bi kısmı içerde kalıp kuruyordur bence. 30 saniye falan düşünüp bunu buldum.

Bende hic olmadi böyle bir sey.

Yaşlanmak böyle bir şey.

ben de öyle gözlemliyorum ama jinekologlar öyle bir şeyin olmadığını söylüyor ısrarla.

benim öyle bir tespitim olmadı ya, ilginçsedim.

benim de öyle bir gözlemim olmadı.

Bende öyle bir şey olmuyor. Tampon ile regl süresi alakasız geldi düşünsem de bilimsel olarak bir bağ bulamadım.

25 yaşındayım yahu ara ara tüm periodu orkidle geçirdiğim oluyor yine de tampons gore daha uzun sanki.

Tamponla alakalı değil bence de yaşla alakalı gibi geldi.

bende de aynısı oluyor. pede ulaşma mesafesi ile tampona ulaşma mesafesi diyorum ben kendi kendime.

Aynısını yaşıyorum, tampon kullanınca o son akıntı süresi kısalıyor, sanırım içeride emdiğinden

Ne güzel sesin varmış... gitarın da güzelmiş... arada sesin kayıyor ama ya heyecandan ya da içtiğin sigaradan. Ama çok güzel.

@yaren: çok teşekkür ederim; uykudan yeni uyanmışlık sesi, eh sigaranın da etkisi var tabi :)

cok guzel bu yav. agzina saglik!

Canlı dinlesem ağlardım kesin. Hiç böyle bir şey çıkmasını beklemiyordum, çakılıp kaldım duyunca. Ağzına sağlık.

oyyy pek güzel olmuş. yüreğinize sağlık...

Sattas dinlerken, linke tıkladım ve sabah sabah içirecek duruma soktu. Ağzına sağlık, çok güzel.

sabah sabah iyi yakaladı. teşekkür ederim, ağzına sağlık.

çok teşekkürler. uzun zamandır türkü dinlememiştim, şimdi sizinki gibi bir sesten dinleyince ne kadar da özlediğimi fark ettim.
bravo.

ne guzel ses

Hacim ben begendim ya sabah sabah. Allah sesinin guzelligine gore versin :)

yorumlari gorunce isyerinde epey zahmete girdim dinlemek icin ama degdi. sesiniz cok guzelmis. turku de cok severim. agziniza saglik.

@neumann @irene @Phoebe @ir10 @filteria @istanbul kanatlarimin altinda @jimicik @allah yazdiysa bozsun @kassiopeia

çok teşekkür ederim, duygularımı bir şekilde aktarabildiysem ne mutlu bana.

katılıyorum zurnanın son deliği, sonuçta küfür etmek güzel bir şey değil cinsiyetten bağımsız ama alfabe gibi bir şey bu kalıplar. Cinsiyetçi küfür olarak takılmak bence fazla marjinal.

cinsiyetçi küfür ne oluyor ben hiç anlamıyorum. ben de ediyorum bu küfrü. yani takılacağımız daha somut sorunlar var bence. ama bunun sınırını şahsi olarak sen ben belirleyemeyiz, kişi kendisi belirler. ki bence bunun sınırı zurnanın en zırt dediği yerden belirlenmeli ki bu tip ayrımcılıkları kökten kazıyabilelim. sen bugün bu küfrü mü sorun edicez dersin, başkası çıkar vagonlara gelene kadar cinayetler var der. anlatabiliyorumdur umarım.

bu biraz şey gibi. sokakta kuşlara yem atan insana afrikada insanlar ölüyor demek gibi.

kadın erkek eşitliği için canınızı vereceğinize cinsiyetçi küfür etmemeyi deneseniz daha kolay olmaz mı? gerçi cinsiyetçi olmayan küfür pek yok.

olaya tersinden bakmaya çalışın. o zurnanın son deliğini bu kadar normalleştirdiğimiz için zurnanın sonraki deliklerine sırayla sıra geldi. göle bile bir taş attığınızda, halka en küçükten başlayıp büyüyor ve dağılıyor. o en küçük halkaya dahi tepki göstermek, normalleştirilmesine, bu eril söylemin yaygınlaşmasına katkı koymamak gerekiyor ki o halkalar büyümesin. taşın atılmasına tepki göstermek asıl mesele ama o çok başka başlıklarda konuşmamız gereken bir alan bence. bu tarz ifadelerin gündelik dilimize çok yerleşmiş olması, kadın cinayetlerine/ayrı vagonlara vesaireye kadar götüren zihniyete hizmet ettiği ve katkı koyduğu gerçeğini değiştirmiyor.

böyle yaklaşırsak yapılan her şeyi normalleştirmiş oluruz, bu da çok tehlikeli bir bakış açısı.

küfür edilir edilmez bilmiyorum ama erkeklerin böyle konularda öncelik belirlemeye çalışması saçma görünüyor. hem alışkanlık deyip bir insan cinsini aşağılıyorsun, hem de aşağıladığın insanların önceliğini belirlemek de istiyorsun. takıntı yapıyorlar diyorsun.

can vermeye gerek yok kadınlarla empati yapabilmek lazım.

küfür etmek dışarıdan iğrenç görünen bi şey.
herhangi bi şeye de cinsiyetçi demek çok aptalca görünüyor ama :D
bu kelimeyi cümle içinde kullanan 10 kişiden 9'u laf olsun diye kullanıyor.

Bi yerden baslamak gerek. Belki de zurnanin son deliginden baslamak gerekiyordur.

az önceki duyuruya yazdığım koymalı küfür için bir yazar tepki göstermiş ki bence kesinlikle haklı. cinsiyetçi küfürler+adamlık muhabbetleri tatlı şeyler değil. ama şunlar şunlar var, sıra buna mı geldi?" bahanesine de katılmıyorum. bunlar böyle basamak basamak savunulacak, sırası gelecek şeyler değil. her koşulda savunulmalı, hiçbiri lüks değil. aynı şekilde veganlık, feminizm vb. de hepsi kendi cephesinde savunulmalı bana kalırsa.

kendini kufur kullanmadan ifade edememek buyuk sikinti.

Phoebe +1

"bursa'da kadınlara ayrı metro vagonları var" Cinsiyetçi küfürler ufak sorunlar gibi görünüyor, ya da sizin deyiminizle zurnanın son deliği gibi. Ama verdiğiniz örnekteki büyük durumlar da böyle "ufak" yanlışlardan doğuyor ve güç alıyor malesef.

Zurnanin son deligi degil. Sasilacak sey, bu kadar hice saymaniz, hele de böyle bir toplumda? kadincinayetleri.org

Bana göre de, dünyanin en büyük sorunu küresel mevsim degisikligi. Ne yapayim, bu sorun disindaki her seyi kücümseyeyim mi? Mesela kuraklik ve cöllesme artarken, Hollanda´daki gay nicin yeni haklar istiyor, daha önemli sorunlar var demeli miyim?

Sence kadini bu kadar asagilayan, kadina fiziki siddet uygulamayi her alanda sorunsuz olarak goren bir yerde, senin dilinle bunu desteklemen dogru mu?

Cinsiyetciligi kücümsemek, gecmiste kaldi, gercek degil demek, ya da su an yaptigin gibi "daha büyük sorunlarimiz" var demek cok tehlikeli bir sey.

Ayrica, düzgün konusarak kimseye bir iyilik yapmayacaksin.

Bizim üniversiteden bi kız arkadaş vardı .mına koyma cebine koy derdi.

dilin yapısı ve kültürel nedenler dolayısıyla, argo öyle şekillenmiş.

günlük hayatta ağız dolusu küfür etmek istesen, başka bir şey söyleyemiyorsun zaten.
ben bu tip şeyler yerine, daha geniş kapsamlı, daha iş bitirici şeylerden yanayım.
şimdi biri "a.ına koyayım" dedi diye, kimse gidip kadın cinayeti işlemiyor.
ama belki kadın cinayetleri konusunda net adımlar atılır, denetim artar, cezalar ciddileşirse, o zaman toplumda bu algı oluşabilir, insanlar yeni bir argo türü yaratmaya meyledebilirler.

yani toplum yapısı ve kültür değişmeden, dil de değişmez.
değiştirmeye çalıştığınızda, radikal kalır, sivri ve emanet durur.
ki öyle de oluyor zaten.

bizim ülkemiz için olayı biraz her türlü kuş ve leylek ilişkisi olarak görüyorum açıkçası.

Küfür dilden eğriliyor. Malesef bu ülkede cinsiyetçi olmayan küfür yok gibi. Benim bildiğim en ağır küfür "o.. çocuğu" cinsiyetçiliğin gibi. Ama yerine şöyle okkalı bir küfür bulamıyorum.

ettiğin küfür cinsiyetçi mi? evet,

küfür etmek kaba bir eylem mi? evet,

ne diye tepki gösteriyorsun anlamadım. hepimiz yeri geliyor küfür edebiliyoruz ama bunun savunulacak bir yanı yok, hele ki biri kalkıp da bize karşılık verirken küfür etmeden yaptığımızın yanlış olduğunu söylüyorsa bir durup düşünmemiz lazım. bahanelere sığınmak yerine. alışkanlıktan yaptığın bir şey olduğunu düşünsen de cinsiyetçi olduğu gerçeği değişmiyor sonuçta.

bu ülkede cinsiyetçi kelimesinin anlamını bilmeyen 30 milyon insan bulabilirim, hatta belki daha fazla da bulurum. sistemi değiştirmek konusundaki klişe burada da işliyor; bir sorunu üreten yapıyı değiştirmeden, yapı üzerinde kökten bir değişim veya reform gerçekleştirmeden sorunu çözemezsin. yani niyeti sorgulamıyorum ama bir karşılığı olmaz.

ben bunu söyleyene hak veriyorum. bu konuda da "elimden geleni yapıyorum. etmiyorum, ettirmiyorum. elim nereye kadar uzanabiliyorsa oraya kadar olan şeylere engel oluyorum." diye düşünüyorum. etmiyorum, ettirmiyorum. çevremde eden olunca da rahatsızlığımı dile getiriyorum.

Kufurleri acik acik yazinca silmisler asdgg
O zaman soyle diyelim. Kadin cinsel orgni yerine herkesin sahip oldugu delikleri uyaran kufurler kullanabilirsiniz bence.
Bir de birinin annesine kiz kardesine ya da esine tecavuz edeceginiz beyani yerine erkek akrabalarini siraya koyabilirsiniz. Dayini mikiim ne kadar tatli bi ifade oysa:) (bunu da silmezsiniz umarim. Biliyorum en basta agza tam oturmuyor ama zamanla verim alacaksiniz ve yillarca neden sadece tek bir cinsiyet uzerinden kufur etmisim, boyle daha genis bir yelpazeye hitap ediyorum diye mutlu olacaksiniz.

(Aslinda mikmek, mokmak, koymak filan da cinsiyetci cunku eril guce vurgu yapiyor bu nedenle cinsel organinizi degil kolunuzu bacaginizi kufurlerinize meze ederseniz tam super olur, bye)

cinsiyetçi küfür hassasiyetinin aşırı dangalakça bir şey olduğunu düşünmekle birlikte bakış açını sağlıksız ve mantıksız buluyorum. "ona gelene kadar bu var" diyecek olursan, çok fazla "olmaması gereken" şeyi meşrulaştırmış olursun. bu, sokakta tecavüze uğrayan bir kadın görünce, "yav ışid milleti seks kölesi olarak satıyor" deyip hiçbir şey olmamış gibi yürümeye benziyor. sonuç olarak, ona gelene kadar neler var... bunu her zaman, her şey için söyleyebilirsin.

küfür dediğin şey cinsiyetçi olur zaten bence, yani bunun özünde ahlaksızca ve kirli olması yok mu? evet küfür bazılarınca samimiyet olarak algılanıyor ama bunun temelinde bile "kibarlığa gerek bırakmayacak kadar yakın olmak" yatmıyor mu? ben "mna koyim" küfrünü sık sık kullanan birisi olarak kadınların "koyulacak" şeyler olmadığının bilincindeyim mesela. adı üstünde, KÜFÜR bu. çocuklar bu küfürleri duydu diye cinsiyetçi olmaz, bu eğitimle ilgilidir. bugün çok daha medeni, kadınların çok daha fazla saygı gördüğü toplumlarda dahi küfür dediğin şeyin çok büyük bölümü cinsiyetçidir.

kendi adıma konuşayım, bu tip saçmalıklara takıldığını gördüğüm kadınların büyük bölümü sikimsonik bir üniversitede sikimsonik bir bölüm okuduğu için kendini aydın veya önemli zanneden insanlardı. çok ciddi söylüyorum. duyuruda bile görebilirsin bunu. çok iyi eğitim almış, önemli yerlere gelmiş, çok fazla insan tanımış, kendine güvenen kadınların bu tarz bulşitlerle uğraştığını hiç görmedim. nerede vasat karı var, ağzını açsan CİNSİYETÇİ!1!1!! diye höykürüyorlar. bu mevzunun büyük bölümünün kompleksten kaynaklandığını düşünüyorum. şu sosyal medya feministleri kocasından dayak yiyen bir kadına destek olsun, bu sosyal medya feministleri sayesinde bir kadın daha iyi eğitim alma fırsatına kavuşsun, o zaman ben diz çöküp tövbe isterim, derim ki siz gerçekten çok kıymetli insanlarsınız, sağolun. ama bunların derdi öyle bi' şey değil, tek istedikleri mevzu çıkarıp kendilerini önemli hissetmek.

özellikle belirtmek isterim ki bu söylediğim herkes için geçerli değil elbette. muhakkak bu konuda çok güzel işler yapan değerli insanlar da vardır. onlara öpücükler.

cinsiyetçi küfür hassasiyetinin aşırı dangalakça olduğunu düşünmek başlı başına dangalakça bir davranış aslında.

"mna koyiyim" derken kadınların koyulacak varlıklar olmadığının bilincindeyseniz o küfürü etmeyin o zaman. yoksa emre belözoğlu'nun zamanında zokora'ya "pis zenci" deyip sonra basın toplantısı düzenleyip "içimden ırkçılık geçmiyordu yea, benim de zenci arkadaşlarım var :(" demesinden ne farkınız kalıyor?

üniversite bölümünden vasatlık çıkarımı yapıp cinsiyetçiliğe tepki vermelerini de komplekse bağlamanız karşısında ise nutkum tutuldu.

@luchetti, ahahaha birine pis zenci demekle iki erkeğin birbiri arasında "mna koyim" demesi aynı şey yani, öyle mi? sırf bana uyuzluk yapmak için her yazdığımın altına salak salak argümanlarla geliyorsun, kaçıncı oluyor bu. ayrıca evet, kendini gerçekleştirmiş ve özgüven sahibi olan insanların çok büyük bölümü böyle gerzekçe şeylere takılmıyor bunun aşırı duyar kasmaktan ileri gelen bir hastalık olduğunu bildikleri için. konu "cinsiyetçilik" ise müdahale edilmesi gereken son şey küfürlerdir. adı üstünde, küfür bu. cinsiyetçiliği küfre indirgemek de tipik karşı çomar kafası işte; kitapla fotoğraf çektirip yazar olduğunu zannetmenin başka bir çeşidi. KÜFREDERKEN AM FALAN KULLANMAYIN!1!!! deyince otomatik olarak cinsiyetçiliği yeryüzünden silmiş oluyorsunuz, çok faydalı bir iş yapmış oluyorsunuz falan. içi boş, tamamen anlamsız çabalar.

insanlığın en büyük düşünüş sorunu ne biliyor musunuz? her örneklemi kendi üzerinden meşrulaştırması. mesela 5 kişi tanımış hayatında, onlar "böyle" değil diye herkes aynı koşulda "böyle" olmayacak sanıyor. bu var ya gerçekten çok enteresan geliyor bana. mesela bazısı çıkıp, ben hiç böyle birini görmedim, böyle oldu diye kadına şiddet gösterilmez, çocuklar böyle böyle olduğunu görünce böyle düşünmez falan diyor.

ben de örnek veriyorum o halde. ben gönüllü olarak bir çok kadın derneğinde çalıştım. okuduğum bölümle alakası olmamasına rağmen; öğrencilik hayatımda gönüllü olarak "kadın çalışmalarına" katıldım ve hala katılıyorum. hiçbir şey yapamazsam bu konuda yapılan araştırmalardaki kayıtları deşifre ediyorum, -yani yazıya döküyorum- gönüllü olarak. bunlar söylenmesi doğru olmayan şeyler ama bir sürü örnekle karşılaştığımı vurgulamak için söylüyorum.

yıllarca şiddet görmüş, bir sürü kadın ve çocuk ile konuştum. bütün bunlarda gördüğüm şeylerden kendini en çok tekrar eden şu oldu. erkek, fiziksel şiddet uygulamadan önce hakaret etmeye başlıyor. sürekli şunu duydum; normalde küfür etmezdi ama 3 ay önce küfür etmeye başladı. sesimi çıkarmadım, kızgındır dedim, geçtim. sonra üstüme yürümeye başladı. sonra bir kere vurdu ve uzun süre vurmadı. sonra çok vurdu...

hiç vurmadığı halde sürekli küfür edeni de gördüm. sadece futbol maçı izlerken küfür edeni de. çocukların bunlara maruz kaldığında nasıl şiddete eğilim gösterdiklerini, oyun oynarken kendi akranlarına anlamını bilmediği halde küfür ettiğini, belirli hareketleri temsili olarak yaptıklarıyla da karşılaştım. bu konuda ortaya konulan çalışmalar da var.

yani yok kimse böyle olmaz, şöyle olmaz falan demek; boyundan fazla büyük konuşmak. durumu algılayamamak. yeri geliyor sosyologlar bile bir "şey "söyleyemeden bitiyor araştırmalar, o dönem için. bunu söylemeye geldim.

küfrün ne olduğunu ve neden edilmemesi gerektiğini sağ olsunlar bazı arkadaşlar açıklamış. işte o insanlar çok güzel insanlar.

benim yazdığım cevapta "pis zenci" demek ile "mna koyiyim" demek aynıdır gibi bir şey yazmıyor,
"pis zenci" dedikten sonra "ama benim zenci arkadaşlarım var yea, ırkçı değilim" demek ile "mna koyiyim" dedikten sonra "kadınlar koyulacak varlıklar değildir :(" demek arasında bir bağlantı kurmuştum, bunu bile anlamaktan acizsiniz.

her yazdığınızın altına salak salak argümanlar yazdığımın farkında değildim, nicklere dikkat etmiyorum. Ancak bundan sonra sizin nickinizi gördükten sonra pek fazla ciddiye alacağımı sanmıyorum yazdıklarınızı.

"aşırı duyar kasmak", "özgüven sahibi insanlar", "hastalık" anahtar kelimelerini kullanarak oluşturduğunuz kısıma ise maalesef cevap verme gereği duymuyorum.

Bunların arkasında hep bahanecilik var. Ondan bu tür kıytırık şeylerle uğraşıyorlar.

orta yaş bunalımına giriyor olabilirsin orta yaşlı olmamana rağmen.
Yolun yarısı 35 değil fikrimce.

35 hiçbir şey için geç değil, çok büyük bir yaş da değil kesinlikle. Öyle düşünme. Neden uzak olsun ki bu dediklerin, istersen olabilir. Böyle mutluysan yalnız yaşamak da kötü bir şey olmaz veya evlenip çocuk yapmamayı da tercih edebilirsin. Sana bağlı her şey.

şimdi her şey o kadar zor geliyor ki gözüme yeni biriyle tanış, anlaşabil her konuda, uyuşabil, sonra zaman geçsin, sonra ikiniz de evlenmek isteyin, evlenin falan çok zor gibi. amaç evlenmek değil ama bu saatten sonra ilişkiler çok zor geliyor. yeni biriyle başlamak falan birkaç ay önce sevgilimden ayrıldım, yakın zamanlarda görüştüğüm biriyle de olmadı.

yok yahu, 35 dediginiz ne ki? daha upuzun bir hayat var onunuzde. yasayacaginiz cok guzel gunler olacaktir. yalnizliktan mutlu degilseniz bir sekilde beraber mutlu olacaginiz birisi karsiniza cikacaktir. boyle mutluysaniz, o da guzel. boyle kotu seyler dusunmek yerine kendizi mutlu edecek seyleri bulmaya calisin derim. umarim her sey gonlunuzce olur.

daha nice mutlu, saglikli, guzel yillariniz olsun.

Annem bugün (daha doğrusu teknik olarak dün) 73 oldu.

Abim haftaya 45 olacak ve geçen sene sevgililiğini ilan ettiği kişi ile birlikte yaşıyorlar, evlenmeyi düşünüyorlar. Çocuk da olabilir arada bir yerlerde. Öncesinde de kendine dert etmiyordu böyle şeyler, az çok mutlu bir hayatı vardı.

Demek ki yolun yarısı olmak zorunda değil. Yalnız ölmek içinse aşırı genç bir yaş. Çoluk çocuk için, erkeksin, zaman limitin yok sonuçta. 'Şimdi doğurdum, doğurdum' gibi bir stresin de yok.

basond'un dediği orta yaş bunalımı da olabilir ama daha erken de onun için. Genel olarak bunların doğum gününe denk gelmiş olması ile yüzleşmiş gibisin. Aslında yüzleşmen gereken çok bir şey de yok. Hepsi zamanla yerine oturacak, beklemediğin anda başına gelecek şeyler. Ve o zamana kadar keyfine de bakabilirsin, oturup 'Ne zaman olacak' diye sabretmek zorunda da değilsin, ki belki doğum günün olmasa aklına gelmeyecek şeyler.

Üniversiteye başlayacak 2000'liler bana çok komik görünüyorlar mesela. Yani, komik değil ve hayatın güzel zamanlarından biri de, biri 'Geri dönmek ister misin' dese, 'Aman aman, iyi böyle' derim. O kadar yılı boşuna mı yaşadım, fıstık gibi yıllardı hepsi. Aradakini kaybetmek istemem.

Doğum günün kutlu olsun!

kedin yoksa hala şansın var.

birisiyle evlenmek ve cocuk yapmak zorunda falan degilsin. evlenmek saka degil. evlenmek icin de hic kimse evlenmemeli. ideali 2 yil ayni evde yasayip, görüp, tartip öyle evlenmek.

bu arada kedi cok özel bir hayvandir. kedi seven de özeldir.

hayatina bir amac bul ve o amac icin yasa. anlamli hale gelir böylece.

Yok yav naptın. Benim hoşlandığım kız 33 yaşında 3. üniversitesini okuyor. Aynı bölümdeyiz. Bizim gibi takılıyor hep. Çok eminim ki kendi yaşını hissetmiyor. Kimsenin yaşını bildiğini de düşünmüyorum. Sadece ben araştırıp buldum. Hayatın bir anlamı yok. Hayat bir yol değil. İki günlük bir bebeğin savaşta öldüğü bir dünyada 35 yıl yaşamak büyük bir şanstır. Yaşayacağın bir dakikanın bile garantisi yok bu hayatta. Ya bundan sonra istediklerinin peşinden koşarsın ve mutlu ölürsün, ya da hiçbir şeyi değiştirmeyip mutsuz ölürsün. Finalde ölünüyor. Nasıl hissederek öleceğin senin elinde.

15 yasina kadar gecen süreyi yasamdan sayma. Elinde olmadan geçti hatta onemli anlar hariç çoğunu hatırlamıyorsun bile. Dolayisiyla 20 yasinda gibi bir sey çıkıyor ortaya. Uzerine bir 20 sene daha koydugunda bir bu kadar daha zaman gecmis olacak bir 20 daha koydugunda aslinda ne kadar daha cok zamanin olduğunu anlayacaksin. Hayatinin 3te1 ini daha yeni geride bıraktın.bu acidan bak

yaşıtız. bana yolun yarısından da fazlaymış gibi geliyor ama bu öznel mevzu tabi. fizik yasalarının elverdiği her şey her yaşta yapılır. burada düşünülmesi gereken kısım yapıldıktan sonrası. evlilik tecrübesi olan biri olarak söylüyorum ki boşa atıp tuttuğum sanılmasın: benim yalnızken sahip olduğum stabil huzur hali, 21. yüzyıldaki evliliklerin çoğunu havada karada katlar. soğuk mağara köşelerinde yapayalnız titreyerek otuzbir çekerim de yine de bir daha o kurumsal zindana girmem. tabi bu benim kişisel gözlemim, tecrübelerim ve buna benzer sik sok bir takım birikimlerimden damıtılmış son tahlil. sen dene belki çok mutlu olursun kimbilir.

yolun yarısı.

@yeraltından aslında ben de evlilik isteyen biri değilim yani hep korktum. evliliği genel olarak söyledim ama hayatımda uzun süreli sevebileceğim, zor da olsa bağlanabileceğim biri olması, ama bağlanmaktan da korkuyorum. ve son zamanlarda çocuklara düşkünlüğüm arttı. benim de bir tane olsa nasıl bir duygu olur diye düşünüyorum ve çevrende herkes bu anlamda bir yere gelmişken sanki bir şeyleri kaçırdım ya da kaçırıyorum hissi var

yolun yarısı 27 falan bence. 55 yaşını geçtikten sonra öl demek değil bu. o yaşa kadar bir şeyler oturtmuş artık rölantiye düşebiliyor olman lazım bence. 55 yaşına gelmiş ve hayatını düzene sokmuş (bu kesinlikle evli demek değil) ya da zengin değilsen başarısız bir hayat geçirmişsin demek bence. 35'te elinde bir şey olmamış olabilir ama 50'ye kadar yolun var yani bir şeyler başarmış olmak için.

tabii "yarı" derken kasıt başkaysa bilemedim. kuruluş, yükselme, duraklama, gerileme şeklinde osmanlılarsak, 0-25 kuruluş, 26-50 yükselme, 51-65 duraklama sonrası gerileme.

o -bir şeyleri kaçırıyorum hissi-nin sorumlusu büyük oranda sosyal medya. insanların suratına "kimse senin eblek yetiştirdiğin çocuğunun bugün ne bok yediğini merak etmiyor" denmez, ayıp ama bunun dışında bireysel olarak çocukla kurulan ilişkinin büyük oranda bir boşluk doldurucu, anlam katıcı etkisi olacağını ben de düşünüyorum. o sorumluluğu gerçekten almak istiyorsan, zaman içinde bu sorumluluğu sana vermek isteyen bir takım kadınlar da elbet çıkar. ama bence her zaman iki yönlü bakmak lazım; klişe bir ilke olarak hayat çoğu zaman kötü, ender olarak güzeldir, bu durumda kaçırdıklarının çoğu da kötüdür, böyle düşünüp rahat rahat uyuyabilirsin karşim.

Yolun yarısı 35 ise mutlu olmalısın.

daha yeni olgunluğa adım atıyorsun, kadın erkek fark etmez. herkes yalnız ölür bu konuda sağlam olmalıyız.

Yolun uzunluğunu bilmiyorsun. Elinde olan tek şey kalan kısmı ne kadar kaliteli yaşayabileceğin.

Arnold+1

Kendinize, ben hayatımın kalanını söylenerek, şikayetlenerek,kendimi başkalarıyla kıyaslayarak ve bana dayatılan sosyal rollere uymuyorum diye kendimi suçlayarak mı geçirmek istiyorum diye sorun.

Çoğu insanın 70'ine kadar sağlıklı bir yaşam sürmediğini düşünürsek, 35 için yolun yarısından da öte diyebiliriz.Sıfırdan başlamak için çok geç, mesafe kat etmek için güzel yaşlar.

bunu diyen şair 46 yaşında öldü. yani 35 yolun yarısı değil. yarısı deyip fazla şey etme hayatı.

On kere yüz kere can gürgül.
Bi cover up yaptırdım arkhe tattooda üstüne yeni bir cover up gerekecek kıvamda eskisi daha iyiydi, parama kıymadığım için hiç bu kadar pişman olmamıştım.
Can gürgüle sıfırdan dövme yaptırdım, adam çok ama çok iyi.

Ilgin Ozdogan. Instagramdan takip ediyorum.
Cizgisine bayiliyorum, yerini bilmiyorum elbette.

@hasmetizm,

başka bir şeye dönüşmesini istiyorum ama hiç fikrim yok nasıl yapılır. yaptırmadım daha önce.

Ilgın Özdoğan +1
İnstadan takip ediyorum ve hayli iyi. Randevuyu DM ile veriyor bildiğim kadarıyla

para sorun değilse Can Gürgül. Ilgın'da çok beğenilen bir sanatçı, fakat bariz bir tavır sorunu varmış, uğraşma derim. Ben en son Alp Soydaş'a yaptırdım çok memnun kaldım.

www.instagram.com

Reyhan

Adisebaba veya rokoko olabilir tarif ettiğiniz tatlı.

Bahsettiğin bölge pastane ve patiseri cenneti, herbirinde de değişik güzel pastalar oluyor, mekanı bilemedim, tatlı Trüf pasta olabilir mi.

Rain pastanesi olabilir mi?
tr.foursquare.com

evet rokoko.

eşiniz ve çocuğunuzla birlikte bir tatile çıksanız?

biraz olsun aynı ortamdan ve günlük işlerden uzaklaşırsınız. toparlanmanıza yardımcı olabilir.

@eeb esimin isten izin almasi sikintili. Haftasonu da her yer tiklim tiklim daha cok bunaliyorum.

doktor bişey önermiş onu neden gözardı ediyosunuz ki? nasıl yapayım diye bişey yok yapacaksınız.

hastaysanız dışardan yemek söyleyin ya da arayın annenizden rica edin. yemek yapamayacak kadar hasta olduğunuzu ne bilsin kadın, söylediniz de yok yapmam mı dedi? dediyse işte dışarda her yer lokanta arayın göndersinler ya da koyun bi hazır çorba.

aklını başına topla ablacım. sağlıklısınız, eşin yardımcı oluyomuş, daha ne.. anneni kardeşini boşver, herkes kendi hayatının derdinde. sen ise sadece bunalmışsın, normaldir. çocuğu da al, çıkın, dışarıda vakit geçirin. temiz hava iyi gelir. terapiye gidebiliyosan daha da iyi.

acaba bu sorumluluğa -çocuk sahibi olmak- hazır olmayabilir misiniz? ya da büyüdükçe aslında hazır olmadığınızı mı anladınız?

bunlardan çok daha zor sınavlarınız da olacak maalesef. @eeb'in dediği gibi biraz uzaklaşmak iyi olabilirdi.

başka bir uzman bulun ve yeniden gidin. lohusalık depresyonunda birine bu kadar düz tavsiyeler veren bir uzman ilk defa duyuyorum. lohusalık depresyonu gerçekten çok çok zor atlatılan bir durum. lütfen bir uzmanla görüşün. sizde bir tuhaflık yok. bilimsel olarak kanıtlanmış/kabul edilen bir durum yaşıyorsunuz sadece.

@elorelia goz ardi etmiyorum yapamiyorum. Elimde degil deniyorum olmuyor. Mevzu hasta oldum yemek yapamiyorum da degil bunu bilmesine ragmen ailemin hic bisey olmuyormus gibi davranmasi.

çocuğun davranışları normal, anormal olan sensin gibi. canını yakacak şeylerin peşinde olabilir, sen ona güzel güzel anlatacaksın. yetişkin biri yok karşında sonuçta. olur öyle şeyler, kızabilirsin de o da çocuktur ağlar ya da üzülür vs. sen abartma olayları derim.

@krempeynir ogretmenim. Ucretsiz izindeyim. Ise donsem bakacak kimse yok. Guvenebilecegim kimse yok. Guvenmeyi deniyorum ama babasiylayken bile gozum hep uzerinde. Hic rahat olamiyorum. Cok zor bir gebelikti oncesinde dusuk hikayem falan da vardi. Neredeyse 9 ay yattim. O arada calisamadim tabi. Isimi ozluyorum. Donemiyorum.

Psikiyatrist emzirdigim icin ilac vermedi emme aralarini acabilirsem -6 saat gibi- o zaman kisa etkili bir ilactan bahsetti. Memeyi de aralayamiyorum dis cikartma doneminde oldukca huysuz. O terapiye yonlendirdi ama onu da yapamiyorum.

Bagirdigimi unutur mu? Uzulmus mudur? Kirilmis midir? Kontrolumu ne kadar kaybettim hic bilemiyorum. ( fiziksel siddet falan yok kesinlikle) sozlu siddetim bile rahatsiz etti. Bugun yine koynumda opuyor seviyor ama icim rahat degil.

yeterince denemiyosundur, doktor sana imkansız bişeyi tavsiye etmemişir nihayetinde. ya da dedikleri gibi başka bi uzmanla görüşebilirsin. tedavisi olmayan bi hastalık durumu yok ortada allah korusun sadece davranışları açısından seni yoran bi çocuğun düzeni değiştirilecek. kadınlar kulubunde filan takıl atavsiye ederim bilinçli anneler var.

ben hala ailene neden kızdığına anlam veremedim. evine geip gidip sana yardıme etsinler istiyosun sanırım ama herkesin bi hayatı var. sonuçta seni ve kardeşini yetiştirip çocuk işini sonlandırdılar değil mi belki onlar da kendi yağlarında kavrulmak istiyolardır. ya da gerçekten bencil insanlardır. ama durum bu sonuçta. sen de görmüş oldun. kabullenip yola devam ediceksin. sizin aileniz 3 kişilik artık ve kendi başınızasınız.

biraz bunalmışsın belli ama ölmek isteyecek ne var? hiç ağza yakışan bi laf değil. ailenizi filan boşverin iyi bi uzman bulup çocuğun rutininiz size de bireysel olarak bi yaşam alanı sağlayacak şekilde düzeltin.

ayrıca küçükken annemden çokça azar yediğimi hatırlıyorum kim yemedi ki? hiç birimiz sağlıksız insanlar değiliz. şimdiki anneler bu konuda evet çok hassas ama bir iki bağırma ile çocuğa bişey olmaz. tavsiye ettiğimden değil ama bence gerçek bu.

ayrıca babasına bile güvenemiyorum diye bişey yok. siz de biraz kendinizdeki yanlışları görün. babasına da güvenin bi zahmet. ayrıca annesi işe dönen bebekler sokaklara düşmüyor değil mi bakıcı veya kreş alternatifleri var. güvenmeme konusunu aşmanız lazım. illa ki bi gün başkasına emanet edeceksiniz.

@piremses 6 yillik evliligin ardindan cok isteyerek bebek sahibi oldum o zamanlar hazir hissediyordum simdi bocaliyorum. Onsuz olmak istemiyorum sadece isler biraz kolaylassin istiyorum.

ablacım aşırı drama yapmışsın sıkıntıdan. evlilik çocuk işleri böyle, çalışmıyorsan ve çocuğa aile bakmıyorsa. para sıkıntın yoksa çık gez, parka git avm ye git, yaz geldi ne işiniz var evde. haftasonu da sakin bi yerlere gidin, ağaç olan su olan, piknik yapın. kafana takıp büyütme. iyi durumdasın. geçer hepsi

saglikli cocugun var sikayet edemezsin denir tabi işin zor kısmını halledip sığ suda mı boğulacaksın

@hasmetizm evden cikana adar oglanin pesinde kirk takla atiyorum. Cantasini al yemek hazirla atistirmalik al. Hop giydirmeye calis. Altini degistir bunlar rutin ama savas halinde olan seyler. 1 saat kiyafet elimde kovaliyorum. Zorlamadan olsun gonlu olsun diye. Yine de olmuyor. Bende de gezecek heves falan kalmiyor.

Cevabım silinmiş oysa çok haklıydım, başka duyurularına da baktım psikolojin bozuk, ağır takıntıların var ve en çok da çocukla kocana takmışsın. acilen tedavi olman lazım. İyi bir psikolog bul mutlaka, yoksa o çocuk büyüdükçe hayatı zehir olacak yavrunun. Ablamın da oğlu var hiç 1 saatte giydirdiğini görmedim, gönlü olmak başka zorlamak başka şeyler, bunu zorlamadan da çocuğa anlatarak yapabilirsin. Takıntın burda da kendisini gösteriyor.

not: krem peynir silmez misin lütfen. Birisinin doğruları söylemesi lazım.

Gönlünü ederek kıyafet giydirilmez çocuğa. O şekilde alıştırmışsın, çocuk oyun bellemiş. Tut yatır yere, hızlıca giydir. Ağlasa zırlasa bile, çocuk bu, çıkınca unutur.

@arnold kiyamiyorum. O aglarken ben oluyorum. Uzuluyorum. Yanlis burada galiba.

@krem peynir psikiyatristimle birebir aynu cumleleri kurmussunuz. Aklin yolu bir belli ki.

Emzirme kismina gelince tuhaf bir bag hissediyorum. Sanirim oglumdan cok benim ona ihtiyacim var. Mesela aksam babasiyla oynarken kucaginda uyudu cok uzuldum emmeden uyudu diye. Aslinda sacma biliyorum ama engel olamiyorum. Onunla tutunuyorum bir ise yaradigimi hissediyorum.

Farkli bir doktor arayisi icersindeyim. Yardimlariniz icin tesekkurler.

bir şey söyleyeceğim, ailenizden hayır yok belli ki. peki bu süreci atlatmak için çağırabileceğiniz -yardım için değil de eğlenmek için- yakın bir arkadaşınız yok mu?

insanın kafası dağılıyor gerçekten arkadaşlarıyla vakit geçirdiğinde.

@piremses var elbette ama surekli darlamak istemiyorum onlari da. Hem cocuktan ayri pek etkinlik yapamiyorum

Emin ol birçok aile senden daha kötü durumda.
Aklını başına al bence.
Unutma
Çaresizseniz çare "siz" siniz

Siz sanırım ailenizi geri kafalılar diye çocuğunuzdan uzak tutmak istiyordunuz. Birkaç sorunuzu hatırlıyorum sanki. Çocuk ilk doğduğunda sürekli en çok ben biliyorum benzeri Duyuru'lar açıyordunuz. Eğer o kişi sizseniz aileniz haklı. İnsanları en başta tersledikten sonra onlardan yardım beklemek anlamsız.

Şimdi baktım. O kişisiniz.

eksiduyu.ru

Bir de sünnet konusunda tartışmıştınız.

Hakkınızda ne hali varsa görsün diye düşünüyor olabilirler.

Ya ayni yegenim de senin gibi. Çocuğu yokken deli gibi ağlardi. Aşi tedavisi oldu Allah ona ikiz çocuk verdi hiç mutlu degil. Simdi de genc omrum gidiyor bu cocuklarin telasiyla diyor. Saka gibisiniz. Kinamak da istemem ama yine de elimde olmadan icin icin kiniyorum sizi. o cocuğu buyuturken onun mutluluğuyla mutlu olmaniz gerekiyor sizin artik. Mesela cocugum olunca disleri cikacak 2 tane vampir gibi ben ona cok gulecem. Sonra ilk adimini atacak ben yurumus gibi olacam. Onla okula gidicem, onla okumayi sokecem. Ben yeniden dogacakmisim gibi hissediyorum. Belki coook yaniliyorumdur. Basima gelince her sey farkli olur mu acaba.

düşünsene dünyaya geleceksin, milyarlarca seçenek var ama bu kadının çocuğu olma talihsizliğini yaşıyorsun. hayata 1-0 yenik başlıyorsun. ne acı bir şey.
umarım çocuk size benzemeden büyür. senin için zor bacım, keşke çocuk yapmasaydın.

bir cocugun sorumlulugunu almak kolay mi? bak degil. bununla birlikte hamilelik sonrasi sendromu diye bir gerceklik var. sorunlarin altindan kalkamayacagini da dusunuyor olabilirsin icten ice fazla geliyordur. bir iki yil sonra bircok seyin duzeldigini soyluyorlar genelde. yapabilecegin bir sey yok. cocugunla birlikte eglenmeye caliş. ve evet mumkunse aksamlari kendine ayirmaya caliş. onlar insanlik yapmasa da sen onlarin insan olmasini bekle ve annenden kardesinden yardimniste. spesifik yardimlar iste. iki saat gel cocuga bak uyuyayim de. sizde yemek var mi aksama yemek yok de. Zaten yapmiyorlar lanet olsun de me sen iste onlar utansin. sabret. Allah kolaylik versin.

"Annem bi tas yemek getirmedi, kardeşim gezmede tozmada"
Onlara güvenerek mi çocuk sahibi oldunuz? Hayır. 6 sene çabalamışsınız istemişsiniz ve olmuş. Kendi başınızın çaresine bakmak zorundasınız. Herkesin bebeği var, dünya bebek sahibi olanları. Etrafında dönmüyor.
Annelere kardeşlere bu kadar yüklenmek, sürekli beklenti içinde olmak yersiz. Herkesin kendi düzeni kendi hayatı var. Kaç yaşında kadın, kaç çocuk büyütmüş ve artık eleğini asmış. Allah belli yaştan sonra insanların çocuk sahibi olmasını engelliyorsa var işte bi bildiği, vücut kaldırmaz o yorgunluğu artık.
Kardeşiniz de kendi hayatını yaşıyor, hazır hissettiğinde o da çocuk sahibi olacak veya olmayacak, ama bu size yardım etmesi gerektiği manasına gelmiyor.

Hormonlarınız, vücudunuz buna hazırlanmış ve o çocuğu doğurmuşsanız, siz ve eşinizden başka kimse bu kadar hazır değil şuan çocuğu büyütmek için. Biyolojik olarak bu süreçleri aşmışsınız gayet de başınızın çaresine bakabilirsiniz, hiçbir sebep yok yapmamanız için.

Güçlü olun, dramatikliği bi kenara bırakın. Ücretsiz izin süreniz dolduğunda çocuğunuzu emanet edebileceğiniz güzel bi kreş bulun şuan yapacak en mantıklı hareket bu. Ha yok ben anneme bırakırım, onun ömründen 5-10 sene gitsin yeter ki çocuğum yabancılarla büyümesin derseniz, sizin için yapılacak bir şey kalmamış demektir.

Hımm. Şey. Çok ivedi bir şekilde sizi düzenli olarak takip edecek bir pskiyatr bulmanız gerekiyor. Burada yazarak ve dinleyerek vakit kaybetmeyin. Yazdığınız birkaç durum değerlendirmenizden bile durum çok açık. Emzirmeyi bırakın, ivedilikle ilaçlarınıza başlayın.

Önce çocuğun alışkanlıklarını düzenleyin yoksa sizi parmağında oynatmaya devam eder.

www.idefix.com

Kitabı alın, okuyun, hatmedin ve ısrarlı biçimde uygulayın.

Bizim 6 aylık ufaklığın emme, oynama ve uyku düzeni var. Uykusu gelince yatağına koyuyoruz, kendi kendine uykuya dalıyor. Çocuğun düzeninin olmayışı sizi epeyce yıpratmış.

Çocuk düzene girince siz de hayatınızı toparlarsınız bence.

14 ay boyunca bir çocukla birlikte kalmanın etkileri gibi geliyor bana. siz oğlunuzla birlikte vakit geçirmekten ona benzemişsiniz. çocuk gibi olmuşsunuz, her şeye ağlayıp sinirleniyorsunuz. sürekli bir pms döneminde gibisiniz sanki. sizi eleştirmiyorum, sizinle aynı olgunluğa sahip olmaktan çoook uzak bir bireyle 7/24 zaman geçiriyorsunuz ve onunla anlaşmaya çalışıyorsunuz. normal olarak böyle olmuşsunuz. ben olsam kelimenin tam anlamıyla delirirdim. zaten bütün anneler nasıl delirmiyor anlamıyorum. gerçi benim bildiğim kadarıyla anneler çocuk 1 yaşını doldurmadan çalışmaya başlıyor, sizin bu süre fazla uzamış.

sakin olun öncelikle. psikiyatrist doğru demiş, çocuğunuzdan ayrı kalın. anneniz gelmiyorsa bile bakıcı ayarlayıp eşinizle baş başa bir şeyler yapın. kendinize bakmayı ihmal etmeyin. eskiden nasıl giyiniyorsanız öyle giyinin dışarı çıkarken. eskiden nerelerde en çok eğleniyordunuz onu hatırlayın, gidin onları yapın. çocuğunuz sizden ayrı kaldı diye de başına bir şey gelmez, pimpirikli anne moduna girmeyin.

sizin gibi yenilerde anne olmuş insanların toplaştığı bir yerler yok mu, ya da instagramda hep görüyorum "alaranın annesi" falan gibi hesaplar, oralara yazsanız, onlarla konuşsanız? neler yapıyorlar nasıl atlatıyorlar bu dönemi?

bana uzaktan bakınca hiçbir sorununuz yok gibi geldi bu arada. "dayanacak gücüm kalmadı" falan derken biraz abartmıyor musunuz sizce de?

sabah abim ile konuştum benzer konuları. yengem çalışmıyor. çocuk 3,5 yaşında. tam bir canavar. tüm ilgiyi üzerine çekmek için elinden geleni yapıyor. kendine zarar verecek şeylerde dahil. yanına gitmeyi çok istiyorum ve seviyorum. ancak gittiğimde tahammül edemiyorum. ben böyleyken baba ve anne daha da bunalmış durumdalar.
@cakabo senin kitap tavsiyeni görünce, mağazayı gezdim ve iki kitap sipariş ettim. birinin adı 'Bağırmayan Anne Baba Olmak', diğeri de 'beni ödülle cezalandırma'. ilk fırsatta hem okuyup hemde abim ve yengeme vericem. tahammülleri kalmadığı zaman çocuğa bağırıyorlar. çocuk ise ilk başta korkup, sonra her şeyi oyun gibi kurgulayıp, çıldırmaya devam ediyor.

Özellikle problemimiz, yemek yememe. Aile büyükleri dahil herkes çocuğa abur cubur veriyor ve beslenme düzeni bozulduğu için yemekte bizimle yemiyor. sonra da zorla yedirmeye çalıştıklarından yemek yemeyi oyun sanıyor. kısır döngüdeler. yemek işkenceye döndü. bu ve buna benzer çok problem yaşıyorlar.

@uzun kulaklı yalnız tavşan psikiyatristin önerisi gayet yerinde gibi görünüyor. aynı abim ve yengem gibi her şeye verilecek bir yanıtın var. demek ki yanıtların ya doğru değil, ya da senin bahanelerin haline gelmiş. davranışlarını değiştirmek zorundasın. hem çocuğuna, hem kendine...

şimdi eski duyurularınızı okudum da, siz de karı-koca aileleri her zaman yanınızda isteyen kişiler değilmişsiniz. anne nereden bilecek yanında istediğiniz ya da istemediğiniz zamanları?

bir kadının anneliğinin eleştirilmesine çok kızarım, bence çok iyi bir annesinizdir de. az çok öyle anlıyorum. ama şu çocuk peşinde koşmayı da anlamadım. benim yapım biraz serttir ondan da olabilir ama oturtun çocuğu giydirin işte, neden giyinmesi için peşinde dolaşıyorsunuz? çok çocuk baktım, tuvaletleridir giyinmeleridir az çok biliyorum. devamlı hareketliler zaten, çocuğun sakin olması beklenemez ki.

bence de psikiyatristin önerisi güzel. ayrı vakit geçirin. iyi gelecektir. devamlı çocukla kalmak anneyi de çok yoruyor. bir de vicdan yapıyor anneler çocuklarından ayrı kaldığında halbuki öyle bir şey yok.

Öykü kitapları okuyabilir. Bence şimdilik çeviri kitap okumasın. Okuma alışkanlığını yeni kazanmaya başlayan ve sıkıldıklarını fark ettiğim arkadaşlarıma bunu söylediğimde, hepsi bir süre sonra çok olumlu dönüş yapıyor.

Küçük Prens.

Mutlaka okunmalı

ortaokul müfredatında olan kitaplar okunulabilir belki.
Benim öğrencilerimden bazıları Çizgili Pijamalı Çocuk okuyorlar mesela Türkçe dersinde. Anne Frank'ın günlüğünü okuyorlar. Kardelenler okuyorlar vs.

Bu kişi bir yetişkin olduğundan ve anadilini okumayı yeni öğrendiğinden illa içeriği basit olacak, çocuk kitapları gibi şeyler okumasına gerek yok bence. Algısı açık, çok cahil vs biri değilse, ilgi alanı olan herhangi bir öykü-roman vs ile başlayabilir.

yetiskin kitabi olarak alper caniguz'un kitaplari olabilir. hem dili basit, hem de cok kalin degil.

montaigne, denemeler

Sabahattin ali omer seyfettin hikayeleri.

@sopiro evet çok haklısın; onu da belki belirtmeliydim. Bu kişinin anadili Türkçe değil aslında ama gündelik olarak Türkçe'yi çok rahat kullanıyor. İçerik olarak daha basit, sürükleyici vs. olmasını belirtmemin nedeni kendisinin diğer türlü kitapları takip edemeyecek olması.

Agatha Cristie serisi gibi sürükleyici kitaplar olabilir. Ortaokul seviyesinde ilgisini çekebilecek kitaplar, dünya klasiklerinin basitleştirilmiş basımları olabilir.

Yaşar kemal ince memed. Çok ince değil ama aşırı sürükleyici.

havalimanından izban ile kemer aktarma durağında inip, aşağıdaki otobüse binebilirsiniz. otobüs durakları hemen izban çıkışında. izmirimkartınız yoksa havalimanından alabilirsiniz, tüm toplu taşıma araçlarında geçerli.

www.eshot.gov.tr

Saatte bir dogrudan otobus var. Eshot sitesinden bakabilirsin

cunnilinguist +1

204 numaralı hat

40 geçelerde kalkıyor havalimanından

izban karsıyaka duragında in hemen istasyonun onunde dolmus durakları var oradanda karsıyaka yeni garaj dolmusuna bin bu kadar basit.

İzban'a binip Kemer durağında ineceksin. Oradan 59 ya da 60 numaralı otobüs gider.

Karşıyaka'ya gidip bi daha o kadar yolu boşuna geri dönme. Çok vakit kaybedersin Karşıyaka'ya gidersen. Bu nasıl mantık anlamadım. En kötü ihtimalle Anadolu Caddesinde inip (Altınyol) oradan saniye başı geçen Menemen - İzmir dolmuşuna binersin. Karşıyaka önerisi ilginçmiş.

bence evlencek birini bul pişman olmazsın

not : erkeğim

23 yaşındayım, 5 yıllık bi ilişkim var, sürekli evlenelim artık daha ne kadar böyle sürecek siye baskı görüyorum, ama evlenmeye hiç niyetim yok. Evlilik gerçekten çok korkutuyor beni. 5 yıl önce de böyleydi, 5 yıl sonra da böyle olacağını öngörebiliyorum.
Daha sonrası için bir fikrim yok, benim kafamda hep 30umdan sonra evlenirim gibi bir plan olduğu için 30a kadar korkup kaçacağımı düşünüyorum.

İnsanlar sorun değil bence ama sen yaşının geçtiğini düşündüğün için evlilikten korkuyorsun gibi geldi bana. Evlen mutlaka ileride zor olur.

İsteyip istemediğimi bilmiyorum ama düşencesi bile titremeye yol açıyor bende. Lafın gelişi söylemiyorum bunu, gerçekten fiziksel tepki veriyor vücudum.

Geçen gün anneme de dedim, hiçbir zaman o evlilik tanımı içerisinde konumlandırmadım kendimi, konumlandırmadım. Neden bilmiyorum ama olmadı işte, içimden gelmedi hiç. Büyük sorumluluk, daha kendi hayatım içinde tam olmamışım ben, tam olmadan olmaz ki bu işler diyorum sanırım kendi kendime. Yalnız kalmak da istemiyorum ileride, birtakım çelişkilerdeyim.

31 yaşın son demlerindeyim, bitse de gitsek hatta, hiç sevemedim kendisini.

ben. her geçen gün evlilik fikrinden daha da soğuyorum.

29-30 yaşındayken ben de delicesine ürküyordum. Hatta bol bol 'Niye sevdiğim kişiden evlenerek nefret etme riskini göze alayım ki' diyordum. Meğer sorun o zaman birlikte olduğum kişideymiş. Yeni yeni fikre ısınıyorum. Şu anda da çocuk fikri delicesine 'Hayatta olmaz, imkansız, istemem' görünüyor. Ona da zamanı gelince bakacağım. Ailemde 40-45 yaşları arası doğumlar bol, o yüzden çok da düşünmüyorum.

Bir arkadaşımla konuştum az önce. O da 36 yaşında. 'Benim hayalim hep evlenmemekti. Şimdi evlenmek istediğimi fark ettim' dedi. Yeni bir sevgili sahibi, göreceğiz.

Bir kuzenim var, 48 yaşında evlenmedi. O bile, 'Bilmem, zamanı gelince bakarız' diyor.

Eski patronum, 60 yaşında. O da 3 ay sonra evleniyor.

Dördümüzün de kız kurusu olmak dışında ortak noktası şu, pişman değiliz. Kendim hakkında polemik yapmayayım, taraflı olur; bu kuzen evlilik teklifi almamış ya da cinsel hayatı olmayan biri değil. Hazır hissetmemiş, istememiş ve yeni yeni hazır hissediyor. Açıkçası ben de tren kaçtığını düşünmüyorum çocuk düşünülmüyorsa. Yapabilinecek insan ne zaman denk gelirse. Bunun için zorlamaya, o an içinden gelmeyen bir şeyi yapmaya gerek yok. Zamanı geri çevirememek gerçekten bir dert, o konuda söyleyeceğim bir şey yok ama ilerisi için çok korkulacak bir şey olduğunu düşünmüyorum.

Bende bu durum tam tersi. Is guc sahibi de olduktan sonra evlenmek istiyor artik insan. Evlilik dusuncesini hicbir zaman aklindan gecirmemis bir insan olarak evlilik olabilir artik diyorum. Evlenilecek kadin atsin birileri ustume.

25 / erkek.

kendimi bildim bileli gözümü korkutan bir şeydi. boşanmış aile çocuğuyum onun da etkisi vardı. şu an 25 yaşındayım, son 1 senedir nedense çok sıcak bakıyorum evliliğe. özellikle çocuk olacaksa bu yaşlarda olsun ki, yaş ilerleyince kafam kaldırmaz gibi geliyor. neden sıcak bakmaya başladın dersen, sevgili gibi gez toz beraber yaşa. nereye kadar. asıl o sıkıcı geliyor bana artık.

@ayça, aslında evlilik bizim kulturumuzde cekilcek cile degil zaten de o cocuk olayı tum işi tereddute sokuyor zaten:/

Evlilik kurumu keşke baştan hiç olmasaymış diyorum. Ama evlilik denen şeyin var oldugu mevcut durumda evlilik deyince korkup kaçanlardan da degilim. Tabi ilerisi icin. Su yaşımda evlenmek kötü olurdu. Sevdigim bir insanla makul bir zamanda evlenme fikrine gayet sıcak bakıyorum ama çocuk olayından emin degilim. Su an icin cocuga cok soguk bakiyorum. Ileride degisir muhtemelen.

Ergenliğimden beri evliliğe bakış açım hiç değişmedi. Hep nefret ettim toplumdaki bu evlilik dayatmasından. Bir an bile "acaba olur mu" diye geçirmedim aklımdan, her zaman aşırı uzaktım evlilik fikrine. Yıllardır bu fikrim değişmediyse artık yeni insanlar tanıyıp yeni şeyler gördükten, sorunlu evliliklere şahit olduktan sonra fikrimin değişeceğini sanmıyorum hiç.

Ben varım yani sonuç olarak. 24 yaşındayım.

31 k evlenmek istemiyorum. Ömür boyu gömlek ütüleyemem.

Ne gerek evlilige. Herkes yapiyor diye mi yani.

Suicides underground +1

Bir is arkadasim gecen baktim erkek arkadasinin gomlegini utuluyor. Sogudum cidden kizdan

27 k
Evlilik son 1 seneye kadar hep manasız ve eziyet dolu görünmüştü bana. İçinde illa ki aldatma olacakmış gibi, neden bu ihaneti yaşayayım ve hayatımı çıkmaza sokup modumu düşüreyim ki? diyodum.
Ama şuan öyle bakmıyorum, güven problemini biraz daha aştım, yalnız yaşamaktan alabildiğine korkuyorum. Aile dostlar falan biyere kadar, insan kendini yalnız hissediyor. Aileyle yaşamak kalabalık geliyor, tek yaşamak da çok yalnız. En iyisi 2 kişi olmak, sevdiğinle uyumak, her şeyden senin haber vermene gerek olmadan haberdar olması, senin hikayeni yarı yarıya paylaşması ve bunun resmiyete bağlanmış olması.
"Tam ve sürekli bir hayat ortaklığı" kanun tanımını ilk okuduğumda kabus gibi hapis gibi boğucu bir çıkmaz demiştim. Ama şuan tam tersi, tek başına olmak arkadaşlarla aileyle avunmaya çalışmak karanlık bi çukur gibi geliyor.

Çocuk sahibi olma konusunu düşünmek bile istemiyorum. Bazen kabuslarımda hamile olduğumu karnımın kocaman olduğunu görüyorum.

evliligi gomlek utulemeye indirgeyen, sevgilisinin gomlegini utuledi diye kizdan soguyan lumpenler kadar garip, sig bir topluluk gormedim sanirim. evlenmeyi istemeyenlere hicbir lafim yok da bu zihniyet muthis ya, ciddi ciddi yetiskin insanlarin boyle seyler yazabilmesi, bu konuda bu kadar dar goruslu olmasi urkutucu.

Tamamen tanıştığın insanla ilgili bence. Ben ütü yapmayı pek sevmiyorum diye gömlek giymem yaka takar üstüne kazak giyerim diyen sevgilim vardı mesela. Tamam belki ileride böyle olmaz ütülerim illa ama o da başka bir şey yapar bir şekilde beraber yürür. Evlenince de hayatında güzel ve kötü anlar olacak evlenmeyince de. O yüzden evliliği bir şeylerden vazgeçiş ya da kazanma olarak görmek biraz saçma geliyor bana. Bakarsın biri olur evlenirsin olmaz evlenmezsin. Her şey mümkün.

29,5! yaşımdayım ve seninle az çok aynı şeyleri düşünüyorum fakat şöyle de inandığım bir şey var; evlilik istenilmez istetilir diye. Yani muhtemelen o kafaya sokacak birisi çıkmadığı için karşımıza böyle düşünüyoruz.

evlenmeyi bilmem de
cocuk dogurup sonradan pişman olan hiç görmedim.

evlilik konusunda muhtemelen pişman olursun.
çünkü burası türkiye.
erkek halimle beni bunaltıyor dost akraba.

der meister +1

nutkum tutuldu.

Of cok guldum, hep utuden konusulmus. Utu muhim beyler. kimler kimler istedi de dedim utu yabmayi bilmiyorsan aufwiedersehen. Ben evlenmeyi cok seviyorum, herkese evlenme teklif ediyordum baska bir sosyal ortamda, cok komikti. Seye de heb gulmusumdur. Evlilik diyorsun, aklina dugun, akraba sorumluluklari bir seyler bi seyler geliyor. Olm bi gun beyaz bir elbise, bir takim giyeceksin, iki ayakta durup el cirpacaksin, biraz yorulacaksin, anneannen mutlu olacak! Olay bu yani. Yaşlılar mutlu olsun, ne olacak yani, sanki hergununu muthis anlamli seyler yaparak dolduruyorsun da bir geceye gelince ay dugunler cok sacma. Konudan dagildim, ne diyordum? Evliligin bu sevgili disinda geti4digi sevilmeyen seyleri iki dakikada halledince geriye muthis bir sey kaliyor bence. Yalniz hepimizin olmesi cok dandik bir sey. Gelecekteki kocamin olecek olmasina katlanamiyorum.

çocuk çok severim ama o sorumluluğu almak istemediğimden çocuk yapmam, o yüzden uzun süre evlenmem de diye düşünüyordum.

beni evliliğe itebilecek hiçbir neden yoktu bana göre zira 3 yıldır bir ilişkim var, birlikte yaşıyoruz, maddi sorunumuz yok vs. vs.

ama toplumun içine karıştıkça maalesef o sosyal baskıyı hissederek sudan çıkmış balığa dönüyorsun. en basitinden, halası beni komşularına "sözlüsü" diye tanıtırken daha ailemle bile tanışmamıştı sevgilim. yaptığımız ayıp günah değil neden böyle deme gereği duydu diye üzülmüştüm. o yüzden çocuk konusunda hala benzer düşünsem de 2-3 seneye evlenirim muhtemelen çünkü artık bu ülkenin kokuşmuş zihniyetiyle mücadele edemiyorum.

evlenmeyi iki kişinin canının istediği gibi şekillendirmek, kendi kurallarını belirlemek, yoldaşlık, heyecan, destek, eğlence gibi kavramları kaybetmeden sürdürülebilecek bir seçim olarak bakacak erkeği bırakın, genel olarak insan bulmanın çok zor olduğunu düşündüğümden evlenmek gibi bir düşüncem yok.

evlenmekten korkmuyorum da, kendi seçtiğim bir şeyden niye korkayım. En kötü ihtimalle boşanırsın, biter gider diye düşünüyorum, ama benim tuzum kuru. Çalışan bir kadınım, kendi param var, modern bir ailem/sosyal çevrem var, bu yaşıma kadar kimseden "evlen, çocuk yap" gibi bir baskı görmedim, görmüyorum.

daha önce evlendim, iki sene sürmedi. hayatımda yaptığım en saçma ve gereksiz şeydi.

Genel olarak evlilikten korkma kavramını pek anlamıyorum. Misal, durup dururken "ya attan düşersem" diye uykum kaçmıyor benim, zira ata binmeyeceğim, ata binmemi gerektiren ortamlarda bulunmayacağım, illa ata binmem gerekirse belki ders alıp pratik yapıp bunu başarıp başaramayacağımı deneyeceğim, hayat illa ata binmemi gerektiren bir şekilde ilerlerse de başka alternatiflerin de kabul göreceği bir yerde yaşamak için gerekenleri yaparak bir yol planı çizeceğim. Saçma bir metafor oldu ama, korkuyorsanız evlenmeyin demek istiyor şair burada.

Bence hızlı bir hayatınız yoksa çok pişman olursunuz. Birkaç tanıdığım var, hepsi açıkca belirtmese de pişmanlar. Bir tanesi geçen evlenmeyi denedi ama bu yaştan sonra sıkıntılı, olmadı...

Standart ev kadını veya evden-işe şeklinde bir hayatınız varsa mutlaka evlenin. Ancak ekstrem bir hayatınız varsa (örneğin dünyayı geziyorsanız), uzun bir süre niyetinizde buysa o zaman evlenmek istemiyorsanız evlenmeyin.


.

Benim arkadaşım beş yıl önce aklımdan geçmezdi evlenmek ama şimdi çok pişmanım diyor. Ciddi anlamda da istiyor evlilik. Bahsettiğim kişi 34,k.
Ben de biraz @kartallar yuksek ucar gibi düşünüyorum bu konuda.

İnsanlar hala bunun zorunluluk değil bir tercih olduğunu anlayamıyor.
Kadın bir erkeğe ait veya anne olmayınca daha değersiz değil, bunu karşındaki ile tartışmayı bilmek, ona gerçekten ne söylemeye çalıştığı konusunda yardım etmek lazım.
Çevresinde tek başına durabilen güçlü kadınların tü kaka ise kime neye göre olduğunu.. Bir insanın hayat kavgasını aşağılamaya vakit ayıran insanın vaktini almayı da bilmek lazım. Evliliğin zıttı Yalnızlık değil.

27-kadın

küçüklüğümden beri hiç evlenmek istemedim çünkü evlenmeye gerek olduğunu düşünmüyorum. eskiden korkutucu gelirdi sürekli aynı adamla yaşama fikri. şimdi ise tam tersi, bütün ömrümü aynı adamla geçirmek istiyorum ama bunun için niye evlenelim ki? bizim birbirimize "sana söz, iyi günde, kötü günde, hastalıkta, sağlıkta yanında olacağım. bunun altına imzamı dahi atarım. te bunlar da şahitlerim" demeye ihtiyacımız yok :D bunu zaten biliyoruz.

ailelerimiz açısından da şanslıyız, yıllardır sevgilimle beraber yaşamama rağmen hiç baskı kurmuyorlar "niye evlenmiyorsunuz" diye.

hem sonra evlenmeye kalksak düğün yapıcaz, annemler ablamın düğününde yaptıkları gibi 600 kişiyi çağırmak isteyecek, ben olmaz diyeceğim, kavga edeceğiz, sonuçta o 600 kişi gelecek, ve bir sürü gereksiz masraf olacak. yazık günah.

çocuk istersem o zaman evlenirim tabi. ama çocukları çok sevmeme rağmen şu yaşımda bir çocuğun minimum 18 yıllık sorumluluğunu almak istemiyorum. şu anki yaşam tarzım bir çocuk yetiştirmek için kesinlikle uygun değil. çocuk için hayatımı toptan değiştirmem gerekecek. çok zor. 

sevgilimin gömleğini de ütülerim donunu da yıkarım ayrıca. o da benim için yapar. bunlar da bir şey mi, insan sevdiğinin yüzü gülsün diye neler yapmaz ki. sanırım birbirimiz için yapmaktan gocunacağımız hiçbir şey yok şu hayatta. gömleğini ütülemekten şikayetçi olacağınız biriyle evlenmemelisiniz zaten.

bir kez evlendim(aslında imza atmamak için oldukça direndim ama işte enerjimizi neden insanlara bunu izah etmeye çalışarak harcayalım, kendimize harcarız söylemleriyle ikna oldum, belki de o dönem ikna olmak istedim). öyle travmalı, çok kötü bir evliliğim olmamasına rağmen inanılmaz pişman oldum. hayatımda verdiğim en yanlış karardı. balayından döndükten sonra pek çok kişiden, evlenmeden önceki etkinliklerime/hobilerime/iş tempoma vesaire devam edince, artık evli barklı kadınsın "uyarısı" aldığımda ne "halt" ettiğimi idrak edebilmiştim. eskiden işyerinde asiliklerim, aferin phoebe hakkımızı aldın diye yorumlanırken, evlilik sonrası e ama sende kendine bir çeki düzen vere dönüştü. hayatta evlilik kadar pişman olduğum hiç bir kararım olmadı gerçekten. o yaşa kadar inşa ettiğim bütün kimliğimi/zihinsel birikimimi sınırlamam ve evliliğe uygun bir kadın profiline dönüştürmem beklendi. bunu yaşamayan kadın sayısı son derece sınırlı bu ülkede. sosyo kültürel-ekonomik düzeyi farketmiyor. kadınlar bunu kendi aralarında dahi dile getiremiyor çoğunlukla. çünkü seçilmemiş/tercih edilmemiş kadın algısıyla anılmayı göze alamıyorlar. yemişim bu algıyı. benim mutluluğumdan, huzurumdan daha önemli ne var bu bir kere yaşayacağım hayatta? istisnai evlilikler elbette vardır, her evlilik böyledir diye ahkam kesmeyeceğim.

herkes tekrar evlenmeme sebebimin evlilik fobisi falan olduğunu düşünüyor. hiç alakası yok. bunun bir tercih olduğunu kabul etmek istememe sebepleri, çoğunlukla, kendileri bu sosyal algıyla mücadele edecek gücü kendilerinde göremedikleri için yaşadıkları iç çekişmeler. şükür iç huzurum çok yerinde ve son derece mutluyum. 50 yaşımı 50 yaşına gelince düşünürüm. neden olasılıklar üzerinden senaryolar yazıp bugünümü anksiyete ile geçireyim?

ezcümle; bir başkası ile birlikte olmadanda ben tam ve bütünüm. bir başkası ile hayatımı birleştirme kararı alırsam şayet, bu toplum istedi diye, kendimi tamamlamak için vesaire olmaz. bir yol arkadaşı istediğim için olur, ki imza atmayı yinede düşünmüyorum.

27 k, birebir aynı fikirdeyim sizinle.

yalnızca evlilik değil, genel olarak ilişki olayına alerjim var. ne zaman gereğinden fazla bir samimiyet oluşsa biriyle, ya bi yolunu bulup kendimden soğutuyorum, ya da ayaklarım totoma çarpa çarpa kaçıyorum. çevremdeki ilişkilere ve evliliklere baktıkça bu fikrim sadece pekişiyor. bundan 4-5 yıl önce bu görüşümün 30a yaklaştıkça değişeceğini ve isteyeceğimi düşünüyordum, tam tersi oldu. kafamda soru işareti bırakan tek husus toplum baskısı. bu yüzden mümkün olan en kısa zamanda daha medeni topraklara kaçmaya çalışıyorum, evlenmemiş kadınların buradaki kadar yadırganmadığı yeni diyarlara doğru.

sebebi ise büyük ihtimalle korkunç bir babaya sahip olmaktan kaynaklı çocukluk travmalarım. çok severek evlenen annemin neler yaşadığına doğrudan şahit oldum. önceden mantık evliliğine veya paravan evliliğe biraz daha yakındım, şimdi o da gitti. sevmediğim sürece aynı evin içinde ikinci bir kişinin varlığına katlanamıyorum. hiç gerek yok o yüzden. ama işte, dediğiniz gibi, 50 yaşıma geldiğimde akranlarım çocuk, ve hatta torun severken acaba pişman olur muyum diyorum ben de. hayırlısı yaa.

ekleme: sebep demişim, havada bırakmışım. tamamen kısıtlanma psikolojisiyle alakalı. istediğim an, istediğim kişilerle, istediğim aktivitelerde bulunmaya çok alıştım. yukarıda da bahsedilmiş, evlilik "kendine çeki düzen verme"ye mecbur bırakıyor insanı biraz. çok hareketli bir hayatım olduğundan da değil de, canımın istediği gibi hareket etme özgürlüğüme biraz fazla düşkünüm. hayatımı ikinci bir kişiye (çocuk da giriyor devreye bu noktada) göre şekillendirmek istemiyorum. aldığım kararların hepsini kendim öyle istediğim için almak istiyorum, mecburiyetten veya sırf uyum sağlayayım diye değil.

Hiç kimseyi sevmemiş, hiç kimse tarafından da sevilmemişsiniz.

Çağımızın sorunu bu olduğu için, kimse evlilik düşünmüyor ya da korkuyor.

evliliği ömür boyu gömlek ütülemek sananlar var. tamam evlenmenin bana göre de pek bir mantığı yok ama evlenince ev işini kadın yapar mantığındaki erkeklerle evlenip sonra da evlilikten soğuyorum demek salakça.

öyle delicesine istememek değil de biriyle nasıl geçineceğim konusunda ciddi endişelerim var. Bu da beni geride tutuyor.

Ailemde ve yakınımda geç evlenen/hala bekar olan ileri yaşlar var. 39'dan 73 yaşa kadar bir aralıktan bahsediyorum. Evlenenler keşke erken yaşta evlenseydik, bekarlar da keşke evlenseydik diyorlar.

Türkiye medeni bir yer olduğunda evlenen çift sayısı azalacak. İstemediğiniz kimseyle evlenmek zorunda değilsiniz.

öncelikle der meister +1


biriyle sürekli beraber olacak olmak, geçinme dusuncesi korkutucu. su yıla kadar evlilik benim de korktuğum bir şeydi. ama bilhassa su günlerde ' neden olmasın ya ^^ ' cümleleri geçiyor icimden.

22 k istemiyorum, korkunç

Insanlarla yapamamak ayrı bir sorun, onun evlenmeyi istemekle alakası yok. Iyi vakit gecirdiginiz insanlar yok demek ki etrafınızda?

Evlenme kısmına gelince, iki yıl öncesine kadar evlenmek istemiyordum. Hala da, çok baskı yoksa evlenmeyi sebepsiz görüyorum. Yaklasık iki senedir evliyim. Bu denli aile baskısı üzerimde olmasa ve beraber yasadıgım insanı sürekli 'saklama'ya calısmaktan bıkmıs olmasam, ikimiz de sacma buluyorduk evliliği,özellikle asla cocuk istemeyen bir cift olarak, hala da öyle buluyoruz.

27-k.

Eşim çift olmadan birey olmayı bildiği için evlilik öcü gibi gelmiyor şu an bana. Omuzuma binen hiçbir ekstra yük yok. Öyle oldugu için de, bir imza atıp aileyi rahatlatmak çok büyümedi gözümde.

23 yaşında bi erkek arkadaşım oldu, ilk 1 sene evlensem evlenirdim. Sonra bir soğudum bu evlilik olaylarından, 29 yaşımda da ayrıldık zaten...

30 yaşındayım, çocuk doğurmaya karar vermedikçe evlenmem diyorum. Korkmak ürkmek vs. değil, sadece gereksiz buluyorum.

var.
bulduğun adam
1. hem çok aşık olduğun bir adam olacak
2. hem sana çok aşık olacak.
3. hem sorun çıkartmayan düzgün bir dünür ailesi olacak.
4. hem ekonomik-kültürel olarak senin aile kültürüne uyum sağlayacak.
5. hem aldatma ihtimali düşük olacak, sadık kalacak.

böyle bir adam bulma olasılığı yerlerde sürünüyor açıkçası, en güzel kızlar için bile zor, hatta güzeller için beğeni skalası daraldığı için daha da zor. dolayısıyla bu sebeple bekar kalan bir sürü kız arkadaşım var bende bunlardan biriyim.

evlenmek istemeyen kadın yoktur, kendine layık gördüğü adamlar onunla evlenmek istemeyen kadın vardır. dolayısı ile yoktur, ütü mütü hikaye. coni dep gelsin gömleğimi ütüle desin yuvarlanarak ütüler. boş geyik bu, farklıyım ben edebiyatı işte. meriç avcısı şişman teyzeler daha çok girer bu işe.

2 haftalık kursu oluyor onu tamamlayıp sertifika alıp sonrasında şirket kurup sonra desteğe başvuracaksınız.

desteğe başvurduktan sonra onaylanan tutarlar üzerinden hibe oranında ödeme yapılır size harcamayı yapıp, başvurunuzu yapıp kabul ettirdikten sonra kosgeb ne zaman keyfi gelirse - ortalama 6 ay diyelim. benim gözlemlediğim istanbul vb. büyük şehirlerde yoğunluk sebebiyle işler boka sarmış ve de ödemeler oldukça sarkmakta. para kazanacağınız bir iş olduğunu düşünüyorsanız bence bunlarla uğraşacağınız zamanı işinize harcasanız daha iyi edersiniz.

2 haftalık kurslar 4 güne indirildi. geçen yaz bir hayli değişiklik oldu. şirketi kurmadan önce uygulamalı girişimcilik sertifikasını almanız gerekiyor bu kursu tamamlayıp. bu sertifika diploma gibi, süresiz. sertifikayı aldıktan sonra ilgili kosgeb sayfasından dökümanları doldurup projenizi hazırlayıp sunuyorsunuz. kabul edilirse şirketi kurup, başlayabilirsiniz. ancak kosgebin ödemeleri genellikle sıkıntılı, çok geç yapıyorlar ödemeleri. kendi özsermayeniz yoksa, girişmek akıllıca değil.

ayrıca projelerin değerlendirilmesi aşamalarını değiştirmişler ve bence oldukça torpile açık hale getirmişler.

sertifikayı daha geçen ay aldım, ordan biliyorum.

edit: bahsettiğiniz 0 faizli kredilerse, onu da şu an çalıştığım şirket için başvurup aldım, süresi geçti diye biliyorum.

bende durum tam tersi.

korkulacak bir şey göremiyorum

bağlanmakla bağımlı olmayı karıştırıyor bence insanlar. bağlanmaktan korkmaya lüzum yok. ama bizim aile içi ilişkilerimiz bile birbirine bağımlı olmaktan geçtiği için, bu öğretiyle büyüyoruz ve maalesef ilişkilerimizide öyle yaşamaya çalışıyoruz. aradaki farkı irdeleyip, ilişkine ve karşındaki kişiye sadece "bağlı" olunca , bir sorun olmaz.

Bagimli olmakla ilgili bir sikintim yok,dolayisiyla korktugum bagimli olmak degil. Bir kisiye baglandiktan sonra, ya kaybedersem onu korkusuyla mucadele edemiyorim ve baglanmaya basladimi hissettigim an kaciyorum

Ben biri bana bağlansın istemiyorum. Kendim bağlanmıyorum zaten.

Birinin bana baglanmasini da istemiyorum. Ben anlamadim nasil manyaklik

Bağladığın kişinin kopma riski ürkütücü gerçekten. Ama o risk dışında bağlanmak güzel bir şey gibi geliyor. Ben çok korkmuyorum sanırım

Ben de korkuyorum. Kendimi birine fazlaca kaptırma fikri beni çok ürkütüyor. Çünkü insanlar çok kötü, eninde sonunda seni üzmenin bir yolunu buluyorlar. Seni hayal kırıklığına uğratıp hayatından çekip gidiyorlar. O yüzden en başından ipleri kimsenin eline vermeye gönüllü olmuyorum ben. O kişi hayatımdan çıkıp gittiği anda bunu en hafif şekilde atlatabilmenin en makul yolu bu benim için.

sevgililik müessesesinde her defasında bağlanıyorum ve aslında bunu hiç istemiyorum. hatta belli de etmemeye çalışıyorum.

her defasında bir dahakine bağlanmayacağım diyorum. korkmak değil de ilişki bitince fazla yıprandığım için istemiyorum.

hayır, korkulması gereken bir şey olduğunu düşünmüyorum.
ama illa her önüne gelene bağlanıyorsun diye bir şey de yok elbette.
bir sorun olursa da, konuşulmalı.
direkt olarak davranışlarla yansıtmaya çalışmak doğru değil.
iletişimi bozacak bir şey.

korkmuyorum ama bağlanmak da istemiyorum pek. bu yüzden 1 - 1.5 seneden uzun ilişkilerim pek olmuyor. neden böyleyim sorusunayanıt vermem güç. bana korku değil de tercihmiş gibi geliyor.

korkmuyorum, seviyosan bağlanırsın tabi ki. yoksa sevgili olmanın ne anlamı var ki...
daha önce kötü bir şey yaşadıysan korkuyor olabilirsin. sen çok sevmişsindir, o sevmemiştir vs.

Olması

Tek madde çok zor oldu:)

Düzgün iletişim diyorum

Erkek

güzellik.

şahsen ben zeki sevgili istemem. fazla zeki olmayan insanları manipüle etmek daha kolay, yalanlarını vs kolayca yakalayabilirsin :D

iletişim, muhakeme, farkındalık, hatta seks algısı gibi şeylerin de zekayla ilgili olduğunu varsayarak, ben de zeka diyorum.

kadın

duygusal zeka

kadın

Huy, Soy, inanç
Erkek

Olması +1

Zeka olmazsa olmaz tabii bu her ilişki için geçerli arkadaşlık vb.

Kadın

Antrikotta medium rare ayarını tutturabilmesi.

Erkek.

sinirli, çabuk parlayan bir insan olmaması

kadın

saygı

duygusal empati

Cinsiyetçi olmaması. (K)

nezaket ve vicdan. Bu ikisi varsa geri kalan klasik problemler kolay kolay yaşanmaz

Kadin

İyi seks.

Yanında rahat hissetmem.
Duygusal zeka ya da iletişim (zaten iç içe şeyler) diyecektim ama mevcut ilişkimde eksik, olduruyoruz bir şekilde.

Güzel olması. (Erkek)

zeka, vicdanlı ve hakkaniyetli olmak. bunlar varsa zaten pek çok olumsuz özelliği kolay kolay barındırmaz.

kadın.

Ütü yapabilmesi. (._.)
Ütüden nefret ediyorum.
Kadın.

kahkül.

e.

güzellik, tatlılık çok önemli.

İsteklerime saygı duyabilen (duyamıyorsa da ilişkiyi bitirebilecek kadar kendine güvenen) biri olması.

Gına geldi artık her şeyin kendi istediği gibi olması için trip atan, mevzu ayrılığa gelince de ühühühü ayrılmayalım diyen karaktersizlerden.

Zeka, kültür, anlayış, açık fikirli.
Erkek

tek seçenek olduğu için ilişkide seks olmazsa olmaz diyorum.

Vicdan

tedx konuşmacılarından birisi ilişkide ilk sıraya seksin yerleştirilmesi gerektiğini söylüyordu

Yaşam tarzlarımız benzesin

K

Birlikteyken eğlenebilmek

zeka, sadakat, merhamet.

kadın

10- 20 çok da sürekli kullandığım şeyleri stoklama huyu var biraz. ama maksimum 5'tir. özellikle indirimde bulursam alıp koyuyorum bir kenara.

hayır

tam olarak tersiyim. her şeyden az sayıda olmalı, bittikçe yenisini almalıyım. boşuna yer kapladıkça bana fenalık basıyor.

savaş çıkacakmış gibi stoklamak değil, ama evden çalıştığım için bazen hemen çıkıp almak zor olabildiğinden, elimin altında bulunsun isterim.

özellikle mutfak konusunda bereket meselesine inandığımdan, genelde tam teşekküllü sayılırım, her zaman kullanılan şeyleri mutlaka yedeklerim.
dolu mutfak severim.
her yemek yapmaya başladığımda, "ah bunu almam lazım, şunu unuttum" falan demekten nefret ederim.

gömücü değilim hayır.

artık ürünler çabuk bozuluyor ve tazeliğini yitiriyor, o yüzden hep haftalık ya da iki haftalık saklıyoruz..

evdeki nüfus sayısı fazla olsa kesin olurdum :)

eve malzeme alırken yedek almayı seviyorum, tabiki abartmadan.
örneğin çamaşır deterjanı hep 1 tane yedeklidir, diş macunu, diş fırçası vs.
gıda ürünlerinin son kullanma tarihi olayından dolayı kullanacağımdan fazlasını almıyorum genelde.

kıyafet konusunda da çorap ve boxer yedeğim vardır hep.

istifçiyim

Hayır değilim. Bir sonraki alışverişe yetecek kadar alırım. Heryerin Tıka basa eşya, malzeme dolu olmasından hoşlanmıyorum. Yiyecek için de geçerli, eşya için de geçerli.

istifçiyim, evim büyük olsun, bi kiler yapayım, bozulmayacak ürünleri ağzına kadar yığarım, tuvalet kağıdı, makarna, kahve, çay vs vs..
hatta iki de derin dondurucu olsun onu da doldurayım.

Biraz.
Alırken fazla almak değil de bitmeden alma huyum var.
Mesela tuvalet kağıdı pakette 3 taneyse bitmiş gibi hemen gider alırım.
Ya da 5 tane yumurta varsa bitmiş gibi davranıp bi kutu yumurta alırım.

ben değilim ama annem öyle. ne zaman markete gitsek yağ alıyoruz. yağ lobisiyle annemin arası çok iyi galiba.

Benim bildiğim istifçilik gereksiz eşyaları atamama, her şeyi biriktirme hastalığı oluyor.

İki şekilde de değilim. Sık kullandığım gıda ürünlerini fazlaca alırım, 10 kutu değilse bile 8 kutu ton balığı aldığım olmuştur. İndirimde gördüysem fazlaca alırım.

yemek yaparken elimi attigimda bulamayacagim seyler icin evet

market 3dk uzaklıkta. mutfağım ise 2 m2. o yüzden pek bişey yok evde.

Tam tersi. Her gün markete gidiyorum o günün yemeği için. Bazen annem geliyor, eve yığıp gidiyor ama bittiği gibi yine markete günlük gidiyorum.

Memleketten geldiği için bakliyat, pirinç, bulgur bol bulunur evde. Bunlar dışında hiçbir şeyi yedeklemem.

soru, stokçu musunuz? biçiminde olmalı +1
istifçi değilim, fenalık basar. ama evet, stokçuyum. ped, krem türleri, diş macunu, sıklıkla kullandığım makyaj malzemeleri falan 2-3 takım stokludur bende. bunun nedeni daha çok ürünleri indirimde kovalamamdan, fiyatı sabit olan şeyler için pek girmem stok işine. sonuçta o da bi kalabalık yaratıyor.

analarımızın yağ, deterjan stok merakı falan da darbe dönemleriyle bağlantılı. kıtlığı yaşayan bilir.

indirimde, kampanyada olan şeylerden alıp, nasılsa akmıyor kokmuyor derdim eskiden. karlı bir durumdayım gibi gelirdi her şeyi öyle alıyorum diye. sonra okuduğum bir kaç şeyden etkilenip ne biterse sadece onu al mantığına geçtim. artık her taraf süpermarket, bugün şu üründe kampanya varsa yarın öbür üründe kampanya var birinden birinde. illa birinin önünden geçiyorsun bir yerden bir yere giderken. totale baktığında aslında mutlaka hemen her şeyi kampanyalı denk getirebiliyorsun. hem de poşetler dolusu eşya taşımamış oluyorum. yine aynı şeyleri yiyorum, aynı şekilde mutfağımda hiç eksik yok. aylarca kullanmadığım ama alıp mutfak dolaplarına yığdığım malzemelerin parasını peşinen ödemiyorum artık böylece. aylık market harcamalarım yarı yarıya düştü.

hayır değilim. yedeğim en fazla 2'dir o da makarnada. yani şeker, kahve, çay gibi şeyleri asla yedeklemem. bitmek üzereyken alırım.

günde 10 dakikayla, birkaç saat arasında değişiyor.

akşamları yatarken 5 dakika en hafif haliyle bile olsa yaparım.
erken kalktığım (5.30-6.00) günlerde sabah yapmaya çalışırım.

onun dışında belirli bir rutinim yok.
genelde günde 1-2 kere oluyor.
eğer sinirlendiğim ya da üzüldüğüm bir şey varsa sayısı ya da süresi artar.

yararları; dinginlik, hayata bağlılık, iç huzuru, kendini sevmek, hoşgörülü olmak gibi şeylerde lastik gibi esnetmesi.
merkezde kalmayı, dış dünyayı dışarıda bırakabilmeyi çok kolaylaştırması.
hayata karşı bakış açınızı değiştirmesi.

bunun dışında, yaptığınız meditasyon türüne göre etkileri de farklı olabiliyor.

ingilizcen varsa headspace i bir arastir derim.

Yatmadan önce 5dk. Kafamı boşaltıp daha rahat uyumamı sağlıyor.

dönem dönem yapıyorum. maalesef alışkanlığı oturtamadım. yaptığım günlerde 10-20 dk arası zamanlayıcı kurmadan yaparım.

dönem dönem yapmaya çalışıyorum. Mindfulness hakkında bir kitap almıştım, onunla birlikte gelen kayıtlar ve nefes egzersizleri var, onları dinleyerek yapıyorum.

Derin gevşeme diye bir şey var yoga hocası öğretmişti, bazı günler yatarken yapıyorum ve çok rahat uyumamı sağlıyor. Normal spor sonrası da yapabilirsin ya da herhangi bir anda.

Sırt üstü yere/ yatağa artık neredeyse oraya uzanıp avuç içlerin yukarı bakacak şekilde kollarını yana serbest bırakıyorsun. Kollarını, bacaklarını, parmaklarını, çeneni, dilini kısacası tek tek tüm uzuvlarını serbest bıraktığını kontrol ediyor ve en rahat olduğun pozisyonda hareket etmeksizin kalıyorsun. Bunu yapmadan önce üzerine ince bir örtü /battaniye örtebilirsin çünkü gevşeme esnasında hiç hareket etmediğin için üşüyebilirsin. İlk başta hareket etmemek çok rahatsız ediyor ve hareket etme ihtiyacı duyuyorsun ama o sırada önce karnına sonra göğsüne nefes almaya odaklanıyorsun ve sadece nefes sesine odaklanıyorsun. Belli bir süre sonra hareketsizlik resmen seni uyuşturuyor ve bu sefer de hareket etmek istemiyorsun. Bu pozisyonda uykun da gelebilir ancak meditasyon amaçlı yapacaksan uyumaya değil nefese odaklan. Zaman kavramını ve anın akışını önemsememeyi başardıktan sonra gevşemeyi sonlandırmak aklına geldiğinde; önce parmak uçlarından yavaş yavaş bedenini hareketlendir. Bu aşamada parmak uçlarını oynatmak bile sana aşırı zor gelecektir eğer derin gevşemeye girdiysen. Sonra cenin pozisyonuna gelip bir süre vücudunu dinlendir ve kalk. Kalktığında uykudan uyanmışçasına dinlenmiş olacaksın.

Ben bunu yaparken uyanık halde rüya bile gördüm ama ne gördüğümü hatırlamıyorum şu an :)

Nefese odaklanmak en kolay meditasyonlardan, diğer teknikleri bilmiyorum ama derin gevşeme çok keyifli gelecektir.

neferkitty + 1

ilk başlarda kendini tamamen bırakmakta zorlanabilirsin. kendini kontrol ederek başlayabilirsin; kaşlarım çatık mı, dişlerimi çok mu sıkıyorum, sırtımı ve omuzlarımı tam olarak bıraktım mı, bacaklarımın yere teması nasıl/tamamen bıraktım mı gibi gibi.

bu esnada göz bandı kullanırsan şahane, derinleşmene yardımcı oluyor. benim yoga eğitmeni arkadaşım bana kendi hazırladıklarından verdi, içinde lavanta var. şöyle bir şey;

www.google.com.tr

birde uykuya dalmakta zorlanıyorsam kurbağa pozisyonunda kalıyorum bir süre, çok rahatlatıyor. dikkat etmen gereken nokta bacaklarını cart diye birleştirmemek, ellerinin yardımı ile kapatmak. 5 numaralı poz;
blog.gittigidiyor.com

ihtiyaç duydukça ve yogaya gittikçe yapıyorum, belirli bir rutinim yok. 20 dakikaya yakın sürüyor.

bir dönem tek oturuşta iki saate yakın odaklı kalabiliyordum.
şimdi savsakladım.
meditasyon yararı çok hızlı ve somut biçimde görüleiblen bir pratik.
yoga da yapasım var.

@ phoebe evet goz bandini unutmusum bana verdigi bant da vanilya tarcin kokuyordu sanirim kokuyla da gevsemeyi bagdastirma hedefleniyor ama o kokuyu duyunca mutlu oluyorum beynin koku hafizasini etkiliyor galiba etkili oluyor cidden :)

bir iki sene tecrübeniz olsa 5-6 derdim ama yeni mezun olduğunuz için 4 diyorum. şehir değişikliği önemli bir etken.

orda büyümedim ama anne tarafım aksaraylı ve hala orda yaşıyor. sürekli gidip geliyorum. çok küçük, muhafazakar bir anadolu şehrine gidiyor. 5 yıllık sözleşmeyi okuyunca belirtmek istedim.

ayrıca orda para harcayabileceği bir yer/alan nerdeyse hiç yok. şayet sosyal biriyse bu sefer sürekli ürgüp, göreme, konya, kayseri gezecek hafta sonları. o para bir avuç pul olacak ay sonlarında diyorum naçizane.

edit: soruya tam cevap değil ama cevap gibi aynı zamanda, bilemedim.

4.5k

4 bin tl den fazla vermezler. Zamanla artar yüzde 9 10.

Daha fazla bekleme hayal olur.

5 de.risk budur.

Artıları

Mercedes iyi bir referans ilerisi için
Dil öğrenme imkanın var(Almanca dersi verebilirler)
İlk iş yeri için maaş

Eksileri

Aksaray
5 yıllık sözleşme(Sana 5 sene içerisinde yükselme vermeyebilirler ve gidicem de diyemezsin) 5 sene uzun bi süre.

Maaş 4-4.5 arası olur. 4ün altını düşünmeden reddet. Ben yıldız elektrik mezunu olsam gitmezdim bu derece yüksek maaş bekleme ama çok daha güzel firmalar var İstanbul Kocaeli bölgesinde senin için.

Ben de ayrintili gezenlerdenim 4.5 saat gezmistim o muzeyi. Turkiye nin en guzel muzesi

resim heykel ve cermodern'e de gitmelisin o taraftayken.

yetmez bence. bende 4 saat kadar gezmiştim.

en az 4-5 saat, değeri bilinmeyen muhteşem bir müze

2,5 saatte gezdim. Biraz acelem vardı tadını tam alamadım bir daha gideceğim.

apollon tapınağı ve çevresindeki ören yeri gezilir.
araç varsa akköy ve doğanbey ziyaret edilir. akköy'de kütüphaneye uğramayı ihmal etmeyin. vaktiniz varsa prieneye gidin.
inönü bulvarı üzerindeki denizli pide-kebap-çorba salonu'nda çorba içip tahinli pide yiyin.
ek olarak mis gibi bahar havasını içinize çekmeyi unutmayın.

Neresinde olacaksın bilmiyorum ama
Apollon tapınağı gezisi güzel olur
Mavişehir'de bi günbatımı ile çibörek gömmece etkinliği ile sonlanabilir.
Aklıma gelenler bunlar oldu bu dönem için

19 mayista biz de yazliga gitmeyi düşünüyoduk kapali mi gosteriyo havayı :/ apollo tapınağı yazilmis zaten, araba varsa priene disinda milet var o yorede o da baya büyük bi antik kent, yani zamanının en büyük şehirlerindenmiş oraya gidebilirsiniz. Ama tek gun varsa apollo tapınağı yeter bence, gun batiminda da Mavişehir baya iyi cidden, deniz uzerinde gunesin en guzel battigi yerlerden biri gördüğüm

Apollon tapınağı ve balat köyünde milet ören yeri (gayet yakın) + 1

didim şehir lokantasında yemek yiyebilirsiniz.

priene ve doğanbeye giderseniz karina'da balık yenilebilir.

Spree turu hava güzelse cok guzel fikir. Reichstag düsünüyorsan kesin onceden internetten randevu sistemine gir, gün-saat belirle. Cok bekleniyor bazen.

DDR Muzesi´ne gitmeni kesinlikle tavsiye ederim.

Mustafa's Gemüse Kebap dedigin yer.

Neresinde kalacaksin Berlin´in o onemli. Bazi noktalarindan yarim saatten bile az sürüyor cünkü.

Berlin Filarmoni´nin oglen arasi ucretsiz konserleri oluyor. Yanina bir sandvic alip orada dinlenmeye gidebilirsin.

Neukölln´de hip cafeler/yemek yenecek yerler: Frollein Langner, Brammibal's Vegan Donuts(donut yemeyecekseniz de gidin, müzikler cok iyi ve amerikanosu muhtesem!) ama Maybachufer Ufer´a gidip kanal yaninda bira icmek de güzel.



Berlin´de olsam seve seve yardimci olurdum. 4 aya yakin orada yasadim, spesifik sorulariniz varsa tabii cevaplamaya calisirim.

Reichstag bence de cok guzel. Internetten randevu alindigini bilmiyordum ama biz gittigimizde bir gun sonrasina vermislerdi. Internetten aliniyorsa daha iyi. Yani reichstag hem cok bilgilendirici oldu, hem de guzel, aksam gunbatimina yakin daha guzel oluyor.

Mustaga's gemüse kebap bence abartilmis bir balon. Hem yemesi cok zor. Durumun icine o kadar cok sey koyuyor ki, kapkalin bir sey oluyor. Kreuzberg taraflarinda, U-bahnla gidiliyor, Mehringdamm duraginda iniyorsun hemen orada.

Gitmediyseniz Holocaust Memorial gorulebilir. Reichstag'a cok yakin zaten. Ama oyle oha efso fln degil bence.

Edit: Berliner Dom'u begenmistim bir de ben. Onunde fotograf cekilmelik tam hehe.

Mustafa's Gemüse Kreuzberg'de, Mehringdamm'da. Lezzet arayarak döner yenmez ama Berlin'de, meşhur bir şeyi denemiş olmak için tad tadacaksan.

Potsdam bir günde hallolur.

Şehirde yeni sayılırım ve biraz meşgulum bu sıralar, yoksa seve seve gezdirirdim. İyi eğlenceler.

Turistik şeyler yazılmış. Vaktim olsaydı Sony center'da 3D bi film izlerdim ben.

museum island, mitte, pranzlauberg

Mustafa's gemüse kebap'ta 1 saat sira bekleyip umdugunu bulamayacaksin. Lutfen gitme rica ediyorum, zamanina yazik.

Havalar şu sıralar düzeliyor ve Berlin'in en güzel zamanları başlıyor. Açık havada vakit geçirmek ayrı güzel oluyor spree tur bunlardan biri. Sansoucci için bir gün yeterli ve pfaueninsel e gidebilirsin tavuskuşu adası,hem farklı hem tarihi. Çünkü her yer zaten saray Berlin'de.

Kısaca ilgi alanlarını belirtsen daha rahat tavsiye verilebilirdi. Ama eğer modern sanata ilgin varsa başka yerde bulamayacağın "picasso ve dönemi" ismiyle şuan sergilenen yüzün üzerinde picasso -ilk çizimlerinden ölümüne kadar- klee, matisse, cezanne için berggruen müzesini ziyaret edebilirsin.Heinz berggruen un kendi koleksiyonun sergilendiği müzede picasso'nun etkilediği ve etkilendiği dönemi bir arada görünce ayrı bir çarpıcı oluyor.hepsi de çok önemli ve özgün isimler.ilk katta aynı zamanda çok önemli giacometti eserleri ve afrika heykelleri de mevcut.

Mustafa's gemuse denildiği gibi gayet kolay bir lokasyona sahip ama bütün gün 100 mt sıra olması sadece ucuz ve doyurucu olmasi ve turistik bir ziyaret yerine donusmesinden. Defalarca kullanılmış yağda kizartilan yikanmamis sebzeler ile tavuk eti,salata, mayonez ve quark bazlı bir kaç sos , soya sosu , limon suyu (konsantre),beyaz peynir ve yetmiyormus gibi biraz daha tuz dan oluşan dürümü yemek için bekleyeceksen , sen bilirsin tabi :)

Belki de visitberlin.de ve berlin.de adreslerini kullanmışsindir mutlaka, aradığın spesifik bir yer ya da kategoride işine yarar. Bloggerlar da ayni şekilde belirli kategorilerde çok işe yariyor. Tavsiye edeyim dicem ama blogger arkadaslarimin, alman ya da yabancı,hepsi yeme-içme üzerine yaziyor o yüzden bişey diyemiyorum.

Sachsenhausen toplama kampı. 35 dk otobüsle yolculuk sonrası 15 dk yürümüştük. İlginizi çekiyorsa bu tarz konular, gidilip görülmeli.

Potsdam gidiş dönüşünüz neredeyse bütün gündüzünüzü alır. park çok büyük. hepsini yavaş yavaş gezmek ister, kasabada vakit geçirmek isterseniz bir gününüzü ayırın derim ben. onun dışında herşey yazılmış. park bahçe seviyorsanız treptow a gidin. akşam içmek için neukölln sokakları ideal, daha hipster ortam istiyorsanız prenzlauer berg e gidin.
pazar günü mauer park a gidip karaoke dinleyin.
ben de bir sene kadar yaşadım berlin'de. sorunuz olursa cevaplamaya çalışırım.

Farklı bir şeyler arıyorsanız Berghain'a gidin derim ben.
Gitmeden biraz araştırın ama, sonra orada şok olmayın =)

cevaplar icin tesekkür ederim.
Tegel havaalaninin yakininda kalicam. o civarda bisikletle gezmelik güzel rotalar var mi? Tegeler see civari nasil mesela?

bir de mustafa'yi gömenler 2-3 yer önerseymis keske.

Mustafa Gemüse Kebab güzel bence.
O kadar sıra beklemeye değmez, o yüzden warschauer straße'dekinde yemek en mantıklısı.

fişleme olayını hiç duymadım, 10 haftaya kadar yasal olmasına karşın pratikte zorluk çıkarıyorlar lgbtisagligi.org

Söz konusu duyuruda ki aramaların sebebi gebeliği ilk andan itibaren takip edip anne-bebek sağlığını kontrol altında tutmak. Eskiden ebeler kapı kapı dolaşır yeni evli var mı, gebelik var mı sorardı. Cevaplara göre ellerinde ki formlara son adet tarihini falan yazarlardı. Tamam iktidarın bu konularda zihniyeti çağ dışı ama bu derece paranoya yaratmakta abes yani.

Devlet ya da özel hastaneleri bilmiyorum ama şu durum var "Her kürtaj bir Uludere'dir' açıklamasından önce çok sayıda özel hastanede yapılan bir işlemken, açıklamadan sonra çok sayıda özel hastanede kaldırılmış. Yapan hastaneler de az olduklarından fiyatları oldukça yükseltmişler.

bekar ise ve yasal süreler içindeyse özgürce yaptırabiliyor olması lazım. evli ise eş onayı gerek galiba.

özel hastanede yaptırıyorsa bence kayıtlara geçmeme ihtimali var, doktorla olan anlaşmaya bağlı olarak.

yasal sınırları geçtiği halde kürtaj yapan doktorlar da var. onlar hiç kayıtlara geçmiyor tabi.

Yabancıların çoğu nazar boncuğunu bilmiyor ve gördüklerinde çok seviyor, seviniyorlar. Hem ucuz hem de işe yarar bir hediye. Şöyle anahtarlık şeklinde felan, iyi olur bence.

Lokum ve nazar boncugu.

Antep fistikli cifte kavrulmus lokum sevmeyen alman/avusturyali henuz gormedim.

Aynen lokum. Ama ucuz, şeker dolu olanindan değil.
Antep fistiği ezmesi
Güzelinden baklava
Minik, süslü cezerye paketi
Cevizli sucuk

Antep fistikli cifte kavrulmus lokum. Cok seviyor ibneler. Ilk zamanlar ben de gotururdum :)

Bizim Almanya ekip lokuma bayılıyor. Çifte kavrulmuş +1. Jelimsi olanlardan değil.

Lokum gotur arti 1. Cok hediye etmisligim var, hep cok sevdiklerini soylediler ama oyle gul lokumu falan degil, cifte kavrulmus fistiklisindan.

Ya da, kuru baklava. Buradaki baklavalar cok dandik :-(

Ayrica cok hos bir jest olacak. Genelde Almanlar bir isi bitirdiklerinde böyle bir sey yaparlar, mesela isin son günü bir kek yapar getirirler falan fisman. Güzel fikriniz.

Almanlarda ilk is gununde ofise tatli getirme gelenegi var, lokum bu konuda uygun olur. Baklava kimisi seviyor ama sevmeyen de oluyor, agir geliyor. Lokuma bayiliyorlar.

Bunun yanida masanda da bir bardak icine nazar boncugu doldur, gorulebilecek yere koy, masana gelip gidenler bu ne diye sorarsa hikayesini anlatip hediye et. hem muhabbet etmek icin ortam olur, hem de almanlar spontane hediyelere cok sasiriyorlar, planlanmamis incelik onlara cok guzel ve ilginc geliyor.

19.90 tl olan servis kampanyası bitti, taze bilgi.

ben en son şu yolu izledim;
www.eksiduyuru.com

genelde o tarz tarihlerde yenisahradan da otobüs kaldırıyo havataş. 6'da binmen yeterli olur.

pegasus servisine bimmedim hiç

yenisahra'dan hiç binmedim ama kadıköy'den bindiğimde hiçbir zaman sorun yaşamadım.
tabi 19 mayısta neler olur belli olmaz. siz bence her ihtimale karşı havaş'ın kalkış saatinden 15 dakika önce havaş durağında olun.

sabah erken saatlerde yenisahra'dan sabiha'ya gitmeniz muhtemelen 30-40 dakika falan sürer. ben olsam, 19 mayıs yoğunluğunu da düşünerek; yurtiçi uçacaksam 5.30'da, yurtdışı uçacaksam da 5'te yenisahra'dan binerdim.

@Buffay toplu taksi olayı çok enteresanmış ya. pendike dolmuşla nasıl gittin. e-5 den gebze harem e filan mı bindin.

@Hosein gracias sinyor havataşa sorayım olmadı varsa diye.

@istanbul kadıköye uzak kalıyo neredeyse sabihadan biraz uzak (: yinede teşekkürler. evet erken gidicem.

Pegasusun servisi çok iyiydi yaa :(

diyelim havataş'ta yer yok. bagajın yoksa yenisahra'dan e-11'e ya da e-10'a atlayıp git işte. pegasusla, pendik'ten taksiyle falan niye uğraşıyorsun ki...

not: e-10 24 saat var. yarım saat aralıklarla geçiyor.

@buffay yazınca üstüme hiç alınmadım önce, sonra algıladım soruyu.

doğrudur dolmuşla gittim.

ben yeni sahra'dan bineceğim zamanlarda da birkaç defa orda bekleyenlerle toplaşıp taksiyle gittiğimiz oldu.

e11 o kadar erken saatte yoktu ben iett sayfasından baktığımda, 6 da başlıyordu. e10 da 4:40-5:50 arası yok, telefonla arayıp teyit etmiştim geçen hafta.

18 mayısta bende kalırsın sabah 3dk de gidersin alana. Çözüm gibi çözüm

kefir ve probiyotik yoğurt, ev yapımı. bir de magnezyum desteği alabilirsiniz.

doktor değilim, kişisel tecrübelerim.

her sabah kefir içiyorum. son iki haftadır magnezyum da kullanıyorum.
tüm kaynakları tüketmişim anlaşılan :P

Vitaminleri en iyi meyvelerden alırsın. Havalar ısındı. Meyveler çok kötü değil artık. Pazara çıkıp hepsinden yarım kilo alsan, bir hafta boyunca yersin hepsini. Bir yerde göz seğirmesinin vücuttaki su yetersizliğinden olduğunu okumuştum. En az 3 litre su iç. Alkol ve sigara zaten kullanma. Bir de bilimsel anlamda vitaminler enerji vermez. Karbonhidratlar, proteinler ve yağlar enerji verir. Mineraller de enerji vermez. Çünkü hücresel solunumla yakılmazlar. Enerji için yeterli uyku, yeterli spor, yeterli temiz hava ve düzgün bir psikoloji gerekli.

suyu gereğinden fazla içiyorum, kötü alışkanlığım yok, meyveyi arttırabilirim. ama yeterli uyku, yeterli spor, yeterli temiz hava ve düzgün bir psikolojiyi şu ara sağlamam mümkün değil. bu nedenle yorgunluk belirtileri artış gösterdi ve bunun için geçici bir destek arıyorum aslında.

şöyle ki tam zamanlı bir işim var ve onun dışındaki vakitlerde daha enerjik olma ihtiyacındayım. yani bana takviye lazım :)

ne ettiniz, kefir de magnezyum da aksam alinmasi gereken seyler. uyku kacirmaz, getirir.

enerji istiyorsan B-kompleks vitamin tabletlerinden alabilirsin ama sabah, yoksa aksama uyku kacirir. bunun yanisira kahve ve abartmadan meyvelerle destekleyebilirsin ama kafein oranina bagli olarak 6 saat dus uyku vaktinden, one gore ic son yudumunu. yoksa kafein damarlarinda gezip dolasirken yine uyku tutmaz ve yine gozun segire segire uyanirsin sabah.

not: ben de doktor degilim ama kronik ogrenciyim.

bir arkadaşımız gitti, o kadar iyi toparlandı ki artık kim sorsa ayşe hanımı tavsiye ediyor.

www.tavsiyeediyorum.com

Manisaymış. Ben de izmirden hissettim.

izmir bayraklı da yeğenim bayağı korkmuş

Ben manisa'dayim çok sağlam salladı.

Alsancak 3. kat ofiste çok ciddi hissettik.

Manisa merkezde 5.1 şiddetinde olmuş. Narlıdere de çok fena sallandı.

Konakta güçlü salladı

merkezi bilmiyorum da sağlam salladı, pencere falan yerinden oynadı.

onu izlemedim ama kadın (kız) üzerinden ilerleyen reha erdem'in hayat var filmi var.

O filmi izlemedim ama ilk aklıma gelenler:

Zerre

Köksüz

gözetleme kulesi
araf

Tereddüt
Pandora'nın Kutusu
Ekşi Elmalar

Ve ne kadar berbat olsa da Mustang izlenebilir.

Frances Ha (2012)
The Help (2011)
North Country (2005)

Soyleyeceklerim soylenmis... Geriye Kalan var bir de. (Daha modern kadinin hayati uzerinden)

Nefesim kesilene kadar www.imdb.com
Zefir www.imdb.com
Simdiki Zaman www.imdb.com
Pek iyi film degil ama tum filmleri izledikten sonra suna da goz atabilirsin: Mavi Dalga www.imdb.com

Certain Women www.imdb.com
Wendy and Lucy www.imdb.com
American Honey www.imdb.com
Fish Tank www.imdb.com

Autumn sonata (bergman)

Ana yurdu(2015)

Bergman'ın persona, sessizlik filmlerini de sayabiliriz

sağ olun hepiniz, hiçbirini izlememiştim daha önce. izleyebildiğim kadarını oturup izleyeceğim bu gece. ve sonraki günler.
aklınıza gelen olursa yine bekliyorum tavsiyeleri.

toz bezi nasıldır bilmiyorum ama meleğin düşüşü olabilir.

tutanakta olağandışı durumlar farkedince napıyoruz :( birkaç tutanak denk geldi öyle. çetelede 180 hayır oyu var ancak alta 130 yazmış mesela. ya da sonradan tutanaktaki rakamlar değiştirilmiş

olanı yazmak esas. maalesef böyle. zira ysk o şekilde girecek ve sistem karşılaştırmayı ysknın sistemi ile yapacak.

hayır maalesef yüklenmiyor. uygulama üzerinden göndermeniz gerekirdi. ama yinede silmeyin bir süre fotoğrafları. kendiniz karşılaştırın en azından ysk sonuçları ile.

edit: gönüllülerden qr kod net çıktıysa t3 ün fotoğrafları algıladığı bilgisini aldım. denemeniz mümkün mü bir başka telefondan?

şurayı deneyin: t3.oyveotesi.org

taze çözümler şurda dursun;

arkadaşlar, t3 uygulaması ile gönderemedim ama bir sürü tutanak fotoğrafı çektim diyorsanız, işte çözüm yolları;
1. tercih: fotoğrafını çektiğini tutanağı tablet, bilgisayar v.b. ekranlarda açıp, t3 uygulama ile yüklemeyi deneyebilirsiniz.
2 tercih: fotoğrafı print edip, sonra t3 uygulaması ile sisteme yüklemeye çalışabilirsiniz.
3 tercih: bunu çok tercih etmemeye çalışalım iş yükü ve zaman kısıtlaması açısından ancak seçenek olarak dursun burda. [email protected] adresine yollayabilirsiniz.

çoktan gitmeliydiniz. şu saatte gidip tutanak bulamazsınız maalesef. çok düşük bir ihtimal kapılara asılanları bulabilmeniz.

Kapilara tutanagi azmak zorundalar. Oradan tum tutanaklarin fotograflarini cekebilirsiniz. Asmazlarsa sandik baskanina hapis cezasi var.

yukarda ki duyuruya yazdığım cevabı kopyalıyorum buraya;

vatandaş olarak sayımı izleme hakkına sahipsiniz. tavsiyem yanınızda kağıt kalem bulundurup not almak. sandık başkanı şayet sayımın güvenliğini tehdit eden bir kalabalık ve kaos yaşanırsa, sıralar ile bir alan oluşturup müşahit kartı olmayanların onun ardından takip etmesini isteyebiliyor. ama her açılan pusulayı arkalı önlü göstermek ve yüksek sesle okumak zorundalar. sınıf kapısını asla kapatamazlar.

sayım bitince tutanağı sınıf kapısına asmak zorundalar kanunen ( 10- Madde 163: başkan üyeler tutanağı asmazlar, vermeye mecbur oldukları tutanak suretlerini vermezlerse, 2-5 yıl hapis cezası verilir.). ama sınıf kapısına asılanları sağolsun sivri zekalılar alıp götürüyor. şayet böyle olursa müşahitlerden rica edin fotoğrafını mobil uygulamayla çekmek için.

edit: mobil uygulamalar için oyveotesi.org

akşamda lütfen tutanakların sistemde teyit edilmesi için destek olun.

ayrıca; istediğiniz kadar tutanak fotoğrafı çekip gönderebilirsiniz.

ulaşabildiğiniz bütün tutanakların fotoğrafını çekebilirsiniz. tutanaklar gizli belge değil. istediğiniz gibi görüp inceleyip paylaşabilirsiniz. biri laf ederse siz çirkeflik yapmayın, binada avukat vardır. onu bulun.

Yok abi öyle cirkeflik falan yapacak bir durum yok. Çok rahatça gidip 10 dakikada tüm okulun tutanaklarını tke tek çekip halledersin. Ama en iyisi sayım başladığı andan itibaren orada olup hem sayımları izlemek.

aa bu arada sayım kaçta basliyor, onu da sorayım.

sayim 5'te basliyor.

evet kimliğinizi yanınıza alınız

Var.

Tc no ve fotoğraf olan geçerli bir kimlik şart.

kadın veya erkek farketmez, seni kendi sosyal çevresinde meşrulaştır(a)mayan kişiden uzak durmak lazım. bırak çevresini, seni kendisi içselleştiremiyor demektir bu bence.

@krem peynir, cok haklısın ama bu asamaya gelmeden once bu konular defalarca konusuldu. seks odaklı bakıs acısının olmadıgını söyledi ya da beni aradıgı öyle bişeyse oyle bişeyin içinde asla olmayacagımı bilecek kadar tanıyor. iste bu kadar gecmiş varken olayın bu salak duruma gelmesi sinirimi bozuyor zaten:(

yanlış anlamadıysam 30 yaşında bir erkek size "şu ana kadar hiçbir sevgilimle sevişmedim" demiş. yanlış mı anladım?

siz inandınız mı buna?

@ isimsiz üye sevişmedim dememiş sevgililerimden başkası ile sevişmedim demiş.

ablacım sen de biraz saflık yapmışsın. 30 yaşında insanın bi yerinin doğrultusunda düşüneceğine ihtimal vermen lazımdı tabi ki. zaten en başında adam sinyallri vermiş sen iyi niyetli davranmışsın. geçmiş olsun.

kadınlar özellikle buluyor böylelerini.

Badem sutu

badem sutu? fakat cok pahali olur.

1 lt badem sutu 15 tl civarinda.

su koyup keçiboynuzu özü ile mikrodalgada ısıtıyorum güzel oluyor tadı

Kefir

yulafı lapa olarak tüketiyosanız su olabilir.

Laktozsuz sute de mi alerjiniz var?

Yogurt koyan duydum. Ben sevmem yulaf filan, fikir olmasi icin yaziyorum.

Yulaf, sütten ziyade yoğurtla daha iyi gidiyor bence. Muzu da atın yoğurdun içine. Gömün gitsin.

1 çay bardağı çiğ bademi bir gece önceden suda ıslatıp kabuklarını soyarsınız sonra rondoda çekersiniz bir tülbent yardımıyla süzersiniz. alın size mis gibi bir bardak badem sütü. hiç zor değil.

Yoğurt
Badem sütü

Lapa yapıyorsanız su ile pişirebilirseniz.

@dedim ben sana +1

Biz de evde badem sütü yapıyoruz bu şekilde. Gidip de 15 lira vermeye gerek yok.

Yoğurt veya kefir. İkisi de çok yakışıyor yulafa. Bazen kefiri özellikle daha kıvamlı olsun diye bekletiyorun sırf bunun için.

arveles bende işe yarıyor

Apranax fort demek için geldim ancak zaten bahsetmişsiniz.
Bir de apranaxı ben söylediğiniz gibi, belirtiler gelmeye başladığında içiyorum.

Kriz başladıktan sonra etki eden birşey olmuyor malesef.

Yok sinüzit değil teşhisli migren

Eğer migreniniz olduğuna eminseniz ağrı kesici yerine migren ilacı kullanmalısınız demektir. Bir nörolog ile görüşüp size uygun ilaç ve dozajı belirleyin. İlaç şeker değildir. Kafaniza göre almayın. Başkasına iyi gelen sizde kötü bir yan etkiye sebep olabilir. Sağlığınızı tehlikeye atmayın.

Migren hastası biri olarak tavsiyem ataklarinizi tetikleyen yiyecek ve çevre koşullarını belirleyip bunlardan uzak durun. Bir de kendim dahil çoğu migren hastasında gördüğüm kadarıyla şekersiz ya da az şekerli Türk kahvesi atağın henüz başında olumlu etki yapıyor.

Migren teşhisiniz varsa normal ağrı kesicilerle zehirlenmeyin. Migren ilacı +1.

Relpax,migrex gibi ilaçlar var ama önce doktora sormak şart.

Amacınız oy sayımını görmekse yasal olarak her vatandaşın hakkı. Gözlemci olarak durabilirsiniz oylar sayılırken ama sınıfın önünde, içeriye girmeden.

Herhangi bir partiye gidip müşahit kartı alın. Müşahit kartı olmayınca oy sayımını izlemeye gelenlere karışıyorlar, homurdanıyorlar.

eksiduyu.ru

Son güne kadar müşahitlik için partilere başvurabilirsiniz. İhtiyaç var bir hayli. Bakmayın biz hazırız falan dediklerine.

Ya bu zaten olması gereken bir ayrım. Olmazsa çok sorun çıkar. Herkesin genelde bulduğu çözüm şu. Dolapta raf paylaşıyorlar. Bu raf benim buradakilere dokunma. Şu raf senin ben de onlara dokunmayacağım.

hayır saçma değil. direkt bu şekilde teklif edebilirsin. ima etme, anlaşılmazsa ileride problem olur. aynen bu şekilde anlat, malzemenin kendisi değil benim düzenim önemli de. dolabı 2'ye bölelim ayrı kullanalım de.

Ben bunu çok önemsemezdim sanırım. Sonuçta evde de kardeşim, annem, babam, erkek arkadaşım ne yemiş diye bakmıyorum. Buzdolabına koyuyorum, kim isterse yer. Hatta bir şey tek kaldıysa hayatta alıp yemem, başkası görüp canı istemiştir belki diye.

Size çözüm olması açısından odalara mini buzdolaplari almayı teklif edebilirsiniz, böylelikle hiçbir şeyiniz karışmaz. Ya da isimleri yazacaksınız tek tek.

Bu iş hatır gönül ile olacak iş değil. Genelde açılan duyurulara göz atın, başta süper giden ilişkiler bi süre sonra sapıtıyor.üzülmemek adına her ayrıntıyı açıkça konuşup beraber karar vermek en mantıklısı.

Normal olan dediginiz, su raf benim bu raf diye ayirin.

Zeytinyagi-baklagil-makarna-pirinc gibi erzaklik seyler ortak alinabilir.

Bence çok saçma. Üniversitede böyle bir şey teklif etmişti 3. Ev arkadaşı attık biz çocuğu evden. Yemek dediğim beraber yapılır beraber yenir beraber toplanır sofra. Abur cubur konusunda senin dediğin olabilir ama peynir zeytin için çok yersiz geliyor.

Biz ev arkadaşımla ortak alışverişe çıkmıyoruz, ama evde deterjandan yiyeceğe her şey ortak. Ama bi şey bittiğinde biri gidip alıyor, en son kim aldıysa sonra diğeri alıyor çok ekstrem bi şey çıkmadıkça, kötü niyet olmadığı için anlaşıp gidiyoruz.
Ben hoşlanmazdım yiyeceklerimiz ayrı olsun modundan zira ev akadaşlığı evlilik gibi bir şey. Ha sadece odamı kiralayacağım evde benim kurallarım olacak gelen adamın da para ödemek dışında bi fonksiyonu yok benim için derseniz istediğinizi yapın tabi, ama ben bana bunu diyen/bekleyen kişiyle aynı evde yaşamam ve işte de arkadaşlığımı sürdürmem.

Bu işin standardı zaten raf ve dolapları paylaşmaktır, zeytingyağı, tuz, su vb şeyler ortak alınır sadece.

Ha herkesin düzeni birebir aynıdır, bütün yemekler aile gibi hep beraber yapılıp yenir o zaman ancak ortak almak çalışır. Yoksa boşuna herkes sinir olur.

çay makarna yağ toz şeker vb. ortak alırız , diğer ürünleri herkes kendi alır kullanır. bu maddeyi ekle kesinlikle.

bazı şeyleri söylemek zor gelebilir.

bu şekilde kurallarını madde yap yaz kağıda. sen de arkasına yazarsın de ver. anlaşınca da imzalayın duvara asın.

ben bu muhabbeleri çok gördüm. sadece can sıkıyor yoksa giden malı parayı boşver.

mantıklı olan bu ben aynısını yıllarca yabancı ev arkadaşlarımla yaptım. türklerle yapmak sorun oluyor kaba geliyor maalesef ama açık ve net olmanı tavsiye ederim.
@fraise sonuçta bu insan ailen değil ortak bir bütçe oluşturmuyorsunuz. ev arkadaşı olmak başka bir şey.
@gözü açık... ne var adam sınırlarını çizmiş.
önerim temizlik deterjanları hariç her şey ayrı olsun.
bizim mutfakta bir tek su birlikteydi. zeytinyağını özel olarak alıyorum mal gibi salata için bilmem kaç liralık aldığım zeytinyağında 1 tllik nugget pişirilsin istemem. özel getirtiyorum erken hasat gidip migrostan tekrar alabilceğim bir şey değil.
ya da başka kullandığım özel şeyler de vardı. daha rahat oluyor böyle kavga gıcıklık çıkmıyor.
bir de temizlik düzeni tavsiye ederim iş bölümleri belli olsun.

nasıl 'ima' edilir dersen ev arkadaslıgında kaybedersın
kırıcı olmadan direk söyleyeceksin her turlu durumu. ima etmenin bu güne kadar hiç bir yakın ilişkiyi düzelttiği olmamıştır.

direk söyle, 'mutfak masrafını ortak yapmasak olur mu ben kafama gore istediklerimi istedigim kadar yemek istiyorum' diye.

doğrusu bu zaten, konuşun ama kesinlikle.

ben eski ev arkadaşımla bu konularda zaten şöyle yapardık, ben onun, o benim yemeklerime, abur cuburuma karışmazdı. ben ya da o teklif ederse alırsın ya da almazsın. makarna, pilav, yoğurt gibi sayılamayan çoğunluktaki bulk ürünlere ihtiyacı varsa gelir sorar, benim planım yoksa "al olm kafana göre" derdim. ya da sallıyorum çayı kalmamış, benim çayı görmüş gelir "ya abi çay var mı" der nezaketen, sakınmam böyle şeyleri, o da öyleydi. biz hiç konuşma gereği duymadık bu konuda, ama şüphen varsa konuş kesin, bunun ayıbı yok.

Fasulyek, ben arkadaşıma da farklı davranamam ama.Bu kişilikle ilgili bir durum. Kendim aynı evde böyle yaşayamam; bu görüşte olanlara da saygı duyarım, o ayrı.

Bu yüzden onceden konuşulmalı ki sonradan sorun cikmasin.

Biz de yabanci arkadaslarla raf ayrimina gitmistik, ki bence en mantiklisi. Birlikte yemek yapilacagi zaman da herkes bir sey katardi, sorun olmazdi. Ya da peynirim bittiyse mesela birinden alip sonra mutlaka yerine koyardim vs. acik acik konusun en mantiklisi oyle.

ben direkt tersini söylüyorum. aldığım her şeyi isteyen kullanabilir. öbür türlü izin istendiğinde hoşuma gitmiyor. yani kullan ulan işte, izin istediğinde hayır diyecek halim yok. eh eşek de değil ya insanlar gidip de kullandığı şeyi bitirsin. yani evde kural koymaya biraz karşıyım, düzen kendiliğinden oturmalı, mümkün olduğunca rahat olunmalı, ev orası. ama her insan farklıdır tabii.

Son ev arkadaşım dışında hep raf paylaştık. Bence işin en temizi bu. Çünkü yurtta çok sevdiğim bi arkadaşım benden önce gelip yiyordu bazen. Olur yani acıkmıştır ama ben ona göre planlamış oluyor, sonra ortada kalıyordum.

İlk başta ayırıp sonradan duruma göre kuralları esnetmek iyidir. Ha bir de dümdüz açık açık konuşmak iyidir. "Benim mutfak masrafım çok abartı olur, o nedenle raf ayıralım istersen" de, direkt kaçar :D

Kız arkadaşım ev arkadaşıyla öyle yapıyordu. Mayonezine kadar Malzemeler tamamen ayrı. Olması gereken de bu bence kimisi nutellaya abanır kimisi yemez ama arada da yemek ister. Arada ortak yemek yapılabilir tabi.

benim sürekli ev arkadaşım olmuyor ama dönemsel olarak ev arkadaşım olduğunda yiyecek, içecek ve hatta temizlik malzemelerine kadar ayrı alıyoruz. en baştan öyle konuşuyorum. çünkü herkesin tüketim alışkanlıkları çok farklı. ben 7-8 yıldır "ne bittiyse sadece onu satın al" düşüncesine göre yaşıyorum ve inanılmaz azaldı market alışverişi harcamalarım, öyle böyle değil yani. toplu alışveriş mantığını bıraktım tamamen. e belki o toplu alışveriş isteyecek, kampanyalı ürünlerden bol bol almak isteyecek, ben kaya tuzu o normal sofralık tuz diyecek falan filan. tabii ki birinin bir malzemesi bittiğinde diğerinin malzemesini sormadan kullanıyor (karşı tarafı zor durumda bırakmadan, yağın son damlasını kullanıp boş şişe bırakmıyor kimse), ya da yaptığı yemekten ayırıyor diğerinin seveceğini tahmin ediyorsa. hani nazi disipliniyle bölmiyoruz her şeyi ama en baştan konuşup rafları paylaşıyoruz, en temizi bu şekilde. şayet bu derece açık olabilmeniz iletişiminizi aksatıyorsa zaten sıkıntı olmaz mı aynı çatı altında? düzgün ve net bir üslupla anlatılabilir.

esnaf sanatkarlar odası bir ara veriyordu. şuan durum nedir pek bilgim yok.

kosgebin çağrı süresi geçmişti ama uzatıldı/yenilendi diye biliyorum. want2die'ın yazdığı kosgebe başvurup, onaylananların banka başvurusu için olan son başvuru tarihleri.

biz kosgebten başvurduk. onaylandı ama banka her anlamda borcu yoktur yazısı istiyor. biz bu krediyi zaten sgk ve vergi borcumuzu ödemek için istiyorduk. anlamsız bir kısır döngü.

bu işlerde uzman birindende bu kredi çağrılarını özellikle kobilere bu birikmiş sgk ve vergi borçlarını ödetmek için olta olarak duyurduklarını dinledim. başvuran ve kredisi onaylanan kobiler sıfır faiz cazip geldiği için var olan borçlarını bir şekilde ödüyorlar. banka sonra kredi verir veya vermez, bankanın insiyatifinde. kosgeb onayladı diye banka vermek zorunda değil yani.