Oje sürüp kahve iciyorum

maç özeti izliyorum.

disari cikip hava aliyorum

Uykuya kaçarım.

Kedimin kafasını şöyle bir kaşıyorum.

Soğuk bira.

gecen gun isyerinde bu "benden bir bok olmayacak galiba" hissi geldi.
saat aksamustu 3:30 gibiydi, laptobu kapattim, sonra da odanin isiklarini.
araca bindim, 1 saat kadar hafif gazlayarak dolasip eve gittim.
arac kullanmak beni sakinlestiriyor..

Doğada yürüyüşe çıkıyorum.

insanların çoğu bu tür soruların cevapları için dine kaçıyor. geri kalanları da bilime sığınıyor. kimisi ise ünlü isimlerin metaforlarını tekrar edip duruyor, bu şekilde rahatlıyor. kimse cevabı bilmiyor. dikkatini dağıtacak başka bir aktivite arıyor. yapılan şey, tatmin ve rahatlama.

dini seçmişseniz, rahat hissedersiniz çünkü sizin gibi milyarlarca insanın din tercihindeki varlığı sizi bu tercihte güvende hissettirir. yanılıyorsanız bile yalnız değilsiniz.
bilim biraz soğuk yalnız olsa da, doğal afet gibi durumlarda bu insan gurubu çoğunluğun olduğu din tarafına geçiş yapar. geçici süreliğine. sonra hayat normale dönünce o da tekrar eski görüşüne döner.

ben kimim nereden geldim neden geldim vs. gibi sorular düşünsel sorulardır. her insanın beyninde belirir. sana özel ve sadece sende beliren sorular asla değildir.
öncelikle bu soruyu kafamızın içinde bize kimin sorduğunu ve yine aynı şekilde kimin cevapladığını görmemiz gerekir. soruyu soran da cevap bulmaya çalışan/uyduran da düşüncedir. düşüncedeki temel amaç beyne rahattasın ve güvendesin sinyali verip sağlıklı düşünmesine devam etmesini sağlamaktır. bu olmazsa, insan normal hayatına devam edemez. bir nevi düşünce cevap uydurarak beyni koruyor da diyebiliriz.

sorunun kaynağı çıktığı yer neresi diye soracak olursak, konu damarlarının ego ve benlikten beslendiğine varacağız ki bu da bambaşka bir meseledir.

şunu bilmeliyiz ki; özel değiliz. biz birbirimize bağlıyız. her insan kendi içinde tüm insanlık tarihini taşıyor. öfke, nefret, sevgi, haset, gurur, keder, bencillik, sıkılmak, zevk, korku... dünyanın neresindeki insana giderseniz gidin bunları taşıdığını görürsünüz.
dönüp bakmak ve kendini okumayı bilmek lazım.

yedek hesap almayi dusunurseniz nickiniz hazir: tiredofthinking

Kimi insanlar olayi kafasında oturtmuştur. Yeniden düşünmez.

Sorunun başlığını görünce " bakın mutlaka eden buluyor, yanına kâr kalmıyor" anlamında karma olarak düşündüm, rezilim 🤦

Bu karma ne anlama geliyor?

karması artı çıkanın kapılar gıcırdıyordur

Ekşi Sözlük'teki gibi bir karma puanı. Aslına bakarsanız Ekşi Duyuru'da aldığınız artı ve eksi oyların toplamı. Öyle Ekşi Sözlük'teki gibi karmaşık bir algoritması yok.

Mistik bir eden bulur mevzusu zannedilmesin diye başlığı değiştirdim 🙂

@rock n roll +1
ben de mistik bir olay oldu zannettim :D

tabii ki ilk önce arbrenin karmasına baktım güldürdü

ilerde puanlarla eksimarket üzerinden alışveriş yapabileceğiz, yaşasın!

Buradaki artı ve aslında özellikle eksi o kadar adaletsiz ki bir manası var mıydı bunun bilemedim.
Yazılandan ziyade yazana duyulan hissiyatla eksileme yapılıyor burada çünkü.
Aslında böyle yazınca kişinin sayfasında bulunması daha da anlamlı göründü gözüme sanırım gerek varmış.
Teşekkürler.

Keşke bunlarla uğraşacağınıza duyuruyu eskisi gibi nasıl aktif hale getirebiliriz onu düşünseniz. Geyik muhabbeti dışındaki şeylere cevap yok zira.

Daha önce fark etmiştim. Bununla ilgili bir sorum var.

Kişinin kendi karmasını görmesi için başka birinin kullanıcı adının yanındaki i ya da es'ye tıkladıktan sonra adres çubuğuna adını yazması dışında daha pratik bir yöntem var mıdır? Direkt 'Ben' menüsü altındaki istatistikler sayfasına da eklenebilir bu puan mesela.

@katafalk2
düşünüyoruz da o iş düşünerek olmuyor. keşke düşünce gücüyle yapılabiliyor olsaydı. işte biz de özellik falan ekleyip bir şeyler yapmaya çalışıyoruz. varsa bir öneriniz, şunu yapın diye, fikirlere de açığız.

@himmet dayi
haklısın, bunu ileteceğim.

sebebi neydi ki?

at uzvu gibi uygulama. vasat hatta özürlü eşşekleri ödüllendirirken benim bilge dahileri cezalandırır. sırf dıyuruda kankisi var, birileri belki sevişirim favorisi atıyor diye fekal madde gibi fikirlerine pozitif geri bildirim alan tiplerin sanki halihazırda kendilerini bir kazurat zannetmeleri yetmiyormuş gibi daha büyük bir öz güven artışı yaşamasına sebep olur. 2 aya negatif karmalı yazarlar silinsin demeye başlar, negatif iq'lu yazarlarla baş başa kalırsınız.

Ne işe yarıyor?

Bir de isimler verilsin sözlükteki gibi. " Anarşist, sempatik" gibi. Nickin üzerinde yazıyor ya.

katafalk2 +1000

(bkz: boş bakkal taşak tartar )

atasozlerinin hastasiyim ya..

seneler önce gugılda bir şey aratırken duyuruda ilgili cevap varsa o da ön sıralarda listeleniyordu. burayı öyle keşfetmiştim. sonra bu özellik nedense kayboldu. canlı hale gelmesi için böyle bir yerlerde duyurulmaya ihtiyacı var.
kibritsuyu

@himmet dayi, herhangi bi duyurundaki sağ üstteki 3 çizgiye basıp "Kullanıcı Hakkında" deyince de aynı yere gidiyor.

Veya üst menüden "Benimkiler" dedikten sonra "İstatistikler" e tıkladıktan sonra da gözüküyor.

Bu arada kişi bence kendi cevabını artılayıp eksileyememeli. Eski cevaplarımdan birini artıladım, karma puanım 1 artı.

E şimdi gidip bütün cevaplarımı artılayıp karma puanı kasabilirim, O yüzden mevcut hali ile pek bir anlam ifade etmiyor. Önce bu sorunun düzeltilmesi lazım. + eskiye dönük dataların düzeltilmesi lazım.

Bu durum eskiden de sıkıntılıydı adamı -1 liyoruz tekrar 0 a çıkartıyor kendi mesela. Bu arada ben de yapmışımdır gıcık olup :D ama yorum başı en fazla 1 birim etki ediyordu kişinin kendi cevabını puanlaması, çok sorun değildi.

Fakat bu şekilde toplu gösterim yapacaksak etkisi büyük olur, önce onun çözülmesi lazım.

Bu arada evet, hayatımızda çok bir şeyi değiştirmeyecek ama padişahımız neden böyle işlerle uğraşıyor demelik de bir durum yok ya, özellik özelliktir.

Hatta @Karim iceride nin de dediği gibi bence esegin aklına karpuz kabuğu düşürmüş, tüm eksililer değil ama belli bir eksinin altında olanların duyurudan uçurulması güzel olur. Yeni hesap açsalar da saçmaladıklarında tekrar eksileriz, böylelikle duyuru biraz daha nezih bir hal alır, diğer eleştirilere uyumlu bir katkı sağlar.

Ama ben yine de yapay zekanın gelişimi ve o iyi insanların atlara binip gidişi sebebiyle buranın eski haline döneceğini sanmıyorum. Sözlük de öyle...

yıllar öncesinin dharma'sı karma olarak geri mi geldi şimdi :)

bütün alışverişlerim sadece beğeni üzerine kurulu. bu sebeple tonla ihtiyacım olmadığı halde olan ve ihtiyacım olduğu halde olmayan eşyam(?!) mevcut (ya da değil).
ağır okb geçmişim olduğu için ikinci ele çok uzun zaman mesafeli oldum (yıkanabilir şeyler ve nadir kitaplar bunun istisnası) ama şimdilerde daha sıcak bakıyorum.

Bazen ihtiyacım olmasa bile alırım. Bunun 2 nedeni var;
1- Çok beğenmişimdir
2- market ürünlerindense; stoklarım. İndirim vs durumu varsa.

İkinci el ürüne biraz mesafeliyim. Öok tercih etmiyorum.

İki sorunun cevabı da ürüne bağlı.

Hiç ihtiyacım yokken sadece beğendim diye binlerce liralık ürün almam. Ama makul fiyatlı bir şeyse alırım.

İkinci elde de fiyattan bağımsız olarak hijyenle ilgili bir şeyse mesafeli yakaşırım. Özellikle ayakkabı ya da kıyafet 1 kere giyilmiş olsa bile almayı düşünmem. Ama örneğin teknoloji ürünlerinden "yeni gibi" olanları değerlendiririm. Dijital bir piyanom var. Gidip asla sıfırını almam mesela. Çünkü online ikinci el pazar yerleri "aldım ama hevesim kaçtı" ya da "çocuğa aldık çalmak istemedi" diyen, neredeyse hiç kullanılmamış piyano sahipleriyle dolu. Tabii bu diğer müzik aletleri için de geçerli.

Aldığım piyanonun sıfırı 1.000 euro civarındayken ben 360 euroya aldım. Sadece kapağında ufacık bir çizik var. Bu tarz cihazlarda sıfır alınmasına karşıyım. O derece.

1- o an param varsa alırım
2- ikinci el ürün almam. ancak araba alırsam mecburiyetten ikinci el alırım, sıfıra param yetmez :d

alışverişlerimi genel olarak ihtiyaç üzerine yapıyorum. alışveriş yapmayı hiç sevmem.

ikinci el ürün de (araba ev vs hariç) almam.

Ihtiyaclarimi indirim sezonuna kadar bekletiyorum. İndirim sezonunda fiyata göre ihtiyacimin üzerinde aldigim da oluyor.

Ikinci el ürün görürsem begenirsem alirim o sekilde aldigim oldu ama uygulamalarda arayip da bir sey almam.

sürekli kullandığım bozulmayacak ürünler konusunda stokçuyum evde 10 tane de olsa fiyatı düşükse bir 10 tane daha alırım . örnek duş jeli , şampuan , ıslak mendil , kedi maması , çamaşır deterjanı gibi
ikinci el ürünlere hiç bakmıyorum bile

Almam, sonraki maaşa kadar beklerim, halen almak istiyorsan alırım ama genelde almıyorum

ihtiyacim olmayan ne varsa aliyorum.

İhtiyacım olsa bile almadığım oluyor arada.

Artık ihtiyaç durumuna göre alışveriş yapıyorum.
Çok fazla beğendiğim bir şeyse sık kullanacağımı biliyorsam ihtiyacım yoksa da alırım ama (bu genelde kıyafet için geçerli).

Elektronik eşya ve kıyafette ikinci el almam, kitap alabilirim başka aklıma gelen olmadı yazdığım iki şey dışında ikinci ele karşı tavrım katı değil.

Alışveriş yapmamaya çalışıyorum. İhtiyacım olsa bile olanla idare ediyorum. Çünkü tece çok pahalı.

İkinci el almam

Dürtüsel satın almadan muzdaribim maalesef. Bir dönem işte bilgisayarı açar açmaz bugün ne alsam diye düşünüyordum. Kargo paketleri gelince ne olduğunu hatırlayamıyordum. Büyük bir borcun altına girince iyileşiverdim. :)

ihtiyacim yoksa almiyorum. evde kalabalik sevmiyorum cunku. her yerin tiklim tikis dolu olmasi boguyor. Ikinci el almiyorum. cok iyi kullanilmis bile olsa birinin o urunu benden once kullanmis olmasi tiksindirici geliyor.

benim için öncelik fiyatı. ne kadar çok beğenmiş olsamda o ürün için ayırdığım fiyatın 1 lira bile üstündeyse almam. indirime girmesini veya ekstra kupon olmasını beklerim. ihtiyacım yoksa zaten almam. bu giyim için geçerli. market alışverişinde bütün marketleri gezerim hangisinde ucuzsa oradan alırım.
ikinci el ürün tercih etmem.

1. Almam. İhtiyacım olanı bile düşünerek alıyorum. Yoklukta buyumekten muhtemelen. Ama çok beğenirsem de alırım hemen. Yavaş yavaş değişiyorum galiba bu konuda.

2. Almam. Sadece paranın yetmeyeceği araba, otomatik saat gibi şeyleri ikinci el alırım.

alisveris yapmaktan nefret ederim. zorunda olmadikca da yapmam. ihtiyacim olmayan hicbir seyi almam. ikinci el urun alirim hic dert etmem. her seyi bozulup kullanilmayacak hale gelinceye kadar kullanirim. esya bana yuk geliyor resmen. tam anlamiyla minimalist, cevreci ve surdurulebilir bir hayat idealindeyim.

Üzülmüyorum valla bitse de kurtulsam diyorum şu sıcaklardan.

Yazı çok seviyorum. Bittiği için üzülüyorum. Yine de Eylül sonu yazlıkta ve Ekim’de İspanya’da biraz daha uzatabilme şansım olacak.

Ege’de oluyorum ben genelde Türkiye’de. Bu yaz klasik yazlıkspor dışında Yunanistan’a da gittim.

Yaz bittiği için değilde, günler kısaldığı için üzülüyorum

muğla'ya falan gittim ama keşke 1 hafta daha denizde dolu dolu yüzebilsem. deniz için keşke bitmeseydi diyorum

yazın bize egede eziyet gibi. 40 derece ve üstü. klimasız bir hayat yok. sahillere gitsek hem sıcak hem kalabalık. kışın bu kadar dışarıya çıkmaktan korkmuyoruz.

Hiiç üzülmüyorum. Yapış yapış sıcak bitti neyse ki. Artık istediğimiz saat dışarı çıkabilicez güneşten fenalık geçirme derdi olmadan.
Sweatshirt’üm elimde, heyecanla sonbahar serinliğini bekliyorum

Gayet mutluyum. Korkunç bir yaz geçirdim, sineklere alerjim olduğu için de her tarafım yara oldu. Sıcak başımı ağrıttığı için klimalara sığınıp sonra da klima baş ağrısı çektim. Tüm yaz başım ağrıdı. Deniz ve kum yoksa yazın gereği yok. Rezillik başka bir şey değil.
Sokaktaki hayvanlar güvende olduğu sürece kar kış yağmur kasırga ihtiyacım olan şeyler.

Belgrad'da yaptım bu yıl. Sonbahar çok tatlı.

Yaz bittiği için çok mutluyum ama yağmur ve kar da sevmem. Nasıl olacak bilmiyorum.

Eski foça da plajdayım şu an, deniz misss. Keşke hep yaz olsa, upuzun günlerde denizle bütünleşip yaşasam. Kış, gri hava, kısa günler bir sonraki yaz için katlandığım bir süreç maalesef.

Üzülmüyorum. Aksine çok mutluyum.
Sıcakla aram iyi değil. Nihayet yürüyerek işe gitmeye başladım.
Bu yıl Didim'de tatil yaptık. Yakın diye tercih etmiştik ama bir daha gitmeyiz.

Yazı sevmiyorum ama adli tatili seviyorum. Bu sene birkaç olaylar nedeniyle ne tatil yapabildim güzel bir şekilde ne de dinlenebildim. Verimli geçmedi üzücü bu nedenle benim için.

Eski yazcılardan biri olarak yazın bitmesinden mutlu sayılırım aslında. Biraz değişiklik istiyorum.
Şu an tatildeyim, en sevdiğim dönem sezon kapanmış herkes işine okuluna dönmüş çok sakin, iyi geçiyor, dinleniyorum, kafamı toparlamaya çalışıyorum.
Buraya gelmeden bu tatile çok anlam yüklemiştim, umarım ruh sağlığıma iyi gelecek bu dinginlik…

yaz gibisi var mi be. tabii ki uzuluyoruz. bir insan niye usumeyi, yagmuru camuru ozler ki aw.

Evet kışı hiç sevmem, bu yaz hızlı geçti sanki.

evet. deniz (tatil yapabilme) sezonu bitmesi, duştan sonra saç kurutma makinası kullanma gereksinimi, -henüz değil ama- spor ayakkabı yerine bot gitmek hep hayat konforumu azaltan şeyler.

tatile gitmedim sadece bu hafta sonu bi izmir yapıp geleceğiz onda da havuz/deniz yok efes gezisi.
yazdan nefret ediyorum. tatile gitseydim de ederdim çünkü yaz boyu tatil yapamayacağım. zaten eylül'den önce tatil yapmayı sevmem. eylül'e kadar dayandıysam da eylül'de yapmasam da olur.
yağmur, boran, fırtına, şimşek, dolu ve kar hastasıyım. hava kapalı olunca yaşam enerjim %500 artıyor. oh be hayat çok güzel modunda geziyorum. bugün mesela hava kapalı ve kim çok mutlu tahmin edin.

mavili hanım abla kafasını kırmızılının münasip yerlerine yatırmış takılıyor
daha ne anlayacağız?

Son derece anormal

eleman rahatsız olmakta haklı
yanlış anlama yok bence gayet yakın temas var.
problem.

cevap dogudan batiya gidildikce degisir.

mardin'de tore cinayeti sebebi.
erzurum'da gavatlik.
ankara'da bunlar nasil hayatlar amk.
istanbul'da trip, kavga sebebi.
atina'da kusluk
zurih'de aman ne var canim bunda.

Ben öyle bir ortama girmem. Kız arkadaşımın da aile dostu bi adamla tatile gitmesi olayına sıcak bakmam. Sokmam o ortama.

Ama baştan müsaade edilmiş, ortam kabullenilmiş de ortamdaki bir poza takılınmış.

@a perfect lie'ın hakkı var. O durumda diğer aile de arızalı, eşinin yanında ne biçim başkasının kucağına yatmadır o.

En baştan kabul etmeyi normal dediyseniz bu detay da normaldir. Takılmayın bence.

bu arkadaşlar arasında çocukluktan beri gelen bir aile büyüklerinin dostluğu varsa belki birbirlerine o gözle bakmıyordur ve kendi aralarında normalleştirmiş olabilirler bu durumu. tabi bu yorum olabildiğine iyi niyetle yapılmış bir yorum olur.

öte yandan yazar arakadaşların dediği gibi yetişkin insanlar fahşi mübaşere sınırlarını zorluyorlar kızın manitası haklı sonuçta diyebiliriz.

kırmız mor yeşil dikkat etsin de, çanak çömlek patlamasın.

maalesef sadece anlatılanlardan yola çıkarak bir şeyler söylemek yüzeysel olacaktır. diğer zamanlardaki hal ve tavırlara göre bir şeyler söylenebilir.

çünkü bu gözler neler neler gördü...

kankasıyla beraber yengesi ve onun da arkadaşını ayartıp tatile getirenler( ciddi yaş farkı vardı ve eleman bir telefon konuşması sonrası eniştem mi aradı dedi beni görünce bozuldu)

tatiline bir şekilde sevgilisini de getirenler

ailece çok samimi olup (dışarıdan çok yanlış anlaşılıp) hiçbir falsosu olmayanlar

gibi gibi listeyi çok uzatabilirim. yani sadece bir fotodan çıkarımda bulunmak zor. o anın heyecanıyla fotoğraflarda böyle pozlar verilebiliyor. özellikle tekrarı olmayacak hatıra fotoğraflarında.

Normal tatil fotoğrafları bunlar, insan böyle bir ortamda o an tanıştığı biriyle bile yakın poz verebilir.
Normal hayatlarındaki yakınlık durumu önemli, fotoğraftan bir tahmin yürütülemez.

Bir de insanların özel tatil fotoğraflarının bu kadar alakasız kişilerin önüne düşürülmesi sansürlense bile hoş değil, fotoğrafsız da sorulabilirdi bence.

bence kıskançlıktan öte, sevgilisinin böyle 'lame' pozlar vermesine daha çok takılsa yeridir. ikinci poz için, 4 kişi birden bunun iyi bir fikir olduğuna nasıl ikna oldu, anlaşılmaz gerçekten..

Ben olsam kızar ve çok sinirlenirdim

İngiliz olmaları bence işleri değiştirir. Kültür farklı basit bir durum değil. Aynı ülkenin içinde bile bin çeşit insan var. Yukarıda @buenosdias özetlemiş zaten. Bu olgusal bir durum, böyle yani.

Ancak karşılığında eşin rahatsızlığı da bundan bağımsız bir gerçek.

Sonuç olarak, eş bu konuyu konuşmak isterse tuhaf olmaz bence. Eminim iki taraf da bakış açılarında farklılıklar olabileceğini kabul ederek evlenmişlerdir.

yani mavili adam ingiliz. ingiliz adamın sevgilisi türk mü?
ben gerçekten anlamıyorum avrupalı adamla sevgili olunca bu tip şeylere şaşırmanızı.
ben türküm ve bu bana anormal geliyor. avrupalılara göre normal bunlar. ben avrupalı ile sevgili olmam mesela. hem sevgili olup hem bunlar olmasın istemek saçma geliyor bana.

Pozlar cok sakıncalı. Dahası yok.

Nereli olursa olsun iki karşı cins birbirinin özel noktalarına yada özel alanların yakın temas ediyorsa o işte problemdir. öz abisi ablası olmadığı sürece yok kardeşi gibiymiş vs hepsi yalan dolandır şahsi fikrimce.

soyle bir dusundum de memnun oldugum tek sey sanirim sagligim :) fiziksel sagligim.

Surekli biseyleri daha iyi yapma cabasi beni cok yoruyor, o yuzden bu siralar hedefim sadece susup duvar izlemek.

+ Nelerden memnunsunuz?
- Tek başıma olabilme yetimden çok memnunum.
- Bulunduğum durumdan içimde hoşnutsuzluk seziyorsam, bir şeyler değiştirme çabamı takdir ediyorum.
- Hayattan zevk alabiliyorum.

+neler kotu gidiyor?
- Telefona ve ekrana olan bağımlıktan kurtaramadım kendimi.

+neler daha iyi olabilirdi?
- İş hayatım daha iyi olabilir. Terfi almaktan bahsetmiyorum. Daha oturaklı, ne yaptığımı bildiğim bir iş sorumluluğum olabilirdi. He gene iyi iyi gidiyorum.

+gelistirmek icin bir seyler yapiyor musunuz?
- Pek bir şey yapmıyorum. 13 senedir bir şeyler yaptım geliştirmek için ama şimdi bilmiyorum.

+nasil yol aliyorsunuz hayatta?
- Valla, öyle gidiyorum şu an. Bakalım nereye çıkacağım, bakalım.

Hayatımda tek mutlu olduğum, memnun olduğum şey evliliğim. Açıkçası bayağı şeye de sırf eşim üzülür diye katlanıyorum. Sanırım üzülecek olmasa çoktan intihar ederdim.

İyi giden şey o kadar az ki.
Etrafım hastalarla çevrili bir kişinin ölüm haberini her an alabiliriz mesela, bekliyoruz.

İşim kötü gidiyor genel olarak memnunum yaptığım işten ama maaşlarımız geç ve düzensiz yattığı için borç içindeyim toparlanamıyorum.
İş arama motivasyonum yok.

En son Mart'ta sinemaya gitmişim yılın başından beri güncel üç, toplam yedi film izlemişim, iki kitap okumuşum.
Bunlar benim ruh halimi çok etkileyen şeyler, festival dönemi liste hazırlamak bile bana çok iyi gelirdi bazen boykotu falan boş verip tekrar o tempoya dönmek istiyorum ama yapamıyorum. Her şey o kadar zor ki.

Gelecek sene için bir iş planı yaptık, kendim hemen modu düşen ve ilk aksilikte pes eden biri olduğum için yanıma çok eski bir arkadaşımı da aldım.
Şu an için hayatımdaki tek yenilik ve heyecan bu. Bu işle ilgili çalışmalar yapmak modumu yükseltiyor.

Ama tam olarak iyi değilim yetmiyor, belki tatilde dinlenmek kafamı boşaltmak iyi gelir ve sonrasında toparlarım diye umut ediyorum.

kendime bir hayat kuramadım. buna üzülüyorum.

Mükemmeliyetçilik, kaygı, sosyal fobi ve tembellik. Bunlarla boğuşuyorum her daim.

Fred

Sponeck
Lorient

Kumandanim +1
Bira fiyatları normalden biraz daha pahalıdır ama yemek menüsü çok sağlam, her şey çok lezzetlidir.

börek

yiyecek olan siz değil misiniz? canınız ne istiyorsa...

Tahin pekmez

Kuru domates salatası, börek çeşitleri, labneli poğaça, girit ezmesi, tahinli çörek..

Zeytin ezmesi, kahvaltilik sos ve bulabilirsen tahanli (tahinli) pide.

Meyve salatası.

dereotu poğaça

pankek, pişi, krep, nutella, reçel, sigara böreği, patates kızartması, acuka, milföy, simit, kabak-patlıcan-biber kızartması, yoğurt

Ben son zamanlarda pirinç yufkasından yaptığım böreklerden götürüyorum hem çok basit yapılıyor hem de lezzetli.

önceden kararlaştırmadan yapmayın herkes simit poğaça alıp gelmesin.

Küt bööreği ,bol pudra şekerli.
Belki kruvasan,maliyet uyarsa.
Ev yapımı poğaça falan seçeneklerde olabilir,ama buzluğa atın tazeyken. Yoksa ertesi gün bile bayat gibi oluyor

Kaymak, bal, tereyağı

yoo ne alakası var. başvurabilirsin.

Böyle bir konuda ayıp olur mu ya ne olacak başvurun tabii ki.
"Seni almazlar" demesi de çok itici, "sen de bi dene şansını olur belki" der insan, daha ortada bir şey yokken bile şunu diyemeyen kişi sonra fesatlık yapabilir ama bu sizin sorununuz olmamalı.
Gizli saklı yapmayın "ben de denemek istedim şansımı yolladım cv" deyin geçin bence.

arkadasin zaten gotun teki gibi duruyor.

gönder gitsin hacı abi bu kadar düşünceli olma

kimseyi düşünme başvur.
bu zamana kadar düşündün de ne oldu?

zaten sana söyleyerek hata yapmış.

benim arkadaşlarım benle aynı pozisyona başvururlardı =)

Gönder. Arkadaşınsa gerçekten böyle bir şeyden ayıp olmaz. Sen de işsiz olarak iş arıyorsun, napacaksin aç mi kalacaksin ayıp olmasın diye.
Yani arkadaşın sana dümdüz almazlar demiş. Biraz saçma cevap gibi duruyor.

En yakın arkadaş diyorsun, boru değil. Söyleyebilmen lazım bunu. Ben daha alt seviye bir pozisyona başvuruyorum, haberin olsun. Hem içeriden bilgi de veririm sana, gibi espritüel yaklaşım. Bitti gitti.

Seni iş bulma konusunda engellemek istediyse en yakın arkadaşın falan değildir .

İşe başvur . İlk başta ise başvurduğunu söyleme. Kabul edilirsen işe başladıktan sonra söylersin.

İş başka dostluk başka demek gerekiyor. Dürüstçe ya da kötü niyetle aklında olanı, sizin işe alınmayacağınızı söylemiş. Hangi niyet olduğunu kişiyi siz tanıdığınız anlarsınız. Pozisyona başvurun gitsin. Açıklama yapmanız gerektiğini düşünmüyorum ama aklımda kalmasın diye ben de CV gönderdim, bakalım ne olacak diyebilirsiniz.

Kendisine söylemişsin zaten. O yüzden başvurabilirsin.

Haftasonları Şanzelize Cafe'ye gelir genelde.

chatgpt'ye sor kanka.

Arkadaşım kendisi istiyorsan intagramını ileteyim

ana de armas’ı kimseye bırakmam bro

Çay yolunda takılıyormuş.

Kusursuz güzelliğin vücut bulmuş hali.
Her filmi de birbirinden güzeldir.

(bkz: six degrees of separation)

Önemli olan doğru kişileri bulmak.

bana da eminem'i tavlama yöntemi yazın madem hazır başlamışken :d

Cinsel tercihini değiştirirse numaramı verin :)

Küçük memeli standart kadın. Her yerde var öylesi. O beni tavlasın

inanmiyorsunuz gibi geldi. tavlayinca birlikte fotograf atarim buraya.

Nazan Öncel Beni Hatırla giriş
Sezen Aksu Her Şeyi Yak giriş
Ok etkisi

www.youtube.com

Herhangi bir ortama girdigimde denk gelmiyorum ama her dinledigimde vurur

Dream theater - space dye vest

Dream theater in diger sarkilari gibi dinamik de olmadigi icin ayri bir yeri var. Solist ya da gitarist bosanirken yazmis. Bence duygular cok iyi hissediliyor.

Moby - porcelain
Levent yüksel - yas

Benim de ilk aklıma gelen Dream Theater - Space Dye Vest oldu ama daha vurucusu bence Duman - Haberin Yok Ölüyorum

edit: tabii bir de Anathema - One Last Goodbye var. Vefat eden anneleri için yazmış Cavanagh kardeşler.

Mor ve Ötesi - Cambaz.

İncesaz - Firar (dışarıda hiç duymadım allahtan, ağlarım yoksa)
Madrigal - seni dert etmeler

Shape of my heart

Sting - Fragile

marka değil de büyük tekellerden birkaçına gidip toplu alım için fiyat sorun

Carrefour varsa yakınınızda bir bakın şu an içki stoklarını bitirmek için çok güzel indirim yapmışlar. Toptan aldığımız firmalardan bile uyguna aldık geçen hafta.

carrefour da 1 eylül ile içki satışı bitmiş olması lazım

Bira yok mu?

@mirket carrefour da mı?

olmaması lazım, hatta 2 haftada 1.5Milyarlık stok eritmeye çalıştırlar. önceden toplu alıma izin vermiyorlardı, tekelciler bile gelip kasayla boşalttılar mağazaları.
A101 aldıktan sonra bünyelerinde içki satışı yapmamaya karar verdiler.

Düğünde bira yok mu?

kardeşimin düğününde şarap çeşitleri ve rakı vardı. otellerle çalışan firmalarla görüşmüşlerdi. hem daha uygun fiyatlı oluyor hem de daha az alkollü oluyor daha iyi

Şarap için Ege'deki üreticilere ulaşıp 25 ya da 50 şişe şarap için fiyat sorabilirsiniz. Fiyatları metro marketteki ucuz şarapları aşar ama iyi şarabı biraz daha uyguna alabilirsiniz belki.

Benim ilk aklıma gelenler beyaz şarap için MMG'nin Bornova Misketi, kırmızı için Garova'nın Zinfandel'i oluyor ama güncel fiyatlarından haberim yok tabii.

City Gross tercih etmeniz daha doğru olacaktır Metro markette indirimli değil fiyatlar.

Şaraplar için bütçenize uygun seçim yapmanız yeterli olacaktır. Yok illa nokta atışı öneri derseniz ben Ancyra Merlot derim kırmızıda. Beyazda da Kavaklıdere primeur.

Rakıda aynı noktada değiliz saki rakı mor şişe ve sarı zeybek çok güzel 3 meşe özellikle fiyat bilmiyorum ama :) Cin ise Gordon veya tanquarey (böyle yazılmıyor olabilir)

dip not: beyazda misket şarabı bulursanız yazın çok iyi olur

mekanın garsonlarına sor bence, içkilerin 3te 1ini onlar götürecek zaten xD

10 bin kisi mi davetli dugune?

Viski hariç hepsinde en düşük bar içkisi. Viski de jameson ya da blacklabel

Yeni seri candır.
Bir tavsiye vereyim, sık sık yurtdışına çıkıyorsan, veya çevrende bir çok kişi bir çok kişi sık sık gidiyorsa, herkese her gelişte free shoptan birer litre içki aldır. Türkiye ile yüzde 30-40 daha az ödersin m

sarap olarak Tigris yeterli, f/p urunudur. Bence fazla acilmaya gerek yok.
Raki ve agir ickide sahte olmamasina dikkat et millet zehirlenmesin. :D

şarap için lucien arkas'ın hem kırmızısını hem de beyazını öneririm. toplu alımlarda indirim de yapıyorlar diye biliyorum.

gimat'ın oralarda tekel gross var (evet o da var). bir bakın derim.

Evet benim de gözlemim bu yönde. Önceki yıllara göre daha çok yol veriliyor.

Kesinlikle muthis bi degisim var

Bence de bu konuda olumlu yonde gelismeler var. Devlet biraz kassa aslinda baya fark eder. Suleyman Soylu ic isleri bakaniyken bu konuda birseyler soylemisti, o zaman bile aninda bir fark ortaya cikmisti. 90'lar ve 2000'lerin basinda yaya gecidi neredeyse yok hukmundeydi.

her sabah kadıköy rıhtımın orada sabahları yaya geçidinden geçiyorum ve sabahları düzenli olarak o yolu kullananlar arasında ciddi bir yaya geçidinde yol verme kültürünün oturduğunu gözlemleyebiliyorum, fakat aynı yerin 700-800 metre ötesinde yer alan numune hastanesinin orada karşıdan karşıya geçmek istediğimde ise tümsek olsa da şoförler direkt üstüne gazlayarak geliyor.
genel olarak eskiye göre bir gelişme olsa da hala çok yol alınması gerekiyor, zira benim gözlemim bölgesel olarak işlediği ve farklı bölgelerden gelenlerin umursanan bölgede terör estirmeye devam ettikleri yönünde.

@edmond +1

Müthis bir degisim yok ama herkese daha cok ceza yazilirsa o ufak akillar ufak baslara gelebilir.

Kesinlikle var.
yaya geçinde yol vermedeki gelişme kadar, yayaların kırmızıda durma beceri gelişmedi bence. (özellikle kadıköy içi, rıhtım, kuşdiline çıkan vişne sokak ve moda havuzunun orası)

evet, kesinlikle bir duzelme var. mesela siraya girme kulturu de eskiye gore epey iyi durumda. bir onceki gicik nesil azaliyor sonucta yerini bir sonraki nesil dolduruyor. bir de polis drone kontrolu yapiyor artik, suruculer ceza yememek icin sartlanmis olabilir. :))

bu iş en güzel balıkesir merkezde oturdu. birkaç yıl öncesi kavşaklarda geçiş önceliğine riayet etmeyen ve yaya yolunda durmayanlara 250'şer lira ceza yazdılar. hemen hemen her binada ceza yiyen birisi oldu, miktar düşük olsa da çok kişiye ceza yazıldı. şimdi ise gelişmiş bir avrupa kenti gibi hem geçişe hem yaya yoluna dikkat ediliyor, adımını attığın esnada herkes duruyor. farklı illerden arkadaşlarım geldiğinde inanamıyorlar.

edit: hatta farklı şehirden gelenler balıkesir'de yol vermiyor diye haber yapmışlar. :D
www.instagram.com

bu da başka bir haber
www.habercigazetesi.net

Kesinlikle iyiye gidiyor. Hele sürücüyle anlık göz teması kurulabilirse sürücü anında duruyor.

Kısa süredir Balıkesir’deyim ve önceki yollara göre bu durumu ben de fark ettim ancak yayaların ısrarla kaldırım kullanmamaları ve inatla yoldan yürümeleri ile karşıdan karşıya geçerken yola bakmama sorunları son 20 yolda hiç de iyiye gitmemiş.
yap desem yapmazsin he

Artık yayaya yol verince daha az korna yiyorum. Demek ki bir değişimden bahsedebiliriz.

neredeyse araba kullanmaya başladığımdan beri, yani yaklaşık 30 yıldır, yaya geçidinde yayaya yol veriyordum. 10 yıl kadar önce, geniş ama tek şeritli bir yolda yol verdim, yaya geçiyor, bekliyorum. sağdan aynama bir baktım, arkadan bir dallama sağımdaki boşluktan geçecek şekilde hızlıca geliyor ama yayanın görmesi mümkün değil. kornaya bastım, yayaya elimle dur işareti yaptım, yaya durdu. tam o anda da sağdan araba geçti. yaya işaretle teşekkür etti. ben tabii sağımdan geçen dallamaya ağır saydırdım içimden. bu olay sonrasında, "doğru şeyi yapsan da, bu tarz dallamalar kurala uymadığı için olan yine yayaya olacak, o zaman ben de uymayayım, durduk yere başımıza bela almayalım" diye düşündüm. yol vermemeye başladım.

3-5 yıl geçti. ufak ufak tekrar yol vermeye başladım. bir gün iki git iki gel, dört şeritli bir yoldayım. yaya geçidi var. yolun ortasında biri bekliyor. arkamda da kıyamet gibi araba var, hepsi benim gibi sol şeritte. "yol vermezsem bu adam daha çok bekler" dedim durdum. yaya geçişine başladı. o arada sağ şeritten bir dallama, o yolda kesinlikle yapılmaması gereken bir hızla (ben diyeyim 80, sen de 90) geldi, geldiğini göremedim bile. yaya da göremedi, ben de uyaramadım. bu dallama frene basamadı bile, yayaya vurdu. yaya biraz sürüklendi. ölümle sonuçlanabilecek bir kazaydı ama kısmet, yayada kırık çıkık bile yoktu. sadece sürüklenmeden sebep yara bere vardı.

indik arabalardan, vuran dallama titreye titreye indi. gittik yayaya baktık, çok önemli bir şeyi yok, bir oh çektik. ortalık az sakinleşti. bu arada ben de inceden endişelendim. trafik kuralları çok ilginçtir, doğru şeyi yaptığını sanıyorsundur ama çok acayip teknik bir detaydan dolayı suçlu çıkarsın. yayaya yol vermem doğru hareket olsa bile, baktığında ben yol vermesem kaza olmayacaktı. o arada dallama şöför, "solda durup da yol veren, benim adama çarpmamı sağlayan şöför kimdi, durulur mu öyle?" gibisinden saçma sapan bir çıkış yaptı, suçu üstünden atmaya çalışıyor. daha polis gelmemişti. benim bir şey dememe kalmadan, 10-15 şöför birden adama "sen manyak mısın, biz gerizekalı mıyız burada duruyoruz, baksana burası yaya geçidi. hiç mi düşünmüyorsun bu kadar adam neden durdu diye, alemin tek akıllısı sen misin, biz bilmiyor muyuz geçmeyi. burada yaya geçidi olmasa bile zaten hızlı gidiyorsun, kimseye suç atmaya çalışma, buradaki tek suçlu sensin, az daha adamı öldürüyordun" falan diye bağırmaya başladılar. (bu arada, kimsenin günahına girmek istemem ama dallamayı net suçlu bulan şoförlerin çoğunluğu belki de o yayaya yol vermezdi) sonra polis geldi. tutanakta benim ismim plakam falan kesinlikle geçmedi. en son polis ayrılırken, çaktırmadan sordum. polis de "sen en doğrusunu yapmışsın, senlik bir durum yok, yol vermeye devam et" dedi.

ancak işin bir de vicdani boyutu var. verilmesi gerektiği gibi yayaya yol verdiğim için az kaldı yaya ölüyordu. bu olay sonrasında her yaya geçicinde her yayaya yol vermeyi bıraktım.

Bence de eskiye nazaran daha bir artis var fakat bir sofor olarak her zaman yayaya yol vermek en makul yol gibi gelmiyor bana. Turkiye'de malum hiz siniri hak getire sehir icinde 40 50 ile gitsen bazi yollarda adami doverler, bazen cift seritli yollarda 60 70 ile giderken aniden yaya gecidine denk gelince durmak cok mantikli olmuyor, hem arkadaki mesafeyi koruyor olmuyor hem de sag veya sol seritte arkadan gelen arac yaya gecidini cogu zaman kaale almiyor. Bu da ozellikle yaya icin fazlasiyla tehlike arz ediyor bence. Yaya gecidi gordugum zaman once hafif bir frenle aynalarimi kontrol ediyorum ve ortam musaitse mutlaka yol vermeye ozen gosteriyorum. Ama degilse de maalesef basip geciyorum, icimden kusura bakma hocam diyerek.

Bunun disinda hiz sinirlarinin tabelalarla daha ciddi belirtilmesi ve yaya gecitlerinden once ozellikle cift seritli yollarda kasis konulmasi gerekli.

insan deneyimi?

insan deneyimi +1

yapay zeka bazı konularda hala çok saçmalıyor. mesela x mahallesiyle ilgili bir şey soracağım yapay zeka nerden bilsin onu. ayrıca iletişim sadece bilgi alma maksadıyla kurulmaz, millet burdan sevgili bile buluyo.

Llm'ler hâlâ gerçek bilgiyle kendi halüsinasyonlarını karıştırıp cevap verebiliyor, bilgi ihtiyacını karşıladığını emin misiniz?

Ai herhangi bir mahalle hakkında internette yer alan bilgileri özetleyebilir veya sizin yönettiğiniz offline kaynaklar içerisinden istediğiniz bilgiyi çekip verebilir.

Anladığım kadarıyla herkes network için burada

Gerçek insanla etkileşim oluyor. Bir de burada kavga edebiliyorsun, o ise hep seni haklı bulduğu için kavga zevkli olmuyor, ayar yapmak lazım falan 😂

Tabii kavga işin şakası. En önemlisi gerçek bir insanın tecrübesi oluyor burada. Karşındaki insan sana cevap verirken , onun duygusunu da hissediyorsun, sen de duygunu katiyorsun.

insan deneyimine bagli niche bilgi icin burayi kullaniyorum.
bunlar internetten AI'yin kolaylikla araklayip ozet gececegi bilgiler degil.

zaten toplasan 10-15 kisi kendi aralarinda geyik ceviriyor.

soracağım her şeyin cevabını basit bir google araması ile zaten bulabiliyorum. o yüzden ai kullanımım çok kısıtlı.
burayı halen takip etmemin asıl amacı tamamen insan deneyimleri.

Tamamen aynı cevabı bile verse karşımda insan olmasını tercih ederim. Ai beni tatmin etmiyor o konuda.

Ai de kime sovecez, burda compu'ye kaynayip rahatliyoruz.

cok nis bilgiler oluyo burada.

bi de 3-5 soytari var onlari izleyip egleniyorum. etik bir hayvanat bahcesi gibi.

yahu mahallenin datasını ne yapacağım. güvenli midir, nasıl insanlar yaşar, kiralar nasıldır vs. desem ne kadar yardımcı olacak? yazmasına yazıyor da bazen üfürüyor. kendi çalıştığım alanda bazen destek olsun diye deniyorum mesela. HİÇBİR ŞEY BİLMİYOR. google'dan rahatlıkla çekebileceği basit bilgileri bile alamıyor muhtemelen nereye bakacağını çözemediği için.

İnsan insana her zaman lazım.

Böyle giderse Ai'ler insanlığa çok sağlam kazık atacak.
Önce bizleri onlarsız bir iş yapamamaya alıştıracaklar. Sonra paralı daha pahalı üyeliklere zorluyacaklar. Amerikadaki gençler şu an Ai lerle romantik konuşmalar yapıyorlar.
Topladıkları kitapları ile yapay zekayı geliştiren ve son da o kitapları yakan şirketleri basit bir aramayla görebilirsiniz.

Ai sebebiyle eskisi kadar çok kullanmıyorum ben de duyuruyu. Ama net bilgiler, güvenilir kullanıcı deneyimleri için duyuru vazgeçilmez. Mesela sözlük reklam dolu. Eskiden bir şeyi merak ettiğimde sözlüğe girer yorumları okur karar verirdim. Artık sözlüğe bakmıyorum.

ai standart sorulara hala cevap veremiyor, ai'ın cevapları hala daha internetteki çeşitli sitelerdeki basic bilgiler ve diğer kullanıcıların onaylanmış cevaplarından oluşuyor.

yani ai'dan alınan bilgiler toplumun normalleştirdiği bilgiler. örnek veriyorum melemen nasıl yapılır diye sorarsanız cevap verir. michelin kalitesinde melemen yap derseniz yumurtayı biraz beklet diyecektir.

duyuru gibi ortamlar hala daha insanların günlük alışkanlıklarını test/analiz ettiği ve bu alışkanlıkların denendiği yerlerdir.

dolayısı ile duyuru kullanımı azalabilir ama kalitesi korunacaktır.

haaaa compü buraya bi ai bot koyarsa ne olur?
onu compüye sormak lazım.

El alışkanlığı, ekşi duyuru'ya duygusal bağım var :)

İnsan deneyimi +1

El alışkanlığı olmuş, bilgisayarımı açar açmaz whatsapp web, sözlük ve duyuru açılıyor sonra diğerlerine geçiyorum. Bir de soru cevaplamayı severim ben buradaki anket ricalarını falan asla kırmam hepsine bakarım.
Bu yüzden hala seviyorum burayı.
Kendi soru sorma durumum azaldı ama çoğu işimi chatle çözüyorum artık.

Burayı AI ile bir tutamam. Ayrıca AI yanılıyor

yapay zekâ insan deneyimine hâkim değil. o yüzden buranın yeri çok ayrı. ayrıca cevap verenin insan olması, canlı olması, duyguları olan bir varlık olması da başka bir şey. bu siteyi korumalıyız.

İşimde zorunlu olarak kullandığım zamanlar dışında yapay zeka kullanmıyorum o nedenle duyuruya giriş sıklığıma bir etkisi yok.

Yok
Hayır
Keriz silkeleme/tokatlama.

kizil karga +1

mini ek: her inanç gibi başkasının hayatını etkileyecek şekilde, kendini hayatta tutma, direnci gücü bulma amacıyla bir motivasyon sağlayıcısı olarak kullanıldığı müddetçe faydalı görebilirim.
Örnek, büyük sıkıntıları vardır, hayatla barışamıyordur ama bu tip bir inançla hayatta, toplumda kalıyorsa, başkasını etkilemeye çalışmadığı sürece benim için sorun yok.
ama bunu din yayar gibi, bu var, kesin var, var valla diye konuşanları topluma karşı zararlı görüyorum

mana içiyorsam büyü de vardır. kaynak diablo oyun serisi.

He var aq 2026dayiz artık yia

youtu.be

Şöyle düşünün büyü paraya çevrilebilir bir şey, insanlık tarihi de uzun. Büyü diye bir şey olsa bugün bin çeşit büyü inovasyon konferansı olur, büyünün efektif kullanımıyla alakalı makaleler yazılır, büyünün insanlık onuruna uygun kullanılıp kullanılmadığı ile alakalı kamplaşmalar görülürdü. Büyü kullanım esaslarını regüle eden bir mevzuat ve uluslararası anlaşmalar olurdu. Çünkü büyü kavramının alışılageldik haliyle sağdalığı fayda şaka değil, ciddi bir boyutta olurdu.

Peki bu sayılanlar gibi bir şey var mı? Yok. Ancak hobi olarak böyle bir şeye inanıp bundan haz duymanızın önünde de bir engel yok elbette.

Sadece enerji olarak kötü düşünürsen kötü olacağına, kötüyü daha da çekeceğine inanıyorum. Buna inanınca insan bir şekilde kendi kötülüğünü kendi yaratıyor, yapım değil ama iyi düşünmeye zorluyorum kendimi bu yüzden.

Bunu dışında büyü, frekans, dua, enerji, fal hatta burçlar bile yok bende.

en clickbait duyurulardan :D

bütün muggle'lar dolusmus buraya. demek sihir bakanligimiz iyi calisiyor.

beyler bayanlar burada yorum yapın, başınızdan geçen bir şey varsa anlatın

Tabii ki var. Her sene dünya kadar insan büyü yaptırıyor.

Var ama işe yarayan bir şey değil. Astroloji gibi, fal gibi, reiki vs. gibi yani. Büyücüler insanları kandırıp paralarını alıyorlar.

İslam'da cezasının ve günahının olmasının sebebi de bu. Çünkü büyü yaptıran insan, kendini en aşağılık seviyeye çekmiş oluyor. İstediğini elde etmek için türlü türlü sapıklık ve kötülük yapmış oluyor.

Genelde istediklerini de elde ediyorlar. Ama büyü "büyülü" bir şekilde işe yaradığı için değil. Bunlar istekleri gerçekleşsin diye insanlara haberleri olmadan adet kanı yahut vahşi hayvanların bilmem nerelerini yedirip içirmeyi, hatta gözleri dönüp masum hayvanları, albino insanları, hatta küçük kız çocuklarını öldürmeyi göze alacak kadar hırslı ve gözleri dönmüş acımasız insanlar olduklarından, yani "istediğimi elde etmek için her yol mübah" kafasında olduklarından, genelde istediklerini de elde ediyorlar. Ama bunda büyünün bir etkisi olmuyor.

Büyü yaptıran bir insan, gözümde dünyanın en aşağılık insanıdır. Büyü yapan ise, eğer bir canlıya direkt/dolaylı zarar vermiyorsa, yolunu bulan bir şarlatandır. Veriyorsa o da yaptıran kadar aşağılık ve yine şarlatandır.

Enerji, frekans vb. sapkınlıklar için de "keriz silkeleme" ve "kendini kandırma" olduklarını düşünüyorum. En azından daha masum sapkınlıklar.

ortaokul yıllarında aile içinde ciddi sorunlar yaşanıyordu. annem ve babam düşman olmuşlardı. sonra ne oldu bilmiyorum. bir jcb ile geldi babam ve evin önündeki betonu kazmaya başladılar.
sonra bir kağıt bulundu. kime gittiler, kim yönlendirdi ve sonrasında ne yaptılar o muskayı bilmiyorum ama sorun bir süre sonra çözüldü. o evden hemen taşındık.

büyü yapılırken astroloji kullanılır evet ancak astroloji büyü değildir. okült astroloji de ritüeller falan verir vs.

büyünün çok çeşidi var. "ritüel yapıyoruz kızlar" denilen her şey büyü. yaşamın çarkına sokulan her çubuk ya senin yaşam amacını kaydırır ya da hayatının tamamını. intihar etmekle benzer seviyede olabilir astral düzlemde. arafta kalmış ruhlar...

kedileri sevmeyen bir kadın, ki 20 senede 1 ancak birkaç kere görüştüğüm biri. kedi sevmediği için "inşallah giderler" dedi. iki kedi de gitti. kadına verdiğim bir zarar olduğunu düşdünmüyorum. evlerine çağırıp beni doyurdukları çok oldu. eşini kıskanıp yaptıysa da günahı boynuna çünkü eşi ile iş yerinden arkadaştık. bu bir beddua aslında. kadının haritasında ne dua etse olur etkisi var.

bunun bile vebali çok büyük. "keşke x ölse" demek, başlıklar açmak, başlık altında "sol framede adını görünce öldü sandım tüh" demek bile büyü ve büyü yapan için iki mezar kazsınlar denir. kişinin kendisine de döner çünkü ve maalesef 7 nesile de aktarılıyor.

her şeyi düzgün yapıp da işleri asla rast gitmeyenler genelde bu nesilden biri oluyor.

çok fazla soruyla muhatap kaldım ama bu ezber bozan türden. öyle güzel kendini ifade etmişsin ki -bi parça kendimi gördüm- elim yargılamaya gitmedi. bu büyük bi eşik ve insan ilişkilerinde çok fazla dinamik var. çoğu insan şansa bakar der ama onlara kısmen katılıyorum. tüm düzenini "ilişki aradığın için değiştirmenden" ilişkini hayatının merkezine koyacağını varsayıyorum. bu tüm sermayeni riskli bi kağıda yatırmaktan farksız. seni çok mutlu edebilir, harika bir hayata da sahip olabilirsin ama başında ya da ortasında belki evliliğe ramak kala terkedebilir de. kaldı ki ülkenin siyasi atmosferi, daralan ekonomi, artan genç işsiz ve azalan imkanları da göz önünde bulundurmanı öneririm.

yap ya da yapma gibi net bi cevabım maalesef olmayacak. hayat senin, elindeki konforlu alanını küçümsemeden tercihini yap. umarım geri kalan hayatında mutlu yaşarsın.

* İstanbula dönmek zorunda değilsin (iş sebebiyle mecbur orası oluyorsa ayrı tabii)
* bi arkadaşımız Londra'dan İzmir'e dönüyor ve evlenecek yakında. Yapan var yani.

fakat hayatında biri yoksa kimseyle tanışmadıysan öyle gelir bulurum diye dönme sakın. Türkiye'deki yalnız arkadaşlarım hala yalnız. Son yıllarda tanışma işleri ve ilişkiler çok zorlaştı galiba ve beklentiler, yozlaşmışlıklar vs. fena diye duyuyorum.

bu arada, bulunduğun ülkedeki Türkler +1

Ara ara gidip gelerek cevre edinebilirsin, komple gemileri yakmana gerek yok. Ozellikle avrupadaysan biletler ucuz ve ucus suresi kisa, yurt ici ucus gibi bir sey oluyor. Etrafina haber salarak birilerini bulabilirsin. Amerikada isen cevre genis, illa amerikadan bulunur.

Sık sık git gel.
Hayır komple taşınma.
Türkiye’de işler eskisi gibi değil, artık biriyle anlaşıp evlenmek piyango gibi.
Not: Dating app’ler yanıltıcı.

Türkiye çok kötü ilişki konusunda. Yurt dışındaki ilişkiler daha normaldir.

@kurmalidare +1 kendini çok güzel ifade etmişsin . Ama emin ol burda da ilişki işleri çok zor. İşler hayal ettiğin gibi olmayabilir

Niye dönüyorsun?
Aile büyüklerine haber ver, memleketten filan temiz süt emmiş birini bulsunlar. Ki bulurlar da

Soruya net cevabım yok . Çünkü çok engelve bir çok kriter var bahsettiğin hususta .

Ayrıca,
"Tek başınıza mutlu olacaksınız, mutlu olmayı öğreneceksiniz diyerek aşırı bireyselliği pompalayan saçmalıklara inanmıyorum." demekte haklısınız.
İnsanı bağlı olduğu her tür aidiyetlerinden kopardıktan sonra yönetmek, yönlendirmek , istenen şekle koymak daha kolay oluyor. Oysa bu söylem tam bir tuzak.

konuya sanki türkiyeye gelirsen bu yanlızlık sorunun garanti çözülecekmiş gibi yaklaşmışsın. bence bu önkabul algılarını yanlış yönlendiriyor.

ayrıca yurtdışında yerleşik bir adayın çoğu türk partner için ekstra çekici olduğunu, öncelikli tercih olacağını da unutma derim.

Her şey bırakılıp Türkiye'ye dönülür, ama bunun için değil. Bunun için dönerseniz pişman olursunuz (Türk kadını ile ilgili bir şeyden bahsetmiyorum, bu fikir temelde problemli)

Mevzu Türkçe iletişim ise, muhakkak bulunduğunuz yerde Türk göçmen ya da Türk kültürüne diline ilgi duyan bir hanım bulabilirsiniz. Ya da Türkiye'den biriyle iletişimi ilerlettikten sonra Türkiye'ye bir hafta, bir ay vs. gelir sonraki seviyelere geçersiniz.

Sen hayatı yaşarsın, hayat da akışında gider. Aynı dili konuştuğum biriyle ilişkim olsun, evleneyim diye tası tarağı toplayıp gelmek istemek enteresan geldi.

Belki hayatımın aşkı Uganda da, belki hiç yok ve olmayacak bilemem ki. Burada olacağının ne garantisi var.

annen baban görücü usülü birini bulsunlar, bi ay falan konuş, baktın yürüyecek gibi evlen gitsin.

ciddiyim.

buradan birini al, götür.

paylasmiyorsam bu kadar kariyeri, parayi, mali mulku ne yapayim kafasina eristigin icin tebrik ediyorum oncelikle.

mesela 15 sene sonrasina baktiginda bu hayati devam ettirdiginde muhtemelen cok cok daha kariyerli olacaksin, cok daha fazla paran ve malin olacak ama bu neydi simdi diye kendini daha fazla sorguluyor olabilirsin.

ya da esin, bir tane veya iki tane de cocugun olur, en buyuk dertlerin onlar olur, rutinine keyfine bakarsin, hayatta daha baska amaclar edinmis olursun.

ya da bosanirsin, bir daha evlenmeye tovbe edersin, hayatina o sekilde devam edersin.

gideli çok olmamış, mutlu değilseniz gayet dönebilirsiniz. aslında her yer türk kaynıyor ama adapte olamadıysanız olamamışsınızdır. birçok arkadaşım 5-6 yıl yurt dışında kalıp türkiye’ye döndü, hepsi evli ve mutlu.

6.5 yıl romanya'da yaşadım.
cluj-napoca'da özellikle gece hayatı, rock / metal camiasında beni tanımayan yoktur.
en büyük problemlerimden biri ruhani yalnızlıktı.
ilişkiler bir yere gitmiyor.
benim de gözlemim bu.
türkiye'de (hele daha öncesinde 19 yıl yaşadığım izmirde veya alakasız olarak sevdiğim kadıköyde) bu kadar dışarı çıksam kesin evlenirdim.
bu yüzden dönersen anlayabileceğim bir sebep olur.
ki evlenmek, birini bulmak, ciddi ilişki için dönen birebir tanıdıklarım da var.
hoş.
ben etrafıma derdim romanya'da "uzun dönem oturum alırsam, siz rumenler nasıl almanya'dan bmw getiriyorsunuz ya, ben de türkiye'den kadın getireceğim." diye.
uzun dönem oturumu aldım.
ama green card çıktı.
romanya'dan bu yüzden ayrıldım.
bu akşam da istanbul üstünden abd'ye uçacağım.
35 yaş erkek olarak bana abd pasaportu alana kadar yalnızlık gözüküyor gibi.
ekşi itiraftan takip edersiniz başıma ne belalar açacağım.
öte yandan 2021'de az daha iş için türkiye'ye geri dönecektim.
geri dönersem deneyeceğim, karşılıklı anlaştığım, anlaşmak üzere olduğum kadınlar vardı.
kısmet.
bazıları akışta olması gerek belki.

Hangi iliski? Senin iliskin yok ki…

Biriyle birlikte olursun belki o gelmek ister belki en gitmek istersin ama su an tasinmak icin hicbir sebebin yok bana göre.

Single kalan insanlarin problemi senin yukarida anlattigin sey. Türk olsun, uzun olsun, o olsun bilmem ne. Kalbin sevgiye aciksa hicbir önsart kriter kalmaz.

Aslında böyle bir düşünceniz varsa ortada biri olmadan adım atmak en iyisi, bir insan için dönmek o an doğru gibi gelse de ilerde yaşanacak her türlü tartışmada hep içinizden geçecek bu da iki tarafı da çok üzecek ve yoracak.

Bunun dışında bazı konulara bu kadar takılmamak lazım ya bir salın kendinizi rahat verin, bazen bazı şeyleri çok takınca iteriz, kendimizi salınca da kendiliğinden gelişiverir.

ben avrupada görücü usulu yapan türk profesör bile gördüm, mutluydu hayatından evli çocuklu.

yurtdışında iyi bir ülkedeyseniz - avrupa - ingiltere vb. çok rahat yaşarsınız eşiniz belli bir süre çalışmasa bile.

diğer türlü de bazı ülkeler partnerlik vizesi vb. veriyor. ona da bakabilirsiniz.

bir de hiçbir kadın için hayatınızı değiştirmeyin bence.

yanlızlık zor tabi de, ama türkiyedeki şartlar daha zor.

7 sene yurtdışında yaşamış biri olarak pandemiden dolayı Türkiye'ye geri dönmek zorunda kaldım ve hayat arkadaşımı buldum, evlendim, inşallah bir de bebeğimiz olacak yakın zamanda. ama evlenmek için dönmedim ülkeme. pandeminin getirdiği ekonomik koşullardan dolayı döndüm. tekrar geri dönmek için eşimle beraber (o da yurtdışında yaşamak istiyor) çok çabaladık ama ne yazık ki olmadı. hala da çabalıyoruz. oradaki sakinliği, refah düzeyini çok özlüyorum. türkiye, özellikle istanbul tam bir kaos. hee buradaki kazancım oraya göre bir hayli fazla ama her şey para değil bence.

bence evlenmek için hayatınızı toptan değiştirecek kararlar almayın. "kısmetse olur" kafasında olun biraz. daha sonra pişman olacağınız kararlar vermeyin. eğer işinizde mutluysanız, o ülkede mutluysanız orada kalın. belki orada türkçe konuşabilen birini bulursunuz kim bilir.

Türkiye'de altından yapılma bile bulsam dönmezdim.

Arkadaşım online olarak tanışıp kızı yanına getirdi, 1 senede evlendiler.

sen cikali 8 seneye yaklasmis, yas 37. bence donmek icin tam zamani.
disarida 10 seneyi gecirmemek lazim, deneyimi alip kacacaksin.
bu arada vatandaslik olursa olur, olmazsa olmaz. olmamasi dunyanin sonu da degil.

turkiye'den hatun getir, gorucu usulu falan diyenler var klasik, benim gordugum o a$i malesef cogunlukla tutmuyor. turkiye'ye bizzet yuzuk goturmuslugum var bir arkadasim adina. oturdum kizi 2 saat dinledim. kafasinda oyle bir yurtdisi hayali vardi ki oglanin yasadigi hayat ile alakasi yoktu. simdi arayi da bozmak istemiyorum, beklentilerini dusur dedim kactim. iki saat boyunca dilimi isirmaktan yara oldu.
kiz geldi 6 ay zor dayandi, kacti. bunu ciddi zengin versiyonuna da sahit oldum, hatuna evler arabalar yazliklar kisliklar alindi, yine tutmadi. ozellikle hatun kalifiye degilse buyuk sikinti, eve tikilip kaliyor.

turkiye istanbul'dan ibaret degil, ben bugun donsem istanbul'da yasamam herhalde.
icinde yasayanlarin dusundukleri gibi avrupa ya da amerika, turkiye'ye her anlamda tur bindirecek pozisyonda da degil, bunlar utopik hayaller.

donulecekse, ki benim tavsiyem o yonde olur, fazla tatava yapmadan fisi cekeceksin.
uzun sure yurtdisi deneyimi olmayanlarin bu konuda soylediklerinin malesef hukmu yok. minareden dusenin derdini minareden dusen anlar, asagidan izleyen degil.

Türkiye'ye geldiğinde kesin birini bulacakmışsın ve bu kişiyle de evliliğin çok güzel olacakmış gibi yazmışsın.

Türkiye'ye gelip birini bulamayabilirsin.
Türkiye'ye gelip birini bulup evlenip çok mutsuz olabilirsin. belki boşanırsın.

elinde gayet güzel bir işin ve yaşamaktan memnun olduğun bir ülke varken bütün bunları bırakıp bir ihtimal için türkiye'ye gelmek, tüm varlığını shit coin'e kaldıraçlı basmak gibi bir şey.

ama yine de karar senin. ben olsam bir iki haftalık bir tatil ayarlayıp deneme yapardım.

Ülkeni soylemezsen yorum yapamayız. Abd ise birini bulurum sana.

Seni çok iyi anlıyorum. Bu yaşlarda farklı kültürden biriyle ilişki yürütmek hiç kolay olmuyor. Bir çıkarının olmuş olması gerekir. Örneğin çocuk yapmak, vatandaşlık almak gibi. Bunlar haricinde tam frekansı tutturup bir aşk evliliği yapmak oldukça zor.

Ama bu Türkiye'de de aynı olur az çok. Bir ihtimal 25-30 arası heyecanını kaybetmemiş bir kadın denk getirirsen o zaman farklı olabilir. Türkiye'de bu ihtimal daha fazla.

türkiye'ye geldikten sonra bir ilişki bulabileceğiniz garanti değil. türkiye'de yaşayıp yıllarca ilişki bulamayan, sürekli reddedilen bir sürü adam var. bütün kariyeri bırakıp türkiye'ye geldikten sonra bir de türkiye'de yalnız kalmak daha yıkıcı olabilir.

Otur bi tane puzzle yap.
Bir müzik aleti çalmayı öğren.
Finansal okuryazarlığın ilmine varacağım de mesela.
Mesela tarihte, 'Celali İsyanları' deyip geçiştirdiğimiz, yüzyıllar sürmüş olay ne ki de, kafaya tak, öğle bir araştır ki, bir gün konusu geçerse kitap gibi dökül.
Tak bişeyleri kafaya. Bir şeyin en iyisi olmaya odaklan.
Becerebilirsen bir zaman sonra boş muhabbet, goygoy sıkmaya başlar zaten.

sessizlik.

kendi düsüncelerini dinlemek. fikir yürütmek. kendine yogunlasmak.

Mirket her zamanki gibi konuyu anlamamakta diretiyor :)

Bu bahsedilenler gibi şeyleri zaten insan yalnız yapabiliyor. İster inanın, ister inanmayın, bazen insan gezmek, görmek, eğlenmek, dinlenmek de isteyebiliyor.

Ben mesela mavi balinaların penisinin 4 metreyi bulabildiğini, tek boşalmada bir damacana sperm ifraz edebildiğini yalnızken öğrenebiliyorum zaten. Ama tatile, gezmeye, eğlenmeye, bir şeyler içmeye tek başıma gidemiyorum. Gitsem bile sıkılıyorum. Buna dair idi sorum.

Ayrıca evin duvarları puzzle dolu. Puzzle demeyin bana, dünyanın en acıklı öyküsüdür belki binlerce parça puzzlelardan defalarca bitiren insanların yaşadıkları...

Biraz mecburiyetle mi başlıyor bu işten zevk almak bilmiyorum ama bendeki hissiyat bu yönde.
Belki işin içine biraz kendini sevmeyi de katabiliriz.
Kendiyle barışık insan sanki tek başına vakit geçirmekten daha kolay zevk alabiliyor diye düşünüyorum.
Benimki biraz mecburiyetle başladı, çok yakın arkadaşlarımla kavga edip ipleri kopardıktan sonra kendi başıma içmeye, yürümeye başladım ki bundan yıllar öncesine denk geliyor bu.
Şimdi bile ara ara tek başıma bi' şeyler yapmaya fırsat kolladığımı fark ediyorum arada:)

Kendi başıma yapmazsam hiç yapamayacaktım o nedenle alıştım. Şimdi de başka insana tahammülüm yok tam tersi duruma düştüm yani.

'Elimden biri tutmadan, gezemiyorum, göremiyorum, dinlenemiyorum.' deseydin, ona göre cevap verirdik Abi.

Bu arada, İnsanlar ne kadar farklı, değil mi? İlgi çekici konu deyince benim aklıma Celali isyanları geliyor, senin aklına ejekülasyon miktarları.

Seçtiğin konu bile gidip goygoy yapmalık.

@Mirket
Evet, aynen öyle.

Ben içedönük (introvert) bir insanım. Bu asosyal olmak, yalnızlığı sevmek değil. Biz de sosyalleşmeyi, insanlarla beraber olmayı seviyoruz. Aramızdaki farkı sosyalleştiğimizde daha çabuk yoruluyoruz. Ben kendi adıma dünyada en sevdiğim insanlarla vakit geçirsem dahi bir noktadan sonra enerjisi biten pil gibi tükeniyorum, yapım böyle işte.

Belki bununla ilişkili belki de bağımsız ama kendi başıma oldukça iyi vakit geçirebiliyorum. Genel olarak da insanlardan sıkılıyorum. Birileriyle sosyalleştiğimde kaliteli vakit geçirmeyi tercih ediyorum, haliyle bu da sürekli mümkün olmuyor. Hatta bazen sessizce oturmak dahi çok keyifli olabiliyor ama bunları da öyle herkesle yapamıyorsun işte. Bu da beni kendi başıma olmaya çeken bir diğer sebep.

Konser, ören yeri, seyahat gibi etkinliklerde kendi başına olmak her zaman keyifli değil açıkcası. Öte yandan buralara ya çok iyi anlaşacağım birileriyle gitmeyi tercih ediyorum ya yaptığım etkinlikle onun deneyimine odaklanıyorum (rehber eşliğinde gezmek, müzeyi detaylıca incelemek vb.) ya da bir şekilde seveceğim hale getiriyorum. Bu biraz kendini tanımayla alakalı aslında. Ayrıca insanların yaşamları da türlü türlü şeylerle dolu hep. Sürekli birileriyle ortak etkinlik yapmak, buluşmak mümkün olmayabiliyor.

Son soruna gelirsek, kendi başıma bir bardak çay içip sessizce rahatlamak (şu anda, bu yanıtı yazarken dahi) kulağa çok hoş geliyor. Yalnız başına bir şeyler yapmak, yapmak zorunda kalmak çok güzel bir şey değil her zaman. Öte yandan işin içinde başka insanların olması da yalnızlığa telafi değil. İnsanlar seni aşağı çekip canını da sıkabilirler. Bence kendinize birileriyle ya da tek başınıza olmak gibi bir zorunluluk yüklemeyin. Hangisi sizi daha iyi hissettiriyorsa ona yönelin.

@peki madem+1
Bir de her zaman bir etkinliğe birilerini bulmak çok zor oluyor. Ya ilgileri olmuyor ya da zamanları uymuyor vs. Öyle de hayatı kaçırmamak adına önce yürüyüş, tiyatro, sinema ile başladı, sonra konser ve tatille devam etti benim kendimle vakit geçirme sürecim.

Bir sırrım yok ama yalnız tatile gitmeyi bile çok severim ben, o kadar alışmışım ki bunu bir "başarı" olarak bile görmüyorum çok normal geliyor.

Belki alışık olmadığınız için yalnız kaldığınız ilk an aklınıza hemen başka sıkıntılar geliyor o andan kopuyorsunuzdur.
Başta biraz zorlayın, ben yeni bir alışkanlık kazanmak istediğimde böyle yaparım, önce kendimi biraz zorlarım sonra ya alışkanlık oluyor ya da bana göre değilmiş diyerek vazgeçiyorum.

Mesela ilk etapta üzerine düşünülmesi gereken programlar yapabilirsiniz, kafanızın başka yere kaymasına engel olabilir.
Tiyatro, sergi vs...

yalnız bir şey yaparken şunu düşünüyorum. yalnız yapmak hiç yapmamaktan katbekat daha iyidir. ufak şeylerle başla. yürüyüş, kahve içmek film izlemek mesela. sonra tatil konser vs devam edersin.

En keyif aldığım şey tek başıma aktivite yapmak. Ben de eskiden tek başıma dışarı çıkmayı sevmezdim şimdiyse yanımda kimseyi istemiyorum.

Şimdi evdeysen hemen üzerini değiştir, ayakkabılarını giy ve kendini dışarı at ve en yakın kahveciye gir. Kahveni iç ve bunaldığın ana kadar otur. Başta zorlanabilirsin ama bunu yaptığın anda çok mutlu olacaksın. Hadi yap şimdi, bir saat sonra da buraya nasıl hissettiğini yaz.

Gerçekten bazen biz kendi kendimizi sabote ediyoruz. Zor değil inan, bol bol düşün, kendinle kavga et hiç sorun değil.

İçe dönük biri olduğumu söyleyemem ama insanların aşırı düşüncesiz, saygısız ve mantıksız davranması, haksızlık yaparken vicdanlarının çok rahat olması, karşıdaki insanı dinlemeden sürekli konuşmaları, hep bir beklenti içinde olmaları gibi gibi şeyleri artık ne mantığım ne ruhum taşıyabiliyor. Onun için zamanla kendi kendime ne kadar kaliteli ve bağımsız, özgürce huzur içinde vakit geçirebildiğimi fark ettim. Zaten genel anlamda düşünüp bir şeyleri analiz etmekten hoşlanan bi insanım. Bu da en iyi kendi başınayken oluyor. Ama bazıları kendinden ve kendi düşüncelerinden sürekli kaçtığı için onlarla başbaşa kalmaktan korkuyorlar. Belki o sebeple bazılarına yalnız kalmak daha zor geliyor.

@kumandanim +1 mecburiyetten alıştım.

tek yapmasam hiç yapamayacaktım. demek ki senin etrafında insanlar var ki birlikte yapabileceğin beraber yapıyorsun, keyfini çıkar.

Dolandırıcılık tabi ki.

En iyi ihtimalle para isteme/online ödeme.
Yüksek ihtimalle şantaj.
Buluşma teklif edip anlaşmalı mekana götürme.
Eve gelip hırsızlık, dayak, gasp.

Bazı illegal şeylerin satışları da olabiliyor.

Oralarda dolaştığı, akraba eş dost çevresinde ifşa olsun istemiyordur.
Örneğin öğretmen olsan, öğrencilerinin, müdür olsan personelinin, senin oralarda olduğunu bilmesini ister misin?

kimi dolandırıcı, kimi evli, kimisi de görünmek istemediği için öyle koyuyor

Nude atarsan şantaj yapabilir. Bazıları da mekana götürüp yeyip içip yüksek hesap takıyorlar

Gelir gelir.
Come to Kaş

gelir tabii ki, bence eylül en güzel ay deniz tatili için. okullar vs açıldığı için herkes dağılmış ve daha sakin olur ayrıca.

en güzel zamanlar. ekimde bile gidilir.

özellikle 18 eylüle planlama yaptık okullar açıldıktan sonra tatile gidelim diye. günler kısalmış oluyo ama hava durumu açısından mükemmel zamanlar

Antalya çalışır, Kemer olur, Belek olur, Manavgat, tavsiye etmesem de Alanya dahi olur.

2023te eylül son haftası gittik sorgun'a. şu ana kadar sıcaklık açısından en ideal tatilimdi. asla terletmiyordu, deniz suyu idealdi. 2 yaşında kızımla gitmiştik. hiç zorlanmamıştı. hatta öğlen her ihtimale karşı kapalı havuza giriyorduk çok sıcak geldiği için yine de.

Geliyor tabii daha da güzel oluyor sakin sakin.

daha önce de yazmıştım sanırım; eylül sonu bodrum çok iyi oluyor. denizi ideal benim için.

on numara olur türkiyenin bence en iyi dönemi.
soğuk deniz severim diyorsan. saros körfezi veya asos öneririm ama dediğim gibi deniz çivi.

Ekim 15e kadar didim bodrum kuşadasına girilir. Antalya kasıma kadar girilir.

ekin.co

antalya'da 29 ekime kadar denize girdiğim olmuştu.
öte yandan eylül sonu ekim başları da denize akşam 5-6'dan sonra giriyordum.

Haber veriyor mu? Geç kalma gerekçesi mantıklı mı?
Bunların cevabı önemli.
Haber vermiyorsa, mantıklı bir gerekçesi yoksa ayıp edilmiş olarak kabul ederim.

Limitim yok 5 dakika bile mazeretsiz geç kalınmasına sinir olurum

20. dakikadan sonra sonra laf ederim

15 dakika. haber verse de vermese de 15 dakikadan cok beklersem sinir olurum.

Artık iletişim kurmanın bir masrafı ya da uğraşı yok. 1 dk bile geç kalacak ise haber vermesi gerektiğini düşünüyorum. 10 dakikadan fazla gecikecekse de karşı tarafın boşuna beklememesi için olabildiğince önceden haber verilmesi gerekiyor bence.

1'dk bile geç kalınacak olsa arayıp haber verilmeli +1. Zor bir şey değil ki bu, yolda arayıp gelmek üzereyim şu kadar sürede oradayım demek nezaketen yapılması gereken bir şey. Bunu yapmamanın kendisi hafiften ayıplı bir durum bence.

Ben geç kalmayacak olsam bile 10dk falan kala hala orada değilsem belki diğer taraf erken geldi de bekliyor diye ararım şuradayım 10dk'ya gelmiş olurum diye. Saate bakınca rahatsız ediyor çünkü sözleşilen zamanın yaklaşmış olması, ne bileyim panik havasına sokuyor.

Aranmadı mı? O zaman tam saatinde ben ararım haber beklemem :D eğer 15dkdan fazla geç kalınacaksa insan bir haber verir ayıp diye trip atarım. Genelde çevremle ilgili geç kalma problemleri yaşamıyorum gerçi.

biraz gecikeceksem sebebini söyleyip genelde canlı konum atıyorum. belki sadece kahve içilecek açtır ben gelene kadar bir şeyler yesin, tuvalete gitsin. birilerini araması gerekiyorsa arasın. ya da o da gelmemiştir acele etmesin diye. çok işe yarıyor ve bunun için teşekkür de ediyorlar.

yakın arkadaşsa 30 dk hadi ennnn fazla 1 saat. daha fazlası için beklemem, kalkarım. samimi olmadığım biriyse 15 dk. haber verilmesi gerekir tabii ki.

Ben 20 dakika sonra bozuluyor bir daha da düzelmiyorum. O kişiyle de görüşmeyi kesiyorum. Eskiden daha toleranslıydım.

5 dakikadan fazla geç kalınacaksa haber verilmeli.

1 dakika geç kalmayı haber vermek ? ben bunu anlamadım :)

erkeğim. 30'dan önce ben de göstermiyordum. iyi bir şey değildi, adamdan saymıyorlar sanki gibi geliyordu.

şimdi 41'im ve gösteriyorum :)) genç gözükmek isteyenler, güneşten kaçabildiğiniz kadar kaçın. swh. benim öyle bir derdim olmadığı için her fırsatta güneşteyim.

erkegim. 30'dan oncesi icin kotu bir durumdu cunku ciddiye alinmama gibi durumlarla karsilasiyordum. 30'dan sonrasi icin ise genc sanip ciddiye alinmadigimda cok hosuma gidiyor. e yaslandik artik ve birinin beni 25 yasinda sanmasi hosuma gidiyor. hatta bundan iki yil once bir marketten alkol aldim, adam kimliginizi gorebilir miyim dedi, adama direkt tesekkur ettim.

Ben de 37. Ben mutlu oluyorum. Birkaç sene çncesine kadar bozuluyordum ben de, çocuk gibi görünüyorum acaba diye...
Yaş aldıkça insan mutlu oluyormuş

42 yaşındayım. Ben de yaşımdan genç görünüyorum. Kendim de farkındayım ve başkaları da yirmili yaşlarımda göründüğümü söylüyor.

Herhangi bir şey hissetmiyorum böyle dediklerinde. Fakat ageizm mevzusu canımı sıkıyor. Çünkü sanki gençsen değerlisin gibi bir algı bu. Özellikle, kadınlara karşı daha çok yapılan bir şey. Ekşi sözlükte, ekşi duyuruda çok örneği var bunun. Şu an bu iki yerden örnek vermek daha kolay oldu.

32 yaşındayım. mutfakta çalışırken sakala izin yoktu. mecbur saçı kısalttım sakalı kestim ama kendimi o kadar çirkin hissediyorum ki anlatamam... kiloluyum çünkü. kocaman surat patates gibi. gençlerden bir kız inanmamıştı, bayağı diretmişti hatta dedim dalga filan mı geçiyor acaba. tutturdu en fazla 23-24 diye.

çok hoşuma gitmişti açıkçası. olduğumdan yaşlı hissetmiyorum ama yıkık bi herifim yani, genç görülmeyi sevmiştim. hayatımın geri kalanında da hoşuma gider herhalde.

23-24 yaşındayken 16 gibi görünmek çeşitli konularda olumsuz olabilir de bence 30'dan sonra genç sanılmak iyi. çok ekstrem bi şey yoksa.

22 yaşındayken bir keresinde iddaa bayiğine gittiğimde adam yaşımı sormuştu. Şimdi 33 yaşındayım, saçlarda çok beyaz var. Heralde şimdi gösteriyorumdur:)

Zaten hiç yaşında gösteren yok maşş sitede herkes max 18

Is akadasimla cevirmeye denk gelmistik. Bana ehliyetiniz var mi resit misiniz deyip, arkadasimi gostererek anneniz mi demisti polis

Bi kere de gumrukten gecerken 18i gectiniz mi aileniz yaninizda mi fln demislerdi.

Iyi hissettiriyordu genc olmak mük bişi 25e donmek icin 1m dolares veririm

Ps.Simdi de yasimdan buyuk gosteriyorum galiba, kotu hissettiriyor

Üniversitedeydim evimizi satıyorduk o ara makyajsızdım ev hali işte. Eve bakmaya gelenler beni orta okullu sandılar

İşe başladım yaş 25. Mekanlara girerken kimlik soruyorlardı

Hamileyim yaş 32. Birkaç hemşire vs 20 küsür sandı beni çocuk gelin de oldum

Ha bence o kadar da küçük göstermiyorum. Yaşımdan max 2-3 yaş küçük gösteriyorum bence bazı insanlar abartıyor

Kısa boyluyum ama minyon bir ifadem yok aslında.

Eskiden çok rahatsız oluyordum şimdi alıştım işte. Annem babam da aynı özellikle maşallah babam 67 yaşında 55 gösterir yani genetik

mutlu oluyorum ama işte vs dezavantajı olmuyor değil.

18-20 iken rüştümü ispat için hep kimlik göstermem gerekiyordu, hoşuma gitmiyordu. 25'ime kadar da hep en fazla 20 sanıldım. bu yüzden yaşça büyükler ve hatta yaşıtlarım hep çocukmuşum gibi davrandı. buna kızıyordum o zamanlar. :d dolmuşta liseli sanıp öğrenci ücreti alıyorlardı.

şimdi 30 yaşındayım. 23-24 falan sanıyorlar. buna da gülüyorum. mutlu etmiyor değil :d ama yine yaşımı bilmeyenlerin küçükmüşüm gibi üstten davrandıkları olmuyor değil. buna sinir oluyorum hala.

bugün 5-6 yaşlarında bir çocuk bana abla dedi ve buna da güldüm. abla değil teyzeyim ben dedim ahahsjdkdkd

halim tavrım çocuksu olduğu için onun da etkisi oluyor tabii. hiç ağırbaşlı değilim, güleryüzlü ve neşeliyim.

minyon da değilim, 1.70 boy 63 kilo. ha gerçi 15-20 yaşlarım arası aynı boy ve 48 kiloydum. kilom yüzünden küçük sanıyorlardı evet. 20'den sonra kilolar aldım tabii ajkskskd iyi de oldu çok zayıftım. :d

sesim de çocuksu. geçen telefonda bir çiçek fiyatı sordum, sesiniz küçük geliyor öğrenciye şu kadar olur dedi :d

ehliyetimi yeni almaya çalışıyorum, hocalar beni 22-23 sanmış.

hiç makyaj yapmıyorum ben, bunun da etkisi olabilir.

Çok mutlu oluyorum, çok hoşuma gidiyor. Biraz kilo versem daha bile küçük duracağım da işte son yıllarda kendi yaşımla gösterdiğim yaş arasındaki fark azaldı bu biraz üzücü olmaya başlayınca insanlara "kaç gösteriyorum" demeyi bıraktım.
Direkt yaşımı söylüyorum her duyan şoka giriyor o tepki beni bu hayatta en mutlu eden şey.

43 - e

sınıf arkadaşlarımla hala görüşüyoruz. eşleri, çocukları aynı yaşta olduğumuza asla inanmıyor. kendime bakınca o kadar genç göründüğümü düşünmüyorum ama saç dökülmedi, çok beyazlamadı diye mi acaba bilemedim.

37 yaşında erkek kişisi;

İş yerindeki 2 kadın personel arkadaş inanmadı 37 olduğuma.

benim boyum 1.55 dolayısıyla minyon olduğum için hep küçük gösterdiğim söylenir.
bi de anne tarafım benim yaşlanmıyor. anneannem 88 yaşında vefat etti, yüzü çok kırışık değildi yaşına göre.
bundan yılllaaaaaar önce benden 5 yaş küçük kuzenimle sinemaya gittiğimizde ki o 8 yaşında falandı gişedeki kız onun 11 yaşında olduğuna inanmıştı ama benim 13 yaşında olduğuma inanmamıştı falan. o zamanlardan alıştım bu duruma.
şimdi soran 28-30 arası gösteriyorsun ama 25 desen de yerler diyorlar ama 36'yım.
son yıllarda kilo aldım 63 kilo oldum daha zayıfken çok daha küçük gösteriyordum.

20-21 yaşlarındayken beni diğer arkadaşlarımdan daha yaşlı sanıyorlardı, hoşuma gidiyordu. şimdi içim ağlıyor.

40+ olarak gayet de memnunum. Standart 4-5 yaş küçük sanıyorlar. Farklı ırklardan insanlar, özellikle Doğu Asyalılar için yaşımı tahmin etmesi daha da zor. Onlar 10 yaş filan daha genç sanıyor. Kimlikten kontrol etmek isteyen cok oldu. Tek hayal kırıklığı insanlar gerçek yaşımı ogrenince oluyor. Yalancı Tosun Paşa' nın ortaya çıktığı an gibi. Bırak genç sansınlar diyorsun.

Hatta bi gün ofiste bana ilgi duyduğunu tahmin ettiğim 16 yas küçük Çinli bi hatun gerçek yaşımı öğrenince hayal kırıklığına uğramıştı. Ehliyeti gösterdiğimde e burda ... yazıyor demişti. O ehliyeti aldığım yıl dedim. Kız sonra yaş farkından ötürü soğudu benden.

Bir ara mahkemede filan yasi küçültmeyi düşündüm de meşakkatli işlermiş.

Çeyizimde vardı 10 kere kullanmışımdır...elimle süpürmek gibi olmadı. Burda önemli olan eviniz ve eşyalarınız uygun mu? Ben öncesinde hazırlık yapıyordum sandalyeleri kaldır yok efendim bir halıda takılı kalıyor onu çek vs. Benim için pratik olmadı

Gelmeden çalıştırma olayını ben yalnız kalırken çok kullandım gerçekten iyi oluyordu.
Yerde eşya bırakmadığıma vs. emin olduğum için işten çıkmadan çalıştırırdım.

Bence gereksiz değil ama böyle şeyler biraz kişiyle alakalı.
Benim çevremde herkes airfryer aldığına pişman oldu ama bizde hala aktif kullanılıyor. Robot süpürgeyi annem kullanmıyor mesela sevmedi ama ben yalnız kaldıkça kullanıyorum.

Benim de eşyalarım uygun değil bu yüzden kullanmıyorum artık

Gerekli değil . Gün içinde dakikalık videoları kaydırma, TV karşısında çakılı kalma, dış gezmeler gibi gereksiz o kadar uğraşılarımız var ki artık ev temizliği , yemek gibi işlere zaman yetmiyor.
hal böyle olduğundan işleri toplum sözleşmesine benzer şekilde tembellik kökenli vakitsizlikten yapamadığımız işleri robotlara devrediyoruz.
.....
Ek olarak, böyle sözde akıllı, programlı cihazlar normal insan görünümlü robotları evimize almaya giden yolda döşenen taşlardır. Onları cazip , alınabilir hale getirmek için bir çok fonksiyona sahip hale getirilecekler.

kedi ya da köpek olduğunda bir demirbaş. özellikle hem süpüren hem paspas atan bir de temizlik istasyonu olan bir cihaz bambaşka. sizin durumunuzda çok gerekli değil gibi ama temizlik konusunda hassassanız durumunuz da varsa alın. Bizde her sabah 9'da otomatik olarak başlıyor bir kaç saatte ev mis gibi oluyor (daha doğrusu düzenli temizlendiği için hiç pis olmuyor)

eşyalar uygun. yeteri kadar yüksek. isteğim sadece her gün süpürmek gerekmesin, robot genel tozu kılı toplasın. zaten çok pahalı bir şey de bakmadım açıkcası. herkese teşekkür ederim

kullanmaya başlayınca sürekli kullanıyorsun
yerde eşya bırakma bir de geçebilsin her yerden gayet güzel temizliyor

4 sene oldu sanırım, aldığım günden bu yana aralıksız kullanıyorum. Bence imkanı olan her evde bir klasik ve bir de robot süpürge olmalı.

evdeki en işe yarar eşyalardan biri. ben sadece robotla süpüyorum evi.

Kesinlikle. Sadece süpürenden vardı. Silen ve süpüren Dreame x40 modelinden yeni aldım. Evdeki en önemli cihazlardan. Temizlik kısmını kendi kendine hallediyor. Kıl tüy toz vs ortalıkta hiç olmuyor. Normal süpürgeyi açmıyorum bile. Kullanmaya başladıktan sonra parkeler ve seramikler parladı. Etrafımda kentsel dönüşüme giren çok bina var ve sürekli toz oluyor yerler. Aldıktan sonra kafam rahatladı diyebilirim.

%1000 gerekli. Bekarken almıştım ilk sürümden xiaomi. Evlendim hala deliler gibi kullanıyoruz. her gün çalışıyor.

Yeteneğim olsaydı karakalem çizebilmek isterdim, ama görsel olarak yağlı boya tablolardan hoşlanıyorum.

yapmasi en zevkli suluboya ama en sevdigim eserler yagliboyalardan.

O dönemde sanatla uğraşanlara zaten deli gözüyle bakılırdı. Yanii yakışıklı havalı sağlıklı bi adam olsa yine kadınlar o kadar sallamazdı.
Para ve güç gerekiyor kadın ilgisi için. Sanatçı kişiliğine aşık olmak falan tamamen masal.

birincisi van gogh'un soylediginiz kadar romantize edildigini bilmiyordum. van gogh'u romantize edenler de buyuk ihtimalle sanatini ve yaraticiligini ediyordur, bunlara hayrandir, kisiligine degil. zaten cogu kisi de eger populer kulturun etkisi altinda bunu yapiyorsa yasamini, bu saydiklarinizi belki de bilmiyordur bile. dolayisiyla karsilarina boyle bir tip ciksa (romantik iliski yasamak anlaminda sormussunuz gibi algilaniyor) sevmezlerdi, ilgilenmezlerdi. benim de herkes gibi hayrani oldugum, romantize ettigim cok kisi var, ama bu demek degil ki onlarla bir (romantik) iliski kurmak isterim.

kendisini romantize eden, onunla birlikte olmayı hayal eden kadın tanımıyorum.

ikili ilişki anlamında romantize edilmiyor ki. hayatına aşırı vah vah edilip, belki ayarsız ve bilgisizce övülüyor ve kıymetini bilmeyenler yeriliyor olabilir. sadece bu.

van gogh ile sevişmek isteyen ben de duymadım. gsf öğrencileri olarak onun sanatına hayrandık. aşkından ölüyorum durumu yok kimsede.

Ortalama 150 yıl önce yaşamış birinin davranışlarını bugünün ölçüleriyle birebir değerlendirmek doğru olmaz. O zamanın koşullarıyla bugünün koşulları çok farklı, aynı ruhsal bunalımları bugünün dünyasında farklı şartlarda yaşayan insanlar vardır ama çevre, tedavi imkanları vs. aynı değil.

Birini sevmek için bütün özelliklerinin kusursuz olmasını bekleyemeyiz.
Ben bu adamla aynı zamanda yaşamış ve tanıyan biri olsam kendisine duygusal olarak hislerimin olacağına emin gibiyim mesela ama bu kusursuz biri olduğu için değil de daha çok kendimi tanıdığım için.
"Çok iyi bir ilişkimiz olurdu" da değil bahsettiğim, belki ilişki bile olmazdı ama ben düşerdim eminim buna.
Bugünün dünyasında da karakteriyle, yaşam tarzıyla, ruhsal bunalımlarıyla beni kendisine çeken ama asla ilişki yaşamayacağıma emin olduğum insanlar tanıdım.

Dediğiniz şey çoğu kişi bilim insanı için de geçerli.

Einstein berbat bir insandı. Karısına az çektirmedi. Kendisi odasında çalışırken karısının yapması gereken şeyleri evlilik sözleşmesinde belirtmişti (big bang deki sözleşmede buradan geliyor). Kuantum teorisinde de Niels Bohr az aşağılamaya çalışmadı. Fazlasıyla bencil, hayatının bir yerinden sonra iyice ırkçı olmuştu. Kadınları da ihtiyaçlarını giderecek insanlar olarak bakardı.

Hele newton yok muuu. Robert Hooke be leibnizın iyi ahını aldı.

Lakin bu kişilerin dünyayı değiştirdiğini söylüyoruz. Yani Bu pencereden bakarsak geriye kimse kalmaz.

Zaman faktörünü bir kenara koysak dahi ben bizzat bugün yaşayan ve sevdiğim şarkıları söyleyen hiçkimsenin hayatını bilmiyorum örneğin. Belki çok kötü insanlar belki tanısam nefret ederim. Ama bilmiyorum, ekstra bir araştırma gereği duymadım. Ama bu o şarkıları sevmememi gerektirmiyor ya da o şarkılarıı söyleyenler için "valla on numara şarkı yapmış" diye övmemin önünde bir engel değil.

Resim için de çok farklı olmasa gerek durum. Kaldı ki çoğu insan resme dinlediği şarkı kadar da önem vermiyor özellikle bugün.

Çok bağımsız konular.

sabah 9 akşam 5 eve giden sanatçı mı olur zaten. sanatçı pistir, alkoliktir, kumarbazdır, kavgacıdır, geçimsiz sıkıntılı bir tiptir. bu arada van gogha hayran bir kadın ne gördüm ne duydum. yaşadığı dönemde de ipleyen yoktu.

Parasini boyalara mi verirdi? Allah Allah bak sen su allah'in isine. Arnold Schwarzenegger de zamaninda protein tozuna cok para harcamis.

Yaşı gençse üzülürüm, bağımlılık da en nihayetinde bir hastalıktır.
Ölümler beni yaşla etkiliyor, yaşı genç olan birinin hangi sebeple olursa olsun öldüğünü duyunca tanımasam bile üzülüyorum.
Yaşı çok çok genç değilse intihar edene üzülmem sadece, kendi tercihiymiş der geçerim (birebirde tanıdığım biri intihar etmedi hiç).

Belaya gelince bunu bilemedim biraz körü körüne gitmiş diye düşünürüm herhalde biraz daha az üzülebilirim belki, emin değilim.

Zararı yalnızca kendindeyse üzülürüm. (10 saniye)

Elbette, neden uzulmeyeyim? Bagimlilik da bir hastalik sonucta. Ayrica bagimlilik bir neden degil, bir sonuc. Nedeni duygusal, sosyal vs. her sey olabilir.

Mesela boyle bir travmanin sonucu: www.youtube.com

böyle şeyler yüzünden hayatını kaybeden tanıdığım insanlar oldu. mesela alkol, uyuşturucu, kumar.

bu insanların hepsi de pırıl pırıl insanlardı eskiden, sonra bu illetlere bulaştılar, çok çektiler ama ailelerine kat kat çektirdiler.

insan ailesine ayrı üzülüyor, hayatlarını mahvettiklerine ayrı üzülüyor.

Birine kötü bir şey (cinayet, tecavüz, taciz, vs) yapmadığı sürece ölenlere üzülürüm.

Kendileri ölmeyip bi de sevdiklerime eziyet çektirdikleri için yaşadıklarına üzüldüğüm insanlar var.

sigara nedeniyle çok sevdiğimiz birini geçen sene kaybettik. bu da bir bağımlılık. çok iyi bir insandı ama sigarayı bırakamadı - ya da bırakmadı 55 yaşında 4-5 ayda öldü gitti.

bir erkek olarak, en yakındaki başka bir bayana durumu söyleyip, kadını uyarmasını sağlardım. erkek olarak bu işler çok tehlikeli.

Hareket halindeyken uyarıyı yapıp hiç durmadan devam etmek, kadınla yüzleşmemek az hasarlı oluyor ama durağan haldeyken yakındaki bir kadına söylemek akıllıca.

@omer460
İşte ben ona bile cesaret edemedim.

Boşverin

İstemeden olduğu ne malum? Niyet okuyabilme becerimiz mi var? Mazbuttur da genelde, bir an için teşhirci damarı kabarmıştır.
Bu gündüz kuşağı yayınlarına konu olan kadınlar mazbut görünümlü değil mi?
Konu benim dışımda ve çoook uzağımda.
Hiç işim olmaz.

bunun istemeden oldugunu dusunmek cok naif. kadinlar her seyin farkinda. nerede ne kadar ne gozuktugunun, risk faktorlerinin falan farkindalar.

yoluna bakacaksin. ama atiyorum pantolonu, tayti yirtilmistir fark etmemistir. o zaman da omerin dedigi gibi baska bir kadina soylersin.

Tabii canım, üstünde tişört, altında maksi etek, yol telaşı çocuğuyla ilgilenirken bir taraftan beyaz donunu gençler görsün istemiştir. Kesin teşhircidir, ben salağım.

teshirci olmasina gerek yok. herkes senin deger yargilarina gore yasamak zorunda degil. donunun gozukmesi herkes icin ayni olcekte bir problem degil.

ekside bununla ilgili baslik var ikna olmadiysan oradan devam edebilirsin.
eksisozluk.com

Kimse benim değer yargılarıma göre yaşamak zorunda değil. Bir insan 100 tl'sini düşürse ve uyarırsanız, "sanane, bilerek attım" diye terslese, ben yine parasını düşüreni uyarırım.

Bahsettiğim durumlardaki kadınların bile isteye o durumda olma ihtimali yüzde bir bile değil... Dediğim gibi, benzer durumda eşim, ablam vs. uyarınca hep teşekkür ettiler. Her insan uyarılmaz zaten. Çok alakasız durumlardan bahsediyorum.

Anlamak istemeyenler için belirteyim: Görüntü beni rahatsız etmiyor. Görüntüyü genel ahlaka aykırı bulmam da değil sözkonusu olan. O kişi farkında olmadan istemediği bir pozisyondaysa, en azından bunu bilmek hakkı diye düşünüyorum.

İlkinde yine kadın aracılığı ile uyarmak olmazsa, uygun olmayan halinin düzelmesine sebep olacak bir bahane uydurmak . Mesela ayağa kalkmasına veya biraz yürümesine sebep olacak şekilde ondan yardım istemek.

geçen carfurda başıma geldi, şubenin müdürü gibi bi bayan kilosu falan var bayağı. kasanın orda eğilmiş sakızlara bişey yapıyordu, çatalından çok daha fazlası gözüküyordu. ya dedim söylesem terslemese bile rencide olur. etrafta da kimse yoktu. hadi dedim boşver kaldı öyle.

yıllar önce bir kere başıma geldi, oğlumu emzirdikten sonra düğmem kapanmamış. ve karşımdaki adamın bakışlarını fark edince bir yanlışlık olduğunu fark ettim. aklıma geldikçe hala utancımdan yerin dibine giriyorum. keşke biri uyarsaydı.

Istemeden verilen frikik die bir sey yok. Tuvaletten cikmistir, etegi kivrik kalmistir ok. Umarmt. Ama türbanli olup da frikik veriyorsa hele, o bil ki isteyerek oluyordur. Frikik vermeye müssait mutaassip kiyafet diye bir sey yok. Mutaassip kiyafette gögüs dekoltesi ne ariyor yoksa?

Biri yanımdan geçerken kibarca yaklaşıp bu durumla ilgili beni uyarsa kendisine sadece minnet duyarım. Ama uyarmaktan çekineni de anlayabiliyorum, herhalde önemli olan yaklaşım, nazikçe uyarıp geçip girmek en olması gereken gibi.

Bir erkek arkadaşımla Kadıköy Osmanağa’da direkt sokak üstünde karşılıklı masalarda oturuyoruz, bilen bilir kafelerin olduğu yer hanı gibi işlek insanların geçtiği bir yerde.
Neyse kadının biri usulca yaklaşıp arkadaşıma arkanız çok kötü görünüyor tarzında bir şey dedi, kadın gittikten sonra bir küfretmediği kaldı arkadaşımın. Uzun yıllardır tanıdığım biri olduğu ve ondan hiç beklemediğim bir tavır gösterdiği için bir şey diyemedim ancak hala hatırladıkça sinir olurum kendisine.

Sayesinde öyle bir şey görsem de banane diyip geçiyorum. Siz yine de empati yaparak doğru olanı yapmışsınız, kadının niyeti kendisini bağlar.

Bir erkek olarak ne kadar kibarca, iyi niyetli bir sekilde uyarsam bile bence azarlanma, sapik muamelesi gorme ihtimalim daha fazla. Mudahale etmem ve zaten kadin da akli tamamen ucmamissa onu 5-10 dakikaya fark eder, 2 saattir oyle oturmuyordur, insan herkesin kendisine baktigini fark eder.

Bence erkekleri uyarmanız da iyi olabilirdi, “önünüze bakın işinize bakın ayıptır bee yazıklar olsun bu kadar basit olmayın” demekten zarar gelmezdi.
Kadını uyaramazsınız bence zaten bilerek de yapmıyor muhtemelen anlık bişey… siz görene kadar başka bir kadın da görür zaten bikaç dakikaya hallolur. Uyarıp utandırmak daha kötü hissettirirdi.

Bazı kadınlar mecbur kaldıklarında topluluk içinde çocuklarını emziriyorlar, yapacak bir şey yok modunda takılıyorlar. Hatta ekşi aleminde bir kadın yazar “bizim bebek üstüne bir şey örtünce çığılığı basıyor, mecburen örtüsüz emziriyorum diyordu. Mesela bunu çok dindar biri çocuğu ölse yapmaz. Özetle herkesin değer yargıları var ve bunu net olarak bilemeyiz. Bence karışmamak lazım.

Teşhircilik manasında söylemiyorum, bunu umursamıyor olabilir diye diyorum.

yeni kedi sahiplen.
3.gün alışırsın

böyle söyleyince biraz garip kaçacak ama insan beyni hayvanlarla derin bir bağ kurabiliyor fakat bu bağ çok da hızlı çözülüyor. yani bir insanı, aileden birini kaybetmek gibi aylar-yıllarca üzülmüyor.

Başın sağ olsun.
Onlar da evlat oluyor, sadece kedi/köpek gözüyle bakanlardan değilim. O yüzden acını, yasını sonuna kadar yaşa. Yas sürecini mutlaka yaşa, üzüntünü hisset. Küçümseme acını yani. Bir süre nadasta kal. Belki onun adına sokaktaki kedileri besleyebilirsin, bu tip şeyler iyi hissettirebilir.

Çok zor.

Yavru bir kedi sahiplen

Sabırlar diliyorum. Ama yine de çoğu kediye göre çok şanslı, kafası hiç okşanmadan bu dünyadan göçüp giden bisürü kedi var maalesef. Nasıl gitti, ne oldu bilmiyorum ama arkasından böyle başlık açan bir dostu olduğuna göre güzel bir hayat yaşamış. Bir de bu durumda bence en güzel teselli, bizden sonraya kalmalarındansa bizden önce gitmelerinin her türlü daha iyi olmasıdır. Başın sağ olsun, kalbin çabucak ferahlasın.

başınız sağolsun. çok üzücü bir durum, dost kaybetmek zor. herkesin çözüm yolu farklıdır ama ben de yavru kedi ile çözüleceğini düşünenlerdenim. fotoğraflara bakmak iyi gelmeyebilir bu arada.

Başınız sağolsun, kolay aşılmıyor maalesef neredeyse 10 yıl olacak hala ona benzeyen bir kedi görünce kötü oluyorum.
İlk birkaç sene ben yeniden kedi sahiplenmek istememiştim kendimi hazır hissetmedim dışarıdaki çocukları besledim, sonra kendimi tekrar kedi sahiplenecek ruh halinde gördüm ama bu sefer de annem istemedi, onlar gün içinde çok daha fazla zaman geçirdikleri için onun aşması daha uzun sürdü

Açıkçası tavsiye veremiyorum ama zamanla alışılıyor, çok zor gerçekten sabırlar diliyorum.

Başın sağolsun :/

sayısız sokak kedisi kaybetmiş biri olarak (yani sizin kurduğunuz bağdan çok daha hafifi çoğu zaman) bazısının halen resmine bile bakamıyorum.
acınızı paylaşıyor ve baş sağlığı diliyorum.

Başınız sağ olsun.

Başınız sağ olsun hocam, zamana ihtiyacınız var.

Benim kedim öleli 3 yıl oldu temmuzda, 13 yıl yarenlik etti bana. Hiç dövmem yoktu, şimdi anıt mezar gibi kolumda yüzünün resmini taşıyorum, bana iyi geldi bu yas sürecinde

Hoş değil bence de.

Ben de düşündüm şimdi, daha çok mesela kullanıyormusum.ama atıyorum veya sallıyorum diyenden de rahatsız olmadım hiç.

Neden abi neden? Geçen de birisi niye den rahatsız oluyordu. Rahatsız olacak başka şey mi kalmadı

ekmeğini dilden kazanan yılların edebiyat öğretmeni ve kelimeler üzerine düşünmeyi hobi olarak da çok seven biri olarak herhangi bir kelimenin itici veya çekici gelmesi hakkındaki görüşüm şudur: kelimeleri itici veya çekici yapan şey çoğunlukla kullandıkları bağlam, yer, zamandır. eğer bir kelime bir dilde varsa, o gereklidir, olması gerektiği için var olmuştur.

ortam ve hitap edilen kişiler daha ziyade itici, sevimli algısını bizde oluşturur. yani en azından benim açımdan öyle. sallıyorum, örneğin, söz gelimi, varsayalım, söz temsil vs vs. bunların hepsini yerine göre, ortama göre, kişilere göre kullanırım. tahminime göre çevrenizdeki kişiler bağlamdan bağımsız olarak çoğunlukla ''sallıyorum'' u kullanınca sizde bir antipati oluşmuştur.

hatta el yükseltiyorum bir kelimeyi bozup, deforme edip, karikatürize edip kasıtlı olarak telaffuz hatası yapmak bile sempatik bir hava katar gene yerine göre. her neyse hiçbir kelime rahatsız edici değildir. rahatsız edici yapan başka unsurlardır. kamu spotu: kelimeleri seviniz, kullanınız. bu sıcak günlerde dilin zenginliğini kullanarak yaptığınız sohbetlerde farklı farklı kelimeler kullanınız. çünkü onlar biz kullandıkça varlar.

Siz abinin sallamasından değil abiden rahatsız olmuşsunuz. Atıyorum dese de siz kıl olursunuz.

tamamen aynı görüşteyim. 'atıyorum'u arada kullanıyorum (azaltmaya çalışıyorum ama) ve duymaktan da rahatsız olmuyorum; ancak sallıyorum'a aşırı uyuz oluyorum. çok varoş bir ifade hissiyatı yaratıyor.

@mikahakkinen, hayır ya adamı severim sadece ondan çok maruz kalınca iyice rahatsız etmeye başladı. Yoksa mesela bir youtuber ı izliyorum o da çok kullanıyor, bana kaba ve varoş geliyor +1 @lil siztah

Rahatsız etmez ama çeşitlendirilmesi hoşuma gider. Yani her defasında sallıyorum demek yerine mesela, örneğin, atıyorum, sallıyorum vs gibi farklı seçenekler arasında rotasyonlu şekilde kullanmak daha güzel geliyor kulağa.

Sevmeyince yük olur karınca,
Sevince filler karınca.

Adamdan gıcık almışsın sadece.

bazılarının ağzına yapışıyor ve sürekli söyleyince itici oluyor. "atıyorum" kelimesi için de geçerli aynı şey. bunlar bir de ağzını yaya yaya atıyorum veya sallıyorum der iyice itici olurlar.

Atmak ya da sallamak.
İkisi de itici. Özellikle sallamak, daha argoya kaçıyor.
Neyi sallıyorsun yani?

Atiyorum
Mesela
Ornegin
Diyelim

Bunlar salliyorumdan daha populer, yaygin. Salliyorum epey nadir bir kullanim gibi duruyor.

Normalde pek rahatsız olmuyorum ama iş görüşmesinde örnek verirken "sallıyorum" veya "atıyorum" diye cümle kuranları garipsiyorum.
Bu adaylar nerede ne demesi gerektiğini tam kestiremiyorlarmış gibi geliyor.

Hiç rahatsız etmedi, etmez.

Bizi rahatsız eden şeyler aslında daha çok kendimizle de ilgili bir şey söylüyor olabilir.

Nasıl hissettiriyor sizi bunu duymak, ne zaman kimden duydunuz da rahatsız hissettiniz, o kişiyle normalde ilişkiniz nasıl, mesela çok sevdiğiniz bi arkadaşınız da ya da kardeşiniz vs söyleyince de aynı şekilde rahatsız oluyor musunuz?

Bi yöneticim vardı. Daha önceki işyerimde yaptığımız bi işi/başarıyı anlatırken “biz şu ödülü almıştık, şunu yapmıştık” falan diyince çıldırıyordu adam. Biz değil ben diyeceksin diye. Yanı tek başıma almamışım ki ödülü ekipçe almışım tabii biz diyeceğim.
İnanılmaz bir ego, adam başkasının biz demesine bile sinirleniyor.

Tamamen böyledir demiyorum sizin için ama bi düşünmek iyi olur bence. Başka hangi ifadeler rahatsız ediyor sizi, ne hissettiriyor..

"Sallıyorum, atıyorum" kelimeleri ile "örnek veriyorum, mesela" kelimeleri aynı anlamı karşılamıyor. Daha doğrusu ben farklı yerlerde kullanıyorum.

"Örnek veriyorum" daha çok doğru ifadelerden bahsederken kullanılıyor. Verdiğim örnekte gerçek değerler kullanıyorum.
Örn: Altının hiç kar getirmediği dönemler oldu, örnek olarak 2011'de altın alanlar 2016'da ilk defa kara geçti.

Altın gerçekten de 2011-16 arasında yataya bağladı. Başka dönemler de var ama ben bu kısmı örnekledim.

"Atıyorum" da ise örneğin doğruluğu önemli değil. Karşı tarafın kıyaslama yapabilmesi ve somutlaştırması için kullanıyorum. Senaryo üretiyorum yani.
Örn: X firması her zaman daha çok maaş verir, atıyorum diğerleri 80-90 bin maaş veriyorsa X 90-100 bin verir.

Burada benim piyasadan haberim yok, maaşlar daha düşük ya da daha yüksek olabilir. Değerleri attım çünkü önemli olan X'in diğerlerinden yüksek maaş verdiğini vurgulamak.

Evet, sallıyorum biraz daha kaba kaçıyor, atıyorum daha fonetik ve uyumlu.

pro ortamlarda ben de takılıyorum bu kelimeye. "atıyorum" bir nebze kabul edilebilir ama "sallıyorum" rahatsız edici. arkadaş ortamında kabul edilebilir.

Yaştan bağımsız. Hayattan keyif almaya bir sebep yoksa vaziyet bu oluyor.

35 yaşlılıktan bahsetmek için çok ayıp bir yaş.

hayır.
çeşitli vitamin ve mineral eksikliği. onlar eksikse zaten depresyon başlıyor.
kanserin tedavisinin b vitamini olması gibi basit işler ama elbette duyurulmuyor.

fonksiyonel tıp doktoru size yol gösterebilir.

beslenmenizi iyileştirin. düzelir.
rafine şeker, aşırı kafein ve paketli gıdaları çıkarın beslenmeden mesela. güneşe çıkın en az 15 dakika.

Bende de vardı yaş 37
Meğer topuk dikenim ve d vitamini, b12 ile magnezyum eksikliğim varmış. Doktora gidip minerallerine ve vitaminlerine baktırmalısın

Vitamin eksikliği +1
Bir de kötü uyku düzeni ve kötü beslenme.

Yaşla çok ilgisi yok ya insan tüm bir yıl boyunca iyi olmak için kendini tutuyor tatilde serbest bırakınca o mental yorgunluk vücuda yansıyor

önce kan sayımı vitamin değerleri vs bunlar normal ise
depresyon gizli olabilir genetik olabilir
bu da yoksa
dayak eksikliği

@emirdoruk +1 ben türkiyede tatil yapılacak oldu mu hiç bir şey yapasım gelmiyor. Sizin gibi mallamak istiyorum. Avrupa tatili harici çekici gelmediği için hiç bir şey yapasım gelmiyor. Yaş 40

yaşlanma ile ilgili, lisede 7 kere yuruduğum yolu şimdi 1 kere yorulmadan gidersem şanslı hissediyorum artık, beden yaşlaması diye birşey var spor yapmıyorsan, tembellikte tembelliği getiriyor tabi.