Min 16 sene okul okudun. Nasil gectigini anladin mi? Bu da oyle iste bi sekilde geciyor zaman. Is hayatini bir zaman sonra icsellestiriyorsun zaten ve rutinin oluyor.

sigorta prim günlerin dolduğunda biraz ara vermek ya da kendi işine odaklanmak gerek yoksa yıpratır ara vermeden o kadar yıl çalışmak..

Her gün erken kalkacak olmak bana inanılmaz geliyor, umarım o kadar uzun yaşamam.

Çözüm erken emeklilik.

SSK emekliliği için gereken gün sayısı zaten çok hızlı doluyor, sadece yaşını beklemeye başlıyorsun.

Erken emeklilikte amaç klasik beyaz yaka tuzaklarına düşmeyip para biriktirmek, bu parayı uzun vadeli az-orta riskli yatırımlar ile (Borsa, fon vs..) değerlendirmek. Bileşik faiz'in gücüne inanmak. Biriktirdğin para hedeflediğin noktaya geldiğinde kendini emekli ediyorsun. Abartı olmayan bir yaşam tarzı ile 90+ yaşlara kadar yaşayabiliyorsun (Eğer her şeyi doğru yapmışsan biriktirdiğin para arkada artmaya devam ediyor)

www.reddit.com

para biriktirme konusunda bir sıkıntım yok, hala ailemle yaşıyorum ve geçen ay sadece 600 lira harcadım. ileride yurt dışında yaşama mevzuları falan olur diye takıntı derecesinde para biriktiriyorum. döviz işine girmedim daha pek çakmıyorum bu işlerden :(

7.seneye giriyorum iş hayatımda. artık bi hafta tatil yapıp geç kalktığımda kendimi garip hissediyorum. tatilde bile erken kalkıyorum daha sonra tekrar uyumaya çalışıyorum. boş durunca da zaman geçiremiyorum. ha param olsa çalışmasam zamanımı boş geçirmem illa ki bi aktivite olur ama çalışmayınca da para yok malesef.

15-20 senelik çalışanlar daha fazla alışmıştır artık diye düşünüyorum.

evlenmek de çözüm :) belki erken kalkmana gerek kalmaz ve geliriniz iki katına çıkar..

ve bir süre sonra para biriktirip dünyayı dolaşmaya vakit ayırırsınız, örneklerini çok duymaya başladık.

İnsan bir şeyler ile uğraşmak ister her zaman, oyalanmak ister. Bu yüzden belki de katlanıyoruz çalışmaya, işinde mutlu olanlar emekli olsalar da bırakmıyorlar.

Mutsuz olanlar da emekli olsalar bile sabah erken kalkmaya ve mutlu oldukları başka bir şeyler ile uğraşmaya devam ederler.

İhtiyacımız olan barınma, ısınma, yemek. Aslında temele indiğinizde çok basit ve kolay karşılanabilir şeyler.

Ama bizler önce kendimize ihtiyaç uydurup sonra o ihtiyaçları karşılamak için hayatımızı harcıyoruz.

İnsana temel ihtiyaçları için bir kulube, bir kaç tavuk, bir koyun/keçi, biraz da ekilecek toprak fazlasıyla yeter aslında.

40 yıl biraz çok değil mi ?
emekli olabilmek için sigortalılık süresi 25-30 yıl diye biliyorum.

Sayın @devilone, bahsettiğiniz süre prim ödeme süresi. Emekli olabilmek için belli bir yaşı beklmeniz gerekiyor.

65 yaş civarında emekli olacağız.

ben de 4 ay oldu iş hayatına gireli. kısır döngüye girdim. hayatın anlamsızlığı her sabah kalktığımda yüzüme tokat gibi çarpıyor. eğer hayat böyleyse cidden hiç gerek yok.

İş arayan işsizler var. Onları düşün.

Emekli olabilmek ayrı bir sorum, bunu kabul ediyorum. Önceki dönemlerden gelen erken emeklilerin maddi yükü sebebiyle 60-65 yaş aralığında emeklilik özellikle kadın için çok yıpratıcı, bunu da kabul ediyorum. Kadın için özellikle diyorum çünkü çoğunlukla iki işte birden çalışır gibi yoruluyoruz.
Ama arkadaş 3 aydır çalışıp bu emeklilik stresine girmek için de erken biraz. Okula giderken de erken kalkmıyor muydunuz? Burada genellikle sıkıntı sevmediğin işte çalışmak oluyor. O zaman insanın ayakları geri geri gidiyor vs. İşle ilgili sıkıntım yok demişsiniz ama bence sıkıntı vermese bile iş sizin için para kazanmanın dışında bir şey ifade etmiyor olabilir. 25 senedir çalışıyorum. Bazı yerlerde sadece para kazanayım diye çalıştım. Ama bu 25 senenin 20 senesinde genellikle işe böyle bir işim olduğundan dolayı şükrederek gittim. Genellikle mesai kaldım, işi takip ettim. 18 yaşından bu yana sigortalı olduğum için önceki dönemin yaş skalasına göre çoktaaan emekli olabilir haldeyim ama olmuyorum, çünkü işimi seviyorum. Emekli olsam bu işin danışmanlığını yapar yine çalışırım.
Olay işi sevmekte. Eğer sabah 4'te kalkmayacaksanız 8-8,5 gibi yatmak bence depresyon belirtisidir.

@SiyamkedisiZorro hayatım boyunca (yani ortaokuldayken öğlenciydim mesela ders 12.30da başlıyorsa 11.40da uyanırdım) ters yaşadım. sabaha kadar (cidden işe başlamadan 3 4 hafta öncesine kadar sabah ezanına kadar dizi izliyordum) oturup ertesi gün 3-4 gibi uyanıyordum. istediğiniz kadar aksini iddia edin ama benim biyolojik saatim bu şekilde. iş yerimin şartları falan iyi, 7.45 mesai başlangıcı ama tabii ki 8.30u buluyor. çıkış 17.15 ama millet 16.50 gibi ayaklanıyor. evde 6da oluyorum, çalıştığım insanlar da düzgün. dediğim gibi beni erken kalkmak VE HAYATIMIN GERİ KALAN HER GÜNÜNDE BUNU YAPACAK OLMAK yoruyor. okula da erken kalkıyordum tabii ki ama üniversitede "yatam yavvv" deme lüksümüz var. en son lisede arka arkaya erken kalkıyordum ki meslek liseliyim son senem yetenek kursu, sınav, stajla falan geçti onu da saymazsak ben en son 2010 yılında düzenli olarak erken kalkıyormuşum. bünyem şaştı, alışırım diyordum ama 3 ayda alışamadıysam herhalde hiç alışamayacağım

2010 temmuzdan beridir çalışıyorum, ilk zamanlar oluyordu bu his ama zamanla geçiyor.

çok maceracıyım vuhuuu modundaysan eğer bir süre çalışmaz gezersin ama bu işler için de para gerektiğini unutma. ailenin parası varsa zaten derdin yok demektir, kendi işini de kurabilirsin, tatil de yaparsın, gezip tozabilirsin de.

eski alışkanlıkları tamamen unutman gerek, kendi işini de kursan iş yapabilmen için belli bir düzenin olmalı. yoksa kimse sana iş vermez / seninle çalışmaz. uyuşturucu bile pazarlasan bu işin saati yeri vardır. ben uyuyom diyemezsin yani :)

ya bir de şu an millette şey kafası var "işime girdim, düzgün bir yer, maaşı belli, saati belli, yemeği servisi var ohhh 2 seneye yükselsem şahane. ben emekli olurum buradan" ama ben bu ülkede kalmak istemiyorum. "sie go" da demeyiniz çünkü deneyim lazım yani bu şekilde iş bulabilmek için. istediğin kadar eğitim al, sektöre girmeden olmuyor böyle şeyler. belki de bu yüzden geri geri gidiyor ayaklarım. çünkü geçtiğimiz yaz yurt dışında staj yaptım orada da erken kalkıyordum hem de yaz tatilim olması gerekirken ama yine de mis gibi gidip geliyordum.

bence haklısın ama yorumlardan iş hayatının çok ciks olduğu izlenimine kapıldım. herkes methiyeler düzmüş sanki:)

Bir insan isinin 3uncu ayinda kendisini mutsuz hissediyorsa alternatif aramaya baslar.zamanini istedigi insiyatifte kullanacagi bir isi dusunur.oyle bir is yoksa kurar.kuracak gucu yoksa o gucu kazanmaya calisir.oyle bir kabiliyeti yoksa o kabiliyeti kazanmanin pesine duser.daha bastan 40 yil o iskenceyi cekecegini kabulleniyorsa o yasayan bir oludur ve yasayacaklari seciminin ve secimindeki israrinin korkakca bir sonucudur.25 yil cezaevinde kalacak olan ama kazmasi 24 yil surecek bir tuneli yine de kazan insana saygim var.ya da o cezaevindeki gunlerini disardan daha verimli geciren insana.ama madem burdayim yapacak bisey yok diyip 3 ogun yemegini yiyip gece kogusunda uyuyan baska da bisey yapmayan mahkuma saygi da duyamam uzulemem de.ben de universite mezunuyum.varlikli bir ailenin cocuguyum.ihtiyacim olmadigi halde daha ogrenciyken garsonluk isportacilik yaptim sirf insanlarla iletisimim artsin bir donanimim olsun diye. Mezun olup goreve basladim sevemedim isimi.gittim borc parayla is kurdum memuriyete devam ederken.6 ay cok zor gecti ticarette ama adim adim guzellesti.bir sene sonra istifa ettim.yillardir da ticaret yapiyor mutlu mesut yasiyorum.ticaret yapin demiyorum.ama bir sekilde tunel kazin diyorum.simdiden durumunuzu kabullenmenini kabullenemem.gencecik insansiniz belli ki.cesur enerjik isyankar olmaniz lazim.daha bu yasta memur zihniyetine girmeyin

@a summer day zaten memur zihniyetli olsaydım bu durum benim canımı sıkmazdı diye düşünüyorum? benim durumum yoktu, ailemin de yoktu ve 2010 yılında (yani lise 3de) bir dergide (bayağı bilindik) yazılar yazmaya, röportajlar yapmaya ve kendi paramı kendim kazanmaya başladım. üniversiteye geçtiğimde de ben de aynı şekilde garsonluk yaparak hem ihtiyaçlarımı karşıladım, hem birikim yaptım, sonrasında o parayla erasmus yaptım vs. çalışmaktan gocunmuyorum ben ya da dediğim gibi "böyle bu kabulleneyim" de demiyorum. şu an kendime yatırım yapmakla meşgulum, hani şuna da bakayım, bunu da deneyeyim (alanım moda/tekstil/tasarım o nedenle bakıp denediklerim çizim teknikleri, sanatsal zımbırtılar) şu programı da çözeyim, portfolyoma şunu da koyayım şeklinde. kendimi "yetiştirince" de kendi yerimi açmasam da risk alacağımı düşünüyorum. çünkü türkiye içerisindeki(alanımda) en şahane ve çalışanına değer veren, piyasanın üstünde veren ve insancıl çalışma şartlarına sahip bir yerdeyim. en kolayı durumu kabullenip sabah 7 akşam 5 yapmak olurdu benim için. sadece bu durumun bu şekilde geçici olduğunu düşündüğümde çıldıracak gibi olmuyorum. bu nedenle bu şekilde düşünen birisi için biraz manasız bir yorum olmuş.

40 yıl çalışmak bence iyimser yaklaşım. bu nufus yapısı bu ekonomi ile, şu an çalışan nesil 45 50 yaşlarını geçtikten sonra işsiz kalacaklar bence. bu konuyla ilgili bir şey yapıyor muyum diye sorarsanız hayır.

Bostaysan bence sevisebilir.

Onun dışında engelle geç.

Bana da aynı durum oldu geçen sene. Buluştuk ama eskisi gibi değildi, karşımda bi yabancı oturuyordu yani. Konuşacak bi şey bulamadık, gerildik. Hoş olmuyor yani.

valla muhabbete başla, abartı derece aşk meşk konularına giriyorsa uza. üçüncü koca olarak kestirmiştir seni gözüne.

yok hafiften, aman da eskiden ne güzeldik falan muhabbetlerinde kalıyorsa, yürü.

valla yaparım diyosan ons ya da fb takıl
konuş bi amacı belli olur
çocuklarımın babası ol diyosa topukla

@westblack +1

Kiz zamaninda belki değerini bilememis olabilir,belki iki kisi ile yanlis evlilik de yapmis olabilir. Su an muhtemelen yarali ve o yarasina tuz basacak bir sey yapma derim.

iki adet boşanma hoş bir referans değil, ama seks olabilir.

bunlar nasil hizli yasamlar wow dogrusu
bence uzak dur aranan kan gibisin su an yalniz bile olmayabilirsin herkesin kapisi calinmis olabilir

kanka em onu. zaten anladığım kadarıyla o da aynı şey için yazmış.

Ya emem emem de nasıl olaya girem onu bilem...
Zamanında cool, entelektüel davrandık yanında şimdi konuyu oraya getirmeye çekiniyorum. Bir de dediğiniz gibi yaralı şu an bir darbe de benden yemesin. Belki de amacı gerçekten darbe yemektir. Tam bilemiyorum

çok pis vakit kaybı bence.

Baskı davranıyorsa öyle davran. Ne kaybedersin? Tabii bi ilişkin yoksa, evli değilsen. Yoksa hiç riske girmeye gerek yok. Söylendiğini gibi, tek olmayabilirsin. Hatta değilsindir :)

Tears of devil +1 gözümden yaş geldi

üçüncü olacan kanki.

bakalım ne olacak.

gaç gaç.

Issız karga +1.

sıkıstır hocam
devlet evragi kaybedemez
noter onaylı vs. yok mu?

@kingcyrax bölüm sekreteri yok diyor. Sabahtan beri gitmediğim yer kalmadı. Fakülte sekreterine gittim dilekçe yazman lazım dedi. Ders seçimi bitecek 4 gün sonra ya.

Ogrenci Isleri Daire Baskanligina gidip ortaligi ayaga kaldir, Daire Baskaniyla gorusmek istedigini soyle. Olmazsa Rektore mail at.

rektörün twitter'I varsa oradan da yürüyebilirsin. bizim üniversite rektörü aktif twitter kullanıyordu. rektör yardımcısı falan da.

haha yalnız değil mişim:) 1-2 ay önce en az 100 tane geliyordu günde. şimdi bana da o kadar geliyor. ben de çözümünü bulamadım.

gönderen numarayı blacklist'e atın mümkünse?

@çağdaş mesaj direk vodefone sen geliyor

Sadık 3 tl
Zeki 1 tl
Romantik 2 tl :( 1 tl borç versenize.

Odun olsun ama mal olmasın. Neyse. Romantiği at, kıskanç olmasın onun yerine.

Al, 5 tl.

uzunluk ne la?

Mükemmel vücut, zeka, libido.

Zeki insan zaten kıskanç olmaz. :) 1 lira kâr ettik.

yıldız tilbe'den hallice kızlar uzun istiyor. off ölüm:)

Zeka: 1tl aldatsa da çaktırmayacak ve para kazanacak kadar kafası çalışsın. çok ucuza satmışlar bunu.
Libido: 2tl mühim

bu ikisini çat çat seçtim 3.de düşündüm
Mükemmel vücut: 2tl (uzunluk yakışıklık niye ayrı ayrıysa?)
diyorum.
tek sebep: en öküz bildiğim adamın bile romantik olabildiğini gördü bu gözler. daha da gözüm yok.

ZEKA+KOMİKLİK+ZENGİNLİK

5 liralık cem yılmaz :)

yakışıklılık
komiklik

zeka ve uzunluk arasında kaldım, bi liram var ajdjdjfjff. komik birinin zeki olmama olasılığı yok, biraz açık uçlu olmuş, o yüzden zeka demeyeyim, komik adam zekidir zaten. uzunluk kalıyor geriye. çok saçma oldu.

Zeka, libido, mükemmel vücut.
Param yetse zenginlik ve sadakat de alırdım. Artık zekayla yolunu bulur umarım :))

yalnız adamlar bildiğin hem yakışıklı hem de sadık olmanın imkansız olduğu vurgusunu, ikisini de 3'er lira şeklinde belirleyerek yapmışlar. vicdansızlar. (:

biri bana 1 tl borç verirse düşünürüm.

Erkegim ama 4 tane +1 var. al onlarin hepsini iste, bol ozellikli olsun. Geri kalanini da faize yatirin, cocuk yapinca lazim olur.

zenginlik 3
libido 2

parasını yerim kekonun.

zeka + sadakat + libido

5 lira bana yetmedi o zaman yanına bir de +zenginlik alayım.

direkt zenginlik alıyorum. geri kalanları da adam alsın. parası bok değil mi?!

Bilemiyorum altan bilemiyorum.

Zira cevap verenler arasında erkekler de var..

Dürüstlük neden yok ?
Şefkat ve anlayış ?

Ha pardon yaa erkekti di mi

Futbolda yetenekli olarak en nadir futbolcu rezervinin olduğu bölge sol bek.

Var tabii. Ama iyi bir sol bek iyi bi para demek. Defans oyuncusu için 75 milyon pound ödendi geçen gün southampton'a. İyi bir sol bek'i uygun fiyata bulmak zor.
Asamoah bence mükemmel tercih, gelmesini çok istiyorum. Fiyatı da çok uygun. Bize Laz'ım olan adam kesinlikle Asamoah.

ismail köybaşı bu mevkide dünyalığını yaptı sen hesap et kıtlığı. çocuğunuz solak olursa sol bek yapın bu da bir tavsiye. ortalama bir oyuncu olsa bile temiz piyasa yapar. eniştem babama çok dediydi bu çocuğu kulübe verin sol bek olur bundan diye de babam sallamadı... bu da böyle bi anımdır.

sağ bek de pek yok. o yüzden sabri yıllarca galatasaray'da oynadı:)

Avengers daha iyi.

Avengers.

avengers. justice league yılın fiyaskosuydu.

çocuklu insanına göre değişir.

ne acimasi yahu, keske bende de olsa diyorum ben :)

Zorla yapmadıkları için hallerinden memnunlar, bu noktada acımam. Zaten bu vizyona sahip biri ya çocuk yapmaz ya da yapmak istediklerini yapıp sonradan çocuk yapar. Eğer istediği bu değilse bir insanın ama hayat buna zorladıysa o zaman üzülürüm. Dayımın eşi böyle bir kadın, çocukları büyüdü şimdilerde yapmaya çalışıyor içinde kalanları, olduğu kadar en azından.

Klasik olacak ama türün devamı için bir de doğanın kanunu bu. Herkes böyle düşünse nüfus kalmaz.
Bir şekilde olacak şeyler bunlar.
Delay fuze +1 çocuklu insanına göre değişir.

Ne kadar kötü bir hayatın olursa olsun çocuklu olunca o kadar da mutsuz olmuyorsun. Çocuk sana meşgale yaratıyor ve hayata tutunmamı sağlıyor. Çocuk olmayınca kendi hayatına odaklanıyorsun ve hayatın iyi değilse mutsuz oluyorsun.

Kendi tercihleri neden acıyayım?

Erkeklerin ya da kadınların ben merkezciliklerini bırakıp hayatın her sorumluluğunu paylaşmaları, hatta sorumluluktan çıkarıp güzelliğe dönüştürmeleri durumunda, evlilik ve ebeveynlik denen şey zaten sorumluluktan bağımlılıktan olumsuz halden çıkıp hayatı yaşamak haline gelecek. Ancak birbirine saygı ve sevgi dolu bir bağlılığın ürünüdür bu da. Gerçek sevgi bunu getirir. Bu olunca da ister çocuklu ister çocuksuz olsun o evlilik yaşanır. Ona hayat derler işte.

Bu dediklerimi yapabilecek tek varlık insan. Hayatı evliliği ve ebeveynliği cehenneme çevirebilecek tek varlık yine insan. Hepimiz tercihlerimizin ürünüyüz. Bilinçli seçimlerde bulunmamız lazım i.

Acımıyorum, çocuklarıyla çok mutlu insanlar var. Zaten birden fazla çocuğu varsa hiç acımam. Çok sevmese (kaza durumları hariç) bir tane daha yapmazdı zaten.

Ben çocuğa acıyorum. Büyüyünce başına gelecek potansiyel olaylar, uğraşması gereken sayısız problem ve dünyanın git gide daha boktan bir yer haline gelmeye başlaması şahsen benim gözümü çok korkutuyor. Soyumu devam ettirme fikrinden çok, çocuk yaparak çocuğa biraz haksızlık edeceğimi düşünüyorum. Evet, iyi bir gelecek yaratma fırsatı ebeveyn ve çocuk birlikteliğiyle mümkün fakat buradaki asıl sıkıntı kişisel gelecek değil, global gelecek.

O yüzden daha fazla üreyerek saçma sapan soyad sürdürmektense en azından evlat edinerek aile ortamından uzakta yaşamış bir çocuğa kucak açmak daha mantıklı geliyor. Nüfusun artması ne bize ne de dünyaya bir fayda sağlıyor artık. İş işten çoktan geçti.

Eyyorlamam bu kadar. Çocuğu olanlara, olacaklara ve yapmayı düşünenlere diyecek bir lafım yok elbette. Keşke global düşünebilse herkes :)

nickini degistiren yazar +100000000000 bence, çok doğru söylemiş.

çocukları olanlara eğer maddi durumları yoksa üzülüyorum ama acımıyorum. kendine yatırım yapmayıp hazır değilken ve çocuk bakabilecek mental olgunluğa ulaşamamışken çocuk yapanlara belki biraz acıyorum. çocuklarına da kendilerine de yazık oluyor.

bence çocuk çok güzel bir şey. kalabalık çocuklu ailelerden gelenler çocuk sevmiyor genelde.

(çocuğum yok)

Oliver Burkeman'ın Help isimli kitabında bahsedildiğine göre, çocuk sahibi olmak insanları iddia ettikleri kadar ancak çocuk yetişkin olup evden ayrılınca mutlu ediyormuş. Diğer zamanlara yüzde ikilik bir mutsuzluk sağladığını gösteren araştırma ve anketler var.
Keza, Seth Davidowitz'in Everybody Lies kitabında da şöyle bir eğilimden bahsediliyor: çocuk sahibi olmayan kişilerden "çocuk sahibi olmak" konusunda Google ve başka arama motorlarında araştırma yapıp çocuk yapmayı seçen kişilerde yüzde bilmemkaç oranında (hatırlayamıyorum ama yüksek) "çocuk yaptım, pişmanım, ne yapmalıyım?" sorgulaması görünürken, çocuk yapmamayı seçen kişilerde "çocuk yapmadığım için pişmanım/pişman olur muyum" sorgulaması istatistik değer sağlamayacak kadar az.
Ayrıca, adını hatırlayamadığım bir başka kitapta da çocuk yapmanın nasıl neredeyse her zaman baskın sosyal görüş olduğundan bahsediliyordu, zira bunu destekleyenler çocuk yapıyor ve büyük oranda çocuğun doğruluğunu aşılayacak şekilde yetiştiriyor onları. Desteklemeyenler çocuk yapmadığından, sayıca ve zihniyetçe azınlık kalıyorlar.

Başkasına acımak benim haddime değil tabii ama yan anlamlarını bırakırsak acımak kelimesinin, üzülüyorum evet. Uyku yok, boş vakit yok, canının istediğini yapmak yok. Başkasının benim hayatımda o derece büyük bir hakimiyet kurması fikri bana rahatsız edici geliyor. Kendimi anne olduğumda daha anlamlı veya daha kadın hissedeceğimi düşünmüyorum.

edit: ne çok çocuk demişim arkadaş.

Hayır, aksine iyi ebeveynlerse takdir ediyorum.

Çocuk sahibi olmak isteyen ama henüz evli bile olmayan ben daha acınası haldeyim bence. Ha öyle deliriyor değilim, doktora bir bitsin de sonra düşünülür o konular diyorum ama çocuk sahibi olanların daha mutlu olduğunu düşünüyorum açıkçası.

acımıyorum. benim de çocuğum var. üstelik bekar anneyim... pek çok şeyi oglum varken de yapabiliyorum. (akşam onu uyutup film izlemek)

pek çok seyi de oğlumla yapmak daha keyifli oluyor.(mısır patlatıp animasyon izlemek)

hayatım film izlemekten ibaret değil. bunu örnek olsun diye verdim.

1 yaşından beri oğlumu bisikletin arkasında taşıyıp bisiklete binebiliyorum.

oğlum 8 aylıkken tek basima uçağa atlayıp hem gezip hem is görüşmesi yapmıştım.

cocuk sahibi olmak yapmak istediklerime engel değil.
bekar anne olmasam, bir arabam olsa çok daha fazla şeyi daha kolay yapabilirdim.

bir komşum çocuklarını evlendirdikten ve bir kac sene torun baktiktan sonra karavan aldı. şimdi karı koca yabancı dil bilmedikleri halde ülke ülke geziyorlar.
genc yaşta bunu yapmaya kaç kişinin cesareti var?

çocuğun varken de paraşütle atlayabilir, denize gidebilir, kursa gidebilirsin.

kısacası açmanıza gerek yok. aksine kendisini çeşitli bahanelerle kısıtlayan insanlara acıyın.
c ocuk sahibi olmak bir bahane değil yaşam biçimidir.

Acimiyorum ama korkunc geliyor. Ne kadar aksini iddia etseler de hayatlari en az 18 yil bir baskasina bagimli hale geliyor.

bir yandan acıyorum tüm hayatlarını ipotek altına aldıkları için bir yandan da yaşlandığım zamanları düşünüyorum yanıma çocuklar torunlar falan gelir, sevinirim diye düşünüyorum. yalnız kalmaktan çekiniyorum.

İki çocukla tatile geldik 5ve 3 yasındalar. Ucakta öksürük ve ates basladı 10 saat uctuk kuru hava mehvetti. Otele geldik hiç birşey yemediler. Antibiyotikle ayakta duruyorlar. 6. Gundeyiz 1 kere denize girdik denizden çıkmayan sıpalar kuma ayak basmıyor. Daha dun duzeldiler 3 gun daha var sağda solda dolanıp duruyoruz otelin parasını yakmamak için dönmüyoruz acıyın lan bize

bu durumda olanlara acıyorum. çocuk sahibi olduktan sonra kendi hayatını unutanlara, kendini beşinci plana atanlara hakikaten acıyorum.

bu dediğin durumu genellemek mümkün değil. ben çocuğum doğduktan sonra bir dil öğrendim, ne zamandır kamp yapmak istiyordum çadır aldım ve iki buçuk yaşında bir çocukla yirmi beş gün çadır tatili yaptım. şimdi yakında yurtdışına gidip bir sınava gireceğim, gece çocuk uyuyunca ders çalışıyorum eşşek gibi. geçen haftasonu kızı ile istanbul kaçamağı yapan baba benim. it gibi gezdik. çocukla ve çocuksuz her şeyi yapman mümkün.

sen aslında çocuk sahibi olma tercihine değil, çocuk sahibi olunca kendi hayatından vazgeçme tercihine acıyor gibi görünüyorsun. arada fark var.

18 ve 19 yaşında anne oldum ve boşandım . çocuklarım var diye kendimi hiç durdurduğumu hatırlamıyorum üniversiteye gittim ingilizce ve bilgisayar kursuna gittim çalışmaya başladım . kendi kendime bir yabancı dil daha öğrendim defalarca yurt dışına gittim .Türkiye içinde görmediğim şehir kalmadı .Çok fedakar bir anne olduğum söylenemez . onları kendime ait oyuncağım gibi görmedim birer birey benden bağımsız birer insan gibi düşündüm .sadece iyi ,tok ,sıcak ve güvenli ortamlarını sağladım gerisini sorun etmedim. haftalarca evde tek başlarına kalmayı öğrenerek büyüdüler .
şimdi en iyi arkadaşlarım oldular .
lisenin en güzel kızı değildim ama 80 kilo olmadım .yan yana gelince yaşıt gibi duruyoruz .
anne olduktan sonra hayattaki tek amacın onları büyütmek olmayabilir bu bakış açısı sana bağlı .duruma adapte olup kendine göre sistemini oturtabilirsin.
çocuklarım daha 2-3 yaşlarındayken ben bebek arabası vs kullanmadan kitabımı alır onları gezmeye götürür bir yandan da kitabımı okurdum arada kontrol ederdim ama sürekli kucağımda elimde aşırı ilgili anneler gibi davranmadım .düştüler kalktılar ben sadece eşlik ettim.dizleri kanadığında çığlık atmadım .normal davrandım benim aşırı sakin tavrım onları da ilgi delisi şımarık veletler yapmadı haliyle.
kendime de onlara da hayatı zorlaştırmadan eziyet etmeden beraber büyüdük .
çocukları olmayan arkadaşlarıma acıyorum bazen .
her şey zamanında güzel 35-40 yaşından sonrası için anne olmak aşırı zor olmalı .

aga insanin ici kotu diyoruz ya hani, yok dogadaki en bencil canli, en vahsi canli, dogasi kotu vs ama insanin evladi icin yaptiklari hakikaten cok buyuk. fedakarliklarin hakikaten degeri bicilmez. hani derler ya yemedim yedirdim, giymedim giydirdim hakikaten oyle. bir gram yalan veya abarti yok. yani o yuzden cocuk olunca hakikaten kendinden vazgecip bir yasama amacin oluyor gibi oluyor bence de yukarida bahsedildigi gibi.

kesinlikle acıyorum.

yaramaz ve çok çocuklu olanlara acıyorum.

Çocuklu insanların çoğunun hayatları mahvolmuş durumdayken bu olayı belli etmeme hallerine,''ama sevgisi çok başka'' vb kalıplarla çocuksuz olanları yerme çalışmalarına acıyorum daha çok. Ayrıca bazı hemcinslerimin çocuğu evliliğin bir teminatı olarak görüp,kendileri çok hazır olmamasına rağmen ''bir erkeğe çocuk vermek'' kisvesi altında doğurmasına da ayrıca kızıyorum ve acıyorum. Çok düşük bir ihtimal ama ilerde bir gün çocuğum olursa, ben istediğim için ve o çocugu bekar bi anne olarakta en iyi şekilde yetiştirebilceğime inandığım için olur...

Hakikaten de var böyle kadınlar. İçinde çok az çocuk sevgisi var,adam gitmesin diye doğurmuş sonra evlilik bitince iş bekar anne olarak hayat sürdürmeye gelince hepsi içlerinden kıza kıza ve sürekli memnuniyetsizlik hali içinde yaşıyorlar ve bu çocuklara yansıyor.Çocuk hiç bir ilişkinin teminatı değildir ve bir kadın ve erkeği aile yapmaz...

"artık bunlar için sonrası yok" değil bikerem.

genelde anne babaların yaptıkları bu evet haklısın. önümüzdeki örnekler böyle olunca biz de böyle ikileme düşüyoruz haliyle.
oysa yapılması gereken; hayatı yaşayarak çocuklara nasıl yaşanacağını göstermek olmalı. gayet mümkün bişi bu.

Hayatlarındaki her şeyi çocuk odaklı düşünmek zorunda oldukları için üzülüyorum, özgürlüğün kısıtlanıyor bir kere. Çocukla her şey yapılıyor diyorlar ama bence o bir nevi kendini teselli etme cümlesi. Ha çocuğu umursamayıp yine her istediğini yaparsın ama bu sefer o çocuğa yazık. Kendinden çok onu düşünmek zorundasın, onun için kendinden fedakarlık etmek zorundasın sonuç olarak.
Benim annem kardeşimle beni tek başına büyüttü, ben her zaman her şeyin farkında oldum maalesef.

Ben de birkaç seneye çocuk yapacağım muhtemelen ama bu düşünceler beni korkutuyor. Ayrıca evet böyle bir dünyaya çocuk getirmek istemiyorum:(

ben şu türün devamı, üreme iç güdüsü kodlanmış falan tarafındayım olayın. bana kodlanmamış çünkü. çocuklu ailelere de çocuklara da acıyorum. tercihleri doğrultusunda doğmuyorlar. doğup büyüdükleri dünya tarih boyunca rezil bir çizgide ilerledi, ilerliyor. herkesin hayata bakış açısı ile ilgili tabii. ben rust cohle safındayım.

Ohooo epeydir böyle.

@himmet dayi önceden bu kadar değildi ama. fragman bile yok full reklam.

Cinemaximumlarda filme göre de değişiyor. Star Wars öncesi 30 dakika reklam var.

çok uzun zamandır böyle. bu yüzden sinemaya gitmiyorum.

Cinemaximum star warsda belki omrumce izlemedigim kadar reklam izledi. Irite bir sey.

Cinetime sinemalarında filmden önce 10 dk, film arasında 5 dk sınırı var ve gerçekten bu sınırları geçmiyorlar. Hatta film arasında tuvalete giderseniz yetişemeyebilirsiniz. :)

bazı filmlerde çok reklam oluyor heralde filmin uzunluğu ve o salonda oynatılacak kaç seans olduğu ile alakalı bi şey.

sekiz dokuz sene önce gitmiştim en son, reklamlar o kadar çok değildi

Star wars'a özel değilmiş, Suburbicon öncesi de yarım saat reklam verdiler. Pardon 25 dakika :)

Artık sınır getirildi; 10+5 dk (10 dk reklam, 5 dk fragman) öncesinde, 15 dk ortasında reklam olacak en fazla. Yasal düzenleme yapıldı yani.

Bu arada Cinetime +1

Ek: Duyuru geçen seneninmiş. Neyse yeni yönetmeliği eklemiş oldum. :)

Filmi bilmem de tam aradigin tatta iki muthis dizi soyleyebilirim.the fall ve the missing.

he loves me he loves me not

my sassy girl'ü mü aradın?

wicker park

candy

boston strangler - tony curtis oynuyor.

Oha en iyi ikisini yazmamis kimse:
True romance
Basic instinc

Saplantı Fear

natural born killers

bu neyin kafası
kafan güzelmiş
kafa nereye biz oraya

kafaları rahat bırakalım istiyorum.

Aynen
Çok x’sek demek ki
Öyle bir dünya yok

Selamün Aleyküm

Allahın işi işte..

"...ya la?"

adamın dibi

adamsın.

adam ol

sen benim kim olduğumu biliyor musun?

sal gitsin

yürümek (dm'den yürümek, ordan yürümek burdan yürümek)

yükseldim ( örn: "ben şu kadına çok yükseldim" )

kardeşim
dostum
kardaş
gardaş
birader

aynen

genelde ekşi sözlük'te denk geldiğimde sinir olduğum bazı laflar var:

bilen bilir (biz bilmiyoruz, bizi ilgilendirmez o zaman)
son zamanlarda aldığım en iyi haber (bana ne)
tarihe not düşülsün (oha, mevzu da mesela yanlış ofsayt kararı falan)

kısaltmalı yahut direkt olan tüm anneli babalı vs cinsellikli küfürler.
Daha karpuz kesecektik.
Sen kimsin!
Off çok güzelim akıllıyım yakışıklıyım şuyum muyum yaaa!
Çok yaşa.
Çomar, makarna, kömür gibi kelimeler içeren aşağılayıcı iğrenç tüm sözler.

Modum düştü/yükseldi.

okey...

aynen


ama o kadar çok duyuyorum ki arada ben de kullanıyor buluyorum kendimi

Bir sıfat olarak "Delikanlı" (Çok delikanlı çocuktur, delikanlı sözler etti)
Bir övme sözcüğü olarak "Adam" (Adam gibi, adamdır, adamın dibi)
Bir hitap olarak "Kardeşim" (Kardeşim bakar mısın?)
Bir karşılık, tepki olarak "Aynen"
Bir açılış ifadesi olarak "Öncelikle" (Öncelikle teşekkür ederim, öncelikle şunu söylemek istiyorum)

Kifayetsiz zibidilerin haşmetmeab bizi kullanması. (Biz böyleyiz kardeş, bize neler ettiler de bana mısın demedik)

Kentsoylu kimselerin ağızlarında eğreti duran taşra sözcüklerini kullanarak kendilerini belalı, zorba, gözünü budaktan sakınmayan gibi göstermesinden de tiksiniyorum. Böyle söyleyince anlaşılmamış olabilir; ama hayatında tezek koklamamış beyaz yakalının birden cevvalleşip taşra argosuyla konuştuğunu düşünün. Genelde futbol konuşurken ya da trafikte seyahat halindeyken bu şekilde davranıyorlar.

Terbiyemi bozamicam.
Senin seviyene inemem.
Senin icin hanimligimi/beyligimi bozamam.
Vb.

Bi git ya ahaha. Bunu oyle tipler soyluyor ki deli oluyorum.

Aga

"boş yapma" +1
senin o kabadayı ayaklarına pembe patik giydiririm diye seviyesine inesim geliyor söyleyenin.

bi de "o derece" antipatik.

Kardeşim

Kardeşim

Kardeşim

Kardeşim

Kardeşim

- haddini bil
- had bilmek
- had bildirmek

Bronz Madalya: "Aynen aynen"

Gümüş Madalya: "Adamsın"

Altın Madalya: "Şaka yapıyosun"


Dayım vefat etti diyorum, "şaka yapıyosun" diyor. Düşünmeden konuşmak ne kadar kötü, değil mi?

Yukarıdakilerin bir çoğuna sinir oluyorum ama 1 numaram şu sanırım:

ÇOK X ANNECİM

maksimum derecede değil ama aklıma ilk gelen şuydu:

"çok ponçiğim."

kardeşim.

Hani,yani,aynen ayol..

aynen kanki aynen

Aynen
Mod (canlı varlık için kullanıldığında)
Adam, adamsın, adamın dibi...
Hani
Türkçe sohbete sıkıştırılmış herhangi bir İngilizce sözcük
X kafasında olmak
Bayan
Kardeşim
Sözlükte ve burda p yerine b kullanılan sözcükler (örn: şimdi basacağım cevapla butonu)

FELAN. gözüm seğiriyor sinirden. filan ya da falan tamam ama felan ne? "falan filan feşmekan"ı duyduğumda ise zaten kendimi kaybedip bayılıyorum direkt.

cevapların çoğu +1

patlıyor, patlatırsın
..candır.

ok'dir, ok'dur, okeydir.

var daha bir kaç şey.

- napıyosun?

sinir olmam nasıl cevap vericeğimi bilememekle ilgili. soranın, bilhassa da yüzyüzeyken buluşulduğundaki selamlaşma esnasındaysa bu katil olma sebebi. ben de işte az evvel yanağından öptüm/elini sıktım, şimdi de seninle konuşuyorum. diyelim telefondaysa banyodaydım da az evvel mastürbasyon yaptım cenabet gezmeyeyim dedim; gibi gıcık cevaplarla tanıdıklarımı bezdirdim. artık sormuyolar.

beni çok sinir eden bu soru/sözle ilgili, neyi amaçladığını bir türlü anlamamak, ikincisi de "nasılsın" sorusunun ikamesi olarak soruluyosa aslında iki sorunun kastının birbiriyle zerre kadar alakası olmaması. üçüncüsü de zaten beni tanıyan biri işimi gücümü rutinimi de biliyor demektir. e o zaman ne anlamı var. özel bir gelişme var mı kastediyosa soran kişi "kayda değer bir gelişme var mı" gibi bir soru sorabilir mesela daha anlaşılır olur.

yeni biriyle tanışıldığında daha da çıldırtıcı çünkü kendi klişelerim olan gıcık cevaplarımı verdiğimde terslemek gibi bir amacım olmadığını ifade edebilmek de ayrı bir işkenceye dönüşüyor.

bu kadar uzun uzun yazmamdan ne kadar dolduğum anlaşılmıştır, bu napıyosun sorusuna olan sinirim yüzünden diğer her şeye karşı da müsamahakar olabiliyorum öyle bir işe yarıyo ^^

Çok x’sek demek ki + 1
Nasıl x'iz belli değil (diil, vb.)
x stayla (Azalarak bitti gerçi)
Bir de 'İki satırlık adamları musallat ettik' tarzı çevreyi küçümseyici, kendini bir şey sanıcı ifadeler.

Söz değil ama c harfinin j, ş harfinin s gibi son 10-15 yılda türeyen garip Türkçeyi konuşanları yeniden 1. sınıfa yazdırasım geliyor. Harflerin doğru okunuşlarını öğrensinler. Maalesef, 25 yaş altındaki tiyatrocular bile böyle konuşuyor.

Bunun dışında, yukarıdakilerin çoğunu sevdiğimi fark ettim. Özellikle aynen'i seviyorum ben. Birine tastamam katıldığında söylenecek en güzel şey bence. +1 ile aynı şey.

Süper
İnanılmaz
Okey
Bullet journal setup
Bayan

Bunların hepsinin küpünü alalım lütfen. Bi de bizim müdürün konuş(ama)ma tarzını ekleyelim.

Gerçekten de yukarıda verilen cevapların neredeyse tamamına +1

Ama bilhassa bazılarını yeniden yazmak, biraz da eklemek istiyorum. Çoğunlukla sanal ortamlarda kullanılan ifadelere karşı ayrı bir gıcık oluyorum:
-... ya la?
Sadece bu ifadeyi yaygınlaştırdığı için bile nefret ediyorum Behzat Ç'den.

-Doğrudan Türkçe karşılığı olmasına rağmen ısrarla İngilizcesi kullanılan kelimeler, ifadeler. Özellikle de okay, yes ve lokasyon.

-"Bir tık daha x olabilirdi."
-Kardeşim.
-Birader (hatta bilader), sana diyorum!
-"Bana x ile gelmeyin, kalbinizi kırarım.", "At fav'a bekle", "X zamanında nasıl soktuysa acısı geçmemiş anlaşılan", "x'leri kudurttuğuna göre doğru hamle".
Özellikle Ekşi'de gördüğüm an eksiye abanıyorum.

-Hocam
-Harflere karışık basılarak yapılan gülme efekti
-Adamın hası/dibi
-Peder
-Türk filmlerinden alıntılanmış herhangi bir söz. Özellikle de "Şakir'e çay yok", "Saksıya fesleğen gibi oturturum anlamı da çıkar", "Peki, Zeki Müren de bizi görecek mi?" replikleri.
-Israrla yanlış telaffuz edilen kelimelerin bozuk halleri. Netekim, bilimum, espiri, miğde, morel gibi.

-Anam avradım olsun.
Bu kadar iğrenç bir yemin, söz verme veya tehdit etme cümlesi daha bilmiyorum sanırım.

-Bir isteğin var mı?

Yeryüzünün en boş sorusu. Halbuki iki taraf da biliyor ki bu söz öylesine deniyor.

Bunlar bir çırpıda aklıma gelenler. Daha çok var da telefondan yazarken zorlanıyorum.

@meb yazınca nasıl unuttum dedim, kesinlikle sesli veya yazılı " ...ya la" bitemedi arkadaş! Küfürleri dem,ştim ama bir de dediği gibi "anam avradım olsun" yemini. Bunu diyen insandan tiksinirim ve ciddi midem bulanır.

analı babalı küfürlü konuşanları direkt silerim hayatımdan.

direkt yerine direk diyenlere gıcığım!

muhatap yazamayanlara...

bir de şöyle bir kullanım çıktı: "..!" önce ünlem gelir, sonra iki nokta. ünlemle vurgulanmış üç noktadır o!

"aynen"e alıştık.

"la" bir dönem çok baymıştı, bitti gibi.

"olm" diye bir şey var, bazen de "oğlum"

"asdasdffsss" diye bir gülme efekti?

"kadim" kelimesinden tiksindirdiler!

"eyyyyy" diye başlayan höykürmelerden gına geldi!

"anladım" ne demek? bir şey söylüyorsun, önemli bir şey. söyleyecek iki kelime kapasitesi yok. "anladım" diyor sadece. aferin, bu da bir şey.

yine de çok katı değilim küfürler haricinde. ve tabii ki malum şahsın iğrenç hitabeti dışında! değiştiremeyeceğim şeyleri olduğu gibi kabullenmeye çalışıyorum hatta hoşuma bile gidiyor olabilir.

ejderya

Candır.
Amk, aq vb. ifadeler.
Aynen'e ne çok sinir olan varmış. Ben sık kullanırım. :)

yaşıyorsun bu hayatı/seviyorsun bu hayatı.

bir de konuşurken sürekli "yani" kelimesi kullanıldığı zaman çok fazla dikkatim dağılıyor. karşımdakinin kelime dağarcığının yetersiz olduğunu görüp içeriği çok dikkate alamıyorum.

poncik
milli birlik ve bütünlük
kardo
efso

aynen

dostlar cevaplarınıza çok teşekkür ederim. hepsini dikkatle okudum.

ben "peki"yi unuttum eklemeyi. ahmet hakan ın bir bok bilmediğini belli ettiği ve programındaki iki lafından biri.

"peki"

Iyi vakit geciriyorsan parayi dusunme evli degilsiniz sonucta butceniz ortak olsun.

Azerbaycan’da uzun sure yasayan arkadasim, kadinlarin hicbir zaman hesap odemedigini soylemisti. Erkekler hakaret olarak algilaniyor demisti.

Men para vermekten sıkılıram.

lan tam da bugün tinder'dan azeri kızla tanışmıştım:)

Bele vaziyetin içine soxum.
Şakayla karışık buluşma bahanesi olarak hadi bana bi bira ismarla da içelim falan gibi bi laf atabilirsiniz.

azeri bi arkadaş var burda. kızlara asla hesap ödetmiyo mesela o da. demek ki adetleri böyle...

azeri bir kızla tanıştım.Hiç öyle dediğin gibi gelmedi .Gayet hayatı ortak paylasan bir kafası vardı .

Annem azeri ve bana hep "sakın bir erkeğe arkandan mojiziku benim paramı yedi dedirtme. Hayat kadını ile aynı kefeye koydurtma kendini. Paran kadar gez, ye; paran yoksa en kötü bizden ıste ama başkasına lafını ettirme." Derdi.


Neden dediğini az çok anlardım ama onlarda genel olarak durumun böyle olduğunu yeni öğrendim.

Istemiyorum ama cocuklari severim.

istiyorum aşırı. biyolojik saatim çalışmaya başladı herhalde.

İstiyorum. Çocuğu bir ürün, bir mal olarak görmemek lazım. Çocuk arkadaştır aslında. Tamam daha altına ederken iyi bir performans gösteremiyor ama bu çocuk büyüyünce beraber spor yaparsın, enstrüman çalarsın, gezersin, maça gidersin... Sadece çocuk değil, aile sahibi olmak güzel aslında. 40 yaşına geliyorsun, etrafında arkadaş aramak yerine kendi ailenle vakit geçiriyorsun. Hayırlı olur, hayırsız olur onu bilemem. Hastalık, ölüm bunlar canlılara has şeyler. Robot bile yeri geliyor, arıza yapıyor. Bunun suçlusu insanlar değil. Doğal bir şey bu.

istemiyorum. sorumluluk almak,kendimden çok başka birisini düşünmek beni korkutuyor.
Bir çocuk halasıyım,yeğenim küçükken gördüğüm kabusların,yaşadığım paranoyanın tarifi yok. Kendi çocuğum olsa aklımı kaçırırım ona bir şey olacak diye herhalde. Kardeşlerin yaptığı en güzel şey yeğendir diyor,bununla yetiniyorum.

@dissendium: iste ben de onu bencillik olarak goruyorum ya... Sirf yalniz kalmamak icin, spor yapmak icin birini dunyaya getirmek asil onu bir urun, bir mal olarak gormek değil mi?

Az sonra "biyolojimiz o bizim, varoluş amacımız üremek, nasıl istemezsiniz" savunması gelecek ama yok, istemiyorum ben. Ergenliğimden beri "biyolojik saatin alarm verince istersin" diyorlar, yirmi sene geçti, biyolojik saatim bozuk galiba, hâlâ çoğalma güdüm yok.

Mantıklı düşününce de kafamda oturtamıyorum. Bir gün İsveç'e, Norveç'e, Yeni Zelanda'ya yerleşirsem mantık çocuğu yapmayı değerlendiririm belki, bilemiyorum o kadarını.

@yarey, "sırf yalnız kalmamak" ile ilgili bir şey söylemedim. Çocuğun bir arkadaş olabileceğini ifade ettim. Bunun neresi bencillik? O zaman arkadaş da edinmeyelim. Arkadaşlarımızı da pratik anlamda bunun için kullanıyoruz çünkü. Ama arkadaşlarımıza ömür boyu bakma zorunluluğumuz olmadığı için onlardan faydalanmayı bencillik olarak görmüyoruz. Ayrıca, bir çocukla spor yapmak, gezmek gibi eylemler onu kullanmak değildir. Çünkü o da bu eylemlerden zevk alabilir ve hayatın güzelliklerini görebilir. Sen ileride bana baksınlar diye çocuk yapıyorsan bu bencillik sayılabilir. "Beraber yaşamak" için çocuk yapmak kesinlikle bencillik değil. Hayat bunun üzerine kurulu.

Edit: Aynen, ondan bahsediyorum. Bir de böyle motivasyon sağlamaya çalıştığımı düşünme. İsteyen yapar, istemeyen yapmaz. O kısımla ilgilenmiyorum. Zaten ben de ekonomik durumum belli bir seviyeye gelene kadar çocuk yapmayı düşünmüyorum. Yuvarlanır gideriz ya da beraber büyürüz kafasında biri değilim kesinlikle. Şu anda 24,5 yaşındayım ve 30'lu yaşlarda düşünüyorum çocuğu. Yoksa ekonomik durum iyi olmadan, hayata bakış açısı sağlıklı bir noktaya gelmeden çocuk yapmak mantıklı değil.

@dissendium: tamam şimdi anladim demek istedigini ve onayliyorum. Aslinda butun olay cocugun dunyasini güzellestirmek.

27 yaşındayım. eskiden "ileride bir gün muhtemelen çocuk isterim" derdim ama artık istemiyorum. ileride de isteyeceğimi sanmıyorum. "o duygu çok başka bir şey" diyor anneler ama ben hiiiç hazır hissetmiyorum kendimi. şu an yaşadığım spontane hayat tarzını çok seviyorum ve değiştirmek istemem. kurulu düzenimden, sevgilimle baş başa olmaktan, istediğim zaman istediğimi yapabilmekten, kendimden başkasını düşünmeden karar vermekten ötürü memnunum.

belki ileride 4-5 yaşlarında bir çocuk evlat edinmek isteyebilirim. çocukları severim çünkü ve iyi de anlaşırım. ama bebeğin doğduğu ilk bikaç sene "her şeyi bırak, tüm hayatını ona ada" fikri şimdilik bana çekici gelmiyor.

@istanbul kanatlarimin altinda'ya katılıyorum.

ben ki psikopatlık derecesinde kedi düşkünüyüm, sırf istediğim zaman istediğimi yapamayacak olmamdan dolayı kalıcı sahiplenmiyorum. kaldı ki çocuk yani...

bencillik olarak düşünenler olabilir, olsun. ben istediğimi yapamayınca, istediğim kadar dinlenemeyince ve mutsuz olunca; sorumluluğumda olan canlılar da mutsuz olacak. bunu istemiyorum.

ben de çocuklarla ilgili birşey sormuştum ona da bakabilirsin:
eksiduyu.ru

sana cevabım:
1-çocuk sevmiyorum,hazzetmiyorum
2-senin de dediğin gibi o çocuğun başına bir iş gelirse yaşayamam kahrolurum.

bu sebeplerden ötürü istemiyorum çocuk

İstiyorum ama korkuyorum da bir yandan. Hep benim olmayacak. Belli bir yaşa gelince kendi dünyası olacak. Benim istediğim kısım bıcı bıcı sevmelik olan kısmı. Bunun yetişkin olacak olan kısmı var deniliyor. O zaman onu çok özlersem asi olursa. Ekşici piçlere benzerse. Kafam karışık.

istiyorum, istediğim için de şu anda yolda. Allahın izniyle birkaç ay sonra kucağımıza alıcaz bebeğimizi.

Benim yaşama sebeplerimden biri. En güçlü sebebi değil ama en çok istediğim şeylerden biri, bir kız bir oğlan babası olmak.

insan yetiştirme deneyimi enteresan olur, açıkçası ilginç geliyor bana sıfırdan bir birey yetiştirmek. ama sırf bunun için çocuk yapamam, sorumluluğu çok yüksek. arkadaşın ablasının oluyor bi tane, hediye mediye derken konusu açıldı, o masraflar falan, bi puset 1500 lira. beziydi osuydu busuydu bi anlatmaya başladı tecrübeliler, aklım çıktı. en son benden 7 yaş küçük kuzenimin bebekliğini görmüştüm çok yakından ama o zamanlar bu hesap kitap işlerine aklım ermiyordu tabii. bitanesi söyledi, ablası çocuğunu kreşe, bak daha 3 yaşındaki çocuğu senelik ücreti 19BİN LİRA, yazıyla ondokuzbintele, okula yazdırmışlar. çılgınlık resmen, öyle zengin falan da değiller hani, durumları iyi sadece. ilkokul 40bin diyor, anam anam. daha şimdinin tutarı bunlar, ben çocuk yapana kadar uçar gider.

tamam herkes özel okulda okumak zorunda değil de, günden güne boka saran eğitim sisteminde ben çocuğumun saçma salak şekilde temel eğitim alarak sonradan kendini geliştirmesiyle uğraşmak zorunda kalmasını nasıl isteyeyim?
tr.sputniknews.com

adam demez mi "niye beni böyle okula gönderdin lan" diye. ben mesela 20 yıl sonranın çocuğu olsaydım babama derdim "niye beni dandik okula gönderdin" diye, götüm çıktı 2 gram entel olucaz hayata farklı bakıcaz diye. milletin çocuğu ilkokulda şantörlük yaparken ben lisede kıçı kırık 100 liralık gitarı tındırgadıtmayı öğrenicem diye okuldan kaçıyordum. ya o gitmediğim derste öğretilen bilgiler yüzünden stanford mezunu olamadıysam, KİM ÖDİYCEK BENİM HAKKIMI KİM? GARİBAN ANAM-BABAM MI, YOKSA ONA 2 KIZ YETMEZ Bİ DE ERKEK YAPIN DİYE BASKI YAPAN BU BOKTAN SİSTEM Mİ, YANİ SİZ Mİ?!!!

öhm, sakinim...

yok anacım, çocuk yetiştirmek sorumluluk isteyen bir süreç, hem de çoook uzun bir süreç. "ulan bu salaklar bu yaşa kadar nasıl gelmiş" diyerek sövdüğüm insanların arasına bir tane de ben katarsam vicdanım demez mi bana ikiyüzlü pis yaratık, az yiyeydin de veledine bez alaydın götü boklu gezmeyeydi diye?

şartlar olgunlaşırsa(piyango falan vurursa yani), tabii ki yaparım. 1 kız - 1 erkek
olsun hatta, kız erkekten 4-5 yaş falan büyük olsun mesela. ısmarlayabiliyo muyuz böyle tam?

istemiyorum, istenmemeli, istenemez...
cocuk sahibi olmak yapilacak en irrasyonel, en bencil ve en gaddar davranistir..
kardesim senin ne hakkin var baska bir canliyi yasamak zorunda birakmaya..
senin ne hakkin var birisine bir can hediye etmeye..
bakalim o insan yasamak isteyecek mi?
istemiyorsa intihar disinda geriye donme hakki olmayacak, " sıkıldım cikiyorum" deme luxu olmayacak, senin buna ne hakkin var..
kendine oyuncak veya gelecek sigortasi yapmak icin neden etiyle kaniyla duygusuyla bir CAN yaratiyorsun, kimsin sen???
yaradilistaki en buyuk hatadir uremek ozgurlugu..

istemiyorum.

1-bakabileceğime inanmıyorum
2-dünya bombok

istiyorum, hatta 4 tane olsun istiyorum. benim yaşayamadığım kardeş desteğini doya doya yaşasınlar istiyorum.

ama;
1- o kadar çocuk yapabilir miyim bilmiyorum.
2- hepsine çok iyi standartlar sağlayabilir miyim bilmiyorum.
3- mutlu, sağlıklı, çevrelerine zarar vermeyen insanlar olurlar mı bilmiyorum.
4- hayatımı onlara adamam, hep onlarla ilgilenmem gerekir, bu beni mutsuz eder mi, bilmiyorum.

İstemiyorum.

Çocukları sevmiyorum, kafam götürmüyor. Ayrıca sorumluluk almak, fedakarlık yapmak istemiyorum. Hayatımı yalnızca kendimi düşünerek geçirmek istiyorum. Tüm paramı, zamanımı, emeğimi kendim için harcamalıyım. Ancak o zaman mutlu oluyorum ben, paylaşmaktan, kendimden vermekten hoşlanmıyorum.

insanlık 1500 yıl kadardır 30 yıla insanlığın sonunun geleceğine inanarak yaşıyor. sorunlar her zaman var, ama doğan da mis gibi bir şekilde büyüyüp gidiyor. kendi doğduğun dönemi düşün, bombok bir dönem (çünkü türkiye'nin son 50 yılı öyle). yılını söyle sana tabloyu çizeyim.

bir çocuğum var, ikincisini istiyorum.

@babilbaligi, ben dönem gibi bombok yetiştim mesela, kendimden örnek alıyorum zaten, ben çektim o çekmesin diye. kim yaşadığı hayattan, büyüyüş şeklinden, geldiği noktadan memnun diye sorarsak çoğunluk memnun değilim diyecektir. bu zamana kadar böyle gelmiş olması böyle gitmek zorunda olduğunu göstermiyor. tabii ki çocuk bir şekilde büyüyüp yetişecek, hatta eminim buradaki insanların çoğunun çocuğu ülkedeki ortalama çocuğa göre daha kaliteli bir yaşama sahip olacak. ancak totalde bu bir risk ve almak istememek doğal karşılanmalı.

çocukları çok seviyorum. bebekliği ayrı, çocukluğu ayrı güzel.

@for day to break'in dediği gibi düşünceler bir de kafamda... ve klasik şeyler; kötü birisi olması, kaza-ölüm vs korkusu...

hasılı, istiyorum; hem de çok.

@Bruce: bence çocuk istememek gayet doğal bir düşünce ve her insanın en doğal hakkı. saygım sonsuz, sadece ben aynı görüşte değilim.

ben şahsen işsiz güçsüz bir anne babanın en yakın otobüs 45 dakika yürüme yolundan geçen sobalı bir evde yaptığı bir çocuğum. her ikisi de 80 döneminde içeri girmiş, işkencelerden geçmiş, işini gücünü kaybetmiş, hapisten çıkınca şehir değiştirmiş insanlar. babam ankara'ya geliyor, parası yeten ev bir gecekondu ve yağmur yağdığında ortasından bildiğin su kanalı akıyor. evlenirken gelinlik ödünç, alyans borç para ile alınıyor.

bu şartlarda doğan çocuk benim. gayet eğlenceli bir çocukluk geçirdim ve hayatımdan da büyük oranda gayet memnunum. en iyi okullarda okudum, her yaz çalıştırdılar beni hayatı öğreneyim diye.

3 yaşında bir kızım var. doğduğu zaman birsürü soru işareti vardı kafamda. nasıl büyüyecek, ben düşersem o nasıl ayakta kalacak falan filan. ama büyüyor. neredeyse her gün kızıma bakıp ne kadar doğru bir karar vermişim diyorum.

hayat insanın tek gerçek varlığı, gerisi hikaye. bir insana hayat vermek, onu ellerinde büyütmek bence muhteşem bir duygu. elimden geldiği kadar sağlama almaya çalışıyorum onu, şimdilik bir sıkıntı da yok.

aslına bakarsanız çocuk sahibi olmamak insanın doğal durumu, çocuk sahibi olmak bir karar. isteyen verir bu kararı, istemeyen vermez. herkesin kendi hayatı, hepsine saygım sonsuz. beni de fazla ilgilendirmez. ben kendi yaptığım tercihten ötürü gayet mutluyum, umarım herkes yaptığı tercihten ötürü mutlu olur.

edit: hatta bana kalırsa çocuk istemeyip çocuk sahibi olmayanları desteklemek lazım. Çünkü istemeden çekilecek dert değil. önerim, gerçekten isteyen çocuk sahibi olsun, çocuğuna iyi bakacaksa çocuk sahibi olsun. sonra sağda solda avazı çıktığı kadar çocuğa bağıran insanlar görmeyelim.

18 aylık bi kız babası olarak yazacak olursam;

çok uzun bir süre dünyaya başka bir canlı getirmenin ne büyük bir haksızlık olduğu hissiyle yaşadım. belirli bir olgunluğa ulaşmış olmak gerektiğini düşünüyorum. yani, "hadi bir çocuk yapalım" kafasıyla çocuk yapmaya uğraşmak temelden yanlış. ilişki belirli bir seviyeye gelince çocuk arzusu geliyor. en azından benim için böyle oldu.

dünya berbat bir yer evet; ama kızıma güzel müzikler dinleterek, güzel kitaplar okuyarak, güzel şeyler anlatarak ve onu mutlu büyütmek için elimden geleni yaparak bu berbatlıkla daha uygun bir yaşta karşılaşmasını sağlamaya çalışacağım. ekstrem aksilikler, hastalıklar, sakatlıklar olabilir. ama bu paranoyayla hiçbir şey yaşayamaz insan. bunu aşmaya gayret edin.

hep söylerlerdi, o yokken ne yapardım hiç bilmiyorum, hatırlamıyorum. tüm sevgim ve ilgim ona akıyor ve çok mutluyum.

darısı tüm isteyenlerin başına.

istemiyorum.
Cocuklari o kadar sevmiyorum.
7/24 bir omur cocuk bakacak kadar tahammulum ve istegim yok.

istemiyorum. dünya bombok +1

İstemiyorum Hem asla o sorumluluğu almak istemiyorum hem de zaten çocuklara zerre kadar sempati duymuyorum. Hatta ben hiç çocuk sevmiyoum.

istemiyorum. uzaktan severim sadece.

Hem çok istiyorum hem korkuyorum. düşünürken bile içim sevgiyle doluyor, bi de kız-erkek ikiz olsa var ya, of! çocukları zaten çok seviyorum, hassas şekilde gelişimleri üzerinde duruyorum, eğitimini aldım, o yüzden böylelerinin çocuk sahibi olması gerektiğini düşünüyorum ama hayat, nasip, kısmet=) tabii her anlamda hayırlı olmayacaksa olmasın. Dünyadaki en zor şey evlâdınla olan imtihandır, o yüzden ay illâ istiyom demem asla, hayırlısı ise olsun.

Istemiyorum, mantıksız geliyor.

24 yıldır aileme içten içe beni hayata getirdikleri için kızgınım. 1 başka canlıya aynı şeyi yaşatmak ve sorumluluğunu almak istemiyorum.

Bana da ödül almış olması dokundu zaten. Ödül almasa merak edip izlemezdim bile dolayısıyla böyle de saydırmazdım :(

Jeepers Creepers 3

Oha. Yarın gideceğim o filme. Şener Şen'e güvenerek gidiyoruz hepimiz işte. Bakalım ben beğenecek miyim.

Happy Death Day

dunkirk imaxte izlenmeliydi. imaxin ses gücünü gösteren bir filmdi dunkirk. uçakların sesleri baya bir germişti. ses bakımından en iyi imax deneyimiydi diyebilirim.

onun dışında kılı kırk yararak gittiğim için leş ötesi bir film izlemedim. aralarında belki karayip korsanlarının son filmi olabilir ki adını bile hatırlamıyorum.

Cingöz recai, bok ve ötesi. Evlilik programı izlesem daha iyiydi. Ajdar ın şahdamar klibi bile daha iyi.

Kesinlikle Cingöz Recai. Yarısında cıkana kadar zor tahammül ettim. Ayhan Işık öteki taraftan kalkıp gelip evimize barkımıza musallat olsa, ışıklarımızı açıp kapasa yeridir. Rezaletti.

baby driver

The mummy ve the dark Tower! Baby driver bunların yanında Oscar adayı gibi kalır o kadar diyim.

Öff La La Land +1
Üstelik en klişe ve en cheesy müzikalleri deli gibi severim. Bu hiç olmamıştı.

Ha bir de The Wall muydu, Great Wall muydu, Çin Seddi ve canavarlar temalı film çok fenaydı.

film: Koca Dünya
belgesel: What the Health

La La Land'e laf edenler, hepinize benden bir yav he he.

İzlediklerimden Arrival. Uzaylı diye solungaçla mürekkep fışkırtan ahtapot koymuşlar asfasdssadfsd, zavallı bir filmdi. Ondan 20 sene önce çekilmiş şu film ona katlar Arrival'ı.

www.imdb.com

Türkiye'deki Imax'ler çakma (en düşük kalitedeki) Imax ayrıca, hakikisi yok.

la la land'ı izlemedim ama ryan gosling'in denen kasıntı herif varsa olabilir. güzelim blade runner 2049'a da hiç yakışmamış. çok vasat bir oyuncu.

"fetö ile mücadele"

windows 10

10 +1

7'ye destek kalkacak. 10 gayet stabil, nesini sevmedin ki? alisinca win7 cok kullanissiz geliyor.

8'dense 7 ama ideali 10 tabii. sevmesen de alışıyorsun bir yerden sonra.

win 10 + ssd

gtx 1050 hatırladığım kadarıyla directx 12 destekliyor ve sen win 7 mi 8 mi diye sorup 10'u sevmedim diyorsun. ayıp.

gereksiz ram'den yiyor, tahammül ettim uzun süre ama canımı sıkıyor artık.

8.1. 7'den daha iyi kesinlikle.

"gereksiz ram'den yiyor" boş kalsın diye mi ram alıyorsun? 7. nesil işlemcin varsa en azından 8 gb ramin olduğunu varsayıyorum. windows 10 kullanıyorum ve 32 gb ram'im var. 4 gb ramli pc de windows 10, 1.5 gb ram kaplıyorsa 8'de 2+ kaplar, 16 gb yken ben de tarayıcı vs açıkken 8'i geçiyordu gittim 16 daha aldım şimdi hala 8-9 arasında. neyse ben çok konuşmayım sen şunu oku;

eksisozluk.com

@washe selam, bunları biliyorum merak etme. ram'den yiyor dememin sebebi 8 gb ram var ve bazen bir kaç uygulama ve bol sekmeli bir tarayıcı açık olunca yeni sekmeler ram azlığından dolayı açılmıyor bile, photoshop ile uğraşıyorum ve bazen bu şekilde kullanmam gerekli bilgisayarı.

ssd düşünebilirsin öyleyse. ram dolsa dahi ssd olduğu sürece ram'in doluluğunu hissetmezsin

7'yi kullanmadığım için bilmiyorum ama 8 kötü. en iyisi hangisi dersen win 10 tabi ki.

10 yoksa 8.1

kesinlikle çok gereksiz pahalı trdeki her şey gibi. muhakkak kaliteyi etkiliyordur ancak benim muziği dinlediğim aygıt da dandik kulaklık da. fakirlik napalım

baya etkiliyor, 250-300'e kaliteli güzel kulaklık bulursun. Ama audiophile olursan 1000+ paralar da verebiliyorsun. Geçen ofisten bir arkadaş aldı 1200'e, aşırı kaliteli bir şey. Biraz daha para kazanırsam ben de alcam.

Çok etkiliyor. İnsanlar bu yüzden bu kadar para veriyor, kaliteli ürünlere harcanan gerçekten her kuruş hakkını veriyor. Türkiye den almak aptallık bana göre bu kadar imkan varken. Uygun indirimler ile 400-600 arası çok güzel kulaklıklar alınabilir yurtdışı fırsatları ile.

Aslında pahalı değil. Türkiye de fiyatı şişiriyorlar. ali express te 100 tl olan kulaklık buradaki internetten satışlarda 300 tl ye satılıyor. mağazadakilere bakmıyorum.

Bu senin beklentine gore degisir.

Ama bir basladin mi sadece kulaklik ile kalmiyor olay.

Bi kere studyo kulakligi ise (ki buyuk ihtimal oyledir) giris empedansi yuksekdir. Buda demekdir ki senin o 25 liralik cakma ayfon kulakligini taktigin kaynak(telefon-pc vs.) onu beslemeye yetmicek. Gibi gibi..

Ama arkadaslarin dedigi gibi yurt disindan almak en mantiklisi. Su an kulagimdaki 180 dolarlik kulaklik hepsiburadada 878 TL. Etmez.

etkiliyor ama türkiye'deki her elektronik alet gibi gereksiz pahalı. mesela bana da oyun fiyatları aşırı pahalı geliyor.

turk lirasi genelde degersiz oldugu icin baya pahali olduklari dogru. bazi markalarin da sisirilmis fiyatlari oldugu da dogru.

ama mesela telefonla gelen bir iphone kulakligi ile 5-10 liralik isportadan aldigin bir kulakligi bile pespese karsilastirsan arada daglar kadar fark oldugunu goreceksin. 5-10 liralik isporta kulakliginda ses baya aluminyum folyodan geliyormus gibi ciliz olur. fiyati belli biryer kadar arttirirsan kolay / hemen hissedilebilir farklari elde etmen olasi, ama belli bir yerden sonra hobi kategorisine girmeye baslar ve iki kulaklik arasindaki hissedilir ses farki, fiyatlari arasindaki fark kadar buyuk olmamaya baslar.

o yuzden dedigim gibi 5-10 liralik kulakliklar cidden cok kotudur ama tahammul edilebilir bir ses icin 500-600 lira vermene de gerek yok.

Kimisi gerçekten pahalı,kimisi paranın hakkını veriyor, özellikle uzakdoğulu kardeşlerimiz bu hi-fi olayında güzel ürünler yapıyorlar onlara bi bakmanızı tavsiye ederim. Ben kafaüstü olarak isk hp2011 kullanıyorum gayette memnunum, iem olarak vsonic vsd3s , phonak pfe 112, vsonic gr07 ve son olarak one more triple kullandım ama içlerinde en çok gr07yi beğendim.

haset, imrenme, karşılaştırma, yani içerisinde hiç iyilik barındırmayan meraklar. Sorulması ayıp değil sormaya yeltenenin açığa çıkması üzücü.

Çalışmak istediğim alanlardaki şu an alınan maaşları merak etmem çok doğal değil mi? Maaş ve diğer bir çok faktörü göz önünde bulundurarak alan değiştirebilirim, başka alanlara yönelebilirim.Maaş her şey değil ama önemli bir motivasyon. Hiç bir tanıdığıma direkt olarak maaşını sormam, bana sorulsa rahatsız olurum. Zaten şu an maaşını öğrenmek istediklerim, benim çalışmak istediğim bir kaç alan var,o alanlarda çalışıyorlar. Öğrensem geleceğim için iyi olur.Direkt olarak soramayacağım için bu tip sitelerden anonim bilgi almak güzel oluyor.

insanların yüzde 99 u maaş için çalışıyor. ondan olabilir.

Çalışmak istenen alanla ilgili merak doğal tabii. Bi yargılama yok, olası sebepleri merak etmiştim.

aynı iş ile uğraşıyosa piyasayı öğrenmek için olabilir mesela.

kıyaslıyor işte.

Bana yaş-meslekteki hızlı yükseliş itibari ile çok soruyorlar.
Soranların geneli hayatta bir baltaya sap olamamış ya da liseyi bile bitirememiş tipler oluyor. düşük maaş beklentisi ile kendince "o maaş için mi okudun bunca sene?" Dalgasını geçmek için soruyorlar. Aldığım maaşı duyunca da göt olup kalıyorlar.
Bazıları sadece meraktan ama nötr bir şekilde soruyorlar.

soranları bilmem ama söyleyenler net hava atmak için.

spor yap.

uyumadan önce 2 bira çak.

Passiflora , melissa çayı , atarax üçünü araştır.

bir an kendimi gördüm:) eğer uzun zamandır devam ediyorsa doktora git. bende 1 senedir devam ediyor. doktor kontrolünde ilaç kullandığım halde arada hala devam ediyor. uzun süre uyuyamayınca ben bir tane zestat atıyorum.

bu sorunu senelerce yaşamış biri olarak söylüyorum, tek çaresi haftanın 7 günü, belirli saatte kendini uyandırmaya zorlamak. uyumanın en basit yolu uyanmak.

ben ne onu değerlendiricem o benim hayatımı değerlendirsin. gezer tozarım.

Ev alıp kiraya...

Şaka şaka. New York'a taşınırdım.

yatırıma dağıtırsan %4 kuralı ile yıllık net 80k getirir bu da birkaç şehir hariç tüm dünyada ortalama yaşamana yeter. Tabi biraz risk ile yılda birkaç yüzbin kazanması da o kadar zor olmamamalı.

4e bölerim, 500lük 3 ev alırım, kalan 500 içinden bir araba alırım gerisini faize koyar çılgınlar gibi yerim.

En iyi yatırım eğitime yapılan yatırımdır. UK veya ABD'de yüksek lisans ve doktora eğitimi alırım. Okula başlamadan da kira vermemek için ev alırım.

1M'ye arsa al,
800k anlaşmalı faiz
100k riskli fon
100k yeme içme

türkiye'de okuduğum bölümü almanya'da okumak için başvururdum. bu kadar. kabulümü alır, bir sene paşa paşa almanca kursuma gider, sonra üç sene eşek gibi lisans okurdum. sonra iki sene yüksek, elli sene doktora... para bankada dururdu. kendimi sıkmadan ama nispeten mütevazı yaşardım. ev arkadaşı isterdim mesela. araba alırdım ama ucuzundan ikinci el şöyle 5-6 bin oyroluk vosvos falan. kafam tamamen rahat olurdu. maddi kaygım yok, güzel bi ülkede iyi koşullarda yaşıyorum, oooh mis. 10-12 sene daha öğrencilik yapardım işte. sonra her şey yolunda giderse (ki aslında her şeyin yolunda gitmesine bile gerek yok, gtümü sıkıp ders çalışmam yeterli) 10-12 sene sonra prof olurdum anasını satiyim. daha ne.

Yarısını bozdururdum. Sonra altının düşmesini bekler (145 bandina ) altin alirdim. Sonra anlik altin alim satim isine girerdim.

ilk iş amerika'ya taşınmak.

Kanada'ya yerleşirdim.

istifa eder, kendi işimi kurardım.

bir kısmını emekliliğime yatırırdım.

milyar mı milyon mu?

Bana verirdim.

%20 kadarı ile avrupa sınırları içinde bu limitle oturum izni veren bir ülkeden mülk alır kiraya verirdim. böylece istediğim an türkiyeden çıkışım garanti olur.

%5 kadarını bitcoin ve türevi cryptocoinlerde değerlendirirdim.

%20 kadarı ile yüksek riskli ama uzun vadeli getiri potansiyali yüksek ev-arsa gibi yatırımlar yapardım.

%20 ile angel investing yapardım.

kalanı için düşük riskli yatırım fonu, ve benzeri şekilde değerlendirip aylık düzenli bir getiri elde etmeye çalışırdım.

halı saha maçına adam toplar gibi milli takım toplarsan olacağı bu.

Instagram conconları yüzünden.

şaka maka elenmişiz lan:) aga bu ülkede güzel giden bir şey yok ki anasını satayım. her alanda kokuşmuşluk.

Türk futbolunda (sadece futbolcular değil) ortadoğu kültürü hakim: "ben kendimi geliştirmeyeyim, çabalamayayım ama para aksın". Hal böyle olunca, olmuyor. Yetenek yok, atletizm yok, beyni kullanmak yok.

Izlanda'nin nufusu Hatay'in 3'te 1'i falan miydi?

öncelikle : sd.keepcalm-o-matic.co.uk

İyi ki yenilmiş Türkiye milli takımı. Bu kadar sevimsiz bir takım olamaz.

Bence İzlandanın yanında gayet sevimsiz ve kötü bir takım. İyi olmuş. Ciddiyim. İzlanda daha iyi bir "takım".

Türkiye milli takımını izleyeceğime gider İzlandayı izlerim daha eğlenceli.

türk milleti futboldan anlamaz. bugüne kadarki başarılar %90 şansa dayalıdır. oranı götümden salladım tabii ama şans faktörü hep ön plandaydı. gerisiyse bireysel beceriler işte. planlı yapılanmanın gerektirdiği yerde günümüz türk milleti vasatı aşamıyor ne yazık ki. basketbolda mesela bireysellik çok daha rahat skora yansıyabiliyor. anlamıyorum da gerçi basketten ama futbola nazaran daha ön plandadır sanırım bireysel yetenek. günümüz futbolundaysa bireysel yetenek artık geri planda. bu şartlarda başarılı olması zaten imkansız. bunun lucescu'yla falan alakası yok. kimi getirirsen getir aşağı yukarı aynı sonuç olur. futbol artık bize göre değil. bi 5-10 sene sahalardan çekilip sıfırdan bir yapılanmanın içerisine girilmeli, yoksa olan harcanan paraya oluyor.

Türkiye Milli takımı değil Türk Milli takımı. Öncelikle bu bilinçli yanlışı düzeltelim.

Onun haricinde rekabet olmaması, kisa sürede maddi doyum, aşırı pohpoh, gaza getirme/gelme ve çalışmama sebeplerden bazıları ve en büyük pay yönetimsizlik.

Misal Beckham ve Messi iş disiplinleri var ama bizdekiler mesai bekleyen memur gibi davrandıkları gibi davranınca bunlar oluyor.

Diğer yandan, evet, izlanda'nın iyi bir takımı var.

Ben bu maçı idda ds gördüğüm an kesin yenilir bunlar diyip bir kupon yapacaktım son anda vazgeçtim

Bunları yazdık hep
eksisozluk.com

bizim durruklerin rezilligine diyecek sozum yok da izlanda iyi takim. euro 2016'da ingiltere'yi eleyip ceyrek final oynadilar. oyle estonya, finlandiya ayarinda boktan bir takim degiller. ha bu 80 milyonluk ulkenin sozde bu kadar potansiyelli milli takiminin boyle rezil performansini mesru kilar mi? kilmaz. turkiye cok kotu ama izlanda da iyi.

öyle ya da böyle para kazandıkları için. umurlarında değil maçı kazanmak.

Doctor who bunu bölümlerinden biri olabilir mi?

Kasaba görünmez bir küreyle çevriliyordu onu mu diyorsun?

falling skies'da da benzer bir konu var.

yok, hiçbiri değil. tamamen bunun üzerine bir dizi.

battlestar galactica mı?

no

son birkaç yıl değil, birkaç yıl önce de kötüydü ki. 10 sene önce nezihti.

toplu yazar alımlarından sonra böyle oldu.

2007-2008 gibi bitti tamamen ekşi sözlük. Son birkaç yıla kadar hala nezih bir ortamda olduğunu sanıyorsan hatayı kendinde aramalısın.

bir de cinsel icerikli baslik cok aciliyor ya da su tip:

1.85 boyunda zeki yakisikli kulturlu namaz kilan erkek :D

fanatik troller aktrollerden bile daha fazla zarar veriyor sözlüğe. büyük bir temizlik yapılmalı bence bunlar için.

beklentiyi yüksek tutmuşsunuz :)

maç başlıkları ve yorumları hep öyleydi. ama trollük bu kadar yoktu.

badiler bul kendine. badilerin yazdiklari ve favladiklarini takip et.

kültürlenmenin ön şartını üniversite diploması olarak görmek biraz sakat değil mi? bilgiye erişimin en rahat olduğu çağda yaşıyoruz neredeyse. fizik, kimya gibi alanları da dahil ederek söylüyorum.

Universiteler liberal olsaydi evet. Koyden kente gelince degisen cok insan oluyor. Universiteye cogu insan cocuk olarak basliyor yetiskin olarak mezun oluyor.

Derken...beyin yikayan gerici universitelerle para karsiligi diploma satan okullar acildi. Normal bir insan bu universitelere gidince ya dinci oluyor ya da asiri simarik bir ergen.

Aklima gelebilecek tek iyi yani bu universitelere giden kisilerin A2 seviyesinde falan Ingilizce ogreniyor olmasi ve birkac akademisyene calismalari sirasinda para kazandiriyor olmasi.

kontenjanların azaltılmasına gerek yok, her okula başlayanı mezun etmesinler yeter.

Yani ben şöyle düşünüyorum. Adam mesela odtü de bilgisayar mühendisliğinde okumaya başlıyor; yıl 2018 öte yandan bir diğeri de bilecik şeyh edebali de okumaya başlıyor. yıl yine 2018. eğer bu 2'si mezun olduğunda yakın seviyelerde mezun olamıyorlarsa problem burada doğuyor. bilecikten mezun olan adam iş piyasasını etkiliyor, daha ucuza daha vasat personel olarak çalışıyor, okulların isimlerine takılmayın tamamen hayal ürünü örnek teşkil etsin diye verdim.

Eğitimde bi' ekol belirlemeli okullar ve bu ekol çerçevesinde bi' alt limitleri olmalı, misalen hep bahsedilen çok iyi okullar acaba neye göre çok iyi okullar, misalen benim tanıdığım inşaat mühendisi var mühendisliğin temel alanlarının birçoğundan bi'haber. bi' tane makine mühendisi aman allah'ım düşman başına. Bu adamlar sağda solda mühendis sıfatıyla iş arayıp buluyorlar, aslında piyasayı öldürüyorlar.

asgari ücretin altında çalışan elektrik-elektronik mühendisi var bu ülkede; kıza sordum neden diye; ee xxx iş yok ki başka. dedi. Sen bi' bilkentliyi asgari ücretin altında çalıştırmaya ''iş yok'' mantığıyla ikna edemezsin.

Mesele kontenjan değil, okulda verilen eğitimlerin uçuk derecede farklılığı ve bu sebeple de mezun olmak için gerekli yeteneklerin farklılaşması.

Yani bence kontenjanlar azaltılmamalı; fizik okumak isteyen fizik okuyabilmeli; hatta fiziksel imkan varsa( yeterli eğitim alanları, hocalar, laboratuarlar v.s) daha da arttırılmalı kontenjanlar ama bu çocuk bu okula kaydoldu kaç yıldır okuyor bunu mezun edelim mantığı yer almamalı. Dersleri herkes hakkıyla geçmeli.

diploma almalı demedim zaten. fiziğin temelini öğretmeden bir insana nasıl anlatacaksınız dalgaları falan? bu en basit aklıma gelen bir olay.

değişen ve gelişen teknoloji, büyüyen ekonomi oranında eğitim öğretim imkanları da geliştirilmeli.
herkes üniversite okumamalı demek yanlış.

isteyen herkes üniversite okuyabilmeli.
ancak istemeyenin de üniversite okumadan hayatını sürdürebilmesinin önü açılmalı, altyapı sağlanmalı.

bir idealdir.

katılıyorum. Hatta bu yine naif kalıyor. Bir hocam üniversitelerin hepsinin paralı olmasını, yalnızca parası olanın ya da bursa hak kazananların okumasını savunur, böylelikle üniversiteye yeterince hevesli ve hırslı insanların girebileceğini söylerdi. O adam normalde de biraz zalimdi ama bu konuda haklı olabilir. Buna tam karar vermedim, -ben kimsem!

üni.siz de lisede edindiğin anahtar kelimeler üzerinden yürürsün meraklı olduğun alanda.

Türkiye'de ara eleman eksikliği var. Herkes üniversite okuyor. Öğrencilerin bir kısmının meslek lisesine yönlendirilmesi lazım.


.

(bkz: eğitim ile öğretim arasındaki fark)

okula gitmeyen okumasın. başta aöf, uzaktan eğitim gibi saçmalıklar kapatılsın. kimse bir şey kaybetmez.

ben okurken okulun kontenjanları arttırıldı. alttan derslerim olduğu için değişen durumun daha çok farkına vardım. kontenjanlar arttırılırken ne okulun fiziksel yapısı değişiyor ne de akademik kadro genişliyor. sınıfa kantinden sandalyeler gelmeye başlamıştı. sığmıyorduk sınıfa. ayrıca en yüksek puan ile en düşük puan arasında ne kadar çok fark varsa derslerden alınan verim o kadar azalıyor ve kontenjanın artması da buna neden oluyor. hocalar öğrenciyi daha fazla zorlayacak klasik sınavlar yapmak yerine test yapmaya yöneliyorlar çünkü klasik sınav kağıtlarını okumaya yetişemiyorlar. dolayısıyla 40 kişi çok iyi bir eğitim alacakken 70 kişi vasat bir eğitim alıyor.

ben pek korku ve gerilim izleyemem, ama senaryo ve kurgu benim için çok kıymetlidir.

gone girl vardı gerilim alanında ilerleyen ve kurgusu fena olmayan. ona bakabilirsin.

(bkz: gone girl)

not: ben kızı tutuyorum.

Rec ve los cronocrimenes

rec +1

oculus

The Uninvited

the descent

keşke sevdikleriniz yazsaymışsın, ona göre tavsiye verirdik. son zamanlarda izleyip beğendiklerimden bikaç tane söyleyim: the invitation, get out, as above so below, the visit, creep, the babadook.

A perfect murder.
Hodejegerne.
Arlington road.

El Cuerpo
The Bone Collector

@aramis
Teşekkürler, Hodejegerne'yi kesin izlerim

Rica ederim.
The game.
Kurt russel in oynadigi turkceye tuzak diye cevrilen bir film var.oldukca gerilimli bir film.

lucky number slevin var tavsiye ederim.

Mystic river. Baya saglam.
Hem kurgusu hem dramasi hem merak unsuru. Oyuncu kadrosu zaten efsane.

Zodiac
Insomnia

www.imdb.com

www.imdb.com

bu sanırım.

Bu olabilir mi? www.imdb.com

@nothing in my way film bu. teşekkürler.

Anneme uğradıkça görüyorum arada, bana korkunç geliyorlar.

Geçenlerde halam izlerken baktım daha önce de annem yemek tarifleri veren minik kızı izlettirmişti.

Ben küçükken izlerdim bunu Berna Laçin sunuyordu galiba çok severdim.
Şimdikini sevmedim.
Yapmacık ve öğretilmiş her şey.
Doğallık yok.
Birkaç çocuk gördüm aynı ortamda olsam kaçardım herhalde öyle garipler.

Doğal olmadıkları için izlemiyorum. 1-2 yıl önce Alp kırşan her hafta farklı 3 çocukla aynı stüdyoda muhabbet ederdi sorular sorardı, onlar çok doğal ve tatlılardı ama bu programdaki çocuklar dahi ünlü olmak peşinde.

Hiç anlamam da bizim millet yaşına göre büyük konuşan/davranan çocukları nedense inanılmaz komik ve ilginç çekici buluyor. Diğer yandan da "normal" çocukları cikarsalar da kimse yok izlemez. Evimde gördüğüm sıradan çocuğu niye tv'de izleyeyim ki? Anormal birşeyler olması lazım.

Bana hepsi yapmacık geliyor. Daha önceden senaryo yazılmış, provası yapılmış gibi.

aslında hepsi sevimli ama gözümüze gözümüze sokulduğu için itici gelmeye başlıyorlar.

berna laçinli eski günlerin hatrına 2 bölüm izledim ama izlenecek bir program değil.
çocukların hepsi ayrı ayrı şekerler ama ezberletilmiş senaryolar üzerinden devam ediyor ve doğallığın d'si yok.

ayrıca evrim akın da giderek daha antipatik hale geliyor. eskiden o kadını da severdim ama artık o da sevimsizlik derecesinde antipatik.

evrim akınla olan programı denk getirmeye çalıştıkça izliyordum. ama bu ünlüler işin içine girince acaip yapmacık olmuş program. çocuklara ne söyletileceği ezberletiliyor. klasik olacak ama bu kadar tutulmadan önce çok güzeldi.

sanırım uzay heparı

www.google.com.tr

evet uzay heparı

uzay heparı klip boyunca yürüyen kişi.o değil arkadaşlar.

yürüyen kişinin fikret kuşkan olduğu yazıyor çıkan sonuçlarda ama benim bildiğim bir konu değil, google araştırmalarında çıkıyor.

www.hurriyet.com.tr

www.google.com.tr

turkrock.com

uzay heparı ise klipte göründü olarak geçiyor yani sizin görselinizdeki gibi kısa süreliğine.

koyduğunuz fotoğraftaki kişi uzay heparı, klipte yürüyen kişi ise fikret kuşkan. yalnız seneler sonra bu klibi hatırlamak çok acayip oldu, muazzam iş, artı rep.

the it crowd
black books

ikisi de komedi, hatta ikisinin yapımcısı aynıydı galiba yanlış hatırlamıyorsam. çok severim.

coupling

Broadchurch. polisiye, dram

The Office
Skins

Peaky blinders

niye kimse sherlock dememiş?

spaced

Doctor Who

Spaced +1

Inside No:9

Endeavour

Black Books +1

Coupling'i çok övüyordu herkes ama ben hiç gülümseyemeden bırakmıştım 2. sezonun başında. Komedi istersen Black Books gerçekten güzel.

How not to live your life

aaa kimse Utopia dememiş.

Ben de duymustum. Maasini asgariden yatiriyorlar. Kisi maasini cekip kalani patrona iade ediyor.

çok şirket batıyor. eskiden ticaret odasında danışmanlık yapmıştım. oradan biliyorum. aslında sadece bize özgü değik. abd'de yapılan bir araştırma yeni kurulan smelerin 5 sene içinde yarısından fazlasının çöktüğünü vie çoğunun iş planı olmadığını gösteriyor.
bizdeki sorun ise, usta yanında yetişen adamın 2 gün sonra ben de bir iş açayım ne de olsa her şeyi biliyorum diye süper bir özgüvene kavuşması. bu fena değil. kurtuluş girişimcilikte, istihdamda. ama ağbicim işletmecilik, muhasebe, ik, tedarik vs. bunlardan alıycaksın. yani sadece işin çakallığını yaparak bu iş olabilir mi, bir iş sürdürülebilir mi?
bir gün, 5-10 işadamı ile yemek yiyorduk. adam tedarikçisine verdiği çeki nasıl ödemediğini anlatıyordu. neden ödemiyorsun dedim. bize de ödemiyorlar ne var bunda dedi. e iyi de adam sana güvenerek bir plan yapmıştır dedim. ohoo hocam piyasa böyle sen de çok katısın biraz daha esnek (!) olmalısın dedi. ben buna yavşaklık dedim afaddersin. adam ekmek alacak ulan, sen çeki ödemezsen eti butu ne batıyor işte.
yazık valla. emekler, günler, geceler, hep birbirine bağlı. hükumet teşvik veriyor ya, iyi bir şey. ama altyapı sakat olunca ne yaparsan yap. mevzu dönüp dolaşıp batan işletmelere gelmek zorunda.
aklıma geldi. işletmecilere bu kosgeb vs girişimcilik dersleri veriyor ya, okullarda nerede çer-çöp adam var, o veriyor dersleri. adam hayatında bir girişim başlatmamış, okuldan başka işte çalışmamış gelmiş girişimcilik dersi veriyor iyi mi? veya şu: kimin paraya ihtiyacı varsa, kim yöneticiye yakınsa dersi o verir. hahaha :D

Okula, bolume, kisinin kendini gelistirmesine bagli.

Cevremde ortalama baslangic maaslari en azindan 3-4bin lira.

Tabela universitesine gidip kendine hicbir sey katmadan mezun olan kisiye 1000lira bile vermem acikcasi.

edit1; cevremin geneli bogazici mezunu.

edit2: genelde cevap vermem boylelerine de her seye sallamasyon diyenler de bi degisik... he kardesim herkes senin gibi.

Hangi meslek hangi şehirde 3-4 bin ile başlıyor merak ettim.
Benim çevrem 2bin ile zar zor başlıyor

5500,3-4 bin. nasıl bu kadar sallayabiliyosunuz lan:)

ben çalışmaya başladığımda asgari ücretin 2 katından fazla bir rakamdı aldığım. bu yıl çalışmya hayatına başlayan bir arkadaşım 4.200 ile başladı. o para çekip üstünü patrona verme muhabbeti biraz ekstrem olmuş.

edit: rakamları beğenmeyenler olmuş. turkcell'de mühendis maaşı nedir girin bakın.

Ben seviyorum. gidiyorum da mümkün oldukça.. sosyal medya hesabım da yok. kimseye bir şey göstermek için de gitmiyorum. Deneyim için, gezmek için, eğlenmek öğrenmek için.

comfort zone muhabbeti bence bu. Bazıları çıkar bazıları çıkmak istemez.

Sadece "olsa güzel olabilir, hayır demem" şeklinde bir merakım var, yoksa ciddi ciddi "merak" etmiyorum yani. Hele gidip gördüğüm yerlerde kendimi geliştireceğim şeyler yapmayacaksam cidden zaman ve para israfı bana göre.

gezmek, görmek gibi bi hayalim yok. yaşamak hayalim var. gidip 10 gün 15 günle bi bok anlayamazsın oralardan. yaşayacaksın. orda 10 gün, burda 5 gün, şurda 2 gün geçirip de bi halt bildiğini sanmak aptalca. ancak orayı hiç görmemiş birinden daha fazla şey bilebilirsin. sonra da gider ona hava atarsın. başka bi işe yaramaz.

3-4 ülkeyi görme istegim var hayal değil de olsa güzel olur şeklinde. onun dışında gezmek boş iş bence.para yediği ise en doğrusu. Yani şimdi çıkıp çok paraya gerek yok diyenler de çıkar ama onlar da hırpani bi şekilde geziyor görüyoruz internette. Ozetle zengin adam işi gezmek. Ben zengin olsam da çok gezmezdim öyle bi hayalim yok.

Açıkçası şöyle bir kez yurtdışı tatmış insanlar ve bir de az buçuk dil biliyorlarsa acayip keyifli bir eylem ...

Zira bu eylemlerde bir yığın macera olabiliyor ..Filmlerdeki hissi alıyorsun.Bir gün bir italyanla konsere giderken ertesi gün bir amerikalı ile top oynuyorsun ..Bazende hiç beklemediğin an biri seni evine davet ediyor ..Hayatın boyunca yiyemeyeceğin yemekleri göremeceğin insan kitlelerini görüyorsun .Bu bazen sana iş fikri yada dünyayı algılama düzeyinde ilerleme veriyor Hayat hep aynı ama değişen diller ve insanlar ..Aradaki nüansı yakaladığın zaman işte hümanist oluyorsun ...
google "değişik doğa manzarası" ve " farklı şehir mimarisi" yazın .

Oralarda yapılabilecek şeyleri görün .Sonra tekrar düşünün bence .. Çünkü hayata bir kez geliyoruz ...Günün birinde öleceğiz en azından dünyayı gördüm diyebilirsiniz :)

etkinlik yonetimiyle ugrasan bir arkadasim var, pek bilinen bir konserler zincirini organize ediyor, milyonlari var. bir kere de ara ver, git dunyayi gez, hayatin is olmus diyoruz, abi benim oyle bir istegim yok ki diyor.

bana cok garip geliyor ama oyle iste. adam 3 gunlugune bodruma gidip sampanya acmayi yegliyor. herkesin tercihi farkli.

Başka ülkedeyim ve vatandaşlık değiştirmeye giden yolda en önemli nedenlerinden biri bu, çünkü bizim pasaport malum :) Bir ton ülkeden orada sadece birkaç gün vize alınıp, kalmak sürekli uğraşılacak şey değil.

Ayrıca yıllarca gezmeyi düşünüyorum belirli bir yaş sonrası.

turist olmayı sevmiyorum pek. sadece bi amaç uğruna gezmek isteyebilirim. fotoğrafçı olsaydım mesela tabii ki isterdim. ya da örneğin imkanını bulabildiğim takdirde gidip özellikle afrika ülkelerindeki yerel müzisyenlerin ses kaydını alma, onlarla bi şekilde oturup konuşma gibi bir arzum var.

Her yeri gezmek istemem. Ne kadar zengin olursam olayım, Hindistan'a bir gün bile ayırmam. Bulunduğum ruh haline göre şehir gezmek isterim. Sonbaharda Paris'e giderim, yazın Avustralya'ya giderim. Burası da sıcakmış deyip, Somali'ye gitmem.

Gormedigim her yeri gormek isterim ama ekstra bir merakla gormek istedigim yerler de var tabi.

Tek geziyorum, kendimi zorlamak vb hosuma gidiyor. Bilmedigim bir yere gitmeyi seviyorum. Gezimi planlamaktan (ana hatlariyla!) alternatifleri tartmaktan vb cok zevk aliyorum.

Onun disinda gittigim her yerde gormek/deneyimlemek istedigim bir sey oluyor. Sirf herkes gidiyor diye hosuma gitmeyecek bir sey yapmam gittigim yerde. Sokaklarda kaybolmayi severim falan filan.

Yolda olmaya ise bayilirim, uzun sure yola cikmazsam huzursuz oluyorum

karakter meselesi ama bir kez cikan tadini aldi mi vazgecemez diye dusunuyorum.

birkac buyuk hayalimden birisi suan gerceklesti gezmek degil yasamak istiyordum ben (avrupada calismaya basladim).
Digeri de 5 sene sonra baska bir ulkede temelli yasamaya baslamak uzerine.
(burada olunca daha rahat gezip kendinize zaman ayiriyorsunuz yani buyuk hayaller yaninda kucuk hayallerin de gerceklesamesini sagliyor)

mis :)

allah'tan bi' mani çıkmazsa 3 kasımda dünya turuna çıkıyorum. rio de janeiro'dan başlayıp uruguay istikametine yönelerek tüm güney amerika'yı sahil şeridinden dolaşıp bahamalar'a ulaşmak istiyorum.

6-6,5 yıl sürecek bu yolculuk. sonrası allah büyük belki iç kısımlara girerim belki de asya'ya giderim ama bir daha türkiye'ye dönmeyi düşünmüyorum.

Erasmus vesilesiyle yurt dışında yaşadım. Sonra çeşitli vesilelerle 6-7 ülke gördüm.

Ve sonuç olarak yurtdışında yaşamak istemiyorum ama gidip gezmek istiyorum.

24 yaşındayım, henüz yurtdışına çıkabilmiş değilim. ama eksikliğini çok hissediyorum. en olmadık tipler bile daha çocuk yaşlarda bir sürü ülke gezip görüyor. açıkçası benim en büyük hayallerimden biri. evlenip çocuk yapmaktansa dünyayı gezmek daha iyidir bana göre.

gezmeyi de, yurtdışında yaşamayı da isterim ama son yıllarda peydah olan "dünyayı gezmeliyim" manyaklığını ben de anlamıyorum açıkçası. bazı insanlar sırf yapmış olmak için yapıyormuş gibi geliyor. gerçi, zaman değişti... artık dünyanın farklı yerlerini görmek nispeten kolay ve ucuz. bu tavır da anlaşılabilir o yüzden.

ben paranın satın alamayacağı tecrübeler istiyorum gittiğim yerde. yoksa roma'ya parası olan herkes gidebiliyor. gidip de orayı görmek yine güzeldir eyvallah ama benim için özel bir anlamı olmaz açıkçası. o yüzden couchsurfing ya da workaway gibi tırıvırılar sayesinde seyahat etmeyi ya da netten tanıştığım yabancı arkadaşlarımı görmeyi falan daha çok seviyorum ben. hindistan'da hostelde kalıp tek başıma 8-10 gün dolaşmak hiç mi hiç ilgimi çekmiyor mesela. hamallık. ne uğraşcam amk. ama hintli bi arkadaşım olsa mesela, ben ona gitsem o bana gelse, beni kendi yaşadığı hayatın içine soksa arkama bile bakmadan giderim. bu muazzam bi şey mesela. benim yurtdışından anladığım budur. yoksa paris'i görsem ne görmesem ne, çok umrumda olmaz işin açığı. gezmeyi severim, paris'i görmeyi isterim mesela ama demek istediğim, bunun için ekstra çaba sarf etmem. paris'i turist olarak gezmektense parisli birinin misafiri olmak ya da paris'te bi konsere, maça gitmek vs. çok daha eğlenceli geliyo bana. turistlik konseptini oturtamadım ben kafamda, bi yere gidip "hmm iyiymiş lan" diye deli dana gibi dolaşmak fikri hiç mantıklı gelmiyo hjsjfsk. oranın bi parçası olmak istiyorum.

ukrayna'yı da en çok bu yüzden seviyorum zaten. kiev'i 1000 lirası olan herkes gidip görebilir, şehrin altını üstüne getirebilirler. bu benim için özel veya anlamlı bi şey değil. ama sovyet babuşkasnın pişirdiği yemekten yiyip sarhoş amcanın sovyet ordusundaki maceralarını dinlemek paha biçilemez. ben gideceksem bunun için giderim. yoksa bana ne yurtdışından alala.

tam bir otlakçı imajı çizdiğimin farkındayım ama benim için yurtdışıyla ilgili güzel şey budur: oranın insanıyla, kültürüyle hemhal olmak. ben demiyorum ki "para verip yapılabilen şeyler değersizdir" ya da "gidip müze gezmek insana hiçbi şey katmaz". katar. yurtdışı seyahati gerçekten güzel bi şey. ben çocukluğumdan beri isteyen biri olmama rağmen, ilk çıkışımda şok olmuştum resmen, kaldı ki gittiğim yer sikindirik bi ülke yani öyle alamanya falan da değildi. ama işte benim anlayışım bu yani. ben dağ tepe ya da ana cadde görcem diye kalkıp ülke değiştirmem. istediği kadar güzel olsun. bana insan lazım, o caddeyi anlatacak biri lazım.

Görebildiğim kadarını görmek istiyorum. Yeni yerler görmek, yeni şeyler tatmak beni mutlu ediyor.
Tatil kavramı olmayan, gıda-barınma gibi temel ihtiyaçlara zor yetişen ve kitap, müzik vb. şeylere para harcamayı müsriflik olarak gören ailelerde yetişenler genelde gezmeyi sevmiyor. O kültür yok, gerçekten zevk almıyorlar.

Sulfoxaflor +1000

İstisnalar vardır tabii ama bu yetiştirilme tarzı ve ailede edinilen kültür ile çok alakalı. Misal çevreme bakıyorum, bilmeye, araştırmaya meraklı olmayan, belli bir müzik, film vb. arşivi olmayan, eline kitap almayan tanıdıklarım erkenden koştur koştur evlenip bir an önce üreme ve borç harç ile ev, araba vb. sahip olma derdindeler. Gezmeyi boş iş olarak görüyorlar. Gez gez nereye kadar, otur düzenini kur diyorlar. Gezip yeni yerler görmek onlara çok anlamsız geliyor. Dediğim gibi istisnalar muhakkak vardır ama genelde dünya görüşü biraz daha geniş, yeni şeyler deneyimlemeye, değişime daha açık olan insanlar gezmekten daha fazla keyif alıyor. Sosyal medyada paylaşmak için gezen insanlardan bahsetmiyorum bu arada. Gerçekten bundan tat alanlardan bahsediyorum.

Turkluk zaten genetikten ziyade kulturu tanimliyor, genetik aciktan baktiysa dogru demis. Gen haritana bakilsa ancak %10 un filan orta asyadir, bu ulkedeki cogu kisi icin de durum boyle.

Cogumuz aslinda daha cok ermeni, yunan, rum, romen, farsi, ortadogu, akdenizin karisimi bir gene sahibiz.

Göçmenler Osmanlı zamanında, özellikle 2. Mehmed döneminde, Balkanlarda alınan topraklara Anadolu'dan gönderilip oradaki Müslüman nüfusu artırmak için yerlerinden yurtlarından edilmiş insanlardan oluşuyordu, sonradan bir kısmı geri geldi bazıları orada kaldı vs. Yani oradan gelenlerin Türklükleriyle Anadolu'da bugün yaşayanların Türklükleri hakkında bir fark yok tabii, adamlar oraya gökten inip de sonradan buraya gelmiş insanlar değil.

Bence "insanlar gocmenleri türk olarak görmüyor mu"nun aksine göçmenler ustune basa basa türk olmadiklarini vurgulamayi daha cok seviyor gibi. Tabi kültürel köken, ırk bakımından yapiyorlar bunu. Arkadaşın da o açıdan bakıp türk oldugunu vurgulamak istemiş herhalde.

macır ne demek bilmiyor, ya da o an anlamamış.
macır mısın deyince mesela şöyle düşünmüş:

- macar mısın? :)
- hayır türküm
- he bursada çok göçmen var ya ondan sordum
- göçmen falan değilim :)

böyle olsa sinir olmazdın bence. yine olma o yüzden. (:

bana da garip geldi kızın tepkisi. ben de muhacirim yani macurum. kimse bana macur musun diye sordğunda türklüğüme laf söyleniyor diye hissetmedim. kaldı ki banaannem'ler bulgaristan gelirken erzincan'a yönlendirilmiş, onlara oradan toprak verilmiş. iklim ve kültür şartları uyuşmadığı için batıya gelmişler, ayrı. ama erzincan taraflarında macur olmaz demek çok doğru değil sanki.

bizim burada, sakarya'da, herkes birbirine ne milletsin diye sorar. türk'üm cevabı kabul edilmez. "tamam hepimiz türküz de ne milletsin" derler. buralı olmayanlara bu soru garip gelir, belli ki bu kız da öylesi bir gariplik hissetmiştir.

bir de türkiye'de neredeyse herkeste bir göçmenlik var. ben göçmen misin diye soran birini yadırgamam açıkçası.

bakınız;
4.bp.blogspot.com

bana senin tepkin daha saçma geldi.

kız bursalı değil. erzincanlı. bursada yaşıyor diye macır olmasını beklemek saçma

kıza sormuşsun. hayır değilim demiş. erzincanlıyım demiş. bursada çok macır var ondan sordum diyince, hayır göçmen falan değilim demiş. göçmenlere küfür etmemiş ki. falan lafına mı kızdın yani? neye sinir oldun şimdi?

eksiduyuru insanlarının diğer insanları tuhaf görüp duyuru paylaşması asıl tuhaf olan şey.

@dafuq erzincanlı olduğunu nerden bileyim ya. bilmediğim için sordum zaten, göçmene benziyor diye. sırf yazmak için saçmalamasanız keşke.

Sen niye böyle algıladın onu anlamadım, sen gülerek bir soru sormuşsun o da yok öyle değilim demiş gülmüş. Macırın ne olduğunu bilmediği için de türküm demiştir, bana garip gelmedi.

macırın ne demek olduğunu bilmiyor. zaza mısın kırmançi misin veya slovak mısın gibi anlamış bence :)

@nothing in may kardeşim anlatamadım galiba. erzincanlı oldugunu bilmiyordun eyvallah, cevabı alınca ezik gibi kaldın ve çok göçmen var burda ondan sordum gibi devamı gelmeyecek bir cümle kurdun. kız da göçmen falan değilim dedi. küfür etmişsin gibi cevap vermediki? sıkıcı bir muhabbete cevap verir gibi verdi. ayrıca "falan" kelimesine ne çok içerlemişsin sen ya. kızdan yüz bulamayınca olayı türk-göçmen ayrımcılıgına kadar getirdin. ne ezikmişsin ya :)

Eligible demek olabilir mi ki acaba ?

bunu bize soracağına, yönetmeliğini okusan? hangi üniversitede okuduğunu nereden bilelim?

Bölüm işletme.

(E) yarıyıl sonu sınavına girdiği halde, belgelenmiş makul ve geçerli nedenle laboratuvar, proje, ödev ve benzeri yükümlülüğünü yerine getiremeyen öğrenciye verilir. (E) alan öğrenci, notların öğrenci işlerine teslim tarihinden itibaren 15 gün içinde eksiklerini tamamlayarak bir not almak zorundadır. Aksi halde (E) kendiliğinden (FF) notuna dönüşür. Ancak, uzayan bir hastalık ve benzeri hallerde, bölüm veya program başkanlığının önerisi ve fakülte veya yüksekokul yönetim kurulunun onayı ile (E) işaretinin süresi daha sonraki kayıt döneminin başına kadar uzatılabilir.

Böyle yazıyor. Pek anlamadım açıkçası.

ilgili madde açık. finale girmişsin ama ödevin, quizin vs. eksik. notun E olunca bir nevi beklemeye alınıyorsun. bahsedilen türden yıl içi notları not E iken girilebiliyor. belirlenen süre içerisinde giriş olmazsa FF oluyor.

git hocanla konuş. ödev mi vereceksin, quiz mi olacaksın yoksa kesin bıraktı mı söylesin.

Ödev ve quiz yok ki:) Hocaya mail attım ama tık yok. Bekleyeyim bari.

büyük futbol kulüplerinden biri utanç verici mağlubiyet alınca diğerleri böyle alaya alıyor.

ya bir takım elendiğinde rakip tararftarın kızdırmak için yazdığı ünlem o kadar. bu akşam fb elendi ya, ona mahsuben.

Ben de biri birine söyledi sanıyordum. Hay Allah razı olsun hepinizden.

@delay bro sen neyi nasıl hortlattin yahu. Ahahaha ya hu bayağı genel internet jargonu işte.

tüm olay şurdan başladı;

b1212.hizliresim.com

öyle ben hortlattım falan değil. sanırım fenerbahçe yenildiği zaman galatasaray futbolcusu twit atmıştı. o zaman türk futboluna dahil oldu.

hatta vol 2:

twitter.com

yaklaşın, anlatıyorum: bu mevzunun patlaması 2016-2017 sezonunda Beşiktaş-Fenerbahçe maçında son dakikada Beşiktaş'ın gol yemesiyle hortladı. fenerliler başlıkta coştular :) tabi bunlara galatasarylı arkadaşlar da katıldı. mevzunun çıkış noktası bu. daha sonra her alınan yenilgide, hezimette rakip takım taraftarları gelip dalga geçmeye başladılar. şahsen bir Beşiktaşlı olarak ben de çok dalga geçtim hem fener hem galatasarayla. saçma mı? sonuna kadar saçma. ama sözlükte ne doğru ki? :)