Aranız madem yok gibi diğerleriyle, bir laf edip bozun bence aynı şey yaşanınca. X de aldırmıyor size ayıp ettikleri noktasında hak vermiyorsa yanlarında bulunmamaya bakarsınız.

Yok saymak değil ki bu. Bazı insanlar diğerlerinden daha renkli olduğu için herkes onlara odaklanır. Hiçbir şey yapmam. Ben de X Hanıma diğerleri gibi laf atarım.

bi masaya oturuyorsan görgü kuralıdır, selam verirsin. ayıp ediyorlar. ben olsam @haykrs... gibi bi fırsatını bulur bozardım, biz de buradayız diye. xin yerinde de olsam seni de muhabbete dahil ederdim. o da ayıp ediyor. arkadaşın masadan sessizce kalkıp giderken hiç mi fark etmezsin?

@olutaklidi
"biz de buradayız" diyecek oldum çok defa ama bu sefer de kiskaniyo gibi algılanmaktan çekindim. kıskançlıkla ilgisi yok ama öyle algılayacaklar muhtemelen.

Belkide sıkıntı sizdedir. Soğuk ya da içine kapanık bir insansınızdır.

Mekan arkadaşlığı böyle.

X'e selam verdiklerinde 'biz de buradayız' yerine pozitif bir tepki verirsen daha iyi olur. Diğerlerini muhabbete davet edebilirsin.

Bir de sürekli aynı kişi veya kişilerle takılmaktansa olabildiğince tanışmaya açık olup, diğer insanlara selam verip uygun durumda muhabbet etsen bunlar başına gelmez. İlla kafa dengi diye bakmamak da lazım. X olmasa ne yapacaktın?

Problem daha ziyade sende gibi görünüyor. Kendini biraz sosyal olarak açık tut. 'Profesyonel' ol.

@komanda kani var bende
soğuk bi yapım var evet ama varlığınız umursanmayınca içe kapanıklık kaçınılmaz oluyor. mesela diğer arkadasımla çok rahat iletişim kurabiliyorum. kasilmiyorum. ama onlar olunca sohbete dahil olamiyorum.

@idexo
bende de problemler var ozellikle sosyal iliskilerimde. inkar etmiyorum ama yapılan şeyin sadece benim soğuklugumdan kaynaklandıgını da düşünmüyorum.

ama öneriniz mantıklı geldi. kalabalıklara karışmak lazım.

Ben olsam bir daha o gruptaki kimseyle takılmazdım. Takılıp da sinir katsayımı mı yükselteceğim?
Ha gerçi benim dediğimi yaparsan da benim gibi arkadaşsız kalırsın afshs.

" kendimi o gruba ait hissettmiyorum ama o arkadasimdan dolayi da gruptan da çikamiyorum. " siz böyle düşünüyosanız, onlar da öyle düşünüyor işte. karşılıklı.

siz hep arkadaşınıza hitap ediyosanız sosyal ortamda gruba dahil olamazsınız tabii.

@ghilleinthemist
yani görmezden gelindiğim umursanmadığım için gruba ait hissetmiyorum.

o arkadaşima hitap ediyorum derken onunla iletişim kurabiliyorum çünkü o da benimle kuruyor, beni dinliyor ya da beni görmezden gelmiyor. diğerleri aksini yaptığı için de ben yakınlık gösteremiyorum onlara.

Ben burada, diğerlerinden çok, x'e takıldım biraz. SOnuç olarak, iki tarafa da yakın olan x'se, sizi muhabbete dahil etmek, diğerlerinin size hayalet muamelesi yapmasını engellemek de, nezaketen x'in görevi.

kıyafeti pazardan bile alabilirim
çantada marka takıntım yok ama düzgün durmalı
ayakkabıda marka arıyorum maalesef

yok. hiç yok. kıyafetse güzel olsun, üstümde güzel dursun alırım. diğer eşyalarsa şirin, hoş, beğendiğim bi şeyse alırım hatta bu durumda marka değilse daha çok hoşuma gider çünkü muhtemelen bu kadar güzel bi şey daha ucuzdur markalardan. marka marka diyip de boktan şeylere ne kadar çok para verdiğimizi sezon sonunda 150-200 lira indirim yapıldığında görüyoruz. saçmalık ya. kalite faktörünü de göz ardı etmemek lazım tabi.

Ayakkabıda marka alırım. Kıyafette de genelde Boyner gibi yerlerde markalı ürünlerin indirime girenlerine bakarım. Takıntı olarak düşünmüyorum. Koton'dan 30 liraya pantolon alıp ilk yıkamada mahvolmasındansa 80-90 civarına daha iyi markalardan alıp uzun süre giymeyi tercih ediyorum.

Ayakkabı, çanta gibi şeylerde herhangi bir spor markası olmasını tercih ediyorum sadece. Şu anki okul çantam Reebok mesela. 6 yıl önce almıştım, hâlâ sapasağlam. Kullandığım cüzdan Adidas ve hiç inanmayacaksın ama 8 yıllık. Yeni cüzdanım olmasına rağmen ondan vazgeçemiyorum çünkü herhangi bir hasarı yok. Amaç kaliteli ürün almak aslında. Benim küçük dükkanlardan da çok şey aldığım oldu ama hepsinde de kaliteli olmasına dikkat ettim. Yani aradığım özellikleri karşılayan bir şey olduğu sürece markanın çok önemi yok.

takıntım yok fakat uzun süreli kullanım açısından polyester,akrilik ürün almıyorum.

Kıyafette kesinlikle marka takıntım yok. Ayakkabıda, %100 deri olması şartıyla, farklı markalardan tercih yapabilirim. Saat ve güneş gözlüğü konusunda, evet marka takıntım var.

Aldığım parçaları uzun süre kullandığım için evet dikkat etmeye çalışırım markaya.

Var takıntım.
Kadın olsam olmazdı takıntım, çünkü alternatifleri bol.
Bizde alternatif ve çeşitlilik az olunca kaliteli olsun diye çaba göstermek gerekiyor.

genelde dirak marka ürünlerin dükkanlarına gittiğim için oradan alıyorum ama güzel olanı alırım sorunsuz.

Ayakkabi ve cantada takintidan ziyade kaliteli ve saglam olmasi gerektigi icin dikkat ediyorum. Kaban ceket gibi seylerde de pahali marka olmasina gerek yok ama belirsiz butik urunlerinden almam. Gunes gozlugunu de markasiz kullanmam. Onun disinda kazak tshirt etek elbise vs duzgun oldugu surece her yerden alabilirim.

Hiç yok. Pazara gitme imkanım olsa ordan da beğendiğimi alırım. Lcw da giyerim zara da

Hiç marka takıntım yok. Gidebilsem, pazardan bile alabilirim +1 Yeter ki gözüme güzel gelsin ve dandik, naylon falan olmasın.

Genel olarak markadan ziyade belirli beklentilerimi karşılaması daha önemli. Mesela ayakkabı alacaksam gerçek deriden olmalı gibi.

Eskiden vardı, büyüyünce geçti. Eskiden marka giyinmek bana çok janti gelirdi, artık böyle şeyleri hiç umursamıyorum.

konusma ben konusuyorum daha bitirmedim +1
Marka takıntım yok, markası önemli değil ama ürünün kaliteli olmasını, öyle 3-5 yılamada dağıtacak bir şey olmamasını isterim. 8-10 yıllık gitsilerim çoğunlukta. Gerçi bir senedir maaşım bunu da lüks haline getiriyor ama idare ediyorum.

Belli başlı şeylerde var: araba, saat, kalem, bilgisayar.

bilgisayardan kastım Mac. linux kullanmayı öğrenmekle uğraşamam (zaten ihtiyacım da yok) ve microsoft'tan nefret ediyorum. beş sene önce aldığım macbook pro hâlâ gayet iyi çalışıyor ve apple sağlam sıçmadıkça Mac almaya devam edeceğim.

araba konusunda 15 yaşımdan beri Volvo sevgim var. 29 oldum hâlâ milyarder olsam bile tek alacağım araba Volvo diyorum. Şu an param olmadığı için Volvo yerine Mazda almayı düşünebilirim.

saat konusunda çok seçiciyim. milletin ayılıp bayıldığı saatlerin hemen hiçbirini beğenmedim bugüne dek. ancak bugüne dek en şık bulduğum, dibim düşen saatleri hep Marurice Lacroix üretti. Bu adamların "pontos day date" serisine bayılıyorum. onlardan birini alacak param olana dek saat takmayı düşünmüyorum. (en son saat taktığımda 16 yaşındaydım.) www.mauricelacroix.com

kalem için belli bir marka tercihim yok; kaliteli ve sade her kalemi beğeniyorum. kırtasiyede satılan kalemleri kullanmayalı çok oldu.

Eskiden lisedeyken bi ara milletin götüne bakardık levis mı diesel mi diye. Şükür ki çok ızun sürmedi.

Yok.

genelde markalı alıyorum. markasız aldığım ürünleri uzun süre kullanmak mümkün olmuyor çünkü

Kıyafette var. Ha kullandığım markalardan sadece birinin logosu ürünün üzerinde var o da ayrı yani dışarıdan gözükmüyor ne oldukları ama belli markalar dışında almıyorum.

Hiçbirinde yok. Çok hor kullanıyorum çünkü. Birkaç kullanımlık oluyo kıyafetler. Elektronikte var ama.

katılıyorum.
hatta bu kadar fazla katıldığım başka bir fikir var mı diye kendimi sorguladım.

tek mesele not sınav değil ki. eğer notu sınavı kaldırırsanız tek başına, kimse okula bile gitmez doğru düzgün. asıl mesele matematiği ve fiziği nasıl öğrettiğimizde. fizik sahiden eğlenceli olabilecekken şu an okullarda bok gibi anlatılıyor, varsa yoksa formül ezberletme, varsa yoksa 'soru tipi' ezberletme.. notu kaldırın, adam niye ezberlemek istesin ki bunları yok yere? iş nasıl öğrettiğimizde bitiyor bana kalırsa. o zaman sınavı kaldırmasak da gayet güzel sonuçlar alınabilirdi, üniversitede de insanlar bu alanlara yönelebilirdi belki, devlet de destek verseydi.

Olmazdı. Matematik farklı bir yetenek işi maalesef. Anlamayan anlamıyor yani. Fizik zaten matematiğin de ötesinde bir alan. Ben de sınavları eskiden dert olarak görürdüm ama artık eğitimin pratiğe dönüştürülmesini sağlayan bir araç olarak görüyorum.

mehmet resad +1, sorun sınavda değil öğretim sisteminde ve sınavların düzenlenme tarzında. üniversiteye giriş sınavında 40 türkçe sorusunda 14 doğru yapıp da "sınav sistemi boktan abi yeaa" diyen kertenkeleler kusura bakmasın, sınav dünyanın her yerinde ve alanında var. yarın işe girerken de sınava tabi tutulacaksın. senden sorumluluk alıp bir şeyler yapman, baskı altında performans vermen, bir şekilde seninle aynı eğitimi almış insanların önüne geçmen beklenecek. bu her yerde böyle. biz 4 senelik lisansı 6 yılda bitirene "aferin" derken elin almanı 3 yıllık eğitime iki farklı alan sıkıştırıyor.

okula gidip de geçer not almayı beceremeyen, sınavda eli ayağı titreyen adam da okumayıversin. hayır kendim öğrenci olmasam, aynı yollardan geçmesem cidden sınavların aşırı zor veya yıpratıcı olduğunu düşüneceğim. bizim ülkemizdeki sorun öğretim sisteminin boktanlığı ve öğrenciyi ezbere yöneltmesi. gerisi fasa fiso.

sınava girmesi gerekiyor diye türlü bahaneler yaratan adam sınav olmasa açıp da fizik kitabının kapağına bile bakmaz, kimse kendini kandırmasın.

Sınav kaygısı nasıl olmaz ? Hoca düzgün olur, derslere devam edersin, ilgilenirsin, anlamadığın yeri sorarsın ve sınavda da ilgili konudan sorular çıkar. Hadi bilemedin bildiklerini kullanarak yapabileceğin bir şey çıkar.

Nadir kalmış hocaları tenzih ederim, bizdeki egosunu ...ğimin hocalarının amacı öğrenciyi süründürmek. Türkiye genelinde %1'lik dilime girmiş öğrencilerin büyük çoğunluğu bir dersten 100 üzerinden 20 nin altında not alıyorsa bu öğrencilerin suçu değildir.

Hal böyle olunca o dersi sevmeye imkan yok. Özetle mesele sınav kaygısı değil, sınav olmak zorunda, mesele işin b*nu çıkaran hocalar.

Alakası yok. Eğitim boktan. Doğuştan fizik ve astronomi ilgim olduğu halde lisede fizik derslerim kötüydü. Çünkü götüm gibi anlatıyordu hocalar. Şimdi hepsinden çok daha ileri seviyedeyim hobi olarak ilgileniyorum fizikle ve getir o eski hocalarımı ben ders veririm hepsine.

Matematik ha keza, iyi 1-2 matematik hocam oldu geçmişte onları tenzih ediyorum ama öğretmenlerin %90'ı aldığı parayı haketmiyor. Hepsi bok gibi. Zaten bir insan öğretmen oluyorsa artık önyargılı bakıyorum.

Matematik ve fizik öğretmenden öğrenilmez, üniversiteden en allahsız en kuraltanımaz müfredatı sikine makara diye dolayan tiplerin gelip öğretmesi lazım bana göre.

Çocuğum olsa Türkiye'de okula göndermem. Ne dil öğretebiliyorlar ne bilim ne sanat ne tarih ne de etik.

Mühendisseniz fabrika, iktisat okuduysanız banka (Geleneksel yaklaşım :)

Şaka bir yana önceliklerinize ve yapacağınız işe bağlı. Ortam olarak da bir fabrika kampüsü ve banka genel müdürlüğü bambaşkadır.

banka gmsinde calisan biri olarak ne aradigina bagli. Beklentin ne?

Birkaç fabrikada bulundum. Mühendis adayıyım. Kesinlikle bankada çalışırdım. Fabrikalarda çok az kadın oluyor. Bankalarda ise tam tersi şekilde daha çok kadın oluyor. Sosyallik açısından önemli bir konu. Ama fabrikaya da bağlı. Uzay üssü gibi fabrikalar da var. Apartman görünümlü genel müdürlükler de var. Şartlara bağlı kısaca.

Fabrikalarda cok az kadin oluyormuş, hııı. Kiyaslama kriteriniz bu mudur bilinmez ama sanayi bolgesinde ve bir fabrikada çalışan olarak diyebilirim ki durum hic de oyle degil. Ha civarda bi fabrika var bildigim, kadinlarin calismasi haram diye calistirmiyor,evet.

Bi banka tecrubem olmadi ama banka tecrubesi olan tanidiklarimdan duydugum kadari ile fabrika ofisi diyorum.

Her birimin calisanlari, ofis ortami filan kendi icinde farklilik gosterir, dolanirsiniz filan sıkılınca. Bankada sanki herkes tek tip, durgun murgun.

Fabrikada calisabilmek icin ugrasiyorum. Isletme mezunuyum. Banka hic dusunmedim.

banka'da yaz-kış kravat ceket çok kasar, fabrika daha rahattır muhtemelen sırf giyim rahatlığından dolayı da fabrika denilebilir.

Fabrika demeye gelmiştim ama senin durumunda kesinlikle banka.

hangisi daha çok para veriyosa ve hakları daha iyiyse onu seç tabii ki.

iktisatla hiç alakam yok, sorduğun için tamamen kişisel tercih temelli cevap vereceğim: fabrika. o tarz ortamlar benim daha çok hoşuma gidiyor. çoğu kişinin daha rahat ve özgür bir şekilde çalıştığını düşünüyorum. genelde şehrin biraz dışında olman gerekiyor, benim için daha keyifli.

bankalardaki ortam aşırı kasıntı, samimiyetsiz geliyor. müşteri olarak girdiğimde bile en kısa zamanda çıkmak istiyorum. "ÇEVREDE GARI OLMASIN, DONLA GEZİP KÜFREDELİM, FUTBOLDAN BAŞKA Bİ ŞEY KONUŞMAYALIM" demiyorum ama şahsen banka gibi bir ortamdansa fabrikada çalışmayı tercih ederim.

Hangi birim? Bankanın genel müdürlüğünde bt de var çağrı merkezi de, ik da var kredi izleme de, hangisi?

Satış olmayan bir alana geç. Hangisinde yoksa.

Tabii ki.

Ölüm şekline göre. Üzücü bi şekilde öldüyse evet ama normalde hayır.

duruma göre;

özel jette düşüp ölen kadınlara bir saniye üzülmedim

dilek özçelik'de ağladım, çok çok üzüldüm.

üzülüyorum. ölüm konusunda metanetli olmaya gayret ediyorum. tabii ki çok acı bir tecrübe ama "sonunda hepimiz öleceğiz"i kabullenmeye, kendi hayatıma odaklanmaya çalışıyorum. gelgelelim geçenlerde davide astori öldüğü gün oturup ağladım, çok canım sıkıldı. özellikle de böyle gencecik, sağlıklı, ailesi, küçük çocuğu falan olan insanlar aniden ölünce çok üzülüyorum.

Hayatımda fotosunu görmediğim birine bile üzülüyorum.

Üzülmüyorum. Bazıları için belki şaşırabilirim ama başka bir duygu uyandırmıyor.

üzülüyorum.

tanıdıklarımın bile tamamına üzülmüyorum. çoğu için tepkim "hmm kötüymüş ya" olur/oldu.

@aksach +1 dilek öldüğünde içim yanmıştı.

onun haricinde daha çok ölen kişinin çökmüş bir yakınını, özellikle eşini gördüğüm zaman çok duygulanıyorum.

üzülüyorum. bir defa saatlerce ağladım.

Duruma ve kişiye göre değişiyor.
Genel olarak intihar edenler için üzülmem kendi tercihleri olduğu için.

Üstte verilen örnek üzerinden gideyim;
Dilek Özçelik için de çok üzüldüm düşen jette ölen insanlar için de üzüldüm.
Mesela Yazıcıoğlu öldüğünde herkes çok üzülürken ben hiçbir şey hissetmemiştim bugün de benzer birine benzer bir şey olsa hiçbir şey hissetmem.

Su ana kadar olumune uzuldugum bi insan olmadi. Iskence ile aci cekerek olenlere uzuluyorum tabi. Ama bende oyle bir kahrolma durumu filan olmuyor.

Tanımamaktan kasıt hakkında hiçbir şey bilmemek mi? Öyleyse üzülmüyorum. Yakınlık hissetmediğim birine üzülmem mümkün değil.

üzülüyorum özellikle işçi ölümleri ve kadın cinayetleri dikkatimi çekiyor, tanımasam da üzülüyorum.

Tanıdığım ve baya baya nefret ettiğim biri öldü geçenlerde. Ölüsünü bulamadılar hatta. Çok üzüldüm kahroldum. Boktan bir insan da olsa böyle bir ölümü haketmedi.

@konusma ben konusuyorum daha bitirmedim, + 1

bazen, "asıl ona üzül, yok asıl şunlara üzül" diyen tipin olduğu karikatürdeki gibi hissediyorum.

Evet, hatta gereksiz yere fazlaca üzüldügüm durumlar da oluyor maalesef. İnsanı geçtim herhangi bir canlının ölümü beni oldukça etkiliyor.

kalanlara uzulurum; oleninse belki olum sekline...

evet üzülürüm.

Evet bir çoğu var. Bir kere yıllar öncesinin (ve artık açıklanmış olan) gizli deneyleri bunun bir işareti. Bilim ve teknoloji artık düşünüldüğü gibi insanlığa değil belli bir kesimin tekelinde ve onların faydası için ilerliyor. Yediklerimize bile katılanlar uzun vadede sağlık yönünden tehlikeli. Ve üretenlerin bunun farkında olmamasını düşünmek imkansız gibi.

İnanmıyorum. İleri teknolojiyle ilgili deneyler dünyanın gelişmiş her ülkesinde yapılıyor ama bu deneylerde insanların kullanıldığını düşünmüyorum. Cahil bir insan CERN ile ilgili çalışmaları bile yanlış anlayabilir. Ama birazcık araştırma yapan biri komplo teorilerinin çok rahat üstesinden gelebilir. Uzaylılara da inanmıyorum bu arada. Dünya dışı yaşam beklediğimizden çok farklı olacak bana göre. İki kolu, iki bacağı olan uzaylı tiplemeleri bu fikirlerin insan ürünü olduğuna işaret ediyor.

ben de bazılarına inanıyorum ve yaptıkları her şeyi de övüne övüne gösterecekleri fikrine katılmıyorum. bazı şeyler sonradan kullanılmak üzere gizli kalabilir, bu çok doğal. zaten her şeyi pat diye ortaya koysalar, mesela bizim gibi aylar önceden davul zurnayla afrine gireceğiiizz gibi bağırsalar bu adamlar bu halde olamazdı. akıllılık zaten göstermekte, yahut yapmakta değil, bunu el altından becerebilmekte çaktırmadan. tabi bunlar bize son derece yabancı şeyler. geçen ay da menbiç'e gireceğiz diye bağırıyordu malum. böyle işte. özellikle abd'nin kişilerin çıkarlarına bağlı yönetilen bir devlet olmadığı da açık olduğundan bu tip gizli işlere son derece ehemmiyet gösterdiklerine inancım tam.

öyle gizemli, manyak şeylere değil ama gelişmiş ülkelerin çeşitli projeler geliştirmeye çalıştığına elbette ki inanıyorum. elinde bu gücü bulunduran her ülke bunları yapar ve ister.

inanmayana da saygım var ama "her şeyde amerika'yı suçlayalım!1!" diyen, amerikan hayranlığından kendini kaybetmiş tiplere gtümle gülüyorum açıkçası. dünyaya abd kadar zarar vermiş başka bir terör örgütü var mıdır acaba, merak ediyorum. bizim beceriksiz, aptal falan olmamız onların da şerefsizin önde gideni olduğu gerçeğini değiştirmiyor. kaldı ki bugün ortadoğu CİHADELLO YEHUU deyip kendini havaya uçurmaya bayılan tiplerden oluşuyorsa yine bunun sebebi de büyük oranda abd'dir.

sen bir türk olarak iç savaşta doğsan, siyasal islam'ın pompalandığı ve abd destekli diktatörlerin cirit attığı bir coğrafyada büyüsen gelip duyuruda böyle kadın hakları falan konuşacağını mı sanıyorsun? o zihniyetle, o koşullarda yetişen adam kendini patlatmaktan başka ne bilecek?

kendi ülkemden bir halt olmaz onun farkındayım da bu abd köpekliği kadar nefret ettiğim bir şey yok. açık açık "biz bu iktidarı istemiyoz ya" deyip darbe yapan, dalga geçer gibi demokrasi götürüyoruz falan diyen bir ülkeyi nasıl sevip destekleyebiliyorsunuz, anlamıyorum.

İnanmıyorum, inananların da pek zeki olmadığı yönünde ön yargım var.

hayır.

hepsinin tamamen propaganda amaçlı olduğuna inanıyorum. sadece bizde neler neler var olm bi bilseniz var ya durumu.

ha şu var gizli askeri araçların ufo diye yutturulması tam bir efsane olay.

hiçbirine inanmıyorum ancak doğru olma ihtimallerini de takdir ediyorum.

şöyle bir şey var; doğrudur ya da değildir. doğru değilse zaten sorun yok, doğruysa da benim konu hakkında yapabileceğim hiçbir şey yok. gereksiz yere gündemimi meşgul etmesine izin vermiyorum. somut, elle tutulabilir ve kanıtlanabilir olayları, temel mantıksal süreçten geçebilecek konuları düşünmeyi seviyorum.

ayrıca bunu politikaya, bilime hatta tıbba indirgeyenler var, aman aman. youtube'tan büyük resmi görenlerin kanallarında sağlığınız için şunu yapın, diş macununuza flor koyup epifiz bezinizi parmaklıyorlar ve sizi itaatkar ediyorlar diyenleri dinleyip uygulayanlar var. aman diyeyim..

Bazı şeyler vardır, bunların üzerine bin katılır, sulandırılır.

Akla yatkın olmayan şeylere(ufo) şahsen inanmamakla birlikte ilginç ve bilimsel temelleri olabilecek şeylere(genetiğiyle oynanan insanlar) inanıyorum.

genetiğiyle oynanması demek spider-man yapmak demek değil tabi, fakat mesela insan klonlamak, yapay rahimde insan yetiştirmek, bunları yaparken gen seçerek yapabilmek... nihai amacı bunlar olan bir sürü proje olması mümkün. Ekonomik ve sosyal açıdan planlamayı başka bir boyuta taşıyacağından da neden olmasın ki?

bence asıl olay deep web'de değil, deep web'e girmek bir şey değil çünkü. insanların algılarıyla oynamak kolay ve bugün insanların neredeyse tamamı gerçeklik algısını bozacak her türlü manipülasyona da müsait. modern insan inançsız değil yani, sadece kadim dinlere inanmıyorlar, fakat yeni fetişlere inanıyorlar.

Aşağıdaki alıntıyı da paylaşayım:

Küçük Moiz ilkokul çağına gelmiş, okulda ilk günün akşamı eve dönmüş. Annesi:

“Oğlum öğretmenin bu gün neler anlattı size bakayım ?” diye sormuş.

Moiz:

“Anne, Musa diye bir adam varmış, bir gün Ramses diye biriyle kapışmış, adamlarını alıp kaçmaya başlamış. Kaçmışlar, kaçmışlar bir nehrin kenarına gelmişler. Arkadan Ramses’in ordusu geliyormuş. Musa hemen cep telefonundan Mossad, CIA, Ordu, vs.. herkesi aramış. Hemen helikopterlerle askerler gelmiş, nehrin üzerine bir köprü yapmışlar. Musa ve adamları geçmiş. Ramses’in adamları köprüye girerken savaş uçakları gelmiş, köprüyü bombalamış, hepsi suya düşüp boğulmuş…”

Diye anlatırken, Anne:

“İnanamıyorum !.. Öğretmenin cidden böyle mi anlattı ?” demiş.

Oğlan da:

“Ya, Anne, ben sana öğretmenin anlattığı şekliyle anlatsam hiç inanmazsın..”…

Var tabii olmaz mı, uzaylı falan değil tabii de şöyle şeyler.

www.wikiwand.com

Bir de bunlar Avrupa ülkelerini aşar anca Amerika'da oluyordur.

kısmen inanıyorum ama çoğu da abartı şeyler.

Biz evde bakmadık ama yeni doğmuş bir köpeğe baktık bir süre. Köpekler kedilerden farklı olarak ilgi isteyen canlılar. Annesi ölen üç tane kedinin kendi başlarına bir ayda ağaçlara tırmandığına, fare, kuş yakaladıklarına şahit oldum ama köpekler bu konuda kedilerden daha zayıf. Birçok konuda eğitmeniz gerekebilir. Dışarı çıkarıp gezdirmeniz de gerekebilir. En zoru demeyeyim ama en temel zorluğu yemeğini, temizliğini, sağlığını takip etmek.

Evde köpek bakmak zor kedi değil ki kendi çapında takılsın. Çocuk gibi eve döndüğünde ilgi ister ayrıca günde 2 defa tuvalete çıkarman gerekir bunlara vakit ayırabileceğine inanıyorsan almalısın

Evde köpek beslemek zor değil, eğer yeterli özveri varsa.

Öncelikle küçük olması şart değil, büyük köpeğe de evde bakılır. Küçüğü de büyüğü de aralıksız koşturmuyor evde sonuçta. İlk başta belli başlı zorluklar var. Tuvalet eğitimi, sağı solu kemirmesi falan. Büyüyünce bunların olmaması sizin elinizde. Benim köpek American Staffordshire Terrier, terrier olduğundan ısırma ve kemirme huyu var. Yavruluğunda hep göz önünde bulundurarak yanlış bir şeyde kızarak parçalanmış bir kablo ve bir kaç terlikle atlattık, artık hiç bir şey parçalamıyor. Yani evde yavru köpek varsa parçalanan şeyler olacak.

Tuvalet için günde minimum 2 kere çıkması gerek. Ben sabah 5.30'de sırf onu çıkarmak için uyanıyorum. Bu özveri gösterilecekse tuvalet işi de zor değil. Yetişkin bir köpek 18 saate kadar tutar tuvaletini zaten çok zorda kalırsan. Tabi hayatında her zaman sen evde yokken ishal olup kusup ortalığı batırma ihtimali var, eve yorgun bir şekilde gelip salonun savaş alanına döndüğünü görebilirsin.

Yani özet olarak, yavruyken bir şeylerin parçalanmasını göze alıyorsan, bol bol tuvalet temizlerim diyorsan, yetişkinken de her gün günde en az yarım saatini dışarıda gezmeye yarım saatini de içeride veya dışarıda oyuna ayırabileceksen ve ara sıra eve geldiğinde küçük sürprizlerle karşılaşmayı sorun etmiyorsan köpek beslemek zor değil.

Koltuğu veya halısı kıymetlilerdensen zor.

benzer bi duyurudaki cevabimi kopyaliyorum.
şu sebeplerden zor. ortalama 15 sene yaşıyorlar ve ne olursa olsun bırakmamanız gerekiyor. apartmandakiler havlamasa bile sırf pisliğine takabilir. ev sahibi takabilir. defalarca ev değiştirdim. en son müstakile geçtim rahat ettim. mesela köpeğiniz sizi koruma amaçlı evde havlasa, komşulara ya da ev sahibine haklarınızı savunabilecek misiniz? 24 saat havlamadıkça hukuken bir şey yapamazlar evet, ama sizle uğraşmalarına sabredebilecek misiniz?

yolda yürürken insanlara yol vermenize, dışkıları toplamanıza rağmen sürekli taciz edilebilirsiniz. belli bi süreden sonra çok yorucu oluyor.

günde en az iki kere tuvalete çıkarmanız, en az bir saat egzersiz yaptırmanız lazım. sabah sıcak yataktan normalden iki saat daha erken kalkıp bunları yapmak sonra işe/okula hazırlanmak da yorucu oluyor. tatillerde büyük şehirdeyseniz güvenebileceğiniz bir köpek pansiyonuna bırakmanız gerek, küçük şehirdeyseniz ya onu da alacaksınız ya kaybetmeyeceğinden emin olduğunuz birine bırakacaksınız.

bunun dışında hepsinin karakteri, huyu farklı. kimisi gündüz evde yalnız kaldı diye eve işiyor, kimisi oyuncak yerine mobilya parçalıyor. kimisi kokuyor, kimisi çok tüy döküyor. ilerde evlenme ya da biriyle yaşama durumunda partneriniz köpek istemiyorum dediğinde hangisini gözden çıkaracaksınız?

@pide zorlukların farkındayım, farkında olduklarımın dışında hesaba katmadığım ne gibi zorluklar olabilir onu merak ediyorum ve araştırıyorum. ev kendimize ait, site bahçesine günde üç dört kere tuvalete indiriveririm sorun olmaz. zaten yaz sonu evleneceğim kişiyle birlikte karar verdik almaya, o da sorun olmaz:) zaten onun da etkisi var, daha önce evde köpek beslediği için güveniyorum. tek başıma olsam cesaret edemem belki de. pide ve once, ikiniz de erken uyanmak demişsiniz:( 7 gibi indirsek olmuyor mu, 5 5 buçuk civarı fazla erken değil mi? köpekler o saatte mi uyanır ve tuvalet ister?

yok ise ya da okula yetismek icin normalden daha erken kalkmak gerekiyor, o yuzden yazdim. yoksa size gore nasil uyacaksa o saatte :) tabii kimisi erken saatte uyandirir, kimisi oglene kadar uyur artik sans.

tuvalet egitimi duzenli disari cikarirsaniz cok zorluk cekmeyeceginiz bir surec. hatta yetiskin bir kopek sahiplenirseniz tuvalet egitimi de olur cok buyuk ihtimal. ama benim kopege normalden az ilgi gostereyim, ya da daha az yuruteyim birkac gun, hemen baslar saga sola isemeye. ilgisiz kalinca boyle seyler yapabilir ne kadar egitimi olursa olsun.

bunlara ek olarak tuy dokmesini sorun eder misiniz? ya da kokmasini? bunlar en yaygin terk etme sebepleri cunku.

biraz tüy dökmesini sorun etmem. sonucta oyuncak değil, ben saç döküyorum erkek arkadaşım da tüy döküyor normaldir temizleriz:) ama tabi elimi attığım her yer tüy olmasa iyi olur. poodle çok dökmüyor diyolar bakalım.
koku en çok tereddüt ettiğim noktalardan biri. hayvandan insan gibi kokmasını bekleyemeyiz ama kapıyı açar açmaz evden ağır bir koku geliyor mu, evime insan girip çıkar mı onu bilmiyorum merak ediyorum :)

hangi cins almak istiyorsunuz? hayvanın cinsi kadar önemli hiçbir değişken yok köpek beslemekte.

toy poodle.

şimdi çok kısa bir araştırma yaptım poodle kokusuna dair. görünen o ki kulak içi kıllarına dikkat edilmezse feci koku yapıyormuş. ayrıca tüylerinin bakımına ciddi zaman ayırmak gerekiyormuş. neyse ki, şansınıza, tüy dökmesi çok olmuyormuş. eğer ingilizceniz varsa yabancı forumları araştırmanızı tavsiye ederim. o forumlarda okuduklarım sonunda çok çok istediğim "caucasian shepherd"ı almama kararı verdim. (alaskan malamute ya da newfoundland alacağım.)

elbette zor. alacaksan dahi yazılanlara inanıp büyük ırk kesinlikle alma. küçük ırk belki yeterli özveri ile bakılabilir ancak büyük ırk için o ev hapis olur, işkence olur.

her şeyden önemlisi bir köpek alırken (küçük ırk varsayıyorum) ortalama 15-20 yıl boyunca 5 yaşını geçmeyen bir çocuğunun olacağını kabullenmen gerekiyor. herzaman ilgi alaka ve bakım isteyen, ihtiyaçları olan bir canlıdan bahsediyoruz. hayvan sahiplenmek ciddi bir iştir ve sorumluluğu çok büyüktür. tamamıyla kendi duygularının tatmini için bir canlının sorumluluğunu üstleniyorsun ve hatalarının bedelini o hayvan canıyla, duygularıyla ödüyor. kendi iradesi, düşüncesi olmayan ve kötülük ile karşılaştığında bunun nedenini anlayamacak ve üzülecek bir canlıdan bahsediyoruz.

ben kişisel olarak hayvan sahiplenilmesine bir takım istisnalar haricinde karşıyım. en büyük sebebi de hayvan ticaretinin, sektörünün devamlılığına katkıda bulunulduğu için. onun haricinde bir noktaya kadar barınaklardan sahiplenilmesine ya da hasta ve ihtiyaç sahibi bir hayvanın iyileştirilmesi için alıkonmasına o kadar karşı değilim.

@sgbg aynen oralardan araştırıyorum, poodle cinsine özel türkçe çok bişey bulamadım. birbirlerinden kopyalayıp aynı cümleleri yazmışlar hep. alırsanız bana yazın neler yaşadığınızı :D

ek. gerçekten duyarlıysan ve sahiplenmekte kararlıysan lütfen öncelikle barınakları gidip gez. bakamadığın ve bıraktığın zaman o hayvanların ne hale geldiğini görmen açısından çok faydalı bir gezi olur. onun haricinde barınaklardan hayvan sahiplenirsen çok daha faydalı bir iş yapmış olursun. amacın hayatını paylaşmak için bir dost edinmek ise barınaklardan daha güzel bir adres yok :) bir tanesini dahi olsa mutlu etmiş kurtarmış olursun. illa cins köpek olsun diye düşünüyorsan dahi emin ol barınaklar cins hayvanlardan geçilmiyor. insanlar 'hediye' olarak hayvan satın almayı çok seviyorlar. sonra belli bir zaman sonra barınaklara atıp kurtuluyorlar. ya gözlerimin önünde kar beyazı maltese terrier'i duvardan içeriye fırlatıp kaçtılar. kapıyı çalmaya bile tenezzül etmediler. hayvanı damızlık olarak kullanmışlar yıllarca, sonra zamanını doldurunca atıp kurtulmuşlar. rahmi, vajinası berbat haldeydi. neyse konu başka yere gidiyor. anlatacaklarım bu kadar :)

edit: damızlık mı deniyordu dişiler için karar veremedim. neyse konu açık zaten

Tekrar ediyorum evde büyük ırk da bakılır. Hatta ev köpeği olarak görülen büyük ırklar vardır. Bahçede bakılsa dahi uyku vakti eve alınması gereken büyük ırklar da vardır. Köpeğin ebadı kişiliğini etkilemez, bekçilik güdüsü olmayan ve sosyal yanı güçlü hayvana asıl bahçede bakmak işkencedir.

Evde bakmak denildiğinde millet 24 saat eve kilitlemek falan sanıyor sanırım.

@air teşekkürler:) ben de sonradan bırakmayı hiç istemiyorum o yüzden bi hevesle gidip almak istemedim, iyice bi araştırayım neyle karşılaşacağımı bileyim az çok. yine de kararlıysam alıcam, önümde bikaç ay var yeni evime taşınmak için. barınaklardan almak aklıma gelmedi, hep yavruyken almaya yönelik düşündüm çünkü. ama olabilir oralara da bi bakayım. umarım vazgeçmem, bence değer çok tatlılarr :3=

Satin almayin, sahiplenin.

Onun disinda guzel bir kopek okulu egitimiyle avrupa'daki gibi bir kopek olur cikar. Turkiyedeki sahipli kopekler de saga sola havlayip insanin ustune cikiyor -izin verilmedigi halde-

Kopegin temizligi vs olursa bence kokmaz. Ayrica tabi gunde en az 2 kez gezdirmeniz gerekir, "hadi isesin/sicsin" kafasiyla degil de baya cocukla parka gider gibi, uzun uzun keyifle (tabi her gun boyle olmaz da cogunlukla min yarim saat olmali her cikmaca)

kopek pis oldugundan degil kendine has bir kokusu oldugundan kokuyor bu arada, temizlikle alakasiz bu durum. bazisi kokmaz bazisi kokar, iki kopegim var, biri kokuyor mesela.

yavru istediginizi soylemissiniz de yetiskin sahiplendim ben. uyumla ilgili hicbir sorun yasamadim. hatta daha az yorucu oldu bir yavruya kiyasla. hem yavru hem cins zaten barinakta bulamazsiniz. insanlar yavruyken alip bir sene icinde terk ediyor genelde. illa kucuk irk istiyorsaniz yetiskinlere de sans verin. gittiginiz barinaklarda denk gelmezseniz de hayvan sahiplendirme sayfalari var, gonullulerin gecici yuva oldugu veya tedavi ettirdigi ya da sahibinin terk etmeden once ilan verdigi hayvanlar oluyor. tuy koku konusunda hassasim ben diyorsaniz, benim bir tanesi malta terrieri. tuy ve koku acisindan sorunu yok. ama sidiklidir iste :')

Yetiştirmek istediğin şeyleri sıraya koyacaksın. Hepsini yapayım derken hiçbirini yapamıyorsun, böyle daha mı iyi?

Bölüm derken nasıl bölüm? Üniversitede bir bölüm mü? Ben genel olarak hayal kurmanı tavsiye ederim. Ben sürekli hayal kuran biriyim. Hayal kurarsan neleri gerçekten istediğini görürsün. O şeye ulaşmak için kafanda yollar belirlersin. Sonra da o şey için çabalamak kalır geriye.

@dissendium, evet yeniden güzel bir bölüm okumayı hayal ediyorum, önceki bölümüm sanat tarihi. bulunduğum yerin üniveristesinde psikoloji ya da ilahiyat okumak istiyorum. çünkü bu tür kitapları okurken hiç sıkılmadığımı farkettim. elim boş, öyle büyük bir maddi sıkıntım ve herhangi bir ayakbağım da yok, bebek vs. gibi.

ama işte şu an ders çalışmak yerine, başka başka şeyler okuyorum, izliyorum v.s.

Amacın ders çalışmaksa bunun için bir plan yapman ve sistematik bir şekilde ilerlemen gerekiyor. Kendini çok sıkmayacak şekilde bir ders planı hazırlayabilirsin. Keyfiyet faktörünü azaltınca işler kendiliğinden düzene giriyor zaten. Daha da motivasyon kazanmak için o bölümlerin ders içeriklerine bakabilirsin ve ilgini canlı tutabilirsin.

bu devirde herkesin problemi bu. bi bölüm dizi izleyeyim derken sezonu bitirip kalkmak gibi huylarımız var. bunu kırmak için benim bulabildiğim en etkili çözüm, sana kendini iyi ve anlamlı hissettiren işler yapmaya çalışmak. dışarıdan böyle görünmüyor oluşundan dolayı, bunun senin karakterinin, mizacının bir göstergesi olduğunu söyletiyor. sen, içinden sürekli bir eksiklik hissediyorsun. bu eksiklik hissi hiç geçmeyecek. iki ihtimal var. ya onu his seni ele geçirecek ve ömrünü sana yanlış gelen işler yapıp bir de buna hayıflanarak geçireceksin, ya da zihnini bir şeye kanalize edip o alanda yürüyeceksin. yürürken de o his seninle birlikte olacak. ama bunu seni kamçılayan bir şeye dönüştürmen gerekli.

lisans okumak yerine, din psikolojisi alanında yüksek lisans yapabilirsin. sanattaki estetik tecrübenin dini tecrübeyle ilişkisi vs. gibi senin lisans altyapını da kullanabileceğin bir şey olabilir.

benim tavsiyem, şehrindeki üniversitenin yüksek lisans programlarına bak. aklına yatan bir ders bul, hocasıyla tanış, hocam ben bunlara meraklıyım, derse gelebilir miyim de.
o derse düzenli gitmek, derse hazırlanmak seni motive edecektir.

seni zihnen ve ruhen besleyen insanların yanında bulunmaya dikkat et. mayıs-haziranda yüksek lisans programları açılır. psikologlar alan dışı pek almaz ama ilahiyatlar açıktır böyle şeylere. din psikolojisi, din sosyolojisi, dinler tarihi, tasavvuf ya da kelam, hadis, neyse ilgini çeken, o alanda ilerleyebilirsin.

bu süre zarfında, mesela youtube'da bir sürü akademik ders kanalı var. istersen özelden yazarım. dizi film izlemek yerine, günde bir saat buradan bir ders dinle. dinlerken notlar al. dersteki meseleleri araştır.

kısır döngüler zor. kolaylıklar dilerim.

Çünkü seni sevmiyorlar.

bu sefer uzun uzadıya anlatmayacağım; keyifleri yerinde olan insanlara değil, modu düşük - hayatında bazı şeylerinin ters gittiği kızlara gönder. Önce bi' sor nasılsın iyi misin diye ? iyiyim diyenleri es geç, senin pozisyonunda birisi için boşuna enerji kaybı onlar.

naber y.rram diye msj gönder.

dışarı çık, biraz çevre yap, onlarla takıl. gerekmedikçe mesajlaşma. çok üzerlerine de düşme. ilgi görmüyorsan başkalarına bak. herkesin dönem dönem yalnızlıktan, dönem dönem de sosyallikten bunaldığı olur.

her mesaj atmayanı veya ilgi göstermeyeni kişisel algılama. bütün insanlar o anda takılacak birilerini aramıyor olabilirler.

mesaj almak istiyorsan 'çekici' olman lazım. bu genelde imaj tabi. kendine bak, özen göster, pazarla.

ilgili özlü söz: www.youtube.com

Yıldız sembolü iki kez rakamları toplatıyor.

523=5+2+3=10

12=1+2=3

10+3=13

Edit: Alttaki arkadaş haklı. Bir belirsizlik var.

523+12=535 → 5+3+5= 13

8+9=17 → 1+7=8

29+17=46 → 4+6=10

8+6=14 → 1+4=5, 9+4=13 → 1+3=4

5*4= 5+4=9 → 9

9*12= 9+12=21 → 2+1= 3

en uygun döllenme kadın için adet bitiminden hemen sonraki günler. erkek için sabah saatleri deniyor.

içinde olmasıyla ilgili bir çok rivayet var. kimi doktor ilişki sonrası hemen ayağa kalkılsa bile bebek olur derken kimi doktor belin altına yastık koyulup bir müddet ayaklar tavanda durulmalı diyor.

meni sayısı en az 20 milyon olmalı. ama saraçoğlu diyor ki; bu yıllar önce 100 milyondu insanımıza hibrit tohum yedirerek bu sınırı aşağı indirdiler diyor. doğrudur inanırım.

Kadınlar aylık döneminin ortasında ovüle oluyor, yumurta yaklaşık 24-48 saat civarı canlı kalıyor. Bu sürede döllenme mümkün geri kalan zamanlarda döllenme olmaz. Erkek tarafından bakarsak sperm rahimde 5 güne kadar canlı kalabiliyor ve bu sürede yumurtaya denk gelirse döllenme oluyor. Spermin teorik olarak vajina içine girmesi yeterli rahime ulaşması için. Ama biraz da şans işi kimi zaman imkansız gibi görünen durumlardan bebek olabilirken kimileri çok uğraşıyor ama olmuyor.

Meni, spermlerin dışarı atılmasını sağlayan sıvı. Bu sıvının içinde ne kadar sayıda sperm olduğunu belirlemek gerekiyor. Sayı fazlaysa yumurtanın döllenme olasılığı artıyor. Diğer bir konu da sperm kalitesi. Sperm sayılarının fazla olması kadar spermlerin kalitesi de etkili. Bir insanın beslenme düzeni bile sperm kalitesini etkiler. Burada referans alınacak değer spermle ilgili bilgiler. Meni tek başına hiçbir şey ifade etmez. Birinin menisi bol olsa da o sıvı içinde çok az ve kalitesiz spermler bulunabilir. Cinsel ilişkide 10 cm yeterli geyiği buradan geliyor aslında. Yeterli konuma bırakmak yetiyor teorik olarak.

Ben ceketimi üstüne atsam yeterli oluyor.

valla bi suriyelilerin çocuğu oluyo galiba, tanıdığım kim varsa çocuk olmuyor. kadınlarda pcos var, erkeklerde sperm kalitesizliği/yetersizliği.

benim eşimde sperm kalitesizliği vardı düzeldi, şimdi de benim tiroitlerim bozuldu. Mevlam nasip etmeyince etmiyor. ama yine de umut kesilmez. bir bakarsınız gebelik soruları sormaya başlamışım burada.

çok değişken bir durum. bazı durumlarda en olmayacak durumlarda bile gebelik olabiliyor, bazı durumlarda da olmayınca olmuyor. gebe kalamaz denen bir sürü kadın çeşitli faktörlerle gebe kalabiliyor, bazısı da sorun teşhis edilememesine rağmen gebe kalamıyor. genel bilgiler şöyle;

20 milyon sperm bir şekilde vajinaya ulaşacak,
iki adet döneminin ortasında yumurtlama günlerinde olacak.

bu iki şart ne yüksek ihtimali ifade ediyor, öncesinde sonrasında olmaz diye bir kural yok. ya da 18 milyon sperm yeterli olmaz diye bir şey yok.

döllenme iki tarafın da uygun olduğu durumda oluyor. iki taraftan birinde sıkıntı varsa ya olmaz yada çok zor olur. er kişi olarak şunu söyleyebilirim, erkek için sperm sayısının ve dölleme ihtimalinin en yüksek olduğu zaman son boşalmadan sonraki üçüncü gündür. kadınlarda da yanılmıyorsam leğen kemiği genişliği vb. gibi faktörler de avantaj/dezavantaj sağlayabiliyor.

son olarak erkekler için bir de agresif sperm hücresi diye bi şey duymuştum. artık ne kadar doğru ne kadar yanlış bilemem.

Hepsi.

Direkt cam elyaf diye kompozit malzeme var. Ben C diyorum.

Bence de hızlı geçiyor şu aralar. Ben zamanın hızlı geçmesini yapılan aktivite sayısının büyüklüğüne bağlıyorum. Bütün gün evde oturan biri için zaman yine yavaş akacaktır ama sabahtan akşama kadar dışarıda olan biri için zaman daha hızlı akar.

Evet, matrix vs değil gerçekten de hızlı geçiyor.
Zamanın hızlı geçmesi hadis.. olarak arama bir yap istersen.

Ne kadar az boş kalırsan o kadar hızlı geçer.

35-40 yaşlarında pratisyen doktorlarin tus a hazırlandığını gördüm.

Tus a hazırlanmak da çok zor, pratisyenlik de.

40 kotek mi 40 dayak mi gibi bir karşılaştırma.

İyi yerde iyi branş kazanmak zor.

@thatisthedoctor, pratisyenliğin zorluklarını bilemedim ben konuya uzak olduğum için, ne gibi zorlukları var diyebiliriz?

'dertlerle, insanlarla uğraşmadan, dayak yemeden, etliye sütlüye karışmadan, huzur içinde mesleklerini icra edebiliyorlar." Demissiniz ya bunun tam tersi :)

Acil bölümün kendisi çok kötü zaten, çok sağlam bir mentaliteye vucuda vicdana sahip olmanız lazım.

@thatisthedoctor, haa, ben acil işini hiç düşünmemiştim, pratisyen=aile hekimi diye düşündüm. acil için pratisyenlik de saçma değil mi ama, uzmanlık bilmek gerekmez mi?

eksisozluk.com

Uzmanlık alanı var aslında ama tırt bir alan, prastiyen hekim acilde gayet güzel çalışabilir ki çalışıyor da niye saçma olsun.

@i was made for you, bu işin travmatolojisi var bilmem nesi var, hayati öneme sahip konularda daha donanımlı doktorların olması gerektiğini düşünerek söyledim saçmayı, yoksa absürt değil tabii...

@acemi, asjkdla bu kısmı benim de aklıma geldi.
adam doktor olmuş yani, öyle böyle bi rekabet bağımlısı değil. her sınavda full çekmek istiyor, bahsettiğim durumda "aha bir sınav daha, bunu da kazanmalıyım" moduna giriyor mudur diye düşündüm. bir yerden sonra kariyer zehirlenmesi yaşanması çok doğal, beyaz yakalılarda da oluyor bu ama orada alternatifler bu kadar çekici değil. ben olsam mesela aile hekimi olur keyfime bakardım. he tabii, işin bir tarafında bilim niyetli idealistler de var ama onların sayısı çok değil bence.

Abi parasına puluna çok baktıklarını düşünmüyorum. Okuldan arkadaşımın abisi Cerrahpaşa mezunu uzmanlığı da Cerrahpaşa'da yapıyor Anestezi ve Reanimasyon üzerine. Yanında polisle güvenlikle dolaşıyor sürekli herif hastanede. Etliye sütlüye karışmamak gibi bir olay yok yani.

@vedatchilipeppers, aile hekimi olsa etliye sütlüye karışmaz diyorum zaten, demişsin işte güvenlikle dolaşıyor diye, değiyor mu buna diye düşünüyorlar mı acaba diyorum yani.

Değip değmemesi çok subjektif bir konu olmasıyla birlikte işini sevmeyen herkesin kendine sorabileceği bir soru bu.

Benim düşünceme göre, kazanılan para bir noktaya kadar bu işin çıtası olabilir, o nokta geçildikten sonra -hele hekimlik gibi bir iş- insanı öyle bir yıpratır ki yürüyen ceset olursun zaten, parayla geri döndürülemeyecek sorunlar doğurur kişinin ruh ve beden sağlığında. Pratisyen kalmak bence hekimler arasında çok alternatif bir yol, o yola giren kişi de derinlemesine sorgulamıştır ve bu sorgulama sürecinin neticesinde pratisyen kalmayı tercih etmiştir zaten. Değiyor mu diye düşünmese pratisyen kalmaz, ilerlemeye ve uyum sağlamaya bakar. TUS'u kazanamayan ama hala denemeye devam eden 35-40 yaşındaki pratisyen hekimler ise uzman hekim olmanın ve meslekte ilerlemenin yaşayabileceği muhtemel tüm çilelere değeceğini düşünüyor demek ki; yoksa 35-40 yaşındaki insan neden o kadar zor bir sınava hazırlansın o yaştan sonra.

Doktor arkadaşlar güzel anlatmış hem burada hem sözlükte, yalnız işin dışında olup yüksek ahkamlar kesilmesine de pek razı değilim (örn. ÖSS'de en tepeden yazıp mezun olunca seçim yapamamak falan? Hahaha?)

Neyse, sorunuza cevap vererek başlayayım; öncelikle TUS'u kazanmak değil TUS'un kendisi zor bir sınav. Nasıl yani, şöyle; daha karar aşamasında başlar zorluğu. Çünkü TUS çalışmak gerçekten başka bir sınava hazırlanmaya benzemiyor. Yoksa TUS -şimdi tam hatırlamıyorum ama- dünyada yapılan sayılı zor sınavlardan.

Ama öte taraftan şunu da rahatlıkla söyleyebilirim, TUS'u kazanmak TUS'tan daha zor değil. Garip bir cümle oldu farkındayım, şöyle izah edeyim, ben henüz TUS'a çalışıp da kazanamayan görmedim desem yeridir (elbette ki istisnaları mevcut). Yani özetle, o kafa yapısına ulaşan adam bir şekilde kazanıyor. Nasıl bir kafa yapısı, öyle "günde 14 saat çalışmaya hazır olmak" falan değil dediğim, saat mevhumunu dahi unutturabilecek kıvamda çalışmaktan bahsediyorum. Dizi dizi kitapların dipnotlarına kadar sorulabilen, hatta kitaplarda değil de güncel yayınlardan sorulabilen bir sınav için ezberin kitabını yeniden yazmaktan bahsediyorum. Öyle bir sınav ki (güncel soru sayısını hatırlamıyorum), %10-15 civarı soruyu yapamayanlardan (yanlış yapmak değil, boş bırakmak, fikir dahi yürütememek) Türkiye derecesi çıksın.

Kişi eğer bu zorluğu "ben göğüslerim" diyorsa ve poposunu sandalyeye mühürleyebiliyorsa kazanır. Ha olur Hacettepe Dermatoloji olur, olmadı Van Genel Cerrahi olur. İlla olur yani, açıkta kalmaz.

Kişi bazlı değerlendirecek olursak, TUS için herkesin kendine ait bir öyküsü vardır. Çoğu için klasik ÖSS başarısı -> Tıp Fakültesi -> Haliyle TUS denkleminden giderken dahi arada kişisel özellikler etkili olur. Ben mesela sadece ve sadece ağız burun bakmaktan ve rektal tuşa yapmaktan uzak kalmak için girdim ve ona uygun bir bölümdeyim şu an.

Pratisyen kalmak ülkemizde doktor olmamakla eş tutuluyor. Buna kızmıyorum, öyle öğretilmiş çünkü. Neyimiz düzgün de, halk pratisyene hak ettiği değeri versin? Kendi ailem (eşim, annem, babam vb) dahi uzman olduktan sonra doktor olmuşum gibi tebrik ettiler yahu valla bakın, şaka değil ("E artık bize de 3 gün rapor yazarsın?" diyor, "iyi de onu yıllardır yapabiliyorum?" dediğimde devreler yanıyor, düşün bak). Bu sebeple insanların pratisyen olarak kalmak istememelerinde bunun da etkisinin olduğunu düşünüyorum. Halbuki birinci basamak (pratisyen hekim tarafından yürütülür) sağlık sisteminin omurgasıdır, omurgası olmalıdır veya.

Neyse umarım açıklayıcı olmuştur. Sevgiler.

@vedatchilipeppers, biz anlaşamadık sanırım. ben pratisyenliğe değiyor mu demiyorum. pratisyenlik seçme olanağı varken(parası da ortalama üstü) tus'a girip daha fazlası için uğraşanlardan bahsediyorum. tus kazanmış ama günde 15 saat çalışan, güvenlikle gezen, bin türlü insanla uğraşan doktorların pratisyene göre elde ettiği şeylerin bu kadar zahmete sıkıntıya değmeyebileceğinden bahsediyorum. yani bence pratisyenlik seçmek makulken niye bu kadar riske giriliyor diyorum. yani dediğin gibi para da bir yere kadar, kendini o kadar öldürmeye gerek var mı diyorum.

tabii ki bunu bile isteye seçenler var ve saygı duyuyorum, olmasalar insanlık ne hale gelirdi elbet. sadece, tus'un doktorluk serüveninin kaçınılmaz parçası gibi mi görüldüğünü merak ettim, alternatifi de gayet çekiciyken.


@gonion, çok güzel açıklayıcı olmuş hocam, teşekkür ederim. işin sosyal boyutu da önemli ama "elalemin götüne parmak atmak istememek" de benim açımdan gayet makul ve ikna edici bir açıklama heheh.

Ahmet Necdet Sezer'in fotoğrafını görmüştüm muhtarlıkta.

hayır asılmıyordu. erdoğan rejiminin getirdiği bir durum.

ben olsam adriana lima posteri astırırım.

kısmen oluyordu ama cumhurbaşkanı, devletin birliğini temsil ederdi. tarafsızdı. en azından kendisine oy vermeyenleri ayırmıyorlardı. parti devleti olduk resmen.

abdullah gül le başladı o furya. öncesi hep atatürk.

Bence su donemde buna cok da takilmayin arkadaslar. O ortadaki buyuk resim nasil olsa her zaman kalacak. Asagidaki kucuk resimler birer kucuk detay, duzeltilir.

Hacı o değil de, makam odasındaki o zevksizlik ve gorgusuzluk nedir ya ahahahahahahsjsj

Pilotun görevi son ana kadar uçağın kontrolünü sağlamak, sağlayamıyorsa olabildiğince pürüzsüz şekilde inişi sağlamak. Atlaması gibi bir şey söz konusu değil bence, yolcuların sorumluluğu kendisinde.

Paraşüt için ayrıca bir eğitim gerekiyor. Bunun yanı sıra ani basınç farklılıkları, çarpma gibi nedenlerle yolcuların bilinci de açık olmayabilir. Uçağın kaza yapma ihtimali İstanbul trafiğinde kaza yapma ihtimalinizden düşük.

Uçağın kapısını açamazsın. İçeriden basınçla kapanıyor. Kabin basıncını düşürürsen açılır. O zaman da delikten dışarı vakumlanırsın ve bayılmış olursun muhtemelen.

Teknik olarak mumkun degil.

acemi'nin dedigi olaya kalmaz zaten. Kapinin acilmasi mumkun degil o irtifada. Kapi acilabilir yapilsaydi mukavemeti yeterli olmazdi. Kapiyi actigini varsayarsak zaten roket gibi disari firlarsin, ve 800-900kmh gibi hizlarda bunu yaptigini dusunursen oksijensizlige kalmadan olursun zaten. Bunun disinda da nedenler var. O is mumkun degil kisacasi.

İnsanlar nedense düşme olayını bir kuşun süzülmesi olarak hayal ediyor.

Düşen Malezya uçağının düşme anını gösteren bir simülasyon şöyle.

vimeo.com

Bu konumda bulunan bir cismin içinden bırak paraşütle atlamayı, ayağa bile kalkamazsın.

Bu soru çok soruluyor. Aslında çok mantıklı bir soru değil ama havacılıkla ilgili bilgisi olmayan birinin sorması normal. Bilmeyen birisinin aklında uçak kazası şöyle canlanıyor çünkü: uçak 35 bin feette düz giderken tık diye motorlar duruyor, sonra o irtifadan “aaaaaaaaaaaaaa” diye dakikalarca düşüyor uçak ve yere çakılıyor. Halbuki böyle bir şey yok. Uçak kazalarının çok çok büyük bir kısmı iniş ya da kalkış sırasında gerçekleşiyor. Bu tip kazalarda olay zaten çok ani gelişir, bırak yolcuyu pilotlar bile kaza olacağından son ana kadar emin olamaz. Düz uçuş kısmında gerçekleşen kazalarda bile uçağın düşeceğinden kesin emin olamazsın, kaldı ki o irtifadan çakılmaya başlayan bie uçaktaki herkes g kuvveti nedeniyle bilincini kaybeder.

Uçakta meydana gelebilecek aşağı yukarı hiçbir teknik arıza ölüm fermanı değildir. Uçakta başımıza gelebilecek arızaları düşündüğümüz zaman, kanat kopması, iki motorun birden durması gibi absürt ve trilyonda bir bile rastlanmayan ihtimaller hariç, tek motor arızası, hidrolik arızası hatta yangın falan gibi durumlarda bile uçağı sağ salim indirme ihtimalimiz, hiç eğitimin olmadan uçaktan paraşütle atlayıp sağ çıkma ihtimalinden çok çok daha yüksektir. Bu arızaların hepsi için onlarca prosedür belirlenmiş ve pilotlar hepsi için bir ton eğitimden geçiyor. Uçağı bırakıp paraşütle atlamanın mantıksız olduğunu anlatmaya çalışıyorum yani, sen uçağın düşeceğini anladıysan zaten artık kazaya sahiyeler kalmıştır.

@acemi
Bir degil bir suru ucakta var o ama light sport aircraft sinifindaki kucucuk ucaklarda var o. 1-2 kisilik, kalkis agirligi yarim tona ulasmayan kucuk ucaklar.

Keşke bu gerçek olsa.

youtu.be

www.youtube.com

Evet, temel sebep budur.

ben zerre üzülmedim kıskanmıyorum da. sadece insanların kısacık ömürlerine gerzekçe hazlar sığdırmaya çalışmalarına kızıyorum. uçakla parti düzenlemeye gitme. çok yaratıcı çok eğlenceli ne demezsin. birde sırf kendisi için yaşayan zengin mahlukların hepsi silinse keşke yeryüzünden.

sıradan biri bekarlığa veda yapsa ıyyyy dersiniz, jetle yapılınca ne var bunda gençler eğleniyor aralarında.

sırf kendisi için yaşayan zengin mahluklar.

hmm, üç beş bize de atsınlar demiş:) neden? neden seninle ya da fakir olmasına rağmen 10 tane çocuk yapan sorumsuz insanlarla paralarını paylaşmaları gereksin? kimse, kazandığını paylaşmak zorunda değil. saçmalamayın. bu bir tercihtir. aklınız, öncelikle "zorunluluk ve tercih" ayrımını yapabilsin.

üzülmemekte bir sorun göremiyorum. kimsenin yakını veya direkt bağ kurabileceği insanlar değillerdi. ama hakaret etmek iğrenç. hasetlerinden çatlamış herkes. ne kadar züğürt varsa paçoz gibi konuşuyor. okuduklarım içinde en fesat olanı, "kim bilir babası, çalışanlarına ne kötülükler yapıp ahlarını almıştır da çocuğundan çıkmıştır. üzülmedim ben." diyendi.

bekarlığa veda partisi yapan da umurumda değil, baby shower yapan da. burnumuzu, bizi ilgilendirmeyen meselelere sokmamayı ne zaman öğreneceğiz acaba?

@nice tnetennba, sülalede dilencilik var mı cümlelerimden çıkardığın anlama bakarsak var.

Evet +1

Şu ülkedeki bazı mahluklar malesef kendi yoluna bakmayı öğrenemedi/öğrenemeyecek. Bir başkasının kötülüğünü/ hatta ölmesini isteyebilecek kadar akıl vicdan yoksunu varlıklar dilerim ömrüm boyunca bir metreden yakınımda olmaz.

Zerre üzülmedim zerre. Sevinmedim de... dilek özçelikte ise ağlamaklı oldum. Üç gün moralim sıfır gezdim. 8 kişiden (mürettebat hariç) zerre etkilenmedim ama 1 kişi (dilek) beni mahvetti.

Bana göre insanın değeri şu kısa hayatta aptalca yaşamak ile değil yasadigin süreçte neler yaptığın ile ölçülmeli.

Nefret kusmuyorum ama umurumda da değiller açıkçası, tarifeli uçağa binselermiş bana ne.

eğer yaşadığım çağın en yüce ideali köşeyi dönmekse; eğer yaşadığım çağ toplumsal adaletsizlik üstüne kuruluysa; eğer yaşadığım çağ inandığım her şeyi yadsıyorsa; eğer yaşadığım çağa bayağılık ve çirkinlik egemense ben böyle bir çağa neden ayak uydurmak zorunda kalayım? bu kadınların yaptığı basbaya kokuşmuşluk.

"Bir şey senin kültüründe olmayabilir (ki benim de yok), bir şey sana ters gelebilir, ama bu durum insanların feci şekilde ölmesine sevinme duygusunu nasıl doğurabiliyor?"

Bir insanın başka bir insanın -başkalarına zararı olmayan- yaşam biçimine karşı duyduğu nefret o kişinin kötücüllüğü, cehaleti, yaşanmamışlığı, haseti, kendini geliştiremeyişi, kapalı görüşlülüğüdür. Bunlar kısmen toplumdan, kısmen aileden, kısmen de ekonomik durumdan kaynaklanıyor. Ama nedeni ne olursa olsun o kişinin kötü bir insan olduğunu gösteriyor benim için. Çünkü bu "bana ne" deyip geçmek değil, nefretini dile getirerek toplumu da zehirlemektir.

Bu elem olayla tekrar anladığım bir şey varsa o da kötü insanları olan kötü kalpli bir toplum oluşumuzdur. Allah'a inanmıyoruz diye biz yaftalanıyoruz ama bu yorumları yapanların kalpleri, içleri kötü. Bilmiyorum inandıkları diğer dünyadan beklentileri nedir.

Cevap: Evet.

Not: Sayende mallar listesine ekleyeceğim yaratıkların da çok yakınlarda olduğunu gördüm. Sağolasın.

@lcha, yeryüzünden silinme cümlemi tüm zenginlerin ölmelerini isteme olarak algılamayın. silinme çok esnek bir kelime. bitsinler ya da ne bileyim maliye bunlara bir el atsın yahut bir nizama girsinler.

benim cümlelerimle sorununu bana hitap ederek konuşursan gününün kalan kısmı daha sakin geçirebilirsin.

@fotrsapka, haklı olduğun noktalar var ama bu söylediklerinle uçakla parti düzenlemeye gitmek çok farklı. hayat tarzından çok farklı bir durum bu.

Kaza üzücü. Bunun yanında uçağa biniş sebepleri (herhalde eğlence adına) vs. benim de uygun bulmadığım bir şey. Aslında ülkemiz için bir çok sorun, tehdit ve hala şehitlerimiz varken düğünlerde bir konvoy oluşturup yok kornaya basmak, yok yüksek sesle iyice eğlenmeye bile karşıyım.
Eleştiride ise hiç bir sınır tanımadan ileri gidenlerin de manevi konularda bilinçsiz/yetersiz ve onların hayatını yaşamak için kısa yoldan zengin olma peşinde olduklarını düşünüyorum. Muhakkak, manevi bir yönü bulunmayanın, maddi hissleri ön plana çıkar.
Durumu biraz üst seviyelerde olanın (sağlık, iş, yardım, önemli ziyaretler vb. konular hariç) böyle her çeşit eğlence düğün, balayı, seyahat için yurt dışına çıkmasını her zaman tuhaf ve çok gereksiz yere para harcama olarak düşünürüm.

@kimilolo +1 devrimlerin bir çoğu da adaletsizlikten olmamış mı zaten. ama diğer taraftan bunu sadece kıskançlık diye tanımlamak çok yetersiz kalır. evet dilek özçelik ilacı için para bulamıyorsa ben de uçakla parti israfına kızıyorsam kıskanç olmuyorum. üzgünüm.

sizin bu kötülüğünüzü para da kapatamaz arkadaşım. onu demeye çalışıyorum. gaddar, fesat adamlar para sahibi olmasın zaten. umarım hayatın boyunca zengin olamazsın, gider yakınını satarsın para uğruna. o tipin var.

böyle yorum yapan herkesi aynı görüyorum. önce insan olmayı öğrenin.

inancım yok. üzülmedim. özentilik ile alakası yok, adamlar bizi görmüyor, fark etmiyor bile. ben açım sürünüyorum evimde eppek yok falan umrunda değil. fabrikası olan iş yapan adam özel jetle geziyor ama çalışanına asgari ücret veriyor, bayramda seyranda bi prim yardım kolisi bile vermiyor. arabasını yenilediği için maaşları geç verenler var. her gün görüyoruz duyuyoruz bunları. bu memleketin zengini ölsün abijim. kebapçı zengin olur mafya olur, türkücü zengin olur playboy olur, torna ustası zengin olur fenomen olur. tüm dünya bunların kekoluğuna göre şekilleniyor bana göre değil. kıyafetler yiyecekler taşıtlar. bu kıskanmak değil abijim adaletsizlik. benden daha fazla insan değil hiç biri. ben ölüyorsam o da ölsün.

not: ölenlerin cinsiyetini şimdi öğrendim. özel mesajlardan kadın düşmanlığıma ( ki hastasıyım gerçekleri söylemenin) laf sokan oldu. yorumda cinsiyet düşünmemiştim hala da düşnmüyorum. zenginleri sevmiyorum, kıskanmıyorum da. aktroll gibi efsane duyar kasamayacağım elin zengini öldü diye.

@i was made for you +1

zenginlikleri onların olsun. fakirliğin de zenginliğin de insanın gözüne sokulması kadar boktan bir şey yoktur. asıl beni kızdıran salakça duyar kasmaya çalışan mallar. ölümlerine üzülmediğini yada umursamadığını beyan edenlere saldıran çok salak var sözlükte. üzülmemek = sevinmek değildir. şahsen ben de üzülmedim. sadece pilotlar için, özellikle fetocu orospu çocukları yüzünden ordudan atılmış pilot için üzüldüm. Ne diyeyim Allah rahmet eylesin hepsi için..

not: bence de tarifeli uçak kullansalar daha güvenli olurmuş..

Dün okul servisiyle eve dönerken kampüste önümüze bir tane Lamborghini çıktı. Servistekilerden biri şoföre "abi yol verme ona" dedi. Şu kısacık cümleden anlayabileceğin gibi, zengin olanlara karşı nefret toplumun içine işlemiş durumda. Sık sık yabancı basını takip eden biri olarak BBC, ABC gibi sitelerin Facebook sayfalarında yapılan yorumlarda da bir Amerikalının, bir Hintlinin nefret kustuğunu görüyorum. Özellikle Asya'da Türklere karşı bir nefret bile var. Bu durum sadece bize özgü değil. Kötü niyetli insan her yerde kötü. Ben olaya 11 tane gencecik insan ölmüş diye baktım ve üzüldüm. Üzülmeyenlere lafım yok ama tanımadıkları insanları en küçük bir kötü niyetle yargılayan herkesi insan olarak görmüyorum.

Ölenlerden de sadece Mina Başaran konuşuluyor. Uçak sahibi olduğu için. Diğer kızların başlığını açıp "Yazık hamileymiş, çok üzüldüm." veya "Bebeğini arkada bırakmış. Öğrendiğimden beri şoktayım." yazan yok. İlginç değil mi?

Kiz kiza bekarliga veda partisi diyince birkac tane zenciyi ortaya alip CFNM partileri falan akla geliyor, o yuzden nefret kusuyorlardir. Oyle mi yaptilar yoksa sadece yiyip icip dans edip donler mi ben bilmem de nefret nedenini sormussun onun icin soyluyorum.
Sahsen ne partisi yaptilarsa yaptilar, herhangi bir uzuntu ya da sevinc duymuyorum olumleri ile ilgili. Herhangi bir bagim olmayan insanlara uzulmuyorum genel olarak. Allah rahmet eylesin ne diyeyim. Pilotlara uzuldum ama acikcasi. Ozellikle kaptana.
Bir de zengini kiskanma olayina da katiliyorum, genelde zenginler sevilmez bu yuzden. Haliyle bunlardan da pek hoslanmadi insanlar.

Sahsen ozel jetim olsa birak partiye gitmeyi anasini bile aglatirim. O yuzden ozel jetle tatile gidiyor diye kimseye uyuz olacak degilim.

zenginliğini kullanırken ölene pek acımak gelmek icimizden; "havyar yerken boğuldu" mesela. ferrarisiyle ağaca tosladı, gibi.
ama fakirliği yüzünden ölene de daha cok acırız, açlıktan öldü ya da ilaclarını alamayıp öldü gibi.

ben şahsen üzüldüm. ne kadar paralarinin olup olmaması beni alakadar etmez. arkalarında onları seven, onların kokusuna hasret gozu yaşlı sevenlerini biraktilar.

ben nefret kusan insanlarla ilgili hiçbir şey düşünmüyorum. zamanım degerli, bosa harcayamam.

öff bu konunun cidden baydığını düşünüyorum. oh olsun yazan bir kişiye karşılık o kişiye saydıran ve kıskançlıkla suçlayan 100 kişi çıkıyor.

her yerde bu tartışmayı görmekten bıktım. kadınların arkasından yapılan tartışmalara bakın. evet kıskanıyorlar dersek sizler yatışacak mısınız?

buna nefret kusanlar daha zavallı geliyor. ben o uçakta fakirler de olsa üzülürdüm. ama umarım o nefret kusanlar bir yakını öldüğünde aynı muameleyi görürler. o zaman çok gülerim işte:)

Sende bir sorun yok. Seni bilip bilmeden yargılaması profesyonel bir hareket değil. Yine de ilk işin olacağı için kaçırmamaya bak.

ego tatmini yapan bir arkadaşmış berbat ettin diyemem. çağrılma ihtimalin var

berbat etmişsin diye bir şey yok anlattığın kadarıyla. ama görüşmeyi yapan kişi net bir öküzmüş.

Adam oranın kimya mühendisi imiş. 50'li yaşlarda biriydi. Hatta kendisi de bana "Şu ana dek hep mavi yakalılar için görüşme yapmıştım. İlk kez üniversiteli biriyle görüşme yapacağım." dedi başlarda.

yalnız, ingilizce bilmeyen birinin ingilizceni geliştirmen (!) için tavsiye vermesi de güzelmiş.

önceki duyurunuza istinaden soruyorum: maaş mevzusu noldu? sizden maaş beklentinizi sordular mı? veya onlar bir şey söylediler mi?

@acemi: Ama olmadığım gibi görünmeyi pek beceremem. Hayatta en sevmediğim ve yapamadığım şey de kendimi övmek. İş dünyası için olumsuz bir şey zannedersem bu davranışım.


@yemrem: Adam öyle bir soru sormadı. Bu konuya üstü kapalı değindiğimde ileride konuşulacağını söyledi.

Seviyesiz öküzün teki, boşver. Bu sana ders olsun, kendine güvenmesen bile gülümseyerek "fena değil" dersin. Karşındaki seni ölçebilecek seviyedeyse bile yalan bir cevap olmaz bu.

@yemrem'e katılıyorum, hevesini de kırmışlardır. Adam en azından İngilizce bilen birini bulup öyle test etmek istemiş. Benim İngilizcemi Türkçe konuşarak test etmek istemişti sevgili ASAM.

İşte bu işverenler yüzünden herkes advanced

Öncelikle görüşmeyi berbat eden biri varsa o da İK görevlisidir. Senlik bir durum yok. Yaptığı yorumları da yaşına ver, ben hiç 50 li yaşlarda bir İK görevlisi olduğunu görmedim. Senden başka kimseden de duymadım. 50'den fazla görüşmeye gittim, bunların arasında çok büyük kurumsal firmalar da var ve hepsinin de İK görevlisi gençti. Senlik bir problem yok.

tam bir zeka fakiriyle gorusme yapmissin. iki ayakli salagin laflari yuzunden kendini suclama.

Kaliteli bir çikolataysa oluyorum.

3-4 yıl önce evet mutlu oluyordum ama artık yediğimiz çikolatalar çikolata değil hıyar tadında olduğu için alamıyorum.

uzun süredir yememiştim, bu akşam iş çıkışı bir tane çokonat yedim, çok hoşuma gitti. mutlu oldum diyemem ama keyif aldım gerçekten. çikolata yiyip mutlu olmak çok garip geliyor, yok, keyif almaksa kasıt, makul karşılarım. ama mutlu olmak... ne bileyim...

Sevdiğim bir şeyi yediğimde mutlu oluyorum. Çikolata yediğimde de, pizza yediğimde de; olayın direkt çikolata ile pek alakası yok. Serotonin salgılatırmış yok bilmem ne muhabbeti abartı.

Kimi de kuşkonmaz yiyince mutlu oluyor mesela.

Katıları değil de nutella gibi akışkan olanları yiyince iyi hissediyorum. Çocukluğumu hatırlattığı için sanırım.

evet tüm vücudumu inanılmaz bir mutluluk sarıyor. resmen huzur doluyorum çikokata yiyince.

Ben cikolata yiyince dolar kac para onu bile unutuyorum.

hayır

Evet

yok ben olmuyorum, tatlıyı herkesten çok sevdiğim için her tatlı şeyi severek yerim ama mutluluk hormonu salgılanıyor bıdı bıdı durumu olmuyor, anlık mutluluk bile yok:)

Ben cok mutlu oluyorum. Hele ki kaliteli bir cikolataysa Lindt falansa.

yemeğe düşkün olduğumdan ve lezzete önem verdiğimden, o an yemek istediğim şey neyse ve ona kavuştuysam aşırı mutlu oluyorum; tatlı tuzlu fark etmiyor. güzel bir çikolatayla da uçuşa geçmişliğim var o yüzden. yeter ki canım istesin ve güzeline kavuşmuş olayım.

ama yemekte daha sık yaşıyorum bunu, tatlıya nazaran. hatta yerken bir yandan oturduğum yerde mutluluktan sallandığım bile oluyor. :| (utanmasa kalkıp dans edecek)

Çok mutlu oluyorum ama sonra da mutsuz oluyorum aldım yine bir sürü kaloriyi diye

5 yıl içinse para biriktirebiliyor olmak. Sonra başarının ne olduğunu ben de düşünüp geleceğimi ona göre çizeceğim.

5 yıl bu tür öngörülemez planlar için çok uzun yaklaşımlar. Ancak yine de deneyelim

1.sorunun cevabı başarının tarifi çok bellidir; hangi alanda kavgaya tutuştuysanız o alanda kazanmak. İster mesleki donanım olabilir, ister maddi gelir olabilir isterse, donanım ya da gelir olmadan belirli bir fitle sahibi olmak olabilir, bi' önemi yok. Hayat seni hangi alana ittiyse aslolan şey o alandaki kavganda hayatın seni utandıramaması. Bunu sağlayabiliyorsan başarıdır.

Benim için, başarabileceğim/kavga etmeyi isteyeceğim bir alan yok. Genelde benim durumumda olanlarda durum böyledir, bizim gibilerin elde edebileceği en fazla şey sayısal çoklukların artmasıdır ki bunun da gerek şartları farklı, başka bir diyalogun konusu.



2. sorunda Manevi başarı ve mutluluk ise birbirinden ayrı şeyler aslında; yani şöyle başarı bir miktar mutluluğu arkasından sürükler ama manevi mutluluk için başarıya ihtiyaç olmadığı durumlar daha ağırlıkladır.

Bunun tanımı da tamamen ''kimyasal'' hazlarla ilgili. Başka hiçbir açıklaması yok. Yani bir çocuğun olur sana maddi bir faydası olmaz hatta zararı olur ama senin başka karakteristik özelliklerini kırbaçladığı için; sahip olma,koruma v.s hayal dahi edemeyeceğin bir mutluluk hissedersin.

ya da aşık olabilirsin, o kişinin varlığı bile seni dünyanın TEK mutlu insanı yapar. Yani manevi başarı ve mutluluk tamamen kimyasal faktörler, gece uyanırsın güneşin doğuşunu izlerken birden için neşeyle dolar, ya da güneşe gerek yok (bkz: gece 2 de gelen yakışıklılık hissi) aniden mutluluk hissini yaşayabilirsin.

Kimyasal.

edit: farkettim ki manevi başarıya değinmemişim. Manevi başarı aslında iç huzur dedikleri şeyi sağlayabilmek sadece. Zaten bu manevi sandığımız şeylerin çokcası manevi değil de neyseki o da şimdinin konusu değil, misal kendine verdiğin sözleri tutabilmek manevi bir başarıya belki örnek gösterilebilir.

İstediğin işleri, belirlemiş olduğun zaman dilimlerinde tamamlayıp bitirmek.

1) Üç yıllık iş tecrübem olsun.
2) Yüksek lisansa başlamış olayım.
3) 60-70 bin lira aralığında bir arabam olsun.

Manevi başarı için, bildiklerimi, öğrendiklerimi gerek akademik anlamda gerek profesyonel iş hayatı anlamında başkalarına aktarayım. Ben mühendislik öğrencisiyim. Ortaya bir ürün koyayım. İnsanlar benim tasarladığım, üretilmesine ön ayak olduğum ya da direkt ürettiğim bir şeyden faydalansınlar. Selfie çubuğunu tasarlayan mühendis şu anda manevi olarak mutlu olabilir. İş kurmak da istiyorum aslında. Sadece herkesten farklı olarak, köşeyi dönmek amacıyla değil de gerçekten ihtiyaç olan bir alanda ülkeme, dünyaya hizmet edecek bir şirket kurmak isterim. CEO Bey olmaktan bahsetmiyorum. Direkt Sakıp Sabancı gibi onlarca alanda iş alanı oluşturmaktan bahsediyorum.

Mesleğimi tamamen bırakabilmiş olmak. Bunu yaptıktan sonra gerisi gelir diye düşünüyorum.

(bkz: kendini gerçekleştirmek)

Hayalimdeki isi yapmak. Ayni zamanda manevi basaridir zaten benim icin bu.

Burdan gitmis olmak

Var valla. Güneş <3 ben.

Nefret ettiğim okulumdayım, dolayısıyla mutlu da değilim.

var

hava cidden güzel kokuyor

bende de var; benimkinin sebebi uykuyu düzene koymuş olma ihtimalim var, hadi inşallah.

Yoo

bulunamadı.

tam tersi. uykusuzluktan geberiyorum. üstüne bi de 2 saat ifade verdim falan. üstüne bi de bugün nöbetçiyim. eve gidince direk uyumak istiyorum sabaha kadar.

2-3 hafta sonunda ilk defa hafif isitan gunes gordum. (-18de gunes olunca bi etkisi olmuyor) hava da +12 :D asiri sevincliyim ama islerim var, anca biraz yururken keyfini cikarabiliyorum su anda.

dönem olarak bataklıkta olmama rağmen +1

Bende de tam tersi, eksta bir negatiflik halindeyim.

Bende de var kendimi baya güzel hissediyorum bugün uyandığından beri. Gün içinde birkaç can sıkıcı gelişme olsa da günü keyifli kapatıcam gibi

Bunlara değil ama bundan sonraki yüzyıllarda astronomide olacak gelişmeleri bilemeyeceğim için üzülüyorum...

komplo kurması çok zevkli olsa da bence hiçbirinde öyle fantastik inanılmaz gizemler falan yok. dünya sıkıcı bir yer. hepsinin çok da ilgi çekmeyecek mühendislik, astronomi vs. ile ilgili mantıklı bir açıklaması vardır, o yüzden çok da merak etmiyorum.

makul gizemler çözülecektir, hala daha yapılan arkeolojik keşifler sonucunda yeni yeni şeyler öğreniyoruz geçmişe dair. piramitlerin nasıl yapıldığı biliniyor, kafa karıştıran şey o zamanlarda bu kadar teknik bilgiye nasıl sahip oldukları. bu bilgileri içeren bir parşömendir, bir şeydir, ileride bulunabilir elbet.

ama kayıp kıta mu'dur, atlantis'tir; bu gibi hayli fantastik konularda bir şey çıkacağını sanmıyorum. mitolojik olsalar bile elbet dayandıkları gerçek bir temel vardır, belki onlara dair bir şeyler bulunabilir ama bahsedilen ölçüde fantastik olacaklarını düşünmüyorum.

tabii bunlar gerçekler, bana çok isterim fantastik bişeyler çıksın ortaya. mesela piramitlerin formülünü gelecekten gelen bi çılgın bilim adamı vermiş olsun, 2700'lerden gelmiş olsun, o tarihli bir dergidir bişeydir bulunmuş olsun bir mumyanın yanında.

"Bunlara değil de..." diye girişiyordum ki aksach+1
Başka gezegenlere yerleşecek miyiz, başka bir yıldız sistemine ulaşılacak mı, bakteriden daha büyük uzaylılar görecek miyiz, onlar da bizi görecek mi? Bunları göremeyeceğime cidden üzülüyorum.

@want2die; demiştim gündüz sorusu değil diye işte böyle oluyor o zaman :) nerdeymiş künefeci ben de gideyim bursaya gidince.

Malezya Uçağı ile ilgili güzel bir yazı okudum geçen.

seyler.eksisozluk.com

Aslında bilmek istiyorum da insanların o anki korkularını, hayatlarını düşününce iyi ki bilmiyorum diyorum. Dyatlov Geçidi Vakası'nı bayağı merak ediyorum ama adamlar donarak ölmüşler, korkmuşlar vs. o anların canlı görüntüleri bile olsa izlemek istemeyebilirim.

"aslında pek de gizemli birşey yok" diyenlere bakma.

şuan burda şu satırları yazmamız ve var olmamız bile bir gizem.

bahane bulup gitme.

acemi +1

Neden muhatabın oglan? O muhtemelen hicbir seyin farkinda olamayacak bi düşünce dunyasinda. Arkadasina durumu aktarip, planinizi ona gore iptal/değiştirme yoluna gitsene

Sorun arkadaşımın durumu anlayamayacak olması zaten, anlarsa da alınıp trip atabilecek biri

Açık açık soyle bence

'onu da geç ben niye arkadaşım ve onun sevgilisi ile sığıntı gibi tatil yapayım ya yapacak olsam sadece arkadaşımla yaparım zaten.'

Niye sevgilisi olan birini sevgilisinden ayrı tatile götürmek istiyorsun? Üçücü tekerlek olarak sen haksızsın. Bu çifte hakaret etmekte de haksızsın.

Sülük dediğin adam sevgilisiyle birlikte olmak istiyor ve haklı.

Bu kişilerle tatile gitmek istemiyorsan gitme. Saf saf ısrar etseler de gitme. Kendine uygun arkadaş bul.

sülük değil sevgilisi o tabii ki her plana dahil olmak isteyebilir. şu durumda sülük olan sensin kusura bakma.

Bence de gitme de burada plana sonradan dahil olan boyfriend anladigim kadariyla. Bunlar kizkiza plan yapmislar lavuk ben de geliyorum demis. Bizim kahramanimizin ciftleri ayirdigi falan yok. 3rd wheel olayindan nefret eden biri olarak ben gitmezdim.

gitme

planı kız arkadaşınla sen önceden yapmışsın, sonradan dahil olan erkek; bu durumda senin erkeği istememe hakkın var. kız arkadaşına söyle, "kız kıza diye düşünmüştüm ben tatili, şimdi sen erkek arkadaşınlayken ben orada kendimi rahat hissedemem, siz de ben varken rahat olamazsınız; bişey anlamayız tatilden" diye meramını söyle. kırılacak bir şey yok bunda, kız kıza tatil ile 2 sevgili ve +1 tatili tecrübe olarak birbirinden tamamen farklı şeyler.

ben yerinde olsam "planı birlikte yaptık, erkek arkadaşınla başka zaman gidersin" derdim. sonradan dahil olmak isteyen tip yüzünden neden kendi planını bozup "gitmesem hayattan bezdirecek" diyorsun ki. bunu anlamayıp sana trip atacaksa da bırak gitsinler, öyle de arkadaş olmaz olsun.

iyi de neden açık açık konuşmuyosun? zepline binip onla seyahat edicez dese yine 'bişey demedim' diye buraya gelip yazacak gibisin. istemiyoran gitme.

bence en az o çocuk kadar suçlusun sen açık olmayarak. ne bileyim bi nevi riya seninki. arkadaşına en başında söylemen gereken bişeydi bu. hadi söylemedin diyelim, gelip buraya arkasından konuşur gibi şikayet etmek de yanlış bence. tamam düşüncesizlik ediyor olabilirler ama bence sen de hata yapıyorsun susarak.

Kız arkadaşın seni anlamalıydı. Kıza trip at. İstemiyorsan gitme.

direkt söyle iyi niyetliliği boşver. ben senin arabana binmek istemiyorum, hatta arabanı bırak seninle tatile çıkmak istemiyorum de. anlasın yani üzmeyeceğim derken tatilini kendine zehir etmemelisin boşuna...

yazar yazmaz +1

sevgililik müessesesi > arkadaşlık müessesi (çünkü işin içinde oynaşma yiyişme var)

denklemini de buna göre kur derim.

çocuğun aklında threesome var ben diyim..

yaşınız kaç merak ettim, tatile gidecek kadar yakınsanız sevgilinin gelmemesini isteyecek kadar da yakın olmalısınız. bunu söyleyecek de olgunluğa sahip olmalısnız. eh nerede bu olgunluk?

erkek tarafı olaraksa ben sevgilimin bekar kız arkadaşıyla tatile gitmesini istemezdim açıkçası. çocuk yapışarak doğru olanı yapmakta kendi bakış açısıyla.

Kesinlikle onlarla tatile cikma. Birak basbasa gezsin onlar. Sen en olmadi kendi basina git tatil yap.

Bruce +1

Adam sevgilisiyle birlikte olmak istiyor, sevgilisi de buna bi şey demiyorsa burda olmaması gerekn kişi sensin. Belli ki sırf önceden plan yaptınız diye seni de dahil ederek plan kuruyorlar. Gitme.

Bruce + 1

Sizin arkadaşınıza "ben bunu birlikte, kız kıza tatil diye düşündüm, sen şimdi değiştiriyorsun" diyebilmeniz gerekir. Bir sürü değişken var, belki dertleşeceksiniz, belki nispeten yalnız olmak istiyorsunuz, bunların hepsi anlaşılır şeyler. Ayrıca bence bütçe de bir sorun. Zira, bu arkadaşınızla siz gitseniz muhtemelen aynı odada kalacaktınız misal, ama şimdi o sevgilisiyle kalınca siz tek kişi ücreti vermek zorunda kalacaksınız gittiğiniz yerlerde ki o da ikiye bölünmüş fiyattan daha pahalı olacak. Sırf bu yüzden bile sinir bozucu.

Arkadaşınız ve sevgilisinin sizi bu kadar kontrol edebilmesi çok şaşırtıcı. Hayatı bezdirecekler, yok planı değiştirecekler vs. Açıkça söyleyemiyorsanız bunu arkadaşınıza şikayet de etmeyin bence, bir alternatif yok zira.

sevgilisiz plan yapmıştık, artık istemiyorum de. bunda kırılacak bir şey de yok.

kız kıza tatil de ne sıkıcı yaa :( afedersin ama onları biraz kıskanıyorsun sanırım.

sen haksızsın. arkadaşın belli ki sevgilisi gelmeden tatile gitmek istemiyor. bunu kabullenmelisin. bazı ilişkilerde sevgiliyi bırakıp tatile gitmek de hoş karşılanmaz. sen bu planı yaparken arkadaşın da senin kadar istekli miydi acaba? gördüğüm senaryodan sen tatile gideriz diye gaza gelmişsin o da sana hmm tamam demiş sevgilisini de dahil etmiş gibi geldi.

ayrıca çok yargılamak istemiyorum ama sevgilisini de kıskanıyorsun biraz sanki. anlattıklarından anladığım kadarı ile çocuk da plan yapmaya uğraşıyor. şöyle yapalım böyle yapalım diyor.

velhasıl, sen bu tatile gitme sana iyi gelmeyecek. öyle değilse bile kıskanç sap manyak olacaksın bu tatil sonunda.

Bruce +2 (aynı fikirde olan biri daha var)

Bu durumda nasıl karşı taraf haklı bulunuyor aklım almadı.

Sizin yerinizde olsam: "Birlikte bir plan yapmıştık, bir başkasını dahil etme fikri yoktu (ortaya böyle bir fikir atılmadığını varsayıyorum) ama sen şimdi erkek arkadaşım da geliyor diyorsun. Bu durumda ben gelmeyeceğim." -belki biraz daha yumuşatarak- derdim.

Arkadaşınızın yerinde olsam, erkek/kız arkadaşıma: "Bu tatil planını Gta van city ile yaptık, iki kişi program yaptık, bu yüzden iki kişi gideceğiz." derdim.

Arkadaşınızın sevgilisinin yerinde olsam, dahil edilmediğim bir programa kendimi zorla dahil ettirmezdim. Hatta davet edilsem ve bunun nezaketen olduğunu düşünsem direkt reddederdim. Böylesi bir davete icabet etmek için program sahibi kişilerin tamamının gönülden katılmamı istediklerini bilmek isterdim.

Ama bu adam sizin planınızı yok sayıp kendi kafasına göre bir plan yapmış. Arkadaşınızın sevgilisi biraz ayı galiba. Mevcut şartlar altında gitmeyin bence.

Aynı olayı biz de yaşadık.

Ben, kız arkadaşım ve onun bi kız arkadaşı tatile gittik hatta üçümüz aynı odada kaldık. İlk başlarda herkesin biraz çekincesi vardı tabi ki nasıl olur, nasıl geçer diye. Ama tatil başlayınca o kadar eğlendik, o kadar kaynaştık kimse rahatsızlık hissetmedi, hayatımızın en güzel tatillerinden biriydi.

Üçüncü arkadaş da bana hep maganda gözüyle bakardı şimdi kız arkadaşımdan bağımsız olarak da görüşüyoruz. İki günde bir facetime bile yapıyoruz. Çok iyi arkadaş olduk.

Önyargılı yaklaşma derim. Ayrıca kız kıza veya erkek erkeğe tatillerin sıkıcı olduğunu düşünüyorum.

Ortada şöyle bir yanlış anlaşılma var: bu kız kıza tatil meselesi 2 yıldır yapmakta istenilen bir şeydi, onu da en başından beri planlayan kişi arkadaşımdı. Yani sevgilisi yokken de aklımızda olan birşeydi bu. 2 aydır hayatında olan birisinini, 2 yıldır planladığımız plana dahil etmeye çalışıyor ben mi sülük oluyorum? Tek salaklığım nasıl açık olacağımı bilemememdi o yüzden buraya soruyoruz. Elalemin adamının yanında nasıl rahat edeyim ya akıl var mantık var. Kimsenin kimseyi de yönlendirdiği yok saçmasapan çıkarımlar yapmışsınız her zamanki gibi.

Ben de bahane bul gitme derim. Çıkacak yol yok, arkadaşına ne desen "senin sevgilinle takılmak istemiyorum"a gelecek durum ve seni değil onu seçmesi, aranızın açılması çooooook mümkün.

Bir de bazı çiftler böyledir, sevgilisinden bağımsız takılmazlar. Bu kız da öyleyse ilişkini biraz gözden geçir derim.

Gta van city haklı.

özel ders hayrına yapılacak kadar basit bir jest değil. senin emeğin için alacağın para mı daha utanç verici yoksa bir hoca için öğrencisinden bedavaya özel ders yardımı almak mı, bunu düşün. iki taraf yerine de koydum kendimi, hocan olsam para vermezsem daha çok mahcup olurdum; sembolik bir tutar da olsa almalısın. almayacağım diye fazlaca diretmek de pek nazik bir hareket değil zira.

Çocuğun anne ve babasıyla iletişim kur ve para konusunu onlarla hallet. Aynısı benim başıma da geldi. Nasıl bir duygu olduğunu biliyorum ama kendini de hocanın yerine koy. Ben bir öğrencimin sırf benim öğrencim diye yeğenime bedava ders vermesini kabul etmezdim. Senin de emeğin ve zamanın söz konusu.

Yerinde olsam alırım verdiği parayı hocan için daha utanç verici.

yere dusup kirilan sarap kadehi'nin önerisi şu an çok daha hoş. Sınava az bi zaman kaldığı için biriken paranın bursa dönüşebilmesi tam nasıl olur onu da bilemedim..
Yani biraz bunun gibi önerilere ihtiyacım var sanırım.

Hepiniz çok haklısınız kesinlikle ama yani bu hocayla sandart akademik ilişkilerin dışında bi diyaloğumuz var. Atıyorum hasta olsam ilaç isteyebileceğim, param bitse rahatlıkla yemek ısmarlatabileceğim yakınlıkta biri.
Araya para gibi bişeyin girmesi hem çok komik hem de çirkin.

böyle durumlarda iki taraf da ısrar ediyorsa para alınır. çünkü parası alınmamak daha onur kırıcı bir şey. yani araya para girmesi hem komik hem çirkin demişsiniz ama değil sonuçta bi emek ve karşılığı var, hoca para vermek için diretiyorsa ve siz istemezseniz daha ayıp olur emin olun.

söylediğine gore:

"çok sevdiğim bi hocam var, bana bi çok arkadaşıma çok hakkı geçti vs. Hatta şu an okuduğum bölümüm gereği, ders verdiğim öğrencilerin durumu, psikolojileri vs ile ilgili bazen danştığım da bi hocam. "

hocanın yigenine ders vererek hocaya bir nevi zaten borcunu(tırnak icinde belirtmiş oldugum) ödemiş oluyorsun. parayi aklına getirmen doğru degil.

bence hocadan ders karsiligi ders almaya devam et.

@Tom,
Yok öyle değil, hoca, şu an kayıtlı olduğum üniversitede hoca.
Özel ders başka bi olay :/

bence kitap fikri de kötü değil. kitabın içine para koymak falan ayıp zaten. azıcık görgüsü olan insanın yapacağı bir iş değil.

Çocuğu, hocanızı ve çocuğun ailesini anlaşıp bir yerde yemeğe gidin ödeşin illa ki bir şey yapmak istiyorlarsa bu geldi aklıma

kitap ingilizceyse ingilizcesini oku türkçeyse türkçesini oku. ya da başka bir dil biliyorsan kitabın asıl yazım dili hangisiyse onla oku.

ha ingilizcemi geliştirceğim diyorsan da kitabın contextini bildikten sonra önce türkçe sonra ingilizce falan okumakla uğraşmazdım (uğraşmadım) direk ingilizce al oku.

@AlsterWasse, hocam doğru dürüst İngilizce öğrenimi görmedim. Kendi imkân ve çabalarımla belli bir seviyeye ulaştım ama yine de kendimi yetersiz hissediyorum ileri düzeyde yazılar okurken. İncelediğim metinlerin büyük bir kısmını anlasam da tam olarak anlamlandıramadığım bazı yerler canımı çok sıkıyor. Belki de eğitim almamış olmamdan kaynaklanıyor bu durum. :)

Teşekkür ederim cevabınız için. :)

@yere dusup kirilan sarap kadeh, hocam romanı okuyalı epey zaman olduğu için hatalı veya eksik bir şey söylemek istemiyorum. Hatırladığım kadarıyla romanın başkarakteri Yusuf Aksu'nun yabancı dilini geliştirme yöntemiydi bu. Her gün birkaç saat çift dilde metin okumanın okuma becerisine muazzam katkısı olduğunu söylüyordu. Tespiti, kendi yaşamına dayanıyordu. Aksu'nun dil bilen yönü bana Tahsin Yücel'i hatırlatmıştı. Bu yüzden müellifin kendinden hareketle yaptığı bir çıkarsama olarak kabul ettim.

Ben Harry Potter ve Ölüm Yadigarları'nı okuyorum o şekilde. Birincisi böyle bir çalışmada çevirmene çok güvenmelisin. Harry Potter'ı Sevin Okyay ve Kutlukhan Kutlu gibi iki önemli çevirmen çevirdiği için, hem de YKY gibi başarılı bir yayınevi tarafından çıkarıldığı için güvenilir buldum ama başka bir kitap için aynı güveni gösteremezdim. Sonuçta Suç ve Ceza'yı herhangi bir çevirmene verip, 10 liraya da satıyorlar. Ama daha iyi bir yayınevinde aynı kitap 50 liraya satılıyor. Aradaki en temel fark çeviri burada. Bu yüzden çeviri konusunda kendini kanıtlamış birinin çevirisini oku. İkincisi de o kitaptan öğreneceğin kelimeler o kitabın konusuyla ilgili olacak. Bir romanda bir mühendislik ya da hukuk terimine hiç denk gelmeyebilirsin. Bu tip konular için direkt makale okumak gerekiyor. Kitaptan ne beklediğinizi belirlemeniz gerek burada.

Yabanci dil seviyeniz nedir?

1900 net olarak düşünüyorum de bence, ingilizcene de güveniyorsan.

ne verirlerse kabul et. ilerde seviye seviye arttırırsın. ya da çok başarılı olduğunda istediğin paraları kazanırsın. ilk başlarda aç gözlülük yapıp uçuk paralar isteyen genellikle istediği işi bulamıyor. sen de deneymisizmişsin zaten. bir başla da devamı gelir.

@ykyt: Upper-intermediate idi hazırlıkta ve eğitim dilim de %100 İngilizce idi bölümümde.

@tragedystreets: Ben de öyle düşünüyorum. Zaten sadece yol ve yemek versinler, yeter ki deneyim sahibi olayım istiyorum ama iş jargonunda bu soruya nasıl cevap vereceğimi bilmiyorum.

bruce'un dediği gibi diyebilirsin. sayı vermeyim diyorsan; yeni mezunum ve bir şeyler öğrenmeye hevesliyim. başlangıç için kendi kendime yetebilecek miktarda bir ücret benim için yeterli gibi bir şeyler diyebilirsin

Ben katıldığım eğitimde şöyle öğrenmiştim. Sesli olarak ihtiyaçlarını düşün ve belirli bir miktar belirle. Şunun gibi.

"Ben Kadıköy'de oturuyorum. İş yeri Beşiktaş'ta. Aylık yol masrafım 400 TL olacak. Ailemle yaşıyorum. Beslenme, barınma, giyinme ihtiyaçlarım 600 TL ediyor. Şu şu konular için 300-400 TL arasında bir masrafım olabilir. Bu nedenle en az 1400 TL benim için uygundur." gibi bir konuşma yapabilirsin. Çünkü böyle açıklayınca karşındaki kişi daha iyi ikna oluyor. Konuşmaktan çekiniyorsan asgari ücret de isteyebilirsin.

washe doğrusunu söylemiş, yaşadığın şehrin şartlarında kendine yetebilecek bir para iste ama.

kurumsal bir şirketse yüksekten gir çünkü kolay kolay ara zam olmaz. sonra her sene %8-%10 derken kuşa dönersin.
aile şirketiyse onların takdirine bırak, iyi bir performans ortaya koyarsan ara zamlarla filan kısa sürede yükselir.

mutlaka prim şartlarını da sor.. yoksa iste. yurtdışı satış = prim

Kjswb ve lupe hakli. Ancak %100 ingilizce egitim gormus birisinin asgariden basla sonra isi ogrenince kademe atlarsin denmesi de is bilmezlik. Yurtdisi satis yapabilmen icin once kendini satman gerek. İngilizcene guveniyorsan ingilizce degerlendirmesi yapilmadan fiyat soyleme. Yurtisinda bulunmussan ve tecruben varsa onu kesinlikle masaya koy. İs ayrintilari ogrenilir ama suan onemli olan senin kendini nasil gelistirdigin. Beklentileri en kisa surede karsilayacagini ancak maasin da bulundugun ilin gerektirdiklerine ve ilgili pozisyondaki yetkinlere yakin olmasini sagla. Cunku 3-6 ay sonra isi ogrendim diceksin yazin haftasonu bi yere kaciyim bu yil yillik iznim yok diceksin ama elinde kuş gibi Para olursa bir yere gidemez uzulursun.

2000'den aç kapıyı. tecrübesiz bile olsan ingilizce bilen, ticaret okumuş adamsın, "asgariye çalışırım" havası vermek iyi değil. öyle verecek bile olsalar sen yine de biraz yükse söyle, orta bir yol bulursunuz. iş dünyası böyle, daima bir tık yüksek söylemelisin.

Sonuc olarak kurumsal bir yer ise dil tazminati da vermesi gerekir. 2000 in altindaki ucretler cok komik.( 2000 de az aslinda) Asgari ucret teklif ederlerse o zaman niye sen? Asgari ucret deneyimsiz ve niteliksiz elemana verilir.

Bu arada, (dış) ticaret okumadım, bitirdiğim bölümüm uluslararası ilişkiler. CV'me bakıp da çağırmış olmalılar sonuçta.

2500'de az isteme. asgari ücret 1600 lira. 2000 bile az. çünkü zamların da maaşına göre yapılacak takip eden yıllarda. 1. yıl sonunda maaşından memnun olmayan mutsuz bir çalışan olacaksın. zaten yetiştirilmek üzere denmiş. ingilizcen iyiyse kesinlikle ücretinden taviz verme.

Ben de en az 2000 TL diyorum. Çünkü kaç yıl üniversite okumuş birinin asgari ücret alması kadar saçma bir şey olamaz. Zaten eğitiminin de İngilizce olduğunu belirtmişsin. Yani bence şöyle söylemelisin " Tecrübem olmadığı için ücret benim için ikinci sıradadır. Benim için daha önemli olan kendime bir şeyler katmak ve tecrübe edinmektir. Ama prensip gereği asgari ücret kabul etmiyorum". Bir de önce onların ne verdiğini sor ki ona göre bir şeyler söylersin. Bu arada dış ticaret deyip geçme, bunun müşteri ilişkileri var, gümrük operasyonları, satış işlemleri, fuarlar vs. gibi bir sürü işi var. Bunları da öğrenirsen ileride seni kimse tutamaz. Bir de "Dış ticaret meslek elemanı" sözü biraz İşkur İşbaşı Eğitim Programı ile alım yapılmasını çağrıştırıyor. Umarım öyle değildir.

@İnatçılığın yeryüzündeki temsilcisi: Evet, İşkur'dan ilanlara bakarken gördüm aslında. Orada birtakım tanımlı meslek isimleri olduğu için de o ifadeyi seçmek zorunda kalmış olabilirler, bilmiyorum. Ama İşbaşı Eğitim Programı ile ilgili ilanlarda bu açıkça belirtiliyor normalde ama bu ilanda öyle bir ibare de yoktu. Yarın belli olacak detaylar.

Evet, muhtemelen dediğin gibi o ifadeyi seçmek zorunda kalmışlardır. Bazı işverenler, iş arayanlar İEP istemediği için oraya yazmayabiliyor da, yani kaçırmamak için de yazmamış olabilirler. Tabi bunlar benim düşüncelerim. Yarın sen yine de normal yolla mı yoksa İşkur destekli mi alacaklarını bir sor bence.

Noldu gorusme nasil gecti?

@ykyt: www.eksiduyuru.com

Az önce açmıştım bu duyuruyu :) Kötü geçti gibi geldi bana.

(seninle) bir ilişki istemiyorum (ve sana bunu en az zararla böyle söyleyebileceğimi düşünüyorum).

:)) önce kanım çekilir gibi oldu, sonra bastım kahkahayı. Çok komik bir hal anlatılmış bence.

''Samimi yaralı kalp'' :) Bu türk filmi romantizmine de ayrıca bayılıyorum. Güçlü erkek figürü ama yetmez bi' acısı olmalı - bi' kavgası :) dırıdırırın. (misal: ayakkabı tasarımcısı abimiz, o büyük aşk acısıdan sonra mükemmel vücuduyla kendisini yalnızlığa hapsetmiş olan)herneyse

seni seviyorum ama ilişki istemiyorum, kendimi kaptırıp gitmekten tekrar aynı acıları çekmek istemiyorum zokasına hoşgeldiniz. Nerede kaldınız yahu, gerçekten trafik bu kadar da fazla olamaz doğruyu söyleyin evden çok mu geç çıktınız ?

Darılmaca gücenmece yok; şimdi karşınızdaki sizi istemiyorsa yeterince ''sevmiyordur'' çünkü sanılanın aksine(ilgi budalası değilse insan), sevgi öyle olursa olur olmazsa da başkası olur gibi birşey değil buna izin vermez.

Ama sizde görüyorum ki izin de verebilir. Zaten bu başlı başına ''ilişki istememek'' için yeterli bir sebep. Bir de bazı özelliklerinizle devam edebileceğini düşünmüyor da olabilir. Mesela ben sigara içen kadınlarla ilişkimi sürdüremiyorum, yine aynı şekilde gereksiz ünlem kullanan, pasif agresif bir karaktere sahip olan, argo kullanan kadınlarla da. Bir de kısa boylu olanlarda. Onlar hep ilişki istememe tarafında kalıyorlar. hayat çok acıklı, bunu ilk aciziyetimde hissetmiş bir geceyarısı da farketmiştim(böyle söyleyince çok romantik oldu, seversiniz siz)

edit: sanırım zorunuza gitmiş ki aynı minvaldeki birsürü cevap sizin için ''cevab bu'' ama bu değil. :)) trajik bir davranış biçimi :))
(bkz: kendi kendini doğrulayan kehanet)
bunlardan korkmayın ama, böyle şeyler geliştirecektir sizi. Siz; söyleyebilecek cesareti olmayan insanlardan korkun, ya da boşverin siz hiçbirşeyden korkmayın zaten '' tabiki de korkmazsınız(!) '' -da :)))
(yemedim)

yazıdan sonra aklıma geldi; dinledim: youtu.be

bu arada zeka sohbetine dair; bende iq teknik olarak 140+ kapışıyor muyuz ? :)) - çok eğlendim -

ilişki istemiyorum: yeterince güzel ve çekici değilsin.

acik konusalim:

"gel arada cakayim cunku sana cakmaktan zevk aliyorum ama ote turlu cekilir dert degilsin, diger zamanlarda uzagimda dur."

demis.

**

sen de daha hala yok romantizm, yok kendini kaptirmak istemiyor vs. valla once acidim, sonra bastim kahkahayi ne diyeyim. bu saflikla isin zor.

"ilişki istemiyorum" illaki "yeterince güzel ve çekici değilsin" demek değil. bilinçli bir insan pekala çok güzel ve çekici olduğunu düşündüğü ve hatta iyi anlaştığı birini ilişkide gelecek görmediği için istemeyebilir. büyük bir sorumluluk bu. ayrıca darbe alma kısmı da var tabii. kimisi ayrılığı çok ağır yaşıyor, bütün düzeni ve hayatı bozuluyor vs. kimse durduk yere bu yükün altına girmek istemez.

bir erkek olarak kendi adıma tüm samimiyetimle durumun böyle olduğunu söyleyebilirim. üst paragrafta bahsettiğim şey tam olarak bu. çok güzel ve bana ilgi duyduğunu bildiğim, aramın da iyi olduğu bir kız var. çok iyi anlaşıyoruz falan ama ilişki konusundaki beklentilerimiz olsun, hayata bakışımız olsun vs. farklı. birlikte çok iyi vakit geçiriyoruz ama "birlikte" olamayız. ben 8 aydır hala eski sevgilimi özlüyorum diye ağlıyorum, aynı şeyi bir daha yaşamayı öngörülebilir bir süre için istemiyorum. yeri değil, zamanı değil. ama bu yüzden iyi anlaştığım, kendime yakın bulduğum bir insana da "ilişki istemiyom sie" deyip rest çekemem. niye iyi bir arkadaşımı kaybetmek isteyeyim bu yüzden?

ilişki istemeyen her erkek "BAS GEÇ KANKİTO XD" diyen kalpsiz womanizer olmuyor yani, pekala gerçekten acı çekmiş, ürkek vs. olabiliyor. az buçuk zeka kırıntısı da varsa her iyi anlaştığı, hoş bulduğu kadına atlamayacak seviyeye geliyor bi yerden sonra.

Herkes zaten o kişinin sizi sevmeyebileceğini söylemiş. Onu tekrar etmeyeyim. Ama bu kişi başka birini seviyor da olabilir. Benim şu anda sevgilim yok ama hoşlandığım biri var. Bir kız bana şu anda senden hoşlanıyorum dese onu reddetme olasılığım yüksek çünkü aklım başka yerde. Kısaca, erkekler duygusuz, odun gibi yaşayan varlıklar değil aslında. Kuzey Güney'i izlemişsindir. Orada Kuzey sevdiği kadını başkasıyla gördüğünde gözleri doluyor. Erkekler de üzülebilir, erkekler de ilişkilerden zarar görebilir. Bir erkeğin karşısındaki kıza böyle şeyler söylemesi her zaman taktik değildir. Burada samimiyete bakmak gerek.

İlişki bir çok bağlanma ritüel keyif ve acıyı beraberinde getiriyor. Seni bu saydıklarımı yaşamaya değecek kadar önemsemiyorum demektir bu. Siz de birinin hayatında 2., 3. kişi olarak hayatınıza devam edersiniz sindirebilirseniz. Hani yoklukta gideri var tarzında.

Ek:

Bu tür konularda karşı tarafın da dediklerini çok ciddiye alıp kesin doğru bir ifade gibi ele almamak lazım. Günü kurtarmak için söylenmiş politik bir söz, arkasında bir filozofi, bir hayat tarzı yok. Doğru kişi olarak gördüğü birisiyle bir bakarsın 3 ay sonra nişanlanmış o ilişki istemem diyen.

''O da dedi ki "çünkü korkuyor ,kendini kaptırmaktan korkuyor. Çünkü hep acı çekmiş,darbe almış " hahaahahaaa. ilk defa bu platformda bir şeye güldüm sağolun ilişki istemiyor değil sizinle ilişki istemiyor.

''"seni, bırak evlenip "eşim" olarak yanımda görmeye, sevgili olup "sevgilim" olarak yanımda görmeye dahi layık bulmuyorum. ama seninle yatmaktan yana bir sıkıntım yok. benim için bir nevi escort gibisin. tek fark, escorttan daha hesaplı olman. senin gibi birkaç kişi ile daha aynı anda birlikte olabilirim. ancak senin gibi birine karşı sorumluluk duyacağımı sanıyorsan, yanılıyorsun." cümlesini daha kısa bir biçimde ifade eden erkektir.

size sürekli böyleleri mi denk geliyor?

kıyamam...

(bkz: sad but true)''

anlamalık bir şey yok bu tarz adamlarla muhattap olmayacaksın. seven insanın nasıl davrandığını herkes bilir zaten. böyle tipler vur-kaç erbabıdır. onlara kızmıyorum hatta destekliyorum kafalarına göre takılsınlar ama siz bunu göre göre niye üzülüyorsunuz onu anlamıyorum her şey çok açık.

bence o kişi seninle ilişkiyi istemiyor.

Belli olumsuz yaşanmışlıklardan sonra, belli bir yaştan sonra yeni birini tanımak, yeni birine inanmak, onunla birşeyler paylaşmak, tanımaya çalışmak, güvenmek o kadar zor geliyor ki..

"Sevişmek istiyorum ama ilişki istemiyorum" yazanlara bakma.. Nadiren de olsa öyle olabilir ama bu durum farklı..
güven duygusunu kaybeden, aldatılan, olumsuz şeyler yaşayan bir erkek yaralarını bir kadına göre daha zor sarıyor hatta bazen saramıyor..

Gerçekten seviyorsan üzerine düşüp iyi etmeye yaralarını sarmaya çalışabilirsin. Çıkmadık candan ümit kesilmez..

Şu paragraf bence konuyu özetliyor
"Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim. Bir kere çavuş olduktan sonra bir daha amelelik yapamayan zavallı köylüye dönerim. Beni uyandır."

Oğuz Atay

Bir tahtravalli düşün, kim ötekine yanaşsa, bu kişi, üzerine fazla gelindiğini görüp uzaklaşıyor.

Erkek tarafı kadını beğenip yaklaşınca da aynısı başına geliyor. 21. yüzyılda nihayet kadınlar da artık erkek problemleriyle boğuşuyor.

Devir böyle oldu.

Feministlerin ilişki bulamaması da feminizmden geliyor bu arada. Öyle de bir durum var.

Feminizm aile kurumunu yıkan bir akım olarak kadını aileden özgürleştirdi. O yüzden boşverin ilişkiyi sevişin geçin.

Şu olaylar erkeklere orta ve uzun vadede çekici gelmiyor: galeri2.uludagsozluk.com

Seninle sevişelim ama düzgün bir kız ile ilişki kovalayım kafası bu. Türk erkeklerinin geneli böyle maalesef, kız sevişiyor ise ilişki yaşanacak kız değil ama sevişmem de lazım napayım? Issız adamcılık oynayım.

Def edin.

ilişki istemiyorum demek illa beğenmemek değil ki? ilişkinin getireceği yüke sorumluluğa vs. katlanmak istemiyordur. eğer bu konuda kötü deneyimleri varsa, rahatını bozmayacak dozda ilişki alıp huzur içinde yaşamayı tercih etmiştir.

Bence o da seviyor olabilir ama henüz acılarının üstesinden gelebilmiş değildir, geçmişi onu rahatsız ediyordur. Zamanında yaşadıkları hala canını acıtıyordur belki de. Ona biraz zaman tanımalı, yaralarını sarmasına-iyileştirmesine izin vermeli. Bu konuda ona yardım da edilebilir, daha fazla şefkat ve ilgi göstererek onun izin verdiği ölçüde çok boğmadan yanında durulabilir. Eğer Onu seviyorsa peşinden gidilmeli, öyle ilk tümsekte bırakılmamalı. Aşk iyiştirir. Bence siz ve aranızdaki şey buna değersiniz. Tabi bence.

bence arkadaşınla aynı kişiyi seviyor olabilirsiniz, biraz berrak bir kafayla düşününce aklıma bu geldi. başka ihtimal kalmadı çünkü; hiçbirini beğenmiyorsun. ama benim halen bir umudum var ve ben diğerlerine de benzemem malum, ben tik için yazıyorum.

Önce acıdım sonra bastım kahkahayı +1

“Bana değer veriyor biliyorum ama çok hassas ve de darbeli bir zat olduğu için kendini kaptırmak istemiyor :((((“ Ajahah yok öyle bir şey. Hele bir aşık olsun, karşısına çok beğendiği, çok sevdiği, başını döndürecek biri çıksın bak o zaman nasıl zevkle kaptırıyor kendini.

Dolayısıyla bunun meali tam olarak: “İlişki istemiyorum değil, seni istemiyorum ama arada sevişecek biri lazım olduğu için elimin altında dur” +1

Yalnız o değil de hala Issız Adam taktiği ile düşen kızlar kalmış. Çok şaşırtıcı.

Bence olgunun özünde karakterin yalnızlığa bakışının izdüşümü var. Yani karakter geçmişinde yaşadığı bir çatışmadan sonra dünyaya olan bakışını ''kendi amacını sonlandırmak'' olarak tanımlamış olabilir. bu da pektabi bazı sosyal sıkıntıları yanında getiriyordur, mesela ''zurna sendromu''. halk arasında ''beni beğeneni ben beğenmem benim beğendiğim ise beni beğenmez'' dedikleri şey. İşbu yüzden de bazen fiziksel ihtiyaçlardan birisi olan cinselliği giderebilmek için de eldeki avuçtaki imkanlarla yetinmesi gerekebilir.

Herneyse, Bence bakın burası çok önemli; işin özünde eğer samimi ve yaralı bir kalp ile birlikte imkansız da bir aşk varsa yapılacak şey bellidir.

Seviyorsan git konuş. Bence tabi tüm bunlar.

Bence aslında seviyor ama sevgisini gösteremiyor, geçen gün arkadaşımla bu konuyu konuşuyorduk; o da ''seven adam kıskanır abi'' dedi. Konuyu tam anlamamış olabilir herneyse, yani sonuç olarak sevdiklerinizin peşinden gidin, bırakmayın.

Hutbemi bir ingiliz atasözü ile bitiriyorum; Life is journey enjoy it

@sonsuzluk ve bir gun
@lutfu tellioglu
@karanlikruya

adlı yazarların entrylerini ekşi sözlükte şükela moduna alıp bakarsan anlayacağını düşünüyorum

Her boku erkeğin yetersizliğine bağlayan aptal bir düşünce.

red pill başlığının çoğunluğu, hatta belki red pill'in kendisinin çoğunluğu saçma sapan şeyler ama hiç şüphe yok ki doğru söylediği noktalar var. bu yüzden grain of saltı bol tutup öyle okumak lazım. bi de doğası gereği loser erkekleri çektiğinden kendine der meisterın dediği gibi tipler bol oluyor etrafında.

31'ci ezikleri hayata bağlayan saçmalıklar silsilesi. okuyup okuyup gaza geliyorlar, gerçek hayatta püf.

erkeklerin kadınlar için yaşamamasını, onlar için bir şeyler yapması gerekmediğini, sadece kendilerini geliştirmeye odaklanmalarını tembihleyen öğreti.

zaten erkek kendini geliştirdikçe (maddi-manevi) kadınlarını çekeceğini söylüyor.

he sevgisiz büyümüş he.

birlikte olmak istedikleri kadınlar tarafından istenmeyen erkeklerin o kadınları elde edebilmek uğruna onların seçtiği erkeklerden olma çabalarına girme uğraşları.

Ben de stajda sahada bulunmuştum bir süre. Yaz aylarında zevkli ama kışın biraz daha zor. Hele yüksekte çalışma söz konusuysa daha da zor. Ben bir mühendise yeni mezun da olsa bu tip işler verilmesini mantıksız buldum. Ben olsam şimdi askerliği yaparım. Dönünce de yeni iş ararım. Ama şunu söylemekte de yarar var. Nakil hattı işini seviyorum demişsiniz. Bahsettiğiniz şeyler işin doğasına ait. Yani siz sörf sporuyla ilgilenseniz, her zaman bir köpek balığı tehlikesi olacak. Bu yapılan eylemin ortamıyla ve konularıyla ilgili bir durum. O yüzden sürekli böyle de olabilir bu işler. Kullanılma hissini aldığınız maaşın sebebi olarak görebilirsiniz. Başkasının verdiği işi yapan herkes kendini kullanılmış hissedebilir.

yds'ye giriyorsun, askerlik şubeye gidiyorsun, "yedek subay"lığa evet diyorsun. elektrik mühendisi olduğun için büyük ihtimal meslek kurasına tabi oluyorsun. askerliğini yaparken maaşını alıyorsun. bu sürede de "lan askerden sonra ne yapsam" diye düşünüyorsun.

Elektrik Mühendisiyim.

Yaptığın staj ve iş çok iyi olmuş. Eğer ki kurumsal firmada git git gel yapmayi hayal etmiyorsan bu tecrube işine çok yarar. Ameleligini yaptin diye gocunma. Mesleginde ilerde bu günler sana çok şey hatırlatacak hissiyat olarak. İnsan çalıştırmayı bileceksin ilerde. Kendi işin olacak ihale alacak büyüyeceksin. Askere git ve sonra bu işi yapan bir yerde 4 5 sene çalış. Çalışırken hep bu işi ben nasıl yaparimi düşünerek geçir zamanını. İyi plan yaparsan kurumsal firmada çalışan adamdan 10 kat fazla kazanirsin. Tebrik ederim.

Yurtdışı imkanlarini da göz önüne al. Evlenene kadar iyi para yapasın.

mühendislik ile alakam yok. ama anlattığın işler ilerisi için o kadar işine yarayacak şeyler ki. ileride işin mühendisi olunca elemanları arasiye direk dikmeye hat bağlamaya gönderdiğinde seni kandıramayacaklar ve bilgine saygı duyacaklar. mühendiz bey o iş 2 günde bitmez diyip seni yemeklere çalışınca, o işi sen zaten yaptığından yolu göstereceksin

belli ki çok gençsiniz ama kesinlikle bu işte kalmanızı öneririm. piyasada çok adam gördüm ama işin sahasını ameleliğini yapan admalsr hep en iyisi oldu, diğerleri silinirken onlar ayakta kaldı

kuzenim çok çok büyük bir firmanın genel müdürü 20 yıldır o firmada ve ilk girdiği zaman sabaha kadar kamyondan işçilerle mal indirdiği de oluyordu.

valla hocam
red pill yapmayan erkegin hali
ibretle izliyoruz

her koyun kendi bacağından asılır.

hocam
o arkadasa da uzulmek sorunu cozmeyecek
o arkadasın kendi isine gucune ekmegine bakması gerekli ki bu ruh halinden ciksin
degismeyi o isteyecek.
sen bir gorusursen fazla caktırmadan bu yone dogru it.
turkiye de karıdan ayrılsam da isime gucume bakabilsem diyen milyonlarca erkek var

@kingcyrax, bu konuda sessiz olmam iyi olur kadını da hiç beğenmiyorum zaten görür üzülür filan diye. bu toplumdaki basmakalıp yargılar yıktı onları. koca minyon, belli bir işi de yok, kadın sarışın etine dolgun falan filan. mücadeleyi kabul etmedi. zamanında niye evlendin ya madem. bilmiyorum ben tanıştığımda evli ve çocuklulardı.

tipik bir kadın davranışı.

iyi kalpli bir erkek bul: check

o iyi kalpli erkeği baştan çıkar, evlilik diye parasını sömür: check

düdükleyecek bir şeyi kalmayınca başkasını arayıp bul, boşan: check

aradan çok geçmeden bir üst sınıfa terfi et ve onunla nikahı bas: check

kadına kızıyor muyum evet kızıyorum, ama suç ne yazık ki erkeklerde. bu olanlara baştan onun izin vermemesi gerekir idi. hemen de kadını savunmalar başlamış zaten maddi kaygılar varsa boşanma olurdu zaten diye. nedense bu boşanmayı da hep kadınlar yapıyor arkadaşlar neden acaba?

Kadını silebilirsin. Kavga ettiği komşusunun lafıyla çocuklarını bırakıp kocasını terk ediyorsa hiçbir zaman tatmin olmayacak bir leştir kendisi. Şuna bile red pill diyorlar. Hayvan gibi yaşamaya nasıl böyle modern adlar buluyorlar anlamak güç.

red pill ne la? bi ben bilmiyormusum gibi bi hava olusmus burda.

Bunlar benim yakıştirdığim seyler de olabilir. Belki tamamen farkli bir sebebi vardir. Düşündüm de... ama adam mutsuz kadin mutlu buna eminim.

Red Pill nedir bilmiyorum ama her iki tarafı da tanımıyoruz. Siz ne kadar tanıyorsunuz bilemem. Bilemeyiz, belki adam tembeldir, enerjisini emiyordur. Kadın artık nefes alamaz hale gelmiş ayrılmıştır. Olamaz mı yani... Boşanmışlar, neyse ne. Kadın yolunu başka bir yere çevirmiş. Anlatımınızda çocuk sorunu da yok diye görüyorum. Eğer bir aldatma yoksa niye beddua? Mutsuzsa niye ömrünü harcasın adam? Adam harcar mıydı?Adamın silkinip kendi hayatını kurtarması / kurması lazım. Kalbinin iyisini kötüsünü bilmem, ama bazen çevreye iyi kalpli olup ruh emici sünepelikte insanlar olabiliyor.
Ezcümle; hepsi için hayırlısı.

kadın: balık etli, güzel
erkek: ufak tefek

red pillciler de hiç demiyo ki erkek kendi skalasından biriyle evlenseymiş o zaman?

Red pill nedir acaba biri açıklar mi red pill aşkına. google'da yok.

ekşide the red pill olarak var, mgtow var.

@acemi, nafaka yok kadın evlendi. Düğün bile yaptirdı.

Mağdur hep kadın mı olacak? Oh olsun demiyorum da bir uzulesim de gelmedi hani. İnsallah haksizliga ugratmadan mutlu olmustur kadin, yine de.

bu arada yanlıs anlasılmasın
tum sorunu red pill cilige baglayip adamı övmüyorum.
iliskisini bitirecek kadar kadını bezdirmis olabilir sorumsuzluklarla.
adam da kendini degistirsin diyorum.
gercek red pill cilikte kendin dahil kimseye acımamak gerekli.
yanlıs yaptiysan kendini de elestirip düzelteceksin.

ama kadın icin her seyi yapıp yaranamayan erkekler de var mı var
o yüzden red pill i dogru anlamak gerek.

@kingcyrax, o işler öyle olmuyor işte. red pillciler şunu iyi bilsinler ki o adam da biliyordur o pillcilerin bildiğini de işte beynindeki bariyerlerden kurtulamıyordur. o bilmez mi eşşekler gibin çalışıp çok paralar kazanmayı. ayrıca bunun erkeği dişisi mi var, pillcilerin mantığına göre kadın erkek hepimiz topun ağzındayız azcık kapasitemiz düştüğü an şutlanabiliriz.

valla shit happens. bu vesileyle kadın nefretini körüklemek, red pill yahut "seven sikilir" gibi acınası bahanelerin ardına sığınmak uzun vadede erkeklerin daha da aptal ve rezil varlıklar olmasına yol açıyor. bu nasıl yapılır o konuda tavsiye veremem ama arkadaşının "lan genç adamım, çocuklarım var benim. terk ettiyse terk etti nabalım, tamam çok üzülüyorum ama hayat devam ediyor yani, en azından toparlanma gayreti göstereyim, LET'S GO BOIZ" deyip fiziksel olarak değilse de mental olarak bi silkelenmesi lazım.

kadın artık eşi değil. ne yaşadıysalar yaşadılar. artık bitmiş. önüne bakması lazım. yoksa "potansiyel eş"lere bakacak olursak hepimizin intihar etmesi lazım çünkü her gün sevebileceğimiz, aşık olabileceğimiz ayarda binlerce erkek/kadın başkasıyla evleniyor. eski eşin bunlardan ne farkı var? eş değil, arkadaş değil. bitti gitti.

çok zor bir süreç olabileceğinin farkındayım. hiçbir şey olmamış gibi yaşasın demiyorum. sadece ilerlemek adına adım atmaya başlasın. bence siz de bu süreçte adama ezik, yardıma muhtaç, ürkek ceylan yavrusuymuş gibi falan yaklaşmayın. daha da kötü hissedip "alttan alınmaya" hiç ihtiyacı yok çünkü bence.

evlilik programındaki dayının da dediği gibi SKTİR ET BANA KARI MI YOK :(

ben bile çok üzüldüm. sen bi de arkadaşıymışsın normal üzülmen.

benim inancıma göre adam zor bi şekilde imtihan ediliyor, başkasına göre kader vuruyor, karma tokatlıyor ya da adam yaptıklarının cezasını çekiyor vs.
ama öyle işte. kaybetmiş adam. daha ufak tefek oluşu detayıyla bile kaybetmiş.

hocam boyle bir olay da var ama buna izin vermemek erkegin elinde
red pill i dusurmeyin boyle
adam calismiyor diyor arkadas
bu da yanlıs degismiyor kendini gelistirmiyor
he belki ihtiyacı yoktur ama bilemiyorum

üzülme. herkes seçimlerinin bedelini öder. böyle kadınlarla evlenmeyi veya sevgili olmayı tercih eden erkeklerin genel problemi kendi hatalarını kabul etmemeleri. o kadın zaten baştan sinyallerini vermiştir, adam görmemiştir. ya da görmek istememiştir. "iştheee gadınlar böyleee" ye bağlamak anlamsız.

başlığı açan kişi, kadının ne adamı sömürdüğüne dair, ne iyi bir herif olup bu kadının da onu kerizlediğine dair vs. hiçbir bilgi vermemiş.
altına ise doluşmuş herkes red pill'ci olsa olmazdı, tipik kadın, şunu yap/bunu yap sonra da yolla diye lanet yığdırmışsınız.

kadından nefret etmek için yer arıyorsunuz. kadının bu durumda suçu ne? adama nazaran daha dikkat çekici ve güzel olması mı? ne yapsın kendine sakal bıyık mı çizsin? boşanmak istemesi mi? ne yapsın beraber olmadığı adamla acıyıp bir şeyler yapmayı sürdürmeye mi çalışsın? sevmiş, birini bulmuş, evlenmek istemiş. ne yapsın kutlamasın mı amk?

aynı şeyi erkek kişi de yapabilirdi. bu durumda bunları sayacak mıydınız? tipik erkek, kadını kullanıp atmış, faydalanıp tüketince bir yamana atmış diyecek miydiniz?

burada arkadaş belli ki, adamın fiziksel olarak şansının pek olmamasından ve son durumdaki halinden üzülerek açmış konuyu. bu kadından nefret edecek, tüm kadınları ahlaksızlıkla, art niyetlilikle suçlayacak nasıl yer buluyorsunuz anlamakta güçlük çekiyorum.

red pill denilen olay, -belgeseli kastetmiyorum belgesel çok ayrı bir mesele- amerika odaklı bakir 4chan, redditçilerin çıkardığı bir nefret, şiddet üzerine kurulu paronayalar, sosyal medya intikamı zinciridir. sonrasında ikili ilişkilerdeki başarıszlığı ve yetersizliğiyle yüzleşemeyen eksik akıllıların da kendine pay çıkardığı bir zamazingodur. haklılık payı olan şeyleri kendi işlerine yarayan manipülatif tümevarımlarla harmanlayıp bu gariplere avuntu diye, ya da kötülüklerine bahane diye yediriyorlar. hele ki kendini geliştirmekten aciz, işine gelince kültürel dogmaları, işine gelince modern yargıları kullanan çoğu kötü yetişmiş türk erkelerinin şark kurnazlığı yapıp sürekli yamandıkları bir ideoloji. birazcık kendilerine çeki düzen verseler böyle çocuk tesellilerine kalmayacaklar aslında ama. bunu farkına varabilecek bir alt eğitim, sağlıklı sevgi-şefkat-güven-sorumluluk-empati gibi kavramlar verilmemiş en başta aileden. hastalıklı bir her şeye yetkileri ve her şeyin doğuştan onlara verilmiş bir hak olduğu dürtüsü ile değerlendiriyorlar başlarına gelen her şeyi, herkesi.

işin kendini ele veren tarafı, bu insanlar kadınların kendilerinin bile haberdar olmadığı türden şeytani yönlerini listelerken erkeklere ''siz bunları yapın orospulara'' minvalinde analiz ettiklerinden daha bile şeytani davranışlar öğütlüyorlar. kadınları şeytana denk bir şekilde tanımlayanlar da, kendini bu şeytandan korurken daha da şeytanca davranmayı öğüteleyenler de bu adamlar. ulan ben kadınların erkekleri bu şekilde suistimal etmeye programlı korkunç yaratıklar olarak görsem, hayatıma sokmam. bu adamlar o kadar haysiyet noksanı ki, hala bu şeytan, düşman belledikleri varlıklara muhtaçlar ve onlarla beraber olmak için ellerinden geleni yapıyorlar.

red pillci tayfanın istisnasız hepsi iltihaplı ruh ve kişilik yapılarını kendilerine itiraf edip bunu iyileştirmeye gayret edemeyen ve bozuk kişiliklerini mastürbe eden kin ve şiddet dolu insan ürünü tespitlere tapan, zekasız budalalardır.
inanmaya devam etsinler, kendi kendilerini zehirlemeye devam etsinler ne diyeyim.

Bence o yazı ve fotoğraf Twitter'da paylaşılmış tweet şeklinde. Sonra o tweet'in ekran görüntüsü alınıp Instagram'a yüklenmiş. Normalde o şekilde bir yazı biçimi yok Instagram'da.

bunu instagramda yapmiyorlar. yapip yukluyorlar.

Peki bubun icin bir uygulama var mı?

thenextweb.com

Bunlar yazıyı fotonun üzerine ekliyorlar ama. Ben foto altta yazı yukarıda gözüksün istiyorum

paint
word
excel
photoscape
vs. vs.

Çok sığ veya vizyonu dar bir cevap olabilir ancak ben ta lise başlangıcına gider, bölüm değiştirirdim. İnsanın daha kendisini ve dünyayı keşfedemediği bir dönemde bölüm seçmesinin, ilerleyen zamanlarda hayatını ne kadar da etkileyebileceğini maalesef iş işten geçtikten sonra algılaması böyle bir şey çıkarıyor ortaya.

çok net, m e b+1
Okulumda sadece sayısal sınıf olduğu ve okul değiştirmek istemediğim için sayısalcı oldum, endüstriyel tasarım kazandım, nefret ettim, güzel sanatlara geçtim, 28 yaşımda mezun oldum, 30'umdan sonra yayın sektörüne girdim, çeviri kitap editörlüğü yapıyorum. Ailem başının çaresine bak demek yerine arkamda durduğu için yıllarca okuyabildim ve bu sektöre girene kadar çabaladım ama edebiyat ya da dilbilim okusaydım çok daha iyi şeyler yapabilirdim.

Birden fazla uktesi olan adam için zor bir soru bu ama rasyonel bir cevap vermeye çalışırsam, belki ortaokul ortaları diyebilirim. Neyi değiştirirdim konusuna detaylı, net bir yanıt veremiyorum, çünkü her şeyi değiştirip bambaşka bir hayat yaşamaya çalışırdım. Sınırı yok yani; her şeyi değiştirmeye çalışırdım, değiştirebildiğim yere kadar, gittiği yere kadar.

Ben de ortaokula geri dönerdim ve OKS'ye çalışarak güzel bir lisede okurdum. Güzel dediğim Kabataş Erkek Lisesi falan. Maalesef düz lise mezunuyum. Gerçi benim lisedeki sınıfımdan 6 tane mühendis, 5 tane matematik öğretmeni, 4 tane fen bilgisi öğretmeni, bir tane moleküler biyolog çıktı ama ben aldığım eğitimden tatmin olmadım. Bahsettiğim şey Anadolu lisesi ya da fen lisesi eğitimi değil. Onları şu anda da istemiyorum. Sadece kültürel açıdan bana bir şeyler katacak bir okulda okumak isterdim. Kabataş gibi, Robert gibi.

Liseye döner adam gibi kafamı kullanıp doğru düzgün ders çalışır, gerçekten istediğim bölümü okurdum. Sadece bunu değiştirmem bile hayatımın gidişatını değiştireceği için benim için yeterli.

universite bolumumu degistirirdim.
simdiki bolumumun bir ise yaramadigini farkettim cunku :)

kesinlikle üniversite için farklı bir bölüm yazardım. güzelim puanımı dandik bi bölüm için heba ettim bi de o bölümü 8 sene biteremedim. bırakmadım da. belki farklı bi bölüm seçseydim şimdi hem mutlu olabileceğim bir işte çalışıyor olurdum, hem de kariyer yapardım çok para kazanabilirdim falan.

hayatımın hatasıdır bu.

okuduğum üniversiteyi bayağı severek okudum ama liseye dönüp bu kez üniversiteyi yurtdışında okurdum.

İki farklı soru var sanırım. Ders çalışmak için şu konuyu öğreneyim diyorum. Her şey merakla başlıyor. Konu özeti çıkarıyorum. Soru çözüyorum. Bazen bilgisayarda yazıyorum. Sınav haftası rahat olmak için önceden çalışıyorum. Çalışayım da bitsin düşüncesiyle hareket edince daha kolay oluyor. İkinci soru için işten sonra bir yerlere gidilip uykuya daha az vakit ayrılabilir.

Net bir tavirla sert durusunuzu bozmayın sakın. Aman ne olacak gibi bir tutumla da yaklasirlarsa nasil boyle söyleyebiliyorsunuz deyip ustune gidin. Özel okul demissiniz, her şeyden önce orasi maalesefki bir ticarethane ve ticari itibarlarini zedeleyecek seylerden uzak durmaya calisacaklardir. Hatta genelde zorbalik uygulayan cocuklari okulda barındırmak istemezler.

önce rehber öğretmenle ve müdürle konuşun tatmin olmazsanız milli eğitim bakanlığına dilekçe ve şikayette bulunun ve idareninde konuya olan laubaliliğinden bahsedin.

Çocuğun ailesini de mutlaka bilgilendirmeliler, bizimkinden uzak dursun! Evet eğer somut birşeyler yapmazlarsa milli eğitime başvuracağım.

@acetaminophen suç, ceza kafanıza göre yaklaşabileceğiniz bir şey değil.

@old possum Müdüre ve okula karşı ne yaparsınız bilemem, fakat çocuğu bu konularda bilinçlendirip eğitmeniz gerekebilir. yardım almayı öğrensin.

hiç olayı aranızda halletmeye çalışmayın, karşıdaki çocuğa disiplin suçu aldırmak için ne gerekiyorsa yapın (dilekçe, milli eğitim müdürlüğü, bimer); bu tipler büyüyünce de topluma sıkıntı oluyorlar küçük yaşta etkili bir ceza aldırırsanız gelecekteki çoğu insana yardımınız olur, konuya bu şekilde bakın, en azından yaptıklarının karşılığının olduğunu küçük yaşta öğrenir, belki değişir, sizin çocuğunuza bir daha bir şey yapmaması önemli değil kimseye bir daha bu tarz hareketler yapamamalı.

Kendimi suçluyorum. Nasıl oldu da anlamadım, farkına varamadım bu durumun? Dönem başından beri varmış bu durum,sistematik hale getirmiş yani karşıdaki.

Tesbihle bağlayıp, diğer bir tespihle de kirbacçlamiş. Resmen işkence yapmış.

@acetaminophen okudum, ama bu kişilerin ehliyeti yok. Kanun karşısında çocuk bunlar. Öyle olmaları da normal.

@old possum Kendini suçlamakla bir yere varamazsın, suçlu arayarak da bir yere varamazsın. Bu ve bunun gibi problemlerle gelecekte karşılaştığında hazır olmasına yardım etmek için fanusa koymak yerine bilinçlendirmek gerek. Bu durumda sen yanında değildin, gelecekte de yanında olamayacağın durumlar olabilir, böyle durumlarda kendi çözemiyorsa çözmesi gereken yere başvurmayı öğrenmeli.

edit: Ne yaparsan yap kendini bir de diğer çocuğun anne-babası yerine koy, ondan sonra yap. Buradaki linç ekibine de uyup öfkeyle kalkma. Nihayetinde bütün toplumu 'adam' edemezsin. Bu tarz kimseler gördüğün gibi her yerde. Bunlarla başa çıkmayı öğrenmesi uzun vadede en faydalısı.

gelmiş yine bi tane 20 yaşında ebeveynlere hayat dersi vermeye çalışan tip. müdürü tehdit etmeyi de unutmayın ziyaret ettiğinizde. şuraya giderim buraya giderim falan gibi. müdürden bu öğrencinin şubesini değiştirmesini hatta naklini istemesini isteyin.

Afedersiniz de, mudur mal miymis? Siddet goren insanlardan bazilari icine kapaniyor, kimseye bir sey soyleyemiyor. "Bize gelmemis" diye bildigin sorumluluklarini savmaya calismis. Bence gidip gorusun. Bir de okullarin veli Whatsapp gruplari falan oluyor, oyle bir grup varsa oraya durum bildirilebilir. Oyle bir grup yoksa da, en azindan tanisilan velilere durum bildirilebilir. Diger velilerin haberi olsun durumdan. Mudurle ve rehber ogretmen belki ilk sacmalamadan sonra aksiyon alirlar, bir seyler yaparlar; yapmazlarsa da belki zorbaliga ugrayan tek cocuk da o degildir. Diger velilerle birlikte ses cikarinca bir sey yapmak zorunda kalabilirler. Hicbiri ise yaramazsa da Eksi'de baslik acariz artik.

Cocugun da bir psikiloga gitmesi faydali olabilir. Kac aydir icine atmis. Asil ona bir tedavi gerekiyordur belki de.

Öncelikle kendinizi suclamayın, akran zorbalığı tam o yaşlarda çok fazla görülen ve zorbaliga uğrayan çocukların çaba sarfederek sakladıkları bir durum. Ebeveynlerin çoğu işler cigrindan çıkmadan farkedemiyor maalesef. Normal şartlarda bu yas grubundaki çocuğa sahip ebeveynlerin belirli aralıklar ile çocuğu bu konu hakkında yoklaması en ideali ama insan kendi çocuğunun başına geleceginı düşünmuyor. Bu andan itibaren de yapabileceğiniz bir sürü şey var.

Öncelikle diğer çocuğun ailesinin muhakkak haberdar olmasını sağlayın, müdür ile ciddi bir konuşma yapın. Rehber öğretmen ile görüşün. Özel okul olduğu için konuyu cozmek için daha fazla çaba sarfedecekler muhtemelen. Eğer ki müdür üstünde durmazsa okulun şubeleri varsa, ifşa edeceginizi söyleyin. Gerekirse müdürün de üstündekiler ile görüşün. Maalef siz onlar için veli olmak yanında aynı zamanda musterisiniz. Dolayısıyla hassas davranmak zorundalar. Diğer çocuğun ceza almasını saglamalisiniz ki yaptığının suç olduğunun farkinda olsun. Bu arada unutmayın, o da çocuk. Yetişkin biri gibi kararlar almasını ve davranmasini beklememek gerekiyor. Ailesi kimdir, nedir bilemiyoruz. O yüzden çocuk yerine aile ile muhatap olun.

Şahsi fikrim çocuğunuz çok etkilenmeyecekse gelecek sene okul değiştirmeyi, bu sene için de şube değiştirmeyi düşünebilirsiniz ama önce kendisine sorun.

Muttlaka psikolojik destek almasını da sağlayın. O yaşlarda zorbalığa uğrayan çocuklar ilerideki dönemlerde psikolojik sorunlar yaşayabiliyor.

Bu işin tek rasyonel yolu olayı resmiyete taşımaktır. Olay tekrarlanırsa götürün çocuğu hastaneye. Acil serviste çocuğun psikolojik (eğer olursa fiziksel) şiddet gördüğünü anlatın. Sonra raporla birlikte polise gidin ve şikayetçi olun. Soruşturma açılırsa savcı kısa sürede o çocuğu ifade için çağırır. Şimdi 12 yaşındaki bir çocuğun çocuk mahkemesine çıkmasına abartı diyenler olacak ama bence abartı değil. Ben böyle tiplerin ileride daha çok sorun oluşturduğunu gördüm. Okul, çocuğun ailesi ve son bir konuşma da çözüm olmazsa en açık yol bu.

Ben olsam okulun onunde protesto ederdim.

ya bu tip çocukların ailelerinin de bir şey olmadıklarını düşünüyorum. o çocuğun çıktığı aile nasıl bir pisliktir kimbilir. bir de sinirlerinizi o insanlarla bozmayın, laftan anlayacaklarını ya da çocuklarına bir şey yapacaklarını sanmıyorum açıkçası. direkt müdürle konuşun ve bu duruma müdahale etmelerini ve alacakları tavrı takip edeceğinizi, durumu değiştiren bir şey yapmazlarsa okulu ve yönetimi şikayet edeceğinizi söyleyin, sizi güçsüz görmesin.

dissendium'un önerisi de iyiymiş, çocuğunuzun vücuduna bir zarar verirse anında rapor alın. inanılmaz faydası olur.

Meb'e şikayet edin. Müfettiş gönderip idare ile bir güzel ilgileniyorlar.

Bu çocuğa bu güne değin, şiddet ilkelliktir, şiddetle çözüme varamazsın, konuşarak çözüm üretilir , arkadaşlarını şikayet etme, sorunlarının üstesinden uzlaşarak gelebilirsin, insanların farklılıklarına saygı duy ve oldukları gibi kabullen öğretileri verildi.Belki de yanlış yaptık, dönüp anne baba olarak kendimizi de sorguluyoruz şimdi. Çocuğun karşına bu tip mesele çıkınca işin içinden çıkamamış ve olay bu noktalara gelmiş. 12 yaşında bir çocuk kafasında doğru muhakemeleri yapıp, taşları doğru yerlere oturtamamış. Şiddetin üstesinden gelememiş. Korkmuş, ki bir yetişkin de korkar ve konuşamaz o çocuktan öyle bir tip gördüğüm kadarıyla.

Pazartesi bir çözüm süreci başlatmalılar. Bakalım neler olacak.

Bir özel okuldan bahsediyorsak biraz kanıt ve sosyal medya adamların ipini çeker diye düşünüyorum. En hızlı çözüm yöntemi bu.

katyusha: www.youtube.com

Daha önce toplamıştık bir arama yapsaydınız keşke

kukuşka, hem polina gagarina versiyonu hem de viktor tsoy'unki (orijinali bu) çok güzel,

gagarina: www.youtube.com (battle for sevastopol filminden spoiler içerebilir video)

tsoy: www.youtube.com

yine tsoy'dan en sevdiklerim,

pesnya bez slov: www.youtube.com

spokoynaya noç: www.youtube.com (ses kalitesi pek iyi değil)

SOVYETLİKTEN ALDIĞIM TADI HİÇBİR ŞEYDEN ALMADIM diyenler için,

spyat kurganı tyomnıe: www.youtube.com

kombat: www.youtube.com

davay za: www.youtube.com

ÖFKELİ METAL türünde çok sevdiğim bir şarkı var,

sgori: www.youtube.com

BAĞIRMALI FOLK METAL,

yarilo: www.youtube.com

"kardeş böyle spesifik türden ziyade herkesin dinleyip sevebileceği tarzda, kral tv'ye çıkabilecek ayarda bi şey ver" dersen,

voyaj: www.youtube.com

paganlıktan ve mitolojiden tat alanlar için arkona iyi, ben en sevdiğim şarkılarını paylaşayım,

slavsia rus: www.youtube.com

"kardeş öyle bi şey at ki üç dakika dinleyince üzerimizde adidas eşofman, elimizde bira ve ayçekirdeği belirsin" diyenler için gopnik dostlarımızdan, bumer'den gelsin,

ne plaç: www.youtube.com

sedaya noç: www.youtube.com (orijinali yuri şatunov diye bi abinin ama ben pek sevmiyorum onu)

taet jizn: www.youtube.com

***

şimdilik aklıma gelenler bunlar, başka olursa eklerim. aha daha yazarken geldi, son bi tane daha,

orlyata: www.youtube.com

Duygusal bir şarkıdır. Severim.

www.youtube.com

Bir de elektronik.

www.youtube.com

Elbrus djamirzoev-www.youtube.com
İçinde sürpriz barındıran rusça duygusal bir şarkı