Limon dilimi koyanlar oluyordu galiba, kaynar sudan çıkardıktan sonra soğuk suyla yıkıyorsunuzdur eminim?

Ben toplamda üç kez falan yumurta haşladım hayatımda. En büyük sorun su kaynamadan yumurtaları içine atmak. Suyun fokur fokur kaynaması gerekiyor önce. Ondan sonra yumurta atılınca yüzeyi pürüzsüz oluyor. Su kaynamadan içine atılırsa tam pişmiyor. Yumurtanın tazeliği de önemli. Son kullanma tarihine yaklaşan yumurtalar pişerken dağılıyor.

@atom karıncanın torunu; Yıkıyorum evet, limonu denemedim hiç yarın öyle deneyeceğim.

@dissendium; Ben hep suyu ve yumurtayı aynı anda koyuyorum ocağa kaynadıktan sonra iki dakika kadar bekleyip alıyorum. Dediğin gibi yaparsam kayısı kıvamına gelmesi için ne kadar beklemem gerektiğini bilmiyorum eğer limondan verim alamazsam sonraki gün bunu deneyeceğim, eğer kabuk kısmında sıkıntı yaşamazsam deneme yanılmayla süreyi ayarlarım.

Sağolun.

@mutekebbir, su kaynadıktan sonra yumurtaları atmayı bir dene. Kayısı kıvamı için 5-6 dakika beklemek yetiyor. Yumurtaları aldıktan sonra beş altı saniye soğuk suya tut. Yüzde 90 olur. Ben yapmıştım bir kere.

Makinede haşlıyorum. Soyması çok zor olmuyor sanki.

Dogru cevap @kozbuzcu...
Imza : yumurta profesörü

Tuz atın suyun içine. Kaynasın kaynamasın sorun değil.

köyde büyüdüm, tavuğun altından daha sıcakken yumurtayı alıp yediğim çok oldu küçükken.

şunu gördüm, yumurta taze ise zor soyuluyor, kabukla birlikte yumurtanın beyazı da geliyor. ama yumurta taze değilse çok rahat soyuluyor.

problem yumurtalarınızın taze olması olabilir

Taze Zor soyulur.

aldığın yumurtanın kalitesizliğiyle ilgili bu biraz, üzerindeki numaranın başındaki sayı yumurtanın kalitesini verir, organik yumurta al mesela kabukları çok kolay soyuluyor tabi yeterince pişmesi de lazım.

Pişirme teknikleri işe yaramıyor. Sorun yumurtalarda. Bu yüzden haşlanmış yumurta yerine omlet yemeye başladım..

Kaşıkla soymayı deneyebilirsin. Ufak bir kırıktan sok kaşığı şekli itibari ile hemen yerleşiyor zaten kibarca iterek devam et. Afiyet olsun.

hoşlandığın ve yemeğe çıkardığın kız otururken parmağının ucuyla göbeğini dürttükten sonra "ben onu kazağın potluğu zannettim" diyince gaza gelip 25 kilo verebiliyorsun mesela.

ama tavlayıp evlendikten sonra da geri alınıyor.

kalori sayıyorum saçma bi şekilde eğlenceli oluyo

(bkz: myfitnesspal)

28 erkek
kız arkadaşım tutturdu canan karatay diyeti yapalım diye. komiğime gitti ancak önyargılı olmamak adına denedim. 1 ayda 99.1'den 94.7'ye indim. hedef 92 93.
yaptığım ekstrem bişey de yok. sabahları iki haşlanmış yumurta iki dilim peynir ve salatalık. ekmek kesinlikle yok. öğlenleri ve akşamları yediğimin yarısını yiyorum ve tatlıdan uzak duruyorum. hoş haftasonları ara sıra waffle gömmüyor değilim:)

Benim başımda sürekli "ya nasılsa bir hafta sonra bırakır" diyen insanlar olduğu için ayrı bir motive oluyor.
14. Günüm gayet iyi gidiyorum yarın kontrole gidince belli olacak bakalım olmuş mu bir faydası.
Bir de bende vitamin eksiği çıktı biraz, zayıflamaktan ziyade buna bakalım dedi doktor bu da gaz verdi. Hani zayıflamak için değil de sağlıklı olmak için yapıyorum diye motive ediyorum kendimi.
Hiç sevmediğim şeyleri bile sırf doktorum yazdı diye yapıyorum.
Yumurtayı az haşlanmış yemek, akşamları kefir içmek gibi şeyler.

Başarılar.

Aynada gobegine bak arada motive olursun direk.

diyet ve spor ikilisi ile ilk haftada tartıda farkı gördüm. yediğim şeyleri araştırarak hangi miktar kaç kalori içerisinde ne mevcut öğrenmeye çalışıyorum. Bunun yanında diyet öncesi her gün yediğimiz yiyeceklerin ne kadar sağlıksız ve zararlı olduğunu görünce bir iğrenme geliyor ve soğuyorsun canın çekmiyor. yine araştırarak yağsız unsuz şekersiz çok güzel tatlılar yapılıyor bunları keşfettim. Canım gerçekten çok fazla şey çekiyordu ilk başlarda ancak bu karnın doyana kadar akşam salata ve yoğurdu yedikten sonra miden şişdiğinde canın yemek falan çekmiyor. Bir akşam meyve salatası bir akşam kuru yemiş yiyorum. Diyete başlamasam reflü olacaktım büyük ihtimal her sabah yemek borum yanıyordu uyandığımda. Bunu bir diyet olarak düşünme sağlıklı beslenme yani olması gereken.

edit:10 kilo verdim.

Bunu her gün duyuyorum.

"Abi bugün şunu yiyeyim de yarın diyete başlıyorum" diyen herkese "'Abi bugün şunu yiyeyim de yarın diyete başlıyorum' dediklerinde kenara 1 lira koysaydım, bugün çok zengin bir insan olabilirdim, bu konuyla ilgili kişisel deneyimim bu yönde" diyorum, bu kimini motive ediyor kiminin de "Doğru lan boş ver o zaman" demesine neden oluyor, sen iyi düşünüp tarafını seç, hamburgerden koladan çikolatadan vazgeçip vazgeçemeyeceğini tart ona göre devam et.

ben de aynı şeyi yaptım, pizza söylemiştim. ertesi gün diyete başladım. hatta buraya da böyle duyurusunu açmıştım :) 22 gün oldu bugün, 4 kilo verdim. hepsi yağ değil muhtemelen tabii ama incelme var. o incelmeyi görmek motivasyonu arttırıyor. ilk zamanlar illa ki zor oluyor ama sonra alışkanlık haline geldiği için pek zorlamıyor. kafaya koyunca oluyor yani, sadece yediğim şeylerden sıkıldım, değişik tarifler arıyorum.

siz bir de diyetisyene de para vermişsiniz. diyeti bozarsanız paranız boşa gidecek, onu da düşünerek motive olun heheh :)

Bence yeme isteğiyle savaşmamak en kolayı.
Hamburger gömmek istediğinizde, bu isteğinizi kabullenin, yememeniz gerektiğini farkedin ve yemeyin.
Motivasyon arayışına girerseniz o motivasyon kaybolduğunda yine yersiniz. Durum bilincinizi geliştirmek sizi belki mutsuz yapacaktır ama zamanla alışırsınız.

şu an başlayamıyor isen o diyet yalan olur, olacak ve oldu bile..

yapacaksanız intermittent fasting yapın bari. nasıl motive kalıyorum? cheat günüm oluyor.

diyet riskli iş sporsuz yapılınca

Tavuğu alır almaz bölüp fazlasını buzluğa atıyoruz, sütün en küçüğü 200 ml, şahane boy. Ekmek yine küçüklerinden alıp buzdolabında saklıyor, hatta fazlasını buzluğa atıyoruz. Özetle, fazla olan her şeyi pişmeye hazır tek seferlik porsiyonlar halinde buzluğa atıyoruz.

fazla yapıp birkaç gün yiyebilirsin ya da birkaç misafir ağırlayabilirsin :)) en kötü derin dondurucuya, buzluğa vs at gitsin.

Tek yaşamıyorum fakat beslenme listem olduğu için kendime uygun ürünleri sadece kendime kadar alıyorum.
Şimdiye kadar bu konuda sıkıntı yaşamadım.
Mesela marketlerde 1 litreden küçük sütler var görüyorum yarım litre şöyle: online.yunusmarket.com.tr
Ekmeğimi dilimlettiriyorum fırına ve sürekli kapalı tutuyorum bayatlamıyor. Paketteki ekmeklerden de alabilirsin.
Mantarı da diğer sebzeleri meyveleri de ben pakette değil açık olarak alıyorum ihtiyacım kadar dolduruyorum poşete.
Et tavuk ihtiyacımı da kasaptan hallediyorum. Bazen az az alıyorum bazen toptan alıyorum yemeklik yemeklik ayırttırıp buzlukta tutuyorum.

Tavuğu paket olarak değil de parça olarak kasaptan almayı deneyebilirsiniz. Alacağınız miktarı ayrı ayrı paketletebilirsiniz. Kendiniz alır almaz parçalara bölüp buzluğa atabilirsiniz.

Sütün en küçüğü bir litre değil tabii ki.

Ekmeği buzdolabında tutuyorum ben, daha uzun dayanıyor. Bir iki günden sonra kızartarak yiyorum.

Mantar paketlerindeki mantarları genelde bir kerede en fazla iki kerede kullanıyorum. Zaten pişirince küçücük bir şey kalıyor. Eğer yemekte kullanmayacaksam kalanını hafifçe kavurup salataya koyuyorum.

Ben her şeyi kullanacağım kadar alıyorum. İki tane kabak, bir tane patlıcan vs gibi. Bir şeyden fazla kaldıysa atıştırmalık olarak onu tüketiyorum, misal salatalık, biber gibi şeyleri bir kavanoza koyup işe götürüyorum aralarda yemek için. Yemeği iki kişilik yapıyorum. Bir gün akşam yemeğinde yiyorum, ertesi gün öğle yemeğinde yiyorum.

Valla ben öküz gibi yiyorum. Spor yaptığımdan almam gereken kalori ve protein miktarı fazla olunca sıkıntı olmuyor. Olsa bile eti buzdolabı poşetlerine bölüp buzluğa atıyorum yiyecegim kadarını çıkartıyorum.

digerleri konusunda haklisin ama tavuk gogsu icin falan marketin kasabina "bana ordan 2 parca tavuk gogsu verir misin" dersen hazir paketlerden birini aciyor (veya acilmis oluyor baskasi tarafindan) ve istedigin kadar veriyor. istersen dograr bile.

Buzluk kısmını kullan.
Bir de tek çeşit yemek yapıp bir kısmını buzdolabına eğer mümkünse biraz da buzdolabına kaldırıyorum ben.

faydalı şeyler öğlen iş yerinde çıkıyor, oradan yiyorum. salata ayran meyve falan onları öğlen yediğimle yetiniyorum. bazen meyveyi yanıma alıyorum sonra yiyorum. evde yemek pişirmiyorum, ne emeğe ne malzemeye değmiyor. haftasonu kahvaltımı yapıyorum sadece.

Akşamları bazen geçiştiriyorum, kuruyemiş, çiğköfte, bazen lahmacun, pide, bazen kebap.

Ekmek kullanmıyorum, kahvaltı dahil tüketmiyorum.

Tavuk alıp yiyene kadar gidip tavuk dürüm yiyorum güvendiğim temiz yerde 5-10 liraya tamamdır.

Evde pişirmenin tek kişi için uygun olduğunu düşünmüyorum. Hesaplı olması için en az 2-3-4 kişiye yemek pişirmek bence mantıklı sadece.

buzluk hayat kurtarıcı oluyor genelde ama mantarı atma buzluğa sakın atma nolur atma, mahvoldu garibim buzlukta. bir de bağzı ürünleri pişirip buzluğa koymak da işe yarıyo misal yeşil fasulye. aynı malzemeyi iki farklı yemekte kullanabilirsin. bir de çok yapıp iki gün yiyen arkadaşa katılıyorum. hem bir sonraki öğün için zahmete girmiyorsun hem de aldığın ürünü tüketebilmiş oluyorsun

halk ekmek'in tekli paketlerde minik ekmekleri var.
daha planli olursaniz, sadece yemek pisireceginiz zaman ona uygun alisveris yaparsaniz, bir sey bozulacak gibiyse onu da hemen bir sekilde pisirip tuketirseniz sorun kalmaz.

Amerika'dan gidiyorsan manyaklık.

Değer diyorsan manyaklık olup olmaması çok da mühim değil bence.

Geçmiş olsun.
Bence 1 gün için İstanbul yorucu olur. Ama bir kaç günlük ise değer ve yeni uçak biletinin fiyatı da önemli tabi.
Bir de imkan varsa keyif için çok ds düşünmemek gerekir gibi geliyor :) bilemedim

Boun talks da kim çıkacak? YouTube a yüklüyorlar çünkü

gitmedim ve hayvan gibi pişman oldum. uçak bileti almıştım tek günlük de olsa gidecektim. size sorduktan sonra gitmekten vagzeçtim. keşke gideymişim.

Uyuduğun Odada elektronik ne varsa çıkar. Özellikle telefonu mutlaka başka odaya koy.

Paraya kıy ve çok kaliteli bir yatak al.

Uyumadan önce odayı havalandır.

Al benden de o kadar. Her sabah işe giderken sürünerek kalkıyorum resmen. Yani alarm çalar çalmaz kalkabiliyorum, o konuda sıkıntı yok ama işkence gibi geliyor kalkmak. ayılmam için yarım saat oyalanıyorum banyoda.
7 saat kadar uyuyorum günde ama yetmiyor. Bu yüzden cumartesileri uyuyabildiğim kadar uyuyorum. Yani hiç bir dış etkene maruz kalmasam sanırım akşama kadar uyurum. Bazen akşam üstü 4te falan kalkıyorum. Onun dışında da gün bitmesin deyip zorlayarak kalkıyorum yataktan. Sanırım bazı bünyelere uyku yetmiyor... Yapacak bir şey yok.

(bkz: narkolepsi)

öncelikle ilgili bölüme git bir muayene ol yatak yorgan sonraki iş.

bünyeyi alıştırmak. günde ortalama 6 saat uyuyorum. bazen fazla bile geliyor. sabaha karşı 4-5 gibi uyusam dahi sabah 8-9 arası kendim uyanıyorum daha da uyuyamıyorum. kendini uyumaya alıştırmışsın, dişini sıkıp uyanıp kalmaya alıştırman lazım.

eksisozluk.com

vitamin eksikliği. vitaminlerine baktır.

Çok fazla şeker tüketiyor olabilir misin? O da çok uyuşturuyor insanı. Şekeri kesip bi dene bakalım fark olacak mı.

b12 ne baktır

Vitaminlerine baktır +1
Odayı mutlaka havalandır, karanlıkta uyu, çevrendeki eletronik eşyaları kapat ve telefonun yanında bulunmalıysa (alarm vs.) uyurken uçak moduna al.
Ben bunlar dışında bir de göz bandı ve yastık spreyi olayına girdim kurtuldum. Bu son ikisi psikolojik de olabilir bilmiyorum ama bana çok iyi geldi.
Şu an geç yatıp erken kalksam bile uykumu alıyorum.

Ek olarak bol su iç hatta "gece uyanıp su içip tekrar uyumanın sonrasındaki uykunun daha verimli geçmesi" yönünde iddiada bulunanlar da var henüz bunu denemedim.

hep mi böyle yoksa şimdi havalar yavaştan ısınmaya başlayınca mı böyle oldu? çünkü son 1-2 haftadır benim de öyle. hayvan gibi uyuyorum.

çok geç evet. sabah 9’da geç bir saat.

biz de 9-7 çalışıyoruz aşırı saçma. zaten saat 5ten sonra kimse çalışmıyor herkes goygoy peşinde.

ben 8.30 - 18.00 çalışıyorum. 18.00'de çıkınca bile laf söylüyorlar bazen. "saat 6 oldu mu hemen kaç tabii" falan diyorlar. e kaçta çıkacaktık? hayatımızın büyük bir bölümü işte geçiyor zaten. kıymet bilen bir yerde olmak lazım.

Bu ne haftalik calisma saati 60 mi oldu ulkede

Akademik olarak bilinen bir şey zaten. Gerçek çalışma saati arttıkça verimli çalışma saati düşer. İşverenler verimsizliği görünce bunu telafi etmek için daha fazla mesai yaptırıp üstesinden gelmeye kalkıyorlar ama çözümü ters yönde arıyorlar. Amerikalılar 3-4 gibi çıkıyor işten. Günün yarısı onların. Böyle bir insan tatile bile ihtiyaç duymaz. Bizdeyse tatiller 15 günden başlıyor, tatile bir gidiyorsun, ambale oluyorsun ondan sonra. Ne dinlenmeye alışabiliyorsun, ne çalışmaya. Artık evden çalışma moda olmaya başlayacak ve işverenler de bunun faydasını görecek. Yavaş yavaş başlıyor. Geçtiğimiz yıl ben de yabancı bir firma için bu şekilde çalışmıştım ve şimdi işe gitmek acayip saçma geliyor.

Çok geç. Özellikle günün kısa olduğu kış dönemlerinde yıpratıcı olur.
Erken başlayıp erken bitirmek çok daha iyi bence. Saatleri benim düzenleme yetkim olsaydı şu anki çalışma saatlerimi 1 saat öne çekip 07.00-16.00 yapardım.

işe giderken ve işten dönerken de ekstra ayrı ayrı 1 saate yakın yol süreniz varsa gerçekten çok ve yıpratıcıymış derdim.

8:30 - 18:30 çalışıyorum.

sabah evden çıkışım 6:30, akşam eve varışım 20:30

teşekkürler.

@lafacukur Öğlen 1 saat öğle arası ve hatta ara verebilecekleri yarımşar saatten 2 mola ile günlük çalışma süresini 8 haftalık süreyi 40 bile gösterebilirler.

Haftasonu tatilse ve gün içinde 1 saat yemek molası varsa mesai 9 saate tekabül eder ve haftalık 45 saat şartı sağlanır. 10 saat iş yerinde bulunmak ile 10 saat mesai yapmak arasında fark var.

Ben de 8-6 çalışıyorum. Kışın çok fark etmiyor ama yazın hava aydınlıkken eve dönmüş olmak psikolojiyi gerçekten olumlu etkiliyor. Uyanık kaldığım süre değişmiyor ama durum böyle.

patronlara baksan hiç eve gitme. at oraya bi yatak gece gündüz çalış isterler.

haftalık çalışma saati 45'dir. eğer cumartesi çalışmıyorsanız 1 saat yemek molası sayarsak 45 saat çalışıyorsunuz ki bu yasal sınır. kanuni olarak şikayet edilecek bir şey yok ortada. saatler azaltılıp cumartesi çalışma talep edilebilir ki bunu istemezsiniz. en makulü 1 saat etken gelip 1 saat erken çıkmak. akşamki 1 saat gerçekten verimsiz geçer ama sabahları daha çok iş yapılıyor. böyle bir öneriyle gitseniz kabul göreceğini düşünüyorum.

işe başlarken farklı mıydı?
patronun garezi olduğunu sanmıyorum. siz de akşama kadar orada babanızın hayrına durmadığınıza ve hakkınızı aldığınıza göre yakınma hakkınız yok bence.

olması gereken çalışma saati: sabah 8 öğlen 2. çok net.

Çok zor gerçekten benim de aşağı yukarı aynı saatler.
09:30 gibi iş yerinde oluyoruz 19:00 da ben çıkıyorum patron 21:00 a kadar kalıyor.
Ayın 6 günü ben de dersim göründüğü için 21:00 da çıkıyorum.

Benim avantajım var akşam planım programım varsa 18:00 gibi çıkabiliyorum hatta gideceğim uzaksa 17:00 da da çıkabiliyorum anlayışlılar o konuda.

Normal zamanlarda da 18:00 da çıktığımı düşünsem 19:30 da evdeyim akşamları bir şeyler yapacak enerji bulabilirim ama bu sistemde 20:30 da evde oluyorum ve pek bir şey yapamıyorum maalesef. Sinemaya gitmeyi düşünsem bile çıkış saatini hesaplayınca kaçıyor heves.

Ben de daha erken başlayıp daha erken çıkmayı tercih edenlerdeniz.
09:30 - 19:00 olacağına 08:00 - 18:00 olsun razıyım.
Ama olmuyor işte :/

@lafacukur evet 40 saat calsııyorsunuz.

@naksidil yasal oldugunu bildigimi belirtmiştim. diğer dediklerinize katılıyorum.

@tosunpasa ben basladıgımda bu sekildeydi. gecen yıl 9-6 çalışılırken 9-7 şeklinde revize edilmiş. üslubunuz kulağa çok hoş gelmiyor. ben sadece kendim için değil, hem kendim, hem işyerim, hem de işime kattığım fayda açısında en yararlısının bu şekilde (8-6, ki yine toplam 45 saat eder) olduğunu düşündüğümü, patronların neden bu perspektiften bakmadığını, sebeplerinin ne olabileceğini sordum.

herkese cevapları ve kendi tecrübelerini paylaştıkları için teşekkür ederim.

9.30-19.00 çalışıyordum, cumartesi 9.30-14.30 şeklindeydi. 4 ay dayanabildim. eve git gel 1 saat sürüyordu, akşamları da trafiğe kalıyordum. 8'den aşağı eve dönemedim hiç.

Haftada 2-3 bardak black coffee.

0

2 günde 1 bardak kadar
amerikano

Spor günleri enerji verici olarak 1 bardak filtre kahve

sabah 1 bardak granül kahve.
öğlenden sonra 1 bardak filtre kahve

Sabah spor öncesi türk kahvesi, spor sonrası latte. Öğle arası + 3 gibi birer latte daha. Akşam türk kahvesi

haftada 3-4 bardak. gün aşırı diyebiliriz. çoğunlukla amerikano.

sabah: bir bardak sade filtre kahve
ogleden sonra: bir fincan sade turk kahvesi

0. 140journos'un bir videosunda kafecilik yapan bir eleman "3-5 sene önce nescafe 3'ü 1 arada içen millet ne ara espresso, kapicino frappucino içer hale geldi, bilmiyorum" minvalinde bir şeyler söylemişti, bu kahve furyasını aynen öyle izliyorum.

o kadar kafein ile nabzınızın sürekli 130 - 160 bandında falan olması lazım.

düzenli bir kahve içme alışkanlığım olmasa da haftada 5 - 15 bardak arasındadır şahsım adına.

Türk kahvesi ve Espresso macchiato, günde 2 kez.

1 ya da 2 bardak. Elimde olsa daha çok içerim fakat bir rahatsızlığımın semptomlarını tetiklediği için daha fazlasını içemiyorum.

0

bazen hiç içmeyip kendi kendime detoks yapıyorum.
bazen (genelde sabah 10 gibi) 1 amerikano içiyorum,
bazen de sabahki kahvenin üzerine filtre ya da işte biri hayrına yaparsa türk kahvesi içiyorum.

0
Çay içiyorum.

Günde 2-3 litre iken 5-6 bardağa kadar indirdim. Faydasını gördüm.

1 filtre 1 türk kahvesi olmak üzere her gün ikisi kesin.
Ekstra plan program varsa gittiğim yerlerde de kahve içmeyi tercih ederim, o günlerde artabiliyor.
Günde dörtten fazla içmemeye çalışıyorum.

1-2 bardak. Pratik olduğu için genelde nescafe. Onu da azaltsam fena olmaz.

hakikaten ne içiyormuşsun arkadaş sana hiç anormal gelmedi mi. ben 2 tane soda içince fazla gelir lan diyen adamım neyse :)

2 turkish coffee - 1 black

sabah - öğle - akşam olmak üzere

gündüz 1 türk kahvesi
akşam 1 filtre kahve veya türk kahvesi

730 günde 1

Maksimum 1 sütlü filtre kahve, her gün de içmiyorum.

günde ortalama 5.

bak senin bir sorunun var "tik" atmıyorsun cevaplara uzun zamandır. çözelim şu işi artık

yarım litre kadar filtre kahve.
denk gelirse 1-2 kupa da çay.

1 litre sade filtre fix

Günde en az 3 fincan türk kahvesi, sabahları en az 4 bardak nescafe, ara ara filtre. Kaslarım çoğu zaman kasılmıyor değil :(

sıfır

bazı sabahlar sütlü bir kayfe (bunu haftada 1-2'ye falan düşürdüm) ama gün içinde sabit 2 filtre kahve, bazı akşama da bir filtre kayfe.

Çok içiyormuşsunuz, sağlığınıza zararlı bu kadarı.

Günde 1 filtre, bazen +1 filtre bazen flat white bazen cappucino. Sınav haftası,dışarı çıkma sıklığıma göre değişiyor. Haftasonları sabah türk kahvesi akşamüstü filtre.

Benim bir tane arkadaşım var "evlenmem" diyen.
Kendisiyle iddiaya girdik, 30 yaşına kadar evleneceksin dedik ama bakalım. Herif iddiayı kazanıcam diye hırs mı yaptı nedir, iyice sığır gibi yaşamaya başladı.

O "evlenip ne yapacağım" diyenler kafasına yatan insanı bulsun, 3 ay sonra nikahı basar bence. Yani bana öyle geliyor.
Ben zamanı gelince evlenirim, evlilik fikriyle bir sorunum yok. Bikaç seneye everin beni.

@cay koy geliyorum
bana da öyle diyorlardı ama sona kaldım valla hahaha, daha da niyetim yok. sırf bu yüzden adriana lima gelse kusur bulurum diyecektim de, o da yaşlı zaten dsadas

benim yaş 30'a daha var o yüzden rahat rahat sallayabiliyorum ama bence o rahatlıktan vazgeçmeye değecek insanı bulunca o rahatlıktan vazgeçmiyorsun aksine beraber o kişiyle o rahatlıkta yaşamaya başlıyorsun daha da güzel oluyor yani evliliği bilemem de ilişkiden kaçıyorsan o kişiyle ciddi bir şey düşünmediğin kafana uymadığı içindir.

şimdi biri çıksa özgürlüğün hiç kısıtlanmadan belki en fazla ufak tefek fedakarlıklar yaparak(ki trade off'ları da hiç fena değil yani karşılığı da güzel oluyor sen de istiyorsun o yüzden) süper iyi vakit geçirsen niye kaçasın ki?

Ben de evlenmeyi düşünmüyorum. Dünya turuna çıkalım hep birlikte :D Ortak bir yazlık alalım. Emekli olunca da okey oynarız, mahalle dedikodusu filan yaparız artık.

ben de evlenmeyi düşünmüyorum. hatta gün geçtikçe daha da tiksinti geliyor. beraber dünya turu vs yaparsanız lütfen beni de çağırın aasdfadfasfds.
şuan evli yakınlarımın dedikleri tek şey şu " evliliğin en iyisinin de ta ...."

ben.
çünkü kız yok.

23 yaşındayım ve 6-7 yaşımdan beri istikrarlı bir şekilde evlenmek istiyorum. evliliğin süper bir şey olduğunu düşünmeme neden olacak şahane bir aile ortamında da büyümedim. içinde anne, baba ve kardeşlerimin olduğu tek bir fotoğrafım dahi olduğunu sanmıyorum, şu an zaten ayrılar. gelgelelim kendi adıma hep istedim bunu. evlilikten beklentim ve isteğim şudur: diyelim ki sen 100'sün tek başına. eşin de 100. sen onun desteği, sevgisi ve ilgisiyle 150 oluyorsun. o da aynı şekilde. ikiniz birlikte yükselmiş oluyorsunuz; yalnızken olamayacağınız bir seviyeye çıkıyorsunuz. hem kişisel olarak mutlu oluyorsunuz, hem mutlu bir birlikteliğiniz oluyor. süper olay. tabii bu her evlilikte böyle değil, onun da farkındayım. kimisini depresyona sokuyor, kimisinin hayatını yıkıyor. ben istediğim şey için söylüyorum bunu sadece.

ayrıca burada bahsettiğim şey "birine sırtını yaslamak" değil. ben yalnız da yaşarım, evde ağlayıp eş bekleyecek değilim. hatta annem hep babama çektiğimi, ex-bebiklerim de kendi hayatıma kimseyi sokmadığımı, çok bencil ve sorumsuz yaşadığımı vs. söyler; yani pek "evlenilecek erkek" de değilim sanki (piç hiç değilim eheh). oturur maç izlerim, yurtdışına çıkarım, neblim yapacak bi' şey bulunur yani.

gelgelelim, benim için başka biriyle özel ve eşsiz bir bağ kurmak çok muazzam bir şey. isterdim. hayatımı paylaşayım. benim için en değerlisi o olsun, onun için en değerlisi ben olayım. neblim işe giderken, yolda yürürken, bi' şey yaparken... her an, her yerde hayatının bir parçasının olması, onu öpebilmek güzel bir şey. dışardasın mesela, o bir yere uğruyor. sonra çıkıp geliyor tekrar, görüyorsun gelirken. orada onlarca, yüzlerce, binlerce insan var belki. hatta ondan güzelleri, zekileri, iyileri bile vardır. ama sen diyosun ki "aha ben bu kadına aşığım". benim için süper ve özel bi şey bu. sanat eseri gibi. iki sıradan, vasat veya en iyi ihtimalle "daha iyisi bulunabilecek" insan olarak bi aşk yaratıyosunuz, birbirinize tapıyosunuz, birbirinizle mutlu oluyosunuz falan. benim için muazzam bir duygu bu. herkesle sevişirsin, herkesle konuşursun, herkesle arkadaş olursun ama bu tarz bağlar çok çok az insanla kurulur. dostun olur, kardeşin olur, eşin olur, çocuğun olur... bu insanlar özeldir, her istediğinde her yerde bulamayacağın kişilerdir. tabii ki, dediğim gibi, "ideal" durumda geçerli bu ama ideali de bi yerde kendimiz yaratıyoruz; kimse puzzle parçası gibi ŞRAK diye oturmuyor o ilişkiye, zamanla büyüyor.

o açıdan ben 40 yaşında kendimi "yalnız" göremiyorum açıkçası. dediğim gibi öyle kalırsam da yapacak çok şeyim var, o zaman da ben bi şekilde yolumu bulurum. buffalo sabres maçı izlerken buffalo soslu patates kızartması, adana demirspor maçı izlerken adana kebap yiyecek kadar hayat dolu bi insanım jsfsjsk bende "yalnız yaşam" enerjisi bitmez, bundan eminim. ama eşim, çocuğum olsa daha iyi olurdu açıkçası.

bi de şu var: ben yalnızken dünyayı kurtaran, çok verimli olan biri değilim. aksine, hayatımda biri olduğu zaman çok daha dolu ve verimli oluyorum. o açıdan hoş olurdu.

böyle düşündüğüm için muhtemelen hiçbir zaman evlenemeyeceğim. nerede "BANA TAKIL HAYATINI YAŞA XD XD" adamı var, patır patır evleniyolar harbiden. biz de böyle romantiq_serseri_06 olarak dolaşıyoruz.

en kötüsü benim durumum ama galiba ha. dediğim gibi ne piçim ne ev adamıyım. "efendi adam"ın sahip olduğu erdem, dürüstlük, başarı, disiplin vs. bende yok; haliyle o açıdan tercih edilebilecek hiçbi şeyim yok. öte yandan piç, eğlenilecek bi adam da değilim. bari elle tutulur bi şeyim olaydı diyeceğim de şimdi yanlış anlaşılacak, şükür kamaşullahtan yana bi derdim yok :((

26 yaşındayım. İkili ilişki kapsamında şimdiye kadar ciddi başladığım 3 tane ilişkim oldu fakat hepsini toplasan 1 yıl bile etmiyor. En son ilişkimin üzerinden neredeyse 2 sene geçti. İnsan ilişkileri konusunda yeterli egzersiz yapacak bir sosyallik kurabildiğimi düşünüyorum. Karşımdakini gereğinden fazla anlayabildiğimden midir bilmem ama ilişkilerde şimdiye kadar hiçbir şekilde şansım olmadı. Muhtemelen karşımdakinden de benim gösterdiğim hassasiyeti bekliyor ve göremeyince istemsiz ve kontrolsüz bir biçimde soğuyorum. Bu soğukluk da terk edilmemle sonuçlanıyor. :)

İşin kötü tarafı ise her geçen gün karakterler başkalaşıyor ve kişinin kriterleri de yükseliyor. Hal böyle olunca karşındaki insanda gördüğün en ufak bir negatiflik bile uzakta tutmaya yetiyor. Geç yaşta bırakın evlenmeyi, ciddi bir ilişki kurabilmek bile büyük mucize benim açımdan.

Şu an hayatımdaki insanların sayısı yeterli geliyor. İçlerinde bu tip bir duruma girebileceğim tek kişi bile yok. Yeni biriyle tanışma durumları ise artık kafamın kaldırmadığı sosyal ortam alışkanlığı gerektiriyor. Bir de tabii sıfırdan birini tanımak ve kendini tanıtmak çok yorucu bir şey artık. Aklıma böyle durumlar için CV hazırlayıp yeni tanıştığım kişilere sunmak bile gelmişti :)

Yine de hayatın ne zaman ne sunacağını kestirmek mümkün değil. Düşüncem ve hedefim evlenmemek üzerine ama şartlar hiç beklenmedik şekilde değişirse bunu engellemem.

Ayrıca dünya turu uyar :)

valla ben demiyorum. güzel bi aileye hasret büyüdüm, kavgasız, gürültüsüz. yalnız olmak istemiyorum ben.

S. A. 28.

dunya turu +1.

ben de ablamin dugununden sonra tamamen vazgecmistim evlenmekten. birisiyle tanis, ilgi duy, yakindan tani, ailenle tanistir, onun ailesiyle tanis, nisanlan, evlen felan bunlari dusunmek bile bayiyor.

not: 30'uma daha, bu yuzden iyi bir sample olmayabilirim.

30 yaşındayım. Aşık olmazsam sittin sene evlenmeyi düşünmüyorum. Aşk bir gün bitecek ama umrumda değil. O olmadan olmaz.

bu da güzel bir video evlenmek isteyen erkekler için: izlemeden hanımınızı seçmeyin.

www.youtube.com

kim asla evlenmem dediyse evlendi
Bunu diyenlere güvenmiyorum

Valla 30'dan önce evlenmem derdim hep. 30'a iki sene kaldı. Derdimiz gezmek ise ABD, Avrupa filan gezdik, tozduk. Evlenmeyi düşünüyorum 2 sene içerisinde.

İnsan uzun süre yalnız yaşayınca artık başkasıyla da yapamıyor. Ben o duruma gelmek istemiyorum. Keşke hayırlı bir eşle evlenebilsem.

ben.

29, E

30 yaşındayım hayatımın hiçbir evresinde evlilik düşünmedim, düşünmüyorum.

yaş 26 erkek. başlığa değil de dünya turuna varım demek için yazıyorum.

evlenmem demiyorum ama evlenebileceğimi de sanmıyorum. gidişat öyle görünüyor.

runagain arti 1.
evlilige komple karsi degilim ama sanki bir turlu olmayacakmis gibi geliyor.

4 yillik iliskim var; cocuk falan yapmak istemedigim (ki simdilik hic yapmam gibi geliyor) ya da ailem zorlamadigi surece evlenmek istemiyorum.

Cok buyuk bir sorumluluk; hayatimda bir sey degismeyecekken bu yukun altina niye gireyim ki...

Su an bi sey olsa kapiyi cekip gidebilirim ama evlenince oyle olmuyor o isler.

20'ler cok erken evlilik icin.

zaten yapilan arastirmaya gore (git: time.com) evlenmek icin en iyi yas araligi 28 ila 32 yas arasi.

ben de umarim 28'ime kadar uygun bir adayla tanisir, evlenirim.

runagain+1

ben de runagain ve baldur gibi düşünüyordum ama çok klişe konuşacağım, evleneceğiniz kişiyle karşılaştığınızda kendinizi evlenme yolunda ve hatta evlenmiş buluyorsunuz.

morhipo ve trenyol

Trendyol, memnunum.

Çeşitlilik için Trendyol, hızlı olması açısından 1v1y.

adidas ve koton inanılmaz hızlı çalışıyor. bence en yavaşı h&m. beymen de çok hızlı sayılmaz.

shopigo çok ilgili. bilstore iyi. trendyol da gayet hızlı ve iyi.

oxxo

zara, mango, h&m, morhipo, trendyol, 1v1y.

Koton cidden oldukça hızlı, sık sık alıyorum ufak tefek şeyler. Penti, trendyol, mango gayet iyi.

morhipo, gusto, h&m

1v1y, brandroom, shopigo, zara, mango.
trenyol ve morhipo'da teslim tarihine bakmak lazım, bazıları çok ileri tarihte gönderiliyor, benim hevesim kaçıyor açıkçası o kadar bekleyince.

trendyol, mango, zara, shoetek, mecrea, lidyana, ilvi

Perfetti Sconosciuti'yi Cebimdeki Yabancı'yı izledikten sonra merak edip çok aradım hiçbir yerde bulamadım.
Favoriye ekleyemiyorum diye yazıyorum takipteyim.

torrentten indirip izledim perfettiyi.

derse gireceğim

edit: ne düz adammışım ya

Meyve yiyip vatanım sensin izlemeyi planlıyorum, sarmazsa uyuyacağım.

bir düz adam cevabı da benden gelsin.

19:00 işten çıkış zaten emenike
bisikletle eve gidiş
yemek
kelime oyunu (tv)
çocukla hanımla sohbet, çocuğun dersleri falan
çay+sigara (evet maalesef sigara emenike)
istiklal marşı ve kapanış

İyi değilim. Modlar duyuruları haksız yere silip duruyor. Bu işi @compumaster çözecek sanırım.
Akşama ise biraz yürüyüş, kandil gecesini kutlamak..

uyumak istiyorum

Tango dersi var bu akşam

Hanıma kuzenin nişanı için elbise bakcaz

Izinliydim. Bi arkadasla takilacaktik bugun ve gece. Izin iptal oldu, ise gidiyorum simdi. Aksam da kosturmaca sabaha kadar...

aslında moralim kötü şu aralar
ama sağolsun bir arkadaşım notre dame de paris müzikaline bilet ayarladı zorluda
oraya gideceğiz.

yemek yeme - yarına yemek yapma - bulaşık yıkama - sosyal medyada gezinme - kapanış

Iyiyiz sen nasilsin?
Aksam kursa gidicem sonra da birine kahve sozum var.
Sen ne yapacaksin?

Cs go oynuyorum. Aksama biraz yuruyus eve gelince kandil simidi + cay + youtube guldur guldur.

bok gibiyim.
akşam psikologa gidicem, muhtemelen bu sefer ilaç diyecek.
oradan belki eve geçerim, belki kahvecide otururum.

Ders calismam lazim. Eger calisamaz ya da calismazsam ucak maketime devam edecegim.

hiçbir şey

1- eğer benim dışımda zamanla ilgili birşeyse; mesela cumartesi günü uygulanması gereken birşeyse evet. Onun dışında hayır.
2-kesinlikle evet
3-anlamak için uygulamaya gerek duymam, yaşayarak değil öngörerek refleks vermeye çalışıyorum sürekli. Onun dışında yanıldıysam yanıldığım anda bırakırım.
4-bu sorunun ucu çok açık, her türlü etken yeter sebep olabilir. Benden bağımsız da olabilir, benim iç ''isyanım'' da buna sonuç verebilir.
5-son sorunun cevabı hayır, ancak zaten bu tür şeyleri-fikirleri v.s kelimelerle paylaşmam. Paylaşmadığım için onlar idrak ettiğinde bir süre geçmiş olur ve eğer gerçekten ''gereksiz''se, bunu farketmem de sağlandıysa vazgeçerim tabiki hatada ısrar etmek aptallıktır diye yaklaşıyorum, ama onun dışında sorunun genel cevabı ''hayır''. çünkü zaten kelimelerle anlatacak olsam dahi ''aklı yetmeyen'' insanlar ''kendilerince'' olumlu/olumsuz bir fikir beyan edeceklerdir. İnsanların en büyük özelliği bu, yapabildikleri her şeyi hadsizlikle yapmak. Sırf sevişebiliyor diye çocuk doğurur mesela, sırf konuşabiliyor diye kafasındaki cürufu sağa sola saçar gibi gibi...

Bende süreç 2 adımda ilerledi hep.

1- Fikir değişmesi olur, yahut yapmakta olduğum şeyin yanlış olduğu gerçeğiyle yüzleşirim, yahut "BİZDE NİYE YOH" tribine girerim, yani olacak değişimin aklımdaki temeli oluşur.

2- İlgili zihinsel değişim sonrası süreç kendi kendine işler, yavaş yavaş, ÇAT diye olmaz bu bende. Mesela şeker kullanmayı bırakmam, yavaş yavaş kendi kendime bırakmışım farkında değilim, yeme içme düzenleri yine bu şekilde.

Ne zaman çat diye bişeyleri zorla değiştirmeye çalıştıysam beceremedim. Hep fail oldu. Kafayı iyi kurmak lazım, gerçekten inanmak lazım bence.

1. zamana pek takılmam.
2. Ön hazırlık faslı uzadığı için işe bir türlü girişemem bile /:
3. Olumlu/olumsuz olduğunu anlayamadan yarım kalır zaten..
4. Henüz başlayamamış olmak..
5. Başkalarından ziyade, kararlarıma en büyük engeli yine kendim koyuyorum maalesef.

1- İmkanlar dahilinde değişebiliyor. Hemen başlanacak bir şeyse o gün başlarım, hazırlık gerekiyorsa ertelerim.

2- Evet yaparım.

3- Sonuç alana kadar giderim.

4- Dirayetsizlik.

5- Başkalarının ne düşündüğü önemli değil hevesim varsa yapmak istiyorsam yaparım.

1- Birakirim. Asla bir anda karar vermem. Magazadan tisort alirken bile bir anda karar vermem. Sakin ve etraflica dusunup tartaabilecegim bir zamana birakirim karari.

2- Elbette. Duruma gore yaparim.

3- BUna cevap veremem, ne konuna ne karar alindigina gore degisir.

4- Mantiksiz karar almis oldugumu farketmem.

5- Derhal tartismayi keserim. Konuyu tartismam, kararimdan da donmem. O karari verdiysem oylesine vermemisimdir, iyice dusunmus degerlendirmis ve mantikli olduguna kesin kanaat getirmisimdir, soylenleri dikkate almam kolay kolay. Karari karsimdakiyle tartismam ve ayrica icimden "s**tir git" diyip konuyu kapatirim. Bunun istismalri elbette olabilir, genel olarak cevapliyorum.

163,20,K,50

70KG,172cm,32,E,%17

64 - 178 32 e

190 cm, 80 kg, 26 yaş, yağ bilmiyorum

75 kg, 1.75 m, 24yo, m

168, 54, K

178 cm, 94 kg, E

171cm, 49kg, k, %13

173-30-E 77Kg

178,68,e

178,80,e
8erden 16kilo hayalar ceker.

1.88
92
e
28

181 cm
23 y
77 kg
Er.

162, 27 yaş, 48 kg, k

1.87
85 kilo, erkek

185 cm
80 kg
23 yaş (er)

73
174
E
%14
37

180 cm, 75 kg, %17 e

155 cm, 45 kg, 27k, yağ oranı bilmiyorum. duyurunun en kısası benim heralde ^^

187cm,88kg,32,e.

162, 27, K, 49

182,34,E,76.

183 cm, 32, 89 kg, E..

not: son 1 senede feci kilo aldım. önceden 84 kiloydum :(

189/145/E/33

180 cm, 55 kg, 33k

1.58, 29, K, 58kg :( , yagliyim : (

167cm, 54kg, %16 yağ, 30 yaş, K

184 / 27 / E / Yağ oranım da %17 falandır herhalde

Edit: Kiloyu yazmamışım asdfg 76 kiloyum

183 cm, 62 kg, E, yaş 22

170
65
Yağ oranını şu an bilmiyorum haftaya diyetisyene gideceğim öğrenince güncellerim.

30 Kadın

boy: 158
kilo:41 di en son bir kaç aydır tartılmayı bıraktım ama yine o civarlardayımdır. k

78 - 177- E- 25 yağı bilmiyorum ama göbekim yok.

1.75, 44, 21, k

180 cm, 85 kg, 27 yaş, E.

46, 158, 26, k.

39-40 kg :/

155 cm, 22 K

185cm,78kg,E,%9

179, 24,80, göbeğime bakıp yağ oranım çok diyorum. e.

83 kilo, 189, 27, erkek. Benim baskülün hesaplamasına göre bu sabah itibariyle %17,5 yağ oranım var. Az yemem lazım.

182cm, 92kg, 30 yaş, E

164 cm / 44 kg / 30K

vay arkadaş 55 kilonun üzerinde kadın yok resmen.

kadın, 175 cm, 85 kg.

güzel veritabanı oldu. kilo sorunu olan fazla kişi yok anlaşılan duyuruda.

Hahaha sözlükte okudum birini alkışlamışlar, güzel olurdu evet.

Hiç beklemediğim bi anda bu sene duymuştum. Bi mutlu oldum.

Ben hiç mutlu olmuyorum ya aksine sinirimi bozuyor.
Hiç hoşlanmam böyle şeylerden.
Yeri gelmişken de sorayım kapattırmanın bir yolu var mı acaba?

Keşke o gün ücretsiz olsa. İlk denk geldiğinde bakiye yetersiz diye korkmuştum.

Çoğu bildiğin parlatıcı evet. Mesela flormar almıştım hiç işe yaramamıştı ve duş aldıktan sonra soyuluyordu. Kalyon'u önerdiler, aldım biraz daha iyi bence, işe yaradığını düşünüyorum.

B12+demir dışında bir gerçekliğe inanmıyorum tırnak ve saç konusunda

umarım kalyonun almışsındır çünkü tırnak güçlendiricisi gerçekten işe yarıyor olabildiğince sık sürdüğümde özellikle tırnaklarda eskisi kırılma olmuyor mesela. her oje öncesi bir kat ondan sürüyorum.

Ben Flormarın bir ürününü kullanmıştım şeffaf ojenin altına sürülüyordu ve işe yaramıştı.

ben sally hansen almıştım. epey işe yaramıştı hatta şu an 2 yıldır falan kullanmıyor olmama rağmen eski dandikliğine dönmedi tırnaklar. eskiden kağıt gibi yırtılıyordu gram uzamıyordu şimdi taş taş.
ama tabi önceden saçma salak markalar da denemiştim onlar mesela bi halt yapmamıştı bak.

Sertleştiriyor bence. Ama tırnağında durduğu sürece. Kimyasal sonuçta içine daha ser yapacak materyal koyuyorlar ve sürdüğünde sertleşiyor. Ama sertleşen ojenin kendisi yanlış olmasın tırnak değil. Yalnız simply nailogical tırnak setleştiricilerin tırnağın daha çok kırılmasına neden olduğunu söylüyordu. Ama bence üzülme sen ben de kullanıyorum, bazen tırnaklarım soyulup inceliyor öyle durumlarda işe yarıyor ve sertleştiriyor.

kalyon'un serisi işe yarıyor; özellikle tırnak sertleştiricisi ve tırnak beyazlatıcısını düzenli olarak ojenin altına kullanıyorum dönüşümlü olarak; memnunum.

Flormar ve Kalyon kullandım. Flormar düzenli kullanımda işe yarıyor. İşe yaradığını net olarak görmem bir ayı buldu. Kalyon daha hızlı etki ediyor. Her ikisinin de tavsiye edilen kullanım şekli haftada birkaç kez sürülmesi. Aşırı ince ve neredeyse yastığa degse kırılan tirnaklarim var. Belirgin bir iyileşme yarattı. Ancak kullanmayı bırakınca tabii ki zamanla eski haline dönüyor tırnak.

Ben beğenirdim.

Çiçekten daha güzel bence bu.

Terrarium sevilmez mi? :) Ben severim şahsen. Özellikle çiçeklere, bitkilere ilgisi olan biriyse sever diye tahmin yürütebiliriz. Tek dezavantajı son dönemde artan popülaritesi yüzünden fiyatları epey yüksek. Daha da anlamlı olsun derseniz, bir benzerini kendiniz yapıp hediye edebilirsiniz. Yapımına dair örnek videolar epey var.

standart orkideden iyidir güzel beğendim.

Yaa ben terrariumlara bayılıyorum. Bence kesinlikle bundan gönder. Çiçek gibi yapılan kekler maksimum 4 gün dayanıyor.

Bu aralar çok moda ama bunun daha güzelleri var onlara bakmanı öneririm.

çikolatadan yapılan çiçekler diyorum, çiçek sepetinde kekli falan şeyler de oluyor onsan da çok güzel.

çikolata çiçekler bitiyor ama bu masasında duracak, yazıldığı gibi çok daha iyi tasarımlar var onlara bakabilirsiniz.

bayılırım hem de. ama bunun komple kapalı fanus şeklinde olanları var. onlar daha iyi.

Teraryumlara bayılıyorum. Kimse de almadı şimdiye kadar o kadar övüp beğenip duruyorum insan ayıp olmasın diye alır ama yok :)
Kendime alacağım en sonunda.

www.cicekgaraj.com
bence buna bir bakmalısın

Black Sabbath biletiydi sanirim, 150 Euro idi. Ama ekstra bir pahaliligi yoktu, Eric Clapton, Roger Waters, The Who, Iron Maiden, Megadeth vb Dunya capinda efsane kisi ve gruplar 100-150 Euro araliginda geliyorlar.

eskiden, özellikle yaz dönemlerinde, etkinlik için sürekli günübirlik alanyadan istanbula gidip gelirdim. electronica festival(özellikle markus schulz için), sister bliss, mark knight, sensation white vs. tek tek ne kadara mal olduğunu hatırlayamıyorum ama 350-600 arası gidiyordu.

belarus'ta iki hokey maçı için 460 lira vermiştim. halihazırda ukrayna'daydım; 60 biletlere, 400 trene gitmişti gidiş-dönüş.

The Phantom of the Opera - 55 pound.

2018 rusya dünya kupası üçüncülük maçına bilet. 175 dolar.

1 haftalık rusya seyahati de toplamda 3000-3500 liraya gelecek. maç ve uçak biletleri dahil. moskova, kazan ve petersburg'u gezeceğim.

Müzikal biletlerine veriyorum.
200 250 arası değişiyor ama çift çift aldığım için giriyor biraz.

Mesela Notre dame de Paris için kuzenime hem bilet hem uçak bileti almıştım sadece onun için aşağı yukarı 400 lira gitti 250 de benim bilet, müzikal hatırası aldık 120 lira. Valla toplayamıyorum şu an bayağı gitmiş anasını satayım.

Sonisphere için kaçırdığım uçağın bileti de dahil 500-600 tl gibi bir para harcamıştım 2011 senesinde :) son 2 senedir de beşiktaş maçlarına giderken 2 kişi en az 700 tl harcıyoruz uçak biletlerine.

Bu yaz olacak sanırım en yüksek konser harcamam. Szigete bilet aldım gecende 250euro verdim. Ucak bileti kalacak yer kısmet ne kadara mal olacak bana:)

Paketim 50 TL olmasına rağmen 100 liradan aşağı fatura ödemedim Turkcell'de.
4 ay önce Türk Telekom'a geçtim 55 TL kendi kullandığım ekstra hizmetlerin dışında hiç fazla ödemedim.
Yaptığım şeyler de aynı.
Ben memnunum.

vodafone'dan geçtim, iyi.

Paket bitiyor 5 gb internete 50 istiyor 70 faturam zaten onuda 80 90 oduyorum her ay sıkıldım. Ama daha once vodafone gectim pisman oldum geri gectim kucaklarina ttelekom iyidir insallah

Yaklaşık 4 senedir filan Turkcell kullanıyordum. 7-8 ay önce rahat battı, paket yetmiyor diye Türk Telekom'a taşıdım. Ertesi ay geri döndüm Turkcell'e. 35 TL'ye 1000 dk, 1000 sms, 8 GB paket aldım Türk Telekom'da ama pek kullanamadım çekmediği için. Turkcell'de Platinum 10 GB + Superonline 50 Mbit Fiber İnternet + TV plus aldım 120 TL'ye. Türk Telekom'dan tekrar geçtiğim dönem öncesi ve sonrası da 1 kuruş dahi artmadı faturam. Tekrar düşünün derim. Hem ucuzluk hem kalite aynı anda olmuyor GSM operatörlerinde.

tt kullanıyordum bir gazla trcell e geçtim. indirimli güzel bir paket vardı.
daha sonraları 6-7 ay sonra; turkcell den telefon geldi faturasıza geçirelim şöyle şöyle paket diye; ona da tamam dedim.
taahhüt bitmeden arayıp ya uzatırlardı aynı taahhütü ya da başka bi ayar çekerlerdi mutlu mesut yaşardık.
lakin 24 martta taahhütüm bitecek; hala beni aramadılar yenileyelim vs diye.
ben de lifecell 34 liralık pakete geçirin beni diye aradım, o yeni gelenlere oluyor dediler. şimdiki planım şu: 20 martta başvurup tt'ye geçmek. 3 ay sonra lifecell'e geri dönmek üzere.

www.turkcell.com.tr

Buna bak derim. Eğer yeter diyorsan 5 GB 34 TL ye veriyor.
750 normal DK 1000 bip dakikası 100 (yüz) sms var

Şimdi diyeceksin ki ya ben turkcellim zaten filan falan
Taktiği veriyorum. Taahütün filan bittiyse hemen diğer operatöre geçiyorsun geçer geçmez tekrar Turkcell e geçiyorsun beklemene filan gerek yok.

Bekleyeceksiiiiin diyen olursa haber ver ben gerek cevabı ona veririm.

evet, bence iyi. çekim sıkıntısı yaşamıyorum, 45 liraya 10 gb internet, 600 dakika konuşma ve 1000 sms veriyor. gayet güzel kullanıyorum.

sık sık şehir dışına çıkan insanım (haftada 1-2), bir sıkıntı olmuyor.

40tl'ye türk telekom prime'a geçtim. 20 yıllık tcell kullanıcısıydım ama artık çok yüksek gelmeye başlamıştı faturalar.

10gb internet bana yeterli geliyor, fatuadda sürprizdee olmadı hiç. interneti de aynı ortamlarda test etitğim vodafone ve tcellden daha hızlı. gayet memnunum.

home sweet home

Bu aralar ise Cafe maria eğer dışarı çıkacak isem

Evimde +1
Açık havada şehirden ve insanlardan uzak bir alanda yürüyüş yaparken de çok mutlu hissediyorum kendimi.
Nerede olduğum fark etmiyor aslında çevremde insan olmasın ya da istediğim insanlar olsun yeter. Orada mutluyum ben.

şuan aylardır görmediğim ve bir daha muhtemelen görmeyeceğim biriyle uzun uzun yürürken.

ev hariç her yerde. evimi sevmiyorum.

Moda sahilde.

1- Evim
2- Zorlupsm
3- Sahil

okulda köpeklerin yanında sigara içerken

30.000 ft ve üzeri irtifada.

birinden sevgilimin yanında yazmasını beklerdim ama :p

dışarda/sokakta.

ormanda

Doğada
Yatağımda
Tiyatroda

-eğer sevgilim varsa onun yanında
-yüksek ve uçurum kenarlarında
-denizin uçsuz bucaksız göründüğü yerlerde
-sahaflarda
-tanıdık insanların olmadığı şehirlerde
-evde

ormanda ve/veya evimde.

Deniz kenarında, vapurda, gökyüzünde, yaylada, derede, bisiklette, muhtemelen motorda, adada, lunaparkta, uzun yolda, odamda, aklıma gelenler bunlar.

bilgisayarımın karşısında.

denizin açıklarında inanılmaz mutlu oluyorum, çıldırıyorum. Olimpik havuzları da severim. Sevgilimin garajında bir atölyesi var, marangozluk ve bir şeyler bir şeyler yapıyor boş zamanlarında. O orada çalışırken ben de onu görebileceğim şekilde arka bahçede oturuyorsam inanılmaz bir huzur geliyor.

Ya bir de bu üstüne yatak konabilen karavanlardan vardı. Yüksek bir yerde onda yatmıştık. Yani yatakta yatıyorsun, yorgan falan var ama açık hava, kafanın üzerinde bin yıldız. Aklın çıkar. Orada çok murluydum. Hiç ayrılmak istemezdim ordan. Böyle işte.

koşarken. (yerden ziyade eylem oldu benimkisi ama mekandan bağımsız koşarken mutlu oluyorum.)

Evde genellikle mutluyum. Bisikletle güzel bir rotada ilerlerken de mutlu oluyorum. İki yıl evvel ilk kez bir bisiklet turuna çıkmıştım, 9 gün boyunca Akdeniz sahil şeridinde pedalladık, bir geceyi de Korsan Koyu'nda geçirdik. O gece özellikle anlatılmaz bir mutluluğum vardı.

Evde yalnızken

Yemekte (yemek iyi olursa)
Tatilde (tatil iyi gecerse)

köyümde, evimde, eşimin ailesinin yanında, internetin başında.

Yatakta uyku öncesi ve sabah zamanım varsa yatak keyfi yaparken
Sevgilimle ve arkadaşlarımla
Deniz kenarında
Doğada, yeşikliklerin içinde
Yürüyüş yaparken

Köyümde.

Evet kimse cevap yazmamış ama risk aldım denedim.
Merak edip araştıran olursa diye yazıyorum.
Pazar günü siparişi geçtim bu sabah (salı) teslim edildi. Üstelik herhangi bir sorun da yoktu pakette.

Tabii ki.

Ölüm şekline göre. Üzücü bi şekilde öldüyse evet ama normalde hayır.

duruma göre;

özel jette düşüp ölen kadınlara bir saniye üzülmedim

dilek özçelik'de ağladım, çok çok üzüldüm.

üzülüyorum. ölüm konusunda metanetli olmaya gayret ediyorum. tabii ki çok acı bir tecrübe ama "sonunda hepimiz öleceğiz"i kabullenmeye, kendi hayatıma odaklanmaya çalışıyorum. gelgelelim geçenlerde davide astori öldüğü gün oturup ağladım, çok canım sıkıldı. özellikle de böyle gencecik, sağlıklı, ailesi, küçük çocuğu falan olan insanlar aniden ölünce çok üzülüyorum.

Hayatımda fotosunu görmediğim birine bile üzülüyorum.

Üzülmüyorum. Bazıları için belki şaşırabilirim ama başka bir duygu uyandırmıyor.

üzülüyorum.

tanıdıklarımın bile tamamına üzülmüyorum. çoğu için tepkim "hmm kötüymüş ya" olur/oldu.

@aksach +1 dilek öldüğünde içim yanmıştı.

onun haricinde daha çok ölen kişinin çökmüş bir yakınını, özellikle eşini gördüğüm zaman çok duygulanıyorum.

üzülüyorum. bir defa saatlerce ağladım.

Duruma ve kişiye göre değişiyor.
Genel olarak intihar edenler için üzülmem kendi tercihleri olduğu için.

Üstte verilen örnek üzerinden gideyim;
Dilek Özçelik için de çok üzüldüm düşen jette ölen insanlar için de üzüldüm.
Mesela Yazıcıoğlu öldüğünde herkes çok üzülürken ben hiçbir şey hissetmemiştim bugün de benzer birine benzer bir şey olsa hiçbir şey hissetmem.

Su ana kadar olumune uzuldugum bi insan olmadi. Iskence ile aci cekerek olenlere uzuluyorum tabi. Ama bende oyle bir kahrolma durumu filan olmuyor.

Tanımamaktan kasıt hakkında hiçbir şey bilmemek mi? Öyleyse üzülmüyorum. Yakınlık hissetmediğim birine üzülmem mümkün değil.

üzülüyorum özellikle işçi ölümleri ve kadın cinayetleri dikkatimi çekiyor, tanımasam da üzülüyorum.

Tanıdığım ve baya baya nefret ettiğim biri öldü geçenlerde. Ölüsünü bulamadılar hatta. Çok üzüldüm kahroldum. Boktan bir insan da olsa böyle bir ölümü haketmedi.

@konusma ben konusuyorum daha bitirmedim, + 1

bazen, "asıl ona üzül, yok asıl şunlara üzül" diyen tipin olduğu karikatürdeki gibi hissediyorum.

Evet, hatta gereksiz yere fazlaca üzüldügüm durumlar da oluyor maalesef. İnsanı geçtim herhangi bir canlının ölümü beni oldukça etkiliyor.

kalanlara uzulurum; oleninse belki olum sekline...

evet üzülürüm.

Garson boş şeyi almazsa azar yer şeften. Bir şeyler kalmışsa devam ediyorum diyorum bir daha çağırana kadar yeltenmez zaten.

tabağımda son lokmayı daha almamışken eli tabağıma gidiyorsa rahatsız olurum
ama çatal bıçağı tabağa koyduysam, yemek bitmiştir, o zaman rahatsız olmam. aksine bir an önce alınsın isterim.

hayır irite etmiyor. doğrusunu yapıyor adam. bitmiş tabak neden önünde dursun ki.

etmiyor. en temel isi masalardaki boslari toplamak cunku.

ayrica evet azar isitir. ya da goze batar. onu orda biraksa ustu de garson bos bos dikilirken gorurse, is yapmiyo muamelesi gorur.

boslarin onunuzde durmasiyla ilgili ozel talebiniz varsa soyleyin, almasinlar.

Evet hoşlanmıyorum. Ama çoğu yerde "Devam edecek misiniz?" sorusu geliyor, yemek istemiyorsam veya bitirdiysem tabii ki diyor, teşekkür ediyorum.

Öteki türlü belki ben bitirdim arkadaşın tabağından çorlanacağım, belki iki lokma kaldı ama sindire sindire keyiflice yemek istiyorum. Eleman gelip alıyor tabağı göt gibi kalıyorsun, hiç hoş değil.

Doğrusunu yapıyor. Hazır kendisi boşken bir sonraki müşteri için masa hazır olmuş oluyor. Başka bir iş yaptığında o masanın düzeniyle ilgilenemezse bir sonraki gelecek olan müşterinin aklında mekan hakkında olumsuz düşünceler oluşması söz konusu.

o degil de henuz cayi bitirmemisken, bardagin %20-30u cayla doluyken bardagi aldiklarinda uyuz oluyorum.

garson icin refleks oluyor masayı toplamak
kalsin denirse problem yok.

Hayır. Hoşuma gidiyor. Zira doğrusu bu. Yalvarıp yakarmadan masana bakmaya tenezzül etmeyen, sen sanki hiç orada değilmişsin gibi takılan, ardını arkasını sorman gerekmeden siparişini getirmeyen dingillerin çalıştığı uyduruk bir yer değildir orası.

Başka anlamlara çekmeye çalışacaklar için uyarı; çatal bıçak tabağın içine bırakılmış ise müşterinin o tabakla işi bitmiştir. Boş tabağın masada durmasıdır asıl yanlış olan.

Hayır.
Eğer tabakta bir şeyler kaldıysa soruyor zaten devam ediyor musunuz diye hayır diyorum alıp gidiyor.
Beni sadece ukalalar ve lafa çok karışanlar irite eder.

Pek hosuma gitmiyor ama cok da onemli degil. Adamin is o, ustleri boyle yapmasini soyluyor.

Meyhane haricinde, ben çatal bıçağı tabağa bırakmadan gelip alıyorsa acayip sinir oluyorum. İçimden söverim hatta.

Meyhanede ise arada tabağın temiziyle değiştirilmesi adaptandır. Orada sıkıntı yok.

"devam ediyor musunuz?" ya da "alabilir miyim?" demeden bardak/tabak almıyorum masadan. öyle müşteri var ki, abartısız, bir saattir önünde duran ve dibinde bir parmak kalmış olan bir çay bardağını dahi vermiyor.

gittiğim mekanlarda çok oturmayı sevmiyorum. hiç, rahatsız olacağım bir şeyle de karşılaşmadım, boşları alma konusunda.

masa, yemek yendikten sonra ne kadar hızlı boşaltılır ve temizlenirse, o kadar iyi.

dikilip durmaktan sikiliyordurlar belki. geliyorlar; yolluyorum.

Görüntüsü güzel mi? Evet. O kadar eder mi? Etmez, Gant sonuçta kıyafet markası içinde on liralık mekanizma var. Çok beğendiysen alınır mı? Alınır.

çok güzel saat. ancak aynı modelde skagenler var daha uzun kullanmak adına onlara bakın bence. beğendiysen de al gitsin.

Verilir ya çok güzel.

Muhteşem değil

Baya iyi ben alırdım para varsa

Verilir, güzel saat.

Saatin tipi tasarımı iyi fakat saat olarak bir değeri yok. Evladiyelik olduğunu da sanmıyorum. Kayışı hızla yıpranacak gibi duruyor zaten.

Bunun aldığın markanın kendisine maliyeti 2-3 dolar falandır.

al sana seksi saat: www.amazon.com

Böyle bombeli camlı saatleri denemeden almayın, hayal kırıklığı yaratabiliyor.

Saat bozulmaz o konuda sıkıntı yok, mekanizmanın ederi o değil quartz saat bildiğin. Ama 259'a almışsın zaten, güle güle kullan.

İşler inanılmaz yoğun, delirmek üzereyim.
Uzun zamandır bilet bulamadığım bir oyuna bilet yakalayabildim o birazcık iyi geldi gibi.
Yaşadığım tek güzel şeydi bugün.

Kaynanam geliyor çay demledim ortam süper

setim erken bitti,evdeyim.bişeyler atıştırıp müzik dinliyorum şu an

15 gundur yapamadigim izin gunumdeyim. Istedigim gibi super olmadi ama uyudum once bayagi bi. Evde biraz takilip, eski is arkadaşlarimdan birinin yerine gittim yemek yedim orda. Cikista diger is arkadasim olan ablayla kunefe yedik. Arkadaşa hediye bir kitap aldım ve kendime sarap :p partideyim.

yazlık kışlık ayırmazsak spor ayakkabı ve botlar toplamı 15 filan sanırım.
bi botum var çok ağır olduğu için giymiyorum bi de eskidiği için köyde giymelik kategorisine ayırdığım bir iki spor ayakkabım var. birer kere giydiğim iki tane de topuklu ayakkabı.
400 lira. pişman değilim.

Saymadım. Gerisini var sen düşün.
Ayakkabıya çok aşırı para vermem. Eeeen en en çok 350 tl falan vermişimdir herhalde. Genelde 100-200 tl arası para verip alıyorum. Şöyle çok kaliteli bir şey alayım ömürlük olsun diye bir derdim yok. Çeşit olsun, sıkılmayayım kafasındayım. Değiştire değiştire giyiyorum işte, zaten eskimeye fırsatları olmuyor hal bu olunca.

- 15-20 çift arası
- en fazla 5 çift
- en çok koşu ayakkabılarıma para ödedim. performans ayakkabısı olduğu için hayli pahalıydı. new balance'dan almıştım. 500 falandı sanırım. yoksa normal ayakkabıya çok para vermek taraftarı değilim. çeşit olsun diyorum ben de günlük ayakkabıda.

1) gerçekten sayamadım, çok var. Ama her birini en az 10 yıl giyiyorum ve giyeceğim öyle söyleyeyim. 13 yaşında aldığım converseleri bile ara ara giyiyorum, 24 yaşındayım.

2) hiç giymediğim converseler var, artık giymediğim diyeyim. Yine de yılda 1 2 defa giymeye çalışıyorum.

3) en pahalısı 259 tl, skechers.

1) Yazlık, kışlık ve spor olmak üzere toplam 11.
2) 1. Halamın gazına gelip aldım bir kez bile giymedim arkadaşıma vereceğim onun tarzıymış.
3) 400 lira. Pişman olmadım.

herkesle elinizi tokalaştıktan sonra yapıyor musunuz yoksa sadece engellilerle mi?

hayır, herkesle yapmıyorum. "zihinsel" engelli bir çocuğunun pis-pasaklı olabileceği belirdi bir an beynimde ve bu yüzden böyle bir şey yaptım.

Yok yahu sonuna kadar haklisin o cocuk elini kim bilir nerelere surmustur dedigin gibi ha tabii su da var zihinsel engelli olmayanlarin da pek farkli oldugunu sanmiyorum ama iyi yapmissin senin icin rahat ettikten sonra istersen kes at kimse bir sey diyemez.

kibir değil.

ama siz gerçekten engelli olmayanların gün içinde burun karıştırmadıklarını filan mı sanıyosunuz? hiç yolda yurumediniz, umumi tuvalet kullanmadınız sanıyorum. bu açıdan yaptığınız şey çok komik geldi bana :D

bilgin olsun bende bazen makatımı yada burnumu kaşıyıp ellerimi yıkamadan insanlar ile el sıkışıyorum.

Artık bu bilgiyi aldığına göre kibir mi sterilizasyon mu artık ne için yapıyorsun o alışkanlığı daha farkına varabilirsin.

zihinsel engelli olmadığı halde zihinsel engelli gibi davranan yaratıkların olduğunu biliyorum sıkıntı yok:)

arkadaşın haklı
ama kibir doğru kelime değil.

@basond, arkadaşım haklıysa ben nasıl kibirli olmuyorum?

Kibirli olsan elini uzatıp sıkmazdın, kullanılan kelime yanlış. Ama abartmışsın titizlik konusunda, herkes kıçını/üreme organlarını/burnunu karıştırır.

Bu el sıkma alışkanlığına gıcık oluyorum, hele ki grip salgınlarının olduğu kış aylarında.

Uzatmayın şu elinizi amk, biliyorum elinizde silah yok!

yukarıdaki cümlede anlatmak istediğim şu,
yaptığın hareket yanlış arkadaşının bunu görmesi ve dile getirmesi doğru bir hareket,
yalnız kibir başka bir şey senin yaptığın başka bir şey senin yaptığın hareketin karşılığı kibir kelimesi değil. @i am cool with that güzel demiş düşüncesizlik güzel karşılıyor. yaptığını.

Sen haklısın. Ama bunu göstere göstere yapmasaydın keşke. Kibirli değilsin, düşüncesizsin. Ben öyle durumlarda tuvalete falan gidip çaktırmadan yıkıyorum.

Ha bu bahsettiğim sadece zihinsel engelliler için değil bu arada. Çocuk eli elime değince acayip kötü oluyorum. Elleri çok pis oluyor çocukların her yere dokunup her yeri kurcalıyorlar. Gerçi büyükler de öyle ya neyse. El yıkama alışkanlığı olan sandığımızdan çok daha az insan var.

kibir bu durum için uygun ifade değil. arkadaşın kendisini yanlış ifade etmiş. normal insanlarla tokalaştıktan sonra göstermediğin hassasiyeti, zihinsel engelli bir çocukla tokalaştıktan sonra göstermeni eleştirmiş.
şöyle de birşey var, o tip rahatsızlığı olan çocukların ebeveynleri, çocuklarının durumunun farkında, haliyle hijyen konusunda gereken hassasiyeti gösteriyorlar. benim gözlemlediğim birkaç aile öyleydi en azından.

normal insanlar ne kadar dikkat ediyor orası malum. topluluk içinde bile burnunu karıştıran genital bölgesini kaşıyan, umumi tuvaletleri kullanıp hiç eline su bile sürmeyip çıkan mikrop insanlar var.

zihinsel engelli veya değil, herhangi biriyle tokalaştıktan sonra elinizi temizleme ihtiyacı hissetmenizde yanlış bir şey göremiyorum ben. Yani yaparken bir yandan "ıyy, pis fakirler ya, hem zihinsel engelli hem elimi sıkmaya teşebbüs ediyor" falan gibi şeyler dediyseniz durum değişir de, temizlik konusunda içime sinmeyen bir şey var diye elimi temizleme ihtiyacı hissettim diye başkası da beni eleştirmesin artık bir zahmet.

Arkadaşınız için görüşüm: Dünyada olup biten her şeye, herkesin aldığı her karara, canının istediği her ufak eyleme yönelik üstelik de sorulmadığı zamanlarda fikir belirtmek zorunda değiliz bence insanlık olarak.

Kibir değil bu.
Niyetiniz kötü olsaydı zaten elini sıkmazdınız geri çevirirdiniz bu da bana göre yanlış ve incitici olurdu.

Ve düşünceniz doğru aslında kafanızda kurduğunuz o ihtimalleri maalesef herkes yapabilir tuvaletten çıkıp elini yıkamayan insanlar var sokakta yürürken bile parmağını burnuna sokanlar var.
Tokalaştıktan sonra temizlenme ihtiyacı duymanız bence gayet normal.

ağır engelli bakım merkezinde çalıştım. her etkinlikten sonra elimi yıkardım. engelli bireylerin öz bakımları düşük olabiliyor. burada kibir falan yok. o zaman elini boka sapla herkesle el sıkış.

Yaptığınız şeyin kelime anlamı kibir olmuyor. Mantığınız yanlış değil; betimlediginiz gibi bir cocuksa ozbakımı sahiden dusuk olabilir, size hastalık geçmesini istemiyor olabilirsiniz ya da o an temiz hissetmemissinizdir fakat davranışınız yanlış. Böyle hissetseniz bile ulu orta başka insanların da göreceği şekilde kolonyalayıp silmek yerine, tuvalete diye kalkıp elinizi yikayabilirdiniz. Bu davranışınızı babasının gördüğünü düşünün (üstelik yukarda söylediğinize göre her insan için aynı davranisi yapmiyormussunuz), muhtemelen kendisini kötü hissederdi. Arkadasiniz da cocuga karsi ekstrem bir tepki verdiginizi dusunmus olabilir.

Bir de çoğu insanın herhangi bir sağlık sorunu olmasa da ozbakım eksikliği çok yüksek maalesef. Bunu da unutmamakta yarar var.

Velhasıl kendinizi korumak istemenizde sakinca yok fakat toplum icinde yaşarken hareketlerinize biraz daha dikkat etmekte yarar var; size normal gelen başkasına çok anormal gelebilir.

Ellerinin kirli olması steril olmaması bir problem değil. Kibirli değilsin de sanırım biraz fazla titizsin.

Yemek yemediğin, hazırlamadığın, seks yapmadığın, el işi yapmadığın sürece. Atıyorum ofiste çalışıyorken ellerinin steril olmamasında bir sakınca yok.

Velev ki götünü parmakladı elini sıkmadan önce birisi, dert değil o kadar da. E. Coli falan kapmazsın parmağını emiklemiyorsan veya tırnağını etmiyorsan.

Mikrobiyoloji labında çalışmış bir kardeşin olarak kontaminasyon nedir iyi bilirim.

normalde yapmiyorum demissiniz ama trafikte ozellikle icinde tek kisi olan araclara iyi bakin, en az %20'si eli burnunda... ya da disarida yururken bir bakin, hapsuran insanlar ellerine hapsurup, ellerini ovusturup gidiyorlar. ornekler cogaltilabilir :)

temizlik amacli yapiyorsaniz her zaman yapin bence

değilsin ve bunu hepimiz yapıyoruz. önyargılarımız bunu bize yaptıran. örneğin elimizde olmadan, içimizden ıyy ne kadar çirkin diyoruz ilk etapta. burda insancıl olan bunu hiç ama hiç çaktırmamak. önyargımızı yıkabilemiyorsak en iyisi bu.

kibir değil. ama hoş da değil bence. belki kötü niyetli değildin o an öyle bir düşünceye kapıldın ama sürekli bu düşünceysen sıkıntı. bu kibir değil ama iyi bir şey de değil bence. sonuçta zihinsel engellileri ayrımcılığa maruz bırakmış oluyorsun ve engelli olmayan insanlardan daha pis olmalarını gerektirecek bir şey yok bence. ama sadece o an boşluğuna da gelmiş olabilir.

bence bunun kibirle alakası yok kimseye de açıklama yapmak zorunda değilsiniz. illa engelli olacak diye bir şey yok insan bazen kendini elini vücudunu kirlenmiş hissedip dezenfekte etme ihtiyacı hissedebilir çok kişisel bir şey. kişisel hijyen ama bu tarz şeyleri çaktırmadan yapmak fikrine katılıyorum. malum millet ağzına geleni konuşuyor

Gunluk hayatta politik davranmak ve konusmak durumundayiz. Pek cok zaman davranislarimiz gayetantikli olmasina ragmen politik olarak dogru degildir. Politik dogru olmazsak sikinti yasariz toplum icinde.
Toplum icinde yasamak istiyorsak her zaman rasyonel hareket edemez ve konusamayiz, politik dogurlukla rasyonelligin dengesini kurmak lazim, yoksa bunun bedelleri olur. Kibirlilikle ya da daha kotu seylerle suclanmak gibi. En azindan gunumuz icin boyle.

Senin acindan dusunuldugunde bir yanlis yok bu olayda. Ama o elini dezenfekte etme olayini insanlarin icinde degil, lavaboya falan gidip yapmaliydin. Aksi takdirde boyle tepkiler kacinilmaz. Ozurlu biriyle tokalastiktan sonra ellerono dezenfekte eden biri hakkinda iyi seyler dusunmez kimse. Her ne kadar kotu bir niyetin olmayip dogru mantikla ilerlesen de.
Senin hatan onu baskalarinin gorecegi bir yerde yapman.

Kibir yanlis kelime degil, dogru bir kelime. Senin hakkında dusunelecek seyin karsiligi bu kelime bu olayda. Titiz, takintilo falan degil, o baska sey. Kelime dogru.

tam anlamıyla kibir diye nitelerdim ben de. bence doğru kelime.
mesela elinde o an o şekilde duyduğun rahtsızlığı daha sessiz göze sokmadan halletmen gerekirken böyle halletmiş olman bence bu şekilde tanımlanabilir.

bence tek problem bu da değil hatta. 3. paragraftaki durum da sağlıklı değil bence. overreacted bi durum söz konusu gibi.

Maalesef oluru yok.
Ayın 10u her zaman kayıt için son tarihtir hangi güne denk geldiğinin bir önemi yok.
Ağustosa kalmak istemiyorsan elektronik sınava kayıt olabilirsin onun için de kaydın 10 Nisanda yapılacağı için muhtemelen nisan sonu mayıs başı gibi girersin elektronik sınava Ağustosu beklemene gerek kalmaz.

Kiz bence

kız.

bizzat tanıdığım var.

Kız ismi gibi ama erkek çıksa da çok şaşırmazdım.

erkek tanıdığım var.

dişi.

unisex bir isim ama -su'lu isimler daha feminen duruyor.

Kız ismi gibi.

kız

unisex

Kız

kız

kız

Bence de kız, ama esimin abisinin oglunun adı göksu, anne-babasında ırmağın bir anısı varmış.

kız gibi ama erkek de olabilir :)

Kız.

Göksu Alhas var futbolcu. Ordan aklıma erkek olarak yerleşti.

Aynı şekilde nehir isimleri bana erkeği çağrıştırır. Göksu Nehri

isterse yere değen sakalı pala bıyıkları olsun hayatı iyi günler göksu hanımla mı görüşüyorum diyen telefonlarla geçecek.

Kıza daha yakin

tabii ki kız

kız.

erkek tanıdığım var

Göksu erkek görmedim, hatun epey tanıdığım var.

Göksu kıza daha uygun bir isim gibi geliyor kulağa, "su" eklemesinden dolayı.

Gökçe isminde iki arkadaşım var, biri kız biri erkek.

Kız.

lisede üst dönemden özge diye biri vardı (erkek)

annemin muzaffer diye halası vardı. liseden bir kızın ilk ismi necdet'ti. cihan adında kız arkadaşım vardı. ilkokulda en iyi arkadaşımın annesinin ismi fikret'ti.

en ummayacağın isimlerin karşı cinslerde karşılıkları çıkabiliyor. bana da göksü erkek gibi geldi mesela. maksat anketse, ben erkek diyorum :)

erkek de kız da tanıdığım oldu ama bence net kız ismi.

Kız

Kız

Kız

Hava güzel.

bizim burada hava da güzel değil ? your turn @angelus

hedeflerim var, bunlara ulaşmak için de umudum.

yüzerek

ben artık hak ettiğimiz gibi yaşadığımızı düşünüyorum. sınırlı bir çevrede, belli insanlarla görüşerek suya sabuna dokunmadan yaşıyorum.

ko g*tüne rahvan gitsin prensibi en iyisidir. ben o moddayım artık tavsiye ederim.

bir de sevdiğin kadınla/erkekle birlikte olunca hayat daha çekilebilir oluyor, öneririm.

Kendi etkileyebileceğim çevre içinde en iyisi olmaya çalışıyorum. Planlarımı da öyle yapıyorum. Evet, başımıza kötü şeyler gelebilir, ama iyi şeyler de gelebilir. Kötüye yoğunlaşmak istemiyorum.

Yaşamak için motivasyonum yok. Kendimi bildim bileli depresifim. Hayatta zevk aldığım; bu dünyanın sıradanlığını unutturan sadece diziler ve filmler var benim için.

bütüne bakmayarak buluyorum ben. hayatı bütün olarak ele almayarak.

yoksa bana kalsa insanlık dediğin ayakkabı giyen virüsten* başka bir şey değil.

"We're a virus with shoes."

B. Hicks

edit: bir de abijim, ben bu hayatta herkesin bir "kişisel isa'sı" olduğuna inanıyorum. onu bulunca her şey çok güzel oluyor.

Hava guzel +1

Yasamin bu dediklerinden ibaret oldugunu dusunmuyorum. O yuzden sanirim. Ha super coskulu bir yasama sevincine sahip degilim ama her donemin kendi boktanligi, kendi savaslari vs var. kah bencil olarak kah aktivist olarak "elimizden gelenin en iyisi"ni yapmamiz gerekiyor. Rahatsizsan degistirmek icin bir seyler yap. Gosterilere, imza kampanyalarina katil. Sonucta elinden gelenler muhtemelen bunlar.

Neyse, hava guzel.

delirmeye çalışıyorum, başarırsam müthiş olacak

Kusra bakma da kimsenin skinde degil cocuk tacizi, cinayet, egitimsizlik, savas vs.
Cunku ates dustugu yeri yakar. Sayisiz sehit cenazesine protokol geregi katilmis biri olarak sunu rahatlikla soyleyebilirim ki o cenazeye katilanlarin tamami 2 saatte etkisinden kurtuluyor. Sadece ailesi kaybettigi ile kaliyor kisiyi.

Insanlarin kisisel konforuna mudahele edilmedigi surece her seyi yapabilirsin kimsenin de sesi cikmaz. Bunun cehaletle falan da alakasi yok ayni seyi Isvicre'ye de gitsen farkedebilirsin. Herkes kendi hayatindan sorumludur.

Icinde yasadigin ortami sorguluyorsan ve begenmiyorsan degistirmek istiyorsan denersin olmayinca da basar gidersin veya umursamayi birakirsin koyun modunda digerleri gibi yasar gidersin baska bir secenek yok zira.

yaşama sevincim çok yok, kendimi bildim bileli nötr yaşıyorum.

yakın zamanda Allah izin verirse kızım olacak. Şu sıralar tek tesellim, sevincim, heyecanım bu :)

ustalık gerektiren kafaya takmama sanati diye bi kitap aldım, onu okuyorum.

www.kitapyurdu.com

hava güzel +1
kendi hayatımı yaşamaya çalışıyorum elimden geldiğince ailemle sevdiklerimle paylaşıyorum zamanımı

bana kalırsa dünyanın her tarafı böyle, tarih boyunca da böyleydi bu sebeple çok da oflayıp puflamıyorum.

Buradan gideceğim tarihe kadar gün sayıyorum.
Gitme ihtimalim olan şehirleri google maps'te hergün bir başka yerini geziyorum, oralarda yaşayan insanların yazılarını okuyorum.
Kiralık evlere, satın alınabilecek ikinci el arabalara bakıyorum. Facebook'ta o şehirdeki expatların gruplarına giriyorum inceliyorum.
Böyle böyle 1 sene geçireceğim sanırım.

Öncelikle kimse hayatını güllük gülistanlık yaşamıyor.
Ama duyduğun ya da yaşadığın bir şeyi de böyle kafana takarak yaşamak işkence oluyor.

Daha dün akşam öğrendiğim bir şey beni o kadar üzdü ki resmen zar zor uyudum oldukça sarsıldım ama bugün hayatıma devam etmem gerekiyor. Çalışıyoruz, planlarımız var bunlara duyduğumuz kötü şeyleri yansıtamayız.
Dün gece çökmüş haldeyken bugün ohh hava şahane modunda geziyorum yapacak bir şey yok çünkü.

Katılıyorum. Yaşama motivasyonu bulmak çok zor. Umut da bir yerden son kâr etmiyor.
Hayatımda ilk kez türkiye’den uzaklaştım Ocak ayından bu yana, geçici süreliğine.

Ve şu an o kadar iyi anlıyorum ki ülkede yaşadığımız çileyi, karamsarlığı. Burada ilk kez uzun’un sesi olmadan, televizyonun kirli gündemi olmadan günlerimi geçiriyorum ve dedim ki işte yaşamak istediğim hayat.

Kaygısız, sadece günlük yaşantın bireysel streslerinden müteşekkil bir hayat, kendine kurbanlık koyun aramayan bir ülkede yaşama hissi.

Ve cidden gözlerim doluyor düşündükçe, tüm bunları hak edecek ne yaptık? Sevebilirdik ülkemizi, daha çok sevebilirdik, eğer böyle dipsiz kuyu haline gelmeseydi.

O yüzden burası ile kıyaslayınca varsın beyaz peynirini, simitini, ekmeğini özleyeyim, bunlar sineye çekilir. Ben yarın ne olacak diye düşünmeden yaşayacağım bir ülke istiyorum.

kişisel olarak taşıyamayacağım büyük bir yük, kendimle ya da yakınlarımla ilgili ciddi bir sağlık problemi gibi şeyler olmadıkça ben oturup karamsarlık listesi yapıp üzülmüyorum açıkçası. ülkenin dünyanın problemlerine kafa yorup üzülüyorum ama yaşama sevincimi engelleyecek kadar içselleştirmiyorum. genel olarak mutlu bir insanım, hevesliyim. hava güzel demişler, çok doğru mesela.

bulamıyorum. günlük tek tesellim ise havanın güneşli olması.

gündem takibi yaptığım tek mecra ekşi sözlük. buradakiler de canımı sıkmaya fazlasıyla yetiyor.
yani şöyle düşünün; herşeye kulak tıkayıp, ulan hayatımı ekran başında netflix izleyerek sonlandıracağım diye plan yapıyorsun, sistemin kölesi olmaya razı gelmişsin, ona bile müdehale ediliyor. senin adına başkalarının bu kadar çok karar verdiği bir ortamda yaşama sevinci bulabilene pes diyorum. hatta çocuk doğurup, onunla mutlu olacakları hiç anlamlandıramıyorum.

Hava güzel +1

Ben de eskiden sizin gibiydim, her şeye kafamı takar üzülürdüm. Özellikle ülkede, dunyada olan biten şeyler beni yiyip bitirirdı. Sonra baktım benim üzülmem hiçbir şeyi değiştirmiyor. İnsanlık tarihi boyunca şu anda yasadigimiz şeylerin çok daha kötüleri yaşandı, yaşanmaya da devam edecek. Üstelik sadece bizim ülkemizde değil, başka ülkelerde de insanlar çok daha farklı sorunlarla boğuşuyor. Ben artık daha izole bir hayat yaşıyorum.


Hayata bir kere geldim; üzülerek, umutsuzluk içinde ömrümü geçirmeye niyetim yok. Cevremdekilerin ve benim sağlığımız iyi olduğu sürece hiçbir şeyi kafama takmıyorum zira biliyorum ki her kötü dönem geçiyor. (Bundan 5 yıl önce deli gibi kafama taktigim şeyı şu anda hatırlamıyorum bile) önemli olan andan keyif almak, kendi hayatını güzelleştirmek.

dünya leş bi yer onun için ne yazık ki biraz egoist takılmak lazım.

annemin bir sözünden;

herkes kötü olamaz kızım o zaman dünya başımıza yıkılırdı.


hem çoğunluk kötü olsa bu kadar dilenci nasıl zengin olurdu?