Underground 2 ile Hot Pursuit 2010 diye cevaplayabilirim kendi adıma.
Bi de hollywood yazınca ferrari geliyordu herhalde 2000'lerin başında o oyun da efsane

edit: fzr2000'miş (en hızlı araba)
"hollywood" yeni yol çıkartıyormuş
bahsettiğim oyun da "Need for Speed II SE" imiş

Yıllar geçti ben hala Undergroud 2'den vazgeçemedim.

evet, underground en iyisiydi, 1 mi 2 mi o kadarını bilmiyorum da...

9, en zevklisiydi. kendisinden önce gelenler için break through sayılır. ayrıca, grafik atlamadan kasmadan oynayabilmek için o zamanların ortalama bir bilgisayarı yeterliydi.

hepsin oynamış biri olarak 4-5-8-9-16 numaralar diyorum. Ama eskiler şimdi kolayca bayar o yüzden 8-16 ile başla.

Sıralamam
2)NFS II
7)Underground

Need for Speed: Porsche Unleashed/Porsche 2000 (2000)
tek geçerim. hala da oynuyorum.

Evet internet kafe tayfası nasıl da kendini belli ediyor

Tabikide favorileri ;

Need for Speed: Underground (2003)
Need for Speed: Underground 2 (2004)

benim için most wanted ın yerini hiçbir şey dolduramaz. internet kafeler ilk çıktığı zaman 1. oyunla birlikte takib ettim seriyi de o ilk çıkan most wanted ı sevdiğim gibi sevmedim hiçbirini.

eskilerden 5
son zamanlardan 16 numara.
18den sonrasini oynamadim zaten

porche unleashed.

listedeki en az 10 oyunu tatmıştım, ve benim ilk üçüm;

Need for Speed: Most Wanted (2005)
Need for Speed Rivals (2013)
Need for Speed: Underground (2003)

Need for Speed Rivals tabiki. Akıyor oyun mükemmel. Hee bide iş bul my baby.

Diğerlerine nazaran Porsche Unleashed tam bir simülasyon oyunu. Diğerleri arcade tarzinda. Ve bütün porsche marka araçları en eskisinden yenisine kadar kullanmak ikinci el alip satmak modifiye etmek sürücü lisanslarina sahip olmak sahaneydi 2000 yilinda ve üstüne oyun gelmedi bence. Aracin kokpitlerinden motor sesleri birebir uyumlu.
edit: shift 2 de daha gerçekçi ve guzeldi ilk shifte göre.

ben ilk besini bir de most wanted'i oynamistim. en cok sevdigim need for speed ii se idi. ayni bilgisayardan multiplayer oynardik, geberirdik eglenceden.

underground 1 en iyisiydi bana göre.

ondan sonra sırasıyla; most wanted (2005), nfs 2, nfs 3, prostreet ve shift 2 gelir.

prostreet çok dövülmesine rağmen o kadar kötü bir oyun değildi bence.

2 ve porsche.

9

NFS II; NFS III; NFS (undergroundlardan hangisi hatırlayamadım)

Porsche Unleashed elbette. hala deniyorum benzer bir nfs oyunu ıkar mı diye her yeni nfs oyunu çıktığında, hep hayal kırıklığı.

2 numarayı severek oynardım, sabahlara kadar, şimdi hiç biri aynı keyifi vermez tabii.

Derdini seyapmiyorum. Haklısın. Her olaya yeni başlık açılıyor. X/Y/Z N11 rezaleti, vatan computer rezaleti gibi. Sirf dikkat çeksin diye yapıyor başlığı açan. Konunun ana başlığına yazsa olmaz çünkü, sözlüğün anasını seyapmasi lazım.

derdin ve biz

sozluk formati iyice sey oldu.

evet. anasını sikiyorlar.

sözlük formatının çok bozduğu, uzun süredir süren bir geyik halini aldı.

Haklısın ama.

Sabahtan, hatta vurgulu söyleyeyim, sab-bah-tan beri aynı şeyi düşünüyorum. Başlık kirliliği işte.

soru başlığa cevap entry'nin serbest olduğunu öğrendiğim an sözlük formatı benim için bitti. sıçsınlar ağzına, iyi yapıyorlar.

Çok çok haklısın söylediklerinde. Özellikle bir firmadan bahsediyorsak o firmanın başlığının altına yazılmalı ki daha sonra o firma hakkında arama yapan adam "hmm demek böyle bir olay yaşanmış" diyebilsin, bilgilenebilsin.

İşte bu noktada kullanım amaçları değişiyor diyebiliriz. Yazarlar gerçekten bilgi kaynağı yaratmak, bir şeyler paylaşmak için mi uğraşıyor yoksa "sosyal medya" gibi mi kullanıyor Ekşi Sözlük'ü?

Genç girişimcilere de tavsiyem olsun; sözlükten çalma çırpma yapmamak kaydıyla, biraz da orjinal fikriniz varsa; yeni bir bilgi üzerine platform oluşturmanın tam zamanıdır diyebilirim.

amerikanın neresi? kocaman kıta sonuçta.

istanbul - paris 3 saat
paris - new york 8,5 saat.
toplam: 11,5 saat

thy'nin 10 saat direkt uçuşları var. ancak güvenlik kontrolleri ve uçak sırası nedeniyle 1-1.5 saat rötarlı kalkabiliyormuş.

not: rötar kısmı duyduklarım sadece. kendim yaşamadım.

Kuzenim Newark'tan 10 saatte doğrudan uçuşla geliyor bir şekilde. Arkadaşlarım ise Florida'ya oradan buradan ucuz aktarmalarla 3 güne yakın bir sürede gittiler, arada otelde kalmadılar, havaalanlarında beklediler. (Sordum, Amsterdam ve New York aktarmalı KLM ile gitmişler, evet, 3 gün sürmüş. Süre havaalanı beklemeleri ile beraber)

Seattle Amsterdam 10 saat
Amsterdam İstanbul 3,5 saat

uçağına göre değişir.
(bkz: ETOPS)

İstanbul'dan New York'a 10 saatte direk uçuşla gitmiştim. (Delta airlines)

Thy ist ny 10,5 saat

tr.flightaware.com

istanbul - new york böyle. uçuşunu tamamlamış uçakların ne kadar sürede gittiği gözüküyor bu siteden.

(bkz: bora jet)

Corendon

seabird

Freebird vardı bide

en.wikipedia.org:Airlines_of_Turkey

araç üzerine logo yapıştırmak bile suç. gerekli izinlerin alınması gerekiyor.

renk ruhsata işleniyor. yani bizde kesin yasaktır.

Ruhsata işlenmelidir yasak yani

Belgesel değil de dizi izlediğinin farkında olarak izleyeceksen izle. Güzel dizidir.

üstada saygımdan başlamıştım geçen sene ama diğer starz dizileri gibi piyasa dizisi. pek bir derinliği olduğunu düşünmüyorum.

Leo'nun ukalaligi disinda cok sevdim ben. Zaten toplam 20 bolum. Kilic var, kalkan var, gizem var, bulmaca var. Cogu sey zekice, birtakim tahmin edilebilir seyler olabiliyor arada. Tarihsel dogrulugu bir kenara birakirsak ben bayildim.

Güzel başlıyoda boka sarıyor sonra mistik olaylara giriyo

roma tarihinin hastasıyız diye başlamıştık arkadaşla, ilk sezon seyrettik ite kaka. ikincisine başladım, 15 dakika sonra bu ne ya deyip kapattım. spartacus'ten sonra çok kötü geldi bana açıkçası. tamam spartacus olmasını beklemiyodum ama fazla kurgusallaştırmışlar işi. abuk subuk bissürü mistik olay var. kafası karışıyo insanın.

ayrıca cidden piyasa bebesi cix leo yapmışlar herifi.leo da insandı genç adam oldu sevişti etti ama murat boz gibi giyinip alımlı çalımlı yürümüyodu herhalde o zamanlarda. affedersiniz ama dönemin romasında floransasında bu tip insanları fena sikerler idi. herif 2014 model giyiniyor.

spartacus demeyin arkadaş ya, özledim lan. bin tane dizi var piyasada, spartacus'ten aldığım tadı hiçbir diziden alamadım/alamıyorum.

ilk sezon güzeldi de ikinci sezonu olmayaydı iyiydi. bundan sonrasını da "başladık artık bi kere" diye izleyeceğim. içimi baydı zira artık.

2 bölüm zor dayandım bıraktım bu diziyi. leonardo'yu disney'in alaaddin'ine benzetmişler. bir tek maymunu eksik kalmış. konu fantastik ötesi zaten.

devilred +1
İlk sezon güzel, ikinci sezon nanay.

çerez niyetine iyi gidiyor. önce güzeldi sonra beklediğimi vermedi ama olsun gene de izletti.
illa işi indiana jones'a bağlamaları gerekiyo sanki. mistik uygarlıklar cik cik vik vik

klasik üni bilgi işlemcisi taibki. dilekçe ile başvurun seve seve (sen anladın) verir. Ben aldım. Mezun oldum ondan sonra aldım. Bende öğrencilik hakkımı kaybettim aynı mantıkta..

ben mezun olmadım ama. sorun da mezun olmamış olmam zaten.

bence ağır mallık etmiş mezun olduktan sonrada alabilirsin o belgeyi hak kaybı ise olay, ister mezun ol ister yarıda bırak, ister keyfi gitme okula sen o okuldan bir ders alıp geçtiysen bunu belgelemek en doğal hakkın ve buna engel olamaz bence başka bir şey anlamıştır.

Dilekçe ile başvurursan bence de transkriptini alırsın.

peki vermezlerse hakkımı nasıl arıycam?

kullandığın bankadan yada ptt şubesinden alabilirsin.
aldıktan sonra geçiş ücretin hemen düşecek 79tl değil ne kadar eçiş ücreti ödeniyorsa. ör:1.80

Beş gün içinde hgs alırsan sadece geçiş ücreti ödüyorsun. Hgs ptt ve bankalarda satılıyor. Lakin garantide 10 lira hgs parası ödüyorsun ve kredi kartı ya da hesap olmadan hgs vermiyor. Ona göre plan yapmakta fayda var dostum. Kolay gelsin

vardı tayyibe bi çocuk sarılıyodu hep seni görmek istiyodum falan diyo hayallerim gerçek oldu diyodu bir çocuk
bakayım link bulunca atarım

edit: www.youtube.com

internet bankacılığı ile ödeyebilirsin

intvd.gib.gov.tr

geçen sene karta taksit yapmak istedim ama buradan yapınca taksit falan sormadığı için karambole tek çekim ödemiş oldum. kartın kendi sitesinden yaparsan da taksit istiyor musun seçeneği oluyor, hayırı seçersen yapmaz.

İnternet vergi dairesi ödemesinde taksit miktarı ödeme yapıldıktan sonra geldi telefonuma, bildiğim kadarıyla site üzerinden yapılan işlemlerde bankanın anlaşması varsa tek çekim gibi görünse de sonradan taksitlendirme durumu var. Ödeme yapacağın bankayı arayıp tek çekim ödeme yapmak istediğini belirt istersen..

gib.gov.tr sormuyor, kartın anlaşması varsa şak diye taksidi dayıyor haber vermeden.

internet bankacılığı ise sordu, taksitsizi seçince halloldu. teşekkürler.

örümceğe benzettim.

sizin hayvan, orumcek kardes

kene daha top gibi vucutlu oluyor www.hurriyet.com.tr

örümböcük.

örümcek gibi

spidermanın amansız düşmanı venom

Ayyy çok korkunç... Örümcek tabii ki...

örümcek o rahat ol.

Ulan araknofobi var bende. Durduk yere kaşınmaya başladım amk ya. Ciddiyim, duşa soktun kardeş. Gidip bi duş alayım.

store.donanimhaber.com

örümcek o. kene olsa öyle parmağının ucuna falan gelmezdi. gömerdi kendini derinin en tatlı yerine kanını içerek semirirdi de ruhun duymazdı.

ben eşimin telefonunu her gün karıştırıyorum o da biliyor o da benimkine bakar ne var bunda asdghjlkhf. eşler arasında böyle gizli saklı şeyler olmaması gerektiğine inanıyorum ne var yani baktıysanız abartmış bence eşiniz diye düşünüyorum. ayrıca bunda utanılacak bir şey de yok bence.

sen niye kendini affettirmeye çalışıyosun anlamadım, onun sana kendini affettirmesi gerekmiyor mu?

@rock n roll onun affettirecek bi şeyi yokmuş ama ben bi kadınla mesajlaşıyor sanıp delirmiştim meğer hemcinsi bi arkadaşla geyik yapıyolarmış. şu an ona güvenmediğimi düşünüyo bu yüzden affettirmek istiyorum kendimi

Bence utanılacak ya da üzülecek bir durum yok, siz sonuçta telefonu karıştırmak maksatlı almamışsınız, gerçi başlıkta karıştırdım filan yazmışsınız ama. Her normal insan eşinin telefonunda böyle bir mesaj gördüğünde şüphelenir, aşkım filan demiş, büyütmeyin bence siz de, eşinizin bir erkek arkadaşı ile aşkımlı, seni özledimli şaka yollu mesajlaşması, sizin onun telefonundaki şüpheli bir mesajı görmenizden daha garip.

Abartmış, abartıyor. Boşu boşuna kendini kötü hissedip kendine yüklenme fazla. Bana kalırsa mesajın hepsini okusaydın da boşuna böyle bir olay yaşanmasaydı.

Ayrıca hayalimdeki evlilik "sta"nınki gibi. Bence eşiniz telefonuna şifre koyarak, sizi daha da utandırma niyetiyle hesaplarınıza bakarak hata ediyor. Ben olsam "he aldatıyom seni" diye geyiğe vurur geçer giderdim. Sizin şüphelenmeniz normal, onun bozulması normal ama abartması yanlış.

Birbirinizin telefonuna bakabilmelisiniz bence. El degil ki artık o. Senin diğer yarın. Gizliniz sakliniz olmamali bence de.
Yabanci miyiz, neden telefonlarimizi hesaplarimizi sakliyoruz birbirimizden diyebilirsin.

Böyle sahiplenmeli bi ilişki için elbette olağan ve beklenen bi hareket bu yaptığınız. Yanlış olan, iki insanın birbirleri ve birbirlerinin hayatları üzerinde hak iddia etmesi. Neyse, işin felsefe ve idiotlojisini bi kenara bırakıp geçmiş olsun diyorum.

hemcinsi arkadaşı 'seni özledim aşkım' diye geyik mi yapmış?
o zaman öyledir. özür dile, affeder diye umuyorum.

bence takılman gereken nokta eşine hemcinsinden gelen seni özledim aşkım mesajı.

bu nasıl bir espri anlayışı:/

şifre koyması ya da artık rahat olmayacağını söylemesi bana şüpheli geldi. tamam, öfkeni ve hoşnutsuzluğunu ifade edersin, karşındaki anlar ve bir daha yapmaz zaten. ama yasaklar koyarsan soru işaretleri yaratırsın kafada. bende öyle oldu açıkçası.

Belki de kocanızın kendi hemcinsi olan arkadaşıyla bir ilişkisi vardır, belki de siz haklısınızdır bilemeyiz ki.

devilred+1

ya ben 'karıştırma' olaylarından oldum olası tiksinirim. Gerçekten karşı tarafın telefonuna, tüm hesaplarına, tüm aramalarına da sonsuz saygı gösterir, hiç de elleşmem. Buna karşılık onlar benimkini kurcalamak ister ve kurcalarsa da sırf aramızda bu sebeple tatsızlık çıkmasın diye de aşırı rahatsız olmama rağmen asla ses çıkarmam. Yine buna karşılık çok merak ettiğin bişey olursa da bakarsın amk. Denk gelirsin, ilgini çeker, bakarsın. Aklında bi soru işareti vardır, gidermek için bakarsın yani o kadar da değil. Bunlar binde bir olur zaten. Bu yüzden eşin sanki seni hiç tanımıyomuş gibi çok büyük tepki vererek, sanki sen devamlı kurcalamacı, kısıtlamacı bir insanmışsın gibi davranıp seni utandırmış ve kırmış. Bu sebeple bence affettirmesi gereken kişi sen değilsin. Bu şekilde açıkça konuşun, düzelirsiniz merak etme. Aşırı basit bir konu. Dalgaya vurun geçin.

devilred +1

Senin bu kadar ezilip buzulecek hicbir seyin yok. Ya hakli ciksaydin? Ya hemcinsi degil de gercekten bir kadin olsaydi? Onun bu durumu dusunup, empati kurup o sekilde bir tepki vermesi gerekirdi.

telefonu kurcalamışsın, sorunca da kurcalamadım demişsin. en başta ilk görünce sorsana. beraber geyik yapardınız mis gibi.

Sadece görüp sormanın ötesinde aramışsın. Adamı komik duruma düşürebilirdin bu şekilde. Ona kızmış olabilir.

bu ikiniz aranızda bu olay öncesindeki güven seviyesiyle de alakalı bence. mesela ben birine çok güvensem ve o böyle bir hareket yapsa ben de kolay unutmam bunu ve devamında da bu olay hiç olmamış gibi davranamam (erkeğim).

elemana helal olsun açığını yakalamış üstüne gitmiş. istediğini yapabilir artık. ayrıca gay olma ihtimali yüksek.

numarayı görür görmez tanıması size de şüpheli gelmedi mi bir de? yani kaç insan arkadaşlarının numarasını aklında tutabiliyor ki şu devirde?

Eşinin ben de seni çok özledim aşkım diye geyik yapabildiği -ki geyiğin tepe noktası bu- adı fatih (?) olan bir arkadaşı var ve sen ilk defa telefonda görüyorsun bunu. Yemedim ben şahsen ..

Öncelikle eşine başkası deme, eşin lan o senin.

Haklıyken haksız duruma niye düşürdün sen kendini böyle? Siktirtmesin özel hayatını. Sizin özel hayatınız birbirinizsiniz zaten...

Eşine söyle empati kursun, tesadüfen böyle bir mesaj gördüğünü düşünsün senin telefonunda, kendisi ne yapardı acaba? bunu eşine sor bize soracağına. Gelip sana açık açık bu mesaj ne sorardım diyecek kesin. Bok sorardı. Böyle şeker ilk anda açık açık söylenmez bu bir. İkincisi 27 senelik ömrümde hiçbir erkek arkadaşımla öyle laçka mesajlaşmadım, mesajlaşanı da görmedim. Seni seni çok özledim askim ne lan? Bence senin eşin gay olabilir. Evet erkek olduğunu ispatladı ama bu daha kötü. Şifre koyması da ortada illegal bi şeyler oldugunu gösteriyor. Dedektif tut takip ettir.

Hala affettirmek demişsin birde, te allam..

Edit: okuyucu olmak da iyi be +1

muskayı çıkardın di mi evden ?

@fuskiyenin oglu yaa muskayı gönderdik işler sarpa sardı ters tepti galiba :)

olm çok fena gaz veriyosunuz hee eve gidip ben üstüne gitcem en sonunda kim lan bu herif cevap ver bana diye :) ezile büzüle yazdım duyuruyu şimdi 7 köyün ağası gibi hissediyorum ben haklıyım o haksız diye geziniyorum kolay gaza gelirim zaten :)

ya bu kadar büyütmesine ben de çok uyuz oldum zaten. evet çok hoş bişey değil yaptığım ama bu kadar büyütüp şifreler koyup küslük yaratcak bişey de değil diye düşünüyorum

Hiç!! Şifre koymak neymiş, yaptığı ayıp.

eşiniz kendi açığını kapatmak adına size yüklenmiş, size bunu "saygı duyma" kriteri diye benimsetmiş. Yetmemiş telefonuna şifre koyarak işin bokunu çıkartmış. Şİmdi daha rahat at koşturur. Siz de kalkmış hayıflanıyorsunuz. Mesajlaştığı kişinin erkek olma ihtimalini ucuz numara olarak değerlendirdim. 3. kişi eşinizin evli olduğunu biliyorsa bunun bir "erkekmiş gibi konuşma" senaryosu olma ihtimali var. Eşiniz eşcinsel bile olabilir.

net aldatıyor.

Ben yemedim şahsen. Bu işin peşini bırakmazdım. Okuyucu olmak da iyi be +1
Kasten karistirmamissin, denk gelmiş. Bir de zeytinyağıcılık oynamış esin. Öyle olmayabilirdi. Kaç erkek, arkadaşına aşkım diye mesaj atar? Esprisine başlatmasın. Beni cok kırdin bir daha yapma, mahremiyetime saygı göster de geç. Affettireyim kendimi diyorsun bir de.

eşim paso benim telefonumda, benim bilgisayarımda. hatta şimdi bilgisayarım bozuldu, tabletimi buldu onla oynuyo, bişeyler izliyo

gerçi aramızda dil farkı da var ama neyse. türkçe öğrendi epey. gerçi mesajlarıma vs de baktığını samıyorum

neyse, esas demeye çalıştığım: ilişkinin başlarında ben çaktırmadan onun telini karıştırıyodum. facebookuna falan giriyodum. stalker olarak değl de işte arada sırada. sonra baktım paso geyik paso geyik. hiç bir yanlış anlaşılabilecek mesaj vs yok. zamanla azaldı azaldı azaldı. en son bikaç ay önce whatsapp'ta kimlerle konuştu diye bakmıştım, mesajları bile okumadım.

güven böyle oluşuyor. öyle kimse zort diye güven beklemesin. aldatan adam aldattım güven bana demiyo sonuçta. bi şekilde açığını yakalıyosun öyle tanıyosun insanları. her şey güllük gülistanlıkken güvenmek kolay

abartmış tepkisini. bence siz de kendinizi affettirmeye falan çalışmayın. özürler dilenmiş tmm yeter o kadar. zamanla geçer yani öfkesi

muhtemelen aradığı herifle ortak tanıdıkları bir kadınla konuşuyordu

gizli gizli karıştırırsan haksız olursun, göğsünü gere gere karıştırman lazım. 'bakalım bu hafta napmışın' diye arada karıştırabilmelisin ama gizli gizli numarayı araştırmaya çalışman biraz ezikce.

orda yapman gereken kuşku duyduğun bişey varsa kafanda yazmak yerine direk mesajı açıp okumak, hatta kocanı çağırıp 'bu ne' diye sormaktı. önce sor cevabı tatmin etmezse araştır di mi?

sonrasında o senin telefonunu karıştırıp aradığın numarayı görebiliyorsa hiç geri adım atmaman gerekiyodu. 'kocam değil misin istediğim yerine bakarım, hem sen de benimkini karıştırarak nasıl savunuyosun kendini?' diyecektin.

şifre koydum dediği zaman da 'kendinden eminsen niye ihtiyaç duyuyosun? sen de benimkini karıştırdın ben koydum mu? diyecektin.

son olarak da 'kadın-erkek farketmez benden başka kimseye özledim aşkım diyemezsin" diye de resti çekecektin.

seninki sahiplenme değil kıskançlık. hakkını da savunamayınca adam üstüne gelmiş. paranoyaklık yapmadan sahiplen. bundan da utanma/çekinme, 'merak ediyom ne var' de. hoşuna bile gidecektir -gerçekten aldatma durumu yoksa. aldatıyosa da kafa yorduğuna değmez.

numara telefonunda mı fatih diye kayıtlı yoksa sen internetten mi buldun ismini?
ya da farketmez, aldatsa kabak gibi durmazdı mesajlar orda. sürekli oyun oynadığını bile bile hem de.
sadece senin tavrının daha sert olması lazımdı. yaptığının arkasında dur. hatta akşam otururken şifresini sor 'bugün hangi erkek arkadaşını özledin bi bakalım' diye geyiğe vur, gözünün önünde çatır çatır da karıştır.

Bir de hiçbir heteroseksüel erkek, bakınız bu çok net bir bilgidir; hiçbir heteroseksüel erkek başka bir erkeğe, şaka da olsa "Aşkım canım cicim" diye mesaj atmaz. Kendisine böyle bir mesaj geldiyse aynı şekilde cevap vermez. Bu yazılı olmayan evrensel bir kanundur. Ha velev ki oldu, bakın olmaz ama hadi oldu diyelim böyle bir mesajlaşma; o zaman da bu mesajı kesinlikle telefonunda tutmaz, anında siler. Bence şüphe duymanız için her türlü durum mevcut. Ona göre.

hoşuna gitmedi sanırım ama üstte sorduğum sorularda çok ciddiydim. eşinin, numarasını görür görmez tanıyabilidği bir fatih var ve sen bu adamı hiç duymamışsın bile. ne kadar normal?

Yengecim bence haklısın o telefonu istediğin kadar kurcalama hakkına sahipsin.

hiçbir erkek hemcinsinin numarasını ezbere bilemez, biliyorsa gaydir ve sonuç yine aldatılıyorsun!

@devilred kim bu diye kendi telefonundan ararken görmüş olabilir. son 4 hanesini hatırlıyo olabilir. felaket senaryolarına pek bi hazırsınız. kadın tüm mesajları okumuş zaten. sorun yok orda. kendi aralarındaki geyik haricinde biriyle dalga geçiyo da olabilirler. fatihin sevgilisine oyun yapıyo da olabilirler.

hemen aldatıyo, o aslında fatih değil, fatihse kesin ılıktır damgası yapıştırmayın. adam arkasından iş çevirmesine tepki göstermiş. ki haklı da. 'niye okudun mesajı' dememiş 'niye tüm mesajları okumak yerine paranoyaklık yaptın' demiş.

bacım sen de arkasında dur işte yaptığın işin. güvenmemem hataydı ama sana sormaya utandım de. sen de benden başkasını özleme kıskanıyorum de. başka türlü gönlünü alaman.

ben utanılacak bişey görmüyorum eşinize sen aynı şeyi görsen aynısını sende yapardın de ve bence eşiniz çok saçma davranmış kim olsa sizin yaptığınızı yapardı ben olsam iyice kıyamet kopartırdım hatta

çok fena vicdan azabı. dövse, kızsa daha iyiydi. zamanla geçer üzerinde durmayın gayet noraml takmayın

kocam gay değil yaa siz de neler çıkardınız. bütün mesajlarını okuttu diyorum geyik yapmışlar aralarında cicim aylarıyla dalga geçmişler öyle romantik bi durum yok yani. fatih diye de telefonda kayıtlıydı sonra yanımda aradı zaten konuşurken bana da dinletti erkek olduğunu duyayım diye. saklayacak bişeyim yok imajını öyle verdi yani didik didik her yerini karıştırttı kendi telefonunun da, sonra da o benimkine baktı

1- karıştırdığın ve gizlice aradığın için yaptığın ayıp. özür dilemen gerekir.
2- sevgiliyi geçtim de karı kocanın birbirinin telefonundaki her boku bilmesi bana normal geliyor. rahatça okuyabilmelisiniz gizliliğe gerek kalmadan. ileride karım okursa telefonumu hiç rahatsız olmam.
3- ben de bazı arkadaşlar gibi şüphelendim. ben de erkek arkadaşlarımla tasaklarından dilledim falan tarzı espriler yapıyorum ama bunu yapabileceğim arkadaşımı sevgilim tanıyor olur. bir de bu devirde ezbere numara bilmek için 15 senelik arkadaş falan olması lazım adamın.

ben bakarım eşimin telefonuna oda benimkine bakar saklayacak birşeyimiz yok ama arkadaşldarımdan gelen mesajlarıda açıp okumaz. Tabi tanımadığı bir arkadaşımla aşkımlı falan mesajlarşırsam ister istemez sorar ne iş diye bende sorarım açıkçası.

özrümü en baştan diledim zaten ya yaptığım ayıptı biliyorum, ilk tepki verdiğinde haklısın özür dilerim dedim. ama ben çok asosyal bi insanım, eşimse aksine çok sosyal çok farklı arkadaş ortamları var. bi kısmını tanıyorum hepsiyle tanışmışlığım var nişandan düğünden ama birebirde hepsiyle muhabbet içinde değilim. fatihi de sonradan hatırladım kim olduğunu şüphe edeceğim birisi değil ama yakın arkadaşı. biz bekarken de çok görüşemediğimiz için arkadaşlarla toplanma gibi durum olmuyodu o yüzden tanımıyorum arkadaşlarının bazılarını.

öncelikle siz birbirinizin telefonlarını alıp bir şeyler yapabilen bir çiftsiniz. yani siz onunki ile oyun oynuyorsunuz, o sizinkini alıp birini arayabiliyor. bu anlamda bir gizlilik ya da "özel alan" tanımlamanız yok.
dolayısıyla siz "her zamanki" şekilde kocanızın telefonu ile takılırken böyle bir mesaj görüyorsunuz, tıpkı kocanızın sizin telefonunuzla birini aramak istediğinde son aramaları gördüğü gibi.
yanisi: karıştırdım/yakalandım durumu yok ortada diye düşünüyorum.
ama mesaj sahibini aramaya çalışmanız kötü. saçma. hiçbir işe yaramayacak bir eylem. başka biri dahi açabilir telefonu. erkek açsaydı mesela "oh erkekmiş sorun yok" mu diyecektiniz? :)
neyse.

ben okurken ilk başta kocanızın telefondan gizli numaradan aradınız bu kişiyi diye anladım, fatih diye kayıtlı deyince. o isim kaydını herhalde siz mesajdan gördünüz? çünkü kendi telinizden aramışsınız.
ben de katılıyorum yukarıdaki yorumlara. kocanızın bu denli samimi olduğu bir arkadaşını ismen dahi olsa bilmiyor olmanız tuhaf. ki siz yıllardır birlikteydiniz yanlış mı hatırlıyorum?
yani ben kendimi sizin yerinize koyuyorum. "fatih kim lan" derim utancımdan yerin dibine geçeceğime öyle bir pozisyonda kalsam :)

zeytinyağı gibi üste çıkmaya çalışmış gibi geldi bana.

nasıl bir erkek bir erkekle aşkım diye şakalaşır ?

bakman ve şüphelenmen normal tabiki. ama yerinde olsam diğer mesajları okuyup öyle arardım . bir de madem fatih le aşkım diye konusabilecek kadar samimi ise neden ismini kaydetmemiş ?

bu adam senın ustunde egemenligini kurmus bacım. o sende böyle bir şey yakalasa o da aynısın ıyapardı. guven problemı olusturmamya grek yok olmus bitmiş.

''...ellemememi istediğini söyledi, oyunu sildi. durduk yere aramızda...''

oyunu silmesi de kötü olmus tabi.

Bu hikaye yalan millet dağılın ...

Neden bu kadar tepki vermiş ki?
Çok garip, ben ya da eşim böyle bişey yapsa çok gülüp sürekli geyik malzemesi yapardık herhalde, yani cidden telefonunu kurcalayan biri olsan zaten görücekmişsin, o niyetle bakmadığın da belli telefona.
Bence sen çok alttan alma, oldu bitti uzatma de, utanılacak bişey değil bu.

eşler arasında gizli saklı olacak bir şey olmaz. ama bir sen varsın bir o var bir de siz varsınız. bu yorum yazan arkadaşlara gelsin. ilişkinizi çabuk tüketmeyin saygıyı yitirir böyle geniş davranışlar. emin ol birbirinin özelini karıştıranlar kırklı yaşlardan sonra birbirlerine herkesi içinde küfürde edebilecek kıvama gelebilirler. dikkatinizi çekerim gelirler demiyorum. bence sen en doğrusunu yapmışsın dürüst olmak her zaman iyidir.

valla cevaplarin hepsini okumadim, belki benzer seyler yazilmistir ama bana cok supheli bir durum geldi. resmen zeytin yagi gibi uste cikmis. yok sifre koymalar yok guvenmemeler. esim de ben de birbirimizin telefonunu aliriz, kullaniriz, hatta butun sifrelerimiz ortaktir, bilgisayarda kimin hesabi aciksa ordan mesaj atilir, cevap yazilir. kimin telefonunda dakika paket vs daha fazla varsa o telefondan aranir. ortak arkadaslarimiz bile alisti artik, benim telefonumdan onu ararlar, onunkinden bana mesaj yazarlar. burdan bile bazen ayni duyuruya iki farkli/zit cevap verdigimiz oluyor. insanlar sizofren sanacak yakinda beni.

bu kadar sert bir cikisla, sen benim telefonumu nasil alirsin, kurcalarsin cikisi bana sanki arka planda aslinda biseyleri saklamak istiyormus intibaini uyandirdi acikcasi. yavuz hirsiz ev sahibini bastirirmis misali.

karsi taraftaki kisinin erkek olmasi da durumu cok degistirmiyor bence. yan komsu kocasini baska bir erkekle basti mesela bi on sene evvel. utancindan bosanma davasi bile acamadiydi kadincagiz.

bence sizin oyle bir mesaj gorup suphelenmenizdense, kocanizin is arkadasi da olsa bir erkekle cok ozledim askim seklinde geyik yapmasi daha supheli bir durum. bu nasi geyik, bu nasi arkadaslik. esim homofobik olmamasina ragmen kendisine geyik de olsa askim diyen arkadasiyla bi daha gorusmez heralde.

eşiniz gay. geçmiş olsun :D

muhtemelen birşeyler saklıyor. yoksa sifre filan koyup gereksiz tribe girmezdi. bir iki laf eder olaydan sonra unutur guler gecerdi. dikkatli ol.

ay kıyamam bi eczaneye git :(

acile gidecektin. gitmediğine göre çok yapacak bir şey kalmamış. kremlere devam.

kantaron yağı yanıklara iyi geliyor. Birde doktor tabiki.

Şu anki durum için bir önerim yok ama kudret narının yanık izlerine çok iyi geldiğini gözlerimle gördüm, bi bakın.

15-20 gün içinde yanan deri soyulur.

silverdin'i acısı geçtikten sonra bırakın. bepanthen yerine fito krem kullanırsanız derinin yenilenme süreci hızlanır.

deri soyulduktan sonrada kalan kızarıklığın geçmesi ve iz kalamaması için 3-6 ay süresince contractubex kullanın.

peki bu iz geçirici kremlerden kullansam, o yağların hepsinden kullansam izi geçer mi 2-3 yıl sonra :( bu arada foto da ekledim.

@islergucler2 +1

contractubex kesinlikle sonunda kullanmanız gereken şey, keşke daha önce bilseydim ben de bu mucizevi kremi.

labda yüzüne hidroklorik asit değen arkadaşım, ameliyat izlerini yok etmede de annem kullandı. ve oldukça başarılı.

ben de üç sene önce çaydanlıkta yaktım kolumu, o gün çok sinirliydim ve bakmadım bile kendi durumuma. sonra silverdin kullandım ama iş işten geçmişti. biraz düzeldi gibi ama hala sağ kolumda çaydanlığın ağzının izi var, c şeklinde. kalmasını istemiyorsan kesinlikle kullan onu. yine de bir dermatoloğa görünmen de yararına olur, geçmiş olsun :)

ya benim ayağıma kaynar kelle paça çorbası döküldü. hemen patetes rendeleyip koymuştuk :D krem kullandığımı bile hatırlamıyorum ama senin bu kolundaki yanıktan daha beterdi. şu an iz falan yok. bu kolundakinin de izi kalmaz. rahat ol.

ben de sudocrem diyorum. onarma kabiliyeti çok yüksek. iz bırakmaz. her gün sudocrem sür.

madecassol bulundurun. evde, bir yere giderken de çantanızda olsun. yanıkla başı dertte olan biriyim. çözümü böyle buldum. yanık oluşur oluşmaz sürün. iz filan bırakmıyor, su toplanmasına da engel oluyor. şu an bile kolunuzdaki yanık izine faydası olur. metal yanıklarında kalan izi yok ettiğini kendim gözledim. oldukça büyük bir alandı hem.

geçmiş olsun.

madecassol +1
kızgın tencere, çaydanlık, ocak demiri her türlü şeyle kendini yakmayı başaran bir insanım madecassol sağ olsun izi kalmadı hiçbirinin.

denenmiş bir yöntemden bahsetmek istiyorum. yanık olayı akabinde 5-6 tane yumurtanın beyazını sarısından ayırıp, yanmış kısım üzerine tatbik edip 3-4 saat öyle kalmasını sağlarsanız inanılmaz hızlı iyileştiğini göreceksiniz. ben duyduğumda "hadi lan" demiştim. ama denediğimde "yok artık" dedim :)

zamanla geçecektir üstünü örtme ve bir yerlere sürtmemeye çalış,
geçmiş olsun

pff mal olduğundan

aldjaldjkas bu ne ya? Arkadaşınız muayyen günündeymiş bence. Çok çabuk basitleşebiliyorsun ne ya? NİFAK BARINDIRIYOR ne? aşsdkşaldkaşldka Eğlendim gece gece.

(bkz: muayyen gün)

nifak barındırıyor kısmını okuyunca ben de istemsizce bir kahkaha attım cidden aıosgfgfhjkgfhgf

Saka oldugunu bir kere soyle, dahada ustune dusme derim. Yanlis anlamis olabilir miyim diye dusunmeli insan, bu ne yahu?

Benim arkadaşım da hep kıl olduğu birinden bahsediyor, ben de kıl oluyosan takip etme ayarında bir şey söyledim gayet ahahah uhahahah şeklinde ama alındı. İnsanlar bazen yakınlarına daha çok alınabiliyor galiba, hele de üzgünken. Ben de yapıyorum, nazın kime geçerse işte. Düzelir yakında fark eder bence. Fark etmiyorsa salla gitsin alındığıyla kalsın, ne açıklama yapıcan

(bkz: beni çok mu iptidai buluyorsunuz? )

ikinci smiley memeye benzemiş yahu :)

@rakicandir
algıda seçicilik :P

nifak barındırmak ahahahah
yahu ne biçim diyalog bu :D

ben olsam "muayyen günündeysen salak sulak şeyler yazma adam gibi söyle alayım adaçayını, çikolatayı geleyim" yazardım.

bu arada arkadaşım erkek. :)

Sorudan bağımsız olacak biraz ama mevzubahis arkadaş bakın erkekmiş. neden biri tavır yaptığında hemen muayyen gün sayın duyurucular? Başka birine/bir şeye, size kızmış olamaz mı? İnsanın sinirleneceği yoksa da sinirlendiriyorsunuz 'ehehehe muayyen günündesin sanırım' diyerek. Yapmayın, etmeyin ağalar, abiler. Trip hoş şey değil, bu geyik de hoş değil ama.

Memleket işsiz ya

bu tribi atan erkekse ona da yukarıda yazdığımın aynısını söylerdim. daha da etkili olurdu :)

arkadaşın ne kadar da malmış.

kusur onda.

kusur onda +1

bu gülücüklere bozulunurmu ağır mallık etmiş.

Ahah bu ne be? Ağır alıngan bile değil arkadaşın, yani ortada nem kapacağı bulut bile yok.

arkadaşının sorunları var bence. uslu dur sen de gı nifak falan barındırma, çok ayıp.

''bana beynin kadar boş bir sayfa gönderdiğin için teşekkürler.'' nedir ya, nasıl bir laf sokma çabası? kusur tabii ki onda, böyle lafın üstüne onu bozsan bile senin hakkın yani. sen gayet alttan da almışsın.

çalışmaz olur mu yahu (burası Türkiye her şey olur)

şaka mı yapıyorsunuz arkadaşlar? uluslararası havaalanının servisleri niye çalışmasın?

uçaklar, trenler, vapurlar, dolmuşlar, otobüsler bayram günü çalışırken havaalanı servisleri niye çalışmasın?

kıyamet kopsa gene havacılık sektörü çalışır.

masa kemirme aliskanligim vardi, agzimi gecirirdim masanin kenarina sincap gibi isirirdim.

gazoz kapaklarının içine tükürüp kuma batırır sonra emerdim. meğer demir eksikliğim varmış ondan öyle yapıyormuşum.

bu aslında garip değil, ama bir dark side var;

kavanozun içine akrep arı solucan ne varsa toplayıp hangisi sağ çıkacak oyunu oynamak.

kedilere sapanla saldırmak, birkaç leşim var.

karınca yakmak, büyük karınca bulup bunu küçük kırmızı karıncaların arasına atıp linç edilişini izlemek.

örümce ağına çekirge atarak örümceğin onu paket yapışını izlemek.

gördüğünüz gibi aranızda bir psikopat var ahahaha

Şu an çok zekiyim o ayrı konuda. Küçükken silgi çöpleriyle dönercilik oynardım. Silgi çöpleri döner olurdu, özenle kağıtların arasına yerleştirip ekmek arası döner yapardım. Ayrıca peynirli çubuk krakeri sigara yapardım, dönerin başındayken. Böyle de bi embesilmişim.

çok konuşuyordum otomatiğe bağlamış gibi, susmuyordum. dolap karıştırma huyum vardı, benden birşeyler saklanıyormuş gibi gizli belgeler bulmaya çalışırdım. çok soru sorardım, meraklıydım. ama temkinliydim aynı zamanda. takıntılarım vardı. bunlardan gizli belge arama huyum dışında gerisi devam ediyor.

çok güldüm ya:D kuzenim 3-4 yaşındayken çakmak gazı icraç ettiğini ve çok zengin olduğunu anlatıp duruyordu, nerden duydu ve niye böyle şeyler düşünüyordu bilmiyoruz hiç. Bu geldi aklıma seninkini okuyunca.

Ben 4 yaşımdayken falan sürekli babama, amcama falan tv deki adamları gösterip ''çok güzeller de miii, huff gözlerine bak :o'' diyormuşum, bana koca bulun gibi isteklerde bulunuyormuşum falan. Babam dışarı çıkarken ''ali bana pazardan koca al'' diyomuşum hatta:D kabus gibi bi çocukmuşum yani ama yine de umutlarını yitirmeden sevmişler beni.

oyuncak "tır" ımı mahalledeki gerçek tırın altına girip oynamam.
Allahtan ben oynarken adam marşa basıp gitmemiş ezilip ölürdüm heralde.

kimsenin hayali arkadaşı yok muydu? heheh. vardı benim. ben birini hatırlıyorum da, annemlerin dediğine göre 2 tane varmış.


sonracıma, alakasız zamanlarda alakasız yerlere saklanırdım. bulunana kadar da çıkmazdım oradan. tabii saklandığımı benden başka bilen yok. kendi kendime saklambaç başlatıyorum gibi yani.
genelde uyuyakalırdım bu saklandığım yerlerde. dolap içi, kapı arkası, masa altı :)


yabancılarla konuşmayı çok severdim bir de. sokakta, dolmuşta, vapurda, alışverişte falan. "annemler kardeş yapmıyor"dan tut da teyzelere "senin niye bıyıkların var" gibi sorular sormaya kadar...

icemint, ben de annemle aynı iş yerinde çalışan bir adama sen hamile misin diye soruyordum, çok büyük bir göbeği vardı. serviste yol boyu soruyordum herkes gülüyordu, annem de içinden bir sussa artık diyormuş. hatta hatırlıyorum adama kaplumbağa mı doğuracaksın deyip gülüyordum. o da beni kafamdan tutup kaldırıyordu :))
senin teyzeye bıyıklı demen gibi. bizim bu acayip hallerimiz de sayılır demi pescador?

lavaboya kolonya dökük yakıyordum, görsel olarak mavi ateş tatmin ediyordu sanırım zihnimi :)

ilkokul 1 de okuma yazma ogrenmeye calisirken ogretmenin evde yapmak uzere "bakmadan yazin cocuklar" demesi uzerine fislere, kelimelerin yazilisina degil de deftere bakmayin olarak algilamam ve gozum kapali yazi yazmaya calismam yazamayip cildirmam aglamam annemlerin, ogretmenin vs gulmekten krizlere girmesi... cok sinir bozucuydu. ne kadar duz bir adam oldugum o zamandan belliymis.

cok hizli kosardim o yuzden mahalledeki cocuklara piclik yapip depar atmaya baslardim kimse yakalayamazdi delirirlerdi. zaten yakalayamayacaksin bosu bosuna kosma babamasoliim in pesinden derlerdi diger cocuklar sinirlenene.

küçükken bi rüya görmüştüm -rüya olduğunu şimdi anlıyorum- evin balkonunun demirleri yok ve ben aşağıya düşmek üzereyim tek elimde tutunmuşum balkonun ucuna sonra diğer elimi de atıp çıkmaya çalışıyorum annem gelip beni çekiyo en sonunda. ben bu rüyayı hep gerçek sanardım sağda solda da az daha düşüyodum annem beni kurtardı diye anlatırdım..

yakalayabildiğim karıncaları yerdim ben

Her çocuk yapar mı bilemiyorum lakin ilkokula giderken abim, ben ve sitedeki arkadaşlarla dolaşırken bazen seslice saçma sapan kelimeler uydurarak ingilizce konuşur gibi yapardık. :D

sürekli saçımı kesermişim. hala da öyleyim, gerilince saç keserim.

ateşe meraklıydım, bizimkiler de kızardı. görmesinler diye somyanın altında oynayıp saçımı yakardım.
7-8 yaşında tek başıma soba yakardım. bi kere tutuştururken elimdeki kağıt alev aldı, ben de elim yanınca içine atmak yerine koltuğun üstüne koydum (en büyük mallığım). koltuk alev alınca da söndürdüm, annem görmesin diye de minderi ters çevirdim.

babamın sigara kutularını kesip kendime define haritası yapmıştım. o zamanlar çok güzeldi marlboro kutusu, kenarlarında renkli kareler vardı, ucunu sivriltip ok işareti yaptım, pusula gibi dönderip yön buluyodum.
bi gün evden kaçıp o haritayla yola düşecektim, ama neye ulaşacağımı bilmiyodum.

teoridefeminist pratiktegeysa'nin ingilizce seyini okuyunca aklima geldi. canim sikilinca sokakta yururken telefonla konusur gibi yapardim telefonu kulagima tutup nasil bir malmisim aq asdkajsgdlajsd.

yildizlardan hep bunlar rock :) merakli ikizler. tam merak da degil. çok bilmişlik gibi. adeta laf sokuyormuşuz daha o yaşlarda..

Balkonun kenarinda emekleyerek yuruyordum, ev 5. kattaydi. Sonralari cambaz gibi ayakta yurumeye basladim. Simdi oldursen denemem oyle birseyi:)
Atesle oynardim, atesle oynamaya bayilirdim, zaafim vardi atese karsi. Bir sise kolanya bir kibrit benim icin herseyden daha guzeldi. Gerci atesi hala cok severim ama artik oynamiyorum:)
Karincalari yakrak oldururdum. Uzerlerine kolanya dokup yakardim. Pecetenin etrafina kolanya dokerdim, ortasina karincalari birakip atese verirdim, pecete yanarak kuculup ates en son karincalari yakardi bunu arkadasimda ogrenmistim. Sinek yakalyip suda bogardim. Bazi sinekleri de yakardim. Bazisini orumcege teslim ederdim.
Ustunu degistiren kadinlari gizlice izlemisligim var 4 yasindayken:) Ayrica 4 yasindayken bir kadini seviyordum ciddi ciddi:)
12-13 yaslarina kadar biryere tirmanmadan gecirdigim gun yoktur, daha cok dolaplar.
Buyuklerin konustuklarini dinler, uzun zaman aklimda tutardim. Daha sonra onceki konusmalariyla celisen seyler olup yalan soylediklerini anladigimda bunlarla ilgili anneme rapor verirdim bana cok kizardi:)
Filmlerde helikopterli sahnelerde pilotlarin hareketiyle helikopterin hareketlerini incelerdim, bir sure sonra artik kokpitte neyin neyi kumanda ettigini ogrendigimi dusunup helikopter kullanabilecegimi iddaa etmeye basladim.
Agzim kokmasin diye agzimi sabunlu su ile calkalardim.
Televizyonda doktor memeden rahatlikla bahsetmesine ragmen ben memeden bahsedince beni susturmalarina cok kizardim, ne sacma is bu diyordum, ayipsa bu adami niye dinliyorlar:)

Edit: @free bird'un yaptiginin aynisini yapardim:)
Birde vidalarini sokup icini acmadigim tek bir oyuncak yoktur, hepsi birgun bu sekilde telef oluyordu:)

Ilkögretime baslamamis ama konusmayi ufaktan cözmüs oldugum aralikta bozuk radyolar, atilmis cd calarlar, her türlü elektrikli elektronik malzemeyi acip nasil calistiklarini anlamaya calisip, eger bozuk kablo veya düsmüs lehim vs varsa tek tek degdirerek ya da hasarli bölgeyi saptayip yalitim malzemesini kaziyip kablolari kemirip bantlayip calistiriyordum. Genelde basarili da oluyordum. Ancak sirf bu yüzden ben nasil calistigini ögrenicem ya diyerek calisan cok sseyi dagitip geri toplayamamisligim var. Bunlar arasinda özellikle bir müzik sistemini prize sokup anne calisiyor dememle annemin kafayi yiyip beni kacirmasi bir olmus. Genelde akülü ya da pilli seylerle oyalamislar beni. En son havyayi kilim üstünde unutup led baglarken haliyi yakmamla bu yönümü bastirmalari bir oldu zaten.

Bana bir sekilde deney tüpü seti hediye getirdi bir kiz laboratuardan. Ben de bunlari alip alip random bir sekilde tuvalette yok cif yok amonyak katkili bilmem ne yok camasir suyu diye karistirip reaksiyon vericekler mi diye bakardim. Babam bir gün yakaladi aldi tuttu karsisina ufak cocuga zehirli gazlar üzerine nutuk cekti. Sonra ortaögretimde cat cut reaksiyonlari ögrendim de iyi siyirmisim gene. Evde sinir gazi bile bu sekilde denk getirilebiliyormus megerse. Iyi ki bir bok yememesim tehlikeli. Bu arada amonyak katkili cifle camasir suyu cok fena köpürüyor bir de eli kolu yakiyor not düseyim deneyecek olursa. Ben tuvalette telefonlar oynamayan nesildim. Ama oturup da siselerin üstündekileri okumaktan sikilip cilginlik yapan cocuktum.

Bir de annem bazen kizardi anlamsiz gereksiz seyler getirdigimde. Sacma sapan oyuncaklar alir flip flop devre var ben onu söküp led baglayacagim falan derdim. Annem cöp toplama eve derdi, ben de o zamanlar bahcesehirdeydik, disari cikar gömerdim eve sokamayacagim seyleri. Posete koyar gömer yeri gelince kazar punduna getirir eve sokardim. Ne kafasiysa.

Annemler bir yandan bastirmak istemisler cok riskli seyler yapiyorum diye bir yandan da desteklemek istemisler cocuk merakli bir seylere yöneltelim diye. Hadi bakalim sonunda ne olup cikicam:/

Kum oyamak icin kullandigimiz kovaya su doldururduk kiz kardesimle, genis yapraklarla yerden karinca alir suya birakirdik, karincalar suya duserdi ve yapraga dogru yuzmeye calisirlardi. Yapraga ulasan karincaya yuzmeyi ogretmis sayardik kendimizi, nacizane bir sertifika toreni yapar tekrar dogaya geri salardik. Boyle boyle onlarca karincaya yuzme ogrettik sanirim.

Bir de saclarimin onunu keserdim(percem) kestigim saclari da (hangi akla hizmet?) annem gormesin diye cope ya da tuvalete atacagim yerde yatak odasindaki komodinin arkasina atardim o anin heyecaniyla. Annem de temizlik yaparken bulur ve kizard. Bir de yetmezmis gibi inkar ederdim. Bu dedigim de 1 dfa olmadi, ayni manyakligi en az 3 kez yapmistim

iyi ben devam edeyim madem. mutfagimizi karincalar basardi surekli. gozlerim miyoptu gozlugu cikartir karincalarin dibine yaklasirdim birbirleriyle nasil iletisim kurduklarini incelerdim oldurmeden once. karsilastiklari zaman yarim saniye falan bir muhabbet eder sonra yollarina devam ederlerdi. farkli teknikler gelistirirdim onlari oldurmek icin, cakmakla yakardim tek tek, suda bogmaya calisirdim sonra daha yogun bir sivi lazim dedim bal, bulasik deterjani, tukuruk gibi seyler denedim. hangisinde ne kadar suruyor olmeleri onu gozlemlerdim. bu yaptigimi herkesin yapmadigini da simdi farkettim evet su ana kadar bu yaptiklarim cok normal geliyordu.

ilkokuda su sisesine ari yakalayip siniftaki kizlari korkutmayi hepimiz yapmisizdir bu arada dimi?

edit: ahahahahah mukrime'nin yazisindan sonra benimki cok anlamli olmus. dogada denge var gercekten..

Bahcede ki butun bocekleri solucanlari salyangozlari toplar kendime masa hazirlar hepsini afiyetle yerdim.
Bi tane hayali arkadasim vardi, ben onun aslinda benim uydurmam oldugunu biliyodum ama annem babam bilmiyor saniyodum. Bi yaramazlik yapinca o yapti diyordum. Annemle babam da hic onun gercek olmadigini biliyoruz demediler yillarca oyle gitti.
Birde kucuk kardesimle butun halilari civiler zemine monte ederdik. Zavalli annem neler cekmisti onlari cikartana kadar.

karıncalarla ilgili benim de bir manyaklığım vardı (utanıyorum bunu anlatırken ama diğer arkadaşlardan cesaret geldi :P)
içlerinden birini yaralar (bazen ikiye böler) sağlamlarin arasında bırakırdım. ölümcül yara değilse kucaklayıp götürürlerdi, taşırlardı. ölümcül yaraysa bakıp, aralarında bişiler konuşup kaçarlardı ortamdan. tek bir karınca yaralı karıncaya rastladığında sürükleyerek götürürdü bazen, bazen de yardım çağırırdı.
ne fenalık. ne canilik.

bi kere kahkül kesmek istemiştim besleme kahkülü gibi olunca o kısmı saç köküne kadar kesmiştim uzadıkça daha da gülmüştü annemler.

Hayali arkadasim vardi, onla takilirdim hep. Evden kacmisim gibi mektup yazip dolaba saklanmistim bi kere, bi kere de yine mektup yazip bi sokak otedeki halamlara gitmistim. Bi de bi donem karincalari bilerek ezdim ama su an dusununce cok uzuluyorum.

Erzincan depremi sirasinda 2-3 yasindaydim. Yere civi cakiyormusum, sallanmasin diye.

Adimi gül olarak degistirmem.

apartmandaki bütün daireleri gezerdim "randevum var" diyerekten bir yarım saat durup giderdim

karşı komşunun balkon demirlerine sardığı bezimsi şeyi boncuklu tabancayla delmek.

dolaptaki tavuk bulyonları ısırıp balkondan aşağı atmak.

yazın balkonlarda salça olurdu millet güneşe koyardı onları. bende sulu tabancayla ıslatırdım onları.

anaokulundayken oyun salonunda saklanıp herkes gittikten sonra eğitimcilerin odasına girip, dolaplarındaki ıvır zıvırı çöpe, sağa sola dağıtmışlığım vardır.

evdeki malzeme çantasındaki eşyaları birleştirerek power rangers yapmaya çalışırdım.

power rangers izleyip anaokulundaki arkadaşlarla kapışırdım.

futbol oynamamıza izin vermeyen komşuların penceresine diğer arkadaşlarla saklanıp boncuklu tabancayla ateş ederdik :D

servis sabah 7 dakikada akşam 25 dk sürüyor.
Yürünmez.

2008-2009'da 4dk yürüme mesafesiydi. şimdi sabah 20 akşam 45 dk

eskiden yaya 7 dk gidiyordum. sonra iş değiştirince uzadı yol.

evin kapisini kapatmamla isyerindeki odamin kapisini acmam arasinda gecen sure 7 dk. yuruyerek hem de. kih kih kih

Var, ben. Çok güzel bir duygu, iş değiştirip yürümeye ilk başladığımda yarı zamanlı çalışıyormuşum gibi geliyordu, diğer işimde 50 km yol gidip geliyordum.

Kendine daha çok zaman ayırıyorsun, millet trafikle boğuşurken sen evine gelmiş, yemeğini yemiş oluyorsun. Sabahları uyanamama sorunum hemen hemen hiç kalmadı, genişçe kahvaltımı da ederim, duşumu da alırım. Geç yattıysam 9'a kadar uyuyup işe öyle gidiyorum, artık nasıl bir duygu sen anla..

İş ev arası 15 dk yürüyerek. Mevkii istanbul.

yürüyerek 15 dakika ve işte bu yüzden yıllardır hep geç kalırım istemeden. İşte bunlar hep rahatligin verdiği etki.
08:00 mesaisine yetişmek için sabahın 5:30'unda uyanip yollara düşer kimi arkadaşim. Onların yolda olduğu saatte ben uyuyor oluyorum. 7:30 gibi uyanip uykulu gözlerle yolda yürürken onlar iki üç saatlik yoldan gelmiş ve çoktan enerjilerinin bi kısmını harcamış oluyorlar. Gerçekten zor bi durum.

önceden 75 dakika civarı sürüyodu metrobüsle, şimdi 15 dakika metroyla. çok rahatladım!

ofise yürüyerek 20-25 dakikada ulaşıyorum, güzel egzersiz oluyor sabah-akşam.

ev-iş arası "yakın" değil, başka bir şey. iş yerinde yaşıyor gibiyim.

iş: süreyya operası
ev: operanın alt sokağı

Sabah 20dk suruyor. Aksam farkli sekilde geldigim icin 1 saat suruyor.

jeanluc sansliymis, sureyyada bir temsilden cikip eve donmem 1,5 saat:)

istanbul 3 dk. tarifi imkansız.

7-8 dakika arabayla

Bundan 3 ay öncesine kadar başka bir şehirde yaşıyordum, çalıştığım yer evime max.10 dk yürüme mesafesindeydi. o zamanlar bu yolu yürümeye bile üşeniyordum. şimdi ise İstanbul'da yaşıyorum işe 3 vesait ile gidiyorum. yaklaşık 2 saat sürüyor. kıymetini bilememişim eski işimin.

15 sene iş yerim hep uzaktaydı evime ve yürüyerek gidebileceğim bir işim olmasını dilerdim hep.Bu sene gerçekleşti dileğim yürüyerek 3 dakika, duşunu rahat rahat al, kahvaltını yap oh mis :)

evimle işim arası 1.8 km :) yürümek güzel de yokuşu bol :)

robert kolejinden başlar okyanus kolejine kadar çok cevaplı bir soru olur.

Robert, Üsküdar Amerikan, Fransız Liseleri(İstanbul'dakilerin hepsi) ve benim favorim olan İstanbul Alman.
Bunlar Türkiye koşullarında pırlanta gibi okullar.

Benim için anaokulundan tutun üniversiteye kadar tüm vakıf okulları tüm devlet okullarından iyidir. (Genelleme yaparsak) Çünkü imkanları daha geniş, sosyal açıdan daha iyi, rekabet olduğundan hepsi bir şekilde daha iyi hocaları getirmeye çalışıyor.

Fransız Liseleri, Terakki, Galileo, Robert, İngiliz Erkek(Hala var mı bilmiyorum), Alman ve Avusturya, Koç, Işık, Doğa, Fatih, Bahçeşehir vb hepsi iyidir.

Ben liselerin tamamıyla vakıf lisesi olmasından yanayım.

robert, itü ekrem elginkan, saint josephn gibi fransız liseleri, ışık okulları (feyziye mektepleri vakfı'nın) vee vee vee enka okulları.

cemaat okulları da sayılıyor mu? sürekli gastede haberleri çıkıyor olimpiyatları sikerttik de geldik diye.

Çok geniş bir soru ancak şöyle cevap vereyim; içlerinde ciddi puan farkları olsa da robert-üsküdar amerikan-alman-avusturya-fransız liseleri-şişli terakki-ışık-koç-tarsus amerikan ve belki saymayı unuttuğum 1-2 da dahil olmak üzere eğitimin gerçekten çok kaliteli olduğu okullar var ve bencr bu pkullar en iyi devlet liselerine meydan okur ve ezer. Ama bunlar dışındaki özel okullar daha çok öss kastıran öğrenciye bir duruş ve vizyon veremeyen para odaklı okullar. Bir de italyan lisesini ekleyebiliriz.

@habib,
İtalyan Lisesi'ni ekleyebileceğimizi sanmıyorum. Galileo Galilei'den bahsediyorum.

@ismail 2 tane italyan okulu var sanırım; ben karıştırıyorum onları galileo iyi olan sanırım

İtalyan Lisesi ve Galileo Galilei'yi ekleyebiliriz, diğer yabancı -fransız, alman vs.- liselerden bir farkı yok bu okulların da. Galileo iyi IMI (italyan lisesi) kötü demek biraz fazla genelleme oluyor ama Galileo mezunu olarak İtalyan lisesi mezunlarından (son 5 seneden bahsediyorum) daha iyi bir İtalyanca eğitimi aldığımızı gördüğümü söyleyebilirim.

Yine de yabancı liselerde eğitim ne kadar iyi olursa olsun öğrenci yine okuldan alabildiği kadarını alıyor. Galileo'dan örnek vereyim, çoğu öğrenci sanat tarihi, italyan edebiyatı gibi dersleri umursamadığı/ilgisini çekmediği için bu konularda neredeyse 0 bilgiyle çıktı bizim okuldan. Okul olarak direkt örnek vermeyeceğim ama sırf dil öğrenmeyi bir zorunluluk olarak gördüğü için 5 yıl eğitim sonucu İtalyan/Fransız Liselerinden hala anca A2 seviyesinde İtalyanca/Fransızca ile çıkan çok arkadaşım var.

özel okul sektörünü (lise kısmını) bilen biri olarak diyebilirim ki,

robert, üsküdar amerikan ve alman liseleri gayet iyidir. hem isim değeri yüksektir hem de eğitimi.

fransız liselerinin isim değeri yüksek ama eğitimi kötü. çoğu özel okulun işten çıkarığı öğretmenler fransız liselerinde okuyor.

ışık-eyüboğlu: üniversitelerden güzel kampüsleri var. eğitim ve sosyal olanaklar iyi. okulların isim değeri de var ama öğrenci kalitesi yukarıdakilere oranla düşük.

koç: isim değeri yüksek, eğitimi düşük. yurdışı için ideal ama türkiyede okuyacak biri için saçma.

doğa-okyanus vs: direk çöp

sonuç olarak fransız-italyan liselerinin eski ihtişamı yok, alman liselerinde eğitim hala iyi, robert-amerikanı tartımıyorum bile ve ışık-eyüboğlu sosyal olanaklar bakımından çok güzel.

önce gerçekten kaç yıllık olduğunu kanıtlamanı isteyebilirler carbon 14 deneyi ile yaşını hesaplatman gerekebilir paranın sonrasında sana ait olduğunu kanıtlaman gerekebilir.

Devlet isterse her türlü elinden alabilir gibi geldi bana.

bizans dönemi , constantinopolis te darp edilmiş , göründüğü kadarıyla bakır.

www.forumancientcoins.com da coin identification kısmına fotografları post edersen kısa sürede kimin olduğunu söylerler
sahte değilse kondüsyonu baya iyi , sakın temizlemeye üzerinde ki patinayı yok etmeye kalkma.
bunları satmak tc kanunlarına göre suç .
ps : yakalanmadığın sürece.. ;)
ps 2 : çok değerli değildir altın bizans sikkeleri bile 600-1000 dolar arasında çok nadir olmadığı sürece

kara borsa satarsın anca. devlet %20 sini veriyor fiyatının diye biliyorum.

Sordum fake dediler. Siz ne dusunuyorsunuz?
www.forumancientcoins.com

İlkokul da dahil olmak uzere tum egitim hayatima bastan baslamak olurdu.

sağlam bir yalnızlık yaşayıp, ne yaptığımı ne ve ne yapmak istediğimi düşünür hayatımda buna engel ne varsa makul şekillerde çıkarırdım.

olmazsa olmazlar, egzersiz, müzik, sevgi,sevilmek,aile,eşdost.

gidip bir porsiyon dondurmali peynir helvasi yerdim.

ülkeyi, çevremi ve mesleğimi terk edip dilini bile bilmediğim bir ülkeye giderdim, gerisi gelirdi.

Üniversiteyi farklı bölümde farklı üniversitede tekrar okurdum...

Tek ve net.

hiçbir şeyi değiştirmeden "şunu yapıcam" deyince yapılmıyor genelde.

ben param olsa en başta yalnız veya sadece bir kişiyle yaşayabileceğim bir daire kiralardım nispeten sakin ve huzurlu bir semtte. başka da bir şey yapmazdım herhalde, yalnız kaldığım zaman her şey otomatik olarak yoluna girdi bugüne kadar.

eğer geçmişe dönme şansım olsaydı basketbolu ve futbolu hiç bırakmazdım. kambur oturmamaya, göt kemiğimin üstünde durmamaya dikkat ederdim. gerisi yine kendiliğinden gelirdi. başka pişmanlığım yok zaten herhalde.

ilkokul 7. sınıftan başlardım çalışmaya. Şuan iyi bir mesleğim var ama keşke zamanında daha çok çalışsaymışım diyorum.

benim için şu halimle şu yaşımda yeni bir başlangıç demek iş yerimin değişmesi demektir.

Bence benim bu hayatım olmadı yahu. Valla bak, direkt-komple olmadı yani.
En baştan başlamak isterdim. Bunu yapamayacaksam, böyle devam etsin, battı balık yan gider.

Eğitim hayatım için bir fırsat daha verilmesi yeterlidir.

anadolu lisesi yerine meslek lisesine gider dgs ile de 4 yıllığa tamamlar kanada'ya yerleşirdim ben geliyorum deyip.

Şaka-maka keşke yapabilseydik lan.
:) Ne güzel olurdu...

aptallıktır. net.

erkeğim.

getir ne olcak. dünyada 7 milyar insan var. öyle yada böyle yaşasın gitsin.

ben de istemiyorum çocuk. çocuk doğurmak bencilliktir. bu kadar kötü bir dünyada yaşarken hiç günahsız, masum bir varlığa bu kötülükleri yaşattırmak bencillik. insanlar sadece güzel şeyler düşünerek çocuk yapıyor. en kötü ihtimalleri düşünmek zorundasın.

Böyle bir kadının Türk aile yapısında mutlu olma şansı keşke olsaydı ama yok sanırım. Evlenmemek, evlenmek istememek, evli olup çocuk sahibi olmak istememek nedense aileler bunu hakaret gibi görüyorlar ve mutlaka bunlar olmalıymış gibi davranıyorlar. Benim yaşadığım hayattan daha iyi bir hayat yaşayamayacaksa o çocuğu dünyaya getirmemek kadın olarak benim en büyük hakkım değil mi?

Bazılarına göre olmaz öyle şey.
Aptallık değil, buna da kimse karar veremez senden başka. Sen doğuracaksın sen bakacaksın sen fedakarlık edeceksin, hatta belki doğururken öleceksin kimbilir? O çocuğa bir şey olduğunda en büyük acıyı sen çekeceksin. Kimsenin buna Aptallık demek gibi bir hakkı yok.

Sen öldüğünde o cocuk senin acını çekecek. Ölürken kendi acısını çekecek. Hayat ona kimbilir ne sıkıntılar getirecek. Bence dogurmamak cok akıllı bir davranış.

Türk aile yapısında mutlu olur mu demissin, olmaz. Toplum baskısını takmayacak kadar ferah olursa durum başka tabi.

ben de istemiyorum. ve getirmeyeceğim.
türk aile yapısındansa kendi iç dengemiz çok daha mühim.

dış çerçeveyi önemsemiyorum.
ama daha çekirdeğe baktığımda,
yani annemler ve dedemler açısından baktığımda: bir torun hasretleri var, nereden kaynaklanıyorsa...
kardeşim karşılar umarım bu hasretlerini diyorum.

değil bence, senin kendi hayatın içinden geldiği zaman zaten kararını verirsin ben erkeğim, iki tane ablam var biri evli diğeri evlenmedi, evli olan sadece çocuğu olduğu için mutlu sürekli onunla, iyi bir işi vardı çocuguma bakıcam diyip bıraktı eşiylede arası çok iyi değil sadece çocuk odaklı bir hayata döndü içten içe depresyonda. Evli olmayan da geziyo, sürekli bir aktivite peşinde mutlu gibi tam emin değilim, ikisinin yaşı da 30 üzerinde. bizimkiler ikisine de evlen ya da evlenme diye baskı yapmadılar hiç, durum bu şekilde...

yalnız olmadığımı bilmek çok güzel! çok çok güzel!

bu tamamen senin seçimin neden aptallık olsun, türk aile yapısında da mutlu olursun bu seçimle yaşayıp gayet mutlu olan arkadaşlarım var

bence de bu tamamen senin kendi özgür seçimin. Türk aile yapısı konusuna pek girmek istemiyorum ama eşinin de senin de ortak kararınızda pek tabii çok doğal bişi. insanlar çocuk sahibi olmak için çok ciddi düşünce süreçlerinden geçmel bence. maddi olanaklar da çok iyi olmalı manevi olarak da hem anne hem de baba çok sağlam olmalı bence. aksi halde o çocuğa da yazık o çocugun yaşayacağı çevreye de yazık. ki annelik duygusu tabii ki güzeldir hoştur ama biraz fazla demogojisinin yapıldığını da düşünmüyor değilim. "anne ol da anlarsın" vs tarzı söylemler mesela bana çok saçma geliyor. ki ben anne olduktan sonra psikolojisi bozulan ama bunun hiç de farkında olmayan çok insan tanıyorum. sıkışık bir toplumda yaşadığımız için insanlar anne olunca kendilerini bunun üzerinden tanımlamaya ve burada şu an saymaya üşendiğim daha bir çok saçma psikolojik durumlara girebiliyor. sonrası ise mutsuz çocuklar, sorunlu insanlar. karakteri oturmuş, akli dengesi yerinde ve kişisel gelişimini tamamlamış kişiler anne olmalı bence. ha ben kendi açımdan konuşayım sürekli ölçüp biçiyorum ve ne yazık ki henüz yeterince gelişmiş olduğumu görmediğim için ne zaman buna hazır olurum onu bilemiyorum.

edit: kadın

cevap verirken cinsiyet de belirtir misiniz? çok değişik oluyor böyle fikirleri okumak. benzer düşünceler kadınlarda mı baskın yoksa erkeklerde mi mesela merak ediyorum.

neden aptallık olsun? sevmediğin ve istemediğin bir şeyi güzelmiş diye yapamazsın. türk aile yapısında mutlu olabilmesi zor ama. mutlu demeyelim de huzurlu. hiç tanımadığın biri dahi sana bebek yüzünden baskı yapabilir.

eğer çocuk istemeseydim (ki ben ileride istiyorum) bir tek ileride pişman olma olasılığımdan korkardım. 40lardan sonra çocuk için enerji ayırmak çok zor. gençken bile zor.

Ben aslında çok istiyorum bi çocuğum olmasını ama yapmayacağım sanırım. Kronik ve genetik geçişli hastalıklarım var benim. Genetik sicilim bozuk yani. Göz göre göre, benimle aynı zorlukları yaşayacağını bile bile, sırf ben çok istiyorum anne olmayı diye, kendi bencilliğimden dolayı dünyaya getirmek, çocuğuma haksızlık olur diye düşünüyorum. Çok istiyorum ama muhtemelen bu yüzden yapmayacağım.

herkes belli yaşlarda böyle konuşur, evlendikten sonra iyi ki yapmışım seni lan der. o yüzden boş muhabbet gibi geliyor bana bunlar biraz. tıpkı çoğumuzun çocukken ben büyüyünce evlenmeyeceğim, kızları sevmiyorum zaten falan demesi gibi.

çocuk şu kıytırık dünyaya tat getiren tek varlık. benim çocuğum yok ama çocuğu olup da şu cümleyi söylemeyen tek insan görmedim. ben erkek halimle böyle düşündüğüme göre böyle söyleyen kadınların direk kendini kandırdıklarına inanıyorum. yani istisnalar kaideyi bozmaz ama eline 6 aylık bebek verilip ay çok tatlııı demeyen kadına rastlamadım ben daha.

erkek.

@fayfim ama mesele zaten bebekleri sevmeme meselesi değil ki. Burada şartlardan kaynaklı çocuk yapmama ya da çocuk yapmayı istememe durumunu konuşuyoruz. yoksa altı aylık bebeği evet kadınların büyük bir çoğunluğu eline aldığında ay çok tatlı der, tatlıdır da ancak bu o kadının çocuk yapmayı istediğini gösterir mi? hayır.

evlenmemek ve çocuk sahibi olmamak bir eksiklikmiş, kusurmuş gibi davranıyor insanlar. bunu bende anlamlandıramıyorum. özellikle çocuk istemiyorum veya yeniden evlenmek istemiyorum diye bir durumum yok. ama illa ki evlenmeliyim ve çocuk sahibi olmalıyım gibi bir hissiyatımda yok. olursa, güzel olur, ama olmazsa da bunu kendimde bir mutsuzluk sebebi gibi algılamam ve eksiklikte hissetmem.

evli ve çocuklu arkadaşlarla görüştüğümde istisnasız hepsi yalnızken ( kadın-erkek farketmiyor ) ne kadar bunaldıklarından, evliliğin dezavantajlarından, çocuğun insanı ne kadar yorduğundan, en güzelini yaptığımdan, hayallerinin yarım kaldığından vesaire vesaire şikayet edip duruyorlar ama hakikaten ses tonlarında ki o karanlık ifade çok net. ne zaman sofraya oturuyoruz kalabalık bir şekilde, kafalar böyle hafif yan yatık, acıma ve şefkat karışımı sahte bir ses tonuyla, phoebecim artık sende bir hayat arkadaşı edinsen, çoluk çocuğa karışsan diyorlar. bazı anlarda kendimi zor tutuyorum, ikiyüzlüler daha 15 dakika önce başka konuşuyordunuz dememek için. demem o ki; evli ve çocuklu olanlar mutlu diye bir şart yok.

kesinlikle hafife aldığımdan değil ama anne olan kadınların yaşayacakları o güzel duygularında önemli bir kısmının öğretilmiş ve empoze edilmiş olduğunu düşünüyorum ben. özellikle bizim gibi doğu toplumlarında. türk erkek arkadaşlarım yabancı bir kadın ile evlendiğinde evin tüm işini üstüne yıkmak, çocuk doğunca işini bırakmasını beklemek gibi beklentileri yokken, aynı arkadaşımın ilk eşi olan türk kadına neler yaşattığını bizzat biliyorum. bu sosyal rollere mümkün mertebe yenilmemek lazım. tabii ki insanın enerjisinin düştüğü ve acaba dediği anlar oluyor, ama neden-sonuç ilişkilerini zihninizde doğru kurarsanız bu çok nadiren oluyor ve çabucak geçip gidiyor.

bir defa evlenip ayrıldım, bir defa da evliliğin eşiğinden döndüm, çocuksuzum, gayet de mutluyum, iç huzurum yerinde.

maalesef çocuk çok farklı amaçlara hitaben yapılabiliyor bu ülkede. "yaşlanınca bakacak birisi olsun"culardan, "evliliğimizi çocuk kurtaracak"çılara, "doğurganlığım bitmeden yapayım da, sonra pişman olurum"cular da dahil olmak üzere bir çok farklı sebepten çocuk yapıyorlar insanlar, esasen çocuk istemeseler bile. son grup biraz da, indirim bitmeden ihtiyacı olmasa bile kenarda dursun diye alakasız şeyler alanlara benziyor hatta...

bu yukarıdakiler bana göre benciller grubu. bir de hakkaten o sevgiyi yaşamak isteyenler var ama. bir çocuğa bakmanın tadı, onu büyütmenin, geliştiğini görmenin keyfi, çocuklarının da hakkaten donanımlı olması için çabalamalarıyla birleşince çok da güzel insanlar yetişebilir. ama nasıl bir dünyaya? onu da düşünmek lazım. dolayısıyla bir +/- tablosu oluşuyor bu tip insanların kafasında istemsiz. hangi taraf ağır basarsa onu yapıyorlar. istemeyenler de var, isteyenler de. ama yetişen düzgün insan sayısındaki azlığı göz önünde bulunduracak olursak, istemeyenler çoğunlukta gibi...

bir de "uğraşamam ben çocukla, ayak bağı resmen, ne işim var?"cılardan, "çocuk çok büyük sorumluluk, altından kalkamayız, yavrucak rezil kepaze olmasın sırf biz yapıyoruz diye"cilere kadar, direkt istemeyenler var.

bunların hepsi insanların kendi kararları, aile ile yakından uzaktan alakası yok. torun hasretiyle yanan ebeveynler de bana göre sadece sevmelik çocuk arıyolar, derdini çekmeden sevmelik... ortada dert olmadan sevmek en kolayı. onlar da bencil.

türk aile yapısında mutlu olmanın yolu da, kendinden başka kimsenin görüşüne bağlanmamak bana kalırsa. herkes istediğini söyleyebilir, sen hangisinin doğru olduğuna kendi gerçeklerinle karar verebiliyorsan hiç de huzurun bozulmaz. aynısı aileden gelen evlenme baskısı, okulu bitirme baskısı ve bilimum diğer baskılar için de geçerli :)

-erkekim

fayfim; bebek seviyoruz ama doğurmak istemiyoruz. çocuk seven bir kadınım. 6 aylık bebek verseler bana çok tatlı da derim, öperim de, şebeklik de yaparım ona. ama doğurmak istemem.

cinsiyeeeeeeeeeeeeeeeeeeeet :)))

cinsiyet arkadaşlar!

phoebe çok güzel anlatmışsın, tebrikler.

ve fayfim, olay çocukları sevmemek değil. ben çocukları çok seviyorum. hatta isterdim ki bir çocuk yapabileyim. ergenlik yaşlarını da çok geçtim. ama ben hala böyle bir dünyaya bir çocuk getirmek istemiyorum. onun yerine terk edilmiş bir çocuğa bakmak istiyorum mesela.

yaşayabileceğim en güzel duygulardan fedakarlık etmek falan diye düşünmüyorum bu konu hakkında, ne de olsa yaşadığım duyguların en güzelinin hangisi olduğuna karar verecek olan benim. (kadın tarafıyım) eşimle 10 senedir beraber 1 senedir de evliyiz. çocuk konusunda da aynı fikirlere sahibiz, olmayan bir şeyin eksikliğini hissetmiyoruz.

mutluyuz fakat insanların gevşek gevşek çocuk ne zaman, ne zaman çocuğunuzu sevicez çocuksuz hayat geçer mi pişman olursunuz vs. muhabbetlerinden kaçış yok ne yazık ki. lan çocuk doğursam çocuğu senin gibi denyoya değil göstermek, adını bile bilmesini istemem demek istediğim bir dünya var hayallerimde.

evet, kimse kimsenin görüşüne ve kararına karışamaz, doğru söylüyorsunuz da cosmicstring'in belirttiği de bir gerçek var ortada. hadi aileyi geçtim ama 'neslim devam etsin' düşüncesinin hakim olduğu bir toplumda yetişen hangi erkek bu karara saygı duyar?

bence toplum oraya doğru gidiyor yavaş yavaş. 3 çocuk yapmanın salavat verildiği bu ülkede, çocuk yapmaktan iyice soğuyor bazı insanlar. dünyanın ve ülkenin gittiği yer malum. yukarıda saydığım bencil kesim dışındakiler de düşüncelerini çocuk yapmama üzerine fikslemeye başlıyorlar ciddi ciddi. o yüzden aslında belli bir süre sonra bu soru da ciddiyetini yitirecek bence toplumumuzda ve umuyorum kısa süre sonra...

@fayfim
çocuk yapmayacağım. bahsettiğin yaşları ise geçeli çok oldu. çocukları da çok severim ayrıca. hatta fazlaca sevdiğim için yapmayacağım bile denebilir.
kıytırık hayata tat getirsin/getirecek diye çocuk yapılmasını çok çok yersiz buluyorum. bu açıdan baktığımızda onun da kıytırık bir hayatı olacak zira.

hem ilgiye muhtaç yeterince çocuk var zaten, dessynin de dediği gibi.

Evli ve iki çocuklu bir anneyim. Bu dünyaya çocuk getirmek isteyip istememek kişinin kendi hayat görüşü. "Masum varlığa kötülük yaşatmak..." bana fazlaca abartılmış bir tanım geldi. Ben evlatlarımla mutluyum. Ama mutlu olmayacağını düşünen varsa yapmasın zaten çocuk. O zaman hakikaten yazık çocuğa.

Türk aile yapısında böyle birinin mutlu olabilme şansı tamamen bu düşüncesini eşiyle - evlenmeden önce - net bir biçimde paylaşmasıyla mümkün. Karı-koca aynı görüşteyse diğerleri karışamaz.

Ben de hormonlarima yenik dusmezsem yapmayacagim. Her turlu mantiksiz, sacma geliyor. Dogacak cocugun sartlarin dusuk ve orta sinif icin giderek kotulestigi bir dunyada ve ulkede, bir suru riskten siyrilip mutlu ve saglikli bir yasam surmesi cok cok dusuk ihtimal. Yine orta sinif bi aile cocuk yaptigi an yasam standardi dusuyo, e cocugunki de. Manevi olarak da buyuk risk, hayatin geri donusu olmayan bi sekilde degisiyo, baska bi hayattan ve bireyden tamamen sorumlu oluyosun vs.

Neyse milyarlarca olumsuz nedene karsilik "yumuk yumuk ayaklariii" veya "yaslaninca bakar" diye cocuk yapmak bencilce bi delilik gibi geliyo bana. Ama bunu gel de ozellikle bu toplumdaki insanlara anlat. Boyle bi insanin mutlu olabilmesi oncelikle ayni kafa yapisi ve ayni kararliliktaki bi esi olmasina bagli, bu kadar kritik bi konuda esinizle catisirsaniz iliski de siz de cok yipranirsiniz. Ikinci olarak da insanlarin soyleyeceklerine hazirlikli olup onlari takmamayi ogrenmek gerekiyor, bicok konuda oldugu gibi.

Çok insan var ve çok tüketiyoruz. Bu kadar insan yetmiyor gibi bi de çocuk yapmak düşüncesizlik bencillik gibi geliyor. Olur da evlenirsem ve çocuğumuz olsun istersek de ailesiz binlerce çocuk var yurtlarda, onlardan birini bebekken almak daha insanî geliyor. Elalem de "demek ki çocuğu olmuyor o yüzden evlat edindi" der muhtemelen. Bizde çocuk sahibi olamamanın alternatifi olarak görünüyor bu durum malesef. Çocuk yapabiliyor olsam da yapmayıp evlat edinmeyi seçmek isterim. Kadınım.

Konuyla ilgili duyuru açmışlığım, uzun uzun yazmışlığım bile var.
eksiduyu.ru

Gerçi o günden sonra değişen şeyler oldu, "Belki bir gün isteyebilirim, bir gün ben de böyle şeyi ister miyim acaba" durumundayım; isteme umudum var.

bir de cinsiyetleri belirtseydiniz dadundan yenmezdi :(

Merhaba,

30 yaş, kadın.

Ben de çocuk istemeyenlerdenim. Çok büyük fedakarlık ve riskli bir durum gibi geliyor o sebepten istemiyorum. Ama ben şanslıydım, eski eşim de çocuk istemiyordu dolayısyla ailelerden hiç baskı falan görmedik. Bazen densiz insanlar "artık sıra sizde", "aa çocuksuz olur mu, en azından kedi köpek alın" gibi aptalca fikirlerini dayatmaya çalışıyorlar ama zerre kadar umrumda olmadığı için alınmıyordum.

Oliver Burkeman'ın Help isimli kitabında bazı araştırmalar alıntılanmış ve çocuk sahibi olmanın insanın hayatına mutsuzluk getirdiği sonucu çıkmış bu araştırmalarda. Detaylarını hatırlamıyorum ama özetle bir süre sonra ebeveynlerin "eh yani, öyle çok da süper bir şey değil" dediklerinden bahsediliyordu.

Ha şunu da söyleyeyim, bir bebek görürsem bacağını falan ısırmaya da kalkarım yani, çocuklardan tiksinmiyorum, sadece benim olsunlar istemiyorum.

30'umdan önce doğuracağımı zaten zannetmiyorum ama komple doğurmamak isterim açıkçası. bir sürü hayalim, bir sürü planım var ve farkındayım bu hayallerim 30 yaşını geçmeden gerçekleştirilebilecek şeyler değil. tüm bunları bir kenara bırakıp hayata bir kere geldiğimi bile bile neden çevre, aile gibi etkenlerin etisinde kalıp çocuk yapayım ulan ben? istemiyorum işte. tutturmuşlar bir çocuk çocuk. ya ben o çocuğu koleje yollayamazsam çıldırırım mesela. bir dediğini eksik edersem çıldırırım. ben ciddi sıkıntı içinde büyüdüm, ya ona aynı şeyleri ben yaşatırsam? düşüncesi bile tüylerimi ürpertiyor. onu rahat, konforlu ve izole bir ortamda büyütemeyeceksem neden doğuruyorum? ciddi takıntılıyım evet ama ben atacağı her adımı düşünüp balatayı sıyırcağım bir varlık istemiyorum. zaten savaşın eşiğindeyiz, kim öle kim kala, su kaynakları kuruyor su savaşları çıkacak bir de üstüne. iğrenç beton çevre. hastalıklar. biz sınırdayız siz farkında değilsiniz, bizim doğuracağımız nesil tamamen dış etmenlere bağlı sıkıntlar çekerek yaşayacak. bunun vebalini alıp da doğuranlara helal olsun diyorum. 19K

çocuk sahibi olmadan önce şunları düşünmeli insanlar:
ben çocuğumu iyi bir evde, iyi bir semtte oturtabilecek miyim?
güzel kıyafetler giydirebilecek miyim?
sağlıklı besleyebilecek miyim?
resim kursuna, baleye, spora, kendini geliştirebileceği bir aktivite yaptırabilecek miyim?
iyi bir eğitim aldırabilecek miyim?
iyi bir anne/baba olabilecek miyim, yeterli miyim bu konuda?
çocuğum engelli olursa, yatalak olursa 70-80 yaşımda 30 yaşına gelmiş bir insanın bezini altından almaya gücüm olacak mı?
sorunlu bir çocuk olursa hayatımın sonuna kadar onun peşinden koşabilecek miyim?
ben ölürsem kim bakacak ona, suistimal ederler mi?
koruyabilecek miyim?
sapığın biri tebelleş olursa napıcam?
iş sahibi olabilecek mi?
dünyadaki kaynaklar yetmiyor insanları beslemeye, hormonlu, yapay besinlerle mi besleyim çocuğumu?
savaşlar var, insanlık bitti. bunlara rağmen kabul diyorsanız yapın.

Ne güzel. Yalnız olmadığımı bilmek çok güzel. Sanıyorum çoğumuz fikirleri yavaştan oturmuş yaşta olan insanlarız. Bir de çocuk sahibi olmak istemiyorum denildiğinde 'seni çılgııııın' tarzı bakışlar atan ve sözler sarf eden ama aslında kendi hayatlarında o ifade etmeye çalıştıkları çılgınlıkları kendileri yapan insanlar olmasa keşke. Halbuki ben normal bir kadın, normal bir insanım. Bazen enerji düşüyor işte.

bir de olaya tersten bakmak lazım: ben doğmamış olsaydım...
gerçekten objektif düşünmeye çalışıyorum ve: çok da önemi yok.
ssg'nin kürtajla ilgili dediği "bundan gocunmazdım" lafı gibi oldu sanki ama samimi olarak böyle düşünüyorum.
dolayısı ile "yapmamak da bencilliktir" fikrine de katılmıyorum bu yüzden.
tartışılabilir elbette.

d3dsacqprgcsqh.cloudfront.net

bir çocuğun mutsuz olmasın diye yaşam hakkını elinden almak doğru mu? bırakın da mutlu olup olmayacağına yaşasın kendisi karar versin bence. ne bileyim annem ev hanımı babam öğretmen benim. bana öyle bir elim yağda bir elim balda bir hayat da sunamadılar. ellerinden geldiğince en iyi şartlarda yaşatmaya çalıştılar ama.

yine de onlar çocuğa istediği şartları sunamayız diye çocuk yapmasalardı ben var olmayacaktım şimdi. var olduğum için son derece mutluyum, hayatta mutsuz dahi olsam. büyük ihtimal siz de mutlusunuzdur. olası çocuklarıma da yaşam hakkını sunmak isterim yani. benim de onlara mükemmel bir yaşam sunamayacak olmama rağmen.

bunlara rağmen kızdığım bir nokta var, 3 kuruş maaşı olmayıp da 10 çocuk yapan tipler. sen yap rızkını allah verirciler. 1-2 çocuk yapmak insanlık hakkıdır herkesin ama 6 çocuk yapıp da para bulamayıp altıncı çocuğa bez alamadığın için altı pişik olup ağlıyorsa o çocuk seni allah kahretsin.

fayfim, anacım, senin dediğin kürtaj gibi bir konuya giriyor ki onu burada değinmiyoruz. doğmamış bir çocuğun ve hatta döllenmemiş bir yumurtanın nasıl olur da yaşam hakkını elinden almış oluyoruz?

green.blogs.nytimes.com :P

@fayfim
son yazdığına, sen yazmadan önce cevap vermiş olmuşum. :)

bence hiç çocuk yapmamakla kürtaj arasında felsefi olarak bakınca çok da bir fark yok. kürtajla alınan cenin yumurtayla spermin birleşmesiyle oluşuyor. sonuç odaklı baktığınız zaman birleşmesini engellemekle birleştikten 2 hafta sonra almak bana aynı gibi geliyor. ikisinde de olası bir çocuğunuza yaşam hakkı vermemiş oluyorsunuz. o ya da bu nedenle.

ikisi aynı şey demiyorum tabi ki. baktığım mantık örgüsünü açıklamaya çalışıyorum. nasıl ikisini aynı kefeye koyarsın demeyin şimdi.

@fayfim o zaman senin dediğine göre her seviştiğimizde bir çocuk doğurmazsak felsefi açıdan yanlış mı yapıyor olacağız? birilerinin yaşama "hakkı"nı elinden alıyoruz diye.

bir de ben "bırakın da mutlu olup olmayacağına yaşasın kendisi karar versin bence." cümlesine anlam veremedim. mutsuz olduğuna karar verirse intihar mı edecek bu çocuk yani? o zaman ne olacak? kürtajdan ya da hiç çocuk yapmamaktan daha mı iyi oluyor bu?

bir de, o bakış açısıyla bakarsak fayfim, kimsesiz çocukların kaderini de etkilemiş olmuyor muyuz çocuk doğurarak? sonuç odaklı bakacaksak madem doğurmadığı çocuk kadar evlat edinmek isteyen bir aile her can verdiği bir bebek için başka bir çocuğun hayatını karartmış olmuyor mu bir nevi? ve yine dediğin şekilde her aile en az bir çocuk doğursa, trilyonlarca insan bir anda üremiş olsa dünya'da tüm diğer kaynakların hayatına son vermiş olmuyor muyuz? sadece kendi bebeğimiz mi düşünülmesi gereken ve sorumluluğumuzdaki şey?

"Aptallık değildir kesinlikle. Kendi seçimi, kararıdır.

Ama ben konuya sanırım biraz daha duygusal yaklaştığım için, mutlu olabilme şansı pek yoktur gibime geliyor. Çevremden de gözlemlediğim kadarıyla, özellikle kadınlar hayata karşı olumsuzluklarla karşılaştıkları zaman, çocukları için direnmeye çalışıyor. O ya da bu şekilde, ayakta durmanın, savaşmanın yollarını arıyorlar.

Ne bileyim ya. Her şeyin üstüste gittiği, bütün olumsuzlukların çığ gibi üstüme ilerlediği zamanda; benim kanımdan, canımdan; tamamiyle benim olan bi canlının bana güç vereceğine inanıyorum. Onunla beraber büyümek, üzülmek, gülmek, ağlamak; bence çok başka bi duygudur. Dünyaya kafa tutabilirmişim gibime geliyor. :)

Tabii çocuk istemedi diye kesinlikle mutsuz olur, diye bir şey asla diyemem. Ama kendi görüşümce, dünyaya çocuk getirdiği için daha mutlu olur. Dünyada yaşanan kötü olaylara rağmen, kafamızı kaldırdığımızda güneşi, gökyüzünü, ayı, yıldızı görebiliyoruz. Yağmuru hissedebiliyoruz. Hayatı tanıyabilmemiz için kötü dostlar, yaralarımızı sarabilmemize vesile olan omzunda ağladığımız başlar var. Niye kendimden olacak birini tüm bu güzellikleri tatmaktan mahrum bırakayım ki?"

diye düşünüyorum ben. Beni bu duygusallık mahfedecek sanırım. :)

23, k.

@fayfim e o zaman gebe kalabileceğimiz her an icraate geçmeliyiz senin mantığına göre. kadın ortalama 30'unda başlayıp 40 yaşına kadar senede bir doğum yapsa 10 çocuğu oluyor. doğal ve ideal olan bu mu sence?

az çocuk yapmak ve çok çocuk yapmayı değil hiç çocuk yapmamakla çocuk yapmayı kıyaslıyorum. o yüzden nefes aldıkça çocuk yapmalıyız o zaman diye bir düşüncem tabi ki yok.

her aile ortalama 2 çocuk yaparsa insan soyu tükenmeye başlar. bir milletin nüfusunun sabit kalabilmesi için ortalama çocuk sayısının 2.3 mü ne olması gerekiyordu hatırladığım kadarıyla. o yüzden 2 çocuk yaparak dünya kaynaklarını tüketmiş olmazsınız merak etmeyin. sıkıntıyı 10 çocuk doğuranlar yaratıyor.

çok hoşuma gitti, paylaşayım istedim => parenting.blogs.nytimes.com

bu kadar pesimist olmak saçma bence. sonuçta o çocuğun sokukta dilenci olmasının ya da tam tersine iş dünyasında çok başarılı bir insan olmasının en büyük etkeni yetiştirilme tarzı ve imkanlar. eğer sen ona bu imkanları sunamayacaksan ve yetiştiremeyeceksen tabi ki çocuk doğurma bu konuda haklısın. ama iyi bir işin varsa ve güzel yetiştirebileceksen bence çocuk dünyadaki en güzel şey

erkekim, çocuğuma annelik yapacak kadını arıyorum duyrulur

Murathan Mungan'ın Yüksek Topuklar romanını öneririm :) Onun başkişisi Nermin de bizim gibi düşünüyor...

Çok çok affedersiniz ama s*kmişim Türk aile yapısını. Hayattaki tek "başarı"sı kedinin köpeğin de yapabildiği doğurmak eylemi olan insanlar bu aman çocuksuzsan eksiksin diyenler.
Tercih meselesi, isteyen yapar isteyen yapmaz. Mutlu da olabilir yapmayan, işi varsa gücü varsa hiiiç takmaz etraftaki mal sürüsünü.

Cinsiyeti unutmuşum yahu, kadın.

Bir de yine hayattaki tek "başarı"sı çocuk yapmak olanların "annelil-babalık dünyanın en güzel şeyi" cümlesine kıl olanlardanım.

Erkeğim
Ben çocuk isteyen bir insanım eşim şu anda istemiyor saygıyla karşılıyorum.
Sağlık sebebiyle yada başka bir sebeple çocuğunun olamaması olabilir sıkıntı değil. Ama ikimiz de çocuk isteyen insanlarız sadece zamanı bekliyoruz.

Bence hiç çocuk istememek kadının kendi kararı olabilir ancak çocuk isteyen bir insanla mutluluğu uzun sürmez. Karı koca ikisi de çocuk istemiyorlarsa ancak mutlu olabilirler.

Yaşanabilir alanlar tükeniyor, hayatta kalmak için gerekli olan doğal kaynaklar tükeniyor, insan ırkı git gide daha kötü bir ırka dönüşüyor ama biz sırf üreme yeteneğimiz var diye kontrolsüz bir şekilde çoğalıyoruz. Ben üremenin tamamen durup insan ırkının yok olması taraftarıyım, umarım yediğimiz içtiğimiz hormonlu gıdalar böyle bir şeye neden olurlar. Erkek.

müstakbel çocuğumu otobüste kim taciz edecek, hangi sevgilisi çok üzecek, kapkaça uğrasa kaç ayda kendine gelecek, evliliği mutlu olacak mı, komşusu dedikodusunu yapacak mı, eltisi iftira atacak mı?

aslında başımıza gelme ihtimali olan kötü (!) olan o kadar çok şey var ki. hatta başımıza da gelmiştir çoğu.
duygusal olduğumuz için zayıfız. çabuk etkileniyoruz. ama bi o kadar da güçlüyüz. zekiyiz, vicdanlıyız, cesuruz.

dünya her zaman kötüydü. ve mutlu olan insanlar vardı. bu mutlu insanlar illa zengin, tüm dünyayı dolaşan, etrafında 40 hizmetçi olan insanlar değil ki.
sevdiği adama kavuşan bir kadın, yıllar sonra çocuğu olan bi çift, hayalindeki mesleği yapan biri, muhtaçların yüzlerini güldüren bi yardımsever, vatanı için savaşan bir asker, sınır tanımayan bir doktor, amacı uğruna ölen her hangi biri olabilir.

dünyada kötülük çok fazla, ama iyiler de var. onlar daha da azınlık olmamalı. aksine kötülüğün karşısında duracak daha çok insan olmalı.
sırf üzülmesin, sıkıntı çekmesin diye bu dünyanın ihtiyacı olan iyi insanları doğurmak istememek bencillik gibi geliyor bana.

ben çocuğuma önce diğer canlıların haklarını öğretmek isterim. öğrensin ki kimsenin canını yakmaya yeltenemesin bile. ve haksızlığın karşısında da dimdik dursun. gerekirse bu uğurda savaşsın. belki bi kaç kişinin iyiye dönmesi için yardımcı olsun. benim kızım gelse 'anne okula gitmedim kadın hakları yürüyüşüne katıldım' dese alnından öperim.
zaman zaman üzülecek, diğer insanların dertleriyle dertlenecek ama insan olmak da bu değil mi zaten? yeni doğan bebeğe kıyamadığından 'ağlamasın' diyebilir misin? yaşadığını, var olduğunu hissetmek için ağlamak lazım.

iyilik-kötülük savaşında daha çok iyi 'asker'e ihtiyaç var. eğer sizin doğrunuz kaçmak değil de savaşmaksa sizin yetiştirdiğiniz bilinçli çocuklar olacak bunlar.
ben çocuğuma kıyamam, benim çocuğum başkaları için yaşamasın diyosanız da kaygılarınızda haklısınız. o çocuk üzülecek, o çocuğun canı yanacak ama o çocuk belki bi gün tüm dünyayı değil ama birinin dünyasını değiştirecek.

yazdıklarım ütopik gelebilir, hatta çocuklarım oksijen israfı da olabilir. ama denemeye değer.

yorumları okumadım, sorunu yanlış anlamamışımdır umarım.
25 gadın.

yorumları okuduktan sonra gelen edit: kaygılarınızın çoğu başına gelmiş, çocukluğu fakirlikle geçmiş, hiç bi zaman istediği şey alınmamış, ataerkil ailede ve yobaz bi şehirde büyümüş, bahsettiğiniz hobileri üniversitede kendi imkanlarıyla yapmaya çalışmış, hatta istediği okula gidememiş biri olarak yazdım üsttekileri.
ama akşam sevgilimle sahilde iki çekirdek çitleyip sohbet etmek büyük keyif benim için, tartışan iki sevgiliyi barıştırmak büyük mutluluk, ilerde hayat kurtaracak olmak büyük haz.

yaşanan her sıkıntı insanı olgunlaştırır, tabiri caizse adam eder. parayla, seyahatle, ilgisi bile olmayan kurslara göndermekle mutlu insan daha doğrusu 'insan' yetiştirilmez. şu an beğenmediğimiz zengin aile çocuğu şımarık insanlar öyle yetiştirilmiş zaten.

sanırım kafamızdaki 'ideal insan' kavramları çok farklı. ben tüketici olarak değil üretici olarak mutluluk ve içsel tatmin yakalanabileceğini savunuyorum.

edit2: ne çok yazmışım, çocuğum benim kadar çok konuşmasın :)

Beni cidden en iyi sen anladın parasite. Ben sadece bu düşünce ile ataerkil bir toplumda ne kadar mutlu olabileceğimi bilmiyorum. Durum yoklaması yapmak istedim ve yalnız olmadığımı gördüm, çok mutlu oldum :)

ben bebeğimi o kadar çok seviyorum ki, bu boktan dünyaya gelmesin, olduğu yerde kalsın istiyorum

diyosun...

tutarlı, geçerli ve mantıklı.

böyle bir kadının Türk aile yapısında yoğun eleştirilere maruz kalma ihtimali çok yüksektir. ama o eleştirileri, ustalıkla ve sabırla savuşturabilir.

sadece şu ilk cümleyi söylemesi yeterli olur.

ama sana bişiy diyim mi? senin bebeğin olacak.

Homeland diyorum, çok büyük ihtimalle seversin. Sürükleyici, oyunculuklar muhteşem. Ama kahrolsun Amerikan emperyalizmi şeklinde bir düşünce tarzın varsa ara sıra gıcık olabilirsin, ona göre izle yani.

person of interestin ilk 10 bölümünü izleyip bıraktığnı varsayıyorum. yoksa çok severim ben.

banshee

Harper's Island var 13 bölüm izle bitir. Katil kim temalı uzun bir film gibi düşün. (Bir sonraki bölümü merak etmek istiyosun diye öneriyorum bunu)

Onun dışında uzun bölümlü ama bence izlenmesi gereken Nip/Tuck var.

Bi de Banshee var. Seksli meksli, aksiyonlu, dövüşlü drama. 2 ezon yayınlandı 3.sü 2015

arrow

Kesinlikle Orphan Black. 2 sezonu iki günde bitirirsin. Onun dışında önerebileceklerim:
True Blood
Banshee +1
Bates Motel

24
der giderim.

house of cards ı izle kesinlikle. hem kısa hem de çok iyi. kevin spacey oynuyo david lynch yönetiyo. hem zekice kurgulanmış hem akıcı.

the sopranos olmalı o listede. inanılmaz bir dizidir. inanılmaz. dizideki karakterler hakkında ve tabii ki davranışlar hakkında saatlerce konuşulur.

plaseler suits ve six feet under.

sırasıyla:
24, person of interest, arrow, banshee
person'ı muhtemelen ilk bölümlerde bıraktın çünkü gitgide yükselen bir grafiği oldu.

fringe.

the killing?
the borgias?
house of cards+

(bkz: sons of anarchy)

hiç düşünme.

person of interest sarmadı. her bölüm ayrı olayı konu alan dizilerden hoşlanmıyorum. 24 sürükleyici bir diziye benziyor ama bir sezon bittiğinde bir gün geçmiş oluyor(muş) diye vazgeçtim. bir de 8-9 sezonluk bir dizi istemiyorum. harper's Island olabilir belki. orphan black bir diğer seçenek, konusu ilginç gibi. banshee'yi daha önce de çok öneren oldu, o da olabilir. house of cards ağır mı ilerliyor bilmiyorum ki. gerçi kevin babanın hatrına izlenmesi lazım ama kararsız kaldım onda. fringe izlemek istemiyorum. sfu izleyip yarıda bıraktım. the killing izledim. sons of anarchy'yi de beğenebilirim gibime geliyor. suç dizilerini severim esasen. heroes hakkında fikri olan varsa alabilirim birde.

sanırım şunlardan birine başlayacam ama hala kararsızım: homeland, true detective, sons of anarchy, house of cards, orphan black.

house md. unutulmuş.

Vikings

spartacus hariç tamamen sıralama bile aynı benim listemle.

true detective ve fargo işini görür

pert arabanın fiyatının %40ı (sanırım) kadar bir hasar çıkarsa verilen rapor. Pert arabanın fiyatı satarken çok düşüyor. O sebeple kritik durumlarda perte çıksın isteyenler olur.

Benim yaptığım kazada pert kararı çıktı ucundan. Bende hava yastıklarının tamamı da açılmıştı. Sizinki çıkmaz gibi geldi ama motor hasar görmediyse.

anladım ama ben perte çıkmasın yapılsın deme hakkına sahip miyim merak ettiğim.

Pert olduktan sonra sen paranı alıyorsun araç da ihale ile satılıyor. Dilersen ihale taban fiyatından arabayı sen alıp yaptırıp binebilirsin. Öyle bir ayrıcalık tanıyorlar diye biliyorum. Acentene bunu bi sor istersen.

Amcamın arabası pert olmuştu oradan biliyorum,2 yıllık arabaya sıfırı ederinde para vermişti kasko.

geçmiş olsun daha yenilerde aldıydın arabayı sanki hatırlıyorum enteresandır çok unutkan olan ben nickini hiç unutmuyorum,

neyse tekrardan geçmiş olsun kaza boyutuna göre pert kararını eksper verir ya arabanın değerinden düşük bir para alırsın yada yüksek masraflı tamiri olan zor satacağın bir araban olmuş olur sonuçta her türlü zarardasın.

Ancak bu durumda senin paraya arabaya ne kadar ihtiyaç duyduğun önemli parayı alıyim biraz daha düşük modellisi olsun ama kazasız olsun diyebilirsin yada cebimden para çıkmasın tamir olsun binerim dersin araba seni nerede bırakır piyango oynarsın.

Bence kazanın boyutlarını söyle sen servis ne kadar masraf çıkardı? Aracın modeli markası nedir (peugeot diye hatırıyorum ben)? Pert olursa kasko ne kadar ödeyecek? Ha bide aracı ne kadara almıştın?

Bu soruların cevaplarına göre karar ver. Olmadı özelden yaz bende kend fikrimi söylerim.

@basond kaza bugün olduğu için henüz bir bilgimiz yok. olunca bilgi veririm sana :) bir hafta on günü bulur dediler. bakalım bekliyoruz. peugeot 206 araç..

Genelde sigorta aracın değerine yakın bir miktar öder pert olunca, üstelik bu miktarı beğenmezseniz itiraz edip aracın değerine yükselttirme imkanınız mevcut. Kazalı arabayı yaptırıp binip sonra satmaya çalışmaktansa parasını alıp yenisini almak daha mantıklı bence.

akıllı telefonunuz?

Akıllı telefon varsa hem bedava kullanırsınız, hemde çeşit çeşit yazılım kullanma şansına sahip olur ve beğendiğinizle devam edersiniz. Navigasyon cihazı alırsanız haritayı beğenmeyebilirsiniz ama değiştirme şansınız olmaz. Akıllı telefon tutucusu alıp araca takın bence.

navigasyon cihazından önce harita önemli o yüzden başarsoft haritalı olanlardan alın..garmin, navitech filan ilk aklıma gelen..ben de navitech var gayet yeterli.

akıllı telefonlarda ise nokia lumiaların internet gerekmeyen navigasyon uygulaması here maps var gayet başarılı.

telefonum akıllı ama o kadar saat çalıştırınca çok ısınıyor yav

jepa + 1

Kesinlikle cihazdan önce haritasına bakın ve haritanın Başarsoft olmasına dikkat edin. (Garmin'in bazı modelleri de Here haritası kullanmaya başlamış bu arada. Yani almadan önce mutlaka satıcıya bunu sorun.)

Next'in ürünleri gayet güzeldir. Bir de bir sorun olursa cihazlarının arkasında druyorlar. Garmin bence gereksiz pahalı.

Tomtom var cok memnunum

net hayır demiş daha araya başkasını sokarsan iyice ters tepebilir.
gelmezsen iyice kıllık çıkabilir.

tatilini kaydırabiliyorsan kaydır

Kalabalık bi şekilde çıkılacak bi tatil. Herkes izinlerini ayarladı. Diğer bir ihtimal tatilden 3-4 gün önce ayağımı alçıya aldırabilirim. İnşaat üzerine bir firma olduğu için iş güvenlik konusu çok önemli. Alçılı bir ayakla gelirsem ceza alma konusunda korkabirler.

stajyer için birbiriyle tartışacaklarını sanmıyorum ben. patron bırak gitsin derse personel müdürü de üstelemez. yalnız dayın patronu ikna edecek kadar hatırlı arkadaş değilse seni de zor görevler bekleyebilir, ya da staj notların c c gelebilir. ki hocalar bu durumda zorluyorlar biraz neden böyle geldi bu not deyu.

"Yapıcı" yorumun için teşekkür ederim. Saat 8,30da geldiğim şirkette stajyer olduğum için saat 1 itibariyle hala boş boş oturuyorum. Ücret almıyorum,işe yarar hiçbirşey yapmıyorum. Kaldı ki ne olursa olsun bunun yorumu sana mı düşer bilemedim.

ne kasıntı tipler ya stajer 3 gün gitsin nolcak yani. rapor al derim

bence dayinla konus ama arkadasini arasin diye degil, bu durumdan kendi basina nasil cikarsin sana yol gostersin diye, yani ileride hep yaninda dayin olmayacak, isini kendi basina halletmeyi ogrenmis olursun. ben senin yerinde olsam istedigimi elde etmek icin orta yollar bulmaya calisirdim, mesela isteginizi kabul etmeyen kisiye neden kabul etmedigini anlamak onemli, sizin de farkettiginiz uzere orada bir ise yaramiyormussunuz, yani yoklugunuz hissedilmeyecek, fakat illa gelmenizi istiyorsa belki haftasonu gelip onlar icin bir isi halledebilirsiniz, aksam fazla mesai yapabilirsiniz, onlar icin bir sey yaparsiniz, yani bozuk bir makine icin tamirci cagirip kimse durmasa da basinda durmak vs vs gibi.
eger hicbir orta yol ie yaramazsa dayinizin arkadasini arama olasiligi hep var zaten. fakat diger turlusu bence daha anlamli ve keyifli olur.

@naelektrisan

çok yaşa. senden cidden bi bok olmaz.

Burdan bir bok olabilmiş arkadaşlara teşekkür ederim. Hala önerilere açığım.

kargocu gitmeden önünde hemen aç kırığı çatlağı varmı kontrol et ne yaparsan yap ama kargoyu gönderme gözü ile görsün yoksa kargodan kırık çıktığına inanmazlar.
çalıştırmayı dene ekranına bak mutlaka.

Laptop olduğunu düşündüm nedense.

kargocu her zaman yaptıkları gibi sana imzayı attırıp bir an önce gitmek için can atacak. götü başı oynayacak. hiç acele etme, yavaştan al. kontrol edip imzayı öyle atacağını söyle. kartonundan çıkarıp vuruğu kırığı eziği var mı diye kasasını kontrol et. temizse imzayı at.

Teslim alma, git kargo subesinde 2 saat incele, tutanak tuttur. Ayrica kontrol ettirip imza attirmazlar, imza atarsin oyle verirler bilgisayari.

erkek kediler kadınlara daha düşkün oluyor evet.

benim kedi de erkek hayatta erkeğin olduğu odaya girmez bile.

içgüdüsel olarak başka erkeği bölgelerine tehdit olarak algılama, güç kavgası gibi bir şey sanırım.

kedim kısırlaştırıldıktan sonra da aynısı devam ediyor, cinsel ilgi olması imkansız gibi.

erkek kedi erkekleri pek sevmiyor ve bizdeki cinsiyeti ayırt edebiliyorlar diye okumuştum.

belki kokudan falan farkediyor olabilirler içgüdüsel olabilir.

ayrıca memelere filan sokulur o daha yavru, anne şefkati arıyor :)

sıcak bulduğu yere kafayı sokarlar dkhgkjfg
benim kedi fular gibi boynumdan düşmez misal.

sana da zamanla alışır.

Benimki 3.5 aylık erkek sabah kalkar kalkmaz koşup beni kardeşimi yalamaya başlıyor. Annemle babama o kadar düşkün değil. Babamı hatta hiç yalamaz. Cinsiyet seçiyor hain.

cinsel bir durum, tipinden belli.

Arkadasimin erkek kedisi vardi biraz iri yapili harika birsey. Ilk zamanlar bana hic yuz vermedi ama gide gele bana da yanasmaya sokulmaya basladi. Ben erkegim.

protein tozu ucuzmuş o zamanlarda

hepsi öyle değildir tabi ki estetik açıdan görünmesi için heykeltraşların abartması bence.
Amma velakin obezite ve kilo sorunu o günlerde tabi ki çok daha azdır.

obezite insan icatı, eskiden yoktu öyle şeyler. kılıç kullanmak, ata binmek, güreşmek vb şeyler hep zengin sporuydu. çok sevişgenlerdi bide, o da çok kalori yakıyomuş diyolla.

insanların eskiden yaktığı kalori sayılarının yanında, çalıştırdıkları kas grupları da daha fazlaydı..

o bahsettiğin çok zor çıkan kaslar diye birşey yok, mesomorph vücut tiplerinde kas kütlesi fazla ve yağ oranı kas kütlesine göre daha düşük olduğu için farklı kas grupları rahatlıkla görülebiliyor.

o kas grupları tüm insanlarda var.

adam heykel yapıyo, göbeğini kaşıyan adamın mı heykelini yapacak dayı? daha güzel olanın heykelini yapacak tabii ki.

malları da buyuk oluyor aga...hele nemrutun gırıste sol da var bıtane tobe estafurullah aklıma geldı şimdi...

Başlarda arkadaşın dediği gibi önemli kişilerin heykelleri yapılmış ancak daha sonra iş ticarete dönmüş ve parayı basana heykel yapmaya başlamışlar. Bir yerden sonra talep öyle artmış ki heykel tıraşlar heykellerin bedenlerini hazır tutup (sabit hepsi kaslı adonisli bedenler), gelen müşterinin kafalarını özel yapıp hazır bedenlere yerleştirmeye başlamışlar. Hepsinin aynı olmasının nedeni bu.

şu belgeselde sorunuza direkt olarak değiniliyor, genel kültür olarak da izlemenizi tavsiye ederim:

www.imdb.com

ben de aklımda kaldığı kadarıyla açıklayayım dedim ama toparlayamadım, epey olmuş izleyeli. hatta zor çıkan kasları bırakın olmayan kasların bile neden eklendiğini açıklıyordu.

yunan heykelleri fikri itibariyle kibir doludur, aslına bakarsan antik yunan tamamiyle diğer medeniyetlere karşı üstün oldukları fikriyle yaşayan toplumdur. Bunun için en büyük heykel(rodos), en görkemli bina, en üstün insan, savaşçı gibi betimlemeler doğasındandır.

sorunuzun antik yunan'daki sanatsal karsiligi "idealizm" (bir akim olarak)

O dönemde insülin dalgalanması yaratacak düzeyde basit karbonhidrat alımı yoktu, diğer karbonhidratların tüketimi de sınırlıydı, fabrikalaşma yoktu, haliyle işlenmiş gıda da yoktu. Genelde protein tüketiliyordu. İşlerin de çoğunlukla kas gücüyle yapıldığını düşünürsek hepsinin fit görünmesi gayet normal. Tabii bir de o heykeller savaşçıların tanrıların heykelleri; bakkal Teodolis'in heykeli değil. Onun heykeli olsaydı şişko bir heykeli olurdu muhtemelen.

Güzelleme mi diyorlar bi abartı var tabikidr heykellerde

O zamanlarda yaşayan insanların beslenme ve spor alışkanlıklarından, ve tabii heykeli yapılan kimsenin önemli birisi olacağı gerçeğinden bağımsız olarak bir şey daha ekleyeyim: Şu anda kadın vücudu genel kanı olarak nasıl iki cins arasından daha estetik olanı kabul ediliyorsa o zamanlarda da erkek vücudu için aynı şey geçerliymiş. Kadın vücudu daha aşağı görülürmüş. (Bu sebeple erkekler arası eşcinselliğin yaygın olduğunu ve kadınlarla çocuk sahibi olmak için birlikte olunduğunu da kaynağını hatırlamamakla birlikte bir yerde okumuştum.) Dolayısıyla heykeli yapılan kişinin gerçek vücudun da ötesinde bir yüceltme söz konusu olmuştur.

Mesela antik yunan mimarisinde de son derece erkeksi, kalın ve köşeli yapılar baskındır. Kadınsı kıvrımların keşfedilmesi çok sonra olmuştur.

abi üniversite öğrencisi olayını da kafanızda ne büyütüyorsunuz. sanki bütün gün oturup profesorlerle bilimsel analiz falan yapıyor tüm üniversiteliler. okutun geçer diyen doktor var ya bu ülkede. tamam çocuğun sözleri katıksız mallık içeriyor ama e de geç yani. genellemeye yapamaya ne gerek var.

Turkiye'nin siyaset felsefesi uzerine yetistirdigi en onemli akademisyenlerden biri, girdigi ilk derste bizde universite yok serbest kiyafetle gelinen liseler var demisti. Yuksek lisansa verdikler badiou - etik kitabini lisans birinci sinifa veriyorlar iyi universitelerde.

Neyse gozun acilmis, turkiye'de universite kafasi(hocasiyla, ogrencisiyle) bu(istisnalari tenzih ederim)

uzun saça/küpeye takan koca(!) profesörler var. ilk dersinde uzun saçlıları tahtaya çıkartıp(tahta diyorum da koca anfide kürsüye çıkarttı işte) şakayla karışık dalga geçtiğini biliyorum. eski de değil daha geçen sene.

bu ülke böyle :)

daha bu ne ki bende neler neler var. hem de üniversiteli, bir gün gel de dersime alayım seni asıl o zaman görürsün üniversitede kimler var neler var.

Uluslararasi iliskiler ve avrupa birligi bolumunde okuyup bir ulke ismi soylediginde avrupada mi degil mi cevaplayamayan ogrenciler var bir de :(

üniversite iq ile girilen bi yer değil kardeşim ya
haklısın çok haklısın ama tüm dünyada olduğu gibi türkiye de de mal insan bolca var.

ekmeleddin başkana "kuran iptal olacak mı?" diye soru soran bir jeofizik mühendisinin var olduğu bir ülkede yaşıyoruz.

saçı uzun aklı kısa diye bir lafın olduğu ülkede normal.

Bizim sınıfta Türkiye Cumhuriyeti devletinin yasama organının ne olduğunu bilmeyen öğrenci var. Sorsan gezi eylemlerine falan gitmiştir belki. Gitsen ne olur gitmesen ne olur amk cahili? Hoca sınavda bunu sormuş diye sınava zor dedi lan.

gürültüden dolayı korkarlar

hava karardığında uğramıyorlar gündüz geliyorlar sadece.

kombi hermatik kombi ise yanma odası kapalıdır. Ancak üreteceği ısıdan ötürü yumurtaya zarar verebilir. yuvayı taşımanız yada yuvada bir değişiklik yapmanız durumda kumrular yuvayı terk edebilir ve yumurtayı ölüme bırakabilirler. mümkün mertebe kombiyi kullanmayın kuluçka süresince diyecem ama... sıkıntılı bir durum. ancak içinde yumurta yoksa müdahale etseniz belki başka bir yere yuva yapmak için sil baştan çalışabilirler :(

otların tutuşabilmesi ihtimali konusunda da ancak fikir yürütebilirim. Yoğuşmalı kombilerde baca gazı çıkış sıcaklığı yaklaşık 50 derece civarındadır. Yoğuşmasızlarda bu 80 derecelere kadar çıkar. yanma odası çeperleri yalıtımlı olur. Ancak yalıtımın olmadığını düşünürsek yanma odası çeperi bir hayli sıcak olacaktır ve buraya da o otlardan bir kaçının düştüğünü varsayarsak otların tutuşma sıcaklığı olan 260 - 400 derece civarında bir sıcaklığa çıkması gerekir alevli yanmanın başlaması için. İhtimal var mı var. Yanabilir mi yanabilir. Ama zor. yani bir kaç olayın bir arada yaşanması gerekiyor bunun için. El feneriyle kuşlar yuvada değilken kombinin içine düşen ot var mı bir kontrol edin hiç olmazsa. Ancak yuvayı bozmak istemiyorsanız yuvaya temas dahi etmeyin.

aynısı bende oldu. camı acık bıraktık bi ay.anne gelip gidiyordu. yavrular buyudu. uctu ve gittiler.
kombiyi sadece sıcak su icin calıstırdıgımdan hic bir sey olmadu.

yanına bol su iç.

Maden suyu mı, soda mı?

bunlar aynı şeyler değil

maden suyu ile ilgili sorulmuş onlarca soru var, aratırsanız bulabilirsiniz, haftada 1-2 maden suyu sorusu soruluyor, geleneksel

türk kızılayı falan içiyorum. üstünde doğal maden suyu yazıyor. sade soda diye alıyorum. soda değilse bu hangisi soda? farkı ne oluyor?

Soda sade suya karbondiyoksit basıyorlar, sağlıklı bir şey değil

maden suyu bu haliyle kaynaktan çıkıyor ve hemen şişeleniyor, sağlığa yararı var

mideyi tembelleştirir derler fazla soda tüketmenin ama doğrumu bilmiyorum

Çok fazla tüketirsen bağırsakları tembelleştirir

yıllardır günde üç ila altı arası düzenli maden suyu tüketen bir bünyeyim, henüz bir zararını görmedim açıkçası. ama yıllarca sigara içen modeller de var şimdi tabi o ayrı.

böbrekler sıkıntılı değilse sorun yok, zaten fazla alınan mineral geldiği gibi gidecektir. ama böbrekler yoruluyor tabi, ve böbrek rahatsızlığı falan olursa eğer başka nedenlerle, bu tüketim sıkıntı yaratabilir, sağlıklı bireyde mide tembelleşmesi dışında bir zararı olacağını sanmıyorum ki o sorun da geçicidir usta. sodayı bıraktıktan kısa süre sonra eski haline döner mide, korkmaya gerek yok.

Bir şeyin tembelleşmez. İçindeki mineral miktarına ve o minerallerin günlük tüketim limitlerine bakmak lazım ama 4-5 şişenin zararı olacağını sanmıyorum.

tansiyonu yükseltir diyor babam.

staj yaptığın yere bağlı ama bence staj yaptığın yeri pek etkilemez.

Yaptığınız işe puan gözüyle değil de, gurur duyacağınız bir iş olarak bakmanız hayatınızın her döneminde size maddi manevi kazandıracaktır.

Çalıştığınız yerdeki kişiler staj zorunluluktan değil de, gerçekten öğrenmek için yaptığınızı farkederlerse dikkatlerini çekecektir. Ha çekmiyorsa da onlar da stajyerlere zorunluluk gözüyle bakıyorlar demektir, üstünde durmaya değmez demektir.

staj defteri cogu is yeri icin angarya bir is. zaten ustunkoru bakip imzalayacaklar muhtemelen. staja not gelemese de "git satji tekrar yap" ya da "staj defterini bastan yaz" dendigine sahit olmuslugum var.

ben izledim filmi gitmeye değer bir film olarak bulmadım.

İstanbul'da ise seansları düştü bence gösterimden kalkabilir.

Son seansa ben geldim, bekliyorum sinema saatini, atla gel zorlu Center a sen de :)

Yalnız ben de evden çıkabilmek için resmen süründüm, sinemaya gitmeye gitmeye üşengeç olmuşuz

Büyük hedeflere giden yolda elbet yeni hedefler koyulur.
Her zaman isteyecek daha iyi bir şey bulunuyor.

kime ait bir sözdü unutttum ama bunu çok haklı bulurum:
-hiçbir şey hayal edilene ulaşmak kadar hayal kırıklığına uğratmaz insanı.


cidden de öyle. en basitinden, "maaşımı/bursumu alayım xxx alacağım" deriz alırız ve uğruna kafa patlattığımız şey artık değerini yitirmiş gibi gelir.

gerçi bunun önümüze koyduğumuz hedefin büyüklüğüyle de ilgisi var.

hedeflerimi yakaladım haliyle sonrasında kendime yeni hedefler koydum
bunun sonu yok.