Aklımdan çıkaramadığım bir insan var. Düşünmek,hatırlamak istemiyorum,kendime engel olmaya çalışıyorum(telkin ediyorum mesela) ama olmuyor.
Hayatımızın kısa bir döneminin kesiştiği bir insan.Yıllardır görmüyorum. Üzerinde uzun uzun düşündüğümde aslında birlikte olmayı istemeyeceğim,sürdüremeyeceğim bir insan. Çok yanlış. Olamaz ve olmamalı. Ki evliyim ve sevgili eşime böyle bir yanlış yapmaktansa ölmeyi yeğlerim (ki çoğu zaman istiyorum,hem bu sebepten,hem farklı sebeplerden). Fakat sanki içimde bir şeytan var da sırf eğlencesineymiş gibi olmadık zamanlarda olmadık bağlantılarla bu insanı sürekli aklıma getiriyor. Engel olamıyorum.Ona aşık değilim,onla sürdürememem,bu çok yanlış olur ve yapamam , bunu biliyorum ama yine de saçma bi şekilde çekimine kapılıyorum.Üstelik kendisini görmüyorum,haber almıyorum bile. Dayanamıyorum artık. Ruhum sıkılıyor. Böylesine yanlış bişeyi düşünüyor olmak beni hasta ediyor. Kendimden iğreniyorum.Nefret ediyorum.
Hani kucağınıza bebek alınca bunu şimdi düşürsem nasıl olur diye düşünüp sonra kendi aklınıza kızarsınız ya,öyle bi durum işte,sadece çok çok daha kötüsü. Moralim sürekli bozuk,modum düşük,hayattan zevk alamıyorum. Bu düşüncelerden kurtulamıyorum.Bu insanı zihnimden atamıyorum,içimdeki bu şeytanı bir türlü öldüremiyorum. Ben ne halt edeyim?

-Tetikleyici İçerik Olabilir Psikolojisi Güçlü Olmayanlar Okumasın-

İnsanları bu kadar hayata bağlayan şey ne? Özellikle maddi durumu iyi olmayanlar ya da engelli olanlar hayata nasıl tutunuyor? Böyle bir durumum yok ama yaşamaktan da keyif aldığım söylenemez. Bugün bir kaza yapsam gelip seni arabadan çıkarmıyoruz öleceksin deseler ooo süper sonunda zamanı geldi falan derim. Ne bilim birisi alnıma silahı dayasa anında öleceğimi bilsem içten içe sevinirim. Gerçekten gram isteğim yok. Ama etrafıma bakıyorum asgari ücret ile çalışıp 4 kişi geçindiren adam bile hayattan zevk alıyor sıkı sıkı tutunuyor. Engelli adam olimpiyat madalyası kazanıyor. Nereden geliyor bu yaşama azmi? Sizin yaşama devam etme motivasyonunuz ne?

Merhaba,

1 hafta Urla'da olacagiz anne babamla ve onlarin girebilecegi kumlu ve sig plajlari arastiriyorum. Onerebileceginiz yerler var mi? Urla'ya 1-2 saat uzak yerler de olur. Gezilecek yerler, yeme icme onerilerine acigim

Bluz pantolon ama bluz tamamen süslü beyaz. Nikah şahidi aynı zamanda. Ne düşünürsünüz? Uyarır mısınız nikah öncesinde veya takılmaz mısınız?

Merhaba,
Duyuruyu tekrar açıyorum modlardan özür dilerim ama biraz acil ve kötü bir dönemimdeyim.
Gidip memnun kaldığınız iyi bir terapist varsa yazabilir misiniz?
Alsancak tarafı olursa çok iyi olur.

direkt uçuşa param yetmediği için düseldorf aktarmalı aldım ama avrupada yaşayan bi arkadaş personel az heryerde inanılmaz kuyruk ve gecikmeler var dedi. korktum. bilginiz var mı?

Birkaç yıldır hayatımda bir amaç yok gibi hissediyorum, ne bulunduğum çevreden ne de işimden memnunum. Hiçbir zaman idealist biri olmadım. Basit zevklerim vardı; dizi/film izlemek, müzik dinlemek, kitap okumak, teknoloji ile ilgilenmek gibi. Bunlarla yetinmeye çalışıyordum. Ancak şu son birkaç yıldır içimde hep, fark yaratan saygı duyulan biri olmamanın burukluğu var. Yaptığım işten memnun değilim, sosyal çevrem yok hemen hemen hiç olmadı. Zamanında bana göre olmayan bir bölümü seçmiştim, hoş 18 yaşında ne kadar bilinçli olunabilir ki? Eczacılık yazacakken yazılımlı bir bölüm seçtim. Dedim zaten asosyalim, bilgisayar başında olmayı da seviyorum, böyle bölümüme karar verdim.

Şu an bir şirkette mid level developer olarak çalışıyorum, 27 yaşındayım. İşimde kötü değilim ama çok iyi de değilim. Bunun okulunu okudum ama mühendislik mezunu değilim. Matematik ve akademik altyapı yetersiz olunca bilimsel alanlara kaymak pek de mümkün olmuyor. İyi bir üniversitede okudum aynı kalibredeki üniversitelerin bilgisayar mühendisliği master programlarına başvurdum fakat hep reddedildim. Hal böyle olunca machine learning, AI gibi ilgi duyduğum alanlara kayamayacağımı, profesyonel olarak bundan ekmek yiyemeyeceğimi iş dünyasına girince anladım. Açıkcası yurtdışına gitme gibi bir hayalim de olmadı. İstesem muhtemelen gidebilirdim fakat sorun bu değil. Ailemle yaşıyorum, fena para da kazanmıyorum. Yani sıkıntım maddiyat değil.

Ben de şunu düşündüm; ömür boyu mutsuz olacağıma işi bırakıp üniversite sınavına tekrar hazırlayım, türkiye'de düzgün bir üniversitede düzgün bir bölüm okuyup daha sonrasına duruma göre yurt dışında master ve doktoraya devam edeyim
diye düşündüm. Daha önce çok çalışmadan ilk senemde 30 bininci olmuştum. Kendimde potansiyel görüyorum belki ilk 100 olmaz ama 3-5 bine girebilirim diye sanıyorum. Alana da karar vermedim. Tıp, bilgisayar mühendisliği, elektrik-elektronik mühendisliği, havacılık ve uzay mühendisliği, fizik, matematik gibi bir şey olabilir. 28 yaşında her şeye sıfırdan başlayıp bu alanlarda başarılı olma ihtimalim var mı acaba?

Kapitalist dünyada teknik eleman olmak, ileride de kapitalist dünyanın orta halli bir yöneticisi olma fikri bile beni rahatsız ediyor. Bir ev ve bir araba için ömür boyu hoşlanmadığımız şeyleri yapmak hoş gelmiyor. Saygı duyulan, bilim dünyasında kendine yer edinmiş, katma değeri yüksek, kendini bir şeylere adamış biri olmak istiyorum. Artık dizi/film gibi basit zevkler beni tatmin etmiyor.

Çevremdeki birkaç akademik açıdan başarılı doktor, mühendis, yazılımcı arkadaşıma bahsettim, hepsi şu tarz şeyler dedi; düşüncemin saçma olduğunu bu yaştan sonra tıp mı okuyacaksın, okusan da aziz sancar mı olacaksın, realist davran, hayalperest olma, iyi bir işin var çok istiyorsan yurt dışına git dedi. plastik cerrahi asistanı arkadaşım da, doktorların düşük maaşlarla çok çalıştığını, 28 yaşında başlarsam kendimden küçük kişilerle okuyup kendimden küçük kişilerden emir alacağımı, karın tokluğuna yaşayacağımı, tıp okumanın tamamen mantıksız olduğunu söyledi. Ama benim derdimin para olmadığını bir türlü anlamak istemediler. Mesleki tatminsizlik yaşıyorum, kendimi önemli biri olarak görmüyorum. İlla tıp olacak diye bir şey yok başka alanlar da olabilir. Bu açıdan kendimi tam keşfedemedim. Computer science alt dalları (AI, ML gibi) da ilgimi çekiyor.

Siz ne düşünüyorsunuz?

Bir haftadır falan sol elimin iki parmak ucu böyle uyuşuk gibi bi garip. Bunun için hastanede hangi birime gitmek gerekir?

Merhaba. Konu insan ilişkileri üzerine olduğu için konuyu gönül işleri olarak açtım ama mevzu karşı cinsle değil, kişisel bir olayla alakalı.

Bugün işyerinde başıma gelen olayı çok kafama taktım ve canım sıkıldı. Sizlerle paylaşıp fikrinizi almak istiyorum. Bugün ofisteki ikinci günümdü. Şirkettekilerden ortalama 10 yaş kadar küçük stajyer bir erkek öğrenciyim. Stajyer olduğum için angarya iş verdiler, dolapları düzenle dediler. O gün sabahtan gelmemiş olan elemanın kenarındaki masayı toplarken kağıdımı kalemimi de onun masasına bırakmıştım. (ofis oda oda değil, herkes açık düzen çalışıyor). Masa sahibi öğleden sonra gelip de masasında benim kağıt kalemimi görünce "Bunlar senin mi, bak bi daha olmasın" dedi. Ben de haklısınız, kusura bakmayın dedim ve gülümsedim. Daha sonra masasına bir şey koymamaya dikkat ettim lakin masanın kenarında dolaplarda düzenlediğim bir torba kalmış. Bu sefer masa sahibi, "bak eşyalarını koyma dedim sana, bu iki oldu üçüncüde ayağını kaydırırım senin" dedi. Ben de tekrar gülümseyerek kusura bakmayın benim hatam dedim.

Masa sahibi beni uyarmakta haklı, kabul. Ama bana olan tavrı haddinden fazla agresif ve saygısızcaydı. Ben de daha genç ve staja yeni başlamış olmanın özgüvensizliğiyle gülümsedim ve bana olan tavrını alttan aldım. Yani masasında bi eşya unuttuk diye niye bana "senin ayağını kaydırırım" diyebiliyor? Adama cevap veremedim, durumu kendime de yediremedim. Stresi içimde kaldı.

Siz böyle bir durumda nasıl tepki verirdiniz?

bir tür roadtrip yani araç ile gezmece ama belirli noktalarda durulup 1-2 saat dinlenilip devam edilecek veya yemek yenilecek. toplam 3 gün.

ilk gelen öneriler :

Akyaka, Mordoğan Karaburun, Aliağa Çakmaklı köyü, Foça, özdere.

ayakta tedavi yok, yatarak tedavi %100 durumunda ne oldugunu anlamadigim sigorta cesidi.

mesela kanser oldun gittin nasil bi surec isliyor? muayne ucretimi veririm, ameliyat lazimsa ucretsiz mi ameliyata aliyorlar!?

parasizliktan bu seceneklere bakmaya basladim malesef, bilenler yesillendiriese sevinirim

Merhabalar, fikirlerinizi merak ettiğim bir konu var. Mesela bir dating app'te bir kadınla sohbet ediyorum, iletişim gayet güzel gidiyor, bir noktada karşı taraf konuyu Instagram'a getiriyor. Ben Instagram kullanmadığımı söyleyince ise birden tavırlar değişiyor. "Hmm demek öyle, niye kullanmıyorsun peki?" ile şüpheler, sorguya çekmeler ile klasik açılış yapılıyor...

Devamında açık açık "Instagram'ım yok diyenlere güvenmiyorum, bir şeyler sakladıklarını düşünüyorum, bugüne kadar hiç de yanılmadım" demişliği olan da var. Sırf bu sebepten direkt sevgilisi olan veya evli olan ama bunu saklayan erkek muamelesi yiyorum.

Bir de "Instagram'da insanların hayatı ne şekilde yaşadığını görüyorsun, çok daha kolay tanıma imkanı sağlıyor" diyenler var. Çağımızda her şey hızlı hızlı olduğu için, tanıma evresini de stalklayarak çok daha hızlandırmak isteyen ayrı bir kitle de var.

Bunlar çok sık karşılaştığım durumlar olmaya başladı. Resmen istemeye istemeye, kullanma hevesi taşımaya taşımaya bir Instagram hesabı açacağım sonunda, bu sefer de aktif kullanmadığım için güvenilmez bulunurum gerçi. Sizin de başınıza böyle şeyler geliyor mu? Bu derece müthiş önyargılar çok saçma değil mi ama ya?

selamlar, haftasonu arkadaşımın düğünü var. ben de işten 2 gün izin alayım da biraz gezeyim diyorum. daha önce hiç izmire de gitmedim kuşadasına da.

baktığım kadarıyla kuşadası-izmir arası 1-2 saaatmiş. acaba bunlardan hangisinde full 2 günümü ayırsam. kuşadası deniz vs çekici geliyor ama izmiri de hiç gezmedim.

not: ikisi opsiyon da yalnız başına olacaktır.

Yaş 27, bugün itibarıyla bisiklet sürmeyi öğrenmeye başladım. 2 saat falan uğraştım beklentimin üzerine çıktım açıkçası çok korktuğum gibi gitmiyor. Ama yine de çocukken öğrenenler kadar olabilir miyim acaba diye düşünmüyor değilim. Belli bir yaştan sonra öğrenip bisikletin ustası olanlar var mı?

Kelebek mi yoksa guve mi tam emin degilim, salonda mutfakta degil benim odamda dolaniyorlar. Kiyafetlerim dolap degil acik aski bir seydeydi acaba onlari mi yiyorlar ya da odada duvarda yuvarlak bir boru deligi tarzinda bir delik vardi belki ordan geliyorlardir diye dusundum. Dun deligi bantla iyice kapadim, kiyafetlerimin cogunu da bastan yikadim ve odaya koymadim, odada yikanmamis cok az sey var.

Kiyiya koseye naftalin de doktum, gordugum her kelebegi de supuruyorum ama az once odaya girdigimde 3 4 tane gordum yine :( bunlar nerden geliyor nasil yok olacaklar kafayi yiyecegim :(

Selamlar. Maaş yönetimiyle ilgili telefona yükleyebileceğim aplikasyon var mıdır? Yaşam şartları çok zor farkındayım ama birikim bile yapamıyorum nasıl bitiyor anlamıyorum.

tanidiginiz var mi?

ikidir ayni ruyayi goruyorum. bu sabah da kalktim oh be ruyaymis dedim.
ilk ruyamda hamileydim ama aldirma sansim vardi. bu ruyayi belki 6 ay 1 sene once gordum pek hatirlamiyorum zamani ama ruyayi hatirliyorum.

dunku ruyada ise sure gecmis. aglaya aglaya doktor ariyordum hamilelikten "kurtulmak" icin. bu sefer cevremdekiler ikna etmeye calisiyorlardi bir de. herhalde mutlu bir iliskim vardi. ona ragmen umutsuzca doktor ariyordum. uyaninca garip bir rahatlama geldi ustume. sonra dusundum ben cocuk sahibi olmaya karsi degilim ki. ruyamda anne olmak beni niye korkutuyor bu kadar. (ek soru: ruya tabirinden anlayan var midir aramizda?) anne olmak icin de hic olup bitmiyorum bu arada. olursa olur diyordum.
simdi dusunuyorum. cok fena bir pismanlik olabilir benim icin belki de. atamazsin satamazsin sonucta.

yabanci kaynaklarda pisman anneler var. ne derecedeler bilmiyorum.
ama turkiyede var mi acaba. toplum olarak dislariz ya boyle birini o yuzden tanidiginiz var mi. bu pismanlik geciyor mu sonra. nasil bir hayat yasiyorlar bu anneler.

birisiyle tanışıyorum, ilk başlarda hiçbir problem yaşamıyorum o kişi ile. ne zaman iş yakınlaşmaya giriyor, bir şeyler paylaşıyoruz o zaman hiç olmadığım kişi haline dönüyorum. normalde o kişiyi çok sevebiliyorum ama bazı günler geliyor her yaptığı şey gözüme batıyor, bazen hiç konuşasım gelmiyor bazen de sabahlara kadar onunla konuşmak istiyorum. içimde inanılmaz bir sevgi patlaması oluyor. gözüme dünyanın en güzel kadını olarak gelebiliyor. ama gelin görün ki bazı günler durduk yere soğuyorum, konuşmak istemiyorum. verdiğim cevaplar onu soğutabiliyor.

neticede yaptığım davranışlar, aldığım kararlar sonucu o kişiyi kendimden uzaklaştırmayı başarıyorum. kendimi ilk başlarda iyi hissediyorum sonra çok kötü şekilde pişmanlık duyuyorum. ben böyle birisi değildim, karşımdaki kişiye karşı neden böyle davrandım diyerek içten içe kendimi bitiriyorum. özür dilesem de bir fayda etmiyor.

artık insanlardan iyice soyutlanmış gibiyim. ilişki kurmaya korkar oldum. ailem evlenmem gerektiğini söylüyor ama ben insanlarla yakın ilişkiler kurmaya korkar hale geldim. birisinin daha kalbini kırıp, pişmanlık duymak istemiyorum.

özellikle son yaşadığım olaydan sonra inanılmaz üzgünüm. ne yapacağımı bilemez haldeyim.

Çok fazla -cidden çok- kullanmadığım takı var. Üniversite ve lise yıllarından bile kalanlar var hiç bir şeyi atmamışım. Hepsini toplayıp atmak istiyorum ama bir yandan da duygusal bağ kurmuşum. Bunu şurada takmıştım onu burda kullanmıştım vs. Her kolyenin her küpenin anısı var neredeyse. Napayım ben bunları ya? Toptan atayım mı?

Modası geçmiş şeyler bir de artık kimse uzun kolye takmıyor mesela. Artık versem de kullanan olmaz.

Dış kapının yanına, sokağa bakan kısma koymuşlar. Önemli bir şey de yazmıyor, "size hizmet vermek bizim için ayrıcaklıktır" gibi bir şeyler yazıyordu (braille yazısının altına latin alfabesiyle de yazmışlar).

Kör zaten oradan geçse, bankaya girecek olsa, onun yerini nasıl bilecek? Hadi şu kapının yanına elimi süreyim, belki bir yazı vardır mı diyecek?

Annemin ağrıyan dizleri için vitamin/krem tavsiyesi olan var mıdır?

kireçlenme var dizlerinde, 10 yıldır devam ediyor. doktora gidiyoruz ancak egzersiz veriyorlar başka krem vitamin vb. vermiyorlar ağrılı bir şekilde yaşasın diye sanırım. doktorların umrunda değil.

Nişan bozulduğunda altınları kız tarafı vermek istediğinde , erkek tarafı istemiyorum derse kız tarafı yinede iade etmeli mıdır yoksa o kabul etmedi diyip vermemeli midir?

Karavanla ilgili bilgilendirmeye ihtiyacım var. Bu konuda hiçbir bilgim yok, sadece kamp yapan ama son zamanlarda biraz daha lüks kamp arayışı içinde olan biriyim. Karavanı istediğim yere çekip çadırla yaptığım kampı daha mobil bir şekilde ve gerektiğinde doğa içinde ayıdan vs. korkmadan yapacak bir çözüm arıyorum. Ayrıca hali hazırda araba sahibi olmadığım için her yere kampa gidemiyorum.

Karavan türleri nelerdir?
Fiyat aralığı nedir (sıfır, ikinci el, her ikisi de olur)?
Karavan tatilinin artıları eksileri nelerdir?
Tavsiye edilir mi, yoksa vazgeçip başka şeylere mi yönelebilirim?

Şimdiden teşekkürler.

birkaç eczane dolaşıp muscoflex bulamadım, hepsi de kaldırıldı bu tarz kremler dedi. internette de neden kaldırıldıklarına dair net bir bilgi bulamadım. zaten fda onaylı değillerdi gibi bir şey okudum, başka da bilgi yok. çok merak ettim, sebebini bilen var mı?

ege kıyılarında bir butik hotel yapıyoruz. odaların hepsi 35m2 mi olsun yoksa 8 tanesi 35m2, 2 odası daha 50-70m2 arası kalabalık geleceklere mi ayıralım? karar veremedik siz ne dersiniz?

şöyle bi olay var, genelde misafirler 2-3 kişi oluyorlar. evli çift ve bir çocuk şeklinde. haliyle standard 35m2 odalar yeterli oluyor. evli çift ve 2 çocuk olduğu durumda da oda yeterli aslında ama biraz küçük gelebiliyor bazı ailelere. o yüzden şimdi yapacağımız otelde 2 oda büyük olsun rahatını düşünen misafirleri buraya alalım diye düşündük. Ancak o iki odanın fiyatı haliyle çok daha yüksek olacak. korkumuz fiyatı yüksek odaların tercih edilmemesi ve müşteri kaybetmemiz. 10 odalı bir butik otelde de 2 odanın dolmaması epey kötü olur. ve rekabetin çok olduğu bir yerdeyiz.

var mıdır fikri bilgisi olan?

Yarın bir günümüzü ayırıp birkaç müze gezelim istiyoruz hiç gezmedik önceliği hangilerine verelim? Araç yok yayayız.

Arkadaşlar, bütçesi kısıtlı bir arkadaşım için 300 tl civarı, sağlam, mikrofonlu kulakiçi bluetooth kulaklık önerisi olan var mı?

ne yapacağımı şaşırmış durumdayım.

şimdi olanları tek tek yazmak istemiyorum ama o kadar çok şey yaşadım ki korkmaya başladım. çünkü daha kötü şeyler beni bekliyor.

bu durumu tersine döndürmenin yolu yordamı irfanı nedir arkadaşlar.

help me!

edit: sıkıntı şu ki kendimi durduramıyorum iflah olmaz bir kınamacıyım :(

nedir?
zoom ücretsiz halinde 45 dkya kadar toplantılara izin veriyor.
süre ve kullanış açısından daha kullanışlı programlar var mı?

*powerpoint vb sunumlar yapılacak, resmi kurumda eğitim amaçlı kullanılacak.

Merhaba, sizlere bugün yaşadığım ve düşüncenizi gerçekten merak ettiğim bir şey soracağım. Öncelikle başta belirteyim hadise son derece önemsiz. Eğer hala okumak istiyorsanız anlatmaya başlıyorum.

Bugün a şehrinden b şehrine x turizm (x= büyük olmayan yerel firmalar, hani şu şehir ismi taşıyanlardan) firması aracılığıyla beş saatlik bir şehirlerarası otobüs yolculuğunun sonlarına gelmiştim. Ufaktan yanda asılı duran montumun ceplerini falan karıştırıp cüzdan, anahtar falan yerinde mi diye kontrol etmeye başlamışken muavin abinin yaklaştığını gördüm. Öncelikle yanımda duran ve yolculuğun başından beri sadece bir kez konuştuğum kişiye b şehrinde sen mi inecektin hocam diye sordu. O da beni işaret etti ve muavin abiyle aşağıdaki konuşma vuku buldu.

M: Seni ışıklarda indirsek olur mu?
B: Otogarda inmem gerekiyor abi.
M: (Eliyle çizer gibi yapıp) Hemen karşısında otogarın ışıklar, Işıklar burada ya otogar şurası.
B: Beni otogarda bekliyorlar yapacak bir şey yok.
M: Şimdi sadece sen varsın biliyor musun, 3 kişi daha var onlar ışıklarda inmeyi kabul etti. Otogara girsek 100 lira vereceğiz biliyor musun?
B: Yok abi girelim Otogara.
M: Girelim mi? Tamam, peki.

Diyalogtan sonra ışıklarda duruldu, hatta tam durulmadı da tam amk, 3. inen çocuk düşüyordu neredeyse her neyse sonra otogara girildi ben indim, inerken de kolay gelsin dedim muavine o da teşekkürler dedi. Şimdi tüm konuşmalar sırasında sesimi falan yükseltmedim, yanlış bir hareketim olmadı. Sadece bana ısrarla sorulan bir şeyi ısrarla reddettim. Allah var muavin abi de bir kaç kez sorduktan sonra bir şey demedi çok fazla. Ben neden kabul etmedim? Otogardan a şehrindeki ev zaten 1 saat neredeyse, arada üniversiteye gittik geldik falan sonra direkt yolculuk -ki şu hayatta en nefret ettiğim şey yolculuk yapmak olabilir gerçekten hiç hiç hiç sevmem- baya yorgun ve açtım. İnmeden bir süre önce yemek videoları falan izliyordum baya. O ruh haliyle ışıklarda in denince ben düşündüm ki, iki tane sırt çantasıyla otogara kadar yürüyeceğim. Aslında beni alacak kişiler ışıklardan da alabilirlerdi ama beynimin kalan son hücreleriyle bunu düşünemedim ve otogara girilmesini istedim. Şimdi size soruyorum. Yaptığım hareket yanlış mıydı? Kimi tanıdıklarım iniverseydin diyor, kimisi senden bilet parasını otogara götürmek için aldılar diyor. Açıkçası ben de öyle düşünüyorum. Sonuçta saygısızca bir şey söylemedim. Ben yolcu olarak görevimi ve sorumluluklarımı yerine getirmişim. Biletimin parasını ödemiş, doğru koltuğa oturmuş, kimseyi rahatsız etmemiş, yiyecek veya ter yoluyla ortama kötü koku salmamış, yüksek sesle uzun süreler telefonda konuşmamış, binerken kaptana inerken muavin abiye kolay gelsin demişim. Onlarda bana vaadettikleri gibi A şehrinin otogarından B şehrinin otogarına bırakmalılar. Haksız mıyım ey romalılar?

Edit 1: Öncelikle beni haklı bulan arkadaşlar teşekkürler. Kıllık yaptığımı söylen arkadaşlara kendimi şöyle savunabilirim; Orada, otogarda inmem gerektiğini söylerken, yorgunluk ve açlığın etkisiyle indiğim yerde beni alabilecekleri aklıma gelmedi. Elimde ve sırtımda yüklerle gece karanlığında otogara yürümem gerektiğini düşündüm. Amacım kıllık yapmak değildi yani.

Yani hep merak etmişimdir, bu aralar da Musevilik inancına ekstra ilgi duyuyorum. Ankara'da bildiğiniz açık ve ziyaretçi kabul eden, dini sorulara cevap verebilecek Haham'ı olan Sinagog var mı? Yoksa güvenlik endişesinden dolayı kimse suratıma bakmaz mı? Aramızda belki Musevi olan ya da Musevi yakını olan birileri vardır umuduyla soruyorum bu soruları. Cevaplar için şimdiden teşekkürler.

Daha ekonomik olur sizce?

insan ilişkilerinde beni rahatsız eden bir durum var. ben birini dinliyorsam dinlerim gerçekten ama görüyorum ki kimse doğru düzgün dinlemiyor bile.
mesela daha önce konuştuğumuz bir konu hakkında sanki daha önce konuşmamışız gibi sorular geliyor sonradan ve ben o insandan ışık hızıyla soğuyorum. arkadaşımsa zaten birkaç kezden sonra arkadaşlık benim tarafımdan kalmıyor ama bunu yakın aile üyeleri de yapıyor özellikle aşırı dikkat ediyorum buna.

bana bir soru sorulmuş mesela ve ben daha önce uzun uzun cevaplamışım. aradan kısa bir zaman geçiyor hopp aynı kişi benim ona anlattığım konudaki en temel basit şeyi sanki hiç konuşmamışız ki gibi yine soruyor.

veya bir konu konuşuluyor biri bişey soruyor sen onu anlatırken çat konuyu değiştiriyor ya da hımmm deyip kestirip atıyor.

yani iki örnekte de ben ay bişey anlatayım derdinde değilim sen gelip bana soruyorsun ve zaman ayırıp anlatıyorum. ama dinlemiyorsun önemsemiyorsun.

bu sadece bana mı oluyor?
hayırsa siz nasıl tepki gösteriyorsunuz?

Kaç yıldır insanları heyecanlandıran bir kitap, bir albüm ya da bir film çıkmıyor. Futbol desen çöküşte. Eskiden iki Anadolu takımının maçı bile belli bir kesim için ilgi öznesiyken şu anda Premier Lig ve Şampiyonlar Ligi’nin son 16’sı dışında kimsenin doğru dürüst futbol izlediği yok. Dün hayatımın en sıkıcı Real Madrid-Barcelona maçını izledim mesela. NBA maçlarına bakıyorum. Eskiden asla mümkün olmayan boşluklar oluyor tribünlerde.

Medya desen vasatın da altında. Twitter’a giriyorsun, politika, popülizm, dedikodu ve zevzeklik.

Oscar’lar eskiden bir heyecan yaratırdı mesela. Şimdi eskisi kadar umrunda değil kimsenin. Müzik deseniz 90’lardaki üretim bolluğu yerini “Keko Rap” denen furyaya bıraktı.

Eskisi gibi güzel filmler üretilmiyor, romanlar yazılmıyor. Sadece bizde değil, tüm dünyada aynı durum geçerli.

Neden böyle?

Birbiriyle alakasız cümleler kuran bir kadın videosu vardı. Belki yarım saat boyunca anlamlı cümleleri arka arkaya sıralıyordu ama cümleleri birleştirince hiçbir anlamı yoktu. Hatırlayabildiniz mi ?

Elimden geldiğince kısa anlatmaya çalışacağım. Sorunun doğrudan benimle bir ilgisi yok ama fikrinizi almak istiyorum.

Ayşe ve Ali'nin uzun süren bir ilişkisi var diyelim, yaklaşık 10 yıllık. Ayşe, Ali'nin çevresinde olan (iş yeri, aile dostu vs.) bazı kadınlardan rahatsız oluyor ve Ali'den araya mesafe koymasını istiyor. Bunu isteme sebebi de o kadınların Ali'den hoşlandığını hissetmesi. Ali ise bunu reddediyor ve o kadınlarla sık sık görüşmeye devam ediyor. Bu tabii ki büyük kavgalara sebep oluyor ama bir şekilde bastırılıyor ve Ayşe yola devam ediyor.

Son yıllarda özellikle bir kadın daha yakın olmaya başlıyor Ali'ye. Kendisi evli ve İngiltere'de yaşıyor, kocasıyla sorunları olduğundan bahsediyor Ali'ye sürekli. Aynı zamanda Ali'nin ailesinin aile dostu, onun kız kardeşleriyle ve annesiyle çok yakın. Ali de onun kendisine anlattıklarına Ayşe anlatıyor, aralarında gizli saklı yok hiç. Ayşe elbette rahatsız oluyor ama bazı sebeplerden çok büyük tepki gösteremiyor.

Bir gün Ali, Ayşe'ye, Ayşe iş için şehir dışındayken, bu kadının Türkiye'ye geldiğini ve o gece saatlerce eğlendiklerini, sonra da birlikte uyuduklarını ama asla öpüşmediklerini veya sevişmediklerini söylüyor. Ayşe, Ali'nin kendisine asla yalan söylemeyeceğini biliyor çünkü birbirlerine karşı her zaman çok açık sözlü olmuşlar ve onun dediklerine inanıyor; ama bu durumu da artık kabullenemiyor ve ayrılıyorlar.

Ayrılıktan sonra Ali bir yıl boyunca perişan bir halde Ayşe'yi geri kazanmaya çalışıyor, zaman zaman çok içip Ayşe'nin evine gelerek ağlıyor, bir daha onun kalbini kıracak hiçbir şey yapmayacağını söylüyor. Bir yılın sonunda yeniden deneme karar veriyor Ayşe ve tekrar ilişkiye başlıyorlar.

Daha üçüncü gün Ayşe, Ali'nin telefonuna geçen sefer ayrılmalarına sebep olan kadından gelen ''Kokunu özledim.'' tarzından bir mesaj geldiğini görüyor. Ali'nin gizlemeye çalıştığı bir şey değil bu arada bu, zaten telefonunu bazen Ayşe de kullanıyor.

Ali, kadının Ayşe'yle tekrar başladığınından haberinin olmadığını ve bu yüzden mesaj atmaya devam ettiğini söylüyor. Ayşe de şimdi haber ver o zaman diyor, Ali bir ara söylerim diyor. Tam bu sırada ikinci bir mesaj geliyor ''Haftaya yanına geliyorum.'' diye. Ayşe ya ona hemen söylersin ya da ben şimdi giderim diyor, Ali de git o zaman diyor. Ayşe gidiyor ve tekrar ayrılıyorlar.

Ek bilgiler:

Bu ayrılıktan sonra Ali ciddi anlamda dağılıyor, ailesi de bu dönemde onun yüzünden çok yıpranıyor.

Bir yıl önceki ayrılıklarında da şimdi de Instagram'da birlikte olduklarını fotoğrafları silmiyor Ali. O kadınla da takipleşiyorlar, kadının bilmemesi imkansız yani.

1- Ali fotoğrafları bile silmeyecek kadar ayrılmalarını kabullenemiyorsa, bir yıl boyunca barışmak için Ayşe'nin peşinde koşuyorsa onu neden hemen gözden çıkarıyor? Neredeyse on yıldır hayatında olan bir kadına ilişki içinde bile olmadığı, uzaktaki evli bir kadını tercih ediyor?

2- O kadını tercih ediyorsa Ayşe'yle ayrıldıktan sonra neden dağıtıyor kendisini? Ali'nin amacı ne, Ali ne yapmak istemekte?

Bu arada 25 yaşındaki bir çocuktan bahsetmiyoruz, 48 yaşında kendisi.

niçin?

Tek yaşıyorum salçayı çok sık kullanmıyorum salçalarım hep küfleniyor küflü kısmını atıp kalanı kullanıyorum böyle de salçanın yarısı boşa gidiyor. Küf olayını nasıl önlerim?

Niye gelirken cop bile getirmiyorlar.
Baya kanka modunda takildgimiz ise guce soktugumuz insan bunlar.
Herifi sifirdan yazilimci yaptim, ac dolasiyordu.
Su an kuzey ulkesinde 5bin euro falan aliyor.

Lan dedim gazoz acacagi getir ona da raziyim, hatira kalir.
Kanka bura cok pahali diyor :)

Hani aslinda bekledigimiz ikinci el ps4 falan ama bardak altligina razi olduk.
Remote muhabbetine 2 ayda 1 geliyorlar bu arada, bagaj derdi yok yani.

Selamlar. Varuna gezgin ve Buenas bistro dışında yeme ve içme konusunda tavsiye edebileceğiniz mekan var mı? alkol seçeneği olmalı

Bu kitapları okuyup istifade edenlere sorum. Bu ikili çok öneriliyor, sözlükte de methediliyor. Siz ne diyorsunuz? Bir de daha çok önce İyi Hissetmek, sonra diğeri okunması tavsiye ediliyor sanırım. Bana diğeri, Hayatı Yeniden Keşfedin daha cazip geldi ilk etapta. Önce onu okumam akış açısından problem olur mu?

Konu 1. Bir arkadaşım var annem yaşinda neredeyse. Eski patronumdu simdi komsu ve arkadas olduk. Cok zengindi ama biraz fakirlige dustu surekli biseylerinin olmadigindan yakiniyor.

Ornegin parfumu bitmis. Bunun icin sizlandi. Kendi kullandigim parfumumu verdim yazik kadin amma sizlandi ben sonra kendime baska alirim diye. Chanel bi parfumdu. Cok begendi guya. Sonra birisi gelmis parfumu ona vermis. Ama anlatirken benim ona verdigimi unutmus su sekilde anlatiyo "zavalli kiz burda parfumu kokladi ben de verdim napayim ben o parfumu" diyor.

Sonra zeytinyagim yok dedi agladi sizladi cok pahali dedi. Kendi zeytinyagimin yarisini verdim. O da urladan alinan asiri butik soguk sikim bi zeytinyagi. Markettekilerden pahali. Aylar sonra unuttu onu diyor ki annenler bana bi zeytinyagi vermisti cope attim kokuyor, cok kotu bi zeytinyagi diyo.

Iste kurban bayrami niyetine et falan veriyoruz bi gidiyorum bahcedeki kopeklere vermis. Et konusunda cok seciciymis yagli et yemezmis.

Bi elbise gosteriyo cok guzel diyo. Dogum gunu hediyesi aliyorum ertesi hafta sutcu kadina veriyor bir kere bile giymeden. Bana verse degistiririm en azindan.

Arabasi yok sen zamanini ayirip gidiyosun aliyorsun. Baska zaman birisini anlatiyo onu almis falan benzin ne kadar ki ordan oraya 25 tl ancak diyor. Onun icin yapilan biseyi kucumsuyor

Yani sen iyilik yaptim zannediyosun, kendinden fedakarlik ediyosun oysa ona bi katki yokmus gibi davraniyo.

Soru: Boyle kisilere ne denir sifat olarak? Kadin zorla bisey yaptirmadi tabii ki o yuzden bisey demeyecegim ama surekli kendini acindiriyor. Aglamasina dusmemek icin ne yapmali?


Konu 2. Tansiyonu varmis gece olse kalsa ne yapacakmis falan diyordu. Sen bende kal kal kal israr etti. Ailem de o ay memlekete gitmisti. Ben sabah ise gittim sadece aksam onda kalmaya geri dondum 7-8 gibi. Asla evininde durmadim tek basima. Bulundugumuz yer biraz yuksek ve dogal gaz yok. Bunun evinde koskocaman bir klima var. Butun gun o acik. Ben kendi yattigim odada klima falan calistirmadim hatta o calistiralim dedi kesinlikle calistirmadim. Elektrik faturasi 3000 tl geldi ona.

Gecen annemlere gitmis, annemler elektrik faturasindan yakinmis bu da kendisine 3000 tl geldigini benim hep onda kaldigimi soylemis, size nasil o kadar gelir mirabel surekli burdaydi gibi. Sizce elektrik parasina katki vereyim mi? Abi ben ona iyilik olsun diye kaldim bi de ustune borclu ciktim. Vereceksem ne kadari vereyim. Dedigim gibi sadece uyumaya gittim yalniz kalmasin diye.

Soru 3. Cok mu kucuk hesapciyim? Yani para kolay kazanilmiyor ben de asiri calisiyorum. Maddi konularda hem sizlanip hem aman bunda ne var canim gibi tavir takinmasi beni rahatsiz ediyor.

8 mart kadınlar günü için alternatif bir etkinlik olarak hedef kitlesi üniversite öğrencisi genç kadınlar olan, "sağlıklı kadın-erkek ilişkisi" nasıl olmalı temalı bir seminer düzenlemek istiyorum. çünkü bence bir kadının en önemli hakkı mutlu olmak. ama gerek tv dizileri, gerek reklamlar, gerek kapışırım aşkmak gibi ilişki koçlarının "göster ama elletme, ellet ama verme, ver ama trip yap" gibi tuhaf tavsiyeleri sonucunda olması gereken kadın-erkek ilişkilerinin çok uzağında ilişkiler yaşanıyor. ve bu sadece kadınlar için değil erkekler için de mutsuzluk sebebi. kıskançlığı, yaşam tarzına müdahaleyi, öfke nöbetlerini sevgi belirtisi sanan toksik ilişkiler yaşıyor herkes.
neyse...
sağlıklı kadın-erkek ilişkisinin nasıl olması gerektiğini anlatacak aklı başında bir isme ve mümkünse iletişim bilgilerine ihtiyacım var. tabi bir de ücretsiz yapacak olursa tadından yenmez.