Eskiden şeker pancarından elde edilen şekerler kullanılıyordu ürünlerde. Artık şeker şurupları kullanılıyor. Koruyucu maddeler daha fazla. Normalde evde yapılan bir kek iki gün sonra yenmeyecek kadar sertleşirken, küçücük keklerin bir yıl tüketim tarihleri var. Bozulmadan durabilmeleri tamamen kimyasallara bağlı. Herkesin tükettiği şeyler işletme için kârlı olmayabilir. Eskiden incirli Biskrem vardı örneğin. Üretim prosesine incir kattığın zaman fabrikaya yeni makine almak gerekiyor. O kadar incire para veriyorsun. Sonra işletmeye getirip kurutma, buharlaştırma gibi bir sürü aşamaya sokuyorsun. Bunların hepsi maliyet. İşletmeler bunun verimsiz olduğunu görürlerse anında vazgeçerler. Ayrıca ürünlerin boyutları da değişiyor. Eskiden Magnum daha büyüktü. Şimdi dondurmaların boyutu da küçüldü. Bu şekilde kullanılan malzemeler de azalıyor. En basitinden süt fiyatının artması bile çikolatada kullanılan sütün azaltılmasına neden olabilir. Ya da süt sabit tutulur ama çikolatanın fiyatı artar. Kinder bu yüzden pahalı denebilir. Süt, şeker, yağ gibi en temel gıdaların ekonomik değerinin değişmesinden hemen etkileniyor işletmeler.

Öncesinde de birçok üründe glikoz şurubu kullanılıyordu fakat hammadde olan buğday ve mısır kalitesi de yıllar içinde değişti, gdo hayatımıza girdi. Zaten zararlı olan glikoz şurubu daha da beter bir hal aldı.

Glikoz şurubu üreten fabrikalar sektöründe çalışıyorum. Üretim yapacak fabrikaların projesini yapıyoruz. Hangi işlemlerden geçtiğini halk bilse gerçekten bir gecede yapay tatlandırıcılı ürün tüketimi yarıya iner. Fare zehiri üretiminde kullanılan kostikler, asitler, diğer kimyasallar kullanılıyor. Mısırdan bunları üretmek için asit kullanılması şart, öyle keşfedilmiş çünkü. Devlet de gıda ürünü için belli sınırlar çizmiş ama neresinden tutsanız uzun vadede bünyeye ciddi zararlar verir.

Yani bir bakıma sizin açınızdan iyi oluyor. Şeker ihtiyacınızı kuruyemiş ve meyvelerden karşılayın. Yetmezse pancar şekerli ürünler tüketin. Sağlık önemli.

Benim yer yemez başım ağrıyor.

Evet, erkek kolu bulamayinca duvara surtuyorlar hatta.

Bana otobüste oldu birkaç kez. Bir de bir kadın kollarıma, sırtıma ellerini koya koya arkaya doğru ilerlemişti bir keresinde. Abla işin bittiyse biz inelim diyecektim de demedim.

Destekli sütyen giyiyorsa hissetmeyedebilit. Sanmıyorum cidden

tahrik oluyorlar olm. sen de onun memesine elle. aslında onlar da istiyor.

İlgi belirtisi olduğunu sanmıyorum. Daha çok bakışlar, gülüş vs... daha önemli ilgiyi anlamada.

Tam tersini dusunuyorum erkek yapsa buyuk sapiklik olur.

göğüs istemsizce ama gövde olarak fazla yaklaşıyorlar gibime geliyor bazıları.dolaylı yoldan normal değil gel ağzıma gir

metrobüste otobüste vs normal sıkışık alanda oluyorsa normal ama boş alan varken yapan varsa halleniyordur.

Son birkaç yıldır okuduğum her kitaptan not alıyorum. Akademik yazılara roman gibi yaklaşmamak gerek. Hatta ben kısa aralar verilerek ve bu aralarda konuyla ilgili araştırmalar yapılarak kitaba devam edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Bir de tekrar etmek önemli. En son ne okumuştum diye zihinden bir tekrar yapılabilir.

(bkz: bütünleşik doktora)

mümkün. (bkz: bütünleşik doktora)

yalnız, pek araştırmadım bilmiyorum ama türkiye'de pek az sayıda bütünleşik doktora programı var diye duymuştum. genellikle, avrupa'da, amerika'da daha yaygın.

2013 oncesi Tezsiz Yuksek Lisans yapanlar doktoraya baslayabiliyordu. Ogretmenler de bir donem Tezsiz Yuksek Lisans derecesiyle mezun oluyordu. Dolayisiyla doktoraya baslayabiliyorlardi. Bugun -eger degismediyse- eczacilar, doktorlar , dis hekimleri, veterinerler direkt doktoraya baslayabiliyor. Cunku yuksek lisans derecesiyle mezun oluyorlar.

Bunun disinda butunlesik doktora diye bir sey de var. Belli kriterler sagliyorsan direkt doktoraya baslayabiliyorsun.

Not ortalaması 3.50 üzerinde ise doğrudan doktoraya başlayabilirsiniz bazı okullarda. Başka şartlar da olabilir.

Bizim fakülteden bir sürü insan biliyorum böyle. Ben tam bilmiyorum nasıl olabildiğini ama fakültenin 5 yıllık olmasıyla ilgili olduğunu söylemişti diye hatırlıyorum doktora yapanların 2'si.

spor tabi ki.

Hayatın anlamını boş ver. Mezun olunca işsiz kalmamak için iyi seviyede İngilizce ve en az bir farklı yabancı dil bilmelisin. Almanca, Fransızca gibi. Eğer mühendislik öğrencisiysen bilmen gereken onlarca paket program var. Bunların kurslarına git ve sertifika al. Kendi alanını keşfetmeye çalış. Spor yap. Ben karateye 21 yaşında başladım. Hala devam ediyorum 4. sınıfta olmama rağmen. Yaklaşık 1 ay kadar önce klasik gitar kursuna başladım. Hobi bulmak senin elinde ama önce eğitim önemli. 5 yıl göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor. Kendini geliştirmeye çalış. En az 50 kitap bitir mezun olana kadar. Yapılacak bu kadar şey varken yapacak hiçbir şey bulamamak garip.

@diss bana heyecan verecek aktivite bulamıyorum aslında. Dalımla ilgili mi olmalı bu kitaplar??

insan bazen rutinlerin arasında boğuluyor. ama senin durumun bundan da biraz farklı olabilir bence. zira yaşını bilmiyorum ama üniversitenin ilk senelerindesin. muhtemelen hepimiz gibi üniversiteden beklentilerin vardı, vardır. film, kitap güzel şeyler ama sosyal hayatın ne durumda?

kişiden kişiye değişir elbette ama sosyalleşmek, eylemlerinle kendini sosyal çevrende ifade etmek iyi gelebilir. film ve kitap hakkında birileriyle konuşursun. ama bu tam olarak senin bir eylemin, aksiyonun değil. hayatın anlamını boş falan verme. hayatına anlam katmak istiyorsun. anlam katamadığı için huzursuz olan birine, dissendium acaba kendi hayatına bakıp da mı böyle şeyler salık veriyor? onun dedikleri yanlış şeyler değil ama senin sorun farklı.

sorumluluklarımız ve alışkanlıklarımızın dışında şeylere ihtiyacımız var. yeni şeyler. ama sürekli yeni şeyler bulamazsın dimi? o zaman kendi merakına göre birşeyler öğrenmeyi deneyebilirsin. hobi gibi bişeyden bahsediyorum aslında ama senin aktif yani bizzat özne olduğun ve öğrenmenin bitmediği şeyler olmalı. karate mesela güzel fikir:)

ama dediğim gibi sorumlulukların yani zaten boğuşmak zorunda olduğun şeyler dışında da uğraşlarının olması iyi gelecektir.

simdi oyle bi haldesin ki ne yazarsam yazayim seni ikna edebilecegimi sanmiyorum :) yakin doneme kadar ben de ayni halet-i ruhiye icerisindeydim. kendiliginden, bir kac ufak gelisme neticesinde bitti-gitti.

bulama bi sey, birak bi donem de boyle gitsin. emin ol bi kirilma noktasi olacak ve normale doneceksin.

Alanınla ilgili olur. Roman olur. Şiir olur. Benim ukulele çalmayı öğrenip, YouTube'ta kanal açmış arkadaşım var. Bunların hepsi uğraş. Yukarıdaki arkadaş kendinden mi örnek veriyor demiş. Evet, kendimden örnek verdim. Sen istediğin sporu seçebilirsin. Hayatın anlamını boş ver diye şunun için dedim. Büyük ihtimalle daha ekonomik özgürlüğe sahip değilsin. Öğrenciyken hayatın çok dar bir kısmını yaşıyorsun. Bu döneme bakarak hayat hakkında fazla düşünme demek istiyorum. Umarsızca yaşaman, keşfetmen gereken zamanlar. Aşık falan olursan dediğimi anlayacaksın. Anahtar kelime keşfetmek.

film ve kitaplara hobi gözüyle bakıyorsan sende zaten bir problem var demektir.

sana katılıyorum, intihar fikri zihnimi terk etmiyor, arkadaşların hepsi doğru şeyler söylemiş, bişeyleri değiştir de ne değiştirirsen değiştir. harekete geçmessen sonrası iyiye gitmiyor. beklentilerini en aza indir kendini sev.

Spor yap.
20'li yaslarin basinda adam akilli spor yapmis olan insanlar daha gec cöküyor.

Imkanin varsa yabanci dil kursuna git, kendine mesleki anlamda ileride deger katabilecek seylerin pesinde kos. Vakit nasil gecer anlamazsin bile.

www.youtube.com

kimse yazmamış sanırım ama kız veya erkek arkadaş bulmayı düşünmedin mi hiç? :p

@burya öyle sanırım farkındayım. Peki bu haldeyken bulabilmek büyük başarı olmaz mı benim için?

Şu an ki aklım olsa tek yapacağım şey en az iki dile sahip olup mesleğimi bu boktan ülkeden uzakta medeni bir ülkede yapmak olurdu.

İlk görüşte. Beklentilere sahipsen o beklentileri karşılayan biri karşına çıktığında sistem seni yönlendiriyor.

aşık olmuyorum.

oldum,bir daha olacağıma inanıyorum. başka bir duyuruda da yanıtlamıştım bu soruyu. ben basit bir ayracı görünce aşık oldum en son. normalde çok gülerim,gülünecek bir şey varsa kaçırmam. ama o'nun dediklerine saatler sonra bile "hey allahım ya" diyip gülüyorsam,o salak sırıtışı suratımdan uzaklaştıramıyorsam aşık olmuşumdur. aşka çok derin anlamlar yüklersen ulaşamazsın,aşk aniden gelir,zamanla da biter.

Beklentilerle alakalı. Kolay mutlu olan, kolay gülen kişi kolay aşık olabiliyor bence.

Önce ya ne güzel zaman geçiyor birlikteyken diyorsun, sonra olmadığı zaman nerelerde, napıyor, gelse de/arasa da konuşsak diyorsun.

Sonra o gülsün diye konuşuyor, mutlu olsun diye anlatıyor, Sevinciyle seviniyor, üzüntüsüyle üzülüyorsun.

Bunları toplayınca da aşık olmuş oluyorsun.

Olma işte en güzeli

Aradığım cevap yok maalesef. Ne aradığımı da bilmiyorum. Terazi burcuyum ama çok dengesiz biriyim. Görüp beğendiğim birini 10 dk sonra beğenmeyebiliyorum. Çok kolay sıkılıyorum. Rol yaparak da seviyormuşum gibi yapamam.napıcam bilmiyorum.

İlk görüşte zank diye. Sonra da unutamıyorsun zaten hiçbir şekilde.

bir anda olan hoşlanma bence. ilişkide olduğun kişinin doğru kişi olduğunu anlıyorsun ve genelde ufak şeyler oluyor oluyor, arada istemsizce söylediği onun genellikle hatırlamadığı ama benim kafama takılan sözleri ve hareketleri olabilir.

ben çok oldum özellikle ergenlikte. şöyle bir şey oluyor mesela sıradan birini görünce onun yanında nasıl olduğunun, nasıl göründüğünün hiç bir önemi olmuyor, kalbin öylece duruyor yerinde. ama aşık olduğun kişiyi görünce acaba nasıldım o beni nasıl gördü gibi sorular oluyor beyninde ve heyecandan elin ayağın dolaşıyor.

olmuyoruz.

Ya kulağın varsa neden olmasın, 2 derste notaları öğrenmiştim ben. 5-6 ayda bi şeyler çalabilecek kıvama da geliyorsun. bence keman düzenli çalışırsan bu bahsedildiği kadar zor değil.

Benim gitar hocam kemanın en zor enstrümanlardan biri olduğunu söylüyor. Devamını getirecekseniz geç değil.

Başıma bir şey gelmeyecekse,kinyas ve kayra. Ne karanlık kitap,boğuldum okurken.

Masumiyet müzesi, bitsin diye okudum, bazı kısımları sıkıcının da ötesinde.

Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı.

Olmuyor, akmıyor, devrik devrik 5 kere okuyunca bile anlaşılamayan cümleler... Hikayesi güzel ama ana dilde olmayınca asıl olaydan, felsefesinden eksik kalıyorsun.

Yüzyıllık Yalnızlık

Okurken aşırı sıkıldığım başka bir kitap bilmem.

Çok sıkıcı olduğundan değil de çok uzun olduğundan Paul Auster'ın 4,3,2,1 kitabı. Kindle'dan okumuştum bir de, elimde gerçek kitap olsa fiziksel olarak sayfaların ilerlemesinden falan bir şey anlaşılır, bunda okuyorum okuyorum hala yüzde altmışı kalmış vs. Herhalde sonsuza kadar okuyacağım, diye düşünmüştüm.

Asıl cevabım, benim de başıma bir şey gelmeyecekse, Yüzyıllık Yalnızlık. Hatırladıkça tansiyonum düşüyor.

Masumiyet müzesi +1.
kitaptan son hatırladığım sayfa bu:
adam aşk acısından kapı kolunu kemiriyordu. afakanlar bastı ve bıraktım.

Puslu kıtalar atlası

bülbülü öldürmek.

sıkıntıdan patladım.

Orhan Pamuk kitapları :(

gazap üzümleri
o kaplumbağa var ya o kaplumbağa, hani daha kitabın en başlarında tozlu ve çorak yoldan karşıya geçmeye çalışan. allah belasını versin o kaplumbağanın. daha o sayfalarda anlamalıydım aslında.

Cthulhu'nun Çağrısı. Korkudan değil sıkıntıdan ölecektim.
Puslu Kıtalar Atlası +1
Amerikan Tanrıları'nın bazı kısımları :(
(linç yiyeceğim ya, du bakalım)

sıkıcı kısmını geçiyorum çünkü kitabın amacı zaten "sıkmak" ancak bu kadar zorlanacağımı bilmiyordum; pessoa-huzursuluğun kitabı. hayata hiçbir zaman umutsuz bakan biri olmadım ancak bu kitabı okuduğum zaman hayatımın en melankolik, en depresif zamanlarıydı; yine de öldüm öldüm dirildim. sonra anladım ki öyle bi oturuşta 150 sayfa okunacak bir kitap değilmiş bu, aşırı doz almışım.

şimdi arada, yine canım sıkılınca açıp beşer onar okuyorum; alplerde, bir hiçliğin ortasındaki kulübemden gecenin bir yarısı hava almaya çıkmış gibi yüzüme çarpıyor soğuğu.

Zar Adam +1

vadideki zambak. ucuncu sefer elime aldigimda gozlerim ve beynim kanaya kanaya bitirdim. uzunca bir paragraf sadece bir cumleden olusuyordu. cumleleri ogelerine ayira ayira okuyup anlamayi da denemistim. balzac, mezarinda zambaklar bitsin.

gulun adi kitabi fenaliklar gecirdi bana. baya baya ilerlemiyodu. sonuna yaklastim, nasil bittigini sorup ogrendim.

şu çılgın türkler.
okulda dönem ödevimizdi o kitap.. aynı sayfaları döne döne okumamıza rağmen hiçbir şey anlayamıyorduk. çok sıkıcı gelmişti. sonra kitabı bitirmedim, ödevimden düşük aldım ve bir daha da asla o kitabı eve sokmadım.

ahmet hamdi tanpınar - huzur

resmen huzurum kaçtı okurken ki bitirememiş bile olabilirim.
üniversitedeyken hocamızın biri okutmuştu, bu kitabı okuyup anlayabiliyorsanız işte olmuşsunuz derdi. demek ki o zaman olmamışım, yaş oldu 32 bir daha elime almadım.

Yolda

Bitiremedim zaten

Sasa Sokolov - Budalalar Okulu ...basladım..denedim...bi daha cabaladım olmadı ..rus edebiyatı severim diye hediye gelmişti kitap..hırslandım..gene yapamadım..belki de benim kapasitem yetmedi ama yarım bıraktım :(

kafka- dönüşüm
incecik kitap olmasına rağmen haftalarca bitiremedim. okurken bu kadar sıkıldığım başka kitap hatırlamıyorum.

Tutunamayanlar - iki kere denedim bitiremeden

Zar adam + 1

1984. Bitiremedim. Yazım kurallarına o kadar dikkat etmişler ki, okurken virgüle, apostrofa bakmaktan cümlelere konsantre olamadım.

Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı +1

hediye edildi iki kere. mecburen okudum. gezi desen degil, ani desen degil, felsefe degil, manuel degil. vakit kaybi gibiydi :(

tarihimizde garip vakalar. büyük bi ümitle başlamıştım ondan dolayı olabilir.


ivan iyliç'in ölümü. sevmedim.

Tutunamayanlar +1
Yarısına anca gelmiştim. Sinirlenip (evet, kitaplara saygım olmasa yırtıp atacaktım hatta) bir köşeye kaldırmış ama bir yandan da yarım kalan kitaplara karşı vicdan azabı çektiğim için tekrar devam etmiştim. Ama o mu beni bitirdi, ben mi onu bitirdim, onda hala kararsızım. 7'den 70'e herkesin "Bu benim başucu kitabım." demesi de beni hayretten hayrete düşürmüştür bu yüzden.

Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu,Italo Calvino. Okuduğum, okurken epey sıkıldığım bir kitaptı bu da. Yazım tekniğini hiç sevemedim.

Pedro Paramo,Juan Rulfo. Bu da kısacık bir eser olmasına rağmen sayfalar bereketlendi, bitmedi, azmettim, bitirdim ama hiç memnun olmadım okuduğum için. Son derecede zorladı beni. Ben bu tarzda yazılmış kitapları sevmiyorum zannedersem.

Gurur ve Önyargı, Jane Austen. Şu zamana kadar okuduğum en ama en gereksiz eserlerden biriydi. Bunda da sayfalar bitmedi bir türlü. Bitirdiğimde de pişmanlıklar yaşadım ve Tutunamayanlar'a zamanında yaptığım haksızlık yüzünden biraz da üzüldüm. Eğer imha edilecek bir kitap olsaydı bunu hak eden kitap bu olurdu diye düşünüyorum.

Savaş ve Barış, Tolstoy. Büyük beklentiyle okumuştum ama hiç beğenmedim. Bitirince "Ee?" diye de Tolstoy'a sitem edip trip atmıştım.

Ve ilk defa yarım bıraktığım bir kitap: Başkan Babamızın Sonbaharı, Gabriel Garcia Marquez. Eserde tek noktalama işareti virgül. Cümleler hiç bitmiyordu, ben de okumayı bıraktım.

Dava / Şato, Franz Kafka. Dava'yı hem berbat bir yayınevinden okuduğum hem de ölümünden sonra yayımlandığı için bu kadar sıkıcı ve hikayesi havada kalan bir eser sanmıştım. Ama Şato'yu da işinin ehli bir yayınevinden okudum. Onda da tema ve havada kalmışlık sorunu vardı. Bu yüzden ikisini de okurken hem sıkılmış, hem de biraz hayal kırıklığı yaşamıştım. Herhalde Dönüşüm kadar tat alamadığım veya Dönüşüm, beklentimi yükselttiği için böyle hissediyorum, bilmiyorum.

Vedat Türkali - Güven 2 cilt

Yalniz Mavi Karanlik kitabini okuyun derim.. hele ilk sayfa..

yaşar kemal, binboğalar efsanesi. ortaokulda verilmişti ve okumadım zaten. okunası o kadar insan varken hiç pişman değilim.

güçlükle bitirip de çok sıkıcı olduğunu düşündüğüm kitap william burroughs'ın çıplak şölen'i. naked lunch yani. ama ben sahafın tekinden çok boktan bir çevirisini alma hatasında bulunmuştum. iğrençti. bu beat kuşağı konusunda on araba laf söylemeye başlamadan durayım. gerçi, 2001'den bu yana çok zaman geçti, belki baksam fikrim değişir. onu not etmiş olayım.

daha da var da ilk aklıma gelen bunlar.

istemiyorum dedim ama sevgilim alsa hoşuma gider burdan kendisine selam gönderiyorum. bir ayfon x'e hayır demem.

tişikkirlir.

www.footcourt.com

1) bilmiyorum öyle özel biri yok.
2) uçuk hediye: sony a6000
Normal hediye: güzel kareli yünlü kış için giymelik yani gömlekler

@üğpoıuy - hocam cekislisle filan alakam yok :)

Kimin aldığı önemli olmamakla birlikte dağ bisikleti alabilirler.

1- Herhangi birinden olabilir

2- Aerix Vidius HD drone (ya da o ayarda kameralı,ufak bir drone), merak ediyorum yani. Daha normal bir şey diyeceksek de taşınabilir hdd derdim galiba. Aklıma çok bir şey gelmedi; gündelik hayatta lazım olabilecek herhangi bir şey de olsa olurdu sanırım.

1-kişisi önemli değil
2-lüks hediye: haftasonu için budapeşte tatili
normal hediye: bodum french press ve koleksiyonuma ekleyebileceğim değişik bi kupa olabilirdi.

Standart.
Şimdi bakınca güzel değil diyemiyorum ama yolda görsem "aa ne güzel kadınmış" demem.

Güzel değil bence.

ortalama

çirkin değil. güzel de değil. yani sadece fiziksel olarak değerlendiriyosak bence bi albenisi yok.

Değil. 3/10.

güzel.

Bence guzel degil ama cirkin de degil. Bakimli.

çekiciliği var ama estetikten sonra daha bi hitap eder oldu :))

o kadar estetiğe, bakıma, spora rağmen hayır. çirkin diyemem ama güzel de değil.

güzel ama ortalama.

çirkin.

6/10

Vasat, 5/10 falan

Ondan güzel çok kişi var; hele annesi ve anneannesiyle karşılaştırınca çirkin ama genelde güzel bbce, fena da değil. Eli yüzü düzgün, bakımlı ve cici.

Öğle yemeğinden sonra milletin beynine glikoz gidiyor. Ama dikkat etmedim böyle bir şeye. Örnek verir misin?

bi de daha mantıklı başlıklar açılsa keşke :')

ona dikkat etmedim de benim gözlemime göre bazı kullanıcılar var, bunların online olup olmamasına göre seviye düşüp yükseliyor :)

ayip.
yazanin aybi ayri, bunu kabul eden danismanin aybi ayri, o tez basarili bulup altina imzasini atan 5 akademisyenin aybi ayri.
yüksek lisans tezi olarak bile kabul edilemeyecek bir calisma nasil olur da doktora tezi olarak kabul gördügünü anlamak güc.
tezin kendisi ayri ayip, sonuc kismi ayri ayip, kaynakca ayri ayip.
almanca "edited" anlamina gelen herausgegeben kelimesinin kisi ismi olarak alinmasi tamamiyla facia. söyleyecek söz bulamiyorum.
yuh ya.
söz bulamiyorum dedim, gazimi alamadim. doktora tezi böyle olanin yl tezi nasildir diye geciyordu aklimdan ki özgecmisinde birlestirilmis tezsiz yl yaptigini yazmis zaten. hic sasirmadim.

Ya bir insan kendi anadilini nasil konusamaz? Inanin aklim almiyor. Bu kisi akademisyen, bu kisi okur yazar ya. Off... Sadece onsoz ve ozgecmis bolumunu okudum. "Direkt" yerine yazdigi "direk" girsin beyinsiz kafasina. Angut.

gülebilmek istedim ama gülemedim. ülkenin hali bu işte. herausgegeben'in "edited" anlamına geldiğini bilmiyordum ama tezi incelerken görmüştüm o kısmı, "bu ne biçim isim lan, kesin isim değildir" diye düşünmüştüm, şimdi pilav'ın yazdığını görünce kahkaha attım jasfjfla. rezillik, başka bir şey değil. kendim akademisyen değilim ama yaptığım iş gereği tezleri kurcalamam gerekebiliyor. çok fazla aptalca yazılmış saçmasapan tez görmüştüm ama bu bambaşkaymış. doktora tezi bir de, yuh.

adam meriç işte. ne olsun başka

Adam su an yard doc'mus. Dusunsene 4 senede ancak sunu yazabiliyorsun. Muhtesem bir olay.

kuramsal kısım denen bir bölümü bile yok, neye göre sonuç yazmış ya da öneriler listelemiş. bir de kültürümüzü aydınlatmak yok yaşatmak bik bik diye iddialı laflar söylemiş. şok oldum, bu lisans mezuniyet tezi bile olamaz.

Hahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahaha
hahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahaha

lan okudukca cikiyor arkadas dokturmus resmen. fort he nedir yav?

ingilizce ozeti okuyun nolur efsane otesi.

bazen derslerine girdigim lisans ogrencilerinin tezlerine laf ederdim. bu tezi gordukten sonra, bunu yazan adama doktora verildiyse bizim ogrencilere profluk, bolum baskanligi falan verilmesi lazim. reza zarrab'in hayali sebze ihracati gibi, hayali bir tez yazmis anlasilan.. bu nedir aga.

ben buna benzer bir şeyi orta okulda dönem ödevi olarak vermiştim sanırım ama öyle sayfa 19 sayfa 40 diye yazmadım yoksa hoca kabul etmezdi, döverdi

Ben doktor olacak adam nasıl İngilizce bilmiyormuş diye meraktan baktım. Meğer Türkçe de bilmiyormuş. Gerçek Ph.D. bu değil.

Dil İngilizce de, o yüzden özet yazarken zorlanmış zannettim ben de. Meğer çok daha farklı sorunlar varmış.

Geçen gün aynı üniversitede bir mühendislik bölümünün kadrosuna bakmıştım. Yayın kalitesi gözlerimi yaşartmıştı.

Aynen, her ile üniversite ve her uygun bulduklarına (!) kadro, aynen.

bence 2 gün beklemiş menemenden zehirlendin. yine de her ihtimale karşı tavayı değiştir.

Alüminyum bu gezegendeki en temiz metallerden biri. Alüminyumun sana doğrudan zarar vermesi mümkün değil. Menemenden olmuştur o.

internette öyle yazmıyor ama dissendium alüminyum tehlikesiyle ilgili bir çok yazı var. olabilir yemekte zehirlemiş olabilir ama sadece yemek zehirlemesi bu kadar acı vermez neredeyse şuurum gidiyordu. hain tava da bu: i.hizliresim.com

www.gazetevatan.com

Bu haberden bir cümle.

"Kap-kacak ve folyolardan sızan alüminyumun gözardı edilebilecek miktarlar olduğu belirtiliyor."

Sadece domates sosu ve kesilmiş meyvelerin bu tip kaplarda saklanmaması gerektiği söylenmiş. Bir daha alüminyum kullanmazsın sen de ama yumurta da bozulmuş olabilir. Psikolojik olarak korku yaşadığın için de mide bulantısı yaşamış olabilirsin. Zaten menemen iki gün bekletilecek bir yiyecek değil.

"yemek zehirlenmesi bu kadar acı vermez."

bozuk yumurtayı bu kadar hafife alma bence.

çünkü bir bebekten, bir katil yaratan bir düzen var.

Mizantropi moda oldu da ondan.

O adamlar Türkiye mükemmel bir ülke olsa da kendi kendilerini yok edecek potansiyele sahip. Sözlük'te yazar diye bir şey olmadığı için hurriyet.com.tr yorumcusu bir çoğu. Akıllarına geleni yazıyorlar.

abi su pesimist kelimesinden nefret ettigim kadar eski karimdan nefret etmedim. ha zaten bosandim, o yuzden eski karim. halen kullanir bu kelimeyi. buyuk ihtimal eski karim 763254876 tane hesap acmistir. abi adam bir insanin ufacik bir hatasini buluyor, sonra o adamin yedi ceddini inceliyor sosyal medyada, bi bakiyor adam zamaninda gri cuzdanlar sayfasini begenmis. basliyor gri cuzdani sevenler zaten hep boyledir demeye. negatif olmak cok basit.

üstündeki dövme bir şey ifade etmez bununla ilgili gerekli resmi prosedür neyse onun yapılıp yapılmamasını dikkate alırım. hakim olsam only god can judge me dövmeli adamı yargılamayacak mıyız yani (:

açlık grevi ya da ölüm orucu tercihtir kimseye zorla tıbbi müdahale edilemez.

Makale şuymuş.

www.nejm.org

Bu kişide kronik obstrüktif akciğer hastalığı, diyabet ve ritm bozukluğu varmış. Ben bu kadar hastalığı olan birinin baktınız ölüyorum, hayata döndürmeyin demesini saygıyla karşılarım. Gerekli yerlere danışırdım ama vicdan azabı falan çekmezdim müdahale etmediğim için.

ya soru salt tıp etiğiyle ilgili gibi de, ondan ziyade o ülkedeki hukuğun güvenilirliği, sağlık sistemiyle koordinasyonuna göre bir cevap verilir buna.

haberde fotoğrafı paylaşılan dövme de, eğer fotoğraftan kaynaklanan bir şey değilse, yeni yapılmış gibi gözükmüyor. adamın müdahale esnasında muhtemelen bilinci yerinde olmayacağı için dövmenin bu amaçla yapılıp yapılmadığını kanıtlamanın bir yolu yok. dediğim hukukun güvenilirliği ve sağlık sistemiyle koordinasyonunu mesela; bu adamın bir yakınının ölmesine göz yumdular diye dava açmasına da açık kapı bırakabilir. kaldı ki mesela adam yakınlarının umrunda olmasa bile, salt alma ihtimalleri olan bir tazminat için yapabilirler bunu. haberde de bir kesit aktarılıyor, devamında örnek verdiğim şekilde bir şey olup olmadığını, ya da teşebbüs edilmediğini... bilmiyoruz.

ülkemdeki yasalara, hukukun işleyişine, sağlık sistemine güveniyorsam elleşmeyebilirdim, sevmediğim bir sol fraksiyona mensup birinin eylemini sabote etmek için açlık grevine müdahale ederdim mesela öyle diyeyim (haberdeki mevzu dışında söylüyorum çünkü hiçbir şey belli değil, bir de orası nasıl bir yer çok acayip acilen etik kurul toplanmış falan). yok güvenmiyorsam umrumda olmazdı ne müdahele gerekiyosa sakınmadan onu yapardım.

Belgesi varsa yapmıyorsun. Dövme yeterli değil. Doktoru koruyan şey resmi belge. Belki vazgeçti? Haberlerdeki adamın durumu zaten çok ağırmış. Kalp masajı vs. gerekene kadar belgesini de bulmuşlar ve yapmamışlar. Bu sırada tedavi etmemişler demiyorum. Hastalığı tabi ki tedavi edilmeye çalışılmış. Kalbi durduktan sonra geri döndürülmek istemiyormuş adam, bu kadar. Belki beyni oksijensiz kalacak ve kalan ömrünü bitki gibi geçirecek ve risk almak istemiyor. Bilemeyiz. Türkiye'de DNR yasal değil. Kanserden acılar içinde sürünüyor olsan bile kalbin durduğunda resüsite edip 45 dakika CPR yapıldı, yanıt alınamadı, 02.20'de ex kabul edildi diye yazıyor dosyanda. Yakınların dava açarsa ama karameleksey ağır hastaydı, dövmesi vardı ondan yapmadık falan mahkemede geçmiyor. Döndürmek etik mi orasını bilemem.

meselenin bizdeki vicdani yansımasını soruyorum aslında. mesleki görevimiz iyileştirme, hayat kurtarma üzerine ama yeri geldiğinde sınırımızı da bilmeliyiz mi yani hastaya karşı. bu sınırı çizmek kolay olmasa gerek. sonrasında acabalarla boğuşmaz mıyız hayatta?

geri döner ama yine gider. o yüzden senin dönmemen lazım. hiç stabil bir kişiliği yok. kısa vadede seni bu kadar üzen bir adam, uzun vadede ne kadar yıpranmana neden olur; sen düşün. hiç mantıklı değil, kendine değer veriyorsan uzak durursun.

Bosluga düşünce sana sariliyor.

Dönmesini istiyorsun ama bunu ifade edemeyecek bir konumdasın galiba. Aranızda tonla şry olmuş 3 4 paragrafta anlamamız zor, neden sildiğini de sen de biz de tam bilmiyoruz. Ben seviyorsam eğer onur şeref çiğner gel derim. Sen böyle yapmasan daha iyi sanırım fragile'ın dediği gibi. Sen en iyisi bunu okumamış gibi devam et.

Sildiğini düşündürmek için profil fotoğrafını kaldırmış olabilir sizin yazmanızı belki nedenini sormanızı bekliyordur?

Dönmesini istiyorsan bence yalvar. Hayata bakış açın pırıl pırıl.

Döner. Sonra birkaç kez daha dönebilir. Nasıl olsa karşısında yaptığı her şeyi takip eden ve sürekli ilgi gösteren biri var.

sen onun için her zaman etrafta olan ve hiç hayır demeyen birisin o yüzden her boşlukta sana yazıyo çünkü karşılık alıcağını biliyo

çözüm belli adını bile unut

Güzel kardeşim böyle gitgelli adamlara yüz vermeyin yahu. Tıyneti belli işte. Önünüze bakınız.

Hayır gelmez bu profilden. Sil at başka denizlere yelken aç.

Hayatını karartmak istiyor ve dünyada milyonlarca adam varken mutsuz olmak istiyorsan böyle umutsuzca bekle dönsün diye. Üzgünüm yazık sana.

Adam çember üstünde gibi dönüyor sürekli, biraz incelersen dönme frekansını bile bulursun. böylece daha dönüşü tamamlamadan bile affedebilirsin.

Geri dönmesine izin verme, yeni adaylara yönel

abla stepne olmuşsun sen.

Ayrılmak.

Ya evlenirler ya da tez vakitte yollarını ayırırlar. Kimsenin kimsenin zamanından çalmaya hakkı yok.

26 yaş küçük olabilir ama evlenmek isteseydi 26 yaşında da evlenirdi. kim ne derse desin, yaşlar çok uyumsuz.

konuya çok farklı bakacak bi yaş farkı yok aralarında. 20-30 olsa neyse.

kaldı ki kadın hemen evlenelim demiyor. yakın gelecekte diyor. adam bunu bikaç sene diye öteliyor ki kafasındaki sene en az 3tür bence.

böyle zamana bırakalım adamlarından gına geldi. aynı eve giriyosan az da elini taşın altına koyacaksın. muti +1 diyorum.

Evlenmenin beraber yaşamaktan bir farkı olduğunu sanan bebelerle zamanını kaybetmesin kadın. Yeni şehir yeni sevgili en iyisi.

Şehir değiştirmek, iş değiştirmek, birlikte yaşamak...
Bunları göze alıyor ama bir imzayı mı göze alamıyor? Saçmaymış.
Yaş farkı yok denecek kadar az bu arada, yaşla ilgili bir sorun olduğunu düşünmüyorum ben ama erkek tarafının kafası karışık biraz herhalde tez zamanda toparlar umarım.

Düzeltme: Zamanı algılayamamışım ben hatta okurken uzun ilişkiymiş falan diyorum ayı yıl diye kurdum herhalde.
Ayrılsınlar, erkek tarafına da hak verdim şimdi.

4 yaş fark değil. Duyan da 15 yaş sanacak. Erkek seviyorsa evlensin. Kız haklı.

bir süre birlikte yaşamak sonra evlilik konusunu tekrar düşünmek. zaten birlikte yaşarken tamam mı devam mı sorusu kendiliğinden cevabını buluyor.

ayrı evlerdeyken hayat toz pembe. ama aynı evde yaşamaya başlayınca işin rengi değişiyor. sorumluluk artıyor, görev artıyor, paylaşım artıyor, bunların taraflar arasında nasıl karşılandığı evlilikte neler olacağının işareti aslında.

8 ay evlilik kararı almak için zaten çok erken. ne kadar çok birlikte zaman geçirilmiş olursa olsun, birbirlerini henüz tam olarak tanımıyorlar. 1,5-2 yıl denmiş olsa birlikte yaşamadan da karşı tarafı tanıyamıyorsun çünkü hem sevgili hem arkadaşı ham anne-baba olman gerekiyor yeri geldikçe.

yaşım geldi diye bir şey çok saçma. daha 30 nedir ki bu devirde. 30undan önce evlenen erken evlenmiştir bence.

erkek şu an evlenmek istemiyorsa asla evlenmesin. kadın şu an evlenmek istiyorsa onunla gerçekten evlenmek isteyen bir başkasıyla evlensin. fedakarlık yapılacak bir konu değil bu evlilik. ne erkek sırf kadın istediği için evliliğe tamam demeli, ne de kadın onunla evlenmeye gönlü olmayan bir adamla hayatını birleştirmeli. istedikleri kadar birbirlerini sevsinler, ilişkileri sorunsuz olsun. evlenmek başka bir şey.

psikanalizde der ki, bir kadın evlenmek istiyorsa aslında çocuk istiyordur. evleneceği adamın kim olduğu pek umurunda değildir. o anda hayatında iyi giden bir ilişkisi vara elbette onunla evlilik düşünür ama sevgilisi evlenmek istemiyorsa istedikleri kadar birbirlerine aşık olsunlar, ondan ayrılır, başkasını bulur ve illa ki evlenir. çünkü derdi bir kocası olsun değil, çocuk yapmak. kadının "yaşım geldi" demesinin sebebi de bu işte, çocuk yapacak ve yaşı geçmesin istiyor. bu nedenle bu iki kişi evlenirse yüzde yüz çok kısa bir süre içinde çocuk da yapacaklar. (adam istemese bile kabul edecek, tıpkı evlenirken olduğu gibi.) çocuk olduğu anda kadının bütün dünyası çocuk olacak, çünkü istediği oydu. o kadar istiyordu ki bunu, evlenmeye gönlü olmayan sevgilisini ikna etti bunun için. hele ki çocuk erkek olursa kadının gözü kocasını hiç görmeyecek. seks hayatları falan bitecek. (buralar hep psikanalizin dediği şeyler)

5 yıl sonraki hallerini söyleyeyim: erkek bunalmış olacak, boşanmak isteyecek. kadın diyecek ki "evlenirken aklın neredeydi? neden o zaman evlenmeyi kabul ettin de ben hayatımın 5 yılını sana bağladım? bir de üstüne senden çocuk yaptım. böyle beni yarı yolda bırakacağını bilsem benimle bir ömür geçirecek bir başka adam bulurdum. şimdi ben geldim 35 yaşına, bu yaşta benimle evlenecek çocuğumu da kabul edecek adamı nereden bulacağım?"

sonuç: 5 yıl sonra adam boşanmakta, kadın da kızmakta çok haklı. ama yapacak bir şey yok.

ayrılsınlar.

kızın yaşı gelmiş. oğlan da daha vaktim var eğleneyim havasında. şimdi olmasa bile 2 sene sonra ayrılacaksın zaten. bırak kız varsın evlensin..

halanne +1

8 aylık ilişki. 3 aydır kız başka şehirde. Yani aslında 5 aylık bir ilişki var ortada.

5 aylık süre beraber yaşama kararı almak için yeterli, evlenme kararı için ise yetersizdir. Bunu bir tek ben mi görebiliyorum?

ayrılsınlar bence de. evlenmek isteyen evliliğe hazır bir aday evlenmek istemeyen hayatını yaşamak isteyen bir aday bulsun. sonsuza dek mutlu yaşasınlar.

8 aylık ilişkide erkeğin evlenmeye kendini hazır hissetmemesi kadar doğal bir şey yok. Çok uzun bir ilişki gibi konuşuyorsunuz. Buradaki diğer kadınlar da nedense bu durumdan bahsetmemişler.

8 ayda ne evlenmesi yahu?

erkek yokuşa sürüyo olsa aynı şehre taşınmazdı. kadın alınganlık ediyor, kötü ihtimal de alınganlık ediyomuş gibi kırılıyomuş gibi yaparak adamı zorlamaya çalışıyor; ki bu kafadaki biriyle evlenilmez zaten, böyle yaparsa ilişkilerini tabii ki de zedeler. 8 ay evlilik kararı için erken.

Cocuk bu ugurda sehir ve is degistirdigi halde evlenmek icin erken diyorsa iliskiye doyamamis ama her an da gidebilir modunda. Eger ayni evde yasadigin biriyle evlenmek istemiyorsan o kisiyi yeterince sevmiyorsundur.

8 ay erken,
adam mantıklı ve akıllı biri,
kadın artık geri dönüşü olmayan bir soru atmış ortaya

bu ilk tepkilerden sonra biri evlenmeye veya öteki evlenmemeye razı olsa bile bu ilişki yürümez zira ikisi de büyük fedakarlık.

adam ayrılsın hayatına baksın, kadın da zaman kaybetmesin evlenecek birini bulsun.

evlilikle birlikte yaşamak aynı şey diyen de gitsin 8 ay biriyle birlikte yaşayıp sonra evlensin de bir de öyle görsün.

8 ayda da evlilik düşünülebilir, neden düşünülmesin? bunun bir süresi mi var, 2 yıl birlikte olunacak, en az 8 yıl sevgili olunmalı diye?

yaşlar uyumsuz çünkü kadın tarafı evliliğe hazır bir yaştayken erkek tarafı 26, erken bulabilir.

8 ayda evlenme kararı almak çok erken. bence kızda problem var.

Kadın hatalı imiş
Bu işler dan dun konuşulmalı
Beni seviyor yanıma taşınıyor o zaman benle de evlensin demek saçma
Adamın niyeti başka öok belli
Kadın ayrılsın

8 ay evlenme işlemleri için erken satılabilir ama evlenme kararı için geç değil. Daha doğrusu, “Ben bununla evlenirim ki” demek için bu kadar süreye ihtiyaç yok. Bu zaten insanın içine gelen “Oldu, evet hissediyorum” gibi bir şey ama evlenmeme kararı zaman içinde alınabilen bir şey daha çok. İlişkiler nadiren “Ya evlensem mi ki”den “Evlensem”e dönüyor tabii, ama dönme sebebi sevgi, aşk falan olmuyor genelde. Baştan “Bununla evlenirim” diye düşünülmüyorsa, o ilişkinin gideceği en ileri nokta “O kadar zaman geçirdik, evlenmezsem kızın zamanınınalmış olacağın. Evleneyim bari” noktası. Acıdığı, zaman çaldığı, yatırım yaptığı ya da başkasıyla uğraşmak istemediği için evlenilmesi de, bence iki taraf için de aşırı aşağılayıcı bir durum veya davranış, erkek kadın fark etmez. Özetle, ilişkiye “Bununla evlenilir”den daha az bir şey ile başlayınca, “Allah’ım, hayatımın aşkını buldum” noktasına geliş zor.

Arada geçirilen zamanı ise asla kayıp olarak görmüyorum ya da evlenmemeyi birlikteliğe engel olarak görmüyorum. İki kişi birbirini sevmiş ve birlikte olmak istemişse, buna “Dükkanın önünü kapama” mantığıyla yaklaşmak zaten karşıdakini baştan sevmemekmiş gibi, hatta ucundan bencilce geliyor ama evlenme amaç haline gelmişse, bir noktadan sonra sen önemsiz kalırsın, evlilik seni önüne geçer. Dolayısıyla, hislerinden emin misin, ne düşünüyorsunx bir kontrol etmek gerek.

Istemiyorum ama cocuklari severim.

istiyorum aşırı. biyolojik saatim çalışmaya başladı herhalde.

İstiyorum. Çocuğu bir ürün, bir mal olarak görmemek lazım. Çocuk arkadaştır aslında. Tamam daha altına ederken iyi bir performans gösteremiyor ama bu çocuk büyüyünce beraber spor yaparsın, enstrüman çalarsın, gezersin, maça gidersin... Sadece çocuk değil, aile sahibi olmak güzel aslında. 40 yaşına geliyorsun, etrafında arkadaş aramak yerine kendi ailenle vakit geçiriyorsun. Hayırlı olur, hayırsız olur onu bilemem. Hastalık, ölüm bunlar canlılara has şeyler. Robot bile yeri geliyor, arıza yapıyor. Bunun suçlusu insanlar değil. Doğal bir şey bu.

istemiyorum. sorumluluk almak,kendimden çok başka birisini düşünmek beni korkutuyor.
Bir çocuk halasıyım,yeğenim küçükken gördüğüm kabusların,yaşadığım paranoyanın tarifi yok. Kendi çocuğum olsa aklımı kaçırırım ona bir şey olacak diye herhalde. Kardeşlerin yaptığı en güzel şey yeğendir diyor,bununla yetiniyorum.

@dissendium: iste ben de onu bencillik olarak goruyorum ya... Sirf yalniz kalmamak icin, spor yapmak icin birini dunyaya getirmek asil onu bir urun, bir mal olarak gormek değil mi?

Az sonra "biyolojimiz o bizim, varoluş amacımız üremek, nasıl istemezsiniz" savunması gelecek ama yok, istemiyorum ben. Ergenliğimden beri "biyolojik saatin alarm verince istersin" diyorlar, yirmi sene geçti, biyolojik saatim bozuk galiba, hâlâ çoğalma güdüm yok.

Mantıklı düşününce de kafamda oturtamıyorum. Bir gün İsveç'e, Norveç'e, Yeni Zelanda'ya yerleşirsem mantık çocuğu yapmayı değerlendiririm belki, bilemiyorum o kadarını.

@yarey, "sırf yalnız kalmamak" ile ilgili bir şey söylemedim. Çocuğun bir arkadaş olabileceğini ifade ettim. Bunun neresi bencillik? O zaman arkadaş da edinmeyelim. Arkadaşlarımızı da pratik anlamda bunun için kullanıyoruz çünkü. Ama arkadaşlarımıza ömür boyu bakma zorunluluğumuz olmadığı için onlardan faydalanmayı bencillik olarak görmüyoruz. Ayrıca, bir çocukla spor yapmak, gezmek gibi eylemler onu kullanmak değildir. Çünkü o da bu eylemlerden zevk alabilir ve hayatın güzelliklerini görebilir. Sen ileride bana baksınlar diye çocuk yapıyorsan bu bencillik sayılabilir. "Beraber yaşamak" için çocuk yapmak kesinlikle bencillik değil. Hayat bunun üzerine kurulu.

Edit: Aynen, ondan bahsediyorum. Bir de böyle motivasyon sağlamaya çalıştığımı düşünme. İsteyen yapar, istemeyen yapmaz. O kısımla ilgilenmiyorum. Zaten ben de ekonomik durumum belli bir seviyeye gelene kadar çocuk yapmayı düşünmüyorum. Yuvarlanır gideriz ya da beraber büyürüz kafasında biri değilim kesinlikle. Şu anda 24,5 yaşındayım ve 30'lu yaşlarda düşünüyorum çocuğu. Yoksa ekonomik durum iyi olmadan, hayata bakış açısı sağlıklı bir noktaya gelmeden çocuk yapmak mantıklı değil.

@dissendium: tamam şimdi anladim demek istedigini ve onayliyorum. Aslinda butun olay cocugun dunyasini güzellestirmek.

27 yaşındayım. eskiden "ileride bir gün muhtemelen çocuk isterim" derdim ama artık istemiyorum. ileride de isteyeceğimi sanmıyorum. "o duygu çok başka bir şey" diyor anneler ama ben hiiiç hazır hissetmiyorum kendimi. şu an yaşadığım spontane hayat tarzını çok seviyorum ve değiştirmek istemem. kurulu düzenimden, sevgilimle baş başa olmaktan, istediğim zaman istediğimi yapabilmekten, kendimden başkasını düşünmeden karar vermekten ötürü memnunum.

belki ileride 4-5 yaşlarında bir çocuk evlat edinmek isteyebilirim. çocukları severim çünkü ve iyi de anlaşırım. ama bebeğin doğduğu ilk bikaç sene "her şeyi bırak, tüm hayatını ona ada" fikri şimdilik bana çekici gelmiyor.

@istanbul kanatlarimin altinda'ya katılıyorum.

ben ki psikopatlık derecesinde kedi düşkünüyüm, sırf istediğim zaman istediğimi yapamayacak olmamdan dolayı kalıcı sahiplenmiyorum. kaldı ki çocuk yani...

bencillik olarak düşünenler olabilir, olsun. ben istediğimi yapamayınca, istediğim kadar dinlenemeyince ve mutsuz olunca; sorumluluğumda olan canlılar da mutsuz olacak. bunu istemiyorum.

ben de çocuklarla ilgili birşey sormuştum ona da bakabilirsin:
eksiduyu.ru

sana cevabım:
1-çocuk sevmiyorum,hazzetmiyorum
2-senin de dediğin gibi o çocuğun başına bir iş gelirse yaşayamam kahrolurum.

bu sebeplerden ötürü istemiyorum çocuk

İstiyorum ama korkuyorum da bir yandan. Hep benim olmayacak. Belli bir yaşa gelince kendi dünyası olacak. Benim istediğim kısım bıcı bıcı sevmelik olan kısmı. Bunun yetişkin olacak olan kısmı var deniliyor. O zaman onu çok özlersem asi olursa. Ekşici piçlere benzerse. Kafam karışık.

istiyorum, istediğim için de şu anda yolda. Allahın izniyle birkaç ay sonra kucağımıza alıcaz bebeğimizi.

Benim yaşama sebeplerimden biri. En güçlü sebebi değil ama en çok istediğim şeylerden biri, bir kız bir oğlan babası olmak.

insan yetiştirme deneyimi enteresan olur, açıkçası ilginç geliyor bana sıfırdan bir birey yetiştirmek. ama sırf bunun için çocuk yapamam, sorumluluğu çok yüksek. arkadaşın ablasının oluyor bi tane, hediye mediye derken konusu açıldı, o masraflar falan, bi puset 1500 lira. beziydi osuydu busuydu bi anlatmaya başladı tecrübeliler, aklım çıktı. en son benden 7 yaş küçük kuzenimin bebekliğini görmüştüm çok yakından ama o zamanlar bu hesap kitap işlerine aklım ermiyordu tabii. bitanesi söyledi, ablası çocuğunu kreşe, bak daha 3 yaşındaki çocuğu senelik ücreti 19BİN LİRA, yazıyla ondokuzbintele, okula yazdırmışlar. çılgınlık resmen, öyle zengin falan da değiller hani, durumları iyi sadece. ilkokul 40bin diyor, anam anam. daha şimdinin tutarı bunlar, ben çocuk yapana kadar uçar gider.

tamam herkes özel okulda okumak zorunda değil de, günden güne boka saran eğitim sisteminde ben çocuğumun saçma salak şekilde temel eğitim alarak sonradan kendini geliştirmesiyle uğraşmak zorunda kalmasını nasıl isteyeyim?
tr.sputniknews.com

adam demez mi "niye beni böyle okula gönderdin lan" diye. ben mesela 20 yıl sonranın çocuğu olsaydım babama derdim "niye beni dandik okula gönderdin" diye, götüm çıktı 2 gram entel olucaz hayata farklı bakıcaz diye. milletin çocuğu ilkokulda şantörlük yaparken ben lisede kıçı kırık 100 liralık gitarı tındırgadıtmayı öğrenicem diye okuldan kaçıyordum. ya o gitmediğim derste öğretilen bilgiler yüzünden stanford mezunu olamadıysam, KİM ÖDİYCEK BENİM HAKKIMI KİM? GARİBAN ANAM-BABAM MI, YOKSA ONA 2 KIZ YETMEZ Bİ DE ERKEK YAPIN DİYE BASKI YAPAN BU BOKTAN SİSTEM Mİ, YANİ SİZ Mİ?!!!

öhm, sakinim...

yok anacım, çocuk yetiştirmek sorumluluk isteyen bir süreç, hem de çoook uzun bir süreç. "ulan bu salaklar bu yaşa kadar nasıl gelmiş" diyerek sövdüğüm insanların arasına bir tane de ben katarsam vicdanım demez mi bana ikiyüzlü pis yaratık, az yiyeydin de veledine bez alaydın götü boklu gezmeyeydi diye?

şartlar olgunlaşırsa(piyango falan vurursa yani), tabii ki yaparım. 1 kız - 1 erkek
olsun hatta, kız erkekten 4-5 yaş falan büyük olsun mesela. ısmarlayabiliyo muyuz böyle tam?

istemiyorum, istenmemeli, istenemez...
cocuk sahibi olmak yapilacak en irrasyonel, en bencil ve en gaddar davranistir..
kardesim senin ne hakkin var baska bir canliyi yasamak zorunda birakmaya..
senin ne hakkin var birisine bir can hediye etmeye..
bakalim o insan yasamak isteyecek mi?
istemiyorsa intihar disinda geriye donme hakki olmayacak, " sıkıldım cikiyorum" deme luxu olmayacak, senin buna ne hakkin var..
kendine oyuncak veya gelecek sigortasi yapmak icin neden etiyle kaniyla duygusuyla bir CAN yaratiyorsun, kimsin sen???
yaradilistaki en buyuk hatadir uremek ozgurlugu..

istemiyorum.

1-bakabileceğime inanmıyorum
2-dünya bombok

istiyorum, hatta 4 tane olsun istiyorum. benim yaşayamadığım kardeş desteğini doya doya yaşasınlar istiyorum.

ama;
1- o kadar çocuk yapabilir miyim bilmiyorum.
2- hepsine çok iyi standartlar sağlayabilir miyim bilmiyorum.
3- mutlu, sağlıklı, çevrelerine zarar vermeyen insanlar olurlar mı bilmiyorum.
4- hayatımı onlara adamam, hep onlarla ilgilenmem gerekir, bu beni mutsuz eder mi, bilmiyorum.

İstemiyorum.

Çocukları sevmiyorum, kafam götürmüyor. Ayrıca sorumluluk almak, fedakarlık yapmak istemiyorum. Hayatımı yalnızca kendimi düşünerek geçirmek istiyorum. Tüm paramı, zamanımı, emeğimi kendim için harcamalıyım. Ancak o zaman mutlu oluyorum ben, paylaşmaktan, kendimden vermekten hoşlanmıyorum.

insanlık 1500 yıl kadardır 30 yıla insanlığın sonunun geleceğine inanarak yaşıyor. sorunlar her zaman var, ama doğan da mis gibi bir şekilde büyüyüp gidiyor. kendi doğduğun dönemi düşün, bombok bir dönem (çünkü türkiye'nin son 50 yılı öyle). yılını söyle sana tabloyu çizeyim.

bir çocuğum var, ikincisini istiyorum.

@babilbaligi, ben dönem gibi bombok yetiştim mesela, kendimden örnek alıyorum zaten, ben çektim o çekmesin diye. kim yaşadığı hayattan, büyüyüş şeklinden, geldiği noktadan memnun diye sorarsak çoğunluk memnun değilim diyecektir. bu zamana kadar böyle gelmiş olması böyle gitmek zorunda olduğunu göstermiyor. tabii ki çocuk bir şekilde büyüyüp yetişecek, hatta eminim buradaki insanların çoğunun çocuğu ülkedeki ortalama çocuğa göre daha kaliteli bir yaşama sahip olacak. ancak totalde bu bir risk ve almak istememek doğal karşılanmalı.

çocukları çok seviyorum. bebekliği ayrı, çocukluğu ayrı güzel.

@for day to break'in dediği gibi düşünceler bir de kafamda... ve klasik şeyler; kötü birisi olması, kaza-ölüm vs korkusu...

hasılı, istiyorum; hem de çok.

@Bruce: bence çocuk istememek gayet doğal bir düşünce ve her insanın en doğal hakkı. saygım sonsuz, sadece ben aynı görüşte değilim.

ben şahsen işsiz güçsüz bir anne babanın en yakın otobüs 45 dakika yürüme yolundan geçen sobalı bir evde yaptığı bir çocuğum. her ikisi de 80 döneminde içeri girmiş, işkencelerden geçmiş, işini gücünü kaybetmiş, hapisten çıkınca şehir değiştirmiş insanlar. babam ankara'ya geliyor, parası yeten ev bir gecekondu ve yağmur yağdığında ortasından bildiğin su kanalı akıyor. evlenirken gelinlik ödünç, alyans borç para ile alınıyor.

bu şartlarda doğan çocuk benim. gayet eğlenceli bir çocukluk geçirdim ve hayatımdan da büyük oranda gayet memnunum. en iyi okullarda okudum, her yaz çalıştırdılar beni hayatı öğreneyim diye.

3 yaşında bir kızım var. doğduğu zaman birsürü soru işareti vardı kafamda. nasıl büyüyecek, ben düşersem o nasıl ayakta kalacak falan filan. ama büyüyor. neredeyse her gün kızıma bakıp ne kadar doğru bir karar vermişim diyorum.

hayat insanın tek gerçek varlığı, gerisi hikaye. bir insana hayat vermek, onu ellerinde büyütmek bence muhteşem bir duygu. elimden geldiği kadar sağlama almaya çalışıyorum onu, şimdilik bir sıkıntı da yok.

aslına bakarsanız çocuk sahibi olmamak insanın doğal durumu, çocuk sahibi olmak bir karar. isteyen verir bu kararı, istemeyen vermez. herkesin kendi hayatı, hepsine saygım sonsuz. beni de fazla ilgilendirmez. ben kendi yaptığım tercihten ötürü gayet mutluyum, umarım herkes yaptığı tercihten ötürü mutlu olur.

edit: hatta bana kalırsa çocuk istemeyip çocuk sahibi olmayanları desteklemek lazım. Çünkü istemeden çekilecek dert değil. önerim, gerçekten isteyen çocuk sahibi olsun, çocuğuna iyi bakacaksa çocuk sahibi olsun. sonra sağda solda avazı çıktığı kadar çocuğa bağıran insanlar görmeyelim.

18 aylık bi kız babası olarak yazacak olursam;

çok uzun bir süre dünyaya başka bir canlı getirmenin ne büyük bir haksızlık olduğu hissiyle yaşadım. belirli bir olgunluğa ulaşmış olmak gerektiğini düşünüyorum. yani, "hadi bir çocuk yapalım" kafasıyla çocuk yapmaya uğraşmak temelden yanlış. ilişki belirli bir seviyeye gelince çocuk arzusu geliyor. en azından benim için böyle oldu.

dünya berbat bir yer evet; ama kızıma güzel müzikler dinleterek, güzel kitaplar okuyarak, güzel şeyler anlatarak ve onu mutlu büyütmek için elimden geleni yaparak bu berbatlıkla daha uygun bir yaşta karşılaşmasını sağlamaya çalışacağım. ekstrem aksilikler, hastalıklar, sakatlıklar olabilir. ama bu paranoyayla hiçbir şey yaşayamaz insan. bunu aşmaya gayret edin.

hep söylerlerdi, o yokken ne yapardım hiç bilmiyorum, hatırlamıyorum. tüm sevgim ve ilgim ona akıyor ve çok mutluyum.

darısı tüm isteyenlerin başına.

istemiyorum.
Cocuklari o kadar sevmiyorum.
7/24 bir omur cocuk bakacak kadar tahammulum ve istegim yok.

istemiyorum. dünya bombok +1

İstemiyorum Hem asla o sorumluluğu almak istemiyorum hem de zaten çocuklara zerre kadar sempati duymuyorum. Hatta ben hiç çocuk sevmiyoum.

istemiyorum. uzaktan severim sadece.

Hem çok istiyorum hem korkuyorum. düşünürken bile içim sevgiyle doluyor, bi de kız-erkek ikiz olsa var ya, of! çocukları zaten çok seviyorum, hassas şekilde gelişimleri üzerinde duruyorum, eğitimini aldım, o yüzden böylelerinin çocuk sahibi olması gerektiğini düşünüyorum ama hayat, nasip, kısmet=) tabii her anlamda hayırlı olmayacaksa olmasın. Dünyadaki en zor şey evlâdınla olan imtihandır, o yüzden ay illâ istiyom demem asla, hayırlısı ise olsun.

Istemiyorum, mantıksız geliyor.

24 yıldır aileme içten içe beni hayata getirdikleri için kızgınım. 1 başka canlıya aynı şeyi yaşatmak ve sorumluluğunu almak istemiyorum.

forum.wordreference.com

Show me them hatalı değil ama "show me them xs" bir kalıp, argo.

Technical drawings for furniture olarak Google'da arayabilirsiniz.

i1.wp.com

krishikosh.egranth.ac.in bende olan bi kitabın pdf'i. kontraplak ile çalışmak ve onunla 50ler modern mobilyası yapmak üzerinde daha çok.

diy woodwork plans diye aratın googleda ve pinterestte. hatta youtube kanalı olan marangozlar var, onlar da planlarının linklerini veriyorlar.

tr.pinterest.com

Hiç şansı yok bana göre.

Zaten balondu bence de.

plan yapıyorlardır, seçimlere girmek maraton koşusu gibi bir ajanda işi. gereğinden fazla, gereğinden önce konuşursan seçim vakti söyleyecek sözün kalmayabilir.

iyi parti, meral akşener fln beklenen oy patlamasını yapamazlar.
ancak o patlamayı yapabilecek biris var ve şu an fransa'da sürgünde.
olur da yurda dönüş yapar ve yeniden siyasete atılırsa halkımızın bir kısmından sağlam oy alacağını düşünüyorum.

hangi kanal verecek ki? kadın il il gezip insanlarla buluşuyor. canlı yayınlayan bir kanal gördün mü? cumhurbaşkanı saray'dan dışarı çıksa veya muhtarlarla geyik muhabbeti yapsa bile yayına geçiyorlar halbuki. o bitiyor başbakan'ın tarım fuarındaki konuşması veya ahilik haftası programı canlı veriliyor. bu partinin gümbür gümbür geldiğini görmemek için saf olmak lazım. mhp neden seçim barajı çıkışı yaptı? baktı akp seçim barajını kaldırmayacak bu sefer de bahçeli saçma koalisyon formülleri üzerinde çalışıp etti mi sana 40 tadında açıklamalar yapmaya başladı.

Maddi gucu dusuk, medya destegini alamayan her olusum balon sanilir. Ha bana gore meral aksener yeterli degil ama yeterli birilerinin de bu güçlere sahip olmalari lazim.

klima savaşları...

Çalışılan firmalardan gelen sınırlı sayıdaki bedava Avrupa seyahatine gitmek için yapılan mücadeleler konu alınabilir.

Klima savaşları +1
Patron yalakaları
40 yaş üstü bekar sıkıntılı müdür

klima savaşları +1
Telefondaki IR verici sayesinde sinsice klimayla istediğim gibi oynamam ve kimsenin olayı çakmaması.

Fotokopi çekerken muhabbet ederek işten kaytaran tipler de var.

sigara sosyalleşmesi, hatta friends'te de vardı bu...

Bugun ne yesek dialoglari

Okudum ben de. Gerçekten çok ilgi çekici bir konu. Yani o kadar mucizevi ki insan inanamıyor.

Mucizevi gelmesinden değil de; deneye / sonuçlarına hiç bir bilim yazısında yer verilmemiş olması ( bulamamış da olabilirim tabii), google aramalarında Gergg Braden, forumlar vs gelmesi asparagas olduğunu düşündürdü.
Deneyi yapan kişi hakkında da bilgi bulamadım doğru düzgün.

Okumadım ama makale şu sanırım.

www.researchgate.net

Bir de açıklayıcı bir yazı var.

www.bibliotecapleyades.net

Ben makalede "wormhole" kelimesine denk gelmedim. Bu kişinin çalışması bilimsel olabilir ama gördüğüm kadarıyla birileri bu çalışma üzerinden efsane yazmış.

Üçü de değil. Bildiğin terbiyesizlik. Benim kızım çok akıllı dese ego olur. İşemeye bile arabayla gitse görgüsüzlük olur. Sürekli arabadan bahsediyorsa hava atma olur. Ama ekonomik durumu iyi olmayan birine kızını özel okula gönder mehmehmeh diyorsa bunun adı dalga geçmektir. Çevremde böyle biri yok çok şükür.

Başarısız bir profil, bu kompleksini parasıyla kapatmaya çalışıyor aklı sıra yazık.

Görgüsüzlük ve başka bir alanda kompleks sahibi (parayla kapatmaya çalışıyor).
Her işyerimde bu tür minimum 2-3 insanla karşılaştım, dinlemek zorunda kalıyorum saçmaladıkları zaman.

hala bunlara mı takılıyorsun. Afedersin ama siklemeyeceksin. Silselerde yazdım bunlardan çok var.

tam bir eşşekmiş. benim bulunduğum ortamda bu tür davranışlar sergileyen kimse bulunamaz. etrafımdakileri örgütler (genelde sevilirim övünmek gibi olmasın) rezil rüsva ederdim. iğrenç bir davranış.

bu ego değil ezik insan psikolojisi.

demek ki yıllardır içinde biriken eziklik ve takdir görememeyi bu şekilde telafi etmeye çalışıyor. bu da onun hayatta kalma-kendini iy hissetme yöntemi.

Ben giyiyorum hicbirsey dusunmuyorum. Acelem var uzerimde utulenir diye dusunuyorum.

bişey düşünmüyorum, çünkü bunu giyen zaten bizim düşüncelerimizi önemsemediğini açık açık gösteriyor

ben hoş karşılamıyorum ya. yani işçileri, bedenleriyle çalışanları falan görünce hiç umursamıyorum da; üniversitede üşendiği için ütü yapmayıp evden çıkan tipleri görünce bayağı yargılıyorum içimden.

spor ya da klasik ütüsüz kıyafet giyen insana önem vermem zira kendine önem vermiyor adam. (yaşlılar hariç)
öğrenciyken bile yemek param olmasa da ütüsüz kıyafet giymedim hiç. en kaliteli olmasa da iyi ütüleyen ütüm olmuştur her zaman. ütülü kıyafet önemli.

Ütünün özsaygı belirteci olmadığını düşünüyorum. Tamamen işgüzarın birinin gereksiz egosunun ürünü. Bi de çorap külot falan ütüleyenler var, bence tam olarak sadomazoşist onlar.

Kendini dusunmeyen insani ben ne dusunecegim, dikkate almam.

hiçbir şey düşünmüyorum. tek düşündüğüm, ütü kadar zaman kaybı ve aptalca bir şey olup olmadığı. ütülü kıyafetin önemi yok. saçma sapan bi moda. bir insanın kendisine olan saygısını belirleyen şey kıyafetinin buruşuk olup olmaması mı? ne zamandan beri?

Üstsüz kıyafetler diye okuyup geldim. Paspal olduklarını düşünüyorum. Aşırı derecede buruşuk kıyafetler söz konusuysa deli mi acaba diye de düşünürüm. Herkesin jilet gibi giyinmesini bekleyemeyiz ama en azından uzaktan belli olan bir buruşukluk olmamalı.

Ütü benim için + 10 puan. Keşke herkes jilet gibi giyinip gezse. Ütüsüz gömleği ise paspal buluyorum. -5 puan.

bakımsız olduklarını düşünüyorum. saçı sakalı birbirine karışmış, kaçık çorap giymiş, üzerindeki kazakta sökük olan, ayakkabıları boyasız, uyumsuz renklerde kıyafetler tercih etmiş insanlarla aynı skalada. ama aynı zamanda bu insanların etkileyici olduğunu da düşünüyorum, daha zekilermiş gibi. başkalarının ne düşüneceklerini umursamadan giyinmeleri takdire şayan. tabii pis kokuyorlarsa ve üstleri başları temiz değilse, bakımsız değil de keş gibi görünüyorlarsa zeki insan yakıştırmam yıkılıp gidiyor.

bişey düşünmüyorum, gözüm seçmiyo bile. ama tam tersi için vah zavallılar diye düşünüyorum, böyle bir şeyle kim niye uğraşır ki diyorum.

Ütü ne la boş beleş insan aparatı. Beğenmeyen almasın zaten evliyim, evde ütü yok. Skimiz taşamıza denk.

Ütülü/ütüsüz ne giydiklerine takılmıyorum, yeter ki duş alsınlar.

Dikkatimi çekmez. Böyle bir şey üzerinden karakter analizine girecek kadar şuursuz değilim. Hiçbir şeyim iyi gitmese bile ütümü yaparım gibi abuk ve irrasyonel bir saplantıyı övecek kadar da şuursuz değilim. Ütüsüz giyen insanı da bu iki tipten aşağı görmem mümkün değil.

Akşama kadar duyar kasan, kitap okumak ile övünen insanlara bak, kıyafet kırışığı üzerinden karakter tahlili yapıyor. Bi gün utanacaksınız şu sözlerinize.
Makinadan çıktığı gibi asarım kıyafetleri, dümdüz kuruyor, ütü istemiyor hiç. İstese de yapmam zaten. Spor kıyafet sevmiyorum demiş biri ya. Bu kadar içi boş tipler yüzünden türk insanından tiksiniyorum.

isteyen istediği poku yesin banane..

ütüsüz kıyafet var, kırışık kıyafet var. çamaşır makinesinden çıkardığı kıyafeti olduğu gibi, yani kırışık giyenler gözüme batıyor direkt. kafamda sabit bir imaj canlandırmaz ancak özensizlik göstergesi benim için, rahatsız edici buluyorum kırışık şeyleri genel olarak.

ama ütüsünü yapmıştır, bir-iki kere giymiştir, o jiletliği gitmiştir ama bariz kırışık değildir; o zaman sorun yok. ben de her gün ütü yapamıyorum, her giyişte ütü yapılacak olsa ohoo...

Üstsüz okudum ya! He ütüsüz giysin çok da bana ne

sttc, yaren, dafaisss + milyon diyeyim.

kendim de çoğu zaman sallamadığım için bu üç cevaba katılmamam mümkün değil zaten.

özsaygı tarzı yaklaşımları depresif insanlar için kullandıklarını görüyorum ara ara. onu da yaşayan biri olarak da şunu söyleyeyim:

insanın kendi görünümüne hatta artırıyorum sağlığına değer vermemesi kendine saygıyla alakalı bir olay değil. işin ilginci, zira, bunları önemsemeyip çok başka şeyleri önemseyebiliyorsunuz. bunlar değil de o şeyler olmazsa olmazınız oluyor yani.

bunları önemsemez hale gelmek, en azından sağlığı diyelim, zira giyinmeyi hiçbir zaman önemsememiş de olabilirsiniz, yaşam sevincinizin durumunu anlatır. bunları önemsemekten çıkmak da bir süreçtir genelde. kendi kişisel önceliklerinizin hep farkında olmak ve bunları korumak, sizin yaşam güdüsü olan her canlıda olduğu gibi, doğrudan bencilliğinizle alakalıdır, özsaygıyla değil. bu da gayet doğal bir durumdur ama insanlar bunu nedense böyle laflarla süsleme gereği duyuyor. özsaygı vb kriterler kişinin kendi çıkarı aksi yönü göstermesine rağmen korumak zorunda olduğu şeylerdir ve bu nedenle kendine rağmen işleyen süreçlerle karakterizedir bence.

bir şeyleri öldürseler de -başkalarının iyiliğini düşünmek gibi durumlar hariç- yapmayacak bir insansan kendine saygın vardır herhalde. ne bileyim ben bu söze baktığımda yokluğunun kişiliğin varoluşunu derinden zedelediği şeyleri barem alıyorum (bu da bir nevi bencillik ama olmasa olur denecek şeylerin bencilliği değil; "işimi kolaylar ama bunu da yaparsam ben öleyim" gibisinden aksi halde yaşam güdüsünü zedeleyen bir şeyden bahsediyorum). bu sözcükten bunu anlıyorum. yani daha ziyade onur ile alakalı bu.

valla hiç dikkat etmedim bugüne kadar, ütülü mü ütüsüz mü diye.
tişörtlerimi ütülemem, gömlekleri de askıdan aldıktan sonra bi kere ütülerim o da bariz kırışıkları gitsin diye. aktivite olarak bi manası ya da faydası yok, tek faydası eğer buna önem veriyorsan ütülü bir şey giydiğinde daha iyi hissediyorsun. zaten önem vermiyorsan sıfır fayda, ütüsüz kıyafetler üstünden karakter tahlili yapacak insanlar için olabilir.

Meditasyon yapıyorum 1 senedir. Katkısı inanılmaz. Buradan birinin tavsiyesiyle başlamıştım.

Spor

Seks

Spor

yoga, ev temizliği, sevgili sarılması.

@sagin çok haklısın. sağol.

2 yıldır kullandığım antidepresanları 4 ay önce bıraktım. kafa yapıcı hiçbir şey kullanmıyorum, ha ayda bir sigara içiyodum artık o da yok. normal sigara da içmiyorum onu da bıraktım, allah'ım straight edge işlerine girmişim galiba. spor yapıyorum bir de. güzel oluyor ilaçsız ilaçsız.

yemek yap, ev temizle, sokak kedilerine ve evindeki hayvanlara ilgi göster, kitap oku, müzik dinle, binge watching yap, aha tüm hayatım bu güzelliklerden ibaret artık. bir de amele blog'um var.

Yürüyüş
Ve ot yazan arkadaşlar biraz özendirici gibi yazmışlar:( üzüldüm böyle şeyleri önermemeli bence

Spor-müzik-yemek yapmak

Gitar çalıyorum hunharca distortionlu :)

Gitar çalmaya çalışıyorum. Karate antrenmanına gidersem de müsabaka yapıyoruz. Doğru teknik uygulayabildiğim zaman çok mutlu oluyorum. Son bir yıldır hiç hasta olmadım. Grip bile. Maşallah diyelim. İlaç kullanmıyorum genelde. Sadece B12 eksikliğim olduğu için ayda bir kez iğne oluyorum. Mutlu olmak için de gezmek falan.

Müzik eşliğinde yürüyüş veya kitap okumak çok iyi geliyor bana.

Köpeğimle vakit geçiriyorum.

Kağıt kalemle haşır neşir oluyorum. Bir şeyler yazıyorum. Penfriend tarzı arkadaşlarım var, onlara yazıyorum. Kişisel bakım yapıyorum uzun uzun, sıcak bir banyo yapıyorum. Bol bol müzik dinliyorum hatta müziği hiç kapamıyorum desem yeridir. Kulağımda müzikle saatlerce yürüyorum. Ufak bir akordeonum var, onu çalıyorum. Yeni şarkılar öğreniyorum. Kitap okumayı çok seviyorum. Ancak çabuk bitecek türden kitaplar tercih ediyorum genelde, yoksa bunalıyorum. 150-200 sayfa civarı. Onları çıtır çıtır bitirmek çok hoşuma gidiyor. Bunların yanısıra diy projelerle haşır neşir oluyorum. Evdeki eskimiş kutuları, mumlukları, çerçeveleri vs. boyuyorum. Misal geçen gün eski bir kumbaramı zımparalayıp kullanmadığım ojelerle boyadım ortaya şahane bir şey çıktı. Ayrıca resim çizmeyi çok severim. Türlü türlü boyaları kullanarak resimler çizerim. Kuru boya, keçeli kalem, sulu boya... Bunları aynı kağıt üzerinde farklı türlerde kullanınca değişik şeyler ortaya çıkar, mutlu olurum.

Haftada bir spor (Daha cok gidemiyorum, programim cok dolu.)
Müzik
Güzel kitaplar okumaya gayret ediyorum.

Melissa, papatya, relax cay karisimlari belki yardimci olur sana da. Ben aksam yatmadan bir saat önce iciyorum, iyi geliyor.

Ot yazan arkadaşlara bir teessüf de benden. Umarım yanlışlıkla yazmışlardır..
Ayda en az 2-3 kez masaja gidiyorum ve yüzüyorum.

Karbonhidrat :/

Yazın çocuklar çok ses yapıyor.

apartmantan apartmana farklı olabilir tabii de dış kapı kapanması veya asansöre bin çık gürültüsü olabiliyor. bir de hırsızlık için ek önlemler gerekebiliyor. pencerelere demir yaptırmak gibi.

Ben olsam oturmam.

Doğru düzgün güneş almaz, altı boşsa kışın ısınmaz, börtü böcek eksik olmaz, sürekli rutubet yer. Gerek yok.

Birkaç ay yaşamıştım. Benim için en kötüsü ışık problemiydi. Çünkü pecere yola baktığı için perdeyi rahatça açamıyordum.

hiç oturmadım oturmam da. sokağın butun gurultusu evi içinde olur, perden açık oturamazsın herkesin gozu evin icinde olur.

zeminden soğuk cekeceği için ev ısınmaz.

etrafı yuksek binalarla cevriliyse gun ışığı almaz.

apartmana giriş çıkışlarda çok ses olur.

Araba sesi çok çok rahatsız ediyor. Ayrıca apartmana giriş çıkışlarda da iyice delleniyorsun. Huzur bulmak, rahat etmek için en son seçenek.
Ayrıca alttan çok soğuk alır ve bazen iki katı fiyata anca ısınıyor.

böcek sorunu, yağmur yağdığında "sel olursa" korkusu, tüm toz toprağın evin içine girmesi, aşırı gürültü

hiçbir şey olmasa sarhoşun teki arabayla dalar içeri.
siz işteyken falan az yağmur yağsa acaba evi su basmış mıdır tedirginliği ile gününüz rezil olur. basarsa zaten haftanız rezil oldu gitti.

altında kat olan yüksek girişler nispeten fena değil. ama bir arkadaşımın evi giriş kat ve altı otopark. ev buz gibi. kışın falan ben baya üşüyorum onlara gittiğimde.

Yazılanlardan ısınma ve su basması riski dışında hepsini yaşıyorum. Yalıtım varsa ve ev ufaksa kışın kolay ısınır. Yazın nispeten az güneş aldığı için çok sıcak olmuyor. Tek avantajı bu sanırım.

oturdum. oturma.

Çocuk sesleri, apartman kapısının sürekli açılıp kapanma sesi, alt kattaki kapıcı dairesinden gelen gürültü.

Genellikle ses ile ilgili sorunlar yaşıyorum.

komşularınız kapıcı muamelesi yapacak. ilk basılan zil sizinki olacak. sokakta tüküren, yellenen insanların sesini duyacaksınız.apartman sizinmiş gibi, her yapılandan sorumlu sizmiş siniz, her şeyden haberiniz varmış gibi davranacaklar, soracaklar. sokağın durumuna göre, çok aşırı yağışlarda kanaldan su basma riski var. güneş girmez, yüksek kamyonet kamyon pencerenizin önüne park eder. gece sokak kapısının gürültüsü gelir. asansör varsa, komşularınızın özel konuşmalarını duyarsınız. komşunun çocuğu bam güm binaya girer, duyarsınız. karda kışta, dışarıdan gelen ayakkabılarınızı sizin kapının önünde silkeler.apartman girişine kamera takarlar, kayıt cihazı sizde kalsın, size daha yakın derler.hırsız ilk sizin eve girer. parmaklık takarsınız veya vardır, acil durumda pencereden kaçamazsınız.pencereyi açık bırakırsın, itin biri taş atar, ateş atar. yazın pencere açık uyuyamazsın.kanaldan fare tırmanır. çevre yeşillik ise böceklerin ilk uğrayacağı yer olur.en üst kattan sızan su sizin daireden çıkar.yastığı kaldırdığınızda akreple karşılaşabilirsiniz.yeni bina ise en az iki sene ısınamazsınız.aktif bir sokaksa her gün toz almak zorunda kalırsın.ayrıca sokak kapısından girince, insan bir iki merdiven çıkmak istiyor. Yazdığım her şey yaşanmıştır. Psikolojinizi bozmayın.

Almanya'da yaşamadım ama bir akrabamın eşi çocuk yaptığı için para aldı devletten birkaç yıl boyunca. Devlet teşvik ediyor bildiğim kadarıyla. Yaşlanıyor ifadesi tam bunu karşılamıyor aslında. Genç nüfus az, yaşlı nüfus fazla. Genç nüfusun az olmasının nedeni de yeterince ürememeleri. Neden üremiyorlar diye sorarsan hayat şartlarıyla ilgili. Üç çocuğa yarım hayat sunmak yerine bir çocuğa tam hayat sunuyorlar.

almanyada cocuk basina devlet 200 euro gibi bir para veriyor 18 yasina kadar. ayrica cocugun 3 yasindan sonra tum bakici masrafini ustleniyor. okul boyunca da ailenin cebinden para cikmiyor. universite felan da hep ucretsiz, ve universite okurken de cocuk bursunu aliyor. doktor hastane masraflarini da ustleniyor. Bu durumda dahi almanyada insanlar cocuk yapmiyor, nufusun yaslanmamasi icin aile basina en az 2 cocuk olmali ki nufus hep ayni olsun, ve her yas grubunda kisi sayisi esit olsun. Ama kimse cocuk yapmaya yanasmadigi icin genc nufus gelimiyor ve ulkenin yas ortalamasi her gecen gun artiyor. Iste bu nedenle almanya yurt disindan cok goc aliyor.

Koşulları güzelmiş, biz bile burada çocuk olsun diye kitlesel olarak istek duyarken onlar neyi keşfetti de böyle onu merak ediyorum. Yani yerine koydukları aktiviteleri neler mesela? Evrimsel olarak zaten bu yaşlarda insanlar eskiden hayatta olmuyorlardı bile. Ortalama yaşam süresi arttı. 70'ler 80'ler görülebiliyor. O yaşa kadar çıkabilecek milyon tane fiziksel ruhsal sıkıntı var. Kişi her zaman dimdik ayakta olmayabiliyor. Demek ki son 50-100 senede adamlar bir sırra vakıf oldu. Ben 30-35 yaşında olsam sıkılırdım çocuksuz oturmaya. Düzenli spor mu yapıyorlar? Sabah koşuları, jog'lar...? Her gün zeytinyağı, kinoa, peynir, avokado falan mı yiyorlar? Orada 35 yaşındaki bir insanın yapabileceği, çocuksuz olması gereken ve buna değecek neler var çok merak ediyorum. Mesela burada en benim diyen modern ortamda dahi düzenli cinsel hayata ulaşamıyor kitleler gerek dini gerek kültürel, geleneksel sebeplerle. Avrupa'da bize anlatılana göre o tip durumlar da biraz daha rahat. E niye evlenir insan öyleyse? Çocuk yapmayacaksa da genlerini aktarmayı düşünmüyor mu? Hiçlik mi kovalıyorlar acaba? Toplumsal bir anlayış daha çok merak ettiğim.

Cok bireyseller, kendi kararlarini kendileri aliyor. Bizde belli bir yasa gelmis herkes yavastan "evlen, cocuk yap" laflari duyuyur, ilk basta kulak asmasa da bir sure sonra evlenme ihtiyaci duyuyor. Turkiyede cogunlukla da ozellikle muhafazakar kesimde kiz ve erkek cocuklari icin evlenmek ozgurlesmenin ve birey olmanin araci, o nedenle turkiyede genelde insanlar evlenmeye daha istekliler. Almanlar da bu pek yok, evlenmeyene niye evlenmedin demez kimse.

Almanlar is hayatini cok ciddiye aliyor, is ve kariyer onlarda cok onemli. O nedenle kariyer hedefi olan bir alman cocuk yapmadan once iki kere dusunuyor. Hayatin kosusturmasi icinde cocuk gibi bir guzelligi kulfet olarak goruyorlar.

Turkiyede guclu aile baglari cocuk yaparken karar vermeyi kolaylastiriyor. Ornegin bir alman aksam cocuk yuvasindan cocugun saat 5 te almasi gerekiyorsa mutlaka almak zorunda. Mesaisi olsa da, toplantisi olsa da alacak. Cok istisna durum olmadikca kimse bir baskasinin cocuguna bakmaz, rica edilse bakar ama kimse rica etmez. Ama turkiyede sen alamazsan annen baban alir, o alamazsa kayinvalide, kayin baba alir. o da olmazsa amca, hala, teyze diye gider. O nedenle cocuk yaparken kimseye degil sadece kendine guveniyor almanlar.

Almanlar tatile cok onem verir, zengin fakir farketmez hepsi senede birkac kere dunyanin bir ucuna tatile gider. Ortalama gelirli iki kisi konusurken bu sene nereye tatile gidiyorsun denildiginde maldivler, cin, hindistan, karayipler gibi yerler soylenir hep. Cocugu olan bir aile icin dunyanin her yerine tatile gitmek o kadar kolay olmayacaktir.

Tabi bu gorusler genelleme iceriyor, tum almanlar soyle tum turkler boyle demek guc. 10 cocuklu alman aileler de var. Turkiyede de buyuk sehirlerde egitimli cevrede dogum arani azaliyor her gecen gun. Temel sebebi egitimle ve ekonomik ozgurlukle beraber bireyselligin artmasi bunun asil nedeni.

Yalnız kalmaktan korkma. Beni mesela okuldan arıyor arkadaşlar telefonla. Telefonum sessizde oluyor. Açınca niye açmadın aq diye küfrediyorlar. Niye açmıyorsun, bir şey mi oldu, merak ettim falan demiyorlar. Biraz daha kankacılık tarzında davranırsan hem kafan rahat eder hem de karşındakini sıkmamış olursun. Bu durum sevgiyi yücelttiğin için de oluşuyor aynı zamanda. Sevgi güzel bir şey ama mutlak sevgi yok hayatta. Bugün sevdiğini yarın sevmeyebilirsin. İnsanlarla beraber duygular da değişir.

@for day to break: kitabın tam olarak adı ve yazarını rica edebilir miyim?

@someonewalksalone: Benim korkum da bu maalesef. Ölene dek bu sebeple de mutlu olamamak.

being there filmi geldi aklima

Anne ya da baba olmak olabilir. Birçok insan çocuk sahibi olunca dünyaya farklı gözle bakmaya başlıyor. Siyasi, ekonomik ve toplumsal sorunlar kişiye daha çok batar hale geliyor. Katil olmak olabilir. Birini öldürmeden önce masum bir insan iken birini öldürdükten sonra daha çok dibe batmış bir insan olunabilir. İntihar girişimi olabilir. O andan sonra bazı şeyler daha az umursanır hale gelebilir ya da hayatın boş kısımları yerine daha dolu kısımlarına odaklanılır. Ben en büyük değişim yerine en faydalı değişim kavramına daha sıcak bakıyorum. Para her zaman huzur getirmiyor. Yozgat'ta kağıt oyunu bile oynamamış bir insan Las Vegas'a gidince kumar bağımlısı olabilir. Bu yöndeki bir değişim olumsuz bir özellik taşıdığından en büyük olarak değerlendirilmesine rağmen kimsenin özeneceği bir şey değildir.

fark etmeden, hep yaşadığımız bir şey aslında. sadece hayat çok hızlı aktığı için düşünmeye fırsat olmuyor. işsiz kalınca falan, şu an olduğum gibi ya da bir tatile çıkıp, koşturmacadan uzak kalındığında fark ediliyor.

örnek vermek istemiyorum.

Ciddi bir fiziksel engel. Felç ya da kör olmak.

gecenin bir yarısı tenhada birini kıstırmış bıçaklı sopalı kalabalığa:
- rahat bırakın lan onu! s*ktiğimin dölleri!
diye bağırmak.

akıbetiniz nereye varırsa varsın hayatınız değişir.

su ana kadar belirti vermemis hayati boyunca gecmeyecek, duzelmeyecek bir saglik sorunun oldugunu ogrenmek yani sagligin bilinen anlaminin kaybi, aslinda kendini tanimlama bicimlerinden birini kaybediyorsun.
ana-baba ve en kotusu ikisinin birden kaybi, dunyanin neresinde olursan ol, anne baba hayattaysa hep donecegin bir yer vardir, onlar gidince sanki butun gezegen bir yere tasinmis seni de geride birakmis gibi oluyor, devamindaki hayat hep biraz eksik.

Ölümden dönmek bunlardan biri.

@ordinov'a katılıyorum. Being there de iyi bir örnek.

hissiz duygusuz soğuk bir iş hayatı üzerine kurulu yaşamlar da gayet büyük bir değişim çoğumuz için..

dine dönmek, dinden çıkmak

tecavüz

machiavelli.
milgram deneyine bakabilirsin. kotuluk icimize islemis.

İnsanların genel bir özü olduğu söylenemez, varsa bile bu öz iyidir diyemeyiz. Toplumun insanı kötüleştirdiği doğru fakat bu da toplumun yapısı ile alakalı yani insanı kötüleştiren toplumdan söz edebileceğimiz gibi onu iyileştiren toplumdan da bahsedebiliriz. İnsanın özü yoksa iyi öz de kötü öz de yok.

JJR. Machiavelli'ye katılmadığım için ona hak verdim. Bir gereklilik olmadığı halde iyi olanlar da var. JJR ise toplum konusunda haklı. Kötü olarak nitelendirebileceğimiz davranışların oluşmasında toplumun rolü büyüktür.

rousseau çok güzel demiş. okurken kendim söylemişim gibi hissettim ki ben de hep derim. hangi kötü insanla yalnız kalsam özlerinde o kadar kötü olmadıklarını görüyorum ama onu başkalarıyla görsem kötü olma ihtimali artış gösteriyor hem de inanılmaz ama çevresindeki insan sayısına paralel olarak :D aslında tam olarak çevre kötü yapıyor da değil fakat ne kadar fazla insan o kadar kötülük.

ikisine de hak vermiyorum.

Sartre in da house..

"existence precedes essence" diyerek burdan uzaklaşıyorum.

--> buraya mic drop gif'i gelecek <---

rousseau'nun böyle bişey dediğine emin misiniz? buna benzer söylemleri olsa bile onun vurgulamak istediği insanın iyiyken kötü bir varlık haline gelmesi değil, yerleşik hayata geçişten sonra özel mülkiyetin ortaya çıkmasıyla insanların arasındaki eşitliğin bozulmasıdır. onun felsefesine göre insan uygarlaştıkça (bilim, sanat vb. ile) kendi doğasından uzaklaşır ama bu onu salt iyi yada kötü olarak sınıflandırmak için yeterli değildir.

Jean Jacques Rousseau'ya hak veriyorum. Konuya ilişkin olarak şu belgeseli izleyebilirsin.
www.youtube.com

@theseachange emin değilim. Yani çok da önemli değil zira buradaki sorum bu iki düşünceden hangisine hak verdiğiniz. Ama teşekkür ederim, o açıdan da değerlendireceğim.

machiavelli.
doğrunun hangisi olduğunu anlamak için ilkel toplumlara ya da insan dışındaki canlılara bakabilirsin.
ya da etrafına bak yeter.

birisi politikada kapitalizmin argümanıdır, diğeri komünizmin.

ben insanın içinde olduğu topluma ve sisteme göre şekil aldığını sırf termodinamiğin "entropi" ile ilgili maddesi yüzünden kaçınılmaz görüyorum zaten.

insan özünde nötr bir canlı.

ben sadece şunu söyleyebilirim: yığının deneyimi türün genelinin iyiliğini düşünecek bir yöne kaymayı sağlamadıkça aynı maksimum düzensizlik ve minimum potansiyel enerji gereği, yani bir elektron ensemble'ında aynı anda hepsinin spin up olamayacağından hareketle ve dolayısıyla zıtların bir dengeye ulaşacak şekilde bağımsız değişkeni oldukları denklemleri yöneteceklerini akla da getirerek derim ki "insanların büyük çoğunluğunun aynı anda türün çıkarını koruyacakları bir bilince, kurulmuş sisteme karşı gelecek bilinci oluşturduktan sonra varmalarını beklemek biraz ütopik ama imkansız değil. insan ölümlü olduğu için ateş düştüğü yeri yakmaya devam edecek". ateşin düşüp de yaktığı yerin çoğunluğun bulunduğu yer olmadığı zaman ise dediğim gibi toplum deneyiminin sağladığı tarihsel yığın oluşabilirse mümkün. ama imparatorlukken imparatorluğu koruyan tarihi sağ bırakmanın, ulus devletken de ulusu koruyan tarihi sağ bırakmanın, bunların da sadece dönemin statükocularının etkileyebildiği şeyler olmasından hareketle zaten aslında hep küçük bir kesimin çıkarına hizmet ediyor olması tarihin birikememesini de getiriyor.

bugün seni, vatandaşlarınızı değil ülke yönetiminizi suçluyorum diyemeyen insanoğlu, örneğin, sırf bu sebeple kendi topuğuna ve geleceğe bıraktığı nesillerin de topuklarına bu yanlış bilincin devamını sağladığı için sıkmakta.


insan, kısacası, özünde, aynı dirençsiz yoldan geçmeyi tercih eden elektrik akımı gibi kolay ve yakın olan ilk çıkışa yönelir. ama bu çıkış genelde kendisine ihtiyaç duyanların çok az bir kısmına açıktır. ölümlü insan da başka zamanı beklemez. başka algıyı da.

insan özünde ölümlü ve dolayısıyla kolaycı olduğu için genelde gördüğümüz machiavelli'nin dediğinin olmasıdır.

çünkü kendisinden evvel zaten Sun-Tzu'nun yazıp çizdiklerini kendilerine düstur edenler en çok artık "nedense" psikopatolojik unsurları antisosyal spektrumuna yerleştirdikten sonra bunun iyi bir şey bile olduğunu salık vermeye çalışan ülke yöneticileri, onları yemleyen ve onlardan beter banka sahipleri vb oligarklardır.

psikoloji alanında bütün popüler gazetelere sürmanşetten verilecek, sonuçlarının nasıl çıkacağı sipariş edildiğinden ona göre bias uygulamış sözümona peer reviewlu araştırmaları kimlerin finanse ettiğini düşündüğümüzde en üstteki kurtun kuzuya, "kurt olmak güzel bir şey" dediğini "sen de olabilirsin" diye hafif göz kırptığını, ama "kuzu olarak kalmanı istesek de" diye eklemediğini görmek zor değil.

zaten o nedenle terörizmin değil de komünizmin gerekli düşman olduğu dönemde, doğu blok ülkelerinde bedavaya okur, sağlık hizmeti alır, kültürel etkinliklere katılırken ferrari değil de lada sürdüğü için üzülen mal insanoğlunun "american dream"i satan pompalanmış ithal kültürle ülkelerinden kaçıp abd'ye kapak atmaları ve o meslek sahibi halleri, ciddi eğitimlerine rağmen yer silmeye razı gelmeleri mümkün oldu.

ya senin ferrarin olsa, benim olsa, böyle bir sistemde olur muyduk zaten? e ama sana şu hayali bu sistem satıyor?

ne demiştim. insanlar kolaycı. inanmak istemedikleri için o istemedikleri şeyi bu kez yaşar hale geliyorlar. inanmak istemeyince çaba vermek ve fedakarlık göstermek gerçeğinden kurtulamıyorsun.

toplumlar hafızalarının yanlış taraflarını ayakta tutuyorlar. (politik propagandaya girebileceğini düşünerekten putin rusyası örneğini kaldırdım. bu tür bir soruda bu benim amacıma ters düşüyor.)

kim gidip öğrendiği şeyi baştan değiştirip kafasını yeniden şekillendirecek? hayat kısa, gelmişsin 50-60 yaşına, bir de kendi ahmaklığını itiraf etmenin yapabileceğin tek iyi şey olduğu günah çıkarmalı bir ömür mü yaşayacaksın? hayır, tabii ki. hali daha kötü biri bulup ona bakarak kendine şükredeceksin. o boktan aciz vücudun artık bir tek bunu yapabiliyor.

insanoğlu basit bir canlı olduğunu kabul etse artık iyi olur. kolaycılığını görmezsen üstüne gidemezsin. anca da parazit olursun. olabildiğine parazit olan, olamadığına da en azından bir şey kaptırmamaya çalışan omza basmacı, caring makes you look bad'ci bir parazit.

insan kolaycıdır. ama doğru şartlarda kolaycılık bir faktör olmayabilir. bunu söyleyerek suçtan, sorumluluktan sıyrılınmıyor.

çin in ilk imparatoru 5 krallığı birleştirdikten sonra, kast sistemine dayalı konfüçyüsçülüğü yok saymış yeni din öğretisi geliştirmiştir.

"bütün insanlar doğuştan kötüdür... güven bir tür hissel yanılsamadır ve din tek gerçeği söylemelidir; doğuştan kötülük!"

işte saygı duyulacak bir imparator!

bu yüzden koro bırakılır mı ya, resmen tavşan dağa küsmüş dağın haberi olmamış. bir ihtimal bağırarak mı söylüyorsun? belki bağırmadan söyle diyememiştir de işte sesin fazla çıkıyor demiştir.

Şöyle de bir şey var. Diğer iki sopranonun da sesi çok güçlü çıkıyor. Fakat içlerinde en genç benim ve sanırım biraz tecrübesiz görüp bana yüklendiler. Bırakmıycam tabi, kısıcam sesi artık. :( Çok iyi eğitim veriliyor çünkü.

burda suç şefin. şef senin sesini gerektiği zaman kısabilir ya da yükseltebilir ama bunun sebebi olarak "altolar böyle dedi" diyemez. ilk falso orda bence, şefi çok tutmadım.

neyse, iyi bir teknikle kısık sesle ince notaları vermek mümkündür, bunu kendinizi geliştirmeye yönelik bir egzersiz olarak düşünebilirsiniz. maksimum diyafram ve vücut kullanıp tizlere kısık bir şekilde çıkabilirsiniz / çıkmayı deneyebilirsiniz.

bence diğer provada biraz kısık söylemeye çalışın, eğer yine bir uyarı gelirse sizin için bunun çok kolay olmadığını, size yardımcı olmaları için diğer üyelerin (soprano ve altolar, varsa diğer partiler) daha fazla ses çıkarabileceği önerisini sunun.

genel olarak, (tabi ki her zaman değil ama genel olarak) alto, tenor ve bas hep birlikte sopranonun altyapısını oluşturur ve ona göre bir volümle söylerler ki soprano tek başına yukarılarda yalnız kalmasın.

meraktan soruyorum, hangi koro acaba?

Şan pozisyonu vs. koroda söylemek, konusu mu acaba? Şan eğitimi aldınız mı? Yeni misiniz? Belki teknik oturmadığı için bir şeyler oluyordur?

Tizlere kısık sesle çıkmak çok zordur. Profesyonellik gerektirir. Şefiniz keşke "Altolar böyle böyle dedi" demek yerine daha başka bir dille açıklasaymış.

Bırakma ya. Suç şefte değil ki. Altolar ispiklemiş seni. Hatta yanlış anlama diye direkt sana değil, şefe söylemişler. Müzikle ilgilenmek güzel şey. Ben de gitar kursuna gidiyorum. Benim de akor kaçırdığım, şarkıya giriş yapamadığım oluyor ama kimse birbirine bir şey demiyor. Profesyonel bir koro ise tepki verirler tabii ama amatör bir koro ise çok takmayın. Takmayın derken hatanızı düzeltin ama Allah bu notaları belasını versin seviyesine gelmeyin.

ben de baritonum mesela. koro içinde seçmeler oldu. seçildim. sonra hoca çekti kenara beni. biz seni seçtik ama dedi oyun baritona uygun değil dedi. ee napacağız yani dedim. sen sahneye çık dudak oynat dedi. dedim oldu.

ben de o ara bırakırım lan böyle iş mi olur dedim. bırakmadım oyuna çıktım dudak da oynatmadım. efsane oldu her şey. sonrasında da çok güzel işler yaptık. böyle durumlar insanın karşısına her an çıkıyor. yılma.

Şan eğitimim yok. Nota ve armoni biliyorum. Çok zorlanmıyorum ama kısık sesle zor olacak evet.

trollemiyorsan eğer hangi şef o merak ettim.
şef olsaydı kendisi ilk anda sopranoların sesini azaltıp homojenliği yakalamalıydı.
altolar böyle böyle diyor diyen biri şef olamaz, orası da koro değildir. bence bırak. :D

Yok trollemiyorum. Ben devam ediyorum bırakmadım koroyu. Sıkıntı yok şimdilik, sesimi de kısmadım yani (kısar gibi yaptım) :)

Şu parçayı çalışıyoruz bu ara. www.youtube.com

Sefiniz seflik bilmiyor eger durum buysa. O adamin egosunun hepinizin toplamindam
buyuk olmasi gerek. Boyleyse asil sef o altolardan biri herhalde.

bana pırlanta yüzük alınsa adamın suratına fırlatırım buna bu kadar para verilir mi diye, dolayısıyla oyumu şart değilden yana kullanıyorum.

Bence değil.

Evde liyakat kalmamış ile aynı fikirdeyim. Şart değil, şart koşan kadınlardan da uzak durun bence.

Zorunluluk değil ama işin usulü böyle. Evlenmek istediğin kadına gözle görülür güzellikte bir şey sunman lazım. Bu da genelde pırlanta oluyor. Bunun senin içinden gelmesi gerek. Kadının evlenme teklifine zaten evet diyeceği, formalite bir tekliften bahsediyorsak zorunluluk değil. Burada senin motivasyonun önemli. Yani, dur şu kadına ne kadar değerli olduğunu hissettireyim, ona güzel bir hediye vereyim gibi düşünürsen ancak o zaman bu iş sana mantıklı gelir. Sadece para olarak değerlendirirsen tüm yüzükler işlevsiz ona bakarsan. Bilezik de işlevsiz, kolye de. Ben alırdım açıkçası. Sonra bana pırlanta almadın falan der.

bence karşınızdaki kadının pırlanta isteyip istemediğini bilmiyorsanız/anlayamıyorsanız tekliften önce biraz daha düşünün derim. sonuçta burada 150 kişi şart değil dese de bi manası yok, kadın bekliyor olabilir.

Buradan biri demişti benzer bir soruya, "ben parmağımda o yüzükle, yağmur altında bişeyler satan yaşlı adamın yanından geçmeye utanırım," diye. Şart mı, değil. Bence hatta hiç olmasın. Ama elo+1

aa @kobuzchu kiz’in dediğini ben yazmıştım, şu an çok mutlu oldum bunu okuyunca.

hala aynı fikirdeyim. “evlenirken yüzük alınır” algısı artık bitmeli. yakında da bitecek belli ki, benim çevremde de burada okuduğum kadarıyla da çoğu insan yüzüğü saçma buluyor. tabi önemli olan senin teklif edeceğin kadının ne düşündüğü.

O tacizlerle basamaklari ucer beser Cikarken iyilerdi ama? 20 sene sonra taciz edildim diye zirlamak samimi degil.

yalan dolan. popülerliği düşmüş ünlülerin yarattığı bir dalga.

Hepsi gerçek onların. Taciz toplumda o kadar yaygın bir şey ki, insanlar genelde korkudan ne yapacaklarını bilmedikleri için bunu kimseye söylememeyi tercih ediyorlar. Çevrende gördüğün her insan küçük yaşlarda tacize uğramış olabilir. Kimisi bunu unutur, kimisi umursamaz, kimisi de tepki göstermeye çalışır. Ki ben hiçbir tacizin kolay kolay unutulacağını düşünmüyorum. İnsanlar da yaşları ilerleyince artık korkmaları için bir neden olmadığını görüyorlar ve kendilerini ifade ediyorlar. Dikkat edersen itiraf yapan insanların genelinin yaşı büyük. Bu insanların artık toplum içinde "Ne derler?" korkusu yok. Bunların hepsi faydalı. Bu sayede iyi de kötü de ortaya çıkmış oluyor.

Yani bana sorarsan bu iste biraz tuhaflik var. Hollywood'da taciz isine bulasmamis adam kalmadi resmen. Yani gercekten biraz tuhaf. Gercekten alayi tacizci mi bunlarin? Gercekten bu magdurlarin hepsi bu zamana kadar cesaret edemedi mi aciklamaya? Bilemiyorum. Kesin bir sey soylemek zor bence. En azindan bence kolay olmamali.

Hele Ben Affleck'in olayi.. Videosunu cikardilar meydana ve adam ozur dilemek zorunda kaldi en son. 15 sene onceki video birden yeniden peydahlandi ve tam da taciz muhabbetleri basladiginda. Ve videyu hortlatan da goruntudeki sozum ona magdur kiz degil, bir gazeteci.. Goruntulerde Ben Affleck kameralarin onunde memelerini mincirirken kikir kikir gulen kiz dedi ki ama kucuktukm, cocuktum. 25 yasindaydi.
Bilemiyorum. Kaci gercektir kaci uydurmadir, hepsi uydurmadir hepsi gercektir, nedir ne degildir, kim kime kime ne diyecegine diyecegine demeyecegine kime ne soylecegine...
Butun dunyayi Irak askerlerinin Kuveyt'de kuvezdeki bebekleri delik desik ettigine inandirabilen medya istedigi her seye inandirabilir.

holivud ayrı bi dünya. kendi halinde insanlara bir getirisi götürüsü olacağını zannetmiyorum.

ama çocukken ergenken olanlar daha farklı ele alınmalı her nerde olmuş olursa olsun. beni orta 1'deyken üst sınıflardan ikisi sıkıştırıp dövmüşlerdi, bir de paramı aldılar. üç gün evde zırlayıp durdum noluyo diyolar cevap ver(e)miyorum. galiba nasıl ifade ediceğimi bilmemekti onu yaratan, ama niye hemen söylemedin deseler o zaman da şimdi de net bir cevap veremem. zorlaya zorlaya anlattırdı bizimkiler. üstüne bizimkiler okula aktarınca "emin misin, sana öyle gelmiş olmasın, belki şaka yapmışlardır" gibi sorular sormuştu müdür yardımıcısı. hani bu taciz falan değil ama bunda böyle bi sıkışmışlık yaşadıysam, bilhassa çocuk ergen yaşta devamlı bir tacize, tecavüze uğrayanın halini düşünemiyorum. yıllar sonra dile getiriliyo olmasını da şüpheli bulmam.

ama şu da var, bir kitapta okumuştum. galiba ismi zor bir ailede büyümek olabilir. çocukluğu ve ergenliği boyunca babasının tecavüzüne uğrayan birini anlatan bir kısmı vardı. annesi kıza "buna karşı çıkarsan baban bizi terkeder" minvalinde telkinlerde bulunmuş sürekli. yıllar sonra eşine mi ne ilk anlatabilmiş gibi bir hikayeydi. kitapta yazıldığı kadarı kurgu içerebilir ama mümkün.

mesela kevin spacey'nin de ismi geçmişti şu holivud mevzularında, o dönem çocuk olan bir aktör tarafından. adam hatırlamıyorum demiş. neyse olay kevin spacey değil aslında; hani para hırsı falan derken demin kitaptan yazdığım olaya benzer bir şekilde çocuk işaret vermesine rağmen ana babası "sana öyle geliyodur yavrum" falan demişlerdir, geçiştirmişlerdir, adam şimdi böyle bir şey gündeme gelince dile getirebilme cesaretini bulmuştur.

Uslup kotu.
Annesinin olay esnasinda ve sonrasinda yaptiklari ayip.
Yazarin kullandigi sifati kullanmadim.
Saygi onemli bir sey. Bireylerle su veya bu sebeple dalga gecilmesinden/gecilmeye calisilmasindan son derece rahatsizim.

Bu yobazlık değil, bildiğin cahillik. "yosun tutmuş saç diplerini röntgenlesinler" ifadesi din konusunda gerçekten inançlı insanları da hedef aldığı için kötü. Ama bir kadın bana o anda "Uydulardan izliyorlarmış." dese ben de gülerim yani. Annesinin tutumunda bir sakınca yok.

Tahminen benim isim vardi en iyisi kisa tutalim diyerek cagirdigi misafirden kurtulmasi da saygisizlik bence.

üslup çok çirkin. annesinin programı olduğunu söylemesi çok garip değil.

biri bana yok ' amerikalılar izliyormus' dese ben de gülerim arkasından ama böyle bir halt yemis gibi aşağılayıcı bir üslupla, marifetmis gibi anlatmam. ne diyebilirim ki, o yazar da öyle konuşmuş işte......

Yorum bile yapilmasi sacma bir olayi sozlukte yazarak popilesme cabasindan baska bi şey değil. "Heyoo sözlükÇüler Ben de sizin gibiyim" demeye getiriyor yazar

Bir insanın bilmediği birşeyle dalga geçmek iğrenç. Bir gruba sıkmabaş gibi bir isim takmak iğrenç. Sırf farklı ve bilgisiz olduğu için bir insana, doğruyu öğretmek ( bu örnekte uydudan o amaçla izlenmenin mümkün olmayacağını anlatmak) yerine bununla alay edip insanı küçük düşürmek iğrenç. İğrendim gerçekten. Benim düşünceme göre, muhalif olan herkesi bu yazar gibi zanneden ve bu yüzden oyunu seçtiği partiye veren oldukça fazla insan var ve bu aşağılayıcı tutuma sahip muhalifler malesef akp seçmeninin verdikleri oyu haklı çıkarıyor. Başkası iktidara gelince aşağılanıp itilip kakılacaklarsa neden kendilerine verildiğini sandıkları değerden yoksun kalsınlar ki? Karşı oldukları politikalar olsa bile aynı oyu vermeye devam ederler.

annede bir suç göremedim.
ama yazıyı yazan evladın üslubu çok çirkin.

buradaki bütün değişkenleri çıkaralım yeni komşu gelmiş belirgin hiç bir siyasi, dini öğe yok üzerinde kendisine nötrsünüz. balkona çıkıyorsunuz aman diyor eve girelim amerikanya uydudan bizi izleyebilir. deli midir nedir diyip direkt dehlerim bu bir gerçek.

yazıya gelirsek tartışmaya gerek yok tamamen ayrıştırıcı bir dil.
bunu bilerek ya da bilmeyerek yapanlar kendi 'davalarına' en büyük zararı verenler aslında.

Biri şu an bana basitliğin tarifini yap dese bu entryi örnek gösteririm. Bana göre yobaz bu kişidir meselâ. Kadın cahil olabilir, nasıl ki annesi muhabbeti o gün kesmiş yapacağın en fazla odur. Ama kalkıp sıkmabaş diyerek aklınca hakaret ettiği yetmiyormuş gibi bir de yosun tutmuş saç dipleri diyerek iftira atıyor daha da çirkinleşiyor. Eminim ki kadının kalbi de bedeni de şahıstan temizdir, zavallı kibir abidesi. 500 küsur favori de Sözlüğü kalitesine yakışır cinsten.

Çürükturpkokusu+1

Aile olarak çok aydın, ileri sevide olduklarını ima etmiş. Akşam bu olay nedeniyle gülmüşler.
Yıllar önce bir yazar köşesinde belirtmişti: baş örtüsünü bazısı başına takar, bazısı da - kafasına- takar.

muhtemelen yazar kişisi konuyu ekşiye biraz mübalağalı taşımış boşuna bahsi geçen annenin günahını almayın, aynı başlıkta karşılaşılan yobazlıkları okursanız bu tutumun sebebini anlayabilirsiniz, ayrıca 5 yaşında çocuk değilse "amerika izliyormuş"a ben de gülerim, beş yaşında çocuksa da bunu ona öğretene iki çift laf ederim.

çok çirkin. sıkmabaş aşağı sıkmabaş yukarı ve ypsun tutmuş ifadeleri. yobaz diyor da kendisi de yobaz farkında değil.

O basligi sonuna kadar okudum. Cok aci deneyimler vardi. Ben de inancli biri olarak turlu yobazliklara sahit oldum.

Anlattığı olaydaki uydu muhabbeti komik ve trajikomik... yazarin dili, uslubu cirkin. Asagilayici ve otekilestirici. Cok cahil ama laik abi ve ablalar da var.

Akpden ve onunla anilan seylerden uzagim. Akplilere de hic muhabbetim yoktur. Ama herhangi bir insanin asagilanmasina da tahammul edemem.

üslubu korkunç, yazara da annesine de hak vermedim. başı örtülü kadının yaptığı olsa olsa cahilliktir, yazar ise düpedüz yobazdır.

En değerli şeye ulaşabilen insan mantıksal olarak daha az değerli şeylere de ulaşabilir. Yani, vezir elde etmiş bir oyuncuya hayır sen fil alamazsın demek saçma olurdu. Çünkü bu durumda sanki fil vezirden daha değerliymiş algısı oluşur.

Bazı durumlarda terfi eden piyon; vezir, kale olarak terfi ederse oyunu pat'a götürebilir. Bu durumda kişilerin diğer taşları seçmesi mümkün kılınmıştır.

Veya terfi eden taşın at ile terfi edip mat etmesi mümkündür, at tercih edilir.

piyon oraya çıkıp vezir olduğunda, vezir olan taş, rakip şahı tehdit etmese (şah çekiyor olmasa) bile, şahın hareket edeceği bütün noktaları tuttuğu için şahın hareketini engelleyip oyunu pat edebilir. yani şah çekerek mat edebileceğin oyun, şah çekmediğin halde vezirin, şahın bütün hareket noktalarını tuttuğu bir konumda olduğu için mat edeceğin oyun pat (beraberlik) ile biter. bu durumda sen o taşı vezir değil örneğin fil yapmakla rakip şaha hareket edebilecek yer tanır, ilerleyen hamlelerde oyunu mata götürebilirsin.

karışık olmadı umarım. benzer bir satranç problemi vardı, bulabilirsem eklerim.

hizliresim.com

Pozisyona bakarsanız anlarsınız.

Hayirli olsun bedrozan,bu kadar kasmana gerek yok abi,keske normalde kosullarini duzeltebilseydin ama olmayinca olmuyor,senin durumunda olan cokca polis memuru var.
Karsina gelecek adamlarin cogu kriminal adamlar,iyi olacagim derkende basina is acma.

Öncelikle bu pasif tavrı geçen sefer de göstermiştin. İnsanlar beğense de beğenmese de polisler bu ülkenin çalışanları. Kötü doktor, kötü mühendis, kötü öğretmen olabileceği gibi kötü polis de olabilir. Mesleğe başlarken bu ezilmiş tavrı kenara bırak. Sen belki iyi bir polis olabilirsin. Bu ilk tavsiyem.

Benim eniştem polis. İlk görevi Sakarya'daydı. Batı illerini tercih et. Küçük illerde sıkılırsın. Amasya güzeldir. Orayı tavsiye ederim. Tokat zaten Amasya ile yan yana. Bu iller Karadeniz Bölgesi'ne yakın olduğu için daha güzeldir. İç Anadolu illeri çok iyi değil. Amasya güzel bir seçenek ama dediğim gibi batı illeri de olabilir. Listede Düzce var mı bilmem ama orası da olur. Hem Sakarya, Kocaeli gibi yerlere yakın hem de iş yükü çok yok.

samsun'da bir arkadaşım var polis olarak. keyfi yerinde. düşünülebilir.

ilçede daha rahat olabilirsin.

dogu gorevi diye bir sey var diye duymustum. hatta biri erzurum cikti diye seviniyordu. onun haricinde kucuk anadolu sehri tabiki yeni memur icin mantikli bir tercih olur istanbulda vb surunursunuz.

Büyük şehre yakın olan bir küçük şehir seçebilirsiniz, örneğin Kırıkkale, Kırşehir gibi.

kadın pazarlayan, uyuşturucu satan adamlar senin kadar eğilip bükülmüyor. biraz dik dur. ekşideki iki tane entelin söylediği "simit sat, onurlu yaşa" gibi saçmalıkları fazla dikkate almışsın.

soruna gelecek olursak;
ben olsam burdur'u seçerdim. antalya'ya ve izmir'e baya yakın. pek olay çıkacağını da sanmıyorum. güzelce yaşayıp gidersin.

not : burdur'da hiç yaşamadım. askerdeki komutanlarımın ikisi de o şehri tercih ettiği için önerdim.

zorunlu şark hizmetinizi illaki doğuda yapmak zorunda değilseniz ege ve akdeniz düşünebilirsiniz. neden illa anadolu anlamadım. trakya, ege ve akdeniz sakin görece daha medeni insanların olduğu yerdir. edirne mesela. bugün istanbulda 7 liraya tost aldım büfeden, edirnede cadde üstü nezih bir kafede aynı tost 3 lira.

ayrıca neden önyargıyla yaklaşalım? neden nefret kusalım anlatsana biraz. anlamadım...

Tokat iyidir. Polisi sever sayarlar. Ayrıca istanbul’da 200 liraya yapacağın pazar alışverişini orada 50 liraya yaparsın. Muhafazakar bir yaşam tarzının olması lazım aksi durumda orası sana dar gelir onu da söyleyim.

Babus hayirli ugurlu olsun. Vallahi kadin satan satanin yuzu senin kadar kizarmiyor. Onursuz bir is yapmiyorsun. Cok fazla dallama polis var dogrudur da bu senin sucun degil. Neyse velhasil kelam arkadaslarim sivas kayseri ve bursa da. Hicbir dertleri yok gorunurde. Ama ben polis olsam buyuk sehirlere yakin kucuk sehirlerde yasamak isterdim. Ya da ne bileyim sanki trakya cok iyi olur.

Eski bir polis olarak şöyle izah edeyim.

Ankara yazma, Ankara'da polis olma.

İstanbul Ankara'dan iyidir.

Onun dışında tüm iller ufak olanlar daha iyi olacak şekilde iyidir. Yalnız ufak illerin çaylak polisleri genelde dış göreve giderler. Sinop'ta bir devrem ilk senesinin toplamda 4 ayını hakkari ve Diyarbakır dış görevlerinde geçirdi.

Çevik kuvvet olmak istemeyeceksin muhtemelen. Olma zaten ama karakolcu veya asayişe verileceksen çevik ol daha iyi. Dayak, ihraç, hapis, mahkeme sorunları yaşayabilirsin karakolda ve asayişte. Nasıl olur deme. Olur. Ben içinde bulunmadığım konudan mahkemeye verildim kaç kere izin günlerim mahkemede geçti. Neden? Alır getirirken şüpheliyi, tutanakta adım geçiyor diye. Adamı görmemişim bile, öyle yazmışlar.

Dediğim gibi Ankara yazarsan mesleğe çok söversin. İstanbul yazarsan işi öğrenirsin, zorlanırsın ama dış göreve çok çıkmazsın. Çevikten yırtma durumun da var İstanbul'da. Ankara'da yok.

İzmir, Adana, Bursa vs iyidir yine. Ama en rahatı Zonguldak gibi, Bartın gibi, Bayburt gibi alakasız şehirlerdir. Bunların tek dezavantajı dış görevi bitmez. Seçim senin.

Silahını kullanma, silahınla oynama, kendini rütbeliye ezdirme. Yasaları iyi öğren, sokak dilini iyi öğren, çakal olman lazım baya bi. Olacan zaten. Hadi kolay gelsin.

Bir de ilk fırsatta istifa et.

Özelden istediğini sorabilirsin ayrıca.

Aksaray olabilir. Ankara, Kayseri ve Konya ya çok yakın. Kapadokya bölgesinde zaten. Bunaldıkça gezmeye kaçarsın. Çok sosyal bir tipsen boğulursun biraz, bilgin olsun. Muhafazakar bir yerdir.

Rahatlık arıyorsun da zamanla bunun toplamı rahatsızlık getirebilir. Bu arada polis kelimesinden rahatsız olanların eninde sonunda gideceği, işlerinin düşeceği yer emniyet/karakolun kapısıdır. İşi düşüp oraya vardığında sevmediği ülkenin vatandaşı olduğu aklına gelecek ve hakkını arayacaktır :) adalet isteyecektir. şikayetçi olacaktır. Ne acı, ne ironik.. Aklen özgür, ama eli mahkum işte.
Ne çekiniyorsun ki böyle ortamlardan?
Antakya ya da düşünebilirsin bu arada.

Hocam Koçtaş'tan kazık yersiniz. Şirket sahibi sizseniz ofis mobilyaları satan herhangi bir şirketten teklif isteyin. Hatta birkaç yerden isteyin ve karşılaştırma yapın. Ona göre satın alma yapın. Normal müşteri olarak giderseniz indirim alamazsınız.

biz ikinci el banka çıkması mobilyalardan aldık. 1/3 fiyatına geldi. gayet de temizler.

ben varım. iki ayda 5 kilo aldım :)

Tam tersi oldu. Daha fitim.

Tartılmadım ama ben de 2 kilo falan kesin aldığımı düşünüyorum.
Ne güzel fittim +1

Almadım.

20 kilo verdikten sonra 2 ayda 3 kilo aldım.

Ne güzel fittim +1

Gerçi buna da bin şükür :))

mevsim ve kilonun ne alakası var? eskisinden fazla yersen veya daha az hareket edersen kilo alırsın. kilo almadım.

biraz aldım maalesef. ilk etapta 2-3 kilo vermem gerek. sonra da 4-5 kilo. kışın ben de kilo alıyorum çünkü koşu veya bisiklete ağırlık veremiyorum hava şartlarından dolayı. yani tembellik olmasa yağmurda çamurda da yapılır bunlar ama işte.

Hayvan gibi yiyorum 1 kilo falan aldım.

bende tam tersi durum söz konusu, bu sanırım biraz "mutlu olmak için yiyen" tipte bir insan olmamdan kaynaklı. normalde bir oturuşta öküz yerim, "akşam 7'den sonra yememek lazım" diyenleri tatlı niyetine götürürüm. gelgelelim kaban ve bot giymeye başladığımdan beri iştahım kesildi. sabah zoraki, sırf kafam çalışsın, midem boş kalmasın ağzım fakir fakir kokmasın diye iki lokma kahvaltı ediyorum saat 7 gibi. ondan sonra okuldan çıkınca saat 16 civarı ya bi tane dürüm gömerim ya da yarım ekmek arası bi şey patlatırım. o kadar. aramıyorum da açıkçası, aklıma gelmiyo yemek yemek. günde 6 ton meşrubat tüketmesem son bir ayda temiz 6-7 kilo verirdim.

kışın daha fazla yemek ve hatta kilo almak çok normal ama. iş kontrolden çıkmadığı sürece sorun yok. tıpkı güneşin doğup batması, mevsimlerin birbirini takip etmesi gibi normal bir süreç. çok şeyapma.

4-5 kilo aldım birkaç ayda. :(

ben verdim yehhuuuuu!

beden ölçülerim küçüldü aslında kilonun bilmiyorum.

Diziciyim, filmi daha cok sinemada seviyorum ben.

40 yıllık filmciyim. Hayatımda bitirdiğim tek dizi Breaking Bad. House'un bile sadece 7. sezonunu bitirdim. Film izlemek temiz iş. Film bitince istersen Ekşi'de yorumları oku. İstersen oyuncuları araştır. Dizi öyle değil ki. Sürekli olay dönüyor. Dizici olmak için mahalle teyzesi kafasında olmak lazım bana göre.

Film..

İyi drama dizileri zaten 1 saate yakın oluyor bir bölümü. 4-5 sezon birer saatten. Ohoo..Konuyu bir yere bağlayana kadar...Gözümde büyüyor.

Madem yaklaşık 1 saat başında olacağım o zaman üzerine yarım saatte ben koyarım film izlerim. En azından bir film bitirmiş olurum diye düşünüyorum.

Iyi dizi cok az. Hem iyi hem de ilgimi ceken film daha fazla.

Ben ikisinden de sıkılıyorum ya. Ama sevdiğim karakterler olunca ya da alışınca dizi izleyesim geliyor bazen. Dizi diyorum bu yüzden.

Dizi, senin gibiyim ben de genelde :/

Daha cok diziciyim ama kafama gore dizi bulmakta zorlaniyorum. Surukleyici dizi tavsiyeniz varsa alirim. Iyi film bulmakta da zorlaniyorum. Bazen 2 saatim film aramakla geciyor en sonunda eeh yeter diyip uyuyorum.

Boyu boyuna olan, giyiminden duruşuna kadar uyumlu olan çiftleri görünce ne kadar çok yakışıyor derim ama tersi durumda bir şey düşünmem.
Aklımdan da bir şey geçmiyor açıkçası normal çift işte.

Anormal gelmiyor. Sevimli bile gelebiliyor. Gerçi bunun sebebi benim de uzun boylu erkekleri beğenmem olabilir.

üzerine bi' de çocuk yakışıklıysa kızı tebrik ve takdir ediyorum, sonuçta bizim civarımızdan 1 kişiyi daha elemiş oluyor.

Onun dışında da gönül işleri karmaşık diyen ergenlerden değilim, avamın gönül işlerine basit mühendislik mantığıyla yaklaşırım bu yüzden ''ne kadar da tatlılar'' filan da demem rahatsız edici herhangi bir olumsuzlukta refleks de vermem, en fazla yanımda çoook samimi bi' arkadaşım varsa komiklik olsun diye ''saat 4 yönünde ediyle büdü geliyor, bi' imza istesene'' diye takılırım.

O durum sık yaşanabiliyor. Türk kızının genel ortalaması 1.52 falan sonuçta. Anormal ama yapacak bişey Yok.