arkadasim yasadi benzer durumu. enerji seviyesi farkli dedi. sonra patladilar. bence kafalar uyuyorsa sorun yok. yasa ve akisina birak derim

19 - 30 deseniz epeyce bir fark olacaktı; üniversiteye yeni başlayan <-> artık işini gücünü eline almış gibi. 26 ise epeyce artık olgunlaşmış ya da olgunlaşılmış olması gereken bir yaş.

Bu bakımdan elbette farklılıklar olur ama eğer karşılıklı olarak güçlü duygular varsa, ve bu doğrultuda taraflar birbirini anlamaya ve uyum sağlamaya gayret ederse olur gider.

Mesela yoğun iletişim beklentisini yaşıyla değil de kişiliğiyle değerlendirmek daha yerinde olabilir. Bazı insanlar daha yoğun iletişmek, daha çok dokunmak, sarılmak vesaire isterken bazıları öyle değil. Yaşla çok ilgisi olmayabiliyor.

Bir başka örnek, siz bir ilişkinin içinde pat diye uzun vadeli planlar yapmaya girişmeyen biri olabilirsiniz. Ama karşınızdaki daha ilk görüşmeden gelinlik modelleri düşünmeye başlayan biri de olabilir.

Sizi çok rahatsız eden konuları açıklıkla konuşmanızı öneririm. Tabii açıklıkla deyince de keserle kafasına vurmayın, uygun bir üslupla konuşun :)

Biraz da akışına bırakırsanız ne güzel olup gider.

tavsiye etmem, biz yapamadık.

akışına bırakma, başarılı olma ihtimali daha düşük bir ilişkiye emek verme, geriye alınmaz bu zamanlar.

26 37 gayet normal, hiç takılmayın. olursa olur, olmazsa olmaz, aynı diğer tüm ilişkiler gibi. yaş farkınızın hiç bir önemi yok.

klasik, sıkıcı "önemli olan sizin uyumunuz" cevabını vereceğim en başta ama bence böyle bir ilişkinin uzun vadede yürümesi zor. yapan yapar, asla olmaz diye bir kaide yok ama bence kolay değil.

kadınlara bakmayın, onlara kalsa zaten hepsi analarının karnından 70 yaş tecrübesi ve bilgeliğiyle çıkıyorlar... 26 dediğiniz yaş bugün üniversite, yüksek lisans yaşı. çoğu insan 30'una kadar doğru dürüst kariyer veya hayat planı bile çizememiş oluyor kendine. çok genç. kaldı ki ilişkilerim hep yakın yaş aralığında oldu diyorsunuz.

birbirini hoş bulan, iyi anlaşan insanların arası başlangıçta her zaman iyi olur zaten. bu bence çok ciddiye alınacak bir kriter değil. yani şöyle düşünün daha ilk günden aranız bozulacak olsa görüşür müydünüz? arada hoşlantı varsa ilk dönemler zaten hep iyi olur, yaşlar 25-50 olsa da aynısı olurdu. mesele bunun devamında böyle gidip gitmeyeceği. iş ciddiye bindi diyelim, uzun süreli ilişkiniz oldu, kadın 30'ların ortasına gelmemişken siz 50'ye yaklaşmış olacaksınız. bilmiyorum, ben erkek olarak çok rahat hissedemezdim böyle bir ilişkide, karşımdaki dünyanın en iyi insanı da olsa gözden çıkarılmaktan korkardım. siz yaşlı değilsiniz ama o çok genç. şahsi düşüncem 30-35 yaş altındaki neredeyse herkesin (kendim de dahil) gerizekalı olduğu. 37 yaşında olsam 31-32 yaş altıyla duygusal ilişkiye hiç bulaşmazdım sanırım.

11 yaş büyütülecek bir fark değil bence. Bahsettiğiniz şeyler yapı meselesi, yaş ile bir ilgisi yok.

@ruhen hastayim ben Ya bence bu tip detayların yaşla da kesinlikle bağlantısı oluyor.

Kendi üzerimden gideyim; 26 yaşındayken ikili ilişkilerimde yaptığım bir sürü şeyi bugün yapmıyorum. Fevri olmamayı, yeri gelince yutkunabilmeyi öğrendim. İlişkide birbirine konfor alanı bırakabilmenin önemini, baskılayıp da bunaltmamayı öğrendim. Yıllar, yaşanmışlıklar, türlü tecrübeler, insanı bir miktar değiştirebiliyor. Demleniyorsun kaçınılmaz bir şekilde...

önceki ilişkileri yüzünden sana ihtiyaç duyup ilgi manyağı yapmadıysa sorun olmaz bence

"Bana fazla geldi bu iletişim yoğunluğu. Bu konuda bir şey desem bozulacağını da biliyorum"
ayrıca şu an kız seni üzüyor ama farkında değilsin

başvurun reddedilmiş ama cv'n ileride oluşabilecek pozisyonlarda değerlendirilmek üzere kaydedilmiş.

nasip ;) veya kısmet ;) veya "ne yazıldıysa o" diyip bırakabilirsin sonuçta bu işler nasip kısmet alın yazısı meselesi :)

pohpohlanma ve ego ihtiyacım insta'da profilimi görüp "tanışmak istiyorum" yazan adama meyledecek kadar yüksek, üstelik ikiyüzlü ve çirkin karakterli birisiyim; bu yüzden kötü görünmek istemiyorum, aklımı çelemezsen zaten sorun yok ama çelebilirsen de sana çamur atıp kendimi bu işten sıyırırım diyor işte.

senin ilgini çekmiştir, mesaj atmışsındır filan ona bir şey diyemem ama böyle cevap veren bir kadından saniyesinde uzaklaşmak lazım diye düşünüyorum. yarın aranızda güzel bir şey yaşansa başka erkeklere aynı mesajı atmayacağına inanıyor musun cidden? "bi şey olmasına gerek yok sevişelim yeter" diyorsan da ilişkisi olduğunu söyleyen bir kadınla bu işlere girişmek çooook lüzumsuz bir risk. sevgilisinin nasıl bir tip olduğunu bilmiyorsun, durduk yere başına bir dünya iş alabilir hatta daha kötüsüyle karşılaşabilirsin.

"ilgin için teşekkür ederim ama bir ilişkim var, bu nedenle ilgilenmiyorum" veya "tanışalım kankito" işin doğrusudur bence, bunun ortası yoktur; öyle istemem yan cebime koy ayağı yapan sinsilerden hayır gelmez hiçbir zaman, hiçbir şey için.

ah, tabudeviren'in cümlesini yazacaktım geç kalmışım.

yani cv'ni açmışsın, ön yazını eklemişsin, karşındaki de seni havuza atmış. allah bilir havuzda kaç kişi var. 10 mu 100 mü. gülüp geçmen lazım. dönmüyorlar zaten.

Instagram'dan erkek arkadaşının kim olduğunu bulup bu postu ona göndermeni istiyor

Sevgilisini seven bir kız mesaj isteklerini kabul etmez, anında siler, cevap yazmaz. Kız açısından bunun doğrusu mesaj isteğini silmekti. Kızın sana erkek arkadaşı olduğunu söylemesi gereksiz. Teşekkür etmesi de saçmalık. Gözü dışarıda olan biri işte. Ben bunu aldatma olarak da görüyorum aynı zamanda.

Senin açından bana göre doğrusu sevgilisi olduğunu bildiğin bir kızla iletişimi kesmek.

dissendium +1

ne açıklama yapıp rapor sunuyor ki? saçmalık.
bugün sevgilisi varken sana rapor sunuyorsa, yarın sen sevgilisi olduğunda da başkasına rapor sunacak.

(bkz: hipergami)

Gel de aldatalim diyor ne diyecek.
Fotonda araban falan varsa hosuna gitmistir.

20 dakikalık bir scouting (stalk) aktivitesinden sonra yedek kadroya girebileceğine kanaat getirmiş.

"Beni ikna edebilirsen, erkek arkadaşımı seninle aldatabilirim, çünkü seni beğendim." diyor.

İlgilenirsen sevgilimi seninle aldatabilirim diyor, böbrek.avi olabilir.
Sevgilisi mesajları görüp kendisi yazıyor ve buluşmaya gidersen dövecek de olabilir :D

İlk senemde ben kendime geleyim diye beni ana dal dersim olan Gitardan bıraktılar. Oysa fakülte içi geçişler çok kolaydı ve risksizdi Ses Teknolojileri bölümüne geçebilirdim. Gitar çalmaktan bezmiş bir hale gelmiştim emeğimin karşılığını vermeyen bir enstrümandı ve ortam gereği üzerimizde inanılmaz bir baskı vardı. Hem sosyal hayatımdan oldum, hem de panik atak hastası oldum. Günün sonunda sadece klasik müzik gitaristi oldum ve o da para etmiyor. Oysa müzikten anlamak bir tarafa dursun elektronik, coding ve donanım benim zaten nerd ü olduğum bir şeydi yerim tamimiyle Ses Teknolojileriydi. Bunun yanında mutsuzca sırf alışkanlık olduğu için süren ilişkim. Ailemin benim hayatıma karşı olan vurdum duymazlığı. Neyse gece gece açtı kutuyu zor kapanır.

Ohoooo nereden başlasam

* AFL'yi kazanınca zekiyim ben yaparım her şeyi tanrıyım ben diye dolandım 1.5 sene, sonra kurtaramadım tabii.

* Yine de h*cettepe yerine yarı burslu da olsa bilkent gitmeliydim

* İlkokulda ailem gitar hocasıyla tanış bi, istersen ders aldıralım dediğinde gidip meh diyip reddetmem büyük hataydı.

* Anksiyete sahibi ama extrovert biriyken yıllarca kendimi introvert sanıp kandırmam da gelişimime zarar verdi.

* Yine korkup sevgili edinmeye uzun yıllar uğraşmadım. Sonra olaya acemi olduğum için ilk sevgilime çok aşırı abartılı sevgi gösterdim, bunaldı gitti; sonraki ilk ciddi ilişkimde de sevgimi yansıtamadım istediğim kadar, ondan gitti. Şimdi çözdüm gibi bilmiyorum.

* Yine lisede beden eğitimi dersi yerine kesinlikle müzik seçmeliydim.

* Ha bir de sivilcelerimle oynamamalıydım izler iyileşti bayağı ama psikolojik olarak hala o eski halindeler kafamda hkgfdlh
- - -

Sanırım büyük pişmanlıklarım bir tek ilişkiler konusunda. Diğer her şey yoluna girdi.

spor abi spor. çocukken hem futbolu hem basketbolu şahane oynardım, kulüplerden teklif almıştım ki basketbolda o zamanki Ülkerspor'un altyapı sorumlusu tarzı birisi ilgilenmişti ama ailem ne yazık ki hiç üstüne düşmedi. atlattık artık tabii ama ne zaman düşünsem çok üzülürüm. ben çekingen çocuktum, fazla yırtık değildim, o yüzden kendi başıma o işlere girişip kulübe yazılmak ve bu yolu zorlamak akıl edebildiğim bir şey değildi. bir de hoca kontrolünde oynamayı sevmiyordum, o yüzden kaçtım biraz.

annem babam bu yeteneğimin farkındaydı aslında. evde akşamları haber yerine basketbol maçı izlenirdi ki babam ters adamdır, normalde böyle şeylere kızar. akşam izlemeyi geçtim bazen ben rica edince gece 3'te nba maçına bile kaldırırdı, uyandırmazsa ertesi gün çok üzülüyorum diye kıyamazdı, "iyi madem ben gece uyumıcam boyum kısa kalıcak gelişemicem diyorsan izle pezevenk bana ne" derdi kdkdkdld. evde bile potam vardı, okulda zaten hep oynuyordum ama okul yoksa sürekli alıp götürürlerdi ya okula ya başka potaya, sürekli oynardım yani.

kısacası ben bilinçsizdim ve ailem de bu tutkumu profesyonelleştirmem için yardımcı olmadı, hiç "oğlum emeksiz başarı olmaz, koçla da oynaman lazım, canını dişine takıp bol bol azar yiyip her şeyin üstesinden gelmen lazım" demediler. halbuki çocuğum ben, ne kaba soksan onun şeklini alacağım zaten ama yok abi, biraz fazla serbest bıraktılar, maymun gibi herif oldum çıktım sonra.

bazen "sen o disipline gelemezdin, takıma soksalar da profesyonel oynayamazdın, karıya kıza uyuşturucuya düşerdin, hem zaten boyun uzun değil" diye avutuyorum kendimi...

ama diğer taraftan... belki çocuk yaşta kulüpte disipline edilseydim farklı bir gelişim süreci (hem mental hem fiziksel) geçirebilirdim. bunu hiçbir zaman bilemeyeceğiz.

şu an ayakta zor duran bir şişkoyum. iki üç sene önce okuldan arkadaşlarla biraz oynamıştım bir gün. çok şaşırdılar. oha aq sen 10 dakika yolu üç saatte yürüyen adamsın, nasıl böyle oynuyorsun, babam böyle pasta yapmayı nerden öğrendi muhabbeti olmuştu. gururum okşanmıştı, çok mutlu olmuştum ama eve geçince ağlayacaktım neredeyse.

bi jordan olmazdık belki ama royal halı gaziantep'te rotasyona girerdik be abi. yazık oldu. ailem hep sevdiğim şeyler için beni destekledi ama yönlendirmedi... olm ben 8 yaşındayım desenize oğlum seni kulübe verek, gitmiyorsan kurşuna dizeriz gitmen şart diye. anca "oo kralsın kamki yapıyosun bu işi haa" diye gazlayıp öyle kenardan izlediler. ünlü filozof uğur ışılak'ın da söylediği gibi... bu kafayla kurulamaz koalisyon.

kısacası çekingen olsam bile şu ana kıyasla çok daha az ürkek olduğum, dünyayı tanımayan bir çocuk olduğum dönemde cesaret edip "koç boyunduruğu" altına girme konusunda direnç göstermemiş olsam belki şu an her şey farklı olabilirdi. en büyük pişmanlıklarımdan, "acaba nasıl olurdu"larımdan biri, belki de en derini budur.

keske o evlilik teklifini kabul etseydim. en buyuk pism. bu.

keske bana mobbing yapan kadini sikayet etseydim isten stifa edecegime.

keske o arkadasimla kusmeseydim.

keske bana ortalama ustu kazandiracak o isi kabul etseydim birkac yil once. is kolaydi da basarisiz olmam mumkun degildi. bu is bircok derdime kisa vadeli uzun vadeli dermandi.

Keşke sarışın kıza evlenme teklifinde bulunsaydım. Şimdi çoluğa cocuğa karışmıştım. Swh.

İşin aslı, böyle büyük bir keşkem yok. Çünkü keşke demeyeceğim şeyleri yaptım ve her fırsatı değerlendirip, denemeye gayret gösterdim. Bir ihtimal son ciddi ilişkimin böyle uzun sürmesine izin vermeseydim diyebilirim. Ama herşey bazan senin elinde olmuyor.

Düşünüyorum artık çember daraldı. 1 yıl içerisinde ya çok keşkem olacak ya da bu başlığı okurken gülümseyeceğim.

Yani bu butterfly effect olaylari biraz karisik. Ben de sorsan "keske 5 sene once ayrildigim sevgilime karsi daha ilgili davransaydim, daha fazla cabalasydim" diyorum ama o 5 sene icinde cok iyi arkadaslarim oldu, muhtemelen sevgilimin cevresinde kalsaydim muhtemelen onlarla tanismazdim. Ayrilmamin hayatima net olarak pozitif etkisi oldu sanirim ama ote yandan o zamandan beri tek bir iliskim bile olmadi, bir daha da ne zaman olur bilmem.

Gene klasik, universitede tip veya bilgisayar muhendisligi gibi dise dokunur bir sey okusaydim diyorum. 20'li yaslarimda hic zora gelemeyen bir yapim vardi, simdiki aklim olsa buyuk resme odaklanirdim hehe.

Diger yarismacilar gibi zamaninda bir spor ogrensem fena olmazdi. Yani hala gec degil de sifirdan baslamamis olurdum.

o kadar çok var ki. hayatı baştan alsaydım daha iyi olurdu.

bir kaç tanesini yazayım:

üniversite sınavında derece yaptım, herhangi bir okulun herhangi bir bölümüne gidebilirdim ama saçma bir yere girdim. Girdikten sonra çok sevdim, okulu ve arkadaşlarımı ama başka bir yerde de oranın insanlarını ve ortamını severdim.

iş hayatında yaptığım yanlışlar var. 25 yaşındayken büyük bir bankanın iştiraklerinden birinde mali işler direktörlüğü görevini yaşım ve tecrübem yetmez diye geri çevirmiştim. aşırı saçma bir hareket.

2009'da fransız bir kız arkadaşın ilişki teklifini reddetmiştim: bu işlerde o kadar saçmayım ki, kız bana "beni lütfen incitme, çok incindim" dediğinde aslında ilişkimizin çoktan başladığını düşünmüş. ben sadece türkiye'de iyi vakit geçirmesi için empati yaparak ona destek oluyordum ama yanlış anlamış. uzak ilişki bana göre değil diyip hızlı bir şekilde çözdüm olayı ve kız da garip bir şekilde aynı gün dostluğa çevirdi ilişkiyi. ilişki mi, ne ilişkisi :) neyse öyle saçma bir şey. şimdi çok sevdiğim bir insan, evli ve 3 kız annesi, kızlar inanılmaz olağanüstü şirin şeyler ama bizim olabilirdi o kızlar. bizimki belki o kadar sarışın olmazdı :) ama güzel olurdu. ondan sonra yaşadığım o kadar dramaya da gerek olmazdı belki. ama aşık değildim, ilişki aklımdan bile geçmiyordu.

sonra sözlükten biriyle tanıştım, çok kültürlü biri, benden çok daha fazla kültürlü, bilgi birikimi olsun, zekası olsun, pırlanta gibi. profesyonel voleybolcu. benden epey uzun ve çok daha güçlü :) bi baldır var, benim koşucu baldırımın iki katı. ama kötü durmuyor, orantılı. yere öyle sağlam basıyor ki, iki kolumla kaldırmaya çalışıyorum ama ayağını santim hareket ettiremiyorum. aynı zamanda biontech kurucuları gibi araştırmalar yapan doktor. yurtdışında üniversitelerde araştırmalar yapıyor. adını koymadığımız bir kaç ay süren ilişkimiz oldu. sonra görüşmeyi kestik. orada minik bir keşkem var. bir sene sonra tekrar gördüğümde obez olmuştu. en az 30-40 kilo almıştı. tabii ki, benden kaynaklı diyecek egom yok ama belki bir şeyler yaşadı ve ben destek olabilirdim derim hep.

Seo,dijital marketing, google analytics gibi konularda tum dunyanin cahil oldugu bir donem vardi.
Ben bunu daha amerika'da moda olmadan kesfetmistim. Google bile olayi anlamayip bedava veriyordu datayi.
Hatta google hesabim cok eski oldugu icin su an menuler bile calismiyor, google benim hesabi bozdu komple bug'da kaldi hesap.

O donem bu isten para kazanmayi kendime yediremedim.
Muhendisim illa kod yazicam diye dusunuyorum.
Cok aptalca ve cok basit geldi, menuden 2 tane degiskenle oynayip google'da onemli bir konuda ilk siraya geliyordum.

Benden 100 kat cahil arkadaslara gosterdim, simdi onlar silikon vadisinde villada yasiyor. yesil cimlerini bicip, sonra karisi jessica'yi opuyor.
haftasonu cocuklarinin beyzbol macini konusuyorlar.

Turkiye'de kalanlarin da 2 milyonluk arabalari 100bin tl maaslari var.
Ve bu heriflerin hic calismasi gerekmedi sadece menuden 2 yere tiklayarak head of marketing oldular.

dogduguma pismanim diyebilirim ehehehhw

yazılanları okudum hayatımı gözden geçirdim ve hiç bulamadım. :) hiç yok. hep ortalama bir hayatım oldu. ne en önde oldum ne sona kaldım. hep ortalarda oldum hayatım boyunca. :)))

4 ay önce birine bir şey söyledim, üstelik 4/5 alternatifi düşündükten sonra en kötü seçeneği seçtim. bu sıralarki en büyük pişmanlığım. genel olarak hayat pişmanlıkları içerisinde pek bir şey yok. genel olarak böyle iyiyim. sadece bazen liseyi bırakmasaydım sosyal yeteneklerim çok daha iyi olurdu diye düşünüyorum o konuda ufak bir pişmanlığım var ama bu sadece sosyal zeka ve becerilerim için geçerli mesleki anlamda elbette faydası olurdu ama bu o kadar da önemli değil, internet lebiderya bilgi konusunda.

İş hayatında daha "talepkar" işlere kariyerimin ilk yıllarında atılmaya çalışırdım. Aile firmalarında çok vakit harcadım.

Her şeye rağmen okumak için İstanbul'da kalmak yerine Ankara'ya gitmeyi göze alsaydım.

4 Haziran 2013'ü tekrar yaşayıp o gün verdiğim kararların tam tersini yapsaydım.

Bu ikisi şimdilik yeterli gibi.

Birkaç keşke de benden gelsin:

- Lisede ve üniversitede 2. bir dil öğrenme şansım vardı keşke üzerine eğilseydim.
- Ailemden başka şehirde üniversiteye gitseydim.
- Bir arkadaşım ile kötü ayrıldık keşke öyle kesip atmasaydım.
- Ülkeden ayrılmak için daha erkenden çaba harcasaydım.

aslında ciddi anlamda yok öyle ah keşke dediğim şey ama soruyu okuyunca lisans son sınıftayken bi hocamın bana ve en yakın arkadaşıma "gpa'iniz yüksekmiş, amerika'da bütünleşik doktoraya başvurabilirsiniz. bunu bi düşünün." dediği an aklıma geldi. demek ki içten içe öyle yapsaymışım diyorum.

yıllar önce çok samimi olduğum bir arkadaş grubu ile saçma sapan bir olaydan dolayı iletişimimi sonsuza dek kopardım. bende de onlarda da hata vardı. keşke o zaman krizi daha düzgün yönetseydim.

Yurtdışında kalmaya kassaydım keşke. 1 sene bitti mal gibi döndük hemen.

bir cocuk vardi, bir is toplantisinda tanistik, bana yürümedi, kostu. Ben de cok rahatsiz olmustum, napiyo bu ya? sapik mi bu ? diye söylenip durmustum, daha sonra yine konusmaya calisti, teklif etti ama ben tanimadigim icin de kactim.
bu bugünlerde oluyor, o yüzden pismanligim, baska bir arkadasimla fotografini görünce ona sordum megerse tam benlik biriymis.

sıgaraya hiç başlamamalıydım.

hangi birini sayayım.
arkadaş ilişkilerim,
üniversite tercihim,
kpss tercihim,
off offf

Valla pişman olduğum bazı şeyler var ama halen ne olduğunu tam olarak belirlemedim bir türlü.

2007 senesinde üniversite eğitimini İngilizce olarak seçmem, hayatımın en doğru kararıydı. Hazırlık sınıfını geçip, birinci sınıfa başladığımda iyi kötü bir İngilizce altyapısı vardı.

- Mallığım bu pişmanlığın üstüne koymamaktır. Ulan İngilizce seçmişsin, üstüne koysana mal mısın?

- Üniversite geçirdiğim 4+1 seneleri bir insan anca bu kadar boş geçebilir. Gerçi İngilizce ile ne kadar utangaç biri olduğumu hazırlıktayken fark etmiştim. Bu açından olumlu tabii ama bugün düşünce ne kadar mal olduğumu görebiliyorum. Dönüp dönüp ne kadar malmışım diyorum sürekli.

Daha fazla sinemaya gitseydim, daha fazla kitap okusaydım. Bir şeyler yapsaydım keşke.

- Valla bilmiyorum cidden. Ortada bir pişmanlık var ama çözemedim. Dur bakayım, halledeceğiz inşallah.

logitech g29 altı bi ürün alacaksan hiç almayın direksiyon simidi sipariş edin hayalinizde vın vın sürün daha tatmin edici olur, ciddiyim. ets sürüşten ziyade deneyim odaklı bir oyun. araç sürme tadı arıyorsanız asetto corsa tavsiye ederim o da uygun fiyatlı şu an. tabi direksiyon şart simülasyon çünkü ikisi de.

Ben logitech driving force gt aldım. g29'un dedesi sayılır, yine 900 derece dönüyor force feedback falan. Ama native desteği yok diye mi nedir bilmiyorum bir de force feedback olması işi zorlaştırdı, buton konfigürasyonunu kendim yaptım (hadi bu neyse), ama çok sertti ve tır sürerken insan direksiyonu döndür babam döndür yapmak istiyor, onu yaptırmıyor adama. Zevk vermedi açıkçası. Yani maksimum dönme açısı düşürünce tabi çeyrek tur döndürünce tam dönüyor, ama dediğim gibi zevk vermiyor.

abi hani bazı oyunlar vardır, seveni için bambaşka bir evrendir ama sevmeyeni de hiç tahammül edemez ya, benim gözümde ets öyle bir şey. eğer direksiyon başında bir yerden bir yere mal taşıma fikri hoşuna gidiyorsa şans ver derim, en kötü canın sıkıldığında filan kafanı boşaltmak için açar sürersin bir saat.

kendi tecrübemi paylaşacak olursam benim hayatımda yaptığım en mantıklı yatırımdı direksiyon seti. sene 2013 olması lazım. öğrenci evinde kalıyorum. 350 filan kira veriyordum sanırım, gelirim de bundan çok fazla değildi yani. ona rağmen manyak gibi gidip 250 liraya ikinci el logitech driving force gt almıştım.

aradan 8 sene geçti, hala o direksiyonu kullanıyor ve ets oynuyorum. f1 bile oynadım hatta.

ets 2 satın alacak olursan promods eklentisini kesinlikle öneririm. oyunun kendi yaptığından çok daha kaliteli ve kapsamlı bir mod. bütün avrupa'yı, hatta orta avrupa'nın (özellikle polonya) küçük şehirlerini bile içeren efsane bir mod. onsuz oynamıyorum ben, harita çok boş geliyor.

radyoda rammstein çalıyor, tankerle günün ilk ışıklarında berlin'e giriyorsun... şerefsizim şu tek cümle bile öyle heyecanlandırıyor ki beni gidip yine oynayasım geldi. dediğim gibi ets başka bir kafa; seveni çok seviyor, sevmeyen de "sen salak mısın iki saat bunun başında oturup boş yolda gidiyosun?" diyor. bence şans ver. pişman olacağını düşünmüyorum. ets olmaz başka bi şey oynarsın, direksiyon olduktan sonra her türlü araba oyunu çok daha keyifli oluyor.

Ets'nin fiyatı gerçek bir direksiyonun yanında kuş yemi kadar kalır. Ben de çok istiyorum direksiyon ama şu dönemde 3500 tl vermek çok mantıklı gelmiyor. Bir de iyi bir monitör ya da tv ve sehpa filan lazım. Epey pahalı bir hobi yani. En azından ülkemiz için.

çankayada 3+1 içi çoook eskice ama muhiti iyi apartmanda pandemi öncesi eski kira 2400 tl pandemiden sonra taşınanlarda kira 4500 tl. aidat 1000 tl ama yakında 1500 olacakmış. burada 1+1ler 3+1lerden daha ucuz olmuyor genelde. onlar da en az 3000 ve üzeri.

Çayyolu 1.5+1, havuzlu otoparkli site içinde, 1.kat.
2000 kira
800 aidat

Ayrancı giriş kat içi temiz 3+1’e 2020 Kasım’da 1600’e girdim, Kasım 2021’de 1800 oldu. Aidat 350 idi 450 falan olacak galiba, bina eski. Sokakta da 2300-5000 arası değişiyor ev kiraları bina durumuna göre.

@aloha snackbar, iş durumları için sormak istedim. İlçe değişiyor maalesef. Her yer olabilir. O yüzden genel sordum.

eryaman şehrin çok dışı göl gören evler 4 bin tl 2 artı 1ler.

bölgeden bölgeye çok değişebiliyor ama her türlü istanbul'dan daha ucuz. ehonomi çohey olduğu için artık geçen senenin fiyatları bile anlamsız kalıyor ama yine de fikir vermesi açısından ben sana kendi yaşadığım yerler için yazayım,

sene 2017. gölbaşı'nda yeni yapılı binanın zemin katında eşyalı 1+1 daireye 800 lira veriyordum. hiçbir sorunu yoktu, tertemizdi. iki adım ötede hastane (abartı değil, cidden iki adım), hemen yanında restoran, 3-5 dakika mesafede durak ve süper market, 10-15 dakika mesafede de ankara üniversitesi'nin gölbaşı kampüsü ya da adı ne haltsa orası vardı. sokağın başına çıktığında mogan gölü'nü filan görüyordun, park vardı. duraktan geçen otobüslerle 40 dakikada kızılay'da olurdun.

sene 2018. cebeci'de 3+1 eşyalı ev 1000 liraydı. eski evdi doğal olarak ama benim gibi bir piremses bile mutlu mutlu yaşadı orada, hiç fena değildi. iki sokak altımız ana caddeydi, kızılay yürüyerek 30-35 dakikaydı.

sene 2021. yenimahalle'de kalıyorum şu an, yanında kaldığım arkadaş evin sahibi, benden tüm faturalar dahil toplam 700 lira istedi. evin anıtkabir'i, külliye'yi gören manzarası var. metro yürüyerek 10-15 dakika, oradan kızılay'a çıkayım dersen 3-4 durak filan.

***

son yıllarda piyasa değiştiyse bilmiyorum ama gördüğün gibi ankara aslında bence 5 milyon nüfuslu bir başkent için saçma derecede ucuz. istanbul'da 2012 senesinde dahi yurt odalarına 800-900 vermek zorunda kaldığımı hatırlıyorum. yemekhanesi bile olmayan, kendi yemeğini de pişiremediğin, başkasıyla paylaştığın ODA için kapıyı 600-700'den açıyordu adamlar, bak dokuz sene öncesi diyorum.

fiyat çok sayıda faktöre bağlı olarak muhakkak değişiklik gösterir, şimdi bağlum'da oturmakla eryaman'da oturmak aynı şey değil elbet ama diyeceğim o ki istanbul'la kıyas dahi kabul etmez ankara, çok daha rahat ve konforludur gayrimenkul açısından.

üstelik ankara'da "allah'ın unuttuğu yer" olarak kabul edilen yerlerden merkeze ulaşım sağlamak, istanbul'da mahalle değiştirmekten daha az vakit alır. ben ilk geldiğimde buraya "gölbaşı çok uzak ya, yarım saat sürüyor en az" dediklerinde afallamıştım, "anaaa herifler 40-50 dakika yola yakın diyo lan??" diye. istanbul'da o sürede sokaktan çıkamıyorsun.

Eskiden olduğu gibi, İstanbul'a göre ucuz. Eylül'den itibaren bariz bir artış oldu ama uygun yerler bulunuyor yine de. Cebeci-Kurtuluş civarında 2000-2500 liraya caddeye yakın sorunsuz 2+1, 3+1 evler bulmak mümkün. Tabiî bölgedeki evler genellikle eski, ama satılık değil kiralık arıyorsanız önemi yok. İstanbul'dan bahsettiniz diye yine onu ölçü alıyorum. Taksim'e, Boğa'ya, Beşiktaş Çarşı'ya falan 20 dakika yürüme mesafesi olan bir yerde bu paralara kiralık ev değil oda bulunur belki.

Kuzenim Ankaraya atandı. Cebeci'de 2+1 ev tuttu 2500 liraya.Ev merkezde,yakınından metro, tren vs geçiyor. Bence iyi bir rakam.

Demirlibahçe 1+1 (60m2) evi 600-TL ye kiraya verdi arkadaşım.

basiniz sagolsun. hem ailede olmasi hem de mevcut saglik sorunlariniz nedeniyle imkan oldugu zaman tetikte olmakta, ara ara belki kontrole gitmekte fayda olabilir elbette ama bence kanser degilsinizdir, bunu dusunup kendinizi daha cok strese sokmayin.

stresli yasam tarzinda hemoroid de varsa boyle durumlar zaman zaman yasanabilir. hele ki beslenme konusunda dikkatli degilseniz, aktif yasantiniz yoksa zaten su an agirlikli olarak tukettigimiz besinlerle mide-bagirsak sorunlari yasamamamiz mucize.

kansere gelene kadar cok daha cesitli ve basit sebepleri olabilir. kulaga korkunc geliyor belki ama kanser olsaydiniz anlardiniz diye dusunuyorum, hayatimda hic "aa kanserim lan galiba!" diye dusunup de gercekten kanser olan birini duymadim.

Bir kaç basit, denenmiş, gözlenmiş önerim var. Arıtma su içmeyi derhal bırakın. İyi kalite kaynak suyu içmeye başlayın. bir hafta sürecek aç karnına bir çay bardağı olacak şekilde kefir kürü yapın, ayda bir tekrarlayın. Dışkılama saatinizi sabit tutmaya çalışın. Mümkünse stresi hafifletecek tıbbi yardım alın.

bahsettigin seyler huzursuz bagirsak + hemoroid ile aciklanabilecek seyler. anksiyete / stres bazi kisilerde bu duruma gayet kolay sebep olabiliyor.

ama baska bir sey de tabii ki olabilir. sirf bu korkunun kendisi bile bu duzensizligi ve sorunlari besleyebilir, oyle bir feedback loop olusabilir. bu verileri sozlu olarak alaninda uzman ustu uzman bir doktora versen bile "kanser mi sizce?" sorusunun cevabini veremez, tetkik gerekir.

su anda turkiye'de "sigortasiz" diye bir sey yok. sigortali ama gss borcu olan biri olabilirsin en fazla. bu saglik hizmeti almana engel olmuyor bildigim kadariyla en fazla 5-10 lira para aliyorlar diye biliyorum. herkes bu hizmeti catir catir aliyorken sen de kacinmamalisin bence, git randevunu al. sistem direk gastro randevusu almana izin vermez sanirim, once ic hastaliklari doktoruna falan alman gerekir (veya aile hekiminden alabilirsin) onlar seni gastroya sevk eder, sistemde gastro randevu alma hakkin acilir, oradan devam edersin.

gecmis olsun.

Çok geçmiş olsun öncelikle. aileden gelebileceğine inandığın bir rahatsızlıktan endişe duyuyorsanız özel sağlık sigortası kapsamında ömür boyu yenileme garantisini mutlaka kazanmaya çalışınız. sigorta şirketleri arasında bazı ufak nüans farklılıkları olsa da eğer rahatsızlığınızın ilk poliçe ve garanti hak kazanım döneminden önce teşhis ve tedavisi yoksa ömür boyu yenime garantisine ortalama 3 yıl içinde sahip oluyorsunuz. akabinde rahatsızlıklarınızdan kaynaklı tüm teşhis ve tedavileri özel sağlığınızdan karşılatabilirsiniz. üstelik yıl geçince de yeni poliçenizde artık bu hastalık istisna tutulamaz. sigortasızım demişsiniz yine de böyle önemli bir konuda, ailede hastalık geçmişi de varken, yılda maks.2-3 bin tl ayırabileceğinizi umuyorum. elbette maddi imkanlar dahilinde.
özel sağlık sigortaları konusunu farklı algılamamız neticesinde bizlere hep gereksiz gelmiştir. Ancak yakınlarının ya da kendi başından kanser vb. hastalıklar geçmiş bu süreçleri ve maliyetleri iyi bilen kişiler hak verecektir ki hayatın en kötü döneminde sizi ayakta tutan temel unsurlardan biri oluyor.
rahatsızlığınızın teşhisini ve tedavisini de buradan öğrenip uygulama yoluna da gitmenizi tavsiye etmem. en kısa zamanda bir uzmana görüşmeniz şart. tekrar çok geçmiş olsun.

belediyelerin saglik merkezleri var mesela benim bildigim maltepe belediyesini var. ya da kizilay merkezleri var. muayene ucretleri cok cok dusuk, belki durumunuzu anlatsaniz ucret bile almayabilirler. ben olsam bir gider gorusur arastiririm ya da.

Tek tecrübe ettiğim gaz kısmı. Ben de tez yazıyorum stres aşırı gaz yapıyor. Çorbalara kimyonu basıyorum, kimyon çayı içiyorum iyi söktürüyor. Sizin gaz da tez gazıdır muhtemelen kimyon kullanın.
Umarım diğer sıkıntılar da strestendir ama genlerinizden ötürü ilk dr fırsatını değerlendirin.

Stresli ve hareketsiz bir yaşamın getirileri bunlar.

- Bol yeşillikli, bol sulu bir diyet.
- Günde en az 1 saat hareket.
- İşlenmiş, hazır yemek ve abur cuburdan uzak bir yaşam.
- Ekmek tüketimini limitleme.
- Alkol ve baharat tüketiminde azaltım.


Denendi, uygulandı, olumlu sonuç alındı.

Benzer şeyler yaşadım (karın bölgesinde ses, dışkıda mukus, ağrı, sıkışıklık ve engel hissi, farklı renklerde dışkılama, basur kaynaklı kanama), kolonoskopi ve dışkı testi yaptırdım, herhangi bir sorun görülmedi ve stres kaynaklı olduğu söylendi

Ülseratif kolit olabilir. Calprotectin gaita testi yaptırın, oradan az çok ipucu belli olur.
Onun dışında tavisyem 8 hafta kadar, glutensiz, laktozsuz ve low fodmadp bir diyet deneyin

Bir sey okumadim da surekli birbirleriyle temas halindeler. Yeni varyant daha bulasiciysa cok normal.

www.bbc.com

"Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CFDC) tarafından paylaşılan verilere göre Omicron, ABD'de geçen hafta kaydedilen yeni enfeksiyonların yüzde 73'ünü oluşturdu. Delta varyantının oranı ise yüzde 26,6 oldu.

Bir hafta öncesine kadar ise baskın varyant olan Delta yeni vakaların yüzde 87'sini oluşturuyordu. Omicron'un yeni vakalardaki oranı sadece yüzde 12,6 idi."

Yeni varyant cok bulasici diyorlar ya :/

Ama nasil boyle bir tablo oluyor, onu da anlamadim. Bir haftada boyle oluyorsa bir ayda 5 milyar insanin covid olmasi lazim.

benzer durum futbolda da yasaniyor, son gunlerde vaka ve erteleme sayisi cok artti. omikronun isi muhtemelen. aylardir tek macin ertelenmedigi, neredeyse vaka cikmayan premier lig'de sadece bir hafta icinde dort mac ertelendi mesela, her takimda 10-15 vaka cikti. basketbolda kapali alan ve daha yakin temastan dolayi muhtemelen daha kolaydir virusu kapmak.

nasıl olmasınlar adamlar antremanda akşam test covid çıkan döngüden çıkıyor. diğerleri temaslı sayılmıyor. premier lig ve nba toplandı devam kararı aldı. olay saçmalaştı iyice.

Summer 93 (2017)

izlemişsindir, the holiday. tüm istediklerin var. her sene bir kere izlerim.

şunlar da opsiyon olsun;

love actually
little women
bridget jones
winter's tale
snow white and the huntsman
the family stone
home alone
christmas perfection
a christmas prince
the christmas chronicles
grumpy old men
bad santa

12 kızgın adam.
Fiks tavsiyem:)

wes anderson un son filmi french dispatch malum ortamlara düştü, fakat izlemediysen grand budapest hotel karlı ortamlarıyla aradığına daha uygun bir seyirlik

Korkunc bir film 1.

orjinal senaryo ama kafa karistirmayan: caliber

Kar kış ve sağlam senaryo
A Simple plan
Fargo

noi albinoi

kraftidioten

La la land

Onlar gibi değil ama daha kaliteli; Fleabag.

Modern family. En sevdiğim, canım dizim.

the office

Peep Show.

spaced

black books

black books, the it crowd, the office.

şu an office'i izliyorum ve genel olarak çok keyifsiz olmama rağmen bu diziyi izlerken çıldırıyorum resmen. bu zamana kadar izlemediğim için kızıyorum.

kendine bir iyilik yap ve michael scott'la tanış, onun deyişiyle bir ignorant slut olma dmkdkld

the it crowd.

Black Books +1
How not to live your life

adettendir curb your enthusiasmi da yazmış olayım
bir de veep

louie
after life
horace and pete

brooklyn 9-9

bu listenin standardinda bir de the big bang theory olur baktim yok, onu ekleyebilirim sanirim. bir de married with children var ama nereden bulunur bilmiyorum

MOdern family güzeel

Modern family çok iyi
Big bang theory de baya iyi
Bigbang den sonra young sheldon olur
Brooklyn 99 eh işte.

community
freaks and geeks
you're the worst
silicon valley
new girl
marvelous mrs. maisel
fleabag
the good place
catastrophe

will & grace
schitt's creek
fleabag
modern family

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

Bunlar geldi ilk aklima.

puppe

www.youtube.com

bu yavaş başlayıp coşuyor ama. melodi değişimi kriterine uyuyor da hiçbir bölümü mutlu değil.

Opeth'in çoğu şarkısı bahsettiğiniz gibi:

www.youtube.com
www.youtube.com

çok tesekkurler cevaplar için sanirim daha farkli bir sey ariyorum bunlar ağir kaçti gibi.

Roisin Murphy - House of Glass www.youtube.com

Dediğinin tersi olabilir bu youtu.be

Çok sevdim yalan oldu
youtu.be

bohemian rhapsody
olümün uğradığı ıssız ev

youtu.be

ilk dokuz saniyesi gibi bir şey aslinda aradiğim müzik.

@in vinto veristas evet bu şarkida da var öyle bir bölüm.

barış manço - lahburger

www.youtube.com

05:23'te geçiyor.

youtu.be

2.20 de ilk degişim sonra 4.50 de.

enstrümantal dediğinize klasik müzik dahilse vivaldi olabilir. 4 mevsim yaz başı.

Evanescence my immortal sona doğru daha sertleşen bir hava var.

haggard per aspera ad astra girişte yaylıdan sonra gitar giriyor.

metallica the memory remains

@herzan çok tesekkurler sonuncusu istedigim gibi

Yeni kurallar, sponsorlar ekibin değişmesi çok parametre var. Daha ayrıntılı açıklayacak arkadaşlar olacaktır.
Leclerc öyle bahsettiğiniz gibi bir pilot değil. Sizin düşüncenizin tam tersini düşünen kişi sayısı daha fazla olabilir. Seneye Ferrari yükselişi bekleniyor. 2019 monza izlemenizi tavsiye ederim.

abi f1 öyle bir olay ki yani belki binlerce milimetrik hesap yapıyorsun (ki bu sadece hesap değil aynı zamanda üretilen parçayla da bağdaşmalı, yaptığın hesaba uyacak somut ürünü ortaya koyabilmelisin) ve bunlardan bir tanesi bile yanlış olsa traktör gibi araba geçiyor eline. her milisaniye kıymetli olduğu için çok çok ufak farklar bile pilotajla, pit stratejileriyle vs. birleştiği zaman arada ciddi fark oluşturabiliyor. ferrari'nin batırmasını açıklamak zor ama binotto'nun payı olduğunu düşünüyorum, çok iyi mühendis ama takım yönetimi konusunda becerikli değil. işin içinde çok fazla şey olduğu için "ferrari bu yüzden iyi değil" demek zor, çünkü aslında ferrari kötü bile değildi bu sezon, pit stratejisinde saçmaladıkları çok yarış oldu, hem ekler hem sainz tuhaf kazalar yaptı, red bull ve merc zaten apayrı bir seviyedeydi vs... aslında toparlanmış hallerini görüyorsun yani şu an.

önümüzdeki sezon yepyeni kurallar geliyor. araçlar değişecek. yani değişen regülasyonlara göre tekrar en baştan araba yapacaklar. simülatör verilerinde ferrari'nin çok iyi olduğunu okumuştum. hem merc hem red bull bu sezon şampiyonluğa çok yatırım yaptığı için önümüzdeki sezonun aracında aynı seviyeyi bulamayabilirler ve belki ferrari'nin tekrar zirve adayı olduğunu görebiliriz. şu an için ümit var gibi duruyor ama sezon öncesi testleri görmek lazım tabii şimdi bir şey söylemek doğru olmaz.

sainz konusunda da sana %100 katılıyorum, smooth operator abim hak ettiği değeri kesinlikle görmüyor. ben iddia ediyorum ki ferrari en iyi arabayı yapsın şampiyon lökler değil sainz olur. gerçi muhtemelen ikisi de saçmasapan kaza yaptığı için sonunu getirebildikleri yarışlarda 1-2 olurlar ama çok fazla dnf oldukları için sezon sonu şampiyon olamazlar jkdfk

carlos sainz jr. öncelikle. formula 1 deki bu farkın sebebi araçların hybrid destekli olması. ferrari çatır çatır v16 v10 v8 motor kullanan bir firma. yani honda mercedes gibi firmalar güncel üretimlerinde turbo hybrid motorları zaten kullanıyorlar. ferrari bu sektöre girmediği ve ingiliz mühendislere karşı dirençli olmasından dolayı bu halde. bu işte başarılı olmak istiyorsan ingiliz lobisinde olman ve f1in anavatanı olan ingilterede farbrika kurman lazım.

carlos sainzın veya herhangi bir pilotun iyi olduğunu anlamak için iyi araçlara oturtmak ya da kötü araçlarda aldığı sonuçlara bakmak lazım. bence f1de pilotajın önemi eskiye göre daha az şu an. ama saf pür pilotajı iyi pilotlar aranıyorsa bunlar raikkonen alonso gibi eski pilotlardı. araçtan gerçek verim alanlar arasında göze çarpan russell ve verstappen. diğer pilotların farkı varsa kalıcı ve sürekli olmalı bu durum. ben 99dan beri izliyorum. gerçekten iyi pilot arabayı verimli kullanandır. yani hamilton çok dengeli bir pilot ancak bana göre aynı araçlarla vers alonso raikkonenle yarışsa pilotaj anlamında geride kalır.

r/superstonk
r/cinematography
r/StockMarket
r/digitalnomad
r/editors
r/motorcycles
r/TrueFilm
r/GlobalOffensive
r/colorists

Conspiracy

soccer
formula1
europe
askreddit
jokes
turkey
2balkan4you


düzenli olarak baktıklarım bunlar var. arada canım sıkılınca dragonsfuckingcars gibi sub'lar görürsem oralara bakıyorum djfdk

r/2MiddleEast4you
r/polandball
r/historymemes
r/Sino
r/morbidreality
r/svihs
r/rance (fr)
r/doener

Özellikle döner sub'ına bakıp bakıp ağlıyorum.

meraklı biriyseniz bunları da öneririm.

r/whatisthisbug
r/whatisthisbird
r/whatisthisplant
r/whatisthisthing

AmateurRoomPorn(adı biraz sakatmış yazınca fark ettim)
AskHistorians(şahane sorular ve ondan da şahane cevaplar geliyor)
Hunterxhunter(bir anime sub ı bu, animeyi çok sevdiğim için her postu okuyorum)

r/mapporn
r/waitingforatrain
r/architectureporb
r/travel
/cityporn

2balkan..bisey yazinca cikiyor

Tum balkan ulkelerinin birbirine irkcilik yaptigi super yer.

r/BeAmazed
r/criticalblunder
r/yesyesyesyesno

infinity diye bir reddit uygulamasi var androidde. gece yatarken r/all sayfasini aciyorum. bu sayede cogu sayfadaki top gonderileri goruyorum. onun disinda takip ettigim sublar var tabi ki:

2meirl4meirl
abandonedporn
assholedesign
blursedimages
bonehurtingjuice
carporn
catswhoyell
crackheadcraigslist
crappydesign
cringepics
cringetopia
dogelore
globaloffensive
greentext
hmmm
hydrokitties
iamatotalpieceofshit
idiotsincars
instant_regret
instantkarma
irleastereggs
lifehacks
makemesuffer
medicalgore
mildlyinfuriating
mildlyinteresting
morbidreality
newgreentexts
nononono
nottheonion
nsfl__
okbuddyretard (en sevdigim :)))))
pathofexile
patofexilebuilds
rimjob_steve
softwaregore
thatlookedexpensive
thedepthsbelow
trashy
whatcouldgowrong
winstupidprizes
wtf
youngpeopleyoutube

r/tifu
r/abandonedporn
r/alternateangels
r/beerporn
r/facepalm
r/firstimpression
r/idiotsincars
r/instantkarma
r/justiceserved
r/putyourdickinthat
r/shipwreckedporn
r/todayilearned
r/whatcouldgowrong

bu bahsettiğiniz süreç kesin sonuç alacağınız, legal bir süreç mi peki? konuya hiç hakim olmadığım için "yoh yav yalandır" demek istemiyorum ama bana tuhaf geldi, yani bu belgeler nedir, neden bu kadar yüksek bir ücret talep ediliyor vs. bu konulardan emin misiniz? bulgaristan'dan sevgilim gelecek olayına dönmesin sonra? 10 bin euro türkiye'yi geçiyorum romanya standartlarında bile büyük para, ne tür işlemler yapılacak ki bu kadar şey istiyorlar? onca parayı aldıktan sonra "hmmm istediğimiz belgelere ulaşamadık sizin vatandaşlık yalan oldu" demeyeceklerinden emin miyiz?

bu kısımdan eminseniz ikinci olarak romanya'nın ab içindeki haklarını iyice araştırın derim. bildiğim kadarıyla ab üyesi olmalarına rağmen serbest çalışma konusunda bazı sınırlar var, yani rumen vatandaşı bavulunu toplayıp her ab ülkesinde istediği işi yapamıyor diye biliyorum ama %100 emin değilim. vatandaş olursanız türk vatandaşlığınızı koruyabilecek misiniz, avrupa'nın başka ülkelerinde çalışabilecek misiniz vs. bunları iyice araştırın.

yok eğer "romanya'da yaşasak da olur" diyorsanız bence başlayın gitsin. AB vatandaşlığı her halükarda çok kıymetli bir şey günümüz dünyasında, 10 bin euro karşılığında alabilecekseniz alın derim.

Romenlerin bizzat kendilerinin kaçıp gittiği ülkeye yarın yerleşmeyi düşüneceğinizi hiç zannetmiyorum. Schengen ülkelerinden herhangi birinin vatandaşlığı her anlamda büyük kolaylık olurdu ama romanya'nın vatandaşlığı sanki turistik seyahat dışında pek bi olayı yok gibi geliyor. Sırf bunun için bile kişi başı 3 bin euro cebini zorlamayacak biri için değer belki. Aile bağından vatandaşlık genel olarak 1 sene ve üzeri sürüyor diye duymuştum o yüzden süre makul geldi.

Öte yandan, yüzbinlerce euro yatırımla golden visa aldığında dahi o ülkede minimum kalman gerek süre vs gibi bir sürü teferruat çıkıyor karşına. Ya da iş evlilik vs gibi sebeplerle oturum alıp sonra vatandaşlığını almak ülkesine göre 5 ya da 10 sene sürebiliyor. O yüzden bu imkanı kullanmak mantıklı geliyor.

konu legal büyük ihtimalle. kız arkadaşım da geçen sene Romanya vatandaşlığı aldı. gidip oturmak vs. gibi bir durum kesinlikle gerekmiyor sonrasi için mülakatlar esnasında hatta 5 sene içinde romanya'ya yerleşmeyeceginize dair kağıt imzaliyorsunuz.

Romanya Avrupa Birliğine 2007 senesinde dahil oldu. her şekilde ab pasaportu işinizi görür.

Kesinlikle değer.
Herşey legalse bu kadar para verilmesi bana tuhaf geldi.Çok yüksek bi mebla.Dil kursu falan da mı var?Kendim de bulgariistan vatandaşlığını araştırıyorım -ki Romanya çok daha kolay.Başka biriilerinden/şirketlerden de mi fiyat alsanız acaba?ya da kendiniz yapmayı deneseniz.Alınacak belge bir doğum belgesi,vatandaşlık sorgulaması.Youtubeda bu şekilde vatandaşlık almış yol gösterici örnekler vardır.

Romanya doğum belgesi istiyor. doğum belgesi var mı elinizde? eğer varsa bunu gidip ankarada bakanlık arşivinden onaylatmanız lazım ama bu arşivlerde zamanında yangın vs nedenlerle sorunlar olmuş. işin zor kısmı burası. eğer türkiyeden gerekli belge ulaştık dediğiniz bunlarsa ( arşivden bakanlık belgesi de tamamsa) boşuna masraf yapıyorsunuz. Çünkü sonraki adımı romanyada türk bir avukat veya aracı bularak daha kolay ve ucuza halledersiniz.

Eger sonunda almaniz garantiyse ve gercekten ab’ye yerlesecekseniz verilir bence.
Tabi ki yerlesmeyi dusundugunuz ulkenin dilini bilmeniz, uygun mesleklerinizin olmasi gibi durumlari geciyorum, muhtemelen temizlik yapmaya gitmezsiniz herhalde.
Neyse, kisi basi 3bin euro bence normal, ben aracisiz vs yasadigim ulkenin vatandasligini almak icin 5 yil once 2000€ya yakin harcama yapmistim.

anladığım kadarıyla net bir gelecek planınız yok sizin. ab vatandaşlığı olsa iyi olur, cepte dursun bakalım diye alacaksanız manasız bence. ilerde avrupa'da çalışmak istiyoruz demişsiniz de şu an sokağa çıkın sorun millete herkes istiyor onu, mesele istemek değil orada nasıl iş bulacağının yolunu yordamını öğrenmek, o ilk adımı atabilmenin mantıklı bir planını yapabilmek. 10 bin euro vermeden önce bu kısımları düşünün derim ben, bunları netleştirirseniz sonra 10 bin euro da verilir 100 bin de. ama bunların hiçbiri yoksa kafada 1000 lira bile vermem ben şahsen.

Öncelikle

1 - Kimse kusursuz bir İngilizce beklemiyor
2 - Aksan umursanmıyor

Yaptığınız meslek özelinde anlamanız gereken şeyleri anlayabiliyor ve gereken seviyede iletişim kurabiliyorsanız yeterli. Tabi burada bir skala var; örneğin daha teknik bir iş yapıyorsanız ve iletişiminiz birkaç kişiyle sınırlıysa işiniz daha kolay olur ama mesela sunum yapmanızı, insanlarla sık sık tooplantıya girmenizi gerektiren bir işiniz varsa yine yukarıdaki iki husus geçerli olacak şekilde görece daha iyi bir İngilizce avantaj sağlar.

abi ana dili İngilizce olmayan ülkede çalışacaksan kimse süper dil beklemez, diğerleri de çok iyi olmuyor çünkü. iş görecek kadarı yeter ama o da işin ne olduğuna bağlı. bazı durum vardır sadece mail atarsın, bazı iş var sürekli telefon görüşmesi ve hatta sunum vs. yapman beklenir, o açıdan net konuşmak zor. yds gibi sadece kağıt üstünde soru üzerinden becerin ölçen sınavları çok dikkate alma derim ama yüksek olması tabii ki olumlu.

istisnalar dışında İngilizce bilmek yurtdışında iş sağlamaz ama. önemli olan işi yapıp üstüne yurtdışına çıkacak donanıma sahip olmak. benim ingilizcem oldukça iyi, mülakatta filan teklemeden gavur gibi konuşurum, her konuda kavga ederim, biraz rusçam da var ama kariyer.net'te cv'me kimse açıp bakmıyor bile :) çünkü yaptığım bir iş yok, sadece dil biliyorum. atıyorum petrol mühendisi olup üstüne ing rus bilsem belki kazandığım parayı koyacak yerim olmaz ama şu an bir işe yaramıyor, kız bile düşmüyor çünkü 30 yaşında yırtık pantulla gezen adamı kim ne yapsın?

kısacası İngilizceden çok işe odaklan derim, yurtdışına çıkarırsa iş çıkarır. dil ekstrası olur. kimse iyi İngilizce biliyor diye gidemiyor, başka sebepler lazım.

İzlemek dinlemek bir yere kadar. Konuşmadığın sürece hiçbir yere varmaz. "Anlıyorum ama konuşamıyorum" seviyesinde kalırsın.

Gittiğin ülkeye göre de değişir ihtiyaç duyduğun ingilizce. Mesela italya ispanya gibi ülkelerde zaten onların da berbat ingilizcesi. ama bizim gibi beden dili çok kullanırlar bir şekilde derdini anlatırsın.

Çalıştığın sektörle de alakalı. Atıyorum grafik tasarımcısındır ya da yazılımcısındır. Orada iş kendini anlatır, ingilizce seviyenin anlamı olmaz. Ama marketing işindesindir orada çok önemlidir dil seviyen.

Cambly dene bence.

Bence cevaplardaki genellemeler biraz anlamsiz. Butun 'yabanci ulke'ler ayni degil. Ukrayna'da yeterli olabilecek ingilizceyle Hollanda'daki seviye cok farkli. Beyaz yaka/masa basi is istiyorsan gelismis ulkelerde ingilizce seviyesi beklentisi daha yuksek, ana dilleri ingilizce olmasa bile. Hizmet sektorunde de yerel dil on plana cikacaktir.
"Kimse kusursuz bir İngilizce beklemiyor" sadece yazilim vs gibi cok talep goren bir mesleginiz varsa gecerli olabilir. Hem ulkenin dilini bilmeyip ustune bir de ingilizce vasatsa ihtimalleri epey daraltiyorsunuz demektir.

@der meister, hak veriyorum bu konuda. Yabancı dil dışında yeti lazım iş içim.

@Sour, yds aslında dil tazminatı için çalışıyorum. En azından çalışmaya çalışıyorum. Hazır böyle bir çalışma yaparken genele yaymak istiyorum.

@anten Son derece haklısınız. Pratik yapıyorum ara ara. Bir dönem sürekli yapıyordum ama şimdi maddi yönden sıkıntılı olunca yapamıyorum sürekli.

The Economist okuyup fazla sozluge falan gerek kalmadan anliyorsan ingilizcen anadili ingilizce olan ulkeler dahil hepsi icin yeterlidir. Akici konusma ve duydugunu anlama zamanla kazanilan birsey, tamamen icine gomulmeden halletmesi cok zor.

Goygoy kismina gelince, zor. Adamlarin kulturune asiri hakim olman lazim. Seksenlerde izledikleri bilmemne dizisinden ya da o zamanlardaki bir unluden konu aciliyor, 10dk espiriler donuyor mal gibi bakiyorsun, mevzuya uzaksin. Benim adamlara "tarkan'in ilk ciktigindaki halleri neydi oyle, levent yuksel'in ilk kasedi superdi" gibi bir muhabbet acip katilmalarini beklemem gibi birsey.

Yurtdisinda yasaman icin gerekli seylerden "biri" ingilizce. Ama oncelik kesinlikle degil. Ben tarzanca ile inanilmaz noktalara gelen insanlari gordum, gormeye de devam ediyorum.

@cooperr The Economist'i okurken bir hayli bakıyorum sözlüğe.

subat'ta gormustum ama 5-6 yil gecti uzerinden.

Pişman olursun. Net. Bu şekilde ortada somut bir sebep olmadan iş bırakılmaz.

Bence biraz dinlenmek iyi fikir izne ayrıl.
Yaşına hatta kazancına kadar şu an aynı durumdayım ama daha şiddetlisini de yaşadığım olmuştu üstelik o zaman maddi sıkıntım da yoktu. İki sene önce istifa etmeden evvel yani iyi kazanıp yine de istediğim iş olmamasından dolayı böyle bi çıkmazdaydım, napıyorum ben burda demekten kafayı yemiştim, o stres sonra abuk subuk yerlerden patlak verdi aniden kilo verdim iştah bitti, durduk yere ağlamalarım başladı, anksiyete aldı yürüdü, titremeler, günlerce uykusuzluk vs. Sonra istifa edip baya boş kaldım ama kafam geçici de olsa rahatladı. Kısacası demeye çalıştığım şey taşacak gibi hissediyosan bence biraz boşta kal, şu şartlarda işi bırakma tabii ama biraz kafa tatili, iş ve maddiyat odaklı olmayan şeylerle uğraşmak, sevdiğin birleriyle olmak hatta dağ bayır gezip dolaşmak bile iyi gelebilir, hiçbi şey huzurdan önemli değil. Hala bazen rüyamda o hissi yaşıyorum, uyanınca şaşırıyorum etkisinin böyle devam etmesine. Bizim gibi çok var ve böyle yaşamak büyük oranda bizim seçimlerimizle/ kabiliyetimizle alakalı bile değil, iyi bi fırsat çıkana kadar kendini yeme.

iş bulmadan iş bırakma. benzer maaşa başka işeler de bulursun ama evden olmayabilir, işin içine fiziksel başka yorgunluklar girer, vs vs..

yaşadığın durum genel ve çoğu insan aynı durumda emin ol buna, şuan bu zaanlara sabretmekten başka ne yapılabilir bilmiyorum ama iş bırakılmaz ona eminim.

çok benzer durumdayız. ben önce son kalan izinlerimi kullanıp biraz dinlendim. sonra da iş buldum. 8-9 bin talep etmek yerine mevcut maaşınıza göre daha makul maaş talebinde bulunmanızı öneririm (5.5-6 gibi). tl erirken çok anlamlı bir miktar gibi gelmiyor olabilir ama hiçbir şey birden olmuyor. kendi değiştirebileceğiniz şeylere odaklanın bence. yeni bir şirket hem ortam değişikliği açısından iyi olur, hem de cv'nizde farklı bir tecrübe yazması açısından.

Daha 1.5 yıl olmuş, herkes iş hayatına atılınca ilk 3-4 sene çile çekiyor. Buna yapabilecek bir şeyin yok. Eğer gelecek vaad eden bir kariyerdeysen aynen devam et.

Ben olsam iş dışı hayatıma odaklanırım bu noktada. Yeni başlayan kimse 15 bin lirayla başlamıyor. İş işteyken bulunur.

9 ay gurbette aylık 3000 liraya çalıştım. yeni mezun muhendisim. eylul ayının sonunda bulunduğum yerdeki işin biteceği anlaşılınca patron başka bir ildeki şantiyeye gitmemi söyledi. maaşı sordum, ocağa kadar aynı parayla çalışacağımı, ocakta elbet zam olacağını söyledi. zammı sordum. ne kadar maaş istiyorsun dedi, o zaman da daha asgari ucret zammı gundemde yok. 5500 dedim. sen ne kadar zam istediğinni farkında mısın dedi -2500 lira yani dasfdgfhgfdsfdgfh- evet dedim. sonra da biz o maaşı veremeyiz dedi. işten çıktım 2-3 gun once. şu anki gundeme bakıp ince ince guluyorum sadece. 5500 e evet deseymiş bile ben 1-2 ay sonra kafamı duvara vurmaya başlayacakmışım cunku bu asgari ucret ve dolar gundemiyle birlikte.

bunları neden anlattım, ben de aynı umitsizlikleri çekiyordum. hem de gurbette. şimdi hala çekiyorum. hem de işsiz bir şekilde. he çok salladığım söylenemez bu da benim yapım ayrı konu.

sana tavsiyem, eğer gurbette çalışmıyorsan, akşam çıkıp evine gelebiliyorsan yani, yaşadığın şehirde çalışıyorsan yeni bir iş bulana kadar dayan, en azından alacağın zammı bi gör. o zaman kadar bu ruh halini atlatmak için izin al. hava değişimi olsun.

allah yolunu açık etsin. guzel olur umarım her şey.

valla benzer durumda insanları görmek çok saçma belki ama mutlu ediyor. en azından yalnız değilim diyorum. işten zaten çıkmam öyle bir düşüncem yok. kafa izni alsam diye düşünüyorum.

bir de canımı sıkan kız arkadaşım euro ile maaş alıyor. işe aşağı yukarı aynı zamanlarda başladığımızda ve euro en son atakları yapmaya başlamadığında benden biraz fazla alıyordu ama şu an fark o kadar yükseldi ki kendimi kötü hissetmeye başladım. bin fazla, iki bin fazla, üç bin fazla, x2 x3 diye diye gitti euro kuru yüzünden.

insan kendini kötü hissediyor hak verirsiniz ki, en yakın akranım da o sonuçta dolayısıyla kendimi kıyasladığım ilk insan da o. mesele onun benden fazla kazanması değil tabii ki bu arada asla, mesele aramızdaki farkın sürekli açılması ve bunun aslında onun yukarı çıkması değil benim aşağı inmemden kaynaklanması. yoksa keşke o yukarı çıksa ben yerimde saysam zerre gam yemem daha çok çabalar uğraşırım.

böyle kriz zamanları küçülmek iyidir. büyük kiralar vermeyin, küçük bir yere geçin ya da aile yanına veya ev arkadaşı. araba varsa küçültün, az yakanını alın. kuru temizleme, ev temizliği gibi masraflar varsa durdurun, kendiniz yapın. eşya alınacaksa 2. el bakın, pazarlık yapın, tamir edin. kıyafetleri diktirin. netflix'i iptal edin. amazon + spotify + netflix yılda 1000 lira tutuyor olabilir. 3-4 koldan tasarruf ve küçülmeyle elinizde kalan parayı artırıp onu da dolar bazlı birikime çevirin. her zaman düşüncem, elinden geleni yapıyorsan kendini rahat hissedersin ve başarılı da olursun. dünya ve ülkemiz ortalaması çok düşük, her konuda. biraz kafası çalışan ne yapsa başarılı olur.

bütçe ve actual çalışması yapın. giderlerinizi sizi yormayacak sayıda ana başlıklarda toplayın. sonra 1 yıllık bütçe yapın. her ay ne kadar plan var görün. sonra ay sonlarında yanlarına gerçekte ne olmuş yazın. planı aşanları kırmızıya boyayın. gelirinizden giderinizi çıkarın. net elinizde ne kalmış görün. sonra altına kredi kartı borcunuzu, hesaplardaki bakiyeleri yazın. bütçe - actual ile her ay olmayan masraflarınızı önceden görmüş olursunuz, sürpriz olmaz. örneğin diş temizliğine 3 ayda 1 500, eğitime altı ayda 2000 vereceksiniz, bunları o ay karşıladığınızda eksiye geçeceğinizi önceden bilmek, daha önceki aylarda hesabı sıkı tutmanızı sağlar. bütçe actual çalışması olmazsa, her ay gelen parayı harcayıp böyle dönemsel harcamalarda şok yaşarsınız, kredi kartına abanırsınız ve git gide borcunuz büyür.

ücretsiz izin almak, kafa dinlemek için dayanacağınız bir şeylerin olması lazım. birikim, aile vs. sizde var ki böyle rahatlıkla ücretsiz izinden bahsedebiliyorsunuz. imkan varsa tabii kullanın.

ben çok iyi kazanıyorum ama ben de yeni iş bakıyorum. her hafta 2-3 bazen daha fazla headhunter ulaşır bana. iş çok, ücretler de yükseliyor son zamanlarda. normalde kabul etmezdim ama son gelenle biraz ilgileneyim dedim. çok beğendim. bana iş yerinde verilen bir söz var, onu ertelemeye çalışıyorlar, o yüzden biraz da duygusal bir kararla şirketi cezalandırmak istiyorum. kolay lokma olmadığımı, verilen sözün tutulmamasının sonucu olduğunu görmelerini istiyorum. her insanın alternatifi vardır, yerine başkasını bulursun ama gerçekten öyle mi görsünler. milyonlarca lira zararla oturmazlarsa ben de bir şey bilmiyorum.

27 yasindayim, asgari ucretin yarisindan az kazaniyorum, hala ogrenciligim devam ediyor ve bitirdikten sonra (iki yil icinde) ne yapabilecegime dair hicbir fikrim yok. ev arkadasi konusunda cok sansliydim, barinma isini ucuza hallettim diyebilirim. hicbir sosyal aktivitem yok, mercimek yiyip oturuyorum oyle.

"haline sukret" diye yazmadim, herkesin derdi kendine, baskasinin kotu yasamasi seni daha mutlu etmeyebilir ama yalniz degilsin onu bil en azindan. hepimiz degilse cogumuz ezilmis, aptal yerine konmus, umitsiz, caresiz, korkak... adina ne dersen. oyle hissediyoruz.

Once yuzde elli zammini alirsan sonra 8-9bini ya da fazlasini kendinden daha emin talep edersin. Yuzde elli az degil, bir sey ifade eder. Kolay gelsin.

aslinda senin durumunda kötü birsey yok gibi yani saglik, aile sorunlari gibi, ülkenin durumu kötü. bence biraz yürüyüs yap, hobi falan bul. moralini düzelt, is ara.

aynı durumdaydım istifa ettim 2 ay önce. işsizlik maaşı alıyorum 1.515 tl.sende istifa etsen işsizlik maaşı alırsın büyük ihtimalle şartları bir oku.. paran varsa bence istifa et, masraflarını kıs. huzurlu yaşa bir süre. sağlığından önemli değil. maaşın 8 binlira olsada değişen bir şey olmayacak yine yoksulsun.

Asgari ucret aciklamasi sonrasi nasil hissediyorsunuz? Ben artik asgari ucretli bir calisanim :)))

teoride evet ama pratikte hiçbir işe yaramaz. topu olduğu yerde yüksek sektirirseniz siz hareket edemezsiniz, adım atarsanız top geride kalır. açılı olarak yüksekten sektirirseniz normalden çok daha fazla hareket etmeniz lazım, e rakibin eli armut toplamayacağı için her hareketinizde topu kaptırırsınız muhtemelen.

top sektirildiği sürece problem yok, yani isterseniz yere sertçe vurun, top yere inene kadar (ve hatta indikten sonra) sahanın etrafında koşun... bunda problem yok ki. kural top eldeyken üç adım atmama üzerine kurulu, topu elinizde tutmuyorsanız istediğinizi yapabilirsiniz.

istediğin kadar atarsın

yani rakibin üstünden sektirip geri alabilir miyim mesela? teorik soruyorum elbet, "o sırada rakip topu kapar" konu dışı.

karşımda rakip var, topu yere sertçe vurdum, top sekip, adamın tepesinden aşsa, ben de elimde top olmadan koşarak adamı geçip tekrar topu alıp sektirmeye devam edebiliyor muyum?

top kafa hizasını aşarsa tekrar tutup topu süremezsin. geçtiği anda top sürme hakkın biter. ama topu 10 metre öteye tek elle fırlatıp arkasından koşabilirsin.

diye biliyorum.

Sıfır.

30.

bir veya iki sanırım. yaşım 27. bazılarında kendi aptallığımdan dolayı da olsa her ilişkimde terk edildim ama, o açıdan ha hiç olmamış ha 20 olmuş çok umrumda değil, sonuç olarak hep enkaz hehe.

35 E.

iki diyorum.

yakında 25 olacağım, zıffır :)

3 diye biliyorum.

İnsan böyle bi şeyden nasıl emin olur ki çok sanarsın hiçtir hiç sanarsın beştir falan.

@kulaktan dolma biber: hocam insan anlar, öyle deme.

Bildiğim 4.
3’ü karşılıklıydı.
Platonikleri ya da güzel arabayı görünce aşık olduğunu sananları saymadım :)

Yaş 37

Böyle bir şeyi nasıl bilebiliriz ki? Kaç kişi aşkını itiraf etti dersek abidik gubidik tanışır tanışmaz aşık oldum diyen veya anonim yazan tipleri hiç hatırlamıyorum. Kadınların başına çok fazla bu tarz olay geliyor.
Ama zaten hayatımda olanlardan 13 tanesi söyledi bu zamana kadar, 7 tanesi sevgilimdi. Kendisi gelip söylemeyen ama benim tahmin ettiğim kişileri hesaba katmadım çünkü sağlıklı veri değil. Yaşım 26

19 yaşında iken biri aşık oldu onu da trafik kazasında kaybettim.

benim bildiğim 4.
yaş 27

soru sizden hoşlandı, size açıldı, sizi beğendi, sizi çok çekici buldu, sizle sevişti değil arkadaşlar. hata payı olur muhakkak ama genel olarak anlaşılan bir şey bu bana kalırsa.

2. 30 kıymetleri bilinemedi tabi aşık olduklarında da 20 lerdeydim

0 yazıyla sıfır.

32 E.

Karsı taraftan emin olamayız bence ama 3 olabilir.
27 E
Çünkü çoğu zaman kendimden bile emin olamıyorum.

33, bildiğim kadarıyla 2. ben de 3 kere aşık oldum.

En doğru yorumu dolma biber yapmış ama tik atılmamış.

Ben de aynı şeyi söyleyecektim.

Bende sadece 20TL'lik kupon var.

edit : 10+ sene.

Banabide 10tl, yemeksepeti cüzdand 200tl, online ödemede geçerli cüzdan haricinde de 20tl yüklemişler bana. neye göre yükledikleri hakkında en ufak bir fikrim yok. ben de 10 yıllık zümrüt üyeyim.

Zumrut mu elmas mi daha buyuk bilmiyorum ama elmas uyeymisim. 10+ sene, 38 bin puana ragmen bir sey yuklememisler.

yok ya bir kuruş gelmedi. zümrüt, platinyum, altın üyelik vs. ona hiç dikkat etmedim ama 8-10 yıldır çok sık kullanırım, bayağı para kazandırmışımdır.

Baktım şimdi:
0 TL
Zümrüt Üye
5+ senedir Yemeksepeti üyesi

Uygulamayı kaldırıp hesabımı da sil(dir)meyi düşünüyordum. Giderken bir pizzalarını yiyeydik iyiydi.

ben demek ki benim verilerim çalınanlar arasında değil o yüzden yükleme yok diye seviniyorum :).

kimlanbu +1

20 tl kupon

elmas üyeyim (10+ yıl) 143,766 puanım var zırnık koklatmamışlar.

Ben de neredeyse 10 yıllık üyeyim. Ara ara kullanırım. 20TL yüklemişler. Neye göre anlamadım. Harcamalarımıza göre mi yoksa çalınan bilgilerimizin boyutuna göre bir özür mü?

Bir 20TL, bir 25TL yüklemişler. Daha önce de bir süre kullanmayınca 20TL falan yüklüyorlardı.

Yapmadılar /(

En güzel zamanlarım üniversitedeki zamanlarım.
En kötüleri ise lisenin ilk yılı, ortaokul falan

31 yaşındayım, genel olarak her senem bir öncekinden daha iyi oluyor gibi hissediyorum o yüzden çok geçmiş özlemi çekmiyorum.

ama 2016 (26-27 yaşlarındayım) tam young wild and free olduğum zamanlardı, o sene baya güzeldi. 4-5 kere tatile gitmiştim, çok geziyordum, tam bir single'dım, paso macera idi yani.

en kötü günüm de kız kardeşim bilinmeyen bir enfeksiyondan hastaneye düşmüştü 2017'de, onun yanında refakatçiydim. o geceki kadar kötü hissettiğim bir gün daha olmamıştı, hastalık işi çok zor (sonra iyileşti neyse ki) dönemsel olarak bakarsak lise son zamanlar - üni ilk zamanlar olabilir herhalde.

En kotu: Ailemle senelerdir kus kaldik + calistigim sirket batti, tazminatsiz issiz kaldim + Depresyon + Siddete meyilli bir sosyopat/manipulatorden ayrildim, kendisi mail ve sosyal medya hesaplarima sizip arkadaslarimin %50si ile arami bozdu, toparlamak yillar aldi + 1 sene boyunca kesintisiz her gece kabus gordum, fibromiyalji ile aylarca bogustum.

En iyi: Yuksek prestijli projelerde comez bir muhendis olarak all-star takimi gibi bir muhendis ekibi ile calistim + Muhtesem eglenceli iliskilerim oldu, kendimi ve hayattan ne istedigimi kesfettim + maasim yuzunden arkadas ortamimda fabrikator olarak anildim. Iyi kazandim, basarili yatirim yaptim, kendi evimi kendim aldim.

en guzel zamanlarim mezun olduktan sonraki calismadigim donemdi. vaktim coktu kendimle ugrasiyordum ve cok uzun seyahatler yapabiliyordum. is hayatina girince yaslandim gibi hissediyorum

En iyisi:üniversitede Erasmus dönemi ve mezun olduktan sonraki 2 3 seneydi. Çok kazanmıyordum ama çok da yorulmamıştım. Sabahlara kadar içip sabah işe gidebiliyordum. Çok eğlendim, gezdim, takıldım.

En kötüsü: yok heralde ya, en kötüsünde bile şükür seviyesindeyim şuan geri dönüp baktığımda.

Üniversite 3. sınıf (2016) ile geçtiğimiz yıl arası çok kötüydü. Ailevi çok büyük sıkıntılarım oldu ve toksik ortamdan kurtulacak ekonomik ve psikolojik gücüm yoktu. Uzun süreler ilaç tedavisi görmek zorunda kaldım. 2020 yılında da o zor zamanlara dayanmamı sağlayan yegane canlı vefat etti. Ardından haftalarca yemek yemedim ve tekrar ilaç kullanmaya başladım. 8 ay toparlayamadım. Geçtiğimiz ocaktan beridir bir miktar daha iyi gidiyor her şey en azından altından kalkamayacağım zorluklarla karşı karşıya kalmıyorum diyebilirim.

En güzel zamanlar da lise 3-4'tü sanırım o zamanlar farkında değildim ama.. Güzel olmasının sebebi de dümdüz normal bir lise hayaatı olması dsngjsd klasik okula gidiyodum arada arkadaşlarla okey oynamaya falan giderdik, bu.

en kötü zamanım son 1,5 sene, 2020 haziran'dan itibaren devam ediyor.
en güzel zamanlarım 13-16 arasıydı. bol bol geziyordum, konfor alanımdan çıkmıştım, daha önce yapmadığım şeyleri denemiştim.

En güzel zamanım hazırlığı bitirdiğim seneki yaz tatili idi. Sıfır stres, Londra’da yaşam, gezmeler, yemeler hey gidiii.
En kötü zamanlarım da 15 ay süre evliliğimin ikinci yarısı. Esir hayatı, hakaret, küfür… Allah belalarını versin eşim ve ailesi hayatımı mahvettiler.

En güzel; üniversite zamanları ve tatil zamanlarım.
En kötü; şu zamanlarım.

en kötü zamanım; 1991-2000 yılları arası 9 yıl. dünya üzerinde cehennemi yaşadım. bilen vardır belki, babam boşanıyor, bize anneniz öldü diyor, üvey anne geliyor ve o 9 yılın büyük kısmı fiziksel ve psikolojik işkence. ondan sonraki en kötü zamanım da geçen sene eski kız arkadaşımdan ayrıldıktan sonraki aylar.

en güzel zamanlarım, 2000-2007 arası. lisenin bir kısmında özgürlüğün tadını ilk kez çıkaran bir genç, sonra da üniversite yılları. ve aralıksız devrimler, hehe. şimdi aklıma geldi, üniversitede sürekli yanımda oturan bir kız vardı, her yer boş da olsa yanıma gelirdi. inanılmaz güzel bir kız, yani nasıl anlatılır böyle bir güzellik ve benden hoşlanıyor. alala. ben buna inanamıyorum. benden neden hoşlansın diyorum. arkadaşlar araya giriyor, kafama kafama vuruyor da anca farkına varıyorum. keşke şimdiki aklım o zamanlar olsaydı. o kız zengin, ilişkiyi sürdüremem, istediği yerlere gidemem diye uzaklaşmıştım. ah be!

neyse devam edeyim. üniversiteyi burslu okudum, yurt olarak bize denize sıfır apart villa kiraladılar. 4 kişiye 1 villa. ben de şehirde yaşayan 3 burslu eleman bulup benim villaya kaydını yaptırdım ve tek başıma yaşadım orada. her odada birer gün yatardım. haftada 2 kere temizlik gelirdi hepsini değiştirirdi :)) villaların arasındaki boşluğa gece masaları çıkarıp lan'dan cs atardık max kişiyle 16 mi 32 mi neydi. subwoofer almıştım paraya kıyıp, 6'nın 1'i awp miydi, sniper, çaaaat diye yankılanırdı gecenin 3'ünde adamın kaşının ortasında açtığım delikte. o zaman da nickim douchebag'di cs'de. sonra ben arkadaş ağırlamayı çok severim, villamda tabii 4 kişilik mutfak var, balkona büyükçe masa kurar haftasonları arkadaşları kahvaltıya davet ederdim. mal bulmuş mağribi gibi gelirlerdi. e bu para nerden geliyor? onu da yine onların üzerinden kazanırdım :) limitsiz 100 mbit internetimiz var, film download edip cdlere yazardım ve arkadaşlara kiralardım. cd kiralama 500 bin tl, satın alırsan 1,5 milyondu hatırladığım kadarıyla. herkes satın alırdı, arşivciler, sonra birbirine verirdi, bana kazık attığını zannediyor :) olsun bana maliyeti 100 bin tl. (paradan sıfırlar atılmadığı zamanlar, tey tey) zaten cd 2 kere el değiştirse 3. kişide çiziklerden çalışmaz.

villa kat kaloriferiyle çalışıyor. her villaya aylık 250 lt motorin veriyorlar deposuna. kış aylarında 4 kişilikler yakıtı bitirip bana gelirdi. hortumla çekip taksim ederdim :) beni çok sevdiler, ben de onları çok sevdim, canım arkadaşlarım. çoğuyla hala görüşürüz. burası yalan. birazıyla hala görüşürüz :)

üni iyidir
sonra kötü genelde

en güzel zaman: bu yıl diğerlerinden farklı olarak müthişti diyebileceğim bir yıl yok.
en kötü: 2015(lise3) istemediğim bir sınıfta sevmediğim insanlarla beraber okumak zorundaydım ve o sene bitsin diye günleri saydım. Daha sonra, üniversitenin ikinci senesi olan 2018'in ilk yarısı. Çok sevdiğim bir ilişki bitmişti, sevdiğim bir şehirde yalnız başıma keyifsiz bir yaşam sürdüm.

2019'un son 3 ayı.

Hem planlı programlı hem spontane gelişen bir süreç geçmişti. Epey keyif aldığım bir dönem olmuştu.

En kötü zamanım sanırım ne kadar mal biriyim dediğim lise yılları.

En guzel yillar aslinda cok zor gecen ama umutlarimin oldugu yillar. Universitede son yilim.

En kotu işte o umutlarin bittigi, hayatin o kadar da guzel olmadigini anladigim 25 30 arasi. Yeni is, yeni ortam, evlilik.

Simdilerde yeni hayaller bulmaya calisiyorum.

Pekcoklarina gore ozenilecek bi hayatim var ama Hayat genel anlamda zor.

en guzel zamanlarim lisenin son iki yili ve universiteye "gercekten" basladigim ilk iki sene, 2010-2012 ve 2017-2019 araliklari diyebilirim.

en kotu ikincisi 2013-14. major depresyon, fiziksel sakatlik, saglik sorunlari vs. tamamen bas asagi gittigim ve az kalsin kendimi oldurdugum bir donemdi.

su an yasadigim en kotu donemde oldugumu dusunuyorum. kendimi oldurmek niyetim yok bu sefer, nasil desem daha olgun ve yetiskin acisi hissediyorum, biraz daha fazla basa cikabiliyorum ama icten ice daha yikici bu. soyle soyleyeyim o zaman 100 uzerinden 10'dum ama o yasta bunu tolere edebiliyordum. o zaman bu kabul edilebilirdi. simdi 100 uzerinden 15'im ama 30 altindaki adamin ne esi, ne isi, ne dostu, ne duzgun yasantisi olabilir iste oyle dusun. "her sey kotu gidiyor oyleyse gebereyim" dedirtmeyen ama yasama sevincini alan, direncini kiran turden.

en güzel: orta son, lise 1, işe başlangıç ilk 3 sene

en kötü: ünv., işsizlik dönemi - iş başlangıç arası

güzel zamanlarda umut vardı, enerji vardı, planlar vardı. kötü zamanlarda tam tersi.

sanırım en guzel yıllarım ilkokul ve orta ikiye kadarki süre. sonra hayatım hiç güzel olmadı. geçen yıl babamı kaybettiğimden beri yokuş aşağı gidiyorum. ilaçlar kullanıyorum ama onu dusunmediğim bir an bile yok. ölmeyi o kadar istiyorum ki anlatmam mumkun değil. o an gelene kadar ölü gibi yasayacagım sanırım.

en kötü yıllarım üniversite
en güzel yıllarım son 3 senem

Son 2 sene sanırım hem en kötü hem de en güzel zamanımdı. Daha kötü günler yaşadım ama bu kadar ağır depresyonda olmadım hiç. En güzel aynı zamanda çünkü bana anne diyen biri oldu hayatımda ve o büyüyor, görüyorum. Her ne kadar kötü bir anne olsam da...

Bir dönem çok disiplinli, zihinsel ve bedensel en üst seviyede güçlü olduğum bir dönemdi. Sabah koşu, sonra kütüphane sonra akşam yüzme. Müthişti müthiş. Temizlik, yemek, para işleri, insanlar, hiçbiri ile ilgilenmem gerekmiyordu. Eşyalarım da en iyisinden ve birkaç taneydi. Bilgisayar örneğin, ya da kış için koşu montu. Her şeyin az ve öz olduğu fakat kendim de dahil her şeyden üst düzey verimlilik aldığım bir dönemdi. Çok özlüyorum. Sonraki zamanlarım hep vasati.

Arent we supposed to be the marginal ones?

"And we were the marginal ones?"

Anlamadim. Ingilizcede marginal'in anlam olarak turkcede kullanilan marjinal'le alakasi yok ki. Baska bir kelime olmasi lazim.

@hot potato,
ne kastettiğini anlamakla birlikte, kelimenin ingilizce ve türkçede aynı anlamı taşıdığına inanıyorum. garip yerlerde duya duya kelimeye yabancılaştık bence.
*belki marginalised falan denebilir ama o da başka mesafe koyuyor gibi.

çok var ama aklıma ilk gelen
martin freeman'ın sherlock'ta; sherlock'un ölmediğini kanlı canlı yanında görünce verdiği ilk andaki tepki.. ayrıca basit gibi görünse de çok iyi yazılmış bi sahne.

bi de iyi performansı ekranda anlamak çok zor, sahnede canlı görmek lazım.
yakın zamanda oedipus'ta iokasteyi oynayan Marieke Heebniki gördüm mesela, vay dedim bu ne.

şu videonun altındaki yorumdan çok etkilenmiştim:

www.youtube.com

''This is a classic. Actors could learn from that cat. That’s the perfect combination of skittishness, indecisiveness and disbelief, followed by disappointment and dejection in less than a minute.''

ama benim için şov limonata'daki bu sahnedir:

www.youtube.com

tom hanks - cast away, forrest gump, saving private ryan

bunlardan birini veya sahnesini seçmek diğerlerine haksızlık. %100 o rolde adam, inanılır şey değil.

başka oyuncular genelde hep kendini oynar, film ona göre şekillenir. mesela Kristen Stewart, Lady Diana'yı bile nevrotik, elini nereye koyacağını bilmeyen biri olarak, yani kendini oynayarak sunmuş. spencer filmi bittiğinde, bu neydi şimdi dedik arkadaşımla. mesela ryan reynolds. hep aynı karakteri oynar, filmler ve setler değişir adamın çevresinde, tom hanks gibi karaktere bürünen ve sırıtmayan çok nadir oyuncu var. mesela kevin spacey, yazık ettiler adama :( , joaquin phoenix, viggo mortensen, adrien brody, sean bean, mads mikkelsen, cillian murphy, rami malek gibi.

Yüzlerce var.

Mesela; www.youtube.com

Once upon a time in Hollywood filminde leonardi Dicaprio'nun sahnesini çok severim ama en iyi aktör ve performans çok fazla var;
youtu.be

www.youtube.com

en iyi diyemem oyle bir iddiam yok, pek film kulturum yok ama mar adentro'da javier bardem abim oyle oynamis ki cocuk gibi aglamistim.

Son zamanlarda aklımda kalan The Danish Girl filminde Eddie Redmayne'nin cıbıldak iken cinsel organını saklamaya çalıştığı sahne büyük oyunculuk örneği bana kalırsa.

Edward Norton'un komple Fight Club'daki oyunculuğu keza. Özellikle kendini dövdüğü sahne. Hatta aynı filmde Brad Pitt'in tiradları.

Inglorious Basterds'da Hans Landa'yı canlandıran Christoph Waltz mesela harika bir oyunculuk her sahnesinde.

Ama performans dersek sadece bunları düşünemeyiz. Bazı oyunculuklar fiziksel performans da gerektiriyor. Mesela The Matrix'te Keanu Reeves'in öyle muhteşem bir tiradı rol kesmesi vs yok ancak martial arts konusunda bir Hollywood yıldızının gelebileceği son noktaydı kendisi aynı şekilde Laurance Fishburne'nin Morpheus performansı.

ilk aklıma gelen Samuel L. Jackson hamburger sahnesi

şu analizi izlemeni tavsiye ederim:

Westworld: What Makes Anthony Hopkins Great
www.youtube.com

Venezuela gibi oluyoruz de anlarlar.

Reisimiz bisey deniyor denebilir

Bir doviz krizi (currency crisis) var. Gereksiz mi gereksiz. Para birimini desteklemeyerek degerini dusuruyorlar.

Kacamiyorduk su ulkeden, ülkeden gitsek de asla kacamiyorduk.

"Lira her gün değer kaybediyor ve kaybetmeye devam edecek. Bu durum enflasyonu körüklüyor. Ekonomistler de devletin bu süreci yanlis yonettigini soyluyor. Nereye gittigini bilmiyorum. Ön görülecek bir sey yok. Sonucta her sey yukaridan, ani ve plansiz yonetiliyor."

Böyle söylüyorum.

istediğin kadar anlat tuborg, vallahi anlamıyorlar :) çok yakın bir arkadaşıma yıllardır bu tip konuları hep anlatırım, kızcağızın tepkisi "nasıl yaaa"nın ötesine geçemiyor. konsepte çok uzak çünkü. para değer kaybediyor, enflasyon, islamcı hükümet, para politikası kurulu toplantısı vs... hiçbirine anlam veremiyor. en sonunda BUGÜNKÜ efsanevi dalgalanmayı anlattığımda "ihtiyacın olursa çekinme söyle, €20-30 benim için bi şey değil ama senin çok işine yarayabilir gibi duruyor" dedi jkdfjdjfdkf, sanırım "ya bi sus artık senin ekonomini dinlemeye mi geldik dünyaya" mesajıydı bu.

hükümet yüzünden yatırımcılar için güvenli bir ortam yok filan deyip geç yani, özellikle ilgilenen birisi olursa detay verirsin ama yok "niye paranız değer kaybediyor?" derlerse kısa özet geç. sen detay versen de anlamayacaklar çünkü. maaşını euro veya dolarla alan, 10 yıldır satın aldığı ürünün fiyatı bu süreçte taş çatlasa %10-12 oynamış birine enflasyon, paranın dolar karşısında değer kaybetmesi vs. hiçbir anlam ifade etmiyor, bilmiyorlar.

devalüasyon oluyor ama devlet tüm yayın organlarını kontrol ettiği için haberi bile yapılamıyor diyebilirsin.

4,5 ay bence az. Sizin için bir şey ifade etmediği anda biter diye düşünüyorum. Bu da bence en az ilişki süresi kadar olabilir.

Fotoğraf varsa sil. Stalk yapıyorsan bunu bırak. Her yerden engelle mesela. Zamanla azalarak bitecek.

zamanla geçecek merak etme.
şimdilik öyle biraz canın acıyabilir ama böyle bu işler.

benim bir yillik dolu dolu iliski sonrasinda kendime gelmem uc sene filan suruyor ya. olur oyle, 4.5 ay cok degil, zamanla azalir.

dostum bende şimdi yeni ayrıldım. Bu arada sana geçmiş olsun. Zamana bırak hiç bişey yapma aynı şekilde hayatına devam et zaman geçtikce unutucaksın. www.youtube.com bu şarkı sana gelsin anlarsın agam

Gitmedim. Kafayı koydum mu uyuyayan biriyim.

Valla ben de genelde kafayi koydugum gibi yatan biri olmama ragmen uyuyamayip gittigim oldu.

Çok gittim ve hep o gün bayağı kötü geçti. Uyuyamadığımda temiz hava almak iyi geliyor. Camı açıp odayı havalandırın ya da direkt balkona çıkın bir süre.

çooook. şu ana kadar cevap veren duyurucuların aksine ben de ASLA uyuyamam, kafayı resetleyip "uyku vaktinde uyunur, yat gitsin!" deme becerim yok. deli gibi düşünür dururum, hiçbir şey olmasa bile. ertesi günün çok rahat, keyifli geçmesini mi bekliyorum? inan o zaman da "hemen uyuyayım ki yarına enerjik, uykumu almış olarak uyanayım!" düşünceleriyle strese sokarım kendimi, saatlerce uyuyamam. yok eğer zaten canım sıkkınsa filan geçmiş olsun...

şimdilik hem okul hem de iş açısından saatlerim rahat olduğu için tolere edebiliyorum ama normal şartlarda müthiş bir kronik uyku problemine yol açardı bu, öldürsen de 10 saat güneş altında koştursan da ben yatağa girince uyuyamıyorum, en az 1-2 saat lazım.

gittim ama gonul isi degildi baska stres (okul veya is)

çok başıma gelmiştir.

hayatımın özetini yazmışsın :D çok sık yaptığım bi aktivite diyeyim hatta :D

cok iyi uyurum muthis hizli uyuma anilarim vardir hatta ama benim de dusunmekten uyuyamayarak ise/okula gittigim cok olmustur.

O kadar çok oldu ki... Genel sebep anksiyete. Üniversite 3. sınıf birinci dönem uyku düzenim tamamen alt üst oldu. Gece neredeyse hiç uyuyamıyordum. Sabah 6-7 gibi yatıp 2-3 saat uyuyup derse gidiyordum. Haftasonları 15 saat uyuduğum oluyordu. 3.5 saatlik ceza özel sınavına sabah sadece 75 dakika uyuyarak girdiğimden sınavda uyuyakalmışım. Görevli asistan uyandırdı. Bir sınava da yarım saat kala uyanıp ucu ucuna yetişmiştim.
İyi tarafından bakarsak gece uyuyamadığımdan ders çalışıyordum. Notlarım beklenmedik bir şekilde yükselmişti. Bir de bunun üstüne 3 ayda 50 roman okumuştum.

Uyku cok abartiliyor, senelerdir sabah 5te uyuyup 6da kalkip ise gidiyorum. O 1 saat de beyin dayanamadigi icin oluyor. Uyumadan da cok gittim.

Benim 3ten once uyudugum cok nadirdir.

Uyku sorunu yaşayan biriyim, hep yaşıyorum dediğiniz durumu. Hatta KPSS sınavı iki aşamalı ya, bir hafta arayla gky ve alan sınavları oluyor ya, o bir hafta hiç uyuyamadım. Gözlerim kıpkırmızı ve beynim zıngırdıyordu.

Sıfır uyku ile gittiğim birkaç kez oldu. Bunun dışında maksimum 1-2 saatlik uykularla gitmek rutinim gibi bir şeydi bir zamanlar. Senelerce çok ciddi uyku problemi yaşadım. Hala da hiçbir zaman yatağa girer girmez uyuyan biri değilim ama yatağa erken girip 3-4 saat işkence çektirmiyorum artık kendime. Ara ara melatonin kullanıyorum ve bu hayatta beni uyutabilen tek şey o oldu.

Hiç gitmedim. Hayatı o kadar ciddiye almıyorum.

Son bir aydır o şekilde gidiyorum desem abartmış olmam. Gidiliyor yani.

çok gittim gidiyorum, özellikle son 4-5 senedir, çocuğum olduğundan beri gecede 3 saat uyuyabilirsem 3 gün uyumuşum gibi geliyor çünkü çoğu gece yatağa yatsam bile kızım bir türlü uyumadığı için ben de uyuyamadan gidiyorum.

Çok gittim. O gün bir şekilde geçiyor ama bir sonraki gün için erken yatıp uyumak lazım.

O tarz durumlarda genelde rapor/izin alip gun icinde uyuyorum.

benim rutinim böyle.

Arkadaş grubuyla köy evine kapanıp party hard. İşalla kar yağar...

Geçen yıl ile aynı olur. Pizza yaparım, 1 kilo mandalina bir de film.

Ailemle evde vakit geçiririm. Doğum günü, yılbaşı bu tarz günlere hiç anlam yükleyemiyorum. Evde sakin sakin takılmak güzel.

bir planım yok, muhtemelen hiçbir şey yapmam. herhangi bir şey yapmak da istemiyorum.

Kız arkadaşımla buluşuyorum. Hediyeleşiyoruz. Geziyoruz. Evlere dağıldıktan sonra da evde kuru yemiş çay, kola. Alkol kullanmıyorum. Böyle geçer.

New York gibi şehirlerde yeni yıla girmek istiyorum bir kez ama maalesef dolar... ¯\_(ツ)_/¯

Şu anki tek umudum yetiştirmem gereken iş çıkmaması.

Valla ne yapacagimi bilmiyorum, vakit yaklastikca biseyler belli olur. Su an oldukca erken cunku oyle plan yapmak icin. Yapmak istedigim ozel bisey de yok.

erken yatarım sabah MadRun oluyor. bütün yıl motosiklet üstünde geçsin hesaabı.

Çocuklarımızın da yaşıt olduğu bir arkadaşımız var, ya onlara gideriz, ya da onlar bize gelir. İnşallah tabii, geçen sene yalan oldu.

ya annemler ya da eşimin ailesi ile beraber geçireceğiz gibi.şuanlık halen muallakta.

Üniversiteden 26 yaşında mezun olmuştum. Çalışmaya 29 yaşında başladım. En güzel en mutlu olduğum yıllar 30'lu yaşlarımdan sonra başladı. Sizin yaşınızdayken benzer şeyleri hissediyordum. Enseyi karartacak hiçbir şey yok. Sevgiler.

Bro spor yap. Bak bunu dalga geçmek için söylemiyorum spor antrenman vs işlerine girdiğinde ister istemez hayata tutunuyorsun bir amacın oluyor, öyle öyle bi bakmışsın hayatın düzelmiş. Ben 35 yaşımdan sonra böyle düzelttim hayatımı sana da öneririm. Bi amacın olmadan bu hayat çok zor sokaktaki kediden bi farkın kalmıyor.

Meister bir sal artık boolm. Ben senin yaşındayken Sakarya'da fabrika'da çalışıyordum, inan orada olmak istemezdin, her gün "ben burada ne yapıyorum ulan?" Dediğin bir yer. Ha şimdi neredeyim? Bir enerji şirketine IT uzmanı olarak girdim, evliyim, 4 yaşında kızım var, al sana sorumluluk :) bir anda değişebiliyor her şey. Bir ara ben de spor yaptım, mutlu oluyorsun, yani bu da bir başlangıç, hedef koyuyorsun sonuçta. Ben çok geç atıldım hayata, daha üniversite okumaya niyetim var düşün :) yaş 36, daha bir sürü şey için çok erken, geç kalmadın, tut sen gerisi geliyor.

Sen bir plaza ortamına gir neler olacak bak...

beni geren biraz da bu açıkçası.

şu ana kadar yaptığım işler internet üzerindendi. bu açıdan o tip toksik ortamlara veya çalışması zor insanlara rastlamadım. hesap vermekle yükümlü olduğum kişi sayısı çok azdı, onlar da şeker gibi insanlardı zaten, yani tamamen kendi başımaydım ama dediğim gibi bu işlerin sürdürülebilirliği veya bana iyi bir yaşam sağlama ihtimali yok.

bir yerde mecburen açılacağım ama karakter olarak da hem çekingen hem ciddi anksiyete sorunları olan birisiyim. ufalanıp paramparça olmaktan, en başta akıl sağlığım olmak üzere kendimi kaybetmekten korkuyorum.

beni tanıyanlar "sen çok düşünüyorsun, şu an uzak olduğun için öyle geliyor, yoksa *rospu çocuğunun tekisin, bu işleri asıl sen becerirsin" diyorlar, onların haklı olduğuna inanmak istiyorum ama ben kendimde o ışığı pek görmüyorum, en başta enerjisi düşük biriyim çünkü, gözlerinden alev çıkaran bir satışçı olacağımı hayal edemiyorum mesela.

hani derdim öyle çok para pul filan da değil, bugün gelecekten biri gelip, "kardeşim sen 32 yaşındasın, sabah kalkıp gidebildiğin bir işin var, yaptığın iş filan da tutuluyor, tek yaşayacak ve akşam makarnanın yanına tavuk alacak paran, her gün kalkıp işe gidecek kadar yaşam enerjin de var" dese mevcut korkularımın yüzde 90'ı yok olacak aslında.

ben yetişkin olamamaktan, başaramamaktan çok korkuyorum. çünkü aslında hayvan gibi egolu bir insanım ve istediğim yerde olamamak yaş ilerledikçe beni daha fazla üzmeye başladı. hayat narin totomu yerden yere vuruyor resmen, ne yapacağımı bilmiyorum.

O kadar gencsin ki, full time yetiskin olamazsin zaten, olanlar da bi gariplik var. İki uc yilda, yazdiklarinin hepsini yapip tamamlayip yoluna tatmin olarak bunlari geride birakip devam edebilirsin.

27 yaşındayım ilk üniversitemi hem çalışıp hem okumaktan bitiremedim
şimdi ikincisini okuyorum
hatta vizelerden 2 sınavım da çok kötü geçti belki okul uzar.
2 senelik bilgisayar programcılığı okuyorum ilk sene zaten online dı.uzarsa da iki sene yüzyüze okumuş olcam sağlık olsun.

asıl olay şu düzgün bir iş bulabilmek
vesselam

der meister,

o tür ortamlarda çekingen, piç, ortam sempatiği, alfa, beta, av, avcı, peşinde koşulan kız, erkek 100m öteden kendini belli ediyor zaten. kendini, ne olduğunu bilip ona göre takılıp kasmadan, kompleks yapmadan insanlardan alabildiğini almaya bakacaksın. zayıflıklarını göstermen ve ters davranman yapabileceğin en büyük hata. o zaman mimlenirsin. maskeni tak, mutlu yaşa.

yani okul bitse de iş hayatında 28-32 yaş arası insanlar gayet de aralarında sosyal aktiviteler düzenliyorlar. sürekli çağırılan popilerden olamayabilirsin belki ama iş çıkışı biraları, halı saha maçları, sigara araları, tiyatro organizasyonları, bunlar iş hayatında da devam ediyor. başka şeyler de oluyor ama pisleşmiyim şimdi.

evet toksiklik biraz var ama lisede üniversitede olduğu kadar veya biraz daha fazla. ama kafa insanlar da yok değil. hiçbir şey gençlikteki gibi olmuyor ama 30'undan sonra hayat bitiyor, 35'ten sonrası boş gibi düşünceler sadece seni yorar. çünkü öyle bir şey yok. 64 yaşında yeni evinin kredisi ödeyen, gençlerle arkadaş gibi(ölçüyü kaçırmadan) muhabbet eden, arada mesai dışında ofisteki zulasından içki içip dertleştiğimiz bir teknik ressam abimiz de var mesela. nefes almaya devam ettiğin sürece hayattan tad almaya devam edebilirsin.

ben futbolla ilgili olmadığım için aklımda kalmadı, o yüzden birkaç kelime yanlıştır ama "uluslar kupasından geldi" gibi bir şey okumuştum.

avusturya ve çek cumhuriyeti uluslar kupasından playofflara kaldı. grupla alakalı değil. eğer grubunu 1 veya 2 bitirseydi uluslar kupasında sonraki en iyi derece yapan takım onların yerini alacaktı.

10 lider dogrudan dünya kupasi'na katiliyor. 12 takim play-off oynuyor, bunlarin da ucu gidiyor kupaya.

12 takimdan 10'u grup ikincileri. diger iki takim ise kendi gruplarinda ilk ikiye giremeyen ama uluslar ligi gruplarini lider bitiren en iyilerden geliyor.

uluslar ligi'nde a ligi gruplarini ispanya, italya, belcika ve fransa kazanmisti yanlis hatirlamiyorsam. bunlarin hepsi dunya kupasi elemelerini de ilk ikide bitirdi.

b ligi'nde ise galler, cekya, avusturya ve macaristan kendi gruplarini lider bitirmisti.

galler ikinci olup play-off yaptigi icin en iyi diger iki takim olan avusturya'yla cekya aldi bileti.

israil'le alakasi yok yani.

Sghm sitesinde ülkelere giriş ile ilgili bir tablo var. Resmî olduğu için ben ona güvenirdim açıkçası

mecbur değilseniz şu an belarus'a gitmenizi önermem. polonya sınırındaki mülteci krizi nedeniyle her an her şey olabilir, bugün yeni ambargolar için toplanıyor avrupa birliği, doğrudan sizi etkileyecek bir şey çıkmasa bile canınız sıkılabilir.

onun dışında resmi site olarak şuradan (ingilizce) bilgi alabilirsiniz ama burası bile ne dediğini bilmiyor: gpk.gov.by

mesela "yeşil liste"den söz edilmiş, orada yer alan ülkelerden geliyorsanız kısıtlamalardan muafsınız ama o liste en son haziran'da güncellenmiş filan... belarus'ta rusça bilen birinin dahi bu tip durumlarda derdini anlatması, karşı tarafla uzlaşması rüşvet vs. olmadan imkânsıza yakın; gezmeye gidecekseniz biraz daha bekleyin derim, bu kabile devletinin bürokrasisi çekilecek dert değil çünkü.

iş veya benzer sebeple gidiyorsanız da hiç çekinmeden bağlantılı olduğunuz kurum/organizasyona baskı yapın size net şekilde bilgi vermeleri için.

Birincisi Turkiye ekonomisi gelismis bir ekonomi siniflandirmasinda yer almiyor. Ikincisi durum %10 zengin - %90 fakir gibi bir orandan daha kotu. Ucuncusu zenginlerin zenginlesme egilimi var fakat zaten her zaman icin kotu bir oran vardi. Dorduncusu dunya ekonomisinde yuksek borclanma dongusunun sonuna yaklasilmasi ve parasal sistemin catlamaya baslamasi onemli egilimler.

şöyle, dünya genelinde 70lerden beri bir daralma var. yani zenginlerin karı azalmaya başladı. bu daralmadan çıkış için önce neoliberal politikalar uygulanmaya başlandı. Yani işçi emekçi daha çok çalıştırılıp daha çok sömürüldü, sosyal haklar ortadan kaldırıldı, sendikalar yok edildi, sol felç edildi. böylece kârları arttı. Ama şu anda neoliberalizmin de krizini yaşıyoruz. zira neoliberalizm de üretimi arttıramadığı için hizmet sektöründen gelir elde etmeye çalıştı ama artık o da işe yaramamaya başladı, çünkü hizmet sektörü değer üretemiyor. yani sermaye ne işe girerse girsin para elde edemiyor, o yüzden de yatırım yapmıyor, işsizlik artıyor, gelir elde ettiği yerlerde sömürünün en beterini yapıyor, milli zenginliklere el koyuyor. o da yetmediği için borsada spekülasyon yapıyor, para kaldırmak için coin borsasını manipüle ediyor (elon musk gibi: tesla'dan yeterince para kazanamayınca normal insanın cebindeki parayı coin borsaları vasıtasıyla topladı mesela. bunu bütün büyük finans şirketleri yapıyor.) şimdi artan bu işsizlik ve gelir uçurumuna karşı ya yeni-keynesçi politikalarla bir refah devleti politikasına yönelinecek ya da bu şekilde devam edecek. bu şekilde devam etmek kâr olarak işlerine gelir ama bir sol/sosyalist muhalefet yükselebilir. bunu yükseltmemek için de ellerinden geleni yapabilirler (zamanında cia her yerde darbe yaptı mesela: bkz. 1980 darbesi) ya da otoriter rejimlere yönelebilirler ki solu ezsin. gerçi genel olarak insanlar burdan çıkış için feridun bitir gibi yırtma peşinde, sermaye karşıtı muhalefette olmak insanları cezbetmiyor da neyse. diğer taraftan imf içinde de bu durumun sıkıntılarının farkına varılmaya başlandı ama özellikle gelişmiş ülkelerin durumunu düzeltmek istiyorlar. bizim gibi ülkeler umurlarında değil. pandemi sonrası bir ekonomik boom oldu ama yakında tekrar daralma başlayacak gibi. yani şu anda durum pek iç açıcı değil. kapitalizm bir kriz daha yaşıyor, krizi aşmak için eşitsizliğe müdahale etmeleri lazım ama kapitalistlerin işine gelmediği için imf, dünya bankası falan çok net politika belirleyemiyor. ortalık şimdilik karışık yani. bu durumu ulusal ve küresel toplumsal hareketler belirleyecek son raddede.

büyük resim kursuna gitmiş bir reyiz olarak dünyanın yakın zamanda patlayacağını düşünüyorum.

en başta senin de söylediğin gibi zenginler zenginleşiyor. kapitalizmde bunun tersini beklemek zaten anlamsız ama pandemide bu iş çok hızlandı. küçük işletmeler birer birer kepenk indirirken zenginler daha da zenginleşti.

iklim krizi var. buna bağlı olarak mülteci krizi var. hem iklim hem de savaşlar kaynaklı. "sıradan vatandaş" olmak dünyanın her yerinde zorlaşıyor (en başta konut ciddi sıkıntı olmaya başladı) ama türkiye gibi dandik ülkelerde bunun etkileri çok daha fazla hissediliyor...

hem ekonomik hem de siyasi anlamda çok fazla çıkmaz var ve tıpkı dünya savaşlarında olduğu gibi yeni bir plan/paylaşım ihtiyacı doğacak gibi görünüyor. yanlış anlaşılmasın bunu "büyük resim" veya "oyun" olarak söylemiyorum; yani bizleri yöneten insanlar, politikacılar, pastadan en büyük payı alanlar vs. artık yavaş yavaş birbirleriyle sürtüşmeye başlıyor. sorunlar büyüyor. böyle zamanlarda güzel bir reset yapmak için dünya savaşı olmasa bile büyük savaşlar/olaylar görebiliriz.

ben bizim neslin perişan olacağını düşünüyorum. 27 yaşındayım. akranlarımın büyük bölümü bence 60'ı göremeyecek. savaş mı olur, yeni pandemi mi olur, kıtlık mı olur bilmem ama "zengin" olmayanların mevcut konfor ve güvenlik seviyesi her geçen gün azalacak.

90'ların sonunda, 2000'lerin başında avrupa'nın ortasında terör saldırıları düşünür müydün mesela? orada yaşayan biri olsaydın, bugünlerin bu kadar kötü olmasını bekler miydin? ama yok işte, en iyi ülkede bile enflasyon can sıkıcı boyutlara gelebiliyor artık; onlar bizim gibi yönetilmedikleri için az biraz kurtarabiliyorlar (şimdilik) ama bence hepimiz çöküşe gidiyoruz. sadece hızlarımız farklı. virüs gibi. bir taraf tamamen çöktüğünde oradaki insanlar diğer tarafa kaçmaya çalışıyor, böyle olunca o tarafın çöküşü de hızlanıyor.

Ekonominin geleceği kriptoparalar oradan da akıllı paralara gidiyor uzun vadede. Hani hep diyorlar ya evrensel temel gelir diye. İşte onu alabilmek için daha fazla özgürlüğümüzden feragat edeceğiz. Bugün herhangi bir Abd'li veya Avrupa ülkesi vatandaşının 30 sene önceki kadar özgür olduğunu söyleyebilir misin? Ben söyleyemem. Arabanla yolda giderken izleniyorsun, telefonda izleniyorsun, aldığın her şey dijital ortamda takip ediliyor, kredi notun belli, sigortadaki risk durumun belli, her şeyin kayıt altında. Bütün datanı sömürüyorlar vs. Ne alaka dimi? Öyle değil işte.

Genç işsizlik bugün bak en gelişmiş Batı Avrupa ülkesinde bile %20-25 dolaylarında. Herkes işsiz kalacak bu gidişle. Sonuç olarak insana ihtiyaç kalmıyor. Bu durumda önce çoğalmanı sağlayan koşulları ortadan kaldıracaklar sonra da sana cüzi bir evrensel temel gelir verecekler ve bunu da akıllı paralar sayesinde kontrol altında tutacaklar. Bu söylediklerim distopya gibi geliyor şimdilik ama gidişat bu yönde. Makineleşme ve otomasyon arttıkça insana olan ihtiyaç azaldıkça eldeki insanları en masrafsız nasıl yaşatırızı düşünmeye başlayacak sistemler. Bu metaverse falan da buranın olayı. Bunlar uzun vade.

Kısa vadede ise insanların devletlere olan güveni iyice sarsılmış vaziyette, sadece TR değil. Devlet para bastıkça kripto alıyor insanlar. Kayıtdışılığı ayakta tutan yegane şey de bu zaten. Tarihte hiç olmadığı kadar fazla vergi veriyoruz bu arada bunu da belirteyim. Bu oranlarda vergi verip de "özgür" olarak tanımlanan bir başka insan topluluğu yok tarihte. Yani özgür falan değiliz.

evrensel temel gelir, metaverse, kripto para, iklim krizi vs. denilmiş zaten. ben de bir büyük resimci olarak şu konuyu araştırmanı öneririm.

www.youtube.com

içindeki malzemelerin kalitesini bilmediğim için yorum yapamam. şeker, pancardan mı; ne kadar katkı maddesi var, vs...

ama kalori olarak bakarsak; sundae'nin kalorisi bi açma ya da simitten daha düşük.
iyi bir dondurma, normal şartlar altında en sağlıklı tatlılardan (un yok, bazısı şeker bile içermeyebiliyor, genelde hafif oluyorlar)
yine simit-açma ile kıyaslarsak sundae'de protein de var.
karbonhidrat olarak düşünürsek sundae'nin değeri muhtemelen biraz yüksektir. simitten de yüksektir. diğer öğünleriniz ağır değilse çok sorun olmaz bence, ama gün içinde başka karbonhidrat takviyeleri de olacaktır bence.

şahsen algida, burger king-mcdonalds, carte dor tarzı dondurmaları ben bıraktım. en sevdiğim tatlı olsa bile; iyi ve güvenilir bi dondurmacı arayıp, daha az ama daha iyi dondurma yemeye çalışıyorum.

www.fatsecret.com.tr

sitesinden de baktim icerigine ulasamadim

burger king'de yediğiniz herhangi bir şeyin yararlı olma ihtimali yok, protein ve kalori hesabı yapmak da anlamsız yani ona bakarsan hamburgerde de protein var ama ye bakalım her gün ne oluyorsun.

normalde sağlıklıysanız ara sıra yemekten zarar gelmez bence, robot değiliz sonuçta insan arada "zararlı" şey yemek istiyor ama üzgünüm sundae konusunda olumlu bir şey söylemek imkansız bence. dışarıda yediğimiz hemen her şey için geçerli bu.

Gıda sektöründe çalıştım. Yediğin şey büyük ihtimalle toz dondurma karışımından yapılıyor. Yani aslında toz yiyorsun. İçinde de dondurma emülgatörü gibi ayrıca toz var. Süt oranının da düşük olduğunu tahmin ediyorum. En son Sundae yediğimde çok fena susamıştım. Gerçek şeker kullanıldığını sanmıyorum. Büyük ihtimalle glikoz var. Ayda bir yenebilir.

Çok zararlıdan kastınız ne? İçinde çeşitli katkı maddeleri ve şeker ya da glikoz şurubu olan, belli standartlara göre üretilmiş bir gıda malzemesi. İçinde zehir yok ya da sizi bugünden yarına hasta etmez ama yoğun kullanımının faydalı olmadığı da aşikar. Yani arada tüketiyorsanız bence sorun yok.

Oluyor olmaz mı. Süperlige bile gerek yok, benim kuzenim Beşiktaş altyapısında oynarken bile sırıtıyordu bizimle oynadığında.

En büyük fark kondüsyon ve fizik üstünlüğünde oluyor. İkili mücadeleye gireyim diyorsun, tık yapıyor yerdesin. Ayakları yere sağlam basıyor, topu sürerken durdurmak zor oluyor.

Gol atip geri kosup kaleye top kurtariyorlar, sonra bunu 10 kere yapiyor agzin acik izliyorsun.

Bu dedigim de alt lig oyuncusu pro olsa tsubasa gibi hareketler gorursun.
Lisede bizi madara eden bir takim vardi 2 tane boyle oyuncu koydum, karsi tarafi dagitti :)

Tipleri de gorsen 40kg falan bi tanesi kot pantolonla ayakkabisiz geldi oynadi.
Bir daha bizle mac yapan olmadi.

abi ne süper ligi, amatör küme topçusu bile herhangi bir halı saha takımını sırtında götürüp 10 dakikada 5-6 tane sallar, bezdirir. en başta bruce'un dediği gibi aradaki fizik farkı inanılmaz. sen şimdi düzenli spor yapan, fiziği düzgün, ciğeri sağlam, iyi top oynayan adamın belki o dar alanda fazla zorlanmayacağını düşünüyorsun ama diyorum ya amatör topçusu bile rüzgarıyla yere düşürüyor o adamları. yetişemezsin, ikili mücadeleye giremezsin. bir şekilde canına susayıp daldın diyelim, ayağından topu alamıyorsun. şutlarını misal yine kendisi gibi amatör olarak da olsa kalecilik yapmış biri belki tutabilir, yoksa öylesine kaleye geçirdiğin göbekli abinin eli kırılır, o da zaten topu görüp tepki verebilirse.

ben çocukken çok futbol oynardım. iyi de oynardım. ne zaman kulüpte oynayan bir bebe girse aramıza halı sahanın halısı oluverirdik, hayatımızı karartırdı herifler. süper lig topçusunu düşünemiyorum bile. futbolu iş olarak oynayan adamların seviyesi çok başka oluyor, sen mahallede istersen her gün 10 saat top oyna, düzenli idman ve program olmadan yanlarına bile yaklaşamazsın.

Olur tabii ki. Tazı gibi koşan adamı kim tutacak.

üniversitede iken 3. lig futbolcusu arkadaşı tek başına defansta bırakıyorduk. öyle fazla koşmuyordu bile. her seferinde doğru pozisyon alarak rakibin ayağındaki topu kapıyordu. zaten sakatlanma riskine karşı çok fazla mücadeleye girmezdi.

hayır madem bu kadar fark ediyor, neden bizim millet haftanın 3 günü futbolcu eleştiriyor?

hayır. puana veriliyor.

hayır öyle olsa takımlar anlaşıp ilk beş dakikada karşılıklı 4-5'er gol atıp maça sonra başlar, uefa'yı üç günde batırırdı. turnuvaya katılım, tur atlama, televizyon, sıralama, puan vs. bunlara ödül var.

bu tip durumlarda sorun şundan kaynaklanıyor: latin alfabesiyle yazılmayan dillerin latin alfabesine aktarımı herkes için farklı. benzer durum rusçada da var, sözlükte sık sık tartışılır hatta. futbol takımı var mesela, ingilizcede shakhtar diye yazılır, türkçede şahtar. doğrusu ikincisidir; çünkü "shakhtar" aslında ingilizlerin "şahtar" deme biçimi, yani rusçadaki şeyi biz türkçede alternatifi varken ingilizce örneğine göre almak zorunda değiliz, buna gerek yok.

bu yüzden en başta arap alfabesini, transliterasyon (ya da adına ne deniyorsa) kurallarını bilmek lazım. bilmiyorsanız eğer kişilerin isimleri türkçede daha önce nasıl, nerede, ne kadar sık kullanılmış ona bakmaya çalışın eğer öyle bir imkan varsa. herkesin cerrah olarak bildiği birini jarrah şeklinde yazmak hoş olmaz ama öte yandan söylemesi kolay olsun diye orijinal ismi bozup sallama bir türkçe karşılık çıkarmak da doğru değil.

Şu bilgi verebilir biraz.

web.archive.org://www.gazeteciler.com/gundem/esad-mi-esad-mi-polemiginde-son-noktayi-aa-koydu-49970h.html

TDK uzmanları, ''Arap ve Fars kökenli bazı kişi adları, hem Türkler hem de Araplar ve Farslar tarafından kullanılmaktadır. Bu tür adlar Türkler tarafından kullanıldığı zaman Türkçe söylenişlerine göre yazılırlar. Aynı isimler Araplar ve Farslar tarafından kullanıldığında yine Türkçe söyleniş esas alınır; ancak tonlu ünsüzler olduğu gibi kalır: Ahmed, Bedreddin, Muhammed ve Necmeddin'' görüşünü belirttiler.

Şunlar doğruymuş.

Dmitriy Medvedev

Yulya Timoşenko

Beşşar Esed

Ankarada hastaneler her zaman iyi olmuştur. Özel konusunda ise istanbulda çok ve kaliteli seçenekler var.

İstanbul'u önermem. Ankara ya da Antalya düşün. Ben olsam Antalya tercih ederdim.

şehrin filan konuyla çok alakası olduğunu zannetmiyorum, her şehirde bir tane de olsa alanında bilinen ve iyi kabul edilen doktor vardır yani.

Tanı ve tedavi yöntemleri için İstanbul elbette.
Ancak amaç iyi bir doktora muayene olmak ise Antalya’daki hastanelerin doktorlarına tek tek bakmak gerek koca şehirde iyi bir doktor bulunur elbet.

Vadideki Zambak'ta çok zorlanmıştim. Ölüm gibi bir şeydi. Milena'ya mektuplar'dan sonra çok rahat bırakıyorum artık. Ille de bitirmek için kasmak çok saçma bence. Hayat bir şeylere skor odaklı bakmak için çok kısa. Varsın yarım kalsın kendime işkence ederek okuyacaksam neye yarar?

Şu sıralar Kierkegaard'in Bir parça felsefe'si. 2 kere şans verdim. Gitmiyor. 3.icin belirsiz bir tarihe erteledim. Felsefe temelim olmadığı için beni zorladı açıkçası.

Madam bovary. Lisede edebiyat hocamız tüm sınıfın okumasını şart koşmuştu ama tüm sınıf isteksizdi ve kitabın kalınlığından yakındıklarını hatırlıyorum. Benim için bundan çok dili ağır gelmişti ondan bitirememiştim bırakmıştım. Bulursam okumayı isterim köy gibi bir yerde geçiyordu mekan olarak hoş aslında.

Bir diğeri de montaigne denemeler. Adamın her anlattığını olağanüstü şaşırarak okuyordum pek çok anlattığı şey yaşamıma uyuyordu ama iki kez başlayıp bitiremedim onu da bitirmek istiyorum.

Sırf bunu yazmak için giriş yaptım :) Jean Paul Sartre - Bulantı

Üstüne sadece kitabı okumakta zorlanmakla da kalmadım yakaladığım kitap okuma ivmesini de kaybettim illa bunu okuyup bitireceğim diye.

Ben Vadideki Zambak'ı lisedeyken okumuştum, boş derslerde açıp okuyordum, hiç zorlanmadığım bi romandı :) Biraz içinde kendimi buluyordum, belki de o yüzdendir.

Zorlandığım roman: yüzyıllık yalnızlık. İsimler çok benzer, hikayeyi kafada oturtamamıştım, kim kimdi sürekli karışıyordu. Kitabın kalitesine sözüm yok ama keşke isimler daha ayırt edici olsaymış :)

sofie'nin dunyasi var, icim bayilmisti okurken asiri sıkılmıştım, benim neyime zaten felsefe filan. daha da bulasmadim o yuzden.

bir de huzur var ahmet hamdi tanpinar'in, bu da universitede turkce dersinin sinav konusuydu, huzurumu kacirmisti resmen bitmedi bitmedi, neydi ne degildi hatirlamiyorum bile. nefret etmistim sadece bu bilgi var :)

bir de 3 sayfadan filan olussa da zweig'in kitaplari cok yoruyor beni. icim daraliyor okurken. sevmeye sevmeye okuyorum yine de merak da ediyorum cunku bi yandan. 20 sayfalik hikayeyi 1 haftada bitirdigim oluyordu o kadar yoruluyordum okurken. artik kendime iskence etmiyorum, sevmedigim hicbir kitabi okumaya zorlamiyorum. hayat sevmedigim kitaplari bitirmeye kasmak icin cok kisa.

Eskiden bitirmeye zorluyordum kendimi. Yaşım ilerledikçe bu huyumdan yavaş yavaş vazgeçtim. Zaten milyon tane okunacak kitap var ve ömrüm yetmeyecek. Ne zorlayacağım kendimi, şak diye başka kitaba geçiveriyorum artık.

Ama eskiden beri şöyle bir huyum var, o bıraktığım kitaba birkaç yıl sonra mutlaka geri dönerim. Bunu yapmasaydım tutunamayanlar gibi bir eseri asla tanıyamayacaktım mesela, lisede kurcaladığım bayık bir kitap olarak kalabilirdi benim için.

Valla devam etmekte zorlaniyorsam devam etmiyorum. Oyle baslayip da biraktigim cok kitap var.

Benim de simdiye kadar en cok zorlandigim kitap vadideki zambak. Niye dersen -ki demissin- cunku ortaokulda zorla okutmaya calistiriyorlardi. Olayin dayatma olmasi basli basina kotuyken bir de balzac mubareginin asiri betimlemeleri o yaslarda yormustu beni. O yuzden dusuk not alma pahasina bile bitirmemistim. Daha sonradan betimlemelerle pek problemim kalmadi hatta ilgimi ceken konularda 'ne kadar cok betimleme o kadar iyi' seklinde bir dusunce olustu ancak yine de o kitaba ikinci bir sans veresim yok.

3-4 yıl öncesine kadar çok zorlansam da mutlaka bitirirdim elimdeki kitabı bir şekilde. Şimdi çok zorlamayıp bırakıyorum daha sonra daha uygun bir zamanda okuyabilmek için.

Yakınlarda okumayı bıraktığım roman pek olmadığı için aklıma gelen de olmadı pek ama 1/3’üne bile gelemeden bıraktığım tek bir roman oldu son birkaç ayda o da Sineklerin Tanrısı. Yani çok seveni olan kült bir roman olduğunu biliyorum ama 40 sayfa bile dayanamamıştım sanırım. Hiç bana göre değildi.

Şimdi hatırladım da Cesare Pavese’yi çok sevsem de Yaşama Uğraşı beklediğim gibi iç dünyasını anlatmaktan çok edebiyat üzerine bir eleştiri gibi başlamıştı ve onu da çok fazla okumadan bırakmıştım bu yüzden geçen sene. Gerçi bu roman değil ama aklıma geldi yazarken. Yaşama Uğraşı’nı yine okurum uygun bir zamanda ama Sineklerin Tanrısı’ndan emin değilim.

Şeker portakalı. Hayatta zorla okuduğum tek kitap olabilir. Ergenlik döneminde herkes çok seviyor, ben niye sevmiyorum düşüncesiyle bitirmek için aylarca elimde dolaştı, en sonunda yarım bıraktım zaten. Onun dışında zorla okudugum ya da yarım bıraktığım kitap olmamıştır.

(bkz: saatleri ayarlama enstitüsü ) nedense beni çok zorladı ya çok üzülüyorum. ben ahmet hamdi tanpınar' ı oğuz atay' ın en sevdiği romancı olduğunu öğrendikten sonra okumak istemiştim ama çok zorlandım belki konu beni içine çekseydi dili zorlardım ama hem konu hem de dili.

suç ve ceza.

raskolnikov de diğer karakterler de çok baydı beni.

50-100sayfa arası şans verir sonra bırakırım.
Direnmenin estetiği çok zorladı beni.

Eskiden zorla bitirirdim, artık kolayca pes ediyorum. Zorla bitirdiğim dönemlerde bile devam edemediğim iki kitap var: Benim Adım Kırmızı ve Bit Palas.

Şu aralar dikkat dağınıklığı da eklenince "öf sarmadı" diye kenara attığım çok kitap var, hatta çok sevdiğim yazarların kitaplarına da yapıyorum aynı şeyi ve çok üzülüyorum.

1- oluyor, aslında kitabın ve yazarın bilinirliğine göre hareket ediyorum. eğer adı sanı duyulmamış bir kitapsa okumaya devam etmiyorum. yok bilindik, beğenilen ve üzerine konuşulan bir kitapsa neden bu kadar önemli olduğunu, ne anlattığını görmek için zorluyorum kendimi.

2- notr dame'ın kamburu ve sevgili arsız ölüm geldi aklıma ilk.

3- mesela sevgili arsız ölüm'de hikayeyi anlatış şekli çok hızlı ve çok yorucuydu, entry de girmiştim #108275818
notr dame'ın kamburunda da özellikle yapıların anlatıldığı mimari dilin kullanıldığı kısımlar beni çok yordu, sanırım mimariye çok ilgili olmadığım için o bölümlerde çok zorlandım.

ek olarak mesela saatleri ayarlama enstitüsünde de ilk 50 sayfada filan zorlanmıştım ama sonrası su gibi aktı :) yarıda bırakmadığım için sevindim.

1. Başladığım kitaba devam edemiyorsam onu bırakıp başka kitaba geçiyorum. Araya zaman koyup sonra tekrar baştan başlıyorum. Bu şekilde birçok kitap okudum.
2.demir ökçe. İki kere başlayıp bıraktım.bi daha ne zaman başlarım bilmiyorum.
3.martin eden'ı su gibi içmeme rağmen bu kitap ne anlatıyor anlamadım.

Bulantı +1
Niteliksiz Adam’ın ilk iki cildini okudum. Devam etmeyeceğim.
Sadece Tutunamayanlar’ı yarım bıraktım.

önceki günün adası.

iki kere başlayıp bıraktım. yine de bir ara bitirmeyi düşünüyorum, aklımın bir köşesinde durur hep :)

birakiyorum, eziyet cekmenin bi anlami yok

sifinin dunyasi, ask, orhan pamuk, ilahi komedi.

ilahi komediyi anlamak icin baya bi kültürlü olmak lazim, digerlerini begenmedim.

budala: bizzat rus dili ve edebiyatı öğrencisi olarak şu ana kadar herhangi bir rus romanını elimden düşürmüşlüğüm yoktur ama buna dayanamadım. muhtemelen çeviri kaynaklı. zamanında saçmasapan bir yayınevinden alınmış. bunu bitireceğim diye KOCA BİR SENE kitap okuyamamıştım. toplamda 300-400 sayfayı geride bırakmama rağmen kaldırdım attım kitabı. iyi ki öyle yapmışım. gittim tertemiz düzgün, kaliteli çevirisini aldım; onu okuyana kadarki süreçte de bir sürü kitap bitirmiş oldum.

çanlar kimin için çalıyor: ispanyol iç savaşı ilgi duyduğum bir konu olduğu için müthiş beklentilerle başlamıştım ama maalesef fazlasıyla yavan ve sıradan geldi... yine çeviri kaynaklı olabileceğini düşünmüştüm ama ingilizcesine baktım, ingilizce değerlendirmelere göz gezdirdim ve çevirmene haksızlık ettiğimi gördüm. meğer hemingway'in halt yemesiymiş. 500 sayfa boyunca neredeyse hiçbir şey olmuyor, savaş ve dönemin şartları/kültürü hakkında hemen hiçbir bilgi yok, diyaloglar robotik, yazım tarzı tuhaf... derler ya hani "akmıyor, akıp gitmiyor" diye, aynı öyle. bunun başka alternatifi (çeviri) olmadığı için sebat edip bitirmiştim. okunmayacak gibi değildi zaten, yani oturduğunda 40-50 sayfa okurdun ama işte olay hiçbir yere varmadığı için oturup da okumak istemiyordum pek. yine de ıkına ıkına, zorla üç ayda filan bitirdim sanırım 500 küsür sayfayı. pişman değilim, hayal kırıklığı yaratmış da olsa bu romanı okumamış olmak beni üzerdi.

genel olarak öncesinde çok merak ettiğim, kesinlikle okumam gerektiğini düşündüğüm bir roman değilse artık yarıda bırakıyorum. eskiden bırakmazdım ama artık yaşlandım, enerji belli, kafa belli... boşuna mazot yakmanın manası yok, kapasite sınırlı. sevmezsem okumuyorum.

bir de bende eskiden şey vardı, hani yemeği yemezsen arkandan ağlar derler ya çocuklara, sanki okumazsam bunun pişmanlığını ömür boyu yaşarmışım ve okuyamadığım kitaplar bana rahatsızlık verirmiş gibi... böyle bir gün durup "ulan şu romanı da okumadık he, keşke okusaydım" diye kafamı kurcalayacak sanki. halbuki ben okuyup bayıldığım romanları bile üç ay sonra unutuyorum, bırak romanda ne olduğunu filan kitabı okuduğumu unutuyorum direkt. hal böyle olunca saldım artık, bunun stresini yaşayacak kadar çalışmıyor kafam ohhh püfür püfür rahat

%99.9 inanırım. aksi takdirde sevgili olmam. takılmalık olur. onda da aldatırsa çok umrumda olmaz.

Ben 11 sene bir kadınla birlikte oldum. Pahalısından ucuzuna hediyeler aldım. Yıllarca beraber yaşadık. Hastane hastane gezdim sülalesiyle babası için. Babasının ölüm haberini aldığında başı kucağımdaydı, azıcık uyusun diye elimle gözlerini kapatıyordum hastanenin lambaları uyutmuyor diye. Hayatta aklına gelemeyecek jestlerle mutlu ediyordum onu. Kadıköy' de parmakla gösteriyorlardı bizi. Zorlukları beraber göğüsledik, neşemizi beraber yaşadık. O yemek yerdi benim karnım doyardı. Tam 3 kere aldatıldım hepsinde affettim ama bana öyle şeyler söyledi ki ben ayrılalı 4 sene geçti hala teshirineyim. Dayanamayıp terk ettim. Sonradan da o kadar güçlü ilişkilerim olmadı. Sürekli pürüzler çıktı. Aldatma denmez de 2 gün sonra geri döneceğini bile bile gidip birileriyle yattılar. Birisi tabii i psikiyatrik rahatsızlığını öne sürdü, diğerini bilmiyorum büyük bir tartışmanın akşamı gidip biriyle yatmış. Bence bir tanesi de net aldatıyordu kendi kazdığı kuyuya düştü ama neyse elle tutulur bir kanıtım yok günahını almak istemem. Yani en üstte anlattığım kız arkadaşım aldattıktan sonra kimse için kesin aldatmaz diyemiyorum.

Böyle bi ihtimal yok guitaarissimo +1

valla niye böyle bir şey diyeyim/düşüneyim anlamadım ama ben bu konularda hiç düşünmüyorum bile. aldatabilir, aldatmayabilir genel olarak keyfi bilir. hiç bunu kafama takıp kaygılandığımı hatırlamıyorum. zerre aklımın ucundan geçmez. ama bunun partnerimle alakası yok, benim aklıma gelmez yani. berabersem, bu adam benim sevgilim demişsem, öyle hissediyorsam güvenmişimdir zaten, daha fazla kurcalayacak bi şey yok bence. ama yok aklımda böyle minicik küçücük soru işaretleri falan varsa zaten sevgili olmam. sevgiliyken oluşmuşsa da ayrılırım. bu sorularla ömrümü tüketmem ya bana çok anlamsız geliyor :d tam da bu kadar takmadığımdan aldatılıyorsam bile galiba gözüme sokulmadığı sürece anlamam da. aldatmışsa da aldatmıştır, yolları ayırırız olur biter. çok üzüleceğimi sanmıyorum.

olurum. olmadığım an ilişkiyi sürdürmenin manası yoktur çünkü.

yalnız şu ayrımı yapmak lazım: ben HER insanın aldatabileceği fikrindeyim. "aldatmaz" düşüncesi sevgilimin müthiş bir insan olmasıyla filan ilgili değil... yalnız şu var ki ben bir kadınla hayatımı birleştirmek istiyorsam, onun diğer yarım olması fikri beni mutlu ediyorsa ben bu insana güveniyorumdur veya güvenmeliyimdir, di mi? "beni aldatır mı" diye korkabileceğin biriyle nasıl anlamlı bir ilişki sürdürebilirsin ki?

o açıdan ben sevgilime, bana olan sevgisine, saygısına vs. güvendiğimden ötürü aldatılma konusunda endişe duymam. öyle bir kaygımın oluşması için şüpheli hareketlerinin olması, aramızdaki sevgi ve saygı bağının bir şekilde bozulması lazım. o noktadan sonra da dediğim gibi zaten ilişkinin anlamı kalmıyor.

guitarissimo'nun başına gelenlere çok üzüldüm, hatta kendisi eski ev arkadaşımdır o yüzden bahsettiği kız arkadaşını tanıdığımı düşünüyorum ama bence düşünce yapısı yanlış. yani birden fazla kez aldatan, aldattığını da bildiğin biriyle devam ediyorsan bu artık karşı tarafın sorunu olmaktan çıkıyor be abi, yani sen "bu bile aldattıysa başkaları kesin aldatır" diyorsun ama sen direkt olarak aldatan biriyle olmuşsun ki, kendi kafanda onu en güzel yere oturtmuşsun, halbuki gördüğün gibi öyle birisi değilmiş. böyle bir ilişkiyi "en iyi" varsayıp diğerlerinin o kadar sadık olmayacağını düşünmek (sanki bahsi geçen kişi sadık kalmış gibi!) bence yanlış.

güvenmem, hele de erkeklere :)

Artik basimiz bagli ama zamaninda evet guveniyordum. Cunku herkesi kendim gibi goruyorum, hic aldatmadim, dunya guzeli olsa, hatun onumde taklalar atsa yine olmaz. Cunku ortada bir "akit" var, bu sozlu de olabilir. Ben de akit bozmam.

Saniyorum bir kere aldatildim erkek tarafi olarak, ufak bir mevzu oldu doktora gittim o beni killandirdi. Ama konduramadim ve kurcalamadim. Sonra da ayrildik zaten.

Olurum.

olmam, olamam.

Olmam. İnsan karakteri kaya gibi sabit değildir, yaşantılar, koşullar, olaylar kişide ne tür değişikliklere sebep olur bilemem. Büyük konuşmamak lazım ama evlenme planım bu nedenle yok. Sonsuz bir sadakat bana inandırıcı gelmiyor, canlı örneğini de pek göremiyoruz. Aldatma yalnızca fizikselle sınırlı da değil çünkü, duygusal aldatma kısmı da var bu işin.

her temas iz bırakır
önemli olan sonu aldatmayla sonuçlanabilecek eylemlerden en başında uzak durmak

en basitinden serviste muhabbet etmek için yan yana oturmamak

ki illa fiziksel aldatma olmuyor: İlgi, sohbet ihtiyacı, dargınlıktan dolayı oluşan sinirle başa çıkmak için de geçici yakınlaşmalar oluyor

önemli olan böyle bir şey olunca vaktinde farkedip ayrılabilmek
her an tetikte olmak, kontrol etmek ne fayda sağlar ne huzur bırakır

evlensem eşime bile güvenmem:) ama takıntı derecesinde olmaz bu.

İnsanlara güvenmiyorsak, onlarla güvene dayalı anlaşmalar yapmamalıyız. Kelimelerin altı niye çizili bilmiyorum. Yani aldatır diyorsan sev seviş ama sadakat bekleme, evlenme. Ya da evlen ama açık ilişki, swing.. ne diyorum ben..

eskisinden çok daha az ilgi çekiyor, orası kesin. gol ortalamaları ciddi anlamda düşmüş durumda, çoğu takım fazla defansif oynuyor.

"la liga bitti" kısmı doğru değil ama bence. majör liglerde bu tip iniş çıkışlar olur. serie a da bitmişti juventus üst üste 10 sene şampiyon olduğunda... 0-0 bitmiş lecce-cagliari maçı geyiği yapılıyordu. bak şimdi her maçta 30 gol oluyor :)

messi, ronaldo gibi müthiş yıldızların gidişi böyle bir ligi tabii ki etkiler ama uzun vadede şanından, şöhretinden bir şey kaybedeceğini sanmıyorum la liga'nın. seneye bakarsın real madrid haaland ve mbappe'yi filan transfer eder, hooop, yine millet onu izlemeye başlar.

popüler kültürü takip eden insanların yarattığı algıya bu kadar takılmamak lazım zatenn, yani bugün la liga'yı bitirirler yarın premier lig'i, çok anlamı yok.

Koskoca lig neden bitsin? Der meister +1. Bir dönem italya ligi resmen çöp olmuştu şu an çok eglenceli hale geldi. Normal yani. Türk ligi de eminim biraz başına düzgün adamlar gelse, sporu bilseler türk ligi de yükselir.

Misal fransa ligi; bir dönem leş denirdi. Hop psg geldi, bir dönem monaco vardı falan.

valla çoktan bitti bence. tabi biten şey tekrar başlamıycak diye bir şey yok bugün biter 5 sene sonra küllerinden doğar en iyi lig olur o ayrı ama şu anda ispanyollar dışında kim izliyodur bu ligi bilmiyorum, o yüzden bu durum bitmek olarak adlandırılabilir bence de.

2 süper takıma ve süperstara sahipti o yüzden ilgi çekiyordu yıllardır ancak süperstarlar gitti takımlar da vasat oldu artık, onun dışında maçlar çok yavaş, temposuz. premier lig zaten ayrı bir seviyeye çıktı onu tartışmaya gerek yok da bundesliga'da açın rastgele bir maç izleyin sıkılma ihtimaliniz %1 falan çok keyifli bir oyun var orda. serie a'da da süper takım kalmasa da ve almanya ve ingiltere'deki gibi hızlı oyunlar oynanmasa da çekişmenin yüksek olması zevkli yapıyor. juve, milan, inter, napoli, lazio, atalanta, roma hepsi birbirine üstünlük kurabiliyor bu açıdan keyifli bir lig, bir de milan ve inter'in küllerinden doğması da nostaljiyi tetikledi son yıllarda. ligue 1 de hem wonderkid fabrikası olmasından kaynaklı hem de psg'nin los galacticos kurması derken o da ispanya'dan daha çok ilgi çekiyor bu sezon itibariyle. kısaca 5 büyük ligin 4'ünü izlemek için sebep/sebepler bulabiliyorken la liga'da ordan bir takımla gönül bağın olması dışında bir sebep bulmak zor.

dünya son zamanlarda sporda hikaye sevmeye başladı. spor programlarında ''bu maçın şöyle de bir hikayesi var'' diye zorlama, sinekten yağ çıkarmalı hikaye denemeleri görüyoruz. ben mesela ara sıra önüme düşen haberlerde ''barça'da istenmeyen suarez atletico'ya gidip barça'dan işte böyle intikam aldı'' haberine bile tıklasam mı diye düşünüyorum. onun dışında ne puan durumundan haberim var ne el classico sonuçlarından. yarın haaland barçaya, mbappe krala giderse ibre oraya döner, bu işler hiç belli olmaz.

@logisticsmanager'e katılıyorum ben de. ama şöyle bir durum da var. O 2000lerin başı futbol artık yok. hangi çocuk avrupa/dünya kupası maçlarını deli gibi takip ediyor, panini'nin yapıştırmalarını biriktiriyor. futbol piyasasında genel olarak bir çöküş var. ne haaland ne pogba ne salah ne de mbappe o eski figo, 9 numara ronaldo, beckham gibi olmadı olamaz. gerçi saydıklarımda da işte los galacticos'tu. bu birkaç takımın çıkıp kendi ligimizi kuracağız çıkışı da esasen bu dediğim olayla bağlantılı.

son yıldızlar zlatan, ronaldo ve messi kaldı. bu abiler de gidince ne olacak ben onu merak ediyorum. arap döllerinin ve çinli konsorsiyumlarının ligleri mahvetmesinden sonra ilerde futbol diye ne izleyeceğiz merak ediyorum.

sanayi devrimi ve sömürgecilikle ingilterenin yumuşak gücü olarak yayılan ve kapitalizmin ürünü olan futbol şu an kendisini yaratan kapitalizmin aracı oldu.

şu reklamı çok severim, nike aslında kötü tarafın kendisinin olduğunu biliyor bence:
www.youtube.com

@hallegadola,

hocam çöken kısım işin duygusal tarafı. yoksa futbol endüstrisi hiç olmadığı kadar büyümüş, çok daha geniş kitlelere ulaşmış durumda. bak bir zamanlar "işçi sınıfı"nın sporuydu, "kaba saba, eğitimsiz kitleler" içindi, ayıplanırdı futbolu sevmek... şimdi eli kalem tutan adam da futbol aşığı. her yer futbol hipster'ı dolu. bakıyorsun sanat eleştirmeni bile tam olarak diğer duyurucunun bahsettiği hikayeler dolayısıyla futbola bağlanıyor.

ha bence bu çok depresif ve üzücü bir durum, çünkü futbolu bir kültür nesnesi kılan ve ona anlam yükleyen hemen her şeyin yok edilip futbolun sadece tüketim odaklı bir eğlenceye dönüştürülmesine yol açıyor AMA finansal hacim, ilgi-alaka olarak baktığımızda futbol 10-20 sene öncesinden çoooook daha büyük.

çocuklar panini çıkartması biriktirmiyor ama 10 yaşında fifa'da kutu mutu açmak için anasının babasının kredi kartını patlatıyor mesela. onlar için bu özel hikayeleri, duygusal yönleri, hayattan kesitleri olan güzel bir spor değil de oyun... onlar leipzig'in şirket takımı olmasını umursamıyor mesela, newcastle'ı araplar alınca "ooo daha çekişmeli olur" diye mutlu oluyorlar; bir futbol takımını severek büyümemişler, kendilerini ait hissettikleri bir camia veya cemiyet yok, onların spora bakışı çok daha farklı ama netice itibariyle para babalarının ceplerini doldurup sporu popüleştirmeye en çok onlar katkı sağlıyor.

@ der meister dedikleriniz çok doğru, olaya nostaljik bakıyorum. Ancak soruyorum sizce 2020lerde eskisi gibi yıldız var mı/çıkacak mı? Futbol daha da mekanikleşmedi mi? Dediğiniz evet doğru, newcastle Araplara satılınca taraftarı çok sevindi. Ama neden sevindi? Artık biz de pahalı futbolcular alacağız city falan bırakmayacağız ortada. Eskiden fulham Manchester United/city falan rahat yenebiliyordu. Psg Fransa ligini domine etti. Futbolun o her an her şey olabilir ruhu gitti bence.

Evet, futbol işçi sınıfının balesidir. Ama bu dediğiniz gibi eskidi. Şenol Güneş’in sözüydü sanırım, eskiden fakirler oynar zenginler izlerdi futbolu, şimdi zenginler oynuyor fakirler izliyor.

Bu tarz olaylarda bazen futbolcular teknik direktörleri ezmeye kalkıyor ben büyüğüm tribine giriyor bu olabilir

Canı sıkılmıştır, şehirden sıkılmıştır, tesislerden sıkılmıştır. Asıl durmak için bir sebebi yok bence.

Şimdiye kadar, özellikle son 3-4 yılda 10 kez falan gitmeliydi de adamın şehre ve takıma olan aidiyeti inanılmaz düzeyde. Yoksa Barcelona'nın rezil yönetimi yüzünden takımdan bi bok olmayacağı çok net belliydi. Messi dışındaki yan çarkların kalitesi git gide düştükçe Messi bireysel olarak taşımaya çalıştı takımı o da bi yere kadar. Hadi yan çarklar neyse messi son 5-6 senedir düzgün bir teknik direktörle bile çalışmadı Barcelona'da. Zamanında City'ye gitse şimdi fazladan 2-3 CL'si vardı en az

neden devam etmek zorunda olsun ki?

@invic yani 13 yaşından beri orada. artık özdeşleşmiş takımla. 5-6 yıl sonra futbolu bırakır. orada yapsa jübilesini falan hoş olurdu.

Jübile yapınca ne olacak ki, bu 100 yıldır Barcelona'da oynadığı gerçeğini değiştirecek mi, kaldı ki Xavi Iniesta, daha geriye git Guardiola, bunların hangisi Barcelona'da jübile yaptı, hepsi de Messi kadar değerli futbolculardı Barcelona için. Messi dediin adam da 34 yaşında, ayrılmak için güzel bir yaş.

Yabancı kaynaklardan anladığıma göre tek sebebin para olduğunu söylüyorlar. Kendisine daha fazla vereceklerini düşündüğü için ayrılmak istiyor, muhtemelen Paris ya da City en yüksek parayı verir o da gider. Barcelona gelirlerin düşmesi sebebiyle zam yapamayacağını belirtmiş.

bedava mı oynasın? abi iyimisin ya? kim 100 milyon euro alacağı yerde bedava oynar. sen bedava mı çalışıyorsun? 5-6 yıl kariyeri var diyorsun, 500 milyon euro yapar. tutmuş bedava oynasın diyorsun. yıllarını verdiği yerde devam etmesi şart mı

hiçbir cevabın gerçek konuyla ilgisi yok. kısaca la liga'nın maaş tavanını aştığı için barça parası olsa bile messi'yi oynatamıyor. detay merak eden olursa,

la liga'da tıpkı amerikan sporlarında olduğu gibi maaş tavanı uygulaması var. kulübün verebileceği maksimum maaş belli. "param var" deyip üzerine çıkamazsın. tavan lig bazında değil de kulübün gelir ve giderlerine göre ayrı ayrı belirlendiği için amerikan sporlarındaki kadar sıkı değil. covid-19 sürecinde esnetilmişti ayrıca.

barcelona, eski başkanı bartomeu denen ruh hastası yönetiminde inanılmaz pahalı transferler yaptı. hem bonservis hem de maaş olarak müthiş paralar döktüler. bak coutinho & dembele ikilisine toplam 270 MİLYON EURO sadece bonservis ödendi. pjanic, trincao, braithwaite, neto, firpo, griezmann, malcom, coutinho, dembele... şu saydığım futbolcuların SADECE bonservis bedeli toplam 586 milyon euro. bu adamlardan barça ne kadar katkı aldı, bu oyuncuların kaç tanesini sahada iyi top oynarken veya barça'ya bir şey katarken gördün mesela? bu buzdağının görünen kısmı. işin içinde messi var, sözleşme gereği 3-4 yıl ödemekle yükümlü oldukları inanılmaz maaşlar var, eskisi kadar başarılı olamadıkları için gelirlerin azalması var, var oğlu var.

sonuç itibariyle barça'nın messi'yi kurallar dahilinde takıma katabilmesi mümkün olmadı. sorun para değil. messi'ye verecek paraları var. sorun şu ki la liga "sen bu kadar masrafın varken bu maliyetle oyuncu alamazsın" diyor. düzenlemeler izin vermiyor. hatta bu yüzden federasyon başkanıyla görüşmeye devam ediyorlar kuralların esnetilmesi için, sonuçta messi çok büyük bir marka, kalmasının lig için daha iyi olacağı argümanını kullanmak istiyorlar.

şöyle söyleyeyim, denklemden messi'yi çıkardığımızda bile barcelona maaş yükünü yanılmıyorsam 120 milyon euro azaltmak zorunda kalıyor. düşün ne kadar şişirmiş barto zamanında. messi'yi bırak diğer yeni transferleri oynatamama ihtimalleri var. transferi yaptılar eyvallah ama la liga listeye yazdırmalarına ve oynatmalarına müsaade etmiyor.

Amarok, L200, Hilux vs neredeyse sedan konforunda diyorlar. Almaya niyetlendim ama param yetmedi maalesef. YouTube incelemelerinden duyduğum kadarıyla söylüyorum. ABD'de pick-uplar muhtemelen spor arabadan daha ucuzdur bir de adamlarda avcılık vs gibi hobiler olunca pick-up daha mantıklı oluyor onlar için

tata ya boşuna traktör demiyolar. navara kullandım baya binek araç gibi.

güncel modeller daha konforlu tabi, gördüğüm sıkıntı ağırlık merkezi öne doğru olduğu için sarsılma daha fazla oluyor bozuk yerlerde, konforsuzluk burada ortaya çıkıyor.

Amerikada bizde neden doblo tipi araçlar çoksa o yüzden yöneliyorlar diye düşünebilirsin. Hiluxu almak doblo almak kadar kolay olsaydı vergisi ekstrem olmasaydı burada da bunlar tercih edilirdi bence daha çok.

amariga çok büyük memleket, yerine göre arabasız yaşayamadığın ve en yakın süpermarketin 3-5km ötede olabildiği bir yer. e her yer de öyle gıcır gıcır asfalt değil. hem yük taşıma kapasitesi hem de aygır gibi güçlü olması açısından kamyon gibi arabalar tercih ediliyordur. en azından benim görüşüm bu şekilde. yani adam o araçla bazen ufak bir şey için saatlerce yol gitmek zorunda kalabiliyor, bokun püsürün taşın toprağın içine giriyor, kırsalda yaşıyorsa alışverişe bir kez gittiğinde 2-3 alışveriş arabası dolduruyor vs. hal böyle olunca spor araba almanın çok manası yok, alsa nereye gidecek ki? pickup olunca her yere gidersin, gerekiyorsa dünyayı da sırtında taşırsın. kaldı ki amerikanlar muhtemelen isterlerse hem kamyonet hem spor araba alabiliyorlardır, bizdeki gibi 4 bin lira maaş 200 bin lira araba durumu yok ki.

Hayranlığım yok, ancak fikir belirtebilirim.

Tata alanlar, iş için gerekliliğinden alıyorlar, Mercedes, Amarok vs. alanlar, keyif için tercih ediyorlar. Bunlar gerçekten konforlu olabiliyor.

Tata'nın pickup'ından beklenti, biraz daha kötü olsa traktör gerekecek yerlere gidebilmesi olsa gerek. Traktör ile karşılaştırırsanız daha konforlu ve hızlı diyebilirsiniz.

Şimdi bindiğiniz aracın tata olması zaten başlı başına bir konforsuzluk:)
Ama bozuk yolda en sağlam land rover bile yorar insanı.

Yine de vw amarok, toyota hilux, dodge ram gibi araçlar oldukça rahat konforlu. Amerikalılar da bunları genelde asfalt yolda kullanıyorlar.

ABD'lilerin pickup hayranlığından ziyade büyük araç hayranlığı var. Adamların sedanları da büyük. Ama ülkede ciddi bir nüfus olduğu için, bu çiftçiler de her yola gelen bu araçlarla birçok işlerini halledebildikleri için oldukça popüler.

Yanlış mı anladım, kendi aracın o yola girememiş bile ama girebilen aracın konforsuzluğundan şikayet ediyorsun? Sizin modeli bilmem ama ön koltuklar epey konforlu bu arada. Sana arkası kalmış herhalde. Şehirde dar yerler ya da park sorunu varsa esas sorun o.

Comfortably numb?

hay yaşa tolkien kardeş ya nokta atışı yaptın. kafayı yediydim iki saattir hello kitty falan çıkıyor saçmasapan oh be

The sound of silence mi