bence bbden daha iyi. Bir kere daha hızlı akıyor. ilk 3 sezonun psikolojik gerilimi çok iyi.

Saçma sapan netflix dizilerindense şans verirdim ben.

Baya güzel dizi, izlenir

Ben Breaking Bad'i sevmiş biri olarak bunu pek sevmedim. Bir olmamışlık hissetmiştim izlediğimde. Ama denenebilir tabii ki.

Aynı çekincelerle başlamayı hep erteledim.
Ama çok beğendim. Tavsiye ederim.

bb de izledim. saul da izledim ama breking bad sonrası bende yavan kaldı. sıkıldım izlerken, yavaş akıyordu sanki. ama yine de kötü değil, izleneblr.

Başla pişman olmazsın. Ama altıncı sezon da çıksın, yayınlansın, dizi final yapsın öyle başla.

ilk bbi kaç bölümünü izleyip şuan hatırlamadığım bi nedenle bırakmıştım. Sanırım yoğun bi dönemdi. Sonra bi kere izleyemeyip bıraktığım için şans vermedim. Ama sonra çok sevildiği için başladım. 5. bölümden sonra çok iyi akmaya başladı. Bi çırpıda bitti. bence izle.

Better Call Soul değil; Saul.

BB'den güzel diye beklentini yükseltme. İlk 3 sezon karakter gelişimi açısından önemli sezonlar olsa da bence dizi 4 ve 5. sezon ile sınıf atladı. İlk 3 sezonda sıkılıp bırakmazsan sonradan çok iyi olan dizilerden.

mükemmel bir dizi. bbden güzel.

www.chloeting.com

Bu kızın sitesinde farklı programlar var.
Ben 21 günlük kilo vermeyi yapmıştım 15-16 gün kadar, şimdi ne söylesem abartılı gelir, inanmazsınız ama denemenizi şiddetle tavsiye ederim.
Umarım yine kendi kendimi yoldan çıkarmazsam bu akşam tekrar başlayacağım.

PPL yapıyorum, birçok alternatif programı var. Kardiyo için de Jordan Yeoh videolarını kullanıyorum.

Rack var, sehpa var, rack'e bagli kablo-makaralar var. Bu ucluyu oturttuktan sonra bar ve dumbbelllarla spor salonundan farki kalmiyor. Tutus ekipmanlarini saymiyorum tabii, 10'a yakinda boyle aparat var. Haftanin 5 gunu 4'er hareketten split yapabiliyorum.

Kardiyo icin bisiklet de var ama salona yuzmeye gidicem. Biraz daha yuzmeyi ozlemeyi bekliyorum.

kişisel antrenörden destek alıyorum. Bana elimdeki malzemeye uygun videolu antrenman önerileri atıyor.

madbarz

ben p90x yapmıştım oldukça da memnun kalmıştım. kas kütlem arttı artmasına ama en büyük kazancı beni çok enerjik ve çevik hale getirmesi olmuştu programın.

e-nabiz ingilizce veriyor.

E-nabızdan ingilizce alınıyor ama üstünde kocaman yurtdışında geçersizdir yazıyor.
En son sabit bir fiyatı vardı ve belli hastanelerde yapılıyordu bu listeyi internette bulabilirsiniz.
Hava alanında antijen ya da pcr test yaptırmak daha mantıklı.

seyahat icin yaptirinca ozel/devlet ayrimi yok. ingilizce de oluyor.

hatta en son eve gelip, numune alan hizmetler bile vardi. internetten ararsaniz epeyce sonuc gelir.

ben hep türkçe aldım, özelden aldım ama seyahat için diyerek

Azicik daha kararsiz kalirsan spoiler’lardan izleyemeyeceksin zaten. İzle izle

çok beğendim

beklentisiz izlersen, o tarz konulara ilgin varsa sarar. devam.

genel olarak güzel, izlenebilir.

hayır.

vakit kaybı demezsin belki ama öf anam o da neymiş demezsin. ben çoook beğenenleri anlayamıyorum ama fena değil. pişman değilim izlediğime.

harika bir dizi degil ama akıcı, sürükleyici.

her giriste sifresini unutan adam +1

sosyal medya spoiler'dan geçilmiyor ben de kararsızdım, spoiler yemekten ve her yerde görmekten bıkkınlık geçirip izleyeyim bari dedim. vaktin varsa izle gitsin.

Herkes izliyor bırak izleme.

Sirf spoiler yememek icin izlemeye basladim da oyle super muthis degil kesinlikle. Hatta bana basit bile geldi. Cok bilindik bir hikaye gibi (en azindan su ana kadar, 3. Bolumdeyim)

ben baya beğendim. konu basit işleyiş de basit ama koreliler filmlerinde iç sıkıntısı yaratmayı müthiş başarıyor, duygu aktarımı gerçekten güzel. diziyi güzel yapan şey karakterlerin verdiği kararlar. sıkça "ben olsam ne yapardım" diye düşündürerek adamın içini darlıyor. Oldboy'dan belliydi bunların kalitesi

son mesajına istinaden: 2. ve 3.bölüm biraz ağır, sonrasında akışa girip germeye başlıyor

linç etmeyecekler ise beğenmedim.
bazı konuları tahmin ettim ve aynen öyle oldu, klişeler vardı yani.
bir de benzer kompozisyonda çekilmiş capon filmlerini görünce ( kırmızı ışık, yeşil ılşık oyununun aynısı birebir var mesela ) iyice berbat oldu.
büyük kitlelere ulaşması sayesinde bu kadar popüler oldu bence.

8 bölüm izledim. bence dizi şimdiye kadar bitmeliydi. insan izlerken sıkılıyor yer yer. ama izlenir mi, izlenir evet.

Akıcı bir şey istiyorsanız izlenir.
Bir-iki bölüm dışında sıkmıyor insanı.
Ama beğendim diyemem. Tam böyle boş günüm var bir şey açayım da aksın gitsin dizisi.
Çok önemsemezseniz saçma detaylar da bozmuyor seyir keyfini.
4 bölümde bitecek hikayeyi biraz uzatmışlar böyle bir sorun var, bazı diyaloglar önemsemediğinizde bile sinir bozacak cinsten olabiliyor.
Ama deli gibi her yerde karşısına çıkıyor insanın bu yüzden "izlemiş" olmak iyi oldu benim için.
Örnek veriyorum dizi yayınlandığından beri instagram keşfette karşıma eritilmiş şekerle yapılan şey çıkıyor başta ne bu akım demiştim diziden sonra oturdu :)

Dua ediyorum, yüzüyorum, yıldızları seyrediyorum, ağlıyorum, odun kırıyorum

Dışarı çıkarım. Film izlerim.

Spor ile ter atmak, efor harcamak bana iyi geliyor. Özellikle de 10-15 tur koşmak.

O haldeyken insanın hiç bi şey yapası gelmiyor işin özü ben de bu yukarda yazılanlara inanasım gelmiyor. Ben daha da dine çöküyorum dostum. Gülme garantili eş dost varsa o an onu arıyorum yoksa sevdiğim belgesel ya da tv programı bulmaya çalışıyorum. Bu da yoksa uyurum.

Uyuyorum.

Yürüyorum, uyumak da bir çözüm ama hayatı boşa yaşıyor hissi veriyor bana.

insanların ne şartlarda çalışıp nelerle mutlu olduğunu görmek açısından iyi oluyor;

www.youtube.com

kedi köpek videoları izliyorum. tatlı, komik, awww anları olsun hepsi işe yarıyor bende.

Yürüyorum. Son bir aydır imkanım varsa pilatese gidiyorum, ter atmak, spor yapmak iyi geliyor.

İçinden çıkamıyorsam terapiste.

Çok fenaysan psikiyatriste gidiyorum :)

komik video ve dizi izliyorum. dua ediyorum, aileme ya da sevgilime ağlayıp sonra gözyaşlarımı siliyorum ve sen neleri başarmadın üstesinden gelmedin ki diyerek yoluma devam ediyorum.

Uyuyorum +1
O kadar fazla uyuyorum ki uyandığımda bu işin sonu artık depresyon hemen toparlanmalısın deyip yapabileceğim ne varsa saldırıyorum;
-Yemek yapıyorum
-Kahve yapıyorum
-Önümdeki süreç için yeni planlamalar yapıyorum
-Sürükleyici olduğunu bildiğim ve sevdiğimi bildiğim bir dizi ya da filme sarıyorum.
-Kulaklığımı takıp yürüyüş yapıyorum

--Üsttekilerin hepsini yapıyorum ve anca toparlıyorum.

icip sarki dinliyorum, soyluyorum ve uyumaya calisiyorum. ama uyyuyamiyorum

sevdiğim müzikleri/grupları dinliyorum, bateri çalıyorum.

sevdiğim, iyi hissettiren dizileri 153.kez baştan izliyorum.

Gidip cocugumun saclarini kokluyorum

Depresyondan kaçmıyorum/ kaçamıyorum. O anki hüznü yaşayıp kafamı biraz toplayınca elimde ne var, neden memnun değilim, ne yapabilirim, neden yapmıyorum konuları üzerine düşünüyorum. Eğer çözüm bulamazsam, ki bu dönem öyle oldu, içinden çıkamadım. Yardım almayı deniyorum şu an.

İçiyorum

ormanda yürümek veya 24 saat uykusuz kalmak bilimsel olarak depresyon üstünde hafifletici etkisi olduğu ölçülebilen aktiviteler. bunları yapıyorum. kaçık prens podcast dinlerim (konu psikoloji üstüne, kendimi anlamamı sağlıyor). çok çok ciddi bir konu değilse mutsuzluğumun sebebi stand-up falan izlerim (halim varsa gidip canlı izlerim yoksa netflix).

uygulamayı açtığımda karşıma çıkan 2-3 fotoyu beğeniyorum sadece, bütün ses çıkaran bildirimleri kapatıyorum

Uygulamaların bildirimlerini kapatıyorum. Lazım olunca bakıyorum.

Alışveriş eylemi mantıklı, aciliyeti olmayan fakat alacağı ürünler için her zaman girip aratıp fiyatı düşmüş mü diye bakmak yerine shortlist oluşturmuş çocuk

O olaya yolda ben de çok denk geliyorum sayfayı sürüklerken aynı anda da beğeniyorlar bakmıyorlar bile.
Benim çevrem zaten çok az olduğu tanımadığım insanlarla takipleşme olayım olmadığı için gözüme güzel gelen fotoğrafı beğenirim diğerlerine bakar geçerim.

Trendyol'da beğendiğim şeyleri favoriye ekliyorum sonra bulmam kolay olsun diye.
Bunlar her zaman almayı düşündüğüm şeyler olmayabiliyor hoşuma giden şeyleri de ekliyorum.
Çok beğendiğim ama fiyatı yüksek olan ya da bedeni olmayan ürünler için alarm oluşturuyorum sadece.

instagramda akışta herkesi seri favlıyorum, çok bariz bir eşy yoksa. profillere girmiyorum.

alışveriş siteleri için favorilere ekliyorum beğendiklerimi öyle bakıyorum. telefonumda whatsapp dahil tüm uygulamaların bildirimleri kapalı.

Akışta gerçekten bende bi his oluşturmadıysa kimseyi beğenmiyorum. Beğenme alışkanlığım pek yok. Ama sonra kendimi vefasız hissettiğim için arkadaşlarımdan gelen ve saçma sapan gösteriş iç güdüsü ile atılmamış fotoları seri beğeniyorum. Sonra yine unutuyorum beğenmeyi.

Alışveriş konusunda böyle indirim takip etme alışkanlığının kişiyi sürekli satın alma kültürü içinde tuttuğu için uzun vadede şirketlere yarar sağlayıp tüketiciye zarar sağlayan bir durum olduğunu düşünüyorum.
Alışveriş sitelerinde vs pek gezmem. Sürekli bi şeylerin fiyatlarına bakmam vs. Eğer bir ürüne ihtiyacım olduğunu hissedersem ve bu hissin geçici olmadığına eminsem ufak bir internet araştırmasından sonra gider fiyatına bakmadan beğendiğimi ve kalitelisini alırım.

Asla seri beğenmem. İndirimler içinse Trendyol yerine Hepsiburada'da işaretlediğim 4-5 tane ürün var. İndirimli ürünleri takip etmek için Telegram'da fırsat gruplarını kullanıyorum.

Akışta gerçek hayatta tanıdıklarımın tüm paylaşımlarını beğenirim. Beğenmesem de :)

Alışverişi bilgisayardan yaparım hiç aplikasyon kullanmıyorum.

Ben çok takılıyorum bu ara. Akşamları spora gidiyorum programım yoksa.
Şehirdeki etkinliklere gidiyorum, eğlenmeye çıkıyoruz, arkadaşlarla buluşuyorum vs. Boş günüm olmuyor neredeyse, vakit uyduramiyorum hatta.

cumartesi 14:30'a kadar çalışıyorum. bazen arkadaşlarımla görüşüyorum işten sonra. ama pazar gününü evde geçirmeye özen gösteriyorum. hafta içi ve hafta sonu bir şey yapmasam da oldukça yorucu geçiyor cumartesi çalışma durumundan dolayı.

eleman lazım mı... :/

Puro içiyorum aromali puro.

Nakış yapıyorum. Mesela:
imgyukle.com

merhaba,

bir kaç yakın arkadaşım var, zamanımız uyuyorsa beraber yemeğe gidiyoruz akşamları.
ben bazen tek başıma da olsa güzel sergi varsa onları gezmeye gidiyorum.
sahilde yürüyüş yapmayı seviyorum ve çıkmışken sokakta yaşayan kedilere mama veriyorum, bolca onları seviyorum.

geri kalan zamanlarda ev işleri, film, dizi, kitap derken öyle zaman geçiyor.

bazen yalnız hissediyorum ama iyiyim yine de :)

Dizi izliyorum.
Pandemi dönemi kaybettiğim kitap okuma alışkanlığımı kazanmaya çalışıyorum.
Bazen örgü örüyorum.

maç, kitap, dizi, internet, yabancı dil öğrenmeye çalışma vs.

Boş zamanım olmuyor, açıktan felsefeye yazıldım ilk sene bitti, yaz okuluyla 3 senede bitirmeye çalışıyorum. Ayrıca yurt dışından online eğitimler var yakın zamana kadar ayın bir cumartesi çevrim içi eğitim alıyordum, şimdi süre sınırlaması olmayan 3 eğitim var onlara geçiyorum. Ayrıca akşamları varsa İstanbul modernden film izliyorum yoksa festivalscope'da bir şeyler var mı diye bakıyorum, biraz zamanım olursa aldığım ve kapağını dahi açmadığım bir sürü kitap ve çizgiromanı bitirmek istiyorum. Ayrıca Futuramaya başlamıştım pandemi öncesi, 2. sezonun ortasından devam etmek istiyorum ve son sezon harici tüm bölümlerini izlediğim the simpsons'ı tamamlamak. Hafta sonları motorsporları yarışlarını izlerken bitiyor çok bir şey kalmıyor kalırsa yine film veya moduma göre eski aldığım dergileri bitirmeye çalışıyorum.
Çok sosyal biri sayılmam ama en çok canımı sıkan şey yurtdışı turlar ve müzik festivallerine gidememek umarım bir an önce herkes aşılanır ve tekrar kavuşuruz bu etkinliklere.
çok yalnız hissetmiyorum ama arada uzun uzun sohbet etmeyi fena halde özlüyorum.

Emile Ajar - Onca Yoksulluk Varken


Bu bana hediye edilmişti ve çok beğenmiştim.
Birine kitap hediye edecek olsam ilk tercihlerimden biri olur.

küçük prens

steinbeck - cennet çayırları...
birbiri ile ilintili öyküler var. yormaz, eğlenceliktir.

benim sevdiğim arkadaşlarıma hediye ettiğim tek kitap

marcus aurelius
kendime düşünceler (ta eis eauton)

iş bankası yayınlarından ince bir kitap ama bence söylenmesi gereken herşeyin söylendiği bir kitap.

N. H. Kleinbaum - Ölü Ozanlar Derneği
John Steinbeck - Fareler ve İnsanlar

Aslında başka kitaplar da geldi aklıma ama herkesin bir şekilde beğeneceğini düşündüğüm en garanti iki kitap bunlar sanırım.

Bence soz konusu kisinin okumuş oldugu kitaplardan bahsedersen daha isabetli bir atis yapılabilir. Tabii biliyorsan daha once ne okudu falan:)

tabii ki.

kolay kolay bir şey silmem. msn konuşmaları bile duruyor yıllar önceden. hatta geçen öyle bir bakarken farkettim şimdilerde her şarkısı milyonlar dinlenen birkaç kişiyle zamanında saatlerce msnde muhabbetler etmişiz. bu logları saklamasam hatırlamayacağım bile. vay be dedim görünce.

çok pis film arşivi de yapardım ancak günümüzde artık film arşivi yapmak çok anlamsız hale geldiği için ve "şu kısa hayatta bir filmi bir insan en fazla kaç kere izleyebilir ki" diye düşünerek sildim ve attım hepsini.

Ne fotoğraf/video ne sohbet geçmişi...
Hepsini saklarım.
Arkadaşlarım bir şey demeye korkar 4 yıl önceki konuşmadan ekran görüntüsü atma ihtimalime karşı.

Diskte saklıyorum her şeyi bunu da sabit değil ama yılda bir gibi bir periyotta kontrol ediyorum anlık gerekli olup da alınan ekran görüntüleri, birden fazla olan fotoğraflar gibi gözden çıkarılacak şeyleri siliyorum.
Hafıza doluluğundan whatsappta temizlik yapmam gerekse konuşmaları (tamamını değil) önce maile yedekliyorum.

Ben bu durumumdan biraz rahatsız oluyorum, ne zaman yeter ya temizleyeyim artık şunları diye başına geçsem elim varmıyor ama.

Saklayamıyorum. Ki ben evi her temizlediğimde bir poşet eşya atan insanım. Fotoğraflar da belli bir süre sonra azalıp gidiyor haliyle.

saklarım 10 yıllık falan arşiv var, her telefon backup aldığımda whatsapp konuşma database'ini şifresiz hale getirir öyle yedeklerim telefonu

Saklıyorum. Şimdi değil yaşlanınca tek başıma rakımı içerken bakıp bakıp ah be gençlik diyip depresyona gireceğim.

Saklıyorum.

Benim için milli servet gibi bir şey. Belki bugün değil ama yaşlanınca çok değerleneceğine inanıyorum.

arkadaşlarım arasında arşivlerle ünlü biriyim. yandex, dropbox, icloud her yerde çeşit çeşit fotoğraflar saklıyorum liseden beri. düzenli değil ama 2-3 ayda bir tüm fotoğraflara bakıp duygulanırım.

fotoğraf bakmayı çok sevdiğim için saklarım ama ergenlik dönemimde kendimi görmeyi hiç istemediğim için o dönemi yok ettim diyebiliriz

saklıyorum maalesef aşağı yukarı 2006'dan beri. ama silmek istiyorum bazen. eski fotolara bakmak bana neşe vermenin aksine canımı sıkıyor.

E tabii ki. Ergenken hem çok foto çekilmezdim hem de hafıza kartımı kaybettiğim için fotolarım yok oldu o zamandan :(

Şimdi pcde + cloudda + cold storage 3 yerde tutuyorum. Ara sıra bakarım. İlk kez geçenlerde iki fotoğrafımı(zı) bastırdım vs. Güzel şey bence

saklıyorum. aksini düşünemem

Saklıyorum

Benim de ehliyet aldığım şehirde eğitim ve sınav yeri şehirlerarasında bir yoldu. 17 km parkurun çoğu öyleydi. 2-3 km şehir trafiğinde sürüp tırların arasına karışıyordum

parkurdan bağımsız lokasyonlarda da eğitim verilebiliyor. Ben 10 ya da 12 ders almıştım şimdi tam hatırlamıyorum. İlk 4-5 eğitimi parkurda almamıştım, bi tanesini şehirler arası yola benzer bir yerde yapmıştık, vites yükseltme, düşürme öğrenmek için. İlla parkurda öğretilecek diye bi şey yok sonuçta.

Pandemi döneminden dolay son birkaç aydır bazı değişiklikler olmuş sistemde ama 4 ay öncesine kadar yönetmelik gereği sınav parkuru dışında araç kullandırılması yasaktı.

bazı şehirlerde sınav yeri şehirlerarası yol oluyor zaten, öyle olabilir. (benim öyleydi, çalışmayı da hep orada yaptık)

İstanbul'da da direkt kurs hocasından duyduğum şey, sıfırdan öğretirken önce sınav yeri vb. olan o yerlerde çalıştırıyorlar. Etiler'in arkasında bi cadde var mesela orası öyle. Bir süre sonra deneyim kazansın diye trafiğe sokabiliyorlarmış ama polis çevirirse (birkaç kere olmuş) hocaya siz direksiyona geçin bu trafikte olmaz diyorlarmış. Bu kadar ama.

şuan üzerimde taşımaya üşendiğim 5,10,25 kuruşluk demir paraların olduğu kumbara hayatımda biriktirdiğim tek kumbara olabilir muhtemelen 100 lira falan var içinde

Butun bozuklari hep kumbaray atarim gun sonunda. Her ay 100-150 cikiyor.

Lisedeyken 1senede bir kiloluk kavonozda 200-250 birkirdi. Öğrenci bütçesiyle
Çoğunluk 1lira 50 kuruş

fiziksel kumbara değil de bir kumbara hesabı açtırmıştım. orada 3000 tlye yakın para biriktirmiştim. çıktığım bir gezide harcamıştım.

kumbarada maksimum 200-250 birikiyor. o da günlük ihtiyaçlara gidiyor bir anda zaten.

240 birikti.bütünletmedim henüz.

ilkokulda 3-4 yılda biriktirdiğimiz paramız vardı. ne kadar olduğunu hatırlamıyorum ama kardeşimle hemen hemen aynı miktardı. paramızı birleştirip bilgisayar almıştık. 20 sene falan oldu.

yılbaşından bugüne kadar 183 lira.

(3 ay) 350 TL - Kulaklık aldım.
(3,5 - 4 ay) 560 TL - Ivır zıvıra gitti.

covid19asi.saglik.gov.tr

Kimlere 3. doz gerektiği buradan bakılabilir.

Ben 2 doz biontech oldum. 3. Doz hakkı çıktı ikisi için de
Yaş 31

ferhan şensoy

Benim tek atımlık barutum Barış Manço'ymuş. Bir daha kimse için üzülemedim...

Malumunuz.

Bir hayli rahatlıycam :)

valla malum kisi benim de ilk aklima gelen oldu. ulke sartlari baska birini dusunmeye bile izin vermiyor -_-

Metin Akpınar’a çok üzülürüm.
Gary Oldman çocukluk aşkım olduğundan çok zor atlatırım.
Böyle düşününce aklıma gelmiyor geçenlerde Bob Odenkirk hastaneye kaldırılınca çok fazla üzülmüştüm mesela öncesinde böyle bir soru gelse aklıma asla gelmezdi çok seviyormuşum meğer farkında olmadan.

Sagopa Kajmer’e çok üzülürüm ömrü uzun olsun.

selda bagcan

metin akpınar

Etkilemek denir mi bilmiyorum ama aşağıdaki kişiler vefat ederse vay be, geldik gidiyoruz derim.

Tarkan

Cem Yılmaz

Erdal Beşikçioğlu

Harry, Ron, Hermione

Yakın yaşta olduğum kişiler daha çok etkiler.

fatih erkoç, erol evgin...

louis ck'e aşırı üzülürüm, en sevdiğim ünlü kişidir sanırım
tori amos da aşırı üzer yaşıyorken bile şarkıları ağır geliyorken, ölürse ağlamadan dinleyemem artık
son olarak da bo burnham, yapacağı o kadar şey var ki, şimdi ona bir şey olsa, beni en çok o etkiler.

fatih terim

Okan Bayülgen

Umarım yüz yaşına kadar yaşar.

Müslüm Gürses, Ferdi Özbeğen, Attila İlhan ve yakın zamanda da Turgay Yıldız'ın ölümü beni çok etkiledi.
Michael Jackson'ın ölümü de hala hüzünlendirir.
Şimdi Ataol Behramoğlu'nun kaybının beni oldukça üzeceğini düşünüyorum.

Bruce dickinson

nick cave
tom waits
ismet özel
cenk taner

till lindemann

Şener şen


Ben İbrahim Erkal’ın ölümüne çok üzülmüştüm. Allah rahmet eylesin. Bir de Kemal Sunal’a.

Ahmet Sonuç

yazdığın isimlerin hiçbirini tanımıyorum :(
kimse yok. aa öldü mü derim en fazla.

Ugur Dundar
Ilber Ortayli
Aysenur Arslan

Robin Williams'ın ölümünde çok sarsıldım. Hatta ölmeden iki sene önce entry yazmışlığım var ölümüne en çok üzüleceğim ünlüdür diye. Hala atlatamadım açıkçası, aklıma geldikçe içime oturur.

Sanırım onun kadar üzüleceğim başkası kalmadı. Belki ricky gervais olabilir

nick cave +1
şener şen +1
david lynch
martin scorcese

Neil Gaiman
David Tennant
Gary Oldman +1
Metin Tekin (çocukluk aşkı kategorisinden)
Ali, Feyyaz, Sergen
Bon Jovi
Ian McKellen ve Patrick Stewart

Ben üzülüyorum ya, Ursula Le Guin ölünce çöktüm, en son Naya Rivera'ya çok üzüldüm, Chadwick Boseman, Van Halen falan. Öff.

Benim için Celal Şengör kesinlikle. Çok üzülürüm, yeri doldurulamayacak büyük bir jeolog.. Ayrıca televizyonda bişeye bişey diyen-diyebilen ender kişilerden.

kim ki duk’un ölmesini hâlâ anlamlandıramıyorum, durduk yere aklıma geliyor.

yine birçok yönetmen ve oyuncunun ölmesi beni çok etkiliyor.

larry david’in ölmesi beni çok üzer.

Vedat milor'a hayli üzülürüm, çok uzun zamandır hayatımın bir noktasında olan, yazılarını kitaplarını okuduğum, bir noktada kerteriz aldığım biri olarak yok olmuş olma düşüncesi beni üzer.

Amy winehouse da üzmüştü, lisede daha çok ünlü değilken keşfettiğim biri olarak gençliğimin önemli bir parçası haline gelince kaybı sanki o yıllar eksilmiş gibi hissettirmişti. Trajik ölümü de buna etki etti tabii...

Benzer şekilde rhcp ve radiohead etkisi vardır hayatımda, özellikle flea ve thom yorke yokluğu etkileyecek insanlar.

Eva green keza, azıcık kişiliğini de bildiğim biri olarak yok olmasının eksikliğini hissedeceğim biri.
Tarantino'ya da üzülürüm.

hugh jackman
leonardo di caprio
nicole kidman
bryan cranston
eddie vedder
naomi watts

tarkan
alex de souza

Ne zaman robin williams'ın o sıcak gülümsemesini, rahmetlinin o gorilden hallice kıllı ellerini görsem gögsüme öküz oturuyor. Öyle gitmemeliydi...

Larry david'i çok severim ama yaş aldığı için çok çok arkasından bir fatiha okurum. Ama özlerim muhtemelen.

Umut Sarıkaya hiç ölmesin isterim mesela. Beni perişan eder...

Bir de Ahmet Kaya vardı...

Jeremy Clarkson
Richard Hammond
James May
Michael Jordan
Sir Alex Ferguson

Edip Akbayram

Haluk Levent

özel muayenehanesi olan kadın doğum doktorları da aynı şeyi yapıyor. bence normal bir durum.

plastik cerrahlar da boyle calisiyor, hastaneye gore fiyat degisiyor.
hastanin riskine, ameliyatin komplike olmasina gore hastane seciyorlar.cok normal

Benim de böyle konularda tereddütlerim vardı hem doktorun yanında çalışan asistan, hem hemşire tanıdığım oldu.
Hem de kardeşim burun estetiğini bu yöntemle çalışan bir doktora yaptırdı.
Doktor özel bir hastanenin ameliyathanesini kiralıyor kendi ekibiyle gidip ameliyatı yapıyor.
Yaygın bir durum sanırım.
Bu doktorun nasıl bir doktor olduğundan daha önemsiz bir konu bence.

saglikta her seyden iskillenirim nerdeyse ama bu aklima gelmemisti. cok yaygin bir sey. hic dusunmemistim bu sekilde. hala da normal diyorum. cogu iyi doktor ozel muayenehaneden calisiyor. e kucuk bir yerse de ameliyatlar icin tabi ki bi hastane buluyorlar. ve benim rastladigim pahali yerlerle calisiyorlar, hastane de bir sorun olsa neden kabul etsin sonucta.

Genel cerrahlar da böyle çalışıyor diye ekleyim. Branşın önemi var mı bilmiyorum ama bu tarz çalışma sistemi yaygın sanırım. Bu şekilde çalışan bir doktora, seçilen bir hastanede ameliyat olan tanıdığım var, bir sorun olmadı.

bende de tam tersine bir kanı oluşuyor. adam "benim ismim yeter, gelen benim ismime gelsin" demiş.

Genelleme yapacak olursak, top class doktorlar serbest calisip ameliyathane kiralar, sonrakiler en iyi hastanelerde calisir ve asagi dogru gider. Sizinki o grupta mi bilemeyiz tabi

içiniz rahat olsun. hekimler belli bir hastanede uzun süreli çalışıp belli sayıda hasta edindiyse veya prof- doç gibi ünvan edindiyse her çalışanın hayalini kurduğu gibi kendi işyerini açar artık. çünkü hasta çekmek için artık hastane adına ihtiyacı yoktur.

ameliyatı hastanede yapmaya gelince, ameliyathane kurmanın birçok şartı var. bir apartman dairesinde ameliyathane kuramazsınız. o nedenle hastanelerle anlaşıp onlara ameliyathane ücreti ödeniyor. bu ödeme de hastanın ameliyat için verdiği paraya dahil zaten.
sonuç olarak doktor kendi yaptığı muayene ve ameliyat parasını hastane işe paylaşmamak, kendi koyduğu kurallarla çalışmak için kendi yerini açıyor. işkillenecek bir durum yok. tüm muayenehane sahibi cerrahi branş hekimleri böyle çalışır.

Girmek zorunda hak kaybı olur rapor vs yoksa.

@Zaman Tamircisi'ne ek olarak bir kişinin bir kez rapor kullanma hakkı olduğunu da ekleyeyim.

Ben sormuştum bunu kursa. Hak kaybı olur denmişti.

Evet sınava adınız yazılır ama girmezseniz hak kaybı olur ama kurs ile görüşürseniz o haftaki sınava sizi yazmayabilirler i.

o "başka kablolar" başka adaptörlerle (şarj başlıklarıyla) çalışıyor da sadece bununla mı çalışmıyor, yani kablolar sağlam mı? orijinal kablonun kalitesi ve dayanıklılığı diğerlerinden yüksektir, eskidikçe diğerleri kullanılmaz hale gelebilir (göremediğiniz kısımlarda kablolarda kılcak kopmalar olur vb. iletkenliği azalır) telefon da "bu akımı sevmedim, çok düşük" diyerek şarj olmamayı seçer, mümkün bu senaryo yani gayet.

Evet başka başlığa taktığımda çalışıyor ama bir ay öncesine kadar kendi başlığımla da oluyordu birden böyle bir durum oldu.

konudan biraz bağımsız, aralıklı doğrusal ısırık varsa (2 de olabilir 3-4 tane de olabilir bu doğrusal olarak) pire ısırığı da olabiliyor. şu an ayağımda bunun birebir aynısı var ve pire ısırığı olduğunu biliyorum.

Bayramda yazlık bölgeye geçtim ve vücudumda dediğiniz büyüklüklerde ısırık izleriyle geri döndüm. Sanırım bir boyut değişikliği var. Aşırı da bi kaşınma günlerce kaşınma kremi kullandım bazı yerleri kaşırken yara yaptım vs.
Görseli tam seçemedim ama diş izi gibi bir şey görüyorum sanki benimkilerde öyle izler yoktu direkt kabarıklık vardı kocaman kocaman.

sen beni bayramda görecektin. annemlerin evin bahçede oturduk 5-10 dk. bahçede yağmur suyu biriktirdikleri kaplar varmış, orada üreyen sinekler bir ısırdılar, vücudumun sağ tarafı delik deşik oldu, bildiğin kurşun yarası gibi. karaktersizler kıyafetin üzerinden ısırıyorlar artık bir de, mutasyon mu geçirdiler ne?

Yakarca denen ufak sinek ısırığına benziyor. Genel adı ne bilmiyorum. Egede yakarca denir.

yakarca fena yapar insanı evet. izmir'de bir gün bahçe bellerken, çapa yaparken hiç farkettirmeden göyneğin üzerinden 9-10 yerden sırtımı bir ısırmışlar, sanırsın kupa çektirmişim, yumruk gibi kabardı. tatlı tatlı da nasıl kaşınıyor.

Asya kaplan sineği ısırığı. İklim değişikliği sebebiyle artık ülkemizde de görülmeye başlayan illet bir tür.

Bir sürü insan aşı olmam diye diretirken kapanmaya gidilmesi çok saçma olur.
Önce aşılama oranının çoğalması için adımlar atılmalı.
Ortada "aşı" diye bir şey varken kapanma düşünülmemeli ama burası Türkiye her şey olasılık dahilinde maalesef.

Memur arkadaşlar için üzgünüm ama daha kapanma olmaz. Çünkü artık 2 doz aşısını olan insanları kapatamazsın, ee niye aşı olduk o zaman der geçeriz. Bu saatten sonra sadece aşı olmayanlara kısıtlamalar gelir.

Avmlere ve kafelere aşısız almıyoruz derlerse hastane önlerinde kuyruk olur :)

Aşısızlara kapama gelir, aşılılar kapatılmaz.

eylul gibi gelir.
Asilari tamamlayan israil yavastan onlemleri artirmaya basladi.

Oranin hava durumunu dusununce bizde daha kotu olacak muhtemelen.

Ofise gittim 1 tane maske takan yoktu, yemekhanede ust uste yedik.

artık yeni bir kapanma olabileceğini ben de düşünmüyorum. aşılamada belli bir eşik de aşılmışken artık zor.

kapanma olacağını sanmıyorum artık. gece yasakları olabilir belki.

burası türkiye, turizm sezonu bitince olabilir de olmayabilir de. eylül de olabilir ekim de. belki de sene sonuna, kim bilir...

İsraildir avrupadır tekrar kapanmaya geçmişken yakınlarda olur bizde de.

Aşısız sayısı arttıkça mutasyon olasılığı ve hızı da artıyor, maalesef dünyada çok fazla aşısız var

infernalcadre +1
ben de okul kayitlarindan sonra bekliyorum.
tipki turizm gibi. turizm para kazansin diye acildik cunku asi yuzunden degil. vakalar da gayet yuksek zaten.

asi da cozum degil cunku yuzde yuz asiya ulasilamaz zorunluluk olmadikca. anca cesitli yerlere asisizlar giremez gibi bi sey gelirse millet asi olur.

umarim haksiz cikarim ve kapanmayiz.
ayrica kapanma kadar sacma bi yaklasim da yok

Beyaz adam paranın yenmeyen bişey olduğunu anlayınca..

Latife bir yana, kapanma olmaz. Olursa da OHAL ilan edilmeden ben uymam. İsteyen ceza yazsın, itiraz eder geçerim. Burada memur arkadaşlar umutlanmasın denmiş, ben de memurum. Ama bu kapanmalar beni çok yordu, çok huzursuz bıraktı. Her gün işimiz neyse bilelim yapalım istiyorum. Ayrıca maske olayı da bitecek.

Yılı yanlış hatırlıyor olabilirim ama 2016'dan önce B Sınıfı alanlar minibüs kullanabilir şekilde alıyorlardı bu yüzden yeni sisteme geçildikten sonra 2016 öncesi ehliyet alanlar o sınıfı almaya hak kazanmış olarak görünüyor.

Yıl farkı da Motor ve Otomobil gruplarının 10 yılda bir ehliyetini yenilemesi, otobüs, kamyon gibi grupların da 5 yılda bir ehliyetini yenilemesi gerekiyor.
Yenileme de tekrar "Sürücü Olur" raporu alıp para yatırıp yeni kart almak.

Bu dondur butonuna bastığında en son hangi kutu içinde olduğunla ilgili bir durumdu.
Ben de deneme yanılmayla yapıyorum.

İlk üçünün donmasını istiyorsan 4. kutunun üzerine tıklayıp sonra bölmeleri dondur dersen olabilir.

Emin değilim ama bir dene bakalım.

orada bir şey yazmana gerek yok. A sütunu 4. satırdaki kutuya bir kere tıkla yeter.
Sonra dondur.

ova isim olmasın.

Doğayla bağlantılı bazı isimleri bir yere kadar destekliyorum ama ova bunlardan biri değil.

ova olmamalı bence de.
doğayla ilgili bir şey istiyorsanız doğa falan olsun bari.

Defne, Olivya.

çınar,eymen akımına katılan bir isim olmuş. Nedense herkes özgün bir isim peşinde. Abd'de siyahiler böyle farklı isimler koymaya başlamışlar. Nedeni araştırıldığında ise hayatta özgün bir şeyimiz yok bari isim özgün olsun demişler.

Leyla
günseli

sizin tercihiniz ama ova olmasa daha iyi olur sanki...
yaz, güz isimlerini duymuştum.

Doğa, nil, su, ırmak, dere, çay gibi isimleri daha çok seviyorum ben. Sonlara doğru saçmalamış olabilirim.

Ova çok çok kötü bir seçim olur.

Nehir, Deniz,Yağmur vs yine doğadan gelen çok güzel isimler var.

Kizim olsa idi SU koyacaktim. Ova'yi begenmedim.
OYA olabilir.

Merit

anlamı için : eksisozluk.com

Ova çok itici duruyor.

(Bkz: Sidelya)

İnci, ece, melisa, oya, ipek…
Ben bu tür ne çok eski ne çok concon isim grubunu seviyorum.
Oğlumun adı Can mesela. Arada düşünüyorum bir kızım olursa ne koyarım diye, yine böyle düz bir isim olur gibi.
Popüler isimler gerçekten çok konuyor, bu neslin okul döneminde ortalık çınar eymen lina kaynayacak.
Ova evet yeni bir isim ama fonetiğinde 7. Koğuştaki aras bulutun söyleyişini atamıyorum kafamdan o yüzden no diyorum.
Doğa doğa grubunda favorim.
Çok var yine ama defne ve Leyla da hep güzel.
Birce, gülce de alternatif önerilerim.

Ova koymayın lütfen, gerçekten çok kötü. Defne, Eylül, Rüya, Evren, Deniz olabilir.

Ekleme: İnci ve İpek de çok hoş.

ova ismini beğenmedim.
ova zaten fiziken güzel bir şey değilki.
yeşil ovalarda olabilir, kurumuş çorak ovalarda olabilir.
kelime anlamı düz engebesiz toprak parçası benim bildiğim.
doğal güzelliği olan birşey değil.

ben olsam ingilizce ile problem yaratmayacak isimler secerdim. dalga gecilme harici insan en cok bundan cekiyor.

oya olmaz mesela. "oh yeah" gibi anlasiliyor.

merit olmaz, ingilizce bir kelime, baska anlami var. kimse eski misirdaki anlamini bilmez, dusunmez. erkek ismi "can" mesela iyi guzel ama ingilizce konusan biri duyunca aklina teneke kutu veya daha beteri tuvalet geliyor.

turkce karakterler problem. yabanci formlar, basvurular vs. hep problem.

banane ingilizceden diyeceksiniz ama global dil. turkiye'de dogacak bir kiza duzgun bir gelecek yok zaten buralarda. ileriyi dusunmeli.

kimse begenmemis ben ova ismini begendim. yenilige sivrilmeye gicik olanlar icin defne, su, melisa da guzel isimler.

Yağmur koy. Yağmur çok kıymetli.

Yağmur demeye gelmiştim, yazmışlar ama olsun.

Doğacak demişsin, doğa koy?

Umay ya da Ece

Nevdil.

Ova cok guElmis kesinlikle ova koy.

Gurbet
Yurdanur
Deniz

Ben Yağmur koydum. Güzel kızım bugün 2 yaşına girdi.
Doğuma girerken Yağmur yağmıştı, çok spontane oldu.

Aklımızdaki diğer isimler; İpek, Nil, Nehir, Deva, Çağla..

Dip not: Bence Ova da olumlu. Ben sevdim.

Ova ova çıkaramadık
Ova ova bulaşık yıkadık diyerek dalga geçecekler
Nolur ova koyma

Gökçen nasıl ?
Ya da Irmak

ova olumlu bence

Edit : türkçe karaktersiz istersen Ebru koy.ya da arzu

ova ismine patlamalı güldüm. çok dalga geçerler kızla sakın bu ismi koymayın yavrucağa.

leyla
deniz
ipek
neva
aysel
nurseli
güzide
nadide
yasemin/yasmin
gülin/gülru
sevda
neşe
sevinç

düz insan ismi koyarsanız çocuğunuz mahkeme süreciyle uğraşmaz. sağlıkla alın kucağınıza inşallah.

ben kızıma defne koyacaktım ancak son beş senede en çok kokan kız isimlerinden olunca vazgeçtim. yağmur toprak bulut derin deren arden vb. isimler konuldu çevremde.

zeynep güzel bir isim olarak gelir bana hep. ve fakat artık kimsenin yanında düşündüğüm isimleri dillendirmiyorum. kız kardeşim bile benden bu ismi çaldı. evet bir kızım yok, ama olsaydı bu ismi koyacaktım.

neva, yine çok güzel geliyor kulağa. türk müziğinde bir makam. ova ile fonetik olarak çok da uzak değiller gibi. düşünülebilir.

snd88 'in önerdiği isimler çok güzeller. Ekleyecek başka bir ismim yok ama Ova biraz kötü geldi bana da, kalın ve geniş harflerden dolayı kaba geliyor kulağa.

ılgın koy gitsin hocam buyuyunce bogazici sosyoloji okur :)

Ben mhrs den almıştım. Oradan bir deneyin.

ben alabildim, bir sorun görünmüyor ama sinovac için.

Sinocan veriyor digerinde sikinti var diyorlar

sabah biontech için 'aşılar ankara'ya ulaştı, yarından itibaren randevu sistemi tekrar çalışacak' gibi bi haber okumuştum.

link;
haberglobal.com.tr

iki hafta evvel almıştım, asm'de yaptırmak için sorun çıkarmamıştı. sinovac'tı.

aile hekiminden yarina biontech aldik simdilik bir sey gorunmuyor

When Calls the Heart

Virgin River güzel. Tam bir kasaba hikayesi.

friends veya how i met your mother olabilir belki. scrubs da olabilir hatta.

Anne With An E'ye bayılır.
Ek: Benzerlik hiç yok ama bayılır yine de.

Anne With An E'yi anneler evlatlarından daha çok seviyor.

The Good Place iyi gider.

gilmore girls de eski bir dizi oldugundan desperate housewives geldi aklima o donemlerden

desperate housewives ve himym çok sevmişti :) başka öneriler için belki yardımcı olur

The New Adventures of Old Christine olabilir. cnbc-e'de miydi, o zamanlar izlerdi annem.

Benimki ben Modern Family izlerken denk gelmişti çok beğendi.

mailden baktım şimdi. 24 şubat 2020'de başvurmuşum. 3 martta onay gelmiş.

pandemi döneminde süreç uzadı ama kçö'lerden dolayı filan. bir süre daha bekleyin.

"Şu an ortalama bir ayda yanıt geliyor sizin başvurunuzdan sonra iş yerinin bağlı bulunduğu İşkurdan bir onay gelmesi gerekiyor sonra bizim ekranımıza düşüyor ve oluyor" dedi memur.
Son başvuru tarihine yakın bir zamanda bağlı olduğunuz işkur'a giderek bilgi alabilirsiniz.

Yüzde 65. Like ise Yüzde 50. Çok dikkat ederim. Milletin ortalama likeda yüzde 20-25.

Şimdi baktım eski hikayelere, 629 takipçim var, hikaye görüntüleme sayısı 280lerde. Like da 150 civarı.

100 takipçi 80-85 görüntülenme ortalama.

250 takipçim var. Hikayeye bakanlar 100 civarı.

1.050 takipçim var 350-400 kişi bakıyor.

Takipçi 161
Hikaye görüntüleme 40-50 arası değişiyor.

takipçi 500, hikayeleri gören 320- 350 arası genelde.
gönderi beğenmelerim çok nadir 180 -200 arası. ortalaması 150-160 arası.
yabancılar ile takipleşmem takipleştiğim herkes tanışımdır.

Bir kez yaptım bunu işe yaradı. Hapı içtikten kısa süre sonra regl oldum.
Sanırım eczaneye gittiğimde hapın ismini başka birinden öğrenmiştim çünkü direkt hapı istedim ve hamilelik durumu varsa içmemem gerektiğini söylemişti.
Bir süre düzenimi bozdu ama toparladı kısa sürede.

Maydonoz, adaçayı içmek işe yarayabilir.

Doğum kontrol hapını aralıksız kullanıp o ayı hiç regl olmadan geçirmeniz de mümkün ama doktora danışmadan yapmayın tabii böyle bir şey.

(mobilde editleyemedim, yeni cevap olarak ekliyorum)
Dkh kullanmaya ağustos başındaki reglinizle başlarsanız ve aralıksız ikinci kutuya geçerseniz eylül sonuna kadar regl olmadan devam edersiniz. Okuduğum kadarıyla ilacın normal etkileri dışında bir zararı yok, kalıcı bir sıkıntı yaratmıyor. Uzay istasyonundaki kadın biliminsanlarının bu şekilde regl olmadan görevleri boyunca dkh kullandıklarını okumuştum. Bence en temizi bu olur.

Bu ertelemek için olan hapı(primolut n) birkaç gün içecek sonra bırakacaksınız bıraktıktan sonra max iki gün içinde de oluyorsunuz.
Hapı 2-3 sene arayla bu sene tekrar kullandım. 8 gün içmek zorunda kaldım ve bir yan etkisini görmedim. Bırakınca da sancısız bir şekilde regl oldum. Eğer normal bir adet sancısı düzeyinde görüyorsanı sancı ekstra çekmiyorsunuz. Uzun vadede etkilerini bilemem ama mecbur kalınca bundan daha etkili bir şey yok. Hiçbir doğal yöntem garanti vermiyor maalesef. Keşke verse.

Civan perçemi çayı deneyebilirsiniz.
Erken regl olmak için 2 kere içmek durumunda kaldım ikisinde de ertesi gün regl oldum. Herkeste aynı etkiyi gösterir mi bilemem.

ben taramıyorum ve o zaman şekle giriyor.
hoop bir topuz ve bir sopa. hatta bazen saçın ucunu topuzun içine sokabiliyorum.


şaka bir yana, instagramda badecanlar var, onların ürünlerine bakabilirsin.

Urban Care Saç köpüğü kullanıyorum, dediğiniz gibi hem şekillendiriyor hem de katılaştırmıyor.

rossman'da bir sprey var. (saç spreyi gibi değil, fısfıslı kolonya gibi sprey) deniz tuzu spreyi diye geçiyor. saçı sertleştirmiyor, parlak da olmuyor ama şekli koruyor.

Çalışırken %90 kurşun ya da uçlu kalem kullanırım.
Ajandalarım, notlarım her şeyim hep kurşun ya da uçludur.
Tükenmez kalemi çok nadir illa onunla yazmam gerekiyorsa kullanıyorum.

kurşun kalemden kastınız sadece tahta kalem mi? yoksa uçlu kalemleri de kurşun kalemden mi sayıyorsunuz?

artline kullanıyorum genelde. uçlu kalem nadir. çok silik geliyor gözüme artık.

Millet pilot kalem kullanıyor iş yerinde ben halen daha alışamadım. 0.7 uçtan vazgeçemiyorum

Kurşun kalemi birkaç yıl önce bıraktım, artık sadece uçlu kalem kullanıyorum, genelde 0.7.

30 yaşındayım.

Ya kurşun ya tükenmez kullanıyorum.

Hala kullanıyorum çok da severim. Kalemtraşımı da köreldikçe yenilerim:)

kitap okurken altını çizmek için kullanıyorum. bazen 0.7 uçlu kalem kullandığım oluyor.

not almak için de kullanırım ara sıra.

Kesinlikle kullanıyorum uçlu kalem de kullanıyorum, hatta itiraf ediyorum ki kuru kırmızı kurşun kalem de kullanıyorum.

Bir kaç tane de kalemtraşım var, hepsinin kullanım yeri ayrı.

koleksiyonum yok ama hala kullanırım. kitap çizmek için, ders çalışırken veya bir araştırma yapıp not alırken.

ama en çok yumurtlayan kalemleri seviyorum, hani şu tepesinde yedek uç bulunan ve bittikçe yenisini taktığımız kalemler.

(yaş 28)

kullanıyorum. uçlu kalem de var. duruma göre, silgi ve kalemtraş da kullanıyorum.

oğlum 8 yaşında ve kurşun kalem kullanıyor. ben 36 yaşındayım ve hep yanımda olan küçük not defterimin lastiğinde üçe böldüğüm kurşun kalemin bir parçası var.

Kulanacagim bir alan yok ama cok seviyorum hala ben de.

Ben bir ayar mı yaptım kendiliğinden mi oldu bilmiyorum ama trendyol iadelerim cüzdana geliyor.
Öyle yapın. Daha sonra yeni kartı tanımlar cüzdandan karta aktarırsınız.

cüzdana aktarabilirsiniz ancak cüzdandan sadece harcamayı yaptığınız karta geri aktarabilirsiniz.

odeme yapilan karta iade olur kayitli karttan bagimsiz. odemeyi cuzdan araciligiyla yaptiysaniz iade islemi sirasinda cuzdana aktar ya da karta aktar secenegi cikiyor karti secerseniz yine kayitli karta degil odeme yaptiginiz karta odenir.

iade olur. 1-2 ay önce öyle iade aldım.

iade otomatik olarak gelir, elle kart bilgisi girmezler. birakin siteden karti silmeyi karti uygulamada bloklasaniz hatta banka hesabini kapatsaniz da gelir cunku hesaplar kart iadesine her daim aciktir.

düşünmen yeter reyiz teşekkürler

(bkz: Conjuring) serisi guzel korku filmi ariyorsan. 1-2-3. hatta 3.su yeni cikti, internete dustu mu bilmiyorum izlemedim daha. ama 2000lerin en iyi korku filmlerinden diye addedildi bir cok yerde.

2018
Roma
The Favourite
A Quiet Place
Kelebekler
Ahlat Agacı
Sibel

2019
Portrait of a Lady on Fire
Joker
Marriage Story
Uncut Gems
Parasite
Kız Kardeşler

2020
I'm Thinking of Ending Things
Biz Böyleyiz

2021
Azizler
Geçen Yaz


(Yıllar IMDB bilgisi yanlışsa bilemiyorum, son yıllar dediniz diye 2018'den itibaren baktım.)

çok teşekkürler parasite ve joker güzel filmlerdi. diğerlerini de indireceğim.

Halkbank hepsini alıyor.
Ziraat de alıyormuş ben denemedim.

ziraatten yapmıştım 1+1 şeklinde ama bir tanesi 2 tanenin toplamıydı. ya da tek ödeme yapmıştım ya karıştırmayayım. sanırım ziraatte toplamı değerinde bi tane vardı. ziraat vakıf ptt ya da halk'tan birinden ödeme sayfasının ss'ni atarsan hesaplar buluruz

ziraatten hepsini yapabilirsiniz

ya evet dövme çok kişisel bişey, kimseye beğendirmek zorunda değilsiniz falan filan ama tanıştığım birinde bu dövme olsa, anlamını sorsam o da açıklasa içimden aşırı gülerim. bakış açım da değişebilir. riskli yani biraz.

"Bulunduğum coğrafyaya aşığım, kültürü, geçmişi...." diye okurken hangi İskandinav ülkesinde yaşıyor acaba diye düşünürken görseli açınca müthiş bir şok geçirdim :D :D

Gösterdiğiniz bölgede dövmeler güzel duruyor.
Yanımdan geçerken görsem güzelmiş değişik bir çalışma derdim neresi olduğunu anlayabilecek coğrafi bilgim sıfır olduğu için.
Ama bilsem ne diyeceğimi bilemedim çok garip.

Görüşleriniz için çok teşekkür ederim, ikilemde kaldım bende ama Niye öyle dediniz ya, Trakya bu toprakların en yaşanabilir yeri :)

trakya ok dedigin gibi ama bu cografya kotu. kotunun iyisi yani. ama problem o degil, harita olayi cok apaçi duruyor bence. onun yerine trakyayi, kulturunu, gecmisini, tarihini sembolize eden daha guzel bir sey kullanilabilir.

Harita ici bos sekilde, sadece sinirlar olunca gozume gagali kus gibi gorundu benim ya... Bunu da bir dusunun :))

İyi bir dövmeci belki harita outline'ını kullanarak soyut bir tasarım yapar, o zaman güzel olabilir ama dümdüz hâliyle elo+1

Dövme kişisel bir şey, bu fikri sizin sevmeniz yeterli. En az 6 ay bu fikirle yatıp kalkmanızı öneririm. Hala yaptırmak istiyorsanız yaptırın. İyi bir dövmeci bı fikri alıp güZel bir tasarım yapar fikrine +1

en az 1 senedir aklımda ama hem can tatlılığından hemde nasıl durur kararsızlığından dolayı yaptırmadım, tasarım fikri hiç aklıma gelmedi teşekkür ederim fikirleriniz için ama şimdi dövmeciye tasarım yaptırıp beğenmezsem o arkadaşında emeği boşa gidecek ne kadar ücret ödemem makbul olur tasarım için ? Tasarımı dövmeciye değilde tasarımcıya yaptırsam olur mu sizce ?

Valla direkt soruya cevap vermek gerekirse
Sizce çok apaçi işi olur mu ?
Evet.

Tabii zevk meselesi, istiyorsan yap.

Bence güzel değil

bence güzel kendin için yapıyosun dövmeyi senin için anlamlıysa yaptır geç.

Ikisi de 17 yaş kafası

Ömür boyu taşıyabilecek misiniz? Birkaç yıl sonra sildirmekle ugrasacaksiniz. Ben iyi bir dövmeci olsam yapmazdım.

çok gülerim :) ortaya da bi tekirdağ rakı şişesi kondur oldu olacak.

üj bej yıla pişman olma ihtimalin = %99

tasarımcıya yaptırmayın. en iyi dövme tasarımını yine dövmeci yapar. Ama gidip de kadıköydeki beşiktaştaki dükkanlara yaptırmamanız lazım. Önce türkiyedeki en iyi dövmecileri araştırın. İnstagramlarını takip edin. Benzer işler yapan kişiler önünüze çıkacaktır. Sonrasında Nasıl bir tasarıma yakın olduğunuz kafanızda canlanır.

Sonrasında dövmeci seçip tasarlattırırsınız. Tasarımla ekstra ücretli olmayabiliyor. Ama olabiliyor da. Tasarım aşamasında gitgel yaparsın bir kaç defa. Sonrasında anlaşıp yaptırırsın.

italya çizmesiyle karıştıra dabilirler.

Boşanırdım

Çaresiz bi hastalık yoksa benim için sıkıntılı. Sorgulamalar başlardı

Ben yaptırdım hacamat. corona olayları çıkmadan önce. Alerji hastası olduğum için kan vermem yasak o yüzden yaptırmıştım. pek bi olayı yok ama büyütülecek ya da mucizevi birşey değil.

Erillik ya da dişilikle manasını çözemedim ama neyse oraya girmiyorum.
Şu hacamat olayı kafama çok negatif kodlanmış bunu yaptırmayı düşünen insanlar gözümde değer kaybediyor.
İlk arkadaşın yazdığı gibi boşanma biraz ağır olur da benim açımdan boşanmaya giden yoldaki taşlardan biri olurdu bu.

Kendini mutlu hissediyorsa yaptırsın. Benim eşim de giderdi çevremde de çok gidip memnun kalan var. Belki psikolojik belki değil insanlara iyi geiyor sonuçta. Bana gel de gel demedikçe yaptırsın yani ne dert edeceğim.

Bana da ters geliyor. Eşinizin yaptırmasını istemiyorsanız hacamat yaptıranlar bir yıl kan bağışlayamıyormuş, bana ya da ailemize (kan gruplarınızın aynı olduğunu varsaydım) kan gerekirse veremezsin diye duygusal davranabilirsiniz.

ben faydasına hiç ama hiç inanmıyorum. ancak garip bir şekilde ne kadar acıdığını çok merak ediyordum. o yüzden yaptırdım. nitekim hiç faydası olmadı. çok acıdı. yine de denediğime pişman değilim, artık kafamda öyle bir soru yok.

size iğrenç geliyorsa kendiniz yaptırmazsınız ama bence buradaki sorun hacamat yaptırmasından ziyade, hacamat yaptırmayı doğru bulması ve sağlık için iyi geldiğini savunması.
veya sağdan soldan duyduğu hurafe benzeri (olsun veya olmasın) şeylere hemen inanan bir kafa yapısında olması.
sizin için bunlar başka şeyleri temsil ve ifade ediyor.

daha önceki duyurularınızdan da bildiğim kadarıyla eşinizle sosyal ve kültürel farkınız çok fazla.
asıl mesele bu, hacamat değil.

@blatta hiberna; duyuru araciligiyla bu farklarin boyutunu ve etkisini anlamaya calisiyorum.

enfeksiyon risklerinden bahsederim. kanıtlanmış bir faydası olmadığından bahsederim, 1-2 makale yollayıp olayı büyütmem. ama rastgele bir teyzenin evine gidip yaptırıyorsa cidden hır çıkarırım. salaklığa tahammülüm yok.

hocam götürüp bi doktora anlattırmaya çalış. çıkan siyah kanın pıhtılaşan kan olduğunu falan anlatsın. aklı almıyorsa yapacak bir şey yok. her insan yüzde yüz makul değildir.

Rengini çok beğendim. Zaten 169 liraya ayakkabı bulmuşsun abi, yapıştır her türlü.

rengi güzel.
ayakkabı da gayet iyi.

ayrıca plutongezegendegilmi +1

yalan yok, fiyatları aynı olsa siyah beyaz dövermiş ama fiyattan dolayı gri medeni şekilde konuşarak haddini bildirmiş.

Rengi çok güzel.
Fiyat aşırı aşırı iyi ben bu fiyata trendyoldan adı sanı belli olmayan birkaç ay sonra patlayacak ayakkabı alıyorum.

Güle güle kullanın.

ben de beğendim.güzel. rengi falan hoşmuş. kot altına mis gibi.

çok güzel güle güle giy. fiyat da çok iyi, o paraya pazardan ayakkabı almak istesen zor bulursun herhalde.

Çok güzelmiş. Güle güle kullanın...

Güzelmiş. Ama adidas numaraları küçük kalıp oluyor genelde, normalde 42 giyen ben Adidas'da 42,5 veya 43 giyiyorum.

genelde tektim. ilk tek olmayi huznu anaokulunda yasadim herkesinkini kutladik, benimkine sira gelecek diye beklerken okul tatil oldu... dumur olmustum ahahaha

sonralari zaten onemsemez oldum, ben kutlamiyorum diye kiz kardeslerimin kendi aralarinda.pasta alip benim dogumgunumu kutladiklarini biliyorum.
ulan bu nasil is ben yokum dogumgunumu kutluyorlar.
erkekler zaten umursamiyor dogumgunumu bilen kizlar da mesaj atiyor o kadar. zaten genelde calisiyor oluyorum kendim bile unutuyorum dogumgunumu.
en guzel dogumgunu de 99 depremi sonrasi koydeki dogumgunumdu herhalde bi 50/60 kisi vardik. hollandadan rusyadan almanyadan mektup arkadaslarim gelmisti.

Ne yalnız geçirmeyi, ne de abartılı eğlence biçimini beğeniyorum. Ama son birkaç yıldır sadece whatsapp üzerinden, hatırlayabilenler kutluyo. Farklı bi doğum günü geçireli epey bi yıl olmuştur.

En güzel doğum günüm lisedeyken yakın arkadaşımın "kuzenime bi şeyler alcam, boyu falan senle aynı sayılır, akşam bi alışverişe gidelim beraber" deyip 'kuzenine' aldığı hediyeleri aslında bana alıyor olması ve benim bunu hediyelerin bana verildiği ana kadar fark etmemem ve akşam bi cafede sürpriz doğum günü etkinliğine sürüklenmem.

Evet. Jeton kare.

Bu arada doğum günün şimdiden kutlu olsun.

@himmet dayı heheh teşekkür ederim. Her yıl burada "bugün benim doğum günüm" başlığı açarım zaten, klasiğimdir :D o zaman tebriklerinizi alırım, 10 gün kaldı ^^

Çocukluğumda hep mini partiyle kutlandı aile arasinda.

Doğum günüm belirli günler ve haftalara dahil xd o yüzden kolay unutulmuyor. Varligimdan gerçekten mutlu olduğunu bildiğim arkadaslarimin mesajları cokkk mutlu ediyor. Ancak iş yeri gibi ortamlarda pasta alinip kutlanacak olmasini bilmek aşırı geriyor beni... Hiç hoslanmiyorum.

Eğer hayatımda biri varsa onunla güzel bir yemek yemek isterim. Onun dışında kimsenin yapmacık kutlamalarini görmek istemiyorum (ancak maalesef görüyorum). Hl

Hatta son doğum günümü anlatayim. Arkadaslarima ısrarla "kutlanmasini hiç sevmiyprum.sakin kutlamayin" dedim. Sonra yine de suprizimsi yapmaya çalıştılar. Bir suratim düştü, bir moralim bozuldu... Dedim sevmiyorum demistim. Sonradan çok üzüldüm onların da keyfini kaçırdım diye

En güzel doğum günüm yok galiba

kendime Bremen'e 2 günlük seyahat armağan etmiştim 2015'teki doğum günümde. çouchsurfinğ'de anlaştığım arkadaş da nehir kenarında bir köşkte oturuyormuş, gitmeden anlamamıştım. terasını komple benim için ayarlamıştı. hem o 2 gün hem nehir yanı teras keyfi baya iyiydi. ryanair kampanyalarına denk getirmiştim gidiş dönüş uçak 18 euro idi. bir de festivale denk gelmişti ki her şey dahil maks 70-80 Euro'ya süper bi 2 gün geçirmiştim. en janti doğum günüm odur. ama genelde sade geçer.

En güzel mi bilmiyorum ama lisede sınıf arkadaşlarım aralarında para toplayıp doğum günümü kutlamıştı. Pasta almışlardı. Hatta o günkü harçlıklarını harcadıkları için biraz aç bile kalmışlar. Hoşuma gitmişti düşünmeleri, fedakâr olmaları. Kız arkadaşım da pasta yapmıştı bir kez. O da güzeldi. Ailem de pasta almıştı birkaç kez. Birkaç iyi geçen doğum günüm oldu. Ama yaş ilerledikçe eskisi gibi olmuyor. Ben o günü sakin geçirmek istiyorum. Hatta olaysız bitsin istiyorum. Biraz çekingen davranıyorum. Bunun yaşla ilgili olduğunu düşünüyorum.

ben bu konuda cok uzun yazabilirim. dogum gunu ve dogum gunu kutlamasina farkli gozle bakiyorum. burclarla filan hic isim yok mesela.

bundan 10 sene oncesine kadar herkesin dogum gununu caba gostermeksizin ezbere bilirdim. rastgele insanlar da olabiliyor bunlar. bir gun eski bir tanidigi gordum barda. sen dogum gunlerini hatirlardin benimkini hatirliyor musun dedi. bir dakka dedim ve onu bir arkadasimin yanina goturdum. arkadasima "dogum gununu soyler misin lutfen" dedim. (ikinci arkadasimin dogum gunu tanidik olan ile ayni gundu - 16 subat)

facebook cikana kadar insanlar cok deger veriyordu hatirlanmaya. sonra duvardan duvara yazmalar basladi ve herkes herkesinkini zaten biliyor oldugu icin cok onemsenmemeye baslandi. ben de biraktim bir yerden sonra.

su anda sadece cok yakinlariminkini kutlarim. o da oyle gece 12'den sonra filan degil gayet ertesi gun gun icinde (yegenlerim haric onlar benimkini 12'de kutluyor)

yeni tanidiklarimin dogum gunu ne zamandir hic bilmiyorum. onumde parti yapmadiklari surece kutlu olsun bile demem. cunku bunun onemsendigini dusunmuyorum. onemseyecek kisilerinkini kutluyorum.

bir gun bir "yakin" arkadasim dogum gunumu kutlamayi unuttu. "yani sen kutlamiyorum dedin ondan cok sey yapmadim" dedi. yahu kutlamadan kastim toplanma idi (kendisi her dogum gununde yemek organiza eden bir sahis)

ortalama 20-25 kisi kutluyor. kim kutlamadi diye aklima bile gelmiyor. ama yakinlarim bi zahmet kutlasin istiyorum :)

nasil geciyor? cok alelade geciyor. 12'de sevgili kutluyor ilk. sonra yegenler ve 20 yillik arkadas. aksamina da iciliyor (opsiyonel) pasta masta yasini zaten gectik (gene de arada aliniyor, olsun. pasta severim :D)

son birkac senedir toplu hicbir dogum gunu etkinligim olmadi (kendimin)

bu sene patronum (yunan) eve turkce mesajli cicek gonderdi hic ama hic beklemiyordum (birkac gun once gelmesi daha da surpriz yapti olayi) yani mutlu oldum tabi (birkac hafta once tatsiz olaylar yasamistik)

unutamadigim dogum gunum sanirim suydu: sene 2004 yurtta kaliyoruz. ben aksamlari calisiyorum part time. oda arkadaslarim hic kutlamadi ya da yarim yamalak kutladi hatirlamiyorum. dogum gunm ama 12'yi gecti saat yurda dondugumde.

kapiyi actim mumlar, karanlik, iyi ki dogdun...

dedim ki: bi dakka, ama benim dogum gunum gecti

arkadasim dedi: ulan demedim mi size bu kesin buna laf edecek diye sfdlsjfsldf

oyle tatlis bir andi. oyle...

dogum gunlerim sene gectikce berbatlasiyor hele bu yili hatirlamak bile istemiyorum. cocukken ailecek kutlardik teyzeler dayilar vs okulda da arkadaslarimizla kutluyorduk onlardan genel olarak memnundum ne abarti ne bir sey sadece toplanmak icin bahaneydi ve hediyeler mutlu ediyordu. artik olmuyor

tarihim kotu hava genelde yagmurlu ruzgarli vs oluyor cok ic acici degil

Tam doğum günümün olduğu gün, son senelerde yalnız odamda içip film izleyerek geçirmeye başladım. Çünkü canım kendim. Öncesinde de kendime hep hediyeler alırım.

Doğum günüm öncesi/sonrası eski şirket, lise, üniversite arkadaşlarımla basit bi yemek yeriz.

En güzeli de, üniversitedeyken arkadaşım bir sürü kişiyi bir partide toplamıştı. Partinin amacı başkaydı ama bir anda benim partim haline gelmişti.

Valla ben de ne ozellikle yalniz gecirmeyi ne de ozellikle gidip birileriyle olmayi istiyorum. Nasil denk gelirse artik oyle giriyorum.

29 yaş havuza atlamalı içip gebermeli parti
30 yaş evde tek başıma uyuyarak geçmişti
31 yaş arkadaşlarla rakı
32 yaş bekarlığa veda gecemi doğum günüme denk getirdim
33 yaş eşim tüm arkadaşlarımı toplayıp sürpriz yapmış kalamış parkında goygoy
34 yaş pandemiye denk geldi evde oturduk
35 yaş pandemiye denk geldi evde oturduk

En sevdiğim doğum günüm evde uyuyarak geçirdiğim.

Ağustos ayında olduğu için okul arkadaşlarımla hiçbir etkinliğim olmadı zaten sosyal bi tip değildim ama belki okul olsa en azından bir hareket olabilirdi.

Hayatımda bir kez evde doğum günü partisi yapıldı akrabalar birkaç arkadaş vs geldi hatırladığım tek anı; gelen en güzel hediyenin tam verilecekken veren kişinin elinden kayması sonucu kırıldığı an :/
gecesi 17 Ağustos depremi yaşandı yabancı ve kendi evimden çok daha yüksek ve desteksiz bir evdeydim çok korkmuştum. Çocuk kafası kıyamet kopuyor sanmıştım :):):) bir de o günlere dair güneş tutulmasını izlemeye çalıştığım bir an kalmış zihnimde.

Bu travmayla ilgili değil ama sonra hiç doğum günü kutlamadım.
Facebook kullandığım zamanlarda gün yaklaşınca profilimden doğum tarihi bilgisini gizlerdim kimse görmesin sayfam gerekesiz kutlama mesajlarıyla dolmasın diye.

99 dan sonra ilk kez bu yıl tam gününde olmasa da hemen bitişiğindeki hafta sonu minik tatilli bir etkinliğimiz var umarım güzel geçer.

Nice yıllara :)

Ben etrafımdaki insanların doğum günü için bir ay önceden hediye bakmaya başlarım. Pastayı kendim yapacaksam nasıl yapacağıma, hazır alacaksam nerden nasıl alacağıma, kutlamayı nasıl yapacağımıza karar veririm. Özenirim yani.

Ama benim doğum günüm gelir, doğaçlama, öyle baştan savma kutlamalar, bir gün kala sana ne hediye alalım diye sormalar. Tamamen soğuyorum. Bir gün kala hala ne yapacağını bilmiyorsan, ne hediye al bana öyle alel acele sırf almış olmak için, ne de laf olsun diye doğum günü kutla.

Kastettiğim abartılı şeyler değil, ama en azından düşünme kısmında özenilmeli. 1. derece yakınlardan bahsediyorum bu arada.

Ben kendiminkini pek önemsemiyorum. Etrafımdaki sevdiğim insanlar için bir farklılık yapmaya çalışıyorum ama o zamanki şartlara göre.

Hayatım boyunca doğum günleri kutlanan bir insan olmadım. Önem de vermedim açıkçası. Çocukken kutlansaydı belki önermserdim.

Bugün ailem doğum günümü kutladı mesela. Ama benim doğum günüm 10 Haziran. Sürpriz oldu bana da. :)

Peki gerçek doğum günümde ne yaptım? Hiç. Ama bu beni kötü hissettirmiyor. Sadece bir - iki arkadaşım var. Muhakkak kutluyorlar doğum günümü. Belki onlardan biri kutlamazsa biraz burulurum.

Birazdan yeni yaşıma gireceğim ailem memlekette, manitam uyudu, yalnızım. :( yarın bir şeyler yaparız herhalde. Doğum günlerini de çok severim bu arada.

genelde mesaj atmaktan fazlasını yapan olmadığı için yalnız geçirmeyi tercih ediyormuş, umursamıyormuş gibi yapıyorum. heheh.

dogum gunu kutlamayi cooook severim.

universiteye kadar ailemle kutladim. universiteden beri arkadaslarimla kutluyorum. sevgilimin oldugu donem onunla da kutlamistim.

eski sevgilim evime gelmis ve her yere kalpli mum koymus ve bana balon almis. cok tatliydi. onceki dogum gunumde de yarisi sonmus balonlarla kapima gelmisti ahahahhaha.

arkadaslarimla olanlar da cok eglenceli. bir tanesinde best friendimle ictik ictik uyuduk. video cektik bol bol. yilda 1 icen tipler oldugumuz icin baya sacmalamistik. cikolatalar bir yerde, biz bir yerdeydik. asik oldugum kisiyi aramamam icin beni tutmustu ki arayacak halim de yoktu ahahah. video cekmek onemli. sonradan cok guluyoruz.

benim degil ama bu bestimin dogum gunu de superdi. bu sefer bir yakin arkadasimiz daha vardi. sozde beni tutacaklardi o kisiyi aramamam icin ama onlar da kafayi bulunca ara ulan dediler. ben aradiiim, ses kaydi attiiiim, mesaj gonderdiiim... kendimi cok guzel rezil ettim. her yerde balon vardi. ben hepsini patlattim. bundan manyak gibi zevk aldim. sonra agladim agladim agladim. ilk defa viski denemistik. o bizi bozdu. ozellikle beni bozdu. kahve ictim olmadi, su ictim olmadi. midemin icine etmisim bir kere. bolca da pasta cikolata falan yemistim. ertesi gun acilden cikamadim :)) yine de guzeldi.

Başlasınında kendi doğum gümü de kutlamayı sevmem. O nedenle şimdiye kadar hiç kutlamadım yaş 30.

Doğum günlerini önemsemiyormuş gibi yapıp 1 yıl daha geçti diye içimden hüzünlenirdim. Gelen mesajlara cevap ver, pasta ye. O ruh halini dağıtmaya karar verdim. 1 ay önceden aileme doğum günümü nasıl kutlayacaksınız, bana ne alıcaksınız diye geyik yapmaya başladım. Artık doğum günümde ortalarda zıp zıp zıplıyorum. Ailem de bana uydu bir ay şamata yapıyoruz. Şakadan daha çok hediye istiyorum. Yalnız bir doğum günü geçirirsem de samimi olarak kendime hediyeler almayı, şımartmayı düşünüyorum. Belki hayır hasenat yapabilirim.

doğum günümü yalnız geçirmeye özellikle bir düşkünlüğüm yok.
tam aksine, eğlenceli geçenler insana daha çok yaşam enerjisi veriyor bence.
özellikle çocukluğumda hep çok güzel partiler yapardı annemler.
palyaçolar hediyeler mi getirmedi, barbie bebekli pastalar mı yapılmadı...
akla gelebilecek her şekilde kutlandı doğum günüm.
o yüzden bana hep eğlenceyi ve neşeli olması gereken bir günü çağrıştırır doğum günü.

35 yaşındayım, bugüne kadar sabahlara kadar eğlendiğim doğum günlerim de oldu, sabahlara kadar çalışarak geçirdiklerim de.
belli bir ritüelim ya da düzenim yok bu konuda ama yalnız geçirmek bence biraz morali aşağı çekebiliyor.
doğum günü kutlanması gereken bir şey çünkü.

çocukluğumdakiler dışında bugüne kadar en çok eğlendiğim doğum günüm, birinci ve en fazla ikinci dereceden yakın olduğum arkadaşlarımın olduğu kalabalık bir grupla asmalı'da yemek yedikten sonra sabaha kadar meyhane, nargileci, sahil falan dolaşıp eğlenip sabaha karşı bir arkadaşımın evine gidip kaldığımız doğum günümdü.
sabah yine hep birlikte kahvaltı yapmıştık.
grupta yeni tanışanlar olmasına rağmen gece boyu ve sabah tek bir kişi bile erken ayrılmadı, başladığımız kadroyla süreci tamamladık.
asmalı'da yemek yediğimiz yerde yan masadakiler doğum gününü duyunca kalan yarım şişe rakılarını bana hediye etmişlerdi, şişeyi hâlâ saklarım.

bir de, lisedeyken arkadaşlarımın harçlıklarını birleştirerek bana radyolu, çok güzel bir pikap aldıkları doğum günüm vardı.
kendilerince prodüksiyon yapmışlar.
annemle işbirliği yapıp benden gizli odama taşımışlar, paketlemişler falan.
ben eve gitmek isterken sürekli birileri oyaladı.
meğerse okulda neredeyse herkesin haberi varmış, bilerek lafa tutulmuşum.
ben de doğum günüm diye insanlar benle ilgileniyor sanmıştım, hiç uyanmadım o yüzden :)

sonra o kocaman paket açıldı, bütün gün boncuk strafor topladık odada.
ama çok eğlenmiştik, pikap da hâlâ çalışıyor.

Benzer bir soru soracaktım ayrı başlık olmasın ben de buraya ekleyeyim müsaadenizle;
Sonraki ay Lviv’e gidilecek.
Yakın zamanda hastalığı geçiren biri olarak aşı vurulamıyorum, her zaman yaptırdığımız standart covid testinin sonucunu İngilizce yazdırsam yeterli olmaz mı? İlla özelden “yurtdışı” için mi yaptırmak gerekiyor?

Teşekkürler.

Geçen ay Lviv’e gittim. Giderken özel klinikten 110 TL ye yaptırdım. (Şehir Bursa) dönüşte turla gitmiştik turun oradaki temsilcisi bir hastaneden hemşireyi otele getirtti 3000 grivna’ya test yaptırdık. Türkiye’deki test hem Türkçe hem İngilizceydi ve her iki havaalanında da sıkı kontrol var. Hele Ukrayna’da her geçtiğiniz kapıda çekinde falan ilk teste bakıyorlar. Zaten testte sadece “negative” yazısını görmeleri yetiyor. Ukrayna testimi atmamıştım baktım şimdi sizin için internet sitesi www.esculab.com gerekirse yaptıracak yer bulamazsanız buraya yaptırabilirsiniz dönüşte. Telefonu da 080 050 36 80 glori cafe’de benim için de bi kahve için. :)

Yüzde 70 oranında seviyorum, kabul olur mu hocam ?

Ben!

ABD'de Türkçe öğretiyorum. Bu alanda yüksek lisansim. Burada da doktora yapıyorum. Esnaf bir ailenin çocuğuyum. Yasitlarim 90'larda okuldan kaçıp top oynarken ders çalıştım. Anadolu lisesinde okudum. Sonra devlet üniversitesinde okudum. İlk yıl burs alamadım çok sorun yaşadım, ikinci yıl tekrar başvurdum burs aldım. Lisede son iki yıl sabah 7 akşam 8 okul ve dersanede zaman geçirdim. Başarılı olduğum için de dersaneye para vermedim. Herkes gibi ortalama bir zekam var ama çalışkanım. Zekaniz ve paranız çok değilse, çalışmak zorundasınız, yoksa şikayet etmeyin.

çok seviyorum. sabah öf pöflesem de iş başında düzeliyor.

kendi işi olmadığı halde sabah severek giden bence cindir. yok yani sanmıyorum. müthiş para almam falan lazım anca öyle.

Valla ben iş tanımının getirdiği zorunluluk ve dayatma olayını sevmiyorum dolayısıyla da severek uyanma gibi bir durumum falan yok. Alarmla uyanmak zorunda kaldığım her gün istisnasız küfür ederim.

Yaptığım şeyden zevk alıyorum mu? Alıyorum ancak işte onu böyle saçma sapan standartlara oturtulması ve başkalarını zengin etmek için uğraşıyor olmam canımı sıkıyor.

Ben seviyorum abi su saatte kod yaziyorum.
dun sabah 6'ya kadar yazdim 2 saat uyudum 8'de mesaiye basladim. Kimse de bana demedi calis diye.

Ama firsatim olsa calismam, isi sevmekle calismak ayni degil ki.

Araba surmek gibi surmesi iyi, ama soforluk kotu.

seviyorum diyemem ama sevmiyorum da değil.. çalışma arkadaşlarım süper ama bayağı kıyak ortamımız var :D çekilir kılıyor diyeyim.

İşim çok bomba da yeterince para kazanamıyorum hala :D

Ben seviyorum valla

Ayda birkaç bin lira daha kazansam çok severim işi. Aslında şu anda da seviyorum ama hayatımı komple düze cikaracak maddi gelirim olmadığı için canım sıkılıyor arada.

Yaptığım şeyi seviyorum ama bunu belirli mesai saatleri içinde içinde, deadline yetiştirmeye ve müşteri memnun etmeye çalışarak yapmayı sevmiyorum. Şirket, çalışma arkadaşlarım ve yönetici tarafından rahat bırakılmış olmak olmasa devam edemezdim burada.

Severek yapıyorum.

meslegimi seviyorum da, severek icra edebilecegim bir sirket bulamadim. :/

Severek uyanmak için sevdiği işi yapmak yeterli sebep değil ki. Severek yaptığın işi birlikte yaptığın insanların onu ne kadar çok kirlettiği ortamdaysan asla huzur bulamazsın mesela. Ayrıca mutlu uyanmanın tek kriteri bunlar da değil. Ekonomik şartlardan güvenlik alanına, ülkece yaşanan psikolojik kaostan ailevi ve özel hayata kadar milyom tane etken var.

Evet sevdiğim işi yapıyorum ama Severek yapmamı engelleyenler, bunu kendilerine en doğal hak görenler, müdahale edince en pislik entrikalar çevirenler var.

İşimi seviyorum. Hem bedava araba ve bedava yakıtla geziyorum, hemde sevdiğim satışçılık işini yapıyorum. %90 diyeyim, %10, ayda çok fazla km yapmaktan kırıyorum.

Ben de işini severek yapanlardanım. Zor ve yorucu tarafları tabi ki var ama keyif aldığım işi yapıyorum.

Mesleğim fena değil. Ama beni mutlu edecek sektöre geçiş yapmam lazım.

Mesleğimi yüzde %60 seviyorum.

Sevdiğim bi sektörde çalışırsam bu oranı yukarı taşıyabilirim. Ama şuan bankacılık sektöründeyim iş tatmini %30 falan.

@howfaristhesky hayatım aynı şekilde geçti hep inekledim dershanelere hep burslu gittim her okulumu dereceyle bitirdim, kpssde de derece yaptım üstelik. ama şu an iş var ama var sadece. zerre sevmiyorum. şimdiki aklım olsa ylsy kasardım kpss kasacağıma kimse de akıl vermedi.

Sevmek zorunda olduğum işi yapıyorum diyebilirim.

Yıllarca hiç alakam olmayan bir sektörde aşırı yoğun şartlarda çalıştım.
Şu an en azından okulunu okuduğum işi yapıyorum ve görece daha insani şartlarda çalışıyorum.
İşten çıkarken şöyle bir işte çalışsam ne güzel olur dediğim işi yapıyorum tam olarak.
Bu da herhalde özellikle bizim ülkemizde gerçekten bir lüks. Bu yüzden nankörlük etmek istemiyorum.

Mesleği sevmek başka bir durum ya zamanında daha çalışkan olup, daha bir okulda daha iyi bir bölümde okuyup daha çok seveceğim bir işi yapabilir miydim, yapardım, ben tembelliği seçmişim şimdi bunu ödüyorum.
Bu yüzden şikayet etmeye hakkım yok diye düşünüyorum.

iş iyi de parası az, pandemi falan.

asker gibi çalıştığım bir işte çalışıyordum 1.5 yıl öncesine dek. tüm getirilerine rağmen işi sevmediğim için işini sevenler kendilerini kandırıyor gibi geliyordu bana da aynı sizin gibi. bastım istifayı, 1 sene yattım. kafaya koydum sadece sevdiğim işi yapacağım diye iş aramaya başladım sonra. başvurduğum ilk yer oldu. iyi ki de olmuş. artık sevdiğim ne kelime, hayalimdeki işi yapıyorum. hani burada soruyorlar ya şu kadar paranız olsa ne iş yaparsınız, hala çalışır mısınız vs, trilyonlarım da olsa hala yapacağım işi yapıyorum artık. 2 durumu da dibine kadar yaşamış biri olarak biliyorum ki insanın sevdiği işi yapması kadar hayatını dengeye oturtan, kişiye huzur veren bir şey daha yok.

Sinema ve Televizyon mezunuyum. MSA Profesyonel Aşçılık sertifikam var. Her ikisini de mesleki anlamda tecrübe ettim. Şu an ilginç bir şekilde lojistik sektöründe çalışıyorum. Artık sevmek sevmemek olarak değil de vazife olarak değerlendiriyorum. İş haricindeki hayatımı güzelleştirme peşindeyim.

risk management alanında head seviyesinde yöneticiyim. normalde işimi çok seviyorum. fakat işin kendisini seviyorum. üstümdeki kişi ile uğraşmak, etraftaki gerçekte iş yapmayan ama hep şikayet eden veya light konuları yönettiği halde daha fazla önem verilen kişilerle aynı organizasyon içinde olmak beni içten içe öldürüyor.

10+ senedir sevdiğim işi yapıyorum çok şükür.

öğretmenim hiç severek yapmıyorum işimi.
sevdiğim işte başarılı olursam ileride istifa etmeyi düşünüyorum.

iki yıldır sevmediğim işi yapıyorum. hedefim 5-10 sene içinde sevdiğim bir alana geçebilmek. iş sonuçta sevilir mi bilmiyorum

sevdiğim işi yapıyorum. sıkıntı insanlarda. insanları sevmiyorum.

Ben +1

Biz mama aldığımız yerden alırdık küçük bir şey zaten tek kullanımlık gibi.

Yarar/zarar konusunda bilgim yok ben ne olur ne olmaz kendilerini yalayarak temizleyen hayvanlar diye az damlatırdım.
Sokaktaki kedilerde tecrübem olmadı evdekilerde sıkıntı yaşamadık tertemiz gezdiler.


Videoyu uygun zamanda izlemek için bekletiyordum bu bilgiyi öğrendiğim iyi oldu ben de mama ile birlikte pire damlası da taşıyayım yanımda madem.

veteriner kliniklerinden almak en güvenlisi. petshoplarda satılan bir sürü marka var ama hem etkisi hem de içerisindeki maddeler açısından güvenip almıyorum ben şahsen.
kulaktan dolma bilgiyle, araştırmadan kullanmamak lazım
mesela köpekler için olan ense damlalarını önerenler oluyor, 1 tanesi 5 kediye yetiyor, ekonomik oluyor vs diye ama içindeki bir etken madde köpeğe zarar vermezken kediyi zehirleyebiliyor. yani bir şekilde bir veteriner kliniğine ulaşmaya çalışın derim.

Zaten çok az olan arkadaş çevrem pandemiden sonra bende de bir tık daha azaldı.
Ben etrafında çok insan isteyen biri değilim zaten, bir de ailemle yaşamaya devam ettiğim için galiba arkadaş sayımı olabildiğince az tutuyorum ki başım fazla ağrımasın.
Bazen var olan arkadaşlarımın bile dertleri beni yorabiliyor.
Bazen dertlerini anlattıkları sırada "görmemezlikten gelirken" buluyorum kendimi.
Hazır hissettiğimde dönüş yapıyorum.
Derde tasaya tahammülüm kalmadı sanırım insandan ziyade. Özellikle de beni hiç ilgilendirmeyen dertleri olduğunda mesela dinlemek bile istemiyorum ama dinliyorum, bazen boş bakışlarımdan yakalıyorlar, bazen bir iki standart teselli cümlesiyle işi geçiştiriyorum.

Bu da bende "acaba kötü bir arkadaş mıyım?" düşüncesini çıkarıyor ortaya, bilmiyorum, değilmişim gibi geliyor.
Daha çok eğlenmeyi, iyi vakit geçirmeyi, filmlerden, dizilerden, kitaplardan böyle "bomboş" şeylerden konuşmak istiyorum.
"Geçim derdi", "eş derdi", "çocuk derdi" dinlemek istemiyorum.
Bunu belli etmemeye çalışmak en zoru.
İnsanın hayatında "bana azıcık müsaade edin, ben bu konulara pek girmek istemiyorum" dediğinde alınıp kırılmayacak insanlar olmalı ya.