Defne, doga, zeynep ilk 3’um

Pek kisa degil ama sevdigim bir isim; Melodi

su olabilir mi, daha kısası yok.

Bence absürt isimlere girmeye gerek yok açık ve net anlamı olsun, türkçe karakter olmasın maks 2 hece olsun, tek kelime olsun, duyunca yüzü gülümseten güzel anıları hatırlatan isimlerden olsun.

Deniz güzel, olur da isim babası olursam söyleyin mutlaka bi hediye alır gönderirim :)

bir de soyadınız önemli, adsoyad yanyana gelince saçma sapan yerlere varmasın konu, derin adını koyunca mesela soyadın da "kuyu"ysa
"Derin Kuyu" gibi

@habarbey Su’lı ve nur’lu isimlere sıcak bakamıyorum,
@bradshaw 3 isimde ailemizde var
@erty_ksk deniz çok güzel ama eşim istemiyor sanırım onu da absürt isim olmasın diye uğraşıyoruz vallahi ;)
@harmonikhakaret melodi değişikmiş gerçekten

Ece :)
Edit: kendi çocuğum olsa koyamam ama en güzel kız ismidir.

öykü
beste
nehir
yonca
ekin

Deniz, Nehir, Nil, Yağmur, Defne çok güzel isimler bence. Sizin düşündüklerinizden Ada’yı beğendim sadece.

esin

Bilge

güneş, nil, eylül ve içinde ay geçen isimleri beğeniyorum ayzıt güzel geliyor. Ya da bir yıldızın ismi, ya da bir çiçek ismi koyabilirdim çocuğum olsa

Mutlaka iki isim koyun, böylece ergenlikte ve yetişkinlikte kendisi için kullanacağı ismi seçme şansı olur.

Bu iki isim fonetik olarak birbirine uysun, hatta soy isimle de mutlaka uyumlu olsun.

Kimsede olmayan farklı bir isim bulalım diye abidik gubidik bir isim koymayın.

O bebeğin bir gün yetişkin olacağını unutmayın, hep bebek kalacakmış gibi isimler koymayın.

Verdiğiniz 4 isim de biribirine uygun, mesela;

inci naz
ipek naz
ipek inci
inci ada

gibi iki isimler olabilir, ama soy isimin de fonetiği önemli.

bir arkadaşımın ismi "nice". çok seviyorum. hem yurt dışında vs zorluk yaşamaz hem de böyle fonetiği güzel geliyor, akılda kalıcı. kıza kimse ikinci kez adını sormuyordu.

biz de kiz isimlerine yogunlastigimiz donemde cok isim dusunduk bana en yakin gelenler sirasiyla ipek, melis ve gunes oldu. ipek sizin de dusunduklerinizin icindeymis melis de cok guzel bir isim diye dusunuyorum. gunes anlam ve fonetik olarak cok begendigim bir isim olsa da icerdigi ü ve ş'den dolayi mesafeliydim kendisine. sonra zaten erkek olacagini ogrenip kiz ismi dusunmeyi biraktik :) erkek ismi de bulabilmis degiliz gerci hala dusunuyoruz biz de bakalim :) cok tebrikler ayrica saglikla dogsunlar da alalim kucagimiza.

Cevaplar için çok teşekkürler , defne veya nil koyabilirdik ama gerçekten çok fazla var . Çocuk okula başladığında 5 kişiden 3 ü defne veya nil olacak herhalde.eylül ‘ü çok seviyprım ama ekim’de doğacak diye eşimi ikna edemiyorum her şeye bir kılıf buluyor ;) ipek diyorum yok saten diyor , duru diyorum yok hacı şakir diyor

@in vino veritas melis gerçekten güzel , erkek ismi daha zor bence de size de kolay gelsin , sağlıjla gelsinler , isimleriyle yaşasınlar ;)

defne ya da yaprak

cok tesekkurler evet cok zor gercekten :( umarim guzel, icimize sinen birer isim bulabiliriz hep birlikte :)

İpek
Deniz
İnci
Neva
Neşe
Eda

Kısa ve anlamlı isimleri çok seviyorum. Kızımın ismi kesinlikle bunlardan biri olacak. Zeynep ama rica ederim koymayın. Melodi falan da sevmediğim insanlarda duyduğum için antipatik geliyor bana. Selin, Güliz, Sinem, Gülin isimlerini de severim ama bu isimli tanıdıklarım olduğu için düşünmüyorum. Yakın çevrede ve geçmişte tanıdığım isimleri tercih etmeme taraftarıyım.


edit: Gülru ismini de çok severim. Güllerin savaşı team.
edit 2: İki isim koymayın. İki isimli olup da memnun olan bir arkadaşım/tanıdığım yok. İsim insanın karakterini ve kaderini etkiliyor, buna inanıyorum hep. Sağlıcakla doğsun da büyüsün minnoş kızınız. :)

ben kesin deniz koyardım çocuğumun ismini

azize
ferah
ışık
gülce

ela
duru
leyla

nil, mila, ışıl

Ece
Ama ilerde güzel kız olma ihtimali düşük kızlara da lütfen Ece ismini koymayalım.

@etki'ye katılıyorum :)

@etki sen de haklısın , annesi güzel o da güzel olur bence ;) ama bi arkadaşımız da kızına koydu o yüzden koymayı düşünmüyorum ece yi

Cansu
Lale
Lal
Yeşim
Özge
Ezgi
Berna
Seda
Eda
Mine

Türkce karaktersiz olsun diye bir sey dusubmeyin, turkce karakter olmasa da o ismin yabanci isim oldugu anlasilacak, soyad da var hem.
Herkes biraz ugrastiktan sonra turkce karakterli ismi telaffuz edip yazabiliyor.
Benim turkiye’de soyadimi dogru soyleyebilen ve yazan yok ama yurtdisinda yasiyorum, herkes bir kez soyledikten sonra harika telaffuz ediyor ve dahi yazabiliyor

Defne ve Deniz olamayacaksa, Eda, Ada, Pınar ve Güneş diyorum.

Umay

Doğa
Asya
Beril

Çok sevdiğim isimler. Rahatlatıcı ve duru bir his veriyorlar bana. İsim seçmek zor iş, başarılar:)

Ekin
Doga
Nisan
Ege

isim için fikir veremeyeceğim ama bizim eşimle yaptığımız taktiği anlatayım, belki sizin de kafanıza yatarsa bunu uygulayabilirsiniz isim seçerken.

önce eşlerden her biri belirli sayıda isim buluyor 10'ar 20'şer vs. daha sonra bunların hepsini küçük kağıtlara yazıyorsunuz, daha sonra doğuma kadar belirli günlerde bir masaya oturup bütün isimleri masaya yatırıyorsunuz, yine herkes belirli sayıda ismi listeden çıkarıyor mesela her seferinde 2'şer isim. ama ismi çıkarırken neden o isimleri istemediğini mantıklı bir şekilde belirtmek zorunda, en sona üzerinde hem fikir olduğunuz isim kalıyor. biz bu yöntemle belirledik bebeğimizin ismini. hem eğlenceliydi hem de isimler üzerinde düşünme fırsatınız oluyor işi sürece yayarak.

Allah analı babalı büyütsün, sağlıkla büyüsün inşallah. tebrikler...

Lila, Duru, İrem, Mavi, Rüya

:)

ben kizim olsa "su" koyacaktim kesin, hayirli olsun.

Leyla, Bilge, Umay, Yekta, Rana

Ece , eda , ela , esra ,

Farklı bir isim tavsiye ederim

Erva.

bizim oldu, inci koyduk adını :)

Bu kitaplara bir göz at derim.

İyi Hissetmek.
Müthiş Psikoloji - Hayır Diyebilme Sanatı.

Babanin sirketinden cik bir sure, baska yerlerde yogrulman lazim. Sonra donersin.
Simdi konforbalonunu patlatman lazim yoksa ilerde cok sikinti cekersin, sana kalan sirketi zor ayakta tutarsin..

Babanin sirketinden cik bir sure, baska yerlerde yogrulman lazim. Sonra donersin +12156

Simdi konforbalonunu patlatman lazim yoksa ilerde cok sikinti cekersin +12156

Abim, gel yardımcı olursun demişti. 3 gün gidip, 4. gün gelemem demiştim. Sene sonunda, bir firma işe başladım. 6,5 sene oluyor. Burada gördüklerimi, karşılaştıklarımı, edindiğim tecrübelerimi abimin yanında göremez, karşılaşamaz, o tecrübeleri edinemezdim.


Özgüvenim düşük demişsiniz; bu Özgüveni kazanmak. Geç değil. Bununla birlikte değişmek uzun süren bir süreç. Bugün yaptıklarınızı, olumlu geri dönüşlerinizi sonradan alacaksınız.

the bridges of madison county
hachi: a dog's tale

Dancer in the dark

Candy

Hepsini izledim:(

Canım Kardeşim-1973

Imdb 250ye hizlica goz atip sectim simdi: Bunlari hem izlememis olmak suc hem aglamamis olmak suc bence:
Schindler's List
Cinema Paradiso
Once Upon a Time in America
Requiem for a Dream
Bicycle Thieves
Raging Bull
Million Dollar Baby
Amores Perros
In the Mood for Love

Sarhoş atlar zamanı.

Incendies

İçimin gittiği tek film.

Raging bull ve bir zamanlar amerika'da hariç hepsini izledim hepsi de iyiydi. Bence gece bitmeden biri o filmi yazacak!

Grave of the Fireflies (animasyon sayılırsa)
Buda as sharm foru rikht

Aşk filmi değiller :/

Los Amantes Del Círculo Polar. Şunu izlediğimde ağlaya ağlaya ölmüştüm.

wonder

@zombi, O animasyon beni bitirmişti. Buda filmini izlemedim, merak ettim.

@ruhen hastayım, o filmi beklentim çok yüksek izlemiştim, yine de güzeldi.

gerçekçi dediniz madem, belgesel buyrunuz;
dear zachary - a letter to a son about his father.

Biutiful

www.imdb.com

@asisamus, bu film - belgeseli dün gördüm listeye ekledim, siz de yazdığınıza göre tesadüf değil, izlicem.

@digits, izledim:(

babam ve oğlum :)

izlediğini biliyorum, rez olsun diye yazdım :)

for sama

Bu filmi duymadığınızı umuyorum. Fazla bilindik değil, hatta criticker'da bile yoktu, izledikten sonra ben ekledim dataya.

Belki aradığınız kandır: la vallee des larmes
www.imdb.com

www.imdb.com
:(
:'(

@Bugisme, evet, sinemada izlediğim birkaç Türk filminden biri:)

@kafadanbacakli, izlicem, teşekkür ederim.

@bir kahve ile, bilmiyorum hakikaten, çok merak ettim, sağolun.

@sparkle, izledim:(

Hicbir seye gec degil

Benin okul mühendislik fakültesi 21 yaşında bitmişti. 22,5 yaşında askerde idim. Olay sıfırdan başlamaksa ben gemileri yakar bir şekilde yurtdışına çıkardim.

Ha sen bana bakma ama, bana green card çekilişi de cıktı 2005 te gitmedim.

28 yaşındayım. hayır geç değil. türkiye'de herkes bir şeylere geç başlıyor zaten.

22,5 yas erken bile olabilir.

Doğuma geri mi dönüyoruz?

Her şeye derken biraz daha açıklayıcı olsanız bence daha anlaşılır olur.

Geç değil. Bir üniversite daha okunabilir.

Sıfırdan başlayacak olsam önceliğim kesinlikle yurt dışı olurdu. Özellikle ABD ve İngiltere. İyi bir üniversitede bilgisayar mühendisliği okuyup iyi ülkelerde çalışmak isterdim.

zaten okulu yeni bitirmiş oluyorsun sıfırdan başlamak bu olmuyor mu? daha neye sıfırdan başlamak?

22,7 olmadan başlaman lazım, yoksa olmaz.

çok geç bence, öyle böyle değil aşırı geç.

10 sene önce yurtdışı yapamam diyordum ama şimdi nasıl defolup gitsem diye düşünüyorum.
10 sene önce evden uzaklaşmam en fazla 3 km öteye idi. Evden Kadıköy'e gidebiliyordum ki Kadıköy'e öyle çok bilmiyormuşum. Şimdi anlıyorum.

2020 senesi itibariyle Yaş 31. Sadece Kadıköy değil, Avrupa Yakasındaki bir semtte nerede ne var biliyorum. 2017 senesinin sonlarda müdür tarafından zorla senelik izne çıkartılmışım, kalkıp Lviv'e gitmiştim. Tura katılmıştım gerçi.

Geç değil. Yeter ki ne istiyorsunuz emin olun.

hayat cok ilginc, kimisi basarili olur kimisi olamaz. yas ile zerre alakasi yok hayatin.

baslanir, ben heralde 30 yasi gibi sifirladim her seyi.

Ben yazdım sandım.
öyle salakta salakta takılıyorum vallahi hiçbir şey yaptığım yok belki işe yarar bir şeyler yazarlar takipteyim.

aynı durumdayım, yaşadığım şehir, çalıştığım iş, alışkanlıklarım hiç biri istediğim gibi değil. köklü bir değişim arayışındayım fakat bir türlü doğru şartlar oluşmuyor. önce farklı bir şehirde iş lazım daha sonra biraz iradeyle çeşitli alışkanlıklar edinmem lazım. o itici güç bir gün gelecek.

Ben varım. Ama yapmiyor değilim. Yapamiyorum. Mevcut işim beni o kadar yoruyor ve bunaltiyor ki kendim icin yapacağım şeylere enerji/vakit bulamiyorum. Kendimi harekete geciremiyorum. Hadi bunlar oluyor yetmiyormus gibi bir de yapmiyorum diye surekli bir suçluluk hali ile günleri geciriyorum.

Evli değil ve çocuğunuz yok ise engel olan şey nedir ?

İnsanlar şunu unutuyor. hayat 1 kez size veriliyor ve bunu başkası için harcamak sadece vakit kaybıdır. Hayat demek; 4 duvar, üremek, para kazanmak, daha büyük 4 duvar demek değil. Belli bir yaşanmışlık olur ve artık böyle bir hayat istersiniz o zaman başka.

bir sırt çantası ve cebinize 2-3 bin lira koyup, nereye gideceğinizi düşünmeden dışarı çıktınız mı hiç ? arkadaşlarla falan değil. Tek başınıza kendinizi dinleyebileceğiniz bir kaçıştan bahsediyorum.

çok iyi maaşı olan işimi bırakıp amerikaya yüksek lisansa gidiyorum. yaş 28.

engel olan su:

(bkz: apati)

Ben de senin gibiyim. Cok uzuluyorum bu durumuma bi de. Gun geciriyorum ama boyle. Bazen dusunuyorum, mesela bindigim bi ucak dusmek uzere olsa o an bu pismanligim aklima gelir.
Bilince ragmen hicbir adim atmiyorum/atamiyorum.
Bu isler hep paraya bakiyor cunku.
Yeterli para kazanmiyorum ben. Is degistirsem verilecek para da cok farkli olmayacak.

Mesela isi de birak hadi hayatimi bastan degistireyim, maceralara atilayim desem maddi birikim yok iste. Her sey daha kotuye gitmesin diye yerimde sayiyorum. Buna razi geliyorum.

Her seyin basi saglik diye bi laf var ya, tabi ki cok dogru. Ama bi seyleri degistirmek icin sagligin yaninda para lazim.
Bakiyorum bazi basari hikayelerine, yok risk aldim vs diyorlar. Biraz arastir cogu aileden zengin. E ben de risk alirim oyle bi durumda. Benim de ailem fakir degil gerci ama risklere girecek kadar da degil arkam.

Anca nasi degisimler olur benim gibi biri icin; sismansindir kilo verirsin, asiri zayifsindir kilo alirsin.

İki sorum var;

Peki istediğiniz hayat nedir? Mevcut hayatınızın neresini beğenmiyorsunuz?

Gerçi bu sorular sadece sizin için değil, benim için de geçerli.

Uykumda duyuru girdim sandım. Ben de aynen böyleyim, gün geçiriyorum yukarıdakilerin de dediği gibi. Üzerimde inanılmaz bir atalet ve korkaklık var.

28 yaşındayım. Evlilik yok, borç yok. Kenarda birikmiş çok çok az bir param var.

25 kişin tek bir kişiyi zengin ettiği küçük bir firmada piyasaya göre normalin üstü, yapılan işe göre ise yok hükmünde bir paraya çalışıyorum.

Hayalimde değil, gelecek planımda olan küçük bir şehre yerleşip geçimimi tarımdan sağlama düşüncemi gerçekleştirebilmek için istifa isteğimi belirttim. İstanbul'da zorunda olmayanın ve/veya zengin olmayanın yaşaması akıl alır gibi bir iş değil artık.

Ben de düne kadar sizin gibiydim. Bir noktada atıyor o damar. Sizi de bağlayan bir şey yoksa çok da zor bir karar değil. Kaldı ki emeklilik planları yapabileceğimiz bir düzen ve sistem de yok. Kaybedecek bir şey olmayınca güzel hissettiriyor.

Umarım istediğiniz hayata tutunmanızı sağlayacak bir itici güç veya sizi oraya daha çok çekecek başka bir çekici güç çok geçmeden sizi bulur.

evet. 23 yilim bir yük.

Evet

Evet. Daha doğrusu sadece annemle ilgili olanlara üzülüyorum (veya şöyle diyeyim, tarifine sadece o konu uyuyor). Onun dışında gayet gamsız insanım.

Evet, her zaman olmasa da evet.

Değiştiremeyeceğim şeyleri eskisi kadar düşünmüyorum.
Hatta biraz kabullenince eskisi kadar sorun olmaktan da çıkabiliyor bazen.

Kendi adıma çok güzel ve dolu dolu yaşayacağım hayatımı boşa geçmesine üzülüyorum. Son birkaç senedir bir şey yapıyorum, yapmaya çalışıyorum. Ama lise ve üniversite senelerimin boş boş geçmesine çok üzülüyorum.

eskiden üzülürdüm. hatta fazla üzülürdüm. üzüldüğüm şeyler benim elimde olmayan ve değiştiremeyeceklerimdi. artık değiştiremeyeceğim hiçbir şeyi takmamaya çalışıyorum. bir anlamı yok, üzülünce daha iyi hale gelmiyorlar.

Hayır, hayat o kadar uzun değil.

üzülmek değil kaygı duyuyorum ve sürekli stress halindeyim bu sebeplerle.

soru ile alakasız ancak, direkt kobo üzerinden çözebilirsiniz belki.
kindle'da kelimenin üzerine gelince seçtiğiniz sözlükteki anlamı çıkıyor mesela, tur-eng sözlüğü harici olarak yüklemek mümkün. kobo'da da muhtemelen vardır böyle bir şeyler.

bilgisayar kısmını bilmiyorum ama koboda da sözlük var. Ben 2 sene önce aldığım kobo e-readerda sözlük kullanmıştım.

Bunu ben de merak ediyordum. Gerçi E-reader cihazına sahip değilim, uygulaması üzerinden tablet veya bilgisayarda e-kitap okuyorum. Senkronizasyon çalışıyor fakat not vs. güncellemesi yapamıyordum. E-reader ı bilgisayara bağladığınız takdirde mümkün gözüküyor.

help.kobo.com

Kod yazmak gerekiyormuş sanırım.

Linki paylaşayım; medium.com

lucid dream rüyanın olmayacak bir şey olmasıyla alakalı değil. farklı bir nörolojik durum. hatta ben kendi adıma en gerçekçi rüyalarımda deneyimliyorum.
geçtiğimiz aylarda gerçekten kötü hissettiren (hem mesela ölen kişileri canlı görüp uyanınca gerçeğe dönmek hem de olay akışı sebebiyle) kabus gibi rüyalar gördüm ama şu sıralar kesildi rüyalar.

Sevmem. Görmemeyi tercih ederim.

Ananeme veya babama sıkı sıkı sarıldığım rüyalar görüyorum bazen. Uyandığımda içim acıyor bir yandan ama, rüyamda da ölmüş olduklarını biliyor olama rağmen, rüyamda bile onlara sarılmak çok güzel. Zaten ölmüş olduklarını bildiğim için görmüşken öyle sarılıp hasret gideriyorum rüyada.

eksiduyu.ru

denedim ama çözümü burada bulamadım ben.

Valla benim hoşuma gidiyor, güzel oluyor.

Bende seviyorum rüya görmeyi. Evet belki imkansız olaylar da görüyorum cok istediğim olaylar. Ama sabah onun mutluluğuyla uyanıyorum. Hoş bir anı gibi. Zaten unutulup gidiyor hemen.

Çok severim genelde eğlenceli ve bol aksiyonlu film gibi geçer. Uyanır uyanmaz hatırlayabildiğim kadarını hemen bir yere yazıyorum. Bilinçaltım her gün beni epey şaşırtıyor.

Rüya görmeyi seviyor musunuz?
Hayir. Ulan hic mi iyi ruya olmaz ya yok bir yere yetismem lazim, gec kaliyormusum, yok sampiyonluk kaciyormus, son macmis falan. Bir de aileden birine basina kotu bir sey geliyormus. Baska gun yuksekten dusuyorum. Ulan hic gormeyeyim daha iyi anasini satayim. Sirf bu ruyalar yuzunden sacim beyazlayacak, hayatim bu kadar stresli degil benim

mindfulness kadar basit bir şeye karmaşık diyorsan kolay gelsin, işin zor

Olumlama

mindfullness zorsa abilify yani.

Odağı değiştirme fikri bana mantıklı gelmeye başladı. Bir de içgörü kazanmak. Mesela mindfullness anksiyete yaşayan pek çok insana karmaşık gelir çünkü zaten ulaşılmak istenen kafa dinginligine ulasman anksiyete yaşamayan birine göre üç kat zordur. Ruh halini değiştirmeye çalışmak yerine içinde bulunduğun durumu daha bütünlüklü olarak kavramani sağlayacak aktivitelere yönelmeni tavsiye ederim. Ben bu ara sosyoloji okumaya başladım mesela, kişisel olarak algıladığımiz birçok meselenin aslında toplumsal olduğunu görmek beni rahatlatıyor. Okumak zihni sakinleştirir ayrıca. Bir de yazmanı tavsiye ederim.

spor. yürüyüş.
psikologlar yardımcı olur.

bir de şöyle bi kurs buldum ben ilerde katılmayı düşünüyorum belki mindsetinizi değiştirmenize yardımcı olur: kucukilhamkutusu.com

Dikkati ve algiyi dis dünyaya vermek. Ne zaman ic dünyana döndügünü ve karanlik düsüncelere kapildigini hissedersen hemen algini disari döndür. Etrafinda neler var? Neler olup bitiyor? Dünya, yasam, varolus, ne kadar ilginc seyler aslinda. Merak edilecek, kendi disimizda üzerine düsünülecek ne kadar da cok sey var. Ben sadece bir parcasiyim bu dünyanin, aslinda o kadar da önemli degilim, kendimi bu kadar analiz etmek zorunda degilim, neysem oyum, önemli olan dis dünyayi nasil gördügüm, neleri merak ettigim, neleri özümseyebildigim... Bu tarz bir düsünce pratigi yardimci olabilir.

Fiziksel olarak yorulmak.

Fiziksel olarak yorulmak +1

Ayrıca Vakit alacak bir uğraş bulmak.

Koronanın bok ettiği planlarım vardı. Gideceğim konserler, gezeceğim yerler, yapacagim şeyler vs yalan oldu hep. Onlara üzüyorum. Hevesle aldığım enstrümanıma gerektiği kadar kendimi veremiyorum. Havalar cidden çok sıcak ve çok bunaldım bu korona muhabbetinden.

burun altı maskeli tipler. maskesizlerden bile daha sinir bozucu.

İnsanlarla anlasamamaktan daraldim. Yargı dağıtma gibi bir misyonum varmış gibi herkesin bir falsosunu bulup oradan insanların iletişim kurmaya degmeyecek kadar bozulduğu anlamlarını çıkarıyorum. Herkese bu kadar öfkeli olmaktan sıkıldım, daraldım.

Ailemden, Ankara’dan ayrılıp yine kendi başıma yaşadığım ve hiç sevmediğim İstanbul’a gelmek... Buradaki evi kapatıp Ankara’ya geri göçme düşünceleri ama evin ağırlığını hissetmek, kapatamamak, bu kadar eşya ne olacak hissi...

Hayat, güzelken süper de değilken de çok boktan.

Öyle daralmadım, ruhum şey olmadı ama bazen diyorum ki basit bir günaydın mesajına hasret kaldım. Birisiyle karşılıklı olarak hoşlaşmak(?) güzel olurdu. İnsanlar çok farklı şekillerde, farklı yerlerde birbirini tanıyorlar. Güzel bir şey pasif olmamak sanırım.

Covid belirsizliği daralttı beni de

corona.

okulların açılmasıyla, tatilcilerin dönüşyle vs eylül ortasında abartı bir şeyler olmasından çok korkuyorum. işin kötüsü ne kadar dikkat etsem de farketmiyor. en son hadi gezeyim diyerek sokağa çıkmam geçen yıl kış öncesi falandı galiba..

nick i bir yerden hatirliyorum.

valla spora gidemiyoruz. motosikletler de cok pahali. covid yani ozetle. tv de de kayda deger birsey yok. bugun yorulduk cok gezdik ama halen tukenmedim.

Verimli olamama +1

Bir de bu yıl hayatım için baya büyük planlarım vardı. Yapmaya götüm yeter miydi bilmiyorum ama dünyanın haline bakınca mümkünlüğü tamamen ortadan kalktı gibi zaten.

Birkaç günlük flörtümsünün çok düşünceli davrandığını düşünmesi ama aslında öyle olmaması sebebiyle bana trip atması. Çok mütevazi davranmam yüzünden beyefendinin bazı hareketlerine izin vermem sonucu olay saçma bir yere vardı. Zaten bir ton derdim varken bir de kendimi üzdüm. Şimdi tekrardan sınavlarıma, yapacaklarıma odaklanma vakti geldi:(

Pandemi döneminde yıllık iznim -6'ya düştü.

Haftasonlari düzenli olarak "acil alınması gereken aksiyon" çıkıyor ve haftasonları pic oluyor.

Evden çalışma sürecinin sonuna gelmiş bulunmaktayım. Muhtemelen 2 hafta sonra ofise döneceğim.

Kasım celbinde askere gidiyorum, yaş 27, 20 yaşında çocuklarla 6 ay geçireceğim. Üstüne vakaların gene tavan yaptığı dönem olacak muhtemelen ve çarşı vs olmayacak.

Terhisten sonra nasıl bir döneme gireceğimizi kestiremiyorum. Askere gitmeyi kafaya koyduğumda, askerlik sonrası 1 daha İstanbul'a dönmem, İzmir'de iyi kötü 1 iş bulurum diye düşünüyordum. Mevcut ekonomik şartlarda bu her geçen gün daha da zor 1 hal alıyor.

Ufak tefek şeyler haricinde hayatta pek bir amacım kalmış değil son 1.5 senedir. Olmasını da pek istiyor gibi görünmüyorum. Rüzgar nereden eserse o tarafa gideceğim bir hayat beni bekliyor gibi hissediyorum.

Şu an en büyük sorunum maske takma zorunluluğu. İğrenç hissediyorum maskeyle, bir de gözlüklüyüm. Dünyanın bu kadar birbirine bağlı olmasından nefret ediyorum.

kasımdan beri işsizim, covid döneminde iyice kötüleşti piyasa, iş ilanları sıfıra indi.

şuan kendi şirketimi kurmaya karar vermiş durumdayım, müşteri nasıl bulucam onu düşünüyorum, düşünmekten daraldım, bu işi beceremeyeceğim korkusu var içimde.

kendimi bir oyunun içinde hissediyorum bu aralar. görevlerimi tamamladıkça daha zor ve stresli zamanlar önüme geliyor. sonra bir daha bir daha. önümüzdeki 1 ay istediğim gibi neticeler elde edersem düze çıkacakmış gibi hissediyorum. yorgun ama ümitliyim. bana dua edin veya şans dileyin. yazdım rahatladım, teşekkürler.

İşimden uzak kalmak beni boşluğa sürükledi. Yolcu gemilerinde çalışıyorum, haliyle hayat tarzımın tamı tamına zıddı bir duruma düştüm...

Erkek arkadasimla ayrildik..

Bi sebepten ekstra paraya ihtiyacim var ve maasimin cok az
olmasi ve arkasini topladiklarimin benden cok kazanmasi beni deli ediyor... hele biri var ki..

Arti mudur benim basarilarimi ortbas ederken digerlerini ortada basarilari olmasa bile parlatiyor, bu da maasa yansiyor..
Yetmezmis gibi onlarin basarisizliklarini da ortbas ediyor cunku aksi bi durumda mazallah ben one cikmis olurum

İki gün önce birisi 'Hayalin ne?' diye sordu. İki gündür aralıksız en büyük hayalimin, gerçekleştirmek istediğim şeyin ne olduğunu düşünüyorum-ama bulamıyorum. Çok değil üç yıl önce ben bu kadar hedefi nasıl hayatıma sığdırırım diye düşünüyordum. Hangi ara kendimden bu kadar vazgeçtim merak ediyorum. Aynı kişi 28 yaşımda bende böyle bir dönem geçirdim dedi. Yaş bunalımıdır inşallah benimkide.. Kendimi bulamadığım için daraldım...

yurtdışında yaşamak en büyük hayalim olmuştur her zaman. safi yabancı hayranlığından değil; farklı kültür, farklı vizyon, farklı şartlar... yaşadığım ülkenin durumundan bağımsız olarak "farklı" ve "yeni"yi deneyimlemek istiyorum.

çok yaklaşmıştım, önümüzdeki dönem erasmus yapma şansım oldu. her şey iyi giderken ve çarşamba günü vizeye başvuracakken allahsız havayolu firması biletimi iptal etti o günkü uçuş iptal olduğu için. değiştirebileceğim en erken bilet ise bir hafta sonrasına veriliyor. gittiğim yerde 14 gün karantinada olacağım da düşünülürse bu benim okula neredeyse üç hafta geç başlamam demek.

sonuna kadar deneyeceğim ama muhtemelen reddedecekler. şu yoklukta binlerce lirayı çöpe atmış olduk. hem param gitti hem hayallerim. o kadar uğraştık, geceleri stresten uyku uyuyamadık, belge peşinde koşturduk... sonuç? koca bir hiç.

covidden ve tatile gidememekten daraldım.

Özel hayatımın bu ara karmaşık olması, ayrılık. kıştan rezervasyon yaptırdığımız otel tarafından virüs etkisiyle tatilimizin iptal edilmesi, 2 kedimin kayıp olması, bütün planlarımın tepetaklak olması. Korkunç bir zaman geçiriyorum, allah beterinden korusun.

Korona salgını yüzünden iznimi düzgün geçirememekten korkuyorum. Tek derdim bu çok şükür.

Evden durmaktan. En güzel yıllarımı vasat olarak geçmesinden sıkıldım. Geçen sene çok güzeldi. Dolu dolu geçen bir seneydi.

Evdeki gereksiz gürültüden. Baksan dört kişiyiz ama hep gürültü var.

Ayrıca insanların ayak yapmasından sıkıldım. Doğru düzgün cevap vermemesinden. Rica ediyorsun doğru düzgün bir şey yok.

olur.

cümleyi gramer olarak anlayıp, bilmediğimiz kelime çıktığı oluyor fazlasıyla. böyle bir durumda direkt türkçesine bakınca kelime akılda kalıcı oluyor.

sadece ingilizce olduğunda sonra bakarım dendiğinde sonrası pek anlam ifade etmiyor. hem cümle sahne gidiyor hem sonra bakılmıyor genel olarak

ben olmaz diyecegim. ikisini bir anda takip edemezsiniz cok zor olur. ingilizce dublajli turkce altyazili veya tam tersi olabilir.

türkçe altyazılı izlemenin hiçbir faydası yoktur. ing ses - ing altyazının çok faydasını görürsün ama

İnsanın önünde iki altyazı açık olunca ister istemez gözü Türkçe'ye kayar. İngilizce altyazı ile izleyip anlamadığınız zaman kelimelere bakın.

3 ay önceden başvurabiliyorsunuz. 2-3 haftada çıkar normalde ama sıkıntı olmaması adına tam 3 ay önceden başvurmak en iyisidir. Cevap 1-2 haftada gelir. Vize söylediğiniz tarihler arasını kapsar.

Benim seyahatim 1 ay sonraysa sen hayirdir kardesim deyip basvurumu iptal ederler mi?

En az 6 ay önce başvurulması gerektiğini nerede okudun? Öyle birşey yok. Tersine en erken seyahatinden 6 ay önce başvuru yapabiliyorsun. idata.com.tr

Vizen 6 ay sonra çıkmaz hemen işleme alıyorlar. Bende 5 veya 6 tane schengen olması lazım vizenin çıkmasının 1 haftadan fazla sürdüğünü hatırlamıyorum. Belgelerde problem varsa veya ek belge vb. istenirse süreç uzayabilir.

6 aylık süre başvuru yapabileceğiniz en erken tarihi belirtiyor. Yani 6 ay önce kısmı gereklilik belirtiyor, sürenin başladığı tarihi belirtiyor.

Örneğin 1 temmuz 2021de gitmek istiyorsanız en erken 1 ocak 2021de basvurabilirsiniz. 10 aralik 2020de basvuramazsiniz. 1 ocaktan başlayarak 1 temmuza kadar (vizenin çıkması için gereken süreyi düşünerek tabi) istediğiniz tarihte başvurabilirsiniz.

lethe +1
önceden 3 ay önceden başvurma hakkın vardı bu süre yeni değişti artık 6 ay önceden başvuru yapabiliyorsun. başvuru yapınca vize işlemlerin başla ve 15 işgünü içinde kesin dönüş yapılır. kısaca istersen hemen başvur 15 gün içinde pasaportun sana döner.

ideali 1,5 ay önceden başvurmak. 6 ay öncesi çok erken olur.

Yardımcı olmak adına

@sir gawain +1, En ideali 1,5 ay öncesi (4 - 6 hafta öncesi)

Ek bilgi, Verilen belgelerin güncel tarihi olmasını istiyorlar. Örnek Ocak 2021'de başvurdunuz Ocak 2021'e yakın olan tarihler olması gerekiyor. Gidip, Kasım 2020 tarihli belge verilmesi problem yaratır.

eğer beyan ettiğiniz seyahat tarihine 2 haftadan kısa bir süre varsa size bir dilekçe imzalatırlar. seyahatime 14 günden az süre kalmasına rağmen başvuru yapıyorum, eğer beyan ettiğim tarihte vize çıkmazsa kimseyi suçlayamam gibisinden.

turistik vize hakkında bir şey söylemek için çok erken. Ancak bir çok kişinin başvuracağını düşünürseniz yoğunluk olacaktır. bu nedenle 2 ay öncesinde başvurmanız sizin heyecanınızı giderecektir. hangi Schengen ülkesine başvuru yapacaksınız gibi gibi sorular da var aslında ama...

bir de başvuru yaparken sunduğunuz belgelerin en geç 7 gün önce alınmış olmasına dikkat etmelisiniz. banka hesap ekstresi, nüfus kayıt örneği gibi gibi.

Nesin vakfını düşünmez misiniz?

CYDD?

Nesin Vakfı +1

kesinlikle lösev.

çydd +1

Ziçev diye bir vakıf var, zihinsel engelli çocuklar eğitim vakfı gibi bir şeydi. Twitter üzerinden takip ediyordum ve paylaşımları çok güzeldi. Bir kontrol edin isterseniz.

Darüşşafaka da iyi bir seçenek.

türk eğitim vakfı olabilir

nesin vakfı, darrüşafaka, lösev, down sendromlular derneği, tohum otizm vakfı.

çekül vakfı

6 sene yasamissin, iki secenegi fazlasiyla, enine boyuna kiyaslayabilme imkanina sahipsin. belli ki bir yanda, insani maaslar, calisma kosullari, refah seviyesi, diger yanda aile sevgisi ve sila hasreti. iyice dusun tasin hangisi agir basiyorsa onu sec.

yas kac?
ailenin saglik durumu nedir?
baska kardesin var mi?

bunlari da yazarsan, daha iyi cevaplar alabilirsin nacizane.

yurtdışında memleket özlemi dolu geçen ortalama bir hayat > türkiye'nin en iyi şehrinde ortalama üzeri hayat

yaş 29.
tek çocuğum.
ailenin sağlık durumu iyi nazar değmesin.

benim yasim 30
ailemin saglik durumu iyi
tam da 6 yildir yurtdisindayim.

beni su anda turkiye'ye dondurecek tek sebep ailemin saglik durumunda kotulesme. baska bir sebep goremiyorum.

Git insan gibi yasa. Temiz hava, gulen yuzlu insanlar vs

Kalirsan ileride cocuk olunca cok kafani vurursun egitim konusunda.

Ingiltere nedir yani, sila hasretlik yer degil. 3 ayda bir gider gorursun aileni sevdiklerini cok ozlerim diyorsan.

1600 pound cok dusuk gibi geldi bana ya. o maasla gecinilir mi hic emin olamadim gercekten.
eger maas bu kadar dusuk olmasaydi gidin derdim.

mesela londrada 3500-4000 kazanıyor nüfusun büyük çoğunluğu ve bunlar iyi gelirli olanlar.

Ben market fiyatlarını aylarca araştırdım bu para berbat bir maaş değil.süper de değil. asgari ücretin bir tık üstü gibi.

kilo tavuk-et -kıyma 4-7 pound arası. çoğu şey 1-2 pound.

kiralar nasilmis peki onu arastirdiniz mi?
eger yasayabileceginizi dusunuyorsaniz gidin tabi her turlu. ben de yurtdisindayim bir seneyi gecti, simdiden donmem diyebiliyorum.

@wampire siz neredesiniz?

araştırdım,500--- 750 pound civarı kiralar var.

orada yaşayan yakın zamanda giden arkadaşlara sordum 1300 pound kazanıp kenara para atıyoruz sen de hiç olmasa 400 pound atarsın dediler.

madem oyle hic durmayin gidin. hayirli olsun

isvicredeyim ben de.

ala09 +1000
gitmeyip bataklığa saplanarak pişman olmaktansa gidip pişman ol daha iyi. geri dönme şansın her zaman var, hiç durma bence.

git kardeşim hayırlı olsun

Türkiye'de sahil şeritleri sonbahar ve yazın yaşamak için keyifli oluyor. Arkadaşlarınız varsa, eviniz güzelse, kafanız sakinse kalın derim.

1600 pound şehir küçük bile olsa fazla bir para değil. İngiltere'nin ekonomisi Corona'dan kötü. Tekrar bir çevre kurmak, yurt özlemi, bence bu zorlukları üstlenebilecek misiniz onu düşünün.

Ayrıca neden ülkeden biri değil de sizi istiyorlar, güvenilir firma mı ona bakın.

Sizi burada tutmanıza neden olabilecek durumlar söz konusu değilse gitmenizden yana. Keşke benim de fırsatım olsa da kalkıp gitsem. En azından şansımı denesem.

Gerçi orada 1.600 pound ile ne kadar yaşanır bilmiyorum tabii.

38 yasindayim esimle beraber 2 yil once amerikaya tasindik. ben gidin derim, tr de su aralar her an hersey olabilir. su an tr ye sadece saglik ile ilgili bir sorun olsa donerim

Insanlar turkiye'den malum sebeplerden dolayi fiymaya calisiyor anliyorum, denize dusen yilana sarilir misali, biran once buradan cikalim da ne olursa olsun, toplama kampinda bile yasarim kafasi tehlikeli. 1600 pound'a marmarisi birakip dingiltereye bence gidilmez, yagmurdan kacarken doluya tutulursun diye tahmin ediyorum.

"ama efendim bir arkadas 1500 aliyormus 500 kenara atiyormus". Yaw bu isler misla musla olmuyor. Benden cok daha az kazanip kenara para atan arkadaslarim var ben kenara bir dolar atmazken, ama bence yasamiyorlar, it gibi yasiyorlar, bitkisel hayattalar ve her ay kenara attiklari 300-500 dolarla ovunmekten baska bir cacik
yaptiklari yok. Ben ani yasama taraftariyim. Para gencken, sagliyin yarinde iken lazim, zaten kac yasina kadar yasayacagin belli degil. 70 yasina geldiginde kenarda 1 milyon dolarin olsa ne olur, zaten is bitmis, kefenin cebi yok.

Ozetle, o paraya gidilmez.

İnternet bağlantısıyla alakalı direkt. PS'te DNS falan kullanıyorsanız otomatik yapın. DNS interneti yavaşlatır. Wi-Fi ile bağlanıyorsanız kablolu bağlantıya dönün. Sorun karşı tarafta da olabilir bu arada.

1-) Bağlantınız wireless ise kesinlikle kablolu bağlayın.
2-) Evde o anda interneti sömüren bir şey varsa onu kapatın (netflix, torrent vs)

@himmet dayi zaten DNS yok. Bilgisayarda da yok. Her seferinde böyle oluyor. Karşı tarafta olsa bile bir noktaya kadar.

@Golden Ratio Torrent açık olmuyor zaten ama yine de söylediğiniz iyi oldu.

Devam serisi Legend of Korra.
Aynı yapımcılardan Dragon Prince.

peppa pig en iyisi onla başla

Legend of Korra ile Dragon Prince +1

- Gravity Falls
- Undone
- Carmen Sandiego
- Batman Animated Series
- Spider Man Animated Series
- South Park

Legend of Korra ve F is for Family çok yardımcı oldu bana, ikisini de tavsiye ederim.

imdbsi 6,2 ama bence daha yüksek puanı hak ediyor, killing them softly. bir de politika falan ilgileniyorsan hoşuna gidebilir.

aynı yönetmenin assassination of jesse james filmi de iyi.

bir de pain and glory' yi öneririm.

And Then We Danced

The Hater

medianeras

izlemediysen henüz

three billboards outside ebbing missouri

iyi film

Üniversite sonrası o ortamın boşluğuna herkes düşüyor, corona sonrası kendine göre yüzyüze sosyalleşirsin

Corona sonrasi hobi bul o hobinin tayfasiyla kaynas.

Arkadaşsızlık zor tabii ama yaşamak için şart değil.

Gezmek yemek içmek gayet tek yapılır. Gezmeyi tek yapın çok zevkli, tavsiye ederim.

Sosyal becerilerini geliştir. İnsanların başka çevreleri var ne demek? O çevrelerin hiç birine dahil olamıyorsan gereksiz drama yapmak yerine sorunu tespit etmek gerekiyor.

biraz aksiyonlu ama genel kültür katacağı için blood diamond'ı tavsiye ederim.

12 angry men
dead poets society
american history x
babel
shutter island
interstellar
everest
matrix
se7en

e ile black holes in the sky +1

Imdb 250 bu açıdan güzel bir giriş olacaktır.

12 kızgın adam keson
Bak Black holes un listesi +1

Apocalipto (eskimeyen eski bir filimdir)

Benim canım bu gece wristcutters: a love story izlemek istedi mesela, amelie sevdiysen bunu da seversin kendi içinde absürd mizahı olan tatlı bir yol filmi

The green mile
Kingdom of heaven

American film institute 100 listesindeki filmeri izleyebilirsin bahsettigin amac icin.

film odaklı değil; yönetmen, ülke veya akım odaklı git. tavsiye almana gerek kalmaz, kendin bulur kendin seçersin. asıl bu şekilde işe yarar.

atıyorum kurosawa filmleri, japon filmleri veya dogme 95 filmleri diye arat. bir ton kaynak bulursun zaten.

pianist
prestij
incendies
into the wild

Titanic

www.wunderlist.com

@ Techsavvy

bu program isteklerimi karşılamıyor. önerdiğiniz program daha çok günlük yapılacak işleri takip etmek için. alışverişe çık bulaşıkları yıka vb. gibi. onu yapınca o iş bitmiş oluyor. benim dediğim her gün yapılan sabit işler listesi ve bana cevap seçenekli olarak hizmet vermesi lazım. atıyorum bir maddenin cevabı evet veya hayır olacak ben seçeceğim. başka bir maddenin cevabı evet veya hayır olacak aynı zamanda yorum yazılacak bir yer de olacak. bu tür.

iyikedicik,

dediğin program piyasada olabilir ama isteklerin biraz tailored'e giriyor. O açıdan bulmanda iyi şanslar.

Evernote belki işinizi görür.

Hocam ben tek gidiyorum ya. İnsanların keyfini beklerken hayatı ertelemeye gerek yok.

Tek başıma gidiyorum:) istediğim bir şeyleri yapmak için kimseyi bekleyemem.

tiyatroya tek gitmişliğim çok. bara vs tek gitmedim içmek için. onu aşamadım.

tatile de tek gider miyim emin değilim. gezme amaçlı ise giderim heralde, deniz tatili için zor, sanmıyorum. ama gerçekten gidesim göresim varsa giderim tabii. tatil olsun diye değil.

bir de hiç kimseyi bulamıyor ve oraları görmek istiyorsak zaten yalnız takılmak dışında bir seçenek kalmıyor

Ben tatile çıkarım yurt dışında tek başıma. Bence bunda sakınca yok. Ayrıca cafeye gidip ders de çalışırım. Hoşuma bile gider. Spor salonuna da çok gittim yalnız.

Bu arada iyi bir insansanız covid olmasaydı sizinle gezerdim <3

Tek başıma bara yemek yemeye sinemaya falan giderim ama pazar kahvaltısına gitmem mesela yani sohbetle uzun uzun yapılacak bir şeymiş gibi geliyor kahvaltı. Tatile de tek gitmek zor olur. Gidicek kimse olmasa vazgeçerdim herhalde.

Bence insanlarla kolay kaynaşan tanısan biri değilim vs demek yerine biraz daha deneyebilirsin. 4-5 sene önce bir kızla tanıştım yakın arkadaşım şimdi. Öyle bir gece arkadaş ortamında tanıştık. Hani bir daha görmem diye düşünüyordum. Sonra aralıklarla beni bir yerlere davet etti arkadaş olduk. Fark ettim ki kafasına uyuşan birini görünce takılmaya zaman geçirmeye başlıyor. Çok mantıklı değil mi :) ben de sonradan böyle davranmaya başladım. Düşünüyorum böyle davranarak birçok güzel insan kazandım.

Tek başıma tatile de gittim, bara da, cafeye, yemeğe de. bir tek konsere gitmedim. Bazen yalnız daha güzel oluyor böyle şeyler ama sürekliyse sıkıcı olabilir. Kimse gelmedi diye vazgeçmezdim sanırım bir yere gitmek istiyorsam. yine de az çok insan edinmek iyidir.

tek başına barda içmek check
tek başına dışarda yemek yemek check
tek başına sinemaya gitmek zaten check
tek başına yurtdışına gitmek check
tek başına tatile gitmek check

kaldı mı başka ?
gayet de zevk alıyorum. sevdiğim biriyle yapmak kadar zevk almıyorum belki ama gayet keyifli olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.

siz tek başınıza takılırken garip garip size bakanların var ya ta amına koyayım.
ehm evet.

En sevdiğim şeylerden biridir barda tek oturup barmenlerle laflamak.

sevgilim varken bile tek başıma bara müzik dinlemeye / içmeye, sinemaya gidiyordum. spora, bisiklete ( 8 saatlik dağ tırmanışı dahil ) hamak kurmaya yalnız gittiğim çok oluyor. tek başıma tatile gitmedim ama hiç. tatile biraz daha kalabalık eğlence aktivitesi gözüyle bakıyorum sanırım.

Tatil,sinema,konser,kahve-yemek,tiyatro,hepsine tek gitmişliğim var,keyif de alıyorum. İnsanların keyfini bekleyecek kadar uzun değil ömrümüz. Bir bara tek gitmedim,bir de ayakta konsere.

Tek basima giderim, kendi yapmak istedigim bir sey icin niye baskalarina bagimli olayim ki?

J r r tolkien hayrani +1

Tatile ya da yeni yerler görmeye yalnız gitmeyi sevmem pek. Ama onun dışında tiyatro, sinema, cafe, yemeğe yalnız başıma çok giderim. Herkes benimle aynı zevkleri paylaşmıyor, hoşlanmayacağını bildiğim arkadaşımı peşimden sürüklemem zaten.

Zaten tiyatro ve sinemaya neden yalnız gitmek istemez insanlar anlamam. İkisinde de diğer insanları rahatsız etmemek ve tamamen odaklanmak için yanımızdakiyle konuşmuyoruz zaten. Filmden çıktıktan sonra film hakkında konuşmak zevkli tamam ama sırf bunun için de yalnız gitmem ben ya deyip kendimi mahrum bırakmak saçma geliyor.

- 2010'dan beri sinemaya

- 2017'den beri yurtdışına (Öncesinde çıkmışlığım yok)

- 2018'den beri tiyatroya (Çoğunlukla)

Tek başıma gidiyorum. Çok zevkli oluyor. Özellikle yurtdışı gezisi. Sadece birkaç kişi için tek başına olabilme durumumu keserim o kadar.

Ben de aksine gezmeyi tozmayı tek başıma seviyorum. Daldan dala atlayıp kafama göre karar veriyorum bazen zaman kaybı diye yemek yemiyorum gezmeye devam ediyorum. Yanımda birinin olması bana fazlalık.

Bar ve uzun uzun kahvaltı yapmayı tek yapamıyorum ama. Birileriyle karşılıklı yapılmalı gibi hissediyorum.

Joker (çok klişe oldu farkındayım)

Mary and Max

Twarz

Sorun Yaratan Adam
Öldürmek Üzerine Kısa Bir Film

Jagten yazmaya gelmistim 2 kez yazilmis.... toplumdan dislanma degil de toplumun icine girememe filmi olarak da Oslo, 31 August filmini oneririm. Bir de Submarino.

3 onerinin de iskandinav filmi olmasi ilginc olmadi mi sizce de...

(bkz: loveless)
(bkz: le feu follet) (bu oslo'nun orijinali diyebiliriz. ama yine de hikayede farklılıklar var. ikisi de izlenir yani.)
(bkz: oslo 31. august)

açıklamanda daha sert deyince bad boy bubby de geldi ama tam karşılar mı yine bilmiyorum. belki verebileceğin bir örnek varsa daha açıklayıcı olur. bireyin değiştiremeyeceği şey ne demek mesela, her şey değişebilir bence.

Doğuştan gelen değiştirilemeyecek şeyler; etnik köken veya normal bir insan vücudundan farklı şekilde dünyaya gelip hayatını bu şekilde sürdürebilmek zorunda kalmak gibi, jagten gibi değil de bireyin gerçekten suçlu olduğu ve bu yüzden dışlandığı tarzda filmler.

tam olmasa da, hissedip bu durumdan çıkmaya çalışması " SİVAS "

He was a Quiet Man.

Ben x

The Station Agent.

Raw

Aradığınız film tam olarak Dogville.

bu film gayet sert işliyor, hatta film tamamen bu dışlanmanın üzerine. çarpıcı ve izlemesi kolay olmayan bir film, bir yerde bulabilirsen kesin izle.
www.imdb.com

www.imdb.com

Grans filmi var doğuştan gelen farklılık üzerine. Ben rahatsız olup bitirememiştim.
www.imdb.com

The Elephant Man

Yerdeki Yıldızlar - Her Çocuk Özeldir

Bugün izledim. :)

ben bu hatayı bi kere yaptım. sanırım 20 saatten fazla sürmüştü. ankara'dan kars'a gitmiştim. berbat ötesiydi. bu kadar uzun mesafeler için uçakla gitmeli.

5-6 saate zor dayanıyorum, 24 saat hiç düşünmek bile istemiyorum...

Özel araç olsa belki ama otobüs ile dayanılmaz olur. max 9 saatlik yolculuk yaptım otobus ile bir kere, o da inanılmaz korkunç geçti sizinkini hayal edemiyorum. İmkan varsa hava yolu tercih etmeniz çok daha mantıklı. Y a da içinde hareket edildiği için, kısmen otobüsten daha özgür hissedebileceğiniz seçenek olarak; tren.

10 seneye yakın olmuştur otobüs yolculuğu yapmadığım. İstanbul - Rize arası 20 saate yakın sürmüştü. O yolcuğun bitiminde otobüs seçeneği tamamen ortadan kaldırmıştım.

13 saatlik yolculukta 8. saatten sonra popoda uyuşma başlıyor bende. yani uçak kadar konforlu değil elbet ama uslandın mı diye soracak olursan hayır tabiki de. 12, 14 ve 6 saatlik yolculuk daha yaptım o 13 saatten sonra.

pişman değilim ama. uçak için erken git, bavul ver-al falan gözümde çığ gibi büyüyor her seferinde. otobüs yolculuğunun da kendine göre zevkli yanları var elbet. molalar, dağıtılan kek, tanımadığın bir araba dolusu insanın tuhaf ruh halleri, güzel bir playlist, iç anadolu ve marmara bölgesinde değil de daha çok dağlık yerleri pencereden izlemek. hoş şeyler ya.

pandemi döneminde ve sıcakta nasıl olur pek fikrim yok ama. 20 saat de ayrıca baya cesurca bir süre. bol şans dilerim, kolay olmayacaktır elbet.

8 9 saatlik yolculuklar yaptım. Hep geceye denk getirip yolculuğun en azından bir kısmında uyudum. Ama tüm gün uyunmaz. 10 12 saatin üzerinde olursa otobüsu tercih etmem.

olursun.

sarıyer--hacıosman metro--4.levent metro--iett e3 otobüsü--sabiha gökçen


böyle bir rota yapmıştım ben.

Üstteki daha iyi ama alternatif için: Sarıyer-hacıosman-yenikapı-marmaray ayrılık çeşmesi-metro kadıköy-e11

toplu taşıma dediğiniz için belki Havaş istemiyorsunuzdur ama ben bunu yapıyorum:

Hacıosman metro: taksim durağı- direkt Havaş ile havalimanı (en son 20 lira civarıydı)

kojonotsuki +1

Evet verildi az önce. İstanbul - Kadıköy - Acıbadem Gerçi benim ikamet Üsküdar diye geçiyor ama olsun Kadıköy sonuçta.

evet de buna niye bu kadar şaşırıldı, insanlar twitterda da yazıp duruyor.

evet(alanya). istanbul ve izmirde de verilmiş.

evet ama uzun sürmedi. sanki her zamankinden kısaydı. pek anlamam gerçi.

bütün türkiye'de 00.13'te verildi. geçen sene de böyleydi. içişleri bakanlığının yayımladığı kutlama programında yer alıyor.

www.youtube.com
www.youtube.com

Bob

bob
zapata
brox
bro's burger

Zapata ve bob

Zapata +1

bob zamanında yaptığı güzel pr'ın ekmeğini yiyen, pek de bir özelliği olmayan bir burgerci. hani çok basit bir tekniği vardır burger yapmanın, köftenin üstüne marul koymazsın yoksa marul ölür, burgerin içine konmasındaki amaç olan çıtır dokuyu kaybetmiş olur, koymuş olmanın bir manası kalmaz. bob tam da böyle servis ediyor burgerini. eski tadı da yok zaten, kurucu ortaklarından bir tanesi(işin burger kısmını daha iyi bileni) banko diye bir mekan açtı, bob severler orayı da sever. ben orayı da sevmedim gerçi, köfte içeriği ve ekmekleri sıradan.

bölgede benim favorim zapata çünkü yanında servis ettikleri müthiş soslarına bayılıyorum. hala ediyorlar mı bilmiyorum gerçi, ocak'ta yemiştim en son. buergerlerini doğru yapıyorlar, basit hatalar yok. ekmek lezzetli, köfte karışımı sevdiğim gibi. wow dedirtmiyor ama kadıköy'de wow dedirten bir burger de yemedim zaten. (2bites hariç ama o da köfte değil uzun pişmiş et burger servis ediyor)

trc american diner açıldı geçen hafta moda'da, beşiktaş'taki şubelerinden biliyorum lezzetini. reçete değiştiğini sanmıyorum, o yüzden orası da denenebilir. normalde çok klasik burger yapmıyorlar, illa bir dokunuş var burgerlerinde ama bu şube için basit burger de servis edeceklermiş gördüğüm kadarıyla. onda da domates marul var gerçi, bence bozuyor bunlar bir burgeri. oraya gidersen relish burger de yiyebilirsin, basite en yakın en lezzetli burgeri odur.

Valla otobiyografi denilince aklıma direkt Mina Urgan- Bir Dinazorun Anıları geliyor.

Başka gelirse editlerim.

Fakir Baykurt'un özyaşam serisi var.
Bugünlerde almayı düşünüyordum ben de.

İlk önereceğim kitap; 1 - ) Stefan Zweig'in Dünün Dünyası.

Adam ülkemizde epey popüler. Okuyan herkes, muhakkak kitaplarını okumuştur fakat Dünün Dünyası'nı bilen yok. Şiddetli tavsiye ederim.

2 - ) Eli Kazan - Bir Yaşam. Ermeni Türk asıllı Amerikan yönetmen. Amerikan Sinemasının öncülerinden. Yönetmenliği sevilir ama kendisi pek sevilmez. Sinemaya ilginiz varsa tavsiye ederim.

3 - ) Marlon Brandon - Annemin Öğrettiği Şarkılar. The Godfahter'in babası. Yazar bir başkası ama kendisi anlatıyor. Yazmayı beceremediği için başkası yazıyor fakat kendi dilinden yazılmış. Yine sinemaya ilginiz varsa tavsiye ederim.

4 - ) Suyu Arayan Adam - Şevket Süreyya. Bunu okuduğum epey oluyor, pek bir şey hatırlamıyorum. Türkiye kuruluşu, öncesi ve sonrası hakkında. Benim de tekrardan okumam lazım.

5 - ) Anne Kafamda Bit Var - Tarık Akan. Türk sinemasının jönü. Hem hapishanede geçirdiği seneler hem kendi filmleriyle yazdıklarıyla tavsiye ederim.

yaşar kemal - bu diyar baştan başa

tam otobiyografi değil ama yaşar kemal anadoluyu geziyor, gördüklerini paylaşıyor. şu an üçüncü kitaptayım.

Stefan Zweig - Dünün Dünyası +1

Burada önerilenler anı kitapları.
Otobiyografi farklı.

rousseau-itiraflar ve yalnız gezerin düşleri

40 erkek hayır. Evlenmek bile istemiyorum.

cocuga bagli, 29 erkek.

Asla, hiçbir şekilde, kesinlikle istemiyorum.
33 kadın.

38 kadin, nope - 20lerin sonunda bi donem ister gibi oldum ama :-)

34,aşırı istiyorum.
Evlenirsem en büyük evlilik nedenim

Hiç istemiyorum. Hatta hiç hiç hiç.

Ama bir keresinde kısa donemliğine beraber olmak zorunda olsak da, bir iliskimdeki adamı cidden sevmiştim. İlk defa birinden çocuk yapabilme isteği hissetmiştim kendimde. Çok garipti.

Ama son 2 ilişkimde kesinlikle düşünmedim.

30 k

Dünyanın hali fln değil olay. Kesinlikle çocuk zamanından ve senden alan birşey. Daha ben gezecem tozacam, ohoooo. Sabah kalkıyorum 1 saat kendi rutinim var benim. 2 gün ailem için fadakarlik yapıyorum da 3. gün tükenmişlik sendromuna giriyorum kendime vakit ayıramıyorum diye.

Ama şöyle birsey eşimin maddi durumu kaygı taşımayacağım bir düzeyde olursa ve o çok istiyorsa ve en önemlisi sorumluluk sahibi bir adam ve düzgün bir baba olacaksa düşünebilirim. Kendimden yapacağım fedakarlık düzeyi ile alakalı bu. Sadece maddi durumla da direk bağdaştırmamak lazım, ama malesef alakalı işte yine de. Kendimden yapacağım fedakarlık düzeyini en aza indiren bir ilişkide, eşim istiyorsa düşünebiliriz.

36E - ben istiyorum ama o bebeklik çocukluk çok angarya işler. hemen 18 yaşına gelmesini istiyorum :)

çocuğu olan arkadaş ve tanıdıklarımın çocuklarına ayırdığı zaman, gösterdiği ilgi çok yorucu. çocuğunla bir kez daha çocuk oluyorsun. "aras bu ne? aaaa portakalmıııışş" falan.. hayal ettiğimde bile yoruluyorum.

bir de şu var

(bkz: gençken evlilik istemeyip yaşlanınca pişman olmak)

ve

(bkz: çocuk sahibi olunca hayatın kaydığı gerçeği)

24 k, şu an değil ama ileri de isterim gibi hiç mutlu büyük bir ailem olmadı çocukken. çok özenirdim o ailelere ileride kendim böyle bir aile kurmak isterim.

Evlilikte 5 yılı geride bıraktık. Eşimle psikolojik olarak zaman zaman "olsa güzel olurdu" gibisinden konuşuyoruz ancak reel olarak kesinlikle saçma geliyor.

Kişisel düşüncem şu ki; dünyanın nereye gittiği hem doğa olarak hem politik olarak belli değil, gördüğümüz her şey gün geçtikçe daha da saçma bir şekilde maddiyata bağlı yüzümüze vuruyor ki eminim hane olarak ortalamanın çok üstünde kazancımız var ancak hayatın anlamı bu olmamalı.

Eğer 1970 yılında bu yaşımda olsaydım, istemekle kalmaz iki tane hedeflerdim ancak bu zamanda kesinlikle karşıyım.

36 E

istiyorum ama olursa 2 tane istiyorum ama şu an doğurmaya müsait değilim ne yazık ki vakti geldiğinde inşallah. 21k

40'ların sonundayım. 2 çocuğum var, başka istemem. Zaten çok "agucuk" çocuk seven bir kafada olmadım. Kendi çocuklarımı seviyorum ama, kendimden bile çok.
30 yaşında çocuk istemeye başladım. Hatta bir ara sadece çocuk yapmak için evlenmek fikri bile vardı aklımda. Şimdiden söyleyeyim, çocuk öyle böyle bir sorumluluk değil. Şimdi "iyi ki yapmışım" diyorum.

Asla. Babadan yana şanssız bir adamım o sorumluluğu kendimde görmüyorum.
28e

31e Ben de 10 yillik sevgilim de istemiyoruz. Paramız ve iş nedeniyle zamanımız yok. Çocuk yapmak bizim için pet shop'tan alışveriş yapmak gibi çünkü o kadar evsiz çocuk varken evlat edinmek yerine yenisini yapmak bana evsiz çocuklara kötülük yapmak gibi geliyor. Insanlar olayı biyolojiye bağlıyor,kanimdan olsun diyorlar da sanki kızılötesi görebilen gözlerimiz sırtımızda kanatlarimiz var. Hepimiz benzersiz işte. O çocukları önce evlat edinirdim.

26 K, istemiyorum.

31 yaşında erkeğim. Keşke maddi manevi imkanım olsa da 3 4 tane olsa. Evli değilim ama geçen arkadaşın kızı oldu. Bakarken gözlerim doldu. Ağlayacaktım.

26 yaşında erkeğim. kısa cevap: kararsızım. uzun cevab için galerimizi ziyaret edebilirsiniz. İŞTE O ÜNLÜ DUYURUCUNUN MERAKLA BEKLENEN CEVABI

kafam çok karışık. bir yandan çok bencil olduğumu, pizza paramı bebek bezine harcamak istemediğimi, ayaklarımı uzatıp gebeş gibi yayılmak dururken çocuğu parka götürmekle uğraşmayacağımı vs. biliyorum ve benim gibi birisi için çocuk yapmanın çok ama çok yanlış olacağını düşünüyorum. öte yandan kız arkadaşım (25) iş ciddiye biner de evlenecek olursak kesinlikle çocuk istediğini söylüyor. onunla birlikte AŞKIMIZIN MEYVESİ AYTEK sahibi olma fikri de hoşuma gitmiyor değil... denize gitsek mesela, kollarından tutup böyle suya indirecek gibi olsam ama tipik bebek hareketiyle ayaklarını kaldırıp "yok istemezük" dese, ben de henry sen rahatsız mısın olm diye dellensem... fena olmazdı. yalnız "çocuk olabilir" dememin tek sebebi şu anki kız arkadaşımın istiyor olması ve evlenirsek türkiye'de yaşamayacak olmamız. bu ülkede çocuk yetiştirmek çok ama çok zor iş, yapanın önünde saygıyla eğilirim ama bende o cesaret ve çelikten sinirler yok açıkçası. anksiyeteden, kaygıdan manyak olup ölürdüm türkiye'de çocuk yetiştirmem gerekse.

İstiyorum. Kız olursa iyi olur. Kız çocukları çok sevimli oluyor. Küçücük kafaları, kocaman saçları var falan :D Güzel olursa bi de offf <3

Baba olmak nasıl bir duygu hep merak etmişimdir.

32 kadın
İstemiyorum.
Hiç istemedim.

28/k

doğru insanı bulursam istiyorum 4 5 tane filan :)

27 erkek. hayır istemiyorum. çocukları sadece uzaktan seviyorum.

Asla istemiyorum. Bugüne kadar zamanında büyük konuşup da sonradan yaptığım şeyler oldu ama çocuk konusundan çok eminim.

27, Kadın.

32 yaşındayım, kadınım, istemiyorum.

24 kadın, istememeye daha yakınım.

Fazlaca sorumluluk ve fedakarlık gerektiren bir iş bence çocuk sahibi olmak. Bu yeterliliklere sahip miyim emin değilim. Zaten daha çok erken olduğunu düşünüyorum kendim için ama ilerki 10 yıl içinde bile net olamam gibi geliyor.

Halbuki çocukları da çoook severim. Kardeşim anne gibisin der bazen bana agdhdj. Ama sevmek başka, bir bireyi dünyaya getirmek ona imkanlar sunmak başka.. sevmek için çocuk yapanlar var buradan kendilerine hayretlerimi iletiyorum O_O

Tabi fikirlerim değişebilir de, büyük konuşmak istemiyorum. Ama çocuk istemeyenlerin sayısı bence o kadar az değil, en azından çevremden gördüğüm kadarıyla.

29K
istiyorum. yani acilen değil de ilerleyen zamanlarda olsun isterim.

45 E ; Hiç istemedim , olmadı da zaten ama hanım çok sever çocukları olsaydı veya hala olursa sırf onun için kabul edip katlanırım.

En uyuz olduğum sohbet konusuda şu ; olunca anlarsın değerini, sevgisini O.o
Yahu zorla çocuk sevmek zorunda mıyım , sebze yemeği sevmem ısrar ederler bir tadına bak bayılırsın diye ( ki bakmam). Çocuk bu çocuk , var say senin gibi sevemedim , tencereye geri mi boşaltacağız. Etrafımda görüyorum bebekken aşıklar çocuklarına 10 lu yaşlarından itibaren boğacaklar.

27 k

3-4 yaşına kadar olan cocukları seviyorum. keske olsa ben de sadece sevsem oynasam ama bakmak zorunda olmasam. öyle bir şey mümkün olmadığı için de su an istemiyorum. insanın hayatını ablukaya alan bir sey. kendime zor bakıyorum

31 yaşında erkeğim, mesleğim gereği çocuklar ve ebeveynlerle çok haşır neşirim, uzun zamandır çocuk sahibi olmayı düşünmüyorum, dünyaya çocuk getirmenin olası varoluşsal krizlere bir nebze çözüm olması dışında bir faydasını göremiyorum.

'olsa guzel olur herhalde' ile 'aman allah korusun' arasinda gidip geliyorum bu konuda. Eskiden hic istemezdim, son iki uc yildir etrafimdaki bebekli aile, arkadas sayisi artti, bakinca o kadar zormus gibi de gelmiyor ama aslinda cok buyuk bir sorumluluk. Normalde aman aman cocuk seven bir insan degilim ama arkadas bebekleri ile arada oynamak hosuma da gitmiyor degil. yine de ben kendi hayat standartina ve ozgurlugune oldukca duskun bir insanim; bile isteye bozabilir miyim, emin degilim. Bu konu ile ilgili kafalar oldukca karisik bende yani. Hicbir zaman tam olarak 'oldu o zaman yapalim bir cocuk' diyecek durumda olmayacagim muhtemelen, kazayla olursa da hayir demem gibi. 8 yillik bir iliskim var, erkek arkadasim da ayni kafada ki onun yasi benden buyuk.

bir de ben kedimi bile gunde 20 kere kontrol eden, saginda solunda ufacik bir sey olsa uzuntuden krize giren bir insanim, cocuk konusunda evhamli bir anne olarak 20 yil erken yaslanirim herhalde. kendime bu kotulugu yapmak da istemiyorum.

27 yas K.

çocuğun eğitim parasını denkleştirebilirsem eğer
orta okul 150k*4
lise 150k*4
üni 150k*4

toplamda 1.800.000TL olabilir. yedisi içtisi vs 2.500.000TL biriktirmem lazım.

diğer türlü düz okula versek 25 yaşında ağzımıza sıçar diye korkuyorum madem bakamıycaksın niye yapıyorsun beni diye.

38 E
istiyorum, istedim ve var (16 aylık kız), ikinciyi de istiyorum.

28 K, 1 yaşında kızım var.

Hayatımın hiç bir döneminde anne olmayı hayal etmedim uzak planlar arasındaydı ama o anaçlık anne olma isteği yoktu. Ama gelecek planlarım arasında vardı. Bazı özel sebeplerden dolayı bu planı öne çekmek durumunda kaldık. Çocukları severdim ama annelerine verene kadar. Kızımı çok seviyorum ve doğum sonrası süreçte 1 yıl kadar doğum iznimi uzatarak evde kaldım.

Arkadaşlar çocuk işi ilişkiyi çok çok farklı bir boyuta taşıyor. Eşimi seviyorum ve zorla evlenmedim. Ama hamilelik psikolojisi, lohusalık psikolojisi, çalışan kadının ev hanımına evriliş psikolojisi...

Sonuç olarak; kızımı seviyorum, ama çocuk işi akıllı işi değil yeni evlenmek isteyenlere de tek tavsiyem: evlenmemeleri..

2. Çocuk istemiyom.

24K

çocuklardan nefret ederim ama istiyorum. türk bebeleri gibi çığırtkan olmaz inşallah. :)

31 yaşında bekar Erkek kişisi.

Yani istiyorum gibi özellikle kız çocuğu bilhassa kız çocuğu ama bir taraftan cesaretim yok gibi bir şey. Böyle bir durum söz konusu.

Neden kız çocuğuna gelirsem; 2 tane kız yeğen.

Abimin 1 kızı, kuzenimin de 1 kız var. Aralarında 3 sene var. Büyük olan abimin kızı. Çok tatlılar lan. Çok komikler. Çok iyi anlaşıyorlar. Oynarken, abimin kızıyla oynarken, lan benim de bir tane kızım olsa demişliğim var.

Kuzenim kızı, gidip babasına sarılırken keşke bir kızım olsa da gelip bana böyle sarılsa demişliğim oldu. Kuzenim adına çok mutlu oldum, mutlu bir ailesi var diye.

Bu iki kız yeğenden sonra kız çocuğu kız çocuğu dolanıyorum.

30 K istemiyorum

34 k. çocuğum olsa bakacak halim yok. enerjimi daha istediğim şeylere ayırmayı tercih ediyorum, kişisel tekamül gibi.

kesinlikle istemiyorum. Çocukları hiç sevmem ve o sorumluluğu almak istemiyorum. Evlilik isterim ama onunla ilgili sorunum yok

24/E

40E istemedim,istemiyorum,istemeyeceğim.

Haziran başından beri neredeyse her gün veriyorum dışarıdan sipariş.

3 defa bizim buradaki balıkçıdan eve söyledim. onun dışında en son yemeksepeti siparişim şubatta.

başladım. işe gidince zaten dışarıda yemiş oluyoruz teknik olarak.

bütün pandemi sürecinde dışarıdan söyleyen arkadaşlarım da oldu.

virüsün bu şekilde bulaşma riski düşük. hiç durduk yere grip oldunuz mu, yoksa etrafınızdaki bi arkadaş mı bulaştırdı? virüsler kişiden kişiye yayılır. malzemelerden bulaşma riski çok düşüktür (yok değil)

ama bu süreçte haber kanalları öyle alçakça haberler yaptı ki, virüs bazı yüzeylerde 3 gün yaşıyormuş diye insanlar korkuya sevk edildi.

Ahaha. Karantinanın en çılgın günlerinde dahi sipariş verdim tabi i. Bu hastalık damlacık yoluyla bulaşıyor. Yemekten değil

karantinadayken bile sipariş veriyordum.
güvendiginiz, temiz olduğunu bildiğiniz bir yerse sorun olmaz, pişmiş yemekle bulaşmıyor.
torbasını, ambalajını vb. çıkarırken dikkat edin yeter.

@blatta ambalajdan falanda bulaşmaz
Sadece kargocu covid ise maskesi yoksa ve bağıra bağıra 30 saniyeden fazla 1 metre mesafede sizinle konuşuyorsa bir ihtimal..,
Yahu 85 milyonluk ülkede günlük vaka sayısı 1300 olan virüsten bahsediyoruz. Poşetten Yemekten virüs bulaşsaydı günde 1 milyon vaka olurdu en az.

Arkadaşlar, yalnızca gıda yoluyla bulaş riskini düşürmek için değil, sosyal etkileşimi minimum seviyeye indirmek için normal şartlar altında aldığımız birçok hizmeti almadık, ürün alışverişini erteledik. Karantinanın en katı olduğu dönemde bile sipariş verdiğiniz için sizleri tebrik ederim, fakat toplum sağlığı açısından doğru bulmadığını belirtmek zorundayım.

Daha dün balcan kebabı yedim lokantadan.

hiç kesmedim dışardan yemeyi, azaltmıştım bir ara şimdi normal devam

@trgydl insanları yanlış yönlendirmeyin. dünya sağlık örgütünün sitesinde açık açık "covid-19'un ana bulaş yolu insandan insanadır fakat, nesneler ve yüzeylerde de bulaşabilir" diyor. kulaktan dolma bilgilerinizi bir de yaymayın rica ediyorum. www.who.int

gecen hafta buraya sorup siparis verdim. sen de guvendigin yerden soyleyebilirsin, gelen posetlere falan cok temas etmeden evin sagina soluna surmeden atarsin.

Evet. Ara ara dışarıdan söylüyorum.

@trgydl kesinlikle ama kesinlikle katılıyorum. bu öyle yüzeyden falan bulaşan bir şey olsa, covid olmayan insan kalmamıştı dünyada.

dünya sağlık örgütü v.b. kuruluşları referans alanlar, lütfen bu kurumların güvenilirliğini ve tutarlılığını kontrol edin. onlara ve bizim sağlık bakanlığımızın ilk zamanlardaki tutumlarına bakarsanız, maske de önleyici ve gerekli bir şey değildi. şimdi açık havada dahi maskeyi zorunlu hale getirip oksijen alma özgürlüğümüzü engellediler! covid'den kurtulalım derken başka hastalıklara neden olacaklar şimdi de.

@gmzo, soruna cevap olmadı ama bu konuya değinmeden edemedim.

Ben marttan beri veriyorum ama tekrar kendim ısıtıp yiyiyodum ne olur ne olmaz diye. HAziranın başından beri ısıtmıyorum hiç.

@trgydl:
ambalajdan, torbadan vb. bulaşabilir çünkü elden ele bir temas oluyor ve torba yüzeyinden de bulaşabilir.

@gmzo:
markete gitmeden eve sipariş verilmesiyle, dışarıdan yemek istemek teknik olarak farklı değil.
ki marttan beri hiçbir markete ve büyük mağazaya girmedim ve ben de aldığım birçok hizmeti almadım.

temiz olduğunu bildiğiniz, güvendiğiniz bir yerden istediğiniz sürece yemek siparişi pişmiş olduğu için biri üzerine hapşırıp, öksürüp, yemeği yalamadıkça (ki bunlar her restoranda zaten var olan hijyen kuralları) yemeğin kendisinden bulaşma ihtimali yok.
ambalajını dikkatli çıkartır, evde gerekirse bir daha ısıtır ve elinizi yıkar, yersiniz.
bunda doğru bulmayacak bir şey yok.
kısıtlamanın en yoğun olduğu dönemde, restoranlar kapalıyken bile eve paket servise izin veriliyordu.
kaldı ki, birçok restoran da zaten sosyal teması azaltmak için kapıya bırakıp gidiyor siparişleri.

ve evet, kiyiya vuran dildolar+1

Veriyoruz ama her geleni hala mikrodalgada 2 dk çeviriyoruz

asla.
en az 1 sene yemem.

Hayatını ne idüğü belirsiz Etiyopya lı bir başkanın örgütüne göre düzenleyeceksen ne ala.... vücudunda hangi virüsler var ve bu virüsler nasıl bulaşıyor biliyor musun? Yanlış anlama ama bu evham sizi daha kötü etkiler virüsten

Yok valla evde kesmece.. daha da gitmem zaten evde cok keyifli :)

Kendim kesiyorum ben de. Çook uzun süre de gitmem. Belki artık hiç gitmem. Evde kendim kesince bugüne kadar verdiğim paralara üzüldüm, o pis havlular yüzümü sildiğim içün küfrettim.

Bi makine bi ayna yetiyor.

berberler açıldığı ilk hafta gitmiştim.

saçı bence yıkatmak daha iyi olabilir.
benim berber traşdan önce de yıkıyor. adamın eli de yıkanmış oluyor o sayede
ve traş sonrası yıkatmakta bir şekilde alet edevattan saça virüs vs geçtiyse yine yıkama ile sıcağı sıcağına virüsler ölüyor olabilir. en azından bir zararı olduğunu düşünmüyorum berberin eli de temizleniyor çünkü

ben 2 kez gittim.

berberim zaten saçı yıkamadan makas ya da makine sürmüyor. Her gelenin önce saçı yıkanıyor o yüzden temiz saça değiyor aletler.

tek kullanımlık havlu tek kullanımlık önlük gelmiş. sorun olmadı 2 kez gitmiş olmama rağmen.

Ilk kez gecen hafta gittim. Sabahın köründe uyanıp gittim. İlk oturdum. Berberde maske vardi ben de maskemi cikarmdim. Cok erken oldugu için kimse yoktu. Kapi acikti. Sac yikatmiyorum. Gideceksen işk git sabahin korunde

2 kez gittim. çok dikkatli, çok özenli bir abi. tek kullanımlık ürünlerden dezenfektana her şeyi var. müşteriden sonra maske ve eldiven değiştiriyor. maskeyi yüzüme bantladı çıkarttırmadı. randevu ile alıyor ve gittiğimde sadece ben oluyorum ne çıkanı görüyorum ne gelecek olanı.

Kendm kesiyorum +1
Bir daha gitmem +1

Ben nihayet dün gittim çünkü en son şubatta traş olmuştum ve çok uzamışlardı. Sürekli döküldüğü için yıldım ve hemen evin üstündeki berbere gidip iki numara yaptırdım.

Ben bugün gidicem, kendi havlumu da götürücem.

Kendim kesmeyi öğrendim ve eşim ve tüm çevrem evde kestiğini anlaşılmadığını soyluyor ve gayet beğeniyor. Yaptığım model üstler 6 en alt 2 numara 2 şer santim aralarla katlı olarak numara yükseltiyorum geçiş izlerini yok ediyorum. Kesinlikle tavsiye etmiyorum gitmeni ne kadar yıkansa da eli berberin başkasının oturduğu yere oturup dokunduğu yerlere sürünüyorsun aynı havayı soluyorsun. Riskli ve hijyenden uzak.

Bundan sonra da gitmem daha ben ve çevremin tamamı eve sağlam trad makineleri alıp bu süreçte kendi saçını kesti. Kesmeye devam ediyor.

Kullandigim alet wahl 300 serisi ve enseler için powertech tr 258

Mayısda gittim 1 defa. 3 numara kesmiştim.

- Hayır, artmamıştı
- Kendisi yıkamadı. Evde yıkarsın demişti. Zaten niyetim yoktu.

Ağustos'a kadar anca uzar. Biraz dayanırsam Eylül.

Zazanın makinesi var ona bakın. Mosere ürettiriyor. F/p anlamında piyasadaki en iyi cihaz olabilir.

Çevrenkelier belki farklıdır ama ben bunu "6,ay içinde tanışıp evlenmeye" bağlıyorum.

6 ay tabi lafın gelişi. Bir insanı tanımak için hem yıllar geçmesi gerekiyor hem de birçok durumu birlikte yaşamış olmak gerekiyor.

Ama çoğu kişi, kısa bir sevgililik döneminden sonra evleniyor. Çünkü sanıyorlar evlilikte sevgililik gibi neşeli bir oyun. Her günleri öyle geçecek sanıyorlar. Sonra da gerçekle çat çat yüzlerine vurmaya başlayınca her iki taraf da afallıyor, çirkibleşebiliyor vsvs.

ben hic gormedim acikcasi.

bir hizla evlenip mutsuz oluyorlar. bosanan cok var. 22-30 yas arasi cok.

Evli insani tanimasam bile genel ifadesinden anliyorum artik. Mutsuz, bezgin bi ifade.

çevremde mutlu olan var.
genç olan, söylediğiniz yaş aralığında bir tane.
ileri yaşlarda daha fazla çift var mutlu olan.

mutsuz olanların durumu dramatik değil, çünkü zaten beklenen bir şey bu.
perşembenin gelişi çarşambadan belli oluyor genelde.
sorun evlilikte değil, insanların yaklaşımında.

Yok. Bir tane bile yok. 30 yıllık evlisinde de aynı bıkkınlık 5 senelik evli olanda da.

30 yaş altı evet mutsuz ve paylaşım cok az
Ama 30/35 civarı evliler daha iyi ya da stabil gibi.

Hiç yok. Seks hayatları berbat.

Benim çevremde de durum kötü. Mutlu evlilikler az. Herkes hemen tanışıp evlenme derdinde. Bir yarış var da bizim haberimiz yok galiba. En çok üzüldüğüm de arada kalan çocuklar. Daha kendileri büyümemiş insanlar biran önce çocuk sahibi olma peşinde. Çok yazık.

Ben bu konuda şanslı azinliktanim galiba; arkadaşlarım, ailem içinde evliliğini güzel bir şekilde idare eden çok insan var. İç dünyalarını %100 bilemiyorum tabii, her evlilikte olduğu gibi ufak tefek sorunları oluyordur ama birbirleriyle iletişimi olan, mutlu çiftler genelde yakinimdakiler. Bunu empati yeteneğine bağlıyorum ben. Empati, sevgi ve saygı bir ilişkide ne kadar fazlaysa o ilişki o kadar güzel şekilde ilerliyor. Çocuk konusunda da mesela; hiç çocuk düşünmeyen ve korkan ben bu çiftler sayesinde yavaş yavaş daha sıcak bakmaya başladım.

Ha hiç mi boşanan yok? 2 dayım birer yıl arayla boşandı; biri 30 yıllık evliydi, diğerı 4 yıllık. Ama sırf bu ikisine bakarak tüm çevremde evlilikler çok sorunlu diyemem.

Evlilik bir mutlu olma aracı değil ki zaten ? De facto olarak evliliği neden mutlulukla bir yazarlar anlamam.

Evlilik bir insanla aynı evi paylaşmanın maddi ve manevi olarak ibraz edilmesinden öte bir şey değil.

en son evli bir arkadaşa sorduğumda %60 pişmanım demişti. %40 mutluluk da çocuk içinmiş.

Benim çevremde mutsuz olan az ama çevremdeki evli erkeklerin yarıya yakını abaza. Kalan yarısının da bir kısmı aşırı görgüsüz. Hanımlarını tanımıyorum bu adamları nasıl çekiyorlar bilmiyorum belki onlarda öyledir. Çoğunluğu evliliklerinden memnun. Gelip evlenme diye kafa utuleyene boşan o zaman diyorum ağlamaya başlıyor.

bir hızla evlenip mutsuz olanlar konusunda herkes yazmış zaten ve fakat üniversitenin ilk yıllarından itibaren beraber olup, yedi sene sonunda evlenip bir sene sonra boşanan da var. zor işler.

Ben varım.

Çünkü eşim en iyi arkadaşım, tek arkadaşım. Klişe bir tabir biliyorum ama ben zaten çok bir çevresi olmayan bir insanken, bir de başka bir şehre çalışmaya geldim. E tanıdık da kimse yok. Birbirimizden başka arkadaşımız da yok.

Bunu bozacak, huzur kaçıracak tek şey olarak çocuk yapmayı görüyoruz. O yüzden mesela çocuk yapmaya mesafeliyiz. Çünkü bahsettiğiniz gibi "evli ve mutsuz çiftler" genelde çocuklu çiftler oluyor. Çocuktan sonra bir yerde mecburi katlanmaya dönüyor olay.

Valla ben memleketten çok uzak bir yerde yaşıyorum. Antalya'da çevremde bir sürü mutsuz çift var. Her gün kavga gürültü, tartışma. Antalya'da genel olarak herkes mutsuz gibi geldi bana
Fakat; yaşadığım yerde birçok mutlu çift var. Havasından mı suyundan mı bilemedim.

Bunlardan biri de benim. İki evlilik yaptım, biri 4 biri 3 yıl sürdü. Sanırım insanlar içinde büyüdüğü aile ortamını bekliyor, bulamayınca da hüsranla sonuçlanıyor. Bulmak da pek mümkün değil, jenarasyon farklı. Erkeklerde kabahat çoktur ama kadınların hiçbir şeye tahammülü yok. Maddi zorluk da buna dahil, kocalarının depresyona girmiş olmalarını bile ben bu dünyaya mutsuz olmaya gelmedim diye karşılayabiliyorlar. Entelektüel düzeyler hemen hemen aynı da olsa ev içinde farklılıklar batabiliyor bir süre sonra. Kadınlar ev işlerinde erkeklerin kendileri kadar becerikli olmalarını beklerken, erkekler ev işlerinin karı koca arasına girmesinden şikayetçi. Eşleri geçtim, aileler bile tahammülsüz, boşanırlar biter kafasındalar. Karı koca ikisinin de çalıştığı durumlarda yorgunluktan cinsel istek daha da azalıyor, ve bu mesafeleri arttırıyor. Bir taraf sürekli ilgi ve pohpohlanma beklerken diğer taraf yorulduğunda artık beni sevmiyorsunlar başlıyor. Tahammülsüzüz, en büyük problem bu. Ailenin kutsallığı da kalmamış üstelik. Biterse bitsine dönüyor iş. Bir şekilde olmuyor yani.

32 yaşındayım. izmir. Cevremde henüz mutlu bir evliliğe rastlamadım. Kendi annem babam/abimin evlilikleri ve arkadas cevrem dahil. Evliliğe olan yaklaşımım nihayete erdi sanırım. Evlenmeyeceğim.

ben bugüne kadar bir tane mutlu evlilik gördüm. bir gamer çiftti onlar da kafaları müthiş aynı çalışıyordu. başka da görmedim. geri kalanların hepsi sorunlu, hepsi problemli. tam olarak antihero'nun anlattıklarıyla dolu evlilikler.

evlenmeyin, gerek yok. saçma sapan bir kurum.

Ben de çok kısa sürede tanışıp evlenen çiftlerde bunu görüyorum ya hemen boşanıyorlar yada ailelerinden eşinden felan mutsuzlugunu cok kolay dile getirebiliyorlar, ben ve eşim 3 yıldır evliyiz, üniversiteden beri beraberiz total 8 yıl, gayet arkadaş sevgili her şeyiz. Evlenince farklı bir insanlar karşılaşmadım, ve hiç konuşmasak bile gayet ne dediğimizi anlıyoruz. Bu işler sabır işi biraz da. Evlenmeden önce sevgiliyle mutlaka 2-3 tartışma yaşıcak kadar birlikte olunmalı. Tüm ortamlara girilmeli ve iki bireyde olgun olmalı çünkü bu iş sevgililinten öte biraz daha. Tartışma konusu ise şu şekilde ilk tartışmada cok muhim değil hemen biri alttan alır geçer ama 2-3 tartışmada artık insanın gerçek yüzünü görüyorsun o şekilde kabullenirsin veya etmezsin

Var. Abim ve 3 kuzenim evli. Hepsi mutlu. Abimin 2 çocuğu var, bir kuzenin 1 tane çocuk. Hepsi mutlu, herkes mutlu.

Biz varız :)

Daha önce benzer konulara da yazmıştım. 15 senedir evliyiz , 1 gün bile eve ayaklarımız geri geri gitmedik , seve seve koşa koşa gittik hep. Huzur,güç bulduğumuz tek yer birbirimizin yanı oldu. Evlilik genel anlamda güzel bir şey mi ? Çevremde gördüklerimden çıkan sonuç asla değil. Bizim evliliğimiz güzel :)

evde kardeşinizle nasıl tartışıyorsanız eşinizle de tartışıyosunuz arada. ama sıklığı ve şiddeti önemli. azcık tartışma çokça mutluluk var bizde.

benim 5-6 kişilik arkadaş grubumda herkes mutlu. ben nişanlıyım ne olacağını kestiremiyorum. evlilik çok zor bir şey. tahammülsüz, uzlaşmayı bilmeyen insanlar evlenirse ister çok sevsinler ister 10 sene çıkmış olsunlar o evlilikler yürümüyor. birçoğumuz da tahammülsüzüz aslında. kendimizi bu yönde geliştirirsek karşımızda da böyle olmayan biri olursa yürümemesi için ekstrem bir şey olmadıkça bir sebep yok bence. sevgi saygı onları saymaya gerek yok zaten.

sadece 1 çift bizde bir garip onları unutmuşum. 6 ay sonra uzak evlilik (atama memuriyet meselesi) olmasına rağmen boşanmaya falan kalktılar ki evlendikten sonra 1 kez görüştüler zaten. sorunları da şuydu: bunlar evlenmeden hiç bir ciddi konuyu konuşmamışlar. Resmen hayat görüşleri bile ayrı. Görünen köy olayı var mesela bunlarda da.

Kesinlikle sevgilimle 6 ay aynı evde yaşarım. Eğer hala herşey iyiyse ozmn evlenirim.

Şöyle diyim, gören herkesin hayran ötesi hayran olduğu, ben sormadan çevremin kendiliğinden sevgilin çok kaliteli çok düzgün çok harika biri deme gereği duyduğu über yakışıklı eski sevgilimden ayrıldım mesela. Hem de bitiren bendim. Aynı evde yaşamasam bilemezdim ama. Aşırı bencildi misal, aşırı tembeldi. Aşırı rahatına düşkündü. Hani herkes rahatına düşkündür hatta ben rahatıma düşkünlüğüm ile mehşur biriyim, ama sıkıya gelmem gerekiyorsa alasını yaparım. Ama o 7/24 rahatına düşkündü misal. Hatta son zaman, ya bundan çocuğum olursa ayvayı yedim diyecek bir duruma geldim. Ama dışarda gör ütüsüz kot bile giymez, gerekirse dışarı çıkmaz ama çıkacaksa jilet gibidir. Bir bakmışsın bütün haftasonu evde mahoş mahoş gezinen, sana kahrını çektiren adam kalkmış dışarı çıkacağı için ütüsünü yapıyor, şoka girersin. Harikadır yani dışarıdan. Bazen ben bile unutup diyorum, nasıl bıraktın mis gibi çocuğu diye, tabi bu düşünce 2sn sürüyor, sonra asıl olan karakteri aklıma geliyor of iyi ki bıraktın aferin kızım diyorum. Ev diyip geçmeyin öyle çok şey oluyor ki evde.

Kısacası yaşamadan bilinmiyor. Önce tadına varacaksın. Birkaç aşama kaydedilecek evde, sonra zamanla herkes artık kendi olduğunda hala herşey iyiyse tamam, hatta öylesini bulursan kaçırmayacaksın.

Eskiden insanlar seyahat edermiş ama artık tanıma yolu değil, seyahatler uzun süreli yol yapma serüvenleri.

Aynı evde yaşayacaksın. Budur.

Soruna cevap değil biliyorum ama böyle. Öyle 3 gün bende 4 gün kendi evinde de değil. G.t g.te yaşayacaksın arkadaşım aylarca aynı evli gibi. Ondan sonra o kişi ile evlenmeyi gözün yiyorsa, kesiyorsa canın istiyorsa evleneceksin.

Soruna kısa bir cevap verirsem çoğu ilişki dürüst değil çünkü. Konuaşamadıkları, ay bundan alınır mı diyecekleri insanlarla evleniyorlar. Sonra buraya gelip soru soruyorlar eşim bunu yaptı konuşsam mı ama nasıl diyeceğim alınır o öyle bu böyle olur. Eşimle bir konuyu konuşarak çözmek mümkün değil, konuşarak çözemiyoruz biz.... Ee napacaklar. İki seks yap halının altına süpür sorun gerçekten patlak verene kdr...

Ya da mesleği için evlen, evi arabası için evlen, güzelliği için evlen ee sonra??? Güzelliği ile sahip olduğu kibir, onun için harcadığı zaman ve para, bencilliği belki takındığı yapay davranışlar sana uyacak mı? Yada bütün haftasonu pes oynaması. Aslında onun boş hayatının içinde mutlu olmadığını fark ettiğinde ne olacak?

İnsanın değeri olacak değeri, değerleri.. Sonra benzer değerlere sahip biri ile olacak. Sevmeyi bilecek. Dürüst olacak. Sonra evleniyor mı çocuk mu yapıyor me bok yapıyorsa yapsın. Değer derken ah o egeli ben de egeliyim, aynı kafadayız değer yargılarımız aynı vs vs bundan bahsetmiyorum. Misal senin için film izlemek bir değerdir, öbürü için sürekli film izlemek anlamsızdır, belgesel izlemek ya da sıkıcı diye tabir edilen sanat filmleri izlemek bir değerdir. Misal senin için sağlıklı beslenmek bir değerdir, onun için bulduğu her dönerciye girmek. Yani aslında küçük değerlerin büyük puzzle ı oluşturduğu bir şeydir ilişki.

Ama biz hala ben onu değiştiririm kafası ile evlenelim, konuşamadığımız konuları içimize atalım, aman ne güzel ilişkim var şimdi kavga etmeyelim bundan diye gerçek fikirlerimizi söylemeyelim. Ama bu böyle gitmez ki, patlar işte bir yerde..

Dramatik mi bilmiyorum ama bir tiyatro oyununda sahneler ilerledikçe ortaya serilen çözümlenmeler gibi.

etmez

böyle bir tane arkadaşım var sadece, bazen sinir edici bir boyuta ulaşmıyor değil. kendi düşüncesine göre senin de öyle düşüneceğine karar verip iş yapıyor mesela. örnek vereyim

ben x marka ürünü almayı düşündüm diye sohbet ederken söylüyorsun, o birkaç gün sonra "ya benim y marka benzer ürünü satan bir arkadaşım var, numaranı verdim seni arayacak" diyor.

ama sonra düşününce bunu tamamen bana iyilik olsun diye yaptığını görebiliyorum, sadece kötü bir huy.

Sorundaki rahatsız edici değil. Bunu ben de yapıyorum. Hayır dediğimde karşı tarafla minik de olsa ortamda gergin bir hava oluşuyor ve yumuşatarak onu kırmak istiyorum. Aslında ''seni yarı yolda bırakmak istemiyorum, bak fikir de veriyorum, işini o şekilde halledebilirsin'' demek için bu, yoksa karşı tarafı çok da düşündüğüm için değil. Ama üstteki cevapta yazılan sinir edici, çıkar hizmetli emrivaki cümlesi o.

dostlar, insanlarin hayir cevabi vermeleri, evet cevabini vermelerinden cok daha mutlu ediyor beni. cunku toplumda bir cok insan hayir demeyi bilmiyor, bununla alakali bir sorun yasamiyorum. kirgin, uzgun ya da sinirli hissetmiyorum. ama hayir cevabi sonrasinda benim (akil edemeyecegimi dusunerek mi bilmiyorum) fikir yurutmeleri cinlerimi tepeme cikartiyor.

ya ornek, kamp buzlugunu odunc alabilir miyim diyorum mesela, hayir ama migrosta var 100 lira diyor mesela. lan ben zaten nereden alabilecegimi biliyorum, sordugum soru bu degil. hayir abi veremem, kusura bakma dese hic sorun yok.

Bilgi sahibi olmadan fikir olarak, ben senin olsaydım böyle böyle yapardım demelerine ayar olup, öfkeleniyorum fazlasıyla. Sanki benim aklıma gelmiyor, dedikleri.

İşime yararsa memnun olurum.

Sizin anlattığınız duruma zaten sinir olurum da başlıkla ilgili de söyleyeceklerim var.
Ablam beni benden çok düşünür. Bazen o bile sinir bozucu oluyor. Anlatayım; bir arkadaşımın anne-babasının kısa bir süre yardımcıya ihtiyaçları oldu. Aslında arkadaşımın düşüncesi "yardımcıları olsa bir süre ne iyi olur" şeklinde. Ufak bir kaza atlatmışlardı. Neyse bana söyleyince aklıma geldi, anne-babasının oturduğu şehirde ablamın da bir arkadaşı var. Yörenin yerlilerinden. Açtım ablama sordum "bir yardımcı arıyorlarmış, belki seninkiler biliyorlardır böyle birini" diye. 10 dakika sonra ablam aradı, tesadüh tam da o sitenin yakınlarında tanıdık bir temizlikçi kadının numarasını vermişler. Arasınlar hemen, ben de bileyim dedi. Çok teşekkür ettim, hemen arkadaşı arayıp söyledim. O da çok teşekkür etti. Neyse, ben konu kapandı sanıyorum. Bir 10 dk sonra ablam tekrar aradı "aramışlar mı, anlaşmışlar mı?" diye. Ben de arkadaşa söylediğimi, çok teşekkür ettiğini söyledim. "Ama hemen arasınlar, ben kadına gitme seni arayacaklar dedim" demez mi? Yahu 3 katman var işin içinde, sen kadına niye "gitme bir yere" diyorsun. Kaldı ki bana bu durumu böyle anlatmamışsın. İki dakikada bana verdi veriştirdi. Kalbi kırılmasın diye cevap da vermedim ama içime de oturdu. Sinirlendim mi, elbette.

Bazen sürekli bir şey ödünç isteyene karşı takınılıyor bu durum. Veriyor, veriyor, veriyor, sonra ya ben enayi miyim gidip alıyorum, ugraşyorum bu adam her seferinde benden bir şeyler istiyor diyor. Yani o seni düşünemedi sanıp söýlediği bir şey değil, ikiiz de aynı koşullardayız, ben kimseden istemeden kendi işimi hallettin, sen de git al, hallet iması. Yani düşünebileceğini biliyor ve buna raģmen onu kullandığını düşünüyor. Beni irite etmez, çunkü muhtemelen düşunmemiş olurum. Onun söylediği şeyi düşünebiliyorsan va zaten yapmıyorsan sanki bir sorun var. Almamak için başka bir nedenin varaa biliyorum şu yüzden istedim dersin biter. Ya da param yok şimdi alamıyorum o yüzden dersin. Yani duruu bildiğin halde yapmamaya devam etmenin nedenini söylersin. Bana kalırsa.

akıl sormadan akıl veren herkes sinir eder beni.
bunun bir de yardım istemediğin halde yardım eden versiyonu vardır, ki o daha katlanılmaz.

bu küçük bir örnek gerçi ama temelde haddini aşmak, duracağı yeri bilmemek aslında.
konu sizin dediğiniz gibi kamp buzluğu falan değil daha büyük bir mesele olduğunda olaylar başka boyutlara ulaşabiliyor.

Sinir olurdum,olurum da

Akil istemeden akil vermek tacizdir zaten, ufak capli

big fish
stardust
maleficent 1-2

wes anderson filmleri özellikle big budapest hotel.

The fall

the fall +1, tablo tadında bir film.
bir de el laberinto del fauno

Charlie'nin çikolata fabrikası

Karanlık Gölgeler

bu iki filmin bonusu johnny depp

Bayan Peregrine'in Tuhaf Çocukları

Valerian Ve Bin Gezegen İmparatorluğu

interstate 60

Tam aradıgın filmler;
The fisher king
Being there
The party

Chocolat