yanlış tabii ki. bağlılık her şeyden önce gelir. (öyle olmasa bile) profesyonellik icabı sadakat yemini edebilir, ertesi gün gelen teklifi kabul edebilirsin. kimse ne oluyor demez. ama daha iyi teklif gelirse giderim demek kabul görmez. yöneticin ve onun yöneticisi için de bu geçerli.

yanlış olan bir tarafı yok. memnunlarsa maaşını düzeltirlerler. memnun değillerse iplemezler. iş hayatı bu, herkes daha iyi teklifi dinler ve gider. iyi bile olmuş, babanızın hayrına çalışmıyorsunuz.

iyi demişsin. hepimiz işimize bütün hayatımızı endeksliyoruz. sıkıntın olması verimini de etkiler haliyle. düşünsünler bırak.

Yanlışı doğrusu bence sizin takınmak istediğiniz tavra bağlı. Böyle demeseniz e memnunum diyor diye iplememelerini onaylamış gibi olurdunuz.

İşin kişisel tarafı, daha iyi bir teklif dışında guvenceniz olması kısmı.

Maaşının düşük olduğunu kabul edip bişi yapmıyorlarsa yanlış değil. Yöneticinin en temel görevi ekibinin iş/ücret dengesini sağlamaktır. Değiştiremeyeceği dengeler yüzünden bunu yapamıyorsa da bunu söylemelidir.

Ekibin bağlılığını sadece maaşla sağlayan yöneticiler bu gerçekle yüzleşmeli, dengeyi sadece ücretle kurarsan daha yüksek maaş alan gider.

daha iyi bir teklif bak bence sözün havada kalmasın

şu maaşı istiyorum deseydin daha iyiydi

Abi çok uzun zamandır isinden sikayet ediyorsun, müdüründen ediyorsun, maastan ediyorsun.
Is hayatında ben böyle çok insan gördüm ama sonuç olarak çoğu aksiyon almadan sikayet ederek devam ediyor aynı yerde.
Sen eğer bunu soylediysen arkasını doldurursan bir şey olur (başka yerden teklif vs). Ama olmazsa bu is yeri sana zam falan vermez çünkü sonuçta adamlara açık açık iş aradığını söylemissin, birkaç aya cikmazsan senin piyasanin bu olduğunu dusunecekler.

Kısacası senin is bulman kolaysa vs sorun yok. Yok ben blöf yaptimsa arkasını doldurmazsan sözün havada kalacak+1

dürüstlük her yer de tutmuyor maalesef, ben asla söylemezdim.

"böyle söylenmez" diyen arkadaşlar nasıl söylemesi gerektiğinin örneğini verebilir mi, çok samimi şekilde merak ettim

yani adam "bıktım kuş kadar maaştan, böyle iş mi olur" diye çıkışmış gibi yorum yapmışsınız. cidden konu sahibinin dediğinden başka türlüsünü bilmediğim için merak ediyorum

Eğer vazgeçilmez bir personel değilseniz, yerinize alınacak kişi sizden çok daha maliyetli değilse ya da yöneticileriniz ile iş dünyası seviyesi değil gerçekten samimiyetiniz yoksa "Bana yatırım yapmayın. Yarın giderim. Maaşı da çok yükseltmeyin ki tazminat izin falan derken cebinizden çok para çıkmasın." cümlesi bu. Bu işi gözünden çıkarıp başka işlere bakmaya başlamadıysan bu şirkette kuş gibi maaşlı kariyere devam edersin. Yukarıdaki kriterlerin aksi durumunda peşinden koşarlar elbette.

Bilemedim ama iki kere üst üste aynı şeyin yaşanma ihtimali biraz düşük. Bir plan yapılır, birincisinde işi çıkar, insanlık halidir der geçeriz ama bu,işte gönlünüz varsa ikincisini titizlikle planlarsınız ki ölüm kalım hariç o plan iptal olmasın.

Başta anlattıklarınız tipik flört yaklaşımları, ama plan konusunda bir türlü denk gelememe de bir yerden sonra inisiyatif alma gibi geldi bana. Belki de sadece ufak ufak flörtleşme olayını devam ettirmek ve orada bırakmak istiyordur. Bunu sezip de soğuk yapmamanız için de arada bir "e kahve?" gibi oltalar atıyordur ama yüksek ihtimalle siz bir tarih verseniz, ne yapar eder ona da bir bahane bulur gelmez gibi. Tabi bunlar sadece tahmin.

Gerçekten hoşlandığınız biriyse açıkça konuşun bence. Yok öylesine bir flörtse, salın gitsin.

Haklısın tabi ki. Kahve için, çağır bence

hocam şu konuma benzemişsiniz biraz:

external-preview.redd.it

bence şuan sizin ilacınız, erkek olarak vitesi 1 artırmak;
"bir tiyatro vs gibi bir şeye gidelim", "güzel bir tiyatro var" vs. "ordan kahveye de geçeriz." deyip;
kahve olayını daha fazla travmatize olmadan küçültmek ve kapatmak.
ilk teklifi yapan taraf olmak.

bunu düşünün derim istiyorsanız, gerçekten istiyorsanız bu somut adımı atın.
bu riski alın, reddedilme ihtimaliniz de olsun işin içinde.

eğer sevinip gelirse on numara.
ama eğer ölüm kalımlı bir bahanesi olmadan ilk adımı atmanızı erteleyecekse, o iş başladığı gibi gider derim. eğer başlatmak için zorlayacak olursanız.

"Kahve içelim artıkın dedi. E hadi içelim bari dedik ama o gün ekti, sonraki gün yapalım mı bak sebepler bunlar dedi. Sonraki gün yine aynısı yaptı. "

Burasını ben tam anlayamadım, iki defa kahve içelim diyip sonra ekti mi, bunu anladım ama doğru mu anladım?

Öyleyse ciddiye almaya değmez. İstiyorum gibi yapıp sonra istemiyorum diyen tip, ne istediğini bilmiyordur. Ne istediğini bilmeyen biriyle de pek bir şey yapamazsınız değil hiçbir şey yapamazsınız.

Kötü ihtimal, ya da şüpheci ihtimal, başka biri de vardır bu ayak oyunlarını oynadığı onun için "daha iyi bir ihtimal" olan, ondan red yiyip sonra sizle böyle oynayıp "güç" topluyordur aklınca.

Güzelliğinin farkında olan kadın - saf erkek senaryosu yaşanmış. İlgini sömürüp eğleniyor.
Bir daha teklif etme, o ederse de reddet.

zaten bir kere olumsuzluk göstermişsiniz ekildikten sonra. dengelenmiş olay. şuan iki opsiyon var, ya hiç yüz vermeyeceksiniz ya da doğru anda bir şey söyleyerek davet edeceksiniz. böyle pat diye çağırmak yerine konusu yine geldiğinde yarım ağız söyleyin. yani örn yine böyle kahve ya da oraya çekilebilecek bir şey derse, valla iki kere konuştuk gelmedin geçen sen söyleyince ben icabet edemedim artık sen gelmiyorsun zaten. sözünde durcaksan şu gün şu saat gibi. yani biraz pusuda bekleyin, çok istekli yaklaşımla değil doğru zamanı kollayarak biraz oynayın diyebilirim.

Ahaha, nerden buluyorsunuz olm böyle kizlari.

senden iş olarak çıkarı var mı bunu bi düşün. etki alanında bırakıp işlerini çözmeye çalışıyor olabilir. çok uyanık çok fena bunlar :))

Birisi birini iki defa üst üste ekiyorsa eğer;
1. Ya cepte tutmaya çalışıyordur
2. Ya da kafası karışıktır kendini ikna etmeye çalışıyordur.

Ona göre choose wisely.

Unutan var evlenip çoluk çocuğa karışıp unutamayan var, her durumda da 2-3 ay içinde evlilik kelimesi tuhaf bence, çünkü ilişki başındaki yüksek enerji yüksek heyecan yüksek hormonlar hep öyle devam etmiyor, evlilik için bakılması gereken başka konular var, bunlar zamanla gözlemlenmeli, akla geldikçe dürüst ve samimi şekilde konuşulmalı

Çocuk konusu, beklentiler, ekonomi, aile akraba ilişkileri, cinsellik, ev içi iş bölümü, ekonomi gibi türlü türlü başlık ilişkinin büyüsü bozulmasın ya da ayıp olur diye konuşulmuyor, görmezden geliniyor, bunlar hayatta yokmuş gibi davranılıyor fakat evlilik düşüncesinde etraflıca tam da konuşulması gereken konular

Bunlarda sözel olarak ortaklık kuruluyor fakat sözlerle eylemler örtüşüyor mu gözlemlemek gerekli, 2-3 ay bunlar için çok erken, biraz daha zamana yaymak gerek

unutamadım değil. unutmadım. hafızada kayıtlı duruyor. üzerinde düşünmüyorum, bir eksiklik, özlem çekmiyorum. yaşanmışlıklar yaş aldıkça hafızada daha fazla yer tutacak. ama yenisine yer var.

benim durumum bu ama anlattığın pek normal gelmiyor. 2 ayda 6 yıllık ilişkinin etkisinden çıkması doğal değil. klişe tabirle love bombing yapıyor.

Benim 4 senelik ilişkim bittiğinde 8-10 ay dişi sineği bile kovalamadım. Uzun ilişkiden çıkalı 2 ay olan insana zaten şöyle bir mesafeli bakmak lazımken evlilik falan filan.
Çok net red flag.

Love bombing arkasından gaslighting, silent treatment gibi şeyler gelecek mi diye dikkat et. Bunları fark edersen erken davranır iletişimi kesersin.

Pek gözüm tutmadı yalan yok.

Kaç demem de kaçmaya hazır olsun bir yanın derim.

run forrest run

niyeyse uzun ilişkiden çıkan taraflar bazen "kim önce evlenecek" yarışına giriyorlar, nispet için olsa gerek. malzeme olma derim. ayrıca bağğzı erkekler bile isteye unutmuyor yukarıdaki arkadaş gibi, sonra gidiyor çocuğuna ismini koyuyor utanmadan. marifet gibi anlatırlar bi de bak (bkz: kızına eski sevgilinin adını koymak)

İki ay ciddi bir ilişkiden çıkıp, yeni bir ilişkiye başlayıp bir de evlilik konuşmak için kısa bir süre.

6 senelik bir ilişkide elbette milyon tane yaşanmışlık vardır ama şu da var: ilişki bir yerden sonra tarafları boğan bir hale gelmiş de olabilir. Şunu demek istiyorum, bazen bazı uzun ilişkilerde iki tarafın da ilişkinin yürümeyeceğini anladığı ama konfor alanından çıkmaya cesaret edemediği, oturup beklediği, zaman öldürdüğü bir nokta oluyor. Bu bazen ilişkinin ikinci yılında oluyor bazen beşinci. Dolayısıyla bu 6 yılın 6sının da aynı tempoda gittiğini söylemek biraz gerçekdışı olabilir, zaten arada ayrıl barış durumları da olmuş. Sevgiliniz kafasında bitirmiş olabilir o ilişkiyi, ilişki henüz devam ederken yani. Dolayısıyla dışarıdan 2 ay gibi görünen o boşluk onun mentalinde atıyorum 1 sene de olabilir. Dolayısıyla da sizi tanıyıp size aşık olması illa red flag olmayabilir (ama red flag olması da ihtimal dahilinde, onu siz daha iyi bilirsiniz çünkü bu kişiyi biz tanımıyoruz)

Ama...

Evlilik konusunu açması bence şu noktada bir red flag. Bu birine aşık olup birlikte vakit geçirmeye benzemiyor çünkü. Düşünülmesi gereken çok ciddi şeyler var. Aileler işin içine girecek, ortak yaşam alanı oluşacak, maddi manevi bir takım çalışması içine girip hayattaki hemen her şeye birlikte göğüs gereceksiniz, belki çocuk olacak vesaire.. Böyle kapsamlı bir maceraya atılacak kadar birbirinizi tanıyor musunuz ki? Sevgi aşk vardır tamam ama bu duygular uğrunda bulunmayı pratik etmediğiniz özverilerde bulunabilir misiniz birbirinize karşı? Hiç birlikte yaşamayı denediniz mi, birlikte tatile çıktınız mı, hastayken birbirinize baktınız mı, birlikte parasız kaldınız mı,bir şeylerin yasını birlikte tuttunuz mu?..Liste uzar gider. Elbette evlenmeden önce herrr şeyi yapma ihtimaliniz yok ama birlikte doldurduğunuz deneyim havuzunuz ne kadar derinse, evlendikten sonra onun içinde yüzmek daha kolay oluyor, öbür türlü bir avuç suda çırpınıp durursunuz balık gibi muhtemelen.

"Bana karşı her hareketi coşkulu" demişsiniz, oraya da takıldım biraz açıkçası. İlk zamanlarda coşku normaldir ama her harekeyin bu kadar yoğun şekilde coşkun olması+evlilik konusunu açması karışımı pek sağlıklı görünmüyor. Sakin, durgun zamanları da deneyimlemeden adım atmayın bence. Lovebombing olma olasılığı yüksek çünkü. Bir de, telefon karıştırmayın :( Anlıyorum insanın içini kemiriyor ama oradan asla sizi rahatlatacak bir şey çıkmaz, hatta kafanıza takacağınız bir sürü malzeme çıkar ki çıkmış. Kendi iç huzurunuz için ve karşı tarafın mahremiyeti için bir daha buna kalkışmayın bence.

Yine bence, erkekler de kadınlar da yaşadıkları aşkları unutmaz. Kadınlar bu konuda biraz daha farkındalıklı ve stratejik olduğu için, sağlıklı şekilde geride bırakmaya daha meyilliler sadece. Deneyimlediğim ve gördüğüm kadarıyla erkeklerde biraz daha garip işliyor o süreç. Sağlıklı bir şekilde kapanış yapıp, aşkını arkasında bırakan, zaman zaman güzel bir şekilde hatırlayan ama aklı karışmayan erkek sayısı daha az bence. Yani sizin sevgiliniz bu insanlardan biri değilse bile bu normal, onu demek istiyorum. Ama hayat sürekli değişiyor, insanlar da, özleri değişmese de yeni koşullara adapte oluyor. Sevgiliniz oraya takılıp kalmış demek değil bu illa, bunu bilemeyiz. Tek yolu, yeterince zaman geçirdikten sonra, sürecin içinde onun düşüncelerini dinlemek ve anlamak. Evlilik meselesine keskin bir şekilde hayır demek istemiyorsanız bile, biraz daha zamana ihtiyacınız olduğunu söyleyin bana kalırsa. O zamanda da karşı tarafı ölçüp tartmaya fırsatınız olur. Baktınız ki her şey yolunda, hareketlerinde bir değişiklik yok ve de geçmişini geçmişte bırakmış, bir adım atarsınız. Öteki türlü olursa da yolunuza bakarsınız. Şu an bir aksiyon almak zorunda değilsiniz, ilişkinin içindeki kendinizi ve onu inceleyin bence bir süre.

unuttum tabi
ama bu kişi 6 yıllık ilişkisini bitirdiğinden bu yana yalnızca 2 ay geçmiş. 2 ay yeterli değil sanki

insanlar yeni iliskisinde mutluysa eski iliskisini unutuyor, mutlu degillerse hatirlaniyor. ayrica yarim kalmis bir seyse de unutulmasi zor oluyor ama yasanip tükendiyse de daha kolay toparlaniyor insan.

o fotolara cok takilmam, oturup tek tek silmesi daha acinasi.
ama sen adam icin yarabandi olabilirsin.
bu evlenme nasil söylendi? ileride evleniriz gibi aslinda iliskiye olan bagliligi belirtmek ister sekilde mi yoksa hadi evlenelim artik gibi mi? ikincisi red flag, sakin evlenme hemen.

O resimler anı bence ondan silmemis olabilir

2-3 ay evlilik kararı için tamamen mantıksız. histerik ve çocukça geliyor bana. hele 6 yıllık ilişki sonrasında bu kadar hızlı olması daha da problem.

önceki ilişkisine karşı bir duygusu var mı ancak zamanla anlarsınız. varsa saçmalamalar başlar heyecan azaldıkça ilk yılın sonuna doğru. ilişki rayındaysa temkinli devam derim kişiyi tanımadığım için ama pek güven vermedi. narsist yaklaşımları var mı bir bakın. narsist kişi ilişki başlangıcına benzettim. YouTube da da dünya video var psikologlar tarafından yapılan, bu gözle bir araştırın. onlar da böyle yüksek başlar sonra işler büyük değişir.

Babam engelli hala 99 model bir honda civic kullanıyor fakat böyle haksız kullanımları devlet bulup ayıklamak yerine kanunları kırpa kırpa engellilerin de araba almasını engellediler

En son 1 milyon tl altı araba alabiliyordun son değişiklikleri bilmiyorum

Etik kayginiza katiliyorum. "Napalim otv de çok fazla" diye vicdan rahatlatma çabasının geçen haberlerde olan polis vuran kişinin pişkinligi ile aynı buluyorum. Sadece yoğunluk farkı var.

Ocak ayında al, limitler yükseliyor daha iyi bir araç denk gelir

Kayinbabanizin böyle bir hakkı var. Kendisi bu haktan faydalanıyor.
Aracı aldıktan sonra size de kullandırma hakkı var.
Yani, bilmiyorum ama ben beis görmüyorum.

Yalnız şuna dikkat etmekte fayda var: Allah uzun ömür versin kayinbabaniza bir şey olursa ve başka çocukları da varsa parasını sizin verdiğiniz araçta doğrudan mirasçı olarak hak sahibi olurlar.

Düşündüm de aslında etik de değil gibi. Bilemedim. Siz yine de eğer alırsanız yukarıda dediğim konuya dikkat edin.

Sosyal devlet dediğiniz şey bunun için.
Kayınpeder dediğiniz eşinizin 1. derece yakını üst soyu.

Yani zaten anormal bir aile ilişkiniz yoksa muhtemelen engellilik durumu nedeniyle özel ilgi gösteriyorsunuz.
Hem ekonomik hem de destek manasında çok fazla efor harcıyorsunuz.

Bir de engelli bakımı ciddi araç ihtiyacı olan bir süreç en ufak bir hastaneye ilaç yazdırmaya gitmek bile sorun çünkü arabasız.

devlet bu yüzden destek veriyor 1. derece akrabalar için.

Suistimal oluyor mu? Oluyor. Ama suistimali kontrol edecek olan devlet.

Şöyle düşünün, sizin bu süreçte yaşadığınız sıkıntıları başkası sizin adınıza göğüslüyor mu?

İstatistik verelim Türkiye'de engelli oranı %6 civarındaymış. bunun zaten küçük bir bölümü %90 ve üzeri engellidir.

Onun da çok küçük bir bölümü ötv indirimiyle bile olsa araba alacak bütçeye sahiptir.

Yani aslında çok az sayıda insan istatistik olarak buradan faydalanıyor.

Ben kendi adıma hakkımı helal ediyorum faydalananlara. Çünkü daha önce böyle bir süreç yaşadım (Araç almadım) ama rahatsızlık yüzünden ciddi manada engelli bir aile bireyinin bakımını üstlendim.

Sadece tüketmesi gereken özel gıdanın haftalık maliyeti 2000 TL'ye yakındı mesela. Türkiye'de birçok insan için ayda 8000 TL sadece hasta gıdasına vermek bile büyük maliyet. Haftada 1 fizik tedaviye gidiyordu. Arabasız istanbul'da tekerlekli sandalyeyle birini taşımak nasıl bir eziyet anlatamam mesela toplu taşımayla. Hem hastaya hem yakınına.

Şimdi bir araç alabilseydik hem bu süreçler daha kolaylaşacaktı bizim için hem de mental olarak rahatlayacaktık. Çünkü insanlar şunu anlamıyor, bir hastanın bakımı sadece ilacını verip hastaneye götürmekle olmuyor.

O hastanın da mental ruhsal ihtiyaçları oluyor. 24 saat yatakta olan biri arada bir insan içine karışmak istiyor. Ya da ev halkı zaten yoğun bir süreçte arada çıkıp iki nefes almak istiyor. Ya da evin alışverişini rahat rahat yapabilmek istiyor. Eskiden öyle bir trip de vardı engelli plakalı araç ama içinde engelli yok diye millet yadırgıyordu. Yani siz sadece evde oturabilirsiniz.

Yaşamayan bilmez bu süreci. O yüzden bence çok da takılmayın. Bir hak tanımlanmış.

yasal tarafini bilmiyorum ama alabiliyorsaniz alin tabi yasal bir sikinti cikmiyorsa gayet normal demektir zaten?

ÖTV denen şey zaten başlı başına saçmalık. Dünyanın hiçbir ülkesinde araba alırken bir tane de devlete almazsınız. Vergi vermek başka, ÖTV başka. Dolayısıyla böyle bir hak varken gönül rahatlığıyla kullanabilirsiniz.

Açılın biz 3-4 yıldır almaya çalışıyoruz sonunda aldık tecrübelerimi anlatayım.

Eskiden 3. dereceden yakınlara kadar kullanılabiliyordu. Babam da demişti ki oğlum ben 6 yıldır %90 engelli babaannene bakıyorum, devletten de bu zamana kadar hiç yardım almadık bari böyle bir imkan var sen al istersen benlik bir sıkıntı yok ben izin veriyorum babaannen de konuşabilse o da alsın çocuk derdi dedi. Halamlara amcamlara falan sorduk isterseniz siz alın yoksa ben alıcam dedim, yok sen al bizim var aracımız dediler.

O yüzden vicdanen rahatladıktan sonra işlemlere giriştim, rapor çıkartıldı, babaannem kendi araç kullanamadığı için babam vasisi olarak atandı (sizin durumunuzda kayınbabanız araç kullanabiliyorsa gerek olmayabilir vasiye) karakola yazı gitti inceleme başlatıldı. İncelemeye gelen polis vasi üstüne(babamın) araç var diye kıllık çıkarmış olumsuz yazı yazmış, işte zaten evde araç var, ev hastaneye yakın zaten araca ne gerek var vs. vs. demiş ve ben bizim gibi böyle bişey yaşayan daha önce duymadım forumlarda falan da.. normalde sorun olmaması gerekiyordu direkt onay gelmesi gerekiyordu. Ama ya denetimi artırmışlar ya da polisin fesatlığı tamamen.

Neyse biz de şöyle yaptık babamların ikameti köye aldık, babamın üstündeki aracı da kendime aldım. Tekrar başvurduk. Bu sefer jandarma incelemeye gelmiş araç yok falan demişler. Engelli indirimiyle araç alabilirsiniz diye onay çıktı. (Buraya kadar başkaları faydalanır diye anlattım ama sizin bu işlemlere zaten gerek yok zaten önceden alabilmişsiniz)

Ancak biz böyle birkaç yıldır uğraşırken 2023te yasa değişiyor. Artık 1. derecede yakını olması gerekiyor. Aracı alırken ötv muhafiyeti için vergi dairesinden onay alıyorsunuz ve o onayda aracı kullanabileceklerin isimleri yazıyor. 1. derece yakını değilse onaylamıyorlar.

Diyelim ki aracı alırken 1. derecede yakını yazdınız ama siz kullanıyorsunuz.. veya hiç yakını yazmadınız diyelim sadece hastanın kendisi kullanacak gibi aldınız... Sonra kullanırken ne olur? Bendeki bilgiler şunlar;

Bazen ruhsatta da belirtilebiliyormuş direkt ama artık genelde sistemden bakıyorlar ve aracın engelli aracı olduğu çıkıyor. ama sistemde "aracı kullanabilecek kişiler" başlığı altında direkt polis çevirmede görüyor mu o bilgiyi bilmiyorum. Sadece polislerle görüştüğümde, biz görüyoruz engelli aracı olduğunu ama genelde çok takmıyoruz. Ama kıl birine denk gelirsen veya yukarıdan sıkı denetleyin diye bir emir gelirse sorun olabilir sizin için dediler.

Diyelim ki çevirmede sıkıntı oldu, aracı bağlıyorlar. Araç yediemin otoparkına çekiliyor. Aracı oradan sadece aracı kullanabilecek kişilerden biri veya araç kimin üstüneyse o gelip alabiliyor ve nispeten uygun cezalar ödenerek kurtulunuluyor. Ben bu arada yediemin otoparklarını da aradım böyle bir örnek bulamadım ama yasada aynen böyle yazıyor ve siz aracı alırken bu maddeyi İMZALIYORSUNUZ.

Bu olay tekrarlanırsa araç tekrar çekiliyor ve bu sefer o vermediğiniz ötv nin TAMAMINI ödemeden aracı vermiyorlar. Evet yasa aynen böyle. Polislerle görüştüm, yediemin otoparklarıyla görüştüm büyük şehirlerdeki. Henüz bu sebeple çekilen veya bağlanan bir vaka görmemişler, ancak olmayacağı anlamına gelmiyor yasa yeni değişti sayılır.

Sadece şöyle bir vaka gördüm; engelli üzerine alınan bir aracı başkası kullanırken kazaya karışıyor, ve kasko firması bunu bahane ederek hiçbir hasarı karşılamıyor çünkü kaza yapan kişi, ne hastanın kendisi ne de aracı kullanabilecekler listesinde yer almıyor.

Öte yandan ölümlü bir kazaya karıştınız diyelim iş büyüdü, o zaman direkt şu ödenmemiş ötv nin sizden geri alınması maddesine geri geliyoruz.

Bu arada aracı aldığınız zamanki ötv tutarı bu tutar... onu da belirteyim. Ama yine de çok ürkütücü.

Eğer kıl birine denk gelirseniz de bu sıkıntıları yaşayabilirsiniz. Aracı hasta arabada değilken veya şoförü olarak belirtilmiş ve maaş bağlanmış kişi arabayı kullanmıyorken şehir dışında dolaşmak da yasak.

Ama bana sorarsanız pratikte polis şuan pek takmıyor. Eğer kazaya falan karışmazsanız kullanılabilir. Ama bir yazı gider, sıkı denetleyin derler ya da kıl biri denk gelir... oralar şans işi.

Öte yandan 5 yıl satamama durumunu 10 yıla çıkarmayı düşünüyorlar.
Ayrıca hasta ölürse miras yoluyla aracın pay edilmesi hususunda da aracın zamanında ödenmemiş ötv sinin verilmesi şartını eklemeyi de düşünüyorlar.

Ve birisi demiş, hastaya 5 yıl içerisinde birşey olursa mirasçılarına araç pay olur. Onların toplaşıp yazı verip tekrar eşinize falan vermesi gerekecek. Şuan araları iyi bile olsa ileride ölüm durumunda ne olur belli olmaz. Kimse kimsenin malına konmaz bence sonuçta siz ödemişsiniz ama dünyanın binbir türlü hali var.

Tüm bu bilgiler ışında, ben aracı almaktan vazgeçtim. Babamın eski aracını satıp üstüne biraz koyduk, babam kendi aldı.

Ben bu stresle yaşayamam dedim :D İleride 5 yıl dolunca babamla değişiriz falan belki bakarız...

Cevaplar için herkese teşekkür ederim. @ananiyimioguz detaylı anlatım için ayrıca teşekkürler.

Bir süre daha aynısını yapıyorsun, alışıyorlar. Adın umursamaz ve hayırsıza çıkıyor ama who cares?
Çok yakın olduklarına durumu anlatabilirsin, psikolojim bozuldu telefon sesi bile tüylerimi diken diken ediyor de, biraz ajite et acındır kendini, delirmiş bu diyip uzak duruyorlar ya da anlayış gösteriyorlar.

Tavsiyem anneniz hariç diğer insanlara benzer davranıp soğuk yapın, aradıklarında eee merveciğim var mı bir isteğin diyip kapatın.

Ve ben de size katılıyorum kimi insanlar gerçekten sürekli onlarla konuşabileceğinizi düşünüyor ilginçler

Biz cok cevap verdik ne oldu

Aranan adam ol bosver sallama kimseyi kral olursun

Kısmen siz de alistirmis olabilirsiniz. Cevap verirseniz yazmaya aramaya devam ederler. Kişiye duruma göre mesafe ayarlamasi yapmalı, gerekirse sizden korkup çekinmeleri sağlanmalı.

- "izmir'i sevmedim. istanbul daha güzel."
- yanlışın var. izmir daha güzel.

diyaloğu böyle sadeleştirince durum daha net ortaya çıktı.
bence böyle bi durumda yanlışın var denmez. "tekrar bi şans ver, ilk izlenim yanıltıcı olabilir" gibi şeyler diyaloğu daha sürdürebilir kılardı.

sevip sevmemeninin doğrusu yanlışı olmaz.
ama karşı taraf hemen bu kadar kesin yargılı olma demek istemiş.

Ben de uzatmam, tamam der geçerim.
Çok abartılacak bir şey değil aslında ama direkt bilmişlik yapıp "yanlışın var" demesi garip. Bunlar kişiye göre değişebilen şeyler. Dünyanın en güzel şehri hissiyat olarak bize geçmeyebilir ve kötü bulabiliriz, "bütün dünya beğeniyor sen yanlışsın" denmez buna.
Kişiden kişiye değişebilecek şeyler.

Fazla iddialı ve üsttenci konuşmuş gibi geldi bana, bu kişiyle mesela bir tık daha uzatsan diyaloğu raydan çıkar muhabbet kim bilir nerelere varır böyle bir izlenim aldım.

Arkadaşınız yok reklamcisi olabilir, komisyon alıyor olabilir.

(bkz: boş yapma abdulhamid) denir. leş gibi testis kokan bir yorum yapmış.
"neyi güzel veya çirkin bulacağımı sana mı sorcam vasat herif" diye çemkiren cazgır bir kadın olmazsanız bu sinekler çok üşüşür.

Ben dili ile konuşmayı beceremiyor karşıdaki kişi, sorun bundan ibaret. Ben dili olmayan insanlar genelleyerek konuşur, hatta bazen daha kötüsü karşı tarafın dilinden konuşur.

Empati yeteneği olan insanlar, "sen" kelimesini kullanarak karşı tarafa ben dilini hatırlatır iletişimin hayrı için. Sen orayı daha mı çok beğenmiştin vb. Farkında mısınız bilmiyorum ama sosyal medya insanlara yorum yapma hastalığı kazandırdı. Kendinizi duyurmak istiyorsanız nasıl yapacağınızı öğrenmelisiniz.

O an çok gıcık olduysam "baya zevksizmişsin" der geçerdim. Genele göre konuşmuş :D istatistikle şehir beğeniyoruz.

youtu.be
Bunu diyip geçerdim ben. Anlık ruh halime göre içimden ya da dışımdan.

Benim öyle bi vaktim olsa en az 4-5 gün gym'e gidip 3 saat antrenman yapardım, şu an öyle bi vaktim olmadığı için vakit yaratarak yapıyorum ama vaktim olsa daha süper olurdu.

Kaleci saçlı adam haftada iki gün akşamları yüzmeye gidiyorum, spora yazılmayı da düşünüyorum ama arda kalan vakit çok büyük. kimseyle konuşamadan yaşamak çok zorluyor.

Tek başınıza kaliteli vakit geçirmeyi sorun etmeyen biri misiniz yoksa sosyalleşmek ihtiyacı daha mı ağır basıyor?

Eğer ilkiyse, bir insan sizin elinizdeki miktardaki boş zamanla çok güzel vakit geçirebilir kendi kendine. Kendimden örnek vereyim, beş senelik yalnız yaşama tecrübem oldu üniversitede, şimdi de bir aydır falan tek başıma yaşamaya başladım, o kadar çok şey sığdırmışım ki bir ay deyince size az gelebilir ama ben üç beş ay geçmiş gibi hissediyorum mesela şu an.

Benim boş vaktim bu aralar size göre daha fazla, o yüzden öncelikle sabahları güzel yürüyüşler yapıyorum. Geçen sene ayağımdan ameliyat olduğum için kendimi yoracak tempoda ya da uzunlukta değil ama beni ayıltıyor, enerji veriyor. Yürürken sevdiğim ve çok güldüğüm podcastler dinliyorum, sokaktaki kedileri ve köpekleri besliyorum, onlar bile başlı başına çok iyi hissettiriyorlar. Sonra eve dönüp sade ama doyurucu bir kahvaltı ediyorum, dizi film takılıyorum. Her gün evimi topluyor ve ihtiyacına göre temizliyorum. Kitap okuyorum, gitar çalmayı öğreniyorum. Siz dilden örnek vermişsiniz mesela, motivasyonunuz varsa yeni bir dil öğrenmek çok geliştirici ve rehabilite edici, deneyebilirsiniz pekala.

Düzenli yürüyüş, sağlıklı beslenme zaten hayat kalitesini artırıyor, bu aralar alkolü ve şekeri de kestim, mis gibiyim valla.

Arkadaşlarım çok az ve programlarımız her zaman uymuyor, o yüzden akşamları sevdiğim bir kafeye gidip kitap okuyorum ya da bir şeyler izliyorum. Bazen sinemaya gidiyorum bazen açık mikrofon stand up etkinliklerine. Bütçem el veriyorsa konserlere gidiyorum. Bu ortamlarda yeni arkadaşlar edindiğim de oldu, siz de deneyebilirsiniz. İnsanlarla tanışmak eskisi kadar kolay değil ama nerede ne olacağı belli olmaz ve de evde oturmaktan kesinlikle çok daha iyi.

Günün sonunda tatlı bir yorgunluk geliyorsa o gün verimli geçmiş oluyor benim için. Yani özetle, size iyi gelen şeyleri içinde barındıran bir rutin yaratıp istikrar sağlamak konusunda da direnin. Birkaç gün tekrar edince ancak yer ediyor. Eğer bunlara rağmen kendinizi izole, yalnız ve mutsuz hissediyorsanız psikolojik destek almayı deneyebilirsiniz, bana çok iyi geliyor.

Ayrıca geçmiş olsun diyorum, zor bir koşuldan çıkarak yeni bir şehre taşınıp adapte olmaya çalışmak gerçekten sınayıcı bir süreç, ama burada da sadece işe gidip gelmekten ibaret olmayan bir hayat inşa ettiğinizde bu sıkıntılar büyük ölçüde dinecektir.

Aile Izmirde demişsiniz İzmirli misiniz? Denizli'nin insanı çok garip lisansta ilk orayı kazanmistim 1 sene zor durdum, ben de Izmirliyim ondan soruyorum. Çünkü bu kombinasyondan kaynaklı bir sıkıntı var gibi.

Bu arada dating applerde nadir de olsa sizin gibi olan ve sosyalleşmek, arkadaş edinmek isteyen insanlar mevcut, belki bunu deneyebilirsiniz karşı değilseniz. İlla romantik bir şey olmasına gerek yok.

E ticaret hocam. Hem zamanın nasıl geçtiğini anlamazsın hem de para kazanırsin.

İnternetten denizli trekking, dağcılık, yürüyüş vs yazıp çıkan gruplara bakıyosun. Gerekli kıyafet, çanta vs toplayıp haftasonu gezmeye gidin. O gruplarda zamanla arkadaş çevresi oluşur.

Evlen, cidden evlilik yalnızlığın ilacı. O size yapacak aktivite de bulur

abi saçmalamayın sakın bu sıkıntıyı çözmeden evlenmeyin.
insan önce kendi kendine mutlu olabilmeli, kendi kendine uğraşlar bulabilmeli.

buradaki öneriler beynime kan sıçrattırıyor bazen. canım sıkılıyor diyorsunuz evlen diyorlar. varoluşsal sancılar.. diyorsunuz çocuk yap diyorlar.

ya allah aşkına bir şeyin çözümünü bir canlıya yüklemeyin önce kendi kendinize çözün sonra ileride daha büyük sorunlara yol açar bu sorumluluk veya amaç yükleme işi.

tavsiyelere gelirsek; evet kurslar olabilir en azından ingilizce kurslarında daha modern insanlar olabilir. sesle ilgiliyseniz korolar olabilir, enstrüman kursları olabilir. balık olabilir, içerik üretmek veya online kurslardan bir şeyler öğrenmek olabilir. yazılım falan..

mesela ben şu sıralar mutfağa sardım normalde yemek yapan biri değilim artık denemeye başladım güzel de oluyor. kitaplara döndüm o baya ruhsal olarak tatmin ediyor.

video oyunları veya online oyunlar da vakit öldürmeye bire bir ama onu tavsiye etmiyorum ruhsal anlamda kötü hissettiriyor sonrasında.

evlenmeyin dedim ama bir kız arkadaş veya sevgilinin zararı olmaz diye düşünüyorum.
en azından sizdeki sorunlar çözülmese bile geri dönüşü kolay olur her iki taraf için de. ama evlenir de yalnızlık ihtiyacını gidermeye çalışırsanız belki öyle bir ilişki olacak ki sürekli dip dibe durmak değil kendinize kendi özel zamanları, özel alanları tanımanız gerekecek bir ilişki olacak. diğer türlüsü bayacak sizi. o zaman ne olacak boşanacak mısınız?

o yüzden dedim evlilik sakın diye, öyle deneme yanılmaya gelecek prosedürler değil bizim ülkemizde.

1917+1

ayrıca ilgili ve hassas olduğunuz alana göre 1-2 tane stk, kültür sanat etkinlikler, atölye vb. eklediniz mi yavaş yavaş çevreniz oluşur. izmirdeki çevrenizin denizlide networkü varsa sizinle tanıştırabilirler.

siz istedikten sonra muhakkak bir yolu bulunur. bu deprem, tayin vb. nedenlerle depresyonda olabilir misiniz? şayet öyleyse bu yazdığımız önerilerle ilgili adım atma motivasyonunuzun oluşması bir hayli zor. gerekli görüyorsanız bir uzmandan destek alabilirsiniz.

yok o kadar derin bir depresyonda olduğumu düşünmüyorum diyorsanızda şu self helping kitaplarını okumanızı çok öneririm;
iyi hissetmek
hayatı yeniden keşfedin
akış

ayrıca kendinizle güzel zaman geçirebilmeyi de öğrenmenmeniz gerekiyor. sevgili, eş ve benzeri elbette çok kıymetli ama kendinizle mutlu değilseniz, olamıyorsanız, yanınızdakini de mutsuz edersiniz.

Kurs vs soylenmistir zaten ama bos zamanlar sirf sosyallikle doldurulamaz diye tahmin ediyorum. Size kendinizi verebileceginiz projeler lazim. Ne yapabilirsiniz siz daha iyi bilirsiniz, agac isleri olur, elektronik olur.

Evlenmezsen 1 2 sene sonra yine gelir böyle başlık açarsın. Çevrendeki herkes evlenir sen kalırsın. Memurların çoğu mutlu bir evlilik peşindedir ki bu da normal. Senin çaren karşı cins. Aynı sıkıntıları ben çektim vaktinde. Evlendim Kafa rahat.
Adam yalnızlıktan patladım demiş "insan önce kendi kendine mutlu olabilmeli, kendi kendine uğraşlar bulabilmeli." Cevap bu. Tebrik ederim. Bide kan beynine sıçramış beyimizin. Adam yalnızım diyor alowwww.
Sen karşı cins bulmaya uğraş. App mi kullanırsın seminer mi eş dost tavsiyesi mi bilmem ama vaktinde boşa geçmemiş olur.

insanlarla nasıl muhabbet başlatılır, nasıl tanışılır gibi konularla ilgilenirseniz, çok hızlı bir şekilde arkadaş sayınızı arttırabilirsiniz, bu kadar boş zamana bir iki hobi mutlaka sığdırılır, dil kursu gibi düşün ama taa çocukluğundan falan içinde kalmış bir hobiyi yeniden canlandırman bile sana o konuyla ilgilenen insanlarla tanışmanı sağlar.

muhabbet açmayı çözdükten sonra senden kralı yok :)

Dil, spor, müzik hocam. Bunlardan sevdiğiniz ne varsa sıkı sıkı sarılın.

aktivite arkadaşlığı uygulamaları var, insanlarla buluşup beraber konsere falan gidiyorsunuz. onlara bakın isterseniz.

üniversite çevresinde dil, dans, müzik, tiyatro kursu ne varsa yazılın. arkadaş edinirsiniz.

evlenmek için en az bir kişi daha lazım, o iş pek olur gibi değil :)

Hocam selamlar. Denizli biraz küçük, sıkıcı imkanları az bir şehir. Ben sizin sorununuzun sosyallik olduğunu anlıyorum. Denizli’de bulunan etkinlikleri tarayıp sosyal bir çevre edinmeye bakın öncelikle. Zaten 1-2 çevre edindikten sonra ve karşı cinsle iletişime geçtikten sonra rahatlarsınız diye düşünüyorum.

Onun dışında Denizli’nin en iyi yanı Antalya, Muğla ve İzmir’e 3 saat olmasıdır. Sosyallik sonrası buralara giderek zaman geçirirsiniz.

1-2 sene onceki dinamiklerin ayni sekilde ilerleyecegi on yargisiyla yaklasirsak belki fark edebilir. Ancak bence zaten ozellikle istanbul'da gecmisteki %25 kurali ve enflasyon beklentilerinden dolayi onden bir fiyatlanma olmustu. Yani belki de mevcut fiyatlar zaten yuksek ve ne kadar erken kiraya verilirse o kadar iyidir. Evin mevcut piyasa degerine gore de bakmak lazim, su an kira/satis fiyati orani da onemli, evin fiyati 200-240 kiraya esit olmali diyorlar. Bu da su anki fiyatin iyiligi konusunda fikir verebilir.

piyasanin durumu kestirilebilir degil ancak genelde okul baslamadan onceki aylar en uygunu oluyor

ağustos 15- eylül 30 arası

Ağustos-Ekim arası kiracı sirkulasyonu biraz daha fazla olduğundan sözleşme dönemi sonu kiracınız çıkaraa daha kolay kiracı bulunabilir.

Hiç bir zaman. Evinizi kiraya vermeyin...

İlla vereceğim diyorsanız, en uygun zaman okulların açılması dönemi. Eylül ayı yani. Üniversiteler henüz açılmadı, böyle bir imkan varsa, yakında üniversite varsa hemen verin.

.

normalde en kolay yaz öncesi(evlilikler ve atamalar) ve eylül dönemi(okul) kiraya verilir.

şu ara kira çarpanları iyileşti boşuna boş bekletmeyin kiraya verin.
fakat yüksek kira ödeyenden ziyade evinize bakabilecek ve kiraları aksatmayacak profil seçin gerekirse %10-20 daha düşüğe verin.

agustos eylul. okullar acilinca. turkiye'de 20 milyona yakin ogrenci var.

Yüksek fiyattan verin mademki, talibi çıkarsa zarar etmemiş olursunuz, çıkmazsa da beklememiş olursunuz.

para verip hizmet aldığınız bir yerin zaruri bir gereklilikten dolayı çözüm bulmasını beklemek en doğal hakkınız. o tarafa biraz bastırmanız daha mantıklı. hocalarla bu muhabbete girmezdim.

O nasıl terapiymiş yahu öyle. Bir kere gün saat belirledin diye ölene kadar öyle mi kalacakmış jxjsjsj

Artık mevcut saat uymuyor, başka saat belirleyelim deyince terapiyi bırakın mı diyor

Yüksek lisans saatleri, mevsimler, hava durumu, bir yılın 365 günden oluşması gibi kişinin kendi elinde olmayan konular hakkında, kendimizi ruhsal açıdan daha iyi hissetmek ve anlamak için gittiğimiz, üzerine para verdiğimiz ve profesyonel olarak hizmet aldığımız terapist esneklik gösteremiyorsa o terapistten aldığımız hizmeti birakmamiz gerekebilir.

@jül, öyle demiyor da boşluğum olmadığı için yapabileceğim bir şey yok falan diyor, öyle demiş olması gibi oluyor aslında.

Şimdi bunu bırak başkasına başla olsa her şeyi baştan anlatmak gerekecek, o yuzden de böyle çözüm üretmeye çalışıyorum.

3 senedir düzenli terapi alan biriyim, etrafımda da terapi alan çok insan var, psikoloji hakkında okur yazar çizerim araştırırım ama böyle bir terapist ilk kez duyuyorum.

Öncelikle hocalarınıza yalan söylemenize gerek yok, özelinizi açmanıza hiç gerek yok. İkinci olarak, terapistiniz saat ve gün değişikliğini nasıl bir yaklaşımla reddediyor? "Başka hiçbir boşluğum yok, seni de anlıyorum ama sadece bu gün ve bu saatte yapabiliriz" gibi mi açıklıyor kendisini, yoksa "Değişiklik yapamam, istersen buna uy, istemezsen başkasına git" gibi mi? Soruyorum çünkü gerçekten büyük bir saçmalık var ortada. İlk durum gibiyse, biraz anlaşılır olmakla birlikte, aktif bir danışan için uygun bir zaman dilimi yaratamayacak kadar meşgul olduğunu sanmıyorum hiçbir psikoloğun. En kötü senaryoda, zaman konusunda sizden daha esnek olan bir danışanıyla konuşup onun saatinde ve gününde sizi alır, değiş tokuş eder. İkinci durumsa zaten başka bir terapist aramaya başlayın.

Ayrıca "Şimdi kim baştan anlatacak?" tutumu yüzünden yanlış bir terapiste saplanıp kalmak terapinin asıl amacını yok eder, boşuna kürek çekersiniz.

Bir psikoloğun sizi tanıma süreci yeni bir arkadaşın ya da yeni bir flörtün sizi tanıma süreci gibi işlemiyor, bu kişiler bu işin uzmanı ve objektif, faydacı, işlevsel olmak durumundalar. Elbette sizi tanımaya çalışacakları birkaç seans geçireceksiniz ama baştan sona hayat hikayenizi anlatmanıza gerek yok destek görmek için.

Yaklaşık iki senedir görüştüğüm saygıdeğer psikoloğuma ilk seansımızda "En baştan başlamak çok zor geliyor şu an" dediğimde bana "Sondan başla o zaman, bir de böyle deneyelim" demişti mesela. Ve şu an onun sayesinde mutlu ve stabil bir hayatım var. Yeniliklere kapalı olmayın, demem o ki.

@stubborn: "Başka hiçbir boşluğum yok, seni de anlıyorum ama sadece bu gün ve bu saatte yapabiliriz" diyor.

Başlangıçta da boşluktan bağımsız olarak cok elzem bir durum olmadigi surece gün saat degistirmemeyi tercih ettigini belirtmisti. Gerekçesi de, aynı gün ve saatte olmasının kendine odaklanmakla ilgili faydalı olduğunu falan söylemişti diye hatırlıyorum.

@stubborn: bu 8 yıldır 4. terapistim, ilk defa bundan hayatıma dair makul bir verim aldım, bırakmak istemediğim kendisi değil bu emek aslında, diğerleri kelimenin tam anlamıyla coptu ve aldigim sey terapi degilmis diye dusundum oyle diyeyim.
Ama dediğiniz de doğru yani olmazsa yuksek lisansı bırakacak değilim ve gelme o zaman tavrı olursa zaten gidecek bir şey yok demektir. Ben çözüm bulmaya çalışıyorum.

Kendine odaklanma derken sizin kendinize odaklanmanız mı onun kendisine odaklanması mı?

Benim o gün o saate odaklanmam anlamında, onu belirtmişti.

Bıraksın allah aşkına, hayatınız zaten yoğun bir tempoda geçiyor, biyolojik saat mi bu haftanın aynı günü aynı saati olduğunda odağınız artacak?

Bir terapi sürecinde verim alıyorsanız eğer, terapist kadar, hatta terapistten ziyade sizin emeğiniz ve yatırımınız var. Siz iyi olmak istediğiniz için, hazır olduğunuz için ve açık olduğunuz için verim alıyorsunuz. Emin olun bu çizgide ilerleyip bir de iyi ve makul bir psikolog bulursanız bu süreçten de iyi bir terapi süreci olur sizin için.

Elbette son tahlilde sizin kararınız, ama şahsen ben yaşasaydım bu durumu, arkama bakmadan giderdim. Sonuçta ben bir hizmet alıyorum, karşılığında maddi manevi bir yatırım yapıyorum. Profesyonel olan tarafın benim değişen hayat koşullarıma uyumlanması gerek. Bu kadar temel ve basit bir şeyi yap(a)mıyorsa, güle güle.

dostum sen terapiste degil, terapist sana uyacak. valla uyuz oldum birak o terapisti.

sakin derslerini ihmal etme. bu terapist de seni bagimsiz, kendine deger veren biri yapacagina kendine bagimli yapmis.

"Insani dertlere gark eden terapist"

:)

@brkylmz +1

vermeyin şu dolandırıcılara para mara ya. psikolojinin p sinden haberi var mı acaba

Haftalık seanslarla terapi yapan bir terapistin düzenli danışanları varsa programda gerçekten boşluk olmayabiliyor.

Siz mecbur olduğunuzu, dersin saatinin değişmeyeceğini söyleyin belki birkaç ay programda boşluk olana kadar iptal edilenlerin yerinde haftalık değişen saatlerle devam edersiniz.

Dolandırıcılık değil bu. Sonuçta tek hastası siz değilsiniz. Ama konuşun, ne yapacağınızı bilmediğinizi söyleyin birlikte yol arayın.

eksisozluk.com

Genelde feroz ahmad ve zürcher'in kitapları önerilir ki Türkçede mevcutlar.

Erik jan zurcher kesinlikle +1

Mor oje +1

Tam olarak Türkiye denebilir mi emin değilim, ancak Hüsamettin Arslan - Epistemik Cemaat zamanında Turkiyede hem akademiyi hem entelektüel camiayı anlamak için epey faydalı olmuştu.

Bunu böyle yaparak bir bakıma ulu orta günah çıkartıyorlar diye dusunuyorum. Medya baskısı toplum baskısının da sonucu. Örnek verdiğiniz şeylerde şu benim umurumda değil ne halleri varsa görsünler tavrını takinirsaniz dost meclisinde bile linç edilmeniz işten bile değil.

Zeka eksiliği ve eğitimsizlik.

Klasik olacak ama müslümanlığı yaşamıyorlar. böyle yaparak vicdanlarını rahatlatıyorlar. Çoğu kul hakkı yer islamla müslümanlıkla alakası yoktur böyle yaparak hem kendilerini hemde çevrelerini kandırdıklarını zannediyorlar.

çünkü kimse tutarlı olmak zorundayız diye size bir söz vermedi.

Cikarci ve bencil olduklari icin.

Yaptigi boykotu ya da elestirdigi seyi derinlemesine dusunmuyor ki. Vicdanini(!) rahatlatip geciyor. Yine amerika icin de cikarlarina uydugu icin orayi tercih ediyor.

Ikisinin birbiriyle cakismasi umrunda degil. Cikarina hizmet etmesi yeterli. Senin burdaki oksimoronu ona ispat etmen de zerre umrunda degil. Bos yere kendini paralama.

cikarci ve bencil olmalari. bunun uzerine utanmaz olmalarini da ekle. oldu bitti.

Ezbere yaşamak. Sahip oldukları düşüncenin temeli yok. Ne sağ tarafını düşünüyorlar ne altını, ne üstünü ne de solunu.

Dümdüz bir düşünce ve yaşam anlayışı.

Bunu yapmayanlar da var. Mesela "bu elimdeki telefon, kullandığım uygulama vs yahudi malı olduğu için yahudilerin yaptıkları zulümlere ses çıkarmamalıyım, ne de olsa onların icadını kullanıyorum, bunu onlara yapamam" diyenler.

Zulme sessiz kalmayı tercih edenler yani.

Bence bu tür insanlardan iyidir bahsettiğin insanlar.

Türk insanı değil de sen tipik AKP liyi tanımlamışsın.

duyuruda ne çok insan ''tek eksikliği, eğitimsizlik, bencil vs'' demiş.

boykot edilmesi gereken ne kadar ürün varsa boykot eden ve sosyal medyamda boykot çağrısı yapan biri olarak cevap vereyim. bazılarının deyişiyle, eğitimsiz ve bencil biri olarak :P

daha önce filistin'e gittim, 11 gün Filistin'de ülkenin farklı yerlerini gezdim, Gazze hariç toplamda 8 iline gitmişimdir. bu geziyi Filistinli öğrencilerle yaptım, oradaki bir üniversitenin etkinliğiydi. Öncelikle şunu söylemeliyim ki, Filistin'de zengin ailelerin çocukları bile Amerika'da okuyor, hem de çok iyi üniversitelerde. Fırsatını bulan Filistinli birçok arkadaşım Amerika'ya yerleşti Ramallah'tan. Amerika'ya yerleşen Filistinli dostlarımdan biri İsrail'e sesini çıkarmıyor mesela, ama oradaki kadınların kalkınması için güzel projeler de yapmıştı Filistin'deyken. Ailesi Hamas karşıtı, ve siyaset o ülkede de var gibi düşünün. Onlarda da fikir ayrılıkları var başlarına geleni farklı şekilde anlamlandırıp yaşıyorlar. Onun dışında, Amerika'da çok iyi kurumda çalışan Filistinli arkadaşım, olanlardan sonra Amerika'ya lanet etmeye devam ediyor. Ama insan düşünüyor, ne yapsın, orada kalsa canından ruh sağlığından olacaktı. Herkesin nasibi değil mücahide olmak, ya da herkesin buna kapasitesi yeterli değil düşünürseniz. Hanginiz savunduğunuz bir davanın uğruna istikrarlı bir şekilde elinizde ne varsa verdiniz? Hiç mi düşmediniz, kalkmadınız?

Türkiye'dekileri sormuştu arkadaş, kendi üzerimden yanıtlayayım. İsrail'in ürettiği ürünler gerçekten çok konforlu, boykot ettiklerim de öyle. Amazon mesela... Ne güzel günlerde sipariş veriyorsun tak kapıda bir hizmet. Ama kullanmıyorum şu an, rahatımdan ödün veriyorum. Telefonum bozulsa, apple alamayacağım mesela, bu beni üzüyor mu, kesinlikle. Neden rahat varken zoru tercih edeyim? Ama işte değerleri uğruna ediyor insan. Yarın öbür gün Amazon'dan bir şey almam gerekse alır mıyım, bilemem. Dünyanın binbir türlü hali var. Belki yorulacağım, belki halim enerjim kalmayacak direnmeye? Şu an enerjim var konforumu feda etmeye.

Yurtdışına gelince... Bu ülkede yaptığın her adımda eleştirildiğim, çoğu zamanda sokakta dışlandığım bir ülkede yaşamaktansa, elimde imkan olsa belki ben de giderdim. Vicdanım sızlar ama yapacak bir şey yok, Türkiye'de ruh sağlığımı uzun süre koruyamam. Bir yerde tercih yapılırken, vazgeçtiğiniz şeyler de vardır, illa kazancınıza odaklanmayın.

Bence biraz daha ''insanları anlamaya'' empati kurmaya yaklaşırsanız, işte o zaman aldığınız eğitimler bir işe yarar. gördüğünüz şeylere ''zeka geriliği, eğitimsizlik, bencillik'' demek zira en kolayı. Ve kendini ülke tarihinden ayrıştırmamak da en kolayı dostlar.

Hepimize kolay gelsin.

Soruya şaşırdım cevabı çok basit.

1-Mantık ve alaka örgüsünde bir icadı yapmış olanın düşman olması onu kullanmayı ve
ondan faydalanmayı yanlış yapmaz.

2-Düşmanın senin icadını kullanması ya da faydalanması da onun açısından yanlış
değildir.

3-İslamda'da başka inançlarda da bunu men eden kural yoktur. Uygulamada da düşmanla
savaş halinde ticaret yapılmıştır.

4-Cebiri müslümanlar buldu ,ikinci üçüncü derece denklemleri cebirle Müslümanlar çözdü
sinüs cos tan kotanjant gibi temelleri müslümanlar öğretti ve bunları teknikte
kullanıyorlar. Onların kullanması da yanlış değil

5-Amerika yahudilerin ülkesi değil. Sen daha güçlü lobi yaparsan senin ülken olur.

6-Arabistan ya da İran la ticaret yapan çok fazla batılı ve seküler Türk var.

7-Bu insanlara çıldırmışçasına yüzsüz, ikiyüzlü vs diyenler bence hayata küsmüş, vize
sırası bekleyen militanlar.

Agresif yaklaşımları hayranlık duydukları Avrupalıların müslümanlarla iyi olan iletişimine anlam veremeyip huzursuz olmalarından kaynaklanıyor.

İslam bütün dünyada yükselirken kendileri sosyokültürel ve ekonomik olarak Hindistan gettolarına yakınsıyorlar. Buna da anlam veremiyorlar.

İkisinin birbiriyle alakası yok ki. Telefonu alırken paramı ödemişim öyle almışım sanki sadaka mı verdiler de yüzsüzlük olacak yahudi malı kullanmam?

Ben boykot filan yapmadım açıkçası şu an hayat akışım uygun değildi ama boykot yapana da niye yapıyorsun telefonun Amerikan malı demek salakça geliyor. Aldığımız ürünleri parasını verip alıyoruz ya hani??

insanlarin soylediklerine bakmayin. insan genelde sosyallesmek ve value signalling icin konusur. siz de ben de hepimiz oyleyiz.

insanlarin yaptiklarina bakmak daha mantikli. o zaman tutarsizlik kalmiyor.

vicdan mastürbasyonu, kültürel alışkanlıklar, iki yüzlülük, ahlaksızlık vs. bir de şey var. mesela cola'yı protesto ediyorlar ama mercedes'i protesto eden görmedim. mercedes'in ceo'su isral'e bağış yaptı mesela. starbucks'ı basanlar mercedes kullanan siyasetçileri protesto ettiler mi? hayır.

midem bulandı. facobook'u yahudi icat etti diye çocukların sırf yanlış yerde doğdu diye soykırıma uğramasına sessiz mi kalınacak? insan değilsiniz.

meaty cheesy güzel bir örnek. peynir de et kadar hatta belki daha geniş içeriğe sahip bir konsept.

Çeşitlendirilir abi hiçbir şey yekpare bağlantısız değil sonuçta.

Konu başlığı ya da kategori değil de konsept/kontekst uzerinden ilerlenirse o tıkanma olmaz gibi geliyor.

Örnek, 49W isminde bir kanal var, "Parcaliyoruz: [yazar filozof şair ismi]" başlıklı videolar çekiyorlar. Bu hazırlayanlar sıkılana kadar tükenmez ve tıkanmaz bence video fikri üretimi anlamında.

Mesela yer6 film var o tükenir çünkü konu edindikleri şeylerden uretebilecekleri şeyler sınırlı.

Detaylara giriliyor ve/veya aynı şeyler farklı formlarda tekrar ediliyor. Çok eskilerden klasik giyim kuşam üzerine bir kanala bakıyordum. Yıllardır bakmamıştım. Şimdi sorunuzu görünce tekrar dönüp bakayım neler oluyor dedim.

Son videolarında gördüklerim şunlar; ingilizler neden böyle şık? Statünü düşürecek 12 küçük hata, Erkeklerin sahip olması gereken 3 parfüm, gene mesela parfümle ilgili yakın zamandan başka videolar var. Mesela "Ofiste kaçınmanız gereken parfümler" adam da düşünürken, aa parfüm konusuna girim demiş, son 10 videosunun 3 tanesi parfümle alakalı. Parfüm konusunda ayrıca her yıl birkaç video çekmiş. Biraz dinlesen adamın söyleyeceği hemen hemen herşeyi duymuş oluyorsun.

Bunun dışında bir de yeni konseptlerle genişleyenler var. Mesela Doug De Muro var, genelde 2000 yılı civarı araçlar için inceleme videoları çekiyordu, hafif esprili falan. Nadir ve temiz arabalar oluyordu genelde, puan veriyordu falan. Sonra sıfır arabaları da yapmaya başladı. Sonra başka arabacılarla söyleşi yapmaya başladı. Son olarak da, kendisi oturup birşeyler anlatmaya başladı, mesela geleceğin klasiği olabilecek 10 otomobil. Bunun gibi şeyler.

Özellikle son birkaç yıldır kendimi her bakımdan zirvede hissediyorum. Daha da iyiye gidiyorum hatta.

Hiç değilim. Doğmamayı dilerdim.

istediğim hayatın %10'unu bile yaşamadım.

NowWeAreFree +1

doğmasam daha iyiydi.

dramaqueenlikten değil gerçekten tüm hayatımdan pişmanım...

İstenilen gibi bir hayat yaşamak pratikte çok olası görünmüyor çünkü isteklerin sonu yok ve hayat bunların da sadece birazına izin veriyor genelde.

Yine de, genele bakacak olursam, kendi hayatımı seviyorum ve kabulleniyorum. İstediğim gibi olmadı birçok şey, ama hayattan doyum almamı, iyi ve mutlu olmamı, hayatın istediğim gibi olması koşuluna bağlamadığım için, halimden memnunum.

Kaotik bir çocukluk, zor bir ergenlik ve birçok açıdan hırpalayıcı bir kariyer hayatı deneyimledim. Özel hayatım da genelde inişli çıkışlıydı, düzlük olan güzel kısımları ise maalesef pek sürmedi. Tüm bunların toplamına ve şu an üzerinde bulunduğum noktaya bakarsak, İstediğim hayatın belki yüzde kırkını ancak yaşadım. Ama çok daha fazla oranda mutlu oldum, keyif aldım, güldüm, paylaştım ve karşılık gördüm. Belki de ölçüt olarak buna bakmamız gerekiyordur.

evet. belli fırsatlarım oldu, çok şanslı olduğum yerler oldu ve bunların sürekliliğini sağlamak adına epey çabaladım. fırsatımın olmadığı ve talihsiz olduğum yerler oldu, üzüldüm ama dersimi alıp geçtim. kendime ait bir hayatı da yeni yeni inşa etmeye çalışıyorum inşallah güzel olur.

geçenlerde burada sorulmuştu yine o kadar zengin ailelerde doğan kişiler varken biz niye böyleyiz tarzı bir soruydu. sayısız farklı hayata sahip olurduk ama sürekli bir diğerini düşünmenin kendi mutluluğuma ket vurmak olarak düşünüyorum. her şey daha iyi olabilirdinin karşısında da kötü olma ihtimali var sonuç olarak :)

İkiye ayırmak istiyorum hayatımı.

Memnun olmadığım çok şey kaçırdığım ilk kısım. (2017'e kadar)
Memnun olduğum kendime göre dolu dolu yaşadığım ikinci kısım (2017'den sonrası)

Çok memnunum çünkü, iyisiyle kötüsüyle, kararlılıkla yaptığım seçimlere pişmanlık gözüyle bakmıyorum. Kimse hiçbir zaman doğruyu seçemez. Yanlışı seçmemek adına geri durmadım, hata yaptıysam da kendi hatam olduğu için benimsedim. Ders çıkardım, sonraki kararlarımı daha iyi aldım.

Bu yaklaşım bana şanslı olduğumu da hissettirdi çünkü yerinde karar aldıkça gelen özgüven, bir sonraki seçimde şansın yanınızda olmasını sağlıyor.

Mikro ölçekte istediğim her şeyi yaptım. Para biriktirip araba alıcam diye gitmek istediğim seyahate gitmemezlik etmedim. Öğrenim kredisinin son kuruşuyla alemlere aktım. Bir noktada yetmedi, baba parası yememek için okul zamanı gittim çalıştım, daha çok gezdim daha çok yedim içtim.
Okulda istediğim bölümü seçtim, istediğim işe girdim, istemediğim işten 2 ayda ayrıldım.

Kimse bu hayatta istediği her şeyi yapamaz, sahil olamaz. Olay nereden baktığınla ilgili, kendi hayatının iplerini ne kadar eline aldığınla ilgili. Sonuçlardan memnun olup olmamayı seçmek de kendinle ilgili.

Bu soruya memnun değilim diyen insan yarın sabah kalktığında ömrünün geri kalanında yaptığı şeyleri yapmaya devam ederse mutsuz olacak. Bunu kendimde her fark ettiğimde bişeyleri farklı yapmaya çalıştığım için, hepsini beceremesem de, gayet memnunum.

Tek derdim egitim konusunu halledemedim bu yuzden onum cok kapandi

Lise den sonra okuyamadim

Egitimi fulleseydim herseyi secme sansim olurdu misal ulke, meslek, aile, arkadas, ev sahibi olma vs

O yuzden cok mutlu oldugum soylenemez

Ama bazi konularda herkesin yasamadigi hayati yasadim

Gece hayatini dibine kdr yasadim eskiden senelerce ve yurtdisinda azittim hunharca yasamadigim tecrube yoktur

Son 5 senedir cok mutlu degilim sadece

Yüzde 80 memnunum diyeyim. Bir beş sene erken doğup euro 2 3 TL iken çoktan kendi paramı kazanmaya başlamış olmayı ve daha çok gezebilmeyi isterdim. Bir de oğluşlarım doğmadan önce Vietnam, Peru, Hindistan, Kamboçya, Nepal buralara gitseydik keşke. Bok varmış gibi en çok Avrupa'yı gezmişiz oralara şimdi de giderdik. Asya'ya çocukla gitmek zor. Angkor wat tapınağını santim santim yalarlar var ya ne hastalık varsa kaparız. Paris e çocukla gitmek kolay ama sıkıyorsa çık macchu picchu nun merdivenlerini.

Ben de degilim. Hic ileride sunu yapsam diye bir hayalim olmadi. Simdi de keske sunu yapsaydim dedigim bir sey yok. Hayattan da gram zevk almiyorum. Hic dogmamis olmayi isterdim.

memnunum. sifirdan su ana kadar iyi geldim. green card'i aldigim an olay bitmistir ama su anda hala tam kalici gocemedim amerika'ya.

35 yasinda gocmenlik isini halletmis, finansal bagimsizligini kazanma yolunda onemli adimlar atmis biri olarak gormek istiyorum kendimi. 2 yil daha var, bakalim.

40 yasinda da emekli olup kitaplarimi yazmaya baslarsam tadindan yenmez. bu da amerika'da kalabilmeme bagli. ondan sonra da 80'e kadar yasarsak yeter. bakalim, hayirlisi.

ilk 35 sene iyiydi ama sonra çok bozdu. hiç iyiye de gitmiyor, du bakalım bir yerde toparlarız herhalde.

Seçeneklerden biri dogmamaksa onu secerdim tabii deeee ;) yaşadığım hayat kendi beklemtilerim oranında mük

Çocukken ileriye dair kafamda canlanan ne varsa sahip oldum. Porsche bunlardan biri diildi tabiyy;))

Nazım hikmetin bir şiiri vardı, fevkalade memnunum dünyaya geldiğime isminde. Benimkisi öyle.

biz istediklerimizi yapabildikçe ülke istediğimiz noktadan gittikçe uzaklaşıyor. kesmiyor bu haliyle azizim kesmiyor...

Ilk 25 sene biraz savruldum ama sonradan ana hatlariyla yoluna girdi. Yalnız ben nedense hep Amerika'da okurum gibi bi dusunceye sahipmisim nedense içten içe cocukken, amerikada okumadim tabi ki ama sanki okumam lazimmis da olmamis gibi geliyor halen. Halbuki dogdugun buyudugun hayata bak amerikada okumak ne alaka. Neyse oğlum okur belki ilerde. Gerci cok uzak yavrum ne isin var orda :(

Yapabileceklerimi geç yapmak biraz olumsuz etkiledi ama olumlu tarafları da olmadı değil. Ailem sayesinde güzel bir hayatım oldu.

Esas problemim ilişkilerde oldu. Keşke dediğim bölüm burası sadece. Bir de yaz ayaları çok verimsiz idi benim için.

Hayata A Haber tadında bakıyormuş gibi görünmek istemem ama açıkçası bilimsel olarak, entropi gereği, her şey boka sarmakla yükümlüdür fakat insanlık tarihi bunun tam tersi gibi geliyor bana, çok değil geçen yüzyılın içinde insanlar yıllarca süren 2 büyük savaş ve daha lokal savaşlar gördü binlerce insan öldü binlerce insan sakat kaldı binlerce insan yerinden yurdundan edildi binlerce insan çocuğunu annesini babasını kardeşini eşini kaybetti, gaz odalarında insanlar boğuldu fırınlarda insanlar yakıldı. Günümüzde hala suya erişimi olmayan bir bidon temiz su için kilometrelerce yol giden çocuklar var ayağına kıymık batınca antibiyotik bulamadığı için ölen insanlar var, birkaç gün önce burnumuzun yaşanan savaşta muhtemelen zorla askere alınıp savaş alanına gönderilmiş bir askeri gösterdiler esir alınmamak için el bombasının pimini çekip kafasına dayayıp kendini patlatıyordu, bu adam muhtemelen 3-4 sene önce aynı günün sabahında ailesiyle kahvaltı yapıyordu, ben ne zaman karamsarlığa düşsem bunları düşünürüm halime şükrederim, diğer tüm şeyler bana ufak tefek şımarıklar gibi geliyor neticede elim tutuyor ayağım tutuyor sağlığım yerinde, sahip olduklarım var sahip olmadıklarım ve olamayacaklarım var ama bunlarla moralimi bozmam sahip olduklarımla mutlu olurum sahip olma potansiyelim olan diğer şeyler için çalışırım, olursa olur olmaz yapacak bir şey yaşadığım sürece hiçbir şeyden umudumu yitirmem, her sorun bir şekilde çözülür.

Hele şu günler bi geçsin düzelecez.

bana böyle sorular sormayın!

hiç değilim. ortam ve iyi arkadaşlar bulamadığım için. anhedoni yaşıyorum.

Katılmıyorum.
Terk edilen insanlar genelde toparlaniyor ama aldatilan insan resmen yaralaniyor, travma gibi oluyor. Sonraki iliskilerindeki güveni de etkileniyor vs.

Katılıyorum. İhanet sadece üçüncü şahsın bedenen veya ruhen veya hem bedenen hem ruhen varlığı demek değildir. İhanet güveni boşa çıkarmaktır, verilen sözleri tutmamak, verilen güvenceleri yıkmaktır. Güven ortamını huzur atmosferini paramparça etmektir.

Katiliyorum. Gittikten sonra neden gittiginin benim icin önemi yok. Ikisi de ihanet degil de ikisi gidis.

spesifik örnek biraz daha yaralayıcı normal terk edilmeye göre ama katılmıyorum aynı şey değil.

katilmiyorum. zor donem muhabbeti çok yorucu, gereksiz, drama queenliktir. istenmeyen iliski derhal bitmeli. yok sinava girecektim oncesinde ayrildi falan bos muhabbet

aldatilmak cok ayri bir dunya

Yani sizinle mutlu olmayan bir yetişkin, ayrılıp kendi hayatına bakmak yerine sırf siz istiyorsunuz diye, size destek olmakla (veya sizin yüklediğiniz sorumlulukla) yükümlü, yoksa aldatmış oluyor? Yani ilişkide mutsuz biçimde kalsa, göstermelik olarak destek olsa aldatmış olmayacak mıydı?

Bu bana bir tanıtığımı hatırlattı. Ayrıldıktan sonra başkasıyla flörtleşen *eski* sevgilisini, kendisini aldatmış ilan eden bir çocuktu. Ona göre ayrılıktan sonra da *eski* sevgilisi onunla ilgilenmeliydi, neden ayrıldıktan sonra onu bir kere bile aramadığını soracak kadar da ayrılık kavramını anlayamamış bir çocuktu. Yazık.

Aldattıktan sonra hala seninleyse bir şekilde hazmediyorsun da terk edilmek korkunç birşey. sanki o insan ölmüş gibi oluyor bir daha göremiyorsun.

Benzesen tarafları olduğuna katiliyorum. Terkedilmek, o artık yok demek bir bakıma. Aldatılmak aynı zamanda bir çeşit degersizlestirme aşağılama içeriyor, aldatilanin güvenine dair. Aynı zamanda terkedilme doğrudan bir tahrip etme amacı içermedigi için (bu amaçla yapılamaz demiyorum da, işte usturupluca ben senden ayrılıyorum diyip terkedeni düşünerek söylüyorum bunu), onarılması elzem olarak kalan şey, onun yokluğu.
Aldatilmada, ancak aldatanin onarabilecegi türden bir şey var gibi. Bu açıdan farklı.

Kesinlikle katılmıyorum. Aldatmak ahlaksızlık. Kimseyi aldatmadım. Affedilir bir yanı yok. Terk etmek başka. 1 kere aldatılmak yerine 20 kere terk edilmeyi tercih ederim.

katılıyorum. ikisi temelde aynı şey.

hatta örnek vereyim. birisi sizi aldatmasa, ama bir başkası için terketse, bu çok farklı mı olacak? hayır ikisi de aynı şey.

hatta artırıyorum. bu durumu anlatmasa ve bilmesen bile böyle bir ihtimal oldugunu hep düşüneceksin. e bunun aldatılmaktan pek farkı yok gibi.

Terk edince sebebini nereden bileceksiniz ki?

Bizim halkımızın en büyük sorunu her şeyi arabeskleştirmek, acı içinde debelenmekten zevk almak. Küçük Emrah'la büyüyünce böyle oluyor demek ki.

Terk etmenin tam olarak neresi aldatmakla bir? Sırf sen üzülme diye istemediği bir ilişkiyi mi devam ettirseydi? Kendinizi ne önemsiyorsunuz, karşınızdakini ne kadar değersiz görüyorsunuz ya. Yarım kalmışlık hissini ahlaksızlıkla bir tutup kimseyi suçlayamazsın. @bu ne bilimsizlik +1

@potasyum bebek, emrahla ne alakasi var ya?

bir insan cözümü iliski icinde aramayip kafasinda ayriligi kurguluyorsa bu hainlik gibi bisi evet. bu saatten sonra ha bana ayrilik konusmasi yapmadan biriyle birlikte olmus ha benden ayrilip senelerce evinde yalniz oturmus, bana ne.

o kisi kendi kendine gitmeye karar verdikten ve bana en son ben ayriliyorum yhaa diye geldikten sonra beni artik hicbir sey ilgilendirmez.

bence @gloomy'nin kastettigi de biraz böyle bir sey. karsi tarafa sans vermemek. sevgiyi kafanda bitirmek. ayriligi iliskideyken yasayip en son zahmet edip söylemek :)
o uzaklasma döneminde de ha bos zamaninda gidip baskasiyla görüsmüs ha yanimda oturup ic sesiyle ayriligi düsünüp durmus. no difference.

Katılmıyorum ve bazı cevaplar ilginç geldi çünkü bu bakışla kimse sevgilisinden ayrılmamalı, ancak iki taraf da medenice ilişkinin bitmesine karar verip el sıkışarak ters yönlere gider ise doğru. Hayatın olağan akışına uygun değil bu bence.

Yani ayağınız takılıp başınızı betona çarpıp öldünüz diyelim.

Başka senaryoda da birisi sizi bıçaklayıp öldürdü.

Sonuçta ortaya çıkan yıkım aynı. Ancak sonuçları aynı oldu diye bu sebepleri eş yapmaz.

Her iki olay da üzücü ve kıyaslamaya gerek yok, ancak birini diğerinden ayırabiliyor olmanız lazım.

Sizden ayrılmayı düşünen biri size karşı sizin ona beslediğiniz hisleri beslemiyordur.

Bu durumda ilişkiye devam ettiği sürece hem kendi geleceğinden, hem sizin geleceğinizden çalmış olur. Zaman durmuyor biliyorsunuz değil mi?

Terk edilmek üzücü, kuşkusuz. Peki sizi terk edecek aşamaya gelmiş birinin ne yapması olağan?

Yani siz sizi sevmediği halde sırf sizin duygularınızı düşündüğü için birinin kendi hayatından komple vazgeçip ömrübillah sizi mutlu etmeye uğraşmasını mı bekliyorsunuz? Bu nasıl mümkün olabilir? Cidden soruyorum. Nasıl olacak ki yani?

bunların terk edilen/aldatılan kişide bıraktığı yaralar ve affedememe hali

Senin bakış açına göre, hissettiğin duyguların suçlusu karşı taraf, o yüzden iki eylemde de karşı taraf suçlu çünkü kendimi kötü hissediyorum. Onların da kendi hayatı var ve yaptıklarını bir ihtiyaçlarını karşılamak için yapıyor. Suçlu arıyorsan bulursun zaten. Karşılaştırma yapmak istersen kedinin evden kaçması da benzer etiketler yarayacaktır. Hayatta başımıza bir sürü kötü olay gelecektir, kabullenmeyi öğrenmek olmalı asıl hedef. Niyesini araştırmak geçmişte tutmaktan başka şeye yaramıyor, yas süresini uzatır sadece. Suck it up and move on. Kabullen ve devam et.

@robert bosch

''bir insan cözümü iliski icinde aramayip kafasinda ayriligi kurguluyorsa'' bu neden hainlik olsun? İnsanların çözüm arayıp ilişkiyi devam ettirme gibi bir zorunluluğu, ahlaki yükümlülüğü mü var? Karşı taraf ayrılmak istemiyorsa, ikimiz de ayrılmak gibi ortak bir karara varamadıysak ama ben onunla devam etmek istemiyor ve haliyle ayrılmak istiyorsam sırf ''hainlik'' yapmamak için o istemediğim ilişkiye devam mı etmeliyim?

Ciddi mi cevap veriyorsunuz, anlamıyorum arkadaşlar çünkü o kadar mantıksız ve duygusal ki bakış açınız. İşleri bu kadar arabeskleştirmeye, acı devşirmeye gerek yok. Romantik komedi filminde yaşıyorsak neden olmasın ama gerçek hayat böyle fazla hassas beklentiler için son derece sert. @peki madem ve @akhenaten çok güzel açıklamış.

benden onceki son 4 cevaba asiri katiliyorum, bana da cevaplar cok enteresan geldi ya da yaslar cok genc.
terk edilmek acisindan; arkadaslar kafaniz mi guzel? birisi sizinle olmak istemiyor, bir sekilde sevgisi bitmis, ya da farkli yerlere evrilmis yasamlariniz, yani nereden baksaniz 20-30 hatta daha fazla yildan bahsediyoruz, siz kendinizi bu kadar mi degersiz goruyorsunuz, kendi yasaminiz bu kadar mi onemsiz sizin icin sizi sevmeyen ya da artik baska yollara gittiginiz asikar olan biriyle illa yasamimizin bir noktasinda bir soz verdik diye birlikte kalmayi sececeksiniz. yani baskasinin yasamini cope atmasini birakiyorum, kendi yasaminizi niye cope atiyorsunuz?
her iliskide onarilacak ya da onarilmayacak yaralar vardir, bazen bunlara karsimizdaki tek basina karar verir ve ayrilir, yapacak bir sey yok. aci mi? aci ama arabesklestirmek herhangi bir seyi iyilestirmez.
son olarak bi tik daha mantikla bakmak istiyorum, iki insanin 20li yaslarda tanisip taaa 70 yasinin sonuna kadar, hic degismeden, hisleri hic degismeden, hayatlarini derinden sarsacak olaylar yasamadan sabit kalmalari ne kadar mumkun? herkes biz fark etsek de etmesek de surekli bir devinim ve degisim icindediler, zaman zaman yollarimiz ayni yonde evrilmedigimiz icin ayrilabilir.
ayrica aldatilmanin travmasi bambaska bir sey, yalan soylenmesi, guvenin sarsilmasi farkli bir travma. dolayisiyla yazara burada da katilmiyorum.

kassiopeia +1

Ayrica evet terk edilmenin acısıyla aldatılmanın acısı aynı değildir.
Aldatılmak daha kötüdür.
Terk etmek cogu zaman onurlu da bir davranıştır.
İstisnalar olabilir... yine de aldatilmakla eş değer değildir.

kendine ve karşıdaki kişiye saygıdan, mutsuz olduğu hâlde ilişkide bulunmanın mantıksızlığından dem vuran arkadaşlara cevaben:

burada sorgulanan mevzu ayrılmak değil, terk edilmek. ayrılmak karşılıklı ve anlaşmalı da olabilir. ama terk edilmek farklı ve "ben mutlu değilim" ile haklı gösterilecek kadar basit değil. acun'un yarışmasında jürilik yapan bir yönetmen adam vardı. karısı kanser olunca onu boşamıştı. kurduğu cümle "ben artık mutlu değilim." olmuştur herhalde, ve kendisine ve karısına saygısı da büyüktür, değil mi?

neredeyse her ilişkimde terk edildim. bazılarında aldatılmış olabilirim ama bilgim yok açıkçası, ben hep terk edildim diye biliyorum.

üstelik kendi mental sağlığı problemli biri olduğumu söyleyebilirim, yani kolay kolay yol alamam vs. ama görüşünüze katılmıyorum.

terk edilmek ve aldatılmak bence ÇOK FARKLI şeyler. terk edilmek milyon tane sebeple gerçekleşebilecek, aslında doğal sayılabilecek bir durum. bazen olmaz yani. insanca veda etmek, "olmuyor" demek kendi içinde bence tutarlı ve makul.

aldatılmak ihanetin bambaşka bir boyutu. aldatıldığımı duysam, bilsem muhtemelen çok daha fazla üzülür ve yıpranırdım.

Aldatılmak: temelde yalan söylenmesi ve ego sarsıcı etkisi var. Ve o ana kadar yasananlarin da doğruluğunu sorgulatir


Terk edilmek: temelde fazla dürüst olunması <3 ego yine sarsılır ama aldatilirkenki kadar değil... Ve yaşananlar hatıra kalır


Yüz üstü bırakma olayı saşmalik zaten ama spesifik örnek verdiğin için yazayım; Biri beni artık sevmiyorsa, yanımda durması en başta beni rahatsız eder zaten. İstersem yatalak olayım kanser olayım, sürüne sürüne tuaylete giderim ama o adamdan gelecek yardımı istemem.

@gloomy

Ayrılmak ve terk edilmek aynı şey aslında, neden böyle dediniz ki? Evet insanlar karşılıklı anlaşarak da ayrılabilir ancak bu her zaman böyle olmaz.

Benim bir arkadaşım vardı böyle bir şey yaşayan. Çok sorunlu biriyle birlikteydi, bi hata yapıp ilişkiye başladığı biri ciddi anlamda problemli çıkınca uzun bir süre paçayı kurtarmak için bir çıkar yol aradı. Ayrılmaya çalıştığında bu kişi de "hayır ben ayrılmıyorum, tek başına ayrılamazsın" gibi şeyler söylüyordu. Haliyle iş adli bir sürece evrildi.

Yetişkin bir insanın ayrılık kavramını kabullenebilmesi gerekir bence, bunu çok dramatize etmemek gerekiyor, çünkü böyle şeylerin sonu genelde hiç iyi bir yere çıkmıyor. Bazen romantik, tehlikesiz, masum görünen hisler uygun ortamlarda en tehlikeli ve kontrol etmesi zor hislere evrilebiliyor, çok gri bir çizgi bu.

2 sevgilim oldu. ilkinde aldatıldım. ikincisinde terk edildim.

kesinlikle aynı değil.

ilk ilişkim 2.5 yıllıktı. ciddi ilerliyorduk sözde. ailelerle tanışacaktık. hatta o benimkiyle tanıştı. beraber yaşamaya başlıcaktık falan... meğer 6. ayımızdan beri ara ara aldatıyormuş beni.

özgüvenim eksilere düştü. insanlara güvenim de öyle. her şey yalanmış meğer dedim. şok geçirdim. inanmak istemedim. travma oldu. hala kimseye güvenemiyorum. aşırı derecede yetersiz ve değersiz hissettim. aptal olduğumu düşündüm. aşırı büyük bir hayalkırıklığıydı. saygısızlıktı. 1 yılda zor atlattım.

..

terk edilmemde de çok üzüldüm ve değersiz hissettim ama 3-4 ayda atlattım.

@art, 2,5 yıl boyunca asla bir şey sezmedin mi

sezmedim. ilk ilişkimdi. 19 yaşımdayken başlamıştı. sonuncusunda sezdim işte. sonra olaylar gelişti.

Vasi atanmasından başka bir çare yok gibi görünüyor.

Ekleme: Bahsi geçen kişinin yakınları, bu kişi vesayet altına alınmadığı için de üçüncü kişilere karşı sorumlu tutulabilirler. En azından ellerinden geleni yapmalılar ki yarın bir gün "Kardeşim sen oğluna/kızına/anana/babana sahip çıkmak zorundasın TMK gereğince, neden sahip çıkmadın?" sorusuyla karşı karşıya kalmazlar.

Ne olursa olsun durum zor, kolay gelsin.

Şizofreni hastasının tedaviyi redddetme hakkı olacak kadar aklı başında görülmesini anlayamadım. Üstelik ilaçlarını almadığı için gittikçe kötüleştiği ortada, bir de engelli. Bunu neden aklî dengesi yerindeymiş gibi değerlendiriyor bu doktorlar ve devlet anlamadım.

Birak bigun evi yaksin sonra o komsulari sikayet eder merak etme

Ayrica adamin akil sagligi yerinde degil nasil red edebiliyor cok sacma geldi

@zetnikov +1
Bazen bir şeyler daha da kotulesmeden kimseye bir şey anlatılamiyor.

vasi atanacak başka yolu yok. o olmasın bu olmasın ama sonuç alalım sistemi gördüğünüz gibi işlemiyor. kanunen mümkün değil çünkü. birileri elini taşın altına koymak zorunda.

Hastanenin idari birimindekilerle görüşüp fikir almak faydalı olabilir.
Ama vasi atanması gerektiğini öğrenmişsiniz hukuki sorumluluğu bundurumda düşğnmek biraz saçma geldi bana, önce sağlığı düşünmek gerekiyor gibi

benzer bir durum kariyerimin başındayken bana da olmuştu.
en fazla 1 senede ne onlar ne siz hatırlarsınız.
arada anı diye anlatırsınız.
fazla uzatmayın hemen yarın ilk yöneticinizle paylaşın.

Daha başlamamışsınız bile yaptığınız şey istifa etmek bile sayılmaz. Kısaca daha iyi bir teklif aldığınızı ve o teklifi kabul ettiğinizi söyleyip teşekkür edin. Belki teklif yükseltecekler ve aynı şeyi g şirketine de söyleyeceksiniz :)

Zaten başka yerlere de başvurduğunuzu söylemişsiniz. Bunu da bahane gibi göstermeden cümle içinde geçirerek neden stfa ettiğinizi söylersiniz. "Sizle görüşürken de bahsetmiştim, başvurduğum G şirketinden teklif aldım" diye.

Onlar da hayırlısı olsun der biter. :D iş yerinden ayrılmak sevgiliden ayrılmak gibi bir şey değil. Bu kadar tasalanmayın. Herkes para kazanmak için orda. Siz giderseniz en fazla "yeni personeli elimizde neden tutamıyoruz" diye sebebine kafa yorarlar. Kimse alınıp bozarmaz, size de bir şey yansıtmaz.

Dürüstçe çalıştığın şirkete daha iyi şartlarda bir iş bulduğunu söylemen lazım.

Eski bir çalışan olsan elde tutmak için benzer şartları sağlarlardı veya hayatında başarılar dilerlerdi ama senin durumunda deneme sürecindeki bir çalışana yapacaklarını sanmam.

Utanacak bir şey yok, zaten ilgili şirkete de başvurduğunu söylemişsin.

Bir an önce istifa edin ki, hem siz rahat edin, hem de sizin yerinize almak istedikleri adaylardan birisi işe girsin yazık olmasın. hayırlı olsun şimdiden.

@kimlanbu +1
Ayrıca adı üstünde deneme süresi.

Uzuun süre önce başvurduğum bir kurum, artık onlardan ümidi kesip de yeni işime başladıktan 2 hafta sona teklif sundu. Ben de 2 haftalık personelken ayrıldım. Çıkarken de "sizden daha önce başvurduğum firma daha iyi teklif sundu" dedim. Çalıştığım birim ve İnsan Kaynakları birbirine girdi. Benim çıkmam orada halihazırda çalışan ve yeni giren personele zam yapılmasına sebep oldu.

adi ustunde deneme suresi, ayni sure icinde onlar seni kapinin onune koysa emin ol bir tek kisi bile yakisik aldi mi diye dusunmez 1 hafta sonra da o sirkette tek bir kisi dahi ismini hatirlamazdi.

deneme suresi olmasa dahi, bu tip durumlarda duygusal davranmamayi ya aci yolla ogreneceksin ya da bunu sana anlatan insanlari dinleyeceksin.

istifa dilekcene de "gordugum luzum uzerine su tarihten itibaren gorevimden istifa ediyorum" diye yazman yeterli. zaten 2 ay da olmadigi icin kimseyi baglayan hicbir sey yok.

Gününün kötü geçeceğine o kadar odaklanmış ya da güne o kadar kötü başlamış ki bahane bulmuş gibi geldi. Çok tatlı bir şey yapmaya çalışmışsınız, inşallah gün bitmeden buna sahip olmanın kıymetini anlayabilir.

görev kelimesi pek hoş olmamış ama aynı şekilde devam etmeye gerek yok

Gergin uyanmış biraz :)

:( kolaylıklar diliyorum. hanımdan önceki iliskilerimi hatirladim.

Bahaneye sarilmaya gerek yok. Görev kelimesine bu kadar takilan biri biraz sonrasinda da hayati sana zindan eder.

"İlişkide bir şeyi görev olarak görmemek, içinden geldiği için yapmak lazım" gibi bir prensip var. Anlatmak istediği konuda haklı bir yaklaşım.

Partneriniz de bunla bağdaştırmış ezberden. Alakası yok tabi, siz bunu bir etkinlik olarak yapıyorsunuz, ancak o üstüne çok kafa yormamış. "Benimle konuşmayı görev olarak görüyor" diye düşünmüş dümdüz.

Bunu açık açık böyle konuşup, bunun o durumla alakası olmadığını, içinizden gelen ufak bir oyun gibi yaptığınızı, o görevin bu görev olmadığını söyleyip kafasındaki bu bağlantıyı koparın.

Olur böyle bazen, her şeyi kronik problem gibi görmeye gerek yok bence. İnsanlar bazen yanlış düşünebilir, saçmalayabilir. Sorunu tespit edip çözersiniz.

Görev zorunu olarak yapılan iş+1

incelikler yaparken kelimeler üzerine biraz daha düşünmeli dikkat etmelisin

Dil hayatta önemli bir araç, en temel iletişim yöntemi, ifade becerilerin düşük olabilir ama ne var canım bunda takılınacak diye düşünmek yerine bu becerimi nasıl geliştirebilirim diye düşünürüm, sadece romantik ilişkilerde değil her türlü kendini daha doğru ifade etmek etkili olur

Sen iyi bişey yapmışsın ne var bunda takılınacak diye düşünenler bu beceriye ihtiyacı olmadığını düşünenler ya da bu konuda hiç düşünmemiş kişiler oluyor genelde :)

Her tenefüste aramanı istemiyor olabilir mi peki? Yani bu biraz zorlama bi romantiklik ya sanki. Kızın başka işleri olabilir, kafasını dinlemek istiyor olabilir. Kendisi istediğinde arasa daha makul değil mi?

Abi bence göz kırpma emojisi başlı başına fail bir hareket kusura bakma ya, ikincisi de önceden böyle bir bilgi vermek biraz gereksiz bir hareket gibi olmuş sanki. Geçmiş olsun.

Bir şeyleri yanlış anlayasi ve alinasi var, o da sana patlamış.

Denklem şu, şimdi biraz kendini geri çeksen (tamamen değil biraz) hani gorevindi aramiyorsun diyebilir, beni niye ghostluyorsun diyebilir... görev kelimesine de takılma, bu algılama biçimiyle ayni tartışmayı başka bir şekilde yasayacaktin zaten.

görev kelimesi hiç hoş olmamış bence de.
içinden gelerek yapmıyormuşsun gibi olmuş.
ayrıca fazlaca hanımcı ve ezik bir kelime olmuş.
kadınlara niçin böyle ezik davranıyorsunuz anlamıyorum.

Güzel bir şey yapmak istemişsin ama kelimeyi yanlış seçmişsin. Bir de ne zamandır birliktesiniz? Eğer ilişkiniz yeni başladıysa ve sen ilk heyecanla bu kadar ilgi gösterip sonra hiçbir şey yapmamaya başlarsan iyi değil. Hep böyle ince olmak lazım, hep özen göstermek gerekiyor.

@abelardo; bu tarz davranışlar, karşındaki insanla ilgilenmek, özen göstermek eziklik değil, zerafettir. Kadın ya da erkek farketmez herkes birbirine karşı özenli olmalıdır. Bu kelimeden rahatsızlık duyunca, soru sahibi arkadaş kendini kötü hissetmiş bu da çok ince bir insan olduğunu gösterir.

Gereksiz gergin uyanmış ve saçma bir tepki vermiş. Kötü hissetmeyi gerektirecek bir şey yok. Düzenli olarak bu triplere giriyorsa da kolay gelsin. Sabır diliyorum, ne diyelim.

Merhaba.

Anlattıklarınızdan anladığım ya sınıf öğretmeni, ya da ingilizce.

Okulun ilk günleri bunlar. Sınıf oturmamıştır daha veya sınıf yönetimi çok iyi değildir. Kötü bir ders geçirmiştir ya da müdürle belki olumsuz bir şey olmuştur.

Kolejler bu ara tam bir köle sistemi. Ben de geçen sene bıraktım.

Bu seferlik çok kafaya takmamaya çalışın. Anlık bir şey olabilir.

Çatacak yer arıyor diye okumladım.

@rock n roll
sence ben özen gösterdiği için mi bu cevabı verdim? özen göstermesine bir şey demişim gibi konuyu çarpıtıyorsun. "görevim" dediği için bu cevabı verdim. ikisinin arasında dağlar kadar fark olduğunu biliyorsun ama çarpıtıyorsun.

hepimiz yaşadığımız olaylara göre bazı şeylere takılıyoruz, gereksiz atar yapabiliyoruz o anki modumuza göre, sürekli olmuyorsa idare edip geç, takma

abi senin yaşın başın var diye biliyoruz. 20lik kızlarla takılırsan tek kelimede adamı yamulturlar böyle. bari 25 falan olsaydı

"alakasi yok" cevabinda bir anormallik yok çünkü bazen bir sorunu ortaya döktügümüzde o kadar uyduruk ve sallama reaksiyonlar aliyoruz ki, agza vurmak isteyen taraf aslinda biz oluyoruz.

aslında harbiden alakası olmayabilir.
çok terleyen biri olduğum için, kendimi bildim bileli yılın 8-9 ayı 3. kademede vantilatörle uyurum. vantilatörün vücuduma uzaklığı 1 metre falandır.

asla ağrı çekmedim bu sebeple.
ne böbrek, ne bel, ne baş ağrısı.

adam doğru söylüyor olabilir.

ay böyle her söylediğine karşılık alakası yok veya o öyle değil diyene evet vurmak istiyorum alakasız argüman ile negatiflik seviyelerini atmak için yol aradıklarını düşünüyorum.

@thedepressed

Aslinda tam derdimi anlatamadim demek istedigim ne dersen de alakasi yok diye cevap veren bi kitle var

Belki de gerçekten alakası yoktur. Niye beğenmediğimiz her cümleden karakter tahlili yapıyoruz ya?

İlgi istiyor itiraz etme ihtiyacı var seni eline geçirmiş ediyor işte. Sen de ağzına kürekle vur bitsin gitsin.

Hayır, adamın kendi böbreği, neden olabileceğini kendi benden daha iyi bilebilir.

yok o kadar takilmiyorum.

demek istediğin karşındakine verdiğin bilgiye kaba bir cevap vermesi mi yoksa verdiğin bilgiyi beğenmemesi mi?
kabalıksa şikayetin evet avzına kürekle vurabilirsin. alakası olduğunu sanmıyorum dese sorun yok mesela.

Hackerlar.

Sen bizim devletin data-base'inin CIA filmlerindeki gibi saklandigini filan mi saniyordun.

Koruma gibi gözüken muhtemelen ihalesi tanidiklara satılmış sistemler kullanılıyor demek ki diye düşünüyorum demek ki.

Konuya hakim değilim de bu verileri şifreli tutmak bir külfet mi.
İkincisi bütün veritabanı indirilirken terabytlarca veri sonuçta hiç mi bir uyarı bir şey olmuyor dibini sıyırmış adamlar :#

Valla bu ikinci sorunuzun cevabını ben de merak ettim. Cimere falan sormak lazım herhalde.

Verileri şifreli tutmak bu tür bir sistem için önemli bir külfet değil. Verinin kritik olmasına istinaden de bu bilgilerin veritabanında şifreli tutulması ve veritabanına her erişenin bu bilgileri görememesi mantıklı olan.

Ancak ne yazık ki bu da kesin bir çözüm değil. Sonuçta bu verilerin kullanılabilmesi için ilgili anahtarla şifreli verilerin bir noktada decrypt edilmesi gerekli, eğer bu uygulamalardan birine erişiminiz varsa da veri sızdırmanız mümkün olabilir (Gerçi bu noktada en azından bütün veritabanını kopyalayamamanız lazım).

Sistem güvenliğini bir bütün olarak ele almak ve o sistemin güvenliğini tasarlarken sistemi bir devlet dairesinde kullanacak yeni memurdan, veritabanının yedeklerini bir odadan diğerine fiziksel olarak taşıyacak teknik elemana kadar her şeyi hesaba katmak lazım; belli ki bizde bu tür bir özen yok.

Sisteme erişimi olan memurun giriş bilgilerini çalıp onlar vasıtası ile topluyorlarmış verileri.

X memur şu saatte ya da saniyede 10bin kişiyi sorguladı bunda bi gariplik var diyen olmuyor demek ki. Halbuki gelen istekleri bu şekilde engelleyebilirler.

Ama bundan ziyade, içeriden ya da tüm veritabanına bir şekilde erişimi olanlar veriyor ya da göz yumuyorlar bence.

Teknik bi yetersizlikten ziyade işin beşeri taraflarında eksikler var sanırım.

Calmaktan ziyade surekli icerdeler bence. Olsa olsa "ellerindeki bilgileri update etmisler" diyebiliriz.

(Hatirladigim 3. Ya da 4. calinma vakasi bu cunku)

Bir ek soru daha: eğer üstte mümkün mü diye sorduğum şey mümkünse, aradaki gecikme faizini de mi siliyorlar?

İsabetli soramadım sanırım, soru "gss prim borcu olanlara yaptıkları gibi, bagkur borcu olanların peşine düşerler mi?"

Gss ile ilgili değil soru benim gss borcum da yok, sadece bu oldu ya, bunu da yani bağkur icin de aynisini yapmaları yasal olarak mümkün mu, ne dusunuyorsunuz; diye soruyorum.

İkinci soru da bundan ayrı,
bagkur borcumu gidip dilekçe vb verip sildirebiliyor muyum, böyle bir şey var mı? Varsa nereden yapabilirim, ve gecikme faizlerini isterler mi?

Bir önceki torba yasada bunu otomatik yaptılar zaten, borcu varsa belirli bir dönemin hem borcunu, hem hizmetini sildiler. E-devlet'ten kontrol edebilirsiniz.

İstesiğiniz döneme olmuyor, ancak af veya yapılandırma kanunu çıkar, içeriğinde de bu olur, öyle oluyor.

Gssnin durumu farklı. Bağkurda temel olarak uzun vadeli sigorta kollarindan prim ödenir yaşlılık aylığı alabilmek için. Prim ödeme gün sayısı buna bağlı olarak silinebilir devlet tarafından isteğe bağlı olarak ya da sonradan ihya edilebilir. Sizin dediğiniz durumda devlet bazen bu imkanı tanıyor mesela 1 yıl odemediniz bağkur primini, devlet bu 1 yıllık borcu siliyor ama hizmet gününüz de siliniyor buna bağlı olarak, yani hiç calismamissiniz gibi. Buna genelde SGK yapılandırma kanunlariyla imkan tanınır, yani kafaniza göre dilekçe verip sildiremezsiniz. Sürekli olan bir seçenek değil.

Ama gssde sadece sağlık hizmetlerinden faydalanmak için prim ödeniyor bu uzun vadeli değil. Bunların devamli ödenmesi gerekiyor çalışıyor olmaktan bağımsız olarak. Yani bunları şimdi sildireyim sonra öderim diye bir seçenek yasal olarak mümkün değil. Ancak tabi devlet bunun tahsilinden vazgeçebilir daha önce yapmıştı sanırım.

bagkurlu olanlar zaten gss ödemiyor ama bagkuru da ödemeyip yıllar sonra sildirince gss hiç ödememiş oluyorlar.

burada bence bir bug var. yanlış mıyım?

@liberal İsteğe bağlı sigorta ise geriye dönük olarak kapatılıp borç silinebiliyor, kapanış tarihinden itibaren de GSS borcu çıkıyor. Tamamen sigortasız olduğun bir zaman aralığı oluşamıyor.

istege baglı değil, dükkan sahibi bugun vergi açılışı yapıp sonrasında da hiç ödemiyor, her vergi affında da bagkur primini donduruyor ve siliyor.

20 sene geçmiş adam hep böyle yapmış. Bu kişinin hiç sosyal güvenlik günü olmaz ubu cepte, peki bu kişiye 20 senedir hiç gss prim borcu alıyorlar mı?

Bu saçma değil mi, prim öde hayır ödemek istemiyorum sil günümü diyorlar peki bu kişiye bu silinen günler için gss isteniyor mu? Benim bildiğim hayır.

Yanılıyor muyum?

@liberal, bug değil ki bu, ben de hemen hemen aynısını yapıyorum.

gss dediğiniz prim kolu zaten bağkur priminin içinde. borçlanıp borçlanıp af çıkınca sildirme imkanı varsa sildiriyor, öyle bir imkan yoksa yapılandırıp ödüyorsunuz. sildirirseniz prin gününz işlemiyor, emeklilik nanay oluyor. ister sildir ister sildirme, borcun varken hem gecikme zammı işliyor, hem sağlıktan yararlandırmıyor.

af çıkmadığı sürece de gecikme zammından kurtulma, sildirme gibi şansımız olmuyor. birikip, faiz yiyip duruyor.

@kibritsuyu, bence bir bug, çünkü gss ödemesini yapmayan bir işçi saglıktan faydalanamıyor ve gss primi artmaya devam ediyor. bu kişi 10 sene işsiz kaldı diyelim veya çalışmayı istemedi 10 senelik gss primi oluşacak.

aynı zamanda da bir esnaf sadece dükkanı var diye bagkur primi oluşuyor ve bu bagkur primini nasılsa emekliliğime çokvar nasılsa öderim diyerek bagkur primini donduruyor/sildiriyor. Böylece üzerine bagkurluluktan dolayı yüklenilmemiş veya sizind ediğiniz gibi bagkur primi içine bindirilmiş bir gss primi var.

10. sene sonunda işsizin üzerinde bu gss primi borç olarak kalırken bagkurlu esnafın üzerinde herhangi bir borç bulunmuyor.

ikisi de 10 sene saglıktan faydalanamadı ama birisinin borcu duruyor.

Bu doğru değil mi, dogruysa bence bu bir bug.

bağkurlu da öyle istediği zaman "ben ödeyemiyom nasıl olsa, emekliliğe de çok var" diyip primini sildiremiyor ki, ancak af kanunu çıkar, kanunda da "sildirebilir" gibi bir madde yer alırsa sildiriyor. yoksa onda da durum aynı, borç birikiyor, faiz yiyor.

ha af kanununda "bağkurlu hizmetini sildirip borçtan kurtulabilir" diye bir madde eklenip aynı madde gss'li işsiz için eklenmiyorsa buna da bug değil, çifte standart veya haksızlık diyebiliriz.

bak mesela 8 eylül 1999 öncesi işe girişi olan sgk'lı çalışan 5900 gününü doldurduysa yaşını beklemeden emekli oldu (eyt). ama 8 eylül 1999 öncesi girişi olan bağkurlu çalışan o zamana kadar aynı primi cebinden ödediği halde 9000 gün doldurmayı bekliyor, neredeyse iki katı.

bu daha büyük bir bug bence.

evet kesinlikle kanunlarda vergi affı çıkacak yazmıyor fakat hayatın doğal akışında bu neredeyse hep çıkıyor. Bu açıdan bakılırsa evet haksızlık ve buyuk bir bug var.

emeklilik konusunda da haksızlık var ama işte sgk sisteminde her yerde haksızlık.

ben 99 sonrası girişliyim. emekliligime kadar çalışınca belki 36 yıl prim ödeyecegim ama bagkurlu birisi bu silinen borçlardan dolayı sadece 25 yıl prim ödeyerek emekli olacak, keşke devlet te bana senin maaşından ve şirketin tarafından primler ödendi, günlerini silelim bu paraları verelim dese ama olmuyor.

sosyal güvenlik kurumunda erken girişin emekliliğe katkısı tamamen saçmalık o ayrı konu.

ben cevabımı buldum, sonuçla devlet prim affı getirirse gss ödemeyen esnaf karlı.

hayır sizin mesleginizi biliyorum o yüzden özellikle sizin cevabınız önemliydi, teşekkür ederim.

Ben normalde vicdansız bir insanımdır sokak hayvanları dışında hiçbir şeyi düşünmem çocukları da sevmem ama markette öyle bir şey olunca otomatik olarak "kardeşim ben öderim" diyorum kasiyere niye öyle oluyor bilmiyorum ama sağlıklıdır sağlıksızdır çok da umurumda değil açıkçası.

İki kez yardım ettim.
Duygu sömürüsüyle dilenme sektörü oluşturacağına inandığımdan vazgeçtim.

Bu kadar realist olmaya gerek var mı ya çocuk 2 ekmek almış canı çikolata çekmiş onu da almış ama parası çıkışmamış, bu çocuğun çikolata parasını ödeyince "vay keriz" deyip bir aşama ileriye götürerek "o zaman ben dilenip daha çok para kazanayım" diyerek dilencilik yapmayacaktır bence, paranız o kadar tatlı gelmez kimseye.

Eğer izin verirsen... minvalinde konuşmak lazım çocuklarla. Yani şu da ihtimal dışı değil, ödersiniz, gidip evde anlatır, azar işitir... sormasanız da bu ihtimal var da, mesela direkt odeyivermek bence biraz yok saymak da oluyor. Belki vazgececek, belki harçlığını biriktirmisti, yarın alacak, belki yanina para alirken yanlis saydi parayı... vb. bence en iyisi sormak ve izin istemek.

Denk gelme sıklığına bağlı. Bunu mesleğe çevirip enayi parası yiyen çok. Gerçi öyle bir durum olsa sonrasında kasiyer kesin bir şey der. Onun dışında kesinlikle yanlış bir durum olduğunu düşünüyorum. 13+ olsa neyse ama aksi durumda çocuklara, yabancı büyük insanların maddi yardımcı olabileceğini gösteriyorsunuz. Bugün siz iyi niyetli olarak üstünü tamamlarsınız yarın benzer beklentide karşılığını isteyen bir "büyük" çıkar. Dünya hayalinizdeki kadar masum değil.

gereksiz. parasinin yetecegi aburcuburu alsin. hepimiz bu yasimizda dikkat ediyoruz butce, harcama vs.

bir de bu kac yasinda cocuk. normalde markette alisveris yapacak yastaki cocugun kasaya gelmeden once neyin ne kadar tuttugunu hesaplayabilmesi lazim.

edilmemeli. paran yoksa alamazsin. bunu cocuk yasta ögrenemezse sonra daha cok üzülür. bu benim fikrim tabii sadece.

ona verilen parayla yetinmesi lazim. o para ona az geliyorsa da calismasi gerek.

Pedagoji falan, mahelle baskısı dinlemiyorum.
kanımızda var yardım etmek.
ben anında ödüyorum.
Bir kaç kez denk geldim böyle.

Çocuğın gelişimine yardımcı olacaksa bayramda da harçlık vermeyelim
Kazanmayı hayata tutunmayı kendi öğrensin o halde(!)

Burada çocuğun manen gelişime yardımcı olacak şey beleşe konması değil, büyüdüğünde onunda zorda kalan birine yardım etme hissinin şiödiden uyanmasıdır.

hiç denk gelmedim ben ama gelsem öderdim.

Tabii ki. Büyüyünce bile insanın aklında kalıyor böyle şeyler. Sevgi dolu anıları olsun.

Yardım edilmemeli bence. Burada ben yardımcı olurum, parasını öderim diyen arkadaşlar sizler bence iyi insanlarsınız ama o çocuğun karşısına her zaman sizin gibi insanlar çıkmayabilir. O çikolatanın parasını ödemek yoluyla o çocukla iletişim kurup kandırmaya çalışan bir sapık da çıkabilir karşısına. Çocuk tanımadığı birisinin ona çikolata ya da herhangi bir ihtiyacını alabileceği fikrini kafasında normalleştirmemeli.

Annelerin ve babaların da özellikle çocuklarına her fırsatta tanımadığı kişilerle konusmamasını, soru sorarsa cevap vermemesini ve ona herhangi bir şey almayı teklif ettiğinde kabul etmemesi gerektiğini öğretmesi lazım.

Bir de istediğimiz bir şeye her istediğimiz anda sahip olamıyoruz. Bazen bunun için yıllarca mücadele etmemiz gerekiyor ve bazen ne yaparsak yapalım sahip olamıyoruz. Bu vesileyle bunu da öğrenmiş olur. Çünkü hayat o çocuğa da prens / prenses muamelesi yapmayacak.

Valla keşke bana da küçükken markette, bakkalda param çıkışmadığında yardım eden birileri çıksaydı, o zaman eve geldiğimde işçi babamı görüp üzülmezdim belki o kadar.
Eminim ki yıllar boyu gülümseyerek hatırlardım böyle yardım eden biri olsaydı. Bu tarz garibanlık hissettiren anlar bence daha travmatik bir çocuk için.
Ben o yüzden şu an markette denk geldikçe güzel bir üslupla yardımcı oluyorum gördüğüm çocuklara.

Şimdi geriye dönüp bakınca görüyorum ki, garibanlık anları çocukluk hatıralarında büyük yer kaplıyor ve aksine inanın sizin dediğiniz şey pedagojik yönden olumsuz etkilemez çocukları.

Anasının babasının sorunu beni ilgilendirmez. ben yardım etmem.

banane yav. ayrıca benim çocuğuma da yardım edilmesini istemezdim. bu sefer alışkanlık haline getirebilir. sezercik filmlerini azaltın amcalar

@ diyecevaplandı, evet hatta artık bazı çocuklar özellikle de bayramlarda akrabaları para olarak görmeye başladılar. akrabaları göreyim ziyaret edeyim değil para alalım kafasında olan çok çocuk var.

bir keresinde bir misafirlikteyim, kimsenin yanında nakit yokmuş. ziyarete gelen akraba çocuklar geldiler el öptüler falan, sonra kimse para vermedi diye ağladılar.

bunda yetişkinlerin de sıkıntısı var. sen sevgi verme, bağ kurma, sadece ne istiyorsa onu al, ayda yılda bir gördüğünde de sadece para ver, başka bir sorununu çözme, derdini dinleme, yanında olma... e çocuklar da seni para olarak görür tabi.

meraklı konuşkan çocuk da pek kalmadı. sohbet etmiyorlar, soru sormuyorlar. tüketim toplumu çocuklarından ne bekliyoruz ki.

gelişimsel açıdan annesi babası abisi yapsa sıkıntı, ama siz yapsanız sizdekinin tesiri tatlı bir anı olarak kalabilir. geilşimse derdiniz yapabilirsiniz, ama yapmazsanız da hayata dair güzel bir tecrübe öğrenecek çocuk, o da kötü bi senaryo değil.

ben yardım etmem.

Hayir etmem.

Biz de çocuk olduk ki çocukken market vs bilmezdik bile hiç. Ne aliyorsak ya hesabini yapardik(sonraki yaslarda) ya da veresiye yazdirirdik.

O yüzden kasada çocuklara yardim etmeyi vs çok cahilce buluyorum.

olm ben yardim ederim diyecektim de yorumlari okudum, baya moralim bozuldu.

bence turkiye harbiden bombok bir yere dogru gidiyor, eskiden boyle seylerin mevzusu bile olmazdi.

ben pinti biriyimdir ama bu durumda ederim. dilenciye para vermem asla. bu durumda süreç doğal ilerliyor. çok şüphelenmedikten sonra yardım ederim

çingene çocukları hariç yardım ediyorum ederim.
neden çingeneler hariç? çünkü onlar o tarz işleri meslek olarak yapıyorlar.

Market alışverişlerini genelde uygulamalar üzerinden yaptığım için pek denk gelmiyorum ama denk gelirsem veririm ya o kadar da değil. Hayatımda bi tane bile dilenciye para vermedim de bi çocuğun alacağı çikolatadan duygu istismarı edileceksem de edileyim yani ki ben de çocukları pek sevmem

Ben yardım etmiyorum. farklı bir şey yapıyorum.
bakıyorum eğer sıradaki çocuk abur cubur almış, yani evden sipariş edilmiş bir şey almıyorsa, çikolata, cips, gazoz vb. şeyler varsa elinde soruyorum, sen mi yiyeceksin onları diye, evet derse tamam geç koy poşete para verme, harçlığın sana kalsın çok da bunlardan yeme deyip gönderiyorum çocuğu, kendi alacaklarımla birlikte kasiyerden geçmesini rica ediyorum. çoğunlukla okul çıkışı çocuklar eve gitmeden giriyor marketlere kalan harçlıklarını abur cubura yatırıyorlar. o saatlerde denk geliyorum ben.
dilenciye bir şey verirken bile başımın gözümün sadakası olsun tadında bir karşılık beklerken, bir çeşit beklentiye girerken, burada bir çocuğu mutlu etmek kadar anlık ve soyut bir beklentinin bu iş için yeterli olduğunu düşünüyorum. fazlası samimi değil, çıkar hesabı.

Arkadaslar çok duygusal insanlarsınız ben de aşırı duygusal biriyim ama çocuklarımızı koruyabilmemiz için bazen duygusal değil de biraz daha katı olmamız gerekiyor. Çocuklar, kim iyi niyetli kim kötü niyetli bunu ayiramazlar. Senin iyi niyetli yaklaşımın o çocuğun kafasında herkes iyi niyetli algısı yaratabilir herkese guvenebilirler. İşte sıkıntı burada başlıyor. Hiç kimsenin çocuğunun çikolata, meyve suyu parasını ödemeyin. Annesi ve babası çikolata, meyve suyu alamiyorsa da bir zahmet dünyaya çocuk getirmesinler. Bunu aşağılama amaçlı söylemiyorum, bu hayatın gerçeği. Ben çocuğuma meyve suyu bile alamayacak durumdaysam dünyaya çocuk getirmemeliyim. Çünkü basit bir çikolata, meyve su vs. bunları bile alamiyorsam ben hiçbir şeyi alamam.

Çocuklarımızı koruyabilmemiz için bütün duygu ve davranış biçimlerimizi tekrar gözden geçirmeliyiz. Bazen katı olmak iyidir.

ben soyle yapiyorum.
posetlerimi doldurmama yardim etmen karsiliginda ben de sana yardimci olurum diyorum. kasadan posetlere doldururken posetimi tutarsa cikarip ustumde ne kadar bozuk varsa 30/40 veriyorum calistigin emegin karsiligi diye.
boylelikle bir seyler alabilmek icin para, o parayi da elde edebilmek icin karsiliginda emek/zaman vermesi gerektigini de ogrenmis oluyor.

bos dilenenlere asla bir sey vermem. ama su satan mendil satanlar olursa onlara da okeyim.

rock n roll sen bizi neden ikna etmeye çalışıyorsun ki bizim için doğru olan bu senin doğrun oysa sen yardımcı olma insanlara, biz olmak istiyoruz bizim vicdanımız görmezden gelmeye izin vermiyor sanki ülkemizde her şey çok doğru çok süper de parası çıkışmayan çocuğa yardımcı olmak hatalı oldu hayret bişi.

@bir ben var benden şurada; bazı konularda ikna etmek zorundayız insanları. Çünkü bazı doğrular, pedofili denen sapıkların işine yarayabilir. O çocuk istediği şeyi alamayıp kasada bırakmak zorunda kaldığında emin ol ben de üzülüyorum ve senin zannettiğin gibi vicdansız değilim hatta tam tersi aşırı vicdanlı bir insanım. Hiçbir şeyi de görmezden gelmiyorum.

Sen iyi niyetli yaklasirsin çocuk bir yabancının ona gerektiğinde çikolata alabileceği algısını onda oluşturur yarın sapikla karşılaştığında onu da iyi zanneder.

İlkokuldayken bi kere dolmuşa param olduğunu sanarak binmiştim ve 50 kuruşum çıkışmamıştı. Yanimda oturan adam sağolsun tamamladı, neredeyse 30 sene geçmiş hala unutmam o anı. Çok utandım ama çok da minnettar kaldım. Bana denk gelse o anı hatırlayıp yardım ederim.

Ben euro’yu bozup faize koysam o gün euro 3 lira artar diye korkar bozamam. Murphy rules

Soru ve cevaplar şaka degilse elbette hisse yoğun fon alirdim

aptallik degil, sizin yaptiginizi yapan bir suru yerli yabanci var. ozellikle dovizin yatay kaldigi zamanda dolar bazli %40 uzeri getiri verdi TL faizi. ama bireysellerin makastan dolayi biraz zarari, sonrasinda sattigi fiyatin ustune ciktiginda ayni miktarda euro alamama ihtimali olunca bunlari iyi dusunmek lazim.

buna alternatif doviz bazli serbest fonlar var onlara da bakabilirsiniz risk almak istemiyorsaniz. serbest fon alabilmek icin de bankaniz araciligiyla nitelikli yatirimci tanimlamasi yaptirmaniz gerekir.

@deer hunter bence saka degil, soruyu soran risksiz bir getirinin pesinde bence cok bilgisi de yoksa hisse yogun fona yonlendirmek faydasina olmayabilir.

Aptallik mi olur bilmiyorum ama sunu unutmamak da fayda var. Bu tur bedava kazanc gibi gorunen seylerin omru cok uzun olmuyor, ruzgarin yonu her an degisebiliyor. Ben faiz isine girmezdim ozellikle bu noktadan sonra.

Faiz oranları gayet iyi. En az 4-5 ay daha bu şekilde gideceğini ön görülüyor. Ben olsam faizi seçerdim. Karar sizindir elbette.

Risk düzeyi az riskli olan fonlar da bir seçenek olabilir.

para piyasası fonları daha mantıklı. hareket kabiliyetiniz normal mevduattan daha fazla. al sat.

İlk seans tanışmaya yeter

Terapist değilim ama herkesin terapi ihtiyacı var bence

Ben giderdim. 5 seansta bir şeyin çözülmesine gerek yok. "İhtiyacım var mı, yok mu?" konusunda yardımcı olabilir. Ülkemizde psikolojik destek alması gereken kişi sayısı çok yüksek ama insanlar "benim bir şeyim yok" deyip yollarına devam ediyor. Zaten bu "bir şeyim yok" bakışı ya da "toplum ne der?" ön yargısı ile (sana söylemiyorum ama) tüm ülke pimi çekilmiş bomba gibi geziyor. Bazılarının kollarından tutulup psikoterapiste bırakılması lazım mesela ama ne onlar kabulleniyor ne de çevresi yönlendiriyor.

Tabii herkes gitmeli ve herkesin ihtiyacı var demek değil bu. İşin maddi kısmındaki destek güzel bir teşvik olmuş. "Uzaması durumunda nedenine ve uzayacak seans sayısına dair yazılı açıklama istiyorlar" uzarsa cebimden veririm de şu olaya girmem. KVKK ihlali olduğunu göremiyor olamazlar bence.

@nawar,
Şöyle yazmışlar:
"If a staff member requests additional session, they must provide a written explanation of the reason and the number of sessions required. The PSS focal point will consult with the CD for each request and may partially or fully approve it."

Yanlış yorumlamadiysam anladığım gibi. Ama pas focal point'e de sormamda fayda var.

bi an düşünmez koşa koşa giderdim. ama zamana göre değişir tabii 1-2 sene önce sorsan hayır derdim herhalde.

hayir

PMS döneminde yaşanan dalgalanmalar evet insanı çok yorar ama psikoterapi gerektiren bir şey değildir, böyle bir hak tanınıyorsa cidden yardıma ihtiyaç duyduğun bir konuda al, PMS için değil.

Bu 5 seans bedava psikoterapi olayı bence çalışanları tanımak için yapılmıştır. Kim neye yatkın onu bilmek istiyorlardır.

Şu durumda bence ya hiç bulaşma, ya da bulaşacaksan mesela uyku düzenini kuramamak, aşırı fazla veya aşırı az yemek gibi çok belirgin, çok nokta atışı bir şeyi çalış, bir tek şey olsun, belki o bile bitmez 5 seansta. Bu arada üstlerin duruma yaklaşımını da gözlemle derim.

Eğer içeriğin başlığı bile isyeri ile paylasilacaksa gitmeyin.

Onun dışında cekincelerinizde haklısınız. Bir ihtimal, şayet üstte belirttiğim şey olmayacaksa, belki belli başlı danışmak istediğiniz konularda bilgilendirme, görüş isteyebilirsiniz.

incel mehmeti tutmam ama aynı şeyi düşündüm. ya anlattıklarını iş yerinde sana şantaj için kullanırlarsa? boşver kalsın

Arkadaşlar siz dedikten sonra ToR'i tekrar okudum ama bu sürece yoneticimin dahil olabileceğini hiç sanmıyorum. Belki fazla iyimser olacak ama anlatacaklarimin bana karşı kullanılacağını da düşünmedim hiç. Ödeme ve faturaya dair şöyle bahsetmisler:

Geri ödeme için terapistten / klinikten seans sayısı, tarih ve toplam fiyatı (KDV dahil) içeren bir faturayı teslim etmeniz gerekmektedir. Ayrıca, faturanın size değil KURUMA hitaben ve aşağıdaki ayrıntıları içerecek şekilde olması gerekir: “KURUM ADRESI” •

İşlem: - Faturayı (her seans için ayrı ayrı veya tüm seanslar için birlikte) doldurulmuş bir ödeme talep formu (eke bakın) ile birlikte teslim edebilirsiniz. - Her iki belgeyi de e-posta yoluyla PSS odak noktasına (Uyum Müdürüne) teslim edebilirsiniz. Belgeleri inceleyecek ve transferi finanse etmek için ödeme talebini iletecektir. Kimlerin danışmanlık hizmeti aldığına ilişkin her türlü bilgi gizli tutulur. - Bu, KURUM'da bu sürece dahil olacak insan sayısını en aza indirmemizi sağlayacaktır.

eğer hiçbir sorunun yoksa ne konuşacaksın? zaman kaybı.

ben 1.5 yıldır terapi alıyorum. her hafta konuşacak bir olayım, duygum oluyor. geçen bir hafta yoktu ilginç bir şekilde ve seansta aşırı sıkıldım, bitse de gitsem dedim.

ama anlatacak bir şeyin varsa, içini dökesin varsa mükemmel işe yarıyor.

terapide sana alan açılmasının ne demek olduğunu deneyimlersin, alan açıldığında nasıl bir ''sen ortaya çıkıyor'' bunu deneyimlersin, bu muazzam bir şey.

belli konularda farkındalık olur, o farkındalıkla ne yapacağına da sen karar verrisin.

"uzaması durumunda" hahaha kusura bakmayın buna güldüm yani ticari zeka işte bu. adamlar bilmeyene böyle geçiriyor demek ki
psikoterapi yıllara uzayan bi süreç. öyle çocukluğundaki travmayı 2 3 seansta değil 1 2 senede ancak ortaya çıkartıyorsun ve sonra da devam ediyorsun 10 senesi var bi başladın mı. parası olmayanın yapacağı iş değil.

Geleneksel modern karışımı bir şeyler tasarliyorlar. Görücü usulüne karşıyız ama psikologlar tarafından karakter analizim yapılarak benim için bulunmuş eş ile görüşürüz de evleniriz de.

Sosyal medyada pop olan yönetecek gibi. Artık çok izlenen dizilerde neyi anlatirlarsa o olacak gibi geliyor bana.

Meyve bıçaklarını kama gibi kullanıp boğuşuyorduk. Serçe parmağıma bir darbe aldım. Çok kanlı bir sahneydi. Abim ben kazandım gülücükleri atarken annemin aklı gitti.

Birimin çöküyor, diğerimiz onun üzerinden uçan takla atıyordu. Bir ara dizim çarptı abimin burnuna. O günden sonra adamın burnu 10 sene her fırsatta kanadı.

En büyük zevkimiz inşaatın birinci katından kum yığınına atlamaktı. İkinci kattan bir çocuk atladı. O sene en havalımız o oldu.

20 tane daha örnek verebilirim :)

Şu an acildeyim sakinleştirici serumla cevap yazıyorum. Kalan 20 örneği dinleyemiciiim:(

Bizim hiç öyle şeyler olmadı sokakta oynuyorduk ben kardeşimi kolluyordum biraz büyüyünce o da beni kollamaya başladı:)

Babaları napiyor bunlar olurken ben asıl onu merak ettim.

Şunu hatırladım ek olarak, bir defasında kibritle oynarken halıyı yakiyorduk neredeyse. En manyakca ornegimiz bu.

Acayip ikilemde kaldim, ben istemezdim sanirim. Ancak sunu da soyleyeyim, isverenin bunu sorgusuz falan odemesi gerekir diye dusunuyorum. Bir riske girdi size ise aldi, 1 guncuk kaybi var, ki kayip bile sayilmaz calistiniz sonucta.

1 gün çalıştığım bir işyeri olmuştu. 1 günlük sgk primini yatırmışlardı. ücreti yatırmamışlardı. ben de istememiştim.

bence rasyonel cevap burda evet degil ama sen bilirsin :)

1 gunluk ucret icin agiz kokularini cekmeye degmez.

İşten mazeretsiz kaçmışsın. İstesen bile vereceklerinden emin değilim

Mutlaka ara sor. Yıllar önce 3 gün bir firmada çalışup ani kararla ayrılmıştım.

İki ay sonra aradılar içerde paranız var niye almıyorsunuz diye.

boyle sacma ikilemler sadece bizim cografyaya ozgu sanirim. ara sor. muhtemelen vermeyecekler ve arkandan suna bak 1 gunun parasini bile istiyor diyecekler ama bu tamamen ortadogulu comar kafasi. 1 saat calissan bile hakkini isteyeceksin. sonucta o kadar belge, emek vs.. harcamissin.

kesinkli iban atıp talep ediniz. Emeğinin karşılığını her türlü vermek zorunda deneme süresi diye bir şey var iş hayatında.

Sigorta yaptiysa zaten sigortadan cikmak icin kagit imzalamaya gidicen o sirada da verilir para. Benim de 1 gun calistigim yer olmustu.

Ama orada sigorta da yoktu herhalde ilk gunden. O yuzden arada yasal bi sey yok. Vermez oyle biri ama iste tabii ki. Istememen sacma olur. Hatta iste, vermem derse ustele. Gene vermiyorsa da hakkim haram olsun de cik.

Oluru bence şu, mesajla:
Y tarihindeki 9 saatlik çalışmamın ücretini henüz gondermediniz, 9 saat çalıştım ve anlaştığımız asgari ücrete göre net ücret olan 75,56 TL'yi hesabıma göndermenizi bekliyorum. Aksi takdirde yetkili mercilere bildirecegimi bilmenizi isterim.

Ek soru olarak, herhalde googledan "arama terimi zaten bak benim ismim, isletme adım; bunları üste alsan olmaz mi" gibi bir talepte bulunmak mümkün değildir, değil mi?

İlk sorunuzun yanıtı için support.google.com adresini inceleyin. İkinci sorunuz için web sitenizde doğru bir SEO yapılandırması yaparsanız isminizi arayan en üstlerde sizi bulacaktır. Çok sık kullanılan bir isim-soyadına sahipseniz ve sizinle aynı isim-soyadı taşıyan kişilerin de web siteleri varsa en iyi SEO çalışmasını yapan en üste çıkacaktır.

Hem ilk cümleniz hem ikinci cümleniz. Net hatırlamamakla birlikte, nota isimleri bir hristiyan ilahisinin her bir misraindaki ilk heceden geliyor, diye biliyorum. Tahminim köken Fransızca ya da latincedir.

Oradaki o sesi de, onun devamindaki kelimenin okunuşu olsa gerek.

Durum Türkçeyle ilgili değil, duyup dile aldığımız hali böyle. Bugünkü nota sisteminin 11. yüzyıldaki erken versiyonunda, bir ilahinin (Ut queant laxis) bu notalara denk gelen sözcüklerinin ilk heceleri notaların isimleri olarak kullanılıyor. Sol notası da "solve polluti" derken solve sözcüğünün bir parçası ve ince okunuyor.

Tam istediğin şey değil ama, okumadıysan diye
iyi ki okumuşum diyeceğin bir kitap

www.iskultur.com.tr

Kazım Karabekir, Hayatım adlı kitabında çocukluğunun geçtiği yerleri ve aile düzenlerini bir çocuk gözüyle anlatmış. Özellikle Mekke'deki yaşantıları çok ilginç gelmişti bana.

Memduh Şevket Esendal'ın Sıdıka Hikayesi Görücü usulüyle yapılan bir evliliği anlatır.

Aynı yazarın ve çağdaşlarının hikaye ve romanlarında Türk, Rum, Ermeni, Yahudi içiçe uyumluğuğunun nasıl güzel resmedildiğini görürsün. Hepsi çok güzel yazmış.

Bence Türk klasiklerinin epey hakkı yenmiş.

Cenap şahabettin'in gezi yazıları.
İçeriğinin ne kadarı sizin aradiginiza tekabül eder bilemiyorum ancak unsurlar vardır diyebilirim. Ama tabii servet-i funun dönemi onunkisi.

Bence kültür tarihinin en güzel örneklerinden biri Reşat Ekrem Koçu'nun İstanbul Ansiklopedisi

Şuradan pdf halini bulabilirsiniz. Basımı maalesef yılan hikayesine döndüğü için basılı olarak mevcut değil.

archive.org

Tam dediğinizi karşılamıyor olabilir ama mikro tarih temalı olmaları ve konu olarak sizin aradığınıza yakın olduğu için şu 2 kitaba bakabilirsiniz:

Kim Var İmiş Biz Burada Yoğ İken, Cemal Kafadar
Osmanlı Kültürü ve Gündelik Yaşam, Suraiya Faroqhi

Suraiya Hocanın benzer bağlamda başka kitapları da var. Bazılarını okudum bazılarını okumadım ama büyük bir tarihçidir Suraiya Faroqhi.

Osmanlı'da Kentler Kentliler
Osmanlı Dünyasında Üretmek, Pazarlamak, Yaşamak
Osmanlı İmparatorluğu’nda Yollara Düşenler
Soframız Nur Hanemiz Mamur:Osmanlı Maddi Kültüründe Yemek ve Barınak
Orta Halli Osmanlılar
Osmanlı Şehirleri ve Kırsal Hayatı
Osmanlı Zanaatkarları

Romanya'nın Transilvanya bölgesini çok sevdim.

zürih hayatimda gordugum en overrated sehirdi. luksemburg ve milano da epey overrated. genelde cok bilinen sehirleri geziyorum ama metz kendi acimdan en underrated sehirdi. cok sevmistim dokusunu.

Metropoller arasında madrid. Beklentisiz gittiğim için mi bilmiyorum ama barcelona gibi turist kenti değil, daha lokal ve şehre ait hissettiğim bir şehir oldu. Eğlencesi, sokak hayatı, kompaktlığı çok keyifliydi.

Küçük şehir olarak da gent derim. O ölçelteki bir batı Avrupa şehrine göre sokaklarında yürümesi, atmosferi, yeme içmesi beni etkilemişti.

Bruksel o kadar gomuluyor ki bence underrated.

ABD genel olarak overrated ama eski rust belt bolgesindeki sehirler Detroit, Pittsburgh falan gorece underrated.

Hollanda degeri bilinmeyen bir yer degil ama bence hala underrated. Sehir planlamasi, mimari, toplu tasima, altyapi falan hep muazzam.

Mardin merkez, eski Mardin olarak bilinen kısmı.

Almanya'da gördüğüm yerler içinde Potsdam ve Harz bölgesini söyleyebilirim. Potsdam Berlin'in dibinde ve ondan daha estetik ve yaşanılası bir şehir bence. Harz bölgesinde ise Wernigerode, Quedlinburg ve Goslar gibi küçük şehirler kesinlikle görülesi yerler. Muhtemelen Almanya'nın biraz ortasında kalması ve yakınlarında büyük bir şehir olmamasından dolayı görece değerleri bilinmeyen şehirler.

Belgrad +1

Bir de Krakow.

güzel misilleme.

bence tabii daha az bilindik yerler oluyor. ama öyle kalması da daha iyi. yani "underrated" kalsın, bozulmasın.

mesela "Calella de Palafrugell". söylemeyin kimseye :)


bu arada türkiye'nin de değeri bilinmiyor klişesi de var ama doğruluk payı var. bazı yerlerin eski güzelliği yok mesela.

Basima birsey gelmeyecekse, tabii il merkezi degil de butun il sinirlarini kastederek soyluyorum. Giresun. Doga olarak epey guzel yerleri var ve pek bilinmiyor bile. Mesela Giresun-Sivas yolu ozellikle sonbaharda muazzam manzaralara sahip, yol ustunde nerdeyse oturup yemek yenecek restoran bile yok. Benzinlik dahi yok o derece bir hiclik.

Bu arada ilk basta hep yurtdisini dusundum soruyu gorunce, Mardin yazilinca aklima Giresun geldi.

1)Bratislava olabilir.

sehir olarak inanilmaz farkli ve güzel degil ama yemeklerini cok begenmistim.

2)Hollanda'dansa Belcika daha güzel bir de bence. yemek olsun, ülkenin kendi icinde farklilasmasi olsun vs.

3) Mudanya cok güzel bir de.

Beyrut çok keyifliydi. Lübnan genelinde ciddi olumsuzluklar var evet, düzenli elektrik kesintisi ve güvenli toplu taşıma olmaması gibi. Ama bu biraz da kişinin seyahatten ne beklediğine bağlı. Bol bol heyecanlandıran, şaşırtan bir ülke.

Adres alalım belediye ekiplerini 3-4 ay sonra yollarız.

TLC'deki çöp ev programlarını izlersen hemen hemen hepsi seninle kaygıları taşıyordu.

@Kaleci Saçlı Yırtıcı Forvet+1
Bezelye kutusu, cips poşeti ve dondurma çubuğuna ne gibi anlamlar yüklüyorsun? Bunlar hiçbir işine yaramaz at çöpe, bak evin çöp ev olur. Dondurma çubuğunu bedava çıktıysa atma sakın :)

Ekonomik kriz??? tetiklemis olabilir. Evet istifcilik :(

bu psikolojik bir sorun.

Emin olun atınca rahatlayacaksiniz.
Cam vb farklı poşetlere atabilirsiniz farklı malzemelerden yapılanları ayırarak, onların çoğu geri dönüşüme gidiyor da resmi olarak değil, toplayıp merkezlere kiloyla satan insanlar var içiniz rahat olsun.

simdilik degil; ama takintili ve zor insansan 20 yil sonra cop evlerin birinde itfaiye ile kurtarilan yalniz adam olma ihtimalin %60 falan.

evet

Geri dönüşüm kültürü edinip onları sınıflandırmak atabilirsin. Ben çok zevk alıyorum naylon ve plastikleri ayrı yere atmaktan. Kağıt karton başka yere, camlar başka yere, tenekeler metaller başka yere, piller zaten ortada, ıslak çöpleri de kompost yapma olayı var onun şartları var sanırım. Başka... Kumaş atıkları var zor birikirler ama bence çevreni buna teşvik edersen kumaşları bile ayrı atmaya başlayabilir.

Bunu dene. Çok iyi gelecek.

Deterjanlar kimyasallar ayrı mesele. Onlara gıcık oluyorum.

İstifçiliğe giden yola girmiş olabilirsiniz, dikkat edin.

ovvv baski balata kokusu buraya kadar geldi..

Oldu, hiç beklemediğim bir şey olduğu için üzüntüden 3 ay içinde kanser oldum. İntikam filan almadım sonradan affettim. Şu an görüşüyorum bile aramız iyi.

Bence bu tarz bir soruyla insanların travmalarını tetikleyebilirsiniz. Kendilerini bu kadar derinden etkileyen bir şeyi anlatırken tekrar hatırlayıp modlarının düşmesi çok olası bana kalırsa.

En az 8-9

Sil bastan baslamak gerek bazen oldum.

Oldu, elime fırsat gecenlerde intikam da aldım ama olmayanda da hiç peşine düşmedim.

Olması gerektiği gibi gerçekçi düşünüyorsun

Zaten çocuk istemiyorsun, eşini de hem karakter hem psikoloji yönünden tanıyorsun, ekonomi yönünden yardımcı gibi şeyleri karşılayamayacağınızı görüyorsun

Çocuk meselesi evlilikteki en temel konulardan biri, isteyeni de istemeyeni de suçlayamayız ama bu evliliğin bitmesi daha hayırlı üçünüz için de

büyük ihtimalle çocuk olsada olmasa da boşanırsınız.

Uzun vadede bu sorunlar maalesef sürecektir ayrıca eşinizin sağlık sorunları ileride çocuk sahibi olmasına engel olacaksa ve su anda buna sahip olacakken sizden kaynaklı bunu sağlayamazsa sonraki süreçte size hayatı daha da katlanılmaz hale getirebilir, bu noktada sizin çocuk istemediğinizi yeniden ileri sürerek anlaşmalı boşanmayı teklif edebilirsiniz böylelikle hem siz hem de eşiniz herhangi bir kısıtlama altında yaşamak zorunda kalmaz

Esinin daha baslamamis anneligiyle ilgili ortada fol yok yumurta yokken sacma sapan konusmana gerek yok.
Senin istememen yeterli baska bahaneye gerek yok.
Karisinin hakkinda ailesinin ileri geri konusmasina izin veren bir erkek baba olmamali asil.

Yarin bir gün bebek bezi nasil degistiriliyor anne yhaaa diyip sonra kadina yüklenirsin.

Vakit kaybetmeden boşan hocam çocuk falan düşünme bile. Çocuğa yazık olur.

Senin çocuk istememen boşanmanız için yeterli. +1 Ayrıca daha ortada hamilelik bile yokken karının anneliği hakkında ailenin bu şekilde ileri geri konuşması ve senin bunu normal karşılaman, sonraki zamanlarda kadının başına gelecekleri belli ediyor zaten. İkiniz için, hatta nedense ailen için de sizin boşanmanız en doğrusu.

şöyle düşün, çocuk varken mi boşanmak çocuksuz boşanmak mı? iki türlü de boşanacaksınız gibi duruyor. çocuk olduğunda iletişimini hiçbir türlü koparamayacaksın ve sorunlar da katlanarak artacak (hamileyken ayrılmış biri olarak yorumladım).

@Robert @monnie
Ailem benim de çocuk olduğunda ona yeterli desteği veremeyeceğimi de söylüyorlar. Çok soğukkanlı bir insan olmadığımı ben de biliyorum ve dedikleri şeyler hep ihtimaller. Amaç eşimi eleştirip beni övmek değil ileride yaşanabilecek şeyler. Konu boşanmaya gelene kadar ailem hiçbir konudan haberdar değildi konuşmadı ama konu çocuk olunca çevreye neden çocuk istemiyorum bende ne sorun var sorgusuna girdim. Öyle olunca da yorumlar ortaya çıktı.

@amusan, evine dön cocugum. kizin basini yakma daha fazla. sen evlenmemissin. ona da mi hazir degildin? :) ona nasil izin vermis her seyi en iyi bilen ailen?

siz çocuk sahibi olmak mı istemiyorsunuz, yoksa çocuğun eşinizden olmasını mı istemiyorsunuz bir karar verin?

bu kadar lafın üzerine, aslında eşinizi kafanızdaki "anne" tanımına uygun görmüyor ve bu sebeple ondan çocuğunuz olsun istemiyorsunuz gibi geldi. bunu ona dürüstçe söylememiş ve kolaya kaçarak yalan söylemişsiniz. eşiniz de belki samimi olmadığınızı anlamış, belki de zamanla çocuk fikrine alışabileceğinizi düşünmüş olmalı ki sizinle evlenmek istemiş.

bu haliyle samimi olmadan başladığınız evlilikte hatanızın farkına varmanız iyi olmuş.

yaşınızı bilmiyorum ama haddim olmayarak tavsiyem ailenizi iç ilişkilerinize dahil etmeyin. zira aile torun istedi diye çocuk yapılmayacağı gibi, yine aile torun istemedi diye de çocuk yapmaktan vazgeçilmemeli.

Çocuk rızkıyla gelir derler. Evliliğinizin bir meyvesinin olması çok iyidir. Hayatınıza bir anlam katar. Yoksa ilerleyen yaşlarda hiç bir amaç olmadan ölümü beklersiniz. Ayrıca bir bakmışsınız o bebek evliliğinize renk katmış. Hiç belli olmaz. Peşin hükümlü olmayın. Bebeğe de bakarsınız alışırsınız merak etmeyin.

Her şekilde ikinizden karı koca da olmaz, anne baba da olmaz. Zaten herkes bunları olacak diye bir şey yok. Boşanmak sizin için en hayırlısı bence.

yukardakiler+1

benim anlamadigim siz cocuk yapmayip bosansaniz bu kadinin ya hemen gebelik ya da hic gibi durumu varsa ne ara hamile kalacak? acilen ayrilin

Sizin çocuk istememeniz boşanmanız için yeterli +1
Ve çocuk olsa da boşanacaksınız gibi duruyor +1

"Eşim istiyor" diye, "rızkıyla gelir" diye, "yapalım da alışırız nasıl olsa" diye çocuk yapılmaz bence. Toksik aileler, sağlıksız ilişkiler, çocuğun okul parasını kazanıcam derken evde çocuğuyla vakit geçiremeyen babalar (ve o babaların ihmal edilmiş çocukları) böyle böyle ortaya çıkıyor.

@tnz
Çocuk sahibi olmak istemiyorum ve flört döneminde eşime anne olma hayalin varsa mani olmak istemem diyerek söyledim. O da tamam sen istemiyorsan yapmayız demişti.
Son durumda ben hala çocuk istemiyorum üzerine ek soru işaretleri var. Eşime ve danıştuğım terapiste göre evliliğimizin iyi gittiği durumda çocuk isteyebilirmişim.

İleride de çocuk istememe durumumda onun vaktini çalmış olmamak için hadi çift olarak toparlamaya çalışalım demeden önce kendi fikrimi netleştirmeye çalışıyorum.

Ailemi dahil etmek istemezdim. Sorunlu bir durum olduğunu biliyorum. Bir anda biz çocuk yapmayı kabul etmezsem boşanacakmışız deyince onların yorum yapmasına da engel olamadım. Keşke daha karar size ait şeklinde bir yorumda bulursalardı ama çocuk yaparsanız pişman olursunuz gibi bir yorum ilişkiye onları çok müdahil etti.

rızkıyla gelir... rızkı belki bok gibi bir hayattır. rızkıyla gelir lafına hiç güvenmeyin.
çocuk olsa da olmasa da boşanma ihtimaliniz çok yüksek. bu arada titanic kemancısı' nın söylediği de gözden kaçmamalı.

Önceki duyuruda da yazmıştım kadını bir sal Allah aşkına. Senin yüzünden çocuksuz kalacak.

Karısının anneliğine laf ettiren kocadan da olmaz zaten.
Ayrıca tembel veya psikolojik olarak zayıf diye niye anne olamasın ya. Ben de anne olmadan önce çok tembel ve hiç iş sevmez biriydim, salondaki bardaği mutfağa götürmeye üşenirdim. şimdi tüm gece uyumuyorum bir kez bile şikayet etmedim.

Çocuk sahibi olmak, yav bi yapalım bakalım becerebiliyor muyuz, kervan yolda düzülür denecek bir şey değil. Bundan 30 sene öncesinin ekonomik koşullarında çocuk büyütmek o kadar da mesele olmayabilirdi ama mevcut koşullarda bu kararı verirken çok iyi düşünmek gerekiyor.

Öyle bir doğursun hele belki de süfer anne olacak ne belli denecek durum yok. oyun mu bu, olmazsa ne yapacaksın? çocuk rızkıyla gelir falan, böyle aptalca beylik laflara güvenip çocuk yapılmaz.

Kaldı ki çocuk istemiyorsunuz ve bu konuda el sıkışmışsınız. Bundan sonraki süreçte çocuk yapmazsanız bunun için tüm evliliğiniz boyunca suçlanacaksınız. Bir şekilde çocuk yaparsanız da sizin zaten çocuk istemediğiniz karşılaştığınız her zorlukta önünüze konacak.

Dünyada sadece tek kadın eşiniz tek erkek de siz değilsiniz. Eşiniz çocuk istiyor ve siz istemiyorsanız, bundan da eminseniz bir çocuğun hayatını mahvetmeden boşanıp mutlu olabileceğiniz evlilikler yapın. Hem siz hem eşiniz daha mutlu seçimler yapabilirsiniz. Eğer isteklerinize ve ilkelerinize aykırı davranırsınız, hem siz, hem eşiniz hem de doğacak çocuk bu durumun getirdiği sorunlarla hayatınız boyunca uğraşacaksınız.

@titanic kemancısı
Doktordan kendim duydum 9-10 ay içinde çocuk yapmazsa yapabilmesi için ameliyat olması gerekecek. Ameliyat korkusu olduğu için o ihtimal iptal. Konunun gerçekliği hakkında şüphem yok. Kitle yıllarca çok az büyürken bir anda hızlı şekilde büyüyünce bu tablo ortaya çıkmış. Bunu öngörememiş.

Ya ne yardan ne serden durumu seninki.
Çocuk mu istemiyorsun? Yoksa bu kadınla bir çocuk yapmak/aile kurmak istemiyorsun bunu konuşalım önce.

Fol yok yumurta yokken (kötü anne olacağına dair ispatlı bir kanıt) eşinle ilgili böyle endişelere kapışmışsın ama senin kök ailenle kendi özel hayatını bu şekilde konuşman kanıtlı bir kötü davranış.

Siz kendi tercihinizi daha önce dile getirmiş olduğunuz için haklısınız. Eşiniz de başta okey dediyse şu an doktordan duyduğu şey neden onu etikiledi? Bu neden onun/sizin gündeminiz şu an?

Ha eğer vazgeçtiyse de anlaşılmayacak bi durum değil, ayrılırsınız.

sadece sizi dinleyerek eşiniz hakkında doğru yanlış evet hayır diyemeyiz ancak anlattıklarınız ışığında durumunuz çözülecek gibi değil her türlü ayrılık yolu görünüyor maalesef

çocuk rıskıyla gelir -1 o eskidendi şimdi kendimize zor bakıyorken çocuk üstüne tüy dikmek olur.

- çocuk istemiyorsunuz

- hem siz hem aileniz kızı ezikleyip duruyorsunuz. bu da varsa bile potansiyelini çıkarmada yetersiz kalıyor. kız iyice batağa batıyor mental olarak. üstüne bir de bu durumda çocuk yapmasın zaten.

- çocuk olsa tam anlamıyla destek olamayacağınızı düşünüyorsunuz. kaldı ki eşinize bile tam anlamıyla olamayacığını düşünüyorsunuz. bence burada asıl ezik ve güçsüz sizsiniz çünkü hem pısırık bir eş seçmişsiniz hem de onu küçük görüp duruyorsunuz. hem ona kol kanat geremiyorsunuz hem de çocuk olsa bakamam diyorsunuz. ben de başta böyle hatalar yaptım, dönülebilir, ayrılın. kendinizin güçlü yanlarına odaklanın, daha güçlü kadın tercihleri yapın. tabi fazla da yapmayın bu sefer de siz eziliyorsunuz :D orta yolu bulmak lazım.

- kadıncağız çocuk istiyorsa sizinle olması hata olur bırakın ayrılın medeni bir şekilde o da kendini değerli hissettirebilecek bir eş bulsun ve ondan çocuk yapsın mutlu mesut yaşasınlar

Çocuk evliliği bir yere kadar kurtarır, sizin durumunuzda çocuk yapmayı geçtim, evli kalmak bile çok zor. Sakın, sakın, sakın...

Anladığım, ikiniz de daha çocuksunuz. Olay bu gibi.

Bence çocuk yapmayın zaten iletişim sorunlarınız varsa anlaşamıyorsanız çok yanlış bir karar olacak bu.
ailenizin size "o annelik yapamaz" demesi çok irrite edici. Bu yorumdan sonra asla objektif kalamıyor ve eşinize üzülüyorum sadece.

sen zaten çocuk istememe konusunda netsin ve eşinin de annelik yapamayacağını düşünüyorsun. iletişim sorunlarınız var ve anlaşamıyorsunuz. e bu durumda herkes yoluna baksın.

antinatalist bir insanım ama boşanman gerektiğini ve eşinin anne olma hakkı olduğunu düşünüyorum. becerip beceremeteceği kendi sorunu. en son anne olacak insanlar bile anne olurken senin kalkıp da dağınık ve sorumsuz diye kadına anne olamaz demen çok saçma ve haksız. boşanman gerek.

Ben dahil hiç kimsenin bu kadar ciddi bir konuda sana akıl vermesine müsade etme. Eğer maddi ve manevi hazır değilseniz asla çocuk yapmayın. Onun mutlu bir çocukluk grçirme hakkını elinden almanız çok acımasızca. İyi bir evlat yetiştirmede ilk adım sizin eşinize ve onun size olan sevgi ve merhametiniz ile mümkün. Şu an bu ortam oluşmamış ise hiç bir şeyi acrleye getirmeyin. Annelik yapıp yapamayacağı çok öznel yorumlamalar. Kimse annelik kavramını yoruma açamaz. Yaşayan bilir. Bunu bir baba olarak söylüyorum. Siz babalık yapabilrcek misiniz? Evet ise bu konu neyi kapsıyor? Bence çocuktan öte sizin birbirinize olan eş ilişkinizi gözden geçirmeniz ve bunu iyileştirecek iseniz bu noktada adımlar atmanız gerekiyor.

iki acayip nokta var:

1) "Eşime evlenmeden önce çocuk istemediğimi net şekilde söylemiştim ve bu konuda anlaşmıştık. Evlilikten iki ay sonra eşim bir sağlık sıkıntısından kaynaklı ileride anne olma şansını kaybedebilir durumu ortaya çıktı ve çocuk istiyor."

- zaten baştan çocuk yapmama üzerine anlaşmışsınız. sağlık sıkıntısı sebebiyle ileride çocuk yapamama ihtimali ortaya çıkınca eşin neden çocuk yapmak istiyor? zaten başta kabul ettiği durum "çocuk yapmama" durumu? eşin burada haksızlık etmiş sana.

"ileride çocuk yapamıyor muyum, e güzel, ben de zaten çocuk yapmak istemiyordum, eşimle bu konuda anlaşarak evlenmiştik" demesi gerekirdi.

2) "ailem çocuk sahibi olmamı istemelerine rağmen o annelik yapamaz çok zorlanır dedi."

sen de bir ailesin.
büyüdüğün ailenin böyle yorum yapması ve senin ve eşinin hayatını etkileyebilmesi. üzüldüm kadına. ama kadın haksız burada.

----

evlilik sözleşmesi sayılabilecek durumu eşin bozmuş. başta seninle çocuk yapmamak üzere evlenmişken seni çocuk yapmaya zorlaması olmaz. başkalarının etkisi altında kalmadan, başkalarının eşin hakkında yapacağı yorumlara aldırmadan, sen çocuk istiyor musun istemiyor musun? istemiyorsan ayrıl, bari zaman kaybetmesin.

duyurunuzdaki "eşime evlenmeden önce çocuk istemediğimi net şekilde söylemiştim" kısmı nedense herkesçe kabul görmüş. ancak bunu söyleyip sonradan çocuk sahibi olup iyi ki çocuk sahibi olmuşum diyen insanlar var ve bunların sayısı azımsanmayacak düzeyde (belki bu oran benim ve çevremdekilerin yaşıyla da alakalı olabilir).

sizin eşinizle olan iletişiminiz nasıldı, bunu ne şekilde ifade ettiniz, eşiniz gerçekten bunu anlatmak istediğiniz şekilde anladı mı kısımları bence yoruma açık. belki eşinize sorsak "ileride çocuk isteyebileceğinin sinyallerini bana vermişti", "fikrini değiştireceği izlenimine kapıldım" diyebilir.

bu arada hala daha bir yandan çocuk istemiyorum derken diğer yandan ailem, terapistim ileride çocuk isteyebilirsin dedi, galiba isteyebilirim diyorsunuz. sizin bu arada kalmışlığınız sebebiyle eşiniz de söylediklerinizi farklı yorumlamış olabilir.

o yüzden "ben söylemiştim" diyerek konuyu çarpıtıyorsunuz gibi geliyor. soru basit. eşiniz sizin de katkınızla bir bebek dünyaya getirmek istiyor. geleceği boş verin ve hiç kimsenin etkisinde kalmadan söyleyin siz bugün ne istiyorsunuz? kolaya kaçmayın. terapistinize, ailenize, bir başkasına sormayın. bu sorunun cevabına göre de kararınızı verin.

Sen eşini sevsen ve gram değer verseydin eşini burada kötüler gibi konu açmazdın bu bir. Bir insan becerikli veya beceriksiz olabilir ama bu durum onu iyi veya kötü bir anne olacağını ifade etmez. Bak burayı iyi anla. Bu senin ne haddine ayrıca.

İki, ananı babanı da karıştırmışsın mevzuya bir de oldukça gereksiz ve karınızı yeren bir yorum yapmışlar. Onlara ne?
Boşanın bırakın o da rahatlasın bu narsistten kurtulduğu için sevinsin.

Bana şımarık bir çocuk gibi geldin üzgünüm

Arbre+1
Ayrıca tamamen tahmin, çok ana kuzusu birine benziyor gozumde boyle bir izlenimi var. Yaşam alanında bir "anne" figurunun eksikliğini yasiyor belki kimbilir.

Acun ılıcalı isminin temsil ettiği(ya da etmesini istediği) değerler evlilik dışı bir "dost hayatı" ilişkisi yaşamasına engel. Çocuk yapmak istiyorsa mesela... zaten kadın da istemez bunu.

Evlenen kişiler arasında öylesine büyük ekonomik nispetsizlik olduğu zaman evlenmek o kadar da sıkıntılı bir şey değil. Evleniyor çünkü kız ve kızın ailesi böylesine göz önündeki biriyle evlilik dışı bir ilişki yaşıyor görüntüsü vermek istemiyorlar büyük olasılıkla. Diğer yandan, evlilik öncesinde bir mal rejimi sözleşmesi koyuyor kızın önüne ki ne de olsa boşanacakları için ileride kıyamet kopmasın, ayrıca kız da bu "ortaklığın" sonunda payına düşen makul bir payı garanti altına alsın.

Bu durum sadece Acun Ilıcalı özelinde değil, genel olarak aralarında normal bir evlilik kurulması olasılığı son derece düşük olan aşırı zengin erkek ve güzel kız birlikteliği bakımından genelleştirilebilir.