Erkek arkadasimla 2 yildir birlikteyiz. Evlenme asamasina geldik. Nisan icin tarih belirleyecegiz yakin zamanda. Kendisi ilk tanistigimizda neredeyse hergun nargileye gidiyordu. Zamanla haftada 2 ye dusurduk ve anlastik. Sonra ben 1 haftaligina memlekete gittim ve ben olmadigim her aksam nargiledeydi. Ne olduysa ondan sonra oldu. Surekli sıkılıyor, hep nargileye gitmek istiyor. Konustuk, tartistik, kavga ettik. Kisaca her yolu denedik. Ayrilik noktasina geldik. Nargileye gitmeyecegim demiyor. Hala nargileye gitmenin pesinde. Ben yalniz basima sturbucksta kahve iciyorum, o da 3 km otemde arkadaslariyla nargile cafede takiliyor. Bir kere davet etmez mesela, ya da sen yalniz kalma ben oraya geleyim hic yok:) O kadar uzuluyordum ki ve hala o kadar uzuluyorum ki.
Adama nargile mi ben mi diyorum. Yuzukler bakilmis, adam nargile diyor. Bu is olmaz degil mi? Ne diyorsunuz? Olmamasi daha mi hayirli?

nınınının. merhaba. benimki alexa chung.

www.youtube.com

sizinki kim?

Etrafta sürekli sızlanan, mutsuz insanlar var. Hiçbir şey yapmak istemeyenler, sürekli bir şeylerden şikayetçi olanlar, kendini tam görüp başkalarını beğenmeyenler, yalnız kalmak isteyenler.

Benim çevrem mi böyle sizde de var mı böyle insanlar. Çekiliyor hissediyor musunuz bu negatifliğe? Enerjim acayip düştü şu an :/

İşe gidenlere kolaylıklar. İşi olmayanlara iyi iş bulmaları dileğiyle. Yaz bitti sanki:/

birlikte vakit geçirmeye mecbur olmadığım insanlar için geçerli bu.

yeni biriyle tanışıyorum mesela. atıyorum tenis oynarken tanışıyoruz. bir süre güzel oynuyoruz, vakit geçiriyoruz. muhabbet de ilerliyor. ben erkeğim konuştuklarım %90 kız. sonra bu kızlar benim düşünceme ters bir laf ediyor.

ben de heralde her şeyin en iyisini ben bilirim diye düşünüyorum ki şak diye buz gibi soğuyorum kızdan. mesajları kısa kesiyorum, buluşmaya gitmiyorum, sonunda mesaj atmamaya kadar gidiyor ve kopuyoruz.

hatta böyle kaç tanesinin ettiği bir lafa sinirlenip rehberden bile sildim. sürekli yeni bir çevre oluşturup o çevreden kopup başkasına geçiyorum. can sıkıcı olmaya başladı bu, ruh hastası falan mıyım ben? ne yapmam lazım?

ve bu evlilik mutlu bir evlilik olur mu sizce? çevrenizdeki örnekler nasıl?

www.youtube.com


kimler çalışıyor?

youtu.be

öncelikle 17 agustos depreminde yakınlarını kaybedenlere sabır diliyorum.

son 20 senedir hafif bir buruklukla doğum günümü kutluyorum. bu yaşın özel olduğuna inanıyorum ve duyuruyu açmış bulundum. istediğinizi yazabilirsiniz.

dinozorlar kulubüne giriş yaptım artık.

30.

zorunlu edit: dinozor kulubünü latife olsun diye şeyettiydim.

Sadece muhabbetine soruyorum. Olay şu;

Sevgilimin 2 yıl fln beraber yaşadığı kız ayrıldıktan 1 yıl sonra evlenip eş durumu ile başka bir şehre gidiyor. Sonra şans eseri 6 ay önce eş tayininden yine bizim olduğumuz şehre geliyorlar. Herşey iyi güzel.

Biz tatilde iken bu kız sevgilimi arayıp spor hakkında birsey soruyor. Sorduğu şey, uzun zamandır spor yaptığı vücudunun istediği sekle girdiği ancak daha fazla ilerlemediği. Şimdi ne yapabilirim daha fazla ilerlemek için diyor? Benim ki de fikir veriyor. Geçen basit bir diyalog da naber nasılsın nerdesin tatildeyim tek mi gittin vs.

Şimdi bu kızın eşi aile hekimi doktor. Ben sevgilime dedim ki kız iyi niyetli bile olsa eşi duysa hoş karşılamaz. Buna katıldı. Iyi güzel.

Peki sizce bu kızın tamamen iyi niyetle başka kimseyi bulamadığı için erkek arkadaşımı aramış olma ihtimali mi yüksek bizim gibi minnacık bir cevrede sevgili yaptığını duyup araması mi? Teşekkürler.

Siz neden uyumadınız/uyuyamadınız?

ofiste işler sakin degil mi? Canınız sıkılmadı mı? Napıyorsunuz yazsanıza.

için neler yapıyorsunuz? Sosyal çevresi dar ve evden işe hayatı geçenler için tüyolar yollasanıza.

...üzerinedir. Çok uykum var ama uyuyamadım, zihnimdeki şeyi paylaşmam gerekiyor. Birkaç defadır katil olduğumu görüyorum. Kabus yani. Ancak bunları basit bir kabustan ayıran bir iki husus olduğunu düşünüyorum. Birincisi tema hep aynı, birini öldürüp bir varile koymuş, evin zeminine gömmüşüm! İkincisi salt pişmanlık duygusu üzerine. Bu beni öyle yoruyor ki uyandığımda gerçekten birini öldürmüş olabilir miyim diye soruyorum kendime. Korku ve endişe değil, kabus deyip geçemiyorum o yüzden. Acayip bir vicdan azabı, ağır bir pişmanlık duygusu. Hatta su an gerçek bir katilin ne hissettiğini bildiğimi iddia edecek kdar tanıdığımı düşünüyorum bu duyguyu. Rüya anlatmaktan hoşlanmadığım için özetledim durumu. Sorum şu:neden aynı tema rüyada çıkıyor, cesetten kurtulma ritüelim neden hiç değişmiyor olabilir?
Gerçek hayatta makul biri sayılırım, fantaziden hoşlanmam. Niye bilmem, söyleme gereği duydum.

selam. sıkıntılı olduğum bi konu var. bu sene içinde iki kişiden ciddi anlamda hoşlandım, biri bundan 4 5 ay önce gerçekleşti, adına x diyelim. bu xle buluştuk ettik falan, ben iyice hoşlanmaya başladım kızdan. o da benden hoşlanıyor planlar yapıyoruz şöyle böyle. sonra bi durum oldu bu x beni bi plan konusunda ekti. aslında ekmek doğru kelime mi bilmiyorum, cidden bir işi çıktı o planın olduğu gün, gerçekleştiremedik. benim ama hevesim kırıldı, bastım engeli. bi daha da konuşmadık.

bu olayın çok benzerini dün başka bi kızla yaşadım, y diyelim. beni yine hayal kırıklığına uğratacak bi durum oldu, ben yine bastım engeli her yerden. bu engelleme eylemini de şu şekilde düşünüyorum, yani daha ufacık bi konuda yaşadığım hayal kırıklığına bak, ben eğer bu ilişkiyi devam ettirirsem çok daha büyük konularda çok daha büyük hayal kırıklıkları yaşarım, iyisi mi ben daha yolun başındayken kurtarayım kendimi. en azından yıpranmamış olurum

çok mu yanlış yapıyorum, ya da kezban mıyım napıyorum aq. bana bi yol gösterin.

yaş tahmini alınır:)

Ne zamandır katılmamıştım, baktım eğlenen çok ben de eksik kalmayayım.

Yana yatıklarda bugün:

eksiup.com

:(

eksiup.com

İş kıyafetlerimle bir fotoğraf. Yaşımı tahmin edin ve çok fazla vurmayın tipim yüzünden :)

Günaydınlar

Evet arkadaşlar 3 dediğimde vurmaya başlıyoruz

Çocukken yaptığı eziyetlere bile girmeden son 3 yıldır çektiklerimizden bahsedeceğim. Kadın şeker hastası, Biri öğretmen biri öğrenci 2 kızı var.

4-5 yıl önce farketmeden ayağını yaktı şeker hastası olduğu için yara derine gitti o yaz tatili iki kardeş de evden dışarı adımımızı atmadan anneme baktık. Yaz bittiginde ayagi baya toparlamıştı biz sehirlerimize donduk. Herkes yerine gittikten bir hafta sonra annemin ise başladığını ogrendik. Biz evde kadina ayakta durup yarası kötü olmasin diye camasir astirmazken her gun belediye otobusunde gittigi isine dondu.

Hani biz bir sey yerken kucuk lokmalar halinde yeriz ya, onun yemek yeme sekli agzina sigabilecek buyuklukte her seyi bolmeden agzinin icine tikistirmak. Bildiginiz direk yutuyor. Bu yüzden ciğerlerine yumruk büyüklüğünde bir lokma kaçmış 4 gün yoğunbakimda yattı. 1 hafta serviste yatti. Tam dönem ortasiydi ablam da ben de apar topar geldik. Ablam zar zor 3 gun izin alabilmis sözleşmeli olduğu icin. Ben 3 hafta annemle kaldım tam olarak vize ile final arasina denk geldi bu olay. Sehrime doner donmez finallere girdim ortalamam yere cakildi. Annem ben dondukten 1 hafta sonra ise basladı.

Bu olaydan sonra yemesi daha da arttı ama hep bi bahanesi var. Yoğunbakimda verdikleri narkoz sisirmis o aslinda cok yemiyormus. Ayni masadayiz 1 butun ekmek yiyorsun her ogun bari yalan soyleme. 90 kiloya ulasti bu asamada.

Ondan sonra ramazan ayi geldi komsu bir sey tohumu vermisde bu da yutmus tok tutuyormus. Bize haber vermeden 1 ay oruc tutmus. Eve donduk 105 kilo bir anne. Bu seferde oruc kilo aldirmismis.

Bu yaz da ayak başparmağı sisti iltihap olduğu belli. Hastaneye gidelim diyoruz yok ayakta duramiyorum yok ugrasamam...İsrar edince sus artik kes sesini diye bagiriyor falan. Bu arada ablam bu yil araba aldi ama annem guvenip binmiyor. Benim staja baslamama 1 hafta kalmis bak gidelim ben haftaya staja baslayacagim seninle ilgilenemem diyorum hala bana kizip bagiriyor. Ben staja basladim annemin ayagi morarmayi gecti siyaha dondu artik ablamin arabayla gitmeyi kabul etmis sonunda.

Bir yandan staja gidiyorum bir yandan 3 kisi mr iydi ultrasonuydu ugrasiyoruz. Gece 1 de mr dan donup sabah 5 de otobuse bindigim gunler oldu. Ben dedigimde gitsek hem ayagi kotulesmeyecek hem ben eziyet cekmeyecegim.

Dün akşam o halde gezmeye gideceğim diye tutturdu. Gideceği akrabasi da yengesi. Her firsatta durup durup abim soyle yapti yengem soyle eziyet etti yok ben calistim parami yediler falan diye anlattigi akrabaları. Ayaga kalktigi anda parmagi siyaha donuyor sadece anne ayagin kotulesiyor gitmeyelim dedim diye kiyameti kopardi. Kac aydir hastaneden baska bir yer gormuyorum benim insan yuzu gormeye hakkim yok, benim gezmeye hakkim yok diye. E benim yok? Kendimi bildim bileli arkadaslarimla bulusmama para gidecek diye izin vermiyorsun zaten kac yıldır sana bakmak icin evden disari cikmiyorum butun yaz. Ne bi arkadaşımı gorebiliyorum ne dinlenebiliyorum. Okula donuyorum sen yogunbakimda yattigin zaman sicilan derslerimi toparlamaya calisiyorum kutuphanede geceliyorum benim gezmeye hakkim yok mu o zaman?

İkiyuzlulugu var birde. Annemin ayagi bu kadar kotulesmeden once babam badana yapicaz diye tutturdu. Ulan kadinin ayagi kotu, babam ise gidiyor annem bize soyleniyor babaniz surekli is cikariyor konusun sununla ben bu ayakla is yapamam diye. Babam geliyor baba boyayi seneye yapalim annemin ayagi kotu diyorum annem ordan e kızım bu evde oturuyoruz mecbur bazi seyler yapilacak yavas yavas yaparsınız diyor. Palm face olarak kaliyorum ben ortada.

Birde surekli ayagim iyi olsa da calissam bu hala okuyor en azindan onun harcligini cikarirdim diyor. Maddi olarak kotu durumda degiliz, zaten calistiginda da bize para verdigi yok. 7 sulaleye ben cocuklarimi okutmak icin calisiyorum nesaji veriyor ama lisede disardan 75 kurusa su aldim diye kavga cikaran bir insan. Bizden kisip nefret ettigi koyden tarla aliyor.

Son birkac tartismada hayatimi yediniz, beni yediniz bitirdiniz turu seyler soyluyor. Normalde muhabbet ettigimizde basa sarip sarip hem kendi akrabalarinin hem babamin tarafinin ona yaptigi kotulukleri anlatiyor ama yuzlerini gorunce onlardan iyisi yok. Defalarca kavga ediliyor yine onlara biz gidiyoruz. Ben ise ne zaman iyiligini dusunup anne soyle yapma, buna dikkat et desem omrumu bitirdiniz diyor. Acikcasi ben ona bakmak icin kendi hayatimdan vazgeciyorum ne sosyalligim var ne derslerim iyi. Guzel bir ortalama ile mezun olamayacagim gibi kendimi gelistirecek zamanim da yok. Asla bir guzel soz bir tesekkur yok. Asla kendime biraz dikkat edeyim ben bu cocuklarin hayatina siciyorum demek yok. Bunlara ragmen hic dusunmeden bize hayatimi yediniz diye bagirabiliyor. Cocuklugumdan beri onu uzecek ona laf getirecek tek bir sey yapmadim. Soyledigim hangi kelimeye kizacagini tahmin edemedigim icin yaninda insanlarla bile konusmadim. Ama ben hayatini yemisim ve bunu bana asil hayatini yiyen akrabalarinin yanina gidemedigi icin soyluyor.

Acikcasi icimde en ufak bir sevgi kalmadi. Ablamin da oyle. 2-3 haftaya gidicez annemin ayagi ne olacak diyorum bana ne baksin biraz kendine diyor. Parmaginin kesilme ihtimali var buyuk ihtimalle yine okulu birakip yaninda kalmam gerekecek. Gram yapmak istemiyorum. Kendine iyi gelmeyecek, yapma dedigimiz ne varsa yapiyor cunku. Benim artik kendini bile bile sakatlamasini iyilestirmeye calisacak gucum kalmadi. Bir yandan da gelip bakmazsam vicdansiz gibi hissedecegim. Gelip bakarsam derslerim iyice kotulesecek belki yılım uzayacak ve adim gibi eminim ki bunu benim basarisizligim olarak gorecek. Cok bunaldim artik.

Hem de nasıl.

İş olarak aşırı yoğun bir dönem sürerken bir anda dört günlük bir bayram izni çıktı. Tamamen plansız ve alakasız bir şekilde izinliyim. İlk gün denize gittim, bugün tüm gün yattım. Dinlenmeye ayırdım. Önümde daha koca iki gün var. Koca iki gün çünkü en son işsizken dört gün üst üste boştum.

Çalışırken canım bir sürü şeyi yapmak isterdi ama zamansızlıktan, sistemin kölesi olmaktan şikayet ederdim. Ah be yarın boş olsam sabaha kadar şunu izlerdim, şunu yapardım gibi çok şey olurdu aklımda. Şimdiyse canım hiçbir şey yapmak istemiyor.

İnsanoğlu ne tuhaf değil mi?
İlk boş vakitte sevdiğim bir diziyi tekrar izleyeceğimi, okuduğum ve tadı damağımda kalan bir kitabı yeniden okuyacağımı söylerdim kendime. Şimdi ne yapayım?

Tek isteğim salonda boş boş yatmak. TV açık uyumak. Bira alıp kafayı bulmak. Sonra izin bitecek kocaman bir pişmanlık. Birileri çıksın şu duruma çözüm bulsun. Teşekkürler.

neler yapıyorsunuz?

Yargılamadan cevaplayalım.

Yaklaşık dört yıl önce ailemin ağır baskıcı ortamından zorla, binbir sancılı süreçle özgür bir hayata adım attım radikal kararlar alarak. Bu hayatta büyük oranda dinin yeri yoktu çünkü soğumuştum, artık kendimi oraya ait hissetmiyordum. Önceden ne kadar saf, ne kadar gözü kör, aklı uyutulmuş olduğumu fark etmiştim ve o halden kurtulduğum için şükürler etmiştim.

Son zamanlarda yakınımdaki birkaç kişinin beyin yıkamasına maruz kalıyorum ve bundan kaçamıyorum, psikolojik olarak da baskı yapıyorlar ve bunları bildiğim ve beni etkilemeyeceğini düşündüğüm halde etkilendiğimi düşünüyorum. Son zamanlarda o eski pembe dini düşüncelere geri döndüm, sanki olumsuz taraflarını görüp soğumamış ve baskısını hiç yaşamamış gibi.

Nasıl kurtulabilirim bundan? Sanki tekrar sempati duyuyor gibi hissediyorum, saf çocuklar gibi "ama aslında öyle değil" demek istiyorum haklı itirazlara. Korkuyorum eski halime dönmekten. Bu insanlardan kaçamam, aynı ortamda olmak zorundayım ve ister istemez dediklerini duyuyorum.

Ne yapmalıyım? Demek istediğimi anlatabildim mi bilmiyorum çünkü kafam çok karışık, umarım anlatabilmişimdir. Dini kaynak önerisi, dini tavsiyeler vs. verecekler yazmasın lütfen.

Arkadaşlar, ben 5 çocuğu olsa, 5'i de kız olsa mutlu olacak bir erkeğim. Evli ve çok şükür sağlıklı küçük bir kız çocuk babası erkeğim. Çocuğuma ölüyorum, o derece yüksek bir bağla bağlıyım.

Geçen gün rüyamda, hafif çekik gözlü, güzel bir kadından, hafif çekik gözlü, cidden çok yakışıklı, esmer bir erkek çocuğum olduğunu gördüm (gayrimeşru).

Rüyamda, ne zaman canım sıkkın olsa diğer evime gidiyor, çocuğumla vakit geçiriyorum. Çocuğum da, annesi de kanaatkar olmasıyla, bana duydukları saygı ve sevgiyle asli evimden daha çok huzur veriyordu rüyamda.

Şimdi, burada hoşuma giden şey, rüyamdaki o ikinci evdeki huzur değil; bu durumun içinde olmaktı. Yani kimsenin bilmediği, aklım estiğinde kaçıp huzur bulabileceğim ikinci bir eve sahip olma durumu, birini kimsenin bilmediği ikinci bir evi olan erkek olma durumu acayip hoşuma gitti uyandığımda. Yapacağımdan değil ama cidden güzel bir duyguydu. Dediğim gibi, hoşuma giden şey durumun kendisiydi.

Hadi bunun tahlilini ve sizlerce tahminini yapalım. Bir erkek neden böyle bir şeyden haz duyar sizce?

İnsanlarla iç içe olan bir iş yapıyorum bu yüzden kadınlarla olan ikili ilişkilerde herhangi bir yanlış anlaşılma olmasın diye özel çaba sarf ediyordum. bundan bir hafta önce uzun bir ilişkiden çıktım o zaman kız arkadaşım olduğu için bu mesafeyi korumak kolay oluyordu.

Şimdi kız arkadasim yok ve musterim olan bir kadını çok begendim ondanda samimi bir his aldım ama genel tavrı bu olabilir.

Şimdi bir daha bir görüşmemiz olabilir bayramdan sonra ama olmayada bilir bu tamamen şansa bagli.


Biraz yaptim sizce bu kişi ile buluşma ihtimalini beklemede Instagram dan eklesem sudan bir bahaneyle tekrar mi konuşup gorussem yoksa beklesem mi görüşmemiz için çok ısrarcı görünmekte istemiyorum acaba iş arkadaşını arasam bayramdan sonraki gorusmemizin durumunu mu sorsam işi biraz dallandirip budaklandirip 2-3 görüşme fırsatı yakalamaya mi calissam yoksa doğrudan açık mi olsam ?

ne yapıyorsunuz

Can sıkıntısından bunları kurdum. Bugün beni beğenen çıkmış ama kim göstermiyor. Ücretli üyelik istiyor. Nedir bu kandırmaca mı? Ücret ödemeden bu programları kullanamıyor muyuz?

herhangi bir seyi degistirecek kadar bile anlam vermedigim bir hal icindeyim. bir seyler anlatmak istiyorum, bosluktan olusan hisler haricinde ne anlatabilirim bilmiyorum. yazamayacagim bu yuzden, nedir bu? bos vermeli mi her seyi?

Sizin de cevrenizde alttan alta laf koyup durumu espri gibi gosteren birileri var mi ya da oldu mu?

Bu insanlarin amaci ne? etrafa oynuyolar sanki, dikkat cekeyim, eglenceli insan olayim gayesi gibi geliyo bana ama bu da cok sacma, neden boyle biseyin pesinde olur ki koca insanlar?

Baya sinsi gibi can acitiyolar ama cevap verseniz "aaa canim sen de hic espriden anlamiyosun" diyorlar. Bi gun birine dedim "evet, espriden anlamiyorum" hemen "ne kadar da alinganmissin" dedi. Bu seferki hayatimda gordugum 2. bu sekil kisi. Yani gulup geciyorum dediklerine onceki deneyimimden dolayi ama biktim ayni zamanda.

Bu bir napmaliyim sorusu degil, boyleleri var demek ki napalim..

Sadece motivasyonlari ne, boyle mutlu mu oluyolar, neden yani boyleler
Keske aramizda ben bunu yapiyorum ve su yuzden yapiyorum diyen ciksa :))

gece saat üçte anca bu oluyor.

varsayalım sosyal medya hesaplarınıza kimseyi kendiniz eklemiyorsunuz. sonra yakın sayılacak, dışarıda görüştüğünüz bir arkadaşınız messenger'dan mesaj atıyor size, ama arkadaş olarak eklemiyor. siz de eklemiyorsunuz. hatta bir süre böyle devam ediyor. bu kişiyi sonradan ekler miydiniz? arkadaş olarak eklemeden mesajlaşma ritüeline devam eder miydiniz?

itiraf: fotoğraflar istendi messenger'dan (whatsapp kullanmıyor). arkadaş eklemeden de mesaj atabileceğim nedense o an aklıma gelmedi. arkadaşlık isteğinde bulundum. bunu da bu saatte düşünür oldum. maruzatım budur.

Nedensiz mutsuzluk hali coktu gene ustume.
Ara ara geliyo bu boyle.
Kendimi bitkin, sikici, ise yaramaz, kimsenin sevmeyecegi vs. hissediyorum.
Su halimin simariklik oldugunu da dusunuyorum bi yandan
Cunku aslinda fena denemeyecek bi hayatim var
Ama manen kotuyum genel olarak.
Saatlerdir oylece yatiyorum koltukta.
Tv acik ama seyretmiyorum.
Saat ne ara 11 oldu...

Ben evde yalnızım.
Karmaşık bi yemek yedim ama güzel doydum.
Yan gözle haberlere bakıyorum. Hava serin dışarı çıkasım yok.
Siz cevap yazarken biraz temizlik yapmak istiyorum.
Sizde ne var ne yok?

mutlu musunuz
hangi ilaç hangi doz

175 mg xepliondan saygılarla

Anneniz, babanız hatta abiniz tarafından onaylanmayan ciddi bir ilişkiniz oldu mu? Ne yaşadınız ? Nasıl atlattınız? Reddedildiniz mi? İlişkiniz devam ediyor mu? Deydi mi ? Pişman mısınız?

Soruyu sadece beyin fırtınası yapmak için soruyorum ve mantıklı olduğunu görürsem deneyebilirim. Biraz garip olacak ama samimi düşüncelerinizi paylaşabilirseniz sevinirim. 30 lu yaşlara yaklaştım ve normalin biraz üstünde cinsel hayatım oldu. Yani hayatımın temelinde cinsellik var ve diğer şeyleri onun etrafına kurdum. Yaptığım seçimleri daha kolay ilişki yaşayabileceğim kişiler/yerler/çevreler vb gibi olguların güdümünde yaptım. Doğal olarak da ne kendimi geliştirmeye ne de kalıcı bir şeyler bırakmaya vakit ayıramadım. Yüzeysel bir hayatım oldu kısacası.

Artık bu durumdan sıkıldım ve hayatımdan kadınları çıkararak kendimi %100 işime/hobilerime ve gelişimime adamak istiyorum. Böyle bir şey yapabilmek için bilinçli şekilde libido öldürücü şeyler kullansam işe yarar mı? En azından bir sene bu şekilde bir deneme yapıp hayatımdaki gelişmeleri görmek istiyorum. Ama tabii kullandığım maddeyi bırakınca eski halime de dönmek istiyorum :)

Bu fikir için ne düşünüyorsunuz? Bu arada evlenmek, düzenli ilişki kurmak, çoluğa çocuğa karışmak planlarımın arasında yok.

Kenan İmirzalioğlu mu?

Kadir İnanır mı?

<... cinsiyetinizi de belirtin lütfen ...>

Edit: üçüncü bir şık yok. İkisi arasında seçilecek.

Çok asağılık bir şey değil mi? Az önce birinin birini aldattığını gözlerimle gördüm. Öyle "aldatıyormuş" değil yani. Bir insan başka bir insana bunu nasıl yapar, aklım almıyor.