Mariya Melnikova galiba.

peopletalk.ru

Her bölümün sonunda özet vardı benim zamanımda. Yine varsa onları oku. Testlere bak.

Son beş yılın sorularına bak. Çalışma kitabı alma. NKonu sonundaki testleri çöz. Hatalı cevaplarında geri dönüp bak Akıllı telefonlardan bu esnada uzak dur kapat.

Telefon uygulamasi var derslerin anlatimlari,testler var. Telefona indirip boş kaldıkça bakabilirsiniz

107.4 Radyo Voyage

www.jazzradio.com

Bir sayısalcı için ideal. Kod girerken, problem çözerken, makale okurken önerilir.

Radyo Fenomen iyidir.

Radyo diye bir app var, bildiğimiz radyo yani. Orada şu istasyonlar Joy fm ile çok paralel:
Radyo ODTÜ Karışık Kaset
Max FM
Flashback
Mio Radio
Max Jazz FM
Slow Time
Power Love
Number One Slow
Radyo ODTÜ Easy

Türkiye kanallarından bunları buldum. Bir Joy FM ve Joy Jazz FÖ hastası olarak çalışırken bunları dinliyorum.

mızıka geldi aklıma.

Yasin siniri yok onemli olan motivasyon.

Keman olabilir. Kızınız gençse gitar iyi bir örnek olur. Daha 15 yaşında olup, son çıkan şarkıları YouTube'a koyan birçok genç var. Söyleme konusuna takılmayın. Klasik eserlere yoğunlaşırsınız. İlle Duman - Aman Aman çalmanıza gerek yok. Akort etmek için akort cihazı var. Yani tabii yetenek meselesi de sesi çok iyi olmayan şarkıcılardan ilham alabilirsiniz.

mızıka kolay mı arkadaş?

kizim henüz 2 yasinda :) motivasyonlarimdan birisi örnek olmak. Beni görüp ilgilenmesi de mümkün, ilgilenmemesi de.

gitar güzel bir enstrüman ve ögrenmek icin kaynak cok fazla. ilk dezavantaji, söylemeyip sadece calmak biraz sacma oluyor.

ayrica komsularla papaz olmak istemiyorum, elektro olursa kulaklikla da calabilirim.

baska önerilere de acigim.

Piyano ve türevleri. Gürültü olmaz yani seslerini kısarsınız.

keman için sağlam müzik kulağı gerekir, keman tavsiye etmem o yüzden, ama denemek serbest tabi :) gerçi suzuki metoduyla artık kulağa da çok gerek yok ya, neyse. gitar daha iyi bir seçenek gibi duruyor. aslında ben olsam ukulele çalarım ama küçücük bir müzik aleti, hoşlanır mısınız bilemedim? sesi de çok tatlıdır.

bir de cidden bunun yaşı yok, kırkından sonra kanun, ud, def, akordiyon vs vs öğrenen bir sürü tanıdığım var, bir kısmının müzik kulağı da iyi değil, öğrenirsiniz yani dert etmeyin. bir de müzik kulağınız hiç yok değildir, yoksa 20 sene önce öğrendiğiniz parçaları ezberden olsa dahi çalmanız zor olurdu. akordu zamanla öğrenirsiniz, hemen çat diye yapamayabilirsiniz, normal yani.

öğrenmenin yaşı yok. :) kızınıza örnek olabileceğinizi sanmıyorum gitar çalarak, ben kız kardeşime olamadım en azından. elektrik gitar çalmayı deneyebilirsiniz, kulaklıkla çalabiliyorsunuz en azından. sıfırdan başlayıp en zorlu metal parçalara uzanan bir yolculuğa girebilirsiniz.

nota okuyabildiğini nota okumayı gerçekten bilen biri mi söyledi yoksa senin tespitin mi?

yani çok insan gördüm "ben nota biliyorum" deyip de bildiğini zanneden... ondan sordum. nota okuyabiliyorsan işin başlangıcı ceptedir. bir gitar al. istanbul'daysan okulda okuyan öğrenci çok adam var. bağlantı da sağlarız gerekirse.

Ben bir abiyim. Konu neydi? Kardeş dövme, çocuk kızdırma?

ablalık yapabilirim. tecrübeliyim.

evet abicim?

Ay şu an cok heycanlandim ne isticegimi bilemedim ^^ bir abi gibi halimi hatrimi falan sorun ne bileyim önce bi alisayim :)

@camussan olmadi tabii ki :( kiz kardese abilik yapacaksin :)

buralar 9gag olaydı...
reactionimage.org

haha konunun uzamamış olması üzücü.

ben abimle kontağı keseli on sene olmuştur, bence çok şey kaybetmedin. ama ablam yok desen o zaman üzülürüm, abla gibisi yok.

aboo bu ne ya. sen buna isim koyma bence bu sana koysun ya kalp fışkırdım şu an.

soruya derman olamadım ama kendimi tutamadım.

White Walker

müdür bu. buna konuş der gibi bakıyor. dişiyse müdire bence.

bostik

Benimkinin adı Bella. Adaş olabilirler.

böyle artizan kedilere "varoş" isimler koyunca çok güzel oluyor bence, afitap ya da dilber koyardım benim olsa.

asuman koy bence. tam asuman havası var

olga

psinoza

Elorelia=))

Bostik tatlıymış, tostik de olabilir. çok tatlı, maşallah diyeyim=)

kazandibi

Luna

i.hizliresim.com

i.hizliresim.com

Bizimkinin kayıp ikiz kardeşini bulduk resmen :)))

Kendisi erkek ve ismi Tesla. Dışı olsaydı ben Venüs, Arwen, Luna uclusunden birini koyacaktım :)

gevrek.

carlos

Kırlent

Asuman.

Sütlaç

@mutlusismankedi2015 sütlaç iyimiş +

hahahha limonlu cola +1 benim de içimden "küllü" geçti de çok leş diye onu yazmayacaktım.

"sütlaç"a rakip olarak "kazandibi" önerisiyle geliyorum. ahahskfj. çok zevzek bi anımdaymışım o_O

yalnız aşırı tatlıymış, maşallah.

koka koy.

Ne koyduğunuzu da yazın :)

makine işlerinde genellikle solidworks kullanlıyor. 3ds render a yönelik. solidworks imalata yönelik. dahasıda vardır, benim bilgim bu kadar.

Okulda Creo öğreniyorum şu anda. SolidWorks ile benzerlikleri var. CATIA da olabilir ama o biraz daha ileri düzey. Tasarım yapmak istiyorsanız işe teknik resim öğrenerek başlamanızı tavsiye ederim. Teknik resim bilmeden bu programları etkili bir şekilde kullanmanız zor.

aralarında kullanım olarak en rahatı bence solidworks.

Catia biraz üst seviye ve pahalı bir yazılım olduğu için her firma kullanamıyor. Genelde ana sanayiler ve büyük ölçekli direkt yan sanayiler kullanır. Solidworks birçok işletmede kullanılan bir program. Öğrenmesi daha kolay mıdır bilmiyorum ama çok yaygın olduğu kesin.

açılın endüstriyel tasarımcı geldi, cevap rhino.
rhino'da çizip renderı 3dmax'te de alabilirsin.
programı öğrenmen bir gün filan sürer.

Solidworks kullan heryerde video eğitim bulup geliştirebilirsin.
Hatta paint yerine bile kullanıyorum bazen

mutsuz değilim.

%81 mutluyum.

evet, mutluyum.

kendimi zorlasam mutluyum derim. ama değiliyim anasını satayım.

Degilim

Bugün prozac'ı yarım doz artırdım. Hem de doktora falan sormadan. Ordan pay biç. Ben ki doktora sorulacak diye yıllardır herkesi mum eden insandım...

%90 mutluyum. sebepsiz.

Eski sevgili her gün karşımda ve yeni biriyle görüşmeye başladığını düşünüyorum. böyle bir şey varsa büyük ihtimalle evlilik yoluna girer. :/

Bunun dışında sanırım mutluyum.

Değilim.

galiba ben de değilim.

her şeyi olduğu gibi kabullenirsem olabilirim sanırım.

mutluluklarim anlik, mutsuzluklarim ise surekli, baki oluyor. kaliteli bir hayat yasadigimi dusunmuyorum

Evet hem de cok. Yillardir da boyleyim.

@egokalp +1

egokalp'e bir +1 de benden.

ego+1

yes

çok ^^
hayatta her şey gelip geçici. hiçbir şeyi kafanıza fazla uzun süre takmayın.

cevaplardan gördüm şunu da şuraya iliştireyim; anti depresan mutluluk vermek için değil depresyon tedavisi içindir, "ay ben çok mutsuzum" diyip antidepresan içimez.

sicilmis bok gibiyim

ego +1

çörek yiyorum.
çörek yiyen insan hiç mutsuz olur mu?

Atari oynarken o silah gibi aletle ördek vurduğumuz zamandan beri hayretle takip ediyorum ben de evet.

Aslında her şey fiziksel. Bu tip elektronik kayıtlar iz bırakma üzerine kurulu. Biz de o izleri okuyoruz aslında.

bonpurloryan.com

Örneğin bu bir plağın yakından görüntüsü. O çizgilerin hepsi oraya işlenmiş. Gayet de fiziksel bir şey.

Ek olarak elektronik devre elemanlarını araştırmanı da tavsiye ederim.

(bkz: transistör)

KPSS'de saçma sorular sorularak adaylar eleniyor. DGS'de ise zaman üzerinden adaylar eleniyor. Bilgi birikimi olan biri için hukuk kazanmak daha kolay. En azından bildiğin kadarını yaparsın.

KPSS (lisans) ye girip 85 ve üzeri bir puan almak

sınav sistemi değişti bunu da düşünmek lazım.

Dünyanın her yerinde yaşlı kabul ederim. Max gideceği 80, üzeri nadir.

Yaşlılığın başlangıcı için 65-70 derim sanırım, daha öncesi değil.

1. Evet.
2. Orta yaşın sonları 45. Yaşlılık başlangıcı 55.

Teknoloji sayesinde hastalıklar yok oluyor ve ömür uzuyor ama yapay gıdalar, hava kirliliği gibi etkenler nedeniyle de ömür kısalıyor. Ağaç sayısı benim çocukluğumdan beri çok azaldı. Karşı komşu on metrelik çam ağacını kesti kaç yıl önce. Diğer bir komşumuz kendi evlerinden daha yüksek boydaki incir ağacını kesti. İnsanlar artık eskisi kadar iyi beslenmiyor. Bunları dikkate alarak insan ömrünün 150 yıl olacağını düşünmüyorum. İnsan ömrü 150 yıl olsa da eski insanlar kadar güçlü olacağımızı düşünmüyorum. Alkol ve sigara kullanan çok insan var. 20 yaşındaki çocuk 50 yaşında gibi gösteriyor. Spor yok, hareket yok. Böyle olunca 70 yaşına kadar yaşamanın manası yok.

60 bile yasli

bana göre yaşlılık 60'ta başlar. 90 ve üzeri çok yaşlı.

Ben yaşlılığı 70'ten başlıyorum. Biri 60'ında ölse "Daha gençmiş" derim.

Geçenlerde bir yerde yaş aralıklarının değiştiğini okumuştum. 70 yaş artık o kadar yaşlı değil.

hayalci olmaya gerek yok. 70 yaş dünyanın her yerinde yaşlıdır.

60 ile yaşlılık başlıyor.

70 ölüm yaşı benim için, 50'den sonrasına yaşlı derim.

evet yaşlı. 65 dedimmi başlar zaten.

bak şimdi şunu fark ettim, yaşlı olarak adlandırılmama hala 40 yıl var. gençlik vallahi güzel. hayırlısıyla genç mi ölsek...

Geçende okudum artık 65'e kadar genç oluyoruz ve 80'e kadar olgun. Sonra yaşlılık başlıyor.

Bana göre yaşlılık 70-75te başlıyor. Kendine iyi bakan ve ciddi sağlık problemleri geçirmemiş biri 75'inde bile gayet dinç ve akıllı olabiliyor bence.

cevap verenlerin simdiki yasina gore degisir. bana 20'li yaslarimda sorsaydin yaslilik 60'da baslar derdim, simdi 35 olduk ben artik yaslilik 70'de baslar diyorum. 50imde sorarsan 70 orta yas diyebilirim. insan bahsedilen yaslara yaklastikca farkli dusunuyor ve bu arada insan omrude uzuyor.

ortaçağda insan ömrü 30-40 arasıymış. hastalıklar kıtlık savaşlar vs .
şimdi bu hijyen ve teknoloji ile sağlıkta bu kadar ileri gidilmişken ömrün uzaması çok normal ve 70 yaş üzeri çok dinç çok genç ruhlu ve sağlıklı insanlar tanıyorum . bence yaşlı olmaya başlayan yılların başıdır .

İhtiyarlik kaç yaşında başlar?
Kristof Kolomb Amerika'yı keşfe çıktığı ilk yolculuğunda 50 yaşını çoktan aşmış durumdaydı...
Pasteur kuduz asısını bulduğunda 60 yaşındaydı...
Mimar Sinan, Süleymaniye camisini bitirdiğinde 70 yaşını geçmişti. Selimiye camisini tamamladığında ise 86 olmuştu...
Galileo, ayın günlük ve aylık çizimlerini yaparken 73 yaşındaydı...
Charlie Chaplin, 76 yaşında film yönetmenliği yaparak hala işinin başındaydı...
Goethe, en büyük eseri Faust'u ölümünden bir yıl önce, yani 82 yaşında bitirmişti. 83'dü...
Gençlik hayatın belli bir çağı ile ilgili değildir.
İnsan, kendine olan güveni derecesinde genç, şüphesi derecesinde yaşlıdır.
Cesareti derecesinde genç, korkuları derecesinde yaşlıdır.
Ümitleri derecesinde genç, ümitsizliği derecesinde yaşlıdır.
Hiç kimse fazla yaşamış olmakla ihtiyarlamaz. İnsanları ihtiyarlatan, ideallerinin gömülmesi, hedeflerinin olmamasıdır. Seneler cildi buruşturabilir. Fakat heyecanların, ideallerin teslim edilmesi adeta ruhu buruşturur.
İnsanlar yaşadıkça yaşlandıklarını sanırlar, halbuki hedeflerine götüren yolu yürümedikçe yaşlanırlar.
İnsan ihtiyar olmaya karar verdiği gün ihtiyardır.
Güzelliği görme yeteneğini kaybetmeyen asla yaşlanmaz.
Tabiri caiz ise yaşlanmak bir dağa tırmanmak gibidir. Çıktıkça yorgunluğunuz artar. Nefesiniz daralır ancak görüş alanınız genişler.
Beynimiz yeni tecrübeler keşfettiği sürece insan genç sayılır.
William Gladstone

Russell Brand'in bağımlılık üstüne Recovery diye bir kitabı çıktı, onu aldım.
John Green'in yeni kitabı Turtles All The Way Down.
Dan Brown'ın Origin'i.

En son üç tanesi bunlar.

Dorian Gray'in Portresi

Sevin okyay - hakikaten

Pınar ilkiz'in sevin okyay ile yaptığı nehir söyleşi

Floransa büyücüsü, bir Noel Şarkısı ve Mişima'dan bir maskenin itirafları.

Aeden - Azra Kohen
Terapi Defteri - Deniz Bolsoy Erdem
Müslümanca Yaşamak - Rasim Özdenören
Lili ve Yedi Çocuğu - Tülin Kozikoğlu
Amok Koşucusu / Olağanüstü Bir Gece - Stefan Zweig

Sabahattin Ali : Kağnı, Ses, Esirler
Dostoyevski : Budala

Orhan Pamuk - Kırmızı Saçlı Kadın

Vize haftası nedeniyle tam başlayamadım. Fak dı sistım.

Moby Dick-Herman Melville
Arthur Gordon Pym'in Öyküsü-Edgar Allan Poe
Buzlar Sfenksi-Jules Verne (Arthur Gordon Pym'in Öyküsü'nün devamı)

Evolution: The Human Odyssey

bütün iyiler biraz küskündür - nilay örnek

Kırmızı ve Siyah-Stendhal
Momo-Michael Ende
Yalnızız-Peyami Safa

beyaz zambaklar ülkesinde- Grigory Petrov

Dövmeli bedenler: Bir beden sosyolojisi kitabı

dün kazuo ishiguro'nun the remains of the day'ini aldım. bayağıdır almak istiyordum, iyi oldu.

haruki murakami'nin colorless tsukuru tazaki and his years of pilgrimage'ını aldım.

bir de hanya yanagihara'nın a little life'ını aldım. bundan ne beklemem gerektiğini bilmiyorum ama şu zamana kadar japon yazarlar (ishiguro japon kökenli ingiliz gerçi, 6 yaşında falan taşınmışlardı sanırım londra'ya) ile ilgili düşüncelerim olumlu.

not: ben de hiçbirine başlamadım henüz. başka zaman okumak üzere aldım. şu an okumakta olduğum epey de uzun bir şey var zaten. (muhtemelen bu üçü arasında ilk okuyacağım şey the remains of the day olacak)

güzel duyuru olmuş.

-saatleri ayarlama enstitüsü
-homo deus

the honest truth about dishonesty - dan ariely.

Carlo Ginzburg - Peynir ve Kurtlar: Bir 16. Yüzyıl Değirmencisinin Evreni

okumadım henüz.

W. G. Sebald -Rings of Saturn; Emigrants; Vertigo

Logicomix
Dostoyevski - İkiz
Truman Capote - Çimen Türküsü
Gustave Flaubert - Üç Hikâye

yaşar kemal'in filler sultanı ve kırmızı sakallı topal karınca kitabını aldım.

grange; kongo 'ya ağıt (bitti, güzeldi)
dan brown; başlangıç (yeni başladım)

her şeyi genellemeyi ne kadar çok seviyorsunuz.

ukrayna görmüş birisi olarak ben türk kızlarını genel olarak güzel buluyorum. yani oradaki kadar bakımlı, düzgün vücutlu, "10'undan 8'ine bakmaya doyamazsın" tipi bir güzellik söz konusu değil ama "güzel kız" konusunda eksiğimiz olduğunu düşünmüyorum. biraz yaşanılan çevreye ve ortama da bağlı tabii, izmir'de yaşayan adamla kars'ta yaşayan adamın değerlendirmesi çok farklı olabilir. ben genel olarak "çok güzeller" diyemesem de öyle kadınların çirkin ya da at hırsızı olduğu bir ülke olduğumuzu düşünmüyorum, yeterince güzel kadın var.

hadi şimdi ben türk kızına yaranmaya çalışan ikiyüzlü şerefsiz bir meriç olayım... ukraynalı arkadaşım istanbul'a geldiğinde "olm ne güzel karılar varmış burda" demişti. aynı şeyi birkaç kişiyle daha yaşadım.

bizde kompleksli insan çok. kadın-erkek ilişkileri çarpık. erkeği kızına, kızı erkeğine sövüyor. erasmus başlıklarında çok açık biçimde görülebilir bu. birbirimizden nefret ediyoruz. kıza sorsan türk erkeği şerefsiz, kaka; erkeğe sorsan türk kızı kezo, şüşko falan... bizim sorunumuz fizikle değil, kafayla. yohusam taş gibi oğlan mı arıyon, güzel kız mı lazım, hepsinden bol bol var türkiye'de.

Hayır makyaj olayını çözmediler, kendilerini daha değersiz ve daha cinsiyetsiz hissediyorlar sadece. Bunu bastırabilmek için o alışverişler ediliyor, o makyajlar yapılıyor. Başka hiçbir şey değil. Gerçi onlara bakan gözlerin kendisi güzel olmadığı için hatunlar ne yapsalar boş da...

yok, filtre olayını çözmüşler.

Güzelliğin herhangi bir ırkı olduğunu çok da düşünmüyorum, bir noktadan sonra alıştığın kadın gözüne aslında o kadar da güzel değilmiş olarak görünebiliyor, ve bütün ırklarda ayrı ayrı güzeller olabiliyor. Yani rus kadınlarında çirkini olduğu gibi hollandalı kadınında güzeli olabiliyor, pek tabi türkün de kürdün de çerkezin de. Ama sosyal medyada gördüğümüz güzel(!) kadınların artışındaki sebep, teknoloji. yetişmek mümkün değil, bi' macbook pro olmuş sana 11bin. vay arkadaş.

Güzel kızlar var ama karakteristik bir güzellikten bahsetmek mümkün değil. Kültür havuzu diyebileceğimiz bir coğrafyada yaşadığımızdan insanlar arasında çok farklılık olabiliyor. Koskoca ülkeyi Balkan kızı, Kafkas kızı diye bile ayırabiliyorsun en basit anlamda. Sosyal medyadaki kızların hiçbirine kanlı canlı görmeden güzel demem.

Kıyas noktası slavlar falan olunca değiller, ama moğollar nijeryalılar falan olursa güzeller. Dünya üzerinde orta sıralarda diyebiliriz. Ama spor ülkede lüks tüketim konumunda olduğundan ve spor yapma bilinci olmadığından kızlarımız potansiyelinin altında. Spor yapan erkek sayısı spor yapan kadın sayısından çok daha fazla.

Birini güzel bulma eşiğim diğerlerine göre çok düşük ama bol makyaj yapmış, makyajını silsen adeta bambaşka birey gibi duranlar bence güzel değil. Yani,görünüşte güzel olabilir ama bu resmen kendini ve diğerlerini kandırmak. Kadın neredeyse 10 katman boya sürünmüş, tokalaşsan fondötenin yarısı sana bulaşacak. Çoğunun yüzü plastik gibi duruyor. Bir de bu efektli, filtreli fotoğraf uygulamaları yüzünden sosyal platformlarda çok değişik duruyorlar gerçektekinden. Misal, bir tanıdık var. Kız epey kilolu, yüzü geniş. Ama fotoğrafına bakıyorsun incecik beden, incecik yüz. E, şimdi bu nedir? Yahu olduğun gibi görünmek ne kadar zor olabilir ki? Seni tanıyanlar zaten gerçeği biliyor. O halde bu çaba niye?


Özetle, badana gibi makyaj yapanları hesaba bile katmamak gerek. Suni güzellik seviyesi artsa ne olur, artmasa ne olur? O yüzden, sıfır ya da en azından sıfıra yakın makyajlı dolananlar daha güzel geliyor bana. Bunun da istastiğini çıkaramam tabii :)

Güzeller ve nasıl giyineceklerini biliyorlar. O öve öve bitiremediğimiz Ukrayna kızları abuk sabuk renklerde elbise, parlak çirkin gömlekler, desenli salaş üstler falan giyip geziyorlar. Sırf topuklu ayakkabı seviyorlar diye çirkin çirkin ayakkabıları giyip ortalıkta dolanıyorlar :)

Değiller güzel olanlarının da karakteri bozuk

Kadınlar çiçektir .

Türk kadınları yüz olarak güzeller ama vücut olarak erkeklerimiz ve kadınlarımız da kötü. Spor yapmıyoruz,genetik mirasımız göbeklenmeye uygun.

Ben güzelim bb <3

Bütün olay bireyin götüne yakışan kotu bulmasında bence.

İnsanlar her zaman gördüklerinden daha farklı olana meyilli oluyorlar onu unutmamak lazım.

Türkiye’de “e güzel işte eli yüzü düzgün” kategorisindeyim yurt dışına çıktığımda aşırı ilgi gördüm hatta beraber gittiğim bi karşı cins arkadaşım oha burda niye bu kadar beğeniyolar seni diye şaşırdı :D yani kısaca herkese kendinde olmayan güzel geliyor bence. Ha bu arada ilgi gösterenlerin hiç biri ilk etapta Türk olduğumu bilmiyolardı zaten sonra öğrenince uzaklaşanlar oldu asfga

Ben de bunun çok kişisel bir kavram olduğunu düşünüyorum. Herkes kendi yaşadığı çevreye, arkadaş grubuna veya kendisine en ulaşılmaz gelen gruba göre yorum yapıyor herhalde. Zira benim çevremdeki genç veya orta yaşlı kadınların tamamına yakını çok düzenli spor yapıyor, yediğine içtiğine çok dikkat ediyor, makyaj yapan yok diyebilirim sanırım, ve giyim tarzları da her yere kot tişört giyerek gidenden, eteğini ayağından çıkarmayana, her duruma uygun bir kostümü bulunana kadar farklılık gösteriyor.

"Avrupa'daki kadınlar makyaj yapmıyor" gibi bir yorum da uydurma payı ağır basan bir genelleme gibi, haliyle doğru değildir. Giyim kuşam konusunda ise doğru olabilir. Zira insan haklarının varlığının hissedilebildiği yerlerde insanlar daha rahat giyinebilirler. Burada şort giydi diye dayak yiyor, etek giydi diye tecavüze uğruyor, eşofman giydi diye taciz ediliyor kadınlar. Haliyle "doğru düzgün bir şey giyeyim" düşüncesi oluşuyor olabilir. Bir erkeğin "İstanbul kıyafeti", "tatil kıyafeti", "gece dışarı çıkma kıyafeti", "spordan dönerken popomu kapatsın sweatshirtü", "arkadaşlarla dışarıdayken elbise giyerim ama üstüne giyeceğim usturuplu bir paltom olsun" paltosu gibi dertleri olmadığından bu hissi anlamaları zor olabilir.

Bütün bunlar bir kenara, ben işim sebebi ile çok rahatlıkla gözlemleyebildiğimden, genç kızlarda biraz erken ergenleşme olduğunu düşünüyorum. Özellikle bir kutlama, yemek, parti gibi bir şey olduğunda 13-14 yaşında genç kızlar öyle ağır makyajlar yapıp, öyle elbiseler giyiyorlar ki bu yaşımda ben giymem. O da geçilmesi gereken bir aşama herhalde şu hayatta.

Güzeli çok güzel Türk kızlarının. Sosyal medya, insta fotolarını değerlendirmeye hiç almıyorum, filtresi, işığı, açısı filan. gerçeği yansıtmıyor diyelim hadi.

Yaşım itibariyle ulan botoks yaptırsam mı ben de acep naapsam filan diye kafamda sorular var bu ara ve kadınlara ve ciltlerine dikkat ediyorum, özellikle toplu taşımada, çaktırmadan süzüyorum :) Ne kadar güzel kızlar var ya. Güzelleri çok güzel bence. Bir kere çeşitlilik de çok, hani esmeri, beyaz tenlisi vb. Hele geçen gün metroda bir kız gördüm, Amerikan yerlilerine benziyordu aynı. Bildiğin kızılderili. o kadar güzeldi ki. Çıkık elmacık kemikleri, harika bir cilt, badem gibi gözler.

erik gibiler kütür kütür.

eğer etrafınızda spordan nasibini almamış, hamburgeri lavaşa sarıp yiyen kadınlar ve erkekler varsa, sorun sizde olabilir. kendilerine azcık bakınca gayet güzel kadınlar.

İsveç'ten yazıyorum. Türk kızları çirkindir. Makyajla Instagram filtresiyle falan beni de güzel zannedersiniz. Ki kelli felli adamım.

sıkıntı güzellikte değil kezbanlıkta.

İskandinavya, Finlandiya ve slavlar ile uçurum var. Gezerken fark ediyorsunda, yaşayınca net görülüyor. Finlandiya ile ortalamada ki fark olağanüstü ve spor yapıyorlar.

Kisisel zevkime gore, etnik veya avrupai bir tipi yoksa, guzel degil.

Bence güzel Türk kızları genelde. Olay çirkinlikte değil de, daha çok bakımda patlıyor. Çok bakımlılar da var, ancak çoğunluğa bakım lüks olabiliyor.

Buraya çok jeopolitik bir cevap vereceğim şimdi. Arap yarımadası, İran, Tunus, Fas, Cezayir'deki makyaj Türkiye'de yok. Oradaki kızlar makyajdan öte badana yapıyor. Fondötenleri de genelde tenlerine göre bir ton daha bronz ve aş-şırı ağır oluyor. Yani, spatula ile kazırsan kazırsın. E şimdi, kızcağızın tek açabildiği yer yüzü. Özenmek için ona da abanınca böyle oluyor.

Fransa'da ve İspanya'da çok yaygın bir 'Make up shaming' akımı var. Gündüzleri bir rimel-bir rujun ötesine gidip fondöten falan kullandığında ayıplıyorlar, garipsiyorlar. 'Kusuru çok, kendine bakmıyor, bakım yapmıyor, demek ki bu yüzden bu kadar boyamış' diye düşünüyorlar. Hollanda için de aynı şeyi duydum ama bu akımın başını İspanya ve Fransa çekiyor. Bu kontürleme mi deniyor, ne zıkkımsa, ondan hele nefret ediyorlar.
www.beauty-source.info

Şimdi, kozmetiğin devlerinden biri Fransa. Bence Japon ve Alman kozmetiği daha kaliteli ve daha fazla mühendislik içeriyor ama Fransa'da kozmetiğin krallarından biri. Avene'dir, Lancome'dur, Clarins'dir; bunlar bizim Nivea ayarında ve alması kolay, ucuz. Buradaki insanlar çocukluktan beri nasıl bakım yapılacağını iyi biliyorlar, cilt bakımı konusunda çekirdekten yetişiyorlar. Ötesinde, 'preventive cosmetics' ile ilgileniyorlar. Yani, sorun olunca ciltle ilgileneyim değil, 'Cildimle ilgileneyim ki, sorun olmasın' bakış açıları var. Türkiye'de aynı markalar pahalı. Beyaz yaka ve orta kesim ulaşbiliyor ama orta-alt veya alt kesim bunlara pek ulaşamıyor. Cildinin bakımını geçtim, dişini fırçalamayan bir ton insan var. Şimdi, iki kişinin durumu bir mi? Çocukluktan beri beslenmesine, bakımına bakan kişiyle 20 yaşından sonra bunları 'Neymiş ki bu' diye öğrenmeye çalışan kişi bir değil.

Örneğin, Fransızlar Ameirkan makyajını da ağır olmakla aşağılarlar ve 'Amerikalılar kendilerine güvenmiyorlar. Güvenseler, gerçekten güzel olsalar, bu kadar makyaj yapmazlar' diyorlar.

Türkiye ikisinin ortasında. Ne Araplar kadar makyaj yapıyorlar, ne de Fransızlar gibi gururla makyaj yapmıyorum diye geziniyorlar. Gerçi Türkiye'de de iki uçtan insanlar var ama bence güzellikten öte sorun bakımda bizde. Bakım lükse girebiliyor hayat şartları karşısında.

Bence Türk kızlarının büyük çoğunluğu oldukça güzel. Yalnız vücutları için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Erkek kadın ayırmıyorum, genel olarak kısa boylu ve kilosuna pek dikkat etmeyen bir milletiz.

Bu tariflediğinizi yaşayan bir arkadaşım var, duygu geçişleri çok hızlı ve pik gerçekleşiyor. Çokcana enerjik etrafa enerji saçıyor hatta saçmalıyor kontrol edilmesi çok zor hale geliyor ama ne zaman uzakta kalsa telefonla konuşsak mesajlaşsak depresif. Sürekli mutsuz, sonra bunu ciddiye alıp yanına gittiğimizde yine çok neşeli, hareketli ve heyecanlı. Yani bunun psikiyatride kesin bir tanımı ve adı vardır. Çünkü kişisel birşey değil.

enerjisini dıştan alan içten alan diye 2 tip insan var zaten normalde ama sizin bu yaşadığınız uç seviyede dıştan alan oluyor sanırım. (bkz: extrovert)

gizli depresyon olabilir.

@ Mete kudur borderline kişili bozukluğuna bir parça uyuyor ama insanın kendi kendine psikiyatrik teşhis koyması çok saçma psikiyatriste gitmeyi de hep erteledim ama sanırım en iyi yol bu

Sen neysen ben de oyum
Spor değiştirdi biraz beni
Ben bir de aeviglimle aynı evdeyim falan

sevgilisizlik, net.

Ruhsal bir problemin olduğunu sanmıyorum. Yalnız yaşadığın için böylesin. Ben de bir kez 5 gün kadar yalnız kaldım. Bayağı sıkılmıştım.

Biraz daha intovert'e kayan bir insan olarak ben de yaşıyorum bunu ama 'Gözlerim doldu dolacak' kadar değil. İki durumda yaşıyorum bunu. İkisi birlikte olmuyor genellikle.

İlki eğer gerçekten kötü bir durumdaysan, üzüldüğün ve seni yıpratan bir şey varsa ve böyle davranıyorsan, o zamanları ilgilendiriyor. Kötü bir dönemden geçiyorsam veya kaygı, mutsuzluk, vb. varsa zaten onlar hep üstümde. Hazır yanımda insan varken iki lafın belini kırayım. Zaten o kötü duygu neyse zebellah gibi, helikopter ebeveyn gibi o süreçte sürekli tepemde; bari dışarıdayken iki dakika arkadaşımla eğleneyim, laflayayım. O yüzden, dışarıda veya birileri ile konuşurken 'Ay şimdi uğraşamam anksiyeteyle, mutsuzlukla, ıvır zıvırla' oluyorum. Hatta, bir ara çok kötüydüm, arkadaşlar 'Hadi, seni dışarıya çıkaralım' dediler; sonra millet 'Seni eğlendirmek için geldik. Sen bizi eğlendiriyorsun' dedi. Dışarıda neşeli olmak demek mutlu olunduğu anlamına gelmiyor ya da 'Yalnız kalınca ağlamıyorum' demek değil. İşin kötüsü, psikologla da aynı şeyi yaptım. Ben insan görünce 'Anaaa yaşasın, insan!' diye gülmeden duramıyorum ki, artık refleks olmuş. Bir de psikoloğa 'Valla bak, iyi değilim. Akşam eve gidince bundan eser kalmayacak' diye inandırmaya çalıştım. İnsan görünce cidden çok seviniyorum. Kokrudur, endişedir; bunlara eve değerli bir misafir gelince odaya tıkılan çocuk muamelesi yapıyorum. Derdimi anlatıyorum, hiçbir zaman kapalı bir insan olmadım ama gülerek anlatırım. İnsanların yanında kötü hissetmekte çok zorlanıyorum.

İkincisi, eğer rahatsız eden bir durum yoksa ve normal günler böyle geçiyorsa kısmı. Normalde evcimen, evcil bir insanım. Evden çıkmasam çok da aramam uzun süre ama ne zaman arkadaşlarla buluştuktan ya da bir eğlenceden sonra eve gelsem, ev çok tatsız, tuzsuz, yavan, boş görünüyor. Sanki, İbiza'daki tatilden dönmüşüm de yarın da pazartesiymiş gibi bir his kaplıyor içimi ya da sevgiliden ayrılınca düşülen boşluk var ya, onun gibi bir rahatsızlık oluyor. Duvarların falan çok farkında oluyorum. Her şey birden aşırı sessiz geliyor ve boğuyor.

Bir de son 1 aydır 'Depresyonun yüzü yoktur' kampanyası çıktı. Linkin Park'ın solisti Chester Bennington'ın intiharından sonra eşi intiharından 36 saat önce çocuklarıyla ne kadar çok eğlendiğini gösteren bir video attı.
www.rollingstone.com
Bunun üzerine, sosyal medayada 'Depression has no face' hashtag'i ile insanlar depresyon sorunu olan intihar eden veya intihar girişiminde bulunan yakınlarının günlük hayatta çok neşeli insanlar olduğunu, çok eğlendiklerini ve mutlu göründüklerini gösteren videolar, resimler göndermeye başladılar.
www.rearfront.com

Dolayısıyla, arkadaşlarınızla eğlenmeniz ve bol kahkaha atmanız depresyonla ilgili bilgi vermez. Bununla ilgili, belirli bir farkındalığınız vardır ya da psikoloğa gittiğinizde bu tanıyı koyabilir. Sadece boşluktan da bu şekilde hissedebiliyorsunuzdur. Belki depresondasınızdır, bunu gülmenizden veya ağlamanızdan bilemeyiz.

palyaço sendromu. dışarıda rol yapıyorsun; hüznünü, derdini, stresini içine atıp dışarıya karşı sürekli çaktırmaz halde olmaya kastığın için doğal ortamına gelince çöküyorsun. hayatında kötü gittiğini düşündüğün ne varsa paylaşmaya çalış birileriyle. insanların morallerini boz, derdini dinlemelerini sağla, onlara yük ol. gevşemen lazım.

Bir şehirdışı yap haftasonu filan. İyi gelebilir. Belli ki bunalmışsın genel olarak düzenden. İlaveten, mevsim geçisi vs. de olabilir. Geçtiğimiz iki gün resmen güneş doğmamıştı, bayağı olumsuz etkilenmiştim ben de.

Editleyip biraz ilave ederken tik atmışsın, ellerin dert görm... O yüzden yazayım dedim birazcık daha detaylı. Bence geçici bir durum özetle. Yeni veya farklı bir şeyleri "oldurmak" için uğraşmamalısın bence.

@aychovski her zamanki gibi muhteşemsin :) ya ben de derdimi hiç anlatmıyor değilim ama aynı dediğin gibi gülerek olayı küçümseyerek dalga geçerek anlatıyorum ama aslında gerçekten üzülüyorum o duruma. O dediğin akımı da gördüm ama bize öğretilen depresyon için temel semptom olarak çökün ruh hali ve sorumluluklarını aksatmak şeklindeydi bende bu ikisi de yok ondan bilemedim ama en doğrusu psikiyatriste gitmek gibi :/

neşeliyim diye tarif ettiğin zamanlarda kafanı bozan şeyleri espriye vurup geçiştiriyor, ya da bozulsan da umursadığını göstermeyi gereksiz bulduğun, çocukça bulduğun vs. için de böyle yapıyo olabilirsin; yapıyo olabilirsin derken bu alışkanlık haline gelmiştir ve kasten yaptığın bişey değildir, üzerine düşünmemişsindir farketmemişsindir.

Evleneceğim kadın o kadar asalak biri olmayacaktır, bunu bana üstlemeyecektir. Kendi halledecektir.

Erkeklerden cevap gelsin demişsin ama bir bayan olarak cevap vereyim çatır çatır kendim ödüyorum. Evliyim. Zamanında benim yediğim hurmalar neden onu tirmalasin?

param varsa öderim de, kişisel borçların evlilik muhasebesinde ayrı yeri olduğunu düşünüyorum. mesela ben evlendiğimde kredi borcum hala yaşıyor olursa onun için kendi kazancımdan ayrı bütçe ayırırım.
itlik serserilik yaparak harcadığım parayı hanımımın rızkından kesecek değilim evelallah!
parası olur da beni almadan önce kyk'mı kapatırsa itiraz etmem tabii ki *-*

bunun küçük hesapla alakası yok, sorumluluk almakla alakası var. biricik göz ağrım ugg'lara verdiği paranın sorumluluğunu almayıp bana ödetmeye kalkarsa onun ugg'larını yolarım. ba ba ba, senin paran benim param yokmuş. tuzu kuru olanlar için olmaz tabii, 47255 lira gelirim olursa ben eski sevgilimin kyk borcunu da öderim onda sıkıntı yok zati, halla halla...

öderim.karım olduğu andan itibaren artısı ile eksisi ile benim kanatlarım altında olduğuna göre borcu da benimdir.evlenirken reddi miras yapın o zaman bu kadar ince düşünüyorsanız.

Maaşım iyiyse öderim. Çok iyi değilse üç beş katkıda bulunurum. KYK kredisi denince sanki herkes aldığı parayla itlik serserilik yapmış gibi anlaşılıyor ama belki o para olmasa okuyamayacak insanlar da var. Nasıl harcadığına bakmazdım o yüzden. Gezip tozmak, yiyip içmek için harcadıysa da afiyet olsun.

iş evlenmeye vardığında iki tarafta birbirinin kişisel borcunu seve seve ödemek zorundalar.

(bkz: düğün öncesi damadı iflas ettirmek/#69148567)

o yüzden ne yapıyoruz? saçma sapan borç altına girmiyoruz düğün öncesi.

evleniyorsak eğer bu tarz şeyler aramızda sorun olmaz. bu tarz şeyler problem olacaksa evlenmeyiz.

Kendisi ödeyemiyorsa veya rica ederse öderim ne olacak.

getir de borçlarını kapatayım diyecek halim yok kendisi öder zaten ama darboğaz olur, kaza olur bela olur vs öderim yani ne olacak. kyk borcunu ödemeyeceğim kadınla neden evleneyim ki?

ahahahagsdads onun borcu senin borcun ayrimi olur mu evlilikte? borcu paylasamayan adam colugu cocugu nasil paylasacak?

kuzenim kaçarak evlenmişti, kaçtığı eşi ödedi.

Burda adam evlenince tabii borcu paylaşacak falan diyen kadınların kaçı evleneceği erkeğin kyk borcunu üstlenir acaba. Evlenecekleri erkeklere kendisiyle alakası bile olmayan bir borcu kilitlemeye çalışan hatunlar adına da “paylaşım” diyorlar amk shshd, ne güzel memleket.

Öderim ben de

Sevgiliyken ödedim,hacizle ugrassin istemedim,iliskim devam ediyor.Ben herhangi bir beklentiyle yapmadim yani o kisi benle evlensin filan diye degil.Cünkü ben evlilik düsünmüyorum,kendisi de düsünmüyor.Evlilik düsünmemekte iliskimizi önemsiz yapmiyor,birbiirmiz icin önemliyiz ve mutlu oldugumuz yere kadar gidecek.Ben cok cok israr ettim bu arada ödemek icin o yüksek lisans sürecindeyken. Şu an kendisi de çalışıyor,aramızda para muhabbeti yok.

erkek değilim ama tabiki öderim. iyi günde kötü günde hastalıkta ve sağlıkta... o zaman dost hayatı yaşa bir zahmet. faturaları da bi sen bi o ödesin. yemeği de nöbete koyun.

yeterki geçmişinde sadece kyk borcu olsun, öderim.

yani oderim sorun olmaz, benim icin oldukca dusuk bir meblag bu

En başta kişiler arası güven, sonra da imkan varsa her türlü üstlenilir.

Yani ailesiyle ortak alinmis evin kredi borcuna laf ederim. Ustlenmek istemem. Ama kyk borcu icin kisisel harcamis yemis kiz, gelsin oderiz. Ama her odedigimde de "ulan bu krediyle elin adamina hediye aldiysan var yaa" der dururum.

eşim kendi ödedi, benimkini(ben erkek) de babam ödedi sağolsun:D

Kız arkadaşım işsizdi bu son afta. Hem lisans hem de yğksek lisanstan 22bin kadar borcu vardı.
Aftan yararlan ben destek olurum dedim. İstemedi destek deyince. Sonra indirim oranını duyunca tamam dedi. (Bu arada ailesinin durumu çok iyi hani bok gibi parası var desem yeri Ama hatun çekingen. Bu kredileri de o yüzden almış)
İlk taksiti ben yatırdım yalan değil. Hepsini de yatırırdım gocunmam. Sonuçta bir yola çıkmışız birlikte. İlk taksiti yatırdıktan hemen sonra işe girdi. Kendisi ödüyor şimdi ama yine de soruyorum ben lazım mı falan diye. Karşılıklı güven olduktan sonra gocunmam ben.

Gerçekten artık anlamakta zorluk çekiyorum.İnsanların birbirleriyle evlenmeye karar vermesinin anlamı değişiyor sanırım ve ben bu durumu idrak edemiyorum. Bu duyurudaki soruyu görünce sadece cevapları merak ettiğim için geldim ve baktığımda çoğu kişinin borçlara bireysel olarak baktığını gördüm. Evleneceğim kadının her türlü borcunu öderim, ona güvenirim, bunun konusu bile yapılmaz. Bunun kadını ya da erkeği yok. Konusunun yapılması bile evlenmeme sebebidir. Yapılırsa zaten, o evlilik olmaz. Veyahut ilişki. Sevgi nedir ya hu? Çok mu basit ya da çok mu programlı geliyor artık insanlara sevmek. Evliliğinde 50'inci yılını dolduran çiftler tanıyorum ve bugüne bakıyorum. Verecek cevap bulamıyorum. Çok üzülüyorum. İçime sanki bir taş oturuyor. Yaşayamayacağız duygular geliyor gözlerimin önüne. Sonumuz umarım hayırlı olur.

evlendiğimiz andan itibaren eşimle tüm bütçelerimiz ve harcamalarımız ortak.Bence doğrusu da bu.Ortak bütçe tuttuğunuzda birey olarak değil aile olarak ödemiş oluyorsunuz.Teknik olarak eşinizin ödemesiyle sizin ödemeniz arasında bir fark yok.

Evleniyorsan zaten senin benim olmaz.

1- Alerji olabilr ya da çok kurutuyordur. Spor salonundaki şampuan benim cildimin canına okudu mesela. Kaşınmıyorum ama kurudum. Değiştirmek lazım.

2- Meyve kan şekerini yükselttiği için acıktırabilir. Üstüne biraz ekmekle dengelerler genelde.

1. Benim saç derimi de ısırgan otu özü içeren şampuanlar kaşındırıyor. En iyisi şampuan değiştirmek.

1. Bazı markalar bazı insanlarda ters tepiyor nedense. Ben de Elidor veya Dove kullanırsam bitli gibi kalınıyorum ama Rejoice kullanırsam, o kalıntı yapmıyor. Hepsinde de "kuru saçlar için" yazıyor. Yani, iyi olan şampuan kepek şampuanı falan da değil.

2. Icha + 1 Meyve şekeri de yükseltiyor ama ekmek de acıktırır. Proteine kaymak daha iyi derler. angelus açıklar umarım.

1- Market şampuanlarındansa Otacı gibi nispeten daha az zararlı şampuanlar tavsiye ederim. Onların da bir sürü modeli var, biri bende kepek yapıyordu mesela, uygun olanı seçmek lazım.

2) meyve şekeri yani fruktoz insulini bir anda yükseltir sonra bir anda normalinde altına düşürür o yüzden birkaç saat sonra canınız tekrar kan şekernizi yükseltecek besinler çeker.

Peki neden bazı insanlarda meyve yemek tokluk hissi veriyor ki o zaman?

Anlık tokluk hissi verir fakat birkaç saat sonra acıktırır. Kana hızlı karıştığı ve çiğneme hissiyatı beyne gider doyduğunu zannedersin kısa süreli. Ekmekte de bu böyledir içindeki şekerden dolayı o an karnını tok tutar fakat ekmeksiz ve şekersiz sağlıklı bir kahvaltıdan sonra daha uzun süre tok kalırsın.

Ben sayılabilirim kendi işimi kurdum. Başarılı değilim ama başarısız da değilim.
Ekşide büyükbaş hayvancılık yaptığını yazan biri vardı. Onun entrysi epeyce detaylı ve güzeldi.
Öncelikle hiç bilmediğiniz bir konuda başlamayın. En az bir yıl hiç gelir elde edemeyeceğinizi göze alın.
Moda'da yerim var ve o kadar çok açılıp kapanan dükkan gördüm ki. Hepsi üçüncü ayında taş çatlasın beşinci ayda battı.
Düzgün iş planları yoktu. Direk iyimserlik hakimdi. Üç ayda müşteri oturur dediler ama oturmadı.
En az bir yılda tanınıyorsun.
iyi bir iş planı lazım diğer türlü zor.
İyi örnekler de var tabi.
Tshirt canta vs tasarımı yapan bir arkadaşım var. Tekstil sektöründe çalışırken yandan yandan başlamış işine zamanla tam zamanlıya geçti.
İki tane dükkanı var. Giyimi yaşam tarzı değişti. Koleksion vs yapıyor. Müşterileri ile sürekli iyi bir ilişki kurmuş durumda.
Bir diğer örnekse el yapımı takılar yapan bir yer. Aile işletmesi üç kişi üretiyor ve iki tane de mağazada duran çalışanları var. 60bin civarında ciroları var. Onların sansı da iyi satış elemanları seçmiş olmaları. Satış elemanları ikna edici ürünü tanıyor ve seviyorlar. DüZgüm giyimliler, hafif tarzlar ama snop asla değiller. Yapılan ürünn özel olduğunu müşteriye de hissettiriyorlar.

Allah aşkına butik cafe kurmayın. Kaçıncı beyaz yakalı evin karşısındaki dükkana cafe açıp bir sene içinde batıyor. Günahtır.

Ben ve ortağım yaptık.

Aynı firmadan çıktık, aynı sektörde rakip olarak karşılarında yer aldık.

Başarı oranı olarak ta, bizi rakip olarak görmeleri bir gösterge. Kimseye Muhtaç olmadan geçen günleri de başarı olarak kaydediyorum.

İyi olanların ortak özelliği işlerine gerektiğinde yatırım yapabilmiş olmaları. Çünkü işi büyütmek istiyorsanız. Param yok yapamam deme lüksünüz yok.
Ben işten kazandığımı yine işe yatıyorum. Cidden çok az parayla geçiniyorum. Bazen yandan freelance başka alanda iş yapıyorum. Atölyeye gittiğim günler dışarda yemek yemiyorum yanıma alıyorum mesela.

Var. İstifa... Sonra arkadaşımla güzel bir yerde şık bir Tobacco Shop açtık :) Hatta millet şurada fotoğraf çekilebilir miyiz bile diyorlardı:) İlk başlarda zor oldu ama sonra beklediğimizden fazla iş yapmaya başlayınca 2. şubeyi yeni açılan bi alışveriş merkezine açtık. Aralarında mesafe olunca zorlanmaya başladık. Birini kapatıp, diğerini harcadığımızdan 2 katı fazla paraya devrettik, güzel bi kiraya verdik. Şimdi ne açabiliriz diye düşünüyoruz. 9 aydır düşünüyoruz gerçi bakalım nolacak :))

Başarı oranı bence hırsına ve hesabına kitabına bağlı. Ben iş yerlerinde çok hırlanıyordum. 3 kuruş para verip sömürdükleri kadar sömürüyorlardı. O sıra manav bile olsa açacaktım ama ileride devrederiz mantığı ile tekel açtık işte :) İyi para kazandım, güzel eğlendim gezdim. Ama hiç değilse ne olursa olsun kendi işin. Bu güzel oluyor..

Bizim gibi esnaf olacacaksanız. açacağınız yer önemli, bi kaç aylık kirayı şimdiden ayırın, ilk aylar zor olacak dayanın. Öyle bu kesin tutar, bu işte para var diyerek açılan çoğu yer 1 senesini tamamlamadan patlıyor.

Bir başka arkadaşım reklam ajansında çalışıyordu. Ben sabahları kalkamıyorum abi zor geliyor ya, senin gibi yaşamak istiyorum diyip kendi ajans gibi bir şeyini kurdu. 3-4 oldu geçen hafta içerken abi ilk ay zordu ama geçen ay maaşımdan fazlasını aldım, hiç değilse kimseyle uğraşmıyorum dedi. Ama kendisi yabancı forum, ne kadar tasarım sitesi, yaratıcılık sitesi varsa hepsinde aktif saldırıyor. Suudi birini bağlamış, kafeci mi ne. Ona tasarım yapmak için hafta sonu Suudi Arabistan'a gidiyor. Bildiğiniz, kafanızın yattığı şeyi yapınca başarı olur. Neden olmasın.

Istifa degil ama ogretmenlik okurken ticarete atildim.okulun ucuncu senesi 20 okul arkadasim personelimdi. Okul bitince ogretmenligi hic dusunmedim. Bir kac farkli is yaptiktan sonra 15 sene once bir arkadasin telkiniyle bijuteriye basladim. Iste pismek icin pazarda isportada satis yaptim.sonra yazlik yerlerde stand kiraladim en zevjli ve kazancli kismi o zaman basladi.gunduz denizde gece tezgahtaydim.100 gunluk sezonda haziran eylulde gunluk 500 temmuz agustosta gunluk 1500 2000 topluyordum ve benim gibi ehlikeyf adam icin mukemmeldi.10 sene kadar oyle devam.etti karimi hep yedim sermayemi korudum.o ara hayatimin hatasini yapip tekstile bulastim hem psikolojim bozuldu hem her seyimi kaybettim. Bir sene bosluktan sonra bijuteriye borclanarak tekrar girdim. Ise daha ciddi daha kurumsal yaklastim.sezonu daha uzun yazliklari sectim. Daha kaliteli daha pahali ama arkasinda durabilecegim mallar sattim. 12 ay kazanabilecegim sistemi kurdum.ardindan al satla toptan dagitmaya basladim ufak ufak.instagramda satis yapanlara vermeye basladim.gulsahintakitezgahi,sepsekers gibi deli kazanan musterilerim oldu.sonra da isin en zahmetli kismina soyundum.imalat.o kismin henuz basindayim daha yorucu ama ben mutluyum.

Amcamın oğlu var. Fabrikada bakım personeliydi. Kafası çalışan biriydi. Her gün işe gidip gelmek için 3 saatini harcamaktan bunalıp, oto sanayide kendi servisini açtı. En son bir tane Porsche'nin şanzımanını tamir ediyordu. Hatta bir kere bizim garaja da getirdi. İşi sayesinde bayağı çevre yapmış durumda. Zaten sadece Mercedes, BMW gibi kaliteli otomobillerle uğraştığı için angarya iş çok olmuyor ve gelen müşteriler zengin oluyor. Bu sayede sürekli müşteri akışı oluyor. Hatta bulunduğumuz ilde bu işi yapan tek yer olması nedeniyle bayağı avantajlı konumda. Bence girişimcilikteki en önemli etken, girişimcinin içinde yatan hazineyi fark etmesidir. Bir insan ben bu hayatı hak etmiyorum, daha iyisini yapabilirim diyorsa o kişi doğru adımlar attığı takdirde ve gerekli kişilerden akıl ve tavsiye aldığı sürece o kişinin önü açık olur. Kendilerini aşmaya çalışmayan insanlara da maşallah demek kalıyor bu durumda.

Şu ekonomik ortamda çok riskli bir hareket. Şu üçünden birisi olursa, denenebilir:

* Hiç iş yapamasanız bile, sizi 6 ay-1 sene idare edecek paranız varsa.

* Sabit giderleri karşılayacak en az bir müşteriniz halihazırda varsa.

* İşi kapattığınız anda, çok kısa bir sürede eski işinize veya başka bir işe girebilecekseniz.


.

Şöyle başarı hikayeleri daha bir gaza getiriyor. Daha da bekliyorum yazmanızı :)

Ben de dahil cevremde boyle cok insan var. Ben maasli isi birakip takı ve cuzdan satarak basladim cuzdanda cok hata yapinca sadece takiyla devam ediyorum.bir arkadasim da sahaf acti eskisehirde.bir sene hep zarar etti ama simdi turkiyenin en iyilerinden biri. Baska bir arkadasim da kardesi icin kendi sermaye verip tayt satmaya basladilar sonra kendisi de istifa etti.iki sene tayttan sonra gumus isine girdiler bes seneden fazladir da gumusculer.

Ben yapim geregi zaten baskasinin isinde calisamam saniyorum.24 yasima kadar calistim tecrube icin.ama hep aklimdaydi is kurmak.24 umde kurdum 15 senedir de devam ediyor.kendimi ticaretin disinda bisey yaparken hayal edemiyorum.

Ticaret icin yaratilmis insanlar var bir de asla ticaret yapamayacak insanlar. Ticaret yapamayacak insanlardan olup da dogru ortaklik dogru projeye dahil olabilenler de var tabi

arkadaşım var
meslek lisesini bitirdiği günden beri aynı -teknik- işte satın almacıydı
20 yıla yakın çalıştı (16 yaşında başlayınca öyle oluor) kendi firmasını kurdu. aynı sektör. sadece maaşlı eleman olarak değil patron olarak çalışıyor. sadece ev-dükkan kredisine ayda 20bin lira ödediğine göre herhalde kazanıyor.

ben istifa ettim ama işyeri açmak değil freelance'a geçtim. bunun avantajı; tek sermayem beynim. 5 yılda 1 de bilgisyar gerekiyor :) başka masrafı yok.

Ben. Herkesin en saglam en guzel seymis gibi davrandigi benim icinse cok bogucu meslegimi ilk gunden sevmedim.ilk sene de biraktim.alti ay garsonluk yaptim cevremdekilerin gozbebekleri buyudu. Kafayi kirdigimi sandilar.cunku etiket her seyleriydi.o 6 aylik garsonlukta ticaretin garsonluk disinde her alanda ise yarayacak her seyini ogrendim.cunku ticaret sermayeden degil bakis acisindan cesaretten ve iletisimden gecer. Ilk ikisi bende zaten vardi. Garsonlukta da utangacligimi kirdim. 7nci ayda ilk isimi kurdum. 2 sene resmen para bastim.yaptigim isle ilgili yasalar degisti ve yatirimimi baska alana kaydirdim bir sene o iste ortalama para kazandim is iyiydi ama yorucuydu sıkıldım. Ucuncu ve kalici meslegimi o ara kesfettim.600 lira ile basladim ilk gun sermayemden fazla satis yaptim 720 lira.bu is olur aga dedim. O gun bugundur meslegim degismedi 10 yildir. Onemli olan asla sermaye degil. Start verip cabalamak.para her zaman afili islerde degil kucumsenen islerdedir. Bu bahsettigim 3 is de oyle islerdi. Son asil meslegimde hala pazarin yuzde 90 i bosta ama bu islere uyanan kimse yok.herkes kafayi ayni ise yaramaz islere takmis. Yok cigkofteci yok donerci yok startup yapip voleyi vurmak yok butik acmak yok cafe acmak yok aliexpresten mal getirip satmak. Cogunun bunlari bile yapacak cesareti yok da bunlari yapanin da aklindan suphe ederim.

bildiğin işi yaparsan olur. cesur ol. yolun açık olsun.

Ben hikayemi yazdım ama tekrardan bi a summer day artı 1 demeye geldim :)

Ama butik konusuna katılmıyorum. Bizim cadde üzerinde 3 tane var deli gibi iş yapıyorlar. Şahsen benim Tobacco'dan sonra kafama yatan ikinci iş.. Kiraya verdiğim adam büyük ihtimalle nisan-mayıs gibi çıkacakmış. Hemen oraya şık, şöyle cool bir butik patlatacağım :)

Bizim iş yerinden ayrılıp, kendi işini yapan kişiler tanıdım. Hepsine eski patronları ayrılırken "sen yapamazsın, beceremezsin, öyle kolay değil bu işler" derdi. Hepsi gayet güzel kendi işlerini yaptı. Evini, arabasını aldı, dükkan alıp kiraya veren var. Koşturursan her şey olur. İnsanın kendi işi olunca daha çok emek harcaması gerekiyor yalnız.

@eazy is yapiyorlar da nerden ne alip satiyorlar biliyor musunuz? Cool butik tabelayla falan olmuyor.tekstille ugrasip psikolojisi yerinde olan bir kisi var mi hic arastirdiniz mi? Elli kiyafet deneyip hicbirini almayan kadinlarla ugrasmak ve hepsini tek tek katlamak da cool mu:) cafe restoran acip gece gunduz bayramda bile calismak isteyenlerri bir de dakka basi trend degisen deli gibi rekabet olan ve bedenlerin dortte biri elde kalinca zararina satilan butik islerini cazip bulanlari asla anlamicam. Uzaktan davulun sesine degil tokmagin altinda anasi aglayana da bakin arada bir.cicek kozmetik bijuteri saat hediyelik gibi kolay olumsuz hep karli isler varken bunlara donup bakilir mi.

a summer day;

''Tekstille ugrasip psikolojisi yerinde olan bir kisi var mi hic arastirdiniz mi?''

- Annem var, manyak evet :)

''is yapiyorlar da nerden ne alip satiyorlar biliyor musunuz?''
- Evet biliyorum :)

Vazgeçtim. Hediyelik eşyacı açıyorum :))

:)))) @eazy mutlu olmak istiyorsan dogru karar.her sey para degil.

Kanvas tablo isindeyim pazari kucuk ama zevkli is.yalniz bu bijuteri isi gercekten tatli is.zahmeti riski yok 1 e alip bese satiyorlar yukte hafif pahada agir. Nerden nasil baslanir bilsem ikinci is olarak ben de direk atlarim.

Baska basari hikayeleri ekleyen olsa da biz de feyizlensek.

isott ekleyecekti ama vazgeçti sanırım.

seyler.eksisozluk.com

Bu basliktan dolayi sayisiz soru ve msj aliyoruz ama uzun uzun cevap yazdigimiz insanlar bir tesekkur mesaji bile atmiyor cevap olarak.bu cok heves kirici.

buradaki gibi, uzun uzun, ince cevaplar yazilinca cok hisleniyorum...

fakat, alla'im burayi buyuk yazacagim: BASARI HIKAYELERI OKUMAK COK YANILTICI OLABILIR.

ben sorudaki isi aynen basardim; hala ilgili borclari oduyorum.

cunku is planimda aciklar vardi, pazara dair bilgim kitabiydi, insanlar hakkinda iyimserdim, para dusunmek huyum degildi, ve saire...

cok ogreticiydi de... cok mu lazimdi? bilmem... millet sana basarilarini anlatir. o oyle yapmis, bu boyle kazaniyormus, bilmem ne... kimse sana icmeden uyuyamadigini, aylardir kiyafetleriyle sizdigini, gunde kac agri kesici aldigini bilmedigini, bilmem nereden bekledigi paranin da gelmedigini, kirayi odemek icin nenesinden kalan bilezigi sattigini anlatmaz.

aman, diyorum.

Yok mu yahu daha yaratici seyler.

üniversite ne ?

seni kim kandırdı güzel kardeşim?

küçük bir şehirde ya da boktan bir üniversitede okuyorsan göreceğin sadece çomarlık olacak. fazla beklentiye girme.

@empedokles ilk 5 te sayılan bi üniversite.

he bu, ilk sene sac sakal uzatirsin, sonra normale donersin. kizlar falan da teklif etmiyor ayrica.

ailesinden ilk kez uzaklaşıp özgürlüğün tadını çıkaranlar
ailesinden para alan ve okuduğu sürece çalışmak zorunda kalmadan bu parayla geçinenler
rahatça kızlı erkekli ortamlar görmeye başlayanlar

seviyor genellikle üniversiteyi. bunlar senin için anlamlı değilse ''e bu muydu?'' moduna girmen normal.

Valla karakter meselesi. İlk haftadan at gibi kızla sevgili olup şehirdeki tüm kafeleri keşfeden de var, son sınıfa gelip sınıftakilerin adını bilmeyen de var. Üniversite büyülü bir yer değil ama öğrenciliğini yaşayacağın son yer. Bunun hakkını veren de var, veremeyen de. Güzellikten ne anladığına bağlı.

bir yeri güzel yapan da kötü yapan da insandır çoğunlukla.

Üniversite asıl mezun olup da iş hayatında köleliğe başladıktan sonra güzel geliyor bence. İçindeyken çok bir şey anlamıyorsun.

Bu yargı genel bir yargı değildir, kişiden kişiye göre fazlasıyla değişiklik gösterebilir. Bazılarına üniversite zulüm gibi gelir, bazıları için hayatlarının en güzel çağıdır. Tamamen senin beklentilerine, yaşam tarzına, ailevi durumuna, çevrene, ortama, üniversiteye ve arkadaşlarına bağlı. Üniversite hayatına çok büyük manalar yükleme yani uzun lafın kısası, akışına bırak. Bu arada tam olarak sorunun ne olduğunu da söylememişsin. Yani biraz aç beklentin neydi ne buldun ona göre daha sağlıklı cevaplar verebilelim.

hazırlıktayken ben de böyle hissetmiştim. sonra düzeldi. hazırlık lise gibiydi çok bunalmıştım. sonra dersler ilerledikçe ilgi alanıma doğru yol aldığımı hissettim daha güzel olmaya başladı.

bana güzelliği aylaklığa bahane olmasıydı, senin beklentin neydi yazmamışsın.

ilk senenin ilk dönemi 2, diğer dönemlerde 1-1,5 gün boşluk vardı programda. bolca kafama ne nasıl esiyosa yapmaya okumaya konuşmaya vaktim oldu, 2 senesinde falan yaklaşık part-time çalıştım yine de vaktim vardı. evden iyi kötü para geliyodu nasıl geçincez kaygısı da yoktu.

geri kalan güzelliğini sen bulcan. sınıfta takılı kalırsan bi numara olmaz ama.

lise bittiği gün hayatının en güzel dönemi bitmiş oldu. bundan sonra her geçen yıl hayatın daha kötüye gidecek.

daha ilk ay bitimiş, çok erken. belli bir ortamın olduktan sonra eğlenmeye başlarsın. çoğu insan ilk dönemin sonunda bir arkadaş çevresi yapar ve herkes herkesin adını tipini huyunu bilecek kadar tanır birbirini. ikinci dönem de içlerinden sana uyan bir grupla spring break'e falan gidersen baya eğlenirsin :D o olmadı dersi ekip bira içmeye gidersiniz o da olumlu.

bir de bizde hep şöyle oldu, ilk sene beraber takılanlar ikinci-üçüncü senelerde bambaşka gruplarla takılmaya başlayıp onlarla devam ettiler. bu ortamlar çok çabuk değişebiliyor yani sen insanları ve kendi zevklerini tanıdıkça. o yüzden şu anda herkese bi şans ver, bir de itüdeysen ful erkek ve sürekli ders çalışan gruplarla takılma :D

ben şahsen gayet keyifli bir üniversite hayatı geçirdim ama ilk başlarda hiç arkadaşım yoktu ve senin gibi düşünüyordum. bir de muhteşem bir liseden çıkıp üniversiteye girince lisedeki ortamı burada devam etmediği için insan bi afallıyor. insanları tanımaya başladıkça güzelleşir ama.

üniversitenin tek güzel tarafı oldukça boş zamanın olabilmesi. türkiye'deki üniversitelerden bi şey beklemek manasız. kendini geliştir. güzelliği orada.

Eğer vantilatör varsa kasayı açık havaya çıkarıp üstüne hava gönderebilirsin. Vantilatörlerin en hızlı modu bayağı hava yolluyor. Bu şekilde tozlar uçup gider. Fanları sökebilirsen yıka. Bazı tozlar çamur gibi katılaşıyor. Kapanma sorunu varsa termal macun değiştirmekte yarar var.

Kompresörle de olur mahallede bisikletçi falan varsa hallolur öyle

Abi zaten elektrikli süpürge ile bilgisayar temizlenmez, hele bi de fırça uç demişsin. Süpürge parçalarda statik elektrik birikmesine sebep olur, anakartın yanmasına kadar tonla sorun yaratabilir. Senin ihtiyacın olan böyle bir hava spreyi.
www.hepsiburada.com

Haldamir doğru söylemiş elektrik süpürgesiyle olmaz. 2000 watt fön makinanız var ise 3. seviyeye getirip sogut modta bilgisayarınızın içine tutun. kasada açabildiğiniz heryeri açın o şekilde uygulayın. bunun dısında macun değiştirme sansınız varsa tabi ki onuda yapın bunun ustune hala saçmalıyorsa pc bir parçası gümlemiştir.

söylememe gerek var mı bilmiyorum ama açık alanda yapmanız şart çıkacak tozları hayal edemezsiniz .(

Önce kapsamlı bir araştırma yapmak gerekiyor. Bu tasarımı daha önce deneyen ve üreten olmuş mu diye. Belki de farklı ülkedeki biri tasarlamış ve patentini almıştır.

Ben olsam söylerdim. Adamın karşı büyü yapma hakkı var.

Böyle şeylere inanmayan biri olarak buna benzer bir olayı duydum yakınlarımdan.Boşanmak üzere olan çift kâğıt bulunduktan sonra yeni evli gibi mutlu oldular. Bence de söyle

Bizimde başımıza geldi ben arayıp söyledim abi bak böyle bişey bulduk ne yapalım diye. Sen bilirsin kardeş ben inanmam demişti. Bence arayıp söyleyin. İnanmıyorsa zaten sorun yok.

aradım, uygun şekilde imha edebilir misiniz diye sordu, sanıyorum inanıyor. cevaplar için teşekkürler.

Boşandılarsa bence hiç karıştırmayın. O iş bitmiş artık. Kafa karıştırır, kim yaptırdı diye çevresindekilere, büyük ihtimalle de yanlış kişiye düşman olur... Yakarak imha edin.

Ama hala mahkemeleri vs. devam ediyorsa, bunu bahane edip barışabilirler. Söylemeniz iyi olur.



.

çanak anten tesisatını suriyeli bir yapıp kabloya da giden daire no uydu adı falan yazmış olmasın ?

@orpheus biz de öyle bir şeydir sandık aslında ilk başta, sonra öyle olmadığı çıktı.

o dönem hiç olmamalı.

Bence o dönem mutlaka olmalı. Ben bu insanı begeniyorum, zaman gecirirken onunla egleniyorum, anlasabiliyoruz, bizden guzel sevgili olur denilebilecek bir noktaya kadar o tatli flort evresi yaşanmalı bana göre. Şu kadar sürmeli diye bir sey yok. Duruma gore degisir ama kısa da olsa olmalı. Niyet zaten belli olur, arkadas gibi degil de flört halinde bir süre vakit gecirmek dogru ve saglikli olan sanki. Tabi akışa, duygu yoğunluklarina çok müdahale edemeyiz, bir sekilde o yola girilir zaten ama imkan varsa tanıma şansı verilmeli.

bence bu kadar hesaplanmamalı.

Mühendis olarak ben bile o kadar hesaplamıyorum. Görüşme sıklığı herkeste değişiyor.

Su akar, yolunu bulur + 1

Küçük bir hesap yaptım, şöyle çıktı.

"Kanka diyecek hale gelmeyeceğiniz kadar kısa, görünce bu kimdi amk demeyeceğiniz kadar uzun sürmeli."

1 gün de olur 1 yıl da...

ben hiç "sevgili olalım mı?", "olalım" gibi bir diyalogla sevgili olmadım kimseyle. O yüzden öyle bir zaman dilimi yok bence. Siz zaten karşınızdakinin sizden tiksindiğinden emin olmadığınız sürece kendi beğeninizi vs belli edersiniz, o da ona göre karşılık verir. Olaylar gelişir. Haliyle öyle bir zaman dilimi olmadığını düşünüyorum. Keza, biriyle flört halindeysek ve bu kısım uzun sürerse de biraz iç bayıcı, çocukça buluyorum; yani öpüşecek miyiz, sevişecek miyiz, el ele kırlarda mı koşacağız, çocuk ismi mi seçeceğiz ne yapacaksak o kısma bir an önce geçelim isterim.

tanısmak - cıkmaya baslamak arası süre: 1 gunden yıllara kadar yolu var.
cıkmaya baslamak - sevgili olmak arası süre: 1-2 ay ve en az 1 sevişme.

çekilmez.

Önümüz kış. Sevgili yapmak için ideal dönem. Kendin dene ve gör.

akik yasta degil basta?

onay verdim gitti

olmaz. kız çocuk daha.

Çekinme, devam et.

en kötü ihtimal yürümez ayrılırsınız. evleniyo ya da evlencek olsanız tamam da, daha başından olur mu diye düşünmenin alemi yok derim ben. kaldı ki, kendi akranın biriyle sevgili olsanız yine aynı: en kötü ihtimal ayrılırsınız.

Yaşın bir önemi yok mutluysan devam et

Su geçirmez telefon deyince herkes Sony var diyor. Bir kişinin Samsung var dediğini duymadım. Sanırım şu ana kadar en büyük başarısı bu. İnsanlar bir markanın ne kadar eski olduğuyla ilgilenmezler. Piyasaya getirdiği yeniliklere bakarlar. Samsung ya da Apple kadar iyi çalışmıyorlar bana göre.

İş marka olmakta olsa Nokia yok olmazdı (telefon sektöründe yani), demek ki insanlara istediğini veremediler ve geride kaldılar, bu kadar basit. Yoğunlaşmayla ilgisi olduğunu sanmıyorum, Samsung da bin tane şey üretiyor.

Ha bana kalırsa Sony'nin telefondur televizyondur uğraşması gereksiz, Amerikan film ve müzik sektörü adamların elinde.

Sony'nin kemikleşmiş bir kullanıcı kitlesi var kolay kolay değiştirmez onlar telefonlarını. Sony telefonları da fena değildir ama tasarım yönünden kendilerini geliştirmemeleri (o kadar eleştiriye rağmen) ciddi puan kaybı oldu onlar için. Diğer telefonlar çerçeveyi küçültürken hala klasik kasa ile ve düşük bir ekran-çerçeve oranı sunmasıyla çoğu kişi eline alıp, buna o kadar para vermem diyor.

z3 compact kullanıyorum. su, şarap, bira döküldü, denize dahi düştü , tuzlu sudan kulaklık jakı eridi sadece. 3 seneden fazla oldu şarjı hala iyi gidiyor. kullanımda bi yavaşlama olmadı sorunsuz kullanıyorum. bozulsa yine sony alırım. telefonun dış görünüşünden çok işe yarar özelliklerine bakıyorum ben.

Şınav

el sıkma yayı
urun.gittigidiyor.com

ön kol deniyor oraya.
ön kol ile ilgili egzersileri arataiblirsin

yüzme şansınız varsa yüzerken pullboy denen aleti bacak aranıza alıp ayak çırpmadan el paleti kullanarak önkol geliştirebilirsiniz. bu şekilde sadece güçlü ve dayanıklı bir önkol sahibi olursunuz. ağırlık kaldırarark şişireceğiniz kocaman bir önkol kasınız olacağına daha sıkı küçük fakat çok daha fazla güçlü ve dayanıklı bir kol edinirsiniz.

Karekök yayınlarını öneririm. Bende analitik geometri kitabı vardı. Çok iyiydi.

Son 3 5 yıl diyelim. 15 günlük mesele değil.

10-15 gün değil ki. Birkaç yıldır böyle. Lisedeyken falan ders aralarında okuyup eğlenirdik, sonra üniversitede medya iyice boka sarınca sözlükten haber almaya başlamıştım çoğu şeyi. Şimdi açıp bakınca okuyacak başlık bile bulamıyorum doğru düzgün.

yıllardır böyle maalesef...

uzun süredir böyle. biraz önce unutulmuş bir türkçe kelime yazıyoruz" başlığına girdim. ciddi ciddi örneklerle bir dolu arapça-farsça sözcüğü dizmişler. kalitelileri bunlar yani. nasıl ir zeka/genel kültür düşüşü yaşanıyor anlayamıyorum. gireceğim entryden vazgeçiyorum, çünkü başlıklat çöplüğe dönmüş durumda.

Kimse yazmamis ama yillardir boyle

katılıyorum. birkaç nedeni var.
ilki yönetimin yanlışları. en son ekşi şeyler durumu oldu, sözlük çok fazla kayıp verdi. değer katan yazarların çoğu yazılarını silip gitti. gitmekte yerden göğe kadar haklıydılar ama olan okuyucuya oldu. ben sözlüğü çoğunlukla badylerden takip ediyorum okuyacak yazar sayım inanılmaz düştü. bu nedenle de gidenlere kırgınım biraz. çünkü henüz alternatifi olmayan bir oluşum.birleşip alternatif oluşturabilseydiler çok iyi olurdu ama pratikte çok da mümkün gözükmüyor.

eski yazarlar iş güç, evlilik çoluk çocuk vs o kadar vakit ayıramıyorlar, ayırma gereği duymuyorlar. bu beklenen bir durumdu.
yeni gelenlerin çoğu da memleket profiline uygun olarak geldi. hala iyi yazarlar da geliyor tabii.
eskilerden yazanlar da var. yani hepten çöplük olmadı henüz.
sözlükten daha iyi yararlanmak için bady ve kanal kullanabilirsin. ilgilendiğin kanalları okuyup iyi yazan gördükçe bady yapabilirsin.

Bence sözlüğün girip bir şeyler okunacak hali kalmadı, önüne gelen yazar oldu. Gayet normal bu hali.

uldağ sözlük'le itü sözlük'ün ne kadar yazarı varsa toplarsan olacağo bu.

Tamamen yönetim. Geçen bir başlığın üçüncü girisi "anan zaaa" idi. Sonra silmişler. Ben tek bir entry yüzünden uçurulmuştum kaç yıl önce ama bu tiplere müsamaha gösteriyorlar nedense. DEBE'nin kaldırılması büyük bir hata oldu. Sözlük'teki özenli yazı yazan kitle oraya girmek için çaba harcıyordu ve okurlar direkt gündemi takip edebiliyordu. Ekşi Sözlük aynı zamanda bir haber sitesiydi bu özellik sayesinde ama artık bu özelliğini kaybetti. Ekşi Şeyler Sözlük'ün içini boşalttı. Adamlar sadece moderasyon oluştursa bir günde on kat kalite artar.

bence bu durum son 6-12 aydır böyle, bunda ergen ruhundan çıkamamış yeni nesil alınan yazar güruhu etkili sanırım, şimdi bakıyorsun 1995 ve üzeri doğumlu birisi saf bir şekilde mevcut hükumetin eğitim politikalarına maruz kaldı, haliyle sonuç bu, daha da kötüye gidecek bence, şimdi alternatifi olmadığı için daha atıl halde değil sözlük.

aklı başında yetişkinlerin maç başlıklarında, siyasi meselelerde karşılıklı küfürleştikleri kahvehane ortamı. bir de troller var tabii. reddit varken günde 1-2 dakikadan fazla vakit harcamaya değmez.

Başıma geldi kötü bir insan değilim ben ya:)

birine bir zarari olmayana kotu insansin demem. insan hissettigi sey yuzunden kotu olmaz. o hissinden hareketle davranir birine zarar verirse (maddi manevi) o zaman anca. icinde tutuyorsan dedikodusunu yapmiyorsan orda burda oh oldu demiyorsan, erit icinin yaglarini kime ne?

Gayet insani. Kotu biri degilsin. Yani sirf bunu dusundugun icin kotu biri olmazsin. Sen o durumdayken kimse sevinmesin, oyle biri olmaya calis.

Kötü birisin bana göre. Bu hayatta karşılaşılan acılar ceza değildir. Mini etek giyen kadına tecavüzü hak etti denmesiyle hayatında kötü şeyler yapmış birine acıyı hak etti demek aynı şey. Kanser hastaları da acı çekiyor bazen. Bu durumda o insanların suçu ne? Acıyı, şiddeti hiçbir şekilde terbiye mekanizması olarak görmüyorum. Birinin ölmesine sevinebilirsin. Birinin ölmesine üzülmezsin. Ama birinin acı çekmesinden mutlu olmak sağlıklı bir ruh hali değil.

Edit: Bu arada kötü birisin derken bu soru bağlamında kötü birisin. Yoksa on numara bir insansındır. Bilemeyiz. Ona bir şey demiyorum.

bir insanın acı çekere ölerek üzülmemem için o kişinin gerçekten ama gerçekten bana çok ciddi bir zararı dokunmuş olması lazım. mesela tüm nefretime ve kinime rağmen, malum kişinin acı çekere ölmesine sevineceğimi sanmıyorum. ölmesine sevinirim, acı çekerek ölmesine sevinmem büyük ihtimalle. gerçi emin değilim.

eğer ciddi anlamda senin hayatına zararı olmadıysa bir insanın acı çekerek ölmesine (ölmesi değil bak, acı çekmesi burada kilit) sevinmek bence iyi bir insan özelliği değil.

"acılar içinde öldü" cümlesini duyup yada ayrıntısını dinleyip üzülmemek ile o insanın acısına bizzat görerek şahit olup üzülmemek farklı şeyler. birincisi insani bir ruh hali olabilir çünkü dinlediğimiz ilk masallardan itibaren kötü insanların cezayı hak ettiği üzerine bir etik anlayışı inşa etmişiz, tanık olmadığımız bir acı karakterlerini daha iyi bildiğimiz bir masaldan ibaret. ancak ikincisinin daha içgüdüsel, insanın doğuştan gelen empati duygularını açığa çıkarması beklenir; bunda mutluluk ve haz varsa kişinin psikolojisinde sorunlar olduğuna işaret edebilir.

mezar toprağına işeyeceğim kan bağı olan adam var !

şimdiki zamanda zarar veriyorsa sevinebilirim, geçmiş zamanda zararı dokunmuşsa sikimde olmaz . Kötü veya iyi olmakla ilgisi yok konunun ayrıca.

eskiden de vardı sanki böyle saldırgan tipler yok muydu? eskiden dediğim 2-3 yıl önce falan.

kesinlikle katılıyorum.

bu konuda tüm modlar göreve.

@ proletarier Duyurunun bu kadar uzun süredir aynı kişi tarafından terörize edildiğine şahit olmamıştım son bir yıldır daha çok vakit geçiriyorum belki ondandır daha önce olduysa da bu kadar batmamıştır

"Son birkaç aydır neden saldırganca üslupla trollük yapan kimseler"

kim bunlar? ben hiç böyle birine denk gelmedim. bilmiyorum herkes birilerine troll diyor, kimisi hoşuna gitmeyen cevaplar verene kimisi uydurma soru sorduğunu düşündüğüne vs. vs.

Troll'leri abartmamak lazım bence. 4 yıl önce de vardı ilk kez yazar olduğumda. Bence bu siteyi bozan şey troll'ler değil. Troll'lerden daha tehlikeli kullanıcılar var. He neden uçurmuyorlar dersen moderatörlerin sürekli birilerini takip etmesi zor.

Aklıma 1-2 kişi geliyor ama bunların biri bence her zaman trollük içermeden cevaplar da veriyor ama her halükarda aşağı yukarı kimlerin troll olduğunu bildikten sonra o kadar can sıkmaması lazım sorulara verdikleri cevaplar.

Ha, ideal olarak böyle kişiler uzak tutulmalı mı? Tutulmalı tabii, ama şöyle de bakmak lazım, bu insanlar uçurulunca farklı hesap alıp geri gelebiliyorlar. E, böyle bir durumda da yeniden bariz bir şekilde trollük yapmaya başlamadan önce atılmaları doğru olmaz. E modlar da bu işten para almadıkları için (alıyorlar mı lan yoksa?!) çalışmaları lazım ve sürekli olarak takipte olamıyorlar, kaldı ki bence trolllerin bariz olduklarını düşündüklerinden önceliği hakaret vb. içerikli şeylere verdikleri için bunlara sıra gelmiyor olabilir diye düşünüyorum.

Şahsi bir taciz etme durumu yoksa çok da kendimizi sıkmamak lazım bunlara.

@baldur +1 heves mi sandin da troll bence.

Ben bu konunun yapılan ifşalarla ilgisi olabileceğini düşünüyorum. Daha önce buna benzer konu açtığını hatırladığım birkaç kişi ile ortak özelliğiniz, duyuru üyeleri tarafından beğeniliyor olmanız.

Benim kimseyle bireysel bir sorunum olmadı bu arada cevaplarda gördüğüm şeylerden ötürü sinir oluyorum sadece

X=1 için f(1)=5-f(2)=5-3=2

X=0 için f(0)=2-f(1)=2-2=0

x yerine önce 1 sonra da 0 yazarsak;
f(1) = 5 - f(2)
f(0) = 2 - f(1)

yani f(1)'i bulmak için f(2)'ye ihtiyacımız var.

www.youtube.com

www.youtube.com
youtu.be

Death - bite the pain
Pain of salvation - a trace of blood
Riverside - second life syndrome
Between the buried and me - white walls.
Porcupine tree - arriving somewhere but not here.

mad season - slip away www.youtube.com

judas priest - dreamer deceiver www.youtube.com

wasp - sleeping in the fire (Live in the Raw) www.youtube.com

pearl jam - nothing as it seems www.youtube.com

neil young - dead man www.youtube.com

camel - sahara www.youtube.com

youtu.be

open.spotify.com

tabikisi de bu. özellikle de uzun versiyondaki uzun solo hali.

Cok ayip. Biriniz ac/dc paylasmamis.

youtu.be

nasıl unuturum

porcupine tree - shesmovedon www.youtube.com

bu arada kimsenin hala pink floyd, özellikle de comfortably numb paylaşmaması gerçek bir mucize!

yararım yok bari zararım olmasındır benim için hiçbir şey yapmadığımı düşündüğün anlarda. ayrıca ütopik bir düşünce dünyan var.

yapmayı, yemeyi, içmeyi, izlemeyi, dinlemeyi, okumayı sevdiğim şeyler var; severek yaptığım bir hobim var. normalde o kadar basit şeyler ki bunlar, bahsettiğin gibi günümüzün çoğunu zorunluluklara harcamasak belki de bu kadar değerli olmayacaklardı.

değer üretme işini biraz fazla ciddiye alıyor olabilirsin gibi geldi. hayat sürekli ilerlemenin, bir şeyler üretmenin, kendini motive hissetmenin zorunlu olduğu bir süreç değil bence. yaşamaya dair motivasyon; tamam. ama insanları yaşamaya motive eden şeyler vapurda simit yerken sevdiği müziği dinlemek de olabiliyor. sevdiği insanlarla iki bişeyler içip eski günleri yad etmek olabiliyor. bunlar tek tek motivasyon sebebi olmaz belki ama bu tip şeyleri yaparak hayattan zevk almak, bir nevi yaşamak zorunda olduğumuz anları değerli kılmak da bir motivasyon.

bahsettiğin manada elle tutulur, somut, nokta atışlı hedeflerim yok. açıkçası beni hayata motive eden bir şey yok; bir şekilde elimden geldiğince huzurlu vakit geçirmeye çalışıyorum. sıkıntıdan ölmemeye çalışmak belki de tek motivasyonum diyebiliriz bu durumda.

Bir mühendis adayı olarak fabrika kurmak istiyorum. Benim için üretmek kavramı bu kadar somut.

bruce hocam dediklerinde çok haklısın. o saydıkların, hayatın her şeye rağmen yaşanabilir olduğuna küçük kanıtlar.

ama hayatında hiçbir amacı olmayan, "ölene kadar yaşarım aga" kafasında olan bir insan da bu dediklerinden zevk alıyor. bunlar hayatın küçük jestleri. görmek isteyen herkese var. amacı olan, olmayan.

benim bahsettiğim şey, kişinin hayatı içindeki tüketime dayanan değil üretime dayanan bir dinamizm. senin verdiğin örnekler; parasını kazanıp bunu huzurla boş zamanlarımda yiyip vakit öldüreyim diyen, arada hayatın jestleriyle karşılaşan tüketici odaklı bir dinamizm. bu yaşam bir başkası için on numaradır belki ama benim için değil. beni bu hayat bu şekliyle değerli ve üretken hissettirmiyor. daha başka şeyin arayışı içindeyim. bunun için doğru sorular mı soruyorum bilmiyorum.

kızmayın lütfen ama "üretim"den kastettiğiniz şeyi bilhassa da "ilk 25 yıl iyi kötü bir üretim..." kısmından ötürü anlamadım, yahut bana mı ters geldi, ve kızmayın dediğim de sorunuzu saçma bir hale getiriyor bu. ben öğrenciyken bilhassa da öğrenciyken hiçbir şey ürettiğimi düşünmüyorum. istisnası var mıdır vardır ama çoğu öğrencinin de bir şey ürettiğini düşünmüyorum. benim anlayış kıtlığımdansa mazur görün; hani sanki "başarı, elde etmek" gibi bir şey demek yerine üretim demişsiniz. velhasılıkelam demek istediğim birisi tıp fakültesi ya da başka bir bölüm üniversitede kazanınca bir şey üretmiş olmuyor. bölümü bitirince de bir şey üretmiş olmuyor. zaten edindiği mesleği ifa ederken bir şey üretmiş olmadığını siz de söylemişsiniz.

neyse uzatmayayım, bu nazirevari yazdıklarıma kıyasla cevabım daha kısa ve soyut.

bir şeyi tüketilebilir kılan, bizim onu algılayışımızdır. ha bir de sayısallaştırmamız ve ölçüp biçmemiz. bir şey ölçülebiliyorsa tüketilebilir de.

misal, cv'ye yazmak için farsça öğrenirseniz, işinize yarıyacağı kadar öğrendiğinizde motive eden yine benzer bir şey olmadığında bırakırsınız. yok zaten daha aklınıza geldiğinde "yahu ben leyla vü mecnun'u ilk metninden okumak, fuzuli ne dediyse olabilidğince dokunmak istiyorum ona; hatta o nasıl tat alıp koklayıp nefes alıp dünyayı algılıyosa; o duyumsamayı ben de istiyorum; bu yüzden farsça öğrenicem" diye girdiyseniz işin içine; sizi teşvik eden şey demin yazdığım gibi "ölçülebilir" olmadığı için tüketilebilir bir şey olmaz. inşallah anlatabilmişimdir.

dafaisss hocam, ilk 25 yıl diye bahsettiğim süreç bilgiyi alıp işleme süreci. başarı elde etmekle üretimi kesinlikle bir tutmadım. ben bilgiyle üretimi bir tuttum. fakulteyi kazanmak bir sonuçtur, oradaki 4-6 yıl ise bir süreçtir. o süreç içerisinde ilgili veya ilgisiz olunan meslekle, herhangi bir ilimle ilgili araştırma yapmanın hatta sadece ve sadece okuma yapmanın bile üretim olduğunu düşünüyorum.

aman işte herkes gibi fakulte bitirmiş dersek o meslekle ilgili hiç okuma yapmamış adamla yapmış adamı bir tutmuş oluruz. buna sadece bir fakulteyi kazanmak gözüyle bakarsak üretim sıfır. ama fakulte sürecinde öğrendikleriyle, okuduklarıyla fikir üretmeye başlamış adam olarak bakarsak bu bir üretimdir. fikir üretiyor ya da buna hazırlanıyor en azından.

pratikte türkiye'de bu süreç çok verimli değil. kaliteli hoca sayısı ya da okuma yapmayı seven öğrenci sayısının azlığından ya da başka nedenlerden. iyi kötü yapılıyor deme sebebim de bunlardan dolayı.

türkiye'de çalışma koşullarının insancıl olmamasından dolayı, hayatımıza kattığımız zaman alıcı sorumluluklardan(evlilik,çoçuk vs) dolayı iyi kötü bir okuma zamanımız varken önceden, bu da 25'ten sonra elimizden gidiyor.

kısaca 25'ten önceki dönemde okuma araştırma yapma fırsatımız çok fazla. sürekli okuyup, bilgi öğrenip bunu işleyen insan, bunu yapmayan ötekine göre daha değerli. bilgiyle bilgisizlik bir olmaz. bilgili olan adam da daha üretken olur. işte 25'ten sonra bunu kaybediyoruz.

son paragrafa aynen katılıyorum. benim sorduğum bu tür hedefler zaten. bir bilgiyi, kendini herhangi şey üzerinde geliştirmek için kullanırsam üretken hissederken zorunluluktan öğrendiğimde kendimi tüketen olarak değerlendiriyorum.

üretken hissetmek için, şurada kullanmak üzere dil öğrenmek olabilir diye cevapladınız sorumu. tam soruma karşılık bir cevap olduğunu düşünüyorum. teşekkür ederim.

geçtiğimiz 3-4 sene içerisinde 2 tane yeni dil öğrendim(birini çok iyi seviyeye getirdim), farklı sporlar yaptım, sıfırdan enstrüman çalmayı öğrendim, çok ülke gezdim, yabancı arkadaşlar edinerek yeni kültürler öğrendim ama tüm bunlardan sonra hayatımda yine de somut bir amaç yaratamadım. bu konuyu senin gibi ben de çok düşünüyorum ve çözümün evlenip çocuk yapmak olduğuna inanıyorum.

hocam sen evlenip çocuk yapmaktan daha tatmin edici şeyler yapmışsın kendin için. onlar bile sana cevap olmadıysa cevabı evlenmekte, bebede hiç arama.

bizi doyuracak başka şeylere ihtiyacımız var. evlen yine, çocuğun olsun tabi de bunlar olduğunda da sorgulaman bitmeyecek diye düşünüyorum.

Ben seviyorum

Hairy sevmem ama bence seksi. Rahatsız etmeyecek bir durumdaysa problem değil. Koku falan varsa lanet girsin.

Cok uzun olmadigi surece fark etmez.

brezilya versiyonunu çok beğeniyorum. (brazilian strip). kesinlikle iğrenç birşey değil, zaten dönemsel olarak insanlar beğeniyor yada beğenmiyor. muhtemelen 10-15 yıl içerisinde yine populer olacak.

Sakal candır.

kıl, tüy sevsek maymuna meyilleniriz. ne gerek böyle şeylere.

Pürüzsüz olmadığı sürece kötü bakarım.

politicalmemes.com

Fransız biri konusurken tuysuz oldugunda genc kiz ya da daha ufak kizlar gibi oldugu icin cok tedirgin oldugunu, pedofili hissi geldiğini, bu yuzden tuy tercih ettigini soylemisti. Sonra ayni seyi iki Amerikalıdan daha duydum. Onların yalancısiyim (._.)
Not: Yav bu insanlar birlikte oldugum insanlar degil, fark ettiyseniz konuşma sirasinda dedim. Mesaj atip durmayin. Bu nedir arkadaş (._.)

seviyorum.

olmaz olsun

ben sevmem, tercihen pürüzsüz.

Hiç sevmem. Ağdalısı en güzeli.

kukuya bağlı.

bence seksi, aşırı olmamak kaydıyla.

ust kisminda dediginiz gibi olunca pek sorun degil, hatta serit veya koni seklinde olunca bakimli gibi de gorunebiliyor. yalniz labia'lara (vaji$ dudaklari) yakin olunca oral seks sirasinda batiyor dudaklara falan, ya da ben sinekkaydi yapmissam kasiklarima batabiliyor, onlar rahatsiz edebilir. partnerim bana sorarsan puruzsuz yap gec derim ama bu sekilde alirsa da mutsuz olmam yani.
anus ve cevresi de onemli, almasi biraz daha zor o killari ama alinmadiginda veya gozden kacan 3-5 kil oldugunda ozellikle doggy'de goze batiyor, biraz keyif kaciriyor diyebilirim.

Kısa olmak kaydıyla (kıllar yani) V ya da şerit kesim tarzı bence iyidir. Buna ilaveten pürüzsüz olan da güzeldir. Bunların dışında bir şeyi istemezdim sanırım.

Kendim kıllı olduğumdan ötürü ve o kılların yolunmasının ne kadar acılı olduğunu bildiğim için bir kadının kılları konusunda asla bir tasarrufa girmem. İster jiletle alsın, ister makasla kısaltsın. Ama ağda veya lazer ile kayısı pürüzsüzlüğüne kavuştuysa, o zaman "yeter, gir içime artık" diyene kadar dilimi kukuletasından çekmem.

temiz, güzel kokulu oldugu sürece severim.

Öncelikle iğrenç kesinlikle bulmuyorum.

Eğer seyrek değil de sık ise kılları, çok uzun değilse ve sadece o bölge ile sınırlıysa daha çok hoşuma gidiyor. kaymak olana tercih ederim yani..

Eğer seyrekse sevmem, komple kaymak olması daha çekici gelir.

Anemon Galata olabilir.

files.bookinturkey.com

www.youtube.com

helena fischer - atemlos durch die nacht --> www.youtube.com
andreas gabalier - hulapalu --> www.youtube.com

Alleine zu zweit - lacrimosa
youtu.be

www.youtube.com :)

NEUE DEUTSCHE HÄRTE'Cİ GELDİ HANIM. seveni çok sever, sevmeyeni hiç sevmez ama ben kendi FAFORİLERİMİ paylaşıcam.

augsburg yöresinden eisbrecher türküleriyle başlayalım,

volle kraft voraus: www.youtube.com

zwischen uns: www.youtube.com

verrückt: www.youtube.com

kann denn liebe sünde sein: www.youtube.com

was ist hier los: www.youtube.com

en sevdiğimi sona sakladım, miststück, yani seni gidi orusbu: www.youtube.com

***

oomph - alles aus liebe: www.youtube.com ~göz dol duygulan~

oomph - das letzte streichholz: www.youtube.com

oomph - ich will deine seele: www.youtube.com

oomph - wach auf, yani kalk işine gücüne bak tembel gebeş: www.youtube.com

***

rammstein çakması deyip çok yükleniyolar bu çocuklara ama ben seviyorum. başta sevmemiştim, sonra alıştım. iki tane de stahlmann'dan gelsin,

hass mich lieb mich: www.youtube.com

tanzmaschine: www.youtube.com

DER MEİSTER OĞLAN SÖYLER BU SÖZÜ,
NEUE DEUTSCHE HÄRTE İLE HALLOLMUŞ ÖZÜ,
SARI SAÇLARINA DELİ GÖNLÜMÜ BAĞLAMIŞIM,
ÇÖZÜLMÜYOR DOYÇLAND

(dinleyip de herhangi bir şarkı için "ben bunu çok sevdim" diyen olursa mesaj atıp söylesin ki çok mutlu olayım jsfjsf)

www.youtube.com

verdammt ich liiiieb diiicchhhh

Hoch die Hände Wochenende

der meister oomph!, eisbrecher ve rammstein'ı yazmış. bir ara en çok dinlediğim gruplardı.
kraftklub
songs für liam: www.youtube.com
schüsse in die luft: www.youtube.com
peter fox
alles neu: www.youtube.com
seeed
ding: www.youtube.com
riddim no. 1: www.youtube.com
marteria
sekundenschlaf: www.youtube.com (bu şarkı benim tarzım değil ama sözlere bayıldım)
fettes brot
emanuela: www.youtube.com
einstürzende neubauten
stella maris: www.youtube.com
bir de leş gangsta-rap dinliyorum. onları paylaşmasam daha iyi.

tertemiz dert ya,mis. şu nasıl?
pbs.twimg.com :large
gerçi çocuk değil,gif hiç değil.

img.buzzfeed.com

Bana ne demiyor ama küsmüş.

reactiongifs.me

@denef, dissendium, veritaslibertas çok teşekkürler:)

Doğrusu gigabayt. Alışkanlıktan olsa gerek.

Amerikalılar ve İngilizler farklı okuyor. İkisi de doğru.

tureng.com

www.merriam-webster.com

Bu sitelerden dinleyebilirsin.

Bizim haberlesme hocasi da giga diye okurdu. Fiberi de fiiber diye. Cok karizmatik gelirdi mq dogruymus meger.

Geegaa ya da jeegaa fark etmez. The perfect way to pronunce is gi-ga-byte or ji-ga-byte(gee-gaa-byte or jee-gaa-byte).

Doğrusu cigolayt

Telaffuz yerelleşebiliyor, ikisi de doğru o yüzden.

Data için de "deyta" demek lazım ama herkes dümdüz "data" diyor, kimse kimseyi kırmıyor.

gigabayt.
misal: 500 gb.
fayf handırıd gigabayt.

Böyle bir gözlemim olmadı ama şöyle bir açıklama bulabilirim belki. Gençken bir 'Hayatı çözdüm, anladım. Ben bu hayatı parmağımda oynatırım' duygusu oluyor. Belki o pompalanmış özgüvenin getirdiği bir kibirdir. Yaşla beraber daha da anlamadıklarını görebiliyorsun. Bir ton hatadan geçtikten sonra her şey daha insani görünüyor. Daha az kendinden ve başkalarından emin oluyorsun. Dolayısıyla yargılama düzeyi gençliğe göre düşüyor olabilir.

yeni neslin bok olmasından.

Gençler harika, boş yapma devam et.

Olgunluk hocam mesele. Yaşlılar olgun olduklarından öyle. Keza genç olgunlar ya da götü kalkık yaşlılar da var.

Metabolizmayla da ilgili. Yavaş yaşayan insanlardan hızlı tepkiler beklemezsin. Hızlı yaşayanlardan da yavaş tepkiler. Tersi bu yüzden mantıklı değil.

kimse kusura bakmasın, gençler bok falan değil. ha gençler boksa, bu sizin bokluğunuzdan. iş bunun anasında babasında bitmiyor, çevresi, öğretmenleri, komşuları, orda burda gördükleri. bunların bokluğundan. bunlar kim? ben, sen o, şu, bu.. herkes. bitmek bilmeyen yeni nesil bozdu geyiklerinizi de alın yürüyün gidin allah aşkına.

@norek'e katılıyorum. götü arşa değenlerin sayısına bakacaksak çoğunluğuna gençlerden çıkacağına zerre inanmıyorum. hatta bu 'götü arşa değmecilik' davranışları en çok gençlerin üstüne uygulanır, gittiğiniz markette, devlet kurumunda bilmem nerede falan dikkat edin. e bu insanların üstüne bu kadar gidince de içlerinden yetişkinlere benzeyenler çıkınca da kimse şaşırıp bok demesin.

boş insan, sessiz insan, atarlı insan.. bunlar her yaş grubunda var. olgunluktan kast edilen şey ne mesela?! sessiz, baston yutmuş gibi oturan çocuklara 'olgun' diyen insanları gördü bu gözler. neyin olgunu lan?! olgunluktan kasıt belki doğuştan, belki acı deneyimlerden, belki artık enerji bitikliğinden olan bi şey. deneyimleri acı olmasaydı da başarılı olsaydı, o zaman olmayacaktı öyle belki. olgunluk ders çıkarmak değil tam aksine çıkaramayıp köşende pısmaktan öte bi şey değil, 'toplum anlayışında.' gerçek anlamını ben tartışacak değilim.

ama gençler hep göze batar. babalarınıza da battı, dedelerinize de battı, şimdi de size batıyor. yarın öbür gün bugünkü gençlere de batacak ama sizden az batar, ona eminim. gençliğinde atari, bilardo salonlarından çıkmayan, karı kız peşinde ordan oraya savrulan adamlar 'bu yeni nesil kafasını fesyden tıvaytırdan kaldırmıyor yea' diye atar yapıyor. senin gibi olacağına kaldırmasın lan! en azından iyi ya da kötü dünyanın öbür ucundaki adamın fikirlerini bile okuyabilme imkanına sahip, yani sen bu yaşına kadar hayatta kaldıysan, o gençler hayli hayli kalır, baya da bi idareli kalır hem de.

arkadaşım kime söyleniyorsun bu topiği açanda bir genç ve dediklerine katılıyorum ama serzenişin kime neye o belli değil. kimse gençlerin enerjisini sömürüp mal mal bir köşede sus pus oturan çocuğu ideal çocuk yapıp ona örnek, olgun genç demedi. bu senin kafandaki ürün. topiği açan kişi ben ve alttaki cevaplarda senin dediklerini karşılayacak şekilde gençliğe söven bir önerme yok. burada bahsedilen başka bir şey. ama yeri gelmişken ifade edeyim. mesele bu sanırım sende bir gençsin ve enerjini yönetemiyorsun. ve bu başlığı açma hikayemide söyleyeyim. burada iki model yarattım genç ve yaşlı diye. orada yazdığım tüm genç özelliklerine sahibim ve o bakış açısıyla yazdım. orta yaş üstü biri ulan bu gençler çok salak bakın biz çok olgunuz oturayımda bir söveyim diye açmadı bu başlığı.

E hormonlar? Yasli beyni ile genc beyni farkli. Tipki erkek ile kadin beyni gibi.

gençlikte bir şeylere dahil olarak varlığını kanıtlama ihtiyacı çok baskın. çoğu atarlı davranışın ve yüksek sesli kahkaha nöbetlerinin altında parçası olduğu toplulukta kendini gösterme endişesi var ve bu topluluklar genelde pozitif düşüncenin hüküm sürdüğü coğrafyalar değil, adamı bir yanlışında yiyen ortamlar. yani aslında o örneğinizdeki delifişek arkadaşlar yalnızken öyle insanlar olmayabilirler, gayet hoşsohbet iyi çocuklar olmaları çok mümkün.

yaşla beraber noluyor, iyi kötü toplumda bir yer edinmiş oluyorsun o işler bitiyor. bunun yanında, yaptıklarının iyi yada kötü sonuçlarını defalarca gözlemleyecek zamanın oluyor. gece yatarken aklına gelince seni saatlerce uyutmayacak onlarca aptalca şeyi çoktan yapmış oluyorsun. davranışların planlanandan çok farklı sonuçlar ortaya çıkarabildiğine defalarca tanık oluyorsun, bunlar seni daha temkinli ve duyarlı olmaya itiyor. bir noktada "yaşam boyu yaptıklarımız, sonsuzlukta yankılanır" gibi bir aydınlanma yaşıyorsun. en kötü iş hayatı insanları bir nizama sokuyor.. bunlar gençlikte de gayet güzel olabilecek şeyler ama ortalama bir arkadaş grubunda geçer akçe tarafları pek olmadığından gizlenmesi tercih ediliyor maalesef. diye düşünüyorum.

o yaşlarda, ölüm diye birşeyin olmadığı yanılsamasındandır.

Evet.

şuan görüşmediğim hiçbir arkadaşımla fazla yakın değildim. kişileri değil de o zamanları özlüyorum.

ölüyoruz ya gerçekten ölüyoruz ve ölüyor olduğumuza inanamıyorum. yok olacağımıza vs. inanamıyorum. birkaç ayda bir bu düşünce aklıma zehir gibi girdiğinde ölecek gibi oluyorum.

nö

Kimseyi özlemiyorum açıkçası.
Çünkü yıllarca arkadaşlarımla ve akrabalarımla bir şeylerin bitmemesi için çok uğraştım ama olmadı. Nötr hissediyorum bu kişilere karşı o yüzden hüzün ya da mutluluk, özlem vb. hissettirmiyor.

yalnızken gece yapılan stalking eylemi sonucu yaşanan fazla drama hastalığına tutulmuşsun.

nedeni bu.

Ha insan özlüyor bazen ama ağlama krizine girmen falan fazla. Gün içinde aklına gelmemiştir muhtemelen..

Genellikle en yakın arkadaşlarımı hatta ailemi bile çok özlemem

hiç

Yok özlemiyorum, o günleri özlüyorum o ayrı da o kişileri pek değil. Çünkü ben bu ilişkileri iyi durumda tutmak için elimden geleni yaptım ve görüşmek istemediler, vefasız çıktılar vs. Lisede en yakın arkadaşım olan arkadaş düğününe 2 hafta kala çağırdı beni, yurtdışında yaşıyorum ve o da bunu biliyor. Çağırmasa daha iyiydi.

Özlemememin asıl nedeni kişilikleri ama, lisede yakın olup şu an görüşmediğim tüm adamlar/kadınlar hemen hemen herkesle iletişimi kestiler zamanla. Yani hakikaten karakterlerinde böyle bir şey var.

Şu an görüşmediğim kimseyi özlemiyorum.

Özlüyorum. Gün içinde yanıp tutuşmuyorum ama aklıma geldikçe özlüyorum. Çoğumuz çok farklı yerlerde, dünyanın bir taraflarındayız. Yılda bir online görüşüyoruz bazılarıyla, bazılarıyla nadir nadir mesajlaşıyoruz. Gerçi yakın olduğumuzda da, bazıları artık çokuklu çocuklu ve dışarı çıkamıyor pek, bazısı yoğun olurdu ve çok sık görüşemezdik. O zaman da özlerdim. Çok özlüyorum. Şimdi olsalar çok fena sarılırım hepsine. Bazen buluştuğumuz ilk anda gözlerimizin dolduğu, ağladığımız da olur birkaç dakika. İyi ki sosyal medya var da birbirimizden ve hayatlarımızdan haberdar oluyoruz. Facebook hesabımı kapatmamamın tek sebebi.

"Birinden kopup gittiysem, onu zaten pek sevmiyorumdur" insanı değilim. Kendime zor yetiştiğim bir hayatım var; başkasıyla kopmam sevgisizlikten ya da özlememekten değil; genelde ya onun ya da benim hayat telaşımızdandır. Daha dün biri ile konuştuk ve dertleştik. Sanki 9 yıldır görüşmeyen biz değilmişiz gibi kaldığımız yerden devam ettik. İkimiz de değişmişiz ama bir o kadar da birbirimiz için aynı kalmışız. Kalbimde yerleri ayrıdır.

E madem ara...

Bir araya gelirsen o kadar da özlemediğini fark edebilirsin. İnsanlar ayrı kaldıkça kafa yapısı da farklılaşıyor.

O yüzden bu maziye olan özlemin kaynağını bulup halletsen iyi olur.

Gelecekten umudun mu yok ki geçmişi özlüyorsun?
O zaman neden umudun yok?

gibi gibi...

Bu geçmişte ya da gelecekte yaşama arzusu önemli bir sorun. Şu anki yaşam kaliteni düşürüyor farkındaysan. Oysa hepimiz fiziksel olarak şu anda yaşıyoruz. Psikolojimizi de şu ana senkronlamalıyız.