eger iki uc kisi bir arada yasanabilecek bir yere gecme imkaniniz varsa ev degistirin,
bulundugunuz okulun/sehrin erasmus facebook grubu illa ki vardir, oraya bakin,
sehrinizdeki couchsurfing'e bakin, aylik toplantilari oluyor, genc insanlar oluyor, etkinlikleri oluyor,
expats in XXX diye arastirin, expat gruplari var, meet up var, artik expatlar icin bir suru online imkan var bunlara sadece calisanlar degil ogrenciler de katiliyor, aylik toplantilari vs. oluyor,
nihayet ve bence en onemlisi, utanmayin. oraya bir kere gideceksiniz, ozellikle gencken ilk adimi atma, arkadas edinme konusunda utangaclik yasanabiliyor, baskalarinin sizin hakkinizda ne dusundugu daha cok umrunuzda oluyor. ama boyle yapmayin lutfen, insanlara 'haftasonu ne yapiyorsun' 'ben de geleyim mi' 'x'e gidelim mi beraber' gibi gibi tekliflerde bulunmak icin hic utanmayin, kaybedecek bir sey yok. en fazla hayir derler, eyvallah dersin. ama sonradan bu guzel deneyimi daha iyi yasayabilecekken neden sacma sapan kendimi sinirlamisim diye uzulursun. mesela ben genel olarak italyanlarla, ispanyollarla iyi anlasirdim. senin de boyle gozune kestirdigin tipler varsa git direk sor, hatta ya turk kimse yok de. bunda utanacak sikilacak bir sey yok, turkiye'de bunu eziklik falan olarak algiliyor insanlar ancak o tamamen bizim kendi kompleksimiz ve toplumun geneline yayilmis halde. yabancilar gayet de acik boyle seye. yasadigim sehirde her gun onlarca insan buranin expat/foreigners in xx sayfasina (facebook grubuna) 'ya kahve icecek kimse yok, kim katilmak ister', 'suraya gidicem gelmek isteyen var mi?' diye hic tanimadiklari, gormedikleri ve ortak noktalari olmayan insanlara yaziyorlar, gayet de guzel sosyallesiliyor. biraz uzun yazdim ama bence hem bugunun icin hem de ilerisi icin en onemlisi bu.
ayrica bir de ucretsiz etkinliklere katil, mesela okuldan bagimsiz olarak, yoga dersleri, fotografcilik derleri, spor aktiviteleri vs. vardir eminimki, onlari takip et, orada da cok guzel tiplerle tanisiliyor.
0