Size cok ozeniyorum. Evet, bu dedigimi belki garip karsilayacaksiniz ama size gercekten cok ozeniyorum lan.. Vize, final, proje, para ot bok stresi falan her sey var ama ogrencilik guzel sey ya.. Mezun olali 5 bucuk yil oldu; 5 yildir is guc vs vs ugrasiyorum, isimden memnunum da ama ogrencilikten aldigim tadi hic bi seyden almadim. Almanlik gibi valla.. Cillop gibi bir is bulacak olsaniz da mezun olmayin olm, tunelin ucu harbiden bombok bir yere cikiyor...

bu neden yapılır? yani örneğin "eksisozluk" alan adının com, org, net, club. v.s. gibi uzantıları alınmış durumda ama bu siteler mevcut değiller. alan adı kapılmasın diye adın sahibi mi alıyor bunları?

evet, sonunda bitti. pazartesi ilişik kesme işlemlerini yapacağım. danışmanıma bir hediye almak istiyorum. kendisiyle de eşiyle de yakın bir ilişkim var. hatta benim eski işyerimde danışmanlık yapıyorlardı. 2 sene boyunca çok kahrımı çekti ve tez yazım sürecimde bana çok yardımcı oldu. 40'lı yaşlarda ve erkek. ne hediye alayım sizce? (bu arada yüksek lisans tezi ve sosyal bilimler)

dostlar, yaklaşık bir saat iki saat önce falan bir programda gördüm, böyle kare şeklinde mektup ebatında bir kağıt düşünün, adam başka bir kağıdı keserek resim çizmiş yani bu stencil yaparken duvarlara kağıtları kesiyorlar ya o mantık, o kesili kağıdı boyadı, sonra temiz kağıdı bir baskı makinesini koydu böyle büyük bir merdane var, onunla temizin üstünden geçti, ve temizin üstünde o kesilen kağıdın üstündeki resim çıktı, çok acayip anlattım ama nedir bunun ismi biliyor musunuz?

edit: sonuç olarak mektubun üzerinde harika bir resim ortaya çıkıyor

Kemeri Pantolona takıyoruz. Peki neresine? Ben köprü diyordum. Bir arkadaş uyarıp o halkaların adını söyledi. Unuttum!
Bakis miysi? Balık mıydı? Neydi_

Laptoptan giremiyorum youtube'a birkaç gündür, "bağlantınız gizli değil" diyor, "gizlilik hatası" diyor.

"Saldırganlar www.youtube.com sitesinden bilgilerinizi çalmaya çalışıyor olabilir (örneğin, şifreler, mesajlar veya kredi kartı bilgileri)."

diyor. ama telefonumdan girebiliyorum. nolüyür?

Bir video oynatici ariyorum. Bs player'in mac versiyonu olmamasi ve adware icermesi kafami bulandirdi. Onun disinda gom player nasildir?

Aslinda vlc'de yasadigim sikinti macbooku tv'ye bagliyorum ve ortalama 3gb'lik hd filmleri izlerken nadirende olsa takiliyor. Onun disinda memnunum, takilma icin onerebileceginiz bir cozum varsa onada acigim.

Tenkselat simdiden.

Arkadaşlar facebook'ta neden kızlara erkekler tarafından çok fazla arkadaşlık isteği gönderiliyor? Yani bu kızlar gelecekte eşlerimiz olacak. Ayıp değil mi?

Tek sayfadan hatta sadece yapım aşamasında görselinden oluşacak bir sayfa hazırlayacağım. responsive olarak nasıl yaparım bunu. resim küçüksün veya büyüsünn istiyorum ekran boyutuna göre

Böyle dipten gelip zirveeye tırmanan uyuşturucusu satıcısı hikayesi arıyorum, bildiğiniz filmler var mı bu tarz?

anladığım kadarıyla bu işi beleşe kapatmaya bakan birisi. zaten söyleyeceğim fiyatı kabul etmeyecek. ama bu işin piyasası kaç lira ortalama olarak? yani bir web siteyi yapmak için kaç lira istemeliyim? bu işin ehli arkadaşlara sormak ve danışmak istedim. şimdiden teşekkürler...

merhabalar. 21 yaşında üniversite öğrencisiyim. hayatımda ekstrem duygular yaşadığımı pek hatırlamıyorum. hiç sevgilim olmadı. bırakın sevgiliyi, yakınlaştığım bir kız bile olmadı. dönem dönem platonik aşklarım oldu ama aşırı özgüvensizliğim nedeniye son dönemlerde platoniğim bile yok. "ne de olsa olmayacak" diye düşünüp kimseyi sevemiyorum bile artık. yani kısacası hiç aşk acısı çekmedim.
annem, babam çok iyi insanlar. iyi de anlaşıyorlar, şimdiye kadar hiç kavga ettiklerine şahit olmadım. bana da yeterince iyi davrandılar ve özgür bi şekilde büyüdüm.
üniversite hayatım boyunca hiç maddi sıkıntı çekmedim. parasız kaldığımı hiç hatırlamıyorum. uç harcamalar yapmıyorum. sigaram var bi tek, alkolle aram pek yok. onun haricinde yemek vs. konusunda çekinmeden harcama yapıyorum. yani maddi yönden de bi sıkıntım yok çok şükür.
not ortalamam düşük sayılır ama bi şekilde dersleri geçecek kadar not alıyorum. alttan falan da dersim yok. ortalama bi öğrenci sayılırım.
hobim hiç olmadı. hep bi enstrüman çalmak istedim ama hiç harekete geçip de kursa falan gitmedim. bi de maymun iştahlılık da var. mızıka, ukulele falan aldım evde çalarım diye, bi süre denedikten sonra attım bi kenara. bende o azim de yok, her şeyden çabuk sıkılıyorum.
küçüklüğümden beri hep bilgi açlığı hissettim. çok kitap okuduğumu söyleyemeceğim, ama internetten her konu hakkında çok şey okudum. ama bir şey üzerine yoğunlaşıp da "ben bunda iyiyim" diyebileceğim hiçbir şey yok. genel olarak her konuda böyle.
üşengecim ve harekete geçme konusunda sıkıntılarım var. anca işte beni birinin sürüklemesi lazım bi şeylere. ama arkadaşlarım da benim gibi oldukları için o da olmuyor.
arkadaş konusunda şanslıyım. ortak ilgi alanlarım olan, her şeyden konuşabildiğim arkadaşlarım var. ilkokuldan, liseden arkadaşlarımla da hala görüşüyorum. hatta liseden iki arkadaşımla aynı evde yaşıyoruz. arkadaşlarım sayesinde yalnızlık yaşadığım zamanlar da epeyce az.
bunlar haricinde şimdiye kadar büyük hastalık geçirdiğimi de hatırlamıyorum. sağlığım da yerinde çok şükür.
bütün bunlar beni duygusuz, ot gibi yaşayan bi insan haline getirdi. günlük yaşantımda pek duygu hissedemiyorum ve çevremde ki insanlar da genel olarak gamsız, duygusuz bir insan olarak görüyorlar beni.
hayatta olduğumu hissedebilecek hiçbir şey yaşamıyorum. bu nedenle de kendimi yetişkin olarak bile göremiyorum. ne bileyim çocuk gibiyim hala.
sizlere kısaca hayatımın özetini yazdım :d nasıl olacak böyle ? belki diyorum çalışma hayatına başlayınca değişir bu durum. ama o da kesin değil, yine ot gibi yaşamaya devam edebilirim.
bişeyler tavsiye edin bana. ne bileyim kavgaya falan çağırın, gerekirse dövün de acı falan hissedeyim asfagda

not: belki pişman olup silebilirim duyuruyu. öyle bir şey olursa cevap verenlerden özür dilerim.

Simdi haberturk de cubbelinin bi programinin tekrari var, dubaide hz. Peygamberin saci serifi'ni almis falan anlatiyo soyledir boyledir diye ama dedigi bisi dikkatimi cekti diyor ki bu sac'i serif in ucu muma (bal mumu) batirilmis haldedir ve bu sac zamanla uzar, mucizesidir/hikmetidir demekte.

Hatta o saci serifi verenler demis ki bizdeki kutsal emanetleri de bu sekilde muhafaza edilmesini saglayalim ki onlarda uzasin vs.

Hz. Peygamberin saci olmasi disinda (mucize/hikmet kismi icin yani) normalde kesilmis sac uzar mi boyle bal mumu'na konsa falan? Yani bilimsel olarak soruyorum, boyle bir sey mumkun mu?


Not: dini bir soru degildir, amacim din, inanc tartismasi yaratmakda degil.

Duzenli motorsiklet kullananlarin %85'i motorsiklet kazasindan hayatini kaybediyormus diye bir sey duydum birinden. Neyse bu cok abarti geldi, muhtemelen bana soyleyen kisi orani yanlis hatirliyordur ama konu o degil. Bunun gibi istatistiki bilgileri nereden bulabilirim? Biraz aramaya calistim ama istedigime ulasamadim. Motorsiklet kazalarin yuzde kaci hangi sebepten olmus, yuzde kaci arac surucusu yuzunden olmus gibi bilgiler var ama motorsiklet kazasi yapma ihtimali ile ilgili veri istiyorum ben.
Motorsiklet almayi aklimdan geciriyorum birkac gundur, bunu soyleyince arkadasin yukarida soyledigim seyi soyledi. Eger bu oran dogruysa alsa motorsiklet kullanmam.

merhaba ekşicanlar ekşicemler,

italyada yüksek lisans yapıyorum. yapıyor muyum gerçekten orası meçhul. burada kendimi çok mutsuz hissediyorum. hem kendimi yalnız hissediyorum, hem de hakikaten yabancılara karşı takınan tavır dolayısıyla iyice tiksindim buradan, avrupadan. elim yüzüm düzgün sayılır, kendimi her zaman geliştirmeye çalışan bir insanım, "allahın belası" bir tip değilim yani. neyse, ülkenin dilini bilmeme rağmen, o kadar adaptasyon problemi yaşıyorum ki anlatamam.

örneğin, polisin sırf türk olduğumdan dolayı oturma izni için götünden belgeler uydurup istemesi dolayısıyla 4 ay geçmesine rağmen hala uğraşıyorum. belge götürüyorum, kabul etmiyorlar. örneğin üniversite harcı dekontu istiyorlar, öğrenci belgesi götürüyorum kabul etmiyotlar, dekont istiyorlar, dekont için de başka şehire gitmem gerekiyor, başka şehirde okul harcını ödediğim için(şehire ait aynı bankalar bu konu hakkında bi şey yapamıyorlarmış..)

ya da öğrenci işleri.. okula geldiğimde, "niye buraya geldin, türkiyede okul mu yoktu?" diyen öğrenci işleriyle karşılaştım, dakika 1 gol 1 oldu. neyse, bunun gibi bir sürü şey. tamamen demoralize olmuş durumdayım. her ne kadar türkiye sevdalısı olmasam da, türkiyedeki arkadaşlarımı ve ailemi özlüyorum. askerlik mevzusu da sıkıntı değil, gider yaparım. henüz kararımı vermedim ama sene sonunda okulu bırakmayı düşünüyorum.

benim gibi durumları yaşayan var mı aranızda?

ingiltereden amcamın oğlu geldi. 2 gün önce bizi ziyaret ettiler. kendisi 30 yaşında ve şu an amcamın evinde. akrabalarını ziyaret etti sanırım. burada arkadaşı var mı yok mu hic bilmiyorum. bunun dışında şu an şehirdeki tek kuzeni benim sanırım.(anne tarafından emin değilim) ben 19 yaşındayım az biraz sohbetimiz var. şimdi bu adamı dışarı çıkarmak bana düşer mi, düşmez mi? londra'dan gelmiş burada canı sıkılsın istemem. mesaj atsam mı diye düşündüm ''abi canın sıkılırsa felan beni ara çıkarız'' tarzında. ama benim hakkımda hayırlı kuzen diye mi düşünür yoksa zaten arkadaşları felan varsa yaş farkından da dolayı anlamsız bir şey mi olur bilemedim?

Çok enteresan bir şey oldu. Hem sizlerle paylaşayım hem de fikirleriniz alayım istedim.

Bazılarınız biliyor ben göç almış bölgelerde gönüllü çalışmalara katılıyorum. Çocuklarla el işi, resim, müzik, satranç, tiyatro, ingilizce, ders desteği.. çeşitli çalışmalarımız var. (Annelere de okuma yazma, mesleki kurslar, hijyen vb bilgilendirme gibi çalışmalar yapıyoruz)

Şimdi bu sene bir grup öğrenciyle çalışıyoruz. (4. sınıf) Öğrencilerin bulunduğu bölge gerçekten çok zorlu. Aileler sorunlu, dayak yemeyen çocuk yok gibi filan.

Çocukların neredeyse hiç bir konuda kazanımları yok . Her çalışmaya sıfırdan başlıyoruz, iğneyle kuyu kazıyoruz. 3. 4. sınıfa gelmiş okumayı sökemeyenler var. 6.7. sınıfta heceleyerek okuyanlar var. Resim çalışması yapılacak, resim çıkmıyor.

Neyse bu seneki grup çalışmanın başından beri bir düzene giremedi. Hem çok hevesliler hem de bir türlü çalışmaya başlayamıyoruz dur otur demekten. Ne yaptıysak olmadı en sonunda grubu dağıtmaya karar verdik. Çalışma süreli, gösterimiz var. Mümkün değil olmayacak. Başka grup kuralım bari dedik.

Karne günü toplandık. Karneleri de takdir teşekkürlük yani bu öğrencilerin. İşte tebrikler filan. Çalışmaya geçtik, seninkiler yine kudurmaca. El hareketleri, küfürler, çalışmanın başından sonuna biri yüksek sesle şarkı söylemede... Bir şey anlatıyorum, fıııııııııııy bi sesler. Arkanı dönmeye gelmiyor.

En sonunda "dDağıtıyoruz grubu" dedik. Kızlar mızmızlandı filan, neyse çıktılar bunlar.
Biz kafalar gülle, yürekler gülle oturduk, plan program yapmaya çalışıyoruz. Nasıl zor bir karar anlatamam. O öğrencilerin o çalışmaya o kadar çok ihtiyaçları var ki aslında.

Birinin baba şizofren, çocuk tedavi görüyor.
Birinin kardeşi süper başarılı zeki bir çocuk, abi ezilmiş kardeşin başarısı altında, ilk geldiğinde konuşmuyordu bile. Öyle bir kenara siniyordu neredeyse. Çalışma boyu şarkı söyleyen bu.
Bir kız var, aile iki sokak öteye çocuğu bırakıp alıyor. Bu da ilk geldiğinde sinik olup sonradan değişenlerden. Çalışma boyu oğlanlardan birine "annenin günlüğünü okudum" mu diyormuş ne. Çalışmayı dağıtıyoruz dedik o gülüyor. Gülmeye hasretti herhalde, tadını mı aldı nedir. Ha bire gülüyor çocuk, fiyonk gibi dişler ortada.

Neyse biz içeride yeni grup hakkında konuşuyoruz filan bunlar gitmediler evlerine.
Evinize gidin demeye çıktım "biz bırakmayacağız çalışmayı, çalışma günleri geleceğiz, siz bizi bıraksanız da biz bırakmayacağız kararlıyız" dediler. Bir süre daha oturduk işte sınıfı temizledik filan. Çıktık, dışarıdalar hala. Başladı bunlar slogan atmaya. Sloganlar eşliğinde arabaya bindik arkadaşlar. Kendimi turk filmlerindeki o zalım patronlar gibi hissettim, valla zormuş. Bir yandan da helal olsun çocuklara diyorum içimden. Gülümsememek için zor tuttum kendimi.

Şimdii, biz çocukları dağıtmamaya bir ikisini çıkarmaya yeni ilavelerle devam etmeye karar verdik.
Çıkarmak zorundayız çünkü grubun şirazesi çok kaydı. İçlerinden biriyle başka bir çalışmada çalışıyorum. Çocuk orada çok normal, bu gruba gelince tekmeler filan.
Çıkardığımız çocukları belki sonra başka grupların içine alabiliriz ama belki de alamayız.

Toparlamaca:
Bu çocukların büyük bölümü dayak yiyen/baskı altında olan çocuklar. Biri her gün yiyormuş duyduğuma göre. Biz onlara olması gerektiği gibi davranıyoruz, işlerin bu hale gelmesindeki en büyük etken bu. Bir şeyi ricayla söyleyeyim çocuk 1-2 santim büyüyor genişliyor, gözlerinin içi ışıldıyor. Sonra eve gidiyor, dayak/ hor görme.

Annelerle, öğretmenleri müdür yardımcıları eşliğinde bir toplantı yapacağız.
Bu tür toplantılarda birebir gibi konuşulmaz, toplantıdan bu anlamda bir beklentim yok. Annelerle çocuklarını çalışmalara düzenli yollamaları gibi konuları söyleriz diye düşünüyorum. (Anneler tembel ve disiplinsiz biraz, uyuyor çocuğu kahvaltısız yolluyor, geç yolluyor..)


Önerileriniz, eleştrileriniz olursa sevinirim.

merhaba. uzun zamandır aklımda. sıfırdan başlayacak birinin gideceği bir yer önerir misiniz?

gerçek anlamda çok boş bir hayatımın olduğunu düşünüyorum. sabah kalk. işlere yoğunlaş. akşam uyu. arada bir arkadaşlarla takıl. 5 yıldır hiç aşık olmadım. kız arkadaşlarım oldu ama hepsi takılmacaydı.

şuan düşünüyorum. birazdan uyucam. yarın uyanıp yine aynı şeyleri yapcam. bir ev aldım. 27 yaşında erkeğim. mutlu değilim açıkcası. bilmiyorum yani. maddi olarak iyi durumdayım çok şükür. kimseye borcum yok. bu kadar.

sizler ne durumdasınız? birileri bi yerde dünya için bir şeyler yapıyor. dünyada çok güzel şeyler de olyor çok kötü şeyler de ama bizim durum ne onu anlamadım.

napıyım ben? bazen düşünüyorum intihar edenleri filan. o kararı vermek çok garip bir şey. yani gerçekten evden kendini bir yerden aşağı atmak için çıkıyor olmak çok ürpertici. ben o kafada değilim elbette. sonra diyorum bu insanları hayata bağlayan bir şey yok. mesela evlilik. kötü bile olsa seni bir şeye bağlıyor. sorumluluk sahibi oluyosun. çocuk da varsa yine bi hareketlilik oluyor. kafam karışık biraz.

sizler nasılsınız? iyi misiniz?

Tanıdığım bir kişi var,kimseyi tanımadığı bir ortama salsan 40 dakika sonra bir çok kişiyle muhabbeti kurmuş halde bulursun kendisini. Bu şekilde çok sağlam network kurup bir sürü insan tanıyor ki hepsiyle de yüzeysel değil oldukça muhabbetli biçimde konuşuyor.İnsanlar kendisinden baymıyorlar da. Misal adam metroya biniyor, yanındakiyle muhabbete sarıyor ama konuşma bittiğinde kendisi de yanındaki de gülümseyerek ayrılıyor, hatta sağdan soldan muhabbete atlayanlar dahi oluyor. Çok özeniyorum kendisine.
Aranızda böyle biri var mı? Nasıl olunuyor böyle?

Bir de bana bakarsak, asansör kapısının önünde biri bekliyorsa merdiven tercih eden, zorunda kalmadıkça nedense kimselerle pek konuşmayan bir insanım.

Bahsettiğim kişi gibi biri olabilmek için tavsiyeleriniz varsa süper olur.

amerikan tipi garajda sizce yasanir mi? gotumun donma ihtimali nedir geceleri?

Dostlar nooolur yardım edin.

Mesele su ki ben mal bir sanat filmi sıkıcı filmler dağarcığı olan bir er kişiyim. Sahane bir manitam var o da eğlenceli filmleri seviyor amerikan pastasi felan gibi. Simdi hacılar kiz bana taşınıyor ve benim acil en az 30 40 filmlik bi liste yapmam lazim ama ben de amerikan pastası gibi igrenclikler barindiran filmler sevmiyorum.
Sizden ricam eglenceli, genclik turu, karayip korsanlari veya taksi serisi gibi feln da olur gibi filmler onerin.
Ama ne olur filmler mal gibi olmasin. Yani ne bilim konusu olsun filmin. 50 ilk opucuk felan gibi hani. Ya da yol muhabbeti, eurotrip gibi filmler olsun.
aslinda iki kategori oldu. Biri karayip ve taksi gibi mizah digeri 50 ilk opucuk ve yol muhabbeti gibi eglence. Tek öncülüm filmin beni sikmamasi. Su playboy kizlarinin oynadigi nerdeyse konusuz yonetmensiz filmler gibi veya amerikan pastasi gibi igrenclikler olmasin.
bu turde fazla film biilmiyorum. Bildiklerimi de izledik kizla zati.
Derdime deva olun lutfen. Bna 30 40 tane film onerin. Seviyorum sizi. Bye.

edit:animasyon ve dizileri hele ki himym ve friends gibileri onar defa bitirmişizdir. onlar olmayo be ya. daha on etmedi dostlar yerdımlarınızın devamını bekliyorum.

e2: bir kaç tane daha önerebilir misiniz dostlar. gençlik dizisi komedi, eğlence felan.

blue mountain state dizisi gibi filmler varsa aklınızda yazın bir iki tane liste çokğalsın.

yahu paran yoksa hiçsin, gezemiyorsun, istediğini yiyemiyorsun, ihtiyaçlarını gideremiyorsun, kendini geliştirmen gereken noktalarda eksik kalıyorsun, içinde çoğu şeyler ukte olarak kalıyor, mutsuzluğunun çoğu şey mali kaynaklıyken nasıl hala "parayla mutluluk olmaz" der ki bir insan?

yahu vicdani, insani, ahlaki ve dini değerlerimi önemsemesem kötü yollardan para kazanırdım o derece ya.


bir de "sağlık daha önemli" lafını duyunca ölüyorum. yahu bir insan parayla sağlığa aynı anda sahip olamaz mı? biri ateş, biri barut mudur ki yan yana gelemesinler?

şu tip vücuda sahip erkekleri görünce üzülmüyor musunuz, özgüveniniz kırılmıyor mu?
benim çok kırılıyor, özgüvenim atomlarına ayrılarak parçalanıyor da...

40.media.tumblr.com

36.media.tumblr.com

41.media.tumblr.com

36.media.tumblr.com

not: ergen değilim.

şubat'ın ilk haftası maksimum 3 ya da 4 gün izne çıkayım, bir yerlere gidip dinleneyim diyorum. nereye gideyim?

bütçe: maks. 600-650
şehir: ankara


--
antalya, saraybosna gibi seçenekleri değerlendiriyorum şu an.

(bkz: ankara metrosunda kılınan toplu cuma namazı )

Şu başlıktan bahsediyorum. Küfür edilmiş vs vs. Orada metro içinde cami var insanlar sığmıyor ve dışarı taşıyorlar. Ki kızılayda her cuma öyle olur, çevredeki camiilerde de yer olmaz.

Şov olarak nitelendirilmiş. Ben bunu ibadet özgürlüğü olarak görüyorum. Siz ne düşünüyorsunuz?

PS: Ateistim.

Güç deyince aklınıza hangi simge gelir ilk önce? Politik bir güç olabilir, fiziki bir güç olabilir, fikirsel bir güç olabilir.

Avrupa'da bir çok kenti gezdim, asya'da en son tayland'a kadar gittim, şu sıralar gözüme amerika'yı kestirmiş durumdayım fakat bir şekilde faturasını şirkete kitleyebileceğim bir durum oluşturamıyorum.

Sizce 2000 dolar parası olan biri için Amerika'ya gidip bir hafta gitmeye değer bir durum var mı? Uçak bileti dahil 2000 dolarım olduğunu düşünün. Kurtarır mı?

Standartlarım yüksek değil, sokakta falan sabahladığım çok oldu, problem olmaz. Şehir için de karar vermedim. San Francisco'yu görmeyi çok istiyorum ama bi yandan New York'u da görmek istiyorum. Bi yardımcı olun. 2000 dolar kurtarır mı? Benim için ufak bi para değil, yani nereden baksan 4 ay falan çalışsam anca biriktiririm. O yüzden bi haftada gömme konusunda kararsızım.

bu tam olarak nasıl bir işlem oluyor sevgili yemek guruları?

Sb.

Şimdi benim aklıma takılan bir soru oldu bu soyadı uygulamasında. mesela iki kardeş var. babaları ölmüş. bu iki kardeş soyadı dağıtılırken birlikte gidip biz kardeşiz aynı soyadı istiyoruz mu dediler? yoksa ikisi ayrı ayrı soyadı mı aldı?

bi de istediğimiz soyadını seçebiliyorduk sanırım. neden çoğunluk yılmaz, korkmaz, öztürk soyadlarını almış hep? var mı bi pif noktası, tarihsel bir yanı?

benim soyadım sadece bizim ailede var türkiye'de. bildiğin türkçe, öyle çok da garip olmayan, memleketim izmir ile direk alkalı gayet olabilitesi olan, anlamı da çok güzel bir soyad.( bilmek isteyen olursa soyadımı özelden mesaj atabilirim bu arada sorun değil.) ama nedense bir tek bizim ailede var. şu an benim soyadıma sahip yaşayan bireyler; babam annem kardeşlerim, acom yengem kuzenlerim. bu kadar. toplamda 9 kişiyiz. annemle babam da boşanıyorlar büyük ihtimal annem çıkacak bizim soyad liginden. 8 kişi kalcaz. (gerçi benim yaşım da 26 şu ana kadar biraz destek çıkabilidim nüfusun artmasına ama kısmet). en büyüğümüz canım dedem 2010 da rahmetli oldu. şimdi düşününce önemli bir aileyiz heralde sadece bize vermişler dicem de dedem çerezciydi benim. saray çerezcisi de değil, seyyar çerezci. arabası vardı, sokakta çerez satardı. onun babasının ne iş yaptığını bilmiyorum ama selanik'ten göçmüşler. kan geçiyor soyadımda, aileden hiç dedenin babası kurtuluş savaşında şöyle savaşmış, böyle kahramanmış falan diye bir şey de duymadık. kurtuluş savaşında savaşığ savaşmadığını bile bilmiyorum hatta. o zamanlar öyle bir lüks var mıydı bilmiyorum. belki savaşmıştır. herkes savaştı zaten. büyük ihtimalle selanik'te de öyle çok önemli bir aile değildik. türkten olsa olsa köylü olur, biz de öyleydik büyük ihtimalle. nerden çıkmış arkadaş bu soyad anlayamadım. dedemin babasının bir adet kardeşi varmış. akli melekeleri yerinde değilmiş sanırım. orta yaşlarda ölmüş, evlenmiş mi evlenmemiş mi bilmiyorum hiç. o yüzden soruyorum kardeşler farklı soyad mı alıyordu. bir ailenin en büyüğü kim ise o mu alıyordu soyadı diye. neyse belli ki bu dedemin acosu tarafından yürümemiş bizim soyad. belki hiç evlenmemiştir akli melekeleri iyi değil diye, ya da evlendiyse de kızı olmuştur sadece. dedemin babasından yürümüş bizim soyad. onun da 6 tane çocuğu olmuş, tek dedem erkek. tek dedemden de bize yürüdü.

neyse arttırcaz büyük ihtimalle aşireti. şu an bizim soyadı devam ettirecek ben dahil 3 adet er birey var. hepimize bir şey olsa çocuk doğurmadan ya da üçümüzün de sadece kız çocuğu olsa güzelim soyad tarihin tozlu sayfalarında yok olacak lan. insan çok garip hissediyor. türkiye'de artık kimse yeni soyad almayacağına göre bildiğin soyadım tarih olacak böyle bir durumda.

var mıdır ki böyle durumda olan başkaları?



nedir bu soyad meselesi bilen birisi bana biraz detaylı anlarabilir mi?

Merhaba,

Sorum erkek arkadaş kişisi ile ilgili. Neredeyse 4 yıldır beraberiz, çok iyi anlaşırız, çok mutluyuz falan. Yalnız onu ne zaman bir arkadaşımla tanıştırsam, ortamda yokmuş gibi davranır. İlk tanıştırdığımda sadece bir merhaba der ve çok nadiren katılır konuşmaya. Sonrasında, niçin arkadaşlarımla bir iki çift laf etmiyorsun yahu, diye sorduğumdaysa; ne bileyim, siz konuşuyordunuz, araya girmek istemedim, hem ne söyleseydim ki falan der. Bu durum beni kızdırsa da, kimi zamanlarda çekingen davrandığını bildiğimden bir şey demiyorum.
Fakat, ne zaman ki kendisi içinde benim bulunmadığım yeni bir ortama katılsa, o insanlarla gayet iyi anlaştığını, bir süre sonra hatta beraber dışarı çıktıklarını vs. görüyorum.
Bu çelişki şaşırtıyor beni. Sizce sorun zaman meselesi mi? Hani bir arkadaşımla, kısa bir tanıştırma anında sohbet etmiyor belki, ama o kişiyi daha iyi tanıyacağı bir yerde, atıyorum tatile gitsek beraber daha çok muhabbet edebilecek.
Ya da bu tür sohbetlerde daha baskın olduğumu falan düşündüğünden böyle yapıyor olabilir mi? Çünkü ben ona göre daha konuşkan, girişken bir insanımdır.
Başka sebepleri neler olabilir?

Teşekkürler.

sanırım en önemlisi servis sağlayıcıların görmemesi.

benim derdim bu hacılar.

aklınıza hemen illegal şeyler gelmesin. çok da açıklamayacağım zaten biliyorsunuz.

hasılı hacılar şu cahile açıklar mısınız? tor ile internete girsem ttnet'in haberi olacak mı?

ulan ne haldeyiz. her boktan korkar olduk.

"dergi, gazete, blog, forum facebook sayfa-grupları gibi …………. yayınlatabiliriz."

noktalı yere "mecralarda" yazmak mantıklı mı ya da ne yazılabilir?

Google Chrome icin extension yapmis olaniniz var mi? Minik birkac sorum olacak, bir seyler yapmaya calisiyorum da.

dün bi traş olayım dedim saç 25 tl olmuş vay aq. lokasyon ve fiyatları yazar mısınız?

lokasyon:üsküdar

Merhaba,

2 haftadır laptop'ta bir yavaşlama vardı. Bugün bir takılma oldu, uzun süre de düzelmedi. Ben de açma kapama tuşuna uzun basarak kapatmak zorunda kaldım. Açtığımda disk taraması yapmak istedi, kabul ettim bu sefer onda takıldı. Sonra güvenli modda başlatmak istedim, oturum açtıktan sonra masaüstü yüklenmedi.

Böyle olunca bilgisayarı tekrar (ve tekrar) açma kapama tuşuna basarak başlatmak zorunda kaldm ve disk taramasını sorunsuzca yapmaya çalıştım. En sonunda, 5. denemede filan oldu. Tarama tamamlandıktan sonra güvenli modda oturum açabildim. Malwarebytes ile tarama yaptım, malware bulunmadı, 3 sorun bulundu, ilgili dizinleri karantinaya aldım. Sonra oturumu kapadım, bilgisayarı kapadım menüden, ve sonra normal bir şekilde açtım. Başlangıçta problem olmadı. Masaüstü yüklendi ama benim masaüstümden farklı olarak, default wallpaper ile tertemiz bir şekilde yüklendi. Kısayollarımın hiçbiri yok, yine default kısayollar var. Admin hesabımla giriş yaptığım halde dosyalarım da yok ortalıkta. Sanki misafir hesabıyla giriş yapmışım gibi görünürde, ama kontrol ettiğimde admin hesabıyla giriş yapmış görünüyorum.

Bir de kontrol amacıyla yeni admin hesabı oluşturup onunla oturum açtım ama yine aynı boş ve tertemiz masaüstü ve dosyalar çıkıyor.

C sürücüsünde "meltem" diye arama yaptığımda çıkan dosyalar var ama içine girince boş görünüyor, erişimim yok.

Merak ettiklerim şunlar:
1-Dosyalarımın silinip silinmediğini nasıl kontrol edebilirim?
2-Niye böyle olmuş olabilir?
3-Sorunu nasıl çözerim?

Hali hazirda ms office ile yazilmis. Xls uzantili dosyaları açabilir miyim?

Mesela torrentten bahsederken qer tor dese. Deep webten bahsederken baska cumleler kullansa falan ne bileyim canlar. Esperento dilinin bilgisayar camiası için olanından bahsediyorum.

Güzel olmaz mı idi?

birinci sorum, (biliyorum sevmiyorsunuz) ama bir etkinlik yapılsa ne yapılmasını isterdiniz?

ikinci sorum; şahsınıza özel bişey bir sürpriz yapılsa ne hoşunuza giderdi?

Pazar günlerimi şu aralar drama kursu ile dolduruyorum ve çokta keyif alıyorum harika tecrübeler edindim, çok güzel şeyler öğrendim. Ancak 1 aylık bir zaman kaldı kursun bitmesine, yani pazar günlerim 1 ay sonra yine bilgisayar başında döt büyütmekle geçecek yeni bir uğraş bulmazsam. Gittiğim kurumun drama kursundan bahsettiğim gibi çok memnunum bittikten sonra tiyatro kursuna geçiş yapayım diyeceğim ama orasıda epey bi profesyonel ve pahalı hobiden öte bi nevi mesleki kurs gibi daha çokta konservatuara hazırlananlar tarafından tercih ediliyor amatörleri yani beni baya bir aşıyor.

Amacım güzel vakit geçirmek, eğlenmek ve yaptığım şeyden keyif almak kısacası iyi hissedebilmek başka bir şey değil. Dans kurslarını araştırdım, güzel izlenimler var ama şunu da fark ettim ki genelde bu kursları tercih edenlerde üniversite öğrencileriymiş. Ben 31 yaşındayım bu kursa gitsem kursun abisi mi olurum, benim yaşlarımdaki kişilerin böyle kursları tercih etme sıklığı nedir ? Hülasa gidersem dansa dair bilgim ve tecrübem sıfır olmasına karşın keyif alabilir miyim ?