşulursa o kadar rahat olunuyor tabii ki. mesela ben kendimce namazlarımı kılmaya çalışıyorum, eşimde öyle. sinemaya vs ye gideceksek eşim planları ona göre yapıyor bu da benim için artı oluyor. sonuçta ibadetlerimi yapabildiğim zaman daha mutlu oluyorum bundan daha doğal bir şey olamaz. ama evlenmeden önce bunlara hiç bakmamıştım zaten evlendikten çok sonra başladım bazı şeylere eşiminde benimle aynı fikirde olması güzel bir artı benim için.

inanca olan mesafeleri ile ilgili spesifik bir durum. mesela inançlı olan kişi inandığı değerlerin tamamını yaşamına entegre etmeye çalışıyorsa inancıyla çelişmemek adına inançsız olanla bir evlilik bağı kurmaz. teoride inanıp pratikte uygulamıyorsa, ya da kendine göre yorumlayıp yaşıyorsa her koyun kendi bacağından diyerek eş seçimini inancına karşı meşrulaştırır. din dogmadır, insan pragmatik. dinden fayda görüyorsa inanır, dinle çelişiyorsa bir yolunu bulur. o yüzden inanç hayatında ne kadar yer kaplıyor,ne kadar ciddiye alıyorsun,kararlarında ne kadar etkili önce bunların cevabını bulup ondan sonra bu soruyu sormakta fayda var.
böyle bir evlilik olacaksa öncesinde gerçekçi bir konuşma yapıp, ileride yaşanacak muhtemel sorunları belirlemek lazım, mesela çocuk yetiştirmek.

Etiketten bağımsız olarak aynı/benzer ahlaki değerlere inanmadığım biriyle birlikte olmak istemem.

Başlarda sıkıntı olmasa da bir gün patlıyor.
Nasıl oruç tutmazsın yaaa? bari cumaya git?
şimdi sen xxxxx'e inanmıyo musun? ve içinde bilimum "şüphesiz" kelimesi geçen ama şüpheli cümleler.

sıkıntı tabi ki.
bi kere inanmayan adam kafirden beterdir.
cehennem narında cayır cayır yanacaktır.
hiç doğru bulmuyorum.
inançlı, abdestli namazlı bir eş tercihi daha doğru olacaktır.
bu konuda yüce kitabımız kuran-ı kerimde ayet vardır, Allah yasaklamıştır.
Allahın nefreti onların üzerindedir, iki dünyada da rahat yüzü görmeyeceklerdir.
kendini yakma.
çok iyi, çok dürüst, çok ahlaklı olsa dahi bir ateist ile evlenme ve arkadaş olma.
( her boku açıklayamayan atayiz )

sikinti olur net, birbirinizi sevmekle falan da asamazsiniz. cocuk oldugunda eger ben cocugumun herhangi bir dini inancla yetismesini istemiyorsam, karsimdaki da camiye/kiliseye gitmesini, oruc tutmasini, dua ogrenmesini vs. istiyorsa iste bu ciddi sorun, asilacak bir sey de degil. taraflardan birinin kendi cocugunun yetistirilme tarzi icin ciddi anlamda odun vermesi, kendini degistirmesi lazim ki, o da yanlis zaten. sevgi bu degil.

Evet.

yani benimle çatışmayacaksa sıkıntı olmaz. ben ortodoks biriyle evlenirim evlenecek olsam. bana tutup yok çocuğu vaftiz ettirmeyiz, çocuğu kiliseye gidemezsin yok estek yok köstek derse o iş olmaz. zaten başta konuşulup okey almazsam bu topa girmem o da var.

Sıkıntı olur. O kadar güçlü bir aşka inanmıyorum.

Olur. Hayatı beraber yaşayacağız, birçok temel konuda ortak veya paralel değerleri paylaşmak gerekir. Yoksa o evlilik savaşa dönüşür.

Bir kişi gerçekten dindar bir müslümansa zaten inançsız biri ile evlenilemeyeceğini bilir. kültürel müslüman ve seküler hayat süren biri için inançsız olmasının çok da önemi yok.

inançsız taraf inançlı tarafa sabırlı yaklaşıp inandıklarının saçmalıktan ibaret olduğunu anlatsın, sıkıntı olmaz. kalan ömbür kuşlar gibi özgür geçer ne güzel.

islami olarak zaten bir müslümanın evlenebileceği kişiler belli. ateist biriyle evlenemez. mesela müslüman bir kadın sadece müslüman erkekle, müslüman bir erkek sadece ehli kitap kadınlarla evlenebilir. bunun dışında insanın inancı, mesleği, hobileri, kazandığı para hayat tarzını belirliyor. bu yüzden aslında çoğu şey uygun eş konusunda belirleyici olabiliyor. inanç gibi önemli bir şey çok daha belirleyici olur. yaşam tarzları farklıdır bir kere.

Bu tarz uyumsuzluklar işin içine çocuk ve iki tarafın da aileleri gireceğinden evlilikte problem olur. İlişkide olmayabilir ama.

inancına göre değişir.
olabilir de, olmayabilir de.

biz biri inançlı biri inançsız iki kişi evlendik, bir sıkıntı olmadı.

p.s. evlilikte 5 yılı devirdim ve şunu öğrendim. 1-2 kural hariç gerisini siz koyuyorsunuz. yani inanç meselesi evlilik kurumu için sorun olmaz, siz ve evlendiğiniz kişi için sorun olursa olur. bu tamamen kişilere bağlı. evliliğin karakterini tamamen evlenenler belirlerler.

Zaman nasıl da değişiyor. Benim zamanımda faişistle komünist evlenirse nasıl olur, olur mu olmaz mı konuşulurdu. Şimdi inançlı inançsız konuşuluyor. Sizin çocuklarınız neler konuşacak kim bilir. Onların payına Mars'a gelin gitme meselesi düşebilir gibi...

Birbirlerine "neden inanmıyorsun/neden inanıyorsun bla bla" demeyecek kafa yapısındalarsa sorun olmaz. Düşüncesine, inancına saygı duyarsa, değiştirmeye yönelmezse niye sorun olsun ki.

Çocuk olduğunda inanç konusundaki tutumlarını önceden belirlemeleri iyi olur tabii. Biri anya biri konya derse çocuk için nasıl olur, önceden tetkik etmek lazım.

Sorudaki "sizin için" ifadesine ilişkin ufak bi not:
Evliliğin çalışma prensibine göre; bir şey sizin için sorun oluyorsa o sorun karşı tarafın da sorunudur aynı zamanda.

Benim için sorun olurdu.Müslümanım ve inançsız biriyle evli olmak istemezdim.en büyük sorun dini nikah kısmı ve çocuk yetiştirme olurdu.
Sorun yasamam diyen yalan söyler.

Düsünemedim. Öyle iliskilerin yürüdügünü görmedim.

Bu kadar olumsuz cevap sasirtti beni, yadirgamadim ama beklemiyordum.

Cok fazla varyasyon var ancak buyuk oranda sorun yasamam gibi geliyor.

Hocam at sokağa gitsin. Ben de kedi besledim ama böylesini hiç duymadım.

Hayvan acaba evde mi mutlu değil? Eviniz küçükse o da hareketli bir kediyse küçük geliyordur belki. Enerjisini atamiyordur, sıkılıyordur vs. Olabilir mi acaba? Bir derdi vardır diye düşünüyorum yoksa neden o kadar hircin olsun?

Maalesef 1 yaşına kadar sakinlesmez. Bazı kediler böyle fazla vahşi oluyor.

Buna benzer bir kedim vardı, 6 yaşında ölene kadar hiç sevemedim. Ama benimki durup dururken saldırmazdı, sadece yakın fiziksel temastan hoşlanmayan bir hayvandı.

çok küçük de değil evimiz. akşamları özellikle bir başlıyor koşmaya durmuyor bir içeri bir salona. ama düşünmüyor değilim. evde yalnız da kalıyor, ondan mı acaba diyorum sıkılıyor mu. ben de bir derdi mi var acaba diye düşünüyorum ama bilmiyorum.
veteriner bazı kediler sokakta mutlu olur dedi, buna benzer bir kedi tanıdıkları varmış, bahçeli evi olan birine vermişler, hayvan iyi durumda dedi.
ama artık vermek de olmaz, yani ben vicdan yaparım hayvanların alınıp verilmesine karşıyım. belki mutsuz olacak sonra.
bilemiyorum ciddi ciddi üzülüyorum artık.
hiç evde yokmuş gibi davranayım diyorum, sevmeye falan çalışmayayım, belki kendi isteğiyle bir süre sonra gelir mi diyorum

mesela akşam işten eve gelince mırlıyor, kapıyı açınca yere önümüze yatıyor sırtüstü karnını gösteriyor falan böyle. bunlar sevgi hareketleriymiş. ama o kadar yani :D sonrasında başlıyor ısırmaya. ilk geldiğimizde azıcık sevebiliyoruz. genelde biz gelince yeni uyanıyor. uyku mamurluğu oluyor yalıyor falan bizi kucağımıza alıyoruz. ama hareketleniyor sonra ve aynı şekilde devam

fotosu da bu i.hizliresim.com

Kedi olduğuna emin misin??

bilmiyorum gerçek vahşi kedilerden mi diyorum acaba :D

Gogus tasmasi alip gezdirmeyi denesen? Denersin eger rahatsizligi evden dolayiysa bahceli evi olan birine sahiplendirebilirsin mesela. Evde mutsuzsa baska care yok.

benim annemlerde de bir tanesi sevdirmiyor kendisini. sevince ısırıyor ya da vuruyor. ayda-yılda bir mırlayarak gelip sevgi istediği oluyor, anca o zaman sevebiliyoruz. o zaman da kendi şartları var. sevmeyi uzatınca, istemediği şekilde sevince yine vurur ya da ısırır. öptürmez, kucağa aldırmaz kendini hayatta. diğer kedilerle de iyi ilişki kuramıyor. bir tek kardeşiyle nötrler. sanırım sokakta yaşadıkları psikolojisini etkilemiş. küçüklükten beri böyle. biz öyle kabul ettik, yaşıyor bizden bağımsız bir şekilde. ama bizimkinin durduk yere gelip ısırdığı yok tabii.

aa leon bu dedim bir an, yazlıkta bunun ikizi var komşumuzun kalın yanmaz eldivenler olur ya onları elimize takarak seviyoruz hayvanı çunki manyak. ailesi evde beslemiyor artık başa çıkamadılar isterse geliyor yemeğini yiyor peşine düşmüyorlar bazen haftalarca gelmiyor.. acaba bu cinslerin ortak özelliğimi çok merak ettim ki bahsettiğim kedide baya orta yaşlıydı genç falan değil

Sizinkine benzer davranışlar sergileyen 2.5 yaşında kısırlaştırılmış bir erkek kedim var. Şimdi dışardan bir göz olarak okuyunca hem size hem kendime üzüldüm. Ne yazık ki biz de sadece bütün gün evde değilsek eve geldiğimiz ilk an ve uyku mahmuruyken sevebiliyoruz. Bir de bizimki sık sık dış kapının önünde miyavlıyor, apartman koridoruna çıkarınca çok mutlu oluyor, yüzünü yüzüme sürüyor falan. Sanırım evde yaşamak istemiyor bundan kaynaklı bir hıncı var ama onu sokağa bırakmaya da gönlüm el vermiyor. Belki sizin kedinizde de benzer bir durum olabilir.

Bana da enerjisini atamıyor gibi geldi. Oradan oraya koşturması çok normal. Isırmalar, saldırmalar normal. Bende 4 tane kedi var. Neler neler yapıyorlar birbirlerine. Sizinkinin oyun arkadaşı olmadığı için size sarıyor. İkinci bir kedi denemeye değer bence. Odaya kapatma, burnuna vurma falan saçma geldi bana. Cezalandırıldığını bile anlamıyor muhtemelen.
Kediyle yaşamaya alışmak, huyunu suyunu öğrenmek zaman alabiliyor. Her kedi kucak kedisi olmuyor. Benim ilk kedimin ısırma huyu yoktu; ama çok fena yoluyordu. Elimi haritaya çevirmişti; çünkü oyun zannediyordu. Şimdi de kızlardan birinin parmak ısırma huyu var. Çok canımı yakıyor bazen. Onu da öyle kabul ediyorum, napayım. :)

kumu sevmemiş olabilir, farklı bir kum alın. bir de yüksekliği 7 cm olması lazım.

Fiziksel bir rahatsızlığı olmadığından emin misiniz? Nasıl kum kullanıyorsunuz, ne sıklıkla temizliyorsunuz kumu? Bentonit kumu tercih edip her gün çişli, boklu kumu temizliyorsanız bu ihtimali eleyebilirsiniz. Bebeğinizi de kıskanıyor olabilir veya başka bir psikolojik nedeni olabilir. Bendeki erkek kedilerden biri eve yabancı kedi gelince kutusu dışında her yere işiyor. "Kediler kum dışında bir yere işemez, sıçmaz." fikri pek doğru değil. Her kedinin kendine has huyları oluyor.

acaba kumun yerini sevmiyor olabilir mi? evin bir yerine daha ikinci bir kum koysanız? tamamen sallıyorum şu an her şeyi denemişsiniz yani benim kedim böyle yapsa ikinci kumu denerdim :(

ikinci kum+1 bi de uzmanlar bu tarz kediler için üstü açık kum öneriyor yani kapalı tuvaletse belki her seferinde girmek istemiyor olabilir.

kumu beyaz olanlardan. üstü de açık. aşı zamanı veterinere götürdüğümüzde "maşallahı" olduğunu söyledi.

Kedilerimden biri 6 ay civarı kum yeni konulduğunda yapıyor daha sonra kardeşi ve annesi yapınca oraya çişini yapmıyordu. Kumunu ayırana kadar böyle devam etti, sürekli takip ediyorduk ne yapıyor, neden yapıyor diye. Veteriner önerisiyle kumunu ayırmak çözüm oldu. alternatif bir yere başka bir kum koyun, ve her tuvalete gittikten sonra hemen temizlemeye çalışın. Deneye deneye bulacaksınız sebebi demişti veteriner, çünkü belirli bir sebepten olmuyor, her kedi farklı.

pirinç yemiyorsa bulgur ya da ekmek kırıntısı koyabilirsin

bi de korkuyo olabilir. bi süre ışık mışık tutma, bakma. kendi haline bırak.

kumru

En önemlisi sıcak tutmak. Ben olsam kucağımda tutardım çünkü karnını rahatça yaslamalı ve ayakları yorulmamalı.
Kucağında tutamıyosan da kutuya bi bez parçası falan koysan iyi olur gibi.

Poposuna bak pislik var mı diye. Bu tip sorunlar iç parazitten kaynaklanabilir, bu da ishal ile kendini gösterir.

bu hikaye bitti'nin dediği gibi ishal sanırım. hiçbir şey yemiyor maalesef. su içirmeye çalıştım; ama pek başarılı olamadım gibi. çok halsiz. kliniğe götüreceğim; ama umut yok gibi.

Hırsız nerden kaçmış? Siz kapıyı tutmuyo muydunuz?

Balkona tırmanmış 2.kata, arka odadan girmiş ve oradan da kaçmış. Hiç kimsede mi yok hikaye? Ne kadar doğaüstü güçsüzsünüz:pp

Deprem olmadan birkaç dakika önce kuzenimi kucağıma almış ve oturup beklemiştim öyle kötü bir şey olacağını hissetmişim gibi. 6. hissimin güçlü olduğuna inanırım. Büyük ihtimalle algıda seçicilik. Bu tarz tesadüfler endişeli ve takıntılı biri yaptı beni maalesef.

Gönül rahatlığıyla gönderebilirsiniz. Teslimat süresi aynı. E-posta bilgilendirmeleri geliyor size temizmama'dan. İçiniz rahat etmezse telefon edebilirsiniz belki barınağa. Bence gerek yok ama.

Yedikule hayvan barınağına yurtiçi kargo gitmiyor. Hayvanlardan krokuyorlarmış gavatlar. Seçim yaparken yurtiçini seçmeyin.

Benim adım kırmızı

benim adım kırmızı da çok güzeldir ancak tercihimi kara kitaptan yana kullanırdım.

Ben sadece kırmızı saçlı kadın ı okudum. Çok beğendim.

Sessiz Ev en güzel ve kıymeti bilinmeyen romanıdır bence. İlk döneminden... Kar da iyidir. Kara Kitap veya Yeni Hayat'la başlamayın. Soğuyabilirsiniz.

yeni hayat ile basla bence hem kisa hem de surukleyici

Benim de içimden Kara Kitap'a başlamak geçiyor ama bilmiyorum. Hem o kitabı önerenler var hem de ilk onunla başlamak zor olur diyenler var. :)

Eğer sıfıtdan başlıyorsan ağırdan değil kolaydan başlamalısın.

Masumiyet müzesi > yeni hayat > kara kitap...

Beyaz Kale -Kara kitap - benim adım kırmızı san birini seçip okuyun.

sessiz ev ya da öteki renkler.

Sessiz ev +1

Kara kitap agir gelir.

Cevdet Bey ve oğulları. Ya da Benim Adım Kırmızı. Sonra da kara kitap'ı okursanız bu bahsi kapatabilirsiniz.

beyaz kale-

ölmeden önce okunması gereken 100 ya da 1000 (tam hatırlayamıyorum) kitabın içine girmişti dünya çapında.

kara kitap

Et yiyoruz. :)

Neyse eminim alternatif gıdalar bulursunuz siz olmadı hap falan. Ama klasik olarak en çok balıkta var. Yumurtada var. Süt ve peynir

Kalsiyum ve d vit gelnelde paralel seyreder. Hem kullanımda hem doğada.

Ve dediğin gibi UV lazım ki yararlanımı olsun. Güneş lazım yine aktif formu için.

Sentetik d vit hangi formdaydı hatırlamıyorum bilen yazar umarım. Yazmazlarsa biraz detaya in, D2, D4 gibi formları var.

Devit

Hap alma gerek yok. benimde tam 14 idi değerim. devit3 damla veya ampul al.ampul tek kullanımlık kırıp içiyorsun. yan etki falan yapmaz internetten araştır. Ben damla kullanıyodum doktorum hergün on damla kullan yeter dedi. İki ay sonra değerim 70 civarı olunca da bıraktım. yiyecekle falan d vitamini alman imkansız çare güneş yada ilaç işte.

Mantar yiyin. Ampul formunda var bir de; içiliyor.

Devit +1

Devit 3 diye bir damla vermisti doktor tam üç şişe onu kullanıyorum ben aklıma geldikçe. 2.si bitmek üzere şuan.
Benimde 23tü olmasi gerken ise 80miş.

Her gece yatmadan önce bir yemek kaşığı hakiki pekmez.

devit 3 degil de damla baya ise yariyor, hemen fark ettirecek degerlerinizde, insallah.

benim bir ara 5'ti, simdi 54 masallah deyin, sagolsun ampuller :)

D vitamini uvb sayesinde üretilir. Uvb'nin yeryüzüne ulaşabilmesi için güneşin 50 dereceden büyük açıyla gelmesi lazım. Kış güneşinde d vitamini nanay.

Ampulle damlanın işe yaraması da bünyeyle alakalı. Bende ikisi de hiç işe yaramadı. Güneşten almam gerekiyor çünkü. Ama sen bi dene.

Google'da "woto güneşlenme takvimi" diye arama yaparsan, güzel açıklamış.

Hayvan sömürüsü olan cevapları kabul etmiyorum. Kişisel algılamamayalım lütfen.

çok kısa da olsa araştırmalarıma göre denildiği gibi mantarda var hayvansal olmayan. güneşle de aktive etmek gerkeiyor. SAdece hap vs ile pek etkili olmuyor gördüğüm kadarıyla ama kişiye göre değişiyor gibi de geldi.


ben yıllarca güneşten kaçtım. kendimi korum uzun kol vs giydim. Ona bağlıyorum. zaten gün içinde de güneş göremiyorum. 3-4 gündür 3-4 dakika da olsa bu soğukta çıkıp güneşi selamlıyorum. bilek alın avuç içi yüz alıyor sadece güneş. Umarım etkili oluyordur.

mantar yiyorum arada.

Vitamin almadımhenüz. Tekrar bir kan testi yaptıracağım sanırım. Saç vs güçsüzülüğü deniliyor eksikliğinde ama bende eksikliğinin bu tür kalıntıları yok gibi. ondan belki biraz rahatım.

Ama tabi tetikyeyim de bir yandan. b12den korkuyordum onda sorun yok, hiç ummadığım dikkate almadığım bunda sorn çıktı böyle.

güneşe de ten rengi vs bir sürü faktör var , dik açı filan.


Güneşte bekletilen pekmez, mantar gibi şeyler de önerilmiş burda ve internette de o konuda da kesin bilgiye ulaşamadım. Güneş vücutta ilikşiye giriyor vitaminle de mantar sapında da aybnı etki olabilmesi garp geliyor.