Sabah Sozcu internet sitesine bir goz atarim, aksam da bir Nevsin Mengu videosu tamam iste. Futbol falan takip ediyorsan kesinlikle birak, dunyanin en sacma seyi, ben biraktim resmen extradan zaman katildi omrume, soyle bir duyurum vardi www.eksiduyuru.com Milyon dolar kazanan adamlar icin bos yere uzulup, sevindim bunca zaman bana giren cikan neyse

Sizinle aynı durumdayım, etmiyorum, edemiyorum. Diğer ülkelerin yıllık gündemini 1.5 haftada yaşıyoruz. Zaten okudukça insanın midesi bulandığı için mümkün olduğunca yüzeysel bir göz atıyorum.

Yetişmiyorum. Umurumda değil. Öğrensem ne olacak sanki, bana ne faydası var ya da benim neye faydam olacak ki? Sedat Peker hakkında mesela, şu aralar YouTube'a uzun uzun videolar yüklediği dışında hiçbir şey bilmiyorum, merak da etmiyorum. Kalan azıcık akıl sağlığımı onlara harcayamam.

valla ben sadece başlıklara bakıyorum artık, içeriklere hiç bakmıyorum. bu ülkenin gündemi insanı sabitken bile yoruyor.

Yetişmiyorum, saldım.

Ruhsal acidan cok yorucu oldugu icin yaklasik 5 6 senedir haber takip etmiyorum. Gundemi sozlukteki basliklardan anlayabiliyorum. Ilgimi ceken bir durum olursa arastiriyorum. Resmen yasam kalitem artti. Size dw tavsiye ederim.

Bu zamanla öğrenilen bir şey, başlarda her şeyden haberdar olmak istiyorsun zamanla bunun gereksizliğini görüp gündem takip etmeyi bırakıyorsun, sonra da daha seçici olarak gündem takibine dönüyorsun

10 yil kadar oluyor haber izlemiyorum kafam rahat. sozlukten basliklari ve twitter'da gundem olan tweet'leri goruyorum bazen ulan serhat neler donmus yaa diyip geciyorum. guzel kafami bunlara yormaya ugrasmak istemiyorum artik. nasilsa gundem surekli degisiyor. hangi birini takip edeyim? susurluk davasi aylarca konusuldu bu ulkedem su anki gundemin tek olayi bile neredeyse susurluk kadar vahim, hangisini konusalim, takip edelim :) saldim gitti o yuzden. en ufak bir kaybim da yok, niye olsun :)

"Yetişmiyorum" yazmaya gelmiştim ki herkes aynısını yazmış :) Türkiye gündemi baş ağrıtacak kadar hızlı.

5dk

eskiden 1 dakikayı geçmezdi. son 3-4 yıldır 1 saat filan elimde kalıyordur. instagram facebook kullanmıyor ve oyun oynamıyorum.

Telefonun bunu kaydeden uygulamasindan baktim. Ortalama 6-7 saat.

Şu ana kadar 4 saat 5 dakika.

Chrome 1 saat 54 dk
YouTube 35 dk
MX player 34 dk
Twitter 15 dk
Telegram 9 dk
Messenger 9 dk

3 hafta önce günde ortalama 1.5 saat. son 2 haftada günde ortalama 4.5-5 saat.

Ortalama bir saat. Biraz daha uğraşırsam bir saatin alına indireceğim.

Tuvalete el konsolu ile girmemişsem o kadar. Geri kalan ekran vaktim bilgisayarda geçiyor.

Üstteki cevaplardan sonra utanarak 5-6 saat diyeyim

5 olabilir, 6 olabilir, 7... Benim için utanılacak bir şey değil şahsen. Zilyon tane şey öğreniyorum telefon sayesinde. Sıkılınca da eğlendirici bir şeylere bakıyorum.

bugün (17.05) 5 saat 41 dkymış ama mesela 5 mayısta 11 saat 22 dk diyor, yuh.
kesin telefondan youtube açıp uyuyakalmışımdır ama gerçi o da 1 saat 43 dakikaymış yine 9 saat telefon kullanmışım oha bana..

Şükretmem ve minnet duymam. Daha iyi olabilirdi diye düşünürüm genelde.

ben şükretmeyi sevmiyorum yarın başıma ne geleceği belli değil, bugün başıma birşey gelmediği için şükretmiyorum. şükretmek kendi yaşantınızı başkalarının kötü talihi ile avutmaktır ve bana göre hoş değil.

Sukretmem.daha iyisi isterim. Bu demek değil ki bulundugum konum beni mutsuz ediyor.

Kafamda oturtamadığım kavramlardan biri. İyi veya kötü içinde bulunduğum duruma hiçbir gücün etkisiyle değil tamamen hür irademle gelmişim. İyi olduğun için şükret, daha kötüsü olmadığı için şükret.. iyi ama niye?? Kaderimi bir güç tayin ediyorsa eğer, her şey iyi giderken şükretmem gerekiyorsa eğer kötü giderken de isyan etme hakkım olmalı o zaman. Bunu bi türlü anlayamıyorum.

Dolayısıyla şükretmiyorum. Hem anlayamadığım için hem de dindar olmayıp bunu yapmayı samimi bulmadığım için.

Dinden uzağım ve şükrediyorum.
Sağlıklı olduğum için, bir eksiğim olmadığı için.

İnançsızım ve şükrediyorum. Ben bana sahip olduğum için. Nolursa olsun mutlu hissettiriyor.

Alemin derdini gördükçe kendi derdime şükrediyorum.

Şükretmem. Aksine başkalarının kötü haline bakarak kendi haline sevinmenin/şükretmenin hoş bir şey olmadığını düşünüyorum.

İnsanların, başkasının mutsuzluğuyla nasıl mutlu olduklarına şaşırıyorum hatta.

Şükür ediyorum fakat bir şey yanlışsa, eksikse ifade etmekten çekinmiyorum.

Sevmem.

Zaman zaman şükrederim, özellikle bazı konularda. İnançlı biri değilim, Allah'a etmiyorum bu şükrü. Şükür söz konusu olduğunda onu genelde tek tip yorumlama eğilimi gösteriyor toplumumuz ama herkesin şükürden anladığı elbette farklı olabilir. Ben bahsettiğim şükretme eylemini her anlamda kendi kazançlarıma ilişkin bir sevinç ifadesi ve kendime karşı duyduğum bir memnuniyet göstergesi olarak görüyorum mesela. Kendimi benden kötü durumda olanlarla asla karşılaştırmam ve bundan dolayı herhangi bir varlığa minnet duymam.

Bazen şükrederim.Ama genel olarak kendini kötüsüyle kıyaslayıp haline mutlu olmak saçma geliyor.

şükretmek ile sahip olduklarının kıymetini bilmek aynı şey değil. "buna da şükür" tabirinden nefret ediyorum, bizim gibi gelişmemiş toplumların gelişimi karşısındaki en büyük engellerden biridir bu. hiç şaşırtıcı değil ki dinlerle ilgili bir yaklaşım...

ben iyimser, elindekilerin kıymetini bilen, hatta sahip olduklarına kıymet verme konusunda biraz da safça bir bakışa sahip biri olarak şükür kavramına çok uzağım. çünkü sahip olduklarının kıymetini bilmek sadece sahip olduklarınla ilgili bir şey. şükür ise sahip olduklarının kıymetinin olamadıklarından daha fazla olduğu altmetnine sahip bir kavram.

sağlıklı insan psikolojisini temellerinden biri sahip olduklarının kıymetini bilmek bence. günümüzdeki diğerleriyle karşılaştırmalı özgüven problemlerinin temelinde insanların kapasitelerinin, sahip olduklarının farkında olmamalarıyla ilgisi var. kendinizi sevin goygoyunun altındaki de bu işte; neyi yapıp neyi yapamayacağının farkında olmak özgüvenli bir birey olmanın temel şartlarından biri. evet bende bunlar bunlar var, şunlar yok. olmasını sağlayabilir miyim? cevabı evetse onun için uğraşmaya devam ama bazı şeylerin olmasını sağlayamazsın. o durumda da elindekilere odaklanıp kendini onlar üzerinden motive edebiliyor olman lazım.

Bir çok şey için, günde bir çok kere şükrederim. Başta sağlık ve düşünme gücü oldu üzere sahip olduğum bir çok şey için. En güzeli de sabah uyanır uyanmaz bu güne de çıktığım için ve akşam yatarken sağ salim yatağa yatabildigim için şükrederim.

şükretmek ya da şükran duymak çok sık kendime hatırlattığım bir şey.

bir sürü kadim gelenekte var ve bence insana çok iyi geliyor. şükür tam olarak ne bence oranın ayrımını tam yapamadığımız bize abes geliyor.

Sevmem, duyunca irrite olurum.

Hiç sevmem.

Sevmem, neden sukrediyoruz?

dinsizim, şükrediyorum. böyle söyleyince 'şükretmek' doğru kelime oluyor mu emin değilim ama.
'hayat güzel lan oh' durumunu hissediyorum yani. yaratıcıya inansam 'allaam çok şükür' derdim.
*hayatım süper falan değil bu arada.

Şükrederim. Sağlıklı olduğum için, yeni bir güne uyandığım için. İç ferahlatan bir aktivite benim için. Ateistim. Bir yaratıcıya şükür gibi değil ama sabah vaktinin güzelliğin, deneyimlemeye, sağlıklı olma haline şükretmek benimki.

dikkate almayın.

puhahahahaha. aşırı inandırıcı, korkunçlu e-posta.

sen birinin bilgisayarındaki her şeye erişsen e-posta ile mi iletişime geçersin? hadi diyelim e-posta ile geçtin, o malum 'utanç verici' videondan bir kuple eke koysaymış bari.

Aynısı geldi geçenlerde, sorun şu ki bilgisayarımın kamerası çalışmıyor :) ona rağmen kamerama erişmiş :) spamla gitsin

Aşırı komik ya. Bir şey olmaz. Yaşlı amcaları avlayabilirler anca.

metin bana çeviri gibi geldi, türkçesi doğal değil. muhtemelen internetten sample bi scam metnini bulup çevirmişler ve iş çıkmasını bekliyorlar. komik oldukça.

edit: metnin tamamına bakmak lazım, "hadi kendine iyi bak" kısmını en sona kendi eklemiş olması olası. her halukarda şablon bir metin işte, spame atıp geçmek lazım. buna inanacak kadar saf olan insanın kripto parayla ne işi olur onu ben de anlamadım.

Bari adama ismiyle hitap et de inandırıcı olsun azıcık. Bu klasik bir numaradır aslında İngilizce geliyordu bu mailler. Bana da geldi. Mail adresini blokla gitsin.

Report edilmiş zaten bu wallet bikaç kişi tarafından. Bakiyesinden ne kadar başarılı olduğu anlaşılıyor.

Hesaptaki bakiye ve dünkü dolar kuruna göre bir kişiye yedirmiş olabilir bu numarayı

www.blockchain.com

Çeviri olduğunu düşünmüyorum. Hadi kendine iyi bak neyin çevirisi olabilir ki? Bu senaryo gerçek. Fidye yazılımlarını taklit etmiş. Ama elinde hiçbir şey yok. Fotoğrafımı at desen atamaz çünkü elinde fotoğraf yok. İnternetten anlamayan kişilere yönelik yapılmış bir şey ki saçmalık da burada yatıyor. Buna inanan insan BTC cüzdanına para göndermeyi nereden bilsin. Yarım akıllının biri kendince bir şey yapmış.

Bari adama ismiyle hitap et de inandırıcı olsun azıcık +1

Ayrıca madem o kadar eriştin, bir iki şeyle kanıtla. Hangi porno sitesi misal. 13 Mayıs 2021 tarihinde saat 22.12'de bu siteye girdin 22.19'da kapattın yaz bari.

Aynısının İngilizcesi bana da gelmişti. Her şeye ek olarak bir sürü alışveriş sitesinde kullandığım ortak şifreyi de biliyordu. :))))) Şifreyi değiştirdim sadece.

Bana ingilizcesi geliyordu bir aralar. Biraktilar. Bir sey olmadi

mailin hepsini okumadim senin sifreni vs. icermiyorsa bir sonraki mailde sifreni gonderebilir fakat endiselenmeni gerektirecek bir durum yok. eski bir linkedin saldirisindan bulduklari sifreleri atiyorlar. o sifreyi kullandigin yerleri guncellenmen iyi olabilir tabi.

Darüşşafaka olabilir.

ÇYDD, darüşşafaka, lösev

Maddi sıkıntısı olan arkadaşlarına öğrencilere yap. Uzaklara gitme. Borçtan harçtan göz açamayanlara destek ol.

Darüşşafaka

Nesin Vakfı

Nesin Vakfına para yardımı yapmak yerine ihtiyaç listelerinden bir şeyleri online alıp direkt adreslerine göndererek de yardım edebilirsiniz.

darüşşafaka düzenli bağışçısıyım.

onun haricinde tev de olabilir. (türk eğitim vakfı)

Ben de darussafaka'ya yapiyorum, guveniyorum.

Ziçev diye bir vakıf var Twitter'da takip ediyordum. Zihinsel engelli çocuklar için. Bana güvenilir güzel bir kurum gibi geldi.

Alikev

Tanıdık doğuda çalışan öğretmen arkadaşlarım var(hakkarı, ağrı vs.) ve uzaktan eğitim dolayısıyla öğrencilerin tablet sıkıntıları var. Tablet alsan süper olur bir öğrenciye :)

Böyle bir tanıdık varsa onlar üzerinden de halledebilirsin tabi.

Darüşşafaka +6

acikacik.org


Buraya girip şefaf hesap paylaşımı yapan stkları görebilirsiniz. Teyit etmek için güzel bir araç.

kaçuv

2000 euro Belgrad’da iyi para. Güzel birikim yapar. Doğası insanları da gayet güzel. Canı sıkıldıkça karadağ hırvatistan Makedonya fln dolaşır. Düşünmeye hiç gerek yok.

Eğer geri dönecekse o zaman Belgrad. Gerçi ne kadar süreliğine kalacak bilmiyorum.

en fazla 1 yil dusunuyor belgradi. bir de is proje bazli bir is. istanbulda fena olmayan bir yerden teklif gelmis, 1 yil sonra belgraddan donunce hemen bulabilir miyim bir daha gibi soru isaretleri var kafasinda. nisanlisi istanbulda calisiyor.

Gilmore Girls, eski ama seversiniz belki.

bbc one yapımı dönem dizilerini önerebilirim ben şahsen beğenerek izliyorum. klişlerini falan çok seviyorum :)

benim favorilerim:
pride and predujice
emma
downton abbey (yeni başladım günlük hayat ağırlıklı ara sıra bunalım var)
gentleman jack (konusu çok başka ve gerçekten kostümler açısından çok başarılı)

atypical da sıcak ve sevimliydi bence.

windymimas +1

ayrıca kime önerdiysem sevdi, kalbimin biricik sahibi, canım dizim the good place (netflix'te)
izlemedim ama bana anne with an e'ye benzediği için önerilen kalp çağrısı (yine netflix'te orijinal adını bilmiyorum )

amazon prime'da bulunan upload, modern love.

yazdigin dizilere tarz olarak biraz uzak ama diger sartlar sagladigi icin good place demeye gelmistim, denmis. bu durumda +1 diyorum good place'e :)

atypical +23

Evet kendim.

evet, kimseyi sallamıyorum.

%80-90 kendim, kalan kısım da eşim ve ailem tabii. Toplum hiç umrumda değil.

Evet önceliğim kendim.

Valla genelde hayır diyebiliyorum ancak istemediğim her şeye de hayır diyemiyorum. Hayatın bir şekil zorunluluklari var. Misal ben en temelde başkalarını zengin etmek için çalışmak istemiyorum ancak buna da mecburum bir yerde.

En istemediğim şeylerden birini yapmak zorunda olup, bunun için de o kadar zaman-emek harcadigim için de önceliğim kendimim cümlesini kuramıyorum. Gerçi diğer yandan düşününce de o mecburi çalışma olayı bir yerde benim iyi bir hayat yaşamam için yaptığım bişey, o yüzden önceliğim kendimim diyebilirim belki. Bilemedim şimdi, kafam karisti.

Evet kendim.

istemediğiniz her şeye hayır diyebiliyor musunuz?
- Biraz zor oluyor. Mantık biçimde hayır demeye çalışıyorum. Sonu gelmiyor çünkü. Arada atarlandığım oluyor. Valla pişman değilim ama her şeye hayır diyemiyorum.

- Ya da kendinizi önceliklendirebiliyor musunuz?
Evet.

- Ne kadar yapmak istemediğiniz herhangi bişeyi yapıyor veya içine düşüyorsunuz?
Evet. Yapacak bir şey yok maalasef.

Tabii değer verdiğim insanlar var. Abim ve kuzenlerim gibi. Ayrıca onların çocukları. Onları biraz öne koyduğum oluyor.

Kendim, kendimin mutluluğu için sevgilim ve ailem.

Onu arkasi dusunulmeden alinmis kararlar. Cep delik cepken delik, keyfimiz pasada yok.

başka türlü bu işin çözülmesi imkansız. birileri öleceğine birileri aç kalsın daha iyi modunda devlet. doğruluğu tartışılır tabii kişiden kişiye ama ben doğru buluyorum. pandemi 1.5 senedir devam ediyor, geçen yıl nisanda belki evet ciddi bir problem yarattı ama 1.5 sene geçtikten sonra herkes artık maddi durumunu böyle kararlar olursa ne yaparım diye ayarlamalıydı.

hindistan olmaya gidiyorduk yani. ha hükümetin yaptığı şeyler doğru mu genel olarak yanlış, kongreler, vesaire şu bu. onu da ayrıca sorgulamak lazım tabii ki. ama devlet yapamadı da halk çok mu ayak uydurdu. bayramlaşmalar olsaydı ne hale gelecektik kim bilir. millet namaza gidiyor hala resmen.

ya çok temel bir şeyi yapamadı devlet,

süphelendiğine test yap,
pozitif çıkanı kontrol et,

bunu yapamadı devlet. yok yani. bunu kontrol edemedi. o sebeple hayır tam kapanma falan kimseyi mutlu etmez.

hayır etmedi. beni iş olarak etkileyen bir durum yok neyse ki, hatta o anlamda avantajlıyım bile diyebilirim.

ama mesai saatlerim ve yasak saatlerinin saçmalığı yüzünden sevdiğim insanları aylardır göremiyorum, bir ay daha eklendi durduk yere.

açlıktan değil ama hasretimden öleceğim galiba.

Tam kapatma var ama destek para vs yok. Aşılama olmadığı sürece faydasız bi olay. Nereden baksan sıkıntılı bi süreç olacak

benim kardesim bir patron sirketinde calisiyordu, 3 haftalik kesinti olacakmis maaslarindan. ne anladik bu kapanma isinden simdi?

tam kapanma isteyenler ya 25 yas alti kesim, ya normalde de evden cikmayan sosyal hayati olmadan mutlu olan insanlar ya da parasi pulu olup bahceli evlerde falan yasayanlar bana kalirsa. milletin sagligindan cok turizm dusunulerek verilmis bi karar ayrica. hazirandan eylul ayina kadar rahat oluruz cunku tatil zamani para girmesi lazim, otellerin dolmasi lazim. sonra yine eve kapaninlar baslar. bunun sonu yok ben anlamsiz buldum karari. evde kaldigimizla kalicaz - psikoloji bozulacak, millet haziran itibariyle borc icinde yuzecek - sonunda da bi sey degismeyecek

Oyunda pausea bastık. 17 Mayıs'ta yasaklar bitecek 10 Haziran'da yine aynı vaka sayıları.

Beni mutlu etti. Maaş desteği alamayacak olanlar için elbette kötü ama okumuşu da okumamışı da cahil ülkemde insanların zorla evine sokulması gerekiyordu.

Çevremde o kadar çok vaka duyuyorum ki (kendim de dahil, şu anda Corona hastasıyım) ve içlerinde o kadar ağır geçirenler var ki bu gidişe bir şekilde müdahale edilmesi gerekiyordu.

Serbest bırakınca herkes suyunu çıkarıyor. Evet insanlar maddi olarak çok etkileniyor ve buna da bir çözüm bulunması gerekiyor ama önlem alınması şarttı.

değişen bir şey olmadı bana eyds vardı o ertelendi kötü oldu. mutlu yada mutsuz bir hissim yok

Kapanmanin uygun bir karar oldugunu dusunuyorum.


Fakaaat... Hicbir destek paketi aciklanmadi. Hos aciklansa da guzel ve yalniz ulkemizin halka, esnafa olan destegini(!) Biliyoruz zaten.

Kapanma beni mutlu eder, ama bu sekliyle asla degil. Ben zaten issizim, son maaslarimdan kalan uc bes kurus parayi bitirmemeye calisiyorum zaten benim icin cok da onemli degil. Ama persembeden sonra bes kurussuz kalacak cok aile var, ve icim aciyor. Bu insanlar kiralarini nasil odeyecek? Faturalarini kredilerini nasil odeyecek? Alisveris yapip kendinin, coluk cocugunun karnini nasil doyuracak?!

Boyle desteksiz atilan kararlar... Nasil vicdanlarina sigdirabiliyorlar...

asla mutlu etmedi. evden çalışıyorum tuzum kuru gibi gözüküyo ama dışarı çıkamamak kötü baya.

Mutlu değilim elbette ama olması gereken buydu. 17 Mayıs sonrası da çok önemli. Birden salarsan kısıtları hiçbir anlamı olmaz.

Zamaninda burada "cumhuriyeti tarihinin en büyük yardim paketleri bunlar, devlet su an covid en iyi yöneten devlet" kimi komik şeyler yazan arkadaşlara sormak lazim. Ayri konu o arkadaşlara göre Çin'den kaçan üretim Türkiye'ye geliyordu, Türkiye dövizi indiriyordu falan filan. Bayadir yazmiyor, saklaniyor olabilirler.

Maalesef Türkiye'yi gelismis ülkeden ayiran da bu. Tam kapanma olmali ama tam kapandik ac kalirsan kal banane kadar saçma düşünce olamaz. Devlet buna yardim etmeyecekse neden var, neden vergi aliyor?

Ya süresiz izin yasal yapan devletten daha ne beklenir ayri konu.

Tam kapanma gerekli miydi, bilmiyorum. Benim açımdan değişen; Haftaya 5 gün boyunca 9-5 gidecektim. Tam kapanma ile en fazla iki gün gideceğim.


Bunun dışında değişen bir şey olmadı. Mutlu oldum mu sorusuna cevap veremem açıkçası.

Ya para muhabbetini geçiyorum, yolda dümdüz yürümen yasak. Adam gelip hesap soruyor "sen benden izin almadan nasıl kafanı dışarı girdiğin delikten dışarı çıkarırsın" diye, üstüne para cezası yazıyor. Millet de bunu normal, hatta haklı bulup, bulmayanları cehaletle suçluyor. Böyle bakınca az bile yapıyorlar diyorum, zam vergi yolsuzluk şu bu geçtim, ben olsam oy haklarını falan da alırdım ellerinden, covid movid bi bahane her türlü bulunur.

Her şeyi geçtim ortada bir veri yok. Devletin verdiği bi rakam var, şu kadar kişi öldü diye, ama doğru mu, gerçek mi, ayrıntıları ne vs. hiçbir fikrimiz yok. 1 seneyi geçti bu bilgiye doğru düzgün erişimimiz yok. Gerçekte ne olup bittiğini bilmiyoruz. Sadece medya korku pompalıyor, insanlar da kafayı yiyor ekran başında.

Doğru düzgün veri paylaşan bir UK var ona bakıyorum, 15-64 yaş grubuna excess death rakamı toplamda 10 bin. Şaka değil, 10 bin kişi, 60 milyon nüfusu olan ülkede yüzde 0.02'den az ediyor. Kaldı ki buna nüfus artışı dahil mi onu da bilmiyoruz, belki bu bile yok. (Virüsten ölüp biten İspanya için de durum benzer, toplamda 5 bin kişi. Oranın nüfusu da yaklaşık 50 milyon, yüzde 0.01, merak edenler için link: excessmortality.shinyapps.io )

Yani olay şu, hastalık yaşlılara etki ediyor. Yaşlıları koruma altına alırsın, zaten emekli maaşları falan da var, ama onun haricinde bütün ülkeyi kapatıp milleti sefalete mahkum etmenin, yolda yürümelerini bile yasaklamanın mantıklı hiçbir gerekçesi yok.

Başından beri düşündüğüm ve aksini gösteren bir kanıt bulamadığım şey, devletlerin covid'i bir bahane olarak kullanıp kişisel özgürlükleri (ve insanların ekonomik güçlerini) yok etmeye çalıştığı. "Çocuklar porno izliyor" diyip nasıl tüm interneti yasakladılarsa aynı şeyi yapıyorlar, millet de izliyor avel avel.

Edit: covid geçirdim. Evden çalışıyorum, ekonomik anlamda bana giren çıkan yok. İnsanların bu kadar kolay kerizlenebiliyor oluşuna sinirliyim.

ekonomik anlamda insanları çok olumsuz etkileyecek bir karar oldu. ama diğer taraftan geçen hafta izmir folkart'ın altındaki 3 meyhanede gündüz 16:30 civarı tıklım tıklım doluydu. iğne atsanız yere düşmeyecek şekilde içip oynuyordu insanlar. bir beş dakika donup kaldım, izledim, bunların sorumsuzluğu yüzünden kaç insanın canı yanacak diye düşündüm. gerçekten paralize oldum, gidip olay falan çıkarasım geldi. eleştirmeye gelince herkes kongrelere atıp tutuyor ama kendilerine gelince yok ev partileri, yok maskeyi ciddiye almamalar...böyle o kadar çok kişi var ki sorumsuz, başkalarının yaşam hakkına saygı duymayan, bencil...önemli ölçüde bu insanlar yüzünden şu anki durumda sizin gibi kişiler zaten. çok geçmiş olsun. umarım en kısa zamanda bambaşka bir proje çıkarda telafi edilir bu durumunuz.

Phoebe +1
Şu durumdan nasıl çıkacağız, insanlar nasıl geçinecek, karnını doyuracak bilmiyorum. Ama bilinçli sandığım insanlarda bile öyle bir gevşeklik var ki "ya ne olacağıdı" demek istiyorum ağzımı yaya yaya.

bollocks44 gecmis olsun hocam asla mutlu degilim korona yetti artik sirf asiya ulasamiyoruz diye bizi eve kapatiyorlar . en basta yapilacakti o kapanmalar o zaman kimsenin itirazi yoktu. ama simdi bir sene sonra hicbir manasi yok bikti insanlar coktu artik.hem ekonomik anlamda hem planlarin yatmasi anlaminda.

bu arada yorum yapan arkadaşlar çevrelerinde ailelerinden, sevdiklerinden vefat eden var mı onu da paylaşırlarsa sevinirim. bu yorumda çok fark ediyor çünkü, evde oturup her türlü olanaktan faydalanıp grip gibi atlatıp aa bir şey değilmiş bak ölüm oranı 0.02 diyenler olduğu gibi, çocuğunu eşini kaybeden insanlar da var.

Phoebe +1
kobuzchu kiz +1

insanlar "ayy çok sıkıldım" diye çocukça hallere bürünüp tamamen keyfi gezme-tozma-tatil modunda yaşadığı için buna mecbur kalındı.
benim çevremde de can sıkıntısından iki saat market gezen, avm'den güneş gözlüğü alanlar, umarsızca onunla bununla otellerde buluşup ons yapanlar, sürekli sohbet muhabbet için ev toplantıları yapanlar falan var.
söyleyince de, "e ama napalım? böyle de yaşanmıyor." gibi saçma bir cevap alıyorsun.
koşullara uyum sağlamada asla olgun ve aklı başında davranamıyoruz.

bir buçuk yıl içinde, temas ettikten sonra 7-10 gün karantinada bekleyip öyle test yaptırılması gerektiğini bile anlayamadık.
temastan bir gün sonra test yaptırıp pozitif olduğu halde test sonucunu negatif görüp sokaklarda geziyor insanlar.
benim çevremde okumuş etmiş falan dediklerim bile şu süreci anlayamadı, cahil cahil bilinçsizce hareket etti.
bir şeyi yapmamak için illa yasak olması mı lazım?
böyle olunca da zorla eve kapatmaktan başka çare yok.
geç kalındı zaten.

not:
çok yakın bir arkadaşım çok ağır geçirdi.
onun dışında dolaylı olarak tanıdıklarımdan ölen 1-2 kişi oldu ama şahsen tanıdığım kimse ölmedi.
hafif geçiren arkadaşlarım da oldu.

edit:
resmi olarak alınan önlemlerin yetersizliği ve ekonomik koşullar işin ayrı bir boyutu.
ama daha da kötüsünün olmaması için bunun yapılması artık şart oldu.
o yüzden geç bile kalındığını düşünüyorum.
yeni zelanda'da bir kişi bile pozitif olsa bütün ülke kapandığı için şu anda elli bin kişilik konserlerde maskesiz ve rahat şekilde cirit atıyorlar.
halkın ve hükümetin sorumsuzluğu birleşince bu oluyor.

Ben mutlu değilim, çünkü sürdürülebilir, düzgün uygulanan, planlanmış bir şey değil, bayram sonrası yaz geliyor, gördüğüm kadarıyla insanların çok büyük bir kısmının virüs falan umurunda değil, yine insanlar sokağa, tatil yerlerine avmlere doluşacak, kurban bayramına bir tur yine yasaklar gelir, yaz sezon bitimi yine bir tur yasaklar daha gelir v.s v.s gibi.

Yasaktan muaf olan sektörlerden birinde çalışıyorum, dönüşümlü ve evden çalışma kararı bize bırakıldı, işyerinde maaşım tıkır tıkır yatıyor, ekstradan piyasa da yaptığım bazı işler aksayacak gibi malzeme temin ve mevcut ekonomik durumla alakalı olarak ancak çok da önemli değil, iş sonra da yapılır para da kazanılır.

Restoran, inşaat ve turizm işinde olan arkadaşlar çok zor durumdaydı, hammade fiyatları uçmuş durumda, ürün tedarik sıkıntısı mevcut, ödemeler zamanında yapılmıyor, restoranları paket servis zor döndürüyordu, kiralar zaten uçuktu, işten çıkarmalarda olmuştu, kredi ödemeleri de vardı birçoğunun bakalım önümüzdeki ayları nasıl atlatacaklar.

Yokluk nedir bilen bir insan evladı olarak, hizmet sektöründe, gündelik işlerde çalışan ve de ancak hayatını idame ettirecek kadar para kazanabilen insanların devlet tarafından yeterli bir seviyede maddi destek sağlanmadan yalnız bırakıldıkları için üzülüyorum.

Çevremde 1. derece yakın akrabalarım ve yakın arkadaş grubundan vefat eden olmadı ancak komşulardan, uzaktan akraba ve tanıdıklardan vefat edenler oldu.

işim dolayısıyla tam kapanma gibi bir şansım yok. lanet olsun...

yahu bir de yasaklara uyulmadı polemiği var. Yahu apartmanlara köle bir ülkede yaşıyoruz, millet 2-3 odalı evlerde yaşıyor çoğu insanın tek eğlencesi avm'ye gidip dükkan gezmek. Fakir bir ülkeyiz yapacak bir şeyimiz yok çoğu şehirde.

maskeden başlayalım, günde 3 maske kullanılsa aylık 90 maske eder, 50 lira para. dezenfektanı osu busu 100tl sadece enfeksiyondan koruma. yahu millet borç harç yaşıyor, fatura ödeyemiyor.

ölme kalma oranına gelince, en fazla yaşlıları vuruyor maalesef. fakat zaten 2-3 yılı kalmış bir adamı ailesinden, çevresinden sosyal ortamından koparıp dışarı çıkmasını yasakladığınızda daha büyük bir zarar veriyorsunuz.

Maalesef ne devlet ne insanlar düzgün yönetemiyor süreci.

Pandemi süreci berbat yönetildi/yönetiliyor.
vaka sayıları saklandı, sn.koca cenazeye katıldı, özür diledi, sonra tekrar cenazelere katılmaya devam etti.
bir maskeyi bile dağıtmayı beceremediler. patates soğan dağıtırken izdiham oldu.
patates/soğan dağıtacak seviyeye ulaşmak ise ayrı bir konu zaten.
Vaka sayıları azalırken 100 binlerle övüne övüne ayasofya açıldı, açılacaksa açılsın da insanlar yığıldı yine vaka sayıları patladı.
yasaklar kaldırılıp lebaleb kongre yapıldı, insanlar öldü,
olayı zaten bu noktaya getiren bu zamana kadar yapılan yanlışlar.

Şimdi tam kapanma olsa ne olacak? Sonra yine kaldıkları yerden kafalarına göre devam edecekler..

Evet. Benim için okul kapanmıştı ama eşim 12. Sınıflara derse gidiyordu. Aşılanmadığımız için diken üstünde bekliyorduk. O da gitmeyecek artık. Diğer meslek gruplarının çoğu için bir değişiklik yok tabii.

Açıkçası benim hosuma giden yanları daha fazla gibi, evden çalışmak stresimi azalttı. Eve vakit ayıramıyordum, dışarda çok para harcıyordum bu yüzden tasarruf ve kendime dönmem çok iyi oldu. Yürüyüş alışkanlığı kazandım. Full evde olmaktan da çok sıkılıyorum ama böyle bi cumartesi serbest olsa süper olabilir yada akşamları rahat olsa daha iyi olabilir

Kötü derdim ama kötü yetersiz olur. Ortada bir hayat bırakmadı.

beni etkileyen sadece yemeksepeti saatleri ve maske oldu. onun haricinde 10 yıldır böyle yaşıyorum zaten.

Para biriktirebildik.
Evden çalışmaya geçildiği için başka şehire taşınma imkanımız oldu.
Bol bol üretebilecek vaktimiz oldu.
Ailece çok memnunuz.

2005 ten beri her hafta en az 1 filmi sinemada izledim ve 1 yildir yok! lanet olsun, onun disinda maasta %30 kesinti var, pandemi izinlerini firsata cevirip 25 kg verdim, bakalim nereye varacak

Deli gibi kendimle ilgili eksik gördüğüm şeyleri düzelttim. Çok zamanım oldu kendime ayıracak. Ve şuan olmak istediğim hale geldim sayılır. Herşey o kadar güzel gidiyor ki koronaya şükredeceğim.

İlk 6 aylık kısmında evden çalışmayı deneyimledim baya hoşuma gitti. Sonrasında da Baktım bitecek gibi değil askere gittim.

Ben kışlada millet sivilde kapalıydı. Aradan çıkarmış oldum, bana giren çıkan olmadı pek o yüzden.

Ne güzel sosyal hayatım varmış onu anladım. Hala biraz var gibi ama eskiden ne güzel eğleniyormuşuz. Özledim kadıköy gecelerini. Geçen geldi bu his. Ha alkol kendiliğinden azalınca spor ve sağlıklı beslenme olayında daha bir istikrar sağladım. Olumli geri dönüşü oldu bunun hayatıma. O konuda iyi etkiledi mesela.

Para biriktirme huyum yoktur olanı harcarım, pandemide harcayacak yer olmayınca(yeme içme giyim ve gezmeye çok harcarım) otomatik olarak birikti.

Sinemadan uzak kalmak üzdüyse de evde daha çok film izler oldum.

Gezmelerin sürtmelerin azalması stresi sıkıntıyı kanalize edememek demek, o yüzden genel ruh halim daha depresif oldu. Hayattan zevk almamı sağlayan ufak şeylerin hiçbirini yapamıyor olmak hayat kalitemi düşürdü.

Cok yogun calisiyorum son bir iki aydir kafayi yemek uzereyim. İstifa fantezileri kuruyorum. Evden calistigim icin tabii butun bunlar. Ofiste olsa boyle dertlerim olmaz

zaten asosyal ve işsizdim bir şey değişmedi.

Ne güzel sosyal hayatım varmış onu anladım +1
tasarruf ve para biriktme +1

İyi Kötü Animasyon çizimi yaptım, yapmaya çalışıyorum.
İngilizce konuşmaya vakit ayırdım.

Sosyal hayatımızı cidden çok etkiledi, arkadaşlarımızın yüzüne hasret kaldık desem yeridir. Ailem nedeniyle sıkça yurtdışina gidip geliyorum, her seyahat benim için stres kaynağı oldu. Evlilik planını erteledik. Yapacağımız seyahatleri erteledik.

Bir kitapçıda rahatça gezinip kitap almayı, cafede oturup kahve içip sohbet etmeyi özledim. Akşam sıkılınca 'hadi gel sahilde bir tur atalım' imkanımız da yok. Konserleri, etkinlikleri saymıyorum bile. Üstelik bu kadar korunurken yine de corona geçirdim. Dolayısıyla hiç mutlu değilim, bir an önce biteceği günlerin gelmesini bekliyorum.

ilk baslarda boyle olmuyordu ama su an ozellikle hafta sonlari boguluyor gibi hissediyorum

Bunaldım

Normal. İlla ustunuzun soylemesine gerek yok.

Ya gerçekten öyle düşünüyordur, normaldir ya da ayak yapıyordur gazlıyordur. İkinci ihtimal ise yakında sizden ricada bulanabilir.

Diyebilir, içinden gelmiştir belki. Bana da geçen iyi ki varsın demişti sevinmiştim:)

Aynı seviyede biri bana bunu dese ben söyleyen kişinin kendiisni benden üstün gördüğünü ve büyüklendiğini düşünürdüm.

Aynı seviyede birinin demesi hoş değil.
Saf birisi değilse dikkatli olun. Özellikle toplantılardaki hal tavrına dikkat edin.

Yani masumane gözüküyor ama seninle çalışmaktan mutluyum demek yerine gurur duyuyorum demesi ilginç.

Arada çok yaş farkı mı var, sürekli abi vs. şeklinde mi hitap ediyorsun kendisine? Bir şekilde seni ondan alt pozisyonda konumlamış gibi geldi bana.

hiç duymadım

1) Evet, it güvenlik sektöründeyim buna mecburum, bizim sektör inanılmaz hızlı değişiyor bir haftada bile bir çok şeyi öğrenmen gerekebiliyor.
2) Bazen sıkılıyor gerçekten. O zaman başka şeyler yapıyorum.

ben çalışıyorum ama haftaiçi zorlanıyorum
genelde sabah biraz daha erken kalkıp okumaya çalışıyorum

İşyerinde yaptığım mesainin yarısını evde kendimi geliştireyim diye yine yapıyorum. Bilgisayar başında oturmaktan nefret ettiğim halde 8-10 saatim böyle geçiyor. Evet içim sıkılıyor ama evde daha üretken olabileceğim bir şey yok.

1. Evet çünkü işim gereği bunu yapmam gerekli. IT sektöründe, üstelik de cruise gemilerinde çalışıyorum. Dolayısıyla bilişim yanı sıra gemiyle ilgili çok fazla farklı alt sistem ve yan işler var. Bu sebeple de karşılaştığım durumları detaylıca anlayabilmek için kişisel zamanımı ayırmak zorundayım.

2. Bunu kişisel/mesleki gelişim işini sürekli yapamıyorum elbette ancak düzenli olarak vakit ayırıyorum. Özellikle de teknik dökümantasyonları okumaya, bunlardan detaylı referans dökümantasyonlar oluşturmaya çok önem veriyorum.

Hayır,
Vurup kafayı yatıyorum

IT/sistem tarafında yapmazsan bunu geride kalıyorsun. O yüzden özellikle akşam ve gece test ortamında bunlara vakit ayırıyorum

zaman zaman, çok yorgunsam yapamıyorum ama hala enerjim varsa hobilerimi ilgilerimi güncel tutmak için çabalar öğrenirim yeni şeyler.

Hayir. Motivasyonum yok. Mal gibi vakit geciriyorum.

Alanımla alakalı en önemli 2 sertifika sınavını verdim. Biri ciddi emek gerektiriyor, 3 ay kadar öğrenci gibi çalıştım. Diğerini 2-3 haftalık bir çalışmayla geçtim.

Çok yoğunsam ve yoruluyorsam mesai sonrası ekstra bir çalışma yapmam muhtemelen ama normal dönemlerde yapmaya gayret ederim, işimi seviyorum.

Ha bir de işim haricinde finansal konulara (teknik analiz, grafikler, temel analiz, para tarihi-teorisi vb.) çok meraklıyım. O anlamda devamlı kendimi geliştiriyorum. Ondan da sıkılmıyorum hobi gibi oldu.

Tekerlekli laptop sehpalarından aldım. Koltukta rahat rahat makale okuma, kod öğrenme çalışmaları gibi aktivitelerime devam ediyorum. 35 üstüyüm ve işimi hala seviyorum sanırım.

İş için hayır. Mesai saatleri arasında haftada birkaç saat kendimi geliştirmeye adadım, yeni şeyleri inceliyorum, bazen kurcalıyorum hatta bir şekilde implemente ettiğimiz oluyor.

IT tarafındayım ve geri de kalmıyorum onu belirteyim. Zaten dinozor bir kurumda sistemleri modernleştirmeye uğraştığımız için bunları yapmasam da kendimi geri tutmamış olurdum ama reddit'ten sıkılıyor insan bir süre sonra.


Hiçbir güç bana düzenli olarak mesai dışı iş yaptıramaz. Yaptırmayana giderim yoksa.

Boş zamanlarımda kendimi geliştirmiyor değilim ama onlar hobilerim. Piyano öğreniyorum, dijital çizimle uğraşıyorum, akademiden koşarak çok paralı işlere kaçmadan önceki çalışmalarımda casual olarak ilerliyorum vs.

mimarım, ya pek vaktim kalmıyor, ya da başka bir program öğrenmek yine bilgisayar temelli bir iş olduğu için 8+ saatten sonra hala bilgisayar başında olmak istemiyorum. kitap veya başka şeyler okuyorum, yürüyüşe çıkıyorum, öğrenildiğinde ufku iki katına çıkaran cinsten şeyler izliyorum gibi.

1- Evet.
2- Evet.

kendimi bildim bileli bu moddayım. bilgi veya kendime bir şey katmazsam mal gibiymişim gibi geliyor.

Yazılım sektöründeyim, çoğu zaman mesai dışı bir şey yapmıyorum. Bazen bunun vicdani rahatsızlığını çekiyorum ama motivasyon eksikliğim var.

İşimi iyi yapıyorum ama fazlasına özellikle şu pandemi döneminde elim gitmiyor.

Deniyorum ama pandemi nedeniyle yalan dolan oldu.

Az önce beş maddelik bir liste yaptım, bakalım ne kadar yapabileceğim. Pandemi bitseydi iyiydi.

Çevhere dönüştür ne işe yarıyor bilmiyorum. Alttaki fiyatı satış fiyatı. Satış listesine ekleniyorsunuz, kullanıcı alıyor. Yapmanız gereken tek şey, fiyatı belirleyip, satış listenize koymak. Alan bir şekilde alıyor.

Ücret, steam cüzdanınıza ekleniyor. Çok bir şey birikmiyor ama sizde 150 tane var, 3-5 birikse oyun alırken oradan da iner.

benim önerim ingiliççe diziyi ingiliççe altyazı ile izlemeniz. anlamaya çalışıyorsunuz. türkçe dublajı ingiliççe altyazı ile izlediğinizde pek kafa yormazsınız gibime geliyor. şöyle bir örnek vereyim. hanımla ingiliççe film-dizi izlerken, benim izlediğimiz şeye pek dikkat etmediğimi, telefonumla daha çok ilgilendiğimi söyler durur. geçenlerde dikkatini çekmiş, benim bilmediğim bir dilde türkçe altyazı dizi-film izlerken pürdikkat tv'ye bakıyormuşum. o günden beri ingiliççe ya da türkçe dublaj olmayan film-dizi açıyor.

Yararlı olacağını sanmıyorum. Üstelik o altyazıların yanlış çeviriler içeriyor olması da çok büyük bir olasılık.

İngilizceyi en iyi Türkçeyi işe hiç bulaştırmayarak öğrenirsiniz. Ben de ingilizce diziyi ingilizce altyazıyla izlemeyi tavsiye ediyorum. Türkçe altyazılı da izlemeyin.

ingiliççe diziyi ingiliççe altyazı ile izlemeniz +1

Türkçe altyazılı da izlemeyin +1

olur olur. oyunun bile oluyor.
benim zamanımda ortaokul da lise gbi üniversite gibi kazanılarak gidilirdi ve ortaokulda da hazırlık olurdu.
bize orada hocamız sözlük için ingilizceden ingilizceye kullandırırdı.

bi gün dellendim. döndüm hocaya ben bu sıçtımının yerinde buradaki açıkalamayı anlayacak kadar ingilizce bilsem zaten ingilizce biiliyorumdur biliyorsam da biliyorumdur kellimeden anlamını çıkarırırım. bu ne saçma saçma şeylere uğraştırıyorsuz demiştim.
sonra gittim 5000 kelimelik sözllük vardı türkçe ingilizce abimden aldım teeek teeek ezberledim. oyun da oynuyordum oradan pekişti. sonra ingiilizce anlatılan feni bile anlar olmuştum.

taamamen kafa yapısı hangisi hoşuna giderse onu yap. kız arkadaşım ingilizce öğretmeni idi o da ingilizceden ingilizceye öneririrdi herkese. duydum mu tansiyonum yükseliyordu. öğretmen olan ben sus sen diyip bastırırdı. ama asla düşüncem değişmedi :D neye inanıyorsan yardır.

en etkili metod duolungo uygulaması.
dediğiniz metodu hiç duymadım ama faydası olur bence.

netflix gibi uygulamalarda dublajı da değiştirebiliyorsunuz varsa. ben öyle yapıyorum yabancı dil öğrenirken. ikisi birden olunca en etkilisi.

ayrıca duolingo gibi bir çöpün hala övüldüğünü görmek üzücü.

Tape filmi olabilir mi? 2001 yapımı. Yönetmen Richard Linklater.

Imdb linkini vereyim. www.imdb.com

david lynch'in lost highway (kayıp otoban) filmi??

GOT izlemedim ama Lost gibi değil, güvenle bitirebilirsin. Hatta gizem bırakıyor yine akıllarda.

3. Sezon epey tırt zannımca. Yani öyle böyle değil. Betimleme yapıyorum. Şöyle düşün;

Pazar günü, 10.00 - 13.00 arasında Kanal D, Show Tv, Atv gibi kanallarda 5 çocuğun ülkeyi/dünyayı kurtardığı filmler gösterir. İyi yetişkinler bunlara yardım eder, polis, hemşire gibi sadece 5-10 dakika gözüken yetkileri kandırırlar. Şifreyi, yapbozu çözerler. Bazı yetişkinler gerizekalıdır filan.

Son sezonun bundan farklı yoktu.

bence ikinci sezon çok iyiydi. ilkinden daha iyi.

stranger things'in olayi 80'lerin b sınıfı filmlerine gönderme yapmak, 80'leri yaşadi isen bir anlami var, yoksa bin tane göndermeyi fark etmeden diziyi tırt zannedebilirsin.

@put it in your appropriate place

Güzel açıklamış. Popüler, çok izleniyor diye eleştirilemez diye bir şey yok. Çok saçma bölümleri var. Dizi tutunca diğer sezonları iyice komediye sardırıp hiç etmişler bana göre. Tozkoparan gibi bir dizi.

yüzde 80 ayırabiliyorum bu ara şanslıyım

Her ay 100 Euro alıyorum.

Kredi kartı harcamalarını ise 2000 geçmemesi için çaba gösteriyorum.

2700 euro maaş, 300-400 arası tasarruf. Içinde esimin masrafı, köpeğin masrafı, 300 Euro araç kredisi vs dahil.
Eşim calissa tahminen 1000 rahat olurdu.

uzun yıllardır ortalama %15 cıvarında seyreder.

%15 + %7 BES

hane geliri olarak bakınca %40-%50. coronanın da etkisi var dediğiniz gibi.

hayko'nun youtube'da bir programında 5 yıl önce kameralı, tandemli olanı sanırım 650 falandı o söylemişti

1500 falan de şimdi

birde kesin online fiyat vardır

skydiveefes.com

2019 eylül ayında Fethiye'de daha doğrusu Ölüdeniz'de tandenmli çekim olanına 800 lira bayılmıştım.

unabomber +1
2011'de kardeşimle beraber gitmiştik.

Hunt showdown oynadığım en iyi online oyun. Birlikte kapışmazsınız ama 2 kişilik takımlar yapıp 2 takım halinde oyunda girersiniz

heroes of might and magic 3. 2x2 haritalar vardı

worms

heroes of might and magic'i önermiştim daha önce arkadaşlara ama bayar demişlerdi.

cod2 tabii ki. cod sevmeyen benim gibi bir plaza canlısı bile arkadaşlar çağırınca indiriyor cod2'yi :D


onun dışında chivalry iyidir, rocket league süperdir, eycof/rise of nations/civilization/empire earth var strateji tarafında


gerçek anlamda ağız burun kapışmak isterseniz de gang beasts ilk aklıma gelen önerilerim olur.

kapışmak değilde 4 kişilik takım kurup beraber cebelleşmek için overcooked 2 olabilir. sesli iletişiminiz varsa bir yandan çok keyifli oluyor.

Northgard

@aguen'i overcooked 2 bitirdik :)

Yanıtları ben de takip edeceğim. Bana iyi gelenleri yazayım:

Cambly’den ben bayağı memnun kaldım. Haftada iki gün yarımşar saatlik programdan bir yıllık satın almıştım, 5 ay bitti bile. Ben iki-üç hafta önceden rezervasyon yapıyorum çünkü böylece daha planlı oluyorum. Kendimi geliştirdim, iyi konuşunca motive oluyorum. Bunu tavsiye edebilirim.

Harry potterları İngilizce okumaya başladım. Storytel’den de dinleyerek takip ediyorum. Bu bir kurs değil tabi ama devamlı yapabildiğim bir şey oldu bu. O yüzden yazmak istedim.

Ivır zıvır sınavlara (ales, YDS, yökdil, ielts) çalışıyorum ama işime yarayacak mı tam emin değilim. YouTube’da dersleri var hep onları takip ediyorum.

Bir de Türk siyasi tarihi ilgili çektiği için YouTube’da 32. Gün belgeselini sırayla izliyorum.

online davul dersleri veren kişiler var. henüz başlangıç seviyesinde olduğunuz için bir tane practice pad ve bir çift baget ile saatlerini geçirebilirsiniz. alacağınız 1 saat davul dersi üzerine günlük yapacağınız 3-4 saatlik davul egzersizleri baya bir vaktinizi alır. Eğer ilerleme kaydeder ve hoşunuza giderse bütçeniz ve yerinizde uygunsa elektronik bir davul alırsınız ileride (sanırım en erken 1 yılınızı alır o noktaya varmanız)

ben geçtiğimiz yaz ve sonbaharda online pokere sarmıştım. ama para filan yatırıp kumarbaz zihniyetiyle oynamıyordum. çeşitli poker platformlarının promosyon amaçlı freeroll denen ücretsiz turnuvaları oluyor. ödüller de küçük de olsa gerçek para veya ücretli turnuvalara bilet oluyor. onları oynuyordum, twitch'de pro oyuncuların yayınlarını izliyordum, poker ve game theory üzerine kitaplar okuyordum. tamamen oyunumu geliştirmek ve hobi amaçlı yani. şu an micro-small stakes için fena bir turnuva oyuncusu değilim.

aynı şekilde daha çok ilginiz varsa satrancı da tavsiye ederim. evde kendini geliştirmek için çok müsait bir şey.

Animasyon yapımı. Video ya da çizim fark etmez.

Blender diye bir program var. Tavsiye ederim. İyi vakit var.

Cambly ve İngilizce +1656

fitbud diye bi uygulama indirdim ben aylık 50 tl ödüyorum, bana özel spor programı çıkartıyor. elimde olan aletleri, kilomu boyumu, spor saatimi vs giriyorum, yaptığım sporları kaydettikçe bana her gün yeni bir program çıkartıyor. 3 programlık ücretsiz denemesi var bence bir bakın, youtubedan spor takip etmekten daha faydalı buldum ben.
mesleğimle alakalı edx den ders alıyorum, dersler ücretsiz ancak sertifika almak ücretli. çok güzel bilgiler edindim. ingilizceniz biraz bile varsa derslerin hem notlarını hem altyazılarını ingilizce olarak paylaşıyorlar. çevire çevire öğrenebilirsiniz hem alanınızla ilgili kelime kazanmış olursunuz.
bir etkinlik ya da kurs tavsiyesi değil ama, ben kendime ders, spor, kurs vs. bir program yaptım. gün içinde kendime hedefler koydum. eğer bu hedeflerimi bitirebilirsem akşam kendime dizi veya film izleme şansı tanıyorum. yoksa gün içinde zaman uçup bitiyor, pandemi bittiğinde tüh ya o kadar zaman boşa gitti demek istemiyorum. bence evdeyken programlı olmak lazım.

Enstrüman alıp online derslerle öğrenmeyi deneyebilirsin, udemyde kurslar var sıklıkla indirime giriyor. Onun dışında çok çeşitli kurslar var, photoshop kursu da olabilir meraklıysan. Diğer kurs platformlarını da deneyebilirsin. Bilim alanlarının kursları bulunan Brilliant.org da iyidir, eğlenceli kursları var.

Bunların hepsi benim ilgimi çeken şeyler. İlgin yoksa sıkılabilirsin tabi.

2014tür sanırım en son, belki daha da eskidir.

Hele ki zengin kişilerin felan instagramda yediğini görünce inanamıyorum.

Ortalama ayda bir kez. Şubeden şubeye çok fark oluyor. Yakınımdaki AVM'de bulunan Burger King'ten aldığım son menü berbattı. McDonald's biraz daha kaliteli olabiliyor. Kolalar ikisinde de berbat. Şekerli su satıyorlar. Hatta bir kere kola almamak için ayran aldım.

hiçbir zaman lezzetli olmadılar. has burgerciler varken onlardan nasıl yiyorsunuz hiç anlamıyorum.

ekimde yedim galiba, ben de pek bayılmam ama mcdonaldsın double cheeseburger gibi bir gerçeği de var. bu hafta yine yemeyi planlıyorum.
Burger Kingte ise gurme tavuk mu ne vardı onu baya beğeniyorum.

Geçen senenin Şubat ayında sanırım.

Junk food'un tadı başkadır. Has burgerciler yerini tutamaz :) Senede 3-4 kere yerim, en son 1 ay kadar once yedim Burger King'den, epey de keyif verdi, ozellikle tavuk burgere bayiliyorum.

Sanırsam 2015 galiba.

Zincir burger'lerden (Carl Jr. da dahil) çok zorda kalmadıkça yemeceğimi sanmıyorum.

2012

az önce. mis gibiydi.

1 sene olmuştur yemeyeli ama junk food severim ben de.

hala burger king den yiyen adam midesidir. mc donalds o kadar berbat değildi en son. burger king den her yediğimde midem bulanıyordu. uzun zamandır yemiyorum zaten. carls jr bunlara göre çok çok iyidir.

geçen hafta mcdonalds'tan söyleyip yedim, bence aynı (yolda gelirken biraz yumuşuyor tabii).

uzun yıllardır düzgün hamburgercilerden yerim hatta son yıllarda fast foodun 25-30 lira olması ve zaten düzgün 150gr etli hamburgercilerin 40 lira civarında olması insanı oraya yönlendiriyor. Fakat cidden junk foodun tadı da bi ayrı :D insan arada özlüyor. Sanıyorum msg veya çeşitli soslarla ilgili.

En az 2-3 yıldır yememiştim. Geçen big mac yemeyi çok özlediğimi farkettim ve söyledim. Ama hayal kırıklığına uğradım. Hem çok pahalıydı hemde eskiden yediğimdeki tadı alamadım. Koskoca big mac i bile çocuk menüsü gibi yapmışlar.

İtiraf etmek gerekirse tadını gurme hamburgercilerden daha çok seviyorum ama sağlıksız diye çok nadir yiyorum.

geçen ay big mac yedik kardeşimle.o paraya zincir burgerlerin hiçbirisi yenilmez normalde ama canımız çekti 40 yılın başı.tekrar gurme burgercilerden söylenmesi gerektiğinde karar kıldık.:D

birkaç sene olmuştur. ben de çok canım çektiğinde, senede 1 falan yerdim ama artık kendim yapıyorum. sen de big mac yapabilirsin. birebir aynısı oluyor.

www.refikaninmutfagi.com

burada anlatılan big mac sosunu yapıp hangi etin üstüne koysan big mac lezzetini alıyorsun. mucizevi :) ben sosu bu tariften yapıyorum, hamburger köftesini de şurada anlatıldığı şekilde yapıyorum, daha güzel oluyor.
www.bonappetit.com

taş çatlasın 15 dakikada hazır oluyor hamburger, gerçekten çok basit.

not. bigmac sos tarifinde yazan her şeyin aynısı olmalı. örneğin turşu mutlaka tatlı alman turşusu olacak. ya da sarımsak ve soğan tozu yerine sarımsak ve soğan koyarsan olmuyor. tozlar aktarlarda ve bazı kuruyemişçilerde satılıyor. tuğba kuruyemişten aldım ben.

Geçen sene temmuzda McDonald's yedim. İncecik köfteyi çiğ bırakabilmeyi başarmışlardı. Uzun süredir yememiştim, yediğime de pişman oldum.

Sekiz ay olmuş, hiç aramıyorum. Hem eski tatları yok, hem de memlekette doğru düzgün burger yapan yer sayısı artık çoğaldı. Yoklukta falan anca gider ikisi de.

cheat day vazgeçilmezim texas smokehouse. o da yaklaşık ayda bire tekabül ediyor.

Geçen ay o da lezzeti için değil acele işim olduğundan çabuk hazırlandığı için.

Ben 5 sene önce cevahir yanındaki Burger King'e gittim.
baya varoş mahallesinde gibiydim
İçerisi freak show gibiydi

araplar, zenciler, fiziksel anomali sahibi 1 2 kişi falan
bir de ultra pis, yağ kokan bir ortam.

ya biz çocukken böyle değildi buralar
ya da biz çok aptaldık.

Benim pis bir midem var. Butik burgercilerden daha çok seviyorum. Geçen hafta yedim, değişen bir şey yoktu. Dört veya beş ayda bir yiyorum sanırım.

Sordum ben de cevap vereyim :) en son viyana’da yemiştim doublecheese gayet de iyiydi valla. Junk food 4eva

Haftada bir gün, güzel ortam varsa 2 bira birkaç bardak yuksek alkollu icki yaklasik 30 cl 50 cl edebilir gecenin guzelligine gore ya da siradan bir geceyse 5 6 bira falan.

Bilerek haftada bir gün iciyorum maksimum iki gun sonra icmemeye calisiyorum. Bu yuzden alkolik oldugumu dusunmuyorum ama vucuduma bazen zarar verdigimi biliyorum.

içkimi kendim yapmaya başladığımdan beri bayağı içiyorum. öncesinde bu kadar içmezdim, evde olunca ve (neredeyse) bedava olunca içiliyor. haftada ortalama 4-5 gün içip kalanında karaciğerimi dinlendireyim biraz diyorum. miktar duruma göre değişiyor, 2-3 bira / 4-5 kadeh şarap / 3-5 kadeh rakı gibi ortalama. alkolik değilim bence ama biraz azaltmazsam uzun vadede zararı olur diye de düşünüyorum.

haftada 1 kere party out yaparken. duruma gore. bazen 10-15 taneyi buluyor sabaha kadar partiliyorsam. diger turlu 5-6 tane.

oyle her cok icen alkolik degildir bu arada. ciddi fiziksel bagimlilik yapinca hasta sinifina giriyorsunuz.

Her gün yatmadan önce şarap. 1 litre 5 günde bitiyor. Fiona 38.9 tl.

Haftada 1-2 gün içiyorum, onda da 3-4 bira ya da 2-3 kadeh şarap şeklinde genel olarak.

Yani genel olarak dünyanın en sağlıklı şeyi değil tabi ama tüm gün bilgisayar karşısında oturmaya kıyasla ciddiye alınacak bir sorun değil.

Neredeyse sadece sarap tüketiyorum. Birada bir süredir alkolsuz tercih ediyorum. Haftada toplamda iki sise diyelim. Haftada iki, ideal olarak uc gun hic icmemeye ozen gosteriyorum. Onun disinda denemek icin actigim sise sayisi 4, cok nadiren 5. Denemek icin aciyorum, uc kisi iciyoruz. Korona oncesi farkliydi, sosyal icicilik de oldugundan cok net bir rakam soyleyemezdim, ancak simdi ne kadar ictigimi biliyorum.

Saglikli icme miktari diye bir sey yok. Alkol sinirler icin zehir. WHO´nun onerdigi sinirlar, her ülkenin onerdigi sinir farkli. Boyle sacma is mi olur? Simdi yine baktim, sayilar soyle:

Almanya kadinlar icin 12 gr sinirini uygun gormus, erkekler icin 20-24 gr alkol demis. Isvec ise hem kadin hem erkek icin 20 gr demis. Fransa da kadin-erkek esitligine evet deyip her ikisine de bol keseden 30 gr vermis. En güzeli Ispanya, 30 ile 70 gr arasi diyor gunluk, her iki cins icin de.
(1 kücük sise birada 12,7 gr alkol varmis yaklasik olarak.)

Almanya´da alkolik sinirindayken Ispanya´da siniri bile gecmis olmuyorsunuz. Bu onerilerin ne kadar tutarsiz oldugunu anlamissinizdir. Alkolik olmak gercekten kolay bir sey degil. Cevremde sarap kuluplerinde olan ve neredeyse her gün bir kadeh icen insanlar var, bircogu "dry January" falan yapiyor ya da bir ayin bir haftasi asla icmiyor.

Alkolik olmadigimdan eminim. Zira sürekli doktor kontrolu altindayim, benden daha cok kan veren, olcum yaptiran da azdir. Ancak zarar verdigini elbette biliyorum, hic alkol icmesem cok daha saglikli olurdum tabii ki.

Son 2 aydır cuma akşamı başlayıp cumartesi akşamına Kadar içiyorum. cin kokteyller ya da viski, şişe bitiyor.
Hafta içi içmiyorum, alkolik olduğumu düşünmüyorum ama zararı var tabii. Güzel olan neyin zararı yok ki zaten...

Haftada 1-2, o da günde bir 33lük bira veya bir kadeh şarap.

Yazın bazen günbatımı izlerken 2 bira içesim geliyor. Onun dışında çok nadiren sosyalleşme amaçlı içerim. Canım çekmiyor.

Sağlıklı içki içme miktarı 0'dır. Alkol tamamen zehirdir. Fayda/zarar oranı bugün illegal olan kimi maddelerden bile düşüktür. Günde 1 bardak şarap içmenin faydalı olduğuna dair inanışın doğru olmadığını ortaya koyan güncel araştırmalar var.

Haftada 3-4 aksam 2-3 duble viski ya da ipa bira ya da cidre.

Vucuduma zarar veren cok şey var. Cok da umrumda değil bundan gelecek zarar. Ayda iki kere de puro iciyorum.
Alkolik değilim çünkü içmedigim zamanlar da oluyor. Misal iki hafta icmeden gidiyor vs. Düzenli bir icisim yok.

Netflix'deki the truth about alcohol belgesinde İngiltere tarafından haftalık sınır 14 birim olarak belirlenmiş ve bu 14 birimi haftanın en az 3 güne yayılması tavsiye edilmiş.

50 Cl'lik bir bira 2 birim olarak kabul edilmiş.

bir kadeh şarap : 3 birim
bir kadeh viski : 1 birim

her gün 2 tane efes extra içtiğim de oldu. 1 seneyi aşkın hiç içmediğim de. bu aralar haftada 2-3 bira. o kadar.

ben normalde sosyal içiciyimdir evde içersem 1 hadi en fazla 2 bira içerim gazoz niyetine cipsle falan. dışarıda içerken de zaten çok cozutmam ama dışarı çıktığımda içki içme oranım yüzde 40 falan vardır.

neyse, son 1-2 aydır haftada 1-2 içiyorum evde 1-2 kadeh biradan ağır şeyler.

Bana eşlik eden olmazsa haftada 1 gün. Yancı bulursam haftada 3-4 gün rahatlıkla çıkar.

Bi kere üzülme, vardır bunda da bi hayır.

İkincisi, annen 59 yaşındayken bu ülkede pandemi başladı, halk muazzam derecede korktu, korkutuldu. Annen o 59 yıl içinde daha kim bilir ne korkular ne gerilimler ne hastalıklar neler neler geçirdi, yani zihnen ve ruhen yorgun, belki en zayıf zamanına denk geldi bunlar. Evden çıkcaz mı çıkmıcaz mı hastalancaz mı ölcez mi nolcak ne bitcek endişeleri bence anenin bu hale gelmesinde en birinci sebeptir ve kim bilir daha ne dertleri vardır. Biraz iyimserlik biraz teslimiyetçilik biraz eldekinden hoşnutluk ve şükür hisleri üzerinden hareket etmek iyi gelir. Çünkü belli ki çok gerilmiş, çok gerilmiş. İyi düşüncelere ve iyi duygulara ihtiyacı var. Ve mümkünse lütfen güneşe çıksın ve biraz daha hareket etsin. İyi gelecektir.

Evet bazı psikolojik rahatsızlıklar genetik, özellikle şizofreni, duygu-durum bozuklukları bipolar vb kalıtımsal olabiliyor. Anksiyete de kalıtımsal bildiğim kadarıyla ama anksiyete bulaşıcı da aynı zamanda. Bir şizofreni hastasıyla sürekli birlikte yaşasak şizofreni belirtileri göstermeyiz çünkü algıdan kaynaklı bir bozukluk onların yaşadığı. Ama anksiyetede duygular bulaşıyor gerçekten, anksiyetesi olan insanlarla yaşadığınızda özellikle psikolojik sağlamlığınız da çok yüksek değilse belirtiler göstermeniz normal. Hatta bazı kuramcılar anksiyetenin anneden bebeğe empati yoluyla geçtiğini bile söylüyor. Yaşadığınız durumda psikologa gitmekten başka sağlam bir öneri aklıma gelmiyor, ama evcil hayvan sahiplenmek ve bir hobi/işle sürekli meşgul olmak benim anksiyetemi biraz hafifletmişti. Aklıma bunlar geldi.

Ne yapacağınıza dair bir cevabım yok ama başlıktaki soruya cevap vereyim.

Annemde depresyon tanısı konuldu ve ağır geçirdi. Doğrusu ağır geçirmiş. Ne zamandır ilaç kullanıyor. Bende ise ankisiyete tanısı konuldu 2014 senesinde.

Gittiğim psikiyatrist'e bunu sordum. Tartışma açık, doğum süreci, katılsal ve çocuğu büyütme tarzı ile tartışmalar epey mevcut diye cevapladı.


bir hobi/işle sürekli meşgul olmak +1

Anneniz icin geriatri psikiyatrisine bakin arastirirken. Ozellikle belirtiler birden ortaya ciktiysa yas ve norolojik tabloyla birlikte degerlendirilirse daha iyi olur.

Bilgisayar oyunu olur, niye olmasın? Ticari olmayacaksa bir şekilde görsel vb. kısımlar tamamlanabilir. Ya da görsel kısmı sınırlandırarak da üretim gerçekleştirilebilir.

Direkt aminasyon ya da görsel yapabilirsiniz.

Blender programını kullanıyorum şahsen. Güzel şeyler çıkıyor.

Yoktur. Doguda olen cocuklarin nufus kagitlarini yeni dogan cocuklara devrederlermis eskiden. Buyuk kardes hatta genc amcalardan biri olduyse nufus kagidi ustune kalmistir. Ben bu yuzden Turkiye'deki 110 yasinda 120 yasinda olaylarina pek inanmiyorum acikcasi.

85-90 civarı duyuyorum ama daha üzerine denk gelmedim.

90-95 vefat yasi standart oldu artik. Omur iyice uzadi.

Böyle bir şeye denk geldim az önce. Bilemedim şimdi.

www.ensonhaber.com

Babamın babası 1913 doğumluydu, 2010'da öldü. Babamın kuzeni 92 yaşında şu anda. 100lerde kimseyi görmedim hiç.

annemin anneannesi 1899 da doğup 2001 de öldü.

anneannemin anneannesi resmiyette 115 yaşında öldü ama gerçek yaşı değildir belki kesin olan bir şey yok @2oda1salon'un dediği gibi. anneannem 68 yaşındaydı anneannesi öldüğünde.

babaannemin annesi 2004 yılında yaklaşık 108 yaşında iken vefat etti.

Dedem 103 yaşındaydı, son yılına kadar günde 5 gazete okurdu. Dinçti yani bayaa

o 100 küsur yaşında olduğunu iddia eden kişilerde 2 sorun oluyor.

1- Abisi Ablası ölüyor, bu da 3 4 sene sonra doğunca onun kimliğini kullanıyor.
2- Bazı doğum tarihleri 100 sene önce hicri takvime göre yazılmış, Rumi takvime geçince o da karışıyor.

120+ mümkün değil yani.
ama elini vicdanına koy :) 80 den sonra sana herkes çok yaşlı geliyor.
bana 90 yaşında biri 110 yaşındayım dese peki derim.
kendini 147 diye ilan eden dedeye de kimse yok dememiştir :)

Dedem (babamın babası olan) ve anneannem 90 - 93 yaş aralığında vefat ettiler.

ben olsam yemeksepetini arar şikayet ederim.

kişisel veri ihlali zaten bu. ben olsam yemeksepetini arardım, şikayet edeceğimi de söylerdim.

ama nereden ihlal işte? nasıl ispatlayacağım?

Verilen her sipariste otomatik olarak musteri telini de goruyor sanirim restoran. Hani kurye adresi bulamazsa arasin yol tarifi alsin diye.
Isletmeci varsa dogrulasin lutfen.

@neverletyougodown evet varsa işletmeciler doğrulasın.
ama bu saçma değil mi öyle olsaydı neden doğrudan aranmıyoruz teslimat sırasında da yemeksepeti üzerinden bir numaradan aranıyoruz? getir'le mi karıştırıyorum yoksa ben :/ (bi de sistemin yapısına ters değil mi zaten? adam arar der ki iptal edin, yemeksepetine komisyon vermeyelim, size direkt getireyim..)

abartmanıza gerek yok. ben de kötü yorum yaptığımda telafi etmek için aramışlardı veya "elmalı içecek şu an yok, vişneli verelim mi?" diye arıyorlardı. size bayağı saçma biri denk gelmiş. bu normalde bayağı düşük ihtimaldir.

yapacağınız şey belli: yemeksepeti'ni arayacaksınız veya mesaj atacaksınız ve bu dükkan böyle böyle yaptı, saçma sapan konuştu diyeceksiniz. olay kapanacak.

veri ihlali konusunda şikayet etmenizin bir yararı olacağını sanmıyorum. çünkü yıllardır böyle gidiyor zaten. sistem bu, tekil bir olay değil ki.

edit: size verdiği fişte adresiniz ve telefonunuz yazıyor zaten, bu doğal ama dükkanın sisteminde (yani onların yemeksepeti arayüzünde) nasıl ve neden duruyor bu bilgiler bilmiyorum. belki aynı fişin bir kopyasını kendilerine basıyorlardır, o duruyordur ya da belki 1-2 gün sonra siliniyordur ama sanmıyorum.

"adam arar der ki iptal edin, yemeksepetine komisyon vermeyelim, size direkt getireyim"

bununla kimse uğraşmaz. kaldı ki o komisyonun yarısını sipariş edene de versin ki benim de her defasında tekrardan adres vs. verip uğraşmak için motivasyonum olsun. ayrıca böyle peş peşe 10 tane iptal edilen sipariş oldu mu yemeksepeti arar ne oluyor der.

abartmayınız :)

telefonunuz görülüyor siparişlerde, veri ihlâli falan değil çünkü kurye adresi bulamayabilir ya da siparişteki bir değişiklik için size ulaşmak gerekebilir.

bence buradaki asıl ihlâl, yorum yapanın kimliğinin tespit edilebilmesi.

ben olsam yemek sepetini arar, bu saçma tavırdan haberdar eder ve şikayet kaydı oluştururdum.
konu telefonun ellerinde olması değil çünkü ahm1'in dediği gibi durumlar da olabilir.
asıl problem böyle bir işletmeyi barındırmaları.
buna benzer bir durum benim de başıma gelmişti, yemeksepeti gerçekten ilgilenmişti sorunla.
bu tip konularla ilgileniyorlar yani, muhakkak şikayet edin.

"numaramı paylaşmışlar diye" değil, seni arayıp bu şekilde konuştukları için şikayet et ama çok bişey çıkmaz o işten.

Ayrıca numarayı biliyorlar bu yeni bişey değil ki ? Hiç mi aramadılar seni "abi aşağıdayım kapıyı açar mısın" diye.

Edit: Ekşiye rezalet başlığı açmak ve açıkça ifşa etmek daha mantıklı ve etkili olabilir.

Ekşi sözlük'e yazmadan önce, ilk olarak Yemeksepetine geri dönüş yapabilirsiniz bence. Böyle yorum yaptım, 22.15'de arandım böyle böyle dendi diye.

Ne kadar yaptırım olur, bilmiyorum ama en azından bilgilendirme olur.

yemeksepeti gayet ilgileniyor bu tur durumlarla. benim tecrubemde kurye gerizekali oldugu icin pos makinesini getirmemis sonra da sanki evden kacacakmisim gibi gecenin 12 bucugunda ters bi sekilde arayip gelip odeme alicam demisti. ben de yalniz yasayan bir kadin olarak ne kadar rahatsiz oldugumu yorum olarak yazmistim. ertesi gun dukkanin sahibi aradi beni binbir ozur dileyerek. kurye bilememis sizi bu sekilde rahatsiz etmeyi kesinlikle istemezdik ozur mahiyetinde paket gonderelim gonlunuzu alalim yorumu silin, kuryeye gerekli konusmayi yaptik bir daha yasanmayacak size ya da baskasina dedi istemedim paket filan ama adamin samimiyetine inandigim icin yorumu silmek istedim. yorum silmek ancak musteri temsilcisine baglanarak yapilabiliyormus, musteri temsilcisine yorumumu silmek istedigimi soyledigimde tehdit edilip edilmedigimi ya da restorandan herhangi bir kotu muamele gorup gormedigimi sordu hem de birkac kez emin misiniz diyerek. kotu bir durum olmadigina ikna olduktan sonra sildiler yorumumu. amma uzattim ama yemeksepeti bu tur konularla ilgileniyor onu anlatmak istedim :)

Aradıklarında hiç muhatap olmayacaktın.

+Buyrun kimsiniz?
-Falanca yerden arıyoruz şikayet etmişsiniz bla bla
+ (çat kapat + engelle)

Yemeksepetine şikayette bulunun.

sipariş verdiğinde adın, adresin, telefonun restoranların sistemlerine kayıt ediliyor. her sipariş verdiğinde bu bilgileri almak ve tekrar girmek gerekmesin diye. yemeksepeti siparişi de versen, telefonla da arayıp sipariş versen kayıt edilirsin. yemeksepetiyle ilgili bir durum değil.

restoranı yemeksepetine şikayet et +1

Normalde telefonunun verilmemesi lazım, teknolojiyle çok ilgili olmayan birinin "abi telefon olmaz ise kurye nasıl ulaşacak?" diye sorması normal!! fakat uber yada benzeri platformlarda bu işi aplikasyon uzerinden yapıyorlar, yani o siparişini zaman aralığında senin numaranı görmeden sadece arayuzdeki ismine tıklayarak sana ulaşabiliyor.

eğer yemeksepeti hala ilkel usul işletmelerle müşteri bilgilerini paylaşıyorsa bu şirketin kendi altyapı yetersizliği, muhtemelen kullanım koşullarında bunu kabul ettirmiştir ama siz arayın ve geri bildirimde bulunun.

böyle ukala heriflerle muhattap olmak zorunda değilsiniz. işini adam gibi yapmayı öğrensin, ayrıma hiç bir şey yapamaz sıkıntı yapma.

Bu konu için ilk önce cimer.

Daha sonra da burası sikayet.kvkk.gov.tr

Sonra gör curcunayı.

yani olayın içeriği bi tarafa;
telefon numaralarının bu kadar açık seçik gösterilmesi çok saçma değil mi?
yani artık getir veya uberde olduğu gibi basit bir uygulamayla çözülecek bişeyken..
bi hamburger söyleyeceğiz diye komisinden kuryesine herkes numaranızı görüyor falan :/

geçici telefon numarası atamak çok büyük bir yatırım olmamalı yemeksepeti için.

tabii ki. olmayan besteler yaptığım bile olmuştur hatta asdfghjk

rüyamda 2 saatlik konser izlemişliğim var. özellikle sevdiğim grubun konserlerine bol bol ziyarette bulunuyorum.

Düşündüm de.. Hiç duyduğumu hatırlamıyorum :) Ama normalde de fazla müzik dinleyen biri değilim, belki onunla alakalıdır.

gerçekte hiç olmayan mükemmellikte parçalar hem de :)

18 gün bedelli askerlik yaparken bir rüyamın ark fonunda Do I Wanna Know çalıyordu.

Diğer rüyamda ise bir arkadaşımın nişanlısı Lykke Li'e benziyordu. Lan diyordum ne kadar da benziyor, sonra çat Lykke Li'nin şarkısını söyleme başlıyordu. Sanırım Deep End idi.

Ben de bastan sona muazzam bir Queen konseri gormustum bi kere ruyamda valla :D cok da guzeldi lan. :d

Sanırım ben de duymadım.

duymmadım galiba, normalde de çok müzik dinlerim hatta müzik dinleyerek uyuduğum bile olur ama olmuyor

Ben de rüyamda beste yaptığımı görüyorum, uyanınca hatırlayıp kağıda dökmek istiyorum hatta.

evet duyuyorum. normalde hiç duymadıgım muzikleri de duyuyorum.

Batman arkham oyunları çok iyi eğer oynamadıysan

Plague tale +1

Batman Arkam Serisi +1

Spec Ops: The Line

İki tane bağımsız oyun söyleyim;

Timelie ve Mark of the ninja

Batman serisini oynadım evet ama sanırım batman serisi geforce da yok.
Ps4te oynamıştım.

Spec ops, timelie ve mark of ninjada yokmuş geforce nowda :(

Mafia 2 çok iyi aslında ama 3ü ve 1i oynamadım

Almak istediğin oyunu aşağıdaki siteden seçiyorsun, kabaca sana söylüyor. sistemin yeter mi yetmez mi diye. Tam %100 doğru değil ama hiçbir teknik bilgin yoksa işini görür.
www.systemrequirementslab.com

google'da "can my pc run it" diye arattığınızda çıkan sitelerden bazıları minimum gerekli donanımı gösteriyor, kimisi ise direkt bilgisayarın özelliğine bakıp istediğiniz oyun oynanır mı oynanmaz mı söylüyor. siz sadece ram ve işlemciyi yazmışsınız. ekran kartı ve bilgisayarın hard diskindeki yer de önemli.

fm oynamadığım için bilmiyorum ama güncel oyun olduğu için bana yazdıklarınızdan zor oynatır gibi geldi.

oyun olarak da the room serisini önerebilirim. geçenlerde erkek arkadaşımla indirimini yakalayıp aldık. bilmece tarzı bir oyun serisi.

hades

cevaplar dışında alıp kurup açmazsa iade edebiliyorsun ücretsiz hak var.ben öyle yapmıştım.

The long dark özelinde;

Hikayenin 2. Ve 3. Bölümü çıktı ücretsiz olarak.

@ShadowOfMoon ek olarak

iadenin 2 kriteri var. biri 2 saatten fazla oynamamak ve 2 hafta içerisinde iade talebinde bulunmak.

çare geforcenow.

daha önce benzer bir soruya cevap vermiştim de onu bir eklemek istedim:
eksiduyu.ru

buradaki cevabım geçerli benim tost makinesi için, senelerdir arzumun bir makinesini kullanıyorum, memnunum, boyutu bana ancak yetiyor, daha küçüğü küçük gelirdi.

Bizde arzum'un su modeli vardi, baya memnunduk: www.hepsiburada.com

2 senede iki katina cikmis fiyat olarak galiba :/

delonghi benimki 7 yil oldu. canavar gibi calisiyor.

Direkt link veriyorum.

www.amazon.com.tr

tefal kullanıyorum ben de, genel olarak memnunum. tek tavsiyem: plakaları kesinlikle çıkartılabilir olsun. aksi takdirde temizliği imkansız oluyor.

aylık resmi gelirinin 4 katı gibi bir sınır vardı. fakat eski müşteri olmana, hesabına girip çıkan paraya göre işler değişir.

İlk kez kart alıyorsan aylık gelirinin 2 katı. Belli bir süre sonra 4 katına çıkıyor. Sahip olunan kredi kartlarının toplam limitini sinirliyor bu hesap.

kredi kartı verilirken gelirin ve merkez bankasındaki genel durumun göz önüne alınıyor.
birey olarak kişiye verilebilecek bir limit oluyor.
fakat ödemelerin düzenliyse bu limit gelirinden bağımsız olarak artıyor.
bazı banka kendi politikaları gereği daha az arttırıyor ya da arttırmıyor, bazı banka daha agresif davranıp çok hızlı arttırıyor.
benim kredi kartlarımın limitleri toplamı gelirimin çok fazla üstünde mesela.
düzenli ödediğim ve asgari ödeme yapmadan her ay tam ödeme yaptığım için kısa sürede çok yükseldi.
banka politikası gereği limiti yükseltilmeyen kartları da ben kapadım.

kredi de aynı şekilde.
kredi kullandığın ve ödemelerini düzenli yaptığın bankada bir süre sonra ön onaylı kredi oluşuyor senin için.
ödemelerine göre bu da gittikçe yükselebiliyor.
yine bankanın kendi politikasıyla da alakalı tabii ki.
hali hazırda kredi kullandığın ya da eski müşterisi olduğun banka sana limitin dahilindeyse krediyi hemen verirken, bazısı gelir belgesi vb. istiyor.
o yüzden bir bankanın "müşterisi" olmak ve aynı bankalarla sürekli ve uzun süreli çalışmak önemli.

Enpara 3.000

Yapı Kredi 5.000

blatta hiberna +1
başlangıçta neye göre karar veriyorlar tam olarak bilmiyorum, ama benim son aldığım kredi kartı iki yıl önce resmi gelirimin dört katı kadar limitle başladı, şimdi ise gelirimin on katından fazla. kredi&kredi kartı kullanıp düzenli ödeme yaptığınızda artış hızlanıyor olabilir.

27 bin, TEB Priority. Hiçbir fikrim yok neye göre arttırdıklarını vs. Maaş bankasının kartı.

gelir beyan esasına göre. yani abartmadığınız sürece gelirinizi bankaya fazla beyan edebilirsiniz.

O şekilde vermezler. Benimkiler 3-4 farklı bankadan toplam 200.000tl civarı. 12 sene önce 3.000 ile başlayıp, yıllar içinde 8.000, 20.000, 45.000,... diye diye gitti. Başlarda arayıp arttıralım mı diye soruyorlardı. Sonradan onu da sormadılar, düzenli arttırabilirsiniz gibi bir seçeneği seçersen otomatik güncelliyorlardı. Gelir beyanın, düzenli ödeme yapıp yapmadığın, asgari mi ödüyorsun yoksa tamamını mı, bi şirketin var mı, varsa onun mali durumu vb kriterlere göre dilersen düzenli artış talep edebilirsin. Kısa sürede de yukarıda bahsettiğin limite ulaşabilirsin.

Bu sayılanlar kredini notunu belirliyor. Kredi notu belirlenirken önceden yaşadığın gecikmeler ya da yasal takipler var mı diye bakılıyor. Buna kendin için internetten bakabilirsin. Diyelim ki gelirini 5.000tl olarak beyan ettin ve sana maksimum 20.000tl’lik kredi kartı limiti verdiler. Ama aktif kredilerini zamanında ödüyorsun, hesabına para girip çıkıyor, kredi kartını her ay asgariden değişimde daha yüksekten ödüyorsun, faturalarını-kiranı vs hesaptan ödüyorsun, o zaman kredi notun da limitlerin de artabiliyor sanıyorum. Bunları yaptıktan sonra başvurup atıyorum benim gelirim artık 7.000 tl oldu dersen bunu doğru kabul ederler; kafana göre 20.000tl oldu dersen etmezler :)

hafta içini çalışarak verimli geçiriyorum zaten. haftasonunu verim kaygım olmadan canım ne isterse onu yaparak geçirmeye çalışıyorum. canım bazen pc ile uğraşmak istiyor, bazen dizi bazen kitap okumak. bi de ek olarak spor yapmaya çalışıyorum evde.

Geçmiyor, film, dizi falan derken netflixi sömürdük. Eskilere yeni tur dönüyoruz artık. Spor falan hak getire, alkol tüketimi arttı aksine, yeme içme vs derken hımbıl insanlara dönüştük.
Bıktık yahu,

Aslında fena değil ama çok kilo aldım aynaya bakınca moralim bozuluyor.

Blender 3d'e bir şeyler yapmaya çalışıyorum. 2 tane animasyon yaptım biri 8 saniye, öbürü 5 saniyelik. Gerçi 8 saniyelikte The Lord Of Rings'deki The Ring var sadece. Kamera dönüyor The Ring çıkıyor. 5 saniyelikte ise kamera soldan sağa gidiyor, 5 tane Super Mario'daki Mantar'dan çıkıyor. Böyle genel olarak.

Oynayacak oyun kalmadı.

yeme içme vs derken hımbıl insanlara dönüşmek +1
Spor hak getirene +1
Film dizi sömürke +1

leş gibi geçiyor. hayat enerjim kalmadı.

çocuk ile uğraşıyorum nadiren kendime kalan süre içinde 3d çizim ve baskılar yapıyorum. biraz da arduino öğreniyorum.

İnanılmaz sıkılmaya başladım artık. Verimlilik adına zerre kadar bir şey yapmıyorum. Bomboş geçiyor öyle.

Benim de aynı sizler gibi açıkçası, hergün biraz yürüyüş yapmaya dikkat ediyorum. Netflix felan da çok sıktı artık, ispanyolcaya başlamıştım duolingodan ona biraz daha devam etmeye karar verdim. Sınav mınav kasıyım diyorum, hafta içi zaten hep mesaili geçiyor. Hafta sonu da kapalı, evden çıktığımız yok kısaca

Durmaya o kadar ihtiyacım vardı ki baya resmen duruyorum. Bi o kediyi öpüyorum, bi bu köpeği mıncıklıyorum. Resim yapıyorum, film/dizi izliyorum. Yakın vadeli hedeflerim arasında haftaya yeni telefonumu alıp pubg oynamak var. Daha ne kadar verimli olabilirim ki? :D

Verimli olucam diye bi yandan spor yapıp, bi yandan yeni bi dil öğrenmeye çalışıp, bi yandan kitap okuyup, bi yandan sınavlara girip, bi yandan yeni tarifler denemeyi de denedim ama sonra benim için en verimlisinin durmak olacağına kanaat getirip durmaya başladım, çok iyi geldi :)

maşallah 10 diyeyim de bu biraz kendinle de alakalı.
ne güzel durumlarda şikayet edenler var ne rezil durumlarda mutlu olmasını bilenler var.

5 civari

bu skalaya göre 7 herhalde.

1

9 falan mutluyum, evet bence de kendinle alakalı bir durum. sağlığımda, ailemde falan ciddi bi sorun olmadığı sürece ıvır zıvır şeyleri kafaya takmam.

2 falan :(

8/10. hayat kısa, kuşlar uçuyor :)

6/10

7/10

2 sikintim var. biri ask biri para. para cok sorun olmaktan cikiyor yavas yavas da, ask...

Ben burada ne zaman güzel bir şeyde kendimi övsem/oylasam başıma bir şey geliyor.
O yüzden net bir şey söylemeyeceğim :D
Yuvarlanıp gidiyoruz diyelim.
Yapı olarak pozitifimdir ve güler yüzlüyümdür ama genelde. Öyle içi ağlayan cinsten de değil.

Hayat hep mücadele ile geçiyor. Hah şu sorunları hallettim, artık hep mutlu devam edeceğim diye bir şey yok. Benim genç yaşımda gördüğüm bu oldu.

O mutluluğu veya elde ettiklerini korumaya çalışmak için bile sürekli savaş veriyor, stres oluyor, kendini geliştirmek için bir şeylerle boğuşuyorsun.

Yerinde saymaya çalışmak bile bir çaba gerektiriyor. Hayatı idame ettirmeye çalışan insan 10/10 olamaz bence. Hele de Türkiye'de.

çoğu zaman mutluyum ama uzun süredir çözemediğim bir iki sorun sağ olsun bazen umutsuzluk yaratıp ortalamayı düşürüyor.
8/10 diyelim.

3.

Eskiden playstation'da oynadığım oyunlarda geçemediğim bir bölüm olunca kolu ablama devredip o bölümü benim adıma geçmesini beklerdim. Benzer biçimde, hayatımın kontrolünü de bir süreliğine başkasının ellerine teslim edebilme fırsatım olsaydı keşke diyorum. Şöyle bir 3-4 sene, oyun karakterini yönlendirir gibi idare etse beni birisi; bugüne dair bütün sorunları çözmesini beklemiyorum, en azından çözme yoluna soksa, yolun üzerindeki taşları, çalı çırpıyı temizlese... Hayatımın kontrolünü geri aldığımda "evet, yine iyi değil ama hiç değilse artık nereden yürümem gerektiğini biliyorum" diyebilsem... Hiç fena olmazdı.

6,5 / 10

10/2

Valla bilmiyorum. Bazen 8. Bazen 6. Bazen 10 bzen 2.

Bir şeyler eksik ama neyin eksik olduğunu bilmiyorum. Eksik olanı bulsam bi, Alice Harikalar Diyarında.

Aylardır 4.

6-7. mutlulugumun cogu gamsizligimdan geliyor. kendi alanimla ilgili daha iyi bir is bulsam 8-9 derdim.

devir değişti artık çocuklar bizim gibi sokakta çelik çomak oynamak zorunda değil. canı ne istiyorsa akranları ile neyin muhabbetini yapıyorlarsa onu oynasın. en az 8 saat gece uyuyorsa ve yemek yiyorsa problem değil ne yaptığı. 12 punto renksiz alfabeli kitap mı okucak o yaştaki çocuk. serbest bırakın 30 yaş büyük adamla oynamaktansa akranları ile böğüre böğüre istedğini oynasın online. belki espor şampiyonu olur ilerde. ytd.

Çocuk dergileri ya da robotik-kodlama için eğitim kitleri alabilirsiniz. Etkinlik, bulmaca, deney içeren kitap-dergi olursa ilgisini çekebilir.

www.tubitakdergileri.com.tr

www.robotistan.com

Online eğitim platformları var, katılabilir belki. Ben bi bambuyu biliyorum.

instagram.com

tableti, oyunu onun becerilerini geliştirecek şekilde kullanabilirsiniz aslında.

ben kuzenlerle çok güzel art arda need for speed porsche unleashed veya test drive 6 oynardım.

eve bir direksiyon alırsınız, bir o yarışır veya bir siz. yükleyin forza gibi dirt rally 2.0 gibi oyunları, berecileri de artar hem.

not: taa 2000 yılında guillemont ferrari 550 marenello direksiyonum vardı :)

abi bu çocuğun anası ortaokul öğretmeni. her gün tablet oynamaktan beyinleri uyuşmuş çocuklarla uğraşıyor. ben pedagojik formasyonun dibine vurmuş annesine "bırak yaşıtlarıyla ne muhabbet ediyorsa sabahtan akşama oyun oynasın, oyun becerisini geliştirmek için kullanıp elektronik oyun şampiyonu olsun" derim?

zaten alıp suç ve ceza okusun demiyorum. bir kütüphane dolusu çocuk kitabı var, yazılısı da var, resimlisi de var. 2-16 yaş arası her türlü kitap var. bilim teknik'inden tut, gezi, uzay, yaşam, yaşına uygun çeşit çeşit dergi var. ayrıca deney kitapları, arduino setleri var. evde org var, gitar var, öğretip yol gösterebilecek adam da var. yani tablet oynamıyorsa bunun alternatifi eski devirdeki çelik çomak mıdır? yok mudur günümüzde tablet harici çocuk eyleme yöntemi?

kaldı ki yaşıtlarıyla zoom açıp karşılıklı da oynuyorlar saatlerce. ama ben sabahtan akşama yaşıtıyla online oyun oynayan, anca yiyip için sıçan, elinde tabletle mala dönmüş şişko bir çocuk olsun istemiyorum lan. oynamasın, saksı gibi kitap okuyup bilimsel çalışma yapsın da demiyorum. ama hareket lazım, biraz o tazecik beyninin gelişmesi de lazım. sadece yüksek ses ve hareketli parlak ışıklardan ibaret tabletle beyni uyuşsun istemiyorum.

arkadaşlarıyla parka götürüyoruz koştursunlar diye. arkadaşı 2. dakikada sıkılıp anasından tablet istiyor, parkta oturup tablet oynuyor. ben böyle bir çocuk olsun istemiyorum ki. tabletse tablet, yasak değil oynasın da kısıtlı oynasın. mala dönüşecek kadar oynamasın.

bizde de bu modelin küçük yaş versiyonu var. dışarı çıkmak dışında başka bir oyalayıcı bulamıyoruz. tabletle fazla vakit geçirdiği günler durağan aktivitelere hiç ama hiç yanaşmıyor. sabahtan lego, resim vb aktiviteyi tutturabilirsek o günü daha sakin geçirebiliyor, yoksa tüm gün mızmızlanıyor bi şeyi beğenmiyor. kutu oyunu sevmiyor sizinki de demek ki. ya dışarda yapacak birşeyler bulun ya da tablet vermeden biraz can sıkıntısına sabredip legolara dalmasını bekleyin. yapacak birşey bulamayınca mecburen üretmeye başlar.

bir de tüm oyuncakları oyunları gözünün önünden kaldırın, unutsun. sırayla çıkarırsınız daha hevesli olur.

bizim apartmandaki o yaştaki çocuklar slime yapımına merak salmışlardı, biraz ortalık batıyor ama epey oyalanıyorlardı onunla.

slime var, kinetik kum var, hot wheels parkurları, onlarca arabası var, odası oyuncak dolu.

kutu oyunu da seviyor, mesela saatlerce monopoly oynayabiliyoruz, iyi de oynuyor kerata. ama 2 kişiyle de onun tadı yok. 2 kişilik kutu oyunu da maksimum yarım saat idare ediyor.

tavla öğrettim bu hafta, yeni diye biraz ilgisini çekti ama bunun da ömrü 1-2 hafta sürer maksimum.

hiçbir arkadaşının bilmediği kadar kağıt oyunu biliyor. pişti, uno falan derken batak öğrendi, ciddi ciddi oynuyor lan adam. bitince yandaki ıstakaları devirmeli okey oynuyor. bildiğin emmi oldu 9 yaşında.

yani genel olarak sıkılgan çocuklar evi kirletecek aktivitelerden (uzmanlar duyusal diyorlar da işte aslında evi batıran aktivite) hoşlanıyor gibi bir gözlemim var :) deney seti gibi oyunlar alabilirsiniz. the dad lab var meşhur, instagram hesabı ve deney kitabı var. onlardan birlikte yapabilirsiniz.

"kitap okuma" kendi içinde bir sebep içermiyor sebep bu olabilir mi sizce?

yani çocukların bilgisayara yönelmesinin bir sebebi var, anne babalarımızın kitaplarda buldukları amaçları bilgisayarlarda buluyorlar. bir oyun oynarken, bir video ya da dizi izlerken bir amacınız, tatmin ettiğiniz bir duygunuz var.

bir film arayan insana "ne tür olsun", "nasıl konuları seviyorsun" diye soruyoruz. biliyoruz ki kendisiyle alakasız bir konuda film izlerken sıkılacak. Ama kitaplar için böyle değil bu. Kitap okumak her zaman düz bir eylem.

Ne yapayım? - Kitap oku.

Çok anlamsız oluyor haliyle. Çocuğuna kitaplar alıp hoşuna gideceği "fazla eğitici olmayan!" hikayeler okuyarak ilgisini kitaplara çekebilirsiniz. Kitap okumanın, matematik çalışmak ve nasihat dinlemekten bir farkı olmalı ki çocuk kitaba yönelsin.

öneri olarak çocuğunuzun sevdiği oyunların, filmlerin ya da benzeri şeylerin kitapları varsa onları alabilirsiniz.

Teknik boyutuna giremem cunku ben evdeki 7 yasindaki kiza cozum bulamiyorum.

Bu yuzden buraya sadece lego yazmaya geld8m.lego ciddi ugrastiriyor.sevdigi seriyi aldigimda bastan sona ugrasip kendisi yapiyor,diger serilerle birlestiriyor.bunun disindaki tum oyuncaklarda yanina yanci ariyor.

Birde en son amazon un kopegi var,duz plastikten geliyor,yaninda bir suru minik bez parcalari var,sen onlari tuy diye o plastigin ustune isliyorsun.kendi kopegini kendin tasarla gibi.onu verdim yaklasik 2 saat hic basindan kalkmadan tek tek herseyini yapti,susadim bile demedi.uretebildigi herseyde cok guzel vakit geciriyor bizimki.

Çocuğum yok öneri mahiyetinde sallayacağım :) yeğenlerim üzerinden fikir yürütüyorum ve aslın çocukların fiziksel olarak enerjilerini atamama problemleri var, enerjisini atamyan çocuğa boyama , okuma vb. aktivitenin tillahını sunsanız bir yere kadar idare ediyor. Bir de çocukların zaman algısı da bizden farklı bence, o yüzden çabucak sıkılıyorlar, özellikle bir akranlarıyla sürdüremedikeri için bu tip aktiviteleri. Benim önerim günlük programa ek olarak tabii, bir nintendo wii konsol almanız, kırık mırık uygun fiyata bolca var ikinci el, bütçe varsa switch alın tabii, dans mı spor mu neye hevesi varsa fiziksel olarak kendini orada yorsun. sonra zaten dinlenmek için daha sakin aktivitelere kayacaktır. tabletten bence daha iyi her türlü, çünkü uzun süre elindeki ekrana bakan çocuklarda postür ve gözelere neler olacak bilemiyoruz yakında.

Maketle falan uğraşmasını sağlayabilirsiniz belki.

Bu arada kitap okumayı teşvik etmek için belli aralıklarla Wifi şifresini değiştirip Wifi şifresini kitapta geçen spesifik bir detay yapabilirsiniz. Bu sayede şifreyi bulana kadar kitap okur hem de tabletten falan uzaklaştırmış olursunuz. Kitap okumanın ödülü tablet olur.

Hep derler ya çocuklar anne babayı örnek alır diye. Siz istediğiniz kadar kitap oku deyin, sizin elinizde kitap görmediği sürece mümkün değil okumaz.

Bu yaşta çocuklar için spor çok iyi bir etkinlik. Youtube'da falan o yaş grubu için egzersiz programları var. Güvenilir bir uzmanınkini bulup başlatın. En azından enerjisini atar daha çabuk yorulur:)

Robotik kodlama iyi fikir en azından meşgul olur.

Kutu oyunlara (board game) dalsanız. Monopoly'den başlayın, diğerlerine geçersiniz.

satranç demeye geldim.

Sokağa çıkma saaatleri parka gidip scooter-bisiklet ve yorulabilceği şeyleri yapabilirsiniz (Arkadaşlarım böyle yapıyor). Gün içinde enstrüman, lego, birlikte bilgisayar oyunu gibi şeyler yapıyorlar.

Ormana gidip gezin.

Ben tabletçi yeğenimi masal anlatarak oyalayabiliyorum. İlgilendiği şeyler var, mesela örümcek adamı çok seviyor. Masaldaki ana karakterin adına örümcek adam diyip yardırıyorum, bayıla bayıla dinliyor.

cocukta tüm türk cocuklarında olduğu gibi konsantrasyon eksikliği var. yani bir şeye konsantre olamıyor.

bence bunu değiştirmeniz lazım.

dictionary.cambridge.org

halk dilinden argo vs bakacaksan urbandictionary

en iyisi www.ldoceonline.com

Verilen cevapları ikisi de birbirinden iyi. Bir tane de ben yazayım.

merriam-webster

Bu üçü birbirinden iyiydir.

50 first dates.

edit : Aşağıda yazılmış olan rose island +1

Geçen palm springs izledim prime video'da. Groundhog day konseptinde ama daha pop yapmışlar. Kafa yormayan ama değişik film.

Grand Budapest Hotel hem komik hem tatlı hem de Zweig'ın romanından uyarlanmış bir Wes Anderson filmi

the little death

Netflixte rose island. Geçen izledik baya keyifli idi.

Ruby Sparks

Konusu tam erkek arkadaş kız arkadaş sevgili olma üzerine.

tropic thunder

fifty shades of gray. O aşk filmi abi bi kadınla erkek arasında geçiyor

sakın dinleme

Srpski film

Silver Linings Playbook

Baştan söyleyeyim belki imkanım olsa giderim , sonra ulaşamadığın ciğer mındar hesabı olmasın. Biraz da zora gelemeyen bir yapım var komfor bölgemden çok çıkmaya meyilim yok hele tek başıma. Ama hiç y.dışında yaşama hayali de kurmadım.

Onun dışında vatanı seviyorum, toplumun tarihini kültürünü samimiyetini. Dilimizi de çok seviyorum.

28 E

Edit: bu arada farklı yıllarda 1 ay İngiltere 2 ay da Almanya olmak üzere y.dışında kaldım.

31 yaşındayım, 1 sene kadar yurtdışında yaşadım önceden, erasmus ve staj dolayısı ile. İş dolayısıyla sürekli yurtdışına gidiyorum, aşırı bir hevesim kalmadı yani bunun için. Çalıştığım iş dövizle kazanmanın mümkün olduğu bir sektör (bilişim sektörünün bi alt dalı), türkiye'de iyi para kazanınca bir avrupa ülkesinde yaşayamayacağın kadar lüks ve rahat bir hayat yaşayabiliyorsun. Zaten maddi olarak belli bi eşiği aştıktan sonra, duygusal faktörler devreye giriyor, rahatımı bırakıp başka ülkede göçmen olmanın dertleriyle uğraşmak istemiyorum, ailem burada, düzenim burada vs vs. Yani genel olarak gidişattan memnunum. Yurtdışında yaşadığım dönemde de insanların önyargısıyla uğraşmaktan, vizesi derdi gerginliğinden nefret etmiştim ki hiç ırkçılıkla karşılaşmadım ona rağmen böyle oldu. Göçmen olduğunda düşünmen gereken binlerce farklı konu olduğu için tüm potansiyelini tam olarak işine yansıtamıyorsun (mesela patrona karşı çıkman gereken bir durumda "lan neyse şimdi vizeyi tehlikeye atmayayım" deyip susuyorsun, ama o riski alabilen adamlar yükseliyor) Sessiz sakin bi hayat yaşıyorsun yani mecburen.

Şu anda yeni mezun olsaydım, ne bileyim ailemi bu kadar önemsemeseydim, en önemlisi de iyi para kazanabileceğim bir iş alanını keşfetmiş olmasaydım muhtemelen yurtdışına taşınmak isterdim. çünkü ortalama insana avrupa çok daha iyi bir hayat sunuyor, ama ortalama üstü olduğunuzda ciddi sınırlar var ne uzuyor ne kısalıyorsun. o sınırlar da türkiye'de yok. trilyoner de olabiliyorsun, sokakta da kalabiliyorsun.

şimdi ben italya ve norveç gibi iki ülkeye gittim. en çok norveç'te kaldım.

öncelikle oraya gidince bi b.k olmuyor. sen orada immigrant sın. yani kendi ülkesinde barınma için yeterli yetenekleri olmayan buraya gelip kimsenin yapmak istemediği işleri yapan kişi.

ama CEO bile var diyenler var.

evet çünkü senin profilinde o firmaya kimse ceo olmak istemiyor. benim danışmanlık verdiğim firmada ceo türk'tü ve ağzına sıçıyordu tasarımcılar. çünkü tasarımcı ceo'ya git şunu al diyor ceo para yok diyor tasarımcı bana ne lan git para bul o zmn diyor.

böyle bir sistemde firma ceo bulamazken oradan immigrant ın biri çıkıp tüm stressi üzerine alıyor iş bitince türkiye'deki gibi ceo mu taktiri alıyor dersiniz? hayır tasarımcı.

dış ülkeye hangi şartlarda gidilir? örnek veriyorum ailen vardır çocuğunun eğitimi için gidilir. çocuğum dünya vatandaşı olsun diye gidilir. biz zaten çekirdek aile içerisinde yaşıyoruz ve öylede yaşayacağız 10-15 yıl dersen bu şekilde gidilir.

ama ben tek başıma norveç'e gidecem orada 20 yıl yaşarım diyorsan o biraz cahillik kusura bakma.

bence bir yere yerleşmeyi düşünmeden önce en az 3 hafta kalıp sosyal hayatına bakmak lazım. internetten 2 resim görüp tav oluyor insanlar ki cidden cahillik.

36 yaşında bir erkeğim. burada faydadan ziyade pişmanlık kıyaslaması uygun olur. gidersem, kaldığımdan daha çok pişman olurum, gözüm arkada kalır çünkü.

Aslında ben gitmek isteseydim şimdiye kadar gitmeyi denemiş olurdum. Almanya'da çok akrabam var. Kalacak yer sorunum bir süre olmazdı. Euronun daha düşük olduğu zamanlarda Erasmus olsun, staj olsun gitme şansım olabilirdi. Üniversiteden sonra da olabilirdi. İlgimi çekmedi doğruyu söylemek gerekirse. Belki de konfor olarak işime gelmedi. Türkiye'den ne olursa olsun gideyim kafasında olmadım hiçbir zaman. Gelecekte gitmek istersem de gerçekten hayat kalitemi artıracak yerlere gitmek isterim. Mühendis olmama rağmen Almanya düşünmüyorum nedense. Ben gidecek olsam ABD, İngiltere, İspanya falan isterdim. Gitmek istememin nedeni de aslında doğal güzellik, güzel şehirler. 27E

Sosyal ortam.

Iyi egitimli, iyi kariyerli ve en onemlisi de uyum/dil sorunu cekmeyecek iki cok yakin arkadasimi silah zoruyla dahi Almanya´ya yerlesmeye ikna edemiyorum. Ikisi de kadin, neredeyse 30 yasindalar.

Inanilmaz sosyal insanlar, buyuk sosyal cevrelere aidiyet hissetmedikce iyi hissetmiyorlar. Avrupa´da yasadilar ve buradaki insan iliskilerini tatmin edici bulmuyorlar.

Guzel bir evde misafir olmaktansa, kendi evim her zaman daha cazip benim icin. Meslek, cv, dil itibariyle gitmek mumkundu ama daha mutlu olacagima inanmiyorum. Aile, sosyal yaşam, yabanci dilde yasam (bilsen bile yorucu oldugu kanaatindeyim, hastaneye gitsem doktoru tam anlarmiyim, mizaha ortak olabilir miyim vb.) gibi bircok faktoru var.

Bence yaş ilerledikçe herkes gençler kadar kolay karar veremiyor bu konuda. Bana öyle oldu. Eskiden bunun hayaliyle yaşardım şu an biraz çekiniyorum. Bir kere aile ve dostlar kısmı büyük sıkıntı. Ama farklı da bir deneyim imkanım olsa gider denerdim de kalmak için de güçlü nedenler var. En iyi nedenlerimden birisi ben gittikten sonra burada kalan küçük aile üyelerimi bu kokuşmuş zihniyetin ortasına bırakmak olur.

Ben gitmek istemiyorum. Üniversitede hayaller kurardim herkes gibi ben de ama iş hayatına, hayata girdikçe o işin oyle olmadığını anladım.

İyi bir maaşla ordan daha kral yaşarsın burada. Ama stres öldürür. :)

Ben de bir yandan gitmek istiyor bir yandan da gidemiyorum. Açıkcası gitmek zorunda hissediyorum kendimi. Geçen sene gidebilirken erteledim covid vs. bahane oldu. Daha önce almanya'da yaşadım hem her şey o kadar güzel ama bir yandan da o kadar zordu ki. Bildiğim her şey burada sonuçta. Kaç yıllık dostluklar vs. Bir seyler değişecek gibi olsa hiç düşünmem burada kalırım ama her şey giderek kötüleşiyor o yüzden iki üç sene sonra tekrar gitme ihtimalim olacak ve kendimi buna zorlayacak gibi hissediyorum.

istesem gidip ABD vatandaşı olabilirdim. Gitmedim.
Şimdiki mesleğimle de istesem gidebilirim. Öyle bir niyetim yok.

Muhalif faunusu içine kapılmazsanız o kadar da yaşanılmayacak ülke değil burası.

Gitmek isterim çünkü kaybedecek bir şeyim olduğunu düşünmüyorum, sıfırım zaten.

Türkiye'de krallar gibi yaşayacak bir gelirim yok ve olmayacak. İstediğim hayat standardını yakalayamayacağım. Üst düzey bir pozisyon ve maaşta değilim ve önümüzdeki 10-20 yıl da değişmeyecek.

Burada İstanbul'da rahatça yaşayıp üst düzey pozisyonu olan, kariyeri olan kişiyi anlarım, kaybedecek şeyleri vardır ve bunu korumak istiyordur ama sanırım yurtdışına yerleşmek isteyenlerin çoğunluğu benim gibi düşünüp kaybedecek çok şeyi olmayanlar.
Edit: ve tabii huzur ve sağlıklı bir zihniyetin içinde yaşama isteği. Türkiye'nin hala huzurla yaşanabilecek bir ülke olduğunu düşünürler fazla iyimser.

Yurtdışından teklifler gelmesine rağmen buradayım hala. 25/e.

Çünkü hayat standartlarım iyi. Avrupa'ya gitsem kiradan falan sonra elime daha az para geçecek. Burada işyerine metro ile 7dk'da gidebiliyorum; arkadaşlarım burada, çok batılı yetiştirilmeme rağmen burada olan kültür ayrılığının orada daha fazla olacağından eminim. "Ama sen hiç Türk'e benzemiyorsun." ırkçı kalıbını duymaktan bıktım.

Not düşeyim, ülke ve insanlarının çöp olduğu konusunda herkese katılıyorum. Sadece haber izleyip diğer insanların çektikleri yüzünden çıldırmazsam hayatım oldukça iyi burada.

gitmek isteyen arkadaslarim 3 tipte,
1. Tr'de is ortamindan, imkanlardan tatmin olmayanlar
2. Tr'de de bisey olmayan hayalci tipler
3. Parayla ilgili

Ben geri dönmek istiyorum cunku isimde uluslararasi oldum zaten, ama sosyal hayatta almanya'da irkcilik görmedigim halde kendimi iyi hissetmiyorum.

Gitmek istemiyorum, Türkiye ve İstanbul benim için cazip. Özellikle Linkedin üzerinden çok sayıda görüşme teklifi gelmesine rağmen mülakat dahi yapmıyorum. (33/E)

"Neden gitmek istemiyorsunuz" sorusu bile üzücü. Ailem, arkadaşlarım burada. Yaşadığım şehri, bölgeyi ve memleketimi seviyorum. İş anlamında seçeneklerim fazla. Niye gideyim ki? Kendi adıma gitmek için bir nedenim yok. Sevmediğim tonla durum var ama bunlar ülkeyi terk etmemi gerektirmiyor. Çok mecbur kalmadıkça bir yere gitmem.

Bir süre Avrupa'da kaldım. Sanılanın aksine muhteşem maddi şartlar yok, örneğin deneyimli bir yazılım mühendisi ay sonunu getirecek kadar para kazanır. Konut sorunu, istediğin evi kiralayamama problemlerin var. Maaşına oranla kiralar çok çok yüksek. Lokal dili bilmeden istediğin tarzda iş bulman sıkıntı. İş sözleşmeleri süreli. Ne kadar eğitimli ve nitelikli iş yaparsan yap "yabancı"sın.

her şeye rağmen gitmek istiyorum çünkü burada sıfırım. yani sevdiklerimden başka kaybedecek bir şeyim yok. 27E

ben varım. istersem muhtemelen 2 ayda iş bulup giderim. cehalet, ekonomik sıkıntılar, hükümet hepsinin farkındayım; ama sırf politik sebeplerden bu ülkeden kaçmak bana doğru gelmiyor. daha az kazanıyorum, medeniyet ve eğitim yerlerde; ama ben kendime bakarım arkadaş. oturduğum yer medeni, arkadaşlarım medeni. bana karışmaya teşebbüs edenlere haddini bildirecek özgüven ve statüye sahip olduğum için burada avrupa standartlarında yaşıyorum. o yüzden gitmek istemiyorum.

yaş: dinazor.
gençliğimde gitmek istemiştim aile izin + para vermedi + dili doğru konuşamamakta etkiliydi. (salaklık) yıllar içinde 15 e yakın ülke + şehir gördüm. gitmediğime pişmanlık duyarım hala.
sonra okul bitti TR ye göre iyi işlere girildi + evlilik + çoluk çocuk.
bu saatten sonra nereye gitçen?
ha bir de muhaliflik vardı. şu zamanlarda 3-4. sıralarda :-)

immigrant olmak istemiyorum. rahat ve konforlu olmayacaksa kendi ülkemde yaşamayı tercih ederim.

Ülkemden gitmek istemedim hiçbir zaman. Ama son zamanlarda çok korkar oldum bir kadın olarak. Tek başıma eve çıkacaktım, devamlı erteliyorum sebepsizce çünkü her an birileri (sucu, kargocu, mahalledeki herhangi biri) tecavüz edip beni öldürebilir evimde ve yaptıkları da yanına kalır. Bunun farkındalığıyla yaşamak çok ağır ve travmatik bir şey. O yüzden düzgün ve yasaların uygulandığı bir ülkede yaşamak istiyorum artık.

32 erkek kişisi olarak;

Fırsatım olsa giderim. Pek bir ümidim kalmadı. Çevremin yüzde 95'i, çok bilmiş insanlardan oluşuyor.

Beni, burada bağlayan etken yok. Annem babamın bir beklentisi kalmamış zaten. Bakıma muhtaç değiller. Bir yeğenlerim var, özleyeceğim. Kuzenlerim evli. Onların kendi bir hayatı var, her ne kadar iletişim de olsam.

Arkadaşlarımın çoğu evlendi, zaten normalde de pek sık görüşemiyorduk. Bir gün ansızın gitsem, kimsenin hoşcakal başkan, seni özleyeceğiz diyeceğini sanmıyorum.

Ne kadar becerikli bir insanım muamma. Gittiğimde kıyafetlerin yıkanması, yemeğin yapılması ve yıkanması, bir ton şey var.

Gittim döndüm. Özlüyorum bazı şeyleri ama orda ölmeyi asla düşünemedim. Arkadaş edinmek, uyum sağlamak vs. hiç zor şeyler değil, yeter ki maddi tatminin olsun. Ama bir türlü olmayan şeyler var, sevdiklerinin hepsini oraya getiremezsin. Türkiye'ye her gelmende misafir gibi hissetmek de çok batıyor. Burda kimseye kendimi ispatlamak zorunda hissetmiyorum ama orda bu konu benim içimde geçmeyen bir huzursuzluğa dönüşmüştü.
Polis görünce ben neden tedirgin olayım ayol?! Polis kim? Üstümü bile arayamaz. Alışmışım bi kere...
30 K.

ben gitmeyeceğim.
onlar gidecek!!

Yurtdisini ben luks bir restauranta benzetiyorum. Mekan super, servis harika, tabak canak muhtesem, atmosfer vs ust seviye. Yemeginizi seciyorsunuz, geliyor, tabak cok guzel dosenmis, siz de kopek gibi acsiniz zaten, derken bir isirik aliyorsunuz ve tadinin bombok oldugunun farkina variyorsunuz.

20 senedir kuzey amerika'da yasayan ve hala 30lu yaslarda olan biri olarak yazilanlarin cogu dogru ve bunu insanlarin gorebilmesine sevindim.

Adamlar maraba ariyorlar, o yuzden beyaz yakaya ben cikin gelin demem. Topu diktiyseniz ve ozellikle mavi yaka iseniz, dilinizin falan olmasina gerek yok disarda sizi hayal edemeyeceginiz bir hayat bekliyor, bir yolunu bulun ve uzayin.

Ama konforunu bozmaya korkan beyaz yakaysaniz, akliniza ilk gelen sey ulan yemekleri kim yapacak camasirlari nasil yikiyacaz ise, yurt disi deneyimizin 1-2 haftalik turistik gezilerden ibaret ise ve iyi kotu bir isiniz, duzeniniz var ise, uzak durun.