iphone 11 cihazı için misal farklı farklı satıcılar var ama hepsiburada’nın kendisi yok. bu satıcılar sıkıntı çıkarır mı? mağaza puanlarına falan bakıyorum 100’drn az yorum ama 9,9 gibi yerlede. güvenilir mi bunlara? gerçi cihaz elime ulaşınca sonrasında garanti va muhattap apple ama olsun. var mıdır zararlı çıkabileceğim bi durum? saygılar

Güzel giden, sorunsuz, kısacası normal seyrindeki ilişkinizde hamile kalıyorsunuz. Bunu öğrendikten sonra erkek babalık testi yaptırmak istiyor. Kadın buna çok bozuluyor ve teste izin vermiyor. Sizce kadın tepkisinde haklı mı? Erkeğin test yaptırmak istemesi normal mi? O kadının yerinde olsaydım boşanırdım der misiniz?

8 yıldır web ile ilgi alakam yok, biraz mobil geçmişim var. Rica minnet istediler diye bir web ekranı yaptım.

npm start dediğimde localhostta güzel çalışıyor.

Fakat önceden html css dosyalarını tutup bir ftp server a atar, domain e bağlar çalıştırırdık.

Şimdi de mantık aynıdır da ben bu projeyi o hale nasıl getireceğim?

npm run build komutu bir çıktı verdi bana. html css formatına dönüştürdü sanki. Fakat index.html i çalıştırdığımda bir takım şeyleri göremiyor. Bu nasıl build etti arkadaş :/

Atladığım ne var acaba?

Nasıl anlatabilirim bilmiyorum kalbimin oralarda bir yerlerde, belki biraz altında 2 saniyelik guruldamalar oluyor. Yaklaşık 2-3 saattir de aralıklarla devam ediyor.

Orada ne var ki mide gurultusu gibi hem ses hem titreme yapıyor?

Panik olacak bir durum yoktur herhalde?

şarjı en az 45 dakika rahat yeten,
toz haznesi pratik temizlenebilen,
max 3000 TL civarlarında

kablosuz dikey süpürge arayışındayım.

en önemlisi, süpürgeyi "şuraya bir şeyler döküldü bir geçivereyim" diye el süpürgesi olarak kullanmayacağım, normal ev temizliğinde kullanacağım.

şimdiden çok teşekkür ederim.

Merhaba 26 yaşında erkeğim. İş yerinde benden daha kıdemli kadınlar bana böyle hitap ediyor. Hatta bugün yaşıtım, benzer pozisyondaki bir kadın da benzer şekilde seslendi, üstelik ben 'siz' hitabını bir kaç kere vurguladığım halde devam etti.
Ben karşı cinsten herkese 'siz' hitabı dışında bir hitap kullanmıyorum. Ne dış görünüş ne hal hareket kesinlikle feminen bir duruşum yok. Bu iş yerinden önce çalıştığım hiç bir yerde başıma böyle bir şey gelmedi. Yanlış anlaşılmasın olayı sadece anlamlandırmaya çalışıyorum.

Not: Duyuru kendini imha edebilir.

Sınır bilmezlik midir bu yoksa cool görünme çabası mıdır? Böyle insandan herhangi bir anlamda hayır gelir mi?

Bir link verecekler bana ve oraya connect olacağım.

Bir değişiklik olduğunda da bana bir data dönecek.

Sonra o datayı web sayfasında göstereceğim zaten tek ekranımız var.

Tek yapmak istediğim bu fakat basit bir doküman bulamadım.

Eylül'de ALES'e girsem sonuçları Ekim'de açıklanıyormuş.

Okullarda dersler başlamış oluyor. Değerlendirmeleri/başvuruları da kapatmış olmuyorlar mı?

İnsanlar okula nasıl ve neye göre kayıt yaptırıyor?

Aralık'ta askerlik tecili bitmiş oluyor bir yere kayıt yaptırmam lazım.

2. dönem kayıtları falan oluyor da onu mu beklemem gerekiyor? 2 ay kaçak olarak dolansam sorun olmaz herhalde.

Cardlardan oluşan bir liste ekranı hazırlıyorum.

Her kutucuk bir sepeti gösteriyor ve sepet adı, kullanan ve içerisindeki ürünlerin miktarı falan yazıyor.

Buraya kadar sorun yok, data geldikçe ekrana basıyorum.

Fakat bana dediler ki ekrandaki bu kutucuklar, yeni data geldiğinde görsel olarak yumuşak bir şekilde kaybolsun veya yer değiştirsinler.

Görmek istiyorlar yani short olayını canlı ve animasyonlu olarak. Adete göre sıralıycam çünkü data değiştikçe.

Bu tarz bir kütüphane bileniniz, kullananınız var mı? Veya ne diye aratabilirim?

Tam deshboard denemez belki ama mevcuttaki sepetlerin durumunu canlı olarak yansıttığını onu kullandım.

Bu fiyatlara 2013 Tiguan ve 2015 Sportage bulabildik.

Benzin + LPG olarak bakıyorum.

Tiguan bana daha kullanışlı geliyor ama sportagelarda 4 koltuk ısıtma, anahtarsız çalıştırma olanları falan var.

Yine de tiguan daha az yakıyor ve daha performanslı.

Karar veremedik.

Bir de kafama takılan; kia 1.6 atmosferik motor kullanıyor ve lpg ile tam uyumlu olduğunu düşünüyorum.

Diğer tarafta 1.4 Tsi motor var. LPG ile sorun yaşamaz mıyız?

Mevcut w211 e350. Hayal audi rs6. Sizinki nedir?

Babam 25 senedir köyde annesine bakiyor ve son 7 senedir babaannem alzheimer.

Son 5 senedir de şehirde yaşıyorlar.

Babamin bir tane hatcback araci var. Koye gidip gelirken bagaj yetmiyor, babaannemi indirip bindirirken de zorlaniyoruz kilolu kendisi. Madem böyle bir hak var arac alimiyla ilgili diye basvuralim, otv indirimiyle arac alalim dedik. Eski araci da ben alırım diye düşündüm.

Neyse gittik babanneme rapor aldik %95 verdiler. Onunla da adliyeye basvurduk. Babam zaten vasi atanmış onda da sikinti yok. Hersey burdan itibaren başlıyor. Annemle babam ayrilar ve anne tarafindan uzak bir akrabanin adliyede calistigini ogrendik. Ben de kendisine ulastim dosyayı takip edebilir misin bayadir bekliyoruz diye. O da bakti dedi ki karakola yazi gitmis ordan tahkikat mı ne bekleniyormus.

İyi dedik bekledik, gelen giden yok. Teyzem emekli polis ona dedim ki karakolu arayip bir sorar misin. Onun da aile ici acayip vukuatlari oldu cok güvenemiyorum ama neyse.. Gerek yok öyle almayin diyen birisi 1-2 aydir. Bu arada kendileri didisinin didisi uzerinden denemisler alamamislar oradan bir kuyruk acilari var.

Tamam dedi ben arar bi sorarim. Aramis demis boyle boyle bir yazi bekliyoruz durumunu ogrenebilir miyim? Onlar da aramislar zar zor bulmuslar dosyayi. Tamam bunun icin bir arkadasi gonderiyorum inceleme yapsin. Ama demisler siz bu dosyanin bize geldiğini nereden biliyorsunuz? Demis bir akrabamiz var ondan öğrendik. Hmm demis gondermis bir polisi.

Ya arkadas polis babami aramis, demis xx kisi gercekten polis mi bizi aradi. Babam demis eski baldiz olur evet emekli. Peki demis adliyede kim var orda da bir tanıdık varmış. Onu da demis oglan bulmus ben bilmiyorum. Peki demis kapinin önünde aracin var neden basvurdun? Babam demis onu oglana vericem yeni ise girdi arabasi yok. Polis de niye cocuk kendi araba alamiyor mu demis. ULAN SANA NE. Neyse babam da fiyatlari biliyorsun yeni ise girdi nasil alsin falan. Zaten koye gidip geliyoruz esya tasiyoruz yetmiyor demis. Tamam demis gitmis polis.

Sonra teyzem aramis ne yaptiniz diyem güya kafalamis ordakileri. Onlar da hersey tamam xx hanim sorun yok biz raporu ilettik demisler.

Sonra rapora baktırdım adliyeden.

Polis yazmis ki bu sahsin zaten araci var. Hastane de eve yakin. Hasta da bakima muhtaç ama yürüyebiliyor demis. Bir araca gerek yok demis.

Tövbe estağfurullah ulan millet didisinin didisi ustunden aliyor.
Tam hasta olmayan hasta rolu yapiyor aliyor.
Uzerine birsuru arac olanlar başvuruyor, aliyor.

Bize adliyeden dediler ki polis boyle boyle yazmis alamazsiniz siz.

Ulan ayar oldum teyzem mi bisey dedi diye. Galericiler saskin. Daha once bu sekilde arac alanlar saskin. Ben anlamadim neden boyle oldu? Hakimin onune gidecek bakalim yakinda bu sekilde.

Adliyedeki kisiyle de teyzem konusmus. Bana onceden ben gerekirse hakimle de konuşurum durumu anlatirim diger araci oglu kullanacak veya kullaniyor diye demisti. Simdi diyemem, hakim polisin dedigine bakar diyor. Ulan önceden niye oyle demedin o zaman.

Söndürmeye çalışan biri vardı. Başkaları da olabilir belki bilmiyorum.

Patlamanın çapı baya büyük. Bişey olmuş mu?

ne olur tahminen ve çevrenizden gördüğünüz kadarıyla? erkek çocuğun anneye çekip 160-170 cm kalması olası mıdır? kız ocuğun uzun olma ihtimali var mıdır?

Ben istanbulda degilim aksam annemler salonda otururken yanlarinda oluyor olay.

En son 2 haftadir egzema/mantar tarzi bir sorundan tedavi görüyordu veteriner kontrolunde. Krem ve sprey vermisler, sampuan vermisler. Iyiye gidiyordu yaralari iyilesmisti. Dişi, british cinsi.

En son yine yikamislar kurutmuslar.
Kremlerini sürmüşler.
2 gundur toz bir hap vermisler kapsüllü onu yutturuyorlarmis.
İsmi Funit.

Koltuğun yaslanma yerinin üstünde uyurken düşmüş. Kalp masaji falan yapmislar kurtaramamislar. Büyük ihtimalle kalp krizi falan.

Otopsi için Gultepe veterinerligi aramislar en yakin oraya gidiyordu zaten. Biz anlamayiz en fazla boynu kirildi da mi ölmüş ona bakabiliriz demisler. Avcilarda hastaneye goturun demisler. Bu saatte acik midir?

E yasak var yarin gidebilirler mi, ve acik midir. Levent'e yakin bakabilecek bir yer var midir? Yapacak bir sey yok ama en azindan sorunu ogrenmek için. Arac bendeydi bizmkiler avcilara da gidemez zaten uzak baya.

Ne yapalim balkonda duruyormuş sarmislar posete koymuslar :/

Maaşlarınız yüzde kaç arttı? Önümdeki ilk 3 yılı başlangıç olarak %25-30 alırım diye planladım, ilk zammım olacak. Çünkü kimisinin 40 bile aldığı olmuş ilk zam olarak, duyuyorum. Ben de 25 üstü bekliyorum ama emin değilim. 10k 15k alsam bu kadar olmaz belki ama ilk maaşa olabilir dediler.

Bir de beni geren, ekipte danışmanlıktan bizim şirkete senior olarak başlayan arkadaşlar var. Değeceğini düşündükleri için, yönetici ikna ettiği için kadroya geçtiler. Şu sıralar yönetici ile görüşmüşler sanırım gitmeyi düşünüyorlarmış. Yani ikna ederek kadroya alan yönetici, işler kötü arkadaşlar pek zam yapamıyorum diyorsa bir sıkıntı var demektir sanki.

Benim de biraz keyfim kaçtı. Planarımda yakın zamanda iş aramak/değiştirmek yok. 1-2 sene burada önüm açık, yeni kurulan ekipte de yine tek mobil yazılımcı olarak devam edeceğim. O yüzden yakın zamanda ayrılmak istemiyorum.

5k alan birisi ne kadar zam alır yorumlarınızı bekliyorum. Zam konuşması henüz bazı kişilerle yapılmadı. Sadece performans değerlendirmeleri yapıldı, o güzel geçti. Zam için görüşüldüğünde de tavrımı ona göre alayım piyasayı bilirsem.

Yer: İstanbul, Çalışan sayısı: 1000-1500

sonunda herkesin gözüne sokmaya çalışa çalışa her yerde paylaştığım aracımı 2 haftada sattım. acildi zaten. kaporası falan tamam yani 1-2 gün içinde alacaklar.

alacak olanın da boya takıntısı varmış ama motor ustası ve kaportacı tanıdıklarına gösterdik, motorda hiç bir sorun yok kaçırmayın 16 yaşında ama daha 100bin km'de dedi. kaportacı da buraya boya atılmış ama pasta atılmamış, yani kazası vuruğu yok belli, sadece ince bir boya atılmış içiniz rahat olsun dedi.

o yüzden buradan bana inanmayanlara selamlarımı iletmek istiyorum. 16 yaşında araç bakıyorlar tertemiz bulmuşlar, yanlardaki çizik boyasını duyunca ben vazgeçtim diyen 4 kişi çıktı. gidin sifir araç veya yüksek kilometreli alin o zaman. oh rahatladım.

neyse noter sorumu sorayım, ben memleketteyim, annem istanbul'da. araç onun üstüne. bana vekalet verip benim burada satışını yapmam lazım. islak imzalı bir kağıt alıp onu buraya yollaması mı gerekiyor yoksa her şey sistem üzerinden aynı günde yapılabilir mi vekalet + satış?

tanıdığım insanlar baya dolaşıyor yasak zamanlarda ve ceza yiyen hiç duymadım. siz duydunuz mu? neden çıkmışlar dışarı?

Yakın zamanda annem Amerika’ya gidecek, laptop getirtmeyi düşünüyordum. Fakat bugün şöyle bir şey gözüme çarptı: ty.gl

Fiyat çok iyi değil mi sizce? Nasıl başarabiliyorlar bu fiyata satmayı? Bilgisayarlardan çok anlamıyorum, gözümden kaçırdığım bi durum mu var? Yerimde olsanız Amerikadan mı getirtirsiniz yoksa bunu mu alırsınız?

Tişikkirlir

C5'in;

+İçi kesinlikle çok daha güzel.
+Biraz daha geniş.
+Şeritte tutma ve çarpışma önleyici var.
+Akıllı bagaj kapağı ve geri görüş kamerası var. (Live pakette yok ama ek alınacak)
+GLX'ten bir tık daha iri, SUV hissini daha çok yaşatıyor ama biz hatchback araç pratikliğine alıştık, biraz yüksek olsun yeterli kafasındaydık, şehir içinde bu kadar heybetli bir araçla rahat edebilir miyiz bilmiyorum.
-Sunroof veya cam tavan yok
-Anahtarsız giriş-çalıştırma yok
-Ağırlığından ötürü 1 litre daha fazla yakıyor.
-Yalıtım pek yok.

GLX'in ise;

+Koltuk konforu daha iyi.
+Panoramik cam tavan var.
+Akıllı bagaj kapağı ve geri görüş kamerası var.
+Anahtarsız giriş-çalıştırma var.
+Ses yalıtımı daha iyi.
-Şeritte tutma yok. Şerit ihlal uyarısı var sadece.
-Çarpışma önleyici yok
-Konsol çok demode bence. Yine de oturaklı duruyor.

Bu seçeneklerde fiyatları aynı. Motor ve şanzıman aynı. Sadece ek özellikler ve görünüm değişiyor.

C5'in içi çok güzel ama Grandland daha çok güven veriyor bana nedense.
Ama çarpışma önleyici ve şeritte tutmayı da önemsiyoruz.

Ne yapalım fikri olan var mı?

Bir de Qashqai önerdiler mercedes motoru varmış 160 beygirlik. Donanın olarak koltuk ısıtma yok, otomatik bagaj yok ve şeritte tutma yok. Arka havalandırma yok. Onun dışında hepsi var.

Ama kusucam artık belediye dağıtıyor gibi her yerde aynı kasa qashqai görmekten. Bir de bir usta bana bunlara sağ önden vuruyorsun sol arka bozuluyor demişti ne kadar doğru bilmiyorum.

Herkes bir de uzmanıymış gibi aptal aptal yorumlar yapıyor. Sizce bu patlayacak mı gidecek mi?

Birisi ekspere sokun ona göre gelicem dedi. Bugün gittim baktık diyor ki boya var yan çaprazlarda. Annemi aradım ben bişey yaptırmadım kazası da yok diyor. Ekspere ilettim, bi ihtimal gemiyle tırla gelirken hasar oluyor boyatıp satıyorlar söylemiyorlar başımıza geliyor dedi. Kazası olmadığı belli de, boyanmış dedi. Allahtan arka taraflarda kaputta ve tavanda bişey yok.

Anneme sinirledim herkese boyasız dedik napıcaz şimdi diye, ben ne bileyim oğlum boyatmadım hatırlamıyorum yalan mı söyleyeceğim diyor. İlk sahibiyiz zaten. 15 yaşında araba tamam normal belki ama yok dedik yani.

Araba ilk zamanlar okulun bahçesinde duruyordu, dersinden 1 alan haşırt diye çiziyordu arabayı. İlk yıllarda gücüne gidip temizlik boyası attırmış olabilir diye düşünüyorum da bunu insanlara nasıl anlatıcaz? Kaldi ki insan boyattığını nasıl unutur aklım almıyor. Ama yalan da söylemez annem. Çünkü arabada çizikler vardı bildim bileli, kasıtlı boyatsa oraları da boyatırdı ooof anlamadım vallahi. Eksper pasta falan atmamışlar, kazası yok belli dedi ama işte.. insanlar fiyat düşürmeye yer arıyorlar.

Bu çok etkiler mi ne kadar düşürmek lazım?

Bir de motor yağ kaçağı durumuna yağ kaçağı yok ama hafif terleme var dedi o da 100bin üstünde normalmiş. Normal mi bu durum, sorun mu yoksa? Oraya bişey yazınca gerildim.

Şu videoya bakıp gülüyorduk, aynı duruma düştüm iyi mi www.instagram.com

Böyle bir şey olabilir mi?

2020 model bakıyorduk. Sıfırı 330 bin. 1 aydır bakıyoruz git gel ahbap olduk adamla.

Parayı denkleştiremedik, aklımızda başka araç vardı falan derken bir türlü kesin girişemedik.

Bugün kararımızı verdik almak için gittik. 1 araç kalmış. Onu da biz ordayken aldılar.

Biz ahlayıp vahlarken adam dedi ki valla elimizde hiç araç yok, maalesef şansınıza artık. Sonra durun bi genel merkezi mi ne arayım ordan talep edelim.. derken adamda bi ampul parladı aaa 1dk 1dk dedi durun size bir güzellik yapıcam hemşeriyiz nasılsa, bir tanıdık da bizim arka sanayide çalışıyor. Onun için ayırdığım bir araç vardı ama pek alacak gibi değil ben konuşurum onla dedi size verelim o aracı hem 2021 model falan. Fark olarak da 10 bin fark eder dedi. 340 yani. Martta gelir ama dedi.

Artı olarak da multimedia ekranı büyüyor, otomatik bagaj falan var. E iyi dedik 10 bine.

Yahu eve geldik, dediği aracın güncel bayi fiyatına bakıyorum, 380 bin lira gözüküyor. Bu adam bunu neden ve nasıl bize 340a veriyor? Herhangi bir kampanya da gözükmüyor. Bir de bugün tam kapanmadan görüştük, sabah erkenden gelin mutlaka işlemleri yapalım 9da diyor.

Yahu bi bokluk var diycem ama yetkili bayi sonuçta bişey çıksa da biz haklı olmaz mıyız?

Ne diyorsunuz alalım mı? Vakit kalırsa başka bayileri arayıp fiyat sorucam bi.

Marka Opel.

330 da çok zorlayarak çıktığımızı biliyor. 340 ı çekinerek söyledi. Gerçekten inmiş olabilir mi?

Tam tatlı bir uykuya dalmıştım ki az önce çok kötü bir kabus gördüm.
Sanki nefessiz kalmışım gibi çok sıkıntılı uyandım. Hatta başım bile ağrıdı korkudan.
Kalktım su içtim, pencereyi açtım biraz temiz hava aldım ama hala etkisi geçmedi.

Çok rüya görmem ama son zamanlarda bölük pörçük de olsa kabuslar görüyorım. Ama sonradan hemen unutup
tekrar uykuya dalabiliyodum. Bu kez öyle olmadı sanki :/ uyuyamıyorum..

Siz kabus gördüğünüzde hemen etkisinden çıkabiliyor musunuz ya da çıkmak için bir şeyler yapıyo musunuz
en son ne zaman kabus gördünüz, bu kabusların bir anlamı var mı :/

Buarada herksese kabussuz, deliksiz tatlı rüyalar dilerm :)

Umarım çok sürmeden tekrar uykuya dalabilirim

Arsası için geniş çaplı bir operasyon çekildiğini okudum. Önce rektörlüğe bir atama. Sonra yeni fakülteler açıp onların içerisine baya bir akademisyen atama. Sonra bu fakülteler bu araziye sığmıyor diye taşınması sürecine sokma. Artık taşındıktan sonra da yerini araplara mı satarlar ne yaparlar bilmiyorum.

O arada da işte itiraz edenlere terörist denilir, içeriye provokatörler sokulur, onlar parmakla gösterilir vs. vs. bana mantıklı geldi ama karşıt görüşlü olduğum için öyle geldi.

Gerçekten böyle bir şey olabilir mi? Genel fikirleri merak ettim.

son dönemde mesai süresince işten arta kalan vaktimde burada antin kuntin sorulara cevap vermek gibi bir motivasyon kazandığımı fark ettim. bi baktım ki neredeyse 8 bin cevap olmuş. acaba başkalarına yardım ettiğimi düşünerek kendimi tatmin mi ediyorum, yoksa soru cevaplayında egomu mu tatmin ediyorum, yoksa öğrendiğim bir çok şeyi internetteki random insanlardan öğrendiğim için bir nevi bunu geri mi ödüyorum bundan emin değilim. arkadaş kazanmak ya da tanınmak gibi bir motivasyonum da yok, aksine tam tersine tanınmamak ve anonim kalmaya devam etmek istiyorum. o zaman neden?

siz neden burada vakit harcayıp soru cevaplıyorsunuz?

Baya mutsuzum. Bu hayatımın büyük kısmını kaplıyor. Şu olsun rahata ericem diye düşünüyorum. O şey oluyor ama başka sorunlar çıkıyor sonra. Yavaş yavaş çevreye dikkat etmeye başladım. İnsanlar da pek mutlu değil gibi. 10 üzerinden kaç mutlusunuz genel olarak? Ben 10 üzerinden 3. Neşeli zamanlarında 4 oluyor. 10 üzerinden 7-8 normal, olması gereken sınır gibi düşünebilirsiniz. 10/10 ise çok mutlu.

Selamlar herkeseee, çok uzun zaman oldu :)) Çok zamandır aklımdaydınız ama bir türlü ilk adımı atamıyordum. Bugün o gün millet! :D

Öncelikle güzel dileklerle başlayayım. Umarım tanıdığım/tanımadığım herkes bu uzun süre zarfında iyi ve mutlu kalabilmiştir. Özellikle içinde bulunduğumuz ekstra garip dönemde hepinize sağlık, geçim kolaylığı ve yaşam motivasyonu diliyorum can ı gönülden.

Kimler gitti kimler kaldı pek bilemiyorum ama beni hatırlayıp merak edenler için bir özet geçeyim. Ben kısa tutmaya çalışacağım ama çok söz de veremiyorum :D Durumu olmayanlar şimdiden kusuruma bakmasın :))

Geride bıraktığım 5 senenin neredeyse her saniyesi kabus gibiydi diyebilirim. Güzel şeyler de oldu yalan yok ama geneli gerçekten kalitesiz bir yeşilçam filminin saçma sapan bir bollywood versiyonu gibiydi. Daha fazlası olmaz herhalde artık dedikçe her şey üst üste gelmeye devam etti :D Son 5 senem bir film olsaydı ilk 10 dakikasında çıkmıştım, öyle bir şey :D

Belki hatırlayanlar vardır tiroid problemlerim vardı. Öncelikle tiroide bağlı gelişen başka bir rahatsızlık sebebiyle minnoş gözlerimi kaybettim :D Çok şükür hala görüyorum ama şekilleri ve boyutları değişip büyüyüp yuvarlaklaştılar :D Sonra ameliyat geçirip tiroid problemimden kurtuldum ama gözler yadigar kaldı :D

Sonra evlendim ve Bodrum'a taşınıp ufak bi cafe/pub açtım. Sanırım buraya kadar bilenler biliyordu. Bodrum'un ve evliliğimizin ilk 6 ayı tek kelimeyle mü-kem-mel-di. İstanbul'da yaşarken benim de eşimin de güzel işlerimiz ve güzel maaşlarımız vardı. Çok şükür yiyip içip gezmemize hatta balta girmemiş ormanlardaki orangutanlara bile yardım etmemize rağmen paramız artıyordu ve biz de biriktiriyorduk :D Ne güzel zamanlarmış. Önce düğünümüze, ev eşyalarımıza bir yatırım olur diye biriktiriyorduk. Bu hastalıktan sonra ben dedim ki düğünü eşyayı boşverelim, dünyayı gezelim. Beğendiğimiz yerde kalabilmenin imkanlarını araştıralım ve yerleşelim. Şimdiki eşim, o zamanki erkek arkadaşım da iflah olmaz bir kurumsal kimlikti ve bu maceralara pek yanaşmıyordu. Bana dedi ki "son kez müdür pozisyonlu başvurularımı yapayım 15Ocak'a kadar geri dönüş olmazsa dünyayı gezelim. Eğer istediğim işlerden birine kabul edilirsem kariyer yapmak istiyorum" :D Naif planlar. Dedim hay hay. Gayet adaletli bir bakış açısı. Ama tabii onun işine çok ihtimal vermediğim için ben dünya gezisi rotasını oluşturmaya başladım :D Derken boş zamanlarında sahibinden.com'da hiçbir zaman almayacağı tekneleri, motorları ya da dükkanları gezen her Türk genci gibi biz de hiç aklımızda yokken Bodrum'da bi dükkan bulup tutmaya karar verdik. Tarih 31 Aralık 2015. Dedim ki yeter ki İstanbul'dan gidelim de bir işimiz olduktan sonra dünyayı sonra da gezebiliriz. NAAAH gezersin! :D 15 gün sonra başvurduğu işlerden olumlu geri dönüş alan eşim için de benim için de artık hayat başka bir yola savurmuştu bizi çoktan. Sonra işte şipşak düğün dernek, işlerden istifa, dükkanı kurmaca derken kendimizi burada işletmeci olarak bulduk.

Normalde kendi paramız dükkanı tutmaya ve düzeltmeye; aşçı, barmen vs tutmaya yetiyordu ama kocacıııım yine her Türk gencinin hayali olan "liseden arkadaşlarıyla ileride bir bar açma" hayaline tutunarak, çocukluk arkadaşını ve eşini de bize ortak etti. İlk FAIL! Ta daaa :D İlk 6 aya dönelim, mükemmeldi dedik. Çocukluğumuz ve ilk gençliğimiz berbat geçmiş olduğundan "Hayatımızda ilk defa mutlu ve huzurluyuz" diye düşündük. Ortağımızın eşi "ben mükemmel bir aşçıyım, sana her şeyi öğretirim" dediği; ve onun kocası da "ben mükemmel bir barmenim" dediği için bir süre insanlara pişmemiş pirinç yedirdik ve bara gelip cin tonik isteyenlere bira verdik. Ona rağmen mutlu, çözüm odaklı ve iyimserdik. Her şeyi zamanla, çalışkanlığımızla, dürüstlüğümüzle, gençliğimizle çözeceğimize inanıyorduk. Bu arada ben 25, eşim 27 yaşındaydık.

6.ayımızda babam bir cinsel istismar iftirası sonucu tutuklandı. Huzurla uyuduğumuz bir gecenin sabahına birçok yalan haber ve ölüm tehditleriyle uyandık. Bana göre bu mümkün olamazdı ama yine de beşer şaşar diyerek apar topar İstanbul'a gidip babamla yüzleştim. Kafamdaki plan çok netti. Eğer bu şerefsizliği yapmışsa, ölmüş kabul edip yoluma devam edecektim. Yapmamışsa yolumuz uzun ve sancılıydı. Babam olanlardan, hakkında söylenenlerden, tehditlerden, gazete ve televizyonlarda dönen yalan haberlerden habersiz, masum ve şaşkındı. Avukatlar tuttum, onun varolan borçlarını ödedim, dükkanını araştırmaya gelmeleri için aylarca kirasını ödedim, tüm masraflarını üstlendim kısaca. Hakkında ortaya atılan tüm iddiaların aksi kanıtlanmasına rağmen, iftirayı atanlar söyledikleri şeyleri geri çekmelerine rağmen, polis raporları bizden yana olmasına rağmen, bilir kişi raporları bizden yana olmasına rağmen, tanık beyanlarının tümü bizden yana olmasına rağmen, görüntülü kayıtlar, fotoğraf ve videolarla da birçok şeyi desteklememize rağmen; her celse değişen hakim ve savcılar, karşı tarafın medya ve belediyeyle olan yakın ilişkileri; dosyayı açıp okumadan karar veren sözde yetkililer sebebiyle dosyamız okunmadan, hiçbir delil değerlendirilmeden babam 25 yıl hapis cezası aldı. Günde 15-16 saat kafede çalışarak, her hafta İstanbul'a gidip geldim. Düğünden gelen tüm takı ve paraları bu iş için harcadım, yetmedi krediler çektim (sağolsun eşim inanılmaz destekledi), yine de başaramadım. Hukuki sürecin devamı çok uzun ama yıllar boyunca tüm sosyal mecralardan taciz edilmeye devam ettim. Esasında duyuruyu bırakmam bu olaya dayanıyor.

Biz bilim ışığında, akılla mantıkla sunulan kanıtlarla kendimizi bozmadan süreci ilerletelim, vicdanımız rahat, kanıtlarımız tam, nasılsa birileri okuyup bu konuyu aklına mantığına sığdıramayacak dedik ama ne yazık ki kurunun yanında yaş da yandı ve dosya hiçbir zaman okunmadı. Sonra yargıtay cezayı 17 seneye düşürdü. Şu an anayasa mahkemesindeyiz. Hala bekliyor ve mücadele ediyoruz, bakalım.

Bu süreçten birkaç ay sonra ortaklar da tüm yaşadıklarımızı bilmelerine rağmen, girerken koydukları paranın 2,5 katını talep ederek ayrılmak istediler. Toplamda 9-10 ay beraber çalışmıştık. Dedik ki madem kardeş dediğimiz insanlar 9 ayın sonunda, tüm sıkıntılarımıza rağmen bu şekilde ayrılarak böyle bir para talep ediyorlar; verelim. Dükkan bi marka filan olmadı, daha sandalyelerde minder yok :D 5 sene öncenin parasıyla 45bin tl istiyorlar şaka gibi :D Yine kredi çektik. Onlara istedikleri rakamı ödedik ve ayrıldılar. Sonradan öğrendik ki "İstanbul'dan varlıklı arkadaşlarımız geliyor, işi kurup sonra ayrılıp para alıcaz" diye yapmışlar zaten planlarını :D Fail 2! :D Varlıklı olsaydık keşke gerçekten. Aynı parayı bölüşüyorduk; bu herif kumar oynayıp bütün parayı kaybedip devamlı ailesinden destekle yaşıyordu. Bizse hem kendimize, hem baktığımız hayvanların tüm giderlerine (sokaktaki 20 kedi, 5 köpek filan, kısırlaştırmalar, mamalar, aşılar:D), hem babamın giderlerine, hem benim her hafta İstanbul'a gidip gelmeme yettiriyorduk. Kendi kıçı kırık motorumuzu bile onlara vermiştik, işe kolay gidip gelsinler diye izinli günlerimizde, yaz gününde Bodrum'da yeni evli çift olarak evde oturuyorduk aracımız ve paramız olmadığından :D Neyse, öyle ayrıldılar. Sonra biz dükkanda ikimiz kaldık eşimle.

Benim İstanbul süreci ayda 1-2'ye düşmüştü. Dükkanı toparlamaya çalışıyorduk. Buradan da gelenler oldu bu arada :D Sağolsunlar, yolunuz düşerse hepinizi bekleriz :D

Bi 6 ay da böyle geçti. Borç ve kredi yükümüz çok ağır geldiğinden dükkana yeni bir çalışan almadan her şeyi kendimiz yaptık. Mutfağa ben, bara eşim geçti. Sabahlara kadar çalıştık, denedik, alışverişi de kendimiz yaptık, tuvaleti de kendimiz temizledik, servisi de biz yaptık, hazırlığı da, müziği de, bulaşığı da... Aklınıza ne gelirse, gece gündüz çalışıp, hiç es vermeden kendimizi babamı kurtarmaya ve borç ödemeye adadık. Bir yandan da hizmet sektöründe her ne kadar sabah güne yeni bir tehditle, hakaretle, kötü haber veren bir telefonla uyanmış olursan ol, insanlara gülümsemek ve onları eğlendirmek zorunda olmanın psikolojik yükü de ekleniyordu ama yine de güçlüydük. Sonraaa tam yeniden hayata karşı umutlanacakken eşimin babasının akciğer kanseri olduğunu öğrendik. Bu sefer de o süreç başladı.

Önce Eskişehir, İzmir, Ankara, İstanbul vb yerlerde çeşitli profesör ve hastane arama süreçleri, sonra tedavi süreci başladı. Kayınpederim bu dönemde artık çalışamaz duruma geldiği için onun ailesinin masraflarını da biz üstlendik. (İkinci eşinden 20 yaşında bir oğlu ve 8 yaşında kızı vardı).

Gece yarısına kadar çalışıyorduk, dükkanı kapatınca eşim Marmaris'e gidip babasını alıp İzmir'e götürüp kemoterapiyi bekleyip, yeniden Marmaris'e gidip babasını bırakıp, Bodrum'a dönüyor ve çalışmaya devam ediyordu. Bazı zamanlar 10-15 gün dükkanı tek başıma açıp kapattığım oldu. O dönünce ben aynı matematikle İstanbul'a gidip, babamı görüp, avukatlarla görüşüp aynı gün geri dönüp gece çalışmaya devam ediyordum. Kayınpederlerin mutfak alışverişi, çocuğun okul giderleri vb destekçileriydik.

Sanırım gençliğin verdiği güçle gerçekten her düştüğümüzde daha güçlü kalktık hep ayağa. Biraz da enayilik. Ama çok şükür artık iş yeri azıcık daha profesyonel olmaya ve para kazandırmaya başlamıştı. Ne duruyoruz o zaman helva yapalım dedik. Eşimin, son 5 senedir odasından hiç çıkmamış 20 yaşındaki kardeşine iş verelim, onu hayata hazırlayalım dedik. Bak bak :D:D Fail 3'ün zemini geliyo :D Bu çocukcağız da 15 yaşında liseyi bırakmış, işte 5 senedir odasından çıkmıyor, eli bir iş tutmuyor, akşam okulunun borcu biriktiği için okula devam edemiyor filan. Marmaris'ten geldi, bize taşındı. İlk etapta 6 ay kadar birlikte yaşadık ve çalıştık. Çok şükür, iki kelimeyi yan yana getirmeye utanan çocuk açıldı, özgüvenlendi; barı, kahveyi, mutfağı öğrendi; para kazandı. Biz kazandığı paradan ayrı olarak okulunun geçmiş borçlarını ve yeni gelen taksitlerini ödedik, cep telefonunu aldık, üst baş alışverişini yaptık ve sezon sonunda bir sonraki yaza da görüşmek üzere vedalaştık.

Bu arada kayınpederim de kanseri atlattı, güzel bir kutlama yaptık; derken çok kısa bir zamanda nüksetti ve yukarıda anlattığım süreç yeniden başladı. Sonra da tam her şey yeniden iyi gidiyorken kendisini aniden kaybettik.

Bu arada ben devamlı mahkemelere gidiyorum, her celse büyük umutlarla gidip aşağılanarak dönüyorum, yeniden televizyonlarda, gazetelerde dönüyoruz filan çok zor. Kayınpederimin hastaneye kaldırıldığı haberini duyar duymaz dükkanı kapatıp yola çıktık. Yolda eşim arabayı süremeyeceğini söyleyip yanımızda da bir büyük olsun diye annesini çağırdı. Kayınvalidemle gittik Marmaris'e ama kayınvalidem kayınpederin eski eşi. Validenin de 25 senelik yeni eşi var. Bütün hikayelerin üstünden 25 yıl geçmiş ama kadıncağız insanlık yaptı bize.

Biz Marmaris'e giderken, babayı kaybettiğimizin haberi geldi. Yıkıldık. Neyse gittik, gerekli işlemleri hallettik ve 24 saat geçmeden Bodrum'a geri döndük. Günlerden Pazar. Pazartesi günü benim babamın İstanbul'da mahkemesi var. Salı günü ise eşimin babası yine İstanbul'da defnedilecek. Pazartesi sabahı 6.30'da uçağımız var diyelim.

Kayınvalidemi evine bıraktık, eşim de üvey babasının yanına çıktı, sarılıp teselli ettiler birbirlerini. Aksi bir şey yok gibiydi. Biz de eve geldik. Aramız 15dk. Eşim artık ağlayabilirim dedi. Kahve yaptım, içerken telefon çaldı. Telefonda sadece kayınvalidemin çığlıkları geliyordu "yapma, vurma, yeter" gibi :( Eşim "annemi dövüyo" dedi. Valla yalın ayak arabaya nasıl atladık, nasıl gittik oralar bende yok. 4-5 dk içinde oradaydık. Yolda jandarmayı aradık, biz içeri bi girdik ki kadını 40 dk darp etmiş şerefsiz. Kıskançlık sebebiyle ve alkol problemi bahanesiyle. Kadıncağızın ayakta duracak gücü yok, her yerden kanlar süzülüyor, bir yandan şoktan mıdır nedir "o çok iyi bir insan, onu polise vermeyin" diye yalvarıyor :/ Allah'ım son 3 sene kesin kabustu diyorum artık. Birazdan uyanacağım, uyanmam lazım yani. Daha babayı kaybedeli 24 saat geçmedi, bu nedir.

Üvey kayınpeder daya atmaktan yorulmuş sandalyeye oturmuş, oturduğu yerden kayınvalideye ve eşime ve hatta daha vefatının üzerinden 1 gün bile geçmeyen babasına küfürler hakaretler ediyor. Eşim önce üvey babayı dövdü, sonra jandarmalar müdahale etti. Ve de yanlış bi hareket yaparsa artık onu da nezarete atacaklarını söyledikleri için başına bir şey gelmesin diye kalanında da ben dövdüm. Bir yandan eşim sinir krizi geçiriyor, bir yandan herif kayınpedere küfrediyor, bir yandan kayınvalide "o çok iyi bir insan, onu götürmeyin" diyor, jandarma ultimatom veriyor asjdha o ara ben de yerlere düşürüp tekmeledim adamı, bi de suratını yumrukladım :/ Yaşadığımız her şeyin içinde vicdanım bi tek bazen buna sızlıyor. Hala utanıyorum yaptığım şeyden. Ama yine olsa yine yapardım...

İstanbul uçağının kalkmasına 4-5 saat var, günlerdir uykusuzuz, kayınpederi kaybetmişiz, kayınvalide öldüresiye dövülmüş, sabahında babamın mahkemesi var, ertesi gün cenazemiz var ve sabaha kadar hastane, karakol vs dolaşıyoruz. İşin kötüsü kayınvalidem de hastanede yaralarını saklıyor, karakolda hayır dövmedi diye yalan söylüyor, inanılmaz bir şey yaşıyoruz.

Uçağa birkaç saat kala, güvendiğimiz bir ablamızı kayınvalidemin yanına yerleştirdik ve biz gelene kadar buradan ayrılma dedik. Sonra gittik, babam bu sefer kesin çıkıyor dediğimiz mahkeme de g.tümüze girdi. Ertesi gün de cenaze... Sonra Bodrum'a döndük.

Kayınvalideye gittik, uzaklaştırma çıkarıldı, tehditler alıyor adamdan ama bize söylemiyor. Jandarmaya da söylemiyor öyle bekliyor ve adamı koruyor. Yanına koyduğumuz abla vardı ya bize o anlatıyor gelen mesajları. Bu arada bi de eşimin anneannesi var, alzheimer hastası, kayınvalidemlerle yaşıyordu. Bizim gittiğimiz o bir haftada her geçen gün kadının hareketleri kısıtlanıyor, birkaç gün sonrasında da tamamen felç geçirmiş gibi oldu. Hop yine hastaneler, meğer herif bunun kafasına telefon fırlatmış annemi dövdüğü gün. Anneanne de o günden beri ufak ufak beyin kanaması geçiriyormuş. 85 yaşında kadın. Masada kalabilir denerek ameliyata alındı. Daha kayınpederin yasını tutamadan yine hastane süreci. Bu arada çalışmaya devam ediyoruz. Ben dükkanda kalıyorum, eşim anneannesinin yanında hastanede. Neyse ki ameliyat başarılı geçti ama bu olaydan sonra anneanne tamamen yatağa bağımlı hale geldi...

Tekrar bahar geldi, kardeşimin erkek kardeşini geçen sene söz verdiğimiz gibi yeniden yanımıza aldık. Bu arada maddi anlamda götü biraz doğrulttuğumuz için bir arkadaş daha bizimle çalışmaya başlamıştı. Toplamda 4 kişi olduk dükkanda. Derken bu sefer eşimin üvey annesi tutturdu ben de Bodrum'a taşınacağım diye. Yapma etme dedik, buralar pahalı, küçük kız babasını yeni kaybetti, okul ve çevre değişikliği iyi gelmeyebilir filan. Yok dedi taşınacam. Ok dedik o zaman yakınımıza taşın ki tanıdıklarımızı kullanarak sana iş bulabilelim. Okul çıkışında kızı alabilelim filan. Evler bulduk, gönderdik, bak sakın bize sormadan ev tutma çünkü burada yeni gelenleri çok kazıklıyorlar, arada bir tanıdık buluruz, bize farklı davranırlar dedik. Dedik de dedik. Fail vol. 45764
Anaaa bi baktık kadın bize haber vermeden bize oldukça uzak bi yerde, oldukça yüksek fiyatlı bi ev tutmuş. Bize tuttuktan sonra haber veriyo. Hayırlısı dedik, belki kadın 50 yaşından sonra özgür kalmak istiyor hayatında ilk kez. Saygı duyalım. Duyduk da.

Biz erkek kardeşe hayat yolu çizmeye odaklıyız. Bu sezonun sonunda lise bitince MSA'ya gönderelim, masraflarını da biz üstlenelim, eli artık iş tutuyor, mesleği de olsun planları yapıyoruz. Annesi dedi ki ben bayramın 1. günü taşınıyorum. Yardıma gelir misiniz...

Bilenler biliyor, tatil yöresinde bayram günü hizmet sektöründeki yoğunluğu. Bütün kış beklediğimiz gün gelmiş. Kadın o gün taşınacak. Hay hay babamızın emaneti. Erkek kardeş yine bizimle yaşıyor bu arada. Eşim dedi ki "yarın şu saatte uyanıyoruz, bu saatte evden çıkıp, şu saatte anneni taşıyoruz, akşam da bu saatte dükkana dönüyoruz rezervasyonlar full". Ok, sabah oldu, kardeşi uyandırıyoruz uyanmıyor. Belki 10-15 defa uyandırdık. Evden çıkma saati geldi geçiyor, eşim de kendi başına çıktı, üvey anneyi taşımaya gitti. Yarım saat sonra kardeşi uyandı, abisini sordu, anlattım. Tamam deyip evden çıktı. Gidiş o gidiş :D Yukarıda fail 3 zemini olarak anlatmıştım ya :D Cebine henüz çalışmadan verdiğimiz maaşını da koyup kaçtı herif akdljhsa :D Bayram günü dükkanda iki kişi de kaldık mı :D Arıyoruz açmıyor filan sonra arkadaşları haber verdi, Türkiye turuna çıkmış lkdsjla :D Neyse biz bütün yazı güç bela 3 kişi hallettik ama sezon ortasında yeni eleman da bulamadığımız için iflahımız s.kildi afedersiniz.

Bu arada babadan 400.000tl filan borç kaldı dahgsd kafamız çok karışık ama üvey anne abuk subuk harcamalar yapıyor, atıyorum 6 tane kahvaltı tabağına 1.000 tl veriyor, saçma sapan bir elbiseye 900tl veriyor. Sonra param bitti diye bizden destek istiyor, veriyoruz; evden kaçan kardeşin okul taksidi diye para istiyor, veriyoruz filan saçma sapan bir durum :D Küçük kız için yine okul ve üst baş harcamaları, onu gezdirip yedirip içirmeler, helali hoş olsun, tüm hikayeler içindeki en masum kişi kendisi...
Abi 6 ay sonra, kadın dedi ki ben Bodrum'da yapamıyorum, burası çok pahalı, kız okuldan eve geliyor tek başına, ev sahibi beni dolandırıyor vs. Be amk, biz 6 ay önce bunları söyledik zaten sana. Peki ne yapalım? Ben tekrar Marmaris'e taşınacağım, bana nakliyeci ayarlayın. Bi de bilmem ne kadar para. Ok. Bunları da yaptık.

En son benim doğum günümden önceki akşam saat 9'da eşimi arıyor. Sabah 8'de taşınıyorum, yardıma gelebilir misin diye. Ben de kendimce yasta olduğum için senelerdir doğum günü kutlamamışım; o sene Antalya'dan annemler ananemler geliyor, dükkanda müdavim müşteri ve arkadaşlarla kutlama yapacağız. Eşim de durumu izah ediyor, evde 4 kişi misafirimiz var, yarın kızın doğumgünü, dükkanda organizasyon var vs. derken telefon suratına kapanıyor :D Kapanış o kapanış :D Bi daha ulaşamadık. Taşınıp bizi sildi hayatından. Küçük kızı da taşınmadan iki hafta önce Marmaris'e yollamıştı zaten. Veda bile ettirmeden :D

Bu arada eşimin annesi adamdan ayrılma arifesindeydi ya, o da yanında bir erkeğin eksikliğini hissetmesin filan diye ona da maddi manevi yardımcı oluyoruz. Gece 5'te dükkanı kapatıp, sabah 7'de eşim kapı montajına gidip, birkaç saat sonra dükkanı açıp 15 saat aralıksız çalışıyor filan öyle bir şey.
Ama annesi yalnız kalma kısmını kabullenemeyip adamla tekrar barıştı. Çok boktan hissettik.

Aileden yediğimiz bu son kazıklardan sonra bizim psikolojimiz baya gitti bitti. Çok garip oldu. Peki dedik, öldürülmek istiyorsan artık senin kararın ama madem kocan yanında o zaman bizden maddi manevi bir desteğe gerek kalmadı diye blöf yaptık. Yeniden birleşme denemeleri 1 ay sürdü. Ama o 1 ayda çektiğimizi Allah biliyor. Her gece evlerini gözetledik kavga var mı, kötü bir şey var mı diye. Her uykudan kabusla uyandık.

1 ayın sonunda herif yine içip sıçmaya başlayınca anne nihayet uyandı ve adamı kovdu. Bu sefer de onun bozulan psikolojisiyle yaptığı işler batmaya başladı. Bir yandan yatalak annesine bakıp bi yandan çalışmaya çalışıyordu ama başaramadı. Dedik ki bu böyle olmaz, hiçbir şey yapmasan aylık giderin (dükkanın masrafı, ev kirası, bakıcı parası, çalışan maaşı vs) 20.000TL. Gel bizimle yaşa, dükkanını da kapat, tüm masraflarından kurtul.
Böylelikle kayınvalide bize taşındı. Bu arada 2+1 evde 2 kedi, 1 köpek, 1 kayınvalide, 1 yatalak anneanne bir de biziz ashdkajsdh :D Bu şekilde 7 ay kadar birlikte yaşadık. Zaten melek gibi insanlar, başımın üstünde yerleri. Ama bu sayede kadıncağız son 1 iş daha yapıp, ufak tefek borç kapatıp, cebine de bir miktar parasını koyabildi. Geçtiğimiz Mayıs ayında onu Antalya'da ufak bir köye taşıdık. Şimdi tarım yapıyor, annesiyle emekli maaşlarıyla tatlıca geçiniyorlar.

Anam ne uzun oldu :D Aralarda bi sürü şey daha var onları geçiyorum artık. Tam yine her şeyi yoluna koyduk, artık bi Avrupa yapabiliriz derken bu sefer de pandemiler çıktı işte oralar zaten malum. Dolar euro da öyle :D Bu bir senenin yaklaşık 6 ayında kapalıydık. Bu aradaaa yaş da 30 oldu :D

Sonuç, işler ve dükkan genel olarak gayet güzel oturdu. Bu yaz dükkanda çalışan nihayet 5 kişiydik. Küçük kız kardeş Darüşşafaka'yı kazandı :,) Annesi telefonlarımızı açmadığı için görüşemiyorduk, geçtiğimiz aylarda ona güzel bi telefon hediye ettik kendisine ait, artık rahatça görüşebiliyoruz :)

Borçlar bitti sayılır; yeniden borca girmeden kendi birikimimizden harcayabiliyoruz en azından pandemi sürecinde. Kendimizden çokça ödün vererek belki bir güzel ev ve araba parasını havaya üfledik ama vicdanlarımız rahat diye bakıyorum.

Geçenlerde eşimin annesi ufak bir kanser tehlikesi atlattı, ameliyatı için Antalya'ya gittik, anneanneye ben baktım, eşim de annesinin yanında durdu mesela. Annem de bize yardıma geldi kayınvalidelere. Sonra hep beraber benim Anneannemlere gittik. Yetişemiyorlarmış perdelerini yıkadık, yemeklerini yaptık :) Dedem kalp krizi geçirmişti, onu bi daha göremem diye çok korkuyordum, onu gördüm. Ailenin kalan kısmıyla mutlu zamanlar geçirebilmek çok değerli bence. Nolur size değer verenlere sıkı sıkı sarılın. Küsseniz barışın.

Şimdi de benim annem tiroid kanseri oldu sanırım. Pazartesi günü belli olacak, bakalım. Özet olamadı ama özetle benim de duyuruya ara verme sebeplerim böyle şeylerdi.

Şu sıralar artık daha fazla vakit ayırmaya çalışacağım. Umarım başarabilirim. Bana ulaşamayan mesajlarınız olduysa hepinizden özür dilerim.

Hatırlayanlara bol sevgiler, ve bir de kapanış fotoğrafı gönderirim :))

İlk kedimi sahiplenmeden önce duyuruya sormuştum. Herkes sende kalsın lütfen sokağa bırakma demişti. Buradan aldığım en güzel cevaptı. Çünkü tüm bu boktan süreçlerde hiçbir terapi, hiçbir ilaç olmadan, hayata tutunmamı sağlayan en güzel şeydi kendisi. Sonra sorunlar arttıkça, evdeki terapicilerin sayısı da arttı asdhajga :D Teşekkür ederim tekrardan. Onlardan bi hatıra bırakıyorum buraya.

Sorularınız varsa sorun, umarım modlar silmez :p Sağlıcakla kalın.

Sevgiler.