Mümkün. Ancak ilacı sen dolabında tutamıyorsun, tek tek veriliyor. Sabah içtimasında sayım yapıldıktan sonra ilacı olanlar bekliyor ve bölükteki doktorlardan ya da sağlıkçılardan biri ilacı veriyor.

Sana silah vermeyebilirler ya da nöbet tutturmayabilirler.

Revire gitmenin sorun olacağını sanmıyorum. Kanal tedavisi ve diş temizletme falan bile yaptıran vardı.

Belki işler değişmiştir, ben 10 yıl önceki halini söyleyeyim;
Eğer anti depresan kullanırsanız büyük ihtimalle RDM asker olursunuz. Bazı yerlerde tüm RDM askerleri aynı bölüğe koyarlar. Bir arada olmaktan keyif almayacağınız, psikolojik rahatsızlıkların her türlüsünden muzdarip 20 yaşında gençler topluluğu.

Askerlik işini bilen biriyle konuşun eğer durum halen bu şekildeyse belki doktorunuzla da görüşerek tedaviyi 6 ay ilaç kullanmayacağınız bir şekilde ayarlamaya karar verirsiniz.

Normalde siz raporunuzu, reçetenizi, ilacınızı yanınıza alırsınız. İlk fırsatta askeri doktor sizi muayene edip o da aynı kararı verirse reçetenizi yazar ve bölükteki ilaç işlerinden sorumlu kişi ilacınızı her seferinde size tek tek verir. Hatta bir de içtiğinizi görmek de onun sorumluluğunda ama o kadar kasmazlar genelde.

Size gereksiz yere endişe yaratmış olabilirim, eğer öyleyse özür dilerim şimdiden. Konuyu daha iyi bilenlerle de görüşün.

Ben askerlik yaparken sistem şöyleydi.

Öncelikle acemi birliğinde yemin töreni çok önemli. Yemin törenine herkesin katılması için ciddi sağlık sorunu yoksa revire gitmek kolay değil. Önce komutanına söylüyorsun durumunu, o git derse gidiyorsun. Çünkü reviri yemin töreninden kaçmak için kullanmaya çalışan çok kişi var. Ayrıca reviri askerlikten muaf olmak için kullanmaya çalışan çok kişi de var.

Revire gidersen doktora durumunu anlatırsın. İlacın varsa almanı sağlarlar. Dışarıdan sivil bir eczacı ilaçları birliğe getirir. Birlikte de ilaçların verildiği bir yer var. Oradan gidip tek tek alırsın. Her yemekten önce ya da sonra ilaç kuyruğu olur. İçmen gereken ilaç sayısından fazlasını vermezler. Sebebi ilaçların intihar etmek için kullanılmaması. Dolaplar aranır, dolabında bulurlarsa sorun yaşarsın. Ama ben ilaçlarla ilgilenen kişiyi tanıdığım için bana hepsini vermişti.

Birliğe normalde ilaç sokamazsın. Girişte çantalar aranır. Tavsiyem bu işi gitmeden çöz. Birlikteki doktor uzman değil. Bilmediği bir şey olursa hastaneye sevk eder. O da sıkıntılı bir süreç. Her sabah hastaneye bırakırlar, akşam alırlar, her işini kendin çözersin.

Konudan alakasız arkadaşım için soruyorum, nöbet tutmayacak olman iyi bir şey değil mi? Onda da aynı sorun var.

@michael_knight,

abi benim aklıma gelen bir nokta da buydu aslında. ben 30 yaşında filan yapacağım askerliği. en baştan zaten her türlü sıkıntılı noktadayım. üstüne façalı reyizlerin arasına atarlarsa sırf anksiyeteden dolayı hepten kayış kopar. bakınca sadece kendini üzen, kimseye zararı olmayan, kaygılı bi insanım yani bunca sene ilaçsız da yaşadım şimdi bunun yüzünden orada durduk yere manyak olursam üzücü olur diye düşünüyorum. kaygı bozukluğu için ilaç alan adamla kendini jiletleyen balici bir mi :/

Ondan korkma ya. Ben adam vuran kişilerle falan tanıştım. Hatta silah atışı öncesi taktik vermişlerdi. Adam cinayet işlemiş diyelim hapisten çıkıp askere gidiyor orada da RDM'lik oluyor. Bunların muhabbeti iyi genel olarak. Korkman gereken götü kalkık esnaf tayfası.

@mark benim gördüğüm kadarıyla; Evet. Simetri hastalığı olanla insanlara ve kendine zarar verme eğilimi olan psikopat askerlikte aynı kategoride. Fakat Orange'ın da dediği gibi dışarıda olsan korkacağın bir insan orada o düzen içerisinde pek de korkutucu olmuyor.
Yine de mümkünse ilaç kullanma. İlaç işinden hiç bahsetme.

Bu işin olurunu aslında biliyorsun, 80 bin TL :(

yok yahu içtimada filan zaten söylemem niye söyleyeyim, ben önceden halledebilmek adına sordum soruyu. ama bunu neden söylediğinizi tam olarak anlamadım. içtimada söylemek komik olur diye mi diyorsunuz? yoksa askerde antidepresan kullandığımı da gizlemeli miyim mümkün olduğunca?

belki ben safça düşünüyorum bilmiyorum ama reçetesiz bile satılan bir ilaç abi bu, bence bugün ülkenin en az yarısının kullanması lazım zaten, niye böyle bir algı var ki yani sanki zombiymişim veya elime silah verilmezmiş gibi? tam aksine takıntılı adam olduğum için her şeyi en ince detayına kadar düşünüyorum, en çok bana silah ve nöbet vermeleri lazım aslında.

Rdm bölüğü olayı artık yok, 5 sene oldu askerlik yapalı yoktu. Bunun dışında silah görevi verilmez muhtemelen (belki ilaç kullanan hiç kimseye vermiyorlardir ama onu net hatırlamıyorum). Böyle olunca bir meziyeti olmayanın durumu zor oluyordur bence çünkü hem meziyetsiz hem silahsız olunca orada verilecek tek iş hamallık kalıyor. Meziyetsiz değilsen de bir çeşit büro görevin olur ya da gazinocu garson olursun.

Özetle endişelenecek bir şey yok.

Bir de oradaki doktorun da rdm subayının da benim gözlemin farklı bir bakışı oluyor, hani antidepresan kullanımının onların gözünde bir şey yaratacağını sanmıyorum.

evet :(

bende soru işaretleri uyanır.. yani tuvaletten çıkınca elini yıkamaması, eve gelince yıkamaması, kirli kıyafetlerini değiştirmemesi, evde olsa bile duş almaması evet düşündürücü ve ben de uyarırım. Ama hijyen anlayışlarımız farklıysa ne kadar orta yol bulunur bilemedim, sonuçta iki tarafın da bakışı farklı, orta yol için iki taraf da adım atmalı.

Bahsettiğin şeyler beni rahatsız etmez ama mesela burnunu karıştırdıktan sonra ellerini yıkamadan yemeğe oturursa ona biraz bozulabilirim, onu da gördüm diye tabii asdasd onun dışında ellerini yıkamadan yemeğe oturdu diye çok şeyapmam, yani yanlış anlamayın da başka zaman gel yüzüme otur dediğimiz kişilere böyre davranmak anlamsız bence kargoyu aldıktan sonra elini yıksa ne olur yıkamasa ne olur.

Edit: Düşündüm de burnunu karıştırması da çok rahatsız etmiyor gibi ya.

Sevgilimse eğer ağzıma soksun pis elini isterse, sorun değil. Flörtümse ve önümde burnunu karıştırıyorsa baybay.

Bu örneklere odaklanmadan genel olarak hijyen farkı diye bir şey yok sanırım. Kirliler, hijyene dikkat edenler/önem verenler ve takıntılılar var. Kirliler/pasaklılar ile olmaz. Ben hijyene dikkat edenler/önem verenlerdenim. Muhtemelen takıntılılar da bana aynısını söyler.

Burun karıştırma örneği nerden çıktı bilmiyorum.
Ben bu verdiğiniz örneklerde bi absürtlük görmedim. Bilakis bu tip ufak tefek mikroplar insanı daha sağlıklı hale getiriyor.

Evinde bulaşık makinesi olmayan çocuklar olan çocuklardan daha sağlıklı oluyor. Çünkü tabaklarda bulaşık artığı kalıyor ve o hijyenik olmayan ortam bağışıklığı güçlendiriyor.

Beni bu kadar hijyen takıntısı olan ve olayın özünden yani “sağlıklı hayat sürmekten” kopan bir insandan soğurdum. Yani evet hijyen anlayışınızın paralel olmaması soğuma sebebi.

@zimbirik+1

İlişkilerde bu tür hayat tercihlerinin yakın olması sorunları azaltıyor. Hem kardeşim, hem yengem süper dağınıktırlar. Genetik ilmi gereği yeğenim de aynen anası-babası gibi. Evlerine gelince yerdeki oyuncakların üzerinden atlaya atlaya geçip, kanepenin üstüne yığılı kıyafetleri kenara itip kenarına oturuyorum bazen, o derece. İyice yaşayamaz hale gelince ancak temizlik-toplama işi yaparlar. Düşünüyorum da eğer benim kardeşim veya yengem diğerinin tersine aşırı titiz biri olsaydı evlilikleri 15 yıl sürmeyebilirdi.

vedatchilipeppers+1

Beni git ellerini yika diye uyaran biriyle evliysem boşanmayı, sevgiliysem ayrılmayı düşünmeye başlarım.

hijyen benim için çok önemli. asansörde düğmeye parmağıyla basınca eve geldiğinde ilk iş elini yıkamalı. yıka diye uyarmam, diretmem ama beni görünce zaten o da uyar herhalde. bu konularda uyarmalı ilişkide soğumak normal. her iki taraf için de.

Temizlik de pislik de insanın içindedir, hangisine yatkın olunacağı da daha çocuk yaşlarda şekilleniyor. Mesela normal her aile, çocuğuna dışarıdan gelince ellerin yıkanması gerektiğini öğretir. Bu aşırı bir şey falan değil, temizliğin en basit ve temel adımıdır. Ama çocuğun içinde temiz olma arzusu yoksa istediğin kadar anlat, boş, büyüyünce de yapmayacak.

Dışarıdan eve gelince "Amaan ne olacak yha, ben yıkamam ellerimi" zihniyetinde bir insanla değil flört, arkadaş olarak bile mesafeli olurum. Net.

sözüm meclisten dışarı ama erkeklerin çoğu bu tip durumlarda temizliği "unutabiliyor".
ya da mesela elini mutfak veya banyo lavabosunda yıkamanın farkından bihaber olabiliyor.
bebek bezini "nasılsa çöp" diye mutfak çöpüne de atabiliyor.
yani zaten çoğu zaman dürtüklemek gerekebiliyor ve çocuk gibi uyarmak zorunda kalıyorsunuz.

kişisel hijyen konusunda bir sorun yaşamıyorsam bu tip konular bana pek batmaz, hatta dikkatimi ne kadar çeker bilmiyorum.
en kötüsü hatırlatırım, bir noktadan sonra da öğrenir zaten.

Eskiden roman ya da öykü okuduğumda bu his gelirdi bana ama yaş ilerledikçe şunu fark ettim ki doğru bir roman seçildiğinde dil, üslup, düşünce stili, anlamlandırma, analiz, eleştirel düşünce, sosyal öğrenme vs gibi bir çok alanda farkında olmadan kendimizi geliştiriyoruz. Bazen de romandaki, oykudeki karakter ile kendimizi ozleslestirip duygularımızı regule edebiliyoruz. Dolayısıyla artık öykü ve roman okurken de bu his hiç olmuyor.

Salt bilgi içeren kitaplarda zaten olmazdi.

Kitapların her zaman besleyici ve iyileştirici bir gücü vardır benim hayatımda. sadece iyi yazar, iyi kitap ve ilgi alanlarınızı iyi seçmek gerekiyor tabii ki. Her kitap türünu seveceksiniz diye bir şey yok. Tabii bizim sevmememiz o kitabın kötü olduğu anlamına da gelmez.

Bazi kitaplarin boyle hissettirmesi normal. O zaman o kitabi birakip baska kitaba gececeksiniz.

Ama genel olarak "kitap okumak gereksiz mi" derseniz, tabii ki de degil. Tartismak bile (tabii ki her sey tartisilmali ama) manasiz bana gore.

kitap sarmadıysa dünyanın en iyi kitabı da olsa okumak zorunda değilsin, sevmemek için bir sürü nedenin var

Bilgi birikiminin yanısıra, sözlü ve yazılı anlatım yeteneği, kelime haznesinin artması, anlama, bakış açısı ve anlayış ufkunun genişlemesi benzeri sayısız faydası olan bir güzel bir uğraş olduğunu düşünüyorum.

Yaklaşık iki sene oldu kitap kapağı açmadım. Roman okumayalı belki daha uzun süre oldu. İfame gücümde inanılmaz bir zayıflama var. En çöp kitabın bile kelimeleri, kalıpları canlı tutmak anlamında mutlaka büyük faydası var.

Daha ziyade romanlardan mı söz ediyorsunuz?

Kitap okumak kavramı hep işin kendisi gibi lanse ediliyor. Kitap işlevsel bir şey, dijital yayınlar yokken insanlar film izlemek yerine roman ve hikaye okuyorlardı, bilgi almak için akdemik kitaplar okuyorlardı, bir şey öğrenmek için yine öğretici kitaplar okuyorlardı. Felsefe yine kitaplardaydı, birçok teknik mesleki bilginin kitaplarla açıklanan yönleri vardı. "Kitap okumak" tek bir iş değil ki? Ben çok şaşırıyorum buna. Eğer sürekli roman ve hikaye okuyorsanız bunun sürekli dizi film izlemekten çok bir farkı yok. Eğlence etkinliği bu. Eğer zamanınızın çok büyük bir kısmını eğlenceye ayırıyorsanız yaptığınız şeyi sorgulamanız doğal bence.

Genel olarak bütün türlerden bahsediyorum; roman, felsefe, tarih, politika,...
Okumak, genel olarak faydasızmış gibi geliyor, zaman kaybı sanki. Öyle olmadığını biliyorum ama içimden gelen bu. Zaten öleceğiz, okuduğum ne işe yarayacak, maddi bir getirisi de yok. Öğrensem; bir şeyler paylaşacak, onu geliştirecek, aktaracak bir ortamda yok. Onun yerine daha farklı aktivitelerle zamanı değerlendirmek daha mantıklı gibi.

Hak veriyorum. Okuduğunu anlatacak, tartışacak bir ortama girmiyorsan/sosyal ortam bulamıyorsan, paylaşamıyorsan bir süre sonra unutuluyor okunanlar zaten. İfade etme becerini, kelime hazneni arttırıyor ama bunları yapamayınca anlamsız kalıyor

zamanla insanın keyif aldığı şeyler de değişiyor.
eskiden ihsan oktay anar kitaplarını bir solukta okurdum ancak son kitabını 30 sayfa bile okuyamadım.

mesela otostopçunun galaksi rehberini inanılmaz kısa bir sürede bitirmiştim askerdeyken. şimdi muhtemelen okuyamam. gülle gibi cilti elime almaya bile cesaret edemem sanırım.

ama şöyle de bir örnek var. demir ökçe'yi 20'li yaşlarımdayken çok sıkıcı bulmuştum ve 10-15 yıldır kitaplığımda öylece duruyordu kitap. geçen ay kızım kitap okurken ona eşlik etmek için ben de demir ökçe'yi aldım elime. bir solukta bitti kitap.

bence farklı 1-2 kitap türü denemekte fayda var.

Keşke kitap okuyacak zamanım olsa. Gereksiz gelmiyor, tam tersi keyif alıyorum.

ben roman, hikaye öykü vs tarzı kitaplarda o hissi alıyorum. boşuna okuyormuşum gibi geliyor.
ama iş, gelişim, psikoloji tarzı kitaplar bir şeyler öğrettiği için tam tersine verimli vakit geçirdiğimi düşünüyorum. bu kitaplardan edindiğim bilgileri de öykü olarak anlatmak suretiyle aktif olarak kullanıyorum hayatımda

bu mantıkla film izlemek, müzelerde tabloları incelemek, bir opera izlemek, tiyatroya gitmek falan da gereksiz.

kitap okumak neden gereksiz olsun yahu. insanlar binlerce yıldır neden sanatla uğraşıyor?

bence bakış açınızı değiştirin biraz. olayı çok "bana görülen ölçekte ne katıyor"a indirgemişsiniz gibi. bu şey gibi, "baklava yemeyeyim evde yoğurda şeker katarım, kalan parayla da 20 tane poğaça alırım ki 3 gün karnım doysun."

yıl olmuş 2023, halen daha kitap mı okunur ya çok saçma.

görsel medya bu kadar gelişmişken izlemek görmek gezmek varken kitap okumak saçma.

300 yıl önce mantıklıydı, paran varsa git gitmek istediğin yere gez istediğin yemeği ye, yoksa da aç youtube yaz oradan izle.

zaten kitap nasıl okunur onu bile bilmiyor halkımız, ilk önce onu öğrenmek gerek.

Sizin dunyayi algilama biciminiz, yasayisiniz degisiyor. İlla birileriyle paylasmak icin okumaniza gerek yok.

@hallegadola: ironi degil mi bu? :)

Beynin bos bir sekilde yasamak baska, gordugun/yasadigin seylerin anlamini bilerek (artik bilebildigin kadar, tamamen bilmek mumkun degil tabii) yasamak baska.

Sizi etkiliyor mudur etkilemiyor mudur bilemem de, sürekli pompalanan her boşlukta kitap okunmaliymis, "çok" okunmaliymis ve yapmıyorsak aa ne kadar cahil kultursuzsunuz şeklinde bir söylem var.

Bazen de okumazsiniz, ilginizi cekmemistir bırakır çöpe bile atarsınız... Kasmaya gerek yok.

Hele ki roman okuyanları hiç anlamıyorum şahsen. Ortaya çıktığı dönemde bugünkü pornografinin işlevini görmus şeylerin kaba ve estetik yoksunu hallerini bir insan nasıl istekle okuyabilir, aklım almıyor.

Encokbenisevinnolur'a roman konusunda katiliyorum. Sacma sapan romanlar okumayin. Şu video bu konuda cok bilgilendirici: youtu.be

ahm1 ciddiyim bir yaştan sonra roman okumanın anlamı yok bence de. hayata ilk atılırken okunan klasikleri saymazsak saçmasapan romanlara vakit ayırmak gereksiz.

tarih kitabını da roman gibi okuyor millet. kitabın arkasında dizin olur ona bakarsın sana göre faydalı olan şeyi okursun.

roman yerine film izlemek çok daha mantıklı. dostoyevski zamanında sinema sektörü olsaydı bence tarkovsky gibi bir şey olurdu. günümüzde roman okumak vakit kaybıdır

@hallegadola: sacmasapan romanlari okumak gereksiz de sacmasapan olmayan da bir suru roman var. Dostoyevski'nin romanlari film yapilamaz (yapilan var ama kitabin cok azini aktarabiliyor), dolayisiyla tarkovski falan da olmazdi.

Film senaryosu gibi yazilan romanlari okumak yerine film izleyin ama baskalarinin ic dunyalarini anlatan gercek romanlari da okuyun.

Bir de sanki sacma romanlar var da sacma filmler yok :) hollywood'un butun filmleri tamamen eglencelik, hicbir katkisi olmayan filmler.

@encokbenisevin: "Ortaya çıktığı dönemde bugünkü pornografinin işlevini görmus şeylerin kaba ve estetik yoksunu hallerini..."

Her sey ortaya ciktigi donemde farkliydi. O zamanlar film denen sey cekilemedigi icin kurgu olaylar romanla aktariliyordu. Sonra film cikinca modern romanlar, kisinin ic dunyasina yonelmeye basladi.

Eskiden insanlar kendi portrelerini yaptirirdi ressamlara. Fotograf makinesinden sonra ne gerek var seni ressamin cizmesine? Resim sanati da baska yone gitti dolayisiyla.

cart pembe kanepeyi salonun ortasına oturtup estetik bulan bir kadın ne kadar haklıysa kitap okumayın youtube'ta var diyen insan da kendine göre o kadar haklıdır.

alternatifleri bilmeyen insan için kendi yaptığı hep en doğrusu gibi gelir. buna yanıt vermenin de bir manası yok esasen. sen gidersin atıyorum paris'te creme brulee yersin. adam der ki ne gerek var bizim sütlacımız var. ne denir ki bunun üzerine? sen zaten o gerek yok dediğin şeylerin güzelliğini/gerekliliğini bilmediğin için bir ihtiyaç duymuyorsun. bilmediğin şey hakkında yorumda bulunmaman gerekirken üstüne bir de hayır benimki daha doğru diyorsun. bu çok komik.

20 000 TL den aşağı böyle bir şeyler uğraşılmaz. 20-25 bin TL aralığında iste.

Böyle şeylerin fiyatlarını hiç bilmiyorum ama eğer ekstra bir kazançsa ve bu meblağya acil ihtiyacım yoksa, sırf zaman sınırından dolayı 20 binden daha fazla isterdim. Grafiklerle dolu olmayacaksa düzgün bir dille, belirli bir seviyede ve yabancı dilde günlük 10 sayfa yazmak kolay olmayacaktır.

arkadaşım benzer bir şeyi geçen sene 16 bine yapmıştı, hem de türkçe. ama sayfa sayısı daha fazlaydı sanırım. bence en az 25 bin istemeniz lazım.

Benzer tarafları olan bir işin zamana yayılmış olanını 35 bine yaptım iki ay önce.

Eğer bir kuruma bağlı çalışıyorsanız saatlik ücretiniz üzerinden de hesaplama yapılabilir. Kuruma bağlı çalışmıyorsaniz da sizin esdegeriniz uzmanlikta tecrubede olanların saatlik ücretleri ne kadar o da kıstas alınabilir.

Eğer saatlik ücret kısmını ölçüt alacaksanız, Geceli gündüzlü de diyorsunuz, diyelim günde 12 saat 7 gün ugrasacaksiniz, 12x7=84, bunun 39 saati fazla mesai demektir. Yani 45+(39x2) => 123 saat x belirlediğiniz saat ücreti= istenecek ücret.

En az 2.000 euro

Bence bu tarz işlerde belli bir racon var ama bunu oluşturan da uzman kişinin kendisi. Benim üniversitedeki ceza hukuku hocalarımdan bir tanesi mesela paso mütalaa veriyor dosya başına 20 küsür alıyor ama icra iflas hukuku hocasından tek dosyaya 150 binlik mütalaa alındığını da biliyorum. Belki sizin işlerin belli bir standardı vardır ama bilemiyorum.

osmanlı'da bildiğimiz sömürgeciliğin şartları hiç oluşmadı. feodal çağı artık köleleştirecek bir yer kalmadığı bir dönemde 1920'lerin başındaki bir burjuva devrimi ile atlattık daha.

osmanlı bir "imparatorluk", varlığını silah zoruyla ele geçirdiği topraklara ve insan gücüne borçlu. topkapı'daki bir takın parası bile libyalı bir köylünün "vergi"sine bağlı mesela. osmanlı bunu ümmet kılıfıyla yaptığı için sözlükteki sömürge tanımının ilk anlamına direkt uymuyor.

tabii bu devam ediyor. mke markalı silahlarla evi yıkılan bir suriyelinin şu an ayda 2.000 liraya ağır sanayide 15 saat çalışması gibi. 12 yaşında hayatında okul görmemiş bir mevsimlik kürt işçi çocuğunun bile isteğe 2022'de bile hala okulsuz ve evsiz bırakılıp bedavaya tarlalarda çalıştırılması gibi.

"Türk olarak bizler neden kendimizi bu tarafa atıyoruz?" sorusuna da cevap çok açık. "biz türküz, biz öyle şeyler bilmeyiz, biz insanın gibi insanız, en iyi millet en iyi ırk biziz."

bu konuya ilgi varsa okunabilir bi: www.kitapyurdu.com

@patronaj1; yok zaten osmanli avrupa somurgeciligini yapmadı/yapamadı, onda eminim. Ama bize anlatilmaya calisilan bunun Osmanlı/türk halkı çok tatlı/şeker olduğu için olmadığı ama gerçekte olan çöküş döneminde bunu yapacak gücümüzün olmaması. Ha bir de tabi biz ümmet diyip din ayrımı yaptık ama diger devletlerde din ile değil millet ile ayrım var. Doğru mudur?

Niyet farkı var bu konuda. Osmanlı fetihleri temelde İslam'ı yaymak amacıyla yapar. Buna gaza politikası deniyor. Osmanlı'nın parçalanmasına karar verilmesi ve bunun uygulanması ise dinden bağımsız, direkt Osmanlı topraklarını, petrollerini hedef olarak gören bir düşüncenin sonucu. Sömürgecilik aslında endüstrileşme için bir gereklilik. Osmanlı endüstrileşmesi Avrupa ülkelerine göre daha geç olduğu için sömürgeleştirme gibi bir gereklilik söz konusu değil. Osmanlı daha erken uyanmış olsaydı sömürgeciliği akıl edebilirdi belki de.

sömürgecilik konusunda not düşmek gerek: sömürgecilik kapitalizme özgü değil.

Yazdım yazdım sildim cevap da vermek istedim ama olmadı, neden öyle yaptığımı yazayım. Bir paragrafta yazdığımı dönüp okuyunca Avrupa'yı savunuyormusum gibi oluyor, öteki paragrafta bir bakmışım Osmanlici olmuşum :)

zor bir soru. Berrak bir cevap için kavramsal bir okuma gerekli bana kalırsa. Mesela sömürgecilik tam olarak nedir, farklı ekoller (tarih, sosyoloji, siyaset) ve kuramlarda bu kavram nasıl ele alınmış?

Her ulke kendini harika sekilde anlatir. Istanbul fethi yeni cagin baslangicidir. Bu sav sadece biz turklerin tanidigi bisey. Dunya tarih8nde boyle bisey yok.

malum şahsın hükümranlığı döneminde türkiye'nin esasında ne kadar boş bir memleket olduğu unutuldu abi. iş büyük oranda "akçomar" seviyesine indi; yani kötülüğün üstü daha kötü bir şeyle kapatılınca herkes ona odaklandı.

esasında türk ulusunun çok büyük çoğunluğu aşırı milliyetçi, dogmalara bağlı, analitik düşünme kabiliyetinden ve eğitimden yoksun, olaylara asla ve asla objektif bakamayan insanlar. hadi sıradan vatandaşın böyle olması zaten çok mesele değil ama karar vericilerin/politika yapıcıların da böyle olması her şeyi zorlaştırıyor.

sene 2022 olmuş adam ciddi ciddi almanya'nın, fransa'nın gelişimini sadece sömürgeciliğe bağlıyor. kendi fakirliğini de... "öyle zengin olacağımıza olmayalım" filan diyor. bu zihniyete bir şey öğretemezsin maalesef.

"osmanlı daha minnoştu" demek yanlış olmayabilir çünkü osmanlı gittiği yerlerde genelde yerli halka fazla karışmayan bir yapıdaydı ama bunun bize yansıması minnoşluk olarak olmadı. gittikleri yerde kendi kültürlerini empoze etseler, kültürel emperyalizme ağırlık verseler bugün belki daha zengin ve nüfuzlu bir ülke olabilirdik.

osmanlı bunu "sevimli" olduğu için yapmadı yani, öyle bir kültürü ve vizyonu yoktu sadece. kendinde bir şey yoksa gittiğin yere ne götüreceksin ki. anca vergi alıp cami filan yapmışlar işte, kafası çalışan işe yarar bir avuç adam var onların da yarısını öldürüyorlar zaten.

@mark; aslında demek istediğim o. Osmanli genel olarak ulus değil din üzerine gittiği için müslüman olduğunu sürece sorun yoktu. Belki feth edilen yerlerin yeniceriler tarafından yağma/talan edilmesi vs var. Sonra misal o ülkenin sonuçta cogu şeyi osmanli eline geçiyor ama tabi endüstri olmadığı için insanlar tarlada vs calismak, asker olmak dışında ya da vergi vermek dışında çok şey yoktur.

Ama dediğim de o; osmanlinin bunu yapma/yapmama sebebi çok tatlı, fedakar insanlar olmalarından değil. Ama Türkiye sosyal medyasinda anlatilmaya çalışılan osmanlinin elinde bu fırsat vardi da yapmadi, biz de sömürüldük ondan bu haldeyiz. Sömürülen fasli vs dostlarımıza destek havasi var. Ama Türkiye'nin somurulme ile alakası yok.

Karabağlardan Gaziemir tarafına doğru giderken atölyeler var. Hatta isminin mobilyacılar sitesi olması lazım. O tarz bir şey deniyor o bölgeye. Daha uygun fiyata daha kaliteli ürünler alabilirsin.

kısık mobilyacılar sitesi var. havalimanını geçip ayrancılar/torbalı'ya giderken sağda

Söylenilen yerler muhtemelen daha ucuz ve/veya seçenek açısından daha uygundur, yine de evinize yakınsa çiğli-egekent aralığında Anadolu caddesi üzerinde ofis mobilyası satan mağazalar var, bir de eski Karşıyaka devlet hastanesinin yerinin karşısında bir mağaza var, yaninda çılgın döner diye bir dönerci vardı, buralara da bakabilirsiniz seçenek olsun diye.

Ucuz pahalıdan ziyade benim demek istediğim çok çeşit görebileceğim deneyebileceğim yerler

karabağlar sağlı sollu mobilyacı. gezeblirsin akşama kadar.
ikea'ya da bakmayı unutma.

Yaşamıyorum. Ölüm fikrine çok hazırım, herhangi bir an gelip alabilir beni.

Yaşamıyorum. Uzun yaşamak gibi bir arzum yok. 40-50'de ölmeye okeyim şahsen.

benim ölmem fikri keyfimi hiç kaçırmıyor. kafaya hiç takmıyorum.

sevdiklerimin ölme ihtimali veya uzun sürecek bir hastalık veya sakatlık ihtimali daha çok sıkıyor beni bazen.

hastalik&sakatlik&kaza tarzi seylerden aklim cikar ama ölüm pek aklima gelmiyor. bahsederken bile benim basima gelmeyecekmis giibi bi olay

hayır. iyiyim böyle.

bana oluyor evet.

ölü olma fikrinden korkmuyorum. inançsızım. öldükten sonrasına dair endişem veya korkum yok - hiçbir şey hissetmeyeceğime, olmayacağıma inanıyorum ama şu anki bilinç düzeyimle bir gün ölecek olma fikrini sevmiyorum.

düşünüyorum mesela... uzun yıllar uğraştım, belki evlendim, üç yaşında bir kızım var, 40-42 yaşındayım, bugünleri düşünüp gülümsüyorum "boşu boşuna heder ettin kendini, bak ne güzel oldu hayatın şimdi" diyorum... sonra hop, bir gün bayılıyorum durduk yere. son evre kanser çıkıyor.

böyle bir şeyden çok ama çok korkuyorum. "ölü olmak"tan yana problemim yok. ama ölmek, hatta öleceğini bilerek yavaş yavaş bu dünyadan ayrılma fikri inanılmaz yıpratıcı geliyor.

Ölüm fikrini hiç unutmadan yaşıyorum, en azından yaşamaya çalışıyorum. Birtakım hırslardan arındırıyor beni, daha affedici ve sakin olmamı sağlıyor ve rahatlatıyor beni.

Canımı falan sıkmıyor ama şu an ölsem ailem daha da yaşlandığı zaman onlara yardım edecek birinin olmayacak olması fikri beni huzursuz ediyor.

bilakis bu aklıma gelince daha enerjik oluyorum.

@roket+1
Kendim icin olum fikri hic ama hic korkutmuyor. Su an bunlari yazarken daha gonder tusuna basmadan olsem bile koymaz ancak sevdigim kisilerin olumu dusuncesi ara ara aklima gelince canim sikiliyor. Isin bana gore garip yani su, mesela bu dusunceleri paylastigim kisiler genelde sevdigim kisileri kendimden daha cok sevdigimi dusunuyor ancak uzerine iyice dusunuldugunde bana gore bu benim kendimi onlardan daha cok dusunmemim sonucu gibi geliyor. Ilginc.

"Zaten olecegiz ne gerek var" fikri ise genel olarak hayatima yon veren fikir acikcasi ve @encok un dedigi gibi aksine eni daha da enerjik yapiyor. Oyle hani "nasilsa uyanacagiz ne gerek var uyumaya" olayi gibi degil ancak mesela hayattan yeteri kadar zevk almayi engelledigimi, sacma sapan uzun vadeli planlari benimsedigimi farkettigim anda bunlari uygulamaktan vazgeciyorum. Mesela sevdigim bir seyi yemeyi sirf ileriye yonelik planlar sebebiyle yemekten kacindigimi farkettigim an hemen yiyorum.

ölümden dğil yaşlılıktan korkmalı

Ailemdekilerin ve yakın çevremin ölümü konusu korkutuyor onun dışında tat kaçıran bir konu yok. Hayatımda hiç o "hayat fani, ölüm ani" stili boş hissetmeyi yaşamadım. Ölmek istemem tabii ama ölümü düşünüp onunla ilgili korku da yaşamıyorum.

buenosdias +1

Ölecek olma düşüncesi tabii ki aklıma geliyor ama bu gerçeği kabullendim.
"zaten öleceğiz ne gerek var." demek yerine ölmeden ne kadar güzel şey yaşarsam o kadar iyi diye düşünüyorum.

Beni mahveden yaşlı olma ihtimalim. Bütün enerjimi düşüren ve tadımı kaçıran düşünce bu.

hiç ölesim yok. ölmek istemiyorum. öleceğim fikri aklıma geldikçe afakanlar basıyor.

Erkekler yakalanmak için aldatır. Kadınların ise profesyonelce yakalanmamak için her türlü kurguyu yapar.

Gerçekten mükemmel rol yapma, sosyal medyada müs mükemmel bir aile ve eş olduklarını gösterme durumu oluyor. Hiç bir şey yokmuş gibi davranabilir kadınlar, erkeklerde henüz böyle bir performansa rastlamadım.
Daha çok bilgi için Müge Anlı da izleyebilirsiniz.

Var. Yani hem çok iyi saklıyorlar hem de blöflerini yese de yemese de ses çıkarmıyor erkek arkadaşları. Kadınlar aldatmak ve yalan söylemekte çok iyiler. Sorguladığına bile pişman ederler.

Peki en yakın kız arkadaşlarına söylerler mi yoksa gizlerler mi?

Maalesef var, erkekler olarak ruhumuz duymuyor.

Her kadın en yakın arkadaşına bunu söylemeyebilir.Güvenmesi önemli. Güveniyorsa, ondan zarar gelmeyeceğini biliyorsa söyleyebilir. Böylee bir şeyi söylemek hiç kolay değildir. Özellikle erkek tarafının hiç bir suçu günahı yoksa. Suçu günahı derken erkek de aldatıyor olabilir.

Erkekler aldattığını daha çok söyler, kadınlar daha az. Benim tanıdığım 2 kadın var biri sevgilisini diğeri kocasını aldatmış, en yakın arkadaşlarına söylememişler mesela. Özellikle söylemek istemediklerini de biliyorum.

Var.
Bir eski arkadaşım erkek arkadaşını benimle birkaç kere aldatti. Sonra 4-5 ay sonra ayrıldılar (bu sebepten degil). Sonra 2 sene sonra tekrar başladılar simdi evliler.

Bir arkadaş da o dönemki sevgilisini birkaç kere eski sevgilisi ile aldattı. O dönemki sevgilisi ile evlendiler, çocukları falan var.

Var. Erkekler bu aldatma konusunda kadınların getir götürünü yapabilir.

En saf, minnoş görünen hatunların bile öyle bir organizasyon kabiliyeti var ki, adama küçük dilini yutturur.

Yok.

yok. arkadaslarim 1 adet erkege zor dayaniyor

cok uzun yillar once avukat bir kadinla cikiyordum. aylar sonra kadinin evli oldugunu ogrendim. kadinin kocasi da avukatmis. borderline oldugundan adim gibi eminim. en son
kocasini bosamisti, 3-5 yil oradan oraya takildi ve saf bir cocuk bulmus. onunla evlenip cocuk yapmis. benim eyorlamam bu kadar.

var. 7 yıllık sevgilisini benimle aldatan bir kız vardı. erkekler saf oluyor ve konduramıyor. gözünün önündeki şeyden bile şüphelenmiyor. kızlar saf ve sadık kız rolünü çok iyi yapıyor. bahsettiğim çift sonra evlendi çocukları oldu

o.O bence aldatmayı normelleştirelim başka türlü olmayacak herkes aldatsın anasını satayım zaten aldatıyormuş bari bilelim en azından.

Ben 6 yıllık ilişkimin son yıllarında aldatılmıştım ama bir tuhaflık sezmiştim sonra itiraf etti zaten iş yerindeki masa arkadaşı ile olduğu konusunda. Ama en beklenmeyecek insan bile yaptıysa herkesten bekliyor insan, insanlıktan bir umudunuz kalmıyor. Sonrasında ölene kadar aynı hatayı yapmaya da bilir belki mesela aldatan insanlar da tabii ki evlenip çocuk yapıyor ama tekrar yapacağı anlamına gelmez bu.

Yaklaşık 10 yıllık bir ilişki geçmişim var ben sadece üniversite yıllarımda ilişkim varken kuzenle amsterdam gezisinde hiç niyetim olmamasına rağmen bakmak için gittiğimiz redlight district içinde bulmuştum kendimi. Tek aldatma olayım bu. Gördüğüm 2. bedendi pek rahat hissetmemiştim ama aldatma değil de aldatılma hikayemde gayet arzular havada uçuşmuştu o yüzden fiil olarak aynı olsa da aynı kefeye koyamadım hiçbir zaman.

Kadınlarınki daha sistematik ve duygusal olabiliyor o daha fazla can sıkıcı. Gerçi çoğunu bilmediğiniz için bir sıkıntı yokmuş devam..

Yine de başta şaşırdığıma bakayın dünyayla barıştım ben, masum değiliz hiç birimiz. Herkes her an aldatabilir öyle kusursuz canlılar değiliz hayvansal güdüler bir yerlerden patlak verebiliyor.

Ha ne olur, ben mesala biraz fazla ilişki yaşadım doyuma ulaştım, merak ettiğim bir şey yok. Severek evlendim. 10dk lık zevk için geçmişimi ve geleceğimi mahvedemem. Öyle bir şey istersem de boşanırım zaten. Ama ilişkide sorunlar varsa bu irade ortadan kayboluyor. Umarım sorunsuz gider de tekrar bir aksiyon yaşamam. Çünkü ben aldatılınca karşı tarafı kabul edemiyorum. Beyin etse vücut etmiyor vücut etse beyin etmiyor.

Ama kadınların affetme oranı daha fazla nasıl başarıyorlar bilmiyorum. Evrimsel süreçle ilgili sanırım..

En çok logisticsmanager'ın aldatılma olayında baş rol oynamasına şaşırdım.

Vardı böyle tanıdıklarım. Hatta birisi evliydi. Sosyal medyadan ''aşkım, canım kocam'' paylaşımı yapıp adamı boynuzluyordu. Evlerden ırak böyle insanlar gerçekten.

Nasıl saklıyorlar bilmiyorum. Seven erkek kör oluyor.

Yakınlarına anlatmazlar. Biraz da bu yüzden ömür boyu gizli kalabiliyor kadınlar bunu yaptığında.

"normal" bir ilişkide zaten temel bir güven tesis edildiği için karşı taraf bu gozle bakmıyor ve şüpheli alanları da iyiye yormaya sana öyle gelmiştir demeye yani kendini kandırmaya meyilli oluyor. Aldatan da bunu çok iyi kullanıyor. Benim rastladiklarimda ya da dedikodu olarak dinlediklerimde durum hep böyleydi.

normal puzzle, manyetik puzzle şu mıknatıslı çubuklar ve metal toplardan olan, yeğenimle aktivite olsun diye başlayıp kendi kendime devam ettirdiğim mandala boyama, bir ara tangram almıştım çeşitli şekilleri yapmaya çalışıyordum. boş boş oturmaktan nefret ettiğim için oyun hamuru ile bile uzun süre vakit geçirebiliyorum :)

kız arkadaşıma we-vibe rave almıştım, oldukça eğleniyor.

20 yıllık Lego'larım duruyor ama oynamıyorum. Puzzle sevmem. Ben Monopoly oynamaktan keyif alıyorum ama o tek kişiyle değil. Atari olsaydı Super Mario oynardım.

Solo test

Yoyo

Her türlü boya işleri. Boyama kitabı, eşya boyama, akrilik tuval üstünde boyama. Kil işleri. Mozaik dizme ve boyama.
Arada tarot falı açma. Bence oyun:)

Eski atari oyunlarını oynuyorum, 90'lı yıllardan kalanlar.

Onun m2 hesabı var diye hatırlıyorum kanunen. (Arsa m2 değeri) x (Kat sayısı)/2 aklımda kalan formül bu ama teyit edin bilen birinden, gerekirse danışmanlık ücreti vs verin bu işlere bakan birilerine sorun. Orada kaç katlik imar izni var o da önemli.

Başka müteahhite sorun? Bununla ilgili genel bir düzenlene vs yok, kiminle nasıl anlaşırsanız o. Birkaç yerden teklif almak en mantıklısı olur. Ama düşünüyorum, müteahhit 15 daire yapabileceği yere neden 10 daire yapsın? Büyük ihtimalle imar izni ve emsalle alakalı bir konusu vardır.

belediye yönetmeliğinde ne yazdığı da önemli, yapılar arası mesafe, yol kenarıysa yapı ile yol arası mesafe, max çıkmasına izin verilen kat sayısı, yapıya bahçe yapılıp yapılmayacağı, merdiven boşluğu, asansör vs çıktıktan sonra kalan kullanılabilir alan vs bunlar hep etkiler. öte yandan arsanın yeri, nasıl bir muhit olduğu, muhitte yeni eve yönelim olup olmaması da müt. için önemli şeyler. 8 - 10 dairede iki arsa sahibine 2 daire normal. sizin kurudğunuz şukadar m2 var her kata bu kadar daire yapsa vs bunlar biraz havada kalır. yapının yapılacağı alanın şekli dahi etkiler dairelerin alanını. ayrıca kattaki daire sayısı arttıkça müt. için masraf da artacak, fazladan 4 - 5 daire için elektrik su tesisatı kurduracak, ıslak hacim kuracak, mutfak kuracak vs vs. bu açıdan düşünürseniz 100 m2 ve 12 dairede yine 2 daire bile teklif edebilir.

yerel bir şey bu. o bölgedeki rayiç önemli. buradan ne denilse boş olur. yer vardır yüzde 60-70'le verilir yer vardır yüzde 30la verilir. olur mu bilmem ama siz az bulur vermezsiniz ama yan taraflarınız verirse sizin arsanız işlevsiz kalabilir.

imar durumuna göre çekme payları, yoğunluk , hmax değerlerine göre toplam kapalı alan ve kaç daire yapılırsa efektif olacağı ortaya çıkar diyelim ki 10 daire yapılıyor.

Paylaşım oranı

Edirne ilinin Barutluk Mahallesi %25-30
Edirne ilinin Şükrüpaşa Mahallesi %48-55
İstanbul ilinin Suadiye Mahallesi %79-86
İstanbul ilinin Altayçeşme Mahallesi %x-y

Rakamları yaklaşık yazdım.

Tamamen yere bağlı paylaşım oranı değişmektedir bölgedeki rayici mütehaitler yan arsa sahipleri ve emlakçılar bilir.

İl- İlçe- Mevkii- Ada-Parsel bilgisi varsa belediye e-imar uygulamasından imar durumuna bakın ben yardımcı olayım.

Yazılmış bilgiler doğru, ama bir müteahhit olarak cevap vermeden geçmek olmaz.

Kat karşılığı inşaat işinde, arsa sahibine ne vereceğimizin hesabı çok basittir aslında;

Toplam imalat maliyeti + müteahhit karı = Müteahhite düşen dairelerin satışından gelecek para + arsa sahibine verilecek daireler

Öyle yer vardır ki, 10 daire yaparsın, 9'unu arsa sahibine verirsin, kalan bir tane maliyet ve karı karşılar.

Öyle yer vardır ki 10 daire yaparsın, 1 tane arsa sahibine verirsin. 9 tane satarsın ancak maliyet ve kar çıkar.

Bir başka müteahhit firmadan daha teklif alın kabaca, tabi ki o bölgede iş yapan bir müteahhit olsun.

Aile ve sosyal politikalar bakanlığı. Polise şikayet etmeniz yeterli veya cimer'e yazın

Gecikmeyin derim. Yavrucak büyük fiziksel ve psikolojik sıkıntı altında muhtemelen

sosyal hizmetlere

183

Alo 183

alo 183. çocuğu alırlar daha sonra anne dilekçe yazar çocuğu geri alır. bu ülke bitmiş durumda arkadaşlar. kızına tacizde bulunan adamı cezaevinden çıkarıp kızının yanına yollayıp kızı babasından koruyamıyor bu devlet. aspye bildirsen karışmaz adalete bildirsen karışmaz.

en iyi çözüm sosyal medyada yaymak.

Ayşe zorbayı oynamış, sen de bilerek ve isteyerek kurban olmayı istemişsin.

Oyna devam..

İkisinin de koy götüne

Nasil bir mesajlasma ki? Yurume ayarinda mi? Yoksa paylasilan biseyin ortakligi uzerinden ilerlemis basit bir diyalog mu? Iliskimi bitirdim dediginiz icin ilki oldugunu var sayiyorum.

ayse kisiligine uygun hareket etmis iste, siz bile isteye parcasi olmussunuz. WithWorth+1 yani.

ben mesaj içeriğini merak ettim üstüme vazife olmasa da
belki ilk mesajı atıp öncesini silmiştir belki

ayşe buluşmada sana saygısızlık yapmış bile bile adamın üstüne oynayarak
bunlar olmasaydı zaten dert etmezdin
yine de sana iyilik yapmış
1-1 diyelim
bence psikoloğa gönder sen uğraşma, 3 seans gitmezsen küserim de

Ben olsam Ayşe'yi her potansiyel erkek arkadaşımla tanıştırırdım. Aferin kıza, zamparaları ortaya çıkarıyor.

Ayşe sevgiline o şekilde davrandığında cevabını vermeliydin. Sevgilinle buluşturarak hata yapmışsın. Ne münasebet. Sen göz göre göre kurban olmuşsun. Sevgilinin gerçek yüzünü göstermek ona mı kaldı? O kim oluyor? Ayşe aynı zamanda seni aşağılıyor. Kendisini güzel konumunda tutuyor ve sevgilin güzel kız görünce değişti diyor. Aslında senin güzel olmadığını düşünerek böyle davranıyor.

Ayşe bir antihero. İyi ve kotunun ötesinde birisi. Tam olarak suçlamak da zor tam olarak hayranlik duymak da. Onu bu haliyle sevip kabul edeceksiniz ya da külliyen uzaklasacaksiniz. Başka seçeneğiniz yok.

ayse yesil isik yakmis, sevgilin de tuzaga dusmus ya da seni gozden cikartmis macera icin. ilk yazan ayse bile olabilir. ben ayseyi de silerdim, bu tip sacma sapan insanlara tahammulum yok. hatta arkadasligimi bitirmeden ayse’ye oyun oynardim ve ozguvenini yerle bir ederdim.

Arkadasiniz kendini böyle hareketlerle tatmin etmeye calisan, ruh sagligi bence pek yerinde olmayan biri. Sürekli bundan beslenmesi, takinti haline getirip cinsel gerilimin pesine düsmesi ve hatta bunun icin tanidigi insanlari da alet olarak kullanmaktan cekinmemesi... Uzak durun.

Flörtünüz de masallah ne kadar karakter sahibi bir insanmis! O da heyecanlanmis, bu gerilimden etkilenmis... "Flörtümün arkadasi benden cok etkilendi, ow ne kadar etkileyici bir erkegim!" Gerzek adam. Onu da cöpe atin.

Iki kici basi oynayan insandan da kurtuldunuz, bu iste karli cikan sizsiniz.

Ayşe gibi birini tanıyorum ben gerçekten de Hülya avşarın gençliği gibi güzeldi, böyle herkesle flört ederdi. Sonra kapandı hakim oldu, bir ara milletvekili aday adayı oldu öyle, o aklıma geldi.

İkisini de at çöpe. Ayşe ruhunu emer özgüvensiz bitch

ayseyle küsüşcek bi şey görmüyorum ama sevgiliyle tanıştıracak kadar yakın da olunmamalı

Ayyy benim de İdil adında attention whore bir arkadaşım vardı, bire bir aynı durumu yaşadım. Filmin sonunu söyleyeyim; tamamen hayatımdan çıkarıp her yerden engelledim ve bir ferahlık geldi.

Ayse'nin sana sosyal olarak veya baska turlu bir faydasi yoksa silebilirsin. Varsa tahammul edilebilir ama tedbirli ol.

sende de suc var kiz normal degil, ama arkadasin, sevgilinle tanistiriyorsun, is yerinde merhaba-merhaba da kalmaliydi bence. histrionik kisilik bozukluguna bir bak (bir arkadasim da vardi).
o masada dokundu falan diyorsun, erkek arkadasin orada sinir koymadiysa, ikisini birakip gitseydin keske.

ben de bile isteye neden tanistirdigini anlamadim. benim de boyle tanidigim biri var, cevrede erkek olunca birden tavirlari degisir, sesi degisir, cilvelenir, dikkat cekmek icin sesli konusup kahkahalar atar falan…

Koy g.tlerine ikisinin de.. +1

Koy götüne ikisinin de. En büyük kabahat erkek arkadaşında.Ama ayşe de bence içten içe flörtöz ve bu durum hoşuna bile gitmiş olabilir. Yoksa size gerçek yüzünü göstermek amacıyla konuştum bahanesi komik.

Ayşe'nin bitmek bilmez ilgi açlığı aslında sizin için iyi bir şeye dönüşmüş. Ne güzel ancak bu Ayşe'nin ideal bir arkadaş olduğu anlamına gelmiyor. Eminim Ayşe ile arkadaşlığınızı bu anlattıklarınıza rağmen sürdürmenizin geçerli nedenleri vardır. Gerçekten sizin işinize yarayan, vazgeçemediğiniz nedenlerse bunlar en azından arkadaşlığınızı bu seviyede tutabilir ve ille bu arkadaşlığı sürdürecekseniz onunla yüzleşebilirsiniz. Ha ben olsaydım ikisini de kendi cehennemlerine gönderirdim o ayrı.

ikisinin de koy götüne ama sevgilinin direkt koy, ayşe'ye de teşekkür ederim falan diyerek arayı aç bence. ayşe bu turda sevgilini çok da beğenmemiş o nedenle sadece gözünü açmaya uğraşmış olabilir ama bir dahaki turda sevgilini de beğenmeyeceğinin ve elinden almayacağının garantisi yok.

ofiste bir arkadaş evimdekipsikolog.com'dan memnun kaldığını söylemişti

www.instagram.com
tavsiye ederim

Evimdekipsikolog+1

Şöyle bir mesaj almıştım (meslek uyuyorsa başvurun):


Selâmlar arkadaşlar. Türk Psikologlar Derneği koordinatörlüğünde sağlık çalışanlarına ve öğretmenlere yönelik ücretsiz online psikososyal destek projesi yürütülmektedir. Aşağıdaki linkten başvurular alınmaktadır. yanyanayiz.com.tr

Kemal Can Silim online çalışıyor. Mutlaka öneririm.

illa yuz yuze olması gerekmiyor, danışan bu fikre sıcak bakıyorsa sorun yok. pandemi itibariyle zaten çoğu terapist online görüşmeye geçti. evimdekipsikolog, hiwell gibi uygulamalardan seçecekseniz de mutlaka özgeçmişlerine ve aldıkları eğitimlere bakın. geçenlerde kardeşim için terapist aradıgım için yetkin bulduğum kişileri listeledim, ihtiyacınız olursa özelden yazabilirsiniz. fakat bu sitelerdeki kişiler genellikle fazla tecrübeli değiller. maddi anlamda uygunsanız ve minimum 500, 600 verebiliyorsanız tecrubeli terapistlerden de paylaşabilirim. ilk önerim başak türküler aka olacak.

Yazacaklarım umarım kafanızı karistirmaz ama bu konuda haddinden fazla "istismara" uğramış biri olarak ve bebek ile anneyi ve de bazı cevapları görünce yazma ihtiyacı hissettim. Yani bir de ikaz koyayım başa eğer başlığı eşinize okutacaksanız da benim cevabımı siz süzüp ona aktarın durduk yere evhamlanmasin. Eğer sizde de öyle olabileceğini düşünüyorsanız isterseniz siz de okumayın devamını.

Şu bahsedilen egitim ve yüksek lisansları tam olan iki farklı kişiden terapi almaya "çalıştım" ancak çeşitli açılardan duygusal istismara maruz kaldım. Bu istismar dediğim durumun kavramsal adı böyle mi bilmiyorum çeşitli asagilamalar ve manipülasyonlara maruz kaldım ayrıntılarını sizin konunuzla ilgisi olmadığı için fazla girmeyeyim ancak bunlar tartışmasız alaycı tavırları, azarlama ve asagilamalari içeriyordu. Benim duygusal olarak çok karmaşık ve düşük olduğum dönemler olduğu için de durumun ayırdına varmam 10-15 seanslik zamanımı ve paramı aldı.

Sorunuzla bağlantılı kısmı şu:
Bu iki kişiden biri psikoloji mezunu, klinik psikolog ve sinirbilim doktorası olan biriydi.
Yek diğeri psikolojik danışmanlık ve rehberlik lisans mezunu ve klinik psikoloji yüksek lisansı olan biriydi.
Her ikisinin de işlevini vs bilmediğim özel kurum ve derneklerden dışarıdan bakınca "parlak" ve "muteber" gözüken terapi eğitimleri de vardı. Ben bu saydığım unvan vs.nin tam anlamıyla ne ya da neler ifade ettiğini bilmiyorum ancak, aynı sizin gibi kime gidelim neye göre seçelimi internette arayıp sorarken bu kişilere gidilebileceği bilgisini edinmiştim o zaman için.

Ancak bana da olan oldu.
İlgilisi gibi gözüken dernekler herhangi bir şekilde şikayet taleplerimi ciddiye almadılar. Bu konulardan anlayan bir avukat da bulamadım ve bir hukuki süreç de baslatamadim. O kadar para verdiğim ve istismara uğradığımla kaldım.

Şu an uzman psikolojik danışman unvanı olan biriyle 5 aydır görüşüyorum temelde bu diğer "unvanlı" tiplerin yarattığı zararı telafi etmek için. Gayet memnunum.

Bu süreçlerde ogrendiklerim de şunlar oldu size de fikir verebilecek:

- bu konuda ruh sağlığı yasası ile bir çerçeve çizilmiş ancak teamülen sektörde bambaşka bir şey var. Orası yine de bir nebze de olsa fikir verebilir yine de.

- ruh sağlığı çalışanı kategorisine uyan dernekler kimin neyi yapıp kendine ne diyebilecegini kendi anlayislarina göre manipülatif bir şekilde anlatıyorlar (manipulatif dediğim şu: "böyle olması gerekiyor" diye anlattıkları şey ruh sağlığı yasası ile uyumsuz. Onlar yasal olarak olması gerektigine kendilerince inandıkları şeyleri gerçek budur şeklinde lanse ediyorlar) ve zannediyorum aralarında bir çeşit iyilik adına gibi gözüken ancak sektördeki pastayı paylaşma kavgası var.

- bu iş manipülasyona ve kötü muameleye çok müsait çünkü orada iki kişi arasında bir şey oluyor ve gizli olması temel esprisi. Ama uzman da olsa yanlış bir şeye maruz kalınca kanitlamaniz çok zor. Hatta "yanlış" olanın ne olduğunu bile anlamanız çok zor çünkü ne kadar ilgilisi de olsanız işin ehli değilsiniz ve vardır bir bildiği diyorsunuz. eğer az buçuk ingilizceniz varsa redditte r/therapyabuse kanalı var, biraz göz atarsanız ne demek istediğimi daha anlaşılır olabilir.

- Google'a "şehir ismi psikolog" "şehir ismi terapist" vs. diye yazdiginizda ilk başlarda çıkan listeleme sitelerine parayla üye olunuyor. Sahte yorumlar vs de yapılabiliyor aksini iddia etseler de. Bu yukarıda zararına maruz kaldığım bahsettiğim tipler epey övülen kisilerdi mesela ve haklarında birsuru de yorum vardı.

- yine bu listeleme sitelerinde uzmanlik çalışma alanı keywordleri de balon. Google SEO sistemiyle entegre olsun diye yazıyorlar bir çoğunu. Biraz karıştıracak olursanız yeni mezun olmuş olanın da emekliliğe yakın yaşta olanın da bin türlü çalışma alanı olduğunu görüyorsunuz. Bilmiyorum belki olabiliyordur bana çok mantıksız geliyor.

- bir de bu işlerle uğraşan kişiler bir çeşit tarikat gibiler (en azından benim karsilastiklarim), tarikat dediğimi şöyle açayım: biriyle seanslarınizda istediğinizi bulamayip ayrıldınız diyelim, ayrılma sebebiniz çok makul ve insani bile olsa ya da apaçık kötü bir muameleye maruz kalmış bile olsanız (mesela size ana bacı küfür edilmiş bile olsa) buna temkinli ve önyargılı yaklaşıyorlar. Belki teorik bir altyapısı vardır da bana tuhaf geldi yani hani "kötü" psikolog" ya da işte etik çalışmayan bir meslektaşlarının olması imkansizmis gibi bir tavırları var genel olarak.

- ben x konuda çalışan biriyim diyen birinin yaşı 50 de olsa o konuyla tecrübesi ne kadar bilmeniz mümkün değil. O sorun ile çalışıyorum demeye kendince yetkin görüyordur ya da öyledir ama o konuda görüşeceği ilk kişinin siz olup olmayacagini bilemezsiniz hiçbir zaman. Bu açıdan eşinizle benzer durumdaki ya da benzer bir dönemden geçen birini şayet bulup teyit de edebilirseniz ona gitmek daha güvenli bir seçenek gibi geliyor bana şahsen.

Sorunuz oy kullanma hakkında değil anladığım kadarıyla, kimin vatandaşlığının nerde olduğu hakkında hiçbir pozitif ya da negatif düşüncem yok.

Ancak çifte vatandaşlığa izin verilen yerlerde, buna izin verilmesinin tek nedeninin çifte vatandaş sayısının genele oranla etkisiz seviyede olması olduğunu düşünüyorum. Sayı belli bir sınırı aşsaydı izin verilmezdi.

Şöyle düşünün, diyelim ki a ülkesinin b ülkesinde %10'luk oy potansiyeline sahip vatandaşı yaşıyor olsun. Sizce o halde a ülkesi çifte vatandaş olanlara oy kullanma izni verir miydi? Bu açık şekilde B ülkesinin A ülkesindeki politikalar üzerinde etkili olmasına yol açar. Sayı az olunca göze batmıyor sadece. Bence yanlış bir uygulama çifte vatandaşlık.

Sorum sadece oy kullanma hakkinda degil. Vatandasligin katilimcilikla ilgili kismini unutmamak adina yazdim onu.

Cift vatandaslikla cok ilgili degil de daha cok vatandasliktan cikmislar hakkindaydi sorum ama yine de baslikla birlestirilmis ilk soruya cevap olmus sizinki @akhenaten.

Avrupa´da yasayan Türkiye kökenlilerin, hem yurt ici hem uluslararasi politakada etkin oldugunu dusunuyorum. 2018 seciminde 1,5 milyon oy kullanildi yurt disindan. Avrupa-Türkiye arasindaki politakalarda da oy verme konusu onemsiz bir konu degil asla.

"Örnegin bir tanidiginiz size vatandasliktan cikip ve Avusturya ya da Irlanda vatandasligina gectigi soyledi. Ne dusunursunuz? Sizce cok duygusal bir konu mu mesela?"

hayir degil. neticede bana ne yani. sence neden duygusal olabilir?

@hot potato, cünkü vatandaslik duygusal bir konu. modern toplum ve modern insan icin cok onemli bir pattern. bkz. "emotional bond of citizenship”

Ben dediginiz gibi cifte vatandasim (Turkiye ve Irlanda). Ancak tezinizin aksine herhangi bir duygusal vatandaslik bagim yok. Cevremdeki tanidigim kisilerle de konusu acilinca benzer yorumlar duyuyorum, duygusalliktan ziyade genelde insanlar fayda/kolaylik ekseninde yaklasiyorlar vatandasliga.

@serkan akin, bir ulkenin pasaportuna sahip olmak, tipki bircok markanin yaptigi "x sahibi olmak" gibi birlestirici bir kimlik yaratir ve rasyonel bir tarafi oldugu gibi duygusal bir tarafi da vardir. buna benim tezim demek sosyolojinin son 20-30 yildir zaten kafa yordugu bir konudan ilk kez ben bahsediyormusum gibi olur.

Sosyolojinin "birlestirici bir kimlik yaratir ve rasyonel bir tarafi oldugu gibi duygusal bir tarafi da vardir" seklindeki tezi adi ustunde tez, her sartta ve her kiside gecerli bir kanun gibi yaklasmamak lazim.

Benim kucuk gozlem kumemdeki ornekler bu tezle celisiyor ama istisnalar kaideyi bozar mi, sosyologlara sormali :)

Cifte vatandas olmakla ilk vatandaşlığını bırakıp farklısına geçmek tamamen farklı durumlar.

Ben isveçte yaşıyorum. ülkesi çifte vatandaşlığa izin vermeyen ülkelerden gelen göçmenler vatandaşlığını hiç bırakmıyor. bulunduğumuz avrupa ülkesinde süresiz oturum almış, isveç vatandaşı olmadan devam ediyor çünkü geldiği ülkenin vatandaşlığını bırakmak istemiyor.

Açıkcası benim deneyimlerime ve çevremde gördüğüm insanlardan duyduklarıma göre memleket hasreti cidden kolay değil. Eğer türkiyede sevdiğiniz büyük bi aileniz varsa, sevdiğiniz arkadaşlarınız varsa, ülkenin dört bir yanı ile duygusal bağ durduysanız o zaman türkiye vatandaşlığını bırakmak cidden çok zor.

Benim için de duygusal bir durum olurdu. Açıkcası çevremdeki bir çok insanın türkiyede de ekonomik problemi yoktu, kültürel nedenler ile ülkeyi terketti, herkes eğer iyiye bir gidişat görse türkiyeye geri döner. En azından düşünceleri o yönde.

Bı bağlamda baktığımda türkiye vatandaşlığını tümden bırakmak bana çok çok zor geliyor. Demekki o kişiyi originlerine bağlayan bir bağ kalmamış, kişinin doğduğu ülkede bu kadar yalnız hissetmesi, doğduğu ülke ile bu kadar bağ kuramaması çok üzücü.

cifte vatandasim.

bilerek isteyerek turkiye secimlerinde oy kullanmiyorum, cunku adil bulmuyorum. bence engellenmeli.

kanada secimlerinde mutlaka oy kullaniyorum, ihtiyar heyeti oylamasi bile olsa gidip oyumu atarim, gerekirse o gun isi gucu birakirim.

yarin kanada cikip birini sec dese hic dusunmeden turkiye'yi secerim, pasaportu kivirip yollarim. MHP tandansli degilim, ama anavatan olayi baska, mevzu derin.
Belki soyle aciklanabilir, kanada ile "cikar iliskisi" bagim var sadece, duygusal bir bagim yok. Turkiye ile bir cikar iliskim yok, duygusal bir bagim var.

Turkiye'nin x noktasinda bomba patlasa, deprem olsa kalbim agriyor ve kalp kontrol edilebilen bir kas degil. Kanada'danin atlantik kiyisinda daha yeni sel oldu, his olarak etkisi bana sifir oldu.

Devlet ve onun çatısı altında vatandaşı olarak yaşayan birine bir hak tanıyor ve o da onu kullanıyor. Bu tanınan hak ne kadar saçma ne kadar adaletsiz olursa olsun, ben de o devletin vatandasiyken bu konuda mantıklı olan benim buna itirazimi devlete sunmak olur çeşitli sivil toplum vs ya da bireysel faaliyetlerle. Doğrudan o kişiye yönelik bir şey yapıyor ya da söylüyorsam burada modern toplumun temelini eşeliyorum demektir.

Muhammed İkbal, Ali şeriati beeelki Filibeli Ahmet Hilmi.

Marquis de sade

açıkçası benim de g.tüme üfleseler ben de miyk ederdim. hatta başka şeyler de diyebilirdim.

Sigara içtiğiniz için nefesiniz kötü kokuyor ve kedilerin minicik burunları çok hassastır. Hatta ciğerleri baya kötü durumdadır muhtemelen kedinin. Miyk etmesi normal :,(

Hoslanmadiklari ya da istemedikleri bir şey yapınca öyle tepki veriyorlar, sizi sevdiği için öyle yapıyor yoksa tislardi. Sizi sevenlerin poposuna uflemeyin yani sevmeyenlerin ufleyin.

Koşuya çıkın.
Papatya çayı.
Deniz kenarına çıkın mümkünse yaşadığınız yerde.

sizde boyle bir sorun var mi bilmiyorum ama cep telefonu tablet mablet gece ayni odadaysa o uykunun p*c olma ihtimali %90 artiyor. telefonu baska bir odaya koyun.

gene boyle bir sorun var mi bilmiyorum ama: kahve icmeyin.

Erken yemek ye. Günü kafanda bitir.

ılık bir duş

Erken yemek +1

ihtyaçlarını almışsın, bundan sonra sana tavsiyem hisse al.
1 sene sonra bana dua edersin =)

Ömrünü doldurmuş ya da doldurmaya yakın beyaz eşyanız varsa acilen yenileyin. Özellikle çamaşır ve kurutma makinelerinin fiyatı çok kısa sürede %150 arttı. Robot süpürge düşünebilirsiniz. Bunun dışında eğlence için gerekli her şeyi edinmişsiniz. Mevsim kış, çay-kahve makinelerine bakabilirsinşz.

bu şekilde harcamalar yaparak para kazandığını düşünüyorsun ama aslında normalde ihtiyacın olmayan şeyleri aldığın için para kaybediyorsun. enflasyondan dolayı satın alımlarını öne çekiyorsan, sadece ihtiyacın olan şeyleri alacağına emin ol. onları da max taksitle al. onun dışında zaten ihtiyacın olmayan şeyi alma. paranı da türk lirasında tutma, dolara falan koysan bile olur, ama boşa harcama yani.

bot demişsin mesela bot ve montlar zaten pahalı şu an, kuru da herkes 25-26'ya göre ayarlamış durumda. ihtiyacın varsa al yani yoksa çok büyük indirim olmadığı sürece girme derim.

Bana şu şartlarda, şayet yatırım yapmak için kayda değer bir miktar da ayrilamiyorsa, mal değil de hizmet almak daha mantıklı geliyor. Eğitim olur, dil kursu olur, psikolojik danışmanlık olur, masaj olur...

Roket adam hakli. Ben survivor moda gectim sadece elzem seyleri aliyorum cunku sonrasi belli degil. Al ver ekonomiye can ver devrinde degiliz maalesef.

Ben hep kullandığım şeyleri senelik stokluyorum genelde. Mesela güneş kremi.

boyle amacsiz alisveris yaparak kar edemezsin. bu davranis alisveris bagimliligi, finansal olarak baska bir temeli yok. turk lirasinda kalmak istemiyorsan doviz alirsin, hisse alirsin vesaire. turk lirasinda kalmak veya gereksiz canta almak tek iki secenek degil... ki bence dogru duzgun kullanmayacagin ve 2-3 seneye modasi gececek teknolojisi eskiyecek ivir zivir yigmak turk lirasinda kalmaktan daha kotu.

savasta veya kitlikta degiliz, abartmayin. edecegin 30-40 lira kar, evinde koyacak yer bulamayacaksin,, dertsiz basina dert alacaksin.

Uygulamanız biraz saçma çünkü ihtiyacınız olmayan şeyleri de alıyorsunuz. Düzenli olarak dolar alıp paranızı USD vadeli hesaplarda tutabilirsiniz. Gereksiz alışverişten iyidir.

fobot süpürge + dyson süpürge + hisse

bence erotica* tarzında yazmadığınız sürece +18e gerek yok. tekrar ediyorum, bence.

yatak odasında felsefe'nin üzerinde bile +18 yoktu yav. onda yoksa siz bütün hayalgücünüzü buna odaklasanız bile +18'lik bir şey bulamazsınız herhalde.

kitabın üzerine mi +18 basılıyor yoksa satıldığı rafa mı?

Şu ana kadar hiç üzerinde +18 yazan kitap görmedim. İstisna olarak yaş ibaresi gördüklerim çocuk kitabiydi hep.

Herkese teşekkür ederim. Bahsettiğiniz tarzda kitap hiç okumadım(fantastik severim). Okuduğum en erotik kitap fi çi pi serisi idi :) Biraz daha açmam gerekirse tam olarak lgbt değil ancak eşcinsel bireyler var ve konu swinger alemi üzerine.

öncelikle, yaşadığınız çok normal. zaman geçtikçe tedirginliğiniz azalacak, ama bazen durduk yere tekrar kendisini hatırlatacaktır.

bu süreci hızlandırmak için, oturduğunuz evin sağlamlığını araştırabilirsiniz. sonuçta depreme dayanıklı evler güvenilir. değilse zaten oradan sağlam bir yere taşınmak ilk amacınız olsun.

ben de izmirdeyim ve ben de uyuyamıyorum. 2020'deki depremde de böyle olmuştu. malesef zaman herşeyin ilacı. zamanla geçiyor.

Travma tedavisini bir araştırın lütfen, çoğunlukla bilinçaltına yönelik psikoterapi teknikleri olacak, isterseniz bir profesyonelden de yardım alın. Eğer maddî imkan yoksa kendini iyileştirme denilen alanda okuyun, uygulayın... ama bilinçaltı terapilerini öneririm. Barış Muslu'ya da bir bakın derim. Çok geçmiş olsun...

Ayrıca @lovemyself +1

Biz halk olarak müteahhitleri, inşaat şirketlerini daha kaliteli ve daha uygun fiyatlı evler yapmaya zorlamadıkça onlar para canavarı olmaya devam edecekler. Bir şekilde müşteri kimliğimizi kullanıp mümkünse hiçbir şeyi beğenmemeliyiz. Altın ve petrol zengini araplar gibi her şeye burun kıvırmalıyız çünkü müşteri biziz, bunu kullanmalıyız bütün halk olarak.

manyakça gelebilir ama ben deli gibi deprem videosu izleyerek çözdüm. neden işe yaradı gerçekten bilmiyorum. tavsiye eder miyim ondan da emin değilim sadece bende işe yaradığı için anlatasım geldi. deprem esnasında kitlenen sonrasında da günlerce uyuyamayan sürekli her seste sıçrayan birinden artık umursamayan birine dönüştüm.

ama hissettiğin şeyleri seninle birlikte binlerce kişi hissediyor, bunu da unutma. 2020 depremi herkeste psikolojik hasarlar bıraktı ve izmir halkının büyük bir kısmı seninle aynı şeyleri yaşıyor, yalnız değilsin.

Bahçeye ya da sokağa açılan balkonu olan bir yerde yaşamıyorsaniz, binayı yıkacak şiddette bir depremde öleceksiniz zaten çok şanslı değilseniz.

Bunun dışında o durumda nasıl hareket etmek gerektiği ile ilgili eğitim videoları vardır illa ki. Ben ortaokul ve lisedeyken bir STK gelip uygulamalı anlatmıştı, hala aklımda ve bildiğini bilmek iyi oluyor. Ayrıca kişisel bir planınız da olsun o anda napacaginiza ve adım adım nasıl hareket edeceğinize dair. Bu da bir nebze ferahlık verir.

Bir beklentiniz var haliyle ama bana daha cok adamin avci ruhu tetiklenmis gibi geldi. Tekrar adim atsaniz kacacak gibi. Tam bir kacinganlik davranisi.
Guven vermedi acikcasi

@mor oje, bir daha adım atmayı düşünmüyorum. konuyu da tekrar açmıyorum. o aramasa ve mesaj atmasa ben herhangi bi şekilde iletişime geçmiyorum

Siz kendinize böyle bir söz verdiniz, tamam ama karşı taraf sizi biraz tanıdıysa ve @mor oje'nin bahsettiği gibi avcı ruhluysa yelkenlerinizi hemen suya indireceğiniz bir jestle, mimikle, teklifle, davetle vb. karşınıza çıkar, yine bir şekilde kendini düşündürür. Ben açık açık konuşmanız taraftarıyım açıkçası, derdi neyse konuşsun, bu iş olmayacaksa da olacakmış gibi davranmasın.

"Ama arkadaşlık, eskisi gibi sık görüşmelerin olacağı "kankalık" olabilecek bir durum değil. "
Bu senin düşüncen o böyle düşünmüyor. Ya arkadaşlığınız bozulması diye soğukluk gitmesi için yapıyor ya da bir zaman sonra yelkenleri suya indirip fwb'ye evrilmesi niyeti var.

Sebebini bilemiyorum ama "orada" kalmanızı istiyor. Bu yaptığını yapmasa belli bir mesafede olacaksınız. Yaptığında uzaklasamayacaksiniz ama. Siz nasıl tavır gösterirseniz gösterin nedenini belli eder zaten. Kontrol oyunu gibi geldi bana biraz.

Nedeninin ne önemi var ki? Birlikte bir şey yapmak istiyor ancak istediği şey size iyi gelmiyor, onaysa iyi geliyor. Bu kişi sizi zaten reddetmiş, yani desteğe ihtiyaç duyan sizsiniz ancak nedense onu mutlu hissettirecek ve sizi sıkacak şeyleri onun için kabul ediyorsunuz.

Nereye varmaya çalışıyorum anlatabildim sanırım. Yapmayın bunu kendinize. Sebebi neyse ne, sonuçta sizi reddetmiş. Bu sebep her neyse sizden daha önemli onun için. O halde herkes kendi yoluna gitse daha iyi değil mi?

bazı şeylerden vazgeçmeyi kabullenemediği için böyle yapıyordur

sadece bir soruyla bir ilişkinin kopması erkek mantığına ters

ama önemli olan sizin nasıl huzurlu hissettiğiniz
kimseyi memnun etmek gibi bir göreviniz yok

böyle davrandığı için benim de umudum maalesef devam etti. bi anda kesemedim iletişimi. sonunda da her türlü huzursuz oldum :(

iletisimi kesinlikle sürdürmeyin, birakin. hisleriniz devam ederken bu durumda olmak kesinlikle iyi bir sey degil. beklentilerinizi sifirlayin, sadece romantik niyetlerle görüsmeye devam edebileceginizi, bunun haricinde görüsmek istemediginizi söyleyip yol verin. kem küm ederse buna saygi duymasi gerektigini söyleyin. onun gözündeki degeriniz artacaktir. bir süre sonra tekrar iletisime gecerse de bu söylediginizi tekrar yeni bastan hatirlatin, ayni döngüye girmeyin. sinirlarinizi ve isteklerinizi net söyleyin.

her türlü iddiaya girerim, bu şekilde sürekli arafta bıraktığı birden fazla kişi var ve sizlerle kendi egosunu yelpazeliyor, kendi tüylerini parlatıyor. bu konudaki özne ne sizsiniz ne de sizin arkadaşlığınız bla bla bla. özne herkes her daim her koşulda benimle ilgilensin duygusu.

İnsan bir açık kapı gördüğü zaman buradan girer. Her insan yapar bunu. Eğer bu durum her ne isim altında olursa olsun size iyi gelmiyorsa o kapıyı kapatmak (en azından siz yolunuza devam edene kadar) bir çözüm. O istediği hayatı sürdürebiliyorken sizin üzülmeniz hiç mantıklı değil çünkü...

ne yaptığını bilmiyor da olabilir.

Benzer durumda olan biri olarak, kendim de duymayi pek istemesem de, diyorum ki adam size cevabi vermis. Burda sizin onun ustunden degil kendi ustunuzden cevaplamaniz gerekiyor.

O oyle yapti, boyle dedi, boyle mi dusundu diye sorgulayacaginiza, 'ben her gordugumde birazcik uzulecegim biriyle vakit gecirmek istiyor muyum' diye sormaniz gerekir. 'beni neden etrafinda tutmak istedigini net anlamadigim birine vaktimi sunmak istiyor muyum' diye dusunmeniz gerekir.

Otuz yasinda olup da reddettigi birinin, hala etrafinda olmasi sonucu zaman zaman uzulecegi gercegini sanki boyle bir sey yokmus gibi "ama biz arkadasizzzz" diye vurgulayan insan her seyden once duygusal olarak olgunlasmamis biridir. O kadar kiymetli bir arkadasliksa karsinizdakine zaman verirsiniz, ruhunun dinlenmesini beklersiniz, o size ulasirsa da arkadasliginiza zaman verirsiniz. Ama arkadasiz yuruyelim, ama arkadasiz flort edelim diye darlamaya gerek yok. Bu manipulasyondur.

Yas kac?

Yasi n kabul edelim

O zaman x mekanında bulursun

Yasinizi bilmeden yasitlariniz nerede olabilir nereden bilelim?

25< n <35

+-5 yas farkindan sikayet edip 25 35 yas araligi nerede takilir diye sormak... bruh

senin iyi yine de benim hiç arkadaşım yok.

@clones

Berberini degistir hocam

Zamanında akran zorbaligina ugradiginiz için bilincdisindan gelen durtulerle yaptığınız bilinçsiz bir seçim olabilir bu. En iyisi danışmanlık almak bu konuda.

denk gelmemiş çevreni değiştir.

çöp olmuyor ki, sadece diğerlerine kıyasla kötü kalıyor. herkesin telefon değiştirme motivasyonu aynı değil. iphone 11'im var mesela, değiştiren biri olsa sebeplerini anlarım. ama bu dediğiniz işlerde sorun yaratıyor mu? hayır.

Bugune dek hep samsung kullandim, kapaklisindan simdiki dokunmatigine. Hepsini de telefonlar olene dek kullandim, ortalama 5-6 yil. Ama yakin zamanda zengin olursam basicam parayi aypon alicam, bendekini anneme vericem veya ihtiyaci olan bi ogrenciye.

İşimi görmez olasıya kadar. O yüzden belli bir süre yok. Eski telefonumu yıllarca ekranı kırık kullandım hatta.

4-5 sene. son telefonumu 5 sene kullandım.

İşimi görmez olasıya kadar +1

3 yıl öncesine kadar iPhone 6s kullanıyordum, pikselleri ölmeye başlayıp ekranın dörtte biri görünmez olunca artık yeter diye yeni telefon aldım. Şu an kullandığım telefon toplamda üçüncü akıllı telefonum.

genelde 3 yıl.

3.5 yil oldu, seneye bu zaman yenilemeyi dusunuyorum. samsung a50.

Kullandığım ilk akıllı telefon olan Iphone 5s'i 7,5 sene kullandım.

11 alma ben memnun değilim. Varan varsa 13 al bence.

cop olmuyor+1
ariza olunca batarya falan bozulunca telefoncuya goturuyosub ve sonra bu donguyu bozamiyosun

2018'de Motorola almıştım, 16 GB hafıza 4 GB ram android 7.1 600 TL idi. Birkaç ay önce bataryası iptal oldu. Batarya hemen bulamadığım için yenisini aldım, batarya sonra buldum yedek olarak duruyor ve bir sorunu yok. Ama birincisi android sürümü eski kaldı. İkincisi 16 GB dahili hafıza hiçbir şeye yetmiyor artık.

Şu an yeni alacak olsam min. 64 GB dahili hafıza ve en yeni ya da bir onceki versiyonu olanını alırım. Bunu yapmazsan da 3-4 sene gitmişti eskisi ama böylesi daha mantıklı geliyor, zorlarsan ve donanımsal arıza olmazsa 5-6 yıl kullanırdim ben.

Esimde de bende de ilk ciktigi yil aldigimiz iPhone 7 Plus vardi. 6 yil kullandiktan sonra artik degistirme zamani geldi deyip birer 14 Pro Max aldik. Muhtemelen bunlar da 6 yil gider, artik iPhone 20 aliriz bi dahakine :)

zamanında samsung s3 mini almıştım. 2 yıl sonra bataryasını değiştirmeme rağmen harici şarjla geziyodum. iş için de çok kullanıyodum ama öldü yani yapacak bişey yoktu artık.
uzun kullanmak istiyosan iphone al dediler ki hiç sevmezdim, iphone nun o kendi dünyasına girme şartı fln gıcık oluyodum. ama iphone 6s aldım ilk çıktığında, hakikaten o performansa rağmen bi 5 yıl kullandım, şarjı ölmüştü artık, değiştirip hala da kullanabilirdim de kasmadım, duruyo kenarda. iphone 13 pro aldım, hayatıma devam ediyorum. en az 5 yıl da kullanırım bence, zaten fiyatlar almış yürümüş..
önerim kesinlikle harici şarj kullanılmaması, gerçekten bataryayı öldürüyo.

3 tane iphone (3gs/6s/12) kullandım, genelde 5-6 yıl. Bi de pili bitiyo diye değiştiriyorum aslen, yoksa pili değiştireyim de kullanayım desem 1-2 yıl daha gider.

Ama iş gereği elimin altında hep bilgisayar var, telefonum olmasa aramam. Senin gibi yoğun kullanıyor olsam daha sık değiştirmek isterdim belki. Çünkü atıyorum ekran kalitesi yükseliyor, kameralar uçuyor kaçıyor, hafızalar artıyor vs.

Madem o kadar yoğun kullanıyorum konforlu olsun derdim. Bilgisayarı 3 yılda bi değiştiriyorum mesela. 2012-2015-2018 ve 2021 model bilgisayar almışım düşününce. Dümdüz 3 yılda bir değiştiriyormuşum :)

Ben de tamamen bozulana kadar kullanma taraftarıyım. Samsung S6 kullanıyorum ve 7 seneden fazla olmuş. 2 kere pilini, bir kez de arka kamerasını değiştirdim. Artık parmak izi sensörü çalışmıyor ama hala işimi gördüğü için değiştirme gereği duymuyorum. Şu var ben neredeyse sadece haberleşmek ve internette gezinmek için kullanıyorum, başka bir beklentim yok.

6 yıl muhabbeti şuradan geliyor:
endoflife.date

Supported kısmında telefonun hala güncelleme alıp almadığı yazıyor.

Ios'un en son sürümü ile beraber Iphone 7 desteği düştü. Apple'dan OS desteği kesilen bir telefon için uygulama geliştiricilerin de desteği kesmesi çok sürmez. Yani en basit örnek olarak, Whatsapp kullanılamaz hale gelebilir.

Aynı mantıkla, 2019'da çıkan Iphone 11 için de desteğin kesilme tarihi muhtemelen 2025 olacak. Bu durumda 2.5 yıl destek alacak bir telefon almak mantıklı değil.

Iphone 13 ya da 14 almanı öneririm. Temiz 5 sene kullanabilirsin, güncelleme olayını kafana takmadan.

ortalama 3 yıl
iphone 4 - 5s - 6s - x - 12 şeklinde gitti şu ana kadar.
telefon önemli benim için çok ciddi kullanıyorum hem iş hem keyif için.

Şu an elimdeki 3. yılına girdi. Bence 1-2 yıl daha kullanırım gibi.

iphone 7 var ilk çıktığı gün aldım. 6 senedir bende. Para yok diye mecburen kullanıyorum yoksa yenisini alırdım. 3 yıldan sonrası bayar.

iphone 11 zaten 3 yıllık bir telefon 2-3 yıl sonra güncelleme almayacak.

2 yılda 1 şirket veriyor

sifir aliyorum, 3 sene kullanip ortalama aldigimin yarisina satiyorum, yenisini aliyorum.

yeni telefon alacaksan ben olsam en eski 12 alirim ki 4-5 sene gotursun.

www.eksiduyuru.com

ağır sallamış onu yazan arkadaş. soğuk demleme nedir ya? 3 saat sürer o çayın ısınıp demlenmesi. gitmişsin sen de en troll cevabı uygulamışsın. benim yazdığımı yapsam çok mutluydun şu an:)

tahmininiz doğru üç saat sürdü gerçekten.

Çay içme konusunda yaşamış ve ölmüş yüz milyonlarca insana sahip bir ülkeyiz. Onca yıllık deneyimlerimiz var, aktarılan bilgiler var. Kısacası ülke olarak çay konusunda profesyoneliz. Ve biri çıkıp "çay soğuk demlenir" diyor.

hocam sadece bir kişi değil ben double check yaptım. internette de böyle demlemeyi önerenler olmuş. herhalde bir bildikleri vardır dedim :(

Bir misafirlikte öğrenmiştim (yer Adıyaman) çayı demliğe koyduktan sonra önce az bir şey (hepsini islatacak ve içinde tutacak kadar) soğuk su koyup 10-15 dk. bekletiyirsunuz, o arada altında su da kaynıyor kaynamamis olsa da ısınmış oluyor ve o sıcak suyu demliğe koyuyorsunuz.

Kalanı tamamlayıp tekrar kaynamaya bırakıyorsunuz. Buna Arap usulü demleme deniyormus, başka bir yerde duymadım ben de bu arkadaşların yalancısıyım. Hayal kırıklığı durumunda mesuliyet kabul etmiyorum.

Kullanılan çay da kaçak çay diye satılan çaydan. İcimini yumusattigini söyleyebilirim. Bilirsiniz daha sert olur bu çay.

Ancak ben Çaykur ve karali markalı caylarla denedim pek bir şey farkettigini söyleyemem.

Soğuk demlemeyi ilk defa duydum, ama çayla ilgili ritüel haline gelmiş çok yöntem var. Mesela kimi insan da çayı demledikten sonra bir kağıtla demliğin ucunu kapatmayınca aromasının azaldığını düşünüyor.

Ben normal, kaynayan suyu döküp geçiyorum. Böyle yaptığımda bana çayı yakmışsın diyen de olmadı, böyle yapmadığımda bir tat farkı oluştuğunu da hissetmedim.

Aynı çayda tat farkına sebep olan etkenler içinde %99'luk dilimi sanırım demleme süresi kapsıyor. %1'lik dilimi anlayacak kadar gurme bir damağım yok açıkçası. Siz de demleyin geçin ne olacak.

ben yazmıştım soğuk demlemeyi. evde de sürekli yapıyoruz, 3 saat falan sürmüyor. kısıt ateşte mi demlediniz anlamadım. 45 dk sürüyor max. ocağın altını full açmanız lazım kaynayana kadar, kaynadıktan sonra biraz kısabilirsiniz. 3 saat sürmesi imkansız cidden.

neden burda karşı çıkılmış anlamadım. fırında hiç kısık derecede 6 saatte et pişirmediniz mi? kemiği tuttuğunuz gibi et yere düşer, öyle güzel pişer.

çay da böyle. alttaki kaynağan suyun buharıyla yavaş yavaş güzelce demleniyor. max 45 dk sürdüğüne de eminim hep yapıyorum. kahvaltıyı hazırlamaya başlamadan altını açınca kahvaltıyla birlikte hazır oluyor gayet.

soğuk demleme diye bir şey gayet var uydurma da değil. yavaş pişen çoğu şey güzel oluyor. özellikle güveçte pişen yemekler mesela. et ürünleri. çay da kahve de böyle. kısık ateşte güzel olur. kumda türk kahvesi diye pazarlanıyor. sebebi ne? yavaş pişmesi.

edit: entrye tekrar baktım kısık ateş dememişim. alt taraf full kaynıyor olmalı, üst taraf onun ısısıyla ısınıyor zaten. bu çok uzun sürmüyor.

edit2: bunlarla uğraşamam diyorsanız (ki zor değil bence daha kolay, sadece bekleme süresi daha uzun), kaynamaya yakın olan suyu üste koyun biraz ılısın. ondan sonra çayı üstüne koyun yavaş yavaş çöksün. ama asla kaynar su ile çayı birleştirmeyin. ve önce suyu sonra çayı koyun.

@jelly bear; hocam size çok kızgınım. o başlıkta da değişik geldiği için aklımda bir tek sizin yazdığınız şey kalmış.

evet baştan sonra işlemi kısık ateşte yaptım yavaş pişen şey daha lezzetli olur yazdığınız için. üç saat sürmesi de imkansız değil benim gibi bir keriz yaptı çünkü demlemeyi. tam olarak fırın örneğiniz gibi düşündüm ve mantığıma yattığı için denedim. çok bir fark göremedim şahsen.

@jelly bear, @coldegezenkutupayisinin kızgınlığından bağımsız olarak parantez açmak istedim (bu arada bence kendisi fazla tepki vermiş bu olaya :D) Sanırım her şeyin yavaş pişmesinin daha iyi sonuç verdiğini düşünüyorsunuz ancak tam böyle değil aslında.

Örneğin kızartmalar hızlı pişmelidir, soğuk yağın içine koyup yavaşça ısıtırsanız yağ çeker. Yağda uzun tutarsanız da yanar. Kızgın yağda kısa sürede pişirilmeli.

Örneğin sebze haşlamaları uzun pişerse rengini kaybeder hem de besleyici özellikle bakımından ve ayrıca kıvam anlamında da kayıp yaşanır.

Kahvede hızlı ve yavaş demleme yöntemleri var, ancak en çok tercih edilen kahveler yüksek basınçta hızlı pişenler, yani espresso. Böyle pişen bir kahve daha derin tat verir, hem de çekirdeğindeki istenmeyen yağlar kahveye geçmemiş olur. Uzun demlemelerde bunu önlemek için daha düşük sıcaklık tercih ediliyor.

Çay konusunu bilmiyordum, bi ara deneyeceğim soğuk demlemeyi.

Ancak etler ve güveç farklı bir konu, nasıl ki kızartma kısa pişme süresine ihtiyaç duyuyorsa etler ve güveç gibi yemekler de doğası gereği daha uzun ve ağır ateşte pişmeye ihtiyaç duyuyor.

Sonuçta bütün gıdalar için geçerli evrensel tek bir yöntem yok ama.

Kutup ayısı sen son yılın en büyük sorusunu cevapsız bıraktın ama ben sana bu çay demleme konusunda hayatın sırrını vereyim

youtu.be

@kisa ben bunu da denerim yalnız

:))))))
Bu arada mobil'deyim hepsini okuyamadım Ama soğuk demleme ile ilgili şunu söyleyeyim Ben de arada yapıyorum ve tadı farklı geliyor.
Seviyorum.
Ayrıca kullandığın çay da çok farklı olabilir damak tadına göre değişiyor.
Ahmet ya da Mahmut çaylarını deneyebilirsin

@akhenaten

"yavaş pişen çoğu şey güzel oluyor."

verdiğim örnekler belli zaten. kimse kızgın olmaya yağda kızartma yapın demiyor :)
evde karamelize soğanı 3-4 saate kısık ateşte yapıyorum. şeker kullanmadan. ve baldan tatlı oluyor. yiyen bayılıyor. daha iyisini de yemedim.

bu bir örnekti sadece. tandır gibi düşünün aşırı lezzetlidir ama 6 saatte pişer. neyse herkes anlayacağını anladı diye umuyorum :)

Normal çayı şöyle demliyorum:

Demliğe istediğim miktarda içme suyunu dolduruyorum, oda sıcaklığında işte damacana suyu. Üzerine kendi poşetlediğimiz çaylardan istediğim miktarda ekliyorum. Alt hazneye de istediğim yerden istediğim suyu dolduruyorum, harlı ateş olacak şekilde ocağa koyuyorum, alttaki su kaynayınca önce harlı ateşi orta seviyeye indirip 2-3 dk devam ettiriyorum (dem miktarına göre 5 dk da olabilir) sonra ocağı kısıyorum, bi 5 veya 10 dk da öyle devam ediyor.

Mis gibi soğuktan demlenmiş siyah çay. Kolay kolay acımıyor, ama ateşin harını yani demleme süreçlerini iyi yönetmek lazım. Harlı ateşin üstünde unutmamak lazım çünkü alttan helen buharı küçümseme, çok ciddi pişiriyor öyle böyle değil.

Ben hiç içmedim, geçenlerde muhabbeti dönünce birisi; bayatlamıyor, daha tozsuz berrak oluyor gibi bir şeyler demişti.

birinci elden bilgilerim tazeyken bayatlama konusundaki tecrübemi paylaşayım. evet bayatlamıyor. doğalgaz parasına acıdığım için bir bardaktan sonra hemen dökemedim.

üç saat içtim. ilk bardakla son bardak neredeyse aynı tazelikteydi, aynen benim yaşadığım hayal kırıklığı gibi....

geçen bir filmde görmüştüm. geleceği konusunda endişeli birine küçük bir çocuk şöyle bir şey söylüyor: "geçmişe baktığın zaman yaşadığın hayat uzun geliyor mu? işte önünde bu hayattan bir tane daha var." tabi çocukça bir şekilde açıklıyor bunu. sen de böyle düşün. 32 yaşındasın. nerden baksan bi 40-45 sene daha yaşarsın. kendini sevmeye, meslek değiştirmeye, daha iyi paralar kazanmaya vs. hepsine yetecek kadar zamanın var. sevgili konusu da büyütülecek bir şey değil. rusya'da güzel kadınlar var. en kötü gider oradan bulursun birilerini.

hepsinden önce kendini eziklemeyi bırak. kimseye yakışmaması bi kenara, erkeğe hiç yakışmıyor.

İş değiştir. Tecrüben varsa maaş artışı olur. 4,5 saat trafik sürdürülebilir bir şey değil. İş değiştirsen kendine gelirsin.

bence iş değiştirseniz baya rahatlarsınız. 4.5 saat trafik ne demek, kim olsa hayattan kopar. çalışma koşullarınız da iyi değilmiş. iş değiştirme duyurusu hatırlıyorum mevcut işinizde çok fazla şeyi yaptığınız için becerilerinizi geliştirdiğinizi vs. söylemiştiniz galiba eğer duyuru sizinse. bazen çok çalışılan işlerin böyle bir artısı olabiliyor çok fazla şey katıyor size iş yeri, iş değiştirince daha kolay geliyor bu sefer başka yerler işler. kapsamı geniş tutup düzenli iş başvurusu yapın bence mevcut maaşınızın çok üstüne çıkabilirsiniz. başarılar ve good luck kendinizi üzmeyin.

Saydiginiz cogu sey maddi, dolayisiyla biraz fazla somurulerek/teknik olarak yontularak elde edemeyeceginiz seyler degil. Maas, para, basari vs ama sonunda mutlu olmaniz garanti degil. Ote yandan, sevgi/ask konusu tamamen sans. Size kalmamis bir sey ve bu yuzden daha guzel bence. Ne yaparsaniz yapin olmayabilir de hicbir sey yapmasaniz bile sizi bulabilir de. Belki oyle bir sey olur. O zaman daha cekilir gelir hayat, daha cok eglenirsiniz muhtemelen. Belki yarin olur belki birkac seneye ama olabilir. O zaman diger her sey arkaplanda kalir. Belki kalmaz bilmiyorum ama sonucta ihtimal var. Bu ihtimali dusunup devam edebilirsiniz. Kaldi ki hayat hemen simdi/yarin bitirilecek kadar sinirlenilecek bi sey degil. Caniniza cok tak ettiginde hayvanlar gibi olmak lazim galiba, dogduk iste, kendiliginden kesilene dek nefes aldigimiz surece yasayalim gitsin.

seratonin takvitesi şart gibi geldi bana.Bir psikiyatriste gitmek çoğu sıkıntınızı hafifletecektir. bu süreci iyi değerlendirip dertlerinizi bertaraf edebilir, hepimize yük olan bu hayatı kendi lehinize hafifletebilirsiniz.

Bu süreci rahat atlatmak için bir psikaytr takviyesi gerekir. Bunu kafanızda büyütmeyin çoğu insanın da buna ihtiyacı var aslinds

İlk adım her zaman her durumda en zor ve en yorucu olanıdır bence. Saydıklarınizdan en kolay ve en az riskli bir şeyi değiştirerek başlayın. Kısa vadede bir şeyler değişir değişmez ama çabalamak insana güç verir. Durup yapacak bir şey yok gibi gözüküyor dedikce orada hapis kaliyorsun

Ben de iş değiştirmeni öneririm sevgili meb. Daha az kazanacağın ancak daha huzurlu, mutlu olabileceğin kendine de vakit ayırabileceğin bir iş ortamı bile hayata şu anki bakışını büyük oranda değiştirecektir. Uygun ortamda bazı şeyler tamamen kendiliğinden değişip çok farklı hal alıyor hiç beklemediğin bir şekilde. Ben de yaşadım, içinde bulunduğun şu dönemki ruh halin, duygu durumun ilalebet bu şekilde devam edecekmiş ve hiçbir şey değişmeyecekmiş gibi hissediyorsun. Ben de öyle hissettim. Ancak bahsettiğim gibi ufak bir değişiklik bile hayatına hiç beklemediğin bir biçimde dokunabiliyor. Aksiyon olmadan reaksiyon alamıyorsun. Bir de o güçlü başarılı gördüğün kişilerin çoğu türlü türlü komplekslere, acizliklere sahip hepimizde olduğu gibi. Yalnızca bunu yansıtmama konusunda iyiler. Şu an duyduğun kaygıların bir çoğu o imrendiğin kişilerde de var, ya da üstesinden gelmek için çaba gösteriyor emin ol. Kendini ötekileştirme. Gereksiz iyi olma. Gözün açık olsun kendini düşünmeyi bil. Hep bu şekilde devam etmeyecek merak etme. Kendine odaklanmaya başla artık sevgili meb.

korku gizem içerikli bir şeyler izle tam mevsimi tam vakti

guillermo del toro's cabinet of curiosities

Canı sıkılan ifşa başlatsın da eski günlere dönelim.

Hepsini çok hızlıca 1 saat içinde yapmaya calisirsan hem kendi kendine bir yarışma olur hem de yorulursun 1'e doğru bakarsın uykun gelir.

Ben olsam güzel bir playlist ile sahilde yürüyüşe giderdim.

@ruhen, ifşalik halim mi kalmış:)
@freebird, inside Man i izliyorum, güzel. Cabinet of... Listemde.
@encok, :) sanırım bölüm bitince çıkarım, teşekkürler

@amaranta, çok soğuk değilse olabilir.
Herkese teşekkürler

Bu saatte çiğ köfte yenir.

:) bir süredir ilaç yüzünden geç saatlerdenyer oldum. Şimdi tekrar düzene girmem lazım:)

Arabayla sahile doğru gidip hava iyiyse yürüyüş yoksa arabada müzik.

Sahilde üşütürsün. Ofise deli manyak değilse gitmez insan bu saatte :)
Çay koy. Bir şeyler atıştır. Görüntülü ara birilerini.

Evet son kararım, evden çıkıp ufak bir tür atıyorum yürüyerek dönüşte lavazza da bir çay içip eve gelip törenle TV yi tekrar açıyorum:)
Herkese teşekkürler. Bu anlamsız post için vaktinizi ayırdınız:)

Kaderde ne varsa yaşaman demek göz göre göre kendimi ateşe atman demek. Bu sizinki, narsist-borderline ilişkisini andırıyor. Sende acaip sevgi bağlılık, onda çok aşırı bir güvensizlik ve saldırı halleri, seninki de onunki de bitmiyor.. bence başkalarına odaklan. Gerekirse çivi çiviyi söksün ama ondan uzaklaş. Ya da bir büyüğüne danış çok güvendiğin birine olayı ayrıntılı anlat ve fikir al. Belki göremediğin bişeyler vardır, belki olurunuz vardır...

Bu mutsuzluk degil patoloji.

Acaba bu cekim duydugunuz kisi ailede birine benziyor mu davranis olarak? Yakin geliyor mu? Isin psikolojik boyutundan yaklasiyorjm; patolojik bir cekim olabilir mi? Cunku anlattiginiz duruma gore sizin o kisiden oluk oluk kacmaniz lazim. Belki de sizi ceken sey aslinda cocuklugunuza kadar uzanan bir hikayedendir.

Sonuc olarak karsinizdaki kisiyle hic mutlu olamazsiniz. Savci esranin mutsuzluk cesidi bu degildi… bu patoloji.

ben bunca yıllık hayatımda böyle ikilemde kalıp ne olursa olsun diye ilişkiye seçen kimseyi mutlu sonla görmedim. yakın zamanda benzer bir durumun eşiğine geldim, seninkisini bilmiyorum da ben karşımda narsist bir kişilik olduğunu anladığımda direkt uzaklaştım. 20li yaşlarımda olsam muhtemelen gözümü kapatıp balıklama atlardım ve muhtemelen bir iki senemi feda eder, derbeder olurdum. ama artık kendime saygım var diyorum ve hayatımda drama istemediğime ve kimseyi düzeltemeyeceğime karar verip yalnızlığı seçiyorum.

insanların dedikleri değil, yaptıkları önemlidir.

iki gün sonra yine üff bununla mı uğraşıcam diyeceksin, ne gereği var.

ağlamak istiyorsan dvm.

benim bütün ilişkiler böyle ne var bunda anlamadım........

Ben bu sitede insanların nasıl ilişkiler içerisinde olduklarını anlamadım. Seviyorsan seviliyorsan sevişiyorsan güveniyorsan anlaşıyorsan tamam bitti gitti yani nedir ben anlamıyorum herkes mi dizi hayatı yaşıyor burada?

Seviyorsan dene tabi ki ne olacak ucunda ölüm mü var?

Demek ki bir yanınız itiraf etmese de kaos seviyor. Bazı insanlar durgun suları, bazı insanlar da fırtınadan sonraki durgun suları sever. Var böyle bir şey. Ona duygu regülasyonu öğretmeyi zorunluluk haline getiren onun kendisinden ziyade sizsiniz bence. Başka biriyle olsa başka bir şeyleri regule etmeye meyilli olacaksınız belki. Ben olsam bu tarafını düşünürdüm.

ozlediginiz sey gercekten o kisi mi yoksa o flort donemindeki heyecanlar mi?
benzer heyecanlari baska, daha stabil kisilerle de yasayabilirisiniz cunku.

diger yandan mor ojenin dedigi gibi bu kaosa karsi bir ilginiz mi var farkinda olmadiginiz? Kaotik bir durumu alip duzeltmek istiyor olabilir misiniz?

ben genelde seviyorsan git konus diyenlerdenim ama bu durumda bence kendi verdigin karara guven, kendine buyuk iyilik yapmissin bitirerek, isin en zor ksimi bitmis, gerisi alismak, o da kendi kendine olur zaten. tek eksiginiz yeni bir flort.

- sevmemeniz gereken birini bilmeden sevmek cok hayata dair ama bile isteye sevmek kendinize hakaret. Kendinize hakaret ettiginiz bir hayatta birakin iliskiyi hicbir seyin yolunda gitme ihtimali yok.
- tolere edilebilecek ozellikler ile karakteristik özellikleri karistirmayin. İnsanlarin karakterini (illa ki genele gore kotu bir ozellik olmasina gerek yok) degistirmeyin. Degisirse o artik sevdiginiz, istediginiz kisi degildir. Sayginiz kalmaz, ilginiz biter. Degismezse de hayati ya sorun cikartarak ona ya da icinize atarak kendinize zehir edersiniz.
- iki uc aylik iliskide "agzina ne gelirse söylüyor" seviyesine gelen herhangi bir insanin herhangi bir rolde hayatinizda olmamasi lazim.
- en onemli kisim, ozlemek... Ozleyeceksiniz hocam. Ne var yani? sonra da unutacaksiniz. Herkesin unuttuğu, unutulduğu gibi. Aciz kisisel gecmisimiz "sensiz yapamam, seni sonsuza kadar sevecegim" cumleleri ile dolu. İnsanlik hafizasi unutmak uzerine kurulu. Cernobil'den sonra nukleer santral kurabiliyor, trafik kazasindan sonra arabaya binebiliyor, düşüp dizimizi parcaladiktan hemen sonra salincaga tekrar binebiliyoruz.
Kendinize duydugunuz saygi cok onemli. Kendinize saygi duyun. Aksi halin uzerine kuracaginiz hicbir sey yurumez. Bakkal ile bile iliskinizi yurutemez papaz olursunuz.
Mutluluklar dilerim.

Dostlar hepinize teşekkür ederim. Kafamı açtınız, var olun. Özlemimi yaşamaya ve önüme bakmaya karar verdim. Kafayı sıyırmadan çıkıcaz inş bu işin içinden.

Herkesin cevaplarına katılmakla birlikte açıkçası "duygu regülasyonu öğretme zorunluluğum olmadığından" cümlesine takıldım. Elbette yok ancak ilişkilerin kendi içinde iyileştirici / dönüştürücü olduğunu unutmamak gerekiyor. Kötü ilişkilerde dahi birçok şey öğrenip insan değişebiliyor. Bu kötü olacağını bildiğiniz bir işe kalkışın demek değil.

charbiel, haklısın fakat dönüşüme açıklık göremiyorum dediğim gibi tutarsız biri karşımdaki. İyileşir dönüşür belki bilemem ama benden götüreceği kesin gibi. Özellikle selam’ın ve sparkle kiddle’ın yazdıkları ufkumu açtı bu defteri kapatmaya çok yakınım.

Böyle durumlarda benim bakış açım genelde "sırf istiyorum/özlüyorum diye bir şeyi yapmak ya da birine gitmek zorunda değilim."

Özlemeniz doğal, hoşlanmışsınız. Keşke istediğiniz gibi olsaymış. Özlemek insani bir duygu. Eğer bu kişiden hoşlandıktan sonra bu kararı alıp hiç özlem hissetmeseniz ilginç olan bu olurdu.

Ama sırf özlüyorsunuz diye alamayacağınızı gördüğünüz bir yükün altına girmeniz gerekmez. Kimse vazgeçilmez değil. Elbette uzun yıllar harcadığınız ve büyük bir yaşanmışlığınız olan birilerinden vazgeçmek çok daha zor olacaktır (ki bu kişiyle işleri ilerletirseniz muhtemelen bu zor olan yolu da yaşayacaksınız) ama kısa bir süre vakit geçirip yolunuza gittiğiniz birini bir süre sonra unutursunuz. Kendinize daha uygun birini elbette bulursunuz.

Bahsettiğiniz kişiyle belki orta yol bulabilirsiniz, bulamazsınız bu önemli olan bu değil. Siz, bu kişi değilmişsiniz ama. Yani bakıp tahlil etmiş ve bunun göze alınamayacak bir sorun olduğuna karar vermişsiniz. Sizin yerinizde başkası olsa buna bu kadar takılmayıp bir bakalım ne olacak diyebilirdi, orta yolu bulup bulamamak onun sorunu olurdu. Siz başka bir kişisiniz.

@hacirotti, burada medeni durum duyurudan duyuruya değişiyor.

Kendine biraz saygın varsa hayatına alma.

hacirotti medeni durum değişebilen bir şey.

Antidepresanlar kısa sürede geçici çözümler üretiyor. Uzun süreli kalıcı çözüm için terapi almak gerekiyor.

Prozac bende hiç dökülme yapmadı, fark etmedim. Söylediğiniz şeyi ancak sihirli değnek yapabilir. Depresif krizlerin şiddetini azaltan hızlı etkileyen ilaçlar da olabiliyor, kişiden kişiye değişiyor. Psikiyatristimin "seni hastaneye yatırmam gerekiyor" dediği seviyeden daha normal seviyeye gelmemi sağladı. Üstteki arkadaşın dediği gibi, ilaçla birlikte mutlaka destek gerekiyor ağır durumlarda. Sosyal destek ve uzman desteği.

Sosyal destekten kastınız nedir?

3-6 ay gibi sürede etkileri görülüyor. Depresif durumdan kurtuluyorsun ama altta yatan sebepler devam ettiği sürece tam istediğin sonucu alamıyorsun.

Bıraktıktan sonra yeniden başka başka sorunlar başlıyor.

Kısa vadede etkili ilaçlar var ama çabuk bağımlılık yapıyor. Bırakırken acı çekiyorsun ve önceki durumuna geri dönüyorsun.

Psikoterapi artı kendi çözümlerin kalıcı olur.

Var. Lustral vermişti. Suriye sınırında askerlik dönüşü kafayı yemiştim günlerce uyuyamadıgim olmuştu kabuslar vs de cabası artı işsizlik askerlik dönüşünde. 3-4 aya düzene girdi. Ama başka durumlarda ne etkisi olur bilemem.

Sosyal çevrenizin size destek olması.
Eşiniz, dostunuz, aileniz, güvendiğiniz birinin ya da birilerinin size inanması, duygusal olarak desteklemesi gerekiyor bence. Yaşadıklarınızın bir hastalık süreci olduğunu, zamanla geçeceğini birinin ara ara hatırlatması iyi gelebilir.

Depresif ataklarda zihnim olayları en kötü şekilde yorumluyordu. Psikiyatristim anlattığım şeylere farklı bakış açısı sundukça olumsuz düşünerek kendime zarar vermeye çalıştığımı gördüm.
İlaçlar kimyamızı düzenliyor ama iyileşmeye inanmak, çabalamak da gerekiyor. Gücümüzün bittiği yerde sosyal bir destek iyi geliyor.

2013'te intihar etmediysem sebebi antidepresandır. geçici çözüm olduğuna katılıyorum ama dipteki insanların özellikle de uzun süreli terapi için maddi imkanı yoksa "hap atması" (doktor kontrolünde elbette) bence süper başlangıç adımı.

ben gittiğimde gerçekten akıl hastası olmak üzereydim. doktora da aynen böyle söyledim. odam şu TLC programlarında görebileceğiniz türden, ağzına kadar çöplükle doluydu. bakkala, markete giderken bile inanılmaz anksiyete hissediyordum. bir kere hiç unutmam, markete çıkmışım, tişörtümde ufak bir leke gördüm... dünyam başıma yıkıldı. o kadar utandığımı hatırlamıyorum. ihtimal ki onu KİMSE görmedi bile. üstelik günlük kıyafetiyle mahallesindeki markete çıkmış biriyim, görse kim ne diyecek, ne olacak?

ama diyorum ya sosyal fobi, batırdığım ilişki sonrası hissettiğim eziklik vs. her şeyi rayından çıkarmıştı. iş online, okul yok, arkadaş yok, yapayalnız ve rezil haldeyim.

doktor bana ilk başta adını hatırlamadığım bi şey verdi. bir hafta sonra geri gidip "ben intihar etmek istiyorum!" dedim. öncesinde tüm manyaklığıma rağmen öyle bir niyetim yoktu. ben böyle deyince değiştirdi. selectra verdi.

selectra'yı bir sene kullandım. kafamdaki eksik tahtaların yavaş yavaş yerine çakıldığını hissettim adeta. normal insan gibi davranmaya başladım. libido düşüklüğü haricinde yan etki yaşamadım ki zaten cinsel hayatım filan yoktu, libidomun deniz seviyesine indiğini de antidepresanı bıraktıktan sonra fark edebildim.

bana o zaman majör depresyon demişti doktor. hayatımda bir şeyler ters gittiğinde yine kendini gösteriyor ufaktan. terapisiz sadece ilaç almak hayat boyu işleri yoluna sokmaz ama güzel bir başlangıçtır. tavsiye ederim.

şu an mutlu veya sağlıklı birisi değilim ama lekeli tişörtle markete gidebiliyorum mesela. bu özelliğimi hiç kaybetmedim ilaç tedavisinden sonra. anksiyete veya sosyal fobi yaşıyorsam da bunu insani ölçülerde yaşıyorum. dediğim gibi hiçbir zaman kendimle tamamen barışamadım ama çöp atıp markete gidecek duruma geldim. sonrası zaten çorap söküğü gibi kendiliğinden geliyor. çöp atıp markete gidince başka işler de yapmaya başlıyorsun, onlar seni zaten belli ölçüde sağlıklı ve "hayatta" tutuyor.

Abartmıyorsunuz. Samimiyet ayrı saygı ayrı.

İyk kustum

abi kavga etmeniz lazım cono mu değil mi öğrenmen için. onların kendine has hareketleri var kavga ederken kullandıkları.

bu üslup meselesi kişiden kişiye göre değişir de alma/verme konuşması geçse arkama bile bakmadan kaçar giderim. bir olaya ya da şahsa küfür tamam ama çiftlerin birbirine karşı belli bir sınırı aşmaması gerektiğini düşünüyorum. bir daha vermem ne ya? verecek biri bulunur deseydiniz. bir de daha yirmi gün olmuş yani hahaha.

Abartıyorsun. 20 günde bu noktaya geldiğin kadının bu tavırları ancak libido yükseltir.

Yani bir de kendisi çok iyi eğitim almış, önemli bir şirkette iyi bir konumda çalışan, gayet aklı başında bir insan. Başlangıçta sonradan bu dil çizgisine geçiş yapacağını hiç tahmin edemezdim. Günler ilerledikçe sürprizli çıktı hatun.

Bu kadarcık bir şeyle iticilik duyuyorsanız kendinizi tekrar yoklayın derim, çok iyi bir uyum olsa ona epey bağlanmış olmanız gerekir mantık olarak, "işte buu işte buuu" diye bir heyecan duymuş olmanız lazım. Bir tek argo kullanması, "sevişmeyiz" değil de "vermem" demesi (ben de bel altı pis pis laflar sandım yani) hemen soğutuyor mu yani...

yıllar önce galiba cemil ipekçinin bir programda söylediği bir söz vardı çok hoşuma gitmişti, annem ya da anneannem benim için sevdiğinle ayıplarınız bir olsun diye dua ederdi uzun süre tam olarak anlamadım diye.

bu rahatsızlık, ayıp gibi konular kişiden kişiye göre çok fazla değişebilen şeyler tıpkı espri anlayışı gibi. farklılık bile olsa komik ve eğlenceli konular zaman içerisinde evrilebilir değişebilir ama bu rahatsızlık bence kolay değişmez.

bana göre abartmıyorsunuz ama ilişkinin süresinden bağımsız bir durum bu. yeri geldiğinde küfür de kullanılır ama bu verme ve benzeri bir kaç çirkin tanımlama benim kırmızı çizgimin ötesinde. istemsizce soğurdum maalesef.

Deal breaker ve red flag karışımı. Hiç normal değil. Samimiyetle de oluşmaz. Başka bir dünya.

Haklısın bence de.

Abartma/abartmama olarak tanımlamazdım, bana göre normal mesela ben gülerim. Belli ki tarzlarınız farklı, olur böyle şeyler.

ben de çok argo kullanırım ama 20 gün çok erken.

bunu ayıplayanlar, burada kadınlara -dert etme kızlık zarını diktirirsin,
afganlara değil türklere verirsin, diye cevap veriyor hahaha.

incitmeden bi konuş bakalım değişecek mi huyu
(bkz: #1839903)

bence komik ama boyle kullanmazdim. 20 gun erken fakat abartilacak bir sey gormuyorum. rger tek sorun buysa ve hoslanmadiysan hosuma gitmiyo oyle soyleyince de. dirty talka girer mi bilmem dirttalk icin de hosa gitmeyen seyler belirtilmeli cunku sınırı veya kuralı yok bunların

abartı falan değil. başka dünyaların insanlarısınız sadece.

eğer bu dialog geçtiği sırada etrafınızda kimse yoksa sorun yok, bence normal. öyle çok çok üff ne ayıp şeyler söylüyor kıvamında bir durum yok bence. bir şakayı/espriyi argo veya küfür ile güçlendirmek bana normal geliyor en azından.

aynı cümleyi başka bir kelime ile kullansa komik olmaz yada aynı etkiyi vermez.

İyi bir eğitim almış olması iyi bir şirkette iyi bir pozisyonda çalışıyor olmakta yumurtadan dün çıktığımız anlamına gelmiyor, hepimiz sokaktaydık ve sokakta argo yoksa ayakta kalamazsın.

anormal olan sana ultimatom vermiş olması ancak bunu görmemiş olman. konu boş beleş bir konu bile olsa sana ultimatom vermesi yeterince saygı duymadığını gösterir.

@selam "Ültimatom"luk bir durum yok, alakası bile yok. Şaka olduğunu, "ahah" gülme efektine kadar paylaşmıştım zaten.

Böyle şeylerden rahatsız olduğunuzu belirtebilirsiniz. İnsanlar yüzde yüz uyumlu olamaz zaten, herkesin karşısındakine göre kendini biraz törpülemesi gerekir. Ama değişmiyorsa katlanmak zorunda da değilsiniz tabii, o da sizin seçim hakkınız.

Tarzlarınız baya farklı bence zamanla daha çok anlayacaksınız

çok soğurdum ben de. 20 gün değil 20 yıl olsa bile olmamalı.

Bak bir daha böyle yaparsan vermem, görürsün sonra ahah"

Argo ile ilgili kesinlikle bir sorunum yok ama bu itici bir cümle.

20 günden daha kısa sürede libido ve sexting sınırında mesajlaştıklarım da oldu. Bilmemkaç ay arkadaş ve yakın arkadaş olduktan sonra bilmemkaç aydır sevgilim olan kız da konuşma içerisinde "... ama sana verdim" gibi bir cümle kurmuştu. Rahatsız olmuştum. Samimiyet seviyesinden ve süreden bağımsız olarak belirli başlı ifadeler var, onlar beni rahatsız ediyor. Kadın erkek ayrımı olmaksızın takıldığım ifadeler var.

NoContextSexting ya da benzer bir hesapta "Yarran erir" yazmış mesela bir kız. O da itici geldi. Türkçe "dirty talking" çok zor. Her an varoş ya da küfürlü kavgalı bir ortam havasına girebiliyor.

Bunun 20 günle alakası yok. İçinde varoş biri var gibi.

Cümlenin amacı mantığı bana gelmez (şartlı "verme") ama o dille bir sorunum yok. Siz herhalde daha pamuk prenses arıyorsunuz ama bu bir parça karanlık tarafa geçmiş herhalde kısmen (:

doğru, tam da bundan dolayı medeniyetimizin en ileri seviyesini günümüzde yunanistan, iran ve mısır temsil etmektedir. hadi yunanistan ile iran'ın bize kıyaslamasını tartışabiliriz ama mısır? gerçekten mi ya?

neden sonuç ilişkisi kurmayı deneyip bilgisizlikten dolayı becerememiş birinin fazla iddialı bir yorumu gibi geldi bana. dahası coğrafyadaki yapısal faktörleri ve tarihteki pek çok olayı gözardı etmiş. bence bu konulara hiç girmesin.

Yorum bence de yanlış. Bu konuya kafa yoruyorsan şu kitabı mutlaka okumanı öneririm: (bkz: türkiye'de geri kalmışlığın tarihi/@roket adam)

tarih bilgisinden yoksun bir kişinin sığ anlatımı olmuş; yazacak çok şeyim var ancak yazmaya üşendim o derece;

Özetle; bu yorumda bahsedilen şey Eurocentric(Avrupa Merkezci) tarih yazımının bir yansımasıdır, bu konuda yazılmış olan makale ve araştırmalara bakabilirsin.

Türkiye özelinde mevcut durumu anlamak için;
İsmail Cem-Türkiye'de Geri Kalmışlığın Tarihi
Doğan Avcıoğlu-Türkiye'nin Düzeni / Dün-Bugün-Yarın
Halil İnalcık-Devlet-i Aliyye Osmanlı İmparatorluğu Üzerine Araştırmalar
Ahmet Yaşar Ocak hocanın Selçuklu ve Osmanlı üzerine olan araştırmaları

Bu kitaplar giriş ve bir fikir vermesi açısından yeterli olur, ancak neden geri kaldı sorusunun cevabı için çok yönlü bir araştırma okuma yapmak gerekir, sadece Türkiye değil, etkileşimde olduğu coğrafyada ki diğer medeniyetler ile de ilişkilerine bakmak gerekir.

Cevap belli. İ….

Din diye dayatılan dogmalar, Arap kültürü, yolsuzluk, biat kültürü. Biraz da sanırım iq’muz ortalama altında :)
Birey olamamamız. Status quo’cu oluşumuz. Anlamını bilmediğimiz kelimeleri tekrar ederek günlerini brain fog içinde geçiren milyonlarca emekliyi besliyor oluşumuz. Avantacı oluşumuz. Cülus nedir abi. Cülus için padişah değiştirmek nedir. Bir de yeni dünyanın keşfi. Bizim ticaret rotalarını tutmamızın bir anlamının kalmayışı. Son olarak da 19 ve 20. yüzyılda nüfusumuzun azlığı.

Niyazi berkes - Türkiye'de çağdaşlaşma bu kitaba bir bakın bulabilirseniz.

Argüman çok zayıf ve konunun sahillerine yutturma amaçlı yazılmış. Ben zayıflığı kadar kötü niyetli buldum. Neden? Fazla antropoloji ve arkeoloji merkezli. İkincisi modern mimari odaklı. Sonra Kültürel ve sosyal dinamikleri yok sayıyor ki söylediği şeylerde önemli faktörler.

Ek olarak, bunu diyenin bakış açısı önemliyse "hayır canım biz hep çok medeniyiz Fransızlar helayi hamamı bizden öğrendi" olayını savunuyorum diye de böyle demiyorum.

Belli ki biri can sıkmış.
Olayı bilsek de konuşsak keşke ama bu sekildeyse anlam yüklemek denmez.
Ha, gerçekten çok sıradan bir şeydir, mesala a, b ye kapıyı açmıştır, c kişisi de sen ona kapıyı açtı. Demek yerine ondan hoşlanıyorsun dediyse bu anlamk yuklemektir

Adı üstünde yük, yüklemek. Olan ile ilgisi yok. Yüklemek demek ekstra taşınacak, taşıyacağı bir şey eklemek demek.

Eğer ontoloji ya da epistemoloji konusmuyorsak da sen alınganlık ediyorsun aslında öyle bir şey yok, göründüğü gibi değil... anlamında da kullanılıyor. Size de öyle denmiş herhalde.

Evet bana olmayan anlamlar yüklediğim söylenip duruyor. Halbuki olanın mesela kaçınılmaz sonuçlarını ortaya koyarak titizleniyorum, problem bu. Ya da bir insanın bir davranışı bir savunması ya da bişeyi işte, mesela çok hoşuma gidiyor, diyorum ki ne kadar şöyle şöyle bir hareket, çünkü ortama veya bana veya dünyaya insanlığa vs getirisi öyle, olumlu, uzun vadede bile olsa iyiliğe güzelliğe hem de candan ciğerden isteyerek hizmet etmiş ama bana deniyor ki her şeye bu kadar anlam yükleme.

Sevinsem suç üzülsem suç kızsam suç darlansam suç her şey suç.. olay da anlam yüklemek. Olanı görüyorum arkadaş sen görmüyorsan ben ne yapayım? Yanlış mı?

Kanka o kizi birak bence

neye ne kadar anlam yüklediniz net olarak bilmediğimiz için haklılık haksızlık belirtemiyoruz.

ben vereyim örnekleri. atıyorum iktidarın yürürlüğe koyduğu bir uygulamanın insanların hayatına müdahale amacı taşıdığı ve uzun vaadede toplumun geniş bir kısmına zulüm olacağını söylemek anlam yüklemek değil. iktidar sigarayı yasaklar, siz hayata müdahale olarak görürken bir başkası çok fazla anlam yüklüyorsun bu karar sağlıklı yaşam için alınmış diyebilir. burada olaya fazla anlam yüklemiş olmuyorsunuz çünkü sizin söylediğiniz şey de ihtimaller arasında. size fazla anlam yüklediğinizi söyleyen kişi sizin sebep sonuç ilişkisi kuramıyoruz dediğiniz kişi. o ön göremiyor siz görüyorsunuz evet.

bir fidan dikiyorsunuz ve yaptığınız bu hareketi çok abartarak anlatıyorsunuz. tohumlar fidana fidanlar ağaca falan şarkı söyleye söyleye geziyorsunuz. sizin kendinizi mutlu hissettiğiniz ve işe yaradığınızı düşündüğünüz bir hareket olabilir. öyledir de. ama bunu dünyayı değiştirecek, doğayı kurtaracak, çevre kirliliğine son verecek yegane davranış gibi anlatırsanız işte bu fazla anlam yüklemek olur. uzun vaadede sizin dikdiğiniz tek bir fidan çok da anlam ifade etmiyor. herkes böyle yapsın herkes bir fidan diksin derseniz o da gerçekçi olmadığı için fazla anlam yüklemek olur.

somut örnekler verirseniz daha kolay tespit edebiliriz olaylara aşırı anlam yükleyip yüklemediğinizi.

boşver, seni mutlu ediyorsa duygularını yaşamaya devam et. ama başkalarının hayatına hadsiz yorum yapacak kadar anlamlar yüklüyorsan kendine çeki düzen ver. yukarıdaki kapı örneği gibi, adam sadece kadına kapı açmıştır, ooo kadından hoşlanıyor kafasında anlamlar yüklüyorsan bunları düzelt, dedikoduculuk oluyor bu bir nokta sonra. tavırların da ona göre değişiyor.

ofiste benim de başıma geliyor, üstlerim hareketlerime gereksiz anlam yükleyip profesyonel olmayan davranışlar sergiliyor. ben öyle herkesle laubali olmayan işini yapıp gitmek isteyen biriyim, sessiz sakinim. bana dünyadan nefret eden aşırı sinirli soğuk insan imajı yüklemişler. benle konuşmaları gereken şeyleri konuşmuyorlar ve yüzüme sen biraz sinirli ve moralsiz birisin diye konuşmadık senle bunu diyorlar. gereksiz anlam yüklemek bence bu, ve bak gördüğün üzere tavırları değişiyor. sinir oluyorum böyle durumlara. gerçekten dedikleri gibi sinirli insana dönüşmeye başlayacağım bu gidişle. sadece işimi yapıp gitmek istiyorum.

tekrar kapı örneğine gelecek olursak. ne kadar nazik, ne kadar tatlı düşünceli bir davranış vs. durumlarına girmek bence gereksiz anlam yüklemek değil. duyguları uçta yaşamak oluyor bu bence. bunun kime ne zararı olabilir diye kafamda tartıyorum şu an, kendi gözünü boyuyor olabilirsin. bir kişinin anlık nazikliğinin hoşuna gidişini en uçlarda yaşadıktan sonra o kişinin gerçek doğasını görmeni engelliyor mu bu durum sence? ve etrafındakiler bundan endişelendiği için sana laf ediyor olabilir mi? yoksa kendileri de bu duyguları yaşayamadıkları için çekememezlik mi yapıyordur?

bilemiyorum altan... soruna cevaptan ziyade dertleşir gibi oldum biraz ama, belki biraz suyu da bulandırdım da, banane.

@coldegezenkutupayisi

Aslında tam okuyamadım yazdıklarınızı ama ortak itiraz ayrıntı bilmemek, onun için yazıyorum.

Birini sevdim, o biri bana çok acaip bir şekilde geldi, kendisine göre hiçbir sorun yok ben kendi kendime gelin güvey oluyorum. Bana böre ise bir kadına bu şekilde davranılmaz, kim olursa olsun. Neyse bir şekilde sevdim, davranışlarına baktım gözlemledim vs, sonra bu şahıs kancıklık etti ve bana çok ağır gelen bir davranışla kavga başlattı ve hiç hak etmediğim suçlamalar ve hakaretler yedim, üstüne de her yerden engellendim vs.

Bizi tanıştıran arkadaş diyor ki herkese bu kadar anlam yükleme. Bu kafa tilt oldum.

Benzer şekilde iş yerimde iş tanımımın gereklerini yapmaya uğraşırken işimizin kurallarını kendi isteğiyle bilerek ihlal eden üst hakkında sinirlenerek dert yandığımda "herkese bu kadar anlam yükleme".

İşimle ilgili titizleniyorum arkadaş, işim sadece iş değil koskoca yüzlerce yıllık kültürel ve sanatsal miras, titizlenmeyen katil demektir, bozulmasına çanak tutmuştur çünkü. Ama neden "bu kadar anlam yüklüyor" oluyorum??

İnsanlarda aşırı derecede yozlaşma var, hem neyi ne kadar ciddiye almaları gerektiğini, yani neyin neye nasıl ve ne kadar hizmet ettiğini unutmuşlar hem de birbirlerinin hatalarını alttan almaya hoş görmeye görmezden gelmeye o kadar fazla alışmışlar ki ortalık narsist ve borderline dolu. Açıkça dengemiz bitmiş bizim.

ilişki örneğinizden başlayalım. bu konuda ayrıntı bilmesek de biraz fazla anlam yüklediğiniz az çok belli oluyor anlatış tarzınızdan. bazı insanlar fazla samimi, yakın davranabiliyor diğerlerine belki bu hareketlerini yanlış anladınız? kendinizi kaptırmışsınız ve akışına bırakmışsınız. bu hata değil ama tam olarak tanımadığınız birine arkadaşınızın söylediği gibi fazla anlam yüklemiş olabilirsiniz.

iş konusunda gayet haklısınız. aklıma öyle söyleyince arkeoloji geldi. sen koruma o korumasın diğeri gidip mağaraya kalp içinde sevgilisiyle kendi adını yazsın falan olacak iş değil tabii ki. fakat burada da maalesef ülke şartlarını gözetmek gerekiyor. eğitimin hali belli akademinin hali belli. bu konuda sorumlu bir insan olarak doğru anlamlar yüklüyorsunuz ama çok yorar bu insanı bu coğrafyada. kendinize yaparsınız yani her şey aynı tas aynı hamam devam eder.

@coldegezenkutupayisi

Hiç tanımadığım birinin aşırı gevşek davranışlarını yadırgamak, tanıştıran kişinin hatırını güderek takılmayıp bir şans vermek, verdiği şansın bol bol kötüye kullanıldığını görmek ve sonunda onun çıkardığı kavgada benim hiç hak etmediğim hakaretlere ve suçlamalara maruz kalmam, sonunda isyan etmem neden "fazla anlam yüklemek" oluyor, lütfen anlatır mısın?

çünkü muhatabınız her kimse en başında ön yargılı olmanıza rağmen kendinizi kaptırıp sonda yaptığı hareketten etkilenecek kadar değer vermişsiniz. adamı "gevşek" diye etiketlemenizle en son yaptığı gevşekliğe aşırı tepki vermeniz arasında yaşanan her şey fazla anlam yüklemekten kaynaklanıyor.

bu örnekte hak etmeyen birine hak etmediği bir anlam yüklemişsiniz, sorun bu.

@nolmus yani

Öyle bir güvensizliğim vardır ki, insanların olumlu yönlerini, yaptıkları tercih ettikleri güzellikleri görmeye çok ihtiyaç duyar hale geldiğim için bunları görmeye, bunlar karşısında heyecan duymaya, bunlar için onlara teşekkür etmeye kendimi alıştırdım. Bana biri bırak kapı açmayı, yere düşürdüğüm şeyi alıp bana veren bir hademe dahi olsa yüzüne bakarak ve yapabiliyorsam gülümseyerek teşekkür ederim, samimiyetimi ona iletirim. Ben insanların samimiyet duygusundan uzaklaştıklarını düşünüyorum, özellikle olumlu güzel duygular konusunda. Onun için mesela teşekkürü her fırsatta yaparım, bir garsın bir sipariş için masama 10 kere gelip gitse her defasında mutlaka teşekkür ederim, sonunda mutlaka "ellerinize ayaklarınıza sağlık" derim. Moral olmasını isterim, çünkü o para kazansa da benim orada moral bulmaya çalıştığım zamana eşlik ediyor.

Mesela şu yukarıda yazdığım yaklaşım... bu bence fazla anlam "yüklemek" değil, olanın anlamını ve değerini ortaya çıkarmak ve hakkını vermek. Bu da benim gibi duygusal ve sanatla en derinden uğraşan insanların harcı. Bu bana ağır gelmiyor, insanların gerçek yüzlerini görmemi de engellemiyor, paranoyaya da bağlamıyorum, bağlasam bağlarım çok müsaitim ama asıl yoran şey paranoyaya ilerlemek, bu da resmen "bir tek ben güvenilirim benden başka kimse güvenilir değil ve olamaz" faşizmidir, ben böyle biri değilim, olmak da istemem.

Anlatabildim mi bilmiyorum. Bence dengeli ama çok hassas ve her insana çok kıymet veren biriyim, o kadar.

@coldegezenkutupayisi

Şu an tamamen olmayan şeyi gerçekmiş gibi yansıtıyorsunuz.

ama buna insan olmak deniyor zaten... bırak, keyfini çıkar. buna laf edip moralini bozanların da biletini kes gönder hayatından. bu ne saçmalık? Resmen senle aynı duyguları minneti hissedemedikleri için seni engellemeye çalışıyorlar.

hanımefendi ben sizin ne yaşadığınızı detaylı olarak nasıl bilebilirim? anlattığınız kadarıyla yorum yapabiliyorum, kusura bakmayın.

@nolmus yani

Bence aynısını hissedemedilleri için beni engellemeye çalışma davranışı değil bu, "insanlara çok değer verme" diyememek. Kaldı ki her insanın varoluş hakkını teslim ettiğimi düşünüyorum. Nurdoğan Arkış diye bir adam var, kimlikleri sayarken "bence bir kimlik daha var ve bütün kimliklerin üzerinde, o da var olmak kimliği, varlık kimliği, insanlar sırf var oldukları için değerlidirler" der, bunu okuduğumda varoluş ne demek tam olarak anlamıştım.

@coldegezenkutupayisi

Anlattıklarımda olmayan ve anlattıklarım üzerinden verilemeyecek yargıları vermeyin o halde. Anlatabildim mi bilyorum.

anlattığınız kadarından çıkan sonuç oydu. yanıldığımı düşünmüyorum. tekrar kusura bakmayın dikkate alıp cevap verdiğim için.

@coldegezen rica ederim, dikkatiniz yanlış veya eksik çalışmış.

Herkesin fikrine kimse karisamaz asamasi bu. Genel cevab; tabii ki yapabilir iki karsi cins arkadas bunlarin hepsini. Bunlarin hepsini yapip arkadas kalmalari mümkündür. Ama benim kisisel cevabimi merak ediyosan ( ;))) ) sebgilimin yakin kiz arkisiyle basbasa sarap evine gitmesini ya da bunun bir rutin haline gelmesini sevmezdim. İts my choise

Mümkün mu? Mumkun.
Bu tarz hareketleri yaptığım arkadaşlarım ile normal arkadaş kalabildik mi? Çok az bir kısmı ile.

Ben de çok rahat olurdum diyemem.

ben üç sene boyunca iki kadınla ev arkadaşlığı yaptım. söylediğiniz şeyleri ve ekstrasını çok yaptık. kimse de herhangi bir sinyal alıp duygularını, hareketlerini değiştirmedi. dizi izlemek, şarap evine gitmek dışında aynı yatakta uyumuşluğumuz da çoktur.

o zamanlar gençtim. şu an flörtüm veya sevgilim varken yanlış anlaşılmamak için yapmam böyle şeyler.

Flörtleşmek yapılan aktivite ile ilgili değil aradaki çekim ile ilgili derdim fakat bazen sizden bağımsız olarak karşı taraf bir beklentiye girebiliyor. Ben olsam bu tür şeylere girmem, sevgilim buluşursa da buluşur koca adam kendine sahip çıkar neticede.

Şarap evinde şarap içmek ve eve gidip dizi izlemek?

'Sadece arkadaşız' Aynen :D Neyse bir şey demiyorum.

@panda yuva dostum gorus aliyoruz. burda sarap icilen ark baska dizi izlenen ark baska

Zaten mevzu kankii ayağından başlamıyor mu? Karı taklidi yapan geyler bile tehlikeli çıkartır masaya vurur, ruhun bile duymaz, kesinlikle tehlikeli sular bunlar şahsen yaklaştırma hele bu tarz muhabbetlere çekim yasasına aykırı

Bu tamamen yapanların niyetine bağlı. "Başbaşa şarap evinde şarap içmeler" deyince ambiyans değişiyor.

Benim istesem gidip şarapevinde şarap içeceğim karşı cins arladaşlarım var örneğin, gitsek "başbaşa" bakışarak, tebessümlerle falan şarap içmeyiz ama, dedikodu falan yaparız. Kimse de flört ediyoruz gibi hissetmez.

Kıskanmanıza neden olacak haklı bir sebep varsa birlikte manava bile gitseler gözünüze batar. Haklı bir sebep yoksa boş yere hayatı zehir etmeyin kimseye bence.

ben ki cok acik goruslu biriyimdir boyle bi seyi kabul etmem. karsi tarafin da ciddi bi iliskisi olsa bile etmem. isterse anaokulundan beri kanka olsunlar etmem :D

burda en iyi senaryo ben de bu grubun arkadasi olmaliyim. o zaman o kisinin yanimizda ucuncu olmasindan iskillenmem veya kirk yilin basi benim isim cikar da ben iptal edersem bi etkinligi ikisi yalniz devam edebilirler. bunun harici kankayiz diyip oyle habire icli disli olamazlar

ya benim bir sürü kız kankim vardı evlenmeden önce, ama sonrasında fark ettim ki aslında tam bir aksiyona 1 adım falan yakınmışız. artık öyle düz kız arkadaş olayına pek inanmıyorum. ha tabii ki bu saydığın aktiviteler gayet normal ama dediğim gibi aksiyona dönme ihtimali çok yüksek.

bir sürü erkek kankam vardır ama hiç biriyle başbaşa dizi izlemedim. o kadar da değil :) basbaya flört bu.

@akhenaten benim arkadaslarimla aktivitem bu. karsi taraf bundan rahatsiz olup geri adim atiyor bana bahane gibi geliyordu ama gorusunde israrci @roketadam gibi dusunuyro. bi hamleye bakar "saf olma bu kadar" kafasinda. saflik mi bu diye bi dusunuyorum, flortumle olan mevzunun haricinde

flört değildir, ben yaparım, kanka olarak da kalırım, ama yine de flörtümün ya da sevgilimin bunları karşı cinsten biriyle yapmasını istemem.

"flortunuz bunlari yapsa rahatsiz edici mi?"
evet
"karsi taraf birbirinin "arkadas" sinyallerinden emin oldukca sorun yoktur mu?"
ilk soru evet ise doğal olarak sorun vardır.

iş arkadaşıyla beraber yemekhanede yenilen öğlen yemeği de şunlardan daha fazla etkileşim içerebilir, duygu tetikleyebilir
bunlar sırasında ne kadar kontrollü olunabildiği sonrasında etkisinden çıkılabilmesi masumiyeti belirler bana göre

başına silah dayanan ya da zorunluluk sebebi değil sonuçta çoğu birebir aktivite
tek eşliliğin özünmsenerek benimsenmesine kadar bağlanabilir bu konu

Burada bir taraf kendini kandırıyordur

Halihazırda bunları yakın kız arkadaşlarımla yapıyorum. Kimiyle uzun süre buluşamıyoruz, evde uzun uzun rahat vakit geçirdiğimiz için bana geliyor. Kimiyle başa başa içmeye eğlenmeye de gidiyoruz. Kız arkadaşım varken de yaptım bunları, kimse de rahatsız olmadı. Rahatsız olana yallah arabistana derim.

Flörtüm bunun rahatsız edici olmadığını düşünüyorsa - ki yaptığına göre düşünmüyor- ben niye olayım ki?
Bu durum flörtün saf salak olduğu durumlarda geçerli olabilir ancak, o durumda bunun uyarısı yapılır ama yine karışılmaz.
Ha yok, flört saf salak değilse güvenilir.

Hepsinden öte, asıl problemi yaratan konu: flörtün "kaçamak" yapma ihtimalinden şüphe varsa -ki herkes bu ihtimal üzerinden rahatsız olurum demiş- niye flörte devam ediliyor ki? Karşı cins arkadaşı olmayan ya da olanla "şüpheli" aktivite yapmayan biriyle flört etsin.

twitter.com

Aynen flört. Bi de çakar flört. Tam flört.

Direkt damgalarım sorry.

Bunları yapıyorduk diye flört ediyoruz zannedip açıldım adama. Meğer arkadaşmışız. Demek ki her zaman flört olmuyormuş.

Benim benden bu tür aktiviteleri talep eden bir kadın arkadaşım var. Kendisinin sevgilisi de var. Ben kendimden emin olduğum için işime geldiği sürece sinemaya gitmek ne bileyim birlikte alkol almak vs şeyleri başbaşa yapıyoruz. Ama açıkçası "sevgilin ne diyor bu işe" diyesim de geliyor bazen. Neyse zaman içinde öğrendim ki biraz efendi-kole dinamikleri içeren bir ilişkileri varmış, o aşamada da "sevgilin ne diyor" kısmı ilgi alanımdan çıktı.

Biz halihazırda tanıştığımız için pek geri cekilmedim ama mesela yeni tanışıp böyle tekliflerle gelen birine de hayır derim muhtemelen. Nasıl bir şeyle karsilasabilecegimi ya da onların ilişkilerinde neyi tamamlayan bir şey olacağımi bilemem. Yani mesela beni, benim haberim olmadan kıskandırmak için mi kullanıyor, ya da sevgilisinin benzer bir arkadaşlık ilişkisi var da kendince denge mi kurmaya çalışıyor... bana doğrudan dokunan bir zararı yoksa da bunlari yine de gozetirim. Dediğim arkadaşımda böyle bir şey görmediğim için de bir sakıncası yok benim için.

Öteki taraftaysam da karışmam ama ne alaka dediğim tavrımi belli ederim. Spesifik bir durum olur tamam da, verdiğin örnekler birlikte yapmanın şart olduğu şeyler değil ya da o formda olmayabilir. Şarap evinde başbaşa yerine bir bar cafede buluşup bira icemiyorlar mi? Birlikte dizi izlemedeki birliktelik kısmı nedir, üzerine konuşmak istedigin bir seyse ayrı ayrı izleyin birlikte konuşun... vs böyle ele alırdım. Belki sormak istediğin tam bu değil ama örnek verdiklerin başbaşa ve izole (sadece ikimiz tarzı) zaman geçirme bahanesi formunda şeyler.

Geçmişte sınır çizmezdim ama artık çiziyorum. Bana göre rahatsız edici.

Şu aklıma geldi.
www.youtube.com

Örtülü flört. İnkarlı flört. Baş başa şarap içilmez. Beraber şarap içilir. Tamam eve gidip beraber dizi izlersiniz ama sık sık "baş başa" vakit geçiriyorsanız bu örtülü flörttür, kankalık değildir.

Yazmayı umutmuşum, ben çok rahatsız olurum. İnat olsun dşye ben de yaparım olay çıkar.

Başvaşa şarap evinde şarap içmekle iş çıkışı bi pubda bira içmek aynı şey. Şarap içince sanki daya romantik bir ortammış gibi geliyor insanın aklına ama değil aslında. Aynı konsept.

Yani eğer bu başbaşa yapılan aktiviteler ben çağırılmadan yapılıyorsa o zaman bozulurdum. Yani benim canım istemez onlara katılmam, müsait olmam vs başka. Ama özellikle başbaşa olmak istiyorlar, ben partner olarak ortama davet edilmiyorsam o zaman rahatsız olurdum.

Bir de bu benim partnerimle aramdaki ilişkiye de bağlı. Eğer güzel bir ilişkimiz varsa, sadakatsizlik, ilgisizlik hissetmiyorsam o zaman sorun etmem çoğunlukla. Ama eğer zaten asıl ilgi benim üzerimde değilse o zaman kıskanırım.

Bir de bazı insan vat karşı cinsle arkadaş olamaz hemen aklı karışır. Bazısı var karşı cinsle arkadaşlığı iyi yürütür, şıp sevdi değildir, her yakın olduğu karşı cinse çekim duymaz. Yani partnerimin hangisi olduğuna da bağlı benim rahatsız olup olmamam.

bu yazılanlardan aklıma direkt şu gif geldi
media.tenor.com

Benim bi kaç tane böyle yakın kız "kankim" var. Şarap içiyoruz, dizi izliyoruz, tatile falan gidiyoruz. Ben en azından kendi adıma arkadaş olduğumuzdan eminim, karşı taraftan da sakat bi sinyal almadım. Kafam rahat o açıdan. Her selam verdiğimizle sevişecek halimiz yok.

Ama flört ettiğim insan yapıyor olsa rahatsız ederdi, evet. Biraz çifte standart gibi görünüyor ama başkasının iletişimini kendininki gibi bilemiyorsun sonuçta. Karşıdakine bağlı yani orası. Henüz "flört" aşamasındaysak, yeterince tanımadığım için rahatsız olurdum.

Dışarıdaki etkinlikler bi yere kadar benim için kabul edilebilir ama evde basbasa dizi izlemek bana fazla asla kabul etmez asiri rahatsiz olur iletisimi de keserdim. Normaline güven olmuyor bi de basbasa takilanina gözü kapalı mı guvenecegiz? Bu ortamda hiç sanmiyorum.

Hayır flört değil dümdüz dostluktur. Baş başa rakı da içeriz, eğlenmeye de gideriz, xbox da oynarız, dizi de seyrederiz ve hiçbir "yanlış" sinyal almayız. Erkek arkadaşım da tanıyor, ondan emin. Olmasaydı yapmazdım bunları yine de, dışarıdan çok başka görünme ihtimali var.

arkadaşlıktan emin iseler (milyonda bir ihtimal) flört değildir. benim böyle bir arkadaşım var :)

guldum.net
twitter.com

@charbiel, bir de erkek arkadaşına sor bakalım kariaktürdeki gibi düşünüyor mu düşnmüyor mu? :)

birincil kriterim değil ama evet denk ya da yaklaşık olmasında kesinlikle fayda var siye düşünüyorum yaşanmış tecrübelerimden hareketle. eşim mesela ingilizce bilmiyor (öğrenmeye başladı) ben 2 dil konuşabiliyorum, bazı kültürel konularda ayrı dünyaların insanı gibi oluyoruz. keza iş hayatı ve kariyer de bir kültürdür paradan bağımsız olarak en azından aynı yolda yürüyor ya da yürümüş olman önemli.

Mesleği, kariyeri önemli değil. Eğitimi, dil bilmesi önemli.

Çok da önem vermem.

Eğitim hariç diğerleri çok önemli değil. Eğitim ise belli bir seviyenin üstü olsun yeter.

Ben kadında meslek ve eğitime önem veririm. Kendi ihtiyaçlarına yetebilecek bir gelir seviyesinde olması lazım. Ek olarak da iş garantisi vb de önemli. Bu dediklerim evlilik için geçerli. Diğer türlü farketmez.

önem verdiğimden değil ama kafa uyuşması ve sohbetin sıkıcı olmaması için ister istemez belirleyici oluyor kariyer haricindekiler. parayla pulla, statüyle işim yok ama bir konu açıldığında iki kelam edebilecek kadar kendini geliştirmiş olmasına dikkat ediyorum. dil çok önemli benim için.

Nice lisans mezunları iki kelimeyi yanyana getirmekten aciz. Eğitime bakmam, kariyere bakmam, hayatı nasıl yaşadığına ve kendisini ne kadar geliştirdiğine bakarım. Uyuşuyorsak yabancı dil kendiliğinden olacaktır zaten.

Filtremde ilk üçe girer. Çok önemli. Diğer türlü al bunu yetiştir büyüt kocan olsun diye eline kundakta bebek verilen Türkan Şoray’ın oynadığı karakter gibi hissediyorum. Mümkünse beni de geçmiş olsun isterim. Zaten yetiştirir, emek verir, büyütürsün. Aldatır ve s. olur gider. Şimdi evliyim. Eşim Amerika’da 5 sene okumuş yaşamış ve çalışmış. Max Planck’da paper yazmış, merit almış. Kafa zehir. Tartışıyoruz, iki akademisyen gibi. Birbirimize defalarca vay anasını nerden biliyorsun demişizdir. Ya da ufkum açıldı sayende demişizdir. Birbirimize hayranız. Onun da filtresi, çıtası çok yükseklerde.

ingilizce bilirse iyi olur kendisi için de
diğerleri sadece cv, şirkete eleman almıyorsun

bunlar ancak nasıl biri şeklinde tahmin yürütmek için kullanılır
çok iyi bir mühendis olması gerçek hayatta çok az yerde muhabbet açar

doktor olsa mesela her gün hasta değilsin
müteahhit olsa oturduğun 1 tane ev var
mimar olsa avm gezerken 1-2 dk muhabbeti döner

mesela malzeme müh.yim tencere tava alınırken işe yarıyorum başka da mesleki karşılığı yok günlük hayatta

elbette altyapı oluşturuyor eğitim hayatı
ama cahil olmamak ve google vs. ihtiyacın olanı araştırıp öğrenebilmek önemli

iş dışı ortak ilgi alanları kurtarıyor evliliği

asla öncelikli ve önemli değil, her zaman hayata karşı duruşu ve insanlara bakışı öncelikli, vizyonu olan ve çalışkan insanlar her şekilde kendini geliştirip, her ortama ayak uydurabiliyor.

İyi bir insan olması ve kendini sürekli geliştirmek istemesi önemli olan. Diyelim ki bu tip 2 insan var bu 2 özellik ikisinde de var.

Ama biri okul okumamış diğeri okumuş, ben okumuş olanı tercih ederim.

iş hayatındaki konumu, kariyeri hiç önemli değil.

eğitim seviyesi ve yabancı dil biraz önemli.

önemi var ise erkeğim.

Önemli değil diyenlerin olayı romantize edip tam olarak soylemediklerini düşünüyorum.

Bence önemli kariyer önemli çünkü yani aslında salt kariyer değil ama mesleki anlamda hedeflerini gerçekleştirmesi önemli bakkal açmada olur ceo olmakta olur. Ne olmak istiyorsa bunu olmuş olması veya olabilme yolunda hedeflerinin olması önemli.

Eğitim de önemli ve konu sadece salt diploma değil okuduğu kitap, takip ettiği yazar, yönetmen. ortak payda bulabilmek için benzer kültür geçmişi benim için önemli.

Ben ne durumda olursa olsun kendini bununla ilgili ezmemesine bakarım. hem bir yabanci dili öğrenmeyi ya da mesela yüksek lisans yapmış olmayı, lisans mezunu olmayı... buyutuyorsa hem de o kadar zaman bu büyüttüğü şeye erişmek için bir şey yapmadiysa, aynı zamanda bu "eksiği" yüzünden ezilip buzuluyorsa o iş o kişiyle her tür ilişki sakat gözüküyor bana.

mesele ilişkimize gelince ne dil ne kariyer ne eğitim ne bi zıkkım hiçbir şey kalmıyor. ama bunlar yoktu ise ilişki başlamıyor da zaten. kültürel anlamda denklik+
dil ve eğitim kariyerden daha önemli bu arada. çalışmayadabilir çalışmak marifet gelmiyor bana ya hatta çalışmasın!! oha

evet

evet, önem veririm.

İnsan olması önemli. Bazı insanlar var, çok iyi eğitime, kariyere, maddi imkanlara sahip, aşırı egolu. Hiç çekilmiyorlar.

Meslek kariyer no, okul bölüm eh biraz, ingilzice evet. Dil ve okul işi direkt vizyon göstergesi ama okul bölüm mevzusu aile baskısı sebebiyle direkt vizyon belirtmeyebilir, istediği bölümü okuyamayan çok insan var. Dil ise direkt vizyon meselesi, o yüzden önemli.

Bunlar olmayınca kriter karşılanmadı uyarısı vermiyor tabii beyin, öyle bişi değil gönül ilişkileri. İngilizcesi B1 olup mutlu olduğum ilişkim de oldu.

İş hayatı ve kariyeri umurumda değil, kendisine yetebilmesi ve hayatta isteklerine karşı özgür olabilmesi yeterli. eğitim seviyesi umurumda değil ama kendisini geliştirmiş ve öğrenmeye açık olması önemli. yabancı dilden emin değilim, bilenlerle çok daha rahat anlaştığımı itiraf edebilirim.