ben günübirlik bir yere giderken dahi yaşıyorum onu. hatta gideceğim güne kadar çok heyecanlı oluyorum, sürekli plan program yapıyorum, son 1-2 günde ise strese giriyorum, ne gerek var diyorum, gitmekten vazgeçecek noktaya geliyorum, eğer bilet almamışsam vazgeçebiliyorum. bir tek kendi evime dönerken yaşamıyorum, ailemin evinden dönsem bile.

+1. Aynı durumları 3 yıldır başka bir ilde eğitim yüzünden yaşıyorum. Tatilden dönerken ve giderken. Özellikle bu yaz tatillerinde. Bende ekstra duygusallık da oluyor. Ben yokken birine bişey olsa vs takıntılar yapıyorum. Gittikten bi hafta sonra herkesi unutuyorum :d nerde değilsem orası daha iyi geliyor gözüme ama giderken de hep aynı olaylar işte.

ben tam kapıdan çıkarken her seferinde karnıma sancılar girmeye başlıyor.

ahaha aynen, bende de var bu. valizle seyahat durumlarını geçtim, sokağa çıkınca bile oluyor. normalde son derece asosyal, zorunda olmadığı sürece dışarı çıkmayan biriyim. yalnız ezkaza çıktım diyelim, eve dönmek istemiyorum bu sefer. yine uzun mesafe yolculuklarında da öyle. ankara'ya gidecektim mesela, uykularım kaçıyordu resmen istemiyorum diye. ama gidip iki saat geçirdikten sonra da dönesim gelmedi.

aslında bence bu "yer değiştirmeme" isteğinden yani en başta mustarip olduğumuz durumdan kaynaklı. her neredeysek orada kalmak istiyoruz. mecburen yer değiştirdiğimizde zihnimiz "e tamam buraya geldin ama daha fazla gitme işte, burda dur o zaman" diyor. galiba.

Oluyor

Görüyorum ve artırıyorum. Ben alışverişe giderken dahi yaşıyorum bu durumu. O yüzden her "şey" den fazla fazla alır bir daha ne marketin ne de mağazaların kapısına uğramam. Yalnız eti günlük alırım bak o önemli, etin şakası yok. Her gün alırım az az alırım. Tabi bu sorunun cevabı değil galiba.

Bunun manyaklıktan çok biraz üşengeçlik, biraz kronik isteksizlik(ne gerek var ya her sabah uyanıyoruz türünden), biraz da sosyal fobi ile alakalı olabileceğini düşünüyorum. Her an aslında mücadele etmek istemediğiniz bir ortama giriyormuşsunuz da bu tekerrüre katlanmaya artık dermanınız kalmamış gibi. Evet evler tanıdık, ahali tanıdık, şehirler tanıdık ama ya tanımadık bir durum olursa? kaygının kaygısı gibi gereksiz bir his bilemedim. Kötü yemek tarifleri gibi oldu sevgiler...

düzeltme: ben yazarken tek cevap vardı.

Ailem her tatile gittiğinde 9'da falan kalkar. Ben 11'de uyanırım. 1'de falan yola çıkarım. Hiç strese girmeden bu işi bitiririm. Sonuçta amaç tatilse çok kasmaya gerek yok. Ben sabah erken kalkınca kahvaltı etmiyorum. Midem bulanır iki saat. Hiç gelemem böyle şeylere. Çözümü plan yapmak. Çantanı hazırlayacaksan birkaç gün önceden yavaşça doldurmaya başlaman gerekiyor içini. En son tatile gidiyorum gazıyla çantayı kapıp çıkmak gerekiyor.

Bende de var bu, evet.

ben strese girmiyorum ama zor adapte oluyorum. annemlerin evine ilk gittiğimde yatağımın sertliğine, oturma odasındaki spot lambaların neden sarı değilde beyaz olduğuna, televizyondaki salak dizilere falan takıyorum. bikaç gün sonra alışıyorum, her şey normal geliyor rahatlıyorum. kendi yaşadığım eve dönünce de "bu ev niye pis, yine bulaşıkları elimde mi yıkıycam, yine akşama ne yesem derdi başladı" diye dertleniyorum, annemin evini özlüyorum. bikaç gün sonra o da geçiyor, eve tekrar alışıyorum. hep bir döngü içindeyim. bence normal bir durum.

Dissendium, onunla ilgili bir şey değil aslında. Ben zaten planlı bir insanım. Her şeyim de zamanında hazırdır. Stres kaynağı valiz hazırlamak ya da yetisememek değil. Başka bir duygu o.

Oluyor. Uzun yolculuğa çıkacaksam bir hafta önceden sinir stres basıyor. Ailemin yanına gitme halinde de aynı duyguları yaşıyorum.

oluyor, normal gezmeye gidicekken bile o gün hiç planımda yoksa aniden telefon geldiyse kim gidicek şimdi diyorum gidince de iyi ki gelmişim. kafamda önceden kurduysam planladıysam olmuyor ama.

küçükken çok olurdu bu.bi yere mızmızlanarak gider, ev sahibinin çocuğuyla oynamaya başlayınca da gitmek istemezdim.hiç bir yere çağrılmadığım için şu an böyle bir durum var mı, bilemiyorum...(hüzün dolu son.)

Offf, çok fena oluyor bu bende. Tatile de gitsem, iş gezisine de gitsem, gitmeden önce hüzünleniyorum. Diğer şehir veya ülkede havaalanına indikten sonra hemen alışıveriyorum. 3-5 gün kaldığım her yer evim gibi oluyor. Belgrad'a hani 2-3 günlük şehir derler ya gezmek için, 5 gün kaldım ve döneceğim gün 'Niye dönüyorum, neden dönmek zorundayım' diye üzüldüm.

Ben buna yazmıştım sanki zamanında. Bizimkine 'place attachment' diye geçiyor. En azından kendimde var diye bir araştırayım dedim ama bu yer bağımlılığının bu kadar çabuk ve güçlü hale gelişini açıklayan bir şey bulamadım. Bir yere gitmek ayrı bir hüzün, oradan dönmek ayrı. 3 günlük yer benim için ev-yuva gibi bir şey oluyor, yeni bir mahalle sanki hayatım boyunca evimmiş gibi hissettirebilir mi? Bunu rahatlığa da bağlayamıyorum; yoksa Kolombiya'da kaldığım sıcak su akmayan, camı kırık ve Temmuz ortasında bütün gece yorganla yattığım hostel için neden hissedeyim? Otel odasını bile yıllardır kendi odam olmuş gibi benimsiyorum. 'Keşke aynı anda iki yerde olabilsem' diyorum sürekli.

Tam tersi var bende. Bir yere gidecekken can atıyorum, heyecanlanıyorum. Ama gittikten sonra da hemen sıkılıp geri dönmek istiyorum.

sırf bu yüzden acil durumlar hariç (kediyi veterinere götürmek oldu bu hafta) hiç dışarı çıkmadım. gözümde büyüdü. bu sebepten 3 ay evde oturduğumu bilirim.

Küba. 2 haftalık boş vaktı yakayalayamadigim için bir türlü gidemedim.

"siz hangi ülkeye gidersiniz"le birlikte ne istediğinizi söyleyip "biz nereye gidelim" diye sormak ayrı şeyler yalnız. bana sorarsan ben rusya'ya giderim. 3 gün petersburg, 3 gün moskova. kalan 8 günü de urallar ve sibirya'ya dağıtmaya çalışırım. yekaterinburg, kazan, ufa. vakit kalırsa krasnoyarsk. bir turist için bu bölgeler çok cazip olmayabilir ama buz hokeyi olduğu için benim kabem gibi bi şey. bana sorduğun için bu cevabı verdim. "biz nereye gidelim" önerisi olsaydı tabii ki sibirya'ya git knk demezdim.

Fiji cok merak ettigim bir yer. Survivor"un oraa cekilen sezonunu izledigimden beri de gitmek istiyorum surekli... Yeni Zelanda degil de Fiji'den yana kullanabilirdim tercihimi yerinizde olsam..

@der meister, soruda "biz nereye gidelim?" demiyorum zaten.

Sizinkini soruyorum, misal @mirandaiam nereye neden gitmek istedigini yazmis.. Ben, baska insanlar secim yaparken hangi ülke icin motivasyonlari ne oluyor onu merak ettim.

Sen neden Rusya ve Sibirya'yi tercih edersin mesela, onu merak ediyorum.

kuba benim de cok merak ettigim bir yer, ayrica kisa bir sure sonra bozulacak, bozuldu zaten de iste ne kadar erken yakalayabilirsek.
ayrica kambocya ve sri lanka'yi cok merak ediyorum. kambocya'da tapinaklar saraylar hic gormedigimiz mimari gercekten cok farkli oldugunu dusunuyorum. bir de madagaskar,
ayrica mogolistan - buyulu bir yer bence bitki ortusu, sonsuzluk hissi muhtesem insanlari da buyulu gibi
izlanda'nin da kisinin ayri yazinin ayri guzel oldugunu duydum. sigor ros zaten neler hissedebilecegimizi tanimliyor bence.
guney amerika'yi ayri tuttugun icin yazmadim.

tabi ki japonya.
butun degerlerine saygi duyuyorum ve neredeyse hayranlik barindiriyorum. 8 gunlugune gittim, bundan sonra imkanim olsa butun tatillerimde oraya giderim.

İzlanda çok merak ediyorum 2 hafta tam yeter bence rahat rahat adayı dolaşmak için. çok soğuk da olmaz, her köşesinden doğal güzellik, huzur fışkırıyor.

Güney Afrika. Cape Town'da 4 gün, ardından Safari.

Japonya, Küba veya Afrika'da iç savaş olmayan ve safari yapılabilecek herhangi bir ülke.

Diksiyon çok zevkli oluyor

valla bazı branşlar için fazlasıyla geç kalmış olabilirsin, ben istanbul'da rusça için boş yer bulamıyorum. avrupa yakasında bulabilen varsa haber salsın lütfen. yine iki sene önce mi ne bu dönemlerde elektronik müzik için adını hatırlamadığım bi branşa kaydolmuştum, kaydımı da aldılar ama yedektim. netekim sıra bana gelmedi. şu yaşıma kadar daha kimsenin ismek'e gittiğini veya ismek hakkında konuştuğunu görmüş değilim ama millet cayır cayır gidiyo galiba.

Ama daha kayit zamani başlamadi diye biliyorum. Yoksa ben mi yanliş baktim :/ eylulde değil mi başvurular?

branştan branşa değişiyor olabilir. rusça a1 ve a2 için istanbul'da tek bir merkez bile yok. neden bilmiyorum. belki de söylediğin gibi eylül'de başlıyordur ama öyle olsa "dolu" yerine "kayıtlar başlamadı" yazardı sanırım :/

edit: şimdi sss'e baktım da, eylül'de başladığı yazıyor,

Kayıtlar ne zaman başlar, kayıt için gerekli olan evraklar nelerdir?
Sayfa Başı
Kayıtlarımız her yıl Eylül ayında başlar. Online kayıt işlemlerini tamamlayan adaylar, T.C. kimlik numaralı nüfus cüzdan fotokopileri ile seçtikleri kurs merkezine gitmeleri yeterlidir. Ancak spor eğitim merkezlerinde salon sporları eğitimine katılacaklardan sağlık raporu istenir.

***

umarım böyle olur ya, 1 eylül'de saat 00:00'da saldırıcam ben. belki şu an dolu yazmasının sebebi, bir önceki dönemin bilgilerinin sistemde olmasıdır. belki 1 eylül'de hepsini yenileyecekleri için istediğimiz gibi girişebiliriz. A MAN DREAMS.

5 eyluldeymis 1 eylul değil. Şu an dolu yazmasinin sebebi dediğin gibidir.

beni de etmiyor da mutlu olabilme ihtimali/umuduyla itekliyorum işte. felaket değil de süreç diye bakıyorum olaya. keşke kuştan böcekten mutlu olsaydım yaa.

şu an öyle hissediyorsun, kendine biraz zaman tanı. minik şeylerle bile mutlu olduğunu göreceksin.

Bazı dönemler böyle hissetmen çok normal. İnsansın, her tür duyguyu içinde barındırıyorsun. Herşeyden önemlisi yalnız değilsin.

Bir tek mutsuzluğu alışkanlık haline getirmemeye çalış. O zaman tehlike. O zaman koca ömrünün büyük bir bölümü mutsuz olarak geçer.

ay ben de aynısı

Güzel bir yemek yemek. Fotoğraf çekmek. Karate'de müsabaka yapmak. Bol çatışmalı bilgisayar oyunu oynamak.

Felaket değil. Sadece bir depresyon belirtisi. Çözümü de var.

durumum uzun yıllardır şöyle:

cdnpix.com

sürekli nötrüm. o yüzden mutsuz da hissetmiyorum mutlu da.

Düşündüm de beni çok fazla şey kolayca mutlu edebiliyor. Aynı şekilde bir haberden etkilenip kolayca uzuledebilirim. Çok çabuk duygu değişimi yaşıyorum. Bir tek stresı alt etmeyi basaramiyorum.

Örnek verecek olursam, bugün kardeşimin doğum günü. Annemler tatilde olduğu için pasta filan beklemiyor. Ben de çıktım şimdi güzel bir pasta aldım, görünce sevinecek diye dusunup mutlu oluyorum.

Dün oje almıştım, rengini beğendim mutlu oldum. Güzel bir diziye başladım bu yüzden mutluyum. Müzik dinleyince, yuruyuse çıkınca mutlu oluyorum. Güzel bir kahve içince, kitaba başlayınca, deniz görünce. Bu örnekler böyle uzar gider. Ben basit şeylerle mutlu olmak gerektiğine inanıyorum. Her zaman da hayatimi bu sekilde yasamaya çalışıyorum.

Sürekli kendini çekiyorsanız arkadaslarinizdan ve akrabalarinizdan uzakta bir köşede durmayi seciyorsaniz hata yapiyorsunuz. Emin olunuz ki cok uzun süre bu davranışı bende yaşadım.kimsenin umrunda olmuyor herkes kendi hayatina bakiyor.
Mutsuzlugunuzla tek basiniza kaliyorsunuz. Ama biraz kipirdansaniz biraz kendinizi zorlarsanız olucak.ama siz nedenler arıyorsunuz.neden aramakla zaman kaybediyorsunuz kendinize nedenler yaratmalisiniz mutlu olmak için.
Armut piser agza düşmez her zaman size gereken armudu dalindan koparmak.
Mutlulugu huzuru kimse altin tepside bulmaz hep bir çaba gerekir.

Yalnizliga kendi halinize kaçmak size daha cok zarar veriyor.bu uykulu hali sizi daha kötü ediyor.hayata karismalisin.bak disarda cok guzel bir hava var insankar herseye rağmen gulmeyi seçebiliyor vazgeçmiyor. Kendinizi her birakisinizda daha kötüye gidecek.

Hayir daha kötüsü bu degil.

Kocasindan bosanmis 39 yasinda 3 cocuk büyüten ve bunu pavyonda Konsomatrislik yaparak hayatini kazanan anne de var.ve her gece pisligin icinde temiz kalmaya savaşan.yasamak icin mucade eden.

Engelli olduğu halde hayati birakmayan bir sürü kardesimiz var.
Önünde tek engel isteksizligin ,bitkinligin ve hayata bıtkınliginiz.
Savaşmak zorundasiniz.Savaşmadan yorulmadan mutlu olunmaz.Huzur öyle kendiliginden gelmez.


Iyi günler dilerim.



Cvp: Hayatin icinde hala savaş vermek.düştükçe kalkmak. Arkadaslarla eglenmek (bir süredir uzaktayim) müzik dinlemek ama eski 45 likten günümüze. Yalniz basina yürümek insanlari izlemek.yeni insanlar yeni hayatlar tanimak. Suan çay içiyorum aksam artik ne eserse aklima.

Ahmet Kaya

spor yap iyi gelir.

Motosiklet sahibi olmak fikri. <3

açık ara en fazla keyif aldığım, en çok mutluluk veren şey kontinental hokey ligi. gerisini tanımam. şu ara sezon başladığı için ekstra mutluyum, dünya yansa skimde olmaz açıkçası.

güzel doğa manzarası ve odun ateşinde demlenmiş çay.
bi de köye gidince çok mutlu oluyom.

izlediğim filmler edebiliyor. mesela az önce star trek into darkness izledim küçük bir sürü ayrıntıyla hem filme hayranlığım arttı hem de mutlu oldum, epey bir eğlendim. (vizyona 3. yeni film geldi de. ona hazırlık olsun diye seriyi al-başa yapmıştım.)

gibi...

Spor 1 Seks 2 Para 3.

Kadinlarin guzel ayaklarina buse kondurmak ve tenis oynamak epey mutlu ediyor sahsimi.

Ah nerde o günler. Bir şeylerin olacağını öngörüp önlem alacak devlet...
Bizde anca iş işten geçtikten sonra göz boyamak için tedbir alınır.

Yok hani cemaat kısmıştır belki yeni bi kalkışma için. Ne biliyim aklıma kötü kötü şeyler geldi bir an...

Su an(ve saatlerdir) gurul gurul giriebiliyorum sahsen.

youtube, instagram, facebook vs de bir sikinti yok.

Burada gormesem haberim bile olmazdi bu heralde..

bordo bereliler şalteri indirmiş, büyük operasyon var

true detective.

1. sezona kefilim.

diğer ikisini izlemedim de narcos çok güzel. yakında yeni sezonu da başlıyor, ilki bitince ara çok soğumadan ikincisinden devam edersin.

true detective gibi sanki.
1 ve 3 izledim. 2 izlemedim.

true detective - olmazsa olmaz
narcos - olsa iyi olur
poi - olabilir

true detective +1

true detective'in ilk sezonu izlemesi kolay olsun diye bölünmüş film gibi, bi oturuşta 500 bölüm izlemeyi sevenlerdensen çok pis sarar. onca dizi içinde şu ana kadar izlediğim en komple sezon, muhteşem.

zaten hemen biter, sonra narcos'a başlarsın ki o da 1 sezon, onu da izlememezlik etme.

Narcos ikinci sezonu başlamadan izle bitir Sonra True Detective ilk sezonu izle, ikinci sezon beni baydı hala izlemedim. En son Person Of Interest derim. Sonra Narcos'a dönersin.

Narcos>True Detective>POI

person of interest sonradan guzellesiyor..

true detective +1
fakat ilk sezon. çünkü ilk sezon müthiş, ikinci sezon da bir o kadar berbat.

Narcos

Tocies

Toşes

JAMİRYU.

okumuyorum ben telaffuzunu bilmediğim için, hiç kullanmam gerekmedi sonuçta hehe. okusam toçiyes derim ama.

toçiş

tosiyes

tosiç

türkiye'ye marka olarak geldiyse sıçtı ben diyeyim.tosiyes.

ben varim; pek yuru ya kulum olayi yok; ama ufak da olsa etkisi olabilir. utuculuk, camcilik, dericilik, marangozluk vs.. derken herseyi birakip ismek ve iskur bilgisayar/tasarim kurslarina yazildim. sonra karin tokluguna bikac yerde calistim. hepsi 25'inden sonra oldu. su an ise uluslararasi bir firmada tasarimciyim ve yeni gelenlere egitim veriyorum. maasim da iyi.

tanıyorum ben bir tane. sıfırdan tamamen şanş ile hayatın amına koyan,sonra da o şansı değelendirmeyip sıfırın bile altına düşen biri.

Cook zengin diyorsan benim etrafimda gordugum birkac kisiye allah yuru demis ama hic duzgun isler yapmiyorlar. Şans + pis isler bana gore. Aksi de mumkun tabi ama nadir.

acun ılıcalı:)

bi arkadaşım böyle. 18 yaşındayken topkek kemiriyodu, şimdi (22) evi var. yakın zamanda aylık geliri de çift hanelere vuracak gibi. ben de daha birinci sınıftayım, ayda 1200 lirayı geçersem kendimi efsanevi zengin sayıyorum. özgüvenimi düşürüyo hayin :(

Hemen hemen benim hikayem de @mayeskuel ile aynı. Ben de önceden muhasebeciyken bir anda grafik tasarıma yöneldim. Heygidi ekşi'nin ekşi olduğu yıllar... 2000'lerin başı....O zamanlar bilgisayar oyunu falan meşhur değil. adsl'den hiç haber yok. half-life diye bir oyun var onu da "internet cafe"de oynaman lazım. İşte bizim tayfanın o zamanlar bir kısmı yazılıma diğer bir kısmı tasarıma yöneldiler. Bizler şimdi o günlerin ekmeğini yiyoruz açıkçası. Herkes C++/Html falan öğrenmeye çalışıyordu. Zamanla ben de adım adım yol kat ettim ama @mayeskuel'den ayrı olarak, freelance olarak çalışmaya devam ettim. Allah'a şükür kazanıyorum. Patron derdi yok, mesai derdi yok, mobbing vs. ast. üst. derdi yok. rapor ver, tatil kovala, izin al, surat çek, müşteriye boyun eğ... Bilirsiniz işte... Bunların hiçbirine sahip değilim. Jerry Seinfeld'in dediği gibi ben hiç ofiste çalışmadım. Bilmiyorum sizin hayatınızı...

Diğer yandan Allah'ın yürü ya kulum demesi sanıldığı kadar da hayırlı bir durum değil. Bunun bir bayrak yarışı olduğunu düşünürsek, başkasından alıp sana verdiği zenginlikle yani o bayrakla sen hangi yöne koşuyorsun? Belki de asıl mesele bu! Özetle belkide hayatta her şey yolundaysa işte asıl o zaman başın belada demektir...

benim etrafımda da var köyde kalacak yer bulamazlarken adam böyük şehre gitti. sonra ordan evini aldı, arabasını derken ailesini de götürdü. çok zengin olmadı ama bizim muhite göre yürü ya kulumluk bir olay. gerçi dürüst çalışmıyor dendi filan ama o köyün dışına çıkamayanların uydurduğu bir yalan da olabilir.

İnşaat işiyle uğraşan bi akraba var bende. sağdan soldan borçla geçiniyordu adam. iki üç sene önce bi iş teklifi aldı. değerlendirdi. yıllık 1-2milyon götürüyor şimdi.

dün yazmıştın sen de yorum olarak. alt üst oynamam ben.
www.eksiduyuru.com

ben bugüne
Manchester City - Steaua Bukarest -- 1 -- 1.2
RB Salzburg - NK Dinamo Zagreb -- 1X -- 1.15
Fulham - Middlesbrough -- X2 -- 1.3
Morecambe - Bournemouth -- 2 -- 1.35

totalde 2.4

oynadım.

bu kuponu 2 ye bölüp başka maçlarla kombine edebilirsin istersen.

@kurnaz

sağ olasın. city ve salzburg bahisleri güzel bence de. ama 11'lere bakmak lazım. city kazanmaya yönelik çıkarsa oynanır. 1,40a yakın 2 maç.

APOEL çifte şans diyorum. oranları görünce şok oldum. marathon'da beraberlikte iade 2.15'ten böbreğimi APOEL'e bastım ben. kopenhag önceki turda eledikleri rosenborg'dan bir tık daha güçlü, hem de vincenti'yi de sattılar ama apoel bu kardeşim, güney kıbrıs'ta gavur gibi oynuyorlar. hem bu de vincenti denen pezevenk benim gördüğüm her maçta takımı bozan, habire kart gören liseli tipinde bir herifti. en iyi oyuncularıymış ama, öyle diyolar. bence onsuz daha iyi olur takım. apoel'in güney kıbrıs'ta bir iskandinav takımına ağustos ayında kaybetmesi bence imkansıza yakın bi ihtimal.

bu arada benim bir kuponumda morecambe +1.5 (iki fark yemez) bahsi var. son maç o. salzburg da 8 senedir şampiyonlar ligi grubu göremiyor. "bu sefer olmaz" denen her seferde inanılmaz bi şekilde kaybediyolar turu. bu akşam yine elenirlerse şaşırmayın hiç.

valla kadroları bilmiyorum.

dün maçtan hemen önce kadrolar açıklanında 1.5 lik maçlar 1.05 filan oldu. bugünmde öyle olur.

bu kupona oynadım ben.

ama parayı haftasonuna sakladım. hftasonu iyi maçlar var.

bana kopenhag alır gibi geliyor. X2 derim. ama oynamam.

beyler bugün kazansak iyi olur ya.

şöyle 1,50 üstüne 2 maçta uzlaşsak ne güzel olur ya.

atalım 3 alalım 5.

valla 2 maç istiyorsan

Manchester City - Steaua Bukarest -- 1 -- 1.2
RB Salzburg - NK Dinamo Zagreb -- 1X -- 1.15

derim.

ya da yarınki maçlarla kombinle.

ben para atışını manchester city kazancak diye oynadım bekliyorum :d hahaha

@kurnaz

OK o zaman City 11'i açıklansın. City kazanıra tek maç yüklü atarım.

bu arada city niye kazanmaya oynamasın ki? :D

e gerek yok çünkü kazanmasına

premier lig'de şampiyonluk hedefi olan bir takım tamamen önemsiz bir hafta arası maçı için, hele ki dört kulvarda devam edecekken (lig, lig kupası, fa cup, şampiyonlar ligi) neden kendini yorsun? kazanmayı onlar da istiyordur zaten, mesele kazanmak için uğraşmak. ha city'nin yedekleri bile bükreş'i yener ama oranı çok düşük. riske girmeye değmez bence.

man. city oranları 1.1 civarına düştü.

istemezdim. teşekkürler. :)

istediğimi atar istediğimi silerdim herkes bana gıcık olurdu yenilik menilik de getirmezdim o compu amcanın işi

milletin birbirine sarıp gıcıklığına her cevabı flaglediği, modlara durduk yere bilendiği bir duyuruya mod olmak istemezdim.

Para alıyorlarsa isterdim.

İstemezdim, geniş geniş takılmak varken ne uğraşcam.

istemezdim. özellikle ufak ortamlarda iktidar kurmaya çalışan, duyuru silen tiplerin istisnasız gerizekalı olduğunu düşünüyorum.

açılın mod geldi.

şaka şaka
en son chat odasında op olmuştum. ondan ileri gidemedim.

İstemezdim. Egomun okşanması için "ben ekşi duyuru'da moderatörüm" dediğim zaman başkalarının "ooo, iyiymiş" demeleri gerekiyor. Kimse böyle bir şey demeyeceği için, hatta tam tersine "ekşi duyuru mu? o ne la?" diyebilecekleri için egom falan okşanmaz.

kin duyduklarıma ufak şımarıklıkları ben yapardım kesin (^_^)

hem de ne
www.reactiongifs.com


şöyle bir yenilik getirirdim mesela tiklenmiş bir cevabı mod tek başına silemesin başka bir mod daha gelsin o izin versin öteki moda öyle silsbilsinler. moddom.

i.imgur.com

haydaa bize tik yok mu?

İstemezdim. O kadar saçma sapan insanlar var ki burda, moderatörler günlük hayatlarındaki zamanlarından çalıp bu insanlarla ugrasmak zorunda kalıyorlar. Hakaretler, anlamamalar, suçlamalar vs. Ben bunların karşısında çok sakin kalabilecek bir insan değilim. Kimseyi memnun edemiyorsun, doğruyu yaptığını bilsen bile.

olayda haklı bile olsa hakaret edeni aninda silerdim. bu bakımdan, düşüncesini anlaşılır/düzgün bir şekilde ifade etmeyen adaletten bahsedemez.

ifşacılardan çirkin olanları uçururdum.

istemem ya mod olan ergen oluyor. ya da ergen olanları mod yapıyorlar. işin sonu ergenliğe çıkıyor. ben yaşımı başımı aldım gayli sizle mi uğraşacam :)

İsterdim

teklif edildi bana daha önce. istemedim. ben halkın adamıyım dedim.

istemiyorum, egomu da okşamaz. ortamı düzelteceğim diye kafa patlatacağım, üstüne trollük yapamadığı için zırlayan 3-5 salağın tribini çekeceğim. heeç uğraşamam. gerçi ben moderatör olduğumda bu salaklar takır takır uçardı, o açıdan daha iyi olabilirdi.

kin duyduğum kullanıcılara bi şey yapmam kurallara uydukları sürece. olmaz, ayıp. biz de duyurucuyuz şurda. bizi de sevmeyen var. aynısını anama bacıma yapsalar hoşuma gider mi? gitmez. troll'lere karşı DJ_aFYoK ama. tak tak tak uyarı muyarı vermeden basar geçerim hepsine. üye olmak istiyorlarsa da paşa paşa bağış yaparlar. bari derneklere, vakıflara falan bağış yoluyla bi katkıları olur eziklerin.

sana bile teklif edildiği şu sitede daha da durmam :P

teklif eden mod "şaka yaptım lan manyak mısın" diyo ama ben inanmıyorum, upuzun konuştuk, yok ben istemiyorum dedim troll listesi verip bunların işini bitirin dedim hatta onlardan bir kısmı bu görüşmeden sonra uçuruldu (ben istedim diye değil tabii, troll oldukları için). BENİ KONUŞTURMAYIN. duyuru çatırdayabilir.

der meister, adaylığını koyarsan haberim olsun. oyumu senden yana kullancam.

ooo der meister leaks :D

forumlar varken (hala var gerçi ama) mod olmak güzeldi. Böyle nick'in renkli renkli falan oluyordu kalın oluyordu olm :D O tür şeyler yoksa elalemin sorusunu cevabını silip napıcam :P

ya bu konulara çok hakim değilim, yanılıyorsam düzeltin lütfen ama benim bildiğim herhangi bir kurumsal firmaya böyle saçma bir cv'yle başvuran adamı ciddiye bile almazlar. life philosophy ne la. hani çok spesifik, yaratıcılık gerektiren bir alan olsa belki de başka yere böyle cv'yle başvurulmaz bence. tam ergen işi.

der meister +1

yahoo'nun ceo'su yapsa olur ancak. ben böyle cv görsem alay ederim.

alışıldık formatların dışına çok çıkmamaya çalışın derim ben. çünkü görüşme yaparken ik tarafını yoruyor böyle özgeçmişler.

sigortalı bir işiniz yoksa alamazsınız.

enpara verebilir. şansını dene.

bu tip duyurularda hep "enpara veriyor" cevapları görüyorum da enpara bana 1000 lira bile vermedi. senin durumundayım. sürekli enpara hesabıma para yatar, her ay yaklaşık 2 bin lira falan girer o hesaba ama vermiyorlar yani. resmi bir iş, düzenli bir gelir vs. olmadığından herhalde. onsuz veren banka şehir efsanesi bence, ben hiç rastlamadım. bu arada öyle kredi versinler diye enpara'ya başvurmuş biri değilim, bu düzen yaklaşık 2 yıldır sürüyor, yeni müşteri falan da değilim.

enpara hesabim vardi, basvurdum ama onlar da vermedi. ziraat verebilir sanki, kyk kredisi aliyorum. tum borclari kapatip taksit taksit odemek istiyorum artik.

aşırı canımı sıkılıyor bu olay. en yakınımdaki kişi bunu yapıyor ve sürekli bu yüzden tartışıyoruz. en son "ben böyle anlatmayı seviyorum bana karışma" dedi ben de sustum. kulağını tıka en başta he de geç :p

(bkz: adolf hitler)

yukarıdaki adam gibi karşısındakini bir şeylere inandırmak için kafasını bulandırmak istiyor olabilir, yine aynı adam gibi açıklayamadığı şeylerde lafı dolandırıyor olabilir veya bu konuda gerçekten beceriksiz olabilir.

önemli değilse dinlemem, önemliyse sadede gelmesini 'rica' ederim.

Benim çevremde çok var maalesef böyle insanlar. Alıştım o yüzden artık. Konusmanin ilk 5 dakikasinin tamamen gereksiz cumlelerden oluştuğunu bilsem de dinliyorum işte. Yakınındaki insanlar yapınca bir şey diyemiyorsun pek.

ay benim eşim böyle :S bir şey anlatacak her detayı, öncesini, hatta dünya toz bulutuydudan alıpta anlatıyor sanki katil olma noktasına geliyorum bazen gülümseyerek dinlemeye çalışıyorum ama gözüm filan seyriyor. çok kötü ya...

"kusura bakmayın çok az vaktim vardı o yüzden çok uzun yazabildim" diye bir olay anlatmıştı hocamız birinde. ben gergin olduğum zaman konunun özüne hiç inemem. kısa ve öz ifade edebilmek bence büyük bir yetenek.

ben böyleyim. kendi adıma konuşacak olursam zihinsel olarak dengesiz, detaylarda kaybolan biri olduğumu düşünüyorum. bu yüzden tek bir cümlede net olarak ifade edilebilecek bir şeyi çok daha karışık ve uzun bir şekilde aktarıyorum "yolda" kafam karışıp başka yerlere saptığı için. kendim gibi biriyle konuşacak olursam da sadece "ne çok konuşuyo bu yav" diye düşünüp yoruluyorum.

şimdi şöyle izah edeyim;
şaka la şaka, ben öyle insanlarla mecbur değilsem hemen bir acele havası verip uzaklaşıyorum.
eğer mecbursam başka şeyler düşünüp uzaklara dalıyorum.
bazen de bozuyorum acımasızca.

Babam.
Dinlemiyorum, uzaklara bakıyorum, ya öyle falan diyorum. Yılda 3-5 sefer gördüğüm için ses çıkarmıyorum ama cidden sabır testi.

Yakın eş dostumun içinde böyle insanlar yok ama arkadaş çevresinde karşılaştığımda tamam konuya gel diye uyarırım. Babama kıyamıyorum ama yazık hevesle anlatıyor.

insani hislerden konuşuyorsa makul karşılıyorum, diğer hiçbir konuda makul karşılamıyorum.

Meslek odası seçimleri zamanı karşılaşıyorum bilhassa. ertesi gün seçimde blok listede isimlerini çizerek tepkiyorum.

Daha can alıcı olanıysa şu,

işyerindeki üstün, - ki sadece bir iki sefer değil her zaman- teknik bir konuyu konuşurken önce en olmayacak kısmından başlıyor anlatmaya. Method olarak seçebileceğin 4-5 tane farklı yordam var diyelim. Adam başlıyor "ben olsam böyle böyle yapardım" ve senin "yok yahu öyle olmaz, o zaman şu şu sorunlar olur" demeni bekliyor. Ardından doğru methodu söylüyor mu? hayır. Bu sefer ikinci yanlış methodu öneriyor ama öyle bir sunuyor ki, kesin adam kafasına koydu böyle yapacak diyorsun ve sonra onu çürütmeni bekliyor. Böyle böyle 30 dakikanı yiyor senin ve en son 5. yöntemi sen söyleyince, "heh işte bu doğru yol böyle yapmamız lazım" deyip. Oturup onu geliştirmeye başlıyoruz.

Nalet insin.

Yazarken aynı şeyi yapıyorum ben de ama konuşurken kısa konuşuyorum genelde. Yazarken bir yandan düşünecek hız oluyor, kafamın içinde laf lafı açıyor. Konuşmama düşünce hızı daha çok yetişemiyor. O yüzden uzatmıyorum.

Sadede gelmeyi laf çevirmek için yapıyorsa, beni oyalamak için yapıyorsa, özetle politikacı bir amaç içinse ve "bin kelime söyledi, bir anafikri yok" türündense çok nefret ederim. Tam tersine, atıyorum, "Sence böyle yapmalı mıyım" gibi bir soruya bir milyon neden açıklayıp sonra cevap verecekse, araya anekdotlar, gerekçeler sıkıştırıyorsa minnettar kalırım uzattığı için.

(bkz: sadede gel)

Geneli boş ve geveze insanlar oluyor. Haliyle onları dinlemek de işkence gibi. Zaten 2. ya da 3. cümlelerinde durumu anlıyorsun.Bu durumda üstüne basa basa "sonuç?" diyorum. İşe yarıyor.

anlatılan konudan dolayı olabilir gibi geldi. herkes hak vermiş duyuru sahibine gerçi. dinlemek istemeyen dinlemek istemiyorum diyebilir. fakat bir olayı anlatırken, hele ki önemli bir olaysa, aslında her ayrıntının oluşan duruma bir etkisi olabilir. akıl sorduğunuz kişi anlattığınız ayrıntıda sizin görmediğiniz bir şey görebilir. bunun gibi sayısız örnek yazabilirim. bu yüzdendir ki birbirini anlamayan insanlardan meydana geliyor bu toplum. dertleri anlayamıyoruz bir türlü.

ek olarak anlatım aslında birlikte yapılan bir eylem. yani anlatıcı kadar anlayan da önemli. doğru anlatım konunun en iyi anlaşılabilecek şekilde aktarılmasıdır. yani belki kişinin bu şekilde anlayacağı çıkarımını yapıyordur anlatıcı, kişiyle ilgili geçmiş tecrübelerine dayanarak.

şuralarda bir yerlerde bir çuvaldız olacaktı...

vurmayın, onlardan biri de benim. ama sebeplerim var elbette.
genelde olaylarda hep günah keçisi ben ilan ediliyorum, kolaylıkla suçlanıyorum ve "vurun abalıya" der gibi hep ben vuruluyorum. ben de artık dediklerimin yanlış yöne çekilmemesi için, "meb böyle demedi, eksik anlattı." gibi suçlamalardan kaçınmak için çevremdeki insanlara aptala anlatır gibi anlatıyorum. yani giriş-gelişme-sonuç şeklinde bir yol izliyorum gelecekteki suçalamlara karşı bir savunma mekanizması olması açısından.

sadede gelecek olursam da (espri yaptım, gülün), böyle insanların da belki böyle bir sorunu vardır.
dolayısıyla anlayışlı karşılamak lazım.

annem.

ama gereksiz ayrıntı vermekten ziyade, ağzında geveleyip, dikkati dağılıp bir türlü söyleyeceğini söyleyemeyen veya konuyu toparlayamayan bir tarzı var.

özellikle içeriden bir şey getirilmesini isteme, telefonu kapatma vs gibi günlük konularda.
bir su ister, ama bazen beş dakikada cümleye döker.
gözünün içine bakarsınız.

bir de bonus olarak içeriden seslenip, "efendim?" dediğinizde cevap vermeme huyu vardır.
kalkıp gidersiniz, "ne oldu?" diye.
"ha, yok bir şey, tamam" der.

annem olduğu için kafasını duvara sürtmek istemiyorum doğal olarak.
ama özellikle işiniz ya da aceleniz varsa insana derin nefesler aldırıyor.

yine de canı sağ olsun tabii :)

Annem,
Anlatacağı olayı en başından detaylarıyla anlatır başka tarafa bakıp onu dinlemezsen çok kızar, izlediği dizi filmi sana bir anlatır izlemiş kadar olursun, annem olmasa çoktan söylerim sıktığını ama....

Bunun iki türlüsü var;

biri ana hikayede kullanacağı unsurları ön hikayede konuşmacıya hazırlayıp, ana hikayede argümanı sağlam şekilde önceden donatıp anlatan, ki bu tarz insanları sabaha kadar dinlerim.

Bir de asıl konu haricinde gereksiz şeylerle konuşma zamanı harcayan insanlar, çoğunlukla asıl konu dışındaki gereksiz konuşmaları dinlemem, dinler gibi yapsam bile, arada konuşmasını kesip asıl soruyu sorarım, sadede gelmesini sağlamaya çalışırım.

"Sadede gel" diye ben de onu darlıyorum.

Kısa cümle kurma olayından çok çektim o yüzden genelde geri zekalıya anlatır gibi anlatırım. Bileni darlar ama yapacak bir şey yok.

memleketin bence en büyük hastalıklarından biri "derdini anlatamamak, yanlış anlaşılmak, dinlemeden peşin hüküm vermek" olduğundan;

yapan kişi canımı sıkmakla beraber, haksız diyemem.

Bugun canlida basketbol maclari var bence canliyi deneyin derim. Genelde tempobet ile kupon yapiyorum kazanma ihtimalin %90 canli basketbolda.

Soruna ne cevap olmasada sadece oneri

daha az önce marathonbet'e uzun bir aradan sonra para yatırdım, çocuklar gibi şenim.

ben QPR-Rochdale maçına 1 oynamayı düşünüyorum düz. evet kupa maçı. evet qpr ligde preston karşısında berbat oynadı ama birincisi, arada lig farkı var. ikincisi, rochdale'in bir kamyon eksiği var. QPR kupayı çok önemsemeyebilir belki ama şu durumda böyle zayıf bir rakibe karşı kötü sonuç almak, rakibi önemsememek falan da fazla riskli olur diye düşünüyorum. bu seviyede bir maç için oran gayet iyi bence. ben qpr diyom.

bir de scunthorpe yenilmez diye düşünüyorum, hayvan gibi başladılar sezona. oranları bayağı yüksek, o yüzden çifte şansa yöneldim. yoksa direkt de denenebilir.

qpr'ın oranı çok yüksek geldi. ben onu ÇŞ alabilirim.
scunthorpe'u da incelerim akşama doğru.
ilk 11'leri görmeden almam zaten. 11'lerde saçmalık olmazsa değerlendirebilirim.

daha az "value" ama daha garanti ufak oranlar da ilgimi çeker bu bültende.

roma tur atlar 1.50 oran. 10ç oranı da 1.25-1.30 arasındadır.

memura bagli. kucuk cocuk falan varsa zaten topluca alir.

turkiyede pasaport kuyrugunda nasilsa oyle orda da. topluca gidersiniz bankoya dogru memur istemezse soyler zaten tek tek gelin diye.

aile için, prosedüre aşina olmayan kişi veya çocuklar varsa birlikte gitmek normal diye düşünüyorum. diğer durumlarda memur zaten "siz gidin" deyip diğerlerini geri postalıyor. biz üç arkadaş çıkarken her seferinde tek tek gittik ama ben onlarca grup gördüm öyle, çocuklu aile falan da değil yetişkin adamlar kadınlar falan. bazı memurlar teker teker gelin diyordu ama çok nadir rastladım ona, genelde o kalabalık grup hep birlikte/sıra sıra işlem yaptırıyor benim gördüğüm kadarıyla.

velhasıl o kadar resmi & kastırıcı bir işlem değil, nasıl rahatına geliyosa öyle yap.

zaten bir şey sordukları yok. ayrı ayrı gidin çocuk bebek de ebeveynlerden biriyle beraber gitsin.

1) Biz kuzenlerle kardeş gibi yetiştiğimiz için böyle bir şey düşünmemin imkanı yok.
2) Yakın çevremde hiç yok.
3) Aile bağlarının, aile büyüklerinin genç bireylerin hayatında söz sahibi olacağı derecede "güçlü" olduğu çevrelerde bu tip evlilikler popüler. Aileye yabancı girmemiş oluyor, mallar bölünmüyor vesaire.

Kuzen benim icin de kardes gibidir.

Bu topraklarda kendi oz kizina tecavuz eden babalar da var. Bakiniz dunun haberleri...

(Simdi biri ama avrupalilar da hep tecavuz ediyor onlar yapiyorsa bizim de hakkimiz diye salak salak yorum yapmasin)

Cok rastlaniyor olabilir cunku mirasin ya da sirketin bolunmesini istemiyorlar. Bir de kadinlar mal olarak goruldugunden yabanciya satmak istemiyorlar.

1- Hayır. düşünmem.
2- Değil. Babannemin kuşağı için normal. Giresunluyuz. Yabancılar sevilmez. Benim anne babamın bir jenerasyon üstü hep uzak -yakın akrabalarla evli. Köyün dışına çıkan olmamış hiç.
3- Targaryen mantığı işte miras bölünmesin, kanım bozulmasın asddadfdghfg

Balkan göçmeniyiz, bizim için kuzene yan bakmak vurulma sebebidir direkt. Kesinlikle doğru değil. Ortadoğuda kalıtsal hastalıkların çok görülmesinin en büyük sebebi bu zaten, tamamen yanlış.

1. düşünmem. Hiç bi kuzeni kardeşim gibi görmem ama evlilik asla düşünemem.
2. çevremde nadir de olsa örneği var. biri eski bi evlilik mesela. yadırgamadım o döneme göre. ama biri genç, benim yaşlarımdalar. teyze çocukları. kendi istekleri ile evlendiler. ilginç. etik kısmı tartışılır. yani kime göre neye göre etik. doğacak çocukların sağlığından öte kısıtlayıcı durum bizim normal karşılamıyor oluşumuz mu, iki kişi istedikten sonra kim karışabilir vsvsvs
3. yabancıya gitmesin diye heralde. bizden olan iyi olandır mantığı.

1) sıcak baktığım bir şey değil ama "kesinlikle kuzenimle evlenmem" diyemem. kuzenime aşık olabilseydim, kuzenimin ailesini oluşturan akrabalarımla iyi ve yakın ilişkilerim olsaydı evlenirdim yani "aa kuzen bu evlenilmez" demezdim. bununla birlikte, dediğim gibi, sıcak baktığım ya da özellikle isteyeceğim bir şey değil.

2) uygun sayılır. sağlık anlamında ne çeşit riskleri olduğunu tam olarak bilmiyorum, o yüzden kuzenle evlilik ne kadar normaldir tam olarak kestiremiyorum aslında ama sağlık açısından problem ihtimali düşükse ben yargılamam yani, garipsemem. yaygınlık konusuna gelince ben bizzat akraba evliliği ürünüyüm, 22 yıldır istikrarlı bi şekilde "ONDAN GERİZEKALI OLDUN HUEHUE" diye dalga geçiyorlar. evlenen kendileri amk. yalnız bizimkiler görücü usulü ya da "GÜÇLÜ BİR AİLE OLUŞTURALIM, BONBA FALAN ATALIM, ROCKEFELLER OLALIM" düşüncesiyle evlenmemiş. babam annemi sevmiş, annem de "ne bileyim oğlum her gün mü gelip istiyolar, adama benziyodu bi şey sandım ben de" diyo. isteyerek evlenmişler ama kuzen istemişler yani. ayrıca yozgat aman selanik göçmeniyiz :S :S

3) sanırım insanların ve toplumların genel olarak dışa daha kapalı olması. islam'ın kadın-erkek ilişkileri konusunda ne kadar kuralcı ve kısıtlayıcı olduğu herkesin malumu. bu yüzden "kız" ya da "evlenilecek adam" bulmak için eş-dost-akraba yardımı islam coğrafyasında büyük önem taşıyor bence. ondandır diye düşünüyorum. düşünce yapısıyla ilgili olsa gerek.

Baba tarafinda teklif dahi edilemez maddeler arasinda bu. Asla mumkun olmayan bir durum. Ama anne tarafinda kimin eli kimin cebinde belli degil. Onceden miras bolunmesin falan diye yapiyorlarmis. Simdi ellerinde avuclarinda bir sey de yok, halen devam ediyorlar. Daha gecen sene ananem bi dugune gitti. Gelin 17 yasinda, damat 25-30. 1. dereceden kuzenler. Neymis, cocukluktan beri asiklarmis. Yetisme tarzi da cok belirleyici oluyor herhalde, yoksa insanliga kiran mi girdi de kuzenine asik oluyorsun cocukken? Birkac kez denk geldim, ailede de kuzenleri birbiriyle yakistiriyorlar. Neyse ki bizim ananeden itibaren kirilmis durumda, kimse birbiriyle evlenmeye kalkmiyor. Hastaliklar girla tabii.

1- Asla

2- Hayir.

3- Bircok sebebi olabilir de temel konu miras. ve Traveller+1

1 - hayır, hayır.
2 - değil, 3 erkek 2 kız kuzenlerimle kardeş gibi yetişmedim, hatta yıllarca görmediğim oldu ama yine de sıfır normal, kardeşimden farklı görmem mümkün değil. abi diyorum.
3 - müslüman coğrafyasında daha mı fazla rastlanıyor ondan emin değilim, amerikanın taşrasında neler oluyor hakim değilim maalesef, ama o taraflardan da duymuşluğum var. ben kökenlerini küçük yerliliğe veriyorum, evlenecek insan olmayınca ve hemen her şey tabu olarak yetişince bir yerde mantıklı bulunmuş olabilir. yine de günümüzde akıl alması mümkün olmayan bir olay.

iki yetişkin birey arasında karşılıklı olarak istenen bir evlilikse kan bağı olup olmaması ya da ne derece olduğu önemsiz bana kalırsa. sadece ikisinin engelli çocuk doğurma ihtimali sorun, her türlü kontrol yapılmadan kendi bencillikleri sonucu sakat bir çocuk dünyaya getirip ona berbat bir hayat yaşatmadıkları sürece sıkıntı yok.

1. Ben de aynıyım. Kuzen abi gibi, kardeş gibi bir şey benim gözümde. Düşüncesi bile ensest gibi geliyor, kirli hissediyorum. Ne zaman utanacağım veya cinsel olarak sapkın gelen bir şey düşünsem refleks olarak yaptığım çiş tutma hareketi gibi bacakları sıkarak vajina kapatma, koruma hareketi var, ondan yaptım yine.

2. Ailede hiç yok, uzak akraba evliliği bile yok. Çevrede çok yaygın değil ama bir iki komşuda ve önceki nesillerde var. Üstelik bir tanesi çok iyi anlaşıyorlar. Bana uygun değil ama tamamen bulunulan ortama ve yetiştirmeye bağlı olarak normal algılanması garip gelmiyor. Yapmam imkansız ama yapanı da kınayacak bir argüman bulamıyorum. Yani, "Bu sapıklık" desem neye göre, kime göre; neden? Onu geçtim; daha yakın bir akraba ile evlenmek de neden normlara aykırı ve niye bunu kınıyoruz acaba? Avrupa derebeylerinin bir kısmı para ailede kaldın diye sadece akraba evliliği yapmış ve inbreeding sonucu yamuk ve hasta çocuklar olmuş hep. Bu aileler hayatta kalamamış. Acaba evrimsel nedenlerden mi norm yaptık bunu? Normalleştirmek istemekten çok merak ettim.

Eski bir arkadaşım vardı, kız havada uçan kuşla bile yiyilebilirdi. Benim bebekle otnadığum yaşta o bebek yapmaktan zevk alıyordu. Zaten hoşlandığımı çok iyi bildiği bir kişi ile çalıların arasında sevişirken yakaladığım için arkadaşıığımız bitti. Kuzeni hep " Keşke sevgilim senin kadar seksi olsa" derdi. Sonra kız bu kuzeni kafaya taktı ve bildiğin ayarttı. Evlendiler sonra. Ailesi hiç istemedi, babası "Sapık mısınız" diye kızdı ama annesi "Kızı evlendirmezsek dünyayı becerecek. Hem aşıklar" diye dil dökerek ikna etmiş. Babası utançtan düğün yapmamıştı.

Bu konuda 'Ben iğrenirim' veya 'Benim için uygun değil/imkansız' diye başkasına kısıtlayacağımı düşünmüyorum. Benim yapamayacağım şeyler başkası için normalse, sorumluluklarının farkındaysa ve karşılıklı rızaları varsa yaptığı şeylerden bana ne. Hatta, isterse kuzen kuzene, ister kardeş kardeşe, ister baba-oğul, ana-kız evlensinler; eğer gereken sorumluluğu almışlarsa ve böyle hissediyorlarsa. Bana ne. Yapmalarını kınamam beni zorlamadıktan sonra ama duyunca tüylerim diken diken oluyor, ürperiyorum. Belki de bu da üstesinden gelmem gereken bir duygu. Belki de günümüzdeki homofobik dediğimiz şey 50 yıl önce norm ise, ben de 50 yıl sonrasında rahatsız olduğum için amorafobik diye adlandırılacağım.

3. Cinsel açlık olabilir, çok fazla tabu ve kısıtlama nedeni ile sınırların değişmesi olabilir. Yani "Evlenene kadar sevişme asla ama kolaylığı kuzeninle evlenmekte sorun yok" gibi sınırların bu yöne kayması olabilir. Emin değilim.

Ek: Bir de örneğin Amerika'da da evlilikler değil de kuzenle yiyişme kavramı var. Tabii çok kişinin yaptığı bir şey değil ama atıyorum liseyi sevgilisiz bitirmemek için kuzeniyle yiyişenler ya da ilk sevişmesini kuzeniyle yapanlar falan var. Şu tarz şeyler olmayan şeyler değil.
answers.yahoo.com

1- asla düşünmem. adam mı kalmadı diye düşünürüm. böyle bir şeyi ailem de asla kabul etmez. şükür ki onlar da çok katı bu konuda.
2-bu kadar globalleşen bir dünyada kuzen ile evlenmek mantıklı gelmiyor. aynı köke sahip insanların evliliklerinde gen havuzu genişlemediğinden olası genetik hastalıkların daha rahat yayılabileceğini düşünüyorum. çevremde elbet var. ama baya bi eskide kalmış. artık herkes istediği ile evlenebiliyor.

3- dışa kapalı toplum, ya kültürümüze uyamazsa düşüncesi, mirası yabancı kişilerle bölüşmemek.

Şurada baya bir ayrıntılı özetlemişler:

en.wikipedia.org

sonradan not: Kendi fikrimi eklememişim. Bizde de kırk yıldır görüşmesen bile kardeşe yakın bir seviyededir kuzen. Babam kuzenleriyle 30 yaşında falan tanışmış ama yine kardeş gibi oldular. Bizde de başkalarına çok çok uzak akraba gelebilecek insanlar çok yakın akraba oluyor - çünkü kalabalık değiliz.

not: müslüman coğrafyada yaygın olması şu bilgiye dayanıyor: kuzey afrika, ortadoğu ve hindistan'a uzanan kısımda %10 ile %50 arasında seyrediyor. "toprak & miras bölünmesin" mantığı dünyada sadece buralara has bir şey değil sanki. haritaya bakınca asıl sebep toprak mevzunun dışında islam dahilinde bir konuyla alakalı gibi geliyor.

Bizim ailede de çok yaygın bu, özellikle anne tarafı çok tercih ediyor.

Anladığım kadarıyla bunun en büyük sebebi : bildiğimiz, tanıdığımız, elimizde büyümüş kız. Daha iyisini mi bulacağız...

Ben düşünmüyorum. Kuzenle evlilik mevzuuna da şöyle bakıyorum : Kuzen var, kuzen var. Bazı kuzenlerimle ben hep bir aradaydık, kardeş gibi büyüdük. Onları kardeşim gibi görüyorum. Bazıları da var ki, senede, 3-5 senede bir gördüm. Kardeş gibi büyüdüğü bir kuzenle insanın evlenmesini doğru bulmuyorum. Ama uzaktaki bir kuzenle olabilir...


.

1- Hayır. Kuzenlerimle kardeş gibi büyümedim ben. Aramızda çok soğuk bir ilişki var, yolda görsek birbirimizi tanımazlıktan geliriz. Hatta baba tarafında hiç tanımadığım kuzenler var, hayatımda hiç görmedim (Babam kalabalık bir aileye sahip değil, yalnızca iki kardeşi var onlarla da yıllardır pek görüşmüyor. Arada küslük var). Buna rağmen tesadüfen tanışsak ve aşık falan olsak, akabinde kuzen olduğumuzu öğrensek herhalde bayağı midem bulanırdı benim. Bilmiyorum, kafama böyle işlenmiş. Roket adam'ın bahsettiği durum bizde de geçerli. Kuzen ile evlenmek doğrudan sülaleden tecrit sebebidir bizde.

2- Hayır, uymuyor. Şu ana kadar herhangi bir Rumeli göçmeninin kuzeniyle evlendiğini ne duydum ne gördüm. Varsa da ben bilmiyorum ama bu bizim ailede teklif edilemez hatta teklif edilmesi dahi düşünülemez bir şeydir.

3- Diğer arkadaşlar söylemiş zaten, muhafazakar çevrelerde kadın erkek etkileşimi minimum düzeydedir. Birçok insanla tanışayım kaynaşayım düşüncesi (karşı cins ile kaynaşmaktan bahsediyorum) bilhassa kadınlar için pek mümkün değil. Yanına erkek sıra arkadaşı oturur diye kızlarını okula göndermeyen adamlar bunlar. Dolayısıyla kadınlar diğer erkekler ile bir şekilde iletişime geçemiyor. Fazla büyüyüp gözü açılmadan evlendiriliyorlar, yabancıya gitmesin diye ailedeki biriyle yapıveriyorlar arasını. Traveller'ın dediği gibi miras da önemli bir faktör.

1)teyzemin oğlu ile diğer teyzemin kızı evlendi. ilk çocukları kalp yetmezliğinden ötürü 6 yaşındayken öldü. -bunun nedeni akraba evliliği mi yoksa genetik mi bilmiyorum-

2)eğer ortada bir yoksunluk, miras, aile baskısı gibi nedenler yoksa neden olmasın? ama akraba evliliği ve sonuçları gerçeği iyice değerlendirilmeli.

3)miras, yabancıya gitmesin, doğudaki iğrenç geleneksel yaklaşımlar deyü düşünüyorum.

3 - bunun müslüman cografyalarda yayilmis olmasinin ana nedeni dinen evlenmelerindde bir engel olmamasindandir. onlar da evlilik konusunda diger yabancı insanlar gibidirler. ama bunun bir kaç sakincasi da var tabi. mesela dogacak çocuklarin bazi hastaliklar konusunda zayif kalabileceklerine dair bilgiler mevcuttur din kitaplarinda. ayrica nişan ya da evliligin bozulmasiyla ilişkilerin kötüye gitmesi o akraba olan aile ile bağlarin tümüyle koparilmasi anlamina da geliyor. bu dinen uygun degildir ki asıl olan ne olursa olsun akraba ziyareti yapilmalidir onlarla olan baglar koparilmamalidir.
miras her zaman belirleyici degildir bu konuda. 9 cocuklu bir aile bilirim. cocuklardan yarisindan fazlasi akraba evliliği yapmistir ama hala 20 yila yakin çözülmeyen miras meseleleri var. yani mal disari (yabanciya) gitmiyor ama içeride kalanlarda da huzur yok bu konuda. kisilerin takindiklari tavır ve edindikleri bilgi/ kültür seviyesi daha önemli bence.
dinen, fikih kitaplarinin miras bölüşümünü ele alan feraiz kisminda mal paylasimi ayrintili ele alinmistir. bu aynen uygulanmayip, riza gösterilmedigi sürece dertler, sikayetler, laf bitmez.

1- düşünmem, kuzenlerim kardeş gibi demişler. benim için de öyle.
2-ne etik, ne ahlaki; ne derseniz diyin bana uygun gelmiyor. bizim ailede tek tük de olsa kuzen evliliği var, en yakın örnek halam halasının oğluyla evli.
3-buna net bir cevap veremem ama kapalı toplum yapısının ve sınırlı kadın-erkek etkileşiminin sonucu gibi geliyor bana.

1- Hayır
2- uygun değil
3- başka kimseyi görmemek.

Valla olayı sadece muhafazakar kesime atma. ODTÜlü mühendis arkadaşım ailesinden gizli kuzeniyle sevgiliydi. Düşün ikisi de okumuş etmiş tipler. Baya da çevreleri var sosyaller. Gel gör, kuzeninden başkasını görmüyordu gözü.
Almanyada doğmuş büyümüş kuzenim de yine aileden gizli kuzeniyle sevgili çıktı. Aile hala ayırmak için elinden geleni yapıyor. Yani sadece aileden gelen bir durum değil, biraz da insanların içinde oluyor sanırım.

1-) Kuzenlerimle ayrı şehirlerdeyiz. Çok fazla görüşmemişizdir. Hatta günleri toplasan 3 sene etmeyebilir. Fakat yine de onlar benim kardeşim gibi görüyorum. Asla aklımın ucundan bile geçmez evlilik.

2-) Yanlış buluyorum. Hani iki kardeş gibi olmaları dışında biyolojik sıkıntılar da var. Bir de gelişmemiş kafa hareketi gibi geliyor.

3-) Mal (miras yoluyla) yabancıya gitmesin kafası ile dönüyor sanırım. Eşi ölen kadının, eşinin kardeşi ile evlendirilmesi de aynı kafa. Bir de dinci ve muhafazakar toplumlarda gezme, tanışma, flört olayı yok. Haliyle gördükleri karşı cinsler genelde akraba. Başka kadın/erkek görebilip, tanıyabilseler aynısı olmaz belki.

- Benim ailemde 4-5 nesil öteden itibaren akrabalar kuzen, 1.-2. göbek kuzenler direkt kardeş sayılıyor. (Babaannemin dayısının oğlunun torunu benim en yakın akrabam mesela.) Akraba evliliği fikrini aklım almıyor.

- Yukarıda belirttiğim gibi, benim çevremde mümkün değil, çok uzak akrabasıyla evlenene bile ters tepkiler veriliyor.

- Miras, yabancıya gitmesin kızıma iyi baksin vs vs galiba bilemedim ki.

1- Hayır

2- Normal değil. Çevremde anneannemden önceki zamanda bile olmamış. Köyler arasında bulunan yerlerde, çeşme başlarında falan tanışılırmış.

3- Bilemedim.

evlenmem çünkü kardeş gibi görürüm.
etik olarak da uygun değil. genle de alakası var belki kardeş gibi gördüğüm için de etik olmayabilir ama evleneni de ölesiye yargılamam ama çocuklar sakat doğar riskinden dolayı etik bulmam.
genelde herkes kendi köylüsüne şusuna busuna verdiği için.
ama bu genelde doğuda olur.
karadenizde olmaz, kuzenler evlenmez ama köylüsüyle evlenir.

Tüm Balkan göçmenleri gibi düşüncem net.Ensestten hiçbir farkı yok bizde.

bizim sulalede kuzenler kardestir ama esimin sulalesi akraba evliligiyle meshur nerdeyse, akraba evliligi yapmamis sadece esim var sulalesinde oyle soyleyeyim. Ananesinin bile kizlik soyadi ayni kafayi yicem:)

Arkadaşlar olayı abartmayın. Kuzenle evlilik, dinen ve hukuken serbest bir olay.

Ben sıcak bakmıyorum, sevmiyorum, doğru bulmuyorum demek ayrı, bu iş ensesttir demek ayrı. Ensest birinci seviye akrabalarla yapılan aşağılık bir olaydır.


.

(bkz: srpski film)

srpski film +1, sevginin önemine dair iç ısıtan muazzam bir aile filmi (tribute to owencan)

abi bi' filmle, diziyle hayat değişseydi; bakış açımız değişseydi ohoo birçoğumuz şu an fenafillah mertebesindeydik. sen yine

muhtemelen izlemişsindir ama ben aşağıdaki filmleri izlemesem biraz eksik kalırdım;

i am sam
max and mary
broken circle breakdown
contact
white god
sometimes in april
shawshank redemption

dizi olarak da taken çok iyi, taken izle :)

@evde liyakat kalmamis 2 tanesi hariç izlemediğim filmleri önermişin teşekkürler.. Tabi ki çat diye 27 yaşındaki adamın fikirleri değişmez ama bi kıvılcım çaksın bari kafamda

owencan eski sözlük trollü. kısacası trollediğini belirtiyor. srpski film dediğinin tam tersi.

Filmkolik birisi olarak srpski filmin dünyanın en mide bulandırıcı görüntüleriyle olduğunu biliorum zaten.. ne güzel ya hayattan sırf trollük yaparak eğlenenler var :/

11.22.63 (dizi)
Colonia (film)

Film yazmadan şunu yazayım
"İç kaynaklı depresyon belirli bir neden olmadan kişide ortaya çıkan depresyon türüdür." Yeğenim böyleydi ilaca başladı psikolog önerisi ile, çok da fayda gördü.

Wide Awake (1998) -Dedesinin ölümü sonrası dedesinin iyi bir yere gittiğinden emin olmak isteyen bir çocuk ve bu süreçte hayatı anlamlandırması.

The Five People You Meet in Heaven (2004) -Kendimizi önemsiz de görsek hayatta bir rolumuz olduğu ile ilgili

Grand Canyon (1991)- Hayatın anlamı ve mutluluk üstüne

Being Erica (TV Series 2009– ) - Dizi- Hayatından memun olmayan Erica intihar eder ve sonrasında hastanede bir psikologla tanışır. Adamın aslında güçleri var her terapide Ericanın anlattığı memnun olmadığı şeyleri değiştirmesi için onu geri gönderiyor ve hayatı nasıl olurdu eskiden farklı davransaydı ona bakıyorlar...

Joan of Arcadia (TV Series 2003–2005) - Joan Tanrı ile tanışır ve Tanrı ondan bir şeyler yapmasını ister. Herşeyin bir nedeni olduğuna dair.

Bill Cunningham New York (2010) - Belgesel New York Times fotoğrafçısı Bill'in hikayesi. Ufacık bir dairede maddiyata hiç önem vermeden yaşayan, mutluluğu yaptığı işte bulan hep gülümseyen bir adamla ilgili.

Waste Land (2010)- Belgesel - Zengin olduktan sonra geçmişini unutmamış, sanatla fakir insanların hayatını değiştirmeye karar veren bir sanatçı hakkında.

The Human Experience (2008)- Belgesel - Hayat, insan olmak ve mutluluk üstüne.

The Blind Side -gerçek öykü, yardım ederek bir çocuğun hayatını değiştiren bir aile.

Girl, Interrupted (1999)- gerçek hikaye, tam da senin gibi sıkıntıları olan ama aslında bunları yaratacak elle tutulur bi nedeni olmayan bir kızın akıl hastanesinde geçen öyküsü.

The Fall(2006)- Ana karakter depresyonda ve görselliğiyle iç açan bir film, bir sahne de ayasofya muzesinde çekilmiş hatta

her sene ağustosta başlıyor.

Hemen hemen aynı.

Bu sezon: (git: www.tff.org

Geçen sezon: (git: www.tff.org

yahu kardeşim madem bu kadar akıllısınız, büyük oyunu ve devletin planlarını görüyorsunuz, bu kadar bilinçlisiniz e açıp google'a son 3-5 sezon hangi tarihlerde başlamış yazıversenize? lig normal zamanda başladı. avrupa şampiyonası, dünya kupası, hede turnuvası dönemlerinde ligler zaman zaman küçük oynamalara gidebilir. bir sene 4 ağustos'ta, diğerinde 20'sinde başlayabilir mesela ama genel olarak periyotlar bellidir, çoğu avrupa ligi ağustos 10-30 arası başlar.

eylülün başında milli maçlar başlıyor o yüzden oyuncuların hazır olması lazım.Hollanda,fransa ligi iki hafta önce başladı.

vekalete de gerek yok ki aslında.

başka bir şeye gerek yok bence.

yakın zamanda şöyle bir şey sormuştum, cevaplar yardımcı olur belki,

www.eksiduyuru.com

e devlet şifresi al. ekstra e imza da düşünebilirsin.

bazı bankalar giriş için telefonuna şifre gönderiyor. ve bu telefon hattı türk hattı olmak zorunda. tr sim kartını orda kaybetme olasılığını düşün. belki yedek bi kart alıp aktive ettirmezsin, mümkün mü böyle bişey bilmiyorum, sormak lazım.

diş doktoruna görün. gideceğinden bahset.

basit reçetesiz ilaçlar al, reflor, talcid vs. ilk zamanlarda hastaneye nasıl gidilir vs işini çözene kadar elinde bulunsun.

iki üç vesikalık bulundur

kimlik vs fotokopisi olabilir, pasaport vs kaybolursa evinde bulunması için.

gittiğin ülkeye vardıktan sonraki 15 gün içinde konsolosluğa adres değişikliğini bildir. yakın ise şahsen git, uzak ise posta ile de yapılabiliyor. internette olan bir formu doldurup kimlik fotokopinle iadeli gönderiyorsun. iadeli olması önemli, değilse konsolosluk dikkate almıyor.
adres değişikliğini 15 günden sonra yaparsan cezası olduğu söyleniyor. ayrıca tr deki sgk borcunun devam etmemesi için önemli.

kredi kartı ve hesabının yurtışı özelliklerini kontrol et, açık olduğundan emin ol.

ilaç al.
diş doktoruna git.

-Herkesin bahsettiği ilaç olayını pas geçme. Kronik hastalığın varsa (örneğin migren, ya da bağırsaklar zayıfsa fazladan reflor/lomotil gibi bağırsak antiseptikleri).
-Vekaletleri unutma. Sevgilinle arandaki ilişkini bilemesem de vekaletleri sevgili yerine anne/babaya vermek daha uygun olabilir.
-Gideceğin ülkeye göre, eğer kalacağın yer çoktan ayarlandı ise orada kesinlikle bulamayacağın ve çok sevdiğin 5-10 saatte bozulmayan yiyecek götürebilirsin(eser miktarda). Annemle babam Kuveyt'teler, orada ağız tatlarına göre zeytin bulamıyorlar ya da annem börek yapmalık istediği gibi yufka bulamıyor. Giderken hem kendileri bagaj kg sınırına takılmadan götürüyorlar hem de biz ziyarete gideceğimiz zaman bizden sipariş istiyorlar :) .
-Her ihtimale karşı yanında her daim küçük de olsa bir cep sözlüğü ve rehberi taşı. Elektroniğe fazla güvenme, şarjı biter, internet çekmez falan başa gelince kafayı duvarlara vurma.
-Giderken valizini streç film gibi bir koruma kılıfı alıp koruyabilirsin ve karışma ihtimaline karşı değişik renkte bir kurdela ile sapını bağla ki hava alanında valizini hem hızlıca tanı hem de karışma ihtimalini engelle. Valize bir de kilit edin. En azından basit düzeydeki hırsızlıkları engellersin.
-Evraklarını valiz yerine her zaman yanında taşıdığın çantanda bulundur ki evrak lazım olduğunda hem hemen erişebil hem de yine hırsızlık durumunda çok sıkıntılı durumalarda kalabilirsin.

İbiza. Uçakla yakın

ne yapmak istiyorsun? butce ne kadar?

aklima ilk canakkale geldi.

Çılgınlık mı?

Suriye sınırı.

@bir ileti ho ho ho

@fak canakkale güzel fikir

deniz uçağıyla Gemlik'e git.

istanbuldan da sıkıldıysan, yurt içini direk es geçiyorum.

odessaya git bak yakın da..

Beylikduzu'ne gel.

odessaya gitme bence. oradaki insanlarla konustum benim de gitme sansim vardi. plajlar falan cok kotu dedi o yuzden sizin oraya geliyoruz. arkadaslarim alanya kemerde gunlugu 90 liraya 3 ogun yemek sinirsiz alkol havuz ve otelin dibindeki plajda tatil yapmislar. istersen yarin ona sorup otelin ismini alabilirim.

yakinlik meslesini bilemicem ama.

@chiper :)

@charlotte, sevinirim öğrenip beni bilgilendirirsen

@charlotte blanc,

o fiyat ruslara & ukraynalılara özeldir muhtemelen, acentadan falan alıyorlardır. alanya'da 90 liraya tatil yapılabilecek olsa türkler akın akın gider zaten.

gürcistan?

(bkz: Yozgat)

Bozcaada

ya dün teyzemlerle yengemler geldi, çogacayip bir aile ortamı oluştu. aslında bayağı eğlendim, kendi düzenimin dışına çıktım falan ama yine de biraz huzursuzum. canım sıkılıyor. at-war oynıycam galiba. bi de dün bikaç kişiyle mesajlaşıyodum ama cevab vermiyolar. böyle olunca çok üzülüyorum. bıyıklı dry anal rapist gibi hissettiriyo. ne bileyim istenmiyomuşsun ya da korkutuyomuşsun gibi :(

çok aptal bi gündü. 1 haftalık yıllık iznimin sonuydu, depresif moda geçtim. canım hiçbişey yapmak istemedi, internette takıldım, sonra koşuya çıktım, 1 saat koştum, yeni girdim eve. artık akşamın kalanında film ya da dizi izlerim.

Eh iste, dune gore biraz daha iyiydi. Sabah da napıyorsunuz, bugun napacaksiniz diye soran bir duyuruya cevap vermistim. Simdi dusundum de orada bugun yapmak istediklerimi tamamlamisim.
-Sunumu bitirdim ✓
-Evi toparladim ✓
-Yemek yaptim ✓
Simdi dusa girip, egzersiz yapacagim. Jöle yapmistim bugun, belki onu yerim. Yemekten pek zevk alamadim cunku. Yemegi insan kendi yapinca yemesi ayri bir zevkli olur falan diyorlar insanlar. Benimki hic olmuyor :( Neyse sonra da kitap okur, uyurum sanirim.

10.30'a kadar uyudum.

Uzun bi kahvaltıdan sonra işimle ilgili gelecek haftaya hazırlık için bir şeyler yapmayı planlarken dayım aradı, köye gidelim dedi. Aileyi topladım köye gittik, bazlama yapıldı yedik, içtik, sohbet ettik sonra da döndük.

21.45'te olimpiyatlarda basketbol finali var. Ona kadar dinlenmece, zaman öldürmece yapıp sonra da hafta içine hazırlık yapıp uyuyacağım. Bir sonraki pazara kadar iş-ev arasında gidip geleceğim :/

Evdeydim mülakatım için çalıştım biraz korece pratiği yaptım regl ve depresifim kötü bi gündü.

@douchebag

geçen yaz acemoğlundan yemiştim, bayaa bir iyidi
www.acemoglubaklava.com

Bok gibiydi.

dun baya yakin oldugum bir arkadasimin dugunundeydim, esek gibi yoruldum sabah 5te eve gelebildim. cemberin daraldigini hissettim.

bugun ogleden sonraya kadar uyuyup bisiklete bindim, az once eve girdim. mutluyum. guzel gundu.

Bomboş geçti bugün vallahi, sandöviçle kahvaltı yaptım Akasya'ya gittim hiçbir şey de beğenmedim almadım. Eve gelip uyudum. Geçti gitti işte öyle bir gündü. Sen naptın?

i.hizliresim.com

mühendislikte sınır tanımıyorum. wireless modül bağlamaya çalışıyorum. dünyayı ele geçirme çalışmalarım tüm hızıyla devam ediyor.

(bkz: arduino)

Önce biraz spor ardından arkadaşlarla takıldım en son eve geldim ve yarın iş olduğunu hatırladım.İsyanım varr ulen..

Güzel geçti tatildeyiz yeni yerler keşfettik

Dün çok güzeldi, bugünse temizlikle geçti ^^

Berbat başladı gün.ve suan icin biraz düzeldi gibi.

maçkolik

@partizan
Maçkolik bunu yapmıyor ki mobilde. Yapıyorsa da ben bilmiyorum. Nasıl yapılıyor?

flashacore

macin yanindaki yildizi isaretleyip ayarlar bildirimler oralardan seciyorsun

bilyoner başarılı

mackolik veya sahadan yapıyor neden yapmasın. yıldızladıgın zaman gol olunca gol sesi kırmızı olunca düdük sesi geliyor :D

6 yaşımdan beri bahis ve spor hastasıyım, flashscore'un üzerine tanımıyorum bu alanda. bildirimler sadece gol ve maç sonunda gelir yalnız, kırmızı kart için açıp maça bakmak gerekiyor. flashscore iyidir. sürekli kendilerini geliştiriyorlar üstelik. bir hata tespit edip mail atsan 3 saat içinde sağolun efendimisss diye cevap verip düzeltirler.

Bu ülkeyi cizgi roman olarsk yazmak isterdim yani böyle bir aksiyon böyle bir sıcak gündem hiç bir DC yada marvel serilerinde yok.

var. ama nereden, nasıl başlayıp devam edeceğiyle ilgili hiçbir fikrim yok. ama neşeli ya da umut dolu bir kitap olmaz.

masalları yeniden yazmayı istiyorum. hazır olduğumu hissedince en azından bi denemeyi düşünüyorum.
yazacağım masal hayatla ilgili her şeyi içerebilir.

rüyalarımı not almaya başladım. not almaya değer rüyalar görüyorum. bunlar yeterince birikince ileride kitaplaştırma düşüncem var. biraz süsleyerek tabi.

Var, bence herkes en azından bir kitap yazmalı. Yıllar önce yanlış hatırlamıyorsam İletişim'in kabul şartlarına bakmıştım, deneme kabul edilmediği mutlaka roman olması gerektiği yazıyordu. Deneme yazmak isterim, içimde ne varsa hepsini yazmak isterim. Roman yazmak herhalde çok zorlu bir iştir. Nasıl olur, nereden başlanır hiç bilmiyorum. Öğrenmek için bir şey yapıyor muyum, hayır yapmıyorum. Şimdilik mümkün olduğunca okumaya çalışıyorum, belki okuya okuya yazmayı da öğrenirim.

çocukluğumdan beri var ama bu yönde hiçbir zaman somut adım atmadım. ruh hastası olduğum için varoluşlu, mazoşizmli bi' şeyler yazardım herhalde becerebilsem. pavese, masoch ve bir tutam sartre karıştır. nasıl desem, meselenin anlaşıldığı ama aynı zamanda anlaşılamadığı bir roman olurdu. hani ne anlattığını, nerede geçtiğini, kişileri ve olayları anlardın. o açıdan ağır gelmezdi. öte yandan, karakterlerin hepsi için "ne diyor bu amk liselisi?" derdin.

hiç birşey. Bana da oldu. Cevap yazmadım mesajlarına sonra kendi kendine gitti.

mallara ekle. duyuruna yazarsa şikayet et. bir yazar, iki yazar. üçüncüsünde uçurulacaktır. nickini de verebilirsin bence, linç ederiz. ben şahsen böyle biri çıkarsa savaş boyalarımı sürüp monitöre dil atıyor ve "gel amk çocuğu gel" diyerek klavye şövalyeliğine soyunuyorum. küfürleşiyoruz, laf sokuşuyoruz derken moderatörler her yazdığımızı siliyor. sonra zaten iki taraf da "amaan kavga edilmiyo ki" deyip bırakıyor.

hiç bir şey yapma.hiç okuma. yazsın dursun.
o lüzumsuz kişinin lüzumsuz hayatından dakikalar çalıp çöpe atmak çok eğlenceli.

Kim oldugunu ifsa etmek iyi bir fikir bence de.. Biz de o elemani taciz ederiz, duyurlarini falan siklemeyiz vs..

Ya yasak galiba bildiğim kadarıyla nick ve mesaj ifşasi. Yoksa yazdıklarıyla beraber ifşa etmekten cekinmem.

Hakaret varsa verin savcılığa uğraşsın dursun.

Mesaj ifsasi yasak da -su hiyar agasi 1 haftadir bana mal mal mesajlar atiyor- diye belirtmenin bir sorun teskil edecegini dusunmuyorum.

Diabolus, cevaplarım üstünden full hakaret zaten.

Eğer hakaret ettiyse direkt savcılığa ver. Uğraşsın dursun.

Bana da oldu, bir başlığa 2 cevap yazdım, aynı kişi olduğumu farketmemiş heralde iki cevap için mesaj aldım. ilkini cevaplamıştım, ikinciyi cevaplamadım. başka olmadı.
birimizin canı sıkılıyor galiba. keşke yapmasa.

Mallara ekle, duyuru altını modlara bırak. +1

O tiplerden biri de bana muslat olmustu, burdan engelleyince sozlukten nick altima yazmaya baslamisti ama hakaretli olanlarin hepsi sozluk tarafindan tek tek silindi. Geriye de kendi sanrilarinin oldugu kaldi. Gecen mesaj atmis, karsilikli nick altlarini silelim diye

Ben ugrasiyorum o tiplerle valla. Zaten biz alttan aldikca cosuyorlar. Mallara ekle, cevaplarini sikayet et

Ben sallamıyorum. Ama sallamama numarası yapmıyorum, gerçekten sallamıyorum. Herhangi bir konuda tartıştığım hiçbir kullanıcıya nickini aklımda tutacak kadar değer vermiyorum.İstediği kadar sallasın,eleştirsin beni ben önemsediğim kadar vardır. Ben adam yerine koymuyorsam yoktur.Ciddiye almayın

bana da oldu. sadece kadınlara yazan sorunlu bir tip olduğunu, takmamamı bir çok kişi söyledi bana ama yine de sinir olmaktan kendimi alıkoyamadım. aslında fahişelik kavramı bu tiplere cuk oturuyor. laftan hiç anlamazlar pişmişler iyice. istediğin kadar engelle, mallara ekle gelip sorularının altına sümük gibi bulaşırlar. yapacağın bir şey yok o mal yokmuş gibi davran kudursun sümük. :)

der meister var oradan yeni gelen, o cevaplayabilir çoğu soruyu sanırım. bi mesaj atmakta fayda var.

daha geçtiğimiz gün, okumak üzere gittiğim ukrayna'dan "kaç amk kaç!" diyerek geri döndüm. ülkede okumuş değilim ama geçtiğimiz seneyi "ukrayna'da okumak" planıyla geçirdim, dolayısıyla okumuş olanlar kadar olmasa da az buçuk biliyorum meseleleri. benim söyleyeceklerim ukrayna için geçerli ve rusya için çok farklı olduğunu zannetmiyorum. tabii bütün hayalleri yıkılmış biri olarak fazlasıyla yanlı olabileceğimi de göz önünde bulundur lütfen.

> ben ingilizce notlarım çok yüksek olduğundan ingiliz dili ve edebiyatı için başvurup kabul almıştım fakat herkes "parasını verdikten sonra kabul alırsın" görüşüne sahip. lise diploman ve transkriptin, varsa türkiye'de okuduğun üniversitenin transkripti falan iş görür. notların berbat değilse (yerine göre berbatsa bile) kabul alırsın diye tahmin ediyorum. bir okuldan olmazsa diğerinden alırsın.

> okul ücretleri şehirden şehre ve okuldan okula hayli değişiyor. benim okuyacağım okul (lviv, ivan franko üniversitesi. lviv üniversitesi diye de geçiyor) geçen sene bölüm için 900 dolar gibi bir yıllık harç alıyordu. bu sene hazırlık 29 bin hrivna (3500 lira civarı yapıyor) ve lisans yıllık 1500 dolar olarak güncellendi. ukraynaca okursan daha ucuza gelir ama onun için de hazırlık okuyup ukraynaca sınavını geçmen lazım. ingilizce okuyacağım dersen 3-4 bin falan harçlar. hele ki harkiv veya kiev'de okuyacaksan 5-6 bini bulabilir.

> yaşam maliyetleri yanıltmasın, o hataya ben de düştüm. ivan franko yabancı öğrencilere yurt ayarlıyor ve internetle birlikte aylık 40 liraya falan geliyor o yurt ama köpek bağlasan durmaz. ben orayı görünce arkama bakmadan kaçtım. interneti, oturma iznini çıkarttırdıktan sonra oradaki bir internet sağlayıcıyla görüşüp odana kendin çektiriyorsun. türkiye'de standartlarım çok düşük, ahırda yaşamaya razı gelirim dersen hiç problem yaşamazsın ama aksi takdirde kafayı yersin. o ortamı anlatmam mümkün değil, gidip görmeyen anlayamaz. bu arada ben de piremses değilim, yurtta banyo yaparken kafasına kabarmış tavan düşmüş adamım, bok ötesi yerlerde kaldığım oldu. sadece diyorum ki okula o kadar para verip de yabancı elde o sefalet çekilmez. bunun dışında ukrayna'da yaşam genel olarak ucuz olsa da yabancı olduğun için yerel dilde ustalaşıncaya kadar aklına gelebilecek her yerde affedersin tokmaklanacaksın. bi' de şu var, ortalama maaş 500 lira olmasına karşın eli yüzü düzgün bir daire kiralamak istersen 600-700 lirayı gözden çıkarman gerekebilir. hem ukrayna'nın it sektörünün merkezi haline gelmesi (it'ciler genelde dolarla maaş alıyor) hem de donbass'taki savaş (yaklaşık 1 milyon ukraynalı savaştan kaçıp ülkenin diğer şehirlerine dağıldı) emlak fiyatlarını uçurmuş durumda.

> ukrayna oturum izni konusunda görebileceğin en uyuz ülkelerden biri. iş veya okul sayesinde kalıcı oturum izni alamıyorsun, evlenmen lazım. 1-2 tane yol daha vardı ama onları imkansız bulduğumdan herhalde aklımda tutamamışım bile. yasal olarak çalışabilmen için "özel" biri olman lazım ayrıca, firma senin için oturma izni çıkaracaksa bu işi ukrayna'da yapacak birinin olmadığını ispatlamak zorunda. yani atıyorum satış temsilcisi mi olacaksın, "e ukrayna'da bu işi yapabilecek adam mı yok amk" diye soruyorlar. kaldı ki duyduğum kadarıyla şirketler de bu tip bürokratik saçmalıklar nedeniyle yabancı çalışana sıcak bakmıyor, bunlarla uğraşmak istemiyor.

> iş imkanı kişinin yeteneğine bakan bir durum. türkiye'de can çekişip ukrayna'da zengin olabilirsin pekala ama ekonomik olarak ukrayna türkiye'den katbekat küçük ve zayıf bir ülke. düzgün bir beyaz yakalı işinde alacağın maaş 800 lira falan olur ki bu ortalamanın üzerinde bir meblağ. buranın 3 bini gibi düşünülebilir. orada okuduğun zaman sular seller gibi ukraynaca ve rusça öğrenebileceksin (istekliysen), başka yabancı dilin varsa bunu kullanarak uluslararası firmalarda bi' şeyler kovalayabilirsin belki ama standart olarak ukrayna çok berbat seviyede, o açıdan oranın şartlarında iyi yaşasan bile hani türkiye'de 3-5 kuruş yollaman gereken ailen, dostun, kardeşin vs. varsa yapamazsın. kaldı ki berbat ekonomilerine rağmen artık geçtiğimiz 2-3 yıldaki kadar ucuz da değil ukrayna.

> eğitim dili benim okuyacağım okulda ukraynacaydı ve bu yüzden KESİNLİKLE ukraynaca hazırlığı geçmem gerekiyordu. bölümüm zaten ingiliz dili ve edebiyatı olduğu için bunu pek önemsemedim açıkçası ama atıyorum veterinerlik okuyacak olsaydım, bunu ukraynaca yapacak olmam sıkıntı olabilirdi. kiril alfabesi bir şey değil de el yazısı öldürüyor insanı. alfabeyi 6-7 yıldır biliyorum, el yazısını hala okuyamıyorum. bunun dışında ingilizce bölümleri olan üniversiteler de var muhakkak ama onların bile ukraynaca hazırlığı tamamlama şartı olabilir. olmayanı da 3-4 bin dolar istiyor zaten en az harç olarak.

***

"madem bu kadar boktandı sen neden gittin amk?" diyen olursa: türkiye'de yaşamak istemediğim, slav ülkelerini sevdiğim ve rusçayı öğrenmeyi çok istediğim için, bütçemin el verdiği tek ülke olan ukrayna'yı denemek istedim. burada da geleceğim yok nasılsa dedim, orayı denemekten zarar gelmez. daha önce gidip gördüğüm bir ülke olmasına, oranın yerlisi tanıdıklarım da bulunmasına karşın arkama bile bakmadan kaçtım ama netice itibariyle.

dediğim gibi bu tamamen "yanlı" ve kişisel yorumum. orada çok mutlu mesut yaşayan türkler de biliyorum. hatta gider gitmez tanıştığım eleman hazırlığı bitirmişti işte, sevgilisiyle eve çıkmıştı, takılıyodu adam yani kafası rahattı. türkiye'de geleceğin yoksa ve paran varsa oku. benim gibi "nasılsa ucuz memleket" diye küçümseyip aylık 600-700 lira bütçeyle gitme. yurtta kalmayı (okulun sağladığı ucuz yurtlarda en azından) aklından bile geçirme. evet zorlarsan ukrayna'da ayda 200 liraya da geçinirsin ama oranın taş kemiren, çocuğunun ilacını karaborsada almak zorunda kalan gariban ukraynalısı gibi geçinirsin.

son olarak şunu ekleyeyim, ben bunları ukrayna'yı bayağı bayağı, özellikle seven birisi olarak söylüyorum. zaten ukrayna'ya/slav ülkelerine özellikle ilgisi olmayan insanın yaşayabileceği bir yer değil. ha bende o bile yeterli olmadı işte.

***

unutmadan önemli bir detay: ukrayna'da okumayı düşünüyorsan vize başvurunu istanbul'dan yapmanı öneririm. internette araştırdığında karşına çıkacak olan resmi sayfa büyükelçilik'e ait ve oradaki bilgiler ankara için geçerli. istanbul'daki konsolosluğa git, hesap bilgilerini falan oradan al. ben mal gibi büyükelçilik hesabına harç yatırdığım için gidip oradan başvurmak zorunda kaldım ve ankara'daki görevliler basbayağı türkçe konuşamıyor. anlaşamıyorsun. noter onaylı sureti orijinal falan zannediyor. ömrümden ömür gitti orada vizeyi alana kadar. istanbul'da ise sempatik mi sempatik bi adam var, hem türkçesi düzgün hem de her konuda yardımcı oluyor. ankara'yla uğraşma, kafayı yersin.

Parayı basarsan her kapı açılır. Türkiye'den ayda 3 bin lira gibi bir meblağ gelirse lüks içinde yaşarsın. Ucu ucuna yaşayacaksan hiç gelme, ama dediğim miktara yakın bir gelirin olacaksa Türkiye'de yapamayacağın lüksü yaparsın.

Ev kiraları oraya göre yüksek deniz manzaralı lüks bir daire 2 bin lira falan. Yaşanabilir evler 600-700'den başlar.

Ortalama olmayan yaşam maliyetinden şöyle örnek vereyim; 1 hafta 3 öğün lüks mekanlarda takılıp dudağımı kurutup çatlatacak kadar alkol içip, bol miktarda bahşiş bırakıp harcadığım para 600 liraydı.

Yurt konusunda ise, der mesiter'ın dediği gibi, tabi 40 lira vereceksen. Ayda 600 liraya 1+1 otel odasında tek başına da kalıyorsun. Tamamen parasal her mevzu, çok büyük bir uçurum var arada.

@der meister tam mesaj atıyordum ki yazdınız, teşekkür ederim detaylı bilgi için. Orayı düşünme sebebim tamamen sizinki ile aynı.

İletişim ile ilgili bir bölüm okumak istiyorum ancak burada konaklama işletmeciliği mezunuyum, kafama yatan bir bölüm olursa yüksek lisans olarak da düşünebilirim. Lisans ya da yüksek lisans arasında ücret farkı var mıdır ve bende dil yok, hazırlık okumam şart olacağı için hazırlık fiyatları da değişiyor mu? Bir de herhangi bir danışmanlık firması aracılığıyla mı gitmem gerekiyor yoksa işlemleri kendim de halledebilir miyim?

Şu an freelance çalışıyorum, iş imkanlarını kalıcı olabilmek için sordum aslında. Aylık 1000-1500 arasını rahat karşılarım, 2000'i zorlarım. Bu miktar ev tutup yaşamak için yeterli olur sanırım?

@once bilgi için teşekkürler, gelme dediğinize göre hala oradasınız. Okul mu yoksa iş için mi oradasınız, bir de orası Ukrayna mı Rusya mı :)

Son olarak Rusya-Ukrayna savaş durumu şu an nedir? Yağmurdan kaçıp, doluya tutulur muyuz?

Açıkçası kafam biraz karışık, kararsız bir durumdayım ama yapamayıp geri dönsem dahi bana dil açısından katkısı olur diye düşünüyorum.

rica ederim ne demek.

dil yok derken ingilizce mi yok ukraynaca mı? ukraynaca yoksa, yüksek lisans için çok problem olacağını sanmıyorum çünkü muhtemelen ingilizce bölüm bulabilirsin. hem ukraynaca hem ingilizce yoksa büyük sıkıntı. yine kabul alırsın ama nasıl okursun bilmiyorum. kaldı ki ukraynalılar ingilizceyi hiç bilmiyor, az buçuk rusça-ukraynaca bilmeden gidersen öylece kalakalırsın, adamların yabancı dil ilgisi/bilgisi felaket durumda. hazırlık yanılmıyorsam lisans eğitimi için şart, o yüzden yüksek lisansta ihtiyaç olmayabilir. yüksek lisans programları lisanslardan biraz daha pahalı oluyor gördüğüm kadarıyla. en azından benim gideceğim okulda öyleydi. lisansları 1500 dolara, yüksek lisansları 1750 dolara sabitlemişlerdi bu sene için.

aylık 1500 lira, bugün itibariyle 13 bin hrivna yapar ki bu parayla ev kiralamayı geçtim ukrayna'nın yarısını alabilirsin. yalnız önceden sağlam bir birikimle gitmeni tavsiye ederim çünkü ilk etapta masraf fazla olabilir. en basitinden, normalde 6 lira tutacak yol için taksiciler senden 36 lira talep edecek. bizdeki gibi "çete" oldukları için, oradan uzaklaşmadığın sürece hiç kimseden daha uygun bir fiyat alamayacaksın. bunun gibi şeyler. tabii bunlar ilk zamanlarda olur, dili öğrenip etrafı tanıdıktan sonra üstesinden gelirsin. zaten o zaman onlar da dürtmeye kalkmaz. ama benim gibi elinde ekstra 500-600 lirayla gitme işte, en azından 3-4 binin olsun her ihtimale karşı. yoksa en ufak bir sıkıntıda ortada kalırsın. ukrayna'da ev kiralamak, daha doğrusu sözleşmeli ve legal olarak yaşamak da hayli sıkıntılı bu arada. yine bürokratik işlemler dolayısıyla ev sahipleri yanaşmıyor. tanıdık, çok para veya sağlam ukraynaca yoksa delirtir insanı.

savaşa gelecek olursak, o nispeten küçük bir bölgede devam ediyor ama etkisini tüm ukrayna'da hissedebilirsin. lviv'de bile (ülkenin ta diğer ucunda. hakkari-edirne gibi düşün) her taraf asker dolu. reklam panolarında "OĞLUM ORDUYA GELİN LAN UKRAYNA ÇOK GÜZEL!1!11" temalı çağrılar var. 5 erkek çocuğunun 3'ünün elinde oyuncak silah var mesela, bizim agresif türk veletleri onların yanında mülayim kalır. seni direkt olarak etkiler mi? savaş bölgesinde olmadığın sürece etkilemez ama sorun şu ki savaşın ne kadar devam edeceği veya nereye yayılacağı konusunda kimsenin fikri yok. mesela son birkaç haftadır rusya'nın ukrayna sınırlarını her yönden çevirdiğine ve 400 bin civarı asker yığdığına dair çok kuvvetli iddialar var. kaldı ki rusya da reddetmiyor bunları, "tatbikat yapıyoruz amk size ne oluyo" diyor. politik olarak ukrayna'ya resmen savaş açmak/ukrayna'yı komple ilhak etmek bence rusya'ya hiçbir şey kazandırmaz. o yüzden bir gece ansızın 82 harkiv 83 kiev yapacaklarını HİÇ zannetmiyorum ama yine de herkes oldukça gergin. sonuçta iki sene önce de kimse kırım'ın ilhak edileceğini veya luhansk'ın rusların eline geçeceğini tahmin etmiyordu.

bana sorarsan ukrayna'nın yakın gelecekte düzelmesi çok zor. uzun vadede belki ama önümüzdeki 3-5 yıl içinde işler karışık. poroşenko yoldaşımın approval rating'i (türkçesini bilmiyorum, halk desteği diyim) günden güne azalıyor ve bunu fırsat bilen rusya da erken seçim için baskı yapıyor. yapıyor ki bir kremlin kuklasını yerleştirebilsin tekrar yanukoviç gibi. minsk anlaşmasının şartları da yerine getirilmiyor bu arada... bu rusya'yı çok etkilemiyor çünkü rusya zaten tonla ambargo yemiş durumda ama ukrayna şu an avrupa ve amerika'nın ittirmesiyle ayakta kalabiliyor. haliyle artık "ulan kış geliyo ruslarla daha fazla kapışmamamız lazım, gaz lazım, niye ukrayna'ya bu kadar destek veriyoz ki adamlar iplemiyo bile" sesleri daha gür çıkmaya başladı. söz verilen reformların neredeyse hiçbirisi yapılmadı. liste uzar gider. ukrayna içerde de dışarda da rahat değil şu an, hem siyasi hem ekonomik atmosfer fazlasıyla çalkantılı ve dışa bağımlı. bir de ukraynalılar anlamadığım bir şekilde clinton'ın seçilmesini istiyor ama bence fark etmez, her türlü şu anki güçlü desteklerini yakın zamanda kaybedecekler. şu an ne abd'nin ne de ab'nin bu savaşı daha fazla harlayacak gücü/isteği var. zamanla azalacak, korkarım ki yine rusya'nın eline kalacaklar.

ben de "hiçbir şey olmazsa dil öğrenirim lan" demiştim ama bilmiyorum hocam, dediğim gibi moral bozmak da istemiyorum çünkü orada gayet mutlu mesut yaşayan bissürü yabancı var ama bana gelmedi pek ya. oraları çok sevdiğim ve ukrayna'yla yatıp kalktığım, ukraynalı dostlarıma destek için bazen evin içinde helikopter olup tu tu tu diye ses çıkardığım halde. türkiye boktan ama ukrayna daha boktan. sanat sanat içindir diyen ve toplumdan kopuk yaşayan bir ukrayna aydını olmayacaksan verdiğin paraya değmez. yine de kaybedecek bir şeyim yok ve param var dersen, aklına yatıyorsa dene yahu zarar gelmez. olmuyorsa dönersin. ben aylık gelirim 2000'i zorlayabilecek seviyede olsa, birikmişim de varsa macaristan falan düşünürdüm. o da süper değil ama en azından daha düzgün bir avrupa ülkesi. debrecen falan ukrayna'ya da yakın hem, atlar gezmeye gidersin.

@der meister ingilizce yok, yani var da yarısı işaret dili :) zaten kimse bilmiyorsa gerek de yokmuş. ilk etapta sıktını çekilecek mecbur, bahsettiğin taksi örneğini turist olarak giden çoğu arkadaştan duydum. bu tip şeylere dediğin gibi buradan da aşinayız, alışana kadar idare edilecek artık. savaş konusunda da aslında bir anlamda buradan farkı yok gibi. burada da her an her şey olabilir modunda yaşadığımız için...

bahsettiğin okul fiytları benim internette gördüklerime çok daha uygun. hangi şehirdeydin ve okuldu seninkisi? bir de kayıt dönemleri ne zaman acaba? bu yıl için muhtemelen geç kaldım ama kayıtlar yıllık mı yoksa dönemlik mi? dönemlikse en azından diğer döneme yetişebilirim.

hocam yalnız ingilizce yoksa okulla iletişim kurma şansın neredeyse sıfır. bu durumda danışman firmayla çalışmanı tavsiye ederim. normalde her şeyi kendin de halledebilirsin ama zaten çok zor oluyor, ben maddi durumum müsait olsaydı hiç uğraşmayıp her şeyi danışmana paslardım. her şeyin düzgün işlediği bir avrupa ülkesi olsa kendin yaparsın da ukrayna bürokrasisiyle kendi kendine savaşmak cidden eziyet. bunun yanında gidene kadar ağırlıklı olarak ukraynaca (veya rusça, buna ayrıca değineceğim) ve biraz da ingilizce çalışmanı tavsiye ederim çünkü hem ukraynaca & rusça hem de ingilizce yoksa basbayağı kimseyle iletişim kuramazsın ve ukrayna gibi saçma bir ülkede bu ciddi sorun yaratabilir. benim kaldığım evdeki salak gopnik dostumuz (kendisi evin asıl sahibi miydi, neciydi bilmiyorum tam) 2 saat içinde uçağım olmasına ve taksi apartmanın önünde beklemesine rağmen evden çıkmama izin vermiyordu mesela, "evi kiraladığın adam gelsin, onunla konuşucam" diye. en sonunda google translate'e "paranın tamamını ödedin mi?" yazıp gösterdi. rusça olarak "ödedim amk o adama verdim işte" dedim, "ha tamam o zaman" deyip bıraktı. orada 2 kelime rusça veya ingilizce bilmesem ya adamla tekme tokat kavga etmem gerekecekti ya da uçağı kaçıracaktım. kaldı ki taksiyi de apartmanın önünde rastgele birinden rica ederek çağırttım mesela. sokağa çıkıp kendim çevirsem çok fazla geçiriyorlar, cepten aradığın zaman çok daha ucuz. daha resmi yani öyle söyleyeyim, kafalarına göre fiyat belirleyemiyorlar. sadece 10 kelime bile rusça/ukraynaca işini çok kolaylaştırabilir.

benim okul aha şo, attığım link uluslararası öğrenci şeysi direkt: international.lnu.edu.ua

lviv yakın zamana kadar bayağı ucuzdu, dolayısıyla eğitim de hayli ucuz ama yakın zamanda orası da çok popülerleşti, 3-5 seneye kalmaz harkiv-odessa ayarında bir yere dönüşür diye tahmin ediyorum. bu dönem için kayıtlar geçti evet, dersler 1 eylül'de başlıyor. ben mart-nisan gibi kabul almıştım. kayıt işi dönemlik mi yıllık mı onu bilmiyorum maalesef.

şimdi döneyim bu "tekrar geleceğim" dediğim rusça konusuna... ukrayna yakın zamana kadar rusya'nın küçük biraderiydi ve her yerinde rusça konuşulurdu ama savaş başladığından bu yana bazı kesimlerle (özellikle batı tarafında) çok ciddi bir rus nefreti mevcut. lviv zaten ukrayna milliyetçiliğinin kalesi. atıyorum zaporijya, harkiv, kiev, odessa, dnipro gibi şehirlerde okuyacaksan rusça konuşmana kimse bir şey demez ama lviv'de, lutsk'ta pek önermem. yabancı olduğun için ses etmezler, öyle rusça konuşanı kesiyolar durumu yok, hala ülkenin her yerinde rusça fazlasıyla yaygın ama yine de lviv'e gideceksen ihtiyaç duyacağın dil rusça değil ukraynaca olacak. önceliğin rusça öğrenmekse, ben kiev-harkiv taraflarına gitmeni öneririm. lviv'den daha pahalıdır ama daha "rus" ve homojendir. ayrıca gitmedim ama daha gelişmiş olduklarını tahmin ediyorum. lviv çok güzel olmasına karşın biraz depresif ve eski bir şehir. harkiv ankara, kiev istanbul'sa lviv eskişehir falandır öyle diyim. gerçi bu biraz büyük-küçük karşılaştırması oldu depresiflikten ve eskilikten ziyade.

bu yılı kaçırdığıma göre hem maddi hem manevi hem de dil olarak hazırlanmak için bolca vakit var önümde o zaman. dediğin gibi biraz dile çalışmak en mantıklısı, bu arada şehir ve okul olarak da hangisini istediğime karar vermiş olurum. kaybedecek bir şey yok :) en kötü döneriz kürkçü dükkanına. çok teşekkür ederim bilgiler için, iyisiyle kötüsüyle bir şeyler belirdi kafamda. bundan sonrasını yaşayarak görücez artık. hakkımızda hayırlısı :) sağolun tekrardan.

değil ama maalesef ölemiyoruz da. çünkü ölümden sonrasını bilmiyoruz. eger bu bilgi mevcut olsaydı kişiler bu konuda secme hakkına sahip olacaklardı. bende mesela şunu anlayamıyorum bazı insanlar bildiğin sıfır noktasında ama niye intihar etmiyorlar? neyse ben bu boklara ragmen alıskanlıktan mıdır ne yasıyorum yani belki aşık olur hayata tutunurum umudu var ne biliyim yeğenim oldu yine değişen bi ruh durumum yok.

Hayat elimizde olan tek şey. Öldüğun an solucan yemisin.

Hayat beklediğin gibi değilse belki beklentilerin yanlış!?

e yaşama amk, tutan yok.

Sevgilimle seks yaparken hayat guzel diyorum bir de yurt disinda gezerken ya da Turkiye'de akilli insanlarin arasindayken Kadikoy'de Besiktas'ta falan. Yoksa burada yasamak cok kotu.

dediğin şeyler ihtimal dahilinde fakat aksi de mevcut. neden böyle olduğunu düşün önce.

youtu.be

Yaşamak bir savaş, ama hala bir şeyler hissedebilmek güzel.

Ölmediğim için.

adaptasyon insanoğlunun en güzel özelliklerinden. hem fiziki hem de soyut anlamda adapte olabiliyoruz. Hayata da adapte oluyoruz, kesten ölme insiyatifini almak zor bir karar ama karamsarlık sanırım bu yola giden bir şey değil. Kötü şeyler varsayımı üzerinden neden kendimizi öldürelim ki? Bana kalırsa insan hayatta sahip olduğu manaları yitirince; mesela para, aile, özsaygı, haz, heves... gibi gibi belki topyekun mana ifade eden her şey belki tek ama önemli şey. O mana gittiği zaman insan düşünür işte.

Önce sorgularsın; bu mananın geri gelmesi için ne yapabilirim? Peki bu şeyi yapabilir miyim? işte bazen o mananın gelmesi için yapacak hiçbir şey kalmamıştır, bazen de denersin ve bocalarsın. Her iki fail senaryosunda da insanoğlu bir şeylerin altında sıkışıp kalır. Sanırım bu süreç de intihara sürükler.

Varsayımlar hayal edip intihara yönelmek biraz delilik gibi. Rasyonel insan intihar etmeyi göze alır çünkü soyut yönü ağır insan; bugün kabus görebileceği gibi yarın tatlı hayallere de dalabilir. Bu sebeple varsayımsal düşünmek bir etmen değil.

Yaşamak bu kadar bok gibi geliyorsa niye yaşıyorsun ki? Kıyamet dediğin şey senin ölümündür, ben öldükten sonra dönen dünyanın amk.

yaşama içgüdüsü.

sahip olduğumuz tek şey diye cevap verenler olmuş. bir gün mutlaka öleceksin ve o sahip olduğun şey elinden gidecek. intihar etmek sadece o anı öne almak olur bir şey kaybetmiş olmazsın.

bu noktada din kurtarıcı oluyor. yaşamla ölümden sonra arasında bağ kurarak hayatı anlamlı kılıyor.

not: agnostik

Hayatta kalma iç güdüsünün genellikle ağır basması sanırım. Bir de yukarıda biri yazmış: ölümden sonrası da en az yaşamın kendisi kadar belirsizlik içeriyor

bir yerde gördüm bana ait değil

"ınsan oglunun bılıncı cok gelıstı ve dogaya aykırı bı şekılde gelıstı bı kopek veya kedı kendısıne verılen ılk fırsatta uruyor hatta urememek gıbı bı olayı yok bılıncı yok programına sadık bı sekılde ılerlıyor genını gelecek nesıllere aktarıyor bılınç dedıgımız şey kanser gııbı bısey cunku bu programı bozuyor ınsan a genlerını aktarmama seçenegı sunuyor herşeyın saçma oldugunu anlayabılıyorsunuz bu tabıkıde cogu ınsan ıcın geçerlı degıl gunumuzde çogu ınsan ozgur ıradeyle hareket ettıgını sanıp programa uyuyor ama bellı bı bılınce ulaşmıs ınsan adeta matrıx te uyanmıs bı ınsan herşeyın saçmalıgını kavrıyor hatalı bı robot oldugunu bıle anlıyor. ve bu varolusun saçmalıgı onu kemırmeye baslıyor bu noktada dın cıkıyor ortaya ınanarak kurtulmaya çalısıyor ınanamayanlar ıse ışe verıyor kendını veya oyun oynuyor fılm ızlıyor sevışıyor gezıyor tozuyor oyalanmaya calısıyor yasamak dedıgımız şeyde oyalanmaktan ıbarettır bu saçmalıgı kafasından atmaya calısıyor ortada cok buyuk bır saçmalık oldugunun farkında yapabılecegımız en ıyı şey ıse bu saçmalıga yenısı eklememek kendımızle son bulmasını saglamak ve urememek ınsanın en onurlu davranısı bu olabılır."

7-10 arasi

valla ben de eskiden 7/24'ü "7 gün + 24 saat"ten 8 gün zannediyordum ama bunu yaptığımda 8-10 yaşında falandım :(

bir hafta on gün demek 7-10 gün arası demek.

Abi seviyeyi eveteste çıkarıyorsun. 6-7 diyip insanlığa ihanet mi edelim yani. 10 üzerinden 10 tabi ki

6. bana gore degil. daha insancil bir yüzü olmali. böyle cekici degil

dudakları operasyonlu. 2.

Çirkin kaş, fazla oynanmış ışıklar, iğrenç giyim tarzı. Eğer ünlü değilse 6, böyle zengin, ünlü falamsa 3.

fotoğraf siyah beyaz, ifade ebleh. değerlendirme için gerekli ortam oluşmamış. bu haliyle 7/10 veririm.

İşte geldi en sevdiğim soru tipi :p

Ben kızı beğenip beğenmemek arasında gidip geldim ama sonunda beğeni daha ağır bastı. O yüzden 7 diyorum. Neden 7 dedim? Çünkü kaşlarını ve yüzünün kemikli yapısını çok şeyapmadım. Bir de koyu kumral + renkli gözlü olsa daha çok beğenirdim ama genel olarak güzel bir kadın tabii ki.

Edit: Bir de yeni fark ettim, gözleri aşağı aşağı gibi ama fikrim değişmedi, hala 7 (çünkü çenesini, dudaklarını ve burnunu sevdim).

8

memesi yok 1.

güzel, tersini söylemem. ama memesi yok. bu baya bir şeyi götürüyor.

meme yüzünden 6

colin's mankeni bir de bu kız sanıyorum. metroda paso bu ablanın olduğu reklamları görüyorum.

saçlarını omuzlarda kestirse yüzü daha bir güzel olacak. memeler de bir silikona bakar. 9 bence.

daha yeni tinderdan çıktım o yüzden 3

4 falan. beğenmemezlik gibi olmasın ama hiç tipim değil.

6. Eblehlik on üzerinden yüz

meme olsaydı 9 verirdim ama meme yok. 7

0. cunku sozluk uzantili bi platformdayiz.

Ablanın sadece jawline sayesinde helalinden 9/10u var, siz neyin kafasında yazıyorsunuz?
Memeler ufaksa 10/10 yapar, zira büyük portakallar bizde eksi puan. Tastamam 10.

Karar veremedim de yuksek puan verirdim.

3

mühendisim. geldiğim noktaya bakılırsa iki temel bilimden birini okusam da olurmuş, yine aynı yerde olacaktım. fazla kasmışım kendimi bu haliyle ısı aktarımıyla, termodinamiğiyle, tank hesaplarıyla.

ben henüz meslek sahibi olamadım. önümde daha 3 yıl var. okuduğum bölümden mutluyum ama şu dünyaya bir daha gelsem 'steve ırwin' gibi bir mesleğe sahip olmak isterdim.

henüz öğrenciyim, meslek seçmiş değilim ve bölümüm dolayısıyla (italyan dili ve edebiyatı) bitirince ne halt edeceğim konusunda hiçbir fikrim yok şu an için AMA imkânım olsa kesinlikle pilot olmak isterdim. gerçi bu çocukluktan beri hayalim oldu hep ama ortaokul ve lisede matematik hocalarımdan nefret ediyordum, o yüzden daha iyi olduğum ve sevdiğim yabancı dil alanını seçtim. bugün altından kalkabileceğimi bilsem yine pilotaj için uğraşırım da olmaz artık. 9'la 7'yi toplarken üç saniye düşünüyorum, gözlerim bozuldu, kulaklar zaten nanay, pii.

tüm epic fail'lerime rağmen şu anki bölümümü seviyorum ama bitirince ne yapacağım konusunda en ufak fikrim yok açıkçası. dış ticarete heves ettim, herkes "aöf'te okumasan da olur" kafasında. e ne yapayım kardeşim öleyim mi ben o zaman, aöf okuma staj yapma ee amk taş mı yiyelim. meslek eleştirileri konusunda "yav he he" demek bence en iyisi yoksa insan demoralize olup iyice salıyor. bu doktorluk şöyle, avukatlık böyle, mühendislik hede hödö adamlarını dinleyen hiçbir yere varamaz. ha ben dinlemeyince de varamıyorum ama olsun, en azından dinlemiycem eheh

Veteriner olurdum, insanlar yerine hayvanlarla uğraşmak beni mutlu ederdi. Hayvancılık işine de girebilirdim belki kimbilir, ufak bir mandıram olurdu... (iç çekiş)

Şimdiki mesleğim de fena değil (İngilizce öğretmeniyim), mesleğim kendime vakit ayırmama epey fırsat tanıyor ama yeniden seçme şansım olsa kesinlikle görsel sanatlarla ilgili bir meslek seçerdim. Çizim yapayım, boyalarla haşır neşir olayım, yaratıcılığımı ortaya koyayım, rengarenk gözüm okşansın... Çok isterdim bunu. Tasarımcı olmak isterdim ya da mimar. Şimdi kendi çapımda evde resim falan yapıyorum vakit buldukça, bu şekilde tatmin ediyorum içimdeki sanatseveri. Bir de çocuklara renkli materyaller falan hazırlıyorum, tahtaya rengarenk kalemlerle yazıyorum örnekleri, arada defterlerine küçük resimler çiziyorum tek tek. Onların da hoşuna gidiyor bu.

öğretmen olacağım ama son olaylardan sonra büyük bir soğuma yaşadım. abim kpssde alanında birinci oldu ama saçma sapan mülakat çıkarttılar başımıza ve belki bu yüzden ilk tercihine atanamayacak, bir nevi adam kayırma. puan kassak bile yandaş olmayınca atanamayacağız yani. soru çalınmalarına değinmek istemiyorum bile.

eğer şimdiki aklım üç yıl önce olsaydı, antropoloji veya sosyoloji gibi bir bölüm okuyarak yurt dışı yüksek lisans kasardım. hatta içimden bir ses hazırlanmakla uğraşmadan yeniden gir sınava diyor. önümüzdeki yılın ygs ve lyssine girmek istiyorum bu yüzden.

Haftabaşı ço keyifli bir tren yolculuğu yaptım. Trenin en arkasındaydık. Bilet kontrolü yapan görevlli 40-50 yaşlarında bir adam. trenin arkasında olan makinist bölmesinde duruyor duraklarda çıkıp bilet kontrolü yapıyor.
Biz kızımla bir kulaklığı paylaştık müzik dinliyoruz bir yandan kitap okuyoruz. arada da sohpet ediyoruz. sohpet esnasında kulaklıklar çıkarınca biri türkü söylüyor ama tam seçemiyorum.
Oldum olası tren istasyonlarına ilgim var, bazı duraklarda kalkıp kapıdan durağı inceliyorum. kafamı trenin sonuna çevirdim bizim bilet kontrol görevlisi pencereden kendini yarı beline kadar dışarı vermiş türkü çığırıyor. Adamın sesi de güzel. Güzergah yemyeşil, yeşilin her tonu var. Evden de ev yapımı börek almış yanına. Ohh, keyif o keyif.
Gezmek güzel, manzara güzel, türkü söylemek güzel, bu iş ne güzel dedim. Erkek olsam galiba bilet kotrolörü olurdum. Çok özendim.
Meslekleri yazma editi:
Ben emekliyim. Turizm sektöründen ekmek yedim. O işi de severek yaptım. Hükümetler ve kararları olmasa, keyifli iş.
Geriye dönme olanağım olsa yani yeniden başlasam yapamadığım öğretmenliği yapardım.
Şimdi kâh gönüllü öğretmenlik kâh terzilik yapıyorum. Dkiş en sevdiğim yan uğraş. Hele kostüm dikmek çok keyifli. Kukla yapmak da öyle. kumaşlar, renk renk iplikler, yaratım süreci... hepsi beni mutlu ediyor.

memnunum. 100 kez dünyaya gelsem 101. kez yine aynı mesleğin peşinde koşardım.

meslekleri de yazsak güzel olurdu editi: doktor

Meslekleri de yazsak güzel olur aslında.

Tamirciyim gene tamirci olurdum.

bi sene üniye gider arkadaş edinir okulu bırakırdım. kaydımı sildirmez ama gitmezdim, lisansın geriye kalan en az 3 senesi harcayacağım para ile ticarete atılırdım. arada okula uğrar ortam yapardım.

pazarlama iletisimi yapiyorum, hic dusunmeden veteriner hekim olmak isterdim.

Ziraat mühendisi veya makine mühendisi olmak isterdim. Alakasız ama evet bunları isterdim.

Avukatım, aklım olsa duz bir okulda rehber ogretmeni vs olmayi tercih ederdim.mesai belli, sorumluluk alanın belli .

otomobil/motor ustası falan

eksisozluk.com

Yazilimciyim, isime asigim resmen. Baska bir meslek sahibi olmayi hayat bile edemiyorum.

psikiyatrist.

Kaçıp geldikleri için olabilir eğer gördüğün Türkiye ordusuna ait kamuflaj ise maltepe pazarı tarzı dandik pazarlarda en ucuz şeylerden birisi.

Tr ordusuna ait degil.

@sinasibabur,

kolay olduğu derken? ne kolay?

savaşmalardan geliyormuşum gibi çek panpa" pantolonu

savaşı görünce topukları gerisine vura vura türkiye sınırına gelmiş, ülkeye kadın ve çocuklardan daha önce girebilmek için erkeklik organi ile sakalını kesip etek giymiş adamlar bunlar değilmiş gibi bir de utanmadan kamuflaj pantolonla geziyorlar.

Edit: Birruh biddem nefdik ya esad

Karışık kızartma barbunya pilakinin gideri var sarmalar güzel değil

ev yemeğini özlediysen o petrolle kaplı sarmaları bile löp löp gidiyor ya. ürünler güzel mi? bence kesinlikle değil. yavan olduğu besbelli ama sonuç olarak sarma, fasulye işte. yiyosun. en azından ben yiyorum. yüksek kalite beklentin varsa önermem ama "anamın yemeklerini özledim hühü" dedin de canın çektiyse al gitsin, gideri var.

limoncello +1
sarması kötü ama gideri var.. özellikle patlıcan kızartması güzel.

Denedim bircok kez. Fena degiller. Bazen cok guzel denk geliyor. Sarmalar genede tatlimsi oldugu icin benim de hosuma gitmiyor ama sarmadan da "fena degil" dedigim denk geldi. Marka falan hatirlamiyorum.

ben migrostan aldım sarmayı güzzeldi şaşırdım hatta, ama tat mıydı tamek miydi, tam hatırlamıyorum

Lahana sarmasını çok özlediğim bikaç sefer ondan aldım, gidiyor iyi kötü. Yaprak sarması berbat ama.

Bim' de satılan yurdum marka barbunya pilaki.

barbunyalar genelde iyi

sarma kötü, barbunya falan için de evde kendin yap, çok zor değil, değmez yani o konserveler.

şundaki tadı kolay kolay ev sarmalarında bile bulamazsınız. wwwi.globalpiyasa.com

üstelik büyük. yani purodan biraz daha kalın.

bim barbunyası +9999
ailemle yaşamama rağmen sürekli alıyorum

Bulunduğunuz bölgedeki bir tercüme bürosuna gidip evrağınızı veriyorsunuz ya da internet üzerinden taratıp gönderebilirsiniz. Yaklaşık 50 tl tercümesi tutar(ingilizce), ayrıca noter harcı var. O da 100 tl civarında olacaktır. İnternet üzerinden gönderirseniz iatediğiniz adrese kargoyla gönderirler.

yuh o kadar pahali mi? bu sadece sabika kaydi icin mi? daha bunun transkripti, diplomasi da var? hepsi icin bu kadar para bayilacak miyim yani?

Malesef :( tanıdığınız yeminli tercüman varsa o da yapabilir. Bağlı olduğu notere tasdik ettirebilir. Pazarlık yapın bürolar böyle malesef.

yurtdışında okul & vize başvurusu için 3-4 bin lira ödedim toplamda çeviri ve noterlere. ha benim salaklığımdan dolayı bunun bin lirası falan çöpe gitti ama evet maalesef sistem böyle. transkript, diploma, şu bu derken her kağıt için ayrı çeviri, her kağıt için noter tasdiki, şunun için şuraya uğra bunun için buraya uğra hooop bitti giti paracıklar.

öncelikle özellikle almanya içinse noter istenmiyor olabilir -teyit edin bunu mutlaka.
sadece yeminli tercüman kaşesi yeterli olabilir
büroda değilim artık :) yeminli tercümanım ama kaşemi kullanmıyorum yoksa biz kaşe basmaya para almıyoruz tanıdıklara filan. çeviri zaten sayfası 15 lira filan tutuyor o belgelerde -belge olunca bin kr. ücretleri geçerli olmuyor. yeminli terücme kısmı için pzarlık yapmanız olası.
gel geleim noter istiyorlarsa yapacak hiçbir şeyiniz yok 90 küsür lira tek sayfanın onayı. ve evet her sayfaya tek tek bayılacaksınız o parayı. bunu da tam sayfa yarım sayfa vs. olayları var ama diplomaya sicil kaydına onlar sökmez.

Ankarada iseniz genel merkezden 3 dilde alınabiliyor. başka ilde veriliyor mu emin değilim. Tek evrak üstünde ingilizce almanca fransızca yazıyor karşılığı. bilgi için www.adlisicil.adalet.gov.tr

Ayrıca genel not: Yurtdışında elçiliklerden de alınabiliyor aynı evrak.

@niyeama evet noter onayi gerekmioyr sanirim adece yeminli tercuman kasesi istiyorlar,

@wallcan: istanbuldayim ama belki senin dedigin isime yarayabilir, bir bakayim istanbulda veriyorlar miymis

Kendisi evde yapiyorsa eline saglik, afiyet olsun.

Samimi bulmuyorum.

valla herhangi bir şey düşüneyim diye çok zorladım ama bir şey düşünemedim. pizza bence güzel bir yiyecek. herhangi biri için "en güzel" olmasında bir acayiplik göremiyorum şahsen.

Hakkımda ne düşünüyorlar acaba derim.

ergen
ya da oyun duskunu geek

benim de en sevdiğim yemek cheeseburger ya nolmuş? :D

Usengec ve zevksiz.

Ninja Kaplumbağa değilse mal olduğunu düşünürüm.

insan olduğunu düşünüyorum.

Bi şey düşünmem. Olamaz mı olabilir.

Çeşit olarak (karkşık vb.)hangi pizzayı sevdiğini düşünürüm.

Nuffin.

hiç bir ön yargı geldi aklıma. usengec, mal gibi seyler nasıl aklınıza geldi ona şaşırdım hatta. pizza var pizza var.

en sevdigi yemek pizza olan insan olduğunu düşünürüm.

ayrıca hononu & sinasibabur +1

Hiç bir ekstra şey düşünmem, zayıfsa falan belki vay abura koyim yiyor yakmıyor falan derim. Onun dışında gayet doğal.

Oncden olsa "nasil yani?" derdim ama "off simdi bi Mcdonalds'ta olsak, soyle kocaman bigmac koysak onumuze miss gibi offf" diyen adama rastladigim icin artik hic sasirmiyorum. Evet gercekten rastladim. Adamin cani cekiyordu o an.

bizzat kendim rahatsız olmuyorum, ama bi kere internete yüklediğin her şey sonsuza kadar orada kalıyor, ne tür sapıklar olduğunu ve o fotoğrafın nerelere ulaşabileceğini düşünüp aileye kızdığım oluyor. bir de böyle şeylere çok inanmayan biri olarak bile "yav nazar değecek :(:(" diyorum.

çocuk sahibi kişinin her 5 fotoğrafından 6'sı çocuğunun sevimli olduğunu düşündüğü saçma bir pozu ise rahatsız ediyor. lazımlıkta sıçarken bile fotoğrafının yüklenmesi bir yerden sonra çocuğun kişilik haklarına saldırılıyormuş fikrini pekiştiriyor. işin sapık kısmına girmiyorum bile.

"bu da benim skim hüsnü" zihniyetiyle paylaşım yapılmasını saçma bulmakla birlikte önemsemiyorum. beni ilgilendirmiyor. ayrıca buradaki cevaplarda da aşırı duyardan ölünmüş yine. sapıkların eline geçecek diye çocuğumun fotoğrafımı internete koymamamla "bakmasınlar" diye eşimi sokağa çıkarmamam arasında ne fark var acaba?

@der meister İşte ben de bundan dolayı muallakta kalıyorum.

Siz kendi cocugunuzunkini koymazsiniz olur biter. O dusuncenin siniri nerede ciziliyor yani. Der mesiter'in da dedigi gibi sokaga da cikarma cocugu o zaman

önceden tanışıklık yoksa herkes başının çaresine bakar. 1+1 de ortak alan olmayacağı için herkes odasında takılır.

Ortak yaşamda misafir en büyük sorundur.

biz üniversitenin ilk senesinde 1+1 evde 2 erkek kalmıştık. normalde ikimizde aynı odayı paylaşıyorduk. diğer odayı salon olarak kullandık. zaten amerikan mutfak vardı ve girişinde hol falan yoktu çok ufak bir daireydi. misafir geldiğinde salonda kalırdı. yemek falan başlarda ortak yaptık sonra saat uyuşmazlığından dolayı herkes kendi kafasına göre takıldı.
edit: ilkokuldan beri arkadaşımdı eve çıktığım kişi.

Bizim evde 2 oda var, biri büyük biri küçük. Arkadaşımın masaüstü bilgisayarı da büyük odada. İkimiz de büyük odada takılıyoruz, erken yatan küçük odaya yatmaya gidiyor. Genelde arkadaşım erken yattığı için büyük odada ben yatıyorum, küçük odada o. Benim eşyalarım da büyük odada. Zor olacak bir durum yok.

Ev küçük olduğundan çok fazla yatılı misafiri kaldıramıyor.

Yemek genelde yapmadık biz dışarıdan söyledik ama yaptığımızda da iki kişilik yapılıp yeniyor.

Biz birbirimizi çok eskiden tanıdığımız için ayrı takılma gibi bir durum olmadı ama yeni tanışacağın biriyle böyle olmaz sanırım.

22 yaşındayken falan 1 sene 1+1 de çok az tanıdığım bir arkadaşımın yanına taşındım, minicik bir evdi ve kocaman bir labrador vardı evde. salondaki iki çekyattan birini köpeğe verip birinde biz oturuyorduk, ev arkadaşım salonda yatıyordu bazen ben ayakucunda otururken uyurdu, erkek arkadaşım gelince aynı çekyatta üç kişi oturuyorduk mesela o derece. benim kaldığım oda minicikti, misafir gelince orda yatıyorduk biz salonda kalıyorduk ama ikiden fazla kalmalı misafir ağırlamıyorduk.

yani olumlu yanı eğer anlaşabildiğin bir insansa arkadaşlık seviyesine +1000 koyuyor. temizlemesi iinanılmaz kolay. kirası diğer evlere göre çok düşük. başka da olumlu bi şey düşünemiyorum. benim için çok tatlı bi seneydi ama evde rutubet olmasa muhtemelen bi süre daha öyle yaşardık, sonra hızımızı alamayıp 3+1 100 metrekareden büyük bi eve çıktık kendisiyle :D şu an 27 yaşında öyle bir işe çok mecbur kalmadıkça girmem kimseyle aynı çekyatta yaşayamam yani.

olumsuz yanları, özel hayatı unut, çok fazla eşyan olamaz, çünkü koyacak yer yok, biri salonda salon settingiyle kalacaksa ok ama odaya çevirecekse koltuksuzluk falan evde yorabilir.

zor oluyor. ben çok yakın bir arkadaşımın evine, intiharın eşiğindeyken taşınmıştım. o yüzden benim için cennet gibiydi o rahatlık, korkunç ortamdan sonra. o zamanları özlemle anıyorum ama yine de çok mu rahattı? değildi.

ikimiz de asosyal olduğumuz için bize misafir gelmezdi. bazen arkadaşın bir tanıdığı gelirse falan sitenin altındaki kafede buluşuyorlardı, ben varken eve onun sevgilisi haricinde kimse gelmedi. ben "getirme" falan da demedim. onun dışında seksli ortam olacağı zaman birimiz dışarı çıkmak zorunda kalırdı çünkü malum kartondan ev, öyle odama kapanayım durumu olmuyor. benim zaten odam da yoktu, evin girişindeki o kapısız yerde takılıyodum fskl.

odada takılma konusunda biz çok samimi olduğumuz için sabah akşam birlikte oturup geyik yapıyoduk. genelde ben onun odasına geçiyodum çünkü benim tarafta hiçbi şey yoktu, hem aciliyetten çıkmıştım hem de uzun süre kalmayı planlamıyodum, o yüzden çamaşırlarımı falan bile yere koyuyodum. arkadaşın odasındaydık genelde. aynı şekilde yemek işini de genelde birlikte hallederdik. sabah akşam makarna döner yiyip joker düşürürsek dışardan söylüyoduk.

olumlu yanı ne dersen, eğer arkadaşınla yakınsan ve düzgün biriyse, maddiyat ve özgürlük anlamında çooook rahat ediyorsun. yalnız yaşamıyorsun ama yalnız gibisin, hani ne istersen o oluyor. sessiz sakin kitap okucam mı diyosun? oku. canın mı sıkıldı? dal odasına KNK NABIYON AMK de. kirayı yarım ver. faturaların yarısını öde. nefis.

olumsuz yanı odalardan birinin kapısının olmaması ve misafir ihtimali. eve birisi gelecekse, özellikle seks olacaksa birinin evden ayrılması gerekiyor. o çok komik bi durum. gerçi benim için iyi oluyodu, bu bahaneyle istanbul'u iyi dolaştım zamanında. kendin bi iş çevireceksen de bu sefer üzülüyosun, yani iki saat segis için adamı tüm gün dışarda takılmaya mahkum ediyosun. belki dota oynamak istiyo o gün? bunlar sıkıntı.

o kapısız odanın kapısı olsa, o ara kapatılsa 1+1 evde iki kişi mükemmel yaşar. ama genelde olmuyo işte, mutfakla bitişik oluyo o saçma oda.

uzun vadede zor oluyor insan boğuluyor

Ben kalmıştım. Herkes kendi odasında takılıyordu. Misafir kime geldiyse onun odasında. Mutfak ve banyo ortak, yemekler mutfakta yeniyordu.

Mutfak bağımsız olursa çok sıkıntı yok. Ama mutfak salondaysa büyük sıkıntı.

Kiradan tasarruf, ısıtma kolaylığı en büyük artılardı.

vietnam-kambocya-laos

vietnam-kamboçya-laos tabiki hocam.

Vietnam-Kamboçya-Laos +1

Soruna kaynak yapıyorum, bu 3'lüyü Kasım-Aralık gibi gezmek nasıl olur?

vietnam- kamboçya-laos

ağustos ve eylül civarı genelde yağışlı olur, yine de vietnam kamboçya laos diyorum.

ben rusya'yı tercih ederim, hatta vizeler kalkarsa ilk işim birkaç haftalığına sibirya'ya gidip bu arada 3-4 tane buz hokeyi maçı ezmek olur. vietnam-kamboçya-laos üçlüsü hakkında coğrafi konumları hakkında hiçbir şey bilmiyorum ve bana hiç mi hiç çekici gelmiyor açıkçası.

kaç tane evin var?
cevap sıfır ise şansın da sıfır

Dönem ve koşullar itibariyle zaten bütün şartları sağlayan insanların bile vize almasının zorlaştığını biliyorum ki birçok arkadaşımda rastladım. Kendim vize görüşmesi için beklerken de önümdeki 5-6 kişinin de vize alamaması, sorulan sorular beni çok endişelendirmişti. Adamın birinin bankada parası vardı ama son üç ay göründüğü için güven verilmiyor denerek yollandı. Arkadaşım Alman vatandaşı ve öğrenci olmasına rağmen alamadı. Şu an fazlasıyla ince eleyip sık dokuyorlar ve vize alabilmeniz için mutlaka geri döneceğinizi kanıtlayan bolca belgeye ihtiyacınız var. Bu halinizle bence direkt olarak mülteci konumunda görünüyorsunuz.

Alamazsin.

Amerika'dan vize almak oyle zor falan degil. Eger almak istediginiz vize turune gore tamamen durust davranirsaniz cat diye veriyorlar vizeyi. Yani turistik gezi icin turist vizesine basvurmus; okul okumak icin ogrenci vizesine basvurmus; is firsatlari kovalamak icin is vizesine basvurmus iseniz belge falan sorgulamadan veriyorlar vizeyi.

Soylemesi ayip 3 tane Amerika vizem var (gerci pasaportum calindigi icin hepsi iptal). Hepsi farkli farkli amaclar icin alindi. Hatta ben her seferinde yeni vizeye basvururken millet dedi ki "turist vizen var zaten. ne diye bosuna masraf ediyorsun. git turist vizesiyle iste, gerekirse orda degistirirsin". Ben gene bildigimi okudum ve vize alirken hicbir sikinti yasamadim. Ne belge sordular ne baska birsey. Mulakatlarim hep sohbet havasinda gecti. Kardesimin mulakati da ayni sekilde gecti.

Benim gorusum, siz daha mulakata girmeden onlar sizi bir guzel arastirmis oluyor ve gercek niyetinizi biliyorlar. Mulakat da size son bir sans vermek icin diye dusunuyorum. Yani sizi arastirirken tereddutte kaldiklari noktalar varsa sirf onlara cevap alabilmek icin giriyorsunuz mulakata.

Isin ozu, adamlar ne paraniza ne pulunuza bakiyorlar; ne de geri donup donmeyeceginizle ilgileniyorlar. Adamlarin tek derdi sizin durust olup olmamaniz. Amerika'ya yerlesmek gibi bir planiniz varsa gidin ona uygun basvuruyu yapin; yok ben dil ogrenmek, okul okumak istiyorum diyorsaniz ogrenci vizesine basvurun (burada bir parentez acmak isterim: derdiniz burada master yapmak ise tutup da once bir dil okuluna gideyim orada karar veririm falan demeyin. Boyle yapan cok, bir sikinti da cikmiyor cogu zaman ama bu sekilde dil okulundan universiteye gecip de Turkiye'ye tatile gittikten sonra Amerika'ya geri alinmayan cok tanidigim var. Yine diger bir uyari: sirf Amerika'da daha uzun kalabilmek icin okuldan okula ziplamaya veya sinavlardan dusuk not alip da okulda daha uzun sure okumaya kalkmayin. Adamlar aptal degil; kacak calisiyorsaniz kacak calistiginizi, okuldaki durumunuzu, ingilizce seviyenizi, ne kadar para harcadiginizi, vs herseyi biliyorlar zaten).

Son soz: durust olun.

dürüst olun ve asla yalan söylemeyin. bikaç sene önce kız kardeşimle birlikte girdik mülakata. broadway de oyun izlemek için gidiyorduk. bunu söyledik, o da hangisi dedi. gitmeyi planladıklarımızı söyledik, kendisi de oyun önerdi ve onayladı. ama biz öğrenciydik tabii.

ancak öğrenci olup alamayanları da tanıyorum. ailemizin tapuları, banka hesapları yanımızdaydı ancak bakmadılar. bankada paran ne kadar o da önemli. eğer 50-60 bin tl paran varsa verirler.

ya he kardeşim dürüst olmamızla ilgileniyorlar çünkü hem niyet okuyucu hem de melek gibi insanlar bunlar. şu "benim vizem var" adamlarının tepeden bakan saçma tavırlarına da bayılıyorum ya. oldu kardeşim ben biletimi alayım, kalacak yer rezervasyonumu yapayım, cebime de koyayım 500 doları diyeyim ki 3 gün new york'ta kalıp dönücem. nah verirler. ülkeler için vize başvurusu ve genelde vize kabul/ret prosedürü az çok bellidir, anladık sizin pasaportunuz ağzına kadar vizeyle dolu ama bu bilgi soru soranların işine yaramıyor ne yazık ki.

mülteci konumundasınız diye reddedecekler.

hı hı siz belgelere bakmıyor zannedin gençler :)
evet çat diye veriyorlar dürüst olunca tabi tabi :D
zaten amerikaya yerleşmek isteyen adam broadway'de oyun izleyecem diyemez asdfasfsdf

siz vize memuruna gitmeden belgeleriniz değerlendirilmiş oluyor. vize memuru ondan bakmıyor zannediyorsunuz ama hepsinden haberi var :)

Moba mantığını bildiğim için anlatayım yoksa lol oynuyorum genelde. Takım olarak oynamak önemli amaç zaten defans yapmak bunu ister en iyi defans saldırıdır dersin saldırırsın ya datamamen savunma yapabilirsin. Nexus ayakta kaldığı sürece sorun yok. 1-1-3 şeklinde bölünebilirsin ya da oyun neyi gerektiriyorsa. Kill alman senin item almanda avantaj sağlar tabi level olarak da ama takım kompozisyonu bozuk ise kaybetmeye mahkumsun diyebilirim.