Bir süredir işim gereği düzenli olarak katıldığım bir toplantı serisi var, farklı kuruluşlardan da insanlar geliyor. Bu toplantılarda tanıştığım bir çocuğa çok kanım kaynadı,kendini geliştirmiş biri ve bi muhabbete başlayınca vakit dolu dolu geçiyor. "Keşke bişeyler olsa" diye düşünüyorum. Toplantı aralarında yemeğe kahveye çıktık birkaç kez. Bir de facebookta arkadaş olduk bazı fotolarımı beğendi falan, öyle işte. Bir de bu toplantılara katılan bir kız var ama bu kız başka şehirden geliyor, her 5 toplantıdan 1'ine katılabiliyor. İki hafta önce ben bu kızla yemeğe gitmiştim toplantı arasında ve kız muhabbeti yapmıştık. Bir sevgilisi varmış, uzun ilişkiymiş, sevgilisi yurtdışında yaşadığı için sık sık seyahat ediyomuş, uzak mesafe zormuş ama tutkulu bi ilişkiymiş.. Ben de evlilik düşünüyor musunuz diye sorunca kız da "ay evlilik ne ya, evlilik ne kadar banal birşey" vs. demişti.

Peki bugün noldu dersiniz? Ben hoşlandığım çocukla sigara molasına çıkmış muhabbet ediyodum. Sonra bu kız bizi görüp geldi muhabbetimize daldı. Ama öyle bi daldı ki, sanki ben yokmuşum gibi direk hoşlandığım çocukla konuşuyo falan. Hoşlandığım çocuk da beni katıyo "sybella da şöyle düşünüyor" falan diye.Neyse konu doktora yapmaktı ben kıza sen de düşünüyor musun diye sordum.Kız da "ay ne doktorası ben artık evlenmek, bebeğimi yapmak istiyorum" dedi ben şaşırdım ve sandım ki tutkulu ilişki yaşadığı adamla evlenecek "aaaa evleniyor musun" diye sordum ve kızın cevabı: "hayır hayıııır, görüştüğüm kimse yok, evlenip yuvamı kurmak bebeğimi yapmak istiyorum artık." Hoşlandığım çocuğa mesaj verdiğini düşündüm ve yüzüm düştü, moralim bozuldu.

Konuyu anlattığım ablamın tepkisi: "sybella sen salaksın. salağın kareköküsün. kız resmen çocuğa olta atmış neden demedin senin yurtdışında sevgilin vardı diye ? bi adamı elde etmeyi beceremiyorsun üstelik çocukla aynı şehirdesin. kız başka şehirden gelip kapacak adamı. açsaydın ya kızın g..tünü." Ablamın bu yorumları üzerine moralim daha beter oldu. Ben düşündüm ki, kızla şahsi muhabbetimde anlattıklarını söylemem doğru olmaz diye düşündüm o an. ablam da diyo ki "senin yerinde o kız olsaydı anlatırdı."

sizce ben salaklık mı yaptım? ablamın deyimiyle kızın g..ünü açmalı mıydım o anda ?

i.hizliresim.com

google görsellerde aratıp resmi gelip cevap vermeyin.

1 aydır ankara'da, tunus civarında bir pub-cafe'de akşam 8'den sonra çalışıyorum, genelde barmen pozisyonunda. bir ayda gözlemlediğim en enteresan olay şu: hemen her gece -özellikle hafta içileri- 40 yaş üstü, bakımlı -en azından kilolu olmayan- bir kadın grubu takılmaya geliyor. kadın grubu demişken, hep aynı kadınlar değil yani, değişiyor tipler sürekli. içtikleri çok bir şey de yok hani, kişi başı iki 50'lik en fazla. ama inanılmaz flörtözler, 20 yaşında genç kızlardaki o bilindik havalardan eser yok. bana bile asılıyorlar amk çok enteresan. çoğu da ortamdaki diğer genç erkek elemanlarla -geneli üni öğrencisi- telefon numara alışverişi yapıyor, kahkahalar falan. muhtemelen evlidirler bence, gerçi yüzük göremedim pek çoğunda ama çıkarıyor da olabilirler.

var yani böyle bir kadın popülasyonu en azından ankara'da, garip değil mi ya? yani evli kadınlar bu kadar rahat aldat(a)mamalı eşlerini? çoğu da haftaiçi geliyor nedense, herhalde kocalarının iş yoğunluğunu kullanıyorlar bir şekilde.

Kadınlarda mastürbasyonla ilgili söyleyecek neyiniz var? İstediğiniz halde moda girememe oluyor mu? İlişkiye girmekten daha çok tercih edeceğiniz bir şey mi? Hoşunuza giden yöntemleri nasıl keşfettiniz? Bu keşifler partnerleyken de işe yarıyor mu?

ya şöyle olan var mı. birkaç ayı acayip yalnız geçiriyorum, kendimi deli gibi işe ve spora veriyorum, arkadaşlarımla bile görüşmiyorum. özellikle ekim-şubat arası falan. sonra hafif böyle bi hava ısınmaya başlayınca bi kıpırdanma geliyor, bir sürü insanla görüşmeye başlıyorum, aynı anda 5 kıza birden falan yazıyorum. onlarla beraberken hepsine aşıkmışım gibi geliyor, çok çabuk kabarıyor duygularım böyle bi şıpsevdi mi denir ayran gönüllü mü denir bilemiyorum, acayip neşeli ve enerjik oluyorum uyuyasım gelmiyor resmen. hiç bir şey keyfimi kaçıramıyor. 27 yaşında olgun olmayan bir tavır sergiliyorum yani, bu yüzden uzun süreli ilişkim de olmuyor, hep o başlama sürecinde kalmak istiyorum. (bu arada seks bağımlılığı falan değil, çoğuyla sevişmeden dahi ayrılıyoruz yani o derece)

niye böyle? var mı böyle olan? çocuk muyum ben.

Bir kızla tanıştınız. Barda ya da internette. Biraz sohbet ettiniz. Bir kez görüştünüz. Kız idare eder ama sevgili olmak isteyeceğiniz kadar ilginizi çekmedi. Seks olacaksa tamam, ama fazlasını istemiyorsunuz. Muhabbeti nasıl buna getirirsiniz?

Tinder'dan tanışıp buluştuğum kızlarla bile muhabbeti dostane bir şekilde sürdürüyorum. Yani bariz bir karşılıklı ilgi oluyor ama flörtöz bir muhabbet zor. Bir şeyler olacaksa da birkaç buluşma sonra, alkollü ortamda, baş başa kalırsak ve karşıdan sinyali alırsam harekete geçiyorum ancak. Dolayısıyla istediğim seks olsa bile bunu belli edemiyorum. Siz nasıl yapıyorsunuz?

En son "bu aralar pek ilişki (sevgililik) yaşayacak dönemde değilim" kozunu oynadım ama derdimi anlatabildim mi emin değilim.

Ortak arkadaş grubu yok, ama ortak tanıdıklar var gibi düşünebilirsiniz. Yani sapık damgası yeme riskini minimize edersek iyi olur.

birlikte olunan kişi sosyal ortamlarda sevdiğini neden ilgisiz bırakır sizce?

birlikteliğimizi bilen farklı farklı arkadaşlarımızla yine farklı farklı etkinliklere katıldığımızda sanki bir çift değil de yeni tanışan arkadaşlar gibi seyrediyor yakınlığımız. elbette vıcık vıcık her saniye "ayhş aşqithoom" modunda olmak değil beklentim, ama mesela en son katıldığımız bir gecede ben ortak arkadaşımızla birlikte şarkı söylerken dinlemiyordu bile, telefonuyla ilgileniyordu... müzikal yeteneğim tescillidir; kaldı ki olay o değil, hani dinleyip kıçıyla gülsün, "aa detone oldun" diye yüzüme vursun olursam eğer; ama bir etkileşim olsun tek derdim... diğer masalardaki insanlar alkışlarken bizi, o her şey normalmiş gibi kendi halindeydi...

bilmiyorum bana mı tuhaf geliyor, büyütüyorum ama bu tür davranışlarını gözlemliyorum, yüzüne de vurdum hatta mekandan ayrıldığımızda ama o "insanın her hali birbirini tutmaz ki" vs. söylemlerde bulunuyor sanki seyrek olan bir şeymiş gibi; oysa genel bir durumdan yakınıyorum ben, sıkıntı da bu.

sonuç hep aynı yere gidiyor ama bundan da şüpheliyim çünkü "başka anlarda" sevdiğini biliyorum. içine kapanık bir sevgi ama; ki ben de gösteriş meraklısı olmadığımı tekrar tekrar belirtiyorum, biliyor da.

Peşin not: benden utanmadığını, aksine gururlandığını ve kendi arkadaşlarıyla tanıştırmak istediğini biliyorum. O yüzden yanıt bu kadar basit değil maalesef...

Şimdiden teşekkürler.

selamlar , kursta tanışmak istediğim birine nasıl yaklaşmalıyım...daha önce keşke daha önce tanışsaydım dediğim insanlar olduğu için bu sefer bir hamle lazım...fikirlerinizi belirtirseniz memnun olurum

Şimdi farkettim, 9 yıl geçmiş ciddi anlamda aşık olalı. O da 17 yaşında falandım zaten.

Hani arada hoşlandığım bir iki hafta paso düşündüğüm insanlar oldu da aşk hiç yok la..

Çok anormal geldi bakınca. Sizde de böyle mi, bir daha aşk olur mu?

Varsa sen söyle.

Merhaba kıskanç biri misiniz?
Eski/yeni sevgilinizi kıskanır mısınız?

Genel anlamda kıskançlık dereceniz nedir?
hiç
az
orta
çok


Konu çok geniş biliyorum özetle kıskanç biri misiniz diye sorayım?

Sevgili arkadaşlar,

Bir şekilde kendimi ayakta tutuyorum, depresyon modunda yatakta kıvranmıyorum fakat hiçbir şey yapasım gelmiyor. Lisanstan yeni mezun oldum, okulu yarım dönem erken bitirdim sözde o yarım dönemi dil çalışmaları için kullanacaktım, ales'i filan aradan çıkaracağım... Öyle bir moda girdim ki kolumu kıpırdatasım gelmiyor :( bu kafayla olmaz, yapılmaz bir şey :(

Özel ders ofislerinde çalışıyorum özetle ve pek sevmediğim ya da uzun vadede yapmayı düşünmediğim bir işle uğraşıyorum. Yaparken mutlu muyum? İşim çocuklarla olduğundan dolayı mutluyum. Güzel bir sistem oturttuğum için kendime güveniyorum ayrıca. Fakat bugün telafi dersi yapmaya gideceğim mesela, günümü böldüğü için, oraya gitmek zorunda olduğum için geriliyorum, bu yüzden de hiçbir şey yapasım gelmiyor. Kendi ofisimi açıp en azından zamandan tasarruf etmek dışında pek başka bir alternatifim de yok şu an... yani bu işi 1-2 yıl daha yapacağım mecbur.

Sadece kendime zaman ayırıp dinlenerek geçireceğim bir haftam dahi yok gerçi. Üstüne küçük bir de gönül kırgınlığı yaşadım, o da içime oturdu sanki hiç derdim yokmuş gibi. Hem yeni bir iş kur,hem başka işlere koştur... Azıcık gerildim.

Bu gerginliğin ve korkunun üstesinden nasıl geleceğimi bilmiyorum...

Birilerine anlatıp rahatlamam gerekiyordu sanırım.
Ben de burayı seçtim, sevgiler...

olan var mı ya konuşalım bi çok dertliyim ?

veya çok kişi varsa burda da paylaşabilirim.

bu kişilerden biri benim.

insan ayırt etmeden onlara elbette saygı duyuyorum ama duygusal bir şey yaşamak da istemiyorum. (ha ben onlar için çok da "fifi" yim orası ayrı konu.)

sağını solunu açan herkesi modern, kapananların hepsini geri kafalı görmüyorum. o yüzden öyle yanıtlar vermeyin.
kalıplara dayalı, tutucu bir düşüncede değilim.

ama erkekler yüzünden bir kadının kapanmasını kabul edemiyorum.

hakkımdaki görüşleriniz nelerdir?

Durumu olduğu gibi yazıyorum, azıcık uzun olacak ama içimi dökmezsem cidden kafayı yiyeceğim. Çok saçma biliyorum gerizekalıyım ama içim yanıyo abi.

Şimdi bu "hayvanın başkanı"yla biz aslında 6 senelik arkadaşız. Her zor zamanımda bir alo dediğimde yardımıma koşmuştur. İstanbulda üniversite okurken taşınacağım zaman hep gelip arabasıyla taşımıştır eşyalarımı. Ben başka bir şehre ailemin yanına gitmiştim bir kaç sene boyunca ne zaman istanbula bir işim olsa hep o çözmüştür. Yani aslında adamın kralıdır, şimdi arkasından sallıyormuşum gibi olmasın, iyiliğine iyidir.

Neyse geçtiğimiz nisan ayında ben istanbulda çalışırken yine taşınma durumum oldu ve ben yine onu aradım. Kardo dedim malum konu ya rica etsem.. Ne ricası saçmalama gelirim tabi dedi ve yine işimi halletti.

Bu arada yeni taşındığım yer onun evine yakındı o yüzden arada araşıyorduk akşamları çay içiyorduk falan. Hatta ben ona kardo ne zaman arasam koşuyosun sağol valla dediğimde, kızım senin ailen yok burada, arkadaş olarak boynumuzun borcu sana yardımcı olmak diyordu kurban olduğumun salağı :..( (hayır ağlamıyorum şu an)

Gel zaman git zaman bu akşam buluşmaları sıklaşmaya ve her akşam görüşmeye başladık. Ben ailemi özlediğim zaman beni teyzesine götürüyordu, teyzesinin anaçlığı, kuzenlerinin kafa dengi olması falan bana baya iyi geliyordu. Teyzesi, kuzenleri falanda bizi birbirimize yakıştırıyorlar, sevgili olsanıza siz diyorlardı ama ikimizde yok be ne alaka arkadaşız valla diyorduk. Harbiden de arkadaştık.

Aradan zaman geçti biz ne olduğunu anlamadan 10 temmuzda sevgili olduk. Çokta iyi olduk. Her şey çok güzeldi. İkimizde şaşırıyorduk hislerimize, cidden birbirimize çok değer veriyor, çok seviyorduk. Birimiz aç olsa diğerimizin boğazından lokma geçmeyecek kadar (burada harbiden ciddiyim)..

Sonra onun isteğiyle eylülde annelerimizi tanıştırdık, ben her ne kadar erken desem de, zaten 6 yıldır arkadaşız erken merken değil dedi. Sevdiler birbirlerini, tam kafa dengi çıktılar.

Tabi arada sırada tartışıyorduk ama öyle büyük şeyler değildi. Ekimde nişanlanmaya karar verdik. Kıyafetlerimize kadar sipariş verdik, ama bir akşam benimle konuşmak istediğini söyledi.

Son bir haftada biraz fazla tartıştığımızı ve benim bazı davranışlarımdan dolayı nişan olayını ertelemek istediğini söyledi. Anlattığına göre, sofradan kalkarken tabağını da kaldırır mısın demem, bir tartışmamızın ardından gömleğimi ütülesene dediğinde kendin ütüle demem gibi şeyler kafasında soru işaretleri oluşmasına neden olmuş.

Tamam dedim nişanlanmayalım hatta ayrılalım. Ulan nasıl fena oldum anlatamam ciğerim söküldü resmen o an ayrılalım demekten başka bir şey aklıma gelmedi, çünkü söylediği şeyler çok mantıksız geldi. Ben ayrılmak istemiyorum sadece bir süre görüşmeyelim dedi.

Bir hafta görüşmedik. Sonra ben dayanamadım aradım. ne yapıyoruz bu olanlar çok saçma diye. Görüşmeye başladık. Nişan olayından hiç bahsetmedik, ailelere de işlerimizi ayarlayamadık dedik. Tabi ki ben çok kırgındım, görüşmeye başlayalım diyen ben olmama rağmen yinede kırgınlığım bir süre geçmedi. Her tartışmada nişanı erteleyelim dediğin için bu ilişkiyi zedeleyen sensin dedim ona. Ki hala da öyle olduğunu düşünüyorum.

Sonrasında aramız baya düzeldi yine birbirimiz için geberme modlarına girdik. Ya aramızdaki sevgiyi nasıl anlatayım bilemiyorum. Şu güldür güldürde karısına çok aşık adam vardıya hani karısı damperli gamyooon dediğinde karısına deli gibi sarılan adam varya, işte onun gibi deliydik birbirimize. Her tartışmadan sonra hayvan gibi sarılırdık birbirimize.

Sonra bir kere daha büyük tartışma yaşadık yine bir süre görüşmeyelim dedi. Nefret ediyordum öyle demesinden. Bana bir saat ulaşamayınca ortalığı velveleye veren adam nasıl beni bir hafta aramaz diyordum, aklım almıyordu. Ve bir haftanın ardından yine ben aradım. Uzun uzun konuştuk, seni benden başka bu kadar sevecek birini biliyosan git dedim. Sana çok kızgınım bir haftadır sana sarılamadım, öpemedim, kokunu içime çekemedim. Bir daha buna neden olma dedi bana.

Barıştık ama ben hep "bir süre görüşmeyelim" dememesi konusunda onu uyardım. Defalarca en nefret ettiğim şeyin bu olduğunu anlatmaya çalıştım.Ne olursa olsun konuşarak çözelim diye defalarca tekrar ettim. Söz verdi bir daha söylemeyeceğim dedi.

Bu arada bir gün ben ona bir sebepten trip yapıyordum. Bir de başım çok ağrıyordu, o yüzden oturduğumuz yerden erken kalkıp eve gitmek istediğimi söyledim. Beni eve bırakırken yüzümü ellerinin arasına alıp, sen normalde benim yanımdan erken kalkmak istemezsin ne oluyor dedi bana. Yok bi şey dedim. Bak dedi eğer benden ayrılmak falan istiyorsan bil ki bu benim sonum olur, bir daha da toparlanamam dedi. Ondan ayrılmak istediğimi falan sandı galiba. Sonraki bir kaç gün nasıl iyi nasıl iyi bir dediğimi iki etmiyor falan. Hatta mart sonunda nişanlanmak için karar aldık, annesi annemi aradı tarih kararlaştırdılar falan.

Temmuzda da düğün yapalım diye konuştuk. Beyaz eşya baktık, ev baktık, uzun uzun ev mi alalım kiraya mı çıkalım diye konuştuk. Bu olaylar bir aydan fazla sürdü böyle. her şey çok güzeldi (tadı damağımda kaldı:...( Yılbaşında ne yapalım diye konuşurken, extrem bir şey yapmayalım ben yılbaşında sana evlenme teklif edicem dedi. İnternetten yüzük bile baktık. Burada şunu belirtmek isterim ki hiç bir zaman bir şey istemedim. Her şeyin en ölçülüsü en bütçesine uygun olanı konusunda ben ısrarcı oldum. Hatta tektaş için ucuz yollu bir şey almasını istedim, çünkü maddi değeri değil manevi değeri yeterdi bana ve zaten zor durumda satmaya kalksan beş para etmiyordu.

Ama yılbaşında bana evlenme teklifi etmedi. Sormadım neden diye, parası olmadığından dolayı etmemesi imkansızdı, hemde zaten ucuz bir şey alacağız diye kararlaştırmıştık.

Sonra 2017 nin ertesi günü çalıştığım tiyatro battı. İşsiz kaldım. Oyunlarımız iptal oldu. Bir iki yere bakındım ama sezon ortasında oyuncu arayan tiyatro bulmam imkansız diye mecburen sezon sonuna kadar mersindeki ailemin yanına gitmeye karar verdim. Hem de nişan, düğün hazırlıkları için iyi oldu diye bile düşündüm. Konuştuk ağlaştık, karar verdik. Nasıl olsa haziranda evlendiğimizde dönücem diye avuttuk kendimizi.

Ben 10 ocak a bilet aldım. Mersine geldim. Geldiğimin ilk üç günü çok kötü geçti. Hem işsizlik, hem tiyatrodan sahneden sezon sonuna kadar ayrı kalacak olmak hem de ve en büyüğü ondan ayrı kalacak olmak düşüncesi o kadar etkiledi ki beni. Telefonda biraz tartıştık ve ben bir şey sormak istediğimi söyledim. Yaklaşık 6 ay ayrı kalacağız, neden ufakta olsa bir yüzük takıp, ne olur ne olmaz simgesel de olsa bizi bağlamadın dedim. Tektaş değil sadece istedim ki herkes bilsin benim bir sevgilim var.

Bana verdiği cevap: Ne yazık ki yapamıyorum dedi. Çok istiyorum ama senin bazı davranışların aklıma geldikçe sana evlenme teklifi edemiyorum dedi. Kendimi sıkışmış hissediyorum sanki temmuzda evlenmek zorundaymışız gibi hissediyorum dedi.

Elim ayağım buz kesti. Nasıl ya dedim, sen değil miydin beni terk edersen bu benim sonum olur diyen adam. Ki kaldı ki evlenme olayını ortaya atan sen, uzatmayıp en kısa zamanda evlenelim diyen sen, ailelerin bir an önce tanışmasını isteyen sen, Her fırsatta evlenip evimizde yemek yiyip film izlesek keşke diyen sen. Evlilik olayı aklımda bile yokken aklıma sokan sen. Şimdi bu ne demek dedim.

Ve ne dedi sizce.."Bir süre görüşmeyelim".

Ondan sonrasını hatırlamıyorum. O cümleyi duyduktan sonra açtım ağzımı yumdum gözümü. Bir ara şöyle bir şey söyledi bana, haftalar önce sana balık alalım da bir arkadaşımızda balık yapalım demiştim, sende olmaz demiştin. Onu hatırladıkça beni sevmediğini bana değer vermediğini düşündüm dedi. En son bas bas bağırarak telefonu kapattığımı ve başımı gidip musluğun altına soktuğumu hatırlıyorum.

(Balık yapalım dediği arkadaşımız kankamız ama iki çocuğu var ve o gün evine temizlikçi gelmişti, ayrıca evinde balık yapılmasından çok hoşnut değil. Mecburen dışarda yeriz ya diyerek geçiştirmiştim.)

Sonra ertesi gün hızımı alamadığım için birkaç kere aradım ama açmadı, mesaj attım cevap dahi vermedi. Bende numarasını sildim, instagramdan fotolarımızı kaldırdım. Facebooktan da sildim. 25 gündür de aramadı. Bende aramadım. En yakın arkadaşlarımızla bile görüşmemiş. Facebook ve İnstagramını kapatmış.

Gün içinde telefonumu doksan bin kere kontrol ediyorum.

İlk hafta annemde ablamda bekle biraz, o da insan biraz kafasını toplasın diyorlardı. Ama artık unut ve hayatına bak diyorlar. Ve en acısı da ailemde dahil herkes, şimdi bu kadar küçük olayları takan adam yarın öbür gün daha büyük şeyleri tolore edemez diyor.

Kimseyi takmıyorum ama ailemin, o çok sevdikleri adam için artık böyle düşünmeleri çok koyuyor. Ablam artık saygı duyulacak bir kişi değil benim gözümde dedikçe içim acıyor. Anlatamıyorum derdimi hayır diyorum o bu cümleleri hak etmiyor. Bilmiyorsunuz onun nasıl iyi biri olduğunu nasıl beni sevdiğini bilmiyorsunuz. Annem her şey ortada işte seven adam nasıl dayanır bu kadar zaman diyor. Cevap veremiyorum.

Harbiden lan. Geberesice nasıl dayanıyor. Cidden bitti mi yani. Bir ayrılık konuşması yapaydı bari. Belkide böylesi daha iyi ve evlenseydik her şey bombok olacaktı ama şu an kalbim de beynimde bunu kabul edemiyor.

Sabahlara kadar uyuyamıyorum. Sabahta uyuyamıyorum. Hiç uyuyamıyorum. Gözlerimin altı fethullah gülen gibi oldu. Sabaha kadar sigara içmekten dolayı muhtemelen ciğerlerim ilkokuldaki sigara içen/içmeyen fotolarındaki içen adamın ki gibi simsiyah oldu. Hiç bir yere sığamıyorum.

Bütün arkadaşlarım istanbulda. Böyle yüzyüze dert anlatacağım kimsede yok burda. Çiçeklerle konuşuyorum, yemin ederim dün patlıcanla konuştum. O çok severdi patlıcan.

Neyse biraz rahatladım içimi dökünce. Buraya kadar okuduysanız sağ olun. Bana bir akıl verin demiyorum ama merak ettiğim bir şey var. Bu kadar çabuk biter mi bu .mınakoduğumun aşkı!

evet.

ve bundan çok çok utandığımdan bunu yakın bir arkadaşıma açabilmek şöyle dursun, buraya bile dolaylı olarak yazabiliyorum.

sandığınızın aksine tipten dolayı büyük bir sıkıntım yok. boyum kısa denebilir, ortalama da denebilir. obez değilim. yüzüm de fena sayılmaz. eğitim ve entelektüellik en gurur duyduğum yanımdır.

eğer etrafta güzel bir kadın varsa ama göz teması kurmak benim için bir hayal. miyopum zaten. bu yetmezmiş gibi eğer onun bana baktığını farkedersem yer yarılsa da içine girsem diye bekliyorum. büzülüyorum da büzülüyorum. diyaloglarım bile çok farkediyor kadınlarla, sanki bu hislerimi farkediyorlarmış gibime geliyor.

güzel bulmadıklarımda da bazen "beni hemen yatağa atmak istiyorsun farkındayım" bakışı görüyorum. öyle bir şey yok ki! böyle facebookta eskort hesaplarını arkadaş ekleyen, plajda bikinili birini gördü mü ağzının suyu akan adamlar gibi hissediyorum kendimi. halbuki öyle bir şey yok!

bütün pisliklerimi döktüm buraya. soru olarak ne soracağımı bilmiyorum. böyle olmak istemiyorum. nereden başlarım değişmeye? nasıl başlarım?

x/10 ?

konu gönül ilişkisine acılabilirdi ama bence daha üst bi pencereden olacagı icin buraya yazdım.
uzun suredir gorustugum ama bi turlu ilişkiye donusemeyen bir yakınlıgım olan kişiyle en son baya kavga etmiştik. 1 ay ustune gorustuk, daha sonra da gorusup bişeyleri konusup toparlamaya calısacaktık. en azından ben böyle dusunuyordum. fakat ertesi gun dayımın vefat haberini aldım. sonra ona da soyledim bunu. yaptıgı tek sey whatsapptan bassaglıgı dilemek ve bikaç kuru cumle oldu, ertesi gunse hiç yazmadı. oysa ben duyunca yanıma gelecegini dusunuyordum.
1.beklentilerim fazla mı?
2.bana karsı ozel bişey hissetmedigi asikar ama gecmiş zamanların hatrına daha farklı davranamaz mıydı? en azından bi aranır, durumun detayı ogrenilir vs.

tesekkurler, duyuru kendini imha eder kusura bakmayın

neden mesaj atarsınız? atanınız var mı? amaç ne?

karşı tarafın geçmiş önemli mi sizce ?

Bir arkadaşım ekolü hatta ekosesi:

Bu arkadaşım ki kendisi E dir, karşı cinse takılamıyormuş-ilişki basamaklarını ilerleyemiyormuş, şöyle ki- ihtimalleri düşünüp mutlaka asılan binlerce kişi olmuştur benim şansım ne olabilir ki diye dusunuyormuş. İleri gittiğinde -internette ya da gerçek hayatta bir duvar oluştugundan bahsetti- ilişkiyi dogru yönde ilerletemiyormuş. Bende dedim ki mert, bak mert , bu hepimizin sorunu aslında. Çok fazla iletişim icindeyiz, ama boş iletişim içindeyiz. Artık kimse göründüğü kadar temiz yürekli değil. pisleştik. pisleştirdiler bizi.. dedim.

Kendisi ağır mühendistir, sanırım ihtimal olasılık hesaplarından dolayı oldukça kötümser bakıyor bu kız-kadın olaylarına. Aslında ben dahi bu kötümserliği paylaşıyorum. Internette bişiler yapayım desem binlerce like duvar olmus topu taca cıkarıyor. Gercek hayatta zaten mert ağır muhendis oldugundan ekoseli gömleği fazla ilgi görmüyor...

Mert ile ben ne yapalım hacılar? hacıkadınlar?



not: spor yap diyenlere saygı cercevesi icinde antitezimi korum.

Evet gördünüz beğendiniz sevgilisi olduğunu bilmiyordunuz. Sonradan öğrendiniz yine de yürür müsünüz ? Yürüdünüz mü ? Özellikle kızlara soruyorum. Cinsiyet belirtirseniz sevinirim.

Yılda bir iki kez görüştüğüm bir fuckbuddym var. Denk geldi görüştük başka şehirlerdeyiz normalde. 2 saatimiz vardı sonra benim otobüsüm vardı. İşten sonra arabayla gelip aldı.Klasik seviştik ettik hatta bana senden niye kopamadığımı hatırladım, çok iyisin en iyisin vs diye bir sürü duygusal yaptı. Ama gelin görün ki ee sen otobüse nasıl gideceksin dedi? Metroyla dedim. İstiyosan metroya bırakayım dedi? Ben kendim giderim de en azından arabayla bırakmayı teklif etmesi nezaketen gerekmez mi? Arabayla 10 dk metroyla yarım saat mesafede bu arada. Ve bir işi yoktu bildiğim kadarıyla.Ben geç kalıyordum araya sıkıştırdım bu görüşmeyi. Bozuldum yani? Bozulmamam mı gerekirdi

Aşkın içinde barındırdığı güzel duyguları ve kavramları yazar mısınız? İlk aklıma gelen sevgi sonra şefkat.Başka neler var?

Kadınların evlilik dönemine girdiğinde ne kadar heyecanlandığını bilmeyen yoktur. Ama bunun altındaki psikolojik sebebi merak ediyorum daha çok :) kendilerini daha mı değerli hissediyorlar veya nasıl bir ruh haline giriyorlar? her şeyin en iyisi olmasını istiyorlar belkide en değer verdikleri zaman aralığı gibi geliyor. siz ne diyorsunuz bu konuda

Duyuru'nun aşk doktorları, selam.

Kadın kişisiyim. İkimiz de ergen değiliz. Sosyal medyadan tanışıp aylarca arkadaşça muhabbet ettik, daha yeni birkaç kez de görüştük. Tipim falan düzgün, yakışıyoruz da.
Sorun şu ki, ben iltifat ediyorum, buluşma davetinde bulunuyorum, beğendiğimi belli ettiğimi düşünüyorum kendi çapımda ama karşı tarafta arkadaşlık dışında tık yok. En başta efendiliğine yordum ama hoşlanan insan ne yapar ne eder hissettirir yani, haksız mıyım? (Sevgilisi vs de yok)

Bilmem kaçıncı kez sorulmuştur aynı soru ama ben de eksik kalmayayım: açılıp kurtulsam mı? En azından kafam rahat olur. Bu şekilde kafamı çok meşgul ediyor.
Öte yandan, beni cepte mi düşünür?

merhaba.
uzun zamandır stabil bir hayat yaşıyordum. bugün yaşadığım bir olay her şeyi değiştirmem gerektiğini, hayata yeniden başlamam gerektiğini gösterdi bana.
daha önce yapmak isteyip yapamadığım her şeyi yarından başlayarak yapmaya karar verdim. ama çok kötü hissediyorum hala. sizce tanıdığım herkesi silip, yaşadığım yeri değiştirip sıfırdan mı başlamalıyım, yoksa ağırdan alıp önce kendimi değiştirip geliştirip karşıma ne çıkacak ona mı bakmalıyım?

Zamanla geçer diyorduk ama geçiyormuş gibi gelmiyor bana.

Terk edilişimin üzerinden 4 ay geçti. Kız kim bilir mutlu mesut hayatını yaşarken ben hala acı çekiyorum ve kendime yediremiyorum durumu.

Beraber geçirdiğimiz 7 sene her gece gözümün önünden geçiyor. Neticede bütün bunları ikimiz yaşadık, ikimiz mutlu olduk ve tek taraflı da değildi.

Peki hal böyleyken karşı taraf nasıl bu kadar duygusuz kalabiliyor, nasıl bu kadar rahat?

Kızlara has bir mekanik mi bu?
Hayır kızmıyorum da, aynı kafayı yaşamak isterdim sadece.

Gerçekten bütün bunların üstesinden nasıl geleceğimi bilmiyorum.

Varsa eğer aramızda aynı yollardan geçmiş, benzer tecrübeler yaşamış biri lütfen bir akıl versin.

Merhaba. Facebookta açtığım bir post üzerine (postta bir yerin fotoğrafını istemiştim kim uygunsa/yakınsa yollasın diyerek) birisi bana bir mesaj attı ay tabi baş üstüne vs. diyerek, 3-5 mesaj sonra bu "başka emriniz var mı" ya dönüştü ben başta hani şakasına falan diye düşündüm- kaldı ki "ay zahmet olacak" "çok teşekkür ederim ya" falan tadında konuşuyorum ama sonra "hizmetçi konumunda olmak hoşuma gidiyor bırakın sizin finansal köleniz olayım" gibi bir laf etti. Şimdi ben domine etmeyi seven bir kadın değilim hiçbir şekilde bundan cinsel haz almıyorum, domine edilmeyi seven birisiyim aksine. Başta "deli glb neyse bana fotoyu atsın bb derim" gibi düşünürken şu an düşüncem "karşılıksız bir şekilde bir şeyler satın almak isteyen birisi var ve teknik olarak bundan rahatsız olmayıp aksine zevk alacak neden hayır diyeyim mal mıyım?" a dönüştü.

Kendisinin fantezisi olduğunun farkındayım, eğer kabul edersem bu onu mutlu edecek ama sizce "etik" midir bir insanı bu şekilde "kullanmak" ? Üstelik erkek arkadaşım da var kendisine anlattım "ben olsam üstüne atlardım teklifin eğer senden bir şey istemiyorsa" dedi. Biz mi iğrenciz?
Siz olsanız ne yapardınız?

www.eksiduyuru.com

şu soruda kadınlara ilişkilerde erkeğin boy meselesini sormuştum. cevaplayanların yarısından fazlası boy önemli dedi.

şimdi sorum erkeklere, ilişkide kadının boy/kilo oranı kadar önemli? kilolu olması hiç bir kadını reddetme sebebiniz oldu mu? internetten tanıştığınız birine boyunu/kilosunu sorar mısınız?

_______
bu arada bir tespit yapmak istiyorum, kilolu bir kadına kilosunu soralım kısa bir erkeğe de boyunu soralım. kadına sormak insanlar arasında daha ayıp karşılanıyor sanki. bunun sebebi ne olabilir? erkek boyunu değiştiremez, elinde değil ancak kadın kilosunu isterse değiştirme imkanına sahip. neden üzerinde bir insiyatifi olmadığı halde erkeğe sormak daha az ayıp?

ayıp tam doğru kelime olmayablir, hoş karşılanmıyor da diyebiliriz.