başıma çok gelmiştir, bu sayede yokmuş gibi davranma pratiğimi geliştirdim. yapacak bişey yok, o kişi bir eşyaymış gibi varsayacaksın.

sürekli maruz kalınca insan bok kokusuna bile alışır. algıda seçicilik sayesinde zamanla görmezden gelmeye alışırsın.

1)içindeki iyi tarafları görmeye çalışıp idare edersin
2)yokmuş gibi davranıp ne olursa olsun tepki vermememk

Onu yok say.
Onu yok saymanın seni ne kadar güçlendireceğine odaklan.
Onu gözünde küçült.

Ondan neden nefret ediyorsun? Belki bu aşamadan gecmişsindir ama sormak istedim. Bazen nedeni ortadan kaldırmak sonucu da ortadan kaldırabilir. Tabi olayın ciddiyeti ne düzeyde bilemiyorum

bi arkadaşım nişanlıydı ve nişanlısıyla aynı bölümdeydi. dersler de aynıydı yani. sonra kız bunu aldattı. sonra sordum nasıl katlanıyorsun dedim. görmezden geliyorum yürürken önüme çıkarsa görmemişim gibi çarpıp geçiyorum dedi. mezun oldu sonra.

Erkeğim. Yikarim. Neden yikamiyim?
O da benimkini yikarsa hosuma gider. Aşın bunlari artik yaaa

Her akşam 'Hanııım, işten geldim, leğeni hazırla' gibi bir Kakılmış-İtilmiş tarzı ilişkimiz varsa hayır ama arada şımarmak isterse veya ben rahatlatmak istersem, morali bozuksa, hastaysa, içimden gelmişse, vb. yıkarım.

Edit: 'Ayak yıkama' konseptini hayal de edemedim aslında. Yani, ben rahatsız olurdum ıslak ayakla otururken falan. neseranni'nin dediği ayak masajıdır, sırt keselemedir, çıkan kire bakıp 'Anaaa, silgi şeysi gibi' falan da denir ne güzel de, zaten duşa giren insanlarız. Ayağın ne zaman yıkanacağını şey ettiremedim.

Yıkarım, sırtını kaşımak gibi bence

Ben yikatmam ama yikarim.

Erkegim.

@runagain +1

gerekirse ya da isterse neden yapmayayım..

neden: e sevdiğim kişi..

yıkamaktan gocunmam ama ne gerek var... duşta sırtını keselemeyi tercih ederim.

bir insan neden ayağını yıkatmak ister ki? ben ayağımı yıkatmazdım, sevdiğim kişinin de böyle bir istekte bulunacağını zannetmem. ha ama masaj vs olur o bağlamda yapılabilir, o da ayağa özel değil kapsayıcı zaten.

sırtını keselemek +1 bana samimi gelen bu. hani kendin sırtını da yıkayabilirsin ama yine de birinin sırtını yıkaması sanki iki kişinin birbirinin eksiğini tamamlaması gibi sevimli bir his veriyor.

ayak fetisistiyim, yikatmazsa olay cikaririm. kremler masajlar uu beybi ayak onemli.

yıkarım. çünkü neden yikamayayim ki? yikatirim da.

ayaklarımı yıkamaktan büyük keyif alan bir sevgilim vardı, gerçekten o masaj bağımlılık yapıyor.
ben yıkamam ama çok üşengeç biriyim.

valla ne yalan soyleyeyim, hastalik vs gibi bir durum yoksa durduk yere yikamam. zaten aychovsky'in dedigi gibi o konsepti de hic hayal edemiyorum. her gun dus aliyoruz zaten, ayrica bu ayak niye yikaniyor ya da banyoya girip iki dakika kendi kendimize yikamak cok mu zor?


gerci ben mesaj yapmayi/ yaptirmayi da sevmem. belki bu yuzden anlamiyorumdur.

Hastalık gibi bişey varsa, masaj da yaparım yıkarım da.
Ama onun dışında yok şımarsın yok bilmem ne, yapmam. O benimkini yıkasa da yıkamam.
Arada masaj yapabilirim canım isterse.

Eğer kendisinin yıkamasını ya da direkt duşa girmesini engelleyen bir durum varsa, ya da iddia şaka v.b. bir durum varsa yıkarım. Ama onun dışında neden yıkayayım? Hani ayak olduğu için değil, gömleğini de yıkamam eli kırık değilse. He eğer cinsel fantezi tarzı bir şeyse de deneyebilirim sanırım bana seksi bir fikir gibi gelmese de. Ama ayağının önceden temiz olması şartıyla. Bütün gün ayakkabısının içinde kalmış ayağını değil, ahgsfd.

Bi hastalik ya da yorguunluk hakikaten yapmasina mani bi durum yoksa yapmam. Yaptirmam da gene boyle bi neden yoksa. Sacma geliyor.

Nein. Cunku kendi ayaklarimizi kendimiz yikayabiliyoruz. Sirtini falan da keselemem ya, annesi gibi hissetmek istemiyorum (._.)

Velvetmorming+1 sırt keselerken kafasına tasla vurasım gelir rahat dur diye ahahahah. Ayak da yıkamam, ayak fobim var ayaklara dokunamıyorum.

Ben yatalak modda hastayken duşumu da aldırdı, ayağımı da yıkadı, tuvalete de taşıdı.
Gerekirse ben de yaparım.
Ama keyfi durumlarda yapmam/yaptırmam. Kendim yapabiliyorken kendimiz yaparız zaten.

tek başına bir ayak yıkamanın hayatın hangi noktasında gerekli olacağını kestiremedim ben de.

yani nasıl bir şey olacak, salona baya leğen getirip tuzlu suyla ovalamaca mı?

hayır gocunmam, "acil ayaklarımın yıkanması lazım, çok mühim bir durum bu" falan derse kafamda soru işaretleriyle ovuklarım, tamam da niye insan gibi duş almayalım ki?
gelsin duşta sırtına kese vurayım, topuğuna taş süreyim, çıkınca saçına fırçayı ben saplayayım falan öyle olmaz mı yani?

Yıkarım. Yıkar. Yıkaşırız.

ayaklarla ilgili herhangi bir fetişim yok.
ama yıkarım elbette.

aycho +1 tabii bir de.

Yıkamam. Çünkü kendisi yıkayabilir. Ha hastaysa altını bile değiştiririm o ayrı.

Bunu bir gereklilik olarak görüyorsa asla yıkamam. Bunun dışında sevgilimin şurasını ellemem, şurasına dokunmam gibi bir düşüncem yok. Allah ne verdiyse yıkarım paklarım öperim koklarım. Nedeni onu seviyor olmam tabii ki. :)

Yıkamam ama o kendiliğinden yıkamak isterse hayır demem :) Benim hiçbir beklentim olmamasına rağmen kendiliğinden ayaklarımı yıkayan bir kız arkadaşım olmuştu. Aslında biraz da hem çocuğu hem de eşi olarak görüyordu beni. Çayımın şekerini karıştırıp ta getiriyordu, yemekleri-meyveleri tek lokmada yiyebileceğim şekilde keserek önüme getiriyordu, bütün çamaşırlarımı yıkayıp, ütüleyip tek tek yerleştiriyordu,vs.. Böyle içinden gelerek erkek arkadaşının/eşinin her işini kendi üstlenen kızlar da var. Kıymetini bilmek lazım ;)

Gece gece nedense aklima geldi bu duyuru.

Sirtimda da tasirdim, hamallik da yapardim falan diyesim geldi niyeyse.

youtu.be

www.youtube.com

www.youtube.com

Morhipo/boyner

N11.com

boyner

Lacoste, Burberry

zamanında migros ve carrefour'larda olurdu parfümüm sonra piyasadan kayboldu.

o dönem çakmacılardan (d&p falan) lacoste essential alıyodum. geçen şok'ta buldum yapıştırdım hemen, çok mutluyum.

öyle de bir varoşum

edit: şimdi baktım da hepsiburada'da falan satılıyomuş hep. bundan sonra internetten alırım heralde

mükemmeliyetçilik var mı biraz?

bilmem ki, nasıl anlarım onu? @zebragibi

günlerdir yapılacaklar listemin temizlenmesi için "bekliyorum."
iş yapıyorum ama böyle minik minik. şu tempoyla gidersem baya zorlanacağım. bir yerde oturup çalışmaya başlayabilsem keşke, ama olmuyor. bir türlü başlayamıyorum midem bulanıyor resmen.

yapmak zorunda olduklarini listeleyip yaptikca uzerini ciz (en ufak sey bile olsa listeye ekle ve yapinca uzerini ciz)
ustundeki yukler ve sorumluluklar kalktikca belki omzundaki yuk hafifler, biraz rahatlarsin.
halanhuzursuzluk varsa cok yakin arkadaslarinla geride kalan hicbir seyi dusunmeyecegin bir yere kisa bir tatile cikmani oneririm
(yapilmayan isler biriktikce daha da rahatsiz eder, sen bi tatil plani yap, onun hayali bile islerimi yaparken motive edici gelebilir)

Ben koca ülkede böyle hissediyorum. Nereye gidersem gideyim huzurlu hissetmiyorum. (Harika moral verdim değil mi?)

*böyle bir şey yaşayan var mı? Sorusuna cevap verebildim sadece.

Sürekli "çalışmalıyım bitirmeliyim" diye düşünüp kendini sıkmaktan vazgeç. Ara ver, şuanda çalışmak için gereken tüm materyallerden uzaklaş. Canın ne istiyorsa onu yap ama kesinlikle, 1 parça bile olsa çalışmak yasak, iş düşünmek yasak. Alakasız olan her şeyi yap. 1-2 gün sürsün bu. Zaten o kadar gecikmiş işler 2 gün daha geciksin.
Dönüşün muhteşem olucak.

tatile gitmeyi düşündüm otellere falan bakarken "of bu manzaraya karşı ne çalışılır" falan derken buluyorum kendimi. 2 senedir tek bir günü sıfır işle geçirmedim. sanki ara versem her şey tersine dönecek allak bullak olacak gibi hissediyorum. bu gece manyakça çalışıp her şeyi bitiricem ve yarın özgür olucam diyorum mesela. ama olmuyor. manyakça çalışamıyorum hiç. bilgisayarın başında ağlarken buluyorum kendimi.

işi yapmam için gereken son sürenin ilk dakikasına kadar abuk subuk şeyler yapıyorum, daha bir işi günleeer önceyi bırak saatler önce bitirip huzura erdiğim görülmedi. cidden her seferinde son dakika başlıyorum ben de. ama o sürede yaşadığım stres korkunç :( zekadansa böyle zeka da olmaz olsun :(

oha resmen kendimi okudum. gel beraber çalışalım :)

herkes böyle motivasyonsuzsa buna bir dur! demek lazım sanki, ne yapacağız nasıl yapacağız bilmiyorum. ama çok yoruldum ve tükendim artık, çalışmayı çok seviyordum artık midem bulanıyor.

Aynı şeyi iş gerginliği yaşadığımda, iş zor olduğunda veya işten bunaldığımda hissediyorum. Hatta şu anda hissediyorum çünkü iş zor değil ama hakkını vererek nasıl yapacağımı bilmiyorum, önümde dağ gibi görünüyor ve açıkçası gerginim. Ki yaptığım işi de çok seviyorum, hobi-iş buluşması gibi bir şey benim için. Oraya yerleşiyorum olmuyor, buraya taşınıyorum olmuyor, yürüyüş yapıyorum, yine pek olmuyor. Rahatsızım.

Geçen gün 'procrastination'ın aslında en büyük nedeninin stres olduğu yazıyordu. Hatta bunu 'can't get out of one's own head' diye bir deyimle ya da 'I'm trapped inside my head' gibi ifadelerle açıklıyorlar. Yani, içeride kapana kısılmış gibi hisstemek, sürekli yapılacak işi veya kişiyi bekleyenleri düşünmekten ne yapacağını şaşırmak, 'Düşün düşün, b.ktur işin' haline gelmek olarak tanımlayabiliriz. Hatta buna 'anxiety-related procrastination) diyorlar. Buna ek olarak 'İşi yetiştiremezsem, bittim' gibi negatif sonuç bekleyen düşünceleriniz varsa, 'Düzgün yapamayacağım nasıl olsa' ya da 'Düzgün ypamayacağıma, hiç yapmayayım' eşlik ediyorsa, yapacağınız işin tanımı tam belli değilse, çok iş varsa ya da iş batırılırsa çok büyük sorun çıkacaksa, gelecek kaygısı varsa, bunlar da anksiyeteye çing çing diye artı puan ekliyor ve çalışmayı daha da zorlaştırıyor. Örneğin, kendi özelimde denizi geçip derede boğuldum; bunu da kendime yakıştıramadığımdan anksiyete hanesine 5 puan eklendi.

Bir de anksiyete arttıkça procrastination da artıyor, artan procrastination anksiyeteyi de arttırıyor. Böyle de bir sonsuz döngüsü var bu naletin.

Bunu aşmanın yolları da kişiden kişiye değiştiriyor. Bazıları azıcık meditasyon yapıp işinin başına dönebiliyor. Bazıları yürüyüş yaparak açılıyor ve ben Duyuru'da zaman öldürüyorum (pek işe yaramıyor). Bunun için çeşitli yollar öneriyorlar, birlikte deneyelim.

Üniversite sınavı döneminde yorulduğumda (haftanın her günü erken kalkmayı beceremiyordum), annem beni 1-1.5 saat parka götürürdü. Yanımıza radyo alırdık. Manzaraya ve sakinliğe baka baka hiç konuşmazdık. Annem kendi dertlerini dışarı atmaya çalışırdı, ben kendi dertlerimi atmaya çalışırdım. Ne yapacağımı hiç düşünmezdim diyemem ama o an kısa süre elimde olan doğayla rahatlatmaya çalışırdım kendimi. 'İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı'nın İzmir versiyonunu yapıyorduk diyebilirim. Sadece sakin bir müzikle sessiz sakin oturmak çok iyi geliyordu. Sonra eve döndüğümde rahatlayıp çalışabiliyordum. Belki yine ondan yaparım.

Zorla da olsa Pomodoro işe yarayabilir.

Belki bir yerlerde bir şeyler içerken çalışmak ya da bir kütüphane ortamı motive edebiliriz, sonrasında kendinize bir ödül koyabilirsiniz. Bende ödül pek çalışmıyor, ceza sistemi daha iyi çalışıyor. Şu anda 'İş bitene kadar duş yok' iddiasına girdim kendimle, kokmak istemiyorsam mecburen iş bugün bitecek, yoksa yarına fiziksel olarak razil durumda olacağım. :)

Zorla çalıştıran şöyle app'ler var
99u.com

Diyor ki 10 dakikayı hedefleyin ve çok yoğun çalışın. 10 dakika dayanırsanız, minik ara verin ve sonra bir 10 dakika daha dalın. Bu da işe yarayabilir.

ben de aynı durumdayım. bütün gün koltukta oturup çalışmayı bekliyorum. sonra son gece saat 12yi geçince başlıyorum ve biraz çalıştıktan sonra nasıl öyle tüm gün hipnotize olmuş gibi oturduğuma hayret ediyorum.

aşırı erteleme + gizli stres sonrası bünyeyi ele geçiren şuursuzluk, şok. gibi bir tanım yapasım geliyor bu durumuma. peki ne zaman ayılıyorum?

hareket edince. sen de bi dene istersen

@aychovsky detaylı açıklaman için çok teşekkür ederim. okuyunca yalnız olmadığımı hissettim. gerçekten bu mesajı okuyana kadar loser gibi hissediyordum kendimi. "herkes aşırı motive ve çok mutlu, herkes çok verimli çalışıyo, bense salak gibi sürünüyorum" modundaydım. bana dışarı çıkmak falan iyi gelmiyor, hemen dağılıyorum. öylece oturup karşı duvarı izleyesim geliyor. belki sağlam bir tatile ihtiyacım var, belki de gerçekten bir süre suçluluk hissetmeden o duvarı izlemeye. yeni bir kalem almak bile beni motive ediyordu aslında, bugünlere öyle geldim ama şimdi kırtasiyeyi alsam etkisi olmuyor. ertele ertele ertele ve son dakika stresten ölerek iş yetiştir.. bıktım :( eski günleri özlüyorum.

İşine aşık olsan bile oluyor bu. Yani, susadığında kana kana su içersin ama ara vermeden içilen 10. bardaktan sonra da çatlar insan ve daha fazla suyu kaldıramaz. Bu yaşadıklarımız da 10. bardak suyu içerkenki yorgunluğumuz, bitkinliğimiz. Ötesi değil. Aslında işler biraz normalleşse eski günler dediğiniz şeyin eskiliği kalmayacak.

Bir de bu sadece sizin yaşadığınız bir şey değil. Az önce bir konuşmada dinledim. Çalışan insanların kültüre göre üçte biri ile dörtte üçünün yaşadığı bir şey. İspanya, Yunanistan, İsveç'te az yaşanıyordur tahminen. Japonya'da 'karoshi' diye bir şey var; insanlar çalışırken ölüyorlar. Bu adamlar da kişisel motivasyonu oldukları için çalışıp ölmüyorlar, hem kültür hem at gibi çalıştırılmanın verdiği bir şey. Rahat bırakılsalar onlar da procrastination'dan muzdarip olur. Hangi ülkede daha fazladır bilmiyorum ama bu öyle güncel bir konu ki alkolik grupları gibi procrastination destek grupları gibi şeylerden tutun da, fasikül fasikül 'Procrastination nedir ve nasıl son verilir' kitabı yazılan, bu kitapların en çok satanlar listesine girdiği bir dünyada yaşıyoruz. Yalnız olmadığınız gibi, büyük olasılıkla çoğunluğun içinden biri de olabilirsiniz.

dudak ve burun. estetik.

Burunda cok net var. O degisince yüzü direkt degisiyor zaten.

Burun estetiği
Dudak botoksu.

Dudak estetik de burn eskiden de oyleymis. Anasinin burnu da oyleydi diye hatirliyorum. Bi de buyumustur abi kac sene var arada

Yaşlanmış kaşları düşmüş . Burun var gb ama gülüş vs değişik durabiliyor belki o yüzdendir.

sınav kağıdının altına: "hocam bu dersten geçmem gerek, yoksa okul şöyle uzuyor böyle atılıyorum" gibisinden birşeyler yazabilirsin. ben geçemediğim bir derste öyle yapmıştım ve hoca geçirmişti beni. bence dene.

çok duydun, kızacaksın ama çalış ya. kendin demişsin 3 yıl boyunca her yıl önüne gelmiş, geçemezsen yine gelecek. en azından yarına kadar da elinden geleni yap. her şeyi ezberlemişsin olur niye olmasın. neşeli bir şarkı dinle.

hosein'nin dediğini yap etkiliyor mutlaka

Sen ankara hukuktansin diye hatirliyorum. Okulu birakicam falan diyordun en son. Hukuk baslangicini gecemedin sanirim. Aglamalik bir sey yok, o ders gecilememesiyle efsanedir

@bonisnocetquimalisparcit
yatay geçiş başvurum dil yeterliliğini sağlayamadığım için kabul edilmedi. Evet, başlangıcı geçemedim. Zor dersleri geçip bundan geçememek sinir ediyor.

Borçlar özel'i ben de böyle sayıyordum 2 oldu 3 oldu 4 oldu diye, 5.seferde geçtim.
Örnek değilim ben, ama her seferinde 1 puanla kalmıştım. Hoca değişti, yine 1 puanla kaldım adfghkş
Çok farklı değişik kaynaklardan okuma, emin olduğun güvendiğin(derste tutulmuş çok iyi bi not olabilir ve geçen senelerde sorduğu şeyler olabilir) 2 kaynağı ölümüne ezberle. Ölümüne.

Ben de birinci sınıfta verilen statik dersinden kaldım. Bu yaz okulunda dördüncüye alacağım. Milletin adını duyup, "ben bundan kesin kalırım" dediği ve gerçekten de kaldığı dersleri tek seferde geçtim ama bu ders karşısında hiçbir şey yapamıyorum. Bol bol yazı yazıp pratik yap. Ben her vize ve final öncesinde derste çözülen tüm soruları tekrar çözmeyi alışkanlık haline getirdim. Pratik önemli bir şey.

cevap veriyorum; hesabıma yatırmak istiyorum de yatırt dışarı çık çek.

firina ya da su bayisine git ya da markete bim sok gibi, havada kaparlar seni.

Pratik olması ve orada uğraşmamak için, madeni paraları kendi içinde gruplandırın(1₺-50krş-25krş)
Kağıt paraları da gruplandırın, lastikle sarın.
Merkez bankasına giderseniz kesin yaparlar. Diğerlerini bilmiyorum.

fırına git.tam zamanı bu sıralar,bozuk para lazım onlara.

Fırın falan demişler ama o kadar parayı almazlar, sahte olduğundan şüphelenirler.

Gecen a101de bozuk cüzdanımdaki 10 kuruş 50 kurus bozukları görüp tümlemek istediler. Fırınlar marketler hepsini olmasa da peyderpey alırlar.

Merkez bankasi +1. 5 dakika sürmüyor

stick kullansan olmaz mı?

Sebamed

karbonat tek çözüm. hem sağlıklı, hem zerre koku yok

@cekilmis gayfe stick dediğiniz nedir? benim bildiğim stick olunca otomatik olarak alüminyumsuz olmuyor ama?

Rossmann'da Alterra deo balsam diye bir roll-on var ben ondan bayağı memnunum, içinde alüminyum, paraben vs yok.

3.bp.blogspot.com

@limoncello karbonatı nasıl kullanıyoruz? duştan sonra bir tutam alıp sürüyor muyuz?

Karbonat, hindistan cevizi yağı ve lavanta yağı. Hindistan cevizi yağını benmari usulü eritiyorsunuz, içine karbonat ve lavanta yağını ekliyorsunuz. İyice karistiriyorsunuz Bir kavanoza koyup elinizle surebilirsiniz ama daha hijyenik olmasi icin asansörlü gibi roll-on kutusuna doldurup kullanabilirsiniz. Hem doğal hem de sahiden çok işe yarıyor. Güzel de kokuyor.

Edit: d3r2zleywq7959.cloudfront.net şu görseldeki roll-onun kutusunu kullanıyorum ben. Alttan çevirerek yukarı çıkıyor. Karışımı döküp içince kolayca dondurabiliyorsunuz.

Sebamed'in de parabensiz falan bir roll onu var. Ama çok güzel kokmuyor. Niveanın bahsettiğiniz alüminyum içermeyen deodorantını aylardır çok memnun kalarak kullanıyordum, ama havaların ısınmasıyla çok rahatsız etmeye başladı.

Deotak'ın kremleri var, küçük kutularda farklı türlerde geliyor. Naneli, hassas ciltler için olanı falan var. Onları duştan sonra sürüyorsunuz, üstünde 7 gün dayanıyor diyor ama ben daha sık yeniliyorum. O krem+ herhangi bir roll on gayet iyi oluyor. Şunu kastediyorum: tinyurl.com

Edit: Deotak'ın kremleri parabensiz alüminyumsuz falan değil.

@fraise bu tarif çok iyi duruyor, hepsi de var elimde. deneyeceğim hemen, çok teşekkür ederim. lavanta yağı yoğun olduğu için birkaç damla yeterli diye düşünüyorum ama karbonat / hindistan cevizi yağının bir oranı var mı?

ben duştan ya da temizledikten sonra kuru koltuk altına elimle bir tutam alıp sürüyorum. dökülen dökülüyor lavaboya, kalan sağlar bizim. bazıları ıslak olarak da uygulayabiliyormuş. hiçbir koku sorunuyla karşılaşmadım.
bu deo ya da stick olaylarında banyodan sonra temiz koltukaltına sürdüğümde 10-15 dk sonra kokmaya başladığımı bilirim yazın. ama karbonatta bu sorunu yaşamadım, kiloyla alıyorum, üstelik sağlıklı.
yani hem ekonomik, hem sağlıklı hem de işlevsel.
allah şu öneriyi verenden razı olsun, ben de duyurudan öğrendim

Ben göz karari yapıyorum aslinda ama 2 yemek kaşığı hindistan cevizi yağına, 1 yemek kasigindan daha az karbonat koyarsanız olur sanırım. Kremsi bir yapısı olacak, topaklanmayacak fazla sıvı da olmayacak. Birkaç damla lavanta yağı da yeterli olacaktır.

Nivea'nin Roll-on'lari deodoranttan daha ise yariyor gibi. Ben kullaniyorum.

Sephora'da satılan Lavanila'nın The Healthy Deodorant serisi var. Antiperspirant değil, kokusu hafif ve hoş, paraben ve alüminyum yok.
Şu vanilyalısı, kışın daha ağırlıklı kullanıyorum. Yaz akşamı da güzel kokuyor
www.sephora.com
Vanilya kokusu ağır geliyorsa Sport olanını yazın kullanıyorum. Kokusu daha hafif ve çok hoş
images-na.ssl-images-amazon.com
Böyle lavanta, greyfurtlu falan da olanları var ama hiç görmedim onlardan.
cdn.beautytidbits.com

Ama ben de şu karbonat işini deneyeceğim.
Fraise'in dediği daha da güzelmiş

@mermize nerden buluyoruz onu? ilk kez duydum

@fraise acaba leke yapiyormu kıyafetlerde yağda içeriyor ya gömlekler filan lekelenmez degilmi

keditik, ben simdiye kadar bir sorunla karsilasmadim ki onceden roll-on kullanirken beyaz giysilerde sari lekeler oluyordu.

Deodorant kötü ya, kullanma derini çürütürsün, çürüdükçe kokar :/

En iyisi deotak krem kullanmak <3 terlemeyi kesmez ama kokuyu keser, hatta deriyi tedavi eder düzgünleştirir.

@mermize'ın dediğini ben de duydum ya, meme kanserinden kurtulmuş olan bir kadına doktoru tavsiye etmişti kadın kendisi anlatmıştı şimdi duyunca daha bir emin oldum doğruymuş cidden. Aktardan şap alıp kullanıyorum demişti.

@megalomaniac Deotak'ı 7 yıl kadar kullandım ve çok memnundum ama doktorumdan ve birçok insandan zararlı olduğunu duydum. Alüminyum içeriyor ve o da buradaki lenf düğümlerine zarar veriyormuş.

Rossmandaki isana nın krem yada stick deodorantı. Aluminyumsuz. Alterrayı da kullandım ama kokusu bir garip geldi özellikle terleyince ter kokmuyosunuz ama garip bir koku oluyor.

Giderim, neden gitmeyeyim?

giderim

Giderim

Bütün ilişkilerimi otelde yaşadım. Evde yaşadığım ilişki çok azdır.

Zaten otel bir konfordur, lükstür, güvenlidir. Kadın da kendini iyi hissediyor bu durumda zaten.

Öyle bir gece geçirdikten sonra, sabah uyanıp birlikte otelde açık büfe kahvaltı yapıyorsunuz. Kahvaltı hazirlama vs derdi yok. Otel cidden çok güzel.

giderim.

nedense aklıma bihterin behlülle otelde yapamadığı sahne geldi. www.youtube.com

Gitmem.

giden arkadaşım var ama bu kadın işi gücü olan uzun süre yurtdışında yaşamış biri.

muhtemelen 20lerin başında bir kadın olursa ve uzun sürerli ilişkisi değil ise kendini kötü hisseder.(filmlerin biliçaltına etkisi)

Giderim, gittim de. Eğer iyi otelden kastın Hilton'sa ben o zaman gayet kötü otellere de gittim. Zira erkek arkadaşım da ben de ailemizle yaşıyoruz ve fakiriz. :( He ama check-in esnasında falan insan bir garip hissediyor ne yalan söyleyeyim. Ben hissediyorum en azından.

otellerde evlilik cüzdanı zorunluluğu yok mu ya? ben mi yanlış biliyorum..

eşimle evlenmeden önce 2 senemiz otellerde geçti , ikimiz de ailelerimizle yaşadığımız için her şeyi yaşayamıyorduk keyfimizce . Bu sebeple düzenli olarak otele gidiyorduk.Hatta sürekli gittiğimiz oteldeki görevli arkadaş düğünümüze gelip takı taktı :)

hostele bile gittim ne diyosun aslşdkaskdasdf

gitmezler mi yaa? ekmek elden su gölden.

@since1907 parayı kadınların ödemediğini ya da alman usulü olmadığını nereden çıkardınız? ahhh ahh. :D

@nice genelde erkek ödiyor ben hep öyle gördüm

@nice tnetennba;

Öyle kadınlar yok :) Bi kadin da sürpriz yapsa keşke. otel ayarlamış olsa gel diye mesaj atsa..

Ne hoş olur dimi bu jest. Hayaller hayatlar..

Oteli biz tutuyoruz tabiki. Ama arada bu tür jestlere ihtiyaç var.

öyle kadınlar var, siz bulamamışsınız, o yüzden zırlamayın piliz. </3

Gitmem ya. Ne işim var.
Ama bir daha düşündüm de. Kiminle gideceğime bağlı galiba. Koşullu. İstediği her yere gideceğim adamlar var, mevcut.

Kadın değilim ama fuckbuddy ile gidildi.
Ama sevgili ile gidilmez sadece sevişmek için

ikimiz de ailelerimizle yaşarken gidiyoduk. check-in esnasında garip hissetmek +1. sanki selam biz sevişmeye geldik bunlar da kimliklerimiz der gibi oluyo.

ben odayı ayarladım numarası şu direk odaya çıkarsın diye planlayan kadınlar bile var

not:erkeğim

Giderim. Otel de ayarlarım gerekirse.

giderim. gittim. genelde evi uygun olmayan yada ailesi ile yaşayanlar tercih ediyor.

bi de evlilik cüzdanı falan istemiyor mu diyenler olmuş. evet isteyenler var ama büyük oteller nüfus cüzdanı dışında birşey istemiyor. pansiyonlarda istiyorlar sanırım hiç denemedim.

harika bir soru bu ya! erkekler olarak biz kadinlari ne yazik ki cogu zaman gercek anlamda cozemiyoruz. bunda biraz onlarin da her olayi islerine geldigi gibi yorumlamasinin ve yonlendirmesinin etkisi buyuk. ben de mesela universite yillarinda ilk kiz arkdasima (ikimiz de yurtta kaliyorduk ve geceleri resmen kampuste bank uzerinde sevisecek duruma gelmis durumdaydik) incinir diye korktugumdan otele gidelim diyememistim. ilk teklif ondan geldi en sonunda. ama ayni kiza bir keresinde arkadaslarimin evi bosmus dedigimde ona sokakta calisan kadin muamelesi yapmisim gibi alinmisti. cunku o an muhtemelen sevismek istemiyordu. simdi genelleme geliyor hazir olun! kadinlarda beni en cok korkutan sey, bir seyi gercekten istediklerinde geri kalan her seyin onlar icin teferruat olusudur. umurlarinda olmaz toplum ne der, insanlar onlar hakkimda ne dusunur, sonucunda onlari neler bekler! iste sadece budur beni gercek anlamda bir kadina karsi hep tetikte tutan.

Ara tonları saymazsan yok

arkadaşlar soruyu şu şekilde sorayım en iyisi. Kıyafet için kombin yapacağım.
Yavruağzı renginin tam zıt rengi neye denk geliyor?

Mürdüm diyecektim, vazgeçtim.
Saks mavisi

M a L ı M Y a S T ı K

Mor lacivert mavi Yeşil Sarı Turuncu Kırmızı

1q84 murakami

goo.gl

Aradığım kitap 1q84 murakami idi

Ben şimdi 1984 ü okuyorum da bu murakamininki nasıl ? Orwellinki le uzaktan yakından alakası var mı

@arda, burada google'dan bakılacak şeyleri soran herkes aptal olsaydı, duyurunun %80'ini aptal ilan edebilirdik, di mi?

@apolitik, sıfırını alacağına, telefon yenileyenlerden paketini hiç açmadan satanlar oluyor, burada bile gördüm kaç kez, 70-80'e alırsın.

Ben elektrik bandıyla bantlayıp 6-8 ay daha kullanmıştım. Ama bunu yaptığımda garanti süresi dolmuştu, tel.i gözden çıkarmıştım yani :) hiçbişey olmadı. Yenisini mutlaka orjinal al, onu alana kadar bantla idare edebilirsin.

ıspanak püresi/sotesi
dauphinoise patates
közlenmiş patlıcan ezmesi
mantar

bol mısırlı salata. mısır zararlı diyorlar gerçi ama bilemiyorum. sadece mısır salatası bile olur gerçi.

közlenmiş kırmızı biber de olur.

patates graten - www.marmiton.org

Kremalı brokoli ya da kuşkonmaz bazen patates kızartması ya veya salata değiştirip değiştirip duruyoruz:d

haslama patates, kasarli mantar sote, mengen pilavi

afiyet olsun :)

Etin yanında sevdiklerim: iç pilav, közlenmiş patlıcan, brokoli, havuç/kabak kızartma

süzme yoğurtlu köz patlıcan, baharatlı haşlanmış sebzeler, fırında elma dilim baharatlı patates, gavurdağı salata, yoğurtlu semizotu, mantar üstü kaşar eritme.

kuskonmaz super oluyor, sos olarak ezine veya mavi peyniri zeytinyagi ve limon ile sulandirip sos haline getiriyorsunuz, bir de rokali domatesli parmesanli salata ferah ferah uygun duser. sadece buharda pismis, tabaga koyulduktan sonra ustune tereyagi eritilmis yesil fasulye de guzel olur.

wokta yüksek ateşte (ince uzun kesilmiş) sebze (kabak, havuç, kırmızı biber vb.) sotelerim.

evde düzenli olarak mantar salamura olduğundan üşeniyorsam mantarlı bir şeyler yaparım (domatesli, kremalı).

patates dersen elbette ki fırında baharatlı patates. kışın balkabağını fırında patates gibi yapmışlığım vardır etin tavuğun yanına.

sebzelerden yine patlıcanı önerebilirim, közlenmiş patlıcan çok yakışıyor kırmızı ete. istersen kırmızı biber + patlıcan közleme de yapabilirsin.

sebze dışında karbonhidrat dersen de domatesli fesleğenli pirinç pilavı. efsane yakışıyor, hem de domates güzelleşmeye başlamışken kesinlikle denenebilir.

Domatesli makarna <3

Hangi et? Kirmizi/beyaz? Gerci benim bayagi standart, tavuksa sade pirinc pilavi, kirmizi etse meyhane pilavi. Bu kombinasyon olmazsa yemem daha iyi.

Reklamlar - - - Madem patatesi çok seviyorsunuz, o halde apartman teyze'nin meşhur fırında patates tarifini denemelisiniz :p - - - Reklamlar
Birer tatlı kaşığı tereyağı, limon suyu, sirke (olmazsa olmaz)
1 yemek kaşığı sıvı yağ (opsiyonel)
2-3 diş sarımsak (opsiyonel)
Yarım demet doğranmış maydanoz yaprağı (opsiyonel)
3 tane küp veya çubuk doğranmış patates
Fırın torbası
Tuz ve istenen baharatlar

Tüm malzemeyi fırın torbasına dolduruyoruz. Tereyağını eritmeden lök diye içine bırakıyoruz. Patates fırında kızarana kadar vay pişti mi ay yanacak mı diye endişelenmiyoruz. Limon sirke ve tereyağı onları pammuk gibi yapacak. fırın torbası yanmasını engelleyecek. Alt üst etme derdi yok. Koy fırına ve 45 dk dönüp arkana bakma bile! Dışı çıtır, içi pamuk. Püreden bile daha kadife bir doku yayılacak ağzınıza ısırınca <3
Patatesler fazla üst üste gelmezse daha iyi olur. Sarımsak tadını biraz daha ağırlaştırıyor, daha fresh seven koymasın. Koyacaksınız bütün, ezmeden sadece soyup atın torbaya. Ben maydanoz tadını çok sevdiğimden başka baharat koymuyorum. Maydanoz yiyemem diyenler baharata abanabilir :)

Bir de tasty kanalını kurcalayın yutuptan, cidden envai çeşit fikir veriyorlar.

patates kabak havuç parmak kalınlığında kesip, yag ve baharatla harmanlayip fırında yağlı kâğıtta pişiriyorum.

eşiniz ve çocuğunuzla birlikte bir tatile çıksanız?

biraz olsun aynı ortamdan ve günlük işlerden uzaklaşırsınız. toparlanmanıza yardımcı olabilir.

@eeb esimin isten izin almasi sikintili. Haftasonu da her yer tiklim tiklim daha cok bunaliyorum.

doktor bişey önermiş onu neden gözardı ediyosunuz ki? nasıl yapayım diye bişey yok yapacaksınız.

hastaysanız dışardan yemek söyleyin ya da arayın annenizden rica edin. yemek yapamayacak kadar hasta olduğunuzu ne bilsin kadın, söylediniz de yok yapmam mı dedi? dediyse işte dışarda her yer lokanta arayın göndersinler ya da koyun bi hazır çorba.

aklını başına topla ablacım. sağlıklısınız, eşin yardımcı oluyomuş, daha ne.. anneni kardeşini boşver, herkes kendi hayatının derdinde. sen ise sadece bunalmışsın, normaldir. çocuğu da al, çıkın, dışarıda vakit geçirin. temiz hava iyi gelir. terapiye gidebiliyosan daha da iyi.

acaba bu sorumluluğa -çocuk sahibi olmak- hazır olmayabilir misiniz? ya da büyüdükçe aslında hazır olmadığınızı mı anladınız?

bunlardan çok daha zor sınavlarınız da olacak maalesef. @eeb'in dediği gibi biraz uzaklaşmak iyi olabilirdi.

başka bir uzman bulun ve yeniden gidin. lohusalık depresyonunda birine bu kadar düz tavsiyeler veren bir uzman ilk defa duyuyorum. lohusalık depresyonu gerçekten çok çok zor atlatılan bir durum. lütfen bir uzmanla görüşün. sizde bir tuhaflık yok. bilimsel olarak kanıtlanmış/kabul edilen bir durum yaşıyorsunuz sadece.

@elorelia goz ardi etmiyorum yapamiyorum. Elimde degil deniyorum olmuyor. Mevzu hasta oldum yemek yapamiyorum da degil bunu bilmesine ragmen ailemin hic bisey olmuyormus gibi davranmasi.

çocuğun davranışları normal, anormal olan sensin gibi. canını yakacak şeylerin peşinde olabilir, sen ona güzel güzel anlatacaksın. yetişkin biri yok karşında sonuçta. olur öyle şeyler, kızabilirsin de o da çocuktur ağlar ya da üzülür vs. sen abartma olayları derim.

@krempeynir ogretmenim. Ucretsiz izindeyim. Ise donsem bakacak kimse yok. Guvenebilecegim kimse yok. Guvenmeyi deniyorum ama babasiylayken bile gozum hep uzerinde. Hic rahat olamiyorum. Cok zor bir gebelikti oncesinde dusuk hikayem falan da vardi. Neredeyse 9 ay yattim. O arada calisamadim tabi. Isimi ozluyorum. Donemiyorum.

Psikiyatrist emzirdigim icin ilac vermedi emme aralarini acabilirsem -6 saat gibi- o zaman kisa etkili bir ilactan bahsetti. Memeyi de aralayamiyorum dis cikartma doneminde oldukca huysuz. O terapiye yonlendirdi ama onu da yapamiyorum.

Bagirdigimi unutur mu? Uzulmus mudur? Kirilmis midir? Kontrolumu ne kadar kaybettim hic bilemiyorum. ( fiziksel siddet falan yok kesinlikle) sozlu siddetim bile rahatsiz etti. Bugun yine koynumda opuyor seviyor ama icim rahat degil.

yeterince denemiyosundur, doktor sana imkansız bişeyi tavsiye etmemişir nihayetinde. ya da dedikleri gibi başka bi uzmanla görüşebilirsin. tedavisi olmayan bi hastalık durumu yok ortada allah korusun sadece davranışları açısından seni yoran bi çocuğun düzeni değiştirilecek. kadınlar kulubunde filan takıl atavsiye ederim bilinçli anneler var.

ben hala ailene neden kızdığına anlam veremedim. evine geip gidip sana yardıme etsinler istiyosun sanırım ama herkesin bi hayatı var. sonuçta seni ve kardeşini yetiştirip çocuk işini sonlandırdılar değil mi belki onlar da kendi yağlarında kavrulmak istiyolardır. ya da gerçekten bencil insanlardır. ama durum bu sonuçta. sen de görmüş oldun. kabullenip yola devam ediceksin. sizin aileniz 3 kişilik artık ve kendi başınızasınız.

biraz bunalmışsın belli ama ölmek isteyecek ne var? hiç ağza yakışan bi laf değil. ailenizi filan boşverin iyi bi uzman bulup çocuğun rutininiz size de bireysel olarak bi yaşam alanı sağlayacak şekilde düzeltin.

ayrıca küçükken annemden çokça azar yediğimi hatırlıyorum kim yemedi ki? hiç birimiz sağlıksız insanlar değiliz. şimdiki anneler bu konuda evet çok hassas ama bir iki bağırma ile çocuğa bişey olmaz. tavsiye ettiğimden değil ama bence gerçek bu.

ayrıca babasına bile güvenemiyorum diye bişey yok. siz de biraz kendinizdeki yanlışları görün. babasına da güvenin bi zahmet. ayrıca annesi işe dönen bebekler sokaklara düşmüyor değil mi bakıcı veya kreş alternatifleri var. güvenmeme konusunu aşmanız lazım. illa ki bi gün başkasına emanet edeceksiniz.

@piremses 6 yillik evliligin ardindan cok isteyerek bebek sahibi oldum o zamanlar hazir hissediyordum simdi bocaliyorum. Onsuz olmak istemiyorum sadece isler biraz kolaylassin istiyorum.

ablacım aşırı drama yapmışsın sıkıntıdan. evlilik çocuk işleri böyle, çalışmıyorsan ve çocuğa aile bakmıyorsa. para sıkıntın yoksa çık gez, parka git avm ye git, yaz geldi ne işiniz var evde. haftasonu da sakin bi yerlere gidin, ağaç olan su olan, piknik yapın. kafana takıp büyütme. iyi durumdasın. geçer hepsi

saglikli cocugun var sikayet edemezsin denir tabi işin zor kısmını halledip sığ suda mı boğulacaksın

@hasmetizm evden cikana adar oglanin pesinde kirk takla atiyorum. Cantasini al yemek hazirla atistirmalik al. Hop giydirmeye calis. Altini degistir bunlar rutin ama savas halinde olan seyler. 1 saat kiyafet elimde kovaliyorum. Zorlamadan olsun gonlu olsun diye. Yine de olmuyor. Bende de gezecek heves falan kalmiyor.

Cevabım silinmiş oysa çok haklıydım, başka duyurularına da baktım psikolojin bozuk, ağır takıntıların var ve en çok da çocukla kocana takmışsın. acilen tedavi olman lazım. İyi bir psikolog bul mutlaka, yoksa o çocuk büyüdükçe hayatı zehir olacak yavrunun. Ablamın da oğlu var hiç 1 saatte giydirdiğini görmedim, gönlü olmak başka zorlamak başka şeyler, bunu zorlamadan da çocuğa anlatarak yapabilirsin. Takıntın burda da kendisini gösteriyor.

not: krem peynir silmez misin lütfen. Birisinin doğruları söylemesi lazım.

Gönlünü ederek kıyafet giydirilmez çocuğa. O şekilde alıştırmışsın, çocuk oyun bellemiş. Tut yatır yere, hızlıca giydir. Ağlasa zırlasa bile, çocuk bu, çıkınca unutur.

@arnold kiyamiyorum. O aglarken ben oluyorum. Uzuluyorum. Yanlis burada galiba.

@krem peynir psikiyatristimle birebir aynu cumleleri kurmussunuz. Aklin yolu bir belli ki.

Emzirme kismina gelince tuhaf bir bag hissediyorum. Sanirim oglumdan cok benim ona ihtiyacim var. Mesela aksam babasiyla oynarken kucaginda uyudu cok uzuldum emmeden uyudu diye. Aslinda sacma biliyorum ama engel olamiyorum. Onunla tutunuyorum bir ise yaradigimi hissediyorum.

Farkli bir doktor arayisi icersindeyim. Yardimlariniz icin tesekkurler.

bir şey söyleyeceğim, ailenizden hayır yok belli ki. peki bu süreci atlatmak için çağırabileceğiniz -yardım için değil de eğlenmek için- yakın bir arkadaşınız yok mu?

insanın kafası dağılıyor gerçekten arkadaşlarıyla vakit geçirdiğinde.

@piremses var elbette ama surekli darlamak istemiyorum onlari da. Hem cocuktan ayri pek etkinlik yapamiyorum

Emin ol birçok aile senden daha kötü durumda.
Aklını başına al bence.
Unutma
Çaresizseniz çare "siz" siniz

Siz sanırım ailenizi geri kafalılar diye çocuğunuzdan uzak tutmak istiyordunuz. Birkaç sorunuzu hatırlıyorum sanki. Çocuk ilk doğduğunda sürekli en çok ben biliyorum benzeri Duyuru'lar açıyordunuz. Eğer o kişi sizseniz aileniz haklı. İnsanları en başta tersledikten sonra onlardan yardım beklemek anlamsız.

Şimdi baktım. O kişisiniz.

eksiduyu.ru

Bir de sünnet konusunda tartışmıştınız.

Hakkınızda ne hali varsa görsün diye düşünüyor olabilirler.

Ya ayni yegenim de senin gibi. Çocuğu yokken deli gibi ağlardi. Aşi tedavisi oldu Allah ona ikiz çocuk verdi hiç mutlu degil. Simdi de genc omrum gidiyor bu cocuklarin telasiyla diyor. Saka gibisiniz. Kinamak da istemem ama yine de elimde olmadan icin icin kiniyorum sizi. o cocuğu buyuturken onun mutluluğuyla mutlu olmaniz gerekiyor sizin artik. Mesela cocugum olunca disleri cikacak 2 tane vampir gibi ben ona cok gulecem. Sonra ilk adimini atacak ben yurumus gibi olacam. Onla okula gidicem, onla okumayi sokecem. Ben yeniden dogacakmisim gibi hissediyorum. Belki coook yaniliyorumdur. Basima gelince her sey farkli olur mu acaba.

düşünsene dünyaya geleceksin, milyarlarca seçenek var ama bu kadının çocuğu olma talihsizliğini yaşıyorsun. hayata 1-0 yenik başlıyorsun. ne acı bir şey.
umarım çocuk size benzemeden büyür. senin için zor bacım, keşke çocuk yapmasaydın.

bir cocugun sorumlulugunu almak kolay mi? bak degil. bununla birlikte hamilelik sonrasi sendromu diye bir gerceklik var. sorunlarin altindan kalkamayacagini da dusunuyor olabilirsin icten ice fazla geliyordur. bir iki yil sonra bircok seyin duzeldigini soyluyorlar genelde. yapabilecegin bir sey yok. cocugunla birlikte eglenmeye caliş. ve evet mumkunse aksamlari kendine ayirmaya caliş. onlar insanlik yapmasa da sen onlarin insan olmasini bekle ve annenden kardesinden yardimniste. spesifik yardimlar iste. iki saat gel cocuga bak uyuyayim de. sizde yemek var mi aksama yemek yok de. Zaten yapmiyorlar lanet olsun de me sen iste onlar utansin. sabret. Allah kolaylik versin.

"Annem bi tas yemek getirmedi, kardeşim gezmede tozmada"
Onlara güvenerek mi çocuk sahibi oldunuz? Hayır. 6 sene çabalamışsınız istemişsiniz ve olmuş. Kendi başınızın çaresine bakmak zorundasınız. Herkesin bebeği var, dünya bebek sahibi olanları. Etrafında dönmüyor.
Annelere kardeşlere bu kadar yüklenmek, sürekli beklenti içinde olmak yersiz. Herkesin kendi düzeni kendi hayatı var. Kaç yaşında kadın, kaç çocuk büyütmüş ve artık eleğini asmış. Allah belli yaştan sonra insanların çocuk sahibi olmasını engelliyorsa var işte bi bildiği, vücut kaldırmaz o yorgunluğu artık.
Kardeşiniz de kendi hayatını yaşıyor, hazır hissettiğinde o da çocuk sahibi olacak veya olmayacak, ama bu size yardım etmesi gerektiği manasına gelmiyor.

Hormonlarınız, vücudunuz buna hazırlanmış ve o çocuğu doğurmuşsanız, siz ve eşinizden başka kimse bu kadar hazır değil şuan çocuğu büyütmek için. Biyolojik olarak bu süreçleri aşmışsınız gayet de başınızın çaresine bakabilirsiniz, hiçbir sebep yok yapmamanız için.

Güçlü olun, dramatikliği bi kenara bırakın. Ücretsiz izin süreniz dolduğunda çocuğunuzu emanet edebileceğiniz güzel bi kreş bulun şuan yapacak en mantıklı hareket bu. Ha yok ben anneme bırakırım, onun ömründen 5-10 sene gitsin yeter ki çocuğum yabancılarla büyümesin derseniz, sizin için yapılacak bir şey kalmamış demektir.

Hımm. Şey. Çok ivedi bir şekilde sizi düzenli olarak takip edecek bir pskiyatr bulmanız gerekiyor. Burada yazarak ve dinleyerek vakit kaybetmeyin. Yazdığınız birkaç durum değerlendirmenizden bile durum çok açık. Emzirmeyi bırakın, ivedilikle ilaçlarınıza başlayın.

Önce çocuğun alışkanlıklarını düzenleyin yoksa sizi parmağında oynatmaya devam eder.

www.idefix.com

Kitabı alın, okuyun, hatmedin ve ısrarlı biçimde uygulayın.

Bizim 6 aylık ufaklığın emme, oynama ve uyku düzeni var. Uykusu gelince yatağına koyuyoruz, kendi kendine uykuya dalıyor. Çocuğun düzeninin olmayışı sizi epeyce yıpratmış.

Çocuk düzene girince siz de hayatınızı toparlarsınız bence.

14 ay boyunca bir çocukla birlikte kalmanın etkileri gibi geliyor bana. siz oğlunuzla birlikte vakit geçirmekten ona benzemişsiniz. çocuk gibi olmuşsunuz, her şeye ağlayıp sinirleniyorsunuz. sürekli bir pms döneminde gibisiniz sanki. sizi eleştirmiyorum, sizinle aynı olgunluğa sahip olmaktan çoook uzak bir bireyle 7/24 zaman geçiriyorsunuz ve onunla anlaşmaya çalışıyorsunuz. normal olarak böyle olmuşsunuz. ben olsam kelimenin tam anlamıyla delirirdim. zaten bütün anneler nasıl delirmiyor anlamıyorum. gerçi benim bildiğim kadarıyla anneler çocuk 1 yaşını doldurmadan çalışmaya başlıyor, sizin bu süre fazla uzamış.

sakin olun öncelikle. psikiyatrist doğru demiş, çocuğunuzdan ayrı kalın. anneniz gelmiyorsa bile bakıcı ayarlayıp eşinizle baş başa bir şeyler yapın. kendinize bakmayı ihmal etmeyin. eskiden nasıl giyiniyorsanız öyle giyinin dışarı çıkarken. eskiden nerelerde en çok eğleniyordunuz onu hatırlayın, gidin onları yapın. çocuğunuz sizden ayrı kaldı diye de başına bir şey gelmez, pimpirikli anne moduna girmeyin.

sizin gibi yenilerde anne olmuş insanların toplaştığı bir yerler yok mu, ya da instagramda hep görüyorum "alaranın annesi" falan gibi hesaplar, oralara yazsanız, onlarla konuşsanız? neler yapıyorlar nasıl atlatıyorlar bu dönemi?

bana uzaktan bakınca hiçbir sorununuz yok gibi geldi bu arada. "dayanacak gücüm kalmadı" falan derken biraz abartmıyor musunuz sizce de?

sabah abim ile konuştum benzer konuları. yengem çalışmıyor. çocuk 3,5 yaşında. tam bir canavar. tüm ilgiyi üzerine çekmek için elinden geleni yapıyor. kendine zarar verecek şeylerde dahil. yanına gitmeyi çok istiyorum ve seviyorum. ancak gittiğimde tahammül edemiyorum. ben böyleyken baba ve anne daha da bunalmış durumdalar.
@cakabo senin kitap tavsiyeni görünce, mağazayı gezdim ve iki kitap sipariş ettim. birinin adı 'Bağırmayan Anne Baba Olmak', diğeri de 'beni ödülle cezalandırma'. ilk fırsatta hem okuyup hemde abim ve yengeme vericem. tahammülleri kalmadığı zaman çocuğa bağırıyorlar. çocuk ise ilk başta korkup, sonra her şeyi oyun gibi kurgulayıp, çıldırmaya devam ediyor.

Özellikle problemimiz, yemek yememe. Aile büyükleri dahil herkes çocuğa abur cubur veriyor ve beslenme düzeni bozulduğu için yemekte bizimle yemiyor. sonra da zorla yedirmeye çalıştıklarından yemek yemeyi oyun sanıyor. kısır döngüdeler. yemek işkenceye döndü. bu ve buna benzer çok problem yaşıyorlar.

@uzun kulaklı yalnız tavşan psikiyatristin önerisi gayet yerinde gibi görünüyor. aynı abim ve yengem gibi her şeye verilecek bir yanıtın var. demek ki yanıtların ya doğru değil, ya da senin bahanelerin haline gelmiş. davranışlarını değiştirmek zorundasın. hem çocuğuna, hem kendine...

şimdi eski duyurularınızı okudum da, siz de karı-koca aileleri her zaman yanınızda isteyen kişiler değilmişsiniz. anne nereden bilecek yanında istediğiniz ya da istemediğiniz zamanları?

bir kadının anneliğinin eleştirilmesine çok kızarım, bence çok iyi bir annesinizdir de. az çok öyle anlıyorum. ama şu çocuk peşinde koşmayı da anlamadım. benim yapım biraz serttir ondan da olabilir ama oturtun çocuğu giydirin işte, neden giyinmesi için peşinde dolaşıyorsunuz? çok çocuk baktım, tuvaletleridir giyinmeleridir az çok biliyorum. devamlı hareketliler zaten, çocuğun sakin olması beklenemez ki.

bence de psikiyatristin önerisi güzel. ayrı vakit geçirin. iyi gelecektir. devamlı çocukla kalmak anneyi de çok yoruyor. bir de vicdan yapıyor anneler çocuklarından ayrı kaldığında halbuki öyle bir şey yok.

ah liselim yaa asdfasdf
sen olayı çok abartmışın, dip dibe çalıştığın biriyle ilişki tavsiye edilir bir şey diil

Gülüşüne vurulduysan yay burcudur :))
Bize biraz daha kanıt gerekli ama olumsuz bi veri yok elimizde şuan :) bulgular lehe fakat yeterli değil.
Böyle başlayan hikayelerde "seks is coming" diye düşünürüm genelde. O dengeyi iyi yakala, böyle aklı 5 karış havada gezersen ons'den fazlasını alamazsın.

Konunun kilit noktası son cümlede gizli bacım..

Konuşma diliyle yazdım yahu bunda büyütecek ne var? Alemsiniz? Taktik istedim, taktik veren olmamış.

taktik yok bambam. adam senden hoşlanmıyorken ne taktiği istiyorsun anlamadım? adam da hoşlanıyor olsa buradan ne varyasyonlar çıkar. şu an kendini küçük düşürürsün. bırak herif geliyorsa gelsin, gelmiyorsa sen gitme.

@lithu ha yaşa, ben de çekilmiş gayfeye onu yazıyodum. Konuşma dilinde de hoşlanıyo deriz, orda yine bi y harfi var, ama r yok. Neyse dileyen dilediği gibi yazsın tabi. Ben zaten öyle dosdoğru imla kullanalım gibi bi derdim yok. Bazı kullanımlara tahammül edemiyorum sadece.

X bey ile ilgili de yapılcak bişey yok şu an. Güzel giyin samimi ol ama çok da ilgili görünme.

Burdan hoslanip hoşlanmadigini bilemeyiz ama sen cok yaklasma, is arkadasligi seviyesinde tutmaya çalış derim. Beraber çalıştığın biriyle de iliski buyuk risk ayrıca. Hemen kaptirma kendini bi dur.

@klar konuşma dilinde de r söylenir. ğ harfi söylenmez sadece. yani geleceğim denmez de geleceeim denir. ğ'den önceki sesli harf yarım ses uzar. r harfi her zaman okunur. tşk kib bye

@cekilmis gayfe geliyo muuuu mu dersin, geliyor muuuu, mu? Gel uzatma artık hadi..

Daha ise gireli uc hafta olmus, oturun oturdugunuz yerde derim ben.

Kapıyı bile açmıyorum.

vermeyeceğim.

Ben veririm tabi ki. Çünkü hoşuma gidiyor gece öyle sokakta çalarak gezmeleri. Çocukluğumdan beri o ses beni heyecanlandırıyor mutlu ediyor, seviyorum.
Mahalleye yakın boş bi alanda çadırda yaşıyor bizimkiler, mevsimlik işçi gibi ramazan bitene kadar ordalar.
Geldiklerinde 10₺ veririm. Hatta kapıda da biraz çalarlar özel olarak.

Çevremde hiç konusu dönmedi. Davulcunun bana bir faydası yok, gürültü kirliliği bence. Geleneksel olabilir belki ama gelenekçi değilim. Kuruş vermem.

Kimse sevmiyor davulcuyu. O da uzaktan çalıp gidiyor on saniyede.

Oruç tutmuyorum, inançlı da değilim ama davulcuları çok severim. İşe giderken zangıdı zangıdı uyandırmanın dışında, çocukken mani söylerlerdi. O manilerin kaybolmasını içim kabul etmiyor ve bu kültürün kaybolmasını istemiyorum. Benim için Karagöz-Hacivat romantikliğinde bir şey. Her sene okula gelirlerdi perde oyunu için ve çok gülerdim. Çocukken de bize sahurda bazen şeker geyiren bir amcaydı, Nubar Terziyan iyiliğindeyd mahallemizin davulcusu. Bu kültürün yok olmasına gerçekten üzülüyorum. Eskiden 5 TL falan verirdim de ama uzun zamandır gelenler davulcu falan değil; mafya gibi, şehir eşkıyası gibi insanlar. Gerçekten, Ramazan davulculuğu bayağı mafyaya bağlanmış zaten. Mani okuyan davulcu da kalmadı. Bunlar gelenek yaşaatmak isteyen insanlar değil, bunlar mahalleyi söğüşlemek isteyen insanlar. Zaten bizim mahallede araba ile banttan davul sesi yayını yapıyorlar, yürüye yürüye geçmiyorlar. Seçim arabasının hoparlöründen bağırttırıyorlar ve konşunun bebeği gece kalkıp ağlamaya başlıyor. Geçen sene apartmandaki bir amcayı da tehdit ettiler "Arabanın benzini çıkmadı, para ver" diye. O yüzden artık para vermiyorum. Kapıyı açmıyorum bir 5 küsur senedir.

Vermiyorum.
Genelde teravih namazı saatinde geziyorlar burada. Dayı oruc tutanlar namazda diyorum ben.

Bizim davulcu allah rızası için yapıyor sanırım bu işi. geçen gün camdan bakayım dedim rüzgar gibi geçti motorsikletle, takip ettim ertesi gün yine aynı şekilde. harcı bokunu kurtarmaz alacağı harçlıkla. gelse muthiş buluşunun ödülü olarak 5-10 tl veririm.

dis ipi onemli ama nerede.

Diş ipi ve fırçalama. Bu işlemlerden sonra dilimle dokunduğumda pürüzlü bi nokta kalmamış olması gerekiyor. Kalmışsa tekrar fırçalarım.
Dişçiden ölümüne korktuğum için gitmiyorum :)

2 günde bir diş ipi kullanıyorum ben.

Ağız bakım suyunu eskiden kullanırdım ama ağzımda kalan kimyasal bişey olduğunu düşündüğümden beri bıraktım. (Mobildeyim editleyemedim)

Diş ipi kullanıyorum. Düzgün teknikle dişimi de fırçalıyorum. Arada farklı macunlar kullanıyorum. Bazen kimyasal temizleyeciler kullanıyorum. Bir de diş bakımının eğitimini aldım beş sene, sonra da insanlar üzerinde pratiğini yapma fırsatım oldu, bunlar da fikir veriyor.

Son olarak yazım dilin çok şiirsel, ahenk yok ama anlaşılıyor şükür.

zor sanırım. çünkü aileden değil de kendi emeklerinle gelmek istersen bir yerlere ya tıp mühendislik gibi üni mezunu olup direkt 5-10k'ya çalışırsın,ya da kendi işini kurar yardırmaya bakarsın ama dediğin meblağlar için de en az 10 küsür sene geçmesi gerekir.

network marketing yapıp da daha kucuk yaslarda o parayı kazanan birini tanıyorum

Evet çok zor.

O yaşta istisnai bir durum olur.

aylik 50 bin, yillik 600 bin tl. 150 bin dolar desek.

21 yasinda universite bitirip, 26 yasinda doktora bitirsen, google vs ise girsen olabilir.

ya da esnaf veya muteahhit olacaksin ama o zaman maas degil gelirin olur.

esnafsındır, türkiye'de olmayan bi şey bulup ithalatına başlamışsındır olur.
sporcusundur, yeteneklisindir ve büyük takımların dikkatini çekmişsindir olur.
piyasası olan el zanaatın vardır, olur.

bunlar dışında zor. üst düzey görevli olmak zaten imkansız, üst düzey olmak için önce alt düzey görevli olmak lazım.

İş hayatında orta düzeyde bir aileden gelip de söylediğin mertebeleri "maaş" olarak alan birine hiç rastlamadım. Bir istisna olarak diplomat yakını olup genel kültür, dil vb. anlamında kendini çok geliştirmiş sağlam çevre yapmışsan olabilir.

Bir istisna mühendislik şirketlerinde patronun gözdesi yıllanmış mühendisler oluyor. İcra kuruluna falan girince alıyorsun tabi o paraları.

O yaşlarda zor ama 30 dersen çok zor değil.
Bizim akraba var, kocası çok erken ölmüş. Ondan kalan dul maaşı ve yazları tarlaya çapaya pamuğa giderek 3 çocuk buyutmuş. Çocuklar da zehir tabi. Uçu de daha 30 bile olmadan senin dediğin gibi ust duzey yonetici, mufettiş ve cumhuriyet başsavcısı oldular.

Bence ailede değil çocukta bitiyor iş. Ailesi çok zengin olup bi bok olamayan bir suru insan var.

Net mi brut mu



XD

@halanne saydığın meslekler 50k almaz. max 10k falan alırlar. onlar da zengin değildir zaten. onları yapmak zor değildir.

ve evet orta gelirli birinin üst sınıfa çıkması çok çok çok zordur. istisnalar her zaman vardır tabii ancak %95'i bunu yapamaz. hatta alt sınıftan orta sınıfa çıkmak bile kolay değildir.

@black mamba tam olarak bunu dedim bende.Orta duzeyli birinin ust sinifa cikmasindan bahsettim bende.Cok zor yani...

okul olarak sadece top okullarda okuyup mba yaparak olur bu gördüğüm kadarıyla. ya da girişimcilik yaparak. ancak bu da biraz üst orta sınıfın elinde oluyor maalesef. alt orta ve alt sınıftan bunu yapmak çok zor. gerçi yapan var da %5 falandır. hatta daha az.

onun dışında bence başarı denilen şey tamamen bulunulan sınıfla alakalı. mesela savcılık vs. denilmiş. savcılar genelde alt sınıftan çıkar. babası zengin olan adam 5-10k için ilçe ilçe gezmez. zengin olanlar genelde özelde parayla bir hukuk diploması alıp keyfine bakıyor. az daha parası varsa yurtdışında bir de yüksek lisans yapıyor. gariban çocuğunun didinerek olduğu savcılık mesleğinden çok kazanabiliyor.

yine de imkansız değil. yani fakirsin diye kimse şu işi yapamazsın demez. ancak sıkıntı burda. bakış açısı. çevremde birçok kesimden insan var. mesela memur ailelerden gelen arkadaşlarım kpss kasarken biraz daha imkanı olan ve üst sınıf olanlar yurtdışı seçeneğini değerlendiriyor. memur çocuğu da bunu yapar ama nasıl olacağını bilmiyor. işçi çocuğu ise 2 yıllık okula girse kendini şanslı sayıyor.

ama yine de imkansız değil. mehmet şimşek var mesela. adam batman'ın bir köyünden çıkıp merrill lynch'te çalışıp sonra bakan olmuş bir adam. böyle örnek çok.

bence evlencek birini bul pişman olmazsın

not : erkeğim

23 yaşındayım, 5 yıllık bi ilişkim var, sürekli evlenelim artık daha ne kadar böyle sürecek siye baskı görüyorum, ama evlenmeye hiç niyetim yok. Evlilik gerçekten çok korkutuyor beni. 5 yıl önce de böyleydi, 5 yıl sonra da böyle olacağını öngörebiliyorum.
Daha sonrası için bir fikrim yok, benim kafamda hep 30umdan sonra evlenirim gibi bir plan olduğu için 30a kadar korkup kaçacağımı düşünüyorum.

İnsanlar sorun değil bence ama sen yaşının geçtiğini düşündüğün için evlilikten korkuyorsun gibi geldi bana. Evlen mutlaka ileride zor olur.

İsteyip istemediğimi bilmiyorum ama düşencesi bile titremeye yol açıyor bende. Lafın gelişi söylemiyorum bunu, gerçekten fiziksel tepki veriyor vücudum.

Geçen gün anneme de dedim, hiçbir zaman o evlilik tanımı içerisinde konumlandırmadım kendimi, konumlandırmadım. Neden bilmiyorum ama olmadı işte, içimden gelmedi hiç. Büyük sorumluluk, daha kendi hayatım içinde tam olmamışım ben, tam olmadan olmaz ki bu işler diyorum sanırım kendi kendime. Yalnız kalmak da istemiyorum ileride, birtakım çelişkilerdeyim.

31 yaşın son demlerindeyim, bitse de gitsek hatta, hiç sevemedim kendisini.

ben. her geçen gün evlilik fikrinden daha da soğuyorum.

29-30 yaşındayken ben de delicesine ürküyordum. Hatta bol bol 'Niye sevdiğim kişiden evlenerek nefret etme riskini göze alayım ki' diyordum. Meğer sorun o zaman birlikte olduğum kişideymiş. Yeni yeni fikre ısınıyorum. Şu anda da çocuk fikri delicesine 'Hayatta olmaz, imkansız, istemem' görünüyor. Ona da zamanı gelince bakacağım. Ailemde 40-45 yaşları arası doğumlar bol, o yüzden çok da düşünmüyorum.

Bir arkadaşımla konuştum az önce. O da 36 yaşında. 'Benim hayalim hep evlenmemekti. Şimdi evlenmek istediğimi fark ettim' dedi. Yeni bir sevgili sahibi, göreceğiz.

Bir kuzenim var, 48 yaşında evlenmedi. O bile, 'Bilmem, zamanı gelince bakarız' diyor.

Eski patronum, 60 yaşında. O da 3 ay sonra evleniyor.

Dördümüzün de kız kurusu olmak dışında ortak noktası şu, pişman değiliz. Kendim hakkında polemik yapmayayım, taraflı olur; bu kuzen evlilik teklifi almamış ya da cinsel hayatı olmayan biri değil. Hazır hissetmemiş, istememiş ve yeni yeni hazır hissediyor. Açıkçası ben de tren kaçtığını düşünmüyorum çocuk düşünülmüyorsa. Yapabilinecek insan ne zaman denk gelirse. Bunun için zorlamaya, o an içinden gelmeyen bir şeyi yapmaya gerek yok. Zamanı geri çevirememek gerçekten bir dert, o konuda söyleyeceğim bir şey yok ama ilerisi için çok korkulacak bir şey olduğunu düşünmüyorum.

Bende bu durum tam tersi. Is guc sahibi de olduktan sonra evlenmek istiyor artik insan. Evlilik dusuncesini hicbir zaman aklindan gecirmemis bir insan olarak evlilik olabilir artik diyorum. Evlenilecek kadin atsin birileri ustume.

25 / erkek.

kendimi bildim bileli gözümü korkutan bir şeydi. boşanmış aile çocuğuyum onun da etkisi vardı. şu an 25 yaşındayım, son 1 senedir nedense çok sıcak bakıyorum evliliğe. özellikle çocuk olacaksa bu yaşlarda olsun ki, yaş ilerleyince kafam kaldırmaz gibi geliyor. neden sıcak bakmaya başladın dersen, sevgili gibi gez toz beraber yaşa. nereye kadar. asıl o sıkıcı geliyor bana artık.

@ayça, aslında evlilik bizim kulturumuzde cekilcek cile degil zaten de o cocuk olayı tum işi tereddute sokuyor zaten:/

Evlilik kurumu keşke baştan hiç olmasaymış diyorum. Ama evlilik denen şeyin var oldugu mevcut durumda evlilik deyince korkup kaçanlardan da degilim. Tabi ilerisi icin. Su yaşımda evlenmek kötü olurdu. Sevdigim bir insanla makul bir zamanda evlenme fikrine gayet sıcak bakıyorum ama çocuk olayından emin degilim. Su an icin cocuga cok soguk bakiyorum. Ileride degisir muhtemelen.

Ergenliğimden beri evliliğe bakış açım hiç değişmedi. Hep nefret ettim toplumdaki bu evlilik dayatmasından. Bir an bile "acaba olur mu" diye geçirmedim aklımdan, her zaman aşırı uzaktım evlilik fikrine. Yıllardır bu fikrim değişmediyse artık yeni insanlar tanıyıp yeni şeyler gördükten, sorunlu evliliklere şahit olduktan sonra fikrimin değişeceğini sanmıyorum hiç.

Ben varım yani sonuç olarak. 24 yaşındayım.

31 k evlenmek istemiyorum. Ömür boyu gömlek ütüleyemem.

Ne gerek evlilige. Herkes yapiyor diye mi yani.

Suicides underground +1

Bir is arkadasim gecen baktim erkek arkadasinin gomlegini utuluyor. Sogudum cidden kizdan

27 k
Evlilik son 1 seneye kadar hep manasız ve eziyet dolu görünmüştü bana. İçinde illa ki aldatma olacakmış gibi, neden bu ihaneti yaşayayım ve hayatımı çıkmaza sokup modumu düşüreyim ki? diyodum.
Ama şuan öyle bakmıyorum, güven problemini biraz daha aştım, yalnız yaşamaktan alabildiğine korkuyorum. Aile dostlar falan biyere kadar, insan kendini yalnız hissediyor. Aileyle yaşamak kalabalık geliyor, tek yaşamak da çok yalnız. En iyisi 2 kişi olmak, sevdiğinle uyumak, her şeyden senin haber vermene gerek olmadan haberdar olması, senin hikayeni yarı yarıya paylaşması ve bunun resmiyete bağlanmış olması.
"Tam ve sürekli bir hayat ortaklığı" kanun tanımını ilk okuduğumda kabus gibi hapis gibi boğucu bir çıkmaz demiştim. Ama şuan tam tersi, tek başına olmak arkadaşlarla aileyle avunmaya çalışmak karanlık bi çukur gibi geliyor.

Çocuk sahibi olma konusunu düşünmek bile istemiyorum. Bazen kabuslarımda hamile olduğumu karnımın kocaman olduğunu görüyorum.

evliligi gomlek utulemeye indirgeyen, sevgilisinin gomlegini utuledi diye kizdan soguyan lumpenler kadar garip, sig bir topluluk gormedim sanirim. evlenmeyi istemeyenlere hicbir lafim yok da bu zihniyet muthis ya, ciddi ciddi yetiskin insanlarin boyle seyler yazabilmesi, bu konuda bu kadar dar goruslu olmasi urkutucu.

Tamamen tanıştığın insanla ilgili bence. Ben ütü yapmayı pek sevmiyorum diye gömlek giymem yaka takar üstüne kazak giyerim diyen sevgilim vardı mesela. Tamam belki ileride böyle olmaz ütülerim illa ama o da başka bir şey yapar bir şekilde beraber yürür. Evlenince de hayatında güzel ve kötü anlar olacak evlenmeyince de. O yüzden evliliği bir şeylerden vazgeçiş ya da kazanma olarak görmek biraz saçma geliyor bana. Bakarsın biri olur evlenirsin olmaz evlenmezsin. Her şey mümkün.

29,5! yaşımdayım ve seninle az çok aynı şeyleri düşünüyorum fakat şöyle de inandığım bir şey var; evlilik istenilmez istetilir diye. Yani muhtemelen o kafaya sokacak birisi çıkmadığı için karşımıza böyle düşünüyoruz.

evlenmeyi bilmem de
cocuk dogurup sonradan pişman olan hiç görmedim.

evlilik konusunda muhtemelen pişman olursun.
çünkü burası türkiye.
erkek halimle beni bunaltıyor dost akraba.

der meister +1

nutkum tutuldu.

Of cok guldum, hep utuden konusulmus. Utu muhim beyler. kimler kimler istedi de dedim utu yabmayi bilmiyorsan aufwiedersehen. Ben evlenmeyi cok seviyorum, herkese evlenme teklif ediyordum baska bir sosyal ortamda, cok komikti. Seye de heb gulmusumdur. Evlilik diyorsun, aklina dugun, akraba sorumluluklari bir seyler bi seyler geliyor. Olm bi gun beyaz bir elbise, bir takim giyeceksin, iki ayakta durup el cirpacaksin, biraz yorulacaksin, anneannen mutlu olacak! Olay bu yani. Yaşlılar mutlu olsun, ne olacak yani, sanki hergununu muthis anlamli seyler yaparak dolduruyorsun da bir geceye gelince ay dugunler cok sacma. Konudan dagildim, ne diyordum? Evliligin bu sevgili disinda geti4digi sevilmeyen seyleri iki dakikada halledince geriye muthis bir sey kaliyor bence. Yalniz hepimizin olmesi cok dandik bir sey. Gelecekteki kocamin olecek olmasina katlanamiyorum.

çocuk çok severim ama o sorumluluğu almak istemediğimden çocuk yapmam, o yüzden uzun süre evlenmem de diye düşünüyordum.

beni evliliğe itebilecek hiçbir neden yoktu bana göre zira 3 yıldır bir ilişkim var, birlikte yaşıyoruz, maddi sorunumuz yok vs. vs.

ama toplumun içine karıştıkça maalesef o sosyal baskıyı hissederek sudan çıkmış balığa dönüyorsun. en basitinden, halası beni komşularına "sözlüsü" diye tanıtırken daha ailemle bile tanışmamıştı sevgilim. yaptığımız ayıp günah değil neden böyle deme gereği duydu diye üzülmüştüm. o yüzden çocuk konusunda hala benzer düşünsem de 2-3 seneye evlenirim muhtemelen çünkü artık bu ülkenin kokuşmuş zihniyetiyle mücadele edemiyorum.

evlenmeyi iki kişinin canının istediği gibi şekillendirmek, kendi kurallarını belirlemek, yoldaşlık, heyecan, destek, eğlence gibi kavramları kaybetmeden sürdürülebilecek bir seçim olarak bakacak erkeği bırakın, genel olarak insan bulmanın çok zor olduğunu düşündüğümden evlenmek gibi bir düşüncem yok.

evlenmekten korkmuyorum da, kendi seçtiğim bir şeyden niye korkayım. En kötü ihtimalle boşanırsın, biter gider diye düşünüyorum, ama benim tuzum kuru. Çalışan bir kadınım, kendi param var, modern bir ailem/sosyal çevrem var, bu yaşıma kadar kimseden "evlen, çocuk yap" gibi bir baskı görmedim, görmüyorum.

daha önce evlendim, iki sene sürmedi. hayatımda yaptığım en saçma ve gereksiz şeydi.

Genel olarak evlilikten korkma kavramını pek anlamıyorum. Misal, durup dururken "ya attan düşersem" diye uykum kaçmıyor benim, zira ata binmeyeceğim, ata binmemi gerektiren ortamlarda bulunmayacağım, illa ata binmem gerekirse belki ders alıp pratik yapıp bunu başarıp başaramayacağımı deneyeceğim, hayat illa ata binmemi gerektiren bir şekilde ilerlerse de başka alternatiflerin de kabul göreceği bir yerde yaşamak için gerekenleri yaparak bir yol planı çizeceğim. Saçma bir metafor oldu ama, korkuyorsanız evlenmeyin demek istiyor şair burada.

Bence hızlı bir hayatınız yoksa çok pişman olursunuz. Birkaç tanıdığım var, hepsi açıkca belirtmese de pişmanlar. Bir tanesi geçen evlenmeyi denedi ama bu yaştan sonra sıkıntılı, olmadı...

Standart ev kadını veya evden-işe şeklinde bir hayatınız varsa mutlaka evlenin. Ancak ekstrem bir hayatınız varsa (örneğin dünyayı geziyorsanız), uzun bir süre niyetinizde buysa o zaman evlenmek istemiyorsanız evlenmeyin.


.

Benim arkadaşım beş yıl önce aklımdan geçmezdi evlenmek ama şimdi çok pişmanım diyor. Ciddi anlamda da istiyor evlilik. Bahsettiğim kişi 34,k.
Ben de biraz @kartallar yuksek ucar gibi düşünüyorum bu konuda.

İnsanlar hala bunun zorunluluk değil bir tercih olduğunu anlayamıyor.
Kadın bir erkeğe ait veya anne olmayınca daha değersiz değil, bunu karşındaki ile tartışmayı bilmek, ona gerçekten ne söylemeye çalıştığı konusunda yardım etmek lazım.
Çevresinde tek başına durabilen güçlü kadınların tü kaka ise kime neye göre olduğunu.. Bir insanın hayat kavgasını aşağılamaya vakit ayıran insanın vaktini almayı da bilmek lazım. Evliliğin zıttı Yalnızlık değil.

27-kadın

küçüklüğümden beri hiç evlenmek istemedim çünkü evlenmeye gerek olduğunu düşünmüyorum. eskiden korkutucu gelirdi sürekli aynı adamla yaşama fikri. şimdi ise tam tersi, bütün ömrümü aynı adamla geçirmek istiyorum ama bunun için niye evlenelim ki? bizim birbirimize "sana söz, iyi günde, kötü günde, hastalıkta, sağlıkta yanında olacağım. bunun altına imzamı dahi atarım. te bunlar da şahitlerim" demeye ihtiyacımız yok :D bunu zaten biliyoruz.

ailelerimiz açısından da şanslıyız, yıllardır sevgilimle beraber yaşamama rağmen hiç baskı kurmuyorlar "niye evlenmiyorsunuz" diye.

hem sonra evlenmeye kalksak düğün yapıcaz, annemler ablamın düğününde yaptıkları gibi 600 kişiyi çağırmak isteyecek, ben olmaz diyeceğim, kavga edeceğiz, sonuçta o 600 kişi gelecek, ve bir sürü gereksiz masraf olacak. yazık günah.

çocuk istersem o zaman evlenirim tabi. ama çocukları çok sevmeme rağmen şu yaşımda bir çocuğun minimum 18 yıllık sorumluluğunu almak istemiyorum. şu anki yaşam tarzım bir çocuk yetiştirmek için kesinlikle uygun değil. çocuk için hayatımı toptan değiştirmem gerekecek. çok zor. 

sevgilimin gömleğini de ütülerim donunu da yıkarım ayrıca. o da benim için yapar. bunlar da bir şey mi, insan sevdiğinin yüzü gülsün diye neler yapmaz ki. sanırım birbirimiz için yapmaktan gocunacağımız hiçbir şey yok şu hayatta. gömleğini ütülemekten şikayetçi olacağınız biriyle evlenmemelisiniz zaten.

bir kez evlendim(aslında imza atmamak için oldukça direndim ama işte enerjimizi neden insanlara bunu izah etmeye çalışarak harcayalım, kendimize harcarız söylemleriyle ikna oldum, belki de o dönem ikna olmak istedim). öyle travmalı, çok kötü bir evliliğim olmamasına rağmen inanılmaz pişman oldum. hayatımda verdiğim en yanlış karardı. balayından döndükten sonra pek çok kişiden, evlenmeden önceki etkinliklerime/hobilerime/iş tempoma vesaire devam edince, artık evli barklı kadınsın "uyarısı" aldığımda ne "halt" ettiğimi idrak edebilmiştim. eskiden işyerinde asiliklerim, aferin phoebe hakkımızı aldın diye yorumlanırken, evlilik sonrası e ama sende kendine bir çeki düzen vere dönüştü. hayatta evlilik kadar pişman olduğum hiç bir kararım olmadı gerçekten. o yaşa kadar inşa ettiğim bütün kimliğimi/zihinsel birikimimi sınırlamam ve evliliğe uygun bir kadın profiline dönüştürmem beklendi. bunu yaşamayan kadın sayısı son derece sınırlı bu ülkede. sosyo kültürel-ekonomik düzeyi farketmiyor. kadınlar bunu kendi aralarında dahi dile getiremiyor çoğunlukla. çünkü seçilmemiş/tercih edilmemiş kadın algısıyla anılmayı göze alamıyorlar. yemişim bu algıyı. benim mutluluğumdan, huzurumdan daha önemli ne var bu bir kere yaşayacağım hayatta? istisnai evlilikler elbette vardır, her evlilik böyledir diye ahkam kesmeyeceğim.

herkes tekrar evlenmeme sebebimin evlilik fobisi falan olduğunu düşünüyor. hiç alakası yok. bunun bir tercih olduğunu kabul etmek istememe sebepleri, çoğunlukla, kendileri bu sosyal algıyla mücadele edecek gücü kendilerinde göremedikleri için yaşadıkları iç çekişmeler. şükür iç huzurum çok yerinde ve son derece mutluyum. 50 yaşımı 50 yaşına gelince düşünürüm. neden olasılıklar üzerinden senaryolar yazıp bugünümü anksiyete ile geçireyim?

ezcümle; bir başkası ile birlikte olmadanda ben tam ve bütünüm. bir başkası ile hayatımı birleştirme kararı alırsam şayet, bu toplum istedi diye, kendimi tamamlamak için vesaire olmaz. bir yol arkadaşı istediğim için olur, ki imza atmayı yinede düşünmüyorum.

27 k, birebir aynı fikirdeyim sizinle.

yalnızca evlilik değil, genel olarak ilişki olayına alerjim var. ne zaman gereğinden fazla bir samimiyet oluşsa biriyle, ya bi yolunu bulup kendimden soğutuyorum, ya da ayaklarım totoma çarpa çarpa kaçıyorum. çevremdeki ilişkilere ve evliliklere baktıkça bu fikrim sadece pekişiyor. bundan 4-5 yıl önce bu görüşümün 30a yaklaştıkça değişeceğini ve isteyeceğimi düşünüyordum, tam tersi oldu. kafamda soru işareti bırakan tek husus toplum baskısı. bu yüzden mümkün olan en kısa zamanda daha medeni topraklara kaçmaya çalışıyorum, evlenmemiş kadınların buradaki kadar yadırganmadığı yeni diyarlara doğru.

sebebi ise büyük ihtimalle korkunç bir babaya sahip olmaktan kaynaklı çocukluk travmalarım. çok severek evlenen annemin neler yaşadığına doğrudan şahit oldum. önceden mantık evliliğine veya paravan evliliğe biraz daha yakındım, şimdi o da gitti. sevmediğim sürece aynı evin içinde ikinci bir kişinin varlığına katlanamıyorum. hiç gerek yok o yüzden. ama işte, dediğiniz gibi, 50 yaşıma geldiğimde akranlarım çocuk, ve hatta torun severken acaba pişman olur muyum diyorum ben de. hayırlısı yaa.

ekleme: sebep demişim, havada bırakmışım. tamamen kısıtlanma psikolojisiyle alakalı. istediğim an, istediğim kişilerle, istediğim aktivitelerde bulunmaya çok alıştım. yukarıda da bahsedilmiş, evlilik "kendine çeki düzen verme"ye mecbur bırakıyor insanı biraz. çok hareketli bir hayatım olduğundan da değil de, canımın istediği gibi hareket etme özgürlüğüme biraz fazla düşkünüm. hayatımı ikinci bir kişiye (çocuk da giriyor devreye bu noktada) göre şekillendirmek istemiyorum. aldığım kararların hepsini kendim öyle istediğim için almak istiyorum, mecburiyetten veya sırf uyum sağlayayım diye değil.

Hiç kimseyi sevmemiş, hiç kimse tarafından da sevilmemişsiniz.

Çağımızın sorunu bu olduğu için, kimse evlilik düşünmüyor ya da korkuyor.

evliliği ömür boyu gömlek ütülemek sananlar var. tamam evlenmenin bana göre de pek bir mantığı yok ama evlenince ev işini kadın yapar mantığındaki erkeklerle evlenip sonra da evlilikten soğuyorum demek salakça.

öyle delicesine istememek değil de biriyle nasıl geçineceğim konusunda ciddi endişelerim var. Bu da beni geride tutuyor.

Ailemde ve yakınımda geç evlenen/hala bekar olan ileri yaşlar var. 39'dan 73 yaşa kadar bir aralıktan bahsediyorum. Evlenenler keşke erken yaşta evlenseydik, bekarlar da keşke evlenseydik diyorlar.

Türkiye medeni bir yer olduğunda evlenen çift sayısı azalacak. İstemediğiniz kimseyle evlenmek zorunda değilsiniz.

öncelikle der meister +1


biriyle sürekli beraber olacak olmak, geçinme dusuncesi korkutucu. su yıla kadar evlilik benim de korktuğum bir şeydi. ama bilhassa su günlerde ' neden olmasın ya ^^ ' cümleleri geçiyor icimden.

22 k istemiyorum, korkunç

Insanlarla yapamamak ayrı bir sorun, onun evlenmeyi istemekle alakası yok. Iyi vakit gecirdiginiz insanlar yok demek ki etrafınızda?

Evlenme kısmına gelince, iki yıl öncesine kadar evlenmek istemiyordum. Hala da, çok baskı yoksa evlenmeyi sebepsiz görüyorum. Yaklasık iki senedir evliyim. Bu denli aile baskısı üzerimde olmasa ve beraber yasadıgım insanı sürekli 'saklama'ya calısmaktan bıkmıs olmasam, ikimiz de sacma buluyorduk evliliği,özellikle asla cocuk istemeyen bir cift olarak, hala da öyle buluyoruz.

27-k.

Eşim çift olmadan birey olmayı bildiği için evlilik öcü gibi gelmiyor şu an bana. Omuzuma binen hiçbir ekstra yük yok. Öyle oldugu için de, bir imza atıp aileyi rahatlatmak çok büyümedi gözümde.

23 yaşında bi erkek arkadaşım oldu, ilk 1 sene evlensem evlenirdim. Sonra bir soğudum bu evlilik olaylarından, 29 yaşımda da ayrıldık zaten...

30 yaşındayım, çocuk doğurmaya karar vermedikçe evlenmem diyorum. Korkmak ürkmek vs. değil, sadece gereksiz buluyorum.

var.
bulduğun adam
1. hem çok aşık olduğun bir adam olacak
2. hem sana çok aşık olacak.
3. hem sorun çıkartmayan düzgün bir dünür ailesi olacak.
4. hem ekonomik-kültürel olarak senin aile kültürüne uyum sağlayacak.
5. hem aldatma ihtimali düşük olacak, sadık kalacak.

böyle bir adam bulma olasılığı yerlerde sürünüyor açıkçası, en güzel kızlar için bile zor, hatta güzeller için beğeni skalası daraldığı için daha da zor. dolayısıyla bu sebeple bekar kalan bir sürü kız arkadaşım var bende bunlardan biriyim.

evlenmek istemeyen kadın yoktur, kendine layık gördüğü adamlar onunla evlenmek istemeyen kadın vardır. dolayısı ile yoktur, ütü mütü hikaye. coni dep gelsin gömleğimi ütüle desin yuvarlanarak ütüler. boş geyik bu, farklıyım ben edebiyatı işte. meriç avcısı şişman teyzeler daha çok girer bu işe.

Mücver

kabak yemeği.

Patlıcan salatası, haydari, kısır, mercimek köftesi vs. Daha çok mezecilerde olacak şeyler geliyor aklıma.

Yogurt

Braun iontec satin hair 7 kullanıyorum, memnunum.

bende de satin hair 7 var, ben de çok memnunum.

Philips salondry control kullanıyorum çok çabuk kurutabiliyor yüksek ayardayken, güzel.

Etap iyidir.

www.google.com.tr

Ben direkt kuaförümden rica etmiştim bana da bir tane getirtir misin diye.
bozulursa tamirini falan da yaptırıyorlar.

Fönsan kuaforlerın kullandığı 2000 w olanı kullanıyorum 80 90 civarında bir fiyata aldım 2 senedir bir şey olmadı. Devamlı kullanılıyor. Fiyat performans çok iyi tavsiye ederim.

şans mıdır nedir bilemiyorum, valera swiss diye turkuvaz renkli bir saç kurutma makinesini hunharca kullandık. sanırım 15 sene oldu rahat. 15 sene süresince bir tek kablosu değiştirildi. sanırım biraz da şans işi bu elektrikli aletler.

Fönsan kullaniyorum 5-6 yildir. Sikintisini gormedim, oldukca da uygundu fiyati

www.gittigidiyor.com kullanıyorum. uygun fiyat ve cok etkili.

Benim için şu sıralar:
www.youtube.com

Cubaneros-lost on you
Rag'n'bone man-skin (bilel remix)
Röyksopp feat susanne sundfor-never ever
Charlie puth-attention

Rusça önereyim. Timathy - baklajan. Bi dene derim :)

Sapés comme jamais

youtu.be

Bak yine başladım oynamaya :)))))

lehçe isterseniz youtu.be

evet aile mahkemesinde dava açmanız gerekiyor. ilgili uluslararası anlaşmalara da atıfta bulunsanız iyi olur.

kulacoglu.av.tr

Dediğiniz gibi ya sadece kocanın soyadı ya da kendi soyadıyla beraber kullanılabiliyor. Sadece kendi soyadını kullanması için evlilikten sonra aile mahkemesinde dava açması gerekiyor.

Türkiye'de böyle bir şey yok aile mahkemesine gitmen falan sonuca ulaştırmaz, bir ihtimal AİHM derdine çare olabilir ama o da kesin değil.

@angelus biraz arastir istersen yanlis bilgi veriyorsun. 30 saniyelik bir google aramasiyla bile turk mahkemelerinin kadinin sadece evlenmeden onceki soyadini kullanabilecegine dair kararlarinin haberleri cikiyor.

o zaman evlenme.

Evlendikten sonra böyle bir değişiklik yoluna giriyorsan asliye hukuk mahkemesine gitmelisin. Menfaatinin ne olduğunu net bi şekilde açıklarsan, mahkeme de mantıklı bulursa, olur.

bizzat kuzenim yaptı. bekarlık soyismini kullanıyor.

Kıyafet sıkıntısı geliyor aklıma, mesela tüm gün sutyenle gezmek zorunda olmak. Şık giymeyince ciddiye alınmamak( bu erkeklerde de var aslında)

Adetin ilk günlerinde işe gitmek. Karın, bel, baş ağrıları her biri dört bir yandan sıkıştırıyor. Nefes alamıyorum ama bir sürü insanla muhattap olmak zorunda kalıyorum. Yine içim daraldı.
İş yerine göre kıyafet sorunu.

Aklıma geldikçe eklerim.

"Evli, yakında hamile de kalır" nedeni ile işe alınmamak, bunun da görüşmede "Yakınlarda çocuk düşünüyor musunuz" dorusu ile belli edilmesi.
Giysi kuralları demek istedim ama erkeklerde de var bir şekilde. Onlarda da kravat, hatta bazılarında yaz günü ceket sorunu olabiliyor. Kadınlardaki giyim sıkıntıları ile erkeklerdeki giyim sıkıbtıları farklı olabilir.
Kadın patronlar, üstler hakkındaki "Manyamıştır erkek gibi davranıp patronluk taslamaktan", "Çirkeftir, kaprislidir" gibi önyargılar.

benim için; koca bulamamak en başta gelen sorun. afterpartylerden çıkmayan pelinsu'ların bile bebekleri olmuş, geçen bir stalklayayım lisanstakileri dedim, tadım kaçtı :/

projelerden dip boyasına gidememe.

mesainin de kuaförün de 09.00'da başlıyor/açılıyor olması.

ofiste herkes topuklu ayakkabı giymeyecek kadar paçoz olduğu için topuklu ayakkabı giydiğimde kendimi assolist gibi hissetmek.

masamdaki aynaya bakarken odaya birinin gelmesi.

kalitesiz zaten. kendileri üretmiyorlarfason üretim, işleri saat değil ki. içinde 5 liralık pilli mekanizma var. malzeme kalitesi de 10 liralık. buna para verip alanın aklından şüphe etmek lazım. dediğin gibi zaten sokaktaki saatçilerin saatiyle aynı bu. 180 dolara sattıkları bu saatten kaç kat kar ettiklerini hesaplamak bile istemiyorum. ki 200 dolara ne kadar ''gerçek'', güzel saatler var...

Saat bozulan birşey mi ?

Benim şimdiye kadar hiç bozulan saatim olmadı, attıklarımızın ya camı kırılmıştır ya da eskimiş hertarafı çizilmiş ve sıkılmışızdır. keza lacoste kol saatim var 5 yıldır da kullanıyorum, maşallah. hatta daha dün aynı saatimin farklı kordon renginde olanını alacaktım.

yani, ayakkabıda haklı olabilirsin bilmiyorum (son aldığım ayakkabı da şansa lacoste 3 ay oldu herhalde, 1 ayakkabım var her yere onu giyerim, henüz bi sıkıntı vermedi çok şükür) Ama saat zaten genel itibariyle bozulan birşey değil bence. sıkılınan birşey bu yüzden, saatte mesele kozmetik tarafı. bu saat de şık bence, yalnız fiyatları geçirdiği konusunda ben de hemfikirim, acımasızca kaktırıyor, e bunun sebebi de kalitesi değil malumuzun timsahı.

edit: bu arada, koleksiyon gibi değil ama çok sayıda saat kullanırım. kıyafetlere göre filan çeşitli saatler alırım hediye ederim- camını kapının koluna yanlışlıkla vurduğumda camı çatlarsa sinirlenip atarım filan. yani çok sayıda saat kullandım-kullanıyorum ve daha hiç bozulanına denk gelmedim.

Ben de kalitesiz olduğu kanaatindeyim

made in china. saatte china çok hoş bir durum değildir ve sadece lacoste değil, armani, tommy falan da böyle. uzak durmak gerek.

4-5 sene oldu metal kordonlu metal kadranlı bi modelini kullanıyorum, hiç sorun yaşamadım (maşallah diyelim:p )
Her gören de soruyor, beğeniyor.
300₺ idi o zaman fiyatı.

Lacoste'tan ne ayakkabı alırım ne de saat. Bir kere ayakkabı aldım ayağımın ortopedisini bozdu resmen. Hayatımda giydiğim en rahatsız ayakkabı idi.

Lacoste'tan tişört al, pantolon al, hatta şapka bile al ama asla ayakkabı alma.

Bu arada soruna cevap: Evet saat kalitesiz, fason.

Bence girilir biraz dalgalı olabilir.
Alaçatı diyorum ben.

Kaldığınız yerden beklentiniz ne? Hava bu haftasonu gibi olursa üşürsünüz.

Araç kiralayacaksanız ve ucuz olsun derseniz çeşmede kalın. Kalacak yerden tek yataksa beklenti alaçatı lüzumsuz pahalı. Alaçatı da gezcez, araç da olmayacak dersen bi ihtimal alaçatı.

Alaçatı. Çeşmenin merkezinin pek bişeyi yok zaten.
Girilir heralde ama çıkınca hemen kurulanın rüzgar üşütür.

üşüme ihtimaliniz var ama alaçatı, net.

Ben 1 Mayısta Ilıca'da denize girdim.3 Haziranda çok rahat girilir

Alaçatı. Herşey pahalıdır yalnız.

Geçen gün makarnaya bi sos yaptım, salçalı aslında klasiktir ama bu çok başka oldu.
Biber salçası, domates salçası, kekik, nane, karabiber, yazdan yaptığımız domatesli acı sos, biraz zeytinyağı ve su. Makarnayı haşladıktan sonra üstüne bunu döküp eritme peyniri rendeleyip karıştırdım. 5 dakikada bitti tencere :)

Fesleğen al sadece fesleğen ve domates enfes oluyor. Bir yemek demişsin ama sezar sos da yapıyorum o da çok güzel oluyor.

makarna için fesleğenli sos(pesto diye geçiyor sanırım) ve köri sosu güzel oluyor. aslında sos yemeği baya değiştiriyor şimdi düşündüm de. çeşitli soslarla bir sürü tavuk yemeği yapılabilir.

megalomaniac +1 + sarımsak

Hindistancevizi sutu - köri
Ketcap-mayonez-viski
Zeytinyagi - sarimsak - limon

Makarna için favorim bolonez sos.

Şu amcanın tarifi iyi. Şarap yoksa koyman şart değil. Muskat önemli. Bir de hızlı olsun diyorsan illa seksen saat pişirmene de gerek yok. Çok kasma yani.

www.youtube.com

Konuşmaya akıcı şekilde katılmayan, katıldığında da muhabbete bir şeyler katmayan, belki biraz yavaş ve sıkıcı konuşan, espri yapamayan, espri yapıldığında hemen gülmeyen, donuk donuk bakan tiplere tutuk diyorum ben.

www.youtube.com

duru +1

bizim orda "su yutkunu" derler öyle tipler için. yeni bir ortama girince pasif, sessiz, utangaç veya sıkılgan tavır sergileyen... bir oyuna katılmak istemeyen, katılsa bile insiyatif almayan. duygularını açıkça ifade etmeyen/ edemeyen, ağır tabir ile "sümsük" kimseler için tutuk denilebilir.

ben :(

Duru +1

Çok yaygın olmasa da kullanılan bi tabirdir.

konuşamayan insanlara deniyor tutuk işte; yok espri yapamayan sıkıcı konuşan falan binbir alakasız detayla eziklemeye, abartmaya lüzum yok.

çekingen kişilik yapısını anlardım. ''iletişim konusunda sıkıntılı'' bence daha acımasız duruyor.

@otonomo, çekingen kişiik yapısı tam karşılamıyor.

buradan anladığım kadarıyla belli bir tarifi yokmuş bu kullanımın. ilk tutuk dediklerinde ben "acaba lan kekeme mi demek istiyolar bizimkine" diye düşündüydüm.
silahın tutukluk yapması, ben sende tutuklu kaldım falan geldi yani aklıma.

şimdi ekşi'de tutuk başlığının ilk entrysine baktım. burası daha karmaşıklaştı.

eksisozluk.com

Bence senin söylediğin şey tam tanımı kafamdaki. Aynı şeyi söylüyorsunuz

coyote +1

İçe kapanık, pek konuşmayan insanlara denir.
karadenizde çok yaygın bu tabir.
Özürlü, sümsük vs. bunlar çok ayrı şeyler.

Duru + 1
Ben de çok duydum ve bu anlamda kullanırım.

Oyle bir yas yok. Sen de evlendigin kisi de surekli degisiyor, zamanla baska insanlar oluyorsunuz. Evlilik is a box of chocolate you never know what you gonna get, mama used to say.

bence bu adam aşırı doğru söylemiş
youtu.be

1-vardır. 28-32 arasında evlenilir.
2-ben çocuk yetiştirecek yetkinliğe bakıyorum. Eşimle zaten yeteri kadar olgun oluruz. (Ilki olmasa buna bakardım)
3- yeterli olgunluk ve çocuk yetiştirme bilincini geliştirme beklenmelidir. Ikincil olarak içine girecek bir ev, biraz rahatlık. (Evlendikten sonrayı kastediyorum, birikmiş olmalı yani.)
4- 35te geç olmuştur.

Bonus: bunun cevabı 2 ve 3te

Oyle bir yas yok. 18'i dolduran her erkek kendini olgunluga erismis gorur ama 30 yasina kadar bir bakima cocuktur cunku ulkemizde oyle yetistirilir. Kizlarin ise olgunluk gosteren hareketler yapmasi toplum tarafindan emredilir. Bu nedenle ozellikle erkeklerin 30 yasindan once evlenmesi ozellikle baba olmasi kotu. Instagram'a foto atan dar pantolonlu adam baba goruntusu vermiyor. Kizlar da diziler sehir efsaneleri gibi nedenlerle erkekleri beyaz atli prens olarak goruyor. 25 yasinda evlenen kadin hala 12 yasindaki kiz cocugu gozuyle erkeklere bakiyor. Sonra bozuk iliskiler carpik toplum karakteri gelismemis cocuklar, seks bagimlisi duygusuz erkek cocuklar, erkeklere kole kiz cocuklari ortaya cikiyor.

25 yasinda is deneyimi bile olamayan kadin ve erkegin para durumuna hic girmiyorum bile. Neymis, dugunde takilacak altinlarla ev alinacakmis! Adamin guvendigi seye bak

Kadın için 25'ten sonra, erkek için 30.

bence bir aile kurup çocuk sahibi olmak için maddi ve manevi olarak hazır olduğun yaştır ideal yaş. kimi 35'te hazır hissetmez kendini, kimi 25'te aile sahibi olmak ister.

tabi fizyolojik sebeplerden ötürü geç kalma işi var o ayrı. 40 sonrası geç olur bence ki benim babam ben doğduğumda 55 yaşındaydı.

ben erken evlenilmesi gerektiğini savunanlardanım. 35 yasında bekar erkeğim. son 5 yılım çok güzel geçti. kadınları tanıdıkça evlenmekten soğudum. eğer 20-25 yaşımdayken beni bir kız kafalasaydı şimdi çocuğum olurdu. ama şimdi kalitesizlikleri daha hızlı farkedip yol veriyorum. dolayısıyla ilişkileri sabote etme eğilimim var. bu nedenlerle evlenin diyorum 25'e bile varmadan.

Her sahnesine, oyuncularına, kalitesizliğine sövsem de izliyorum ve şuan başkasının izlediğini görünce çok heyecanlandım.
Çok beğeniyor, güzelliğinden büyüleniyor adeta, mümkün olsa karısı olmasını isterdi ama kızın masumiyeti de adamı çekiyor. Erotik bi beğeni değil. Yani arada işte tam net bişey yok şuan.

selam ben de varım @megalomaniac :)
hele o brezilya dizilerindeki gibi önemli bir şey olduğunda v.s karakterlerin kelleleri 50 defa zoomlamaları yok mu.. neyse ben ki evde açık tv görünce bu ne böyle izlemeyin şunu bomboş programlardan başka bir şey yok diye söylenip kapatırken sanırım büyük ah almışım :D
soruya gelecek olursak şuan senaristler onun ucunu açık bıraktı baba tarafından bir beğeni var ama yönü belirsiz farkındaysan yağız a da yanlatıyorlar küçük kızı
yağız da açıklanamaz bir şekilde ablanın yörüngesinde
bana kalırsa burada izleyicinin nabzına göre şekillendirecekler şuan öyle bir portre var ki hepsi birbirine ilgi duyabilir kıvamda

Diziyi izlemiyorum arada denk geliyorum merak ettim:

Bu afra saraçoğlu yaşlı adamın karısı mı? Severek mi evlenmiş çıkar ilişkisi mi? Bir ara izlediğimde kız başkasıyla sevgiliydi. Şimdi hem başkasıyla evli hamile hem de bu sevgilisi olan çocuğa bunu bize niye yaptın falan dedi? Nasıl bir ilişkileri var? Çocuk kimin?

Son olarak çağlar Ertuğrul kardeşinin sevgilisinden mi hoşlanıyor? Kız kimi seviyor anlamadım, ikisini de mi?

oha bizden başka izleyende varmış duyuruda şok oldum. Arada denk gelirsem bakıyorum ben eşim daha fazla takip ediyor.

megalomaniac+1 resmen ayak kokan leş bir dizi ama izliyoruz.

bir doktora gidin. günde 18 saat susuz kalmak pek sağlıklı değil, bünyeniz dayanmıyordur. ona göre oruç tutmayabilirsiniz.

@kurnaz aslında gayet sağlıklıyım, sağlık problemim de yok. geçen sene de aynı problem vardı, sadece ramazan ayında oruç tutarken yaşıyorum bunu.

Sahurda pekmez yiyin 1-2 yemek kaşığı. Açlıktan illa ki oluyor. Bu hafta hava aniden soğudu, vücut hemen alışamıyor. Oruç tutmasak yemek yiyerek dengeliyor vücut ısı farkını. Ben hırkayla geziyorum, haziran gelmişse gelmiş ayıp mı :)

Şekerli gıda tüketme. Kan şekeri seviyen daha az dalgalanır gün içinde.

Flormar 352 blackstar red
Ben de nar çiçeği oje sorayım bildiğiniz sevdiğiniz

@pastörizesüt:
narçiçeği tonlarını hiç bilemiyorum maalesef.

flormar 352'yi biliyorum, ben de kullanıyorum.
biraz daha az bordo, daha kırmızı bir şey arıyorum galiba.
dior massai 853 gibi mesela.

Maybelline 352 downtown red

Ooo maybelline downtown red on numara ben de kesinlikle tavsiye ederim.
Dior massai ye muadil flormar 416 straight red oneriliyor denemeni tavsiye ederim.
Nar cicegi olarak da yves rocher de cok guzel bulmustum simdi bilemedim numarasini ama onlara bakin, yves rocherin kaliciligi da cok iyi.

Golden Rose matte 05 bordo mat ve kadife gibi, hem de kalıcı. Öpülesi bir el görüntüsü veriyor <3

@pastörizesüt Golden Rose mat 16
Mat oje ama içinde çok yakından bakınca belli olan hafif sarımsı pırıltılar var, harika bi ton.

Az önce dandirik bir parfümeriden "Gabrini" adında bir oje aldım, inanır mısın ben böyle güzel böyle yoğun bir oje görmedim. Rengi tam senin istediğin gibi. 33 numara. Dior'un o bahsettiğin ojesinin rengine benziyor.

flormar cherry dessert diyorum

Cirkinlikle alakasi olmayabilir. Belki sakallı olgun, sakalsız cok kucuk gösteriyorsundur. Sakal yakıştırıyolardir ondan.

Diyebiliriz. Ama bu demek değildir ki sakal yakışan her erkek tipsiz.

Şimdi uzun süre sakal uzatınca, o sakal haliyle yüzünün anatomik bir parçası haline geliyor. Yani bir insanın kulağını burnunu kesersen nasıl ki güzel bir görüntü oluşmayacak, sakalı kesince de aynı şey oluyor belli bir dönemden sonra. Yani sakalsız yakışıklı olsan da olmasan da, uzun dönem sakal bırakınca, kestikten sonra illa ki bi maymun götüne benzetilmek kaçınılmaz olacaktır. En garantisi sakal kesmek zorunda olmayacağın bir meslek seçmek, ben öyle yaptım 10 yıldır kesmiyorum sakalımı.

Sakal çok gürse yanaklardaki uzatmak net amelelik bence. Top sakaldan hafifçe yanlara taşmış şekilde yap. Memur değilsen sıkıntı da çıkmaz muhtemelen

ben su gune kadar sakallı halini begendigim hiçkimsenin sakalsız halini daha cok begenmedim.

sakal baslı basına bi olgu

gur ve uzun sakal cirkin adam kamuflajıdır :)

Erkekler kadinlarin makyajina ithafen kendi aralarinda geyik ceviriyolar ya "hortumla su tutmak lazim evlenmeden once" diye, ben de adamla evlenmeden once bi saci sakali tras ettirip alacaklari adami kontrol etmelerini oneriyorum hanimlara.

gür değil, elmacık kemiklerine kadar da değil, oralarda epey aşağıda başlıyor. biçimli çıkıyor ama yer yer boşluk da değil yani. ben de seviyorum sakal aslında hem düzenli tıraş olmak eziyet. ama zorunda kalırsam diye şeyaptım.

Hayır öyle değill.
Sakallıyken çok acayip başka bişey oluyosundur, kalpler çıkıyodur.
Sakal yokken normal sade bi insan oluyosundur.

Hem sakallı hem sakalsız esit derecede yakisikli olmak mumkun degil sanki. Birinden biri daha iyidir. Sakallı hali daha iyi olan erkek, yakisikli degildir denemez bence. Sakal ayrı bir olay, yüzü gizleyen maske diye dusunmemek lazim. Sakallı haline alistiklari icin etraftan boyle yorumlar duyman normal.

ben de en son 5 sene önce sinek kaydı tıraş oldum. senin terdirginliğini gönülden paylaşıyorum.

angelus+1 herkes böyle biliyor, garip karşılamalarının nedeni bu.

Bayadır çeneden uzun olan sakalları kestim bi anlık gafletle. Şimdi çenemi kesmiş gibi duruyorum. Aynaya bakınca gülme geliyodu başlarda. Ben kendim gülüyosam insanların yadırgaması da normal. Bi süre sonra alışırlar ama dert etme.

Bizde satın almak yoktu.
Böyle şeylerin gereksiz ev çöpü olduğunu düşünüyorum. Boğaziçi mezunu da olsam almazdım heralde.

yuzune bile bakmazsin cubbenin, bir sure sonra da cope gider. bence parani ziyan etme

Hiç anlamı yok bence de satın alma.

Türkiyenin en prestijli üni.lerinden birindeyken gaza gelip okulun isminin yazili oldugu sweatshirt almistim. Sadece 2 kez kampus sinirlari icinde giydim, sonra da okulu birakinca bi daha elimi bile surmedim. Hadi sweat evde falan yine giyilirdi aslinda da keple cuppeyi napicaksin abi, alma tabii ki :D boyle seyler gaza gelip alinan sonra da evde kalabalik yapan islevsiz seyler oluyo genelde. Hatira olsun diye alinan cirkin kupalar, magnetler, tisortler, kucuk biblolar ivir zivir. Dusununce bile icim sisti :D

bir anlık hevesle alınıp hiç kullanılmayan şeylere bir yenisini eklersin.

Kesinlikle alma

dünyanın en gereksiz harcaması olurdu.

Çöp.

Ben cüppeyi almadım. Kepi bedava verdiler. Valizin birinin içinde duruyor 3 yıldır bi kere bile açıp bakmadım. Alma bence.

Valla bedava da olsa alıp saklamaya değer bir sey degil.

güzel bir fotoğraf çektirin stüdyoda. sonra iade edin gitsin.

Alma bence. Gereksiz yer işgalinden başka bir şey değil.

+12
-2

2