güneş

güneş +1

güneşse niye 3 tane?

Ceku Arif'e dünyanın uydusu var mı diye soruyodu yalnız.

abicim evrende tek yıldızlı gezegenler vardır, bir de ikili yıldızlı vs. gezegenler vardır. gora gezegeninin yıldızı üç tane. üç tane güneş yani. bizim bir tane yıldızımız olduğu için tek güneş görüyoruz çünkü o yıldız güneşin kendisi. onlar uydu değil. uydular o kadar renkli olmaz.

yahu bilim kurgu filminde güneş neden 3 tane demek resmen zebralar neden siyah beyaz demek gibi birşey. sen lightsaber neden lazerli diyor musun. bilimkurguda susup izlemeye devam edeceksin ve peki abi diyceksin heheh

Star Wars'ta Tattooine gezegeninden görülen 2 güneşe gönderme olarak 3 güneş yapmış işte.

Hepiniz çok biliyonuz yok bilim kurgu filmiymiş de... Güneş diyosunuz evrende güneş bi tane var zaten o da bizim yıldızımız. Yani bi tane güneş var. Ha 3 tane yıldız dersiniz tamam. Sinir oldum haa.

Not: Çok cahilsiniz keşke ölseniz.

@ fuzuli

aşırı saçmalamışsın. adam soruyu sorarken uydu mu yoksa güneş mi demiş. biz de yıldızı güneşe benzeterek güneştir diyoruz. literatür anlamında o yıldızlar güneştir demiyoruz. sadece anlaşılabilmesi için güneşe eşdeğer diyoruz. soruyu okumadan nasıl boş yorum yapıyorsunuz anlamak mümkün değil. sanki astronomi kongresindeyiz.

fuzuli, şaka yaptığını yada bayram şekeri olarak promosyondan çıktığını varsayarak cevap veriyorum, adam "sizce" demiş. yani yoruma dayalı bir soru. bize "nasa kaynaklarından kanıtla gelin" dememiş. bu güzel klavyeyi o yüzden yere bırak ve sakinleş.

çakma yuri gagarin seni

soru ney

Staj yaptiginiz yerlerden baglantilariniz yok mu? IMO'ya da bi' ugrayabilirsiniz.

tepe'de staj yapmıştım ordada işler tanıdıkla dönüyor bildiğim kadarıyla

bu işler torpilsiz olmaz. bizim bölümün kafası çalışmayan hanzoları,kıroları bile süper firmalarda işe başladı. biz sürünmeye mecburuz sanırım. :-(

askerliği yap önce. her gün iş aramalısın. bu iki gün uğraşılacak bir şey değil. birkaç hafta boyunca onlarca yere başvur. kpss falan da düşünebilirsin.

Özellikle inşaat sektörü torpille dönüyor.ihale alim surecinde oldugu gibi.tecrube edinene kadar gocebe sayilirsin.(eger statik proje yapmayacaksan)

Allah yardimcin olsun.lakin sakın belediyelere gireyim deme.

cevaplar için teşekkürler herkese. 2016'da yapılırda girersem kpss'ye 100 alsam bile yerleştirmezler bizi. Askerliği erteledim y.lisans olmazsa askere gideceğim. Herhangi bir alanda torpilim yok ne yazık ki.

inşaat mühendisi olarak çalışmak niyetiniz varsa, bırakın yüksek lisans planlarını ve ilk fırsatta doğru askere gidin. ankara'dan inşaat mühendisi tavsiyesi :)

yapı denetimlere uğra biri olmasa öbürü olur ama çok fazla bişey bekleme kendini geliştirme açısından proje flan okursun insan ilişkilerin gelişir az birazda para kazanırsın eğer şantiyecilik falan düşünüyosan ön adım olur.

iş yerindeki adamlarla arayı iyi tutup onların ortamlama kanalize olurdum ilk. devamı gelir zaten

evliysem apartmandaki komşulara sararım. vakit geçirmek için bire bir. evli değilsem de kafamın uyuştuğu bir iş arkadaşı bulur, ortamlara akmaya çalışırım. ortam falan yoksa istifa ederim. sonuçta hayatı bir kere yaşıyoruz. saçma sapan bir şehirde vakit öldürmek çok saçma.

Varsa bir spor salonuna yazılmakla başlardım işe. Oradan iyi kötü bir çevre edinirdim. İş yerindeki insanlar da önemli, onlar çok takılınacak insanlar olmasa bile onların tanıdıkları olur falan. Bir de ekşi sözlük zirvelerini takip eder, ilgi alanlarıma uyan kulüpler/kurslar var mı diye araştırırdım.

gezecek eküri bir arkadaş grubu, o da yoksa

Spor salonu
dil kursu
dans kursu
falan filan

once bi tasinip calismaya baslardim ben olsam, bu arada aksamlari bir yuruyuse falan cikip etrafta neler var bakilabilir, bir kurs faln vasitasiyla insalarla tanismaya calisilabilir. hic olmadi 3 ay gecti hala yalnizsam direk baska is aramaya baslardim. arkadasin dedigi gibi hayati bir kere yasiyoruz, kendimize eziyet etmeye gerek yok 3 kurus icin.

ne güzel işte hayatında kocaman bi değişiklik olmuş. her gün aynı yerde aynı şeyleri yapmaktan sıkıldım amk

kimse olmaması için itinayla direnirdim. napıcaksın insanı ya? hazır gitmişsin mis gibi taze ortama boş ver kitap oku, yeteneklerini geliştir, film falan izle. bisiklete bin. eğer çevrede spor olarak vs. bisikleti tercih eden birileri varsa onlarla tanışabilirsin genelde zararsız olurlar.

ek olarak bir kedi almalısın eve. bir de ölmediğinden emin olacak ya da dara düşersen yardım edecek kadar bir kişi edinmen yeterli. hangi şehirdesin bilmiyorum gerçi... ben olsam uzak dururum insanlardan.

iş arkadaşlarının iş arkadaşı olarak kalması güzel bir şey bir kere. insan arkadaşını başka yerden edinmeli. kurs tarzı şeyler araştırırdım ben de. illaki kafa dengi birileri çıkar bir yerlerden.

bir de anadolu şehrinde masraflar büyükşehirlerden daha az olacağından gözümü karartıp araba ya da motorsiklet alırdım direk. haftasonları orası senin, burası benim, civarda ne kadar yer, şehir varsa gezerdim.

Herkeşnen iy geçinir, kimseynen hiçbi sırrımı paylaşmam. Kimseye borç vermem. Taksit ödüyom diyin savarım başımdan.

e peki sen şu anda ne istiyorsun? bir sevgilim olsun ne o ne de kimse "evlenme" baskısı yapmasın mutlu mesut seveyim sevileyim mi?
yoksa birini bulayım, evleneyim mi?

evlenmek isterim tabi ama evlenebilecek birini bulma ihtimalimi sıfırın altında görüyorum hiç beceremem ki ben

valla onu bunu bilmemde o yaşlarda birini bulmak iyice zordur herhalde, tanıstıgın cogu kadın artık evli/nişanlı/sözlü/sevgilili olacak muhtemelen. millet sektirmeden buluyor birini kimse kalmıyor.

kimse de dememişki ne oluyor kardeşim diye.

26 yaşındaki bir erkeğe hangi akıl ve mantık ile evlen baskısı yapılabilir?

nerde, nasıl bir kültürde doğdun,yaşıyorsun bilmiyorum ama 26 yaşındaki bir erkeğe evlen baskısı yapmak için gerizekalı olmak lazım.

hayatını yaşa. işine ve arkadaşlarına odaklan. illaki karşına bir insan çıkacak ve ilgi duyacaksın. o da sana duyacak. istediğin kişiyle kur hayatını. millet baskı yapıyor diye saçma sapan görücü usulu işlere girme sakın.

nasip kısmet bu işler. bundan bahsetmediler mi sana? ya da sen hiç demedin mi? evlenmek istemiyorsan kesinlikle evlenme onlar dedi diye. sen zaten istediğini ama iyi bir eş bulamadığını söylemişsin. bunun üzerine kim ne diyebilir? eğer birilerini bulmak istiyorsan arkadaş çevresi oluştur kendine. ayıp olacak ama biraz piç olmak lazım. barlara falan git, tatil falan yap, yeni insanlarla tanış. evde oturarak bulma şansın yok.

Adeta 4 sene sonraki halimi gördüm sen de kardeşim. Madem millet bu kadar baskı yapıyo sen de onlara baskı yap, bulun ulan o zaman bana bi tane eli yüzü düzgün hatun de. İş arkadaşların falan tanıştırsınlar arkadaşları kuzenleri cartı curtuyla. İcraat yoksa boş boş kafa ütülemenin de alemi yok. Sİnir oluyorum böyle tiplere laf etmeye gelince ediyolar ama bi s.ke derman oldukları yok. Neyse ben de biraz dolmuşum, hayırlısı olsun takma kafana.

yaşça küçüğüm de.. yani bence evlilik için erken be 26. aileye kalsa diploma töreniyle beraber düğün de yaparlar zaten.

evliliği, hayatına biri girip de işte ya ben bunla evlenirim, o kişi bu kişi demedikten sonra düşünme bence.
mutsuz evlilikten daha büyük hapishane yok şu dünyada. evlilik öyle birileri demeden yapılacak şey de değil.
evet belki ''romantik'' bakıyorum biraz. ama bence bu doğrusu.

bence once manita yap, takil evliligi sonraya 30lu yaslara birak. kimse bahsetmez, universite biter bitmez evlenen ciftlerin yarisi bosaniyor. ben buna yakin cevremden arkadaslarimdan sahidim. bosanan bu ciftlerin toparlamasi, tekrar kendini bulmasi o kadar kisa surede olmuyor haberin olsun. dikkat et yani, kimsenin sozune bakma.

temizinden ipneyim deyin.

bir daha sormalarını geçin, yanınıza bile uğramazlar.

sakın ama sakın başkası evlen diyo diye evlenme.

tek ve en mantıklı tavsiye bu.

niye evlenmedin diye soranlara kız bul evleneyim de.

fransızca ve rusça

matematik tek başına bir dildir zaten. integral sembolü matematik dilinin kendinde vardır. sadece kullanılan alfabe bakımından yunanca ağırlıklıdır. o da çoğunlukla eski yunancaya benzer. matematik bir bilim olduğu için dili tabi ki de ingilizcedir.

alamanca sanki.

dilden kastım yazılan veya üzerinde cevrilen materyallerin coklugu. ayrica ingilizceden sonra diye belirtmistim. bu aslinda hangi milletin daha cok matematikci cikardigiyla alakalı biraz da.

arkadaş matematiğin YAYGIN literatür dilini sormaya çalışmış.

tembelse tembeller sınıfına gitsin, üst sınıfa gidip zorlanıp daha da zorlanmasından iyidir.

yas kac? önemli olan o yastakilerin mental olgunluklari.

eger bunu ufak yasta anlamayan cocuga yaparsaniz, ve bunun caliskanlar degil zekiler sinifi oldugunu söylerseniz alt sinifi yaraalarsiniz. cocuk kendini daima eksik ve ezik görecektir. daha iyisi icin cabalamayacak motivasyonu kalmayacaktir.

eger belli bir yasin üstünde ve olgunlukta ise, bunun konu akisi ve islenme hiziyla baglantili oldugunu dersin sabote edilmekten ziyade onlarin seviyesine göre islenecegini anlayacagindan buna uyum saglayacak eger kendisine göre yavas gelirse üst sinifa cikmak icin cabalayacaktir.

kati ve sabit bir sistem olmamasi gerekir bu siniflandirmanin. ve mümkün oldugunca esnek olmalidir ki ben bu sinifa aidim imaji yaratmasin. degisim (yükselmek oldugu kadar düsmek de) mümkün olsun. aksi durumda karsiyim bu fikre. öyle bir ortamda okumasini da istemem cocugumun.

homojen sınıf uygulamasının faydalı olduğunu düşünmüyorum. bilakis, çocuğun, yeri gelince zorlanması, yeri gelince kolaylanmasının, gelişimine katkı sağlayacağını düşünüyorum fakat homojen sınıf muhabbetinin, çokça uygulanan ve kabul görmüş bi sistem olması ve milleti ikna etmemin mümkün olmaması sebebiyle, itiraz etmemin bi fayda sağlamayacağını düşünürüm.

trajikomik +1

seviyesi e olan bir çocuğu a sınıfına koyarsanız muhtemelen kendini öldürmek ister zaten.

matematik bölümünü bu yıl bırakan biri olarak yüzde yüz düzeye göre oluşturulmuş sınıfları savunuyorum. bu başarılı öğrencileri motive eden bir şey. tembel olanları da uyaran bir durum. çocuğum tembeller sınıfındaysa sistemde sorun aramam, çocuğumda sorun ararım. kaldı ki birinin tembel olması bir problem değil. bakınız albert einstein.

e düzeyindeki çocuğu a düzeyine alın demem elbet. çocuk çok zorlanıp bir yerden sonra yetersiz hissedebilir kendini. ama e düzeyinde de diğer sınıfların yanında yetersiz hissetmesi mümkün.
sistem olarak homojen yapının sağlıklı olduğunu düşünmüyorum. sınıflar karıştırılmalı. e düzeyindeki öğrenci b'deki öğrenciyi görüp hırslanmalı, a düzeyindeki öğrenci d'yi görüp ilişki kurmalı. kabaca değindim sadece ama açıklama artırılabilir.

dersane mi lan bu, neti yükselince iyi sınıfa geçip düşünce kötü sınıfa geçsin. Çocuğumu aldırırım o okuldan. Çünkü bu sitemle kaybeden sizsiniz. Hani bir söz var ya zengin daha zenginleşiyor, fakir daha fakirleşiyor diye. İşte bunun eğitime uygulanışı bu. Bu sistemi savunun ama ne zaman? çocuğunuz zeki, çalışkansa. Çocuğun arkadaş ortamı da şekilleniyor, O tembellerin içinde sorunlu, mal, serseri tipler hem daha fazladır

ben üniversiteye hazırlanırken, dershaned "tembeller sınıfı" denen sınıflardan birine düşmüştüm. dershanenin ilk günü seviye belirleme sınavı yapmışlardı ve ben de bir nedenden dolayı girmemiştim sınava sonuç da öyle olmuştu. yıl boyunca da o sınıfta okudum öyle çıkma düşme gibi bir şey yoktu. bilmiyorum öğretmen gözüyle belki mantıklı görülen bir sistemdir ama öğrenci gözüyle söyleyeyim gerçekten berbat bir sistem. sınıfta kimsenin doğru düzgün dersle alakası yoktu, ben de normalde çalışkan sayılabilecek bir öğrenciydim ve diğerlerinin ciddiyetsizliği benim motivasyonumu ciddi derecede etkilemişti. öğretmenlerin tavrı bile bu tür sınıflara karşı farklıydı, "nasılsa bir şey öğrenecekleri yok dersimi anlatayım da gideyim" modundalardı. bir kere de ingilizce kursuna gitmiştim onda da böyleydi. konuşmam tekliyor diye beni intermediate sınıfına koymuşlardı, bazen hoca yerine ben ders anlatıyordum :(

ben kendi çocuğum olsa asla ama asla böyle sistemi olan bir okula vermem. wiillii nin dediği gibi sabit sistem olursa gerçekten çok kötü ama yükselme düşme olayı olacaksa yani çocuğu motive edebilecek bir sistem söz konusuysa o zaman belki düşünülebilir.

İyi değil. Tembeller sınıfına alınanların tek ortak özelliği notlarının düşük olması ama notlarının düşük olmasının pek çok sebebi olabilir.

Benim için ideal düzen: kümeler halinde ayarlanmış sıralar, 1 çok başarılı 2 başarılı, 2 başarısız öğrencinin birlikte oturması; sürekli grup çalışmalarının yapılması.

Tüm okul hayatmda hep basarili oldum.ogretmenler hep benimle ilgilenirlerdi.tembelleri sallamazlardi.onlar daha da tembel oldular.ben de aldim yürüdüm.sınıflar heterojen olmali.herkese esit ilgi gosterilmeli.ortalama basari cok yukselecektir.

öğretmen olarak görüşüm; homojen sınıf uygulaması doğrudur ancak iyi uygulanması kaydıyla.

tecrid edilmişlik hissi olmasın diye, akademik olarak iyi ile düşük grubu aynı sınıfa sokmak, her iki öğrenci grubu içinde kötü sonuçlar doğuruyor. düşük grup, iyi grubun öğrenme hızına yetişemeyince öğrenilmiş çaresizlik yaşıyor. iyi grubun ise düşük grup sebebiyle, hızı yavaşlıyor ve sıkılıyorlar.

ama homojen sınıf oluşturunca da, kötü gruba sürgün yeri gözüyle bakıp, iyi gruba da pozitif ayrımcılık ile yaklaşılırsa elbette en az yukarıdaki kadar kötü bir sonuç çıkıyor. önem kazanan şey öğretmenin sınıf yönetimi becerisi. girdiği her gruba karşı özel bir öğretim süreci tasarımı yaparsa, objektifliği kaçırmazsa, her gruba kendi potansiyelleri doğrultusunda başarı duygusunu tattırırsa, homojen sınıf uygulaması çok iyi sonuçlar verir. bunları yapmak düzeye göre oluşturulmuş sınıflarda daha kolay.

her çocuğun anlama ve öğrenmesi farklıdır.(zihinsel olarak bir geriliği olmadığını farzedersek)
Öğretmen de sınıftaki herkesin anlayabileceği şekilde birebir eğitim veremeyeceğine göre, yani herkes anlasın diye bir konuyu 30 farklı şekilde anlatamayacağına göre böyle bir sistem bana faydalı görünüyor.
çocuğum tembeller sınıfına verilse derim ki: çocuğum çalışkanların yanında görmezden gelineceğine ve konulardan geri kalacağına, anlayabileceği sistemde öğretim görüyor. yani iyi bir şey.
kendi zamanımdan hatırlıyorum, ben de çok çalışkan bir çocuk değildim. aptal da değildim, üniversiteyi dersaneye gitmeden ve çalışmadan kazandım. demek ki kafa çalışıyormuş ama farklı çalışıyormuş. neyse, öğretmen birşeyi anlatırdı sınıfın çalışkanları hemen anladık derdi, ben anlamasam da anlamadım diyemezdim mesela. veya desek bile öğretmen aynı şeyleri ezberden söylerdi, bir daha da sormazdı anladınız mı diye. bir de derdi ki "anlayanlar nasıl anlıyor?"
işte bu yüzden bu fikre sıcak bakarım.

ben dersane en tembellerin sınıfına verimiştim.. ordan hiç yükselemedim.. dersanedeki arkadaşlarımdan utanırdım. kötüydü.. bir kaç yükseltme sınavına girdim başaramadım.. sonra sınavlarda sallamaya başladım.. "uğraşmıyorum" havası vermeye başladım.. ters tepmişti. "alakam yok bolm okul mokul yoksa çıkarım" havalarındaydım.. arada gizli saklı ders çalıştım. dersane ve okul diye bir şey kalmadı.. hepsinde "cool" öğrenci oldum.. sikimde değildi afedersin hiç biri.. devamsızlık tavan yaptı. dersaneden kaçmaya başladım.. çünkü bu olmalıydım. ya gerizekalıydım ya cool..

lgs idi sanırım bizim zamanımızda sınavın adı. ona girdim.. tek amacım aileme "gerizekalı" olmadığımı gösterebilmekti.. 840 puan çıkarmıştım.. fen lisesi kazanacak puandı.

ailem tercih yaparken fen lisesinde yapamaz bu çocuk ezilir onca çalışkan öğrenci arasında dedi.. yine daha düşük zekaya indirdiler.. anadolu lisesine gittim..

eğer serseri değilse tembellere atmayın.. it kopukları ayırın yeter. ben yalnızca zekama güvenilmediği için it kopuklarla dersaneye gittim.. atari salonu öğrendim.. sigara içtim.. içki içtim. nargile içtim.. tütünle kova, şişe yaptım.. kavga ettim. karı kıza laf attım.. hayvanlara, okul-devlet malına zarar verdim.. hepsini ortaokulda dersane arkadaşlarımla beraber yaptım

yazık etmeyin kafası basmıyorsada çok çalışsın, sınıfta kalsın.. dersleri düşsün.. serserilerle okutmak zorunda bırakmayın..

Ben tamamen öğrenci gözüyle söyleyeyim. Homojen sınıf okuma yazma dort işlem bilip birinci sınıf okumak gibi. Herkes kendi seviyesinde eğitim alırsa daha zevkli. Sonuçta birine x diğerine 2x bilgi verip eşitsizlik yapmadiktan sonra, herkes toplamda aynı 5x'te bulustuktan sonra önemli değil. 11 kuru olan dershaneye gittim. Sonra bu birinci kur üçe bölündü. Bu kadar verimli geçen bir başka dönemimi hatırlamıyorum. Bir alt kurdaki arkadaşım bizim kurdaki hızdan rahatsız oluyordu. Alt kura aptal değil de az çalışkan muamelesi yapılırsa öğrencilerden kimse şikayetçi olmaz. Aileler hep benim çocuğum en iyisi diyeceği için o sıkıntılı olabilir.

Size soyle bir animi anlatayim, siz karar verin. Ben hep basarili bir ogrenciydim. Sinavlarda 100 uzerinden 90 alti aldigim not nadirdi. Calisarak da degil ama ogretmenlerim iyiydi ve ben dersi dinlerdim. Ama 8. Sinifa kadar nasil olmussa elime hic test degmemisti. Umrumuzda degildi ailecek heralde. Neyse 8. Sinifta lgs diye bir seyin varligi dank etti, ikinci donem babam dedi dershaneye git de bari deneme cozersin. Gittik dershaneye bana bi seviye tespit sinavi yaptilar. 45 net cikardim. En kotu sinifa attilar. Dershane mudur babamin tanidigiydi, babam gitti konustu. Dedi ki benim kizi en yuksek sinifa alin. Ikna etmis adami bir sekilde. Ben gittim sinifa ordaki ogrenciler hoca daha tahtaya soruyu yazarken cevabi soyluyorlardi. Ben miy miy yaziyordum dusunuyordum cozuyordum. Neyse teste alisinca denemelerim yukseldi biraz ama hala o siniftakilerin seviyesine cikamamistim. Konulari cok iyi biliyorum ama olmuyor. Hocalar tam tekmil hazirliyor bizi yine de. Testi nasil hizli cozerim knu ogrendim falan. Babam cok emindi sinavda iyi yapacagimdan. Bense neyse notlarim iyi heralde super liseye giderim diyordum.
Sonra sinavlara girdim ve derece yaptim. Babam beni tanimasa muhtemelen kotu sinifta goygoycu ogrencilere kapilip sallamazdim dersleri. O dereceyi de yapamazdim.
Cocugunuzun seviyesini en iyi siz bilirsiniz.

bi de şunu dinleyin.

ilkokul 1'de erzurum'daydık, doğru düzgün okumayı sökene kadar 1. sınıf bitmişti, keraat cetvelini hiç görmedik, okumadan, fişlerden, ali ata bak'lardan başka bir şey görmedik.

ilkokul 2'de babam sağolsun :) tekirdağ şarköy'e geldik. herkes çarpım tablosunu biliyor, dört işlem yapıyor. yılın başında sınıfı tembeller çalışkanlar diye ayırdı hoca, en tembeller en arkadaydı. ben bi bok bilmediğimden bıdık boyumla en en arkaya gönderilmiştim. çok hırslı bir çocuktum hep, çalıştım, çabaladım, her hafta yapılan bütün sınıflar arası seviye belirleme testlerinde eksiksiz her defasında tam yaptım, bir kaç haftada en ön sıraya geldim, dönem ortasında da 3. sınıfa geçirdiler beni.

tembel tenekelere gelişimleri için, hırslanmaları için şans verilmemeli mi? ve hatta yanlışlıkla zeka küpü bir çocuğu en en arkaya, e sınıfına gönderebilirsiniz. sonra geri dönüşü var mı? bu şekilde, çocuğu hayatı boyu tembelliğe terketmiş olmuyor musunuz?

Biz dersanedeyken kendimizi böyle avutuyorduk: "F1'in en kötü öğrencisi olacağımıza F2'nin en iyisi olalım daha iyi" diye. Şimdi öyle düşünmüyorum, öğrenci istisnai durumlar haricinde çevresiyle benzer tempoda gider bence. Ama eğer üst sınıfa geçme gibi bir imkan varsa bu çok önemli br motivasyon bence.

Mesela bizim okulda lise 3'ten 4'e geçerken beni üst sınıfa aldılar. Üst sınıftan 2 kişiyi düşürdüler lise 3'teki ygs ortalamamıza göre. Ben bunun faydasını gördüm çok, şu anda iyi bir üniversitede okuyorsam önemli bir nedeni budur.

itiraz etmem, okulu direkt başlarına yıkarım. kimse kusura bakmasın, kıytırık eğitim sistemine sahip bir ülkeyiz, ama öğrenci kötü öyle mi?

ilkokulda bizede böyle bir uygulamadan bahsetmişlerdi derslerim pek iyi olmadığı için baya üzülmüştüm neyseki vazgeçtiler sonra

öğretmen olsaydım ve öğrencim derslerde başarısızsa bunun nedenlerini araştırırdım. ailevi bir sorunu mu var, beni mi sevmiyor, arkadaşlarıyla mı sorun yaşıyor, ben öğretmen olarak yetersiz miyim, kendimi geliştirmek için daha fazla mı çalışmalıyım, farklı teknikler mi kullanmalıyım diye. bu sistemle sorunları halının altına süpürmüş oluyorsunuz. çocukları bu şekilde yaftalatmayın kimseye, kendiniz de yapmayın. çocuğumu 9 ay binbir güçlükle karnımda taşıyacağım, bütün düzenim altüst olacak, sancılar içinde doğuracağım. nefes alıyo mu almıyo mu diye uykularım kaçacak, sürekli onu kontrol edeceğim. gözünün içine bakacağım. sonra kendini yetiştirmekten imtina eden, kolaycı bazı işgüzar öğretmenler çocuğumu başka sınıfa verecek. veliler falancanın çocuğu tembel diyecek belki gerizekalı diyecek. okulu birbirine katarım, polis çağırırlar. bunu kabul eden velilere de yazıklar olsun. birileri kendi çapında proje üretecek kurban olarak da benim çocuğumu seçecekler.

okuldan ne anladığımıza bağlı. dersane de bu tür ayrıştırmaları bir yere kadar anlayabiliyorum da, okul demek çocuğun çevresiyle sosyal etkileşimi de demektir. zengini, fakiri, çalışkanı, tembeli, zeki ama çalışmayanı, ortalama zeka ve çalışmayla iyi başarı göstereni kısacası hayatta ne tür insan varsa hepsiyle karşılaşıp tanıması demektir.

düzeye göre sınıf uygulamasıyla çocukları çalışkan-tembel(zeki-aptal) diye ayrıştırıp özgüven sorunu yaratırken, bir yandan da o çocukların diğerleriyle kaynaşma fırsatını elinden almış oluyorsunuz.
Bir de bu tür bir uygulama kaynaştırma öğrencilerini-hala bu sistem var mı bilmiyorum- de dışlayacak ve toplum bireylerini ayrıştırmayı daha en küçük yaştan başlatacaktır.


dışarıdan bakan biri olarak bu sistemin sadece öğretmenleri kolaycılığa sürükleyeceğine inanıyorum. çünkü -elbette vardır ama- ben hiç öğrencinin seviyesine göre ders planı hazırlayıp, uygulayabilecek öğretmen görmedim daha; en fazla yapacakları şey tembeller sınıfıyla ilgilenmeyip-zaten çöp onlar-, çalışkanların üstüne düşmek olacaktır.


Benim notlarım her zaman iyiydi, iyi bir liseyi dereceyle bitirdim. Buna rağmen ben bile özellikle ea seçtiğimde bu muameleye maruz kaldım çünkü ancak aptallar, fen yapamayanlar ea seçerdi onlara göre. Bunu sınıfta yüzümüze açıkça söyleyen öğretmen bile oldu "ben aptallara dersi anlatıp çıkarım daha da uğraşmam diye. En aptal fen öğrencileri bile gelip bizimle dalga geçerdi. Pek çok arkadaşım okuldaki bu muamele yüzünden demotive oldu.
Kendi adıma hayata ve derslere dair en çok şeyi öğrendiğim anlar ise sınıftaki tembel ve hatta serseri tiplerle küme çalışması yaptığım zamanlar oldu.
Bu sebeplerle ben çocuğumun sadece konu ezberleyip en iyi sınıfta olmasını yeğleyeceğime, karma bir sınıfta okumasını isterim.

Sakız çiğnerken Indie tarzı müzik dinlemek

(bkz: aydınlanmama çok az kalmıştı ki auram yetmedi )

Ne işle meşgulsünüz

Yeni başladınız sanırım. Live database'i bi kere uçurmaya bakar ondan sonra hiçbir şey stresli gelmiyor :)

İşine odaklan. Sadece işine. Strese odaklanma. İşini iyi yaparsan stres mtres kalmaz. Konsantre olamıyorsan kendini geliştirmeye çalış. Kendini...

1tam1ayran + pass + 1

İşe dalıyorum,dalmadan önce müzik açıyorum. Sonra ikisine birden dalmış oluyorum. Ayıldığımda dans ederek iş yapıyor olabiliyorum. Millet alıştı artık.

İş stresi müzikle geçmiyorsa bir komedi filmi, daha da streslendiyse Kemal Sunal filmi açıyorum arkadan. Stres kabus gibiyse beynimi bir havuz gibi düşünüyorum. "Bir yandan doluyorsa, bir yandan boşaltılması gerek bunun" diyerek Banu Alkan filmi açıyorum arkadan. Kulaklığa çok şey borçluyum. Dün Serpil Çakmaklı filmi dinledim çok panik olduğum için, arkadan "Bir kadının yeri erkeğinin yanıdır ama o da erkek olabilirse", "Onun kadını olmaya çalıştım ama iş adamlığını bana tercih etti" diyen bir Serpil Çakmaklı sesi eşliğinde çalıştım. İş kafanı dolduruyor, Serpil Çakmaklı seni mala bağlatıyor. Birlikte geçinip gidip dengeyi buluyorlar.

sıcak çikolata iç. böyle termos gibin bir şey al. onla gez. hem sıvı kazanırsın hem de vücudunu çalıştırırsın.

mantıklı düşünenemek ağzına her geleni söylediğin için oluyor. ağzını kapatıp düşünsen mantık çalışmaya başlar. sen düşünmek yerine konuşmayı tercih ediyorsun. o yüzden de beynin düşünceleri sınayamıyor, çünkü sınanacak düşünce yok. kişilikle de alakalı. trafik kazası yapınca geçmiş olsun diyen de var, ana avrat düz giden de. maddiyata önem veren biriysen (para anlamında demiyorum, herhangi bir varlık anlamında) bu tip şeylerde hep kaybedersin. ama önce can sağlığı gibi düşünürsen o zihniyetin güvenini hissedersin ve rahat davranırsın. belki de o kavga ettiğin kadınla güzel konuşsan o da seninle güzel konuşurdu ve belki de arkadaş gibi olurdunuz. yapıcı olmak lazım, yıkıcı değil.

empati yapman lazım. balıktan ağaca tırmanmasını bekleyemezsin. beklersen neden tırmanmıyor lan diye diye sinirden kendini sikersin. en güzeli duvar moduna girmek, karşındaki bağırırken falan izlemek.

mizah en güzeli. karşındaki kendini yırtsın bırak. düşünsene o teyze çemkirirken sen dünyanın en zavallı yaratığının kendini hırpalamasını izler gibi izlediğini ve orada hiçbir şey yok gibi tepkisiz kaldığını. bunun da onu delirttiğini.

o sırada zaten bunları düşünmekten sinirlenmiyor hatta eğleniyorsun. aptallık zor şey, hayatta kalmalarının tek sebebi de tıbbın ilerlemiş olması. doğal seleksiyonda yeri yok çoğunun bence. o yüzden çok şey beklememek lazım.

bende de var benzer problem, başa çıkamadığım tek şey de ortalık yerde geviş getirir gibi sakız çiğneyen insnalarla bir otobüste falan tıkılmak. ona yapacak bir şeyim olmuyor, kafasından tutup sağa sola vurduğumu hayal edip sakinleşiyorum. bu bir öneri değil yalnız :) ya da diyorum bazen sinirden ağlatana kadar suratına suratına bakayım huzursuz olsun ne bakıyorsun desin çıldırsın, hiç cevap vermeyeyim. of bu da böyle bir karmaşa ya..

@hohoya iyi güzel de sen beni değil kadını anlatmışsın. :) yukarıdan ağzıma geleni söylediğime dair anlam nasıl çıkardın? olay üzerinden gideceksek, trafik kazası da değildi. ben güler yüzle yaklaşmaya ki saygıda da kusur etmemeye çalışırken ortamı geren oydu. asıl buna sinirlendim.

Duygusal Zekâ kitabını okursanız size faydası olur.

özet olarak, öfke, alt beyin kaynaklı, mantıklı düşünme ise üst beyin kaynaklı faaliyetler. üst beyinden kasıt (cerebrum dominant hemisfer prefrontal cortex), alt beyinden kasıt limbik sistem.

alt beyin darbe yapıp iktidarı ele geçirdiğinde boku yiyoz. 3. sayfa haberleri, ömür boyu pişmanlıklar v.s.
üst beyin sürekli iktidarda kalırsa, her türlü ilerliyoz.

zamanla geçiyor o.

@ bass ...

ne dediğimi hatırlamıyorum demişsin ya, oradan çok konuşmuş da söylediklerini bile hatırlamıyor anlamı çıktı. trafikte böyle şeyler olması çok normal. adam öldüren bile var. sadece laf dalaşıyla kalıyorsa iyi. kadınlar genel olarak öyledir. erkeğin susup onu dinlemesini beklerler. bir çoğu da patavatsız oluyor öyle durumlarda. tavsiyem takmaman, o ortamdan uzaklaşman.

yendim. 20 yıl falan sürdü sadece:)

diksiyon ve oyunculuk kurslarına gidin. toplum karsısında konusma ve rol sergilemek insanda tahmin edebileceğinden daha fazla gelisme sağlayabiliyor. bende öyle olmustu hiç değilse.

Konusurken , bunu soylersem ne dusunurler acaba gibi seyleri cikar bence aklindan . Soylemek istediklerini bu ister saka yapmak ister biseyler anlatmak olsun , kendine guvenli sekilde ifade ettikten sonra zamanla kirildigini goreceksin . Abi rahat olmak lazim , inan kasmaya gerek yok arkadas ortamlarinda ya da disarda .

Yendim birkac sene once. Görünüşümün degismesiyle kendiliginden oldu galiba. Bu tarz bir sey deneyebilirsin

Ve bence utangac erkekler daha sevimli oluyor.

hayat basit şeylerden utanmak için çok kısa bence. hele ki bir erkeğin utangaç olması aşırı salakça. tabi saygı çerçevesinden çıkmadığı sürece. utanan erkek kaybetmeye mahkumdur. yüzsüz ol biraz.

tiyatroya yazıl

basit bir benzetme yapayım. nasıl ki seks sırasında erken boşalma korkusu yaşarsan erken boşalırsın , nasıl ki pratik yaptıkça kendini bulur ve daha iyi bir performans sergilersin ; bu iş de bunun gibidir. insanlarla konuştukça bu korkuyu üzerinden atarsın. insanlarla konuştukça sandığından daha fazla ortak yönünüzün olduğunu anlarsın ve ilerleyen sohbetlerde daha rahat konu açarsın. insanlarla konuştukça aslında gözünde sohbetlerini abarttığın adamların öyle ahım şahım konuşmadıklarıni görürsün. millet ne der diye de düşünme ; sonuçta kimse ayak üstü yapılan bir sohbet bile olsa atomu parçalamıyor.

biraz psikoloji kitapları okuyun.

kendi kendinize, ben buyum kardeşim, beğenmeyen vermesin küçük kızını! diyin.
kendinize karşı acımasız olmayın. yani kendinizi acımasızca eleştirmeyin.
sizi yetiştiren kişiler, sürekli eleştirerek, psikolojik baskı altında yetirştirdilerse, bu konuyu enine boyuna düşünün.
sevgiden bağımsız düşünün. onlara sorsanız, yemediler yedirdiler, giymediler giydirdiler de, işin bi de eleştiri boyutu var. işgal boyutu var. mutlaka vardır demiyorum. belki de yoktur. ama böyle bi durum olduysa, böyle eleştirel ve baskıcı bir ortamda büyüdüyseniz, bu gerçekle yüzleşip, onu aşabilmenin yollarını arayabilirsiniz. eleştiri ille de sözel olmak zorunda değil, okuma gözlüğü üstünden bir bakış, bir kaşın kalkması, onaylamayan bir ağız hareketi bile o baskıyı oluşturmaya yeterli olur. tekrar söylüyorum sevgiden bağımsız düşünün. ama onlar benim için şu şu fedakârlıklar filan mevzuunu katmayın bu düşünceye.

rezillik ne demek? rezilliğin derecesi ne demek? çalışkan, dürüst ve iyi ahlâklı bir kişi, kendine bu sıfatları nasıl yakıştırabilir. bu değersizlik hissinin kökeninde neler yatıyor?

dikkat eksikliğiniz filan var da, ona bağlı olarak elinizde olmadan gösterdiğiniz beceriksizliklerinizin şiddetle eleştirilmesi mi sizi böyle yaptı?

bu anlattıklarınız dünyanın sonu değil. çözülemez şeyler hiç değil. şimdiden bu konularda kendinizi geliştirirseniz, okumaya başlarsanız, ileride paranız olduğunda psikologdan alacağınız verimi de arttırmış olursunuz.

kitap alacak kadar paranız da yoksa, kütüphanelere bakın ve internetten okuyun.

aynı durumdayım. yenemiyorum.

Acaba nasıl görünüyorum, çok mu saçmaladım, of düzgün cümle kuramadım, acaba lafa girsem mi, öyle mi yapsam, böyle mi otursam vs. Bunları atın kafanızdan. Saçmalasanız bile kendiniz olun bırakın öyle düşünsünler size ne ? Artık değiştiremezsiniz planlı hareket etmeyin o ne der bu ne der diye düşünmeyin. Rahat olun. Zaten bu düşünceleri kafanızdan atarsanız utangaçlığınız zamanla geçecektir.

bende aynı durumdayım benim durumum farklı mesela normal görüştüğüm arkadaşlarımla konuşurken sıkıntım yok bakara makara gidiyoruz yeni ortamlara gelince genelde susuyorum içten davranamıyorum çünkü tanımıyorum konuşsam bile cümleleri kuramıyorum anlatamıyorum hiç bişey mağara adamı türkçesine dönüyor eğer ne konuştuğunuzu biliyorsanız bir bardak içki baya yardımcı olur size.

Tiyatro kursuyla biraz kırdım ama tiyatroyu bırakmamak lazımmış. Şu an eskisi gibiyim neredeyse. Ayrıca kızlar utangaç olunca sevimli falan olmuyor. Arayıp malının gecikeceğini müşteriye söyleyemiyorsan müşteri sana "ay canım çok sevimli" demez kadın erkek ayırmadan ağzına sıçar.

Bunun dışında "aaa niye öyle yapıyorsun ki yapma" "şöyle düşünme böyle deme" diyerek de geçmez, bazı tavsiyeleri okudum da. Zaten o dediklerinizi canımız istediğinde kolayca yapabilsek böyle bir derdimiz olmaz. Bazıları sosyalfobiyi kendi tercihimiz sanmış galiba.

c/p bilgi olacaksa olmasın muhtar bi konu arıyosun google dan hopoop aynı cümleler

Biz Elazığ'da Ortodonti uzmani dis tabibini sitesi sayesinde bulmuştuk.

fiyat falan belirtsin bence. aa bak bu ucuzmuş deyip dişçiye giden çok insan var. en kötü alt limit belirtsin. mutlaka diş teli takma gibi şeylerin aşamalı fotoğraflarını koysun. özgeçmiş bulunsun. kendi fotosu da olsun.

kimse seni silemez. sadece başlayacağın dönemin harcını yatır. borcun yoksa tabi. tekrar aktif olur kaydın.

hayır silinmiyor kaydın. parayı ödeyip kaldığın yerden devam edebiliyorsun..

zaten kaydını yenilemedin mi dondurmuş sayılıyorsun.

ne zaman kayıt yenileme? ben de yenileyeyim.

ne zamanmış bilmiyorum ama bi şubeye gidip konuşmak lazım.

kayıt yenileme genelde güz dönemi için ekimde, bahar dönemi içinse şubatta falan oluyor, tam emin değilim ama öyle.

spor yap, blog aç.
şaka şaka, ama yapsan sakinlerdin belki, ne bileyim koşu, şınav falan, hıncını alırdın belki. ama halim yok demişsin.
bazen çok kötüysem lunaparka gidiyorum, kamikaze iyi geliyor, adrenalin falan, güzel oluyor.

Sen alim adamsın abi profesörlükten başka ne iş bilirsin?

gamsız, rahat bir insan olabilsek negzel olurdu değil mi? ben de sinirlendiğimde uzun süre sakinleşemiyorum. çık dışarı yürü biraz, hava al. gelince de yat uyu.

derdin ne onu söyle, ona göre konuşalım.

@anil normalde tek rahatladığım şeydir blogum ama tumblra da dalasım her şeyi kapatasım var.
ne pis bir ruh halidir yaa..

ben genelde sinir olduğumda capsler de güldürmediyse eski türk filmlerinden komikli sahneler bakıyorum. Alkışlarla Yaşıyorum'dan bak. Aklıma gelenler:

- ikiz tepeler mektup
- lupus grandüs malafatüs
- cüneyt arkın'ın arabayla köprüden uçarak geçmesi
- yine cücü abimizin deli yusuf adlı arabası (eh)

Bunlardan hariç youtube'da educatedear'ın remixleri

Son olarak "klima ustası serkan"ın şarkısını stresten kurtulma garantili paket olarak birlikte sunuyorum sana.

Bu kadar yazdım uygulamazsan gönül koyarım.

@hohoya çok uzun yav. başka birinin densizliği ama. kötü hissettiriyo. çaresiz hissettiriyo.

olm niye bu kadar acımasızsınız?

Git uyu. Aynı durumdayım ve öncelikle dikkatimi dağıtmak için duyuruya geldim, şimdi de bikaç dakika içinde bunu yapıcam ve uyuycam.

Hayat çok basit bişeyken içine sıçıyoruz. Uyuyup bi restart atmak gerekiyo. Sonra sakin kafayla düşünürüz s.ktiret.

@ seksen9

o zaman siktir etmeyi öğren. şöyle oluyor, aklına tüm dertlerini getir, sonra hepsinin amına koyiim de ve tatil plânı yapmaya başla. aklına getirmemeye çalış sorunları. su iç bir de. stresi azaltır. sigarayı bırak. bilgisayar kullanma belirli bir süre. sen homo sapiens'sin büyük düşün.

Ben de sinirlendiğmde böyle oluyorum. N'aparsam yapayım geçmiyor. Ben de yorulana kadar yürüyorum. Aynı sürede geçiyor sinir ama en azından yürüdüğüm için o sürede, ona buna sarmıyorum sinirden.

Klima ustası serkan tarzında sinir olduğun kişiye bi şarkı üret sen de. Doğaçlama şarkı üret rahatlarsın hem.

Alkol?

Al üç dört bira, dandik rahat izlenen bi film aç izle. Ben genelde öyle yapıyorum akşamları ama siniri yatıştırmak için değil sıkıntıyı geçirmek için. İşe de yarıyor o akşamlık.

Siniri gecirmez ama kafayi dagitmak icin kafaniza daha basit bir sey takin. Bazen bir seye kafayi cok takinca lan ben neden amuda kalkamiyorum diye dusunup ona kafa yoruyorum. Sonra amuda kalkabilmek icin calismalar yapiyorum, acaba simdi amuda kalkarken kafa ustu dusup olursem nolur diyorum, o sirada onceden uzuldugum sey ucup gidiyor kendimi gunluk islere veriyorum.
Gecen yine geri donusu olmayan ve beni uzen bir sey oldu. Bunalima dogru suruklenirlen acaba ayakta iseyebilir miyim(bayanim) diye kafama bir sorun taktim ve calismalara basladim. Sonra halime guldum.
Yani kafaya cok dandik bir sey takinca o sinir stres dagiliyor.

türkiye'de de giyiliyor pampa. 1970'lerde değiliz, orada ne modaysa burada da o moda.

Geldi hafiften. Ama tabii once alternatif kultur sularinda yuzenler giyecek. Digerleri begenmeyecek, 1 sene sonra onlar da giymeye baslayacak. Sonra farkli arayislarda olanlar giymeyi birakacak cunku herkes giyiyor olacak. Kisir dongu. En sevdigim.

herkes giymez bunu, yani öyle patlama yapacak şekilde, mesela ben giymem, aşırı renkli, gözüm yorulur kendimden.

önümüzdeki yaz da bunlardan çok göreceksin malesef. Büyük ihtimalle Türkiyede de olacak.
Not: erkek gömleği tasarımcısıyım.

evet ben de arkadaşımın sevgilisinde bi de burcu esmersoy ile resim çektiren bi gencte gördüm.

patlamıs valla haberimiz yeni oldu.

ama seneye olmadı öbür seneye çöpe gider hepsi :))

ZARA'da var. sadece gömlek değil çiçekli pantolon falan da var :)

Türkiye'de kimse giymez bence bunları. En azından şu anda böyle bir akım yok. Olacağını da sanmıyorum.

Bayilirim ben bunlara,gardolapta bayagi var kendilerinden senelerdir giyerim.

Ben giyerim çok da güzel zaradan aldım. Siz giymeyin :)

Bunun koyu renkte olanını geçen bir blogger giymişti altında çok olumlu yorumlar vardı. Sırf bu tarz değil bir arkadaşım üzerinde minik kırmızı çiçeklerin olduğu beyaz bir gömlek giyiyor o bundan kat kat daha güzel bence :)

Geldi. Zara sağolsun özellikle İngiltere'de tutan şeyleri tüm dünyaya yayıyor.
Bence patlama yapmaz Türk erkeği katıdır çünkü. Bir de ben kısa kollu gömleği sevmiyorum. Şu fotoğraftaki gibi yani.

Bu gözler şeker pembesi lacoste tshirt giyen kıllı göbekli adamları gördü. (şekilciliğin dibine vurdum evet) Bunlar da tutar.
Burda problem moda olan her şeyi giyen insanda. Herkes kendi vücut tipine/ten rengine/tarzına yakışan kıyafetleri giyse sorun olmayacak. Kadın erkek, çiçek böcek, tayt fark etmez.

Ben f1'i skysportstan izlerken anlıyorum. Ekiptekiler de ingiliz damon hill falan. Vurgular konusunda da insan alışıyor.

ben ingiliz aksanıyla komuşulanları amerikan aksanına göre daha rahat anlıyorum. temel bilgiyi aldığım hocanın kullandığı aksan ve alıştırma yaptığın kaynaklar önemli.

Son bir yıldır her gece yatarken ve evde başka işlerle uğraşırken BBC world news radyo dinliyorum. Şu an denilenlerin yüzde yüzünü anlıyorum. Aksanım da oraya kaymaya başladı. Bir metin okurken İngiliz aksanı oluyor otomatik olarak. Çok hoş bence. Güven verici bir yanı var. Bunu nereden çıkardım bilmiyorum.

ingiltere'de doğup büyümüş bir profesörle konuştum, anladım onu. ama yine ingiltere'den gelmiş basit bir öğretim görevlisini anlamadım. kişiyle de alakalı biraz. senin anlamanı istiyorlarsa güzel konuşuyorlar. yoksa zor. yani amerikalıları anlamak daha kolay bence.

İlk defa İngiliz dizisi izlediğimde %100 İngilizce öğrenim yapan bir üniversitede öğrenci olmama rağmen "Nece konuşuyor bu insanlar?" diye düşünmüştüm. Zamanla alıştım. Kulak aşinalığı meselesi. Bir de; bana mı öyle geliyor, bilmiyorum da İngilizlerin kelime dağarcığı daha geniş. 1- 2 haftalık Londra ziyaretimde de zorlanmıştım biraz. Konuşmaya çekinmiştim.

Ben de anlamıyorum pek. Bir aksanda "o" harfi neden "ö" diye okunur yahu? Maç sonrası röportajlarını anlamak falan zor geliyor bana.

Ama İngiliz aksanı ile konuşmanın hayali bile başka be...

bir tane ingiliz aksani yok. anlasilan var anlasilmayan var. her aksani anliyorum diyen ingilizce bilmiyordur pek zira oyle aksanlar var ki ingilizler anlamiyor? mesela kanada'da oyle aksanlar var ki kanadalilar anlamiyor benzer sekilde. bu her dilde gecerli mesela alman arkadasim bayern ve isvicre'de konusulan almancayi bazen hic anlayamadigini soylerdi. standart ingiliz aksani anlasilir ama sokaga cktiginda binbir turlusu var nasil turkiye'de bolgeden bolgeye degisiyorsa sive.

edit: radyo dinleyerek aksan elde etmekle ilgili: amerikan yapimi film dizi izlemez surekli ingiliz aksanina maruz kalirsaniz bir sure sonra ister istemez aksaniniza etki eder bu durum ama radyo dinleyip oradakileri taklit etmeye kalkarsaniz yabancilarla konusurken komik duruma dusersiniz, dogal olmaz. aksan tabi ki onemli ama akicilik daha onemli.

çok uzun dönem bbc'nin weakest link'ini izleyerek baya bi geliştirdim kendimi.
tesadüfün böylesi ki ben de skysports'ta f1 izliyorum ve terminolojiye aşina olduğumdan sorun olmuyor. ama bbc'de bir dizi izlerken anlamadığım yerler oluyor. ama bazı dizileri de tamamen anlıyorum. kısacası değişken ama esas olarak izlediğin şeyin kelimelerini bilmekle alakalı. ricat nedir bilmiyorsan muhteşem yüzyılı da anlamazsın. olay bu.

amerikan aksanını %75-80 oranında anlıyorum, ingilizde bu oran %40-50'ye kadar düşüyor. çok tatlı sevimli aksan, hoşuma gidiyor ama anlamıyorum. dediğin gibi, vurgular yüzünden anlamak zorlaşıyor. türkiye'de ingilizce öğrenen çoğu kişi amerikan aksanıyla öğreniyor. izlediğimiz filmler olsun, dinlediğimiz şarkılar olsun hepiciği amerikanca, daha basit.

Amerikan spiker (Midwest) aksanını %85, İngiliz spiker aksanını %60-70 anlıyorumdur heralde.
Radyo dinleyerek de olur ama İngiliz dizileri seyrederek daha fazla gelişebilir.

6 yildır kuzey Amerika'da yaşıyorum. Bi ausie ya da British işe karşılaşınca hala ikilettiğim oluyor.

mitoloji ve semavi dinler konusu ilginizi çekiyorsa (git:www.youtube.com ) efsanedir :)

ilk ve son seyrettiğim bölümünde (gerçi o mu emin değilim ama murat bardakçıyı hatırlyıroum belki de onun olduğu başka bir program) bir kılıç ustasına katanayla karpuz kestirmişler ve yemişlerdi.

celal şengör'lü bölümler doyurucu oluyor.

basatan sona izledigim tek bolum, efsane otesi www.youtube.com

Ilber hoca ve celal Şengörlu bölümleri mutlaka izle derim

baba tarafı, babannemle birlikte kalıyorlar taşköprü/kastamonu'da. 2 kardeşler, babam yurtdışında zaten, amcam kastamonu'da ama başka ilçede.
anne tarafı, istanbul'da teyzemin yanında kalıyor. 4 kardeşler, sabit olarak aynı teyzemle birlikte kalıyor.

Anne tarafım 6 kardeş. Anneannemi de sayarsak, kardeşlerden iki kişi ilgilendi sadece. Annemle ben giderdik sık sık kalırdık.

Şimdi anneannem yaşlandı. Tek bakan biziz gibi bir şey.

Söylenecek birkaç laf bulurdum elbet ama sorunun kapsamı bundan ötesine izin vermiyor.

Hadin.

Dedem 2 ay önce vefat etti. Dedemle aynı apartmanda yaşıyorduk. Evimiz onun evi. Hayatı bizlerle geçti. Son dönemlerde hep amcamlar baktı, arada da biz baktık. Dedemin kendi kardeşlerinden biri köyde, diğerleri almanya'da yaşıyor. Babamlar dört kardeşti.

annemler 7 kardeş.

alzeimerdı. çoğunlukla tek teyzem baktı, diğer kardeşler para falan gönderiyorlardı. yılın birkaç ayı da gidip diğerlerinde kalıyordu. son yıl kötüleştiğinde hep teyzemde kaldı. biraz başına yıkmışlar gibi oldu kadının.

ilk hastalandığında bize geldiler babaannem ile birlikte. iyileşene kadar kaldılar. 1 seneyi zor geçirip kendi evime gideceğim diye tutturup gitmişlerdi ama binalar karşılıklıydı çok uzak değildi yani. sonra yanlarına yatılı yardımcı kadın tutmuştuk ama yine de her gün aileden en az bir kişi ziyaret ediyordu. öyle 7-8 sene yaşamıştı. 3 kardeşler ama ihtiyaçlarıdır, işleridir, ziyarettir en çok ilgilenen bizimkilerdi. maddi olarak da zaten kendi maaşları, gelirleri fazla fazla yetiyordu.

Bizim yanımızda, aşağı yukarı 10 yıl..
Babam 5 kardeş..

babamlar 3 kız, 3 erkek 6 kardeştiler. babam en küçük. dolayısıyla kardeşler arasında en son evlenen oydu.

babaannem ve dedem ömür boyu bizimle birlikte kaldılar. bu konuda ben kendimi şanslı hissediyorum çünkü babaanne dede sevgisini tattım.

dedem son 1.5-2 ayını bilinci neredeyse kapalı bir şekilde geçirdi. biz evde 6 kişi yaşıyorduk. amcamların evi büyüktü bir de 2 kişiydiler. ömrünün son 1.5-2 ayını amcamlarda geçirdi dedem.

amcam o konuda çakallık yaptı. ulan ömür boyu bu insanlar aynı evde yaşadılar şimdi evlatlık görevimi yapıyorum demeye aldı götürdü adamı. dedemin de bilinci açıktı hiç istemedi gitmeyi ama amcam zorla götürdü kendi evine. neyse detaya inmiyim daha.

gece gece bu duyuruyu niye açtın aq hem üzüldüm hem sinirlendim senin yüzünden

Baba tarafında üveylik var. Babam 2 kardeş, bir de 2 tane üvey kardeşi var. Dedemin ilk eşinden. Bizim bakmamıza gerek yok, kendilerine bakıyorlar gayet durumları iyi. Eviydi, tarlasıydı, kirasıydı vs. Zaten iyi değil aramız pek.

Annemler 5 kardeş. Bu dedem, vefat etti. Dayımlarla beraber kalıyordu. Bazen bizde kalırdı. Bazen teyzemlerde. Ağlardık biz, "dede noluuur bizde kal" diye. Çook severdim. Mide kanserinden öldü, kendisi. :/

Akraba olaylarını hiç tatmadım! Baba tarafından olanı daha çok gördüm ama gerçek dede vasfına en azından ben ve kardeşim için nail olamadı!
En son telefonda küfürleştik itoğluit! Haksız yere küfretti yaşına olan saygıyı da yerlebir eden de kendi davranışlarıydı olaylar karışık!

Hoş hiç sevemedim de. Hortlayasıca!

Baba tarafi dedem: evinde babaannele gecirdi, nasi kac yil 82 miydi 78 miydi ne oldugunde. Bakima ihtiyac duymadi, beyin kanamasi gecirdi oldu.
7 oglu 3 kizi var

anne tarafindan dedem: evinde teyzem ve anneannemle gecirdi. O da bakima muhtac olmadi 82 yasinda öldü. Kalbine pihti mi atmis, nefesim daraliyo dedi ameliyata girdi cikamadi.
5 kizi 2 uglu var

dedelerim bakima muhtac olmadilar

dedem ölmeden 22 yıl önce kaza geçirdi. başta iyiymiş ama her geçen yıl kötüye gitmeye devam etmiş. son 5 yılına kadar aksak da olsa yürüyebiliyordu ama sol tarafı(sol kol ve sol bacak) sağlıklı değildi. yıllar geçtikte bilinç kaybı başladı. beni hiç bir zaman tanımadı ama saatlerce muhabbet ederdik. bazen kahvedeki arkadaşı oluyodum bazen yan dukkandaki esnaf. çok az torunu oldum onun.
her zaman anneanneme bağlı olarak yaşadı. annem ve anneannem baktı genel olarak. dayım çok hayırsız amk bi boka yaramaz adam.
anağnem usanmadan bıkmadan baktı son güne kadar. son iki yılı çok kötüydü. yatakta yaşadı adam. çok kötüydü. her gün ölecek gözüyle bakılıyodu. keşke ölse de rahatlasa diyoduk. çok acı çekti çünkü. neyse sonunda vefat etti. anağnem o kadar üzüldü ki.o an anladım dedemi ne kadar sevdiğini. her ölüm erken ölüm işte

13 sene tek basina yasadi. sizofreni hastasiydi, ama kendine bakabilmisti olene dek (70 yasina kadar). diger cocuklari semt olarak uzak sayilirlardi o yuzden annem ilgileniyordu bir tek. arada yemek gotururdu, camasirlarini yikayip utulerdi filan.

diger dedem ve buyukannem saglar. biri 89 digeri 85. henuz elden ayaktan dusmus degiller. kendi evlerinde yasiyorlar. her gun disari cikiyor dedem. babaannem de hemen hemen her gun cikiyor. yalniz arada bir alisveris yapip goturuyorum alamayacaklari seyleri.

Anne tarafı: Kendi evinde vefat etti. Annem ve anneannem baktı. Bir de dayım var; ama pek ilgilenmedi. MS hastasıydı. Son 1- 2 ayında yatağa bağımlıydı sadece. Onun dışında turp gibiydi. Haftada üç- dört gün 5 km yürürdü.
Baba tarafı: Kendi evinde vefat etti. Yardımcı tutmuşlardı. O, amcam ve kuzenlerim baktı. Halam başka şehirde yaşıyor. İsteseydi yanına alabilirdi. Ama almadı. Babaannem sağ; fakat o pek ilgilenemiyordu. 1 kalp krizi, 1 prostat kanseri, 1 kalın bağırsak kanseri atlattı bu arada kendisi. Son bir yılında epeyce hastaydı.

Niye sorduğunuzu merak ettim doğrusu.

anne tarafı
annemler 4 kardeş, akciğer kanseri olduğunu öğrendikten sonra 2 seneden fazla yaşadı dedem, kimseye yük olmak istemezdi zaten ananemle beraber kendi evlerindeydi son günlerine kadar vefat ettiğinde yoğum bakımdaydı hastanede.
zaten ananemler bizim karşı apartmanda oturuyorlar teyzemler karşı dairelerinde dayım gelebildiği her gün gelirdi yalnız bırakmadık dedemi ama ananemle beraber kendi evinden başka yerde de kalmadı hiç (hastane hariç)

iletişimim sıfıra yakın olmasına rağmen, uzaktan seviyorum ben bizim dedeleri. biri 60 küsür yaşında, hala fosur fosur sigara içip gezer tozar. köyde zaten. adana traktör boyz.

burdaki dedem 80 küsür. her gün 3-4 km yürümezse rahat etmez. sofu. sabah evden çıkar, cami cemaat turlar gece gelir eve. hasta olursa yatakta durmaz kalkıp yine gider.

babamın babasına bir şey olursa muhtemelen halalarım bakar, hep birlikte yaşıyorlar sayılır çünkü... halalarım ve yengem, amcamın eşi. onlar el birliğiyle bakar. buradaki dedeme bi şey olursa da annem, kız kardeşim ve anneannem burdalar. onlar bakar.

ama bi şey olmaz bunlara ya, çakı gibi delikanlılar. hızlı yaşamışlar ama ölemediler hala sjfhskl

günde 5 6 saat çalışırsan ilk bin bile olur. dershane konuyu anlamak için biraz zaman kazandırmakla beraber çalışma düzeni yaratmayı sağlıyor(bende sağlamadı). dolayısıyla dediğin kadar çalışırsan çok rahat.

Zor olan kısmı o çalışmayı verimli ve istikrarlı biçimde sürdürebilmek. Şu anda okumakta olduğum bölümü mezunken kazandım. Aileme yük binmemesi açısından başta dershaneye gitmesem de olur dememe rağmen olduramadım. Kasım gibi, sınava 3-4 ay filan kalmışken bir dershaneye yazıldım, bu şekilde istediğim yeri kazanabildim. Uzun lafın kısası yoğun ders çalışma temposu çoğu insan için oldukça zor. Kağıt üstünde kolay görünen ama aslında epey zor olan o çalışma temposunu hakkıyla oturtursan neden olmasın, çok güzel dereceler yapabilirsin pek tabii.

bu islerin piri olarak eger kendine guvenmiyorsan dersanesiz cok zor.
ama yapanlar var mi. var.

mf4 fizik matematik tamamdir.
ama bundna once ygs var. ygs de guzel bir puan yapmak sart. bunun icinde duzenli calisman lazim.

turkce mate geo cografya tarih bio kimya fizik bunlarin plan programini kendine gore ayarlayip bir de uyubilirsen super.
yaparsin sorun yok.
5 - 6 saatla baslayip yaz doneminde 1-2 saate dusmezsen yaparsin yine sorun yok.

ama riske atmaya deger mi.
en azindan yine ozel derse agirlik gosterip kiytirik bir dersaneye git.
konu siralaman odev kontrolu acisindan bir duzenin olsun.

dersane ozel ders ikilisi en superi.

tesekkurler cevaplar icin!

ben konulari az cok lisedeyken ogrendim zaten dersanede ozel derslerde. bir daha hocanin anlatmasini dinleyemem acikcasi sikintidan patlarim diye dusunuyorum. tabi ki unuttum bir cok seyi ama konu anlatimli kitaplardan ogrenemez miyim? fizikteki bir kac sey haric ogrenilmesi zor konu pek hatirlamiyorum. kavrayamadigim yerde khanacademy girer devreye. disiplin vs kismini bir kenara birakalim.

Her gün düzenli calisirsan olabilir ama mezuniyetinin üzerinden yıllar geçmiş, bilgilerin eski. Dershanede önemli, soru gelmesi muhtemel yerleri vurgularlar. Yillardir kurdu olmuşlar. Tek başına zorlanirsin, ders videolari izle yine de. Dershanede pek ders dinlemezdim ama bakın gençler bu önemli dedikleri yerleri not aldım. Üniversitede hangi alanda vakit geçirdin bilmiyorum ama muhtemelen matematiği bile unutmussundur. Çalışma disiplini açısından dusunduysen başka. Zorluga gelince, elleri ayarsiz. Benim girdiğim sene matematik yetişmedi çoğu kişide, 14 bosum vardı, ki son denemeleri fule yakın yapardım. Sinav stresi falan da yoktu. Fizikte gidip ilkokul düzeyi sordular. Her sene baska şey oluyor ama biri diğerini dengeliyor. O yüzden her şeye iyi çalışman lazım ki telafi edebilesin. Bir de özellikle fizik, mat, geo için yapadiklarini soracak biri lazım.

Olmaz. 2012 yılında günde ortalama 8 saat çalıştım. Bir bok olmadı. Sonra keşke dersaneye gitseydim dedim. Ben bu yıl matematik bölümünü bırakıp makine müh. kazandım. Üni.de zaman geçirmek tam bir komedi. Çünkü okulda gördüklerinin sınavla alakası yok. Bak ben matematik okuduğum halde yapamadığım bir sürü soru oldu. Bence saçmalama. Dersane sana hız ve pratik verir. Kısa zamanda birçok konuyu kafana sokar. Bence hiç bulaşma, psikolojin çok bozulur.

ben dershanesiz sayısalda 2918'inci olmuştum. özel dersiz, evde bireysel çalışarak yaptım.

çok mu zor, sanmıyorum. bireysel öğrenebiliyorsanız dershaneden daha zor olmaz.

dershaneye de gitseniz ilk 2-3 bin için bir hayli çalışmak gerekiyor. dershanenin çok da kolaylaştırdığını sanmıyorum işleri.

tek problem, sürekli sadece kendinizle olacağınız için ara ara kendinizi yeniden şarj edip motive olmanız gerekiyor. sürekli kendinizle ilgilenin ve bunalmayın. dershane sosyalleştirdiği için çok çekici geliyor öğrencilere. pek çoğu, yaptıkları yapacakları her şeyi kendi başlarına da yapabilirler.

mesela ben bir konuyu anlamadığımda internetten çok da başarılı konu anlatımları buluyordum. gayet deneyimli, başarılı dershane hocalarının ders videolarıydı bunlar. üstelik birinin anlatımını beğenmezseniz bir başka hoca'nn videosunu izleyebilme şansınız var. aynı şeyi sınıfta dinlemek yerine evde dinleyeceksiniz işte. üstelik geri sarıp bir daha izlemek gibi şanslarınız da var. kontrol sizde.

dershanesiz 2-3 bine girmek zordur, aşağı yukarı dershaneli girmek kadar zordur.

kişinin kapasitesine, algılarına, isteğine, hırsına, azmine, alt yapısına bağlı değişkenler önemli olan.
dersanelerden sınavlar dışında çok da verim almayan biri olarak olabilir derim ben. alt yapın sağlamsa hedefin bu dereceyse dersane seni yavaşlatabilir bile.

Kayseri de kimya oluyan bi arkadaş vardı üç yıl olmuş daha bi balta olamamış işin açıkçası o zamanlar öss var ya 2007 ya 2008 üç ay deli gibi çalışto doğuşelektronik habwrleşmeye burslu girdi

Ben de aynı durumdayım. 5-6 saat çalışamam, okul olduğu için ama günde 3 saat çalışarak sınav başvurusu yapacağım seneye. Heyecan olmayınca bence başarabiliriz. Denemekte fayda var

kitap okuyorum. çay içip kurabiye yiyeceğim. idefixten kitap ısmarlayacağım ona bakmaya geldim şimdi.

ing
evet üzülüyorum. çünkü sb yazmayı sevmiyorum.

kus vuruyorum.

bisikleeetttt surduukkk <3 Az once eve geldim, cok yoruldum oturuyorum buzlu kola iciyorum. :p

maç izliyorum. totti penaltıdan gol attı.

henüz işten geldim, ayaklarımı hissetmiyorum. güzel bir gündü. hareket iyidir.

@hohoya ne işle meşgulsünüzdür?

Evet uzuluyorum, bavul hazirlamaya calisiyorum.

düşünüyorum sıkılıyorum

yatıyorum, iyi geceler.

5 yıldır açamadığım viskimi açtım az önce. böyle bir fütursuzluk yaptım.

Alsancakta içiyoruz.

8tracks eşliğinde kitap okuyorum

@ sparkle kiddle

üni. de okuyorum ben. lc waikiki'de satış danışmanıyım. malum bayram falan var. kalabalıktı. ondan bahsettim.

Film izlemek, müzik dinlemek neden hoşumuza gidiyosa? Estetik var içinde. Farklı bi yoldan hisleri aktarıyor karşı tarafa. Hem Nazım sadece Piraye'ye yazmamış şiirlerini, binbir türlü mesaj dolu şiir yazmış. Sonra Cem Babamız onları şarkı yapmış, biz ikisini de görmedik ama okuyup dinleyerek haz alıyoruz, ders alıyoruz, iyi hissediyoruz. Fazla bi nedeni yok.

En basitinden Bkz: Çok Yorgunum şiiri ve şarkısı

Düz yazıdan daha dokunaklı bir anlatımı var. Ki güzel yazılmış düzyazı da sevilir, şiirde de buna ek olarak kafiyeler, kalıplar - kendim için konuşayım - metaforlar var.

Birkaç gün daha düşün, belki kafanda birşeyler şekillenir. "bilmemne" ifadesini açarak başlayabilirsin.

şiir zor yoldur. her kişi de yazamaz. iş kafiyede de değil. hele ki şiir aşka yahut karşı cinse yazılan bir şey değil.
günlerce üzerinde konuşup bir türlü ifade edemeyebileceklerini bir kaç satırda anlatıverir. bazense tek satırla geçiştirilemeyecek derinlikteki durumları kişinin içine işleyebilmek için, gayet güzel uzatır. bir ritmi vardır. kalp atışı gibi hissedersin iyi şiiri ;)

bak bu iyidir mesela.

ağzına sıçarlar senin, annenle baban.
niyetleri bu olmayabilir, ama sıçarlar.
hatalarıyla doldururlar seni, fazladan
birkaç da sana has ilave yaparlar.
ama onların da ağzına sıçılmıştır vaktiyle,
eski usul şapkalı paltolu aptallar tarafından,
vakitlerinin yarısını saçma bir ciddiyetle,
öbür yarısını da gırtlak gırtlağa harcayan.
insanın insana verdiği yokluktur ancak.
ve bu kıyı sahanlığı gibi derinleşir gitgide.
elinden geldiğince kurtul çabucak,
ve sakın ha çocuk yapayım deme.

p. larkin

@labanon
"Bilmemne" ifadesinin nesini anlamadin?

Sevemiyorum, çok uğraştım. Kazık kadar oldum, en çocuk kaldığım, bir türlü büyüyemediğim konu bu oldu. Biri şiir okumaya başlayınca, o şiir okuma ses tonunu duyduğum anda bir gülme tutuyor. 22-23 yaşındayken babam, benimle bir arkadaşımı şiir algımız gelişsin diye bir dinletiye götürdü ki Garip akımının şiirleri vardı (normalde okumayı severim bu akımı, bir de Cahit Külebi'yi ve Nazım Hikmet'i; ötesi fena). Dinletinin adı da "Bana Garip Geldi" idi. Sunucu kadın bir şiir okuduktan sonra "Bana Garip Geldi'ye hoş geldiniz" dedi. O sırada arkadaşım "Bana da bir garip geldi" deyince zaten gülmemek için zor tutuyordum; bütün dinleti boyunca gülmemek için dudak ısırdım. Her şiir yoğunluğunda daha da katlandı gülme isteğim. Çok yapay geliyor o şiir okuma sesi. Hele de arkadan Yedi Karanfil gibi duygusal duygusal şarkıları dayayınca resmen kendimi sıkıyorum. İyi ki o gece birileri Orhan Veli'nin Kitabe-i Seng-i Mezar şiirini eğlenceli okumaya kalktı ve insanlar ona tebessüm ettiler, bazıları bıyık altından gülmeye başladı da, ben de gülme gazımı yavaş yavaş orada bırakır gibi yaptım. Dinletiden çıktığımda kıpkırmızıydı yüzüm kendimi sıkmaktan.

Şiirler şarkı olunca o zaman içindeki duyguyu anlayabiliyorum ama birisi şiir sesiyle "Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı. Bir dakika araba yerinde durakladı" (ki Han Duvarları'nın anlattığı öyküyü çok severim), "Senin dudakların pembe, ellerin beyaz. Al tut ellerimi bebek, tut biraz" deyince gülme tutuyor beni. Bir arkadaşım da tiyatroda aynı. Sahnede canlı canlı birini rol yapar görünce, gülme tutuyor ve konsantre olamıyor.

Metaforların hastasıyım ama sadece düz yazıda.

@aychovsky
Sorma, yazili hali hadi neyse de siir sesi bana da cok yampacik geliyor.

anlamlı çünkü

ve ahenkli

bu kadarı da yeterli:(

bir misafirliğe gitsem
bana tertemiz bir yatak yapsalar
her şeyi, adımı bile unutup
uyusam


*******

sana bu satırları
bir sonbahar gecesinin
felç olmuş köşesinden yazıyorum.
beş yüz mumluk ampüllerin karanlığında
saatlerdir, boş olan kadehlere
şarkılarını dolduruyorum.
tabağımdaki her zeytin tanesine
simsiyah bakışlarını koyuyorum.
ve, kaldırıp kadehimi
bu rezilcesine yaşamaların şerefine içiyorum...
burada yaşanır aşkların en madarası
ve en şahanesi.
burada saçların her teline bir galon içilir
gözlerin her rengine bir şarkı seçilir,
sen bu sekiz köşeli meyhaneyi bilmezsin
bu sekiz köşeli meyhane seni bilir
burası agora meyhanesi
burası arzularını yitirmiş insanların dünyası
şimdi içimde sokak fenerlerinin yalnızlığı
boşalan ellerimde kahreden bir hafiflik
bu akşam umutlarımı meze yapıp içiyorsam
elimde değil,
bu da bir nevi namuslu serserilik.
dışarıda hafiften bir yağmur var.
bu gece benim gecem
kadehlerde alaim-i semaların raks ettiği,
gönlümde bütün dertlerin hora teptiği gece bu
camlara vuran her damlada
seni hatırlıyorum
ve sana susuzluğumu...
birazdan plaklarda şarkılar susar,
kadehler boşalır,
umutlar tükenir,
mezeler biter
biraz sonra,
bir mavi ay doğar bu sarhoş şehrin üstünde
birazdan bu yağmur da diner.
sen bakma benim delice efkârlandığıma,
mendilimdeki kızıl lekeye de boşver
yarın gelir çamaşırcı kadın
her şeyden habersiz onu da yıkar,
sen mes'ut ol yeter ki,
ben olmasam ne çıkar.
dedim ya
burası agora meyhanesi
bir tek iyiliğin bütün kötülüklere
meydan okuduğu yer
burası agora meyhanesi
burası kan tüküren mes'ut insanların dünyası...

@compadrito
cevap olarak siir mi veriyorsun:)

şiir, edebiyatın bir sahası. edebiyatta insanların estetik ihtiyaçlarına hitap eder. bizde de bir zevk uyandırdığı için seviyoruz. güzel sanatlar zaten böyle bir şeydir. zevk uyandırırsa seversin.

çok net çünkü. haşırt diye söylüyor. net olmak lazım hayatta.

(bkz: ne gidicem lan eve yatarım ben ofiste/@compadrito)

bunnar tabii ki şiir diil ama, bu da bi ihtiyaç

şiiri asla dinleyemem. dinlemem rahatsız olurum nedense. o ses tonu hoşuma gitmez. hiçbir ses tonu gitmez gerçi. şiir benim için sessizce okunur. kendi kendine yorumlanır.
bir gün hocamız çok sevdiğim bir şiirin anlamını açıklamıştı o haya kırıklığımı anlatamam, ben çok farklı bir şey düşünüyordum halbuki o şiiri her okuyuşumda. ahmet haşim'in bir sözü var aklıma hep o gelir bu konuda.
"bir şiirden anlam çıkarmaya çalışmak, bülbülü eti için kesmeye benzer."
işte tam da böyle benim için. her okuyan kendi anlamını çıkarır şiirden. bu sadece şiire has bir şey. diğerleri bunun kadar karşılayamaz bu tanımı.

senin yaşadığın duyguları, hissettiklerini birisi yaşamış ve dillendirmiş. bu çok iyi hissettirir. bunu yaşayan tek kişi olmadığını düşünürsün, anlaşıldığını hissedersin biraz da.
az önce dediğim gibi açık uçludur şiir. o yüzden kendine uyarlayarak bir anlam da çıkarabilirsin.
metaforlara gelince, hani bazen hep gözünün önünde olan bir şeyin, bir başkası gelip çok farklı bir ayrıntısını yakalar da gözlerin açılır, şimdiye kadar benim aklıma nasıl gelmedi dersin ya işte bu da o etkiyi bırakıyor insanda biraz. o yaratıcılık, tasvirler, benzetmeler insanı kendinden alabilir.
son olarak kelimeleri kullanma. güzel konuşan, kelimelerle oyun oynayan insanlardan herkes etkilenir. e şairler de bunu yapmıyor mu? alttan alta o kelime zenginliği, yaratıcılık, düşünce boyutları... bizleri etkiliyor.

liste uzar gider böyle. dediğim gibi dinletileri ben de hiç sevmem. evet nazım hikmet'i çok severim hem de entellik olsun diye değil sahi severim.

Rüzgâr kanatlı atlılar gibi geçti hayat!

Akar suyun sesi dindi.
Gölgeler gölgelendi
renkler silindi.
Siyah örtüler indi
mavi gözlerine,
sarktı salkımsöğütler
sarı saçlarının
üzerine!

Ağlama salkımsöğüt,
ağlama,
Kara suyun aynasında el bağlama!
el bağlama!
ağlama!

acem kızı.

yarim senden ayrılalı.

köprüden geçti gelin
gönlüm ataşlara yandı gidiyor
gesi bağları
telli turnam
gönül dağı
ben melamet hırkasını
bir de kesik çayır tabii ki

edit: kesik çayır olmaz diyorsun ha :)

tek bi türkü bilirim.

ağrı dağın eteğinde.

bir de barış manço'nun sesinden gesi bağları.

neredesin sen
gönül dağı
evvelim sen oldun ahirim sensin
ah yalan dünya
zahidem
haydar haydar
hata benim
mapushanelere güneş doğmuyor
yazımı kışa çevirdin

selanik türküsü. kan çekiyor sanırım '_'

bkz: m.youtube.com

dersim dört dağ içinde

brenna mccrimmon, dolama dolamayı

Benim sadık yarim kara topraktır

Türkülerle aram hiç iyi değildir ama şöyle bir türkü vardı, babam severdi:
bre hasanım, mezar taşlarını koyun mu sandın diye.
Piyanoda çalardım çok güzel ve etkileyici bence.
edit:drama türküsüymüş adı.
"Mezar taşlarını bre Hasan koyun mu sandın
Adam öldürmeyi bre Hasan oyun mu sandın"

Drama köprüsünü diyorsun hocam..

Ruhi su

ilk akşamdan geceden
el qajiye
drama köprüsü
sarı tambura
çayın öte yüzünde
de be wayiro
Ali'yi gördüm

www.youtube.com youtube_gdata_player wHHeM3o&feature=

Ben linki bulana kadar 16 kişi yazmış ya :)

www.youtube.com

cahildim dünyanın rengine kandım

bir tane var ama siz çalamazsınız zor:

ben kendimi gülün dibinde buldum .

çalabilirseniz bana da gönderin de dinleyeyim. ama zor.

@periera
güveniniz için sonsuz teşekkür:)

Kırmızı buğday, bir ay doğar, ağla kızılırmak ağla

(bkz: pınar başından bulanır)

tek geçerim.

Selanik Türküsü
Feraye
Karyolamın Demiri

Gamzedeyim deva bulmam. Bu turku mu emin degilim.

Sarı gelin, gesi bağları , turnam gidersen mardine , cahildim dünyanın rengine kandım, neredesin sen,

-hülya süer - siyah zülfün tellerine: www.youtube.com

-kırklar dağı'nın düzü: www.youtube.com

-eledim eledim - www.youtube.com

-bu dağlarda bağ olmaz - www.youtube.com

-yemenimin oyası - www.youtube.com

benim hatun soğumuyo, direkt veriyo kalayı, hesabı da ödeyemiyorum, üzerine azar işitiyorum, harika oluyor.

bu hesap işlerine fazla takılıyor insanlar, raad olun la.

Ablacım sen neden devamlı sevgili ile harcama paylaşımı soruları soruyorsun?

Flört döneminde de, sevgiliyken de sinemaya gidiliyorsa, erkek biletleri alir, kadinda misir ve icecekleri ve bu sekilde ortaklasa olur her sey.

Yada dedigin gibi restorantta yemek yeniliyorsa, hesabi bir taraf üstlenir, alman hesabi sevgili durumuna ters bence.

Bu durumuda abartip tek bir tarafa yüklenmemek lazim. Yemegi erkek ödediyse, tatlicida`da kadin üstlenmeli...

Yani kadinin maddi durumu cok kötüyse, en azindan sirinlik yapip bir cay ismarlamali. Aksi durumda erkegin "kullaniliyorum" hissine kapilmasi an meselesidir.

E senin paran benim param olayı çok yanlış değil bence ya. Gerçi ben yabancıyım bu mevzulara ama.

Bir erkek olarak benim görüşüm bunu çok hoş bir olay olmadığı. Yapanı yadırgar mıyım, belki evet. Ama olabilir bunlar. Çok paylaşılmak isteniyorsa yarıya yarıya joker hakkı kullanılabilir, "sen şunu yedin ben bunu yedim bu öküz bunu yedi" gibi hoş durmayan hesap kitaplar dönmez ortalıkta.

Şöyle bir işbölümü de yapılabilir. Kahvaltıyı sen öde akşam yemeğini ben ödeyeyim falan gibi.

@twelfth

yok cidden benimle ilgili bir durum değil. :) Sabah kahvaltıda kzılar arası konuşuldu buradakiler ne düşünür diye merak ettim sadece.

@aguilas negras

yok zaten, sen şunu yedin, ben bunu yedim durumu yok. örneğin hesap 150 gelmiş. bir taraf 100 veriyo, diğer taraf 50 veriyo falan. dediğin gibi olsa ciddi itici bir durum zaten.

şirketteki kızla ilgili yorumum ; daha tam anlamıyla sevgili olamamış onlar.

iyi bir yerde yenilen yemeğin parasını erkeğin ödemesi taraftarıyım. yemekten sonra yenilecek bir tatlı , bir kahveyi kadın tarafı ödeyebilir. ilişkinin ilerleyişine göre kendiliğinden şekillenecek şeyler bunlar.

Tatil vs gibi harcamalar paylasilabilir ama yemegi paylasmak da pek hos degil bence. Gerci anlattigin durum da soyle de dusunebiliriz; kiz hesabi odeneyi tejlif etmi (belki simdiye kadar hic hesap odetmedi adam) adam da hem cok yuklenmesin hem de mahcup olmasin diye beraber odeyelim demis de olabilir. Teori tabi. Ben olsam sonraji sefer sen ismarlarsin derdim.

senin bitmedi bi parayla ilgili açtığın duyurular

normalde ortak ödenir, sırayla ödenir ne bileyim biri yemeği biri kahveyi/birayı öder cart curt, olması gereken bu. ama kızı alıp özel bir yemeğe götürdüysem kusura bakmasın ben öderim. zaten öyle bir yere götürdüysem kendimi ona göre önceden hazırlamışımdır.

Valla ben hepsini öderdim eğer baktım ödemekte çok ısrarcıysa arada bir ödetirdim (tabi önce sevgili lazım) ama şurdan şu kadar bundan bu kadar çek demek hoş değil.

Alman usulü bence de çok itici, en güzeli bazen kız bazen erkek ödesin. Başbaşa gidilen güzel bir yemekte de kız ödeyebilir, illa özel bir gün erkek öder diye bir kaide yok. Ama ben ödeyim dedikten sonra erkeğin bölüşelim demesi bence hoş değil, bölüşelim demesin, ben ödeyim desin, ben zaten ödeyeceğim ama şıklık olsun diye yine de erkeğin teklif etmesi lazım.

@anahaber bu durum da çok hoş değil ama. Bölüşmenin tek şartı olur benim için, o da "ya bende bilmemkaç lira bozuk yok sende var mı" gibi durumlar.

nicke bakar bakmaz kesin hesap sorma sorusu dedim :D

anahaber duyuru açıyosa anahtar kelimeler: cimri, hesap ödeme, araba, soğudum

duyuruya klişe cevaplar:
biri davet ediyosa o taraf öder, yok doğaçlama çıkıldı erkek ödediyse kadın da bi kahvedir bi tatlıdır ödeyiverir eşek değilse.bıdı bıdı.

Cevabım: sevgilim yanımda paramın olmadığını biliyosa kartını bana verir al ödeyiver der. bundan da doğalı, duvarsızı yok. kimse kimseye bi şeyler yapmak ya da yapmamak zorunda değil. kapiş.

Ayrica soguma meselesine gelince. Kendin yazmissin, adam cimri degil, hesap oder, evden alir birakir vs.. Kizin cok hosuna giden bir durum degilse nazikcd soyler ya da hissettirmeden bir daha biyle bir durum olmasinin onune gecer. Neticede adam ilk basta hadi beraber odeyelim dememis. Atiyorum, kiz yemegr gidiler, konusulur, bugun bejden itiraz istemiyorum falan der. Bir daha da boyle bir durum yasanmaz. İnsanlardan sogunak icin onlarce neden varken boyle bir durumdan dokayi birinden sogumak da pek garip yani. Adamin her seyi iyi hos da bi betaber hesap odedin diye mi batti.

adamına ya da kadınına göre değişiyor bu olay.
bu güne kadar erkek tarafı olarak elimi cebine atan hep ben oldum. sonra o el hiç çıkmıyor dışarı. arkadaşlarımdan gözlemlediğim kadarıyla erkek tarafının cüzdan olduğu ilişkiler evlilik ile sonuçlanınca kadın tarafı çocuk ile birlikte çalışmamaya, ev hanımı olmaya yönleniyor. herhalde ilişkinin başında böyle bir izlenim tüm hayatını etkiliyor. kadın belki şöyle düşünüyordun;
"adam maço, en iyisi bulaşmayım"
neyse efenim. gezerken eğlenirken paranın hesabını yapan insanla işim olmaz. diğer konularda tasarruf şart!

Soyle seyleri asmak lazim artik. Rahat olun biraz yahu. Bizim memlekette boyle bir problem var rahat degiliz bu konuda. Arkadas grubunda da ayni.
Bende de ayni sacmalik var, bir arkadasla yemek yedigimiz zaman hesabi odemek zorunda hissediyorum kendimi. Karsi taraf odese bile epey mucadele ediyorum odettirmemek icin, tamam diyip gecemiyorum. Bu hesabi odeme takintisi yuzunden tartisma yasamisligim bile var. Insanlar rahatsiz oluyorlar bazen. Ben de artik rahat olmaya calisiyorum bu konuda.
Cok gereksiz seyler bunlar. Sevgili olayinda da takilmamak lazim boyle seylere. Rahat olmali yani.

Bahsettigin olaya gelince, adam kotu birsey yapmamis ki, tamamini sen odeyecegine birazini sen ode demis. Takilacak birsey yok.

tartışılması saçma bir konu. akıl var mantık var mk. medeniyet, eşitlik vs. bunların tartışılması anlamsız.

Benim eski sevgilim, ben parayı tek başıma ödemeye direttiğim için 2 gün konuşmamıştı benimle. ilk buluşma diye ben ödeyeyim demiştim ama hoşlanmamıştı yani. neticede düşününce de hak veriyorum. zira o da öğrenci, ben de öğrenciyim.

bugün hesabı erkek arkadaşına kilitleyen kadın, yarın evlendiği zaman da kocasından harçlık isteyen bir ev hanımına dönüşecektir.

biri davet ediyosa o taraf öder, yok doğaçlama çıkıldı erkek ödediyse kadın da bi kahvedir bi tatlıdır ödeyiverir eşek değilse.

İki üç yemeğe bir neden kadın ödüyor yahu? Bence hiç ödememe... şaka şaka. Bir bir taraf ödeyecek bir diğer taraf. Olmadı "bende bozuk yok, beş lira koysana" denecek. Samimi olunacak. Çıt çıkmayaca ehm, frekanslar karıştı. Neyse.

İki üç yemeğe bir kibarlıktan kadın ödemeli diye bir şey yok. Her türlü eşitsiniz ilişkide. Kadın olmak hesabı karşı tarafa geçirme lüksü vermiyor insana. Aynı şekilde erkek olmak da "hesap ödetmem" tavrı vermiyor.

Ha illa sorarsan yarı yarıya ayrı kredi kartlarından almak hoş görüntü değil, dediğim gibi o yemekte biri ödesin, diğer yemekte karşı taraf.

valla erkek tarafı olarak son çıktığım kızın tüm hesapları ödedim.

kızla ekonomik durumumuz aynı, mesleğimiz aynı. hatta benden fazla maaş alıyor. ama kadın kısmısı malum, giysisi ayakkabısı derken parası bitiyormuş. ben de biriktiriyom tabi...

neyse 7 - 8 kez çıktık, her seferinde ben ödüyorum. baktım ilişki belli noktaya gelmiş, kızda tık yok. dedim hacı bundan sonra ben ödemiyorum haberin olsun. işine gelirse. bildiğin çirkefe vurdu, 15i gelseydi bari falan filan.
ben bilmem dedim, bankta otururz istersen dedim. güldü flan. birkaç kez ödettim sonra da terk etti beni zaten. :)

türk kızıyla olmuyor yeminle. :)

ben ödedim, o ödedi hesabı yapmayız bile. bir gün ben öderim başka bir gün o. onun sıkışık olduğunu düşünürsem çaktırmadan uzun süredir ben ödemiyorum ayağına yatarım ödemeye çalışırım yine, ya da tam tersi vs. yemek bendense kahveler senden olsun bu şekilde ilerler falan ama alman usulü hiç ödemedik. o garip geldi.
belki de ilişkinin başında kız ısrar edince erkek tarafı kırmak istememiştir ya da hep kendisi ödüyorsa kızın incineceğini düşünmüştür de kabul etmiştir. daha başlarda olduğu için de kendimkini ödetmem diyerek alman usulü yapmıştır?

ama erkek özellikle kızı bir yere götürdüyse, yani rastgele yenen yemek haricinde özel bir durum taşıyarak yenen bir yemekse o zaman hesabı götüren kişi öder. en azından bu durumda ben 'ben ödeyecem' demem.

Bence alman hesabı güzel değil. Bir yemeği erkek ödüyorsa, aynı gün içinde bir yemeği de kız öder. Kızın ödedikleri daha basit olmalı. Ya da bir yemek 60 lira tuttuysa erkek 50 lira çıkarttığı anda kız da 10 tl vermeli. Kız tamamlayıcı olmalı yani. Eğer sürpriz vs. tarzı bir yemekse ya da önemli bir yemekse direkt erkek ödemeli. Düşün yani kızla uzun süredir görüşmüyorsun, bir kez yemeğe çıktın, erkeksen ödeyeceksin hemen. Ama normal bir günde buluşmuşsunuzdur, kız da bende var deyip bir şeyler verebilir. Ama kızın işin içine şirinlik katması lazım. Yoksa ciddi olunca kötü oluyor.

hesap olayından yıllarca çekmiş bir er kişi olarak,

sevgililerin alman hesabı yapması yerine 2 erkek 1 bayan ısmarlaması olarak ilerlenmesi en mantıklısı.

burada da dendiği gibi erkek özel bir yemek organize ediyorsa elbette o ödemeli ama hadi gidip şurda birşeyler yiyelim dendiğinde bir taraf kesinlikle "hep" olmamalı.

çok ciddiyim.. nasıl alışırsa bünye evlenince de aynı gidiyor.

bağyan olarak şu hesap konuları ilişkide en kıvrandığım konulardan olmuştur.

evet genel olarak baktığında burda çoğu kişinin dediği gibi kadın tamamlasın, arada ödesin vs vs

ya tamam öyle de, ben rahatsız oluyorum ya. babam dışında hesabımı bir başka erkeğin ödemesinden çok rahatsız oluyorum. yük oluyorum gibi geliyor. -nitekim oluyorumdur da-. yani böyle gizli bişi olsa hiç hesap ödemeden benimki benden onunki ondan çekilse hesaplardan. saçmaladım farkındayım. elimde değil, her hsap sonrası mahçup oluyorum. ufak bir rica minnet bazen tartışma sonrası lütfen bir kahveyi de ben ödersem biraz rahatlıyorum. keşke size hiç hesap ödetmesek beyler valla ya.

bu dediklerimi bi sizinle paylaşabiliyorum tabi. karşımdaki adam farklı algılayabiliyor rahatsız oluyorum diyince.

pff adamın içi rahat etmemiş hepsini ödetmek istememiş ne var yani? hesap sırasında tartışmalara uyuz olduğum için 'hayır ben! lütfen ben! ısrar ediyorum ben! ama hep sen ödüyosun! filancada da sen ödedin!' tartışması olmadığı sürece her türlü ödeme kabul edilebilir. sanki servet harcıyor??

hele hele iki kişi de nakit ödeyecekse ortaklaşa ödemek daha mantıklıdır. herkes cebindeki parayı koyar, artan miktara göre de çay içilir, türk kahvesi içilir, vayt çaklıt moka içilir.

iyi ki erkek değilim, yeminlen çıldırtır bu kadınlar adamı!

Bu kezolara sorsan erkekle kadın eşittir, ama ne hikmetse gene sorsan hesabı kim ödemeli diye erkek ödemeli derler. Neyine eşit lan o zaman demek ki erkek daha üstün ki ona ödetiyorsun. Sonra ciyaklarlar yok erkek egemen toplum yok bla bla.

buradaki pek bir feminist, okumuş kültürlü kız arkadaşlar da erkek davet ettiyse erkek ödemeli, 3'te 2 erkek ödemeli diye iyi kıvırmaya çalışmışlar. konu maddiyata gelince nedense tasındaki süt dökülmüş kediye dönüp arka plana saklanmayı iyi biliyorlar.

yüzde 50 olarak ödenmelidir. almanlar böyle düşünüyorsa vardır bir bildikleri.

Adamına göre değişir kimi adam çok pintidir anlarsın zaten onu bir şeyi yaparken canından can gider adeta. Kimi de cömerttir mesela benim eski sevgilim, ona da dünyanın jestini yaptım (Gömlekler, ev aksesuarları vs) mesleği icabı bana hiç hesap ödetmemiştir, çıkardığım yüzlükleri çantama sokuşturuyordu öyle söyliyim. Yani adam hesap öderken rahatsızlık duymaman lazım bu da hissiyatla alakalı bir durum. Anlarsın onu yaa...

durumlar esitse hersey 50/50 odenir. veya uzun vadede 50/50ye denk gelicek sekilde bir o bir oburu oder. buyuk harcamalar varsa, ucak, tatil vs. gibi, onlar kesin 50/50 odenir.

eger bir tarafin para sikintisi varsa bu durum oturup konusulur, odemeler nasil yapilicak bastan anlasilir. para konusunda iki sevgili arasinda ozellikle ilerleyen yaslarda oturup konusulmamis seyler varsa mutlaka sorun cikar ve cogu zaman iliskinin bitisinin baslangici olur.

gayet normal

Bölümlerini bırakanlar çok. Ya da paran olacak, aktif yaşayacaksın.

Şimdi taşra var, taşracık var. İşyerindeki ortam ve şehirdeki arkadaşlıklar ile sosyal faaliyetler seni sararsa, biraz da huzuru arayan yapın varsa İstanbul'dan Ankara'dan çok daha mutlu olma ihtimalin var.

sosyalleşerek. daha az pc daha çok insan. adam seçme yok bu köylü, bu çoban muhabbeti yapma. takılmana bak. herkesin ayrı bir hikayesi oluyor dinlemek hem öğretiyor hem eğlendiriyor. bir de kendi levelinde kanka bul akşamları onla film izle, geyik yap, yakındaki şehre git. ben özlüyorum.

marmara üniversitesi işletme enformatıgı (almanca) OLEEEEY

Bogazici ceviribilim'i 1 puan ile kacirdim. Hacettepe Dis'e devam

ege pdr.

hogwarts school of witchcraft and wizardry ^.^

marmara işletme

aöf :(

Mersin üniversitesi Büro yönetimi ve yönetici asistanlığı :/

iyte'yi kazanan kardeşlerim her türlü sorusu için yeşillendirebilir.

tobb-endüstri

sakarya üni. makine müh. (iö)

evet zaman kaybı

düşünüyorum. ciddi şekilde internet bağımlılığım mevcut. aslında çoğu kişide var bu ancak farkında bile değiller.

internete girmediğim gün huzursuz oluyor ve bir şeyler kaçırdığımı hissediyorum. çünkü internet tek taraflı bir bağımlılık da değil. haber okuyorsun, hobinle ilgili şeylere bakıyorsun, merak edebileceğin her şeye ulaşabiliyorsun. hem merak hem bağımlılık var. sadece bağımlılık olsa bi derece.

bunu okuyanlara da sorayım: düşünün bi, internette gerçekten kalmanız gerektiği kadar mı kalıyorsunuz? işinizi gücünüzü yapıp, kendinize biraz zaman ayırıp nette takıldıktan keyif yaptıktan sonra kapatabiliyor musunuz?

ben imkanım olsa dağa taşa tırmanıp 1 ay bilgisayara bile bakmayacağım ama yapamam işte. her şeyle iletişimim kesilir. iş için bile lazım bu internet, en basitinden aç kalırım yau. anasını skiyim internetin.

Bende de oluyor bazen. Yok yere sinir stres sahibi oluyorsun. Hipnoz edilmiş gibi. Tavsiyem ihtiyaçlarını en aza indirmen. Yani facebookta fotomu beğensinler demek yerine dışarı çıkıp kendini gerçekten beğendirmek gibi. Ya da tweetle uğraşmak yerine şiir ezberlemek, hikayeler okumak gibi. Kısaca merak duygusuna net bir s.ktir çekmek gerekiyor.

20-25 yas arasında inanırdım. Artık esra ceyhan modundayım arabası var mı, evi var mı? haha.

İlk görüştekine değil, ilk duyuştakine inanıyorum. O da tam ilk duyuş değil, ilk duyuşlar silsilesi, ilk 20-30 duyuş diyelim.

Ilk görüşte aşk=coşmuş hormonlar=geçer.

Birikerek gelen aşk=tanıdan yenmez=gerçektir.

evet. çünkü doğal. yani düşüncelerden bağımsız hormonal tepkiler. gerçek yani.

14-19 arası olabilir sonraki yaşlar için anca dizilerde filmlerde

26 yaşımdan gün alıyorum. 2 sene önce inanıyordum ama artık zor geliyor.

insanlar bir kez aşık olur bir den cok kez aşık oldugu sanar diye bir söz vardi.

sanirim sevmek ile aşık olmayi karistiriyoruz.
bzi kizlar harbiden cok guzel.
sevmemek elde degil.
ama aşık olmak icin sadece guzel olmasi yetmiyor anasi satiyim.

o yuzden inanmiyorum.

eskilerden bi anımı anlatayım, üni 2 deykene bi arkadaşım vardı o zamanlar 20 yaşındayım o da 24, iyiyiz hoşuz 1,5 sene bu şekilde gitti duygusal bişey yok sonra bi gece resimlerine bakarken buldum kendimi napıyorum lan ben dedim, bi gece de oldu resmen artık hormonal midir bilmiyorum resmen hissettim aşık oldugumu ama bi taraftan da biliyorum ağzıma sıçılacagını :) peşinden amerikaya bile gittim, kelimenin tam anlamıyla da sıçtı ağzıma, iki senede öyle sevdim, şimdi düşününce komik geliyor ama yapacak bişey yok. uzun lafın kısası aşkın yeri ve zamanı olmuyor. yaş oldu 27 keşke aşık olsam öyle diye bekliyorum, galiba bu iş saflıkla orantılı. soruya tam cevap olmadı ama yazasım geldi :)

ilk görüşte aşka inanmam, zamanla gelişen aşka inanırım.

ilk görüşte aşk var. çünkü bahsedildiği gibi bazı kızlar çok güzel. ilk görüşte aşık olurlar, tanıdıkça severler, aşkları perçinlenir. erkekler olaya önce şekilsel yaklaştıkları için..

İlk goruste ask değildir o ask olsa duramazsin boyle saçma salak bi insan oluyorsunuz e ilk defa gördüğün biri içinde saçma salak olunmaz.

Evet, tanıdıkça şekillenir ama. İçi boş bir teneke değilse zamanla güzelleşir. İçi boşsa zaten aşk hiç var olmamıştır.

ilk görüşte aşk diye birşey yoktur..

tutkularının esiri olmak vardır o an için..

ya vardır belki oluyordur öyle bir şey ama ben ilk görüşte aşık olamıyorum. mesela bakıyorum inanılmaz güzel bi hatun. tanışınca ama saçmasapan biri olduğunu fark ediyorum falan.

bende ağır ağır oluyo. şarkılarda da aynı durum söz konusu. öneriyolar mesela. dinliyorum. güzel değil ya deyip kapatıyorum. ertesi gün canım sıkılınca tekrar açıyorum. yine beğenmiyorum. birkaç gün böyle geçiyor. sonra hastası oluyorum şarkının.

aşkta da aynı şekilde oluyo. konuştukça, gördükçe, sindirdikçe aşık oluyorum. tanıdıkça aşık olacağım çok güzel bir kadın görürsem, o zaman ilk görüşte aşık olmuş sayılabilirim belki.

hayır tek sınav yok, ikisi için de ayrı günlerde ayrı sınav var ama ikisine de giremezsin. birini seçmen lazım.

eğer önlisanstan mezun olmuş olsaydın ortaöğretime girme şansın da yoktu ama şu an ikisinden birini seçebilirsin..

@ elorelia

yanlış bilgi vermeyelim. ortaöğretim ve önlisans tek sınav değil. farklı iki sınav. ortaöğretimdekiler ortaöğretim oturumuna, önlisanslar önlisans oturumuna giriyor.

önlisans okuyorsan önlisansa giremezsin çünkü diploman yok. nasıl hesaplanacak diploma puanın? sadece ortaöğretime girebilirsin. o da 40 tl yapıyor. dhbt falan ne alaka imam hatip mi okudun da seçtin o oturumu.

önlisans okurken önlisans sınavına girilebilir. alacağın puan iki yıl geçerli olduğu için mezun olduktan sonra tercihte bulunup yerleşebilirsin.
tek bir sınava girme hakkın var, tavsiyem önlisans sınavına girmen olur.
başka bir okula gidip tekrar sorununu anlat, çözülür gibi geliyor.

denizle desarj oluyorum ben. sessiz, sakin bi yerde denize 1 saat bakınca sakinleşiyorum. sen de buna benzer bir yöntem geliştir. dağılan dikkatini tekrar topla ve odaklan.
~ mesela şu an bi ton kritik işim varken, burda takılmam da sakinleşmek için ehe

Şu anda öldüğünü düşün. Ciddi ciddi düşün bunu. Cenazeni hayal et. Sen yoksan iş de yok. O yüzden kendine kız ve dünya işlerinden uzaklaş. Bahsettiğin şeyin olmadığını kabul et. Ya da planladığının çok kötü bir sonuca sebep olduğunu. Umut etmek seni bu hale sokuyor. Umut etmeyi bırak ve dışarı çık. Zamanı hızlandıracak değilsin.

Aşk ve diğer öbür cinler.

monte kristo kontu (idefix'te indirimde yarı yarıyaydı fiyatı ondan aldım. ama şimdi geçmiş.)
öteki ben - dostoyevski

Osman Şahin- Sonuncu İz, Mahşer, Ağız İçinde Dil Gibi/Acı Duman
Jean Rhys- Dalda Duran Kuşlar
Tahsin Yücel- Sonuncu, Golyan Devrimi
Peride Celal- Mektup

Hepsini Can'ın 5 lira kampanyasından aldım, çok sevinçliyim.

Ha bi de yazmadan geçmeyeyim tok oldugumuz halde yaftalar yiyoruz bana Pulbiber Mahallesi'ni hediye etti. Daha okumaya başlamadım:(

Not: Aşk ve Öbür Cinler çok güzel bir kitaptır.

Gündüz Vassaf - Cehenneme Övgü
Tahsin Yücel - Peygamberin Son Beş Günü

en son aldigim j.r.tolkien - bos kolduk. d&r'da 5 tela idi aldim.

edit: lan yanlis yazmisim denne uyardi :)

j.k.rowling olcak :D

o degil de, idefix'te 30 tela imis la indirimli, yuh. www.idefix.com

edit 2:

ciltlisiymis o, ciltsizi 10 tela imis puuuu www.idefix.com

hayri domaniç - ticaret hukukunun genel esasları. legal kitapevinde kelepir bölümü vardı, 5 liraya aldım. 2 ay önce falan.

Her gece bodrum

Böğürtlen Şarabı - Joanne Harris

artık kitapları internetten indirip telefondan okuyorum ama en son para verip aldım kitap; samsun'dan önce bilinmeyen 6 ay - alev coşkun.

Kiyamet kitabi - connie willis

the silkworm

deliduman-emrah serbes

(bkz: gizliajans) (alper canıgüz)

Beynine bir kez hava degmeye gorsun. - Dr. Frank vertosick jr.

@sonsuz sevgilerimle
Internetten siparis verdim, istersen gonderirim sana okuduktan sonra.

gabriel garcia marquez - kırmızı pazartesi
emrah serbes - erken kaybedenler

20. yy siyasi tarihi
metamorphosis and others stories of kafka
the god that failed (andre gide)
steps (j. kosinski)
animal farm (g. orwell)
shakespeare (benedetto croce)

uzun çarşının uluları
anayurt oteli

the great gatsby - scott fitzgerald (iletişim yayınları'nın çevirisi ama)

deliduman

kipadan aldım 5 tlye.

karamazov kardeşler
budala
diriliş
monte kristo kontu

eisntein - bilim ve felsefe üzerine

tüfek, mikrop ve çelik - jared diamond

ikisi de bitmedi

En sonkitap fuarindan aldıklarını.
1.çavdar tarlasında çocuklar
2.galiz kahraman
3.sineklerin tanrısı
4.kırmızı pazartesi
5.kuyucakli yusuf
6.ruhi mücerret

Şu ana kadar son üçünü okudum .

deliduman emrah serbes

knut hamsun - açlık
herman hesse - sidarta

şuraya da bakabilirsin:
(bkz: sözlük yazarlarının satın aldıkları son kitap)

Almanca sözlük

İrrasyonel - Stuart Sutherland

Atilla Yayla - Hangi Liberalizm?
Murray N. Rothbard - Ekonomiyi Anlamak
Stephen King - Yazma Sanatı

savaş ve barış - tolstoy
okudum mu? hayır, okuyacak mıyım? belki çok vaktim olursa, karakterler ve olaylar fazla karışık olduğundan kısa kısa okuyunca akılda bir şey kalmıyor.

yüzyıllık yalnızlık

Alber camus - yabanci
Yusuf atilgan -aylak adam
Sabahattin Ali -icimizdeki seytan

deliduman
engeregin gozu
beyaz zanbaklar ulkesinde

1984

Lale müldür toplu şiirler I, II
Umay umay- orospu kırmızı
Defne sandalcı- ah

En son geçen sene okuma kitabı olarak hobbit ve taht oyunlarını almıştım. Ondan sonra kütüphanede ya da malum yerlerde takıldım.

@delifaruk, o kitabı nereden buldun, baskısı kalmamış dendi, epey bir araştırdım ama ulaşamadım. sahaflarda bile.

José Mauro de Vasconcelos- Güneşi Uyandıralım

kitap satın almam. ablam alır okur ben de ondan alırım :)

En son bana düşen kitap : böğürtlen kışı

kör baykuş- sadık hidayet
kafka seviyorsan mutlaka oku!

kendimi düşünürken soruyu cevaplamayı ihmal etmişim. gecikmeli de olsa söyleyim.

osmanlı kadın hareketi sıkıcı olma riskini göze alarak almıştım. bu kadar zevkli bir kitap olması şaşırtıcı. serpil çakır iyi bir yazar.

ondan önce,
leyla navaro'nun haset ve rekabet. zaten sıkı hatundur navaro, yine çaba harcamış epeyce. dura dura okunuyor.

7 ölümcül günah ilk üç kitabı
şehvet kibir kıskançlık
robin wasserman

spor yapmalı.

güzel yaşlar. çabuk geçiyor. 3 sene sonrasını planlaması gereken bir yaş.

düşünmek için çok erken abi. hadi uyuyalım artık. iş var yarın.

Cok cabuk gecer bundan sonrasi:)

Çok güzel yaşlar oh mis. Çabuk geçiyor kıymetini biliniz.

güzel yaş. hem yaşantı, hem insanın kendisi.

21'den sonra gelmeyecekti. 21'den sonra korkutuyor insanı. Fark ettirmeden geçip giden yaşlar başlıyor. Hele bir de 25 var ki, ondan sonra direkt 30 geliyor.

Geç kalmışlığı çağrıştırıyor bende 22. Oysa 21'de planlarım vardı. 23'te ise iş işten geçmiş oluyor. Sanırım.

Çift yaşları sevmiyorum.

Sevmedim ben. Artik bir şeylerin sorumlulugunu yüklenmeye baslaman gerektiğini anladigin yas. Ne çılgın genc ne de olgun.

seneyeki yaşım. gezip tozmakla geçmeli. sıkmadan da gelecek planlanmalı.

en güzel yaşlardan. olsa da yaşasak.

normalde dolu dolu, çoğu şey yaşamış olduğun ve yaşayacağını da bildiğin bir yaş olmalı. o yüzden kulağa hoş geliyor. güzel bir yaş. kişisel düşünecek olursam, 20'yi yeni doldurduğum hesaba katılırsa, benim için yrrak gibi ve bol depresyonlu olabilir diye düşünüyorum. herhalde nasılsa okulu bitireceğim yok deyip askere maskere giderim ya da burger king'de çalışmaya, sadece yarın için yaşamaya başlarım. plansız, programsız, geleceksiz.

1 seneden az kaldi. hala ne okuyacagimi bilmeyecegim yas.

6 ay sonraki yaşım, kalıcı bir işe girilecek, finansal anlamda da kendi ayakları üzerinde durulacak yaş benim için

Kiymetini bilin diyenlerin agzina kurekle vuruyorum.

21den sonra hayat beni paspas etti. 22. Yasimi hatirlamak dahi istemiyorum.

Para olsa cokgzel yaş ama para yok hacı.

Icinde oldugum Yas. Yirmi ikiyi asmis olanlarin soylediklerini yasiyorum. Yol ayrimina az kaldigini anladigin Yas. Kalici ve radikal cozumlerin/kararlarin alinacagi Yas. Sorumluluk Sahibi olmaya basladigin, omuzlarinin cokmeye basladigi Yas, hayallerinden ve tozbembe hayat gorusunden yavasca ve farkinda olmadan siyrilip aldatmaca ve kosusturmanin icine girmeye basladigin Yas. Olgunluk Sahibi olup cocukluk ve simariklik yapmak istedigin Yas. Gelecekten ve hayallerini kaybetmekten, korkutugun yasam bicimine sahip olmaktan endise ettigin Yas.

Sarkilarin anlamli geldigi Yas, sozlerini uzun uzun dusundugun, o sarkilardaki duygulari yasadigin Yas.

Aski daha net tanidigin yas. Iyi niyetini ve polyanaciligini yavasca kaybettigin Yas.

Acimasizlasmaya ve vahsilesmeye basladigin Yas. Bencilligin yavasca arttigi Yas.

Is hayatina atildigin/biraz daha ilerledigin bir Yas. Ailenden uzaklastigin, kendinden de uzaklastigin bir Yas.

Guzel bir yas degil. oyle geliyor ki devami da Boyle olacak. Oyleyse kotu yaslarin baslangici bir Yas.

Yirmi ve yirmibirinci yaslarim hayatimin en guzel yaslariydi. Yuksekten dusmus gibi oldum yirmibire girmekle.

Duzeltemedim mobilim.
Son cumle yirmi bir degil, yirmiiki olacak.

Kandırmak kolay oluyo o yaştakileri

Sonun baslangici. Toplum normlarina uygun bi yetiskin olmaya baslaman gereken yas.

Çok çıtır

tekrar üniversiteye başlayacağım yaş.

Şu anda dönsem başka bir şey istemem.

25teyim, 22 olaydım keşke.
Çok tadını çıkar.

22yi geçip de 22 olsaydım diyenler sorum size:

22ye dönseniz ne yapardınız? pişmanlığınız nedir de dönmek istiyorsunuz? bir kaç yaş da olsa faydalanalım pişmanlıklarınızdan ve hatalarınzdan.

2. soruya cevap vereyim.
30 yaşındayım, 22 yaşıma geri dönsem daha çok insan tanımaya çalışırdım. daha sosyal olurdum. insan davranışlarını çok iyi çözemediğim oluyor. herkese çok iyi davranıyorum, iyi bir insan kabul ediyorum herkesi. bunu yapmamalıyım. bunun çözümü de mümkün olduğunca sosyal olup, insanları gözlemlemekten geçiyor.

Paramı çarçur etmezdim dahinnotha. Bir de 2010'da sporda geçirdiğim sakatlık konusunda daha temkinli olurdum.

Imkansız

bu tip şeylerin daha önceden neyi açıklansın anlamıyorum. açıklanırsa açıklanır zaten adamlar neden bekleyin açıklıyoruz desinler. daha var bence.