Ümitsizlik insanın en büyük düşmanıdır !!

Her şeyden önce iş görüşmelerinde , kendine güveneceksin ki , işlerinde sana güvensin, çalışmadığın zamanlar için kendi işimi kurdum vb tarzında şeyler söyleyebilirsin, iş görüşmesi insanın bir anlamda kendini pazarlamasıdır, bunu gerek verdiğin cevaplarla , gerekse duruşun ve beden dili ile yapacaksın.

Kpss bir seçenektir +1

Bunun haricinde piyasada talebin çok olduğu yeni iş alanlarında kurslarla vb. gibi kendini geliştirebilirsin, bu yeni bir nish te olabilir.

İlk sigortali işe girdiğimde 26 yaşındaydım, 1 yıl çalıştım sonra işsiz kaldım sonra tekrar iş buldum. Bunda utanacak hicbir şey yok. Sizi bu buhrandan sadece KPSS kurtarır. Bu yaştan sonra iş bulunur, ama özel sektör istikrarlı değil.

bir tanidigimiz es durumundan dolayi kucuk bir ilceye tasindi. o kucuk ilcede calisacagi bir is yoktu. asgari ucretin altina sigortasiz calismayi bile kabul edecek raddeye gelmisti en son. ama yine is bulamadi. soz verdiler, tutmadilar vs

dugunde takilan altinlarla bir is kurdu. ama istemeye istemeye. babasinin evini ipotek edip para buldu

pandeminin ortasiydi. delirdin mi filan demistim.

su an 6-7 calisani var. cok mutlu

bazen patron aramak degil de, patron olmaya calismak gerektigine inaniyorum

2 yil 4 yil yeni bi okul okuyacak kadar zamaniniz varsa; is kuracak kadar zamaninizda vardir bence

cok az sermaye gerektiren onlarca is, dijital firsat var

bence bi dusunulebilinir

çok zor, bence kendi işini kurmanın yolunu ara. şaka da yapmıyorum.
hatta belki size düşük bir meslek gibi gelecek ama değil; tesisat, elektrikçilik vs. gibi hızlıca öğrenilebilecek işlere odaklanabilirsiniz.

ümtisizliğe kapılınacak bir durum yok. sadece rotanız ıdoğru seçin. 30 yaşında 0 tecrübeli birinin beyaz yaka olarak devam etmesi mümkün değil.

dünyadaki tek meslek de beyaz yakalılık değil.
kendi işiinzi açmayı, birkaç zanaat öğrenmeyi falan deneyin.

29 yaşına kadar hiç çalışmadım diyebilirim. Çıkmadık candan umut kesilmez. Ben de uzun bir süre iş bakmayı bile bırakmıştım.

Tanıdık yoksa bulamazsın. Bulsan da ağır işleri kitlerler. Çevreye haber salın, bir yerlerden tanıdık, ağabey falan bulmaya bakın. İş bulanlar böyle buluyor.

Baktın olmuyor emlakçılık ya da bir şeyler satabileceğin bir dükkan açmayı dene. Diğer türlü ömür boyu kölelik yaparsın.

Türkiye'de insanlar üniversite bedava diye illa okul okuyayım kafasında işsiz kalıyor. Diplomalı işsizlik her yerde var. Sanayide kaynakçılık yapan adamın 2-3 evi oluyor.

Bir de bence iş bulacağım diye hiç istemediğin veya geleceği olmayan bir yola girme. Kira ödemeyeceğin, yaşam masraflarını çıkaramayacağın bir işe girme. Çalışırken aileye muhtaç kalmak çok sıkıntılı olur

ilk ciddi isime 27 yasinda girdim, 6 ay full time is aradim ilk gelen teklifi okumadan imzayi attim yolladim, maasa bile bakmadan attim imzayi. Sonrasi sana kalmis. Isteseydim ilk calismaya basladigim is yerinden emekli olabilirdim ama 3-4 senede bir is degistirerek devam ediyorum. Olay aslinda %90 network, antenleri acik tutup mumkun oldugunca fazla ise yarar insanla tanismaya bakacaksin.

o yuzden tavsiyem:

1- Okul isinin pesini birak, vakit kaybi.
2- Ne is olursa olsun basla. 6 ay gecti begenmedin diyelim, is aramaya devam edersin. Ama bir yandan calisiyor olmak hem maddi hem de ruhsal olarak buyuk avantaj.

2020 covidden sonra bir daha hiç grip-nezle vs hasta olmadım. çok da sağlıklı beslenmiyorum.

Normal rutinim/hastalık sayım bozulmadı

Hayır olmuyorum.

hocam ben oluyorum valla ya.

dünyanın en sağlıksız insanıyım ama 0-25 yaş arası tank gibiydim şükür. hastanenin yolunu bilmezdim. kilo almama, sigara içmeme rağmen neredeyse hiç teklemezdim.

covid başladığından beri 3-4 ayda bir hasta oluyorum ve göğsüm çok ağrıyor. 3-5 gün düşük enerji modunda takıldıktan sonra toparlanıyorum. testlerin hepsi negatif çıktı ama bence covid kaptım ve bir daha da iflah olmadım. son 2-3 yılda bariz biçimde daha sık hasta oluyorum çünkü. üstelik endişe verici ölçüde bir aptallık ve unutkanlık başladı.

4 yıldır hasta olmadım. Ne Covid ne grip. Sokaktaki kedilerle köpeklerle haşır neşirim, ben ona bağlıyorum.

O zaman sorun bizim hareketsizliğimizden ve dışarı pek çıkmamamızdan kaynaklanıyor evet :/

Kendimde veya çevremde böyle bir durum gözlemlemedim. Genel olarak kolay kolay hasta olmam.

Beslenme, uyku ve harekete dikkat ediyorum. Yediğimiz gıdalar ve soluduğumuz havalar kirli, kimi bünye daha çok etkileniyor olabilir. Mikropların yapısında ve bulaşmasında bir değişim varsa onu bilim insanları bilir, fikrim yok.

Yurt dışına turla gitmedim, ama son 2 senede Setur, Pronto ve SSC ile yurt içi turlarına katıldım. Setur çok iyiydi. Katılımcı profili, tur otobüsü, rehber ve otel gayet iyiydi. Pronto eh işte. SSC beş para etmez, uzak durun.

pronto, ets güvenilirdir, tabi bir sorun olduğunda tur rehberi olanaklara bağlı olarak rezil olma durumu olabiliyor.

Facebookta birkaç seyahat grubuna üyeyim, orada öğrendiğime göre her ülkenin uzmanı tur şirketi ayrıymış, mesela Kappa Tur İtalya için iyiymiş vb. Öyle bir gruba girip takip edebilirsiniz.

her turda bişeyler ters gidebilir, buna denk gelenler yapıyolardır muhtemelen yorumları. Pronto iyidir.

ben tursuz kendim gezmeyi seviyorum ama arkadaşlarım ets tur ve jolly tur tercih ediyorlar ve sürekli yurtdışına gidip geliyorlar memnunlar .

bir de avrupa turlarında katılım az olunca turlar birleşiyormuş .

Ben Tatilsepeti aracılığıyla Tayland turlarına katıldım. Özellikle tur rehberlerinden birisi sanki rehber değil de yurtdışında bizi misafir eden yakın dostumuz gibiydi, çok bilgili, samimi ve düzgün bir insandı. Genel olarak memnun kaldım güzel geçmişti. Jolly ile tur değil ama tatil paketi alıp Kıbrıs'a gitmiştim o da gayet iyiydi, sorunsuzdu.

Bir de bazı tur firmaları ortak hareket ediyor örneğin Japonya paketi diyelim; setur-ets-tatilsepeti aynı turu satıyorlar. Tarihleri, fiyatları ve tur isimlerini incelediğinde aynı tur olduğunu göreceksin. Katılımcıların kimi setur, kimi jolly'den almış oluyor ama tur aynı tur. Bu telaffuz ettiğim tur şirketleri genel olarak iyidir. Avrupa için vize prosedürü sıkıntı oluyor o konuda tedbirli olmanı öneririm.

İnsanları tatmin etmek, özellikle de Türk insanını çok zor. Kahvaltı menüsünden tut, otobüsün kolçağına kadar herhangi birşeyden şikayet etmekten ileri seviye zevk alan bir milletiz, kesinlikle memnun olmuyoruz.

Kesinlikle MNG elit tur.

avrupa turuna gitmiştik, 5 ülke gezdik, şehir merkezinde iyi hotellerde konakladık, rehberimiz gerçekten çok bilgili ve disiplinliydi. tur programımızda hiç aksama olmadan çok keyifle gezdik. tur ücretine her şey dahildi, ekstra tur ücreti vs diye bir şey yoktu. mutlaka araştırmanızı öneririm.

tv'nin tam modelini yazarsanız daha fazla yardımcı olabiliriz. tv'nin varsa kendi uygulama mağazasında Mubi yoksa kuramazsınız teknik olarak. fakat belki android işletim sistemiyle çalışıyordur, dışardan apk dosyası kurulabiliyordur vesaire, o şekilde bir ihtimal yapılabilir.

Apple TV ile elbette olur, çok da güzel olur fakat pahalıya gelir. sadece hdmi kablosunu bağlıyorsunuz o kadar. onun yerine xiaomi mi box gibi daha ucuz bir stick de alınabilir.

Orient Blue, teşekkür ederim. Xiaomi medya oynatıcılar arasında yok, elimde kalmasın sonra.

mubi.com

Televizyonum Android değil. Smart TV'den farklı bu sanırım. Amazon Prime'ı bile desteklemiyor.

mi android stick işinizi görür. istediğiniz uygulamayı kurup izleyebilirsiniz

3. Entrye ilaveten,2 yıldır mubi üyesiyim,mibox 3(ilk çıkan) ile sorunsuz izliyorum.Hatta hem mubi uygulaması hem de miboxın kendisi yakın zamanda güncellendi.

Kedim 10 yasinda, uzun zamandir proplan yasli kisir mamasini kullaniyorum. Memnunum ben. Digerlerini kullanmadim yorum yapamiyorum o yuzden.

Brit en cok ishal problemi olan mama oldugu soyleniyor

Hills icerigine gore pahali zaten full tahil icerigi fiyati ise ucuk, hills kisir ton balikli iceriginin cogu tahil ;( malesef kullaniyorum sorun yasamiyorum diye degistirmeye cekiniyorum

Asagidaki linkte mama kiyaslamalari var su an yaali mama yok ama kisir mama fikir verir
petdoktoru.com

ProPlan’a ek olarak Advance ve Royal Canin’in yaşlı kedi mamalarını kullanabilirsiniz.

Yoo.

Hayır, ben görmem.

ben üşenirdim kafamı eğmeye.

hem belki sesleneceğim kişinin kulağında kulaklık vardır.

veya insanları da muhabbete dahil etmek istemem.

belki de o kişiyi kasıtlı olarak çok sevmiyorumdur o yüzden muhattap olmamak için chatten yazıyordum, bilemeyiz

bazı cevapları yazılı olarak almak ileride hatırlamak veya elinde kanıt bulunması açısından iyidir.

tabii ki hayir.
sizi bölmüyor ve istediginizde cevap yazma imkani sunuyor. darlasa mi daha iyi?

Bunun kabalık olarak algılanması beni şok eder, o kadar söyleyeyim.

@nhk Kayıt altına alınacak bir konu yok.
@sonsuz Hemen cevap bekliyor.

Mesela X ile toplantısı olsun 14:00'te. 13:59'da toplantı olacak mı diye soruyor yan odadan. Bu arada siz 2 dakika önce yanına gidip bir konuda bilgi vermişsiniz bu şahsa.

Yazili olarak almak daha iyi +1 ayrica surekli kafa uzatip sorulunca calisirken bolunuyorum, bu cok sevmedigim bir sey. Dolayisiyla rahatsiz etme kategorisine de girebilir. Aksine kibarlik bile olabilir yaptigi.

İşime gelir. Ne kadar az konuşmak o kadar iyi derim.

Çoğunlukla ben de Teams veya benzeri uygulamalardan yazıyorum gidip söylemektense. Bana da yazılmasını tercih ederim genellikle. Umarım iş arkadaşlarım da sizin gibi algılamıyordur ama sanmıyorum.

yan oda mı yan kubik mi, kimseyi sesi ile rahatsız etmek istemiyordur bir de neden ayağıma çağırayım soru soracaksa, platform varsa en güzeli online halletmek.
herşey için mail attırıyorum insanlar anlamıyor sözle, yazılı veriyorum anlamadı ise 3 kere okutturuyorum.
adabı muşaret bu değil bence, alt üst olayı gibi duruyor isteğiniz

abartiyorsun, karsimdaki insana bile teams'den yazdigim oluyor keza bana da yazan oluyor hic dert etmedim.

bence de kabalik degil, calisirken bolunmekten hoslanmiyorum, dolayisiyla bana da boyle yapilmasini tercih ederim.
14'deki toplanti icin 1 dakika oncesinden soruyorsa ve bunu surekli yapiyorsa, bu adet haline geldiyse, benim icin bu soru onemli ve acil degildir, cevap bile vermem bir sure sonra. bunun da kabalik oldugunu dusunmuyorum, birinin toplantisi olup olmadigini takip etmek onun gorevi, benim degil - buna zamaninda cevap vermek de benim gorevim degildir artik bu asamada- ve bunu zamaninda yapmali, dolayisiyla benim cevap verip vermemem de kabalik degildir.

Bence bu kibarlik. Kabalik degil.
Her soru sormam gerektiginde ayaga kalkmamin gerekmesi de cok sacma zaten.

Neden olsun? Bazen eşime bile yapıyorum. Bu söylediklerini bana yazar mısın diyorum. Öyle kolay geliyordur. Teams De öyle mi bilmiyorum ama benim dikkat ettiğim söyle bir kural var. Birinin işi ile ilgili revize isteyeceksem ya da beğenmediğim bir şey söyleyeceksem, özelden yazarım. Teşekkürü herkesin görebileceği gruptan yaparım.

kabalık değil. bunun kabalık olarak algılanması tuhaf ve yorucu

yan odadakiyle surekli teams uzerinden konusuyoruz, yazmaktan yorulunca gidip yuzyuze konusuyorum.

"Bunun kabalık olarak algılanması beni şok eder, o kadar söyleyeyim." +111111111111111111

İstanbul Doğa Sporları Kulübü’nün etkinliklerini takip edebilirsiniz.

Nedense ben ölüm anının acılı olacağını düşünüyorum. Bu ve bilinmezlik beni korkutuyor.
Bir de bunu izlemek iyi gelir belki

youtu.be

Bu hayatta tamamlayamadigim işler için tekrar tekrar dünyaya geleceğime inanmıyorum, bir tık biliyorum.

Korkmamız gereken ölüm değil layıkıyla yaşamamak.

Değer verdiğimiz bir şeyi kaybedince bile çok üzülebiliyoruz. Bir insan canını nasıl kaybedebilir? Bana akıl almaz geliyor. Korkuyorum. Umarım hayırlı bir ölüm olur.

Ölümden korkmuyorum, hayatla ilgili beklentim baya düşük sanırım ondan. Hayallerimdeki gibi hayat yaşasam belki daha çok korkardım. Ruha hiç inanmıyorum, bilinci ruhla özleştirmiyorum yani. İnsanı diğer canlılardan çok ayrı bir varlık olarak göremiyorum, alet yapabilen ve dil geliştiren bir primatız çok özel bulamıyorum. İnancın toplumsal düzeni sağlamak için evrilmesi oldukça mantıklı, benim gibi inançsızların hayatını kendi kendine anlamlı hale getirmesi gerekiyor. Dine inanmayı, sığınmayı isterdim ama mantığıma yatmıyor. Yine de araştırdıkça fikrim değişebilir bilmiyorum.

Ruha inanmıyorum. Bence zaten tüm dinlerin çıkış noktası insanların ölümden sonra hayat arayışları, buna bağlı olarak ruh kavramını geliştirmeleri. Ama bence ne ruh var ne de ölümden sonra hayat. Ölünce bilinç gidecek. Fişi çekilmiş bilgisayar gibi olacağız yani :)

Ölümden korkma değil de ben öldükten sonra yaşanacak olayları kaçırma korkum var. FOMO'nun ekstrem seviyesi gibi :d yani öldükten sonra ne kaçırmışsın tabii umrunda değil de ölmeden olabildiğince şeye şahit olmak istiyorum. Ölümden ziyade uzun ve acılı süreç yaşamaktan korkuyorum. Felç, depremde enkaz vs vs. Öyle bir ölüm yaşamadıktan sonra ölümle ilgili çok korkum yok.

Hatta yıllar önce yine sanırım burda bi soruya denk gelmiştim. Bir tuş var ve basarsanız tüm dünya bir anda yok olacak acısız bir şekilde, basar mıydınız diye. İlk okuduğumda 18 yaşlarındaydım sanırım ve niye basayım ya demiştim. Şimdi en azından basan niye basar onu anlayabiliyorum :d

Edit: çocukluktan beri tamamen pozitivist kafada, tüm metafizik konuları reddeden, bilim takıntılı biriyim. O yüzden ölü geldi, hayalet falan hepsi ya yalan ya halüsinasyon. Birinin 1 birinin 100 yaşinda ölmesi de enteresan bir şey değil. İnsan sadece neokorteks geliştirmiş, baş parmağını kullanabilen bir hayvan. Herhangi bir hayvan nasıl bebekken de ölebiliyor yaşlanınca da, bizde de durum farklı değil

hem de nasıl

Hayatı seviyorum ölmekten korkmuyorum acaba nolacak diye merak içindeyim :)

Bu akşam mistik bir kafadaysan andy weir'ın the egg diye bir öyküsü var, kurzesagt kanalı bunu 7 dakikalık bir animasyon haline getirmişti sana uygun
youtu.be

Türkçe altyazısı da var seçeneklerde

başlarda inançlıydım baya ahiret inancım da vardı haliyle. Ona hazırlık yapıyoruz zannediyordum.

sonra bir dönem dogmatik bilgilerimizin geçmiş yaşamlarımızdan geldiğini veya yaşadıklarımızın atalarımızın yaptığı şeyler yüzünden olduğunu falan düşünmeye başlamıştım.

yakın geçmişte de hiç bir inancım yok. bu tarz kurguların tamamen insan beyninden çıktığını düşünüyorum. kitleleri inandırabildiğin, mantığa yatırabildiğin kadar yayılıyor bu tarz düşünceler.

ölüme gelirsek, korkum değişken ya. bazen hiç korkmuyorum, sadece ben ölürsem üzülecek insanların üzülmesini düşünmek bir miktar üzüyor. Keşke ölümlere alışsak da kimse üzülmese.

bazen de geleceği görememek, son, bilinmezlik, hiçlik gibi şeyler korkutuyor.

ve de uçlarda da olsa, tamam dinlere inanmıyorum insan icadı olduğu için ama içimde bir yerlerde evrenin kendi kendine oluşması mantığını çok yatıramıyorum. Yani bir yaratıcı olmuş olabilir ve farklı bir gerçekliğe uyanabileceğimizin ihtimalini de bulunduruyorum.

Tabi bunun alışageldik öbür dünya tasvirlerinden farklı olacağını düşünüyorum eğer olursa da.

Hiç mal varlığım yada borcum kalmadı bugün. Hiç korkmuyorum artık.

hiç umrumda değil. zerre korkmuyorum.
sadece çaresizce veya öleceğini bilerek ölmek istemiyorum. örneğin depremde bir enkaz altında kalıp ölümü beklemek gibi. veya yoğun bakımda bilinçli olarak kalmak, ölümü beklemek şeklinde olursa...

Yunus emre'nin ruhunu cagirip muhabbet etmisler. Erol sayan anlatiyor. murat bardakci da az degil o da zamaninda katilmis 30 40 kere seanslara.

Ilginc bi muhabbet; youtu.be

jsgflkjhsdf hayatimda ilk kez olum korkusunu bu sabah 5te yasadim. normalde korkmazdim hic. optimistik bilimkurgu gorunce dun gece ters tepki yapti bende.

dindar degilim ruha da inanmiyorum o yuzden yok olacak olma fikri delirtti beni. ne hakla yani madem yok olucam neden varoldum.

mesela yetmedi, eger benim canim bu kadar kiymetliyse, diger canlilarin da oyle degil mi dedim. sabahtan beri et yiyemedim ki bir gun uzun bir sure. 2-3 gune et yemeye donerim ama hos degil.

bi tik da anne babama sinir oldum neden beni boyle bir sonucla randevulasmak uzere dunyaya getirdiler ki. bilmiyorum. korkunc. yok olma fikri bence cok aci bi sey

karanlıkta kalıp acı çekeceğimizi hiç düşünmüyorum. ölümden sonra bir bilinç-ruh devam eden bir süreç bence yok. var olduğuna inanıyor olmamız tamamen insan egosu ve dinlerin ölümden sonraki hayatı pazarlayarak çıkar elde etme stratjisi.

birkaç hayat yaşama da hindistandaki kast sistemi-sömürü düzeni. şimdiki hayatta sürünüyorsun ama sabret bak bir sonraki haytatta kral olacaksın yalanı.

Caner taslaman ruh ölüm diye youtube ta aratinca guzel seyler var.

olum anindan degil de olume giden yolun farkindaligindan korkuyorum. sanirim olumun kendisi bir daha uyanmayacagin bir uykuya dalmak gibi olacak. hissedecegimizi falan da sanmiyorum. ama mesela kanser oldun ve 3 ay icinde yavas yavas oluyorsun. hayatin muhasebesi falan. iste o kotu. veya enkaz altinda yavas yavas olmek...

olumden sonra bir sey olacagini sanmiyorum, ruha inanmiyorum. vegas'ta olan vegas'ta kalacak gibime geliyor. kainat, varolus bunlar askin kavramlar ve asil devam edenler bunlar olacak. biz bu karmasikligin anlik kopuklerinden ibaretiz gibi geliyor.

yani dalgali denizde olusan kopukler gibi. denizin kendisi devam ediyor ama olusan kopukler patliyor ve yerine yenisi olusuyor. sonsuza kadar devam eden bir bilinc fikri cok asiri absurd. asla patlamadan devam eden bir kopuk gibi. kaldi ki bilincimiz, benligimiz ve ben dedigimiz sey materyal dunya ile etkilesimler sonucu degisen, gelisen; dolayisiyla maddeden farkli bir varolus duzeyi olsa da bir yandan da nedensellik bagiyla onlara da siki sikiya bagli.

bazen yuksek farkindalik anlarinda, yalniz basima dusuncelere kapilmisken oha lan bir an gelecek ve butun bu bilinc olmayacak, ben dedigim bu seyin sonu gelecek diye anlik bir aydinlanma yasadigim oluyor. bu fikir bireysel olarak korkutucu tabi, ama hayatin karmasikligi bu korkunc gercekle yuzlesmemizi erteliyor. gercekten olumle yuzlesmeden olumle yuzlesebilecegimizi sanmiyorum. o yuzden bunlarin cogu laf. olumden korkmuyorum diyen adami elinin ayaginin bosalmasi ufak bir kazaya bakar.

Doğumdan öncesini hatırlamadığım için ölümün de aynı olacağını ve fişi çekilmiş bir makine gibi bir anda olmayacağım ve bunun da farkında olmayacagim.

Ben de yavaş yavaş ölmek ve olecegimi bilmekten biraz korkarim. Ama bir anda olsem bunda korkacagim tek sey esim, ailem ve yapamadigim şeyler olur.

Ne ruha ne farklı hayatlara inanıyorum. Farklı hayatlarin falan zenginlerin ve güç sahiplerinin şükür etmek, karla, öteki dünya gibi fakirleri kontrol altinda tutmak için çıkardığı şeyler olduğunu düşünüyorum. Başka dünya olmadığı inanilan bir düzende insanlar daha çok reaksiyon verirdi. Ya da şükür etmek gerekmediği zamanda. Bunlar hep işte topluluklarin kontrolu.

Hepimizin ortak bilincten geldigi ve ortak bilince gidecegimiz, bu dunyadaki gorevimiz tamamlanana kadar defalarca dunyaya gelecegimiz dogu felsefesinde fazlasiyla anlatilmis, deneyimlenmis ve kabul edilmis bir gorus. Ben de katiliyorum. 'Near death experience' yasarsaniz fazlasiyla huzurlu bir sure olacagini gorursunuz, o asamaya kadar aci cekip cekmeyecegimizi bilemeyiz. Kendi adima tam olarak Anita Moorjani'nin anlattigi gibi deneyimledim.

Korkuyorum. Ölümsüz olmak istemem; ama uzun yaşamak istiyorum.
10 yıl kadar önce ölümün ucundan döndüm. Bilincim kapanmadan önceki son anlarda en büyük endişem "ya Tanrı yoksa, ya her şey bitiyorsa" kaygısıydı. İnançlı bir insanım; ölüme o kadar yaklaşmışken şüpheye düşmek çok ilginç gelmişti sonradan. Genelde tam tersinin olacağı farz edilir.

evet olumden korkuyorum ciddi sekilde. Olumden sonra nasil bir ortama gidecek olursam olayim olumden korkarim. Normal olan olumden korkmaktir zaten bana sorarsan.

Yani su hayaytimda olumden daha cok korktugum bir sey yok, bununla kiyaslanabilecek bile bir korkum yok.

ölü olmaktan korkmuyorum.

ölüm sürecinin kendisinden, öldüğümde sevdiklerimin yaşayacağı üzüntüden çok korkuyorum ama. çaresi olmayan bir hastalığımın olması, 3-5 ay veya 1-2 yıl sonra öleceğimi bilmek; arkamda bırakacaklarımın yaşayacağı acılar... bunun kadar ürkütücü, perişan edici çok az şey var bence. bu cepte.

ama "ölüp gitme" fikrinden korkmuyorum, zaman zaman özgürlük ve güç verici nitelik taşıdığını bile söyleyebilirim benim için. düşünsene türlü türlü şey. gurur, kibir, aşk, meşk, geçim sıkıntısı, şu, bu... bir gün geliyor zort. üstüne toprak atıyorlar, artık yoksun. baybay. bitti gitti. şahane bi olay bence.

senior mama çeşidi fazla yok maalesef, olanı da çok sevmiyorlar genelde, istersen alıp karıştırarak başla. kedilerin hem türlerine göre hem de yaşlarına göre bazı sağlık sorunları ön plana çıkabiliyor, örneğin bazı türlerde idrar yolları, böbrekler, karaciğer ya da mide sorunları daha fazla görülebiliyor. buna göre mamalar var, proplan ya da hills science plan tercih ediyorum ben, advance de olabilir, bu mamaları deneyebilirsin, mesela urinary ssystem ya da renal, kidney, liver..vs gibi. tabi bir check up yaptırabiliyorsan daha net çıkar ortaya. kan tahlili de arada yaptırabiliyorsan takviye gereken bir şey varsa öğrenirsin bu durumda iki kediye de aynı mamayı versen çok bir sorun olmaz bence, belki 6 yaşında normal kilolu olana biraz enerji olarak az gelebilir, biraz fazla yemesi gerekebilir. kilolu olmaları iyi değil ama normal kilodayken kilo kaybı da istenmez yaşlanırken, yani zayıflama gözlemlersen kontrollü olmak lazım. açık mama tavsiye etmem.

ben sanabelle kullanıyorum öneririm. benim danalar çok kilo aldığı için kısırlaştırılmış - kilo kontrollü kullanıyorum, senior maması da var. fiyatları da aşağı yukarı n&d seviyesinde

sanabellecatfood.com.tr

Ben ProPlan, Advance ve Royal Canin’i dönüşümlü allıyorum. En son Hills aldım. 10 yıllık ömürlerinde ilk defa bir mamayı sevmediler.

aralik - subat arasi acik sadece uc ay.

Kar buz yoksa günde sadece 3-4 saat açık. Ekim başından Mayıs sonuna kadar açıyorum ama. :)

Ara katta oturmanın ve üst katta yeni bebekli, alt katta da yaşlı insan oturması sebebiyle hava çok soğuk olmadıkça açmadık bu sene kombiyi. Açtığımız zaman da minimum. Hava sıcaklığı tek haneye düşmemişse açmıyorum.

kapatmıyorum kasım sonu nisan ortasına kadar minimumda çalışıyor, çok soğuk olunca dereceyi arttırıyoruz.

kapatmadigimda cok daha yuksek geliyor. 1,5 hafta kapatip sonra yine ayni fatura gelmesinr cok sasirdim

@SiyamkedisiZorro gibi komşular düşman başına. Çocuk olduğu için evde tişörtle dolaşılamayacak kadar soğuk olduğunda kombi hep açıktır. Hava sıcaklığı 20 dereceyi geçtiğinde çok nadiren gündüz kapatırım. Ortalama aylık 1000tl civarı doğalgaz geliyor, yalıtım iyi olduğu için 40-45 derece civarlarında çalıştırıyoruz. Şort tişört gezilebilecek kıvamda oluyor.

Alt komşu bazı odaları zaman zaman kapatıyor, yerler buz gibi oluyor.

Denizlideyim. Evde yerden ısıtma var. İki kıştır hiç açmadım. Doğalgaz faturası 2 ayda bir 40-50 lira falan geliyor. Apartman yeni yalıtımı iyi herhalde, bi de altta üstte yakıyorlar mı bilmiyorum ama gerçekten üşümüyorum, cimrilikten değil yani üşüsem yakarım hiç sevmem üşümeyi. Çok çok soğuk olursa klimayı 15-20 dakika açıyorum yetiyor. Zaten yerden ısıtmayı açsam ısınması çok uzun sürüyor kısa süre için mantıklı değil. Şimdi başka şehre taşınmam gerekecek, en üzüldüğüm konu bu, muhtemelen gittiğim evde kışın kalorifer yakmam gerekecek. Gereksiz masraf olacak dhdhd

bu sezon istanbulda farklı günlerde toplamda anca maksimum 15-20 gün kombiyi yakmışızdır. çok soğuk havalar olmadıkça kombi yakmıyoruz. yakarsakta 2-3 saat evin içi kırılsın diye.

bütün gün yakmak hele ki 4-5 ay kesintisiz yakmak tamamen israf. hele evde olmadığında yakmak saçmalık. bu sezon maks ödediğimiz faturada 360 liraydı.

eğer evin yalıtımı yeterliyse ve daire ara kattaysa devamlı yakmak için bir sebep yoktur.

zaten devamlı yakacak olsam kombili evde oturmam gider merkezi sistem bir ev bulurum kasımdan nisana kadar yanar durur.

O yüzden dışarda yemiyorum.

fiyatlar inanılmaz yüksek, buna rağmen maliyetleri zor karşılıyor.

Uzun zamandır söyleniyor ve ben yemeye devam ediyordum. Taa ki düne kadar. İki kahve bir dilim tatlıya 300 verince ne oluyor dedim. Yine gider miyim giderim. Çünkü evde hayat geçmiyor.

katılıyorum. üstelik birçok yerde kalitede de düşüş var ve bu daha büyük sorun. sürekli sipariş verdiğim yerlerden birinde çorbaların tadı bile değişti, muhtemelen et suyu yerine bulyon falan kullanmaya başladılar artık. ama fiyat da 3 katı oldu geçen seneye göre.
mümkün mertebe evde yiyip içiyorum artık. sırf pahalılığından da değil, dediğim gibi kullandıkları kalitesiz malzemeyi tüketmek sağlık açısından hiç iyi değil. markette her ürünün içeriğine bakıp duruyorum almadan önce, koruyucu, renklendirici var mı vs. gelgelelim sipariş verdiğimiz yerlerde, örneğin bir hamburgerde bile kaliteli peynir yerine eritme peyniri, ucuz kalite et, palm yağlı dandik mayonezli şeyler geliyor önümüze.

Yaklaşık 2 yıldır evliyim. Evliliğimizden beri, her ay çeşitli ülke mutfaklarını elden geldikçe deniyoruz. Hepsi kalbur üstü diyebileceğiniz restoranlar, bunun haricinde daha salaş Özbek, Uygur gibi mutfaklara da gittik. 2 yıldır gittiğimiz her mekanda iki kişi alkolsüz, 30 - 36 dolar arası hesap ödedik. Hiç değişmedi. Aylık 500 doları bile zar zor kazandığımı düşünürsek, çok pahalı. Üstelik birkaç yer hariç hiç birinde tıka basa duymadık. Bir ikisinde de aç kalktık.

Valla hocam haklısın. Maliyet karşılama vs. sadece işin mazereti oldu bence. Yediren yedirdiğini çakıyo artık.

Ayni kalite ve fiyat pahaliligi sebebiyle artik tamamen evde yapiyoruz.

Hem pahalı, hem lezzetsiz, hem porsiyonlar küçük.

eksisozluk.com

geçtiğimiz hafta finlandiyadaydım, inan helsinki’deki bazı restoran tatlı kahve fiyatları ile istanbul’daki bir çok yerin fiyatı aynı. inanılmaz bir geçirme var şu an fiyatlarda. ben de o yüzden dışarıdan yemeyi minimuma indirdim

Sadece fiyatlari asiri yuksek degil, kalitesi de ciddi dustu.
Disaridan yemeyi kestim +1

Seyahat hali hariç dışarıda uzuun süredir yemiyoruz ailecek. Gerçekten çok pahalı, karşılayacak durumun olsa bile parasını kesinlikle hak etmiyor.

aylar sonra baklava alayım dedim kilosu 580 liraydı. bu fiyatları sonuna kadar zorlasan; şeker, fıstık, dükkan kirası falan diye mantık çerçevesine sokmaya çalışsan da olmaz.
tamamen fiyatların oturmamış olmasından faydalanıyorlar.
sosyal medyada da herkesin enflasyonu kabullenmiş tavırları bunda etkili bence.
asgari ücrete zam yapılırken, herkes "her şeye daha fazla zam gelecek" şeklinde konuşursa baklava satan adam neden baklavanın kilosunu 580 lira yapmasın?
nasıl olsa herkes önden peşin peşin kabullenmiş fiyatlara normal diyor.
1 kilo fıstıklı baklavada 100 gram fıstık varsa öper başıma koyarım.

Dışarıda yemek aşırı pahalı. Şu an hangi ürünün fiyatı ne kadar oturtamıyoruz kafada. Markete gittiğimde aldığım şeylerin ederi bu mu, pahalıya mı aldım o algı 3 aydır gitti bende. Esnaf öyle değil ama onlar her zamanki gibi tuttuğuna geçirme derdinde. Hazır insanlarda fiyat algısı bozulmuşken ne geçirsek kardır diyorlar. Hafta sonu arkadaşlar ile buluştuk, Koşuyolu'nda normal bir yer bir kadeh kokteyl için 215 tl istiyor. Hani eskiden 4-5 kadehin fiyatına şişe alıyordun. Şimdi 3 kadeh ile 2 şişe alıyorsun. Hizmet kalitesi diye bir şey kalmadı zaten.

Dışarıda yemek de içmek de gereksiz pahalı. Olabildiğince kaçınıyorum. %500 kar ile falan çalışmaya çalışıyor bazıları. Bir de kira faktörü ile açıklanamayacak ücret farkı var marketlerde bile ilçeler arasında. Ona rağmen böyleler. Zorunlu kalmadıkça hiçbir esnafa para kazandırmak istemem.

Her şeyde fiyatların artışı söz konusu olsa da özellikle kahve tatlı gibi şeylerin ücreti diğer avrupa ülkeleri ile kıyaslanabilecek bir fiyatlamaya sahip.

400 euroya çalışan çalıştır ama asgari ücretin 1000 euro olduğu ülke fiyatlaması yap. Yok öyle dünya.

Millet hiperenflasyondan dolayı sorgulama yeteneğini kaybetti o yüzden geçirebildiklerine geçiriyorlar.

Artık yemiyorum dışarıdan falan.

Asgari ücrete gelen zam, fatura artışları ve diğer giderleri hemen ekliyorlar fiyatların üstüne.

Fiyatlar pahalı ve lezzet yok. Dışarıda acıktığım zaman mecbur yiyorum.

gıda, personel, elektrik vs. bu zamları yansıtmama ihtimalleri yok
fabrika gibi de değil kapasite belli, müşteri belli

personel masrafı olmayan aile işletmeleri kaliteyi koruyabiliyor
bir de anadolu'da ham maddeyi yerel tedarik edebilenler

Yüksel ve artan maliyetlerin arkasına sığınıyorlar bence.

Hiçbir çalışan gideri, hiçbir doğalgaz faturası, dükkan kirası bir kase mercimek çorbasının mahalle arasında 70 tl'ye satılmasını a ç ı k l a y a m a z.

Mercimeği kilosu hala 30 tl. En ol en kaliteli malzemelerle hazırlasab bir kase çorba maliyeti bol sallayalım 5 tl. Bir o kadar da ekmek koydu masaya 10 tl.

%600 kar hangi üründe var?

1.5 yıldır iskender yiyemedim fiyatlardan dolayı. 1.5 yıl bak.

hiç üzülme salçası tereyağı berbat, canın çekti diye yediğine pişman oluyorsun

@materyalist imam: çorbaya 70 abartı
ama müşteri kaybı da var restoranların onu da fiyata dahil ediyorlar

aylık net karı 50bin tl diyelim
geçen seneki yaşam standardını koruması için 100bin tl kazanması lazım

ya gelirinden taviz verecek ya kalitesinden

Son 6 ayda Avrupa'da iki ayrı ülkede bulundum, şu anda İstanbul ile Almanya ve Danimarka'da yemek yemek tamamen aynı fiyatlarda (birim fiyat olarak değil, euro'yu tl'ye çevirince olan fiyatlarla aynı).

Diğer yorumlara ben de katılıyorum: Kalite düşüklüğü daha büyük bir sorun. Çünkü ekonomi düzelse bile, her şeyin çakma ve sahtesini bulup ucuza getirmeyi öğrenen esnaf bir daha kaliteye asla geri dönmez, kar marjını arttırır ama kalite gelmez gibi geliyor...

biodermaninkini kullaniyorum ben memnunum. beyaz kapakli, ustunde freshness yazandan. hafif bi kokusu var.

Celenes. Akşam duştan sonra ve sabah kullanıyorum. Memnunum.

öncelikle verdan gibi her yerde bulabileceğiniz doğal mineral taşlı roll onlardan edinin. sonra da üstüne nivea falan veya seba med gibi hafif kokulu ürünler kullanabilirisniz.

bir de kıllardan kurtulmak, olabildiğince az sentetik içeren ürünler giymek önemli. kıllar orada bulunduğu müddetçe kulandığınız hiçbir ürün efektif çözüm sunmaz.

ben çok terlerim. neler neler denedim anlatamam. rexona clinical protection ın stick olanı bu işin zirvesi. pahalı ama sonuna kadar hak ediyor.

Ben Sebamed kullanıyorum çok memnunum. Zamlar gelmeden 5-6 şişe filan alıp stokladım dayanamayıp.

Benaslinda +1 clinical protection çok iyi ama çok pahalı ve yazın sıvılaşıp eriyip gidiyor kutusunun içinde. Ben old spice erkek roll onlarını kullanmaya başladım. Şimdilik memnunum, deneyip hoşunuza giden kokuyu seçin. Erkek kokusu gibi keskin olmayanları var.

Dove'un ürünlerinin kokusu çok hafif kendi sabun kokularına benziyor ve baya etkili. Eskiden hep deodorantları dove alırdım ama hayvan deneyi yaptıkları için artık almıyorum. Yine de bir bakın isterseniz.

Rossmann'daki Alterra deodorantlardan kullanıyorum ben.

Ben 3-4 yıldır siveno’nun kadınlar için olanını kullanıyorum ve çok memnunum. Yalnız çok zor terleyen hatta genel olarak 10 km falan koşmazsa terlemeyen bir insan olduğumu belirteyim ama belki bakmak istersiniz siveno’ya.

koltuk altı botoksu game changer bir şey. 200-250 EUR arası fiyatlar. 6 ay gider. tutumlu olayım senede bir kez yaptırayım dersen, nisan gibi yaptırırsın, ekim sonuna kadar etkisi devam eder. 20 km koşuyorum, koltuk altından sıfır ter.

images.app.goo.gl
Rexona men invisible stick. Erkek deodorantları daha etkili gibi geliyor, yoğun bir kokusu da yok bunun.

+1 rexona clinical protection stick.

nokta atışı veriyorum

badecanlar.com

www.hepsiburada.com

bebeğim var emziriyorum sıfır koku %100 etki.

1000₺

su an ne verdiginizi de soyleseydiniz keske, ona gore yanit verebilirdik

750 olabilir

Ben haftada bir yarım gün için 200 TL ödüyorum. Genel temizlik ve ütü yapıyor.

İstanbul Avrupa yakasında bize 400 TL'ye geliyor. Haftada bir geliyor.
Ama sanırım zam yapma zamanımız geldi, bizim ücret eskide kaldı.
Yeni yılda ilk kez gelecek yarın.

Asgari ücrete %55 zam geldiğine göre 400 liralık ücretin 600 TL'ye gelmesi normal olur herhalde. Belki de 700.

Bizimki haftada bir, yarım gün 300 oldu. Tam da 600 tabii.

tam güne 500tl veriyorum. 9 da gelir akşam 4buçuk beş gibi gider. ( evropa )

@sweetoffice , özellikle şu an verdiğim rakamı belirtmedim. Genel olarak piyasa nasıl anlamak ve idealin ne oldugunu görmek için. Zaten ortalama ederin ne oldugunu anlayabilirsem, yapacagım artışı kendim hesaplayabilirim.

2 katlı 6 odalı eve 850 istemiş arkadaşımınki ve 11 yıldır gelen kadın. 3+1 için 600-750 arası uygun bence.

Yanlış ifade etmişim pardon, yani şöyle yeni yılla birlikte 850 yapalım demiş kadın. Sizinki yeni biri olacağı için 600-700 falan uygun sanki.

Kendimden başka kimseye karşı sorumluluğum olmadığı için standartlarımı düşürmedim. Birikim yapma konusunda endişem yok. Bu yüzden yarınlar yokmuş gibi keyfime bakıyorum, bakmak da zorundayım akıl sağlığım için. Para pul meselelerini dert etmek için sahip olduğum hayata gölge düşüremem.

tatil. yurtdışı tatil planlayamıyorum artık. yurtiçi bile zar zor.

Senede bir iki dolma kalem alıp farklı mürekkep renkleriyle denerdim. Kafama esince değiştirirdim. En son bir sene önce hediye geldi o zamandan beri almadım.

Tatil yok aynı şekilde.

Dışarıda keyfi yemek yemeyi bayağı azalttım. Hava müsaitse kafe yerine açık hava alanlarını tercih ediyorum.

Kıyafet bile almadım uzun süredir.

tatil konusu en basit örneği; eskiden maxx royal filan senede 2-3 kez gidebiliyordum artik gitmiyorum. yurtdisi tatile giderken onu da azalttik. aldigim seyler pahali gelmeye basladigi icin markalari degistirdim gibi

Tatil + 1
Hem sağlık hem de bütçe açısından alkolü nadiren içmeye başladım. Önceden haftada birkaç kraft bira içerdim.

eglence zevk gezme tozmayla ilgili bircok sey cikti, zaruri ihtiyaclar kaldi. Yaz tatili disindaki yil icinde ekstra haftasonu kacamaklari kalkti, yaz tatilleri de uygun fiyatli alternatiflere dondu falan. Disarida yeme olayi yok denecek kadar azaldi. Kisacasi keyf icin olan ne varsa ya hayatimdan cikti ya da cok azaldi.

aracımı 2018’de sıfır almıştım, 2-3 seneye değiştiririm diyordum. şu an rakamlar inanılmaz yükseldi

Ekran ölçeğiniz için mevcut çözünürlüğünüz yetersiz kalıyor. Ya çözünürlüğü arttır ya da ölçeği azalt diyor.

3 yaşında travmalı başka bir dişi köpeği ücretsiz sahiplenmiş biri olarak yetişkin bir köpeği ücretsiz sahiplenmeyi kaçırmayın derim. Hayatımda yaptığım en hatta belki de tek doğru şeydi. Bir de tuvalet eğitimi gibi zor işleri yapmak zorunda değilsiniz, hali hazırda eğitimli!! Yetişkin köpek sahiplenmek yaygınlaşmalı!!

Not: yazarı da köpeği de tanımıyorum, ama benim sahiplendiğim kızım yanımda uyuyorken (mutlu mesut horluyorken hatta) bunu up'lamazsam olmazdı.

Merhaba, kedilerle arası nasıl acaba? 2 yetişkin kedim var. Anlaşırlar mı? Teşekkürler.

@auroraaurora:

merhabalar,
kedilerle ve köpeklerle arası çok iyi.
hatta bir süre kedili bir evde kaldı geçici yuva olarak.

www.trendyol.com

bi kriter de ben ekliyim.

alacagin terlik oyle ayakabbi gibi kerata, parmak sokularak giyilen bisi olmasin. evdesin siklikla giyilip cikariliyor sonucta.

zara home terlikleri iyidir.

www.zarahome.com
www.zarahome.com
www.zarahome.com

Banyo sonrası düşünüyorsanız Chakra da iyidir.

www.chakra.com.tr

esem'in şu modelleri: www.hepsiburada.com

bantlı crocslardan aldım çok rahat ettim. şu burnu kapalılardan hiç giymedim daha önce ,benlik değil kapalı terlik fakat taban anlamında bunu çok sevdim.

Oysho.

yıllardır hummel'ın bantlı bir modelini kullanıyorum ve çok memnunum, tavsiye ederim. bir numara büyük al terliği.

geçen kış indirime denk gelmişti, yazlıkta vs giyerim diye crocs un klasik önü kapalı modelinden almıştım. eve gelince öylesine ayağıma bir giyeyim deneyeyim dedim, o zamandan beri artık evde başka terlik giyesim gelmiyor. acayip rahat ve kullanışlı terlikler bence. hele yaz kış evde giymeye de uygun. hem sürekli yıkayabildiğim için hijyen konusunda da kolaylık sağlıyor. şu anda evde giymek için alıp giymediğim (oysho-twigy-penti-) bir sürü terlik var , resmen crocs bağımlısı oldum. pişman olmazsınız.

Mina Urgan - Bir dinozorun anıları

Dili açık, sade, esprili ve içerisinde türk edebiyatçılarına dair çok güzel anekdotlar var. Bu kitabı okuduktan sonra okuyabileceği başka yazarlar için de kapı açacaktır.

Ben bayıla bayıla okumuştum.

Sevgi Soysal - Tante Rosa
Adalet Ağaoğlu - Bir Düğün Gecesi

Yusuf Atılgan
Sait Faik

Yaşar Kemal'in herhangi bir ince kitabı. İnce memed değil ama.
Ağrı Dağı Efsanesi olabilir.

Orhan Pamuk - Kar ve Sessiz Ev

ne için çalışıyoruz ki.
ben olsam kabul ederim.

Kendi hayatına dair önemli atılımları ancak comfort-zone'dan çıkarak yapabilirsin. Keza comfort-zone'da da sayılmazsın geçinemediğin için. Ben işi al derim.

gecinemiyorsaniz rahatlik luksunuz olmamali. uzgunum.

İkinci firma ile anlaşırsan ilk firmadaki amirin ile "böyle bir teklif aldım, şu kadar maaş verecekler. ben kalmak istiyorum ama mevcut maaş ile geçinemiyorum. ekonomi malum. maaşımda iyileştirme yapılırsa kalmak istiyorum." dersin. senden memnunlar ise büyük ihtimalle bir iyileştirme yaparlar (ağlamayana meme verilmiyor maalesef bu ülkede). Eğer "maalesef, biz kurumsal bir şirketiz, sadece zam dönemlerinde yüzde olarak ne öngörüldüyse onu veririz" falan derlerse yeni yere geç bence. Eski yerle bağlarını hemen koparma. Pişman olursan amirini vs. arayıp üstü kapalı 'memnun değilim buradan, keşke ayrılmasaydım'a getirirsin lafı. "O zaman geri gel" derler.

Himmet Dayı, bahsettiğiniz ağlamayana meme vermeme olayı çok yaşanıyor burada. Bu şekilde yolunu bulanlar oldu. Bana da bir karşı teklif yaparlar belki. Ama o bile tatmin etmez. Bu ara sık sık iş görüşmesi için arıyorlar. Çıkan sonuç, ben şu an bedavaya çalışıyorum.

himmet dayi +1

ilaveten, yeni gittiğiniz yerde iki sene yoğun çalıştıktan sonra eski firmanıza ya da benzeri kurumsal bir yere terfi etmiş olarak geri de dönebilirsiniz. bu size bir zıplama olanağı da verebilir.

denemeden de bilemezsiniz.

@auroraaurora

eğer böyle bir iyileştirme zaten yapılıyorsa sana da kesin yaparlar. çünkü sen işten ayrılırsan yerine birini bulmaya çalışacaklar. birini bulsalar da ondan nereden baksan 1 sene verim alamazlar. üstelik sana 'veremedikleri' maaşı ona vermek zorunda kalacaklar. bu aralar sirkülasyonun çok olması zaten şirketlerin gerçek enflasyonu (tüik'in açıkladığı saçma sayıyı değil yani) karşılayacak ücret artışı yapmıyor oluşu. haliyle yeni birini şu an senin aldığın maaşa bulamazlar.

Katılıyorum sivrisinek. 3,5 aydır kesenin ağzını açmadıkları için aynı pozisyona birini bulamamaları yüzünden iki kişinin işini yapıyorum, yanlış veya eksik bir şey yapınca da laf işitiyorum üstelik. Ama asıl işimden bir şikayetim yok. :))

Yaş bilgisi ve firmada kaç yıldır çalışıldığı bilgileri olmadan fikir yürütemeyeceğimiz bir denklem

burada kararsızlık yaşayacak bir durum yok.

mevcut durumda çok rahatsanız ve sırf bu yüzden 2 katı maaşlı teklifi kabul etsem mi diye düşünüyorsanız mevcut işinizde kendinize hiç bir şey katamıyorsunuz ve sürdürülebilir değil demektir.

düşünmeden yeni teklifi kabul edin.

Gecinemiyorsan gecmen lazim ben olsam dusunmeden kabul ederim. Kabul edelim veya etmeyelim para icin calisiyoruz.

lemmiwinks+1

İş değiştirebilirsin ama bence o iş bu iş değil. Birinin özel yardımcısı olacaksanız belki bu iş günde 15 saatinizi çalacak. Ben böyle belirsiz şeyleri mantıklı bulmuyorum.

Hocam yapacak bi şey yok yani ne yapacaksın ki ya öyle yemek yiyen insanlarla bir araya gelmeyeceksin geldiysen de idare edeceksin. Çözümü olmayan konulara kafa yormanın alemi yok.

Bak mesela benim dayım da böyle, normalde çok severim kendisini ama şap şap yemek yer, ayar olurum ama yapacak bir şey yok 60 yaşında adam. Ben bu durumu değiştirebilir miyim? Hayır. Dayım bundan vaz geçer mi? Hayır. Yapacak bi şey yok yani. Ha kendisi kırmaktan çekinmeyeceğim bi insan olsa aynı masada yemek yemem ama öyle bir durum da yok. Bu durumu değiştiremeyeceğim için bir araya geldiğimizde idare ediyorum.

Ya evet bu bir hastalıkmis. Şimdi bakamayacagim adına ama ben de çok sıkıntı çekiyorum.

Böyle bi arkadaşım var ondan biliyorum, mizofoni/misophonia deniyor, sakız çiğneme sesine de dayanamıyor

Bende de var aynı durum maalesef. Ofiste telefon ve bilgisayardan gelen bildirim seslerine ve yattığım odada saat tıkırtısına da tahammül edemem.

Ben de böyleyim ve çok çaresizim. Bunu yapan yakın arkadaşlarımsa bazen şakayla bazen direkt uyarıyorum. Uyaramayacağım kişilerse kendim küçük bi gürültü yaratıyorum, ya da kalabalıksa hemen yanımdakiyle çokkk hararetli bi sohbete girişmeye çalışıyorum. Hiçbiri net çözüm olmuyor maalesef.

Bende de aynı durum mevcut, uzaktan çalışmaya geçildiğinden beri çok rahatladım, eşim sakız çiğnediğinde bile yan odadaysam çıkarttırıyorum, yapacak bir şey yok maalesef.

eski iş yerimde klavyenin tuşlarına ayı gibi basan birisi vardı. boşluk tuşuna basınca masa titriyordu. resmen takıp çalışamamaya başlamıştım. valla çözümü var mı bilmiyorum.

Merhaba öncelikle bu bir hastalık değil. İnsanların bazı olumsuz ve saçma davranışlara karşı Bir tahammül seviyesi vardır. İşte sizin bu olumsuz durumda tahammül seviyeniz daha düşük. Karşınızdaki şahıs yemek yemesini bilmiyorsa bu neden sizin hastalığınız olsun ki?
Çorba içerken kaşıgı düzgünce agzına sokup yutmak varken kaşıgın ucunu dudağının ucuna getirip hüppppppp diye vakumlayıp içmenin neyi normal??
Veya yemek yerken agzını kapatsa o agız seslerini hiç dışarı vermeyecek. İnsanlara çocukken bile anası babası ögütler yemek yerken agzını kapat çocugum diyerek. Bu bir görgü kuralıdır. İşte sizin karşınızdaki insanlar da görgü kuralına uymayan insanlar. Bu sebeple kendinizde kusur aramayın. Yemek yemesini bilmeyen insaları uyarın ki yanlışını ögrensin. . Eger uyaramayacagınız bir konumda biriyse yapacak bir şey yok katlanacaksın

Nasil etik disi olabilir ki?

Adamın mail adresini iş nedeniyle biliyorum neticede. Kişisel amaçla kullanmış olacağım bu bilgiyi.

Önce kendi iş yerinden bir yönetici ile paylaşsan?
Yöneticilerden birbirlerini illaki tanıyanlar vardır, arada kalma diye söylüyorum.

Adamin emaili mesleki sir degil. Herkes bilebilir. Mail atip boyle bir firsat varmis firmanizda, bir kahve icip sohbet isterim diyeceksin. Ilgilenirse ok der veya mesgulum basvuru yapin istiyorsaniz der.

Elon musk seviyesinde degilse veya en az 1000 kisilik yuksek cirolu sirket degilse gonderilir

adamin mailini is nedeniyle biliyorsan uygun olmaz bence
en iyisi linkedin'den ekle kabul ederse konusursun

şirketlerde alias genelde sabittir.

[email protected]
[email protected]
[email protected]

—gibi. bu yüzden herkesin email adresi aşina kişiler tarafından az çok bilinir.

eğer adamın email adresi, bu kalıbın dışında [email protected] gibi bilinmesin diye kalıp dışı ayrılmışsa; göndermeyin.

yok aynı kalıptaysa, beklemeyin gönderin.

Yavru ve yetişkinlik dönemleri en güzel. Aradaki kısırlaştırılmadan önceki dönemi özlediğimi söyleyemem. Aynı insanlardaki gibi kedinin de ergeni çekilmiyor.
Benim büyük oğlan 12 yaşında. Yaşlı bir beyefendi sayılır artık. Bu dönem de yavaş yavaş hastalıklar başgösterdiği için üzücü.

İki kedim var. İlki yavruyken gelmişti, ikincisi 2 yaşında geldi. O yüzden ikincisi için değerlendirme yapamayacağım :)

Açıkçası güzellik olarak yavru halini yetişkin haline tercih ederim. Sebebi:
- Yavru hali: i.imgur.com
- Yetişkin hali: i.imgur.com

Yetişkin hali de iyimiş bu arada :))

Ancak huy olarak ben de yetişkin halini tercih ederim. Tıpkı sizin gibi artık miyavlamasından ne istediğini anlar durumdayım. O da benim hareketlerimden ne yapacağımı anlıyor gibi. Mama vermeye gideceğim zaman anlayıp koşarak gelir mama kabına doğru mesela. Ben uyurken o da benim olduğum yerde uyur hep. Çok da sırnaşık, dibimden ayrılmaz. Bu tavırlarını seviyorum. Yavruyken hep kendi kendine oynardı. Şimdi oyununa beni dahil etmeye çalışıyor. Evde koltuğun altına kaçmış peçete falan bulunca fare yakalamış gibi miyavlayarak önüme bırakıyor :)

Himmet dayı yaa, sizinkinin bebekligi bizimkinin klonlanmış hali gibiydi zaten, cidden kartpostallık kedi yavrulariydi. Büyümüş halleri birbirinden farklılaşmış ama hala cook güzel Arwen :)))

Eyşan.

Behlül

erdal komurcu

Erdal Kömürcü +1

Bir dizide bir içgüveysi vardı hani gözleri fır dönerek "hallederiz" diyordu. Karısını kandırıp dururdu ama her seferinde tekrar gönlünü alırdı. Hatırlayan çıkar mutlaka (Edit: Hallederiz Kadir, Google'dan baktım şimdi.)

Bir de Fadıl Fıdıllıoğlu. O nasıl zayıf, kişiliksiz, dayaklık bir karakterdir öyle.

güney tekinoğlu

Memnun Kaygısız. Ötesini görmedim ben.

Burhan Altıntop.

tak tak sedat - bizimkiler
kara melek
halil - üvey baba

Kapıcı Cafer (Haktanır)

bizimkiler dizisindeki şükrü dışındaki bütün karakterler

Cafer
Tak tak Sedat
Feridun Bitir
Hallederiz Kadir
Fatmagüldeki tecavüzcüler
Burhan Altintop
Ali Kaptan

Halil gunesli
Erdal komurcu

Ayrica hakikaten memnun kaygisiz. Piskinligin kitabini yazmistir.

behlül

ali kırgız
"sen ölücen ki biz yaşayalım" bencilliğin son noktası

Meral Yılmaz (kurtlar vadisi)

Kuzey Güney dizisinin Güney'i demeye gelmiştim, hayret sadece bir kez yazılmış şu ana dek.

Kardeşi Kuzey'e yaptığı hainliklerden az sövdürmemişti.

Ameliyatla lazeri kast ediyorsunuz herhalde. Artık yeni bir tedavi yöntemi degil; Türkiye'de bile 25 senedir falan uygulanıyor.

Sevgilimin gözünün içine lens koyacaklar öyle bir ameliyattan mı bahsediyorsunuz?(ICL diye geçiyor) Henüz sipariş verildi bir aya gelecek sırayla iki göze de takacaklar, internette %99 başarı oranı diyor doktor da güven verdi. Tabii daha az yapılan bir şey bu ama kısa sürede hallediyoruz diyor doktor.

benim gördüğüm tek problem bazı insanlarda ekstra ışık hassasiyeti yapması, benim eski şirkette bi eleman bilgisayarı güneş gözlüğü ile kullanıyordu o yüzden. benim gibi ekmeğini pc'den çıkaran birisi için kabus senaryosu olduğu için ben yaptırmayı düşünmüyorum. ama buna karşılık binlerce mutlu hasta vardır mutlaka.

Göz yapınızın , olacağınız ameliyat türüne uygun olduğunu mutlaka birkaç doktordan teyit ettirin.Ve alanında gerçekten iyi doktorları seçin,3-5e bakmayın.Çünkü giden geri gelmiyor.
Benim göz yapım ,doğuştan gelen bazı sıkıntılardan dolayı, ameliyatların riskini yükseltiyordu ve maalesef kötü senaryolar gerçekleşti. Ama ameliyat ta olmak zorundaydım.

20 yıllık gözlük kullanıcısıyım. Olmayın. Hiçbir zaman gözlükle gördüğünüzden daha net göremeyeceksiniz. Numara büyüme riski var. Ameliyat komplikasyonlarından bahsetmiyorum bile.

3 sene oldu. Bir şikayetim yok. Hassasiyet eskiden de vardı ışığa karşı. Bir tık arttı diyebiliriz. Ama lens olmadan görmenin konforunun yanında benim için bir hiç diyebilirim. Bu hassasiyet ilk 6 ay çok fazla oluyor. Sonra geçti mi yoksa alıştım mı tam bilemiyorum.

18 yıl önce yaptırdım. Hiçbir sıkıntı yok.

beije.co

şiddetle tavsiye ederim.

Beije önerisi çok daha iyi tabii ama Molped’in de beyaz ve yeşil renkli paketlerde organik pamuk serisi var. “Molped organik pamuk” diye aratırsanız görselini bulabilirsiniz.

Molpedin pamuk serisi cidden iyi lakin biraz kalın oluyor pedleri.

natracare
tam dediginiz gibi

Molped yeşil beyaz +1
Natracare çooook pahalı.

Natracare. Beije de kullandım. Ondan daha iyi.

Skechers’ın koşu ayakkabısı var bende. Dünyanın en rahat şeysi. 4 yıldır sapasağlam, ama sık giymiyorum.

Nike revolution 5

Bütçeye göre değişkenlik göstermekle beraber,
500-600 TL Bandında Asics Jolt 3
700-900 TL UA Assert 9
1000-1500 TL Salomon Vectur - Sonic 4 - Asics Nimbus-Kayano

Benim profesyonel koşucu arkadaşım adidas ultra boost kullanıyordu.

Ben de bir tane almıştım 4-5 sene önce, eskidi. O zaman 450ye almıştım outletinden.

Geçen sene tekrar aldım 1200 olmuş yine outlette ama şimdi 1500 falandı.

Bütçe sıkıntı yoksa yeniler daha dayanıklı olmuş, baya götürebilir. Çorap gibi zaten yok gibi bir şey. Başlarda o sarma hissi tuhaf geliyor ama alışınca her yere onla gidesin geliyor.

ultra boost. yenileri 2.5k, eski modelleri 1,2-1,5 falan.

skechers go walk joy onerırım. 5gen tabanlı, cok rahat.

Arkanızdan ne dediklerinin hiçbir önemi yok. Üzülmekte haklısınız

profesyonel hayat, arkandan kim konuşursa boş konuşur. O kadar kurumsal şirket gördüm ki çalışanı sağlık veya ailevi sebeplerden zor durumda kalında kapı önüne koyan veya maaşını kesen. nerdeydi hani sadakat. işten çıkartsa diyelim nerede sadakat. o işe girdiğin gibi istifa edip çıkmakta hakkın.

bunlar seni çocukken ormandan kurtarmış, yaralarını tedavi etmiş, ölüm döşeğindeyken ulu mavi dağlardan şifalı su getirip seni yeniden diriltmiş 20.000 yıllık kutsal bir grup mu?

para için gitti, sadakat yok ne demek?

herhalde para neredeyse oraya gideceksin. takılma bu duygu sömürülerine.

Yöneticim mezuniyetinden beri bu grupta çalıştığı için kafa bu. İş görüşmesinde gündeme gelmişti hatta. Ben sık iş değiştirdim şimdiye kadar, ama para için değil.
Çalışanı kolay kolay yarı yolda bırakacak bir yer değil. Tek artısı firmanın prestiji ve güven duygusu. Ama ayıp ya bu zam oranı. :(

sadakat bana saçma geliyor iş hayatında. daha iyi şartlar varken neden daha kötü şartlarda çalışayım?
maaş da en önemli şartlardan biri bence.

insanlar her şeyden memnun olmasına rağmen maaş yüzünden iş değiştirebiliyor. bu işverenin sorunudur işçinin değil.

Maaştan ayrı olarak iş yerinde başka bir sorun yoksa iyi düşünün ayrılmayı.
Biraz üst bir maaşa gittiği yerde başına farklı sıkıntılar alan insanlar da yok değil.

İş yerinde sadakat konusu da personele verilen değere bağlı olarak düşülmelidir.
Yoksa her toplantıda söylenen :bir bir aileyiz.. sözünün konu para olduğunda çoğu zaman uygulamada
yeri yoktur.
İş yerleri için alışkanlıktır birilerinin gidip gelmesine.

evet üzülmekte haklısınız. günümüz şartlarında çok az bir zam oranı. ben de iş aramaya başlardım bir yandan. sonuçta para kazanmak için günümüzün 8-9 saatini bir yerde geçiriyoruz, tabii ki yapmaları gereken en önemli şeyi, hakkaniyetli bir maaş vermeyi tercih etmiyorsa şirket, başka bir yere gitmek en mantıklı şey. bunun sadakatle alakası yok.

asıl ben gittikten sonra konuşurdum şirketin arkasından, çalışanına 33% zam yapmayı reva gören bir şirket diye, etrafımdakileri uyarırdım vs.

niye bu kadar az diye soramadığınız sürece pazar değerinin altında maaş ve zam almaya devam edeceksiniz.
para için iş değiştirmek de dünyanın en mantıklı şeyi. sadakatla falan alakası yok. sadakat sevgiliyle eşle olur şirketle olmaz.

enflasyon desteği vs yapılmış mıydı yakın zamanda? yapılmamış ise düşük kalmış denilebilir
fakat bazı şirketler mesela benimki kasım ve ocak aylarında enflasyon desteği yaptı ve bu destekler yıllık maaş zammından düşürülecek dediler

Ben toplamda 15000 kişinin çalıştığı birçok ülkede ofisleri olan uluslararası bir firmada çalışıyorum. Sana yazılı olmayan kurallarımızı söyleyeyim istersen:

-Ağlayan, şikayet eden, patrona yakın olan her zaman daha yüksek zam alır.
-Şirkete yeni giren aynı seviyedeki eski elemana göre mutlaka daha yüksek maaşla işe başlar.
-Şirketin verdiği zamma razı olmaktansa işten çıkıp tekrardan girmek seviye ve maaş açısından niyeyse daha avantajlıdır.

Ayrıca patronların çiğ insanlarsa sen ağzınla kuş tutsan da zaten arkandan öyle ya da böyle laf sokarlar. Sen ne olursa olsun kendi yararına olan şekilde karar vermelisin.

Yıl içinde iyileştirme olmadı, önümüzdeki yıl da olmaz. 1 maaş fazladan verdiler ciro hedefinin üzerine çıkıldığı için.
Evime yürüme mesafesinde, 18.15’te evde oluyorum. Rahatım yerinde. Ama orana takmış durumdayım.

gidip konuş. enflasyon 36 iken 33 zam nedir uleyn diye bağır. hatta bekle perşembe günü ocak enflasyonu açıklansın. onunla beraber yıllık enflasyon aşağı yukarı 45 olacak. o zaman gidip 33'ün 45'e tamamlanmasını talep ediyorum de

Panik yapmayın, ve acele etmeyin.

Mevcut ekonomik durumda hiçbir kişi ya da kurum bırakın önümüzdeki 12 ayı, önümüzdeki ay ne olacağını kestiremiyor. Bu yüzden çalıştığınız *köklü* kurum temkinli olmayı seçmiştir. Zaten şimdiye kadar temkinli adımlar atmışlar ki, *köklü* bir kurum olmayı başarmışlar.

Elbette emeğinizi yok yere vermek istemezsiniz ama şu an hemen iş aramaya koyulmayın. Özellikle de bu kurumda çalışma süreniz 2 yılın altındaysa. Daha önce sık iş değiştirdiğinizden bahsetmişsiniz; bir parça bir yerlerde kalıcı olmak CV'de çok daha iyidir. Size daha kazançlı işler getirir.

Kurum, işler yolunda gitmeye devam ederse muhtemelen yıl ortasında (enflasyon yüksek olarak devam edeceğinden) bir güncelleme yapma yoluna gidebilir.

Gitmese bile, ve ayrılmayı kafanıza koyduysanız da 2 ay kadar sabredin. Daha sakin kafayla opsiyonlarınızı daha iyi değerlendirirsiniz.

Ve bunun için kendinizi üzmenize hiç gerek yok.


-Bir parça da sadakat konusunda eyyorlayayım; bazı kurumlar sadakati ciddi şekilde ödüllendiriyor, uzun süre çalıştığınız vakit farklı avantajları olabiliyor. Uzun süredir çalışanları terfi ettirmeyi tercih ediyorlar vs. Her zaman kötü olmayabilir.

Tersi şirkette de çalıştım, sadakat ve çok çalışmanın kıymetini bilmeyen de çok.

Çalışılan yer güven veriyorsa, çalışma ortamında mobing vs. yoksa, sadece para için %10 ya da %15 daha fazla ödeyen bir yere geçmenizi önermem. Onun yerine, madem piyasada bilinen de bir yer kendinizi geliştirmeye odaklanmak uzun vadede daha kazançlı olur.

iş aramaya başlayın görüşmelere gidin. iş değiştirmeseniz bu sizi kendi işinizle ilgili güncel tutacaktır, piyasadaki rakamları da görmüş olursunuz.
ayrıca iyi bir teklif alıp şirketinize bunu götürebilirsiniz. eğer onlar çok sadakatlı ise size karşı teklif yapacaklardır sizi kaybetmemek için.

(bkz: counteroffer)

kaptankedi+1

Hakkını ara ama fevri davranma.

kaptankedi+1

kesinlikle bu oranın sebebini sorun, enflasyonun altında olmasının mantıklı bir açıklaması olup olmadığını öğrenmek hakkınız. fevri olmaya gerek yok ancak sorguladığınızı fark etmeliler.

Sadakatten bahsedilmesi için önce minimum düzeyde gereklilikler yerine getirilmeli, yoksa o iş sadakat değil sömürü oluyor. resmi enflasyondan düşük zam açık şekilde daha iyisini bulabiliyorsan git demektir. Siz de daha iyisini bulabildiğiniz anda durmayın.

Çarkçıbaşı tanıyorum 13k USD alıyordu aylık

Kendi işini yapanlar (startup vs) var, onlar milyoner zaten, onları geçiyorum.

Maaşlı çalışan liseden sınıf arkadaşım. Google'da çalışıyor, developer, 300k $ almış bu sene. İyi para valla.

Bizim sirketteki ust duzey yoneticilerden birisi yillik 50 milyon dolarin ustunde aliyordu. Sonra bir kac sirket degistirdi. Baktim simdi, en son gectigi sirkette 128 milyon dolar aliyormus.

Net olarak tanıştığım, muhabbet ettigim maaşli çalışan;
Izmir, şirket emea president.
15-20 bin dolar aylık. Son zamlarla nasıl oldu bilmiyorum ben 15 bin dolarda bıraktım.
Onun öncesi Türkiye müdürü vardi, mercedes araba, villa, sirket kredi karti, fabrikada duşlu falan oda bir de 10 bin euro euro civarı maasti.

Yöneticimin aylık maaşı 1 milyon TL civarı. Prim de alıyor.

bir teknoloji şirketinde üst düzey yönetici. aylık 50 bin dolar alıyor. abi-kardeş gibi olduğumuz için birebir biliyorum.

Benim sık manikürden olmuştu. Azalttım, düzeldi.

Kansızlık (anemi) da neden oluyor. Çoğunlukla nedeni demir eksikliği

mineral eksikliği olabilir.

Sıvı arap sabunu

Valla ben yüzey temizleyicilerin pek de temizlemedğini, sadece kısa süreli parfüm sunduğunu düşünüyorum. O yüzden son birkaç yıldır sadece su kullanıyorum ya da üzerine sirke ekliyorum.

Yüzey temizleme dediğimiz olay, robotun süpürmeyi ihmal ettiği tozların ıslak bir bezle alınması değil mi? Ben yüzey temizleyiciyi hoş bir koku bıraksın diye kullanıyorum.

Herhangi bir yerde bu işlemin yetersiz kalacağı ekstra bir durum varsa orada daha güçlü temizleyicilerle ekstra bir işlem gerekir tabii.

www.trendyol.com Bundan almıştım , hanım çok beğendi :) Marka olarak bundan almıştım, verdiğim alışveriş linki ile alakam yok.

Bir miktar yüzey temizleyici (cif idi sanırım) ve biraz çamaşır suyu.

mr. muscle pembe

çok kirli bişi varsa bi kapak çamaşır suyu. eğer yoksa sadece su. yüzey temizleyicinin para tuzağı olduğunu düşünüyorum ve alerji yapıyor

Deterjan dokuyorum ben biraz. Bir de bazen yumusatici, camasir suyu vs artik elime ne gecerse.

Arap sabunu +1

20-18 derecede 7/24 açık kullanıyoruz biz

Ev hamam gibi oluyorsa petek vanalarını termostatik vana ile değiştirin
Ayarladığınıx sıcaklığa geldiğinde petek kapanır, sıcaklık düşünce açılır.
Kombide petekler kapalıyken sadece sirkülasyob yapar ve az olan ısı kaybı için az çalışır.

Gece yatarken ve hava çok soğuk değilse evden çıkarken kapatıyorum. 40-45 civarında çalıştırıyorum genelde.

evin yalıtımı çok iyi. 36 derece de tişört şortla gezilebiliyor evde. hem yalıtım hem de alt ve üst katta bebekli aileler olduğundan onlar da cayır cayır yaktığından olabilir

sizi en konforlu hissettirdiği dereceye çekin. deneyerek ideal sıcaklığı bulursunuz.36-40 arası çalıştırıyorum ben.

eski bina, yalıtımı fena değil, 40 derecenin üstüne hiç çıkmadım. alt kat boştu eğer onlar kullanmaya başlarsa 35e bile inebilirim. don atletle dolaşmıyorum ama üşümüyorum da.

www.hepsiburada.com

şöyle bir termometre alsan, oda sıcaklığna göre güzel ayarlarsın. örneğin odayı 22 derece tutarsaın.
Sabah da gecenin sıcaklığına bakıp, gece yakıp yakmaman gerektiğine karar verirsin.

Nasa U.S. aldım ben Boyner’den. Memnunum.

tesadüfen saçma sapan bir dükkandan eminent marka valiz almıştım. çok memnun kalmıştım, sonrasında türkiye'de bulamadım. gittim londra'dan bir tane daha aldım. bulabilirseniz alın, ucuz ve çok kaliteli.

ççs memnun kalarak kullandim 30 ucak yolculugu yapmisizdir minimum. bir kere cezayir havayollarinda bavul kaynoldu aktarmalar vs yaptigimda cizilmis sekilde elime aldim ama kirilma yasanmadi cizikler de havayolundqn kaynakli cunku o tarihe kadar da kac kez pegasusla kullandim. ayni urunu arkadasim aldi onda cizilme hic olmadi

downton abbey

behzat ç tabi ki de

Benimki Fi’yi çok beğendi.

Vatanım sensin, elveda Rumeli, Çemberimde Gül Oya

Peaky blinders

donem dizisi olarak "ben onu cok sevdim" olabilir. reytingleri dusuk bir diziydi, hizli anlatima gecti erken final icin ama guzeldi ben de annem de begendik.

beyaz gelincik :)

dönem dizisi seviyorsa çemberimde gül oya'yı da sever.
hafif drama sevdiğine göre ezel'i de sever.

Bıçak sırtı na bayılacagına garanti verebilirim

Istanbullu Gelin

Mobilet kullanıyorum bu aralar, ama bütün etkinlikler yok onda da.

Instagram hesapları yararlı bu konuda. ibbkültürsanat, tiyatrolar, istanbulartnews, istanbulartevents, zorlu_psm takip ettiklerimden bazıları. Bir de ilgi alanınıza göre müzelerin hesaplarını, özel tiyatroları sayfalarını da takip edebilirsiniz.

Vadideki Zambak'ta çok zorlanmıştim. Ölüm gibi bir şeydi. Milena'ya mektuplar'dan sonra çok rahat bırakıyorum artık. Ille de bitirmek için kasmak çok saçma bence. Hayat bir şeylere skor odaklı bakmak için çok kısa. Varsın yarım kalsın kendime işkence ederek okuyacaksam neye yarar?

Şu sıralar Kierkegaard'in Bir parça felsefe'si. 2 kere şans verdim. Gitmiyor. 3.icin belirsiz bir tarihe erteledim. Felsefe temelim olmadığı için beni zorladı açıkçası.

Madam bovary. Lisede edebiyat hocamız tüm sınıfın okumasını şart koşmuştu ama tüm sınıf isteksizdi ve kitabın kalınlığından yakındıklarını hatırlıyorum. Benim için bundan çok dili ağır gelmişti ondan bitirememiştim bırakmıştım. Bulursam okumayı isterim köy gibi bir yerde geçiyordu mekan olarak hoş aslında.

Bir diğeri de montaigne denemeler. Adamın her anlattığını olağanüstü şaşırarak okuyordum pek çok anlattığı şey yaşamıma uyuyordu ama iki kez başlayıp bitiremedim onu da bitirmek istiyorum.

Sırf bunu yazmak için giriş yaptım :) Jean Paul Sartre - Bulantı

Üstüne sadece kitabı okumakta zorlanmakla da kalmadım yakaladığım kitap okuma ivmesini de kaybettim illa bunu okuyup bitireceğim diye.

Ben Vadideki Zambak'ı lisedeyken okumuştum, boş derslerde açıp okuyordum, hiç zorlanmadığım bi romandı :) Biraz içinde kendimi buluyordum, belki de o yüzdendir.

Zorlandığım roman: yüzyıllık yalnızlık. İsimler çok benzer, hikayeyi kafada oturtamamıştım, kim kimdi sürekli karışıyordu. Kitabın kalitesine sözüm yok ama keşke isimler daha ayırt edici olsaymış :)

sofie'nin dunyasi var, icim bayilmisti okurken asiri sıkılmıştım, benim neyime zaten felsefe filan. daha da bulasmadim o yuzden.

bir de huzur var ahmet hamdi tanpinar'in, bu da universitede turkce dersinin sinav konusuydu, huzurumu kacirmisti resmen bitmedi bitmedi, neydi ne degildi hatirlamiyorum bile. nefret etmistim sadece bu bilgi var :)

bir de 3 sayfadan filan olussa da zweig'in kitaplari cok yoruyor beni. icim daraliyor okurken. sevmeye sevmeye okuyorum yine de merak da ediyorum cunku bi yandan. 20 sayfalik hikayeyi 1 haftada bitirdigim oluyordu o kadar yoruluyordum okurken. artik kendime iskence etmiyorum, sevmedigim hicbir kitabi okumaya zorlamiyorum. hayat sevmedigim kitaplari bitirmeye kasmak icin cok kisa.

Eskiden bitirmeye zorluyordum kendimi. Yaşım ilerledikçe bu huyumdan yavaş yavaş vazgeçtim. Zaten milyon tane okunacak kitap var ve ömrüm yetmeyecek. Ne zorlayacağım kendimi, şak diye başka kitaba geçiveriyorum artık.

Ama eskiden beri şöyle bir huyum var, o bıraktığım kitaba birkaç yıl sonra mutlaka geri dönerim. Bunu yapmasaydım tutunamayanlar gibi bir eseri asla tanıyamayacaktım mesela, lisede kurcaladığım bayık bir kitap olarak kalabilirdi benim için.

Valla devam etmekte zorlaniyorsam devam etmiyorum. Oyle baslayip da biraktigim cok kitap var.

Benim de simdiye kadar en cok zorlandigim kitap vadideki zambak. Niye dersen -ki demissin- cunku ortaokulda zorla okutmaya calistiriyorlardi. Olayin dayatma olmasi basli basina kotuyken bir de balzac mubareginin asiri betimlemeleri o yaslarda yormustu beni. O yuzden dusuk not alma pahasina bile bitirmemistim. Daha sonradan betimlemelerle pek problemim kalmadi hatta ilgimi ceken konularda 'ne kadar cok betimleme o kadar iyi' seklinde bir dusunce olustu ancak yine de o kitaba ikinci bir sans veresim yok.

3-4 yıl öncesine kadar çok zorlansam da mutlaka bitirirdim elimdeki kitabı bir şekilde. Şimdi çok zorlamayıp bırakıyorum daha sonra daha uygun bir zamanda okuyabilmek için.

Yakınlarda okumayı bıraktığım roman pek olmadığı için aklıma gelen de olmadı pek ama 1/3’üne bile gelemeden bıraktığım tek bir roman oldu son birkaç ayda o da Sineklerin Tanrısı. Yani çok seveni olan kült bir roman olduğunu biliyorum ama 40 sayfa bile dayanamamıştım sanırım. Hiç bana göre değildi.

Şimdi hatırladım da Cesare Pavese’yi çok sevsem de Yaşama Uğraşı beklediğim gibi iç dünyasını anlatmaktan çok edebiyat üzerine bir eleştiri gibi başlamıştı ve onu da çok fazla okumadan bırakmıştım bu yüzden geçen sene. Gerçi bu roman değil ama aklıma geldi yazarken. Yaşama Uğraşı’nı yine okurum uygun bir zamanda ama Sineklerin Tanrısı’ndan emin değilim.

Şeker portakalı. Hayatta zorla okuduğum tek kitap olabilir. Ergenlik döneminde herkes çok seviyor, ben niye sevmiyorum düşüncesiyle bitirmek için aylarca elimde dolaştı, en sonunda yarım bıraktım zaten. Onun dışında zorla okudugum ya da yarım bıraktığım kitap olmamıştır.

(bkz: saatleri ayarlama enstitüsü ) nedense beni çok zorladı ya çok üzülüyorum. ben ahmet hamdi tanpınar' ı oğuz atay' ın en sevdiği romancı olduğunu öğrendikten sonra okumak istemiştim ama çok zorlandım belki konu beni içine çekseydi dili zorlardım ama hem konu hem de dili.

suç ve ceza.

raskolnikov de diğer karakterler de çok baydı beni.

50-100sayfa arası şans verir sonra bırakırım.
Direnmenin estetiği çok zorladı beni.

Eskiden zorla bitirirdim, artık kolayca pes ediyorum. Zorla bitirdiğim dönemlerde bile devam edemediğim iki kitap var: Benim Adım Kırmızı ve Bit Palas.

Şu aralar dikkat dağınıklığı da eklenince "öf sarmadı" diye kenara attığım çok kitap var, hatta çok sevdiğim yazarların kitaplarına da yapıyorum aynı şeyi ve çok üzülüyorum.

1- oluyor, aslında kitabın ve yazarın bilinirliğine göre hareket ediyorum. eğer adı sanı duyulmamış bir kitapsa okumaya devam etmiyorum. yok bilindik, beğenilen ve üzerine konuşulan bir kitapsa neden bu kadar önemli olduğunu, ne anlattığını görmek için zorluyorum kendimi.

2- notr dame'ın kamburu ve sevgili arsız ölüm geldi aklıma ilk.

3- mesela sevgili arsız ölüm'de hikayeyi anlatış şekli çok hızlı ve çok yorucuydu, entry de girmiştim #108275818
notr dame'ın kamburunda da özellikle yapıların anlatıldığı mimari dilin kullanıldığı kısımlar beni çok yordu, sanırım mimariye çok ilgili olmadığım için o bölümlerde çok zorlandım.

ek olarak mesela saatleri ayarlama enstitüsünde de ilk 50 sayfada filan zorlanmıştım ama sonrası su gibi aktı :) yarıda bırakmadığım için sevindim.

1. Başladığım kitaba devam edemiyorsam onu bırakıp başka kitaba geçiyorum. Araya zaman koyup sonra tekrar baştan başlıyorum. Bu şekilde birçok kitap okudum.
2.demir ökçe. İki kere başlayıp bıraktım.bi daha ne zaman başlarım bilmiyorum.
3.martin eden'ı su gibi içmeme rağmen bu kitap ne anlatıyor anlamadım.

Bulantı +1
Niteliksiz Adam’ın ilk iki cildini okudum. Devam etmeyeceğim.
Sadece Tutunamayanlar’ı yarım bıraktım.

önceki günün adası.

iki kere başlayıp bıraktım. yine de bir ara bitirmeyi düşünüyorum, aklımın bir köşesinde durur hep :)

birakiyorum, eziyet cekmenin bi anlami yok

sifinin dunyasi, ask, orhan pamuk, ilahi komedi.

ilahi komediyi anlamak icin baya bi kültürlü olmak lazim, digerlerini begenmedim.

budala: bizzat rus dili ve edebiyatı öğrencisi olarak şu ana kadar herhangi bir rus romanını elimden düşürmüşlüğüm yoktur ama buna dayanamadım. muhtemelen çeviri kaynaklı. zamanında saçmasapan bir yayınevinden alınmış. bunu bitireceğim diye KOCA BİR SENE kitap okuyamamıştım. toplamda 300-400 sayfayı geride bırakmama rağmen kaldırdım attım kitabı. iyi ki öyle yapmışım. gittim tertemiz düzgün, kaliteli çevirisini aldım; onu okuyana kadarki süreçte de bir sürü kitap bitirmiş oldum.

çanlar kimin için çalıyor: ispanyol iç savaşı ilgi duyduğum bir konu olduğu için müthiş beklentilerle başlamıştım ama maalesef fazlasıyla yavan ve sıradan geldi... yine çeviri kaynaklı olabileceğini düşünmüştüm ama ingilizcesine baktım, ingilizce değerlendirmelere göz gezdirdim ve çevirmene haksızlık ettiğimi gördüm. meğer hemingway'in halt yemesiymiş. 500 sayfa boyunca neredeyse hiçbir şey olmuyor, savaş ve dönemin şartları/kültürü hakkında hemen hiçbir bilgi yok, diyaloglar robotik, yazım tarzı tuhaf... derler ya hani "akmıyor, akıp gitmiyor" diye, aynı öyle. bunun başka alternatifi (çeviri) olmadığı için sebat edip bitirmiştim. okunmayacak gibi değildi zaten, yani oturduğunda 40-50 sayfa okurdun ama işte olay hiçbir yere varmadığı için oturup da okumak istemiyordum pek. yine de ıkına ıkına, zorla üç ayda filan bitirdim sanırım 500 küsür sayfayı. pişman değilim, hayal kırıklığı yaratmış da olsa bu romanı okumamış olmak beni üzerdi.

genel olarak öncesinde çok merak ettiğim, kesinlikle okumam gerektiğini düşündüğüm bir roman değilse artık yarıda bırakıyorum. eskiden bırakmazdım ama artık yaşlandım, enerji belli, kafa belli... boşuna mazot yakmanın manası yok, kapasite sınırlı. sevmezsem okumuyorum.

bir de bende eskiden şey vardı, hani yemeği yemezsen arkandan ağlar derler ya çocuklara, sanki okumazsam bunun pişmanlığını ömür boyu yaşarmışım ve okuyamadığım kitaplar bana rahatsızlık verirmiş gibi... böyle bir gün durup "ulan şu romanı da okumadık he, keşke okusaydım" diye kafamı kurcalayacak sanki. halbuki ben okuyup bayıldığım romanları bile üç ay sonra unutuyorum, bırak romanda ne olduğunu filan kitabı okuduğumu unutuyorum direkt. hal böyle olunca saldım artık, bunun stresini yaşayacak kadar çalışmıyor kafam ohhh püfür püfür rahat

Glengarry Glen Ross’ta hiç kadın karakter yok.

the shawshank redemption

12 Angry Man. Bu kadar ünlü olup hiç kadın karakterin olmadığı tek film olabilir mi diye düşünmeden edemedim.

Braveheart
İşe yarayan bi tane kadın oyuncu var.

The Usual Suspects

Bir zamanlar anadolu da

Ben sevdim. Konusuna önceden bakmamıştım, keyifliydi. Flanagan’ın Netflix’e yaptığı işlerin hepsi iyi bence.

Gümrük bürosu diye aklımda kalmış.

Gümrük müşavirliği olması lazım.

müşteri hizmetlerini arayıp sormanızı öneririm. hatta ufak bir şikayet kaydı bile oluşturabilirsiniz. 1 saat de olsa bu tarz bir şey yapamazlar.

Kiralama fiili olarak aracı teslim aldığınızda başlıyor(muş).

@auroraaurora
Normalde öyle zaten. Hatta aracı verme saatlerinde şube kapalı olacaksa en baştan hiç vermiyorlar aracı.

Ama burda nasıl yapılır onu çözemedim.

Bilgi içeriden :)

randevu, tahlil sonuçları, lokasyonlar, doktor listesi bide hangi hastalığa hangi bölüm bakar tarzı blog kısmı.

anasayfadan randevu alabilme, bakabilme, iptal edebilme gibi kısımlara yapılan görünür bir yönlendirme, yani bunlara ana sayfada görünür bir yerden erişilebilmesi. işlem için başka sayfaya atması önemli değil, sağda solda bir yerde kabak gibi görünse iyi oluyor.

tahlil sonuçları öğrenmeye yönelik bir yer de önemli.

hastane şubeleri varsa onlara kolay bir menüden erişebilme.

Hekimlerin özgeçmişleri, varsa yayınları.

Acıbadem’in mobil uygulaması gibi olsun. Tamamen dört dörtlük:)

-hangi sigorta şirketiyle hangi kapsamda anlaşmaları olduğunun entegre bir arama motoruyla detaylı bir şekilde öğrenilebilmesi,
-istenilen bölüm ve doktordan hızlıca randevu alma özelliği,
-test sonuçlarını kolayca öğrenme kısmı.

bu üçünün kesinlikle olması gerek.

Acıbadem'in sitesi gibi demeye gelmiştim. @suicides underground çoktan demiş.
Sağlıkla ilgili ne arasam karşıma bu site çıkıyor. Çok da doyurucu. Başka yere bakmaya gerek kalmıyor. 'Çok pahalıdır.' algısı olmasa, sırf siteleri için başka hastane bakmam. O derece.

Yolunuzun bize düşmemesi için sağlıklı yaşam rehberi ,
adlı bir sayfa olmalı. Günlük yaşanabilecek bedensel ve ruhsal sorunlar için çözüm önerileri..

Uyku bozukluğu merkezi ve uyku klinikleri var. Psikiyatriye de başvurabilirsiniz.

@auroraaurora evet ama rastgele gitmek de istemiyorum, iyi bir uyku bozukluğu merkezi bilen var mı diyeyim o zaman

bir de merak ettiğim şu orada 1 gece yatırıyolar genelde ancak benim her gece %100 problemim olmuyor bazen 2 gün çok kötü 3 gün çok iyi bazen 1 hafta çok iyi 1 hafta çok kötü veya 2 hafta çok iyi 3 hafta çok kötü gibi belirsiz döngülerim oluyor. oraya davet ettikleri zaman iyi günümde olursam nolucak

Aynı problem bende de var ve bende aradım. Uyku koçları var ama bana biraz keriz silkeleme gibi geldi o iş. Eger düzgün bir fikir çıkarsa diye başlığı takip edeceğim.

up?

İşbirliği yaptığı şirket komisyon ödüyor bunlara yanılmıyorsam.

normalde mavi'den gömlek alacakken boynerde indirim var diye hopi ile boyner üzerinden almışlığım var. Bu tür kampanyalar ile müşteri çekip o şirketlerden para alıyor olabilirler.

Üstüne kullanıcıların(bizim) nerelerden alışveriş yapıp ne aldığımız bilgisine sahip oluyorlarsa o da değerli. Bir şirkete gidip "xx satın alabilecek şu kadar potansiyel üyem var" diyordur.

yatirimci parasiyla zararina populer olmaya calisiyorlar. yani gercek bir indirim varsa o para genelde risk alan yatirimcilarin cebinden cikiyor aslinda. ama sen de "aa iyiymis kullanirim bunu ben" diyorsun. amac sende aliskanlik olusturmak, platformlarini kullanma aliskanliginin olmasi.

insanlar bir sey alacagi zaman girdikleri default uygulama falan olabildikten sonra (veya gundelik baktiklari bir uygulama vs.) reklam / sponsor / promosyon vs. alip o harcadiklari parayi cikartip kar etmeye calisiyorlar.

yani once bedava para dagitip insanlarin ayagini alistirmak, sonra da insanlarin ayaginin alistigi yerde degnekcilik yapmak seklinde.

süpermarket kartları da indirim sağlar mesela…

Bizim tüketim alışkanlıklarınızı görmelerini sağlayarak en büyük veriyi veriyoru. İki saat anket doldur desen kimse doldurmaz, adam veriyor indirimi, tüm bilgiler elinde, karşılıklı memnuniyet

ben olsam bakmam.

ben de olsam bakmam, ayrıca şahsi telefona iş maili bağlamak da biraz garip geliyor bana.

Şimdi yap mı diyor? Bazen yöneticiler sonra unuturum diye atarlar öyle.

Maile bakma zorunluluğun yok, aramadıkça görmezden gel. Ararsa diye de bahaneni hazır tut.

@Bruce
Evet, hafta içi yapılması lazım işlerin. Unutmamak için atılan mailler değil.
Normalde de tatlış bir insan, niye böyle yapıyor anlamadım.

işi en iyi sen bilirsin. kağıt üstünde izinde bakmıyor olman lazım ama orası öyle bir yer mi, yaptığın is buna uygun mu? eskiden çalıştığım bir yerde işin doğası gereği gece veya hafta sonu bile bakmak zorundaydık, çünkü "tatildeyim ya bakamam" dersen is giderdi. sonra izne çıkanlara dendi ki sen işini üçte bir olarak dağıt ekibe, bakma maillere. ama ondan önce böyle bir olay yoktu. şimdi biz sana "tabi lan izindesin" desek, sen de gaza gelip müdüre söylesen belki de patlayacak sana. kendin düşün en iyisi.

@Evet, benim çekincem de o.
Aramazsa dönmeyeceğim ama. :))

Kamptayım, telefon çekmiyor diyeceksin.

Tatlis da olsa bakma, is baska dostluk baska :) Maillerine bakma, patronun telefonu da engelle. Dondugunde konusu olursa dersin tatilde kesinlikle is bakmiyorum diye. Yoksa tepene cikarlar. Ayrica tatil senin yasal hakkin.

Ben telefonu kapatıp evde bırakırım yanıma bile almam. Şahsi telefonumdan ararlarsa açmam. Mesaj atılırsa görüldüye çevirmem. neden bakmadın derlerse telefon çekmeyen yerdeydim derim, şimdiye kadar neden bakmadın diyen olmadı.

Ben önceden mesai sonrası bakmıyordum maillere. Sonra mail uygulaması yerine kişisel telefonlarımıza MDM (firma her şeyi görebiliyor) kurmamız istendiğinde maillerime sadece işyerinde bakabileceğim dedim.

Benim işim de 7/24 acil şeyler olabilecek bir iş. Bir iki kez saçma saatlerde çalıştığım da oldu ama baktım düzenli ekstra ücretsiz mesai oluyor, ne haliniz varsa görün dedim. Bunu sadece ben değil diğerleri de dediği için şimdi 7/24 vardiyalı ekip kurdular.



okumadım halim yoktu:

Bakmayın, eğer o kadar politik kapitaliniz varsa mesaim dışında bakmıyorum deyin; yoksa başım ağrıyordu hiç bakamadım yapın.

başkan mail attığını nasıl görebiliyorsun ki, yıllık izindeyken iş mailine hiç bağlanmıyor olan gerekmez miydi normalde

aaal

Valla bence hic mantikli degil.

Istanbulda ve yalnızsan bu bütçeyle mantıksız.
Zam artış oranın da mantıksız.
Maaş kesin 9-10 k olsun, biraz peşinat da varsa o zaman bakarsınız.

4.3 geri ödeme bence iyi. Ama tek başınaysanız ve başka geliriniz de yoksa çok çok zor.

maaş artmadan ev borcuna girerseniz 2-2,5k arası artış yapmazlar. düzgün zammı paraya ihtiyacı olmayana yapıyorlar. kim muhtaçsa en az zammı alır. ben olsam böyle bir riske girmezdim. maaş kesin olarak 9 olacaksa o zaman düşünülebilir.

6.5'dan 9'a artis olmaz, ona bel baglama.

Ev temel bir ihtiyac. Hayatin her alanini etkiliyor. Ihtiyac duyuyorsan almalisin.

Ben Turkiye'de olmadigim icin belki yabanciyim mevzuya ama 6500 geliri olan birine bankanin 4300 lira odemesi olacak kadar kredi vermemesi lazim.

Artış kesin arkadaşlar buna göre yorum yaparsanız sevinirim.

Al abicim al, durduk yere ev sahibi olmuş olacaksın. yatırım için alıyor olsaydın alma derdim.
Yalnız krediler çok yüksek. krediyi öyle bir çek ki, faizler düştüğünde tekrar yapılandırabilesin.

@hot potato aylık gelirin %70'i taksitli kredi çekebiliyorsunuz.


cevaba gelelim:
başka borcun yoksa, minimum 2-3 sene de çok bir tatil vs. yapmam. harcamlarımı daha düzenli yaparım dersen mantıklı. 2-3 sene dişini sıkman gerekecektir ama.


gerçi bu enflasyonla 1 sene bile olabilir :)


direkt cevabımı vereyim: mantıksız değil.

şeftalinin 19 , salatalığın 10 lira olduğu bir ülkede yaşıyoruz.

ekonominin marmara denizi gibi dalgalı, işinin pamuk ipliğine bağlıolduğu bir ülkede.

bu şartlarda herşey risktir, işsiz kalabilirsin veya maaşın kuş kadar kalabilir.

icralık olup ödediğin miktarı bile kaybedebilrisin.

bu soruyu 2 3 sene önce sorsan, al , iki sene sıkıntı çekersin sonra kredi enflasyon vb sayesinde daha da kolay ödenecek hale gelir derdim.

ytd.

2 sene once bi arkadas benzer oranlarda krediyle ev alinca millet beynini utuledi, "bu maasla 4000 nasi odiycen, oldun bittin sen" diye.

Simdi ayni ekip kendi ev kiralari 4000 oldu diye agliyor. Ev alan arkadas da gulerek izliyor.

abi bence de mantıklı da kimse vadesini sormamış. ne kadar süre ödeyeceksin?

10 yıl

tüm kötü senaryoları düşünmek gerek, işsiz kalsanız iş bulamazsanız (olmaz demeyin, burası türkiye) taksitleri iş bulana kadar ödeyebilecek birikiminiz var mı? öyle bir birikim olmadan ben olsam girmezdim riske.

milletin gazına gelme. aynısını arkadaş yaptı sonra arkadaşların kirası 4000 olunca hepsine güldü tarzı ev fetişiti insanları dinleme. bi de o arkadaşa sormak lazım 10 yıl kredi öderken neler çekti. kesin alma demiyorum; ama herkesin durumu farklı. oturup planlamanı yaparsın. ordan kısarsın falan filan derken belki oluru vardır. yaparsın. am şu haliyle çok büyük ihtiyacı yoksa akıllı bir insan bu riske girmez.

maaş 6500 ise size 2200 lira kalacak. kira ödemeyeceksiniz. o yüzden alın.

Maaşın yarısını krediye veriyorum 7 aydır. Yetişemedim, ihtiyaç kredisi de çektim. Yine de yetişemiyorum. Annem destek çıkıyor, ona güvendim. Ama yine de zor. Harcamaları kısma olayı yalan oluyor, her şeyin fiyatı uçmuş durumda.
Olumsuz yazdım, ama yine olsa yine alırım. İnsanın kendi evi gibisi yok. Birkaç yıla kira ile denk olacak kredi tutarı.

2200 lira ile 1 ay boyunca geçinmek çok zor olur. olmayacak iş değil ama yaşamak bu değil dedirtir size.

Bence gir.

Ben benzer rakamlarda girmedim hata ettim. Seneye o para kusa doner.

Hiç mantıklı değil. Bir gün evlenirsin, eşin de katkıda bulunur, zorlanmadan alırsınız. Tek başına 10 yıl boyunca maaşının yarısından fazlasını krediye vermen hayat kaliteni düşürür. Madem her ay 4300 ödeyebileceğine inanıyorsun, birkaç ay 4300'e dokunmamayı dene.

Hele ki maaş yükselecekse hayda hayda al tabi ki, şimdi alamadığın her gün biraz daha uzaklaşıyorsun. Eğer bir anda voleyi falan vurmayacaksan, maaşa talim ediyorsan ya da ufak ufak birikimle ilerliyorsan ev almadığın her gün zarar. Sık dişini al evini, gerekirse üç ay soğan ekmek ye ama emin ol her gün şükredeceksin.

Ev alıp da lanet olsun bu evi aldığım güne diyecek olanı sanmıyorum, en kötü sıkıntı olursa satarsın. Yarının ne olacağını hiç kimse bilemez, sürekli sonunu düşünen de kahraman olamaz. Hesap kitap yapılır, ödenebilecek miktar bulununca o ev alınır.

Ayrıca o kadar parayla, şu kadar parayla geçinilemez lafını çok duyuyorum ama valla para akıyor olsaydı 5 binle de 10 binle de geçinilemez ama gerektiğinde asgari ücretle de gayet geçinilebiliyor mecbur. Ayağını yorganına göre uzat tabiri bunun için söylenmiş. Bir de ağustos böceği ile karınca hikayesi var. Ayrıca atalarımız ev alana Allah yardım eder demişler, inançlı olup olmamak önemli değil, bu dünyanın kuralı böyle; çalışan, gayret eden kazanır.

Edit: İş durumunda risk konusuna değinmemişim. Yani sallantıda bir iş varsa ona göre değerlendirme yapılır. Ama sizin sorunuzda öyle bir riskten bahsedilmediği için cevabı ona göre verdim.

Yatağımdan acayip rahatsızım, yeni yatak almam gerekiyor ama nerden nasıl alacağım hakkında fikrim yok ve fiyatları da çok pahalı geliyor.

telefon için: amiral gemisi sayılan modelleri kullanırken şimdi orta modelleri alıyoruz.

tatile gidemiyorum, çok pahalı. 3-5 gün için bütün yılın birikimini dökmek gerekiyor.

Covidden bağımsız şu anda dışarda yemek ve dışardan sipariş vermek.
Tatil ve geziyi de yazacaktım ama o konuda covid etkisi de var.

market alışverişinden sonra moralim bozuluyor. pandemi öncesine göre şu an dışarda yeme içme sayımız azaldı. tatile gitmek bütçemiz için daha büyük sorun haline geldi. doğru düzgün bir araba almak şu an hayal.

Parfüm ve spor ayakkabı almak hayal oldu.

market alışverişi

4.5 liralık lifalif yulaf ezmesinin 10 lira olması
7.45 gold fıstık ezmesinin 15 lira olması
9 lira barilla makarna soslarının 20 lira olması
7-8 liralık standart deodorantların 20 lira olması

bunlar elzem ürünler gibi görünmeyebilir fakat ilk aldığım fiyatı hatırladıklarımla şimdiki fiyatlar bunlar, bir paket yulaf ezmesi alırken de düşünmek zorunda kalmamalıyız

Gıdada elimden geldiğince ucuza kaçmamaya çalışıyorum, bir şekilde almak zorundayız onu. Ancak kıyafet işi çok canımı sıkıyor. En dandik tişörtler bile gereksiz pahalı. Eskisi kadar giyime harcama yapamıyorum, parasına değmiyor çünkü.