Kurumsal bir yerde kimse kimsenin cinsel kimliğini merak edeceğini sanmıyorum..

Durduk yere iş mülakatında cinsel kimlik açıklamak zaten absürt..

Soruyu ben de anlamadım sanırım..

Peki şöyle düşünelim. çok açık düşünceli biri kendi sevgilisinden sana bahsedebiliyor, öpüyor kokluyor elini tutuyor. sen hiçbirini yapamıyorsun. Ayrıca üstüme baskı yapılsın istemiyorum. eşcinsel olduğunu söylemeyince insanlar sana birini ayarlamaya çalışıyor veya kızın biri gelip askıntılık ediyor. rahatsız oluyorum. bu konuyu bir söylesem de kurtulsam diye düşünüyorum.

Bu ülkede böyle birşey yapmak akıl karı değil. başına olmadık belaları alırsın.

ne alakası var ya. yıllarca sevgilim yoktu kimse de gelip bir şey söylemedi. bir sürü heteroseksüel insan var istediği halde sevgilisi olmayan veya bilinçli olarak birliktelik istemeyen. bence sen her yerde eşcinsel olduğunu duyurmaya bayılan poser'lardan birisin, kendi adına mağduriyet veya cool'luk malzemesi çıkarmak için bahane arıyorsun. işyerinde böyle denyoluklar yapanlara da mesafe koyar, özel hayatımı konuşmak istemiyorum falan deyip geçersin.

Valla işe girerken cinsel yönelimimizi belirtme geregi duymuyoruz. Sen de duyma bence. Ayrıca birilerinin isyerinde sana asılması, birilerini ayarlamaya calismalari vs bunlar eşcinsel olmasan da olabilecek, birçogumuzun yaşadığı seyler. Ilişki düşünmeyen ya da bu gibi tavırlardan hoşlanmayan herkes nasıl bertaraf ediyorsa sen de o sekilde edeceksin. Kendi kendine ayrimcilik yaratmana gerek yok.

@der meister, cool olmak eşcinsellikle olmaz. seni bu düşünceye iten nedir? Şimdi almanya'da sevgilisinin elini tutarak gezen insan insanlar bize kuul desin diye mi geziyorlar?

Tamamen içinizde patlamış sizin bu durum, başka yerlere sataşıyorsunuz. soruma cevabınız yoksa konuşmayın, bu kadar basit.

biraz fazla takıntılısın bu konuda sanırım. etrafında eşcinsel olduğunu bilen ve bunu umursamayan pek yakın arkadaşın olmadığı için olabilir mi? ayrımcılık tabii ki var çoğu insan senin yüzüne karşı kibar davranır ama düşünceleri farklı olur. ayrıca iş bulurken medeni durum, cinsel tercih, siyasi görüş gibi şeyleri belirtmene gerek yok bunları özellikle soran yerde ise zaten çalışılmaz.

niye açıklıyorsun abi? yanına gelen sevgilin de seni herkesin içinde dudağından öpüvermesin. en azından açıktan yapmasın ki farklı cinsler de yapmıyor bunu bu ülkede.

sana kız ayarlamaya çalışanlara "ilgilenmiyorum" de kestir at. 30 yaşındayım ve bana da sürekli kız ayarlamaya çalışıyorlar. direkt "ilgilenmiyorum sağ ol" deyip kestirip atıyorum. zorla koynuma sokacak değiller ya.

askıntı olanlara da takılmayacaksın. ülkede ilgisine yanıt alamayınca kadın öldüren erkek var ama tersi yok.

evet baya baya zorlanırsın iş bulmakta. hatta direkt bulamazsın diyeyim ben sana. o yüzden açıklama kimseye.

Teşekkürler desteğin için. ÇEvremde lgbt destekçisi pek yok, hep küçük yerde yaşadım.bu zamana kadar atlattım bi şekilde ama bu yaştan sonra hiç sevgilim olmadı dediğim zaman insanlar anormal bakıyorlar. hatta 1-2 kere yanımda eşcinsellik konusunu açan oldu. çalışma ortamına ilk kez gireceğim, bu tarz durumlarda ne yapmam gerekli bilmiyorum. ayrıca bu tarz dert ve sıkıntılarım yüzünden mesleki gelişimim bile etkileniyor.

O ayrımcılığa uğrayanlar kadın gibi davranan kişiler. Kadın gibi davranmıyorsanız ve bu gereksiz ayrıntıyı kimseyle paylaşmazsanız iş bulabilme şansınız var.

Duyurudan tanıdığım bir gey vardı. Gayet itibarlı bir işi vardı ve kız kankasıyla yaşayıp herkese "sevgilim" diyordu danışıklı olarak. Bana sarkıntı olmak için gey olduğunu gizlemedi ama hiçbir iş arkadaşı bilmiyordu. :) Benden yüz bulamayınca da görüşmeyi kesti zaten.

Kimliğini açık etmek istemeyen gey duyurucular mesajla irtibata geçer ya da çoktan geçmiştir zaten.

Once is bul daha sonra ortam uygun olursa yakin kisilere acil. Ama bence ozel yasamini yine de kimseyle paylasma. Gay oldugun icin demiyorum. Ornegin aile sorunlarini da anlatma. Bir gun alakasiz bir sorun olur ona baglarlar.

Kardes sirf sevgilim oldugunda rahat elini filan tutamayacagim ve milletle dedikodu yapamayacagim diye acik acik bunu soylersen simsekleri uzerine cekersin. Kimse kimsenin ozel hayatiyla senin gibi ilgilenmez. Bir ikincisi yeni girdigin iste, hemde ilk tecrubende, isi nasil kaparim veya nasil yukselirimi degil cinsel kimligimi nasil ifsa ederim diye dusunuyorsun. Sende pek umut goremiyorum patron :)

@yirmisantim o kadar itibarlı biri dahi gizliyorsa benim hiç söylememem en iyisi gibi duruyor ama okul gibi değil ki burası. okulda asosyaldim, kimseyle görüşmüyordum.

@Traveller dediklerini dikkate alıcam. Yani sadece iş yerinde çok güvendiğim biri olursa ancak ona söyleyeyim. hatta ona bile söylemek tehlikeli diyorsun. 30 yaşıma geldiğimde ve hiç sevgilim olmadığında anlarlar zaten... bu düşünce beni mahvediyor.

30 yaş ve sevgili ne alaka? Müslümanım zinaya karşıyım de, tek kadın yetmiyor, kimseyi de aldatmak istemiyorum çok kadınla takılıyorum de, illa tek eşli mi olman gerekiyor? 27 yaşındayım, 3 yıldır yalnızım. Kimse gey misin diye sormadı bana. Hatta bilakis iş yerinde adımı zamparaya çıkardılar, kimseye sarkmamama rağmen, kimseyle birlikte görmemelerine rağmen. :)

Bana bizzat soran olmuştu. hatta uzaylı gibi bakanlar oldu sevgilim olmadığını öğrendiklerinde. hayatın asıl zorluğu bundan sonra başlıyor olsa gerek...

Sakın söyleme bunu sorun yapmayacak şirket çok az. Ve bahsettiğin durumu ben hep yaşıyorum. Devamlı bir erkek ayarlama çabası, neden sevgilin yok, ne zaman evleneceksin vs vs vs. Erkeklere böyle baskı yapılıyor mu bilmiyorum ama kadınlara yapılıyor. Evlenmeyi düşünmediğini söylemen de bile şey değiştirmiyor. Ama işte öğrenilse işsiz kalmak ya da yaşayacagım baskı erkek arkadaş bulalım vs gibi baskıdan çok daha fazla. Bana gösterdikleri erkeklere bahane bulup geyik yapmayı tercih ediyorum.

Bu arada sevgilim olmadı vs gibi detaylara girme bence. Şu sıralar yok gibi konuşman daha rahat olmanı sağlayabilir.

Söyleme o zaman bu kadar basit.

Sorun istemiyorsan, standarta uymayan hicbir özelligini aciklama. Bu kronik hastaligin da olabilir, dinin de olabilir, cinsiyet kimligin ya da kicindaki dövme de olabilir.

Sevgilin var mı fakbadin var mı gibi lakayıt sorular sorulan ortamda çalışma. Homo da hetero da olsan da çalışma. Öyle köylü ortamlardan uzak dur hayatta hiçbir derdin olmaz.

önemli olan senin güvenliğin o yüzden açıklama bence. ben de açıklamadım, belki sevgilim olsa açıklardım ama o da sadece çok küçük bir yerde çalıştığım ve insanların bu konuda önyargılı davranmayacaklarını bildiğim için. ev arkadaşlarım da bilmiyor mesela, söylemeye korkuyorum ne bileyim beni onları dikizlemekle falan suçlayabilirler (nedense heteroseksüel insanlarda böyle bir panik oluyor, işim gücüm yok çünkü), evden çıkmamı isteyebilirler. biliyorum bir hep diken üstündesin, insanları kandırıyormuş gibi hissediyorsun bir yandan da. ama suç sende değil. hele ki ayrımcılık yaptıkları yazıyorsa hiç söyleme (hatta çok zorunda kalmadıkça o işe de girme, siteye kadar yazıyorlarsa içeride nefret söylemleri çok dönüyordur gibime geliyor, her gün öyle bir ortamda olmak çok yıpratır). ancak traveller'ın dediği gibi işe girdikten sonra güvendiğin biri olursa söyle.

zayıf olmak sağlıklı olmak anlamına gelmiyor ki?

İnsanlar fit kalmak sağlıklı kilo aralığında kalmak istiyordur. Gayet doğal..Fazla kilom vardı yakınıyordum, verdim şimdi de fit kalmaya çalışıyorum. Sağlık, kilo önemli bence.

edit: çevrendeki insanların neden sürekli bundan konuştuklarını bilemem..Sıkıcıymış evet..Ancak duyuraki önemli mi sorusuna kendi bakışımdan cevap verdim.

Sagligi anlarim ama ya sürekli su kiloya inmek istiyorum vs. Yahu is yemeginde erkekler bile bunu konusuyor.. sanki en onemli konu bu.. kizlar zaten tek bunu konusuyor..

güzel görünmek ve bununla ilişkili tüm hareket/düşünceler insanoğlu için daima önemli olmuştur. son yıllarda interlek imkanları olsun, yeni gelişmeler ve bilgiler/bulgular olsun insanlar bazı konularda daha hassas ve hatta takıntılı davranmaya başladı. direkt olarak kilo saplantısı sağlıklı olmayabilir ama ideal kiloda olmayan birinin bunu sorun etmesi gayet yerinde bence, "real women have curves" gibi gerzeklikler yüzünden herkes obez oluyor, insanlar şişmanlığı normal kabul ediyor. sene 2017 oldu, fazla kilonun zararlarını iki tıkla öğrenmek mümkün. hal böyleyken insanların ellerindeki en önemli şey için hassas olmaları bence gayet doğal.

Çünkü insanlar yönlendiriliyor, sürü gibi güdülüyorlar.

medya-mankenler-sağlık-vb vb vb.....

1940'taki ile 2017 deki güzellik kavramı aynı değil. 20 sene sonra da aynı olmayacak.

ne zamanki insanı insan oldugu ıcın severiz, o zaman adam oluruz.

Toplumun büyük bir kısmı şişman, bir kısmı obez, zayıfların bir kısmı da skinny fat. Normal yani bu şikayetler sağlıksız estetik yoksunu bir toplumuz ve bu daha da artarak ilerliyor, normal olmayansa sadece şikayet edip sızlanmak, bunu aşmak için hiçbir şey yapmamak.

Sanki birbirimize ve hatta kendimuze bunu baz alarak deger veriyoruz ve yargiliyoruz gibi geliyor..

Millet sekilci.

siyaset baydı
tek yıldayız olimpiyat, kupa önemli bir şey yok, futbol filan kızlar çok konuşmaz zaten hem sezon bitti. bi de sarmıyor eskisi gibi. hiç bi haltın tadı da kalmadı ki arkadaş.
çok şükür önemli bir mevzu da yok son zamanlarda zaten olan önemli mevzularımız da patlama, zehirlenme filan bıktı insanlar, en başta dediğim gibi siyasete kayacak şeyler hem baydı hem her yerde konuşmak yemiyor onları OHAL var bu ülkede, sabun köpüğü şeyler daha iyi konuşmak bakımından.
yaz geldi, tatiller başladı, düğün dernek, deniz, bikini gündem bu

Insan kendini beğenmek ister, kilolarından rahatsızsa önemser tabi. Bence insanların, özellikle genç insanların kendini önemseyip böyle şeylere dikkat etmesi ve bunun icin bir seyler yapmasi güzel. Bütün gündemin bu olması, sadece sızlanmak yersiz ama neden onemli sorusuna cevabim, neden onemsiz olsun ki şeklinde.

Edit: önemsenmesi normal ama bu kadar gundemde, herkesin dilinde olmasinin sebeplerinden biri instagram gibi ortamlar. Insanlar artik kendini fazlaca teşhir ediyor, herkes göz önünde. Güzel, fit, kaslı vücutlar, iyi giyim tarzları vs derken belli bir güzellik/ yakisiklilik algisi oluştu. Sırf instagram paylasimi için vücut calisan onlarca insan var. Her şeyin modası olduğu gibi şimdilerde de fit vücut, spor salonuna gitmek gibi seyler moda işte. O yüzden bolca konuşuluyor.

Ya cunku turk insani birbiri hakkinda ve kendi hakkinda direk dis gorunuse odakli konusmaktan rahatsizlik duymuyor. Hayatinda bir kere gordugun kisi bile ikinci gorusmede aaa kilo almissin aaa kilo vermissin diyebiliyor. Kilo muhabbeti biraz sosyallesme araci gibi gununuzde muhabbet tikaninca ya da muhabbet acmak icin kullaniliyir.
Bence baya cirkinn

Bozuk çok şükür.

ben.

s-media-cache-ak0.pinimg.com

s-media-cache-ak0.pinimg.com

sıcakta iş güç enerji.akşam olsada eve gitsek serinlesek diye düşünüyorum

her yaz yapardım bir şeyler de bu yaz hala 2 bütünleme var. ne ders çalışabiliyorum ne de çıkıp gezesim var. bok gibi bu yaz.

Ameliyattan ötürü 45 gün rapor kullandığım için tatil amaçlı izin almaya utanıyorum resmen, kurban bayramı sonrasına aldım yıllık iznimi, onu da 5 gün aldım ayıp olmasın diye.
Nasılsınıza cevaben de mesai bitse de tunalıya falan koşsam diye bekliyorum.

ben deli olduğum için bana her gün bayram. şu an yurttayım, yarın tüm eşyalarımı alıp eve döneceğim. pazar günü tekrar buraya dönerim, pazartesi sabah yükranya'ya uçuyorum. 30'unda şu hayvanları canlı izleyeceğime hala inanamıyorum, umarım uçak düşmez: youtu.be

döndükten sonrası sıkıntı ama. taşınma, okul kaydı vs. derken uğraşacağım. gerçi iyi olur ya, eğlence çıkar bana da. sıkıldım çünkü. yazdan nefret ediyorum, gezmek falan da istemiyorum. bir şeyler yapmam lazım. iyi iyi güzel.

Eh iste. Odevlerin stresinden kacip 2 gun tura ciktim. Geldim, daha da stres yaptim cünkü yapacak isler hala duruyor. 36 derecede proje hazirlamaya calisiyorum klimasiz evde.

Kotu. Kotu geciyor. Calisiyorum. Tatil yok.
Dayimin olum haberini aldim bugun.

Bugun de bir bahane buldum icmek icin.

dikkat dağınıklığı ne zaman aptallık oldu?

sık sık oluyor ve aslına bakarsan bu durumdan kendi adıma memnunum. çalışmadığını düşündükçe çalışması için daha fazla efor sarf ediyorum çünkü, algı kapasitemi arttırmak için uğraşıyorum. genel olarak da zaten her şeye böyle yaklaşmaya çalışıyorum. biliyorum, yaptım, oldu, aha da böyle olur vs. dememek lazım. yerinde saymak, geriye gitmektir. o yüzden daima bir şeyler eksikmiş gibi yaşamak en iyisi. ha dengeyi iyi tutturmak lazım tabii, "ben gerizekalıyım" diye özgüveni sıfırlayıp eve kapanmakla "yeterince iyi değilim" düşüncesiyle motive olup ileri gitmek arasında çok büyük fark var. ikincisini yapmak lazım.

geçenlerde that sugar film'i izledim ve rahatladım biraz. iq'mun yarı yarıya düşmesinin sebebi sanıyorum ki şeker. ben ciddi bağımlısıyım şekerin, öyle gizli şeker falan da değil bildiğin çikolata dondurma falan yemezsem sinirleniyorum, mutsuz oluyorum. %15-20 götürüyodur herhalde bu benden.

Sıkıntı yok normalsin

@ardacan +1 :))))

bahsettiğin şey aslında gerçekten dikkat dağınıklığı.
bu tarz bir durumda ben kendime hemen 5 dakika mola veriyorum, yaptığım işi bırakıp arkama yaslanıyorum. kendiliğinden geçiyor :)

Ne hissetmesi! Hayatta en hakiki mürşit kafamın çalışmaması. Uykusuzken zaten malın ötesine bağlıyorum da, hayatta en büyük derdim vasat zeka zaten. Kendimi sevmesem nefret bile ederim bu yüzden, iyi ki kendimi seviyorum aralarda, geçinip gidiyoruz.

bazen bana da oluyor ama nedeninin odaklanamamak olduğunu düşünüyorum. aklım başka yerde oluyor. ya da ciddiye almıyorum. bu nedenle bazı şeyleri anlamıyorum. çünkü daha önce çok daha kompleks şeyleri kavrayıp çok başarılı olduğum oldu ve çok daha basit şeylerde sıkıntı yaşamamın nedeni dikkatimi vermemem olduğunu böyle anlıyorum.

Zaman zaman.

Anlık dalgınlıklar, uykusuzluk yorgunluk gibi durumlar disinda hiç böyle hissettiğimi hatirlamiyorum. Bir anlık olur yani, zekamı sorgulayacak kadar degil.

İnsanlar aşık olmayı boşa özlemiyor; sevilen kişi sadece bir araç, sevmek amaç. Bunun da insanın narsistliğiyle bir bağlantısı vardı ama şimdi hatırlayamadım nasılını.

ben devilred'in tam tersi düşünüyorum. aslında sonunda yine narsisizme bağlanıyor ama benimki farklı yoldan. asla "aşık olmayı" özlemiyorum çünkü sevgi benim için özel, çaba gerektiren bir şey. değeri, ayrıcalığı olmalı diye düşünüyorum. sevdiğim kişi için, ilişkim için hiçbir şekilde değilse bile mental olarak çok enerji harcarım, orası kesin. böyle bir şeye beni sevmeyen, bunu hak ettiğini düşünmediğim biri için katlanmam. sevmenin en güzel yanı hayatını paylaşabileceğin ikinci bir kişiyi getirmesi. yoksa hiç sevmezdim ben açıkçası, seviyor olmanın neyini seveyim ki bana ne. ben kişiyi seviyorum. sevgimi hak ettiğini düşünmüyorsam enerjimi daha başka şeylere kanalize ederim, ne uğraşcam.

ben devilred'e katiliyorum.

Oldu. Hatta iki his birbirine o kadar yakın ki "Ben onu mu seviyorum, sevmeyi mi seviyorum" diye sorardım bol bol. Sonra ayrıldık ve başka biriyle de beraber olduktan sonra böyle bir soru hiç kafamda olmadı. Sonrasında "Meğer ben kendimi ilişkide sanıyormuşum" dedim.

Alışkanlık hali değil tam. Duygularının senden mi, ondan öı kaynaklandığına emin olamama ve aradaki bağı çözememe gibi sanki. "Bir ley havada ama be havada" gibi bir adını koyamama durumu oluyor. "Kafamda önemli bir soru kalmadı"lık bir birlikteliğin ne kadar önemli olduğunu anladım.

Bu benim de dikkatimi çekti. Tanımadan çok asiri, deli gibi hoşlandığım, elimin ayağımın titrediği insanlarla tanıştıktan sonra aşırı derecede sıradan bir ilişkim oluyor. Ben de sevmeyi sevmek tabirini kullanıyorum hep bu konudan bahsederken. Bu bı alışkanlık olabilir. O ilk andaki heyecanı yaşamak aşkı yaşamaktan daha kolay ve daha masrafsız olarak görünebilir ve hissettirebilir insana. Ayrıca o ilk an hissettiklerini hissetmek için böyle bir insana dönüşmüş olabilirsin, yani bunu alışkanlık edinmiş olabilirsin. Bence kötü bı alışkanlık ve normal olmamalı. Bana normal gelmiyor.

Gayrıresmî adı, "Mini Dünya Kupası" olarak geçiyor. Dünya Kupası'ndan bir yıl önce (gerçekleştirileceği yıl değişebiliyor, bir yıl öncesi yeni yeni alınan bir karar), sonraki yılda ev sahibi olacak ülke tarafından gerçekleştirilen bir organizasyon. Bildiğim kadarıyla her kıtanın şampiyonları ile birlikte turnuvaya davet usulü gelen diğer takımlar arasında oynanan bir turnuva işte. Fakat, kıta şampiyonları mevzusundan emin değilim. Tüm milli takımlar aynı ciddiyetle yer almıyor; hatta daveti geri çevirenler de olabiliyor.

Mesela bu yıl, Almanya'nın yedek ağırlıklı bir kadroyla geldiğini gördüm. Keza, eğer yanlış hatırlamıyorsam aynı Almanya 2003'teki daveti geri çevirmiş, daha sonra yerine Türkiye davet edilmişti.

dünya kupası'nı düzenleyecek ülkede gerçekleştirilen, kimsenin iplemediği, prova türü bir organizasyon. herhangi bir ehemmiyeti yok yani, dünya kupası öncesinde eksik-gedik varsa tamamlansın, organizasyon provası yapılsın diye oynanıyor.

ronaldo yu yoruyorlar bosa. o da niye oynuyor hayret ettim

suudi arabistan tarafından ilk defa organize edildi. 3 turnuva kadar onlar ev sahipliği yaptı; sonra fifa organizasyonu eline aldı. 2005'e kadar 2 yılda bir gerçekleşiyormuş. 2005'ten beri 4 yılda bir oynanıyor. kıta şampiyonları, dünya kupası şampiyonu ve ev sahibi katılıyor.

mesela 2013'te ispanya hem son dünya şampiyonu hem de son avrupa şampiyonu olduğu için kupaya euro 2012 finalisti olarak italya davet edilmiş.

bizim için güzel de takımlar angarya gözüyle bakıyorlardır. almanya yedeklerle geldi mesela; ama fifa'dan ve organizasyon komitesinden tepki aldılar.

tek cümleden fazla kullanmıyorsunuz sanırım, çöp yorum yapacağınıza hiç yazmasanız daha fazla enerji saklayabilirsiniz.

onlar da insan.
bu konuda yazılacak anlatılacak çok şey var da bu ülkede özellikle değmez açıklamaya.
cevaplara göre çemkireceğim insanlara.

Delilik ve psikiyatri üstüne, çalışma alanım sebebiyle, araştırma yapma ve literatür tarama fırsatım az çok oldu. İki konuda ilgimi çekiyorlar. Birincisi rasyonel ve çıkarları doğrultusunda karar veren modern özneyi meşrulaştırmak için 'ikinci sınıf' insan (öteki) statüsüne düşürülüyorlar. İkincisi patolojikleştirme üzerinden bireyin özneleştirilmesi, denetimi ve disiplini için kullanılan mekanizmaların deneği haline getiriliyorlar. Bu sebeplerden dolayı, bu kişilere bakış açım, görece daha olumlu.

Hasta olduğunu bilen insana canım feda. Bir köşede sessiz sakin takılsın, kimseye sataşmasın, ağzımı açıp "deli la bu" demem. Ama nerede millete saran, sorunlu olduğunu kabul etmeyen manyaklar var, onların toplumdan uzaklaştırılmasını doğru buluyorum. Hele ki Amerika gibi bir ülkede bu çok normal çünkü insanlar sapıtmaya meyilli. Ben mesela hayatımda hiç psikoloğa gitmedim. Antidepresan kullanmadım. Ciddi durumlarda akıl hastalığı olup da ilaç kullanan her insana saygı duyarım ama ota boka antidepresan kullanıp 50 tane ilacın ismini ezbere bilecek kadar ilaç kullanmış insanlar gözümde direkt düşüyor. Aklımda zayıf olarak kalıyorlar.

başlarına gelen herhangi bir hastalıktan farksız. talihsiz kimseler işte.

daha kompleks olduklarını kabul etmekle birlikte sıradan bir vatandaş olarak ruhsal sorunların da fiziksel hastalıklardan farksız olduğunu düşünüyorum, dolayısıyla ciddi bir problemi olmadığı müddetçe hastaymış değilmiş, ilaç kullanıyormuş kullanmıyormuş vs. hiç ayırmam, sonuçta bacağı kırılan birine "geçmiş olsun" diyoruz, "yürüyemiyo da kodumun kertenkelesi" değil. üstelik psikolojik rahatsızlıklarda sınırlar o kadar belirgin değil. fazlasıyla sıradan ve normal görünen biri hasta olabilirken, "deli lan bu" dediğimiz birisi ruhsal olarak son derece sağlıklı olabiliyor. bu açıdan, ruhsal sağlığı olsun veya olmasın, insanları "hasta" veya "sağlıklı" olarak değerlendirmek doğru değil bence. hadi antidepresan kullanan arkadaşımız hasta olsun. biz kendimiz ne kadar sağlıklıyız peki? bizim antidepresan kullanmamamız gerektiğini, bu şekilde iyi olduğumuzu kim söylüyor? yanlış anlaşılmasın, "hepimiz hastayız abi aslında" ergenliği yapıyor değilim. sadece, demek istediğim, mental hastalıklarda fizikseldekilerdeki kadar keskin ve belirli ayrımlar yok. o yüzden ağır bir problem olmadığı ve kişi hastalığının bilincinde olup da bununla mücadele ettiği müddetçe ben hiçbir şekilde olumsuz değerlendirmem.

bir de bu hastalıkları ciddiye almayan, küçümseyen yaklaşımlar var.
"çok abartıyorsun herkes böyle şeyler yaşıyor" ya da "ben de depresyona girdim geçen ay şimdi iyiyim çok düşünme geçer" gibi.

açıkçası psikiyatrik bir sorunu olup bunun üzerine tedavi gören ya da ilaç kullanan herkese bakış açım, diğer insanlara olandan daha pozitif olabilir.

çünkü bu ülkede yaşayan insanların çok büyük bir kısmında, (henüz tanısı konmamış olsa da) halihazırda psikolojik rahatsızlığı bulunduğuna inanıyorum.

bunu fark edip kendisini olumlu bir yola sokmuş insanlara ise sırf bu sebeple daha çok saygı duyuyorum.

bunu yapmayan gidip bir çorba yüzünden adam vuruyor, ya da çoluk çocuğa musallat oluyor da ne oluyor? deli değil de katil ya da sapık diye anıyoruz kendilerini. ya da en hafif ihtimalde ise psikolojisi bozuk olup arkadaşlarına, ailesine çektiriyor; geçimsiz, huysuz diyip geçiyoruz. neden? çünkü henüz tanısı konmamış.

hepimiz deliyiz, ya da olabiliriz. bunu kabul edip hayatını ona göre idame ettirmeye çalışan ise candır bana göre.

Burada mı yoksa Sözlük'te mi okumuştum geçen gün bilmiyorum. 'İstanbulluların üçte biri acilen hastaneye kapatmalık, üçte biri ilaçla tedavilik, kalan üçte biri de uzun süreli terapiden sonra ancak travmalarını atlatır' diyordu. O yüzden, açıkçası nevrotik olanlara 'Normaaal, herhalde bozuk olacak. Kimin ruhu doğru ki' gözüyle bakıyorum. Hatta, doktora gidecek kadar bilinçli oldukları için ve çaba harcadıkları için de takdir ediyorum. Bunu kınayanları kınıyorum. Kınana kınana hem toplumsal hem bireysel travmalara karşı yardım almayarak manyağa bağladık; dışarıda yüzü gülen insan kalmadı, herkes canavar gibi davranıyor. Nevrotik davranmak delirmek ya da anormal olmak anlamına gelmiyor, stres kaynağı karşısında her insanın gireceği hal bu.

Psikozlara gelince, birkaçını bir anda içeren bir insanın yıllardır yakınıyım. Minör durumda olanları yukarıdaki gibi değerlendiriyorum ama majör olanlarının çok ama çok zor olduğunu biliyorum. Bazen kişinin kendisine de zor, bazen sadece bakana çok zor. Asla çekinmek veya konuşmamak gibi bir durumum olmadı ve olamaz da, o koşullarda birini gördüğümde zorluğunu ve yükünü hissediyorum hemen. Karşıdakinin nasıl yıprandığını düşünebiliyorum sadece.

Amerikalıların bizim gibi stres kaynakları yok çok fazla. İş en büyük stres kaynağı ama iş dışında da streslenecek çok bir şeyleri yok. Bu yüzden psikoloji bozacak çok büyük bir etmen de yok. 11 Eylül travması halen her yerde. Bizim gibi yılda 10 bomba patlamıyor. Trafikte zaman geçirmiyorlar. Kibar kibar davranıyorlar. E haliyle, ortada çok anksiyete yaratıcı şey de yok sıradan vatandaş için. Ama örneğin, bir göçmenin işi için kendini ispatlaması gerekiyor, bir zencinin bir beyaz polis karşısında kendini kollaması gerekiyor, bir Latinin herhangi bir yere girdiğinde alacağı tepkilere hazırlıklı olması gerekiyor. Azınlıklar için anksiyete kaynağı görece daha fazla ama sıradan vatandaş daha rahat.

Bir de Amerikalılar çok korkak. Büyük şehirlerden ve eğitimli insanlardan çok söz etmiyorum ama senin, benim gibi halk her şeyden ürküyor. Hatta bununla ilgili çekilmiş bir belgesel de var. Adını unuttum ama 'Kanadalılar neden cesur, Amerikalılar neden korkak' diye. New York ve bir iki büyük şehir dışında marjinalin m'sine dayanamayan, başkanlarını veya senatörlerini 'Aile hayatı var, mutlu ailesi var' diye seçen insanlar. Geçen sene en büyük korkuları palyaço görmekti. Çünkü geçen yaz kampüslerden birinde palyaço kılığındaki bir kişi kampüste iki kıza saldırmış. Ondan beri kışın bir kısmını 'Palyaço göreceğiz' diye geçirdiler. Troller de insanları korkutmak için palyaço kılığına girip milleti korkuttu. Mesleği palyaçoluk olan birinin arabasını parçaladılar, yolda saldırdılar. Kuzenimin kızı Amerika'da doğdu ve gece evinin kapısının önüne çöp atmaya korkuyordu 'Palyaço saldırırsa' diye. Geçen gün bir şey öğrendim, eğer evde biri intihar etmişse evin fiyatı bayağı düşüyor, çünkü hayaletinin evde olduğuna inanıyorlar ve ev zor satılıyor. O eve gelen insana da anında 'garip bir insan' damgasını yapıştırmaya meyilliler. Aynı şekilde, eski mahkumlardan ve psikoloji rahatsızlığı çekenlerden de rahatsız oluyorlar. Bunun yanında, bir de zaten bireyselliğin had safhada ve çoğu kişinin izole yaşadığı bir memleket. Normal olmayan her şey korkutuyor, aşağılanıyor. Dediğim gibi NY ve büyük şehirler dışında. Zaten dehümanizasyon için bahane arıyorlar, ruh hastalıkları da onlardan biri. En ufak şeyde dehümanizasyon standart zaten. Kahve içmeyince bile minik çapta 'Nasıl yani, sen insan olamazsın o zaman' tribine giren insanların ruh hastalığına tahammül etmesini bekleyemiyorum.

ayağımı dışarıya sarkıtabilmek için koridor ve mümkünse en arka.

acil çıkış candır.

arka taraf koridor, cillop gibi servis.

10F, her zaman. en iyi koltuktur.

Acil çıkış çok ayak altı oluyor. En arkalar mis. Uçak boşsa ve online checkin yapmamışsan bir de yanına bloke rica edersin. Üç koltuğa yayılıp uçarsın.

10F +1

Ay bunu hatırlayan kalmış haha.

en arkalarda herhangi bir yer. hem yanım boş kalıyor hem de uçak iner inmez ayaklanıp koşturan insanlarla haşır neşir olmak yerine yer ekibini izliyorum camdan.

10F +1

neden bilmiyorum ama 24F

23M KOCAELİ

ben kanatlara yakın ve cam kenarında olmak istiyorum, özel bi koltuk tercihim yok, online check-in'de varsa eğer kanada yakın ve cam kenarı almaya çalışıyorum. motor sesi, kanadın voink voink sallanması, hem de dışarıyı izleyebiliyor olmak vs. tam anlamıyla "uçtuğumu" hissediyorum. hoşuma gidiyo, uçağa doyuyorum resmen.

kesinlikle 10f

kanattan 2-3 satır ileride oluyorum genelde yer varsa ağer. tabi bu türk hava yollarındaki koltuk seçme zamazingosunda oluyor genelde. onun dışında default pegasus ne verirse.

F olmasına özellikle dikkat ediyorum 9-10 F yetüşebilirsem alıyorum ama son zamanlarda hepm13F ile uçtum

direkt ayni degil ama unravel olabilir mi yav

hah aynen ravel ya.

bevel

olur.

kadın çalışıyor erkek çalışmıyorsa sorun olabilir. örneğin kadın çalışıyor ve haliyle dışarda biryerlerde para harcamak istiyor ama 24'lük elemanın o kadar imkanı yok. her seferinde ev yolu gözükebilir. sorun olabilir de olmayabilir de. mesela benim hayatımda sorun olurdu.

23-28 var bizde, şu zamana kadar yaş nedeniyle tek bir sorun dahi yaşamadık. bu konuda başkalarının ne dediğini dinleyecek değilim açıkçası, biz sevdik ve "olduralım" dedik, yaptık. o açıdan, sorun yaşamıyorsanız siz de yardırın bence. kimisinde olur, kimisinde olmaz. çok klişe olacak, hep bu cevabı veriyorum ama karakter-uyum meselesi.

19-25 ilişkisini yaşıyorum. Benim üniversite öğrencisi olmam ve onun iyi bir işte çalışıyor iyi bir okulda yüksek lisans yapıyor olması bazen sıkıntı yaratıyor tabi ama uyum sağlamaya çalışırsan halledersin. Şahsen ben de çalışmaya başladım bir şekilde durumu dengelemek için. Karakter olarak yaşıtlarımdan olgun birisi olmuşumdur çoğu zaman. Olgunluk vs çok sıkıntı olmuyor. Seviyorsan istiyorsan olur. Olmadığı yerde düşünürsün. Tekrar denersin. Yaş problem değil, yaşın olgunlukla bir alakası da yok. Kişinin kendisini geliştirmesi ve karşındakine ne kadar uyum sağlayacağı ile alakalı.

Erkekler cok gec olgunlasiyor. Bence o kadin uzun sureli dusunmuyor ani yasiyor.

kız kardeşim için gayet de oldu, temmuzda evleniyorlar.
eniştem kardeşimden fazla kazanıyor yalnız.

Uzun vadeli beklentiye girilmezse sıkıntı olmaz.

19-20 yaşından sonra 5 yaşın hiçbir önemi yoktur. Hele ki bu kadar çok ortak yön varsa. Benim de bugüne kadar kendimden 5-10-15 yaş büyük hanımlarla ilişkilerim oldu. Beraberken inanılmaz mutluyduk, çok güzel anılarımız olmuştu. Evlilik için istisnalar hariç uygun değil ama sevgililik için gayet uygun bence.

abi erkek genç kadın ister .Olmaz biter bi yerde

ilk boşalmanın ardından 2-3 saat kadar bekle

Cinsel terapi

Seks yaptigin kisiyle ilgili endiselerin ya da kendinle ilgili guvensizligin varsa (tatmin edememe duygusu gibi) ereksiyon sorunlari yasayabilirsin. Bir de genetik yas yasam tarzi givi faktorler de etkili olabilir.

@uzman pratisyen, yok ertesi gün bile olmuyor stresten bazen.

@vegas, sigara yok alkol de ara sıra. Performansı etkileyecek oranda yok.

@westblack, o kadar param yok henüz :(

@floydian, bu her zaman olan bir şey değil, yani takıyorum da normalde ama bi erken boşalma oldu mu yitip gidiyor.

@Traveler, kendime güvensizliğim var biraz evet. Yaş daha normal ama.

Bilgim yok ama düzensiz uyku, yeterince dinlenmeme ya da partnere henüz alışmamış olma gibi nedenler de olabilir.
Diyola :)

Performans sürüşüne çık bisikletle. Yardırabildiğin kadar hızlı ya da tırmanabildiğin kadar..

Temizlik konusunda bir sorun yoksa prezervatif kullanmamayı dene. Bu şekilde hissi daha da artırabilirsin. Bu kalkış-iniş olayları büyük ölçüde hisle ilgili.

osbiri ve pornoyu "acilen bırakmanız gerekiyor". sporla kondisyonu yükselt. bulgur pilavı ye (ciddiyim).

bildiğin performans anksiyetesi. %99 ihtimalle fiziksel olarak hiçbir sorunun yok, bu ihtimali düşünme. seviştiğin kişi sevgilinse eğer, kendisiyle konuş bu konuyu. ne bileyim ön sevişmeyi uzatın, o sana "sen her türlü efsanesin aslanım" desin vs. birazcık ittirsin seni. bir şekilde kendini daha rahat hissetmen lazım. ya güvenini arttıracak şeyler yap ya da üzerindeki baskı azalsın.

önerim garip gelebilir ama sevgilin ya da kendini yanında rahat hissedebildiğin biri değilse seviştiğin kişi, denemelerine rağmen de yapamıyorsan, bırak abi sevişme o kişiyle. her türlü kaldırıp pancar motoru gibi giden adamlar da vardır belki ama kimisinde öyle olmuyor, rahat hissedemeyince yapamıyorsun. zorlayıp da kendini mental olarak bitirmenin manası yok, başkasıyla sevişirsin yav.

yaşadığın şey gayet de olabilen, sıradan bi şey. üzerinde durmamaya çalış. dediğim gibi %99 ihtimalle performans anksiyetesi yüzünden sapıtıyorsun, gencecik adam düldülü çıkaramıyorsa sebebi budur, kalkmayacak değil yoksa.

fiziksel aktiviteyi arttırmak muhakkak uzun vadede performansı olumlu etkiler ama 30 yaşın üstünde değilsen fiziksel aktiviteyle kısa vadede sonuç alacağını sanmıyorum, senin durumun fizikle alakalı değil çünkü. gerildiğin, kasıldığın zaman kamaşenkoya kan gitmiyor. bu kadar basit. rahat bi şekilde, sindire sindire, partnerinle konuşa görüşe devam ettiğin halde baktın hiçbi şekilde düzen oturtamıyosun o zaman sorunu fizikte ara.

dik dur eğilme bu millet seninle

Y.rak kılıfı kullanmak iyidir. Ben sevgilisi ile sevişirken kızın adamın üstünde düşük yaptığı kanlı hikayeyi okuduğumdan beri zırhımı kuşanıp çıkıyorum arenaya. Konuyu rayından çıkarmak gibi oldu, modlar mazur göre.

İkinciyi yapman gerektiği için değil canın gerçekten istediğinde yap. Derdin hatuna gösteri yapmak değil, keyif almak olsun.

stresini durumunu hoş görecek birini bul. cialis iç keyfine bak....

Mesaj geçmişini okumam da kimlerle mesajlaşmış şöyle bi bakarım. Anlamsız birisini görürsem de sorarım bu kim diye, habersiz yapmayadabilirim ama kendi isteğiyle bak diye vermiş.

sevgiline göre değişir. ciddili sevgilimse bakarım. güvensizlik teşkil eden şeyler varsa ayrılırım. kıvırmaya gerek yok.

kimlerle konusmus diye bakarim ama oyle acip tek tek arkadaslariyla, hemcinsleriyle falan konusmalarina bakmam.

şifrelerini ben asla bu yönde bir istekte bulunmadığım halde "ne olur ne olmaz, lazım olursa benim yerime bir şeyi sen yaparsın" diyerek kendisi verdi. sadece bir kez kendisi istediği için girdim, onun dışında girmedim. girmem de. ben prensip olarak şifrelerimi asla kimseyle paylaşmam bu arada, kendisinin de bu yönde bir talebi yok zaten.

neden diye soracak olursan, durduk yere canımı sıkmak istemiyorum. ben onunla kendisine güvendiğim için sevgili oldum. şu an ne yaptığını bilmemin imkanı yok, gidip evine gizlice kamera mı yerleştireyim? böyle hayat yaşanmaz. ya güvenirsin ya güvenmezsin. haliyle, açıp da mesajlarını okuma ihtiyacı hissetmiyorum çünkü beni aldatacağını ya da yanlış bir şey yapacağını düşünürsem ilişkimi keserim direkt. böyle biriyle neden birlikte olayım ki?

bunun yanında, sevgili mesajları yanlış anlaşılmalara çok müsait oluyor. atıyorum onun bir arkadaşıyla kendi arasındaki üslubu, şakayı vs. bilmediğin için çok küçük şeyleri abartıp sorun haline getirebiliyorsun. kendi adıma, buna gerek görmüyorum. dediğim gibi, ben zaten güvendiğim için birlikte olmuşum, mesajlarına bakacak kadar güvensiz hissediyorsam o noktadan sonra ilişkimden hayır geleceğini düşünmem pek.

o yüzden okuyup da boşuna ortalığı karıştırmanın gereği yok, bana ne. ünlü şair mustafa topaloğlu'nun da ifade ettiği gibi, cehalet mutluluktur.

her satırını okurum

O mesaja bakınca hiçbir şey eskisi gibi olmuyor.

Okumam okuyani da sevmem. Maco degilim.

ideal olan sevgililerden birinin digerine sormasi "okusam rahatsiz olur musun?" diye. rahatsiz olur ise okumamli ama kendi mesaj gecmisi de gizli kalmali. Eger "okuyabilirsin" der ise iki taraf da birbirine acmali. Bir iliski ya "guven" ya da "seffaflik" uzerine oturabilir. ya iki taraf da birbirine guvenir ve okumasi icin bir neden yoktur, ya da iki tarafta birbirine seffafdir okunmasinda sakinca yoktur. Iliskilerde en buyuk problem bunun onceden netlestirilmemsi, biri iliskiiyi seffaflik uzerine var sayiyorken digeri guven uzerine kuruldugunu dusunuyordur. Bu da ilerde kavgaya neden olur, yada biri bu durumu kotuye kullanir. Kendi mesajlarini saklarken digerininkini okumak gibi. Aslinda seffaflik veya guven iliskisi durumu da dogru ve yanlis degil, dogru olan ortak karar verilmis olmasi, yanlis olan karar verilmemis olmasi yani ciftin birbirinden farkli dusunmesi.

aslında okumamak lazım ama okurum.

yalnız şöyle ki stalk ve dedikodu manyapı bi insan olarak kim şifresini verirse versin okurum. olay sevgilide değil yani.

Sevgilim bana "mesajlarını okusam rahatsız olur musun" dese, savunma psikolojisiyle "yğöö al oku" derim. ama bu yaptığı çirkin davranışından dolayı onulmaz yaralar açılır

eskiden kesin okurdum.
şimdi, şöyle bir bakarım kimlerle konuşmuş ne yapmış diye.

karşımdaki insana, ilişkinin durumuna, süresine, duyduğum güvene göre değişir mesajları da okuyup okumayacağım.
haberi olmadan okuyacağımı yine de sanmıyorum.
ama eğer okursam da, kendimi yemem, okuduğumu söylerim.
kavga edilecekse kaçmam.

bu mail ve mesaj okuma meseleleri gereksiz gerginlik yaratıyor ilişkilerde.
çünkü illaki takacak bir şey bulunur.
çok da girmemek lazım bu konulara.

Ben farklı bir tarayıcıdan oturum açınca ona uyarı gideceği için hesabına giriş yapmazdım utancıma.

Ancak tut ki tesadüfen mesaj kutusu açık bir şekilde denk geldi, önümde kabak gibi duruyor. O zaman kendimi tutamayıp okurum ve %100 moralimi bozacak bir şey bulurum o mesajlar arasında. Okumamak ruh sağlığı açısından en doğrusu.

kendi isteği ile biri bana facebook -ya da herhangi başka bir mecra- şifresini verse ben bu şifreyi kabul etmem. eğer bana bir şey yaptırmak için lazım olursa o an geldiğinde şifreyi alırım, sonra şifreyi değiştirmesini talep ederim.

kim olursa olsun bana bir anıyı göstermek ya da fikir almak için gösterilmeyen yazışmaları okumam. neden okuyayım? bu onun başkasıyla arasında olan bir şey. biriyle birlikteysem zaten ona güveniyorumdur. tabii bu güven boşa bir güven de olabilir ama hakkım olmayan şeyler yaparak bunu öğrenmek ile bu güveni boşa çıkaran şeyler yapmak aynı şey bana göre.

sevgilimin cep telefonu şifresini biliyorum, o da benimkini biliyor çünkü sürekli lazım oluyor. ev arkadaşımın ve sık sık görüştüğüm başka arkadaşlarımın da telefon şifrelerini biliyorum ona bakılırsa.
telefon şifresi dışındaki facebook vs. şifrelerini bilmiyorum. çünkü bana ne.

soruya cevap: bu güne kadar sevgilimin telefonunu karıştırma fikri bir kez olsun aklımdan geçmedi.

o da benim telefonuma hiç bakmamıştır ve bakmak aklına gelmemiştir eminim ki. çünkü bizim aramızda öyle bir güvensizlik yok.

sevgilisinin telefonunu/sosyal medya hesaplarını karıştıran insanları da duyunca çok üzülüyorum. demek ki çok dandik ilişkileri varmış, yazık.

@der meister +1
ne şifre alır, ne şifre veririm. sevgili de olsan, evli de olsan, her zaman kendine ait bir hayatı, bir özel alanı olmalı. Birliktelik saygıdır, güvendir, zaten güven(e)miyorsanız, mesajları okumak da, bütün hesabı kontrol etmek de, sizin için bir halta yaramaz.

kendi isteğiyle de verse facebook şifresini ya da cep telefonu almam. Evet kimine göre ben bir enayiyim.

Ama bu hareket benim de aynılarını ona vermem gerekmesi gibi bir beklenti yaratacağını düşünüyorum. Sevmem böyle şeyleri ben. Güvendiğim biriyle olmayı ve bana güvenmesini tercih ederim. Özel alan bırakmakta önemli ayrıca.

Ciddi ilişkim oldu. Ne okudum ne de o okudu. Gerçi sosyal medya ile falan işimiz olmadığı için de rahat olmuş olabilir ancak cep telefonu mesajlarımızı kontrol etmedik örneğin. 17 yaşında falan yapıyorduk böyle şeyleri değil mi ??!. Ha bir şeyden ciddi manada şüphelensem belki ama şüphelenmeyeceğin ve güvendiğin bir ilişki olmalı ve bunlar olmamalı.

Okumam ayrıca mesajlarını okumakla kimlerle konuşmuş diye bakmakta bir fark göremiyorum. Sevgilimin telefonu da benim telefonum da şifresizdi bir kere açıp bakmadım ama o benimkine baktı.

ben duygusalım. baya duygusalım. yani keşke olmasam..sevmiyorum..

duygusal olmayan insanlar her yerde kazanıyor.

22, kadın.

duygusalım ama pek çaktırmıyorum. bilen bilir.

aşırı, ama belli etmiyorum. çok benzer bir durumu geçen shuffleda like a stone denk gelince yaşadım, bayağı ince ince ağladım, favori şarkılarımdan biri de değildir üstelik.

Duygusal bir tarafım var ama ağlak değilim. Gerçek durumlarla karşı karşıya kalınca yoğun bir duygu hissederim. Bir kere teyzem anlatmıştı. Bir tane hamile kadın, yolda köprünün altından bir kamyonun geçemediğini görünce ağlamaya başlamış. Bana çok komik gelmişti. Bir kamyonun bir köprünün altından geçememesi birini neden ağlatsın ki? Hamilelikte hormonlar tavan yaptığı için çok anlamsız değil aslında ama yine de saçma. Böyle şeyler için duygulanmam mesela ama bir filmden bir sahne gibi anlara tanık olursam duygulanabilirim. Sonra geçer. Bir de ben boğa burcuyum. Herkese belli etmem duygularımı. :) 24 yaşında erkeğim.

23e, bayağı duygusalım ama annem çok bencil ve vurdumduymaz olduğumu söylüyor, duygusallıkla ikisi nasıl bir arada olabiliyor o kısmını bilmiyorum. duygusalım, ondan eminim ama annem de haksız değil. şu zamana kadar duygusallığımın pek zararını görmedim çok şükür. benim için önemli bir test vardı bu konuda yakın zamanda. çok sevdiğim bir arkadaşımdan çok abuk bir zaman ve şekilde hoşlanmıştım, evli ve çocuklu olduğu hatta beni evinde koca bir ay ağırladığı için haliyle iletişimi tamamen kesmişti.

o dönem aslında "bu kadar duygusal olmasan, düşündüklerini olduğu gibi anlatmasan, bazı şeyleri sadece kendinin anlayabileceğini ve bunların yanlış anlaşılabileceğini fark edebilsen keşke" demiştim kendime. ona, onun gözünde ruh hastası ve manyak görünmek pahasına upuzun, bir sürü şey yazıp anlatmıştım her şeyi. bir noktadan sonra konu ikimizi aşmıştı zaten, ben güneş açsa bile bunun bana ne hissettirdiğini ona yazar hale gelmiştim.

aradan üç ay falan geçti, ben bu arada tabii yazmayı çoktan bırakmıştım. geçenlerde affetti sağolsun. beni tanıdığını, bana güvendiğini, fazla sert davrandığını düşündüğünü vs. söyledi. şu detay önemli: benimki geçici ve yine tamamen duygusal yoğunluk kaynaklı bir saçmalıktı, barıştığımızda hoşlantı mevzuunu çoktan geçmiştik yani.

iyi mi oldu bilmiyorum ama bu olay olduğundan beri "iyi ki böyleyim" diyorum açıkçası. duygusallığım sayesinde belki beni manyak bir ırz düşmanı olarak hatırlayacak bir arkadaşımı tekrar kazandım ve benim için cidden çok çok büyük bir olaydı bu, ölüyü diriltmekten farksızdı.

o yüzden aşırıya kaçıp kendime zarar vermemek kaydıyla duygusal olmamı seviyorum. ergenlikte bir dönem "bu kadar duygusal olmasam keşke" diye kendimi törpülemeye çalışıyordum ama artık onu da yapmıyorum. yaşla, tecrübeyle vs. bazı taşlar kendiliğinden yerine oturuyor gibi geliyor. kendimce, elimden geldiği kadar dengeli, düzgün ve hepsinden önemlisi çevremdeki insanlara karşı dürüst olmaya gayret ediyorum. ne mutlu bana ki etrafımdaki insanlar da bunu büyük ölçüde anlıyor. abartılmadığı sürece duygusallık iyi bence. en azından benim için.

bunun dışında genel olarak duygularımı yoğun yaşamayı seviyorum, hayattan başka türlü pek tat alamıyorum. mesela nhl play-off'larının başladığı günü kendim için bayram ilan etmiştim, basbayağı böyle anneme kardeşlerime falan sarılmıştım sfjsk kendimce şölene çevirmiştim o günü. böyle denyoluklarım var ama dediğim gibi bunları bilinçli ve kontrollü olarak yaptığım için sorun görmüyorum, sürekli ağlayıp çok şiddetli duygusal bunalımlar yaşasam üzülürdüm. şu an için öyle bir durum yok. gafa yerinde şimdilik.

ağlarsam vicdan ve merhametime dokunan şeyler yüzünden ağlarım. duygusal meselelerde tam 1 odunum.

Stalin'den (1), Yılmaz Morgül'e (5) bir skalada kendime duygusallık puanım 2. O ölmüş, şu sakat kalmış, bu aç kalmış. diğeri sevdiği kıza kavuşamamış. sevdiklerim dışındaki kişiler ve şeylerle ilgili tecavüz olayları ve hayvanlara işkence dışında beni etkileyen bir şey yok.

www.youtube.com

ben de küçükken biraz hüzünlü bir çocuk olduğum için herhalde hüzünlü çocuklar beni duygulandırıyor. leonard cohen de duygulandırıyor. high hopes ve forever and ever'a duygulanmadım.

29 e

29E / Tam duygısallsicam gulme tutuyor.

27 e. Sokakta kopek gorunce ne yiyecegini sevgiye ne kadar ihtiyaci oldugunu ailesinin veya sahibinin nerede oldugunu dusunuyorum. Bogazim dugumleniyor. Gozlerim doluyor. Uzuntuden midem bulaniyor. Olmek istiyorum. Hic bir seyden keyif almiyorum.

33k

Cogunlukla duygusal bir insanim. Bunu "gozu sulu olmak", "kolay uzulebilmek", "ona buna gozleri dolmak" olarak tanimlamiyorum; her duyguyu derin hissedebilmek olarak tanimliyorum. Uzulurum, sevinirim ama cok sinirlenmem ornegin. Sinir duygum pek yok. Yilda 3-5 kere falan tas catlasa. O yuzden %100 duygusal olabildigimi de soyleyemem. Kalan duygulari bol bol hissederim, hissetmeyi ve duygulari cok severim. Hayatin rengidir duygu, olmazsa tatsiz, tuzsuz ve yavan olur.

Duygularla cok barisigim, kendimi duyguya teslim ederim ama duygusalliktan kastimiz ona buna uzulmek ve gozlerin dolmasi ise, o biraz secici oluyor. Trajedi haberlerine pek duygulanamiyorum ya da trajik haberin arkasina cok fena aglak muzigi dayayinca bana cok fena gulme geliyor, duygularim eglenme merkezine birakiyor yerini. O da bir duygu. Biri siir okurken de cok fena gulerim. O girilen haller falan cok komik geliyor. O yuzden "Bugin Pazar, bugun beni ilk defa beni gunese cikardilar" deyince kahkahayi basasim geliyor okuyanin girdigi tripleri gorunce. Sevgilim guzel bir sey soyleyince onunla gurur duyarim ve gozlerim dolar mesela. Ya da korkudan veya stresten aglayabilirim. Yoruldugumda ise duygularim korelir, "Yoruldukca kaybolur acilar"dan ote, yoruldukca her duygu kayboluyor. Bitkin degilsem duygusal sayilirim. Bol bol hissederim ama cok aglamam.

sanatla uğraşın tavsiye ederim. ben sipariş üzerine müzik yazan bir insanım. müşteri ne modda müzik isterse o moda bürünebiliyorum. üzüntüyse üzüntü, gazsa gaz, neşeyse neşe...

bayağı az.

bazı zamanlar çok ufacık şeylere bile içlenip ağladığım oluyor, o zaman ben bile şaşırıyorum bu halime. ancak genel olarak fazla duygusal bir insan olduğum söylenemez.

yaş 29.

valla benzer konumlardayız, henüz okulum da bitmedi ama laf yemeye alışkın olacaksın kimse anasının karnından uzman doğmuyor o işlere ya da derste öğretilmiyor iş ahlakı. ne yapacağını kapana kadar siklemeyeceksin ki o sırada senin kuyunu çoktan kazmış oluyolar. tecrüben olunca rahatsızsan başka bi yere geçersin. aşşağı yukarı böyle. senin de dediğin gibi işin kendisinden çok insanlarla uğraşmak yıpratıcı oluyor.

Girdigin yerdeki insanlar her seyi cozmus olarak gelmeyecegini , 0 gelecegini biliyorlar. Boyle dusunme sikma canini.

abi manyak deyince kızıyon, öyle demiycem bu sefer. halihazırda master yapıyormuşsun, eğer kendini çok kötü ve hazırlıksız hissediyorsan ve maddi imkanın varsa öncelikle onu bitir, işi mişi düşünme şimdilik. sen bu arkadaş-kız mevzuunu çok takıyosun. kendinle bu kdaar vakit geçirme. hiçbi şey yapamıyosan parka çıkıp yürü. ne bileyim kuşlara bak, ağaçlara bak, kendini düşünme. onları düşün. master yapıyosan işte okula git, eve gelmek yerine kantinde ya da kafede falan otur.

ikinci olarak iş ilanlarındaki o sikko tanımlara takılma. kimse anasının karnından temsilci ya da deneyimli olarak çıkmıyor. en başta herkes zorlanır, "bu ne la" der, anlamaz vs. bunlar zamanla oturacak şeyler. ulu önder michael jordan'ın da ifade ettiği gibi, you miss every shot you don't take. evde oturursan ömür boyu her şeye yabancı ve uzak kalırsın, bir işe girersen 3-5 ay acı çeker sonra öğrenirsin. kendine güvenin de yerine gelir hem, ondan sonra kimse tutamaz seni.

tanım meselesine dönecek olursam... bu şekilde düşünmeyi, insanları küçümseyerek kendin iyi hissetmeyi kesinlikle doğru bulmuyorum aslında ama bazen iyi geliyo. allah aşkına etrafındaki adamlara bi bak, senden çok mu iyiler? o bilinçli, şirketi çok iyi tmesil eden adamlara bak bakalım senden hangi konuda ne kadar iyiler? ben sana şimdi yaptığım işi öyle bi anlatırım ki dersin bu herif çok büyük adammış. bu çoğu iş için geçerli. sen o parlatmalara, iş ilanlarındaki laflara takılma. o kadar komik, o kadar beceriksiz, o kadar aptal insanlar var ki... bunu kötü anlamda söylemiyorum. pekala senin için de birisi beceriksiz ve aptal diyebilir. sorun değil. beceri edinirsen beceriksiz olmazsın, işini öğrenirsen de aptal demezler.

vura kıra ilerleyeceksin bi şekilde, sen yola çıkmaktan korkuyosun üzülürüm diye. korktuğunda hiçbi yere varamayacaksın, sen de biliyorsun. yola çık, yoldan kork. hiç değilse korkunun karşılığında bi şey almış olursun. cevabımı çok sevdiğim fakat kendi hayatımda uygulamaktan kaçındığım bir sözle bitirmek isterim,

"A ship in harbor is safe — but that is not what ships are built for."

İsmail Türüt

@der mesiter engellediğin için burdan yazıyom. senin gibi global olmadığımdan... şaka şaka. manyak olabilirim. master ortamı iyi gibi ama bi dahaki döneme bozulur mu bilmiyorum. kantinde oturan tipler birbirini tanıyor gibi onlarla anlaşacağımı sanmıyorum o yüzden yine okul ev yapıyorum. ya şimdi işe girince bunu nerden aldın amk der gibi davranırlarsa bi zaman sonra ben işe gitmek bile istemem benden çok iyi olup olmama meselesi değil gıro olunca bi şekilde gemin yürüyor nasıl oluyor ben de anlamıyorum. zaten kendimi pazarlayabilen biri değilim bi de bunları düşünüp iyice bocalayabilirim belki diyorum. mesela arkadaş bi ekiple girmiş hazırlık kampı gibi bişeye yapmışlar geçenei almışlar o göze batmaz ama masterda sadece beni çağırdılar işte de tek beni alırlarda ve beceremezsem çok göze batarım ve iyice motivasyonum düşer diye korkuyorum. şu anda sorumluluk alabilecek durumda değilim çünkü. ve gittikçe daha kötü oluyor. tek çarem tanıdık kusurma bakmayacak birinin yanında iş öğrenmek o da mümkün değil gibi.

bir başlangıç yapsan 2 ay sonra 2-3 senelik işi sana öğreten adamlara had bildirmeye kalkabiliyorsun. zira şimdiki gençlik öyle yapıyor. yani aşılmıcak bir dönem değil o. biyerden başlamak gerek. zaten her konuda hiç başlamadığımız şeyler gözümüzde saçma bir biçimde büyümüyor mu? 6 ay evvel vizeyi nasıl alıcam diye 1 ay düşünmüştüm. ilk defa alıyodum çünkü.

sosyallik konusu da nispeten birşey yapmıyor olmanın stresiyle alakalı bir durum. bunun bir sorun değil, sadece stres kaynaklı bi ruh hali olduğunu anımsayıp harekete geçmek, evde durmamak, az düşünmek, harekete geçmek çözüm olabilir. en azından teorik olarak kulağa mümkün geliyor bence. sence?

Başta benim böyle kaygılarım yoktu fakat bir iki azarlandıktan sonra senin durumuna girdim fakat şöyle düşündüm; ulan bu adamlarda çalışarak öğrendi sonuçta. Azar yesem de kötü yapsam da elbet işi öğreneceğim. O zaman kuralları belirleyen aranılan adam ben olacağım dedim. Başarana kadar bayağı iş değiştirdim. Azarlayan olunca işten soğuyup çıkıyordum. Bi kere de yaptığım hatadan dolayı kovuldum :)) öz güvenim yerle bir olmuştu.
Bir iki işyerinden sonra ciddi anlamda işlere hakim oldum ve isteğime ulaştım. Patron arada bağırsa da sağ koluyum.

Asosyallik durumu için bir spor branşı için kursa gidebilirsin. Orada hem sosyalleşir hem özgüven elde eder hemde seratonin yüklenirsin. Ha yaşıtlarından konuşmaktan çekiniyorsan senden yaşça büyük olanlarla daha rahat konuşursun. Onlara bi selam verirsin olur biter. Onlar hemen muhabbeti kurar zaten

ekmek elden su gölden yaşamak, çalışmaya göre daha kolay çünkü. zaten mezunsun yani normal vasıfsız elemanlara göre önde başlayacaksın. okul okurken iş hayatına atılsaydın emin ol bu duyuruyu açmak yerine okul bitirdiğine şükrederdin. hayat toz pembe değil malesef. kendi ayaklarının üstünde duramazsan ezilirsin.

ayrıca yukarıda biri yazmış iki aylıkken tecrübelilere had bildirmeye kalkabiliyorsun diye. sakın öyle bir şey deneme bile ya ezerler ya da taşak geçerler haberin olsun. tecrübeliyken de tecrübesizken de ukalalık yapma, işini yap.

soyle bir sey var: www.youtube.com :)

hiç tatlı değil.

tatlı

her fikre saygım var ama tatlı bulmayanların tatlılık anlayışından şüphe ederim. bu kadar sevdiğim bir çocuk bilmiyorum

bunun kadar değil,

www.youtube.com

çok tatlı. benim yapasım geliyor zor tutuyorum, kesin böyle çok ukala ve sevimli olacaklar ve çok eğlenecekmişiz gibi geliyor ahah:D

@der meister bu çocuk da iyiymiş. bu arada sevgili yapmışsın, hayırlı olsun.

Cok tatli bence de. Ukala cocuk sevmem. bu cok doğal, sevimli

@aquarium evet ben de ukala, çok bilmiş, büyümüş de küçülmüş sevimsiz tiplerden hoşlanmam ama nisan öyle değil, çok şeker ve doğal.

kendisine ezberletilen şeyleri söyleyen sevimsiz bir çocuk. çocuk doğal olmadıktan sonra ne tatlılığı kalır ki? ayrıca ne alaka şüphe ediyorsun. herkesin zevki farklı.

şu videodaki ufaklığın (videonun en başında) hi diyişi de benim için dünyanın en tatlı şeyi. www.youtube.com

veya şuradaki halleri de tatlı;
www.youtube.com

@mahone o programda bazı şeyleri çocuklara ezberletmiş olabilirler ama paylaştığım bu videolar için özel olarak ezber filan olduğunu zannetmiyorum, zira ezberlenecek bir şey değil. öğretilen şeyin yapaylığı anlaşılıyor zaten, bunlar o yaşta bir çocuğun söyleyebileceği doğal şeyler.

herkesin zevki farklı olabilir ama bazen genel geçer herkesin beğeneceği şeyler vardır. bence o da bunlardan biri haa ama yine de beğenmeyecekler vardır.

sevimsiz olduğunaysa katılmıyorum. senin paylaştığın videodaki çocuk da bana pek tatlı gelmedi mesela. demek ki zevk meselesiymiş cidden.

değil.

bu program hala devam ediyor mu?

Çocukları çok severim de sevimsiz bir çocuk dostum.

Robot olduğundan şüphelendim bir ara, doğal değil.

bence başarılı bir yapım. bu vesileyle cağnım claire'imizi de tekrar analım :D

www.youtube.com

eksisozluk.com

limon cello, bende çok seviyorum bu cimcimeyi. hele sürekli masal anlatması tam komedi.

Gelmedi mümkünse de gelmesin. Gelecekse de yağmur yağsın arada be abi.

Urfa - gündüz 42 gece 26 derece. İster misiniz?

Oslodayım. Nonstop yağmur ve bulut var. Dün ilk defa şort giyindim o da sanırım son oldu bugün yine yağmur bastırdı. Ben anlamıyorum.

yok vallahi , bi geleydi iyiydi. ne giyeceğimi şaşırdım.
istanbul

istanbul'a gelmedi, bugün t-shirt'le üşüdüm. umarım hiç gelmez. iyi böyle.

marmara, düne kadar yaz var gibiydi. 2 gündür ingilterede yaşyormuşum gibi hissediyorum. çok sıcak olmasın zzaten sevmem. serin hava iyidir.

Koblenz 31 derece. bugun ilk defa almanyaya yaz geldigini hissettim.

kocaeli'deyim, bir süredir deli gibi yağmur yağıyor ve bayağı soğuk. şahsen çok memnunum. mümkünse gelmesin, illa gelecekse bir ay falan 22-23 derece civarında güneşli takılsın sonra gitsin. kış gelsin, kar yağsın, böyle acayip şeyler olsun.

Eskişehir'den bildiriyorum, gelmedi. Hala soğuk hala yağmurlu. Yalnız ben de memnunum havanın bu halinden. Sürekli böyle olmasında bir sakınca yok. Sıcakta pişip de napacağız.

baktım ki ankara yazan yok. ankara'ya uzaktan geliyor gibi yapıp gelmiyor. bugün baya yağmur yağdı sonra güneş açtı ısındı şimdi tekrar yağacak gibi akşam.

geldi gibi. (almanya) bugün 32 dereceydi yarın 34 olacakmış.

arabada var evde yok
tarihi kontrol ediyorum.

arabada var, ediyorum.

arabada var, ediyorum.

arabada var, tarihini kontrol ederim. hatta -tesadüfen ordan geçerken- yolda arabası alev alan birinin aracını söndürmüşlüğüm de vardır.

evde yok.

arabada ve iş yerinde var, evde yok. ben kontrol etmiyorum. tüpü aldığım firma zamanı geldiği zaman arayıp getirin yenileyelim diyorlar.

1- var.

2-henüz 2 gün önce ilk defa aldım.

araba zaten yok, evde de yok ama londra ve portekiz'de olanlardan sonra anneme kesinlikle tembihledim, dedim alalım ne olur ne olmaz, şakaya gelecek bir mevzu değil. ev zaten ahşap, kaşla göz arasında gider valla bir uçurum gibi düşeriz gözlerden kimse tutamaz. bende ucundan kıyısından piromani de var açıkçası, daha önce birkaç kez banyoda saçmalarken dumandan fenalaşmışlığım var, lazım yangın tüpü.

arabada var, evde yok, kontrol etmedim, boş bile olabilir arabadaki.

-----------

tsk'da görevliyken kazan dairelerinde ysc'ler kontrol ediliyor mu ve etiketleri var mı diye kontrol ederdim aylık olarak. kontrol edilmemişleri de tüm tugaya ifşa ederdim. aslında kendiminkini de kontrol etmem gerek.

-----------

bu arada ysc'nin iyi seçilmesi lazım. özellikle kapalı alan kullanımı için evinizin metrekare alanını göz önünde bulundurmalısınız ve tabi ki neyi neyle söndüreceğinizi de bilmelisiniz.

1- evde de arabada da var
2- evet, elbette.

1- evde de arabada da var ama ikisi de küçük, evdekini büyütmem gerek.
2- skt değil de basınç durumunu kontrol ediyorum. bir tanesi yeşilin dışına çıkmak üzere dolum yapılan yeri yeni öğrendim doldurtcam inşallah.

dil kursu değil de ismek'i önerebilirim. ücretsiz. branş ingilizce olduğu için kayıt ve zaman konusunda da sorun yaşamazsınız diye düşünüyorum, muhakkak size uyan gün ve saatlerde kurs vardır bir yerlerde. her kurs ve hoca öyle midir bilemiyorum tabii ama ben rusça kursuna gittim ismek'te ve çok çok memnun kaldım. gerçekten muazzamdı. ben ücretsiz olduğu için seviyenin düşük olacağını, hocanın bizimle pek ilgilenmeyeceğini falan düşünüyordum ama hiç öyle olmadı. rusça hocamı en iyi öğretmenler listemde ilk 5'e rahat koyarım tüm eğitim geçmişimi göz önüne alacak olursam. ismek'i küçümsememek, pas geçmemek lazım.

Bi dönem ben de çok araştırmıştım, Galatasaray üniversitesinin ing kursunu çok methediyordu herkes. Bi araştırın derim

B şıkkı diyorum. Ütü mütü falan 50 liralık şeyler, zararını gidermez. Depozitonun üstüne yatan adamin kirasi odenmez, ugrassin dursun pezevenk.

Bence de B. Bu ev sahibi işi yokuşa süremeye meyilli. Siz de depozito karşılığı kirayı ödememiş olun, boşverin. Bu ne saçmalık.

bence yapabileceksen B'yi yap, diğerleri riskli ve ters tepme ihtimali var. ulu önder walter white'ın da dediği gibi, don't bullshit the bullshitter. polonya'da, polonyalı oç ev sahibine ters gidersen başına iş alabilirsin diye düşünüyorum, yani yabancısın sonuçta bu adam her türlü itlik-serserilik hususunda senden bir adım önde olacaktır. yakında dönecekmişsin zaten, arıza çıkarıp da o riske hiç girme bence.

depozitonu almak için girdiğin şanlı mücadeleyi takdir ediyorum ama ben bu şerefsizliği "varsayılan" saydığım için genelde depozito için pek uğraşmıyorum bile, en başta mümkün olduğunca az vermek için uğraşıyorum sadece. niteim sen de nispeten uygun fiyata bağlamışsın. ev sahibin hayvanmış ona şüphe yok ama evdeki eşyaları satmak falan bu da hoş değil yani boşver sen yapma, zalımlık onda kalsın.

A ve C hem etik değil, hem de başın belaya girer. Düpedüz hırsızlık. Yapılan haksızlık, hırsızlığı mazur göstermez.

Bana da en mantıklısı B gibi geldi. Sen de bir kaç ay oyala. Sonra da depozitonu iste, verirse kirayı ordan verirsin. Yoksa "param yok depozitoya güveniyordum. Ordan verecektim, yok kira mira" de, çık.

.

@kartal , zaten 10 güne çıkıyorum 4-5 hafta önceden haber verdim beni bilerek yanlış yönlendirdi. şimdi de2 aylık önmüzdeki kiraları öde sana depozitoyu veriyim diyo , yani 1500 verip 1000 geri alıcam :D ona kalsa. ben de 1500 (2 aylık kira) vermiyim ya depozitoyu bırakıcam Ya da C şıkkı diyorum. kim ne derse düşünsün, fena hırslandım.

başına bela olmayacaksa koy götüne gitsin. istediğini yap. götü boklu lehlere yüz vermeye değmez

eğer kadın kiracı değişmediği sürece eve gelip bakmayacaksa ondan habersiz evi 1000 den kiraya verin. Adamdan 1000 alıp kadına 750 ödeyin. Aradaki 250 sizin depozitonuz olur. İnternet bankacılığıyla yönetirsiniz. Uzaktasınız diye kirayı göndermezse size giren çıkan da olmaz, ne koparırsanız kar. Gönderirse de 250 250 kazanç kapısı. Hatta o 35 yaşındaki adama bile verebilirsiniz.

Kadın gelip bakıyorsa b seçeneği.

elindeki kontratı bi avukata gösterebilir misin ? o bi değerlendirsin, ev sahibi mahkemeye verebilir mi, sana bir yaptırımı olabilir mi ?
ama evdeki malları alıp gidersen, bu hırsızlığa girebilir, bu konuda mahkemeye verirse, ülkede sorun yaşayabilirsin.

Tamda varşova'da ev aradığım dönemde bunları okumak beni tedirgin ediyor.

Cool olduklarından. Lanet olası beyazlar zenciler kadar rahat olamadıklarından çalışanları üzerinde stres oluşturuyorlar.

çoğunlukla tek sebep,

(bkz: white guilt)

örneğin 12 years a slave denen salak film zenci köle hikayesi anlatmasa imkânı yok ödül falan alamazdı, gayet vasat bir filmdi çünkü. libogavat toplumların, özünde çok gerekli ve sağlıklı olan hassasiyetlerin bokunu çıkarması neticesinde pozitif ayrımcılığa varan bu tip saçmalıklar ortaya çıkıyor. sanırım fazla gelişmişliğin bir sonucu olarak çatacak ve problem yaratacak yer arıyorlar. obezitenin normalleştirilmeye çalışılması, sırf erkekler var diye çeşitli eserlerin "kadınlı" remake'lerinin yapılması falan böyle nefis duyar çeşitleri var, sadece zencilerle sınırlı değil.

Ayrımcılık konusunda aşırı hassas ABD, o sebeple her film ya da dizide siyahi de olur Asyalı da olur Orta Doğulu da. Bunlara da "bakın bir negatif durum yok" demek için yetki sahibi pozisyonlarda rol verilebiliyor.

Zenci olan ne kadar yüksek makamda olursa olsun illa ki bi beyaz bir şekilde onun da üstünde oluyor. Yani filmlerde zencilere bu şekilde bi pozitif ayrımcılık oluyor ama aslında o kadar da olmuyor.

benim de dikkatimi çekmişti, hollywood filmlerindeki önemli davaların hakimleri hep zencidir.

Degil

O zaman nasıl bir sıkıntı vardır?

o gece sevişeceğini bilmesinden mütevellit sevişmeden önce heyecanlanıp ve gaza gelip defalarca mastürbasyon yaptıysa boşalamayabilir.

Öyle bir durum olmadı sanırım.

Normal. Heyecandan ve ilk olmasından dolayı. Yoğun kaygı ve anksiyete sonucu olabilir.

Bu durum uzun süreli devam ediyorsa bir sorundan bahsedilebilir. 10 gibi sayılardan sonra sorun, bozukluk-bozulma diyebiliriz.

Bence gayet normal bir olay.

ilk sevişmede olup da "anormal" olarak tanımlanabilecek şey sayısı oldukça azdır sanırım. gayet normal.

erken boşalmasından iyidir. takmamak lazım.

Sertlik varsa sorun yok. Heyecan olmuştur. Olur böyle şeyler

Anormal. Dolaşım bozukluğu olabilir.

(bkz: performance anxiety)

her zaman erken boşalma ile sonuçlanmaz. bi ritm var onu kaçırınca zaten peniste his kalmıyor. yaş da genç olunca ereksiyon gitmemiştir.

dişi tarafın biraz tecrübesini kullanmazı lazım yoksa çocuğa yazık.
(bkz: blue balls)

3 yilimi etkilese de giderdim.

evvet

Şimdiki aklım olsaydı kesinlikle giderdim.

bana bir katkısı bile olmayacaktı ama uzamasını göze alıp gittim. 1 yıl gittim, 8 ay uzadı.

senin durumunda giderdim, iki sene atla deve değil.

Vay arkadaş 1 tane gitmezdim diyen olmamış :) Erasmus'u hep abartırlar sanmıştım ama anlatıldığı kadar varmış demek ki.

ben gitmedim. erken hayata atılıp para kazanma fikri tatlı geldi.

Giderdim, gittim, mutlaka gidin. Turkiye'den cikip bu deneyimi yasamak, farkli bir bakis acisi kazanmak cok onemli. Hayat sadece ise girip para kazanmak degil. Ha kazma gidip kazma donen, gezmeyen, odasindan cikmayan, surekli ve sadece turklerle takilan da vardir ancak o artik size kalmis.

gittim. hayatimda kendim icin aldigim en iyi kararlardan biriydi. iyi ki yapmisim diyorum hala. gidin :)

(okulu 2 sene uzattim, hicbir sey olmuyor merak etme)

hayatımdaki tek pişmanlığım erasmus yapmamaktır

üzerine okul bitince(bkz: evs) bile yapardım.

ben gitmezdim çünkü tıp okuyorum, zaten 6 yıl okul ve erasmusta tıp okumak pek mantıklı değil. ama başka fakültede olsam giderdim

ilk başta gitmek istedim ama sonradan vazgeçtim. bir sene kayıp lüksüm yok. mezun olup bir an önce para kazanmam gerekiyor. gitmezdim yani. gitmedim de.

gittim, inanılmaz güzel anılarla geldim.

Hayata atılıp para kazanma gibi bi derdin yoksa git tabi. Hea tabi ailenin finanse etme durumu da önemli

ben bitirme projesi ikinci dersini alamadığım için erasmus yüzünden okulu uzatmıştım tam 1 sene. gitmeye değdi diyebilirim.

Finansal durumumuz iyi. Valla ben ne yalan söyleyeyim gitmeyecektim ama burayı okuduktan sonra kesin giderim :)

@nundu hocam iyi düşün bence bak millet 3 yıl kaybetsem bile gidilir diyor. Üzerine Evs yaparım diyen bile var :)

Cevap verenlere çok teşekkür ederim.

Üşümek. Gece balık tutmak için sahile gidiyorduk. Hava -5 derece falan oluyordu. Kısa kollu tişört ve şortla donuyorduk haliyle. O yüzden tatile giderken yanıma hep polar hırka alırım. Çorap da unutulmamalı. Bütün gün güneşin altında durduktan sonra alttan soğuğu hissedince vücudun dengesi bozuluyor.

Bosna Hersek'te polis rusvet istedi, Meksika'da arkadas sinir disi edilecekti, Fransa'da havalimaninda bir gece kalmak zorunda kaldim.

Tüm tatili kapsayacak şekilde regl olmak. Üstüne ilk gece üşüyüp soğuk algınlığı yaşamak.

Tatilde değil de dönüşte ilçeden ile giden otobüsü kaçırmak ve o ilde de yanlış trene binmek çok sıkıntılı ama bir o kadar da heyecanlı olmuştu.

Bir travesti tarafından takip edilmek.

yurt dışı-atm banka kartımı yuttu, üzerimde nakit neredeyse hiç yoktu.
yurt dışı-kullandığım ama bana ait olmayan fotoğraf makinesini trende unuttum.
yurt dışı-2 defa güzergah üzerinde yoğunluktan ötürü tren bulamadık, tüm plan aksadı, ayrılmamız gereken şehirde 2 gün daha fazla geçirmek zorunda kaldık.

ilk ikisi umduğumdan kolay çözüldü. ertesi gün atm'nin olduğu bankaya giderek kartı aldım. öbüründe ise sonraki durakları tek tek gezerek sorduk, biri makineyi bulmuş sonraki 2. durağa bırakmış, oradan aldık.
sonuncusu daha sıkıntılıydı, otel rezervasyonları son günde yeniden yapılmak zorunda kalındığı için kafadan 200-300 avro zarara girdim.

gercekten cok cimri ve sizinle ayni tatil anlayisinda olmadiklarini tatilde farkettiginiz arkadaslarinizla birlikte 7 gun gecirmek.

benim tatil anlayisim yeni yerler gezip, yeni yiyecekler tatmak, eglenceli aktivitelere katilmak, yeni seyler ogrenmek ve tabii ki deniz olan bir yerse yuzup, guneslenmek. bu arkadaslarinki en ucuz plaji bulup, evden getirdigimiz yemekleri yemek, icecekleri sabah bakkaldan almak (havanin 40 derece oldugunu ve bizim herhangi bir sogutucumuz olmadigini soylemeliyim). aksamlari evde makarna, bulgur pilavi yiyip, pispirik oynamak. muzelerin vs en ucuz olanlarini secmek (ki bunlar 10 liradan fazlaysa mirin kirin yapiyorlardi)


6 kisi gittigimizden buyuk, ozel havuzlu bir villa kiralamistik. 'yemegi de disarda hallederiz' diye dusunmustuk dörtlü olarak. meger diger ikisi ayni fikirde degilmis. isin kotusu 'siz evde takilin o zaman, biz cikalim' da diyemiyorsunuz. hafif ima edilse trip yapmaya basliyorlar. ilk 2 gun bir sekilde idare ettikten sonra 3. gun diger arkadasim patladi. son gun ise guzel bir yerde yemek yiyelim dedik. giyindik, süslendik yer bakiyoruz. cimri arkadaslardan erkek olani 'surda börekci var' dedi. (borekcinin ici de henuz evrimlesememis insanlardan gecilmiyor bu arada) her daim sakin olan erkek arkadasim da orda patladi.


velhasil o 1 hafta kabus gibi gecti. sonrasinda da bir daha kesinlikle o arkadaslarla tatil plani yapmadik. her sene zarf atiyorlar, bir sekilde gecistiriyoruz.

nasil dert olmussa icime kac sene gecti, hala unutamiyorum. su anda bunu yazdim da biraz rahatladim.

Almanyadan başka ülke treni için rez yaptırmıştım. Rez yaptırdığım koltuk numarası yoktu. Atıyorum 33 35 vardı ama benim numaram 34dü :) sahte bilet olduğundan şüphelendiler ama bin bir laf ile ikna ettim ayakta gittim.

Yabancı arkadaşlarla tatile çıkmıştık. Taşkınlıklarından dolayı çok zor durumda kaldım. Çocuk bakar gibi hepsiyle ilgilendim. Her yerden atıldık baya da emindim dayak yiyeceğimize. İşler kavga etmeye gitti ama dayak yemeden kaçtık her seferinde. Daha da yabancılarla tatile gitmem.

lviv'de telefonu caldirdim ama ondan beteri var benim icin. minsk'te nasil becerdiysem taksiyle oyle bir yere gitmistim ki bir ara gercekten orada donarak olecegimi dusundum. -15 derece falan, yakinlarda evler var aslinda ama gidip de "sehre nasil gitcem?" demeye utaniyorum sdksjsjk. yol var ama araba gecmiyor. hayatimda o kadar caresiz hissettigim bir zaman hatirlamiyorum. telefonda da belarus hatti olmadigi icin kullanamiyordum, o an icin gerek gormemistim ilk etapta.

8-10 dakika sonra bir adam gordum. neden hatirlamiyorum bile, adama telefonu olup olmadigini sordum, kafa komple gitmisti sanirim. yanima almadim dedi. o zaman sehre nasil gidebilirim onu soyle dedim. otobus duragini tarif etti. yuru allah yuru nihayet varabildim. o adam gecmeseydi muhtemelen hareket etmeyi bile akil edemeyip gerizekali gibi donardim orada. neden oyle bir brainfart yasadigimi bilmiyorum. aslinda tahmin edebiliyorum. bir onceki gun cok berbatti ve iyi hissetmiyordum. neredeyse sinir krizi gecirecektim. ustune oyle bir yere gitmeyi basarinca tamamen durdu beynim. zincirleme dangalakligim yuzunden olmesem bile ayaklari falan frostbite'a kurban verecektim. coraplar moraplar islanmis zaten bata cika ebem zkilmis. korkunc otesiydi. dyatlov gecidi, tunguska olayi gelip duruyor aklima surekli ahjsjksms. sonunda otobusle merkeze donmeyi basarmistim ama, yemek memek yedim isindim popoyu kurtardim bi sekilde. param olursa bu kis yine gitcem bu sefer olmeyi dusunuyom

güneş kremi, şemsiye ve şapkaya rağmen bronzlaşmak. daha da büyük derdim olmadı.

Yazlığa hırsız girdi. Para telefon gitti.
Abd'de okyanus kenarında kasırga alarmı verilmiş ben saf köylü son anda haberim oldu siren seslerinden hayatımda öyle bi rüzgar yağmur görmedim bacağımı kesmiştim siyahi abiler yerden kaldırdılar sağolsunlar.

serbest piyasa ekonomisi? victoria's secret'ın sahibi erkekmiş gibi düşünün.

tabi şu da olabilir; ideoloji anlamında veganizmi destekliyordur ancak sağlıkla ilgili sebeplerden dolayı vegan beslenmeye uyum sağlayamamıştır belki.

Ticaret
Etik

Birini seç.

ben agresif yazınca kızıyorlar, manyak diyorlar, o yüzden öfkemi içime atacağım ve sakin kalacağım. bence son derece etik. adam vegan kitleye hitap etmek, onlara hizmet vermek ve onlara verdiği hizmetin karşılığında para kazanmak istiyor. bunda garip veya etik olmayan hiçbir şey göremiyorum.

vegan biri kebapçı açsa garip olurdu ama garip değil bu.

o zaman erkeklerde kadın ürünleri pazarlamasın

Gayet kabul edilebilir bir durum. Hem ahlaki acidan hem de sosyoekonomik boyutta bir sorun yok ki. Kaldi ki vegan olmayan biri vegan beslenmeyi donem donem tercih de edebilir.

Bu tür bir haber görmüstüm. (git: www.lamag.com/digestblog/gracias-madre-cafe-gratitude-owners-just-pissed-off-entire-vegan-world/a) Eger oraya giden kitle bunu ögrenmisse, alternatifini bulmaya calisir, gitmez diye düsünüyorum, ki sonraki haberler de o yönde.

Ben vegan olarak, sadece vegan isletmelere gitmeye calisiyorum; onlara para kazandirmaya calisiyorum. Ogrendiysem vegan restaurant isletmecisinin et yedigini, gitmem. Herkes tabii ki para kazanmaya, hayatta kalmaya calisiyor; ama benim veganligi secme sebebim etikle alakali oldugundan o kisiye para kazandirmak istemem.


Edit: Niye olmasin ticarette etik? Iscisini bedavaya calistirmaya calisan, kötü muamele eden yere gider misiz mesela? Hicbir seyi sorgulamadan alirsaniz, üreticinin de isine gelir ahlaksiz calismak. Kahve, cay, cikolata aldiginiz yerlere mail atin, bakalim hangi sertifikali ürünleri kullaniyorlar? Cocuk isci calistiriyorlar mi, adll ticaret sertifikalari var mi vs... Ticarette etik olmazmismis. Nerede etik deger arayalim peki?

vegan adamın ihtiyacını karşılıyorsa ne sorun var ki burda? alan razı veren razı

vgen vejeteryan olsam sahibi vegan olmayan birinin işletmecisinden yemek yemeği tercih etmem.

Etik mi değil mi dersen ticarette etik olmaz.

Bu olayı etik açısından değerlendirmek de gereksiz. Ortada bir pazar var, bu pazardan para kazanmak için girişimde bulunup para yatırılıyor, bu kadar. Ha işletme sahibi herkes brokoli yerken dışarıdan çöp şiş söyleyip yiyorsa o biraz ayıp olur ama onun dışında ortada etik seviyesinde değerlendirilecek bir durum yok.

Etik olmayla ilgili bir problem göremiyorum. Öte yandan ben vegan olsam sahibinin ve hiçbir çalışanının vegan olmadığı bir yerde yemek yemezdim, çünkü işlerini düzgün yapabileceklerine inanmazdım. Aynı nedenle vegan bir ahçının yemekleri pişirdiği bir et restoranında da yemek istemem.

* Garip şeyler yazılmış. Ticaret gayet etik kurallara uygun şekilde yapılabilir, birçok insan da yapar. Medeni ülkelerde etik kuralların dışına çıktığınız zaman tüketici derhal sizi cezalandırır, aç kalırsınız. Yaşadığınız yerde böyle olmaması ya da kendinizin parayı etik değerlere tercih etmeniz bu gerçeği değiştirmez.

seninle aynı şeyi düşünüyorum..

ve zamanında aynı şeyden kendimce şikayet ettiğim de oldu..bazen o noktada acaba bizim ilgi alanlarımız ya da mizacımız uyuşuyor mu diye sormak gerekir..

eğer birden fazla sefer görmemezlikten gelme veya hiç konusunu bile açmama durumuna düşüldüyse veya artık paylaşlımlar tek taraflı olup o da anlamlı olmuyorsa o ilişkiye bir mesafe koymak lazım sevgili/arkadaş..

Böyleleri her zaman tercih ediliyor. Yapacak bir şey yok.

aynı şekilde düşünüyorum. zaten gönderdiğin şey hem kendi ilgini çeken hem de karşıdakinin beğeneceğini düşündüğün bir şeyler oluyor. rastgele her önüne geleni göndermiyorsan paylaştığın şeylerin karşıdaki için bir önemi olmalı ve bir şekilde geri dönüş yapılmalı.

aynı şekilde geç cevap verilmesi de önemsenmediğini hissettiriyor. tabi o sırada önemli bir işi olmadığını ve interneti olduğunu varsayarsak. yoksa her dakika zaten kimse telefonun başında beklemiyor.

sürekli paylaşım yapıldığı falan yok

Sevgilinin nelerden hoşlanip nelere ilgi duyabilecegini biliyor olmak gerekir, belirli suredir birlikte olan ciftler arasinda zaten belli bir paylaşım aliskanligi gelismistir. Belli seylerden iki taraf da hoslanir. Paylasım alisverisi olur. Sizde de oluşmuş olmasi lazim bunun. Sonradan tek tarafli paylasima donustuyse bir sorun vardir. Sevgili bir sey gonderiyorsa ilgisiz kalmak dogru degil. Ama sevgilinin zerre kadar ilgisini cekmeyecek seyleri de paylasım adi altinda gondermek de cok dogru degil.

Sevgili bu, ilgisiz kalınmaz ama neden ilgisiz kaldigini da sorgulamak lazim. Baska sorunlar olabilir. Ilgisizligi, sevgisizligi sadece buradan cikarmak yerine genel olarak sevgilinizin tavırlarini gozden gecirin bence.

Spesifik olacak belki ama isle ilgili anlattiklarimi ciddiye almiyor mesela bazen benim sevgilim, bu da bi paylasim.

Haksizsin, yanlis davranmissin dese gene kabulum ama dalgaya vuracak cumleler kullaninca ben deliriyorum acikcasi. 1-2 kere uyardim, sonrasinda uyarida kalmaz tepkim.

Cok cirkin bir hareket.

mesafe koyarım o insanla arama. arada bakarım hala aynı öküzlüğü yapıyor mu diye hala yapıyorsa mesafeyi katlayarak arttırırım.

genel olarak haklısın ama insanın bir anı ötekine uymuyor ki. kendimden yola çıkıyorum, tek tek her paylaştığım şeye tepki verildi mi? hayır. her paylaşılan şeye nezaketen de olsa tepki verdim mi? hayır. yaptığım çıkarım: oluyor demek ki böyle. çok üstüne düşme, kendini yıpratma yani.

ama yaptığın paylaşımlar tek bir konu odaklıdır, mesaj kaygısı vardır, yoksa da karşı taraf böyle algılıyordur; olabilir. böyle durumlarda beni niye ciddiye almıyosun lan başçavuşun eşeği miyim demek gerekebilir. kendi kendinize içleneceğinize uyarınız. denedim yüzde yüz çalışıyor. en kötü ihtimalle yanlış bir sevgililik denemesinden geri dönmüş olursunuz.

Ben unutkan bir insanim, o an o sey paylasildiginda dinleyemezsem/okuyamazsam belki de hic geri donemem cunku dev bir saflikla unutuyorum. Bunun yanlis anlasilmasi beni de uzuyor.
Bunu ilgisizlik olarak da gormuyorum, oyle olsa karsimdakinden de oyle bir beklentiye girerdim.

Vaktim olup o an dinledigimde filan tabi ki ustune konusmasi filan cok tatli oluyr

@sour bu tarz şeylere kirilmayacagimi bildiğini düşünüyorum.

en azindan bir bakip tepki bile vermiyorsa karsi taraf cok da umursamiyordur. ilgisizligi bir kenara biraktim olmasa da olur modudur bence bu

Bu soruyu görünce aklıma Vine geldi, atmayın şu vinelari kimseye, komik olanı yok.

Ben pek takmam böyle şeyleri, saygısızlık denilen şey bu kadar kolay yapılmaz bana göre. Hemen Ercüment çözere bağlamamak lazım.

Ama seni bu kadar rahatsız ediyorsa belli et, ettinse uyar, uyardınsa tepkini göster.

dikkate alınmamasından kastın, gönderdiğin bir şarkıyı açıp dinlemeye dahi zahmet etmemesi mi yoksa ilgisizce dinleyip oralı olmaması mı? ben iki şekilde de pek umursamıyorum açıkçası, i got 99 problems paylaşım ain't one. ne bileyim sevgilim attığım videoyu izlemezse, şarkıyı dinlemezse çok da takılmam. beni izlesin, beni dinlesin, beni sevsin de gerisi çok mühim değil bana ne. kaldı ki bazı konularda zevkler bellidir. benim dinlediğim türü sevmiyodur mesela, dinlemek istemez şarkıyı. bu benim için sorun değil açıkçası, yani sevgiyi ve paylaşımı bu kadar basit şeylere indirgemiyorum kendi adıma.

her insanın mizacı farklı. senin için sorun olan, onun için olmayabilir. oturup konuş, niye böyle yapıyon de. belki adam duruma yüklediğin anlamın farkında değil, daha basit düşünüyo. ben bu kadar umursamzadım açıkçası.

+1 öyle zaten. ne kadar aksi iddia edilse de ilgisizlik ve sevgisizliktir.

ilgisiz sevgili diye bir şey benim dünyamda yok.
ilgisiz adam benim sevgilim olamaz çünkü.

hoşlandığım ya da ciddi olmayan bir münasebet içinde bulunduğum kişiden de ilgi beklerim.
arkadaşımdan, eşimden, dostumdan da beklerim.
yani hayatımdaki insanlar benle ilgilenecek, ben de onlarla ilgileneceğim.
öbür türlü, bir anlamı yok.

ilgi insan ilişkilerinde en önemli ilk 3-5 şeyin içinde yer alır.
ailevi ilişkilerde bile öyle.

ilgi yoksa, sevgi yoktur.
ama erkekler duygusal ilişki içindeyken bazen sevdikleri halde ilgilenmiyorlar.
bunun nedeni de rekabetin ve merak unsurlarının ortadan kalkması oluyor genelde.
yanlış okumamak lazım.
o tarz biriyle olmak da bir tercih meselesi tabii.
çünkü bu bir karakter tipi, yani bazı insan duygusal ilişkilerinde öyle oluyor.

İlgisizlik de olabilir ama hemen çıkarım yapmamak da lazım. Herhangi bir sevgili de arkadaş da seninle aynı ruh halinde olmayabiliyor. Yani, adamın kafasında belki de kırk tilki, kafasında Eye of the Tiger, Die Die My Darling falan çalarken sen ona bembeyaz yavru kediyi "Ne şiriiin" diye gönderirsen adamın aklından en fazla kediyi alıp duvara yapıştırmak geçer ama aynı videoyu ertesi gün göstersen "Yirimmm ayyy" yapabilir.

Bu video gönderme tepkileri eğer ortak zevk içermiyorsa, örneğin sevgilin online oyuncu değilse ve sen ona online oyun videosu göndermiyorsa gönderdiğin bideoya yalandan bir ehe mehe der en fazla. Bana arkadaşlar video göndersiğinde çoğunlukla yalandan tepki veriyorum mesela, çünkü ilgimi çekmiyor. Geçen gün bir arkadaş bir halk oyunu videosu göndermiş, hevesi kırılmasın diye kuru kuru. "Hehe ilginçmiş" dedim. Sevgilim de o videoyu gönderse aynı şeyi yapar, içimden "Eee ne şimdi bu, niye gönderdi. Niye Atabarı izliyorum durduk yerde" derim. Onun ruh halinde değilim ki, ne anlatmak istediğini anlayayım. Gerçi bu tüm gönderilen videoların %20-30'unda oluyordur, sevgili ile nadir gelmiştir başıma ama benim gönül telimi titreten video başkasına çok da anlamsız gelebilir ama benimle aynı ruh halindeyse ancak anlar. Ben kendi izlediğim videoyu bile iki saat sonra anlamsız bılabiliyorum.

Buradaki sınırım heves kırmamak. Dürüstlükle karşıdakinin hevesini kırmamak arasında ince bir çizgi var. İlgilenmeyebilir, hoşlanmayabilir ama biri seninle bir şey paylaşıyorsa en azından paylaşmayı seçtiği için mutlu olurum sanırım. Bir de o anki zevkini ağzına tıkmanon anlamı ypk. Benim bir arkadaşım doğrudan kız arkadaşına "E ne şimdi bu" demişti mesela, kız ona rlbiseler göndermiş. "Hangisini seçeyimi diye, kız da "Gönderdiğim hiçbir şeyi beğenmiyorsun" diye kavga çıkarmıştı, adam da "Ne yapayım, bu tarz şeyleri çok sevmiyorum" demişti. Bir yandan kıza hak verdim "Heveslenmiş, niye hevesini kursağında bıraktın" diye, bir yandan da içimden kıza "Şu zamana kadar sevgilini yanıyamadıb mı, adam sürekli siyah t-shirt üzerine kareli gömlek giyen adam. Bu adamla niye giysi paylaşımını zorluyorsun. Ya arkadaş bul bunları konuşacak, sevgilinin giyslerinle ilgilenmeni istiyorsan da, bu adamdan ayrıl, ilgilenecek adam bul" diye. Açıkçası, adam öküzdü, Sezar'ın hakkı Sezar'a da, sevgili ile %100 aynı şeyi paylaşacak değilsiniz. Sevgili kimsenin %100'ü olmasın zaten, olsa bile olmasın, sağlıklı değil. Arkadaşlar bu günler için. Paylaşmadığınız kısım çok fazla ise ve çoğu durumda heves kursağınızda kalıyorsa ve her şeyden yalnız başınıza zevk aşmaya çalışıyorsanız, adam yanlış. Her insanın ruh eşi olsa bile yalnız başına bir şeylerden keyif almasını bilmesi gerektiğini düşünüyorum ama her şey yalnız yapılıyorsa da bunda bir sorun var.

Bugün yaz okulum başladı. Özlemişim okulumu. Yemyeşildi kampüs. Sırf bu ortamdan kopmamak için bile ölene kadar okumayı düşünüyorum. Bugün böyleydi. Evdeyken de canım ne yapmak istiyorsa onu yapıyorum. Bir rutinim yok.

cok ozluyorum
sigara iciyorum
kapanis

daha literal cevap: film, aylaklik, aksama dogru kahvalti, film, aylaklik, film, uyku
1 ev arkadasim var

Uyanış
Varoluş sancısı
Uyuma

Onun dışında bi gece bi gündüz çalıştığım için bir günüm bir günümü tutmuyor. Bugün çalışmıyordum mesela, arkadaşlarla oturduk biraz, biraz da bir şeyler okudum derken geçti zaman.

şu ara gerçekten hiçbir şey yapmıyorum ya. yaz geldiği için iş bitti sayılır, temmuz başına kadar bir şey gelmez muhtemelen. ramazan dolayısıyla evdeki herkes ölü, onlarla da bir şey yapamıyorum. gün içinde kız arkadaşımla konuşuyorum, bu taraflara gelecek olursa buluşuyoruz. reddit'te takılıyorum, duyuru'da ve sözlükte kavga çıkarıyorum, müzik dinliyorum, üşenmezsem arada kitap okuyorum falan. birader nhl 09'u kurmuş, bu ara sürekli onda maç yapıyoruz. bugün o chicago'yu aldı ben toronto oldum, best of seven seri yaptık, 4-2 tokatladım eşşoleşşeği. sahurdan sonra da isveç ya da rusya ligi'nde kapışacağız, yatmadan önce 4-5 sopa darbesi daha vurayım huhohaha.

ramazan bittikten sonra da bol bol basketbol oynarız diye düşünüyorum. anneme ingilizce çalıştıracağım bir de. tahtamız, kalemlerimiz, kitaplarımız falan her şey hazır. şu ara vakti olmuyor, işten geliyor zaten yemekle uğraşıyor. ağustos'a kadar böyle sığır gibi yaşayacağım, sonrasında okul taşınma derken standart öğrenci hayatına dönerim. okula giderim, buz hokeyi izlerim, arkadaş bulursam basket-tenis oynarım, çalışırım falan öyle yani.

bugün mesela gece 5 gibi yatarım diye düşünüyorum. uyandıktan sonra ne yapacaksın dersen hiçbir planım yok. eurosport üyeliğim var aslında, stuttgart'ta bir turnuva var, tenis izlerim belki. sonra yine biraderle hokey kapışırım. gerisini bilmiyom. o kadar uzun vadeli plan yapabilsem zaten anasının "OĞLUM SENİN OKULUN NE ZAMAN BAŞLIYO, GİTSENE SEN" dediği bir sığır parçası değil de ceo falan olurum yahu.

Haftaiçi her sabah 8 de servisle işe gidiyorum. Ofise çıkmadan alt kattaki kafeye uğruyorum kahvaltı yapıyorum 10:00. Ofise çıkana kadar 10:30. Bi kahve yapıp içeyim 11:00. Üstüme çeki düzen vereyim 12:00. Yemeğe çıkalım, dönüş 14:00. Bişeyler mi içsem acaba 15. Ah yapılacak işlerim vardı! Neyse sonra, servise yetişmeliyim.. çok yoğun çalışıyorum çok.

bugün normalde 13:30'a kurmuştum saati ama 12'ye doğru arkadaşımın telefonuyla uyandım. yarım saat onunla konuştuk. yataktan kalktım. kediyle yuvarlandım bir süre. ardından 1 saate yakın yoga hareketleri, esneme vs yaptım bir radyo programının kaydını dinlerken. 13:40 civarı cilic-tipsarevic maçı başladı, yemekle beraber onu izledim. ardından potomok chingis khana diye bir film izledim. çok iyiydi. izlediğim en iyi rus sessiziydi herhalde. onunla ilgili birkaç yorum okudum. sonra bir-iki forumda vakit öldürdüm. 7:40 falandı koşuya çıktım. 9'u geçiyordu anamlara geldim. duş aldım, kedilerle oynaştım, yemek yedim onlarda. sonra eve geldim. kendime tahdit koymuştum tek başımayken haftada bir cuma/cumartesi içeceğim diye ama dayanamadım, bugün de ucuz şarap açtım. onu içerken 2 tane laurel-hardy kısası izledim. iyi değillerdi o kadar. şimdi de uyumayı beklerken internette geziniyorum.

yarın için de 12'ye kurdum saati. vikhlyantseva'nın maçı var. onu izlerken esneme falan yaparım. sonra yemek yer çıkıp boğaz'da yürürüm 2 saat civarı. ağırlık kaldırıp indirmeye başladım yeniden. ağırlık dediğim de maks 35 kilo. akşam 7'de auger-aliassime'le casper ruud'un maçı var, onu izlerken işte çeşitli psikopat hareketler ve indirip kaldırma yapmayı planlıyorum. sırada 2 rus sessizi var. aralarda da onlardan birini (belki ikisini) izlerim. bir de uzun zamandır ertelediğim bir e-mail vardı. gece de (rakıya uygun bir şeyler hazırlayamazsam) kaçak viski içip onu cevaplamayı planlıyorum.

yalnız yaşıyorum (zaten faaliyetlerin acınasılığından anlaşılmıştır). birileriyle buluşmadığım, bir etkinlik olmayan zamanlar aşağı-yukarı böyle geçiyor. en fazla kitap okuma, yazları yüzme, kırk yılın başı da tenis falan ekleniyor artı olarak.

haftaiçi: sabah kalkış - iş - öğle yemeği - iş - eve dönüş - spor - duş - yemek - kitap/dizi - kapanış

2

Algim kaydi, nasil telaffuz ettigimi unuttum. Uzatarak soyluyor da olabilirim, uzatmadan da ama tuhaf gelmez uzatan.

2

Dogrusu 2. Tuhaf geliyor.

Bazen öyle bazen böyle.

yuzır +1, ikisini de söylüyorum gibi geldi. muhtemelen öyle ya, karışık kullanıyorum.

tahin, pide; bunları uzatarak söylemeye alışmışım asıl, dalga geçiyorlar dikkat etmeyip uzatınca :(

2

iki şekilde de kullanıyorum. dolayısıyla uzatıldığında tuhaf gelmiyor.

Uzatmadan

genelde 2 ama nadiren uzuyor anlamadığım sebeplerden ötürü.

2

1

'hayır' ile aynı şekilde.

yavşaklık durumuma göre değişiyor benimki, ikisini de kullanıyorum. ne bileyim ağır aksak konuşuyorsam, aklım başka yerdeyse pekala "yaaarın bakarım" diyebilirim örneğin. daha kısa da söylerim. değişiyor. hangisi doğru bilmiyorum ama bence "yarın" doğrudur.

türkçede bu konuda eksiklik var bence. e'ler kapalı mı okunacak açık mı, bunun işareti yok mesela. tamam biz duyduğumuz için konuşuyoruz da yabancı bilemiyor mesela, %100 net değil kural. benzer şekilde "mide" kelimesi var örneğin. ben buna "mide" diyen kimseyi görmedim, her yerde "miğde" olarak telaffuz ediliyor. devletin buna bi' şey yapması lazım. mesela ukraynalıların iki tane noktalı i harfi var bildiğimiz normal i'nin yanında. yi diye okunuyor. o tarz bi' şey bizde de olabilir belki. ne biliyim.

Bu dunyada bi anneler sever, gerisi yeri gelince tekmeyi koyar. Bazisinin annesi de sevmiyor, ne dunya.

Beriberi sana helal olsun lan valla cok dogru soyledin helal olsun

çok ezik görünüyosun. eziksin demiyorum çünkü bu kişinin kendisinde biten bi şey. baktığın zaman messi'ye, lebron'a bile loser ya da ezik diyebilen insanlar var bu dünyada, herkesi memnun edemezsin. önemli olan kendini nasıl hissettiğin, hatta onu geçtim kendini nasıl gösterebildiğin. o yüzden ezik görünüyosun/davranıyosun diyorum.

bu kadar aç, el oğlunun deyişiyle "needy" görünürsen kaçar insanlar. sürekli ağlıyosun, fazla depresifsin, kendine güvenmiyosun vs. ha böyleyken de sevilebilir insan ama çok zor. başkalarına bu kadar odaklanmak yerine kendine bakıp kendini toparlamaya çalışırsan senin için daha iyi olur.

Lanlı lunlu konuştuğun için olabilir.

niye 28 yaşına kadar kendini tedavi ettirememiş diye sorgulardım. tedaviyle çözülebiliyor çünkü bu sorunlar. ezik gibi gözükmez ama tedavi kısmı önemli.

Bire bir benimleyken problem yaşamasına sebep olacak bir sorun değil bu. Ezik olduğunu düşünmem.

profesyonel yardım almış tabii daha önceden şu an 28 yaşında ve zaman zaman insan içine girmekte zorlansa ve bir daha girmek istemese de bu anlamda daha iyi olduğunu söylüyor.

bir de kimseye birden sosyal fobi var bende diye vahiy inmiyor ki. insanlar genelde kendilerini eksik, yetersiz ve değersiz hissediyorlar ve bu 'gerçek'miş gibi geliyor, sosyal fobiden kaynaklandığını bilmiyorlar. sonra 'haa ben sosyalfobikmişim vs.' deniyor genelde.
hikayede de yargılayıcı ve eleştirel baba faktörü varmış.

ben severim ama o beni sevmeyebilir.

28 yaşına kadar kendi ömründen hayır görmemiş kadından siz o saatten sonra nasıl bi verim almayı planlıyosunuz?

eğer tam anlamı ile tedavi olmadı ise veya bu yönde çabası yok ise, ne bileyim sizi de dibe çekecekse olmaz o iş.

Tabiki degildir.kafa dengi birisi cikmamistir hem sevgili hem arkadas olarak...

@elorelia verim almayı düşünmüyorum zira kendisi bir makine ya da damızlık hayvan değil. olabilir herkesin kendine göre sorunları vs vardır. sonuçta en fazla sosyal ortamlardan kaçınarak kendini güzelliklerden uzak tutmuş biri. başka türlü kendine de, bana ya da bir başkasına da zararı yok. gerçekten iyi bir kıza benziyor. çok kültürlü ve entelektüel. sosyal hayata ayıramadığı zamanda kendini çok geliştirmişe benziyor.

aslında sosyal ortamlara girmeye istekli, ama insanlar onu eleştirecek, aşağılayacakmış gibi geliyormuş çünkü eleştirilerek ve başarı odaklı büyütülmüş.

cidden anlattığın gibiyse hiç de problemli gelmedi bana. hiçbirimiz mükemmel değiliz sonuçta, herkesin bir yerden kusuru veya eksiği var. sosyal fobi küçümsenecek bir şey değil, uzun vadede içinde bulunduğu durumun sorun yaratması gayet mümkün ama üstesinden gelinmeyecek şeyler olmaz diye düşünüyorum. bence temkinli ol ama korkma.

iyi eğitimli, iyi kalpli, entelektüel birinin kendi hayatına hayrı nasıl olmamış onu da anlamadım. sosyal fobiyle bu kadarını yapıyorsa birazcık kendine gelse çok daha fazlası olabilir muhtemelen.

Sen de sosyal fobi sahibi değilsen bir dene. Belki seninle aşabilir. Ezik olduğunu düşünmezdim. Özellikle bizim toplumda sayıları yadsınamayacak kadar fazla.

bi insandan verim almak için damızlık yerine koymanıza gerek yok. sosyal olarak verimli diye tanımlayabileceğiniz arkadaşlıklarınız yok mu? bu da o hesap.

@der meister haklısın. tabii kendine hayrı dokunmadığını falan düşünmüyorum. yaklaşık 15 gün oldu tanıştığımız. 3 defa görüştük. genel olarak da whatsapp üstünden yazışıyoruz. kendisi söylemese aklıma gelmezdi sosyal fobi falan.
ilk başta soğuk gibi görünüyor sanki ama öyle biri değilmiş. ama yakınlaşması, yaklaşması zor gibi.

bir de çok bilgili, kültürlü falan. uzun zamandır böyle bir kıza denk gelmemiştim. etkilendim cidden, kaybetmek de istemiyorum. dışardan falan da hiç 'sıkıntılı' gözüken biri değil. sıkıntılı da kime göre neye göre. işte sosyal kaygı yaşayan biri.

bende uyandıracağı şu olur; sosyal ilişkilerdeki tecrübesizliği dolayısıyla gireceği yeni durum ve ortamlarda normale göre daha beceriksiz ve yabani olur. var olan az arkadaşına da çok bağımlı olur. ex erkek arkadaşım böyle biriydi, onda gözlemlediklerim bunlar. ben de çok sosyal olmadığımdan önemli bir sorun değildi benim için. fakat o içine kapalılığın derecesi önemli. yıllardır o kadar içe dönük yaşamış insan sosyalleşmekten öte, kendini birebir ilişkilerde dahi açmakta yetersiz kalabiliyor. özetle normale göre sorunlu ve sıkıntılı bir ilişki olma ihtimali yüksek. yine de denemeye değip değmeyeceği tamamen sana kalmış.

@elorelia şimdi bu kızı sosyal alanda kaygı yaşıyor diye çöpe mi atalım.
haa bazısı der ki '' bunla mı uğraşacağım, sosyalmiş, fobiymiş vs.' ama ben değeceğini düşünüyorum ve kaybetmek isteniyorum.
herkes ortamdan ortama akan biri olmak zorunda da değil.
ya da bu kız sosyal kelebek bir kızdan daha değersiz değil.

@manuel aslında doğru noktaya değinmişsin kendini açmaya pek istekli değil gibi yani yüzeysel çok güzel ama derinlikli bir insan olsa da yakınlaşmakta sıkıntı yaşarız gibi.

tabii onun da ben ve aramızdaki şey hakkındaki düşüncesini bilmiyorum daha ama şu an 'aradaki şey'den mutlu gibiyiz. hoşuna gittiğini hissediyorum.

kızın değersiz veya değerli olması ile alakası yok söylediğim şeyin.

sabır gerekiyor mesela, bende o yoktur. doğal olarak ben olsam 'bunla mı uğraşcam' derdim. sen değer diye düşünüyorum diyosun. e öyle düşünüyosan dene.

ortamdan ortama akmak ile sosyal fobi arasında ince bi çizgi yok zaten. ikisinin ortası idealdir.

İnsanlar çeşit çeşittir. Anlattıklarınıza göre harika birisine benziyor. Sırf sosyal fobisi var diye böyle bir insan bırakılmamalı. Boş bir insan değil paylaşabileceğiniz çok şeyiniz var. Belli olmaz belki de birlikte aşarsınız bu sorununu.
Tedavisi var neden olmamış diyenleri anlamıyorum, psikolojik sorun sonuçta bir gün hap içip yarın düzelecek diye bir şey yok.

Kendi adima konusuyorum gucenmece olmasin. 28 yaşına kadar eline karşı cins eli değmemiş insan tipsizdir ya. Kendini çarşafa sarıp dışarı çıkmadıysa elbet bir bakan eden olurdu bunca sene. Hiç flört falan bile yok diyosun, ya yalan söylüyo ya agir tipsiz. Daha da önemlisi tecrübesizdir. Her konuda. Sevgiliyle kavga etmenin bile bir adabı vardır mesela kız bunları hiç bilmiyor olucak hepsini sen ogreticeksin. Ben olsam hayatta tahammul edemezdim. Ayrıca yatakta kotudur :(. Bilmiyorum ben olsam 3 hayirla ugurlardim. Ama herkesin iliskiden beklentisi farkli tabi.

@duru arsnova yooo valla taş gibi kız. hem yüzü, hem fiziği harbi güzel, ortalamanın çok üstünde. dedim ya en başta söylemese asla kafamdan geçirmezdim sosyal fobi vs. galiba hepimizin bazı önyargıları var. şöyleyse kesin böyledir diye.
zaten ilişkisinin olmama sebebi sosyal ortamlardan kaçınma, kendini açmakta sıkıntı, güzellik değil ki.

zaten ben de bir ilişkiye evrilse olabilecek sıkıntıları vs. soruyorum.
edit: gerçi olgun bir kız. iyi niyetli ve istekli olduktan sonra çok bir sıkıntı yaşamayız gibime geliyor.

bu soruyu sorduğuna göre hiç girişme bu işe.

@apocalypse neden öyle dedin?

İlişkide ne sorunlar olabilir mesela? Arkadaşlarınızla kaynaşamayabilir, ileride işler o noktaya gelirse ailenizle de. Siz çok dışa dönükseniz zamanla sıkılabilirsiniz aynı ortamlardan hoşlanmıyor olmak yüzünden. Sosyal kaygı yüzünden iş yerinde sıkıntı yaşayabilir ve bu ilişkinize yansıyabilir belki. Başka ne sorun olur bilemedim. Bence çok da takılacak bir durum yok hoşlandıysanız.

@inawen bu yaşa kadar hiç sevgili olmama, flört bile etmemiş olması başlangıçta garip ve hatta korkutucu gelmişti. aslında tanıkça canayakın ve sıcak bir kız olduğunu gördüm. sadece kolay kaynaşan bir kız değil. biraz duvarları olan biri. ve ben o duvarlara çarpa çarpa nasır tutmam umarım.

bence hiç bir sorun olmaz. sosyal fobisi olması sadece pek fazla arkadaşı olmamasına ve bazı durumlarda çekingen olmasına yol açar. bu yüzden ya sana çok açılamaz ya da tam tersi aranızda gelişecek olan ilişkiye göre sana çok fazla bağlanabilir. senin kişiliğine göre avantaj ya da dezavantaj olarak değişir bu durum.

bende de vardı sosyal fobi. bir ara tedavi olmaya çalıştım, 1 sene kadar psikoloğa gidip antidepresan kullandım ve o dönem kendimi gayet iyi hissettim ama ömür boyu ilaçlara bağımlı olmak istemediğim için bıraktım doktor kontrolünde. benim de belli bir yaşa kadar sevgilim olmadı bu yüzden. hala sorun yaşıyorum bu konuyla ilgili, dışardan tanımadığım insanlara karşı çok soğuk ciddi görünüyorum. pek arkadaşım yok ve insanlarla kolayca tanışamıyorum.

sosyal fobisi var diye uzaylı muamelesi yapmışsınız kıza ama zaten bu yaşa kadar insanları gözlemleyerek belli bir tecrübe edinmiştir ilişkiler konusunda. yaşamak gibi olmaz tabi ama anlattığın gibi entelektüel ve kültürlü bir insansa bence kaçırma.

@maleficent bir şekilde uzak durmak istemiş. sanırım yakınlaşmaktan korkan biri. sosyal olarak da zaten ortamlardan uzak durunca, sosyalfobik biri için normal bir durum değil mi?
bu tabii ki duygusal ve cinsel birlikteliğe ihtiyaç duymuyor anlamına değil, ama istese bile korkuyordur. yani yaşamayan anlayamaz belki, garip gelmesini anlayabiliyorum.
çünkü bu kadar mükemmel birinin bu şekilde olması. ama özgüvensizlik falan işte

o kadın pimi çekilmiş el bombası gibi. bulaşılmaz.

@acımasız gerçekler ne demek o?

Yorumların hepsini okumadım da o kız bence efsane rol yapıyor. Sen de kızın rolüne bayağı bir inanmışsın. Çok güzel ve iyi eğitimli bir kız düşünebileceğinden çok daha fazla şey yapmış olabilir. Hatta "ben sosyalim" diyen insandan bile daha sosyal yaşamış olabilir. Kızı tanımıyorsun. İlk görünüşe kanma kesinlikle. Ben ne kızlar gördüm lisede. Dışarıdan eline erkek eli değmemiş dersin. Beş dakika boş kalınca hemen yiyişmeye başlar. İlişkiye başlarken her zaman büyük düşün. Böyle eline erkek eli değmemiş gibi kalıplara takılırsan dar görüşlü düşünmüş olursun. Her şeyin bir adım ilerisini ya da ardını düşünmeye çalış.

Bir arkadaşımın ilk sevgilisi 33-34 yaşında oldu. Sosyal fobik, çirkin, kısmeti çıkmamış ya da huysuz biri de değildi. Tam tersine aşırı aktifti, çok arkadaşı vardı, çok gezerdi ama 'Bir şeyler hissetmeden ilişkiye başlamak istemiyorum' diyordu ve hakkaten karşılıklı bir şeyler hissettiği bir kişi bulana kadar da başlamadı. O zamana kadar erkek arkadaşı olup olmamasını sallamıyordu hiç. Erkek arkadaşıyla ilişkilerinin bitme nedeni ise sosyal fobi oldu, adamın sosyal fobisi vardı. Bizim kız arkadaşlarıyla buluşmayı, laflamayı seviyor; gittiği her yerde milletle konuşmayı seviyor; konserlere gitmek istiyor, gezmek istiyor. Parayı da kazanıyor bunları yapacak, bir engeli yok. 2 seneden sonra ilişkileri bitti, çünkü sevgilisini arkadaşları ile buluşturmuyordu. Yalnız gitmekten çekinmiyordu ama her yere ve her zaman yalnız gitmekten ve insanların 'Sevgilin neden gelmedi şekerim' baskılarından sıkılmıştı. Eğlenmeye, dans etmeye falan gidemiyordu, çünkü sevgilisi 3 dakikada boğuluyordu. 'Yolda biriyle karşılaşıyoruz, iki dakika 'Nasılsın, iyi misin' konuşması yapamıyordum. Birini gördüğümüz anda karşıdakine ve bana davetsiz misafir gelmiş gibi somurtmaya başlıyordu hemen. O bunalmasın diye lafı kısa kesmek zorunda kalıyordum. Bazen ben karşılaştığım kişiyi 'A aa, merhaba, nasılsın' diye öperken durmuyor, beni bırakıp gidip 10 metre ötemde 'Hadi, konuş da gel artık' der gibi sinirli sinirli bakıyordu. Apar topar 'Merhaba, ay, hadi sonra görüşürüz' diye kaçmak zorunda kalıyordum. Yavaş yavaş çevremle aram kötü olmaya başladı. Arkamdan 'Bu yabaniyi neden çekiyor' demeye başladıklarını duydum, yüzüme söyleyen de kişi oldu. Aileme karşı, çevreme karşı onu 'Aslında çok iyi insandır. Size saygı duymadığı için konuşmuyor, biraz içine kapanık da' diye sürekli savunmaktan, herkesin bana acıya acıya bakmasından yoruldum. Hepsini geçtim, kendimden ve kim olduğumdan vazgeçmekten yoruldum' demişti.

Kızın ezik olduğunu düşünmem ama kızla sevgili olacak kişi dışa dönükse, kalabalık çevresi varsa, dışarı çıkmayı, partileri falan seviyorsa, aktifse ve kızın tedavisi bitmemişse kişiye ayak bağı olabilir ama ev insanıysa, çok da arkadaşı yoksa ya da arkadaşları ile zaman geçirmeyi çok önemsemiyorsa, zaten normal zamanda da dışarı çıkası yoksa o zaman ne de güzel anlaşabilirler.

Bir de kızdaki fobinin derecesine de bağlı. Yani, arkadaşımın sevgilisi kadar da fobik olmayabilir, olabilir de. O kadar yoğun değilse, sorun çıkmayabilir.

azıcık daha yakından tanısan hayatı zehir etmeye başlar demek.

@acımasız gerçekler ve @dissendium hoşlandığım kızdan bu şekilde bahsetmeniz hoşuma gitmese de, yine de fikir özgürlüğünden dolayı saygı duyuyor ve tikinizi veriyorum.

@dissendium mesele zaten eline erkek eli değmiş, bilmem ne yapmış, yaşamış, yiyişmiş, sevişmiş, sevişmemiş değil. ha, tecrübesiz olmanın getireceği sıkıntılar eğer bi ilişkimiz olursa ki ben bunu istiyorum var.
ben 'sen ilksin aşkım' çekeceği bir adam değilim, o da böyle biri değil.
'ooo kanka bu yaşta eline erkek eli değmemişi bulduk oleyyy' demiyorum, olayın bu kısmına takılan sensin. burda mesele sosyal fobi ve burdan kaynaklanan sıkıntılar.
bu durum benim gözümde bir artı değil aksine en güzel yıllarını kendini insanlardan ve güzelliklerden uzak tutmasına üzüldüm. ama bu yüzden de sil kızı at çöpe değil.

yani böyle bir yalan söylenecek insan değilim, zaten bunu anlamıştır. o da zaten asla böyle bir insan değil. fikirlerinden ve zihniyetinden anlıyorum.
zannediyorum ki sosyal fobi vs. gibi durumları cidden yaşamayan anlayamadığı için herhalde 'nasıl olur abii, hele böyle bir kız nasıl boşta kalır gibi' kalıplarla düşünüyorsunuz. ilk başta bende de böyle olmuştu. ama olabiliyor.

hatta bunu bana söylemesinin kendi adıma olumlu bir işaret olduğunu düşünüyorum. 'öyle birkaç takıldığım oldu' dese bile ilişkimiz olsa arkadaş çevresi, ailesi falan öyle olmadığı anlaşılacaktı. yalan söylemek istemediğini anlıyorum. zaten utanıyor bu durumdan o da, ezikçe göründüğünü, tercih edilmemiş gibi gözükeceğinden utandığını söyledi

@aychovsky üniversite döneminde birkaç yıl okula gidemediği olmuş çünkü o ortama girdiğinden aşırı kaygılı hissediyormuş, ve uzaklaşınca şakinleşebiliyormuş. sanki gözler onun üstündeymiş, herkes onu aşağılayacak, alay edeckmiş gibi geliyormuş. öyle dedi. tabii bu eskiden

@acımasız gerçekler mesela ne gibi?

Hoşlandığın kız hakkında nasıl konuşmuşuz? Ben saygısızca bir şey yazdığımı hatırlamıyorum. Tik atıp atmaman önemli değil benim için. Ben bu yorumu zaman ayırıp başkasına yazmadım. Sana yazdım. Tikimi kaldır, gerek yok tik atmana. Kaldı ki, sen hoşlandığın kız hakkında insanlara "böyle biri size ezik görünür mü?" demişsin. Ben sevdiğim bir insan için başkalarından böyle bir görüşe ihtiyaç duymazdım mesela. Bunu sorduğuna göre gelecek yanıtların tarzını da az çok tahmin etmen gerekiyor. Eline erkek elinin deyip değmemesi önemli değil diyorsun ama soruda bunu bahsetme ihtiyacı hissediyorsun. Buna takılan ben değilim. Bu kız gerçekten sosyal fobi sahibi olabilir. Benim bunu reddetmek gibi bir yorumum zaten olmadı. Sadece kızı kafanda başka bir yere koymaya çalışıyorsun. Tecrübesiz, saf gibi bir şey canlanıyor kafanda. Ben de sana diyorum ki, o iş gerçekten öyle olmayabilir. Bunu deyince senin aklına hemen seks geliyorsa benim yapabileceğim bir şey yok. Belki de kızın böyle bir şey yaşamış olması seni rahatsız etti de bunu saygısızlık olarak gördün.

sosyal fobi, hiçbir zaman sadece sosyal fobi değildir.
bu tip kaygı bozukluklarının ya da panik bozuklukların altında mutlaka travmalara bağlı ya da aileden, çocukluktan gelen bir takım duygusal sorunlar yatar.
ve genelde obsesif kompulsif bozukluklar, panik ataklar vb. hepsi bir paket olarak gelir.
sosyal fobisi vardır, üstüne gitmeye çalışır, panik atak yaşar, sonra "ben bunla baş edemiyorum" der ya da "ben neden böyleyim?" diye depresyona girer.
bu bir örnek tabii.

dolayısıyla, bu tip kişilerin psikolojileri, yanlarında bulunan insanlarınkini de bozmaya meyillidir.
çünkü bu tip bozukluklar, yaşayan için olduğu kadar, yanlarındakiler için de zordur.

yanınızdaki insandan nezle nasıl bulaşıyorsa, bu tip şeyler de bulaşır diyeceğim, ama direkt değil tabii.
en azından sizi de etkiler diyeyim.
hayatınızı etkileyecek bir fobiden bahsediyorsunuz en basit haliyle.

o yüzden, kendinize güvenmiyorsanız, niyetiniz ciddi değilse bu kişilerle ilişkiye girmemek lazım.
çünkü yeri geldiğinde normalden daha fazla ilgi, daha fazla anlayış gibi şeyler talep etmek durumunda kalabiliyorlar.
ve psikolojileri elbette çok daha hassas oluyor.

bunun bir hastalık ya da durum olduğunu kabul ederek hareket etmeniz lazım.
şimdi uzaktan bakınca olgun olgun yorum yapmak elbette kolay, ama film izlerken sinemada gerildiğinde yarıda kesip çıkabilirsiniz, çok eğlendiğiniz yılbaşı partisinden erken kalkmak zorunda kalabilirsiniz, gitmek istediğiniz bir konsere gidemeyebilirsiniz, keyifli bir yemek sohbetini bölüp eve dönmeniz gerekebilir.

yapacağınız her programda onun istek ve ihtiyaçları göz önünde bulundurulacak.
o gidemezse, siz de gidemeyeceksiniz gibi şeyler yaşanacak.
bunlar hafife alınamaz.
ilk başta anlayış gösterip, sonra patlayabilir, sinirlenebilirsiniz.
çünkü genel durum bu şekilde gelişiyor genelde.

bunda asla ezik olunacak ya da ezik görülecek bir şey yok.
ama kolay şeyler değil bunlar.
kendinize güveniyorsanız, aklınıza gelen en son şey eziklik olmalı zaten.

bunu panik bozukluğu olan bir anneyle büyümüş biri olarak yazıyorum.
yani atıp tutmuyorum.
her şeyi etraflıca düşünmek lazım, çocuk oyuncağı değil çünkü.

@dissendium tik meselesi değil mesele. senin hoşlandığın kız için de 'rol kesiyordur o, neler çıkar altından' dese birileri sen de bi rahatsız olursun. ama senin düşüncen saygı duyarım. ha, bi ihtimal belki sen haklısındır bilemem, öyle olduğunu düşünmüyorum ama.

ben kızı gözü açılmamış sığırcık yavrusu olarak görmüyorum. bu kız tabii yurtdışına çıkmış, büyük şehirlerde okumuş, yaşamış, iyi okullarda okumuş, dünya görüşü olarak da avrupa seviyesinde düşünen biri. yani bir şeyler yaşamasa bile 'her şeyi bilen', 'neyin ne olduğunu bilen' biri. cinsellik olarak da, ilişki anlamında da. yalnız bilgileri okuma seviyesinde, izleme seviyesinde, gözlem seviyesinde. birebir yaşadığı bir şey değil.

eline erkek eli değmeme cümlesini ben olumlu bir şey olarak yazmadım. hani 'elime erkek eli değmedi' abartmasının gerçek olduğunu, hani nerdeyse o tarz bir uç nokta olduğunu, ve bunun da beni düşündürdüğünü ve bu durumun olası bir ilişkiyi nasıl etkileyeceğini belirtmek istedim. mesele de sosyalfobiyle alakalı. her sosyalfobili insan böyle değildir belki de.
bu zaten laf lafı açınca bahsi geçen bir konu lank diye söylenen bir şey değil.

son cümleni anlamadım saygısızlık olarak gördüğün neymiş?

İşte bak hala aklına seks geliyor.

"rol kesiyordur o, neler çıkar altından"

Birincisi ben böyle bir şey yazmadım.

"Çok güzel ve iyi eğitimli bir kız düşünebileceğinden çok daha fazla şey yapmış olabilir. Hatta "ben sosyalim" diyen insandan bile daha sosyal yaşamış olabilir."

Ben bunu yazarken bu kız yüzlerce kez seks yapmıştır demiyorum ki. İnsanlarla konuşmaya çekinen bir kız o konser senin, bu konser benim gezmiştir. Erkek arkadaşı da olmuştur demek istiyorum. Sen buradan "altından bir sürü şey çıkar" diye bir şey anlıyorsun. Bunu anlamak bu kadar zor olmamalı. Senin aklına bu geldiği için sen yazdığım şeyi saygısızlık gibi gördün. Ki seks yapmış olsa ne olacak? Seksin ne olduğunu 15 yaşındaki çocuk da biliyor. Soru metninde bu bahsettiğin şeyler yazmıyor. Biz sadece soru metninde yazanlara göre bir yorum yapıyoruz.

@dissendium 'efsane rol yapıyordur bence, sosyalim diyenden daha fazla şey yaşamış olabilir demişsin.' rol kesmek vs.yle aynı şey.

zaten cinsellik olarak anlamadım. herkeste aynı olmayabilir. belki başka bir sosyalfobiğin erkek arkadaşı vardır. ama onun olmamıştır. yani neden yalan söylesin. sonuçta 28 yaşına gelmiş birine 'nasıl erkek arkadaşın olmuş olabilir' diyecek değilim. tabii kültürlü bir kız muhakkak konserlere vs. gitmiştir ama genel olarak yakın 1-2 arkadaşı hariç ki onlar da başka şehirde yaşıyorlarmış genelde eski zamanlar için söylüyorum bunları, bireysel etkinlikte bulunan biriymiş genelde.
insanlardan kaçınan diyebiliriz.
cinsellik de sonuçta sosyalliğin bir açısı olduğu için söylüyorum. yalan söylüyorsa ben bilemem böyle olduğunu düşünmüyorum, burdan elde edebileceği bir şey yok ki anlaşılır zaten söylüyorsa zira tanıdığım arkadaşları var. ama henüz bu tarz bir şey sormadım.

Kız dediğin gibi biri olabilir gerçekten. Ona itirazım yok. Sen insanların görüşünü sormuşsun. Ben de rol yapıyor olabilir dedim. Sen de bunu olumsuz algıladın ve hoşlandığım kız hakkında bu şekilde bahsetmenden hoşlanmadım dedin. Ben bu kısma takıldım. Biz bu kızı tanımıyoruz ki. Bu nedenle her ihtimali ortaya koymakta bir sorun görmüyorum ben. Buradaki sorun senin bu ifadeyi neden olumsuz algıladığın. "Çok" güzel ve iyi eğitimli kızların çok nadir yalnız kaldıklarını gözlemledim ve buna dayanarak böyle bir şey söyledim. Ayrıca "neden yalan söylesin" kısmı için de onlarca neden var. Kızlar evlenmek istedikleri zaman karşıdaki erkek kaçmasın diye kendilerini olduklarından daha farklı bir şekilde göstermeye çalışabiliyorlar.

Belki ben fazla romantik yapidayim ama aski yakalayacak kadar sansliysan ellerinle itmemelisin bana gore. Basariya sarilipuyuyamazsin para elbet kazanilir kariyer icin illa bir yol bulunur. Hem millet kosarak uzaklasmak istiyor ulkeden hazir yabanci sevgili yapmissin ne duruyorsun bu ulkede git askini yasa kurtul buradan. Gitmeye karar verirsen de orada hayatini sadece onun ustune kurma ama bu da garantici tarafim.

Ayrica su an gitme imkanin sifirsa bile oraya gitme imkani yaratmalisin, ben senelerce uzak mesafe iliskisi yasamis biriyim cok sevince yurumeyen bir sey degil. Zor cok zor ama imkansiz degil.

birbirinize bu kadar deger veriyorsaniz bence pes etmemeliydiniz. uzak mesafe zor tamam ama siz cabuk vazgecmissiniz bence. bunu yasamak zorunda olan evli ciftler var. ben de "dogru insan" bulununca sabredilmesi gerektigini dusunenlerdenim. bazen bir sure aci cekip zora katlanmak omur boyu mutluluk anlamina gelebiliyor. bu fedakarligi yapacak, bu riski alacak kadar kuvvetli bir iliskiniz yok idiyse iyi olmus zaten, zamanla gececek sonucta, belki boylesi ikiniz icin de daha iyi olmustur.

ben de benzer bir durumdayim, ben gidemedigim icin buyuk ihtimalle o gelecek. o da turk ama. avrupa'da cok iyi bir yasami birakip buraya geliyor. benim icin. benim gitme sansim yoktu cunku. ben burada okuduktan sonra birlikte gideriz belki. biz dusunduk tasindik, ne ayrilmasi olum sacmalama dedik. e siz dememissiniz, demek ki bu kadar kararli degilmissiniz. o yuzden cok da uzulmeyin bence, uzun vadede iki taraf icin de en iyisi olmus sanki.

@esneme benide esneteceksin ve

@der meister + 1

bu kadar kolay vazgeçilmez, kolay bulunmayan bir şey bahsettiğiniz şeyler. yemişim mesafesini, işini, gücünü, kariyerini...

orada ya da burada, ama birarada, illa ki bir şeyler ayarlanabilir, ayarlanmalı.

bu aşk böyle bitemez!

oturup arabeske bağlamaya gerek yok ama aldatma yok, o yok bu yok... e ortada, bitirmek için adamakıllı bir neden de yok.

yapmayın!

Şuan böyle hayalet moduna girdiysen bu ortak bi karar değil gibi geldi bana. Tamam konuşmuşsunuz ve mantıklı yol buymuş gibi olmuş, ama mantıklı olan her zaman doğru değildir. Duygularını yok sayman çok saçma şeyler yapmana yol açabilir, kendini tanıyamazsın, sakın yapma bunu.

Biraz daha konuşmayı dene, hatta şimdi konuş böyle böyle dedik ama bu karar bana kendimi hiç iyi hissettirmedi, acele ettik ve gereksiz bişey yaptık bence, diyebilirsin.
Bundan sonra karşı taraf, hey bebeğim seni anlıyorum şuan ben de üzgünüm ama olması gereken bu, emin ol zamanla ikimiz de iyileşicez vs. derse, bak şurdan s*ktir git diyip kendi yoluna bakabilirsin.
Şuanki yarım kalmışlık her ilişkide sana bunu hatırlatacak ve kendin olamıycaksın, rol yapacaksın, numara yapacaksın, kendini kandıracaksın. İçindeki her neyse bunu karşıdakine söyleme hakkın var. Ve eğer şuan o da hayalet modundaysa bunları bilmeye hakkı var.

@esneme benide esneteceksin, @der meister, @runagain ve @megalomaniac

onun şu noktada türkiye'ye gelmesi imkansız. çalıştığı iş yeri ile iki yıllık sözleşmesi var ve sözleşmesi haziran sonunda bitiyor. daha önce ayrılırsa tazminat ödemek zorunda.

benim oraya gitme durumum daha da zor. baya araştırıdk. master için maddi durum sebebiyle gidemiyorum. bana birlikte yaşama vizesi almak istesek alamıyoruz. onun için öncesinde onunla 6 aydan uzun yaşamış olmamız gerekiyor. şimdi altı aylık vize almak için dil okuluna vs gitmem lazım ki ona verecek param olsa master yapardım. onun tek maaşı ile geçinmemiz de zor.

ona insan kaynaklarında çalışan bir arkadaşı bir yıl büyük bir firmada çalışsın, kendine portffolyo oluştursun yas masterını orada yapıp buraya başvursun yada buraya master için gelsin ve staj/part-time çalışsın demiş. bu da bizim için en az 1.5 yıl demek.

öyle olunca 1.5 yıl bir ilişkiyi sadece skype ve whatsapp üzerinden nasıl ilerleteceğiz. şimdi bile birbirimize geç mesaj attığımızda huzursuzlanıyoruz, önemli birşey paylaşmak istesek akşam skype beklemek zorundayız ve bunu da her zaman yapamıyoruz. eğer öncesinde uzun bir ilişki olsa belki hala şansımız olur ama bu kadar kısa süre için 1.5 yıl beklemek doğru mu?

önümüzdeki tüm yollar resmen tıkalı ve açılmasına yıllar var. bilemiyorum ne olacak bundan sonra.

hep şunu söylemişimdir ben: ilişki konularında kendinizi ve sevgilinizi dinleyin herkesten önce. şimdi siz "ben metallica'nın basçısı olmak istiyorum" deseniz, "hadi lan ordan manyak mısın sen" diyebilirdim ama diyorsunuz ki en az 1.5 sene ayrı kalacağız. buna "olur ya neden olmasın" diyecek olan da, "hadi lan öyle ilişki mi olur" diyecek olan da sizsiniz. yapan yapıyor. eminim çevrenizde örnekleri de vardır. ben kendi çevremden bildiğim için söylüyorum hep: iş durumu dolayısıyla senede birkaç kez görüşebilen, en iyi ihtimalle 2-3 ayda bir bir araya gelebilen çiftler tanıyorum. tamam yeni başlamış ilişkiyle 10 yıllık evlilik aynı olmuyordur ama sonuç olarak insanlar bunu yürütebiliyor bazı durumlarda. reddit'te bir adam görmüştüm. kendisi almanya'da, sevgilisi tayvan'da. ÜÇ YILDIR uzak mesafe ilişkisi yürütüyorlar ve adam bir araya gelecekleri zaman için gün sayıyordu. peki bunu ne zaman için tasarlamışlar? ÜÇ SENE sonrası için. şimdi bu çift ayrılır ya da ayrılmaz, orasını şu an için bilemeyiz ama şunu söylemek istiyorum: dış etkenler önemli olmakla birlikte, ilişkinin sağlığı ve sürdürülebilirliği en başta size ve sevgilinize bakıyor. bu yüzden, eğer ilişkinizi buna değer görüyorsanız, bence enişte beye "burada bitmemeli pendejo" deyiverin, oturup konuşun. şu an çok uzun geliyor farkındayım ama 1.5 sene cidden dayanılmayacak, geçirilmeyecek bir süre değil. bunu ilişkiniz için bir basamak olarak kabul edin mesela, ne bileyim "bunu atlatamıyorsak zaten hak etmemişizdir, atlatırsak da bizi daha kolay kolay hiçbir şey yıkamaz" diye düşünün. bu şekilde belki biraz daha kolay olur dayanmak. uzak mesafe ilişkisinde, hele ki yetişkinlikte, insan sık sık "lan ben ne yapıyorum?" diye soruyor kendine. kavuşabilecek miyiz yoksa ben şu an ömrümü skype'ta, telefonda mı heba ediyorum gibisinden. bunun cevabını yine siz veriyorsunuz, yine ilişkiniz veriyor. çoğu şey büyük ölçüde sizin elinizde. eğer böyle olduğunu hissedemiyorsanız, ne bileyim bırakıp gitmekten ya da karşı tarafın bunu yapmasından korkuyorsanız, belli ki bu fedakârlığı yapacak kadar güçlü bulmuyorsunuz kendinizi. ya da güçlü demeyeyim, tamamen karakter meselesi de olabilir bu, pekalâ "ben 1.5 sene bekleyemem" diyebilirsiniz.

bunlar benim tamamen şahsi görüşüm. başka birisi için uzak mesafe ilişkisi çok daha yıpratıcı ve sorunlu olabilir, nitekim anladığım kadarıyla sizin için öyle. ama ben derim ki böyle bir sevgi bulunca insan peşini kolay bırakmamalı. ben hayatımı paylaşabileceğim, daima yanımda olabilecek, boş boş duvara bakmayı bile anlamlı ve güzel kılabilecek birini önemserim. bu her ilişkide, her kadında/adamda bulunabilecek bir şey değil. bu güven ve sevgiyi bulmuşsanız, ben derim ki dişinizi sıkın. 1,5 sene gerçekten atla deve değil, geçer. yok derseniz ki ben o kadar güçlü değilim ya da biz bu süreçte birbirimizi destekleyecek gibi değiliz, o zaman da kendinize eziyet etmek yerine hemen bitirin ve çok uzun süre acı çekmektense birkaç ay üzülüp sonrasında toparlayın.

uzun lafın kısası, bu tamamen karakter ve ilişkiye bağlı bir durum. evet dış etkenler her zaman etkili ama en nihayetinde ne yapabileceğinizi ve yapamayacağınızı, ilişkiyi nereye götürebileceğinizi en iyi bilen kişi sizsiniz ve sevgiliniz. önerileri de bence belli bir noktaya kadar ciddiye alın, benimki de dahil olmak üzere. çünkü yarın sevgilinizle mutlu olduğunuzda veya onu özleyip ağladığınızda yanınızda hiçbirimiz olmayacağız. olacaksa o olacak, olmayacaksa o olmayacak. en başta yine siz olacaksınız. o yüzden lütfen böyle konularda "AYRIL COCO" yahut "KOVALA" diye gaz verenlere direkt olarak "haklısın" deyip gitmeyin. ben burada size benzer bir durumu yaşayan birisi olarak kendimce fikir vermek istedim ama bunu yazdıktan sonra gidip çay içeceğim mesela, yarın bi' gün evlenseniz veya ayrılıp intihara kalkışsanız benim haberim olmayacak. kararlarınızın, seçimlerinizin meyvelerini olumlu ya da olumsuz siz toplayacaksınız. o yüzden kendinizi ve sevgilinizi dinleyin. ailenin, arkadaşın, "olmaz" ya da "olur" diyenlerin sesini hiçbir zaman çok açmayın. omzunda ağlayabileceğiniz birini, ölseniz haberi olmayacak insanların lafıyla harcamayın. eyyorlamam bu kadar. umarım ikiniz için de en iyisi olur.

ilacınızı yazıyorum: www.idefix.com

ispanya kadar bizim ülkemize ters bi yer yok zaten (en azından avrupa'da) benim de ispanyol bi sevgilim olmuştu. ankara'dan sevilla'ya uçak bileti bakıyorum mesela yaklaşık 10.000 tl. daha bunun pasaportu vizesi ıvırı zıvırı var. onun gelip buraya uyum sağlaması imkansız, benim de oraya. (polonya'da tanışıp sevgili olmuştuk biz de) severim ispanyolları, 5 tane ispanyolla aynı evi paylaştım aylarca. ama bu kız beni aldatmıştı. hem de etrafımdaki türk ispanyol vs. tüm ortak arkadaşlarımız olaya inanamadı. benden ayrılacağı için her gece saatlerce ağlayan, yatakta uyurken hıçkırıklarıyla uyandığım kız beni aldatmıştı. tabii bir kişiden bu kadar genelleme yapmak saçma ama o kadar uzun bir mesafeden ispanyollar gibi rahat bir milletin üyesine çok da güvenme bence. düzgün bir şekilde ayrılmışsınız bırak öyle kalsın. biz de güzel ayrılmıştık sonra dayanamamış peşimi bırakmamıştı sonu kötü oldu yani.

Açlık muazzam bir kitap.

"biz" öyle 5-6 saatte okunmaması gereken bi kitap bence. o yüzden hem yağ gibi akıp gitmesi hem de süper bir kitap olması nedeniyle ben de açlık diyorum.

umarım uçakta yemek veriyorlardır, isteyeceksin çünkü :(

grangenin bir romanı olabilir polisiye

Biz kesinlikle

Sadece konut hamsun açlık' ini okuduğum için kıyas yapamayacağım . çok ovuyolar knut hamsunu ama beklentini yuksek tutma

Biz

biz daha rahat okunur ama açlık daha iyi bir kitap

Ben de aclik diyorum, okurken yasayacaksiniz resmen, pisman olmazsiniz.

açlık'ı okumadım. biz'in türkçesi zor okunuyor bence, olayları kafamda canlandırmak çok zor olmuştu kısa kısa cümlelerden dolayı.

büyük şehirdeysen 24 saat açık internet kafe bul derim. ben de yurt internetim dandik olduğu için koca bir ay her gece kafede izlemiştim nhl maçlarını. biraz masraflı oluyor ama değiyor bence, bayağı eğlenceli oluyor.

ttnetin ramazan hediyesi var 10 gb hediye. onunla izleyebilirsin 4 6 arasi olan kismi.
SAHUR yazıp 5555’e kalan kisim icin de molalarda kapatwrak 100 mb falan internet yeter.

Komşudan şifreyi isteyiver. Hd link atarım :D

genel olarak iyi ama arada sapıtıyor bugün. deprem olduğunda bayağı yavaşlamıştı.

kocaeli'deyim, burada her şey normal. ben yanlış hatırlamıyorsam eğer şöyle bir şey okumuştum: deniyordu ki, istanbul'u çok büyük bir deprem vuracak. bu bilimsel bir gerçek, fay hareketleriyle açıklanabilecek bir şey. AMA küçük depremlerle fay hattının enerjisi azalabilir. ne kadar doğrudur bilmiyorum, okuduğum bu anlama mı geliyordu ondan da emin değilim ama eklemek istedim. eğer böyle bir şey varsa bence bu deprem korkutmak yerine rahatlatmalı insanları.

İzmirde hava resmen sepya.

havayı bilmiyorum da burada hayvanlar tuhaf sesler çıkarıyor. benim evham kaynaklı odaklanmamdan da olabilir.

Manisanın steplerinde gökyüzü turuncuydu güneş batarken.

Beni şu an korkutmuyor çünkü İstanbul'da zaten her an her şey olabilir. Kuzey Anadolu ile Batı Anadolu Fay hattının karakterleri farklı. Kuzey Anadolu Fay hattında öncül deprem olabilir de olmayabilir de, ortada hiçbir şey yokken 9 şiddetinde deprem de olabilir. Ancak Batı Anadolu fay hattında öncül depremler oluyor, en net örneği geçmişte Dinar Depreminde olmuş. Bir kaç gün öncesinde küçük depremler ile başlıyor ve şiddeti en son artarak vurucu deprem ortaya çıkabiliyor. Bu fay hattının karakteristik özelliği bu, İzmir'de yaşasam her sarsıntıya korkardım dolasıyla ama en azından kurtulma şansım da yükselirdi burada tamamen şansa yaşar durumdayız. Geçen haftalarda da bu bölgede sürekli depremler oluyordu yanlış hatırlamıyorsam.

Izmir'deyim hic bi halt yok.

Yılanlar edirnede de çıkmış. Gokyuzu rengine birazdan bakıcam ama genel olarak korkuyorum.

hayır. hurafelere inanmıyorum.

Bana da aynı şeyleri söylüyorlar ki ben öyle kesin bir şekilde karşı değilim.
Maddi olarak çok iyi bir durumda olmam gerek çocuk istemem için, eğitim masraflarını karşılayabilecek en azından bir ev alabilecek durumda olmam gerekir diyorum.
Etrafımda kimse böyle düşünmüyor, kendine zor bakan insanlar çocuk yapıp duruyor ve bunun çok güzel bir duygu olduğunu söylüyor tamam annelik güzeldir de o çocuğu böyle sıkıntılar çekeceği bir hayata getirmek haksızlık değil mi?
Ve çok büyük bir sorumluluk beni biraz da korkutan bu.

İstiyorum.

Bir sağlık sorunun var mı yok mu diye merak ediyor olabilirler. Üremek, canlıların ortak özelliklerinden biri. Böylesine bir temel bir şeyin insanların dikkatini çekmesi çok normal. Çocukları herkes sevmeyebilir ama çocuk bir yatırımdır aslında. Dünya için, ülke için bir şanstır. Anne ve baba için de bir şanstır. Çocuk olunca yalnız kalmazsın. İki yaşındaki bebek bile yalnız kalmanı engeller. Çocuklar büyüyünce ailelerine destek olurlar. Yaşlandıkları zaman bakacak kimsesi olmayan bir sürü insan var. Bunlar basit gibi görünüyor ama hepsi hayatın gerçekleri.

Ben de istemiyorum hiç. Hatta bağlatmayı bile düşündüm ne varsa. Yakınlarımda herkes karsı çıkıyor. Sevecek birini buldugumda isteyecegımı düşünüyor. Halbuki böyle değil. Zaten kimse için cocuk yapmam.Hele bir erkek için asla. Bir kadın olarak maddi ve manevi gücüm yeterliyse çocuk düşünürüm ancak. Ne yazık kı erkekler genelde yaparken olayın içinde olmaya bayılıyorlar,sonrası foss.Sorumluluklar hep kadınların üzerinde. Boşanmış bir sürü tanıdıgım var, hepsi zor durumda. Yeni ilişkilerini de baya etkiliyor çocuk olayı.
Gelecekte cocuk sahibi oldugum kişiden ayrılırsam daha sonra bu yüzden sıkıntı da çekmek istemiyorum. Çocuga harcayacagıım parayı,gezilere yatırmak tercihim.Fikrim de yüzde bin beş yüz değişmicek

bu soru daha 1000 sene falan sorulacak sanırım. çocuk sahibi olmak istemeyen ve "neden istemiyorsun" diyenleri anlamayan kadın... yahu istemiyorsanız istemiyorsunuzdur, bırakın ne düşünüyorlarsa düşünsünler. istemiyorum diye kestirip atacaksınız.

ben kararsızım. çocuk süper bir şey bence ama korkunç büyük bir sorumluluk. gözüm yemez gibi geliyor.

İnsanın en temel içgüdüsü üremektir. Sen bu en temel içgüdüye karşı çıkıyorsan tuhaf karşılanmanı tuhaf karşılamaman lazım. O kadar üst insanım ki varoluş amacımı bırakıp çocuk sahibi olmak istemiyorum diyenlere gülüyorum ben mesela.

çocuk sahibi olmak, anne olmak istiyorum.
ama mutluluk kaynağı olduğu için değil.
mutlu olmak için çocuk yapmak, dünyada yapılabilecek en büyük yanlışlardan biri.
ve insanlar bunu sürekli yapmaya devam ederek, çocuklarına da yazık ediyorlar.

ben istiyorum ilerde bir gun. su an icin kendimi ebeveyn olacak kadar birikimli biri olarak gormuyorum, daha cok kendimle ilgilenmeliyim simdilik. ayrica belirli sartlarin da olusmasi gerek.


istemeyene de neden istemiyorsun demem; sorumluluk istemiyordur, kendini yeterli gormuyordur, her ne kadar klise de olsa dunyanin bir 40 sene sonraki halini gozunde canlandiramiyordur vs vs.

cocuk istemiyorum diyene sasirmak sadece bizim milletimize ozgu bir sey degil ama, alismak gerek.

Ben erkegim. Istemiyorum cocuk. Madden ve manen hele su sartlarda su ulkede istemedigim bir sorumluluk. Benim o cocuga karsi sorumluluklarim var. Nasi hayatini madden ve manen garanti edebileceksin. Ne kazaniyorsun. Nerede yasiyorsun. Sen baba olma nitelginde misin. Hayir.

@mutekebbir Sadece küçüklüğümden beri anne olayım, bebeklerimle ilgileneyim gibi bir düşüncem olmadı hiç. Çocukları seviyorum ama bana ait olmadıkları sürece. Bu konuda çok haklısınız, miniklerin hiç suçu yok, gelecekleri için yeterli koşullar sağlanmadan çocuk sahibi olmak büyük bencillik ve haksızlık.
@dissendium sağlık sorunu olayını düşünmemiştim. Siz de olumlu taraftan bakmışsınız konuya. Her çocuk bir yetişkine dönüştüğünde ailesine destek olmuyor, tamamen bireysel bir hayat yaşamak isteyenler de oluyor.
@maria puder Bana da gerçekten doğru kişiyle karşılaştığımda isteyeceğimi söylüyorlar. Siz de gerekli koşullar sağlandığında çocuk düşünüyorsunuz anlaşılan.
@der meister ben bu konuda netim zaten ama gerçekten kaçırdığım bir şey olmasını istemiyorum. O yüzden farklı görüşlere ihtiyacım var. Çocuk isteyen herkesin gerekçeleri hemen hemen aynı gibi, o yüzden bir de burada yorumları almak istedim.
@devilred fikirlerinize saygı duymakla beraber, üst insanlık gibi bir iddiam olmadığını belirtmek isterim.
@blatta hiberna siz bilinçli bir anne olacaksınız,buna inanıyorum.
@vegas, @fraise @brad pitt gerekli şartlar sağlandığında bu fikre olumlu bakıyorsunuz.

İstemiyorum. Ya ne gerek var ayak bağına falan? Annem torun göremez diye üzülür en fazla, kimsenin ne diyeceğimi de s. değil zaten. Çok isteyen kendisi +1 yapsın benim yerime.

Hayir sartlar saglandiginda olumlu bakmiyorum. Zaten o sartlarin saglanmasi da mumkun degil ki. Ben istemiyorum her seyden bagimsiz. Sahsen ben istemiyorum.

O kadar üst insanım ki varoluş amacımı bırakıp çocuk sahibi olmak istemiyorum.
Ülke, ekonomi, dünya kalabalığı falan gibi bir sürü rasyonelleştirme yapabilirim ama yok, çoğalmak yönünde bir istek yok bende.

anne baba olmak konusuna çok fazla anlam yüklendiğini düşünüyorum. ozellikle ebeveyn olmak istemeyenler bu konuyu gereksiz fazla onemsiyorlar. Çocuk dünyaya getirmek istememek gayet doğal. Evrimsel açıdan üremek bundan daha doğal.
Ben hayata zevkler ve deneyimler çerçevesinden baktığım için doğurmak ve o hissi tatmak isterim.
Bu dünyaya çocuk mu getirilir, zaten nüfus çok fazla doğal kaynaklar tükeniyor vb. bahaneleri garip buluyorum. çünkü devasa petrol sirketleri dunyayi mahvederken bunu cocuk dogurmayak protesta etmeyi mantikli bulmuyorum. maksimum 50 sene sonra artık bu dünyada olmayacağım için çok da umrumda değil. senin çocuğun sana benim çocuğum bana.

Çocukları oldum olası sevmedim. Hiç sevimli bulmadım. Bana göre çocuklar gürültücü ve bencil canlılar. Sana bağımlılar ve çok büyük bir çoğunluğu nankör oluyor.

Anne baba isen elini kolunu bağlıyorlar. Yapmak istediğin hiçbir şeyi yapamıyorsun, tüm hayatını çocuklarının istek ve ihtiyaçlarına göre şekillendirmek zorundasın. Uyku saati, mama saati, okul saati, zırt saati pırt saati... Atacağın her adımda ona ne olacak diye düşünmek zorundasın. Hasta olur mu? Yaygarayı basar mı? Çocuğu kime bıraksam? Arkadaşlarla kahve içmeye gitsem başına bir şey gelir mi?

Çoğu çocuklu kadın uzun bir banyo yapmayı bile özlemiş. Eşleri sağ olsun çocukları ile çok ilgililer(!)

Kısacası çocuk Türk toplumunda bir kadın için hayatının bir anda 180 derece değişmesi demek. Ve en acısı da bütün gençliğini bu çocuk için feda ettiğinde onun da kendi kanatlarıyla uçup gitmesi. Çoğu bir teşekkür bile etmez. Nankörlük eder.

Çocuk yatırım değildir, peki kabül ancak bu şekilde bir canlı için tüm ömrünü feda etmek bana çok korkunç görünüyor. Hatta hayattaki en büyük korkum çocuk sahibi olmak diyebilirim. Benim tek istediğim sessizlik ve huzur. Ayrıca başına buyruk bir yaşam. Kimse bana bağımlı olmasın, ben de kimseye olmayayım istiyorum ama insanlar rahat bırakmıyorlar. Tavşan gibi ürüyorlar ve senden de aynısını bekliyorlar.

Ben artık insanlara kendimi açıklamaya uğraşmıyorum. Çocuk sahibi olma bahsi açılınca sessiz kalıyorum, yorum yapmıyorum çünkü nedenlerimi her seferinde sayacak takatim yok. Saysam bile anlamazlar, uzaylı görmüş gibi bakarlar. Sana da aynısını tavsiye ederim.

10 dk sevisiyorsun cocuk oluyor. Asil amac cocuksa 3 dk.da da halledilirken anne baba olmaya bu kadar anlam nasil yukleniyor merak ediyorum. Bir de kadin calisiyor erkek calisiyor cocugu hftasonlari goruyorlar. Daha da kotusu erkek calisiyor kadin tun gun evde ve hayati cocuk bakmakla geciyor. Cocuk da zaten mahalle mektebine godiyor 15 yasinda McDonalds ve benzerlerinde calisiyor. Aptal bir bolum okuyor. Kendine topluma bir faydasi olmuyor. Boyle kitleler yetisiyor. Yani daha ne cocuk isteyesin. Cok israr eden olursa soyle onlar bakacaksa evlat edinebilirsin. Zaten 2 cocugun varsa 3.yu isterler. 3 varsa 4.yu...

Kararim degismicek, hic bir kosulda cocuk istemiyorum.Yazimdan bu cikmasi lazimdi:)Bir cok anne pisman ayrica.

istemiyorum, mantıklı gelmiyor mevcut şartlarda. hormonlarım da kabarmadı, ''baba ol baba ol'' demiyor :)

maddi olarak iyi olmak lazım, iyi çevrede iyi bir eğitimle yetiştirmek lazım vs vs. ki bunlar olsa bile çocuk yapıp ayak bağı neden edineyim ki kendime diye düşünüyorum. üreme içgüdüm yok be ciddi ciddi :)

Ayrı ayrı cevap yazamadıklarım da dahil, görüşleriniz için teşekkür ederim (:

anne baba olmak evet mutluluklarin en güzelidir. hele dogum anina sahit olmak ermek icin yeterlidir. ömründe bu tecrübenin kiyisindan bile gecmemis insanlarin agiz dolusu laflar etmesi onlar adina üzücü. ki cogu günün birinde o laflari tek tek yutacaklar.

bence yasami anlamli kilan sey, ister senin geninden olsun, ister baskasinin geninden(evlatlik) bir cocugu yetistirip, iyi bir insan yapmak.

elbette bilincli, anne ve babanin birbirlerine destek olarak, bol bol okuyup, destek alarak anne baba olmak cok önemli.

Çocuk sahibi olmak istemiyorum. Bir kaç kez aile, arkadaş ya da başka ortamlarda konusu açılıp bunu söylediğimde sanki çok garip bir şey söylemişim gibi "aaa nasıl istemezsin, olur mu öyle şey" falan diyorlar. sanki herkes default olarak çocuk yapma isteğiyle yanıp tutuşmalıymış gibi düşünüyor insanlar genelde. yok evlenince istersin, yok ilerde fikrin değişir vs diyerek ikna etmeye çalışıyorlar bir de. hormonlar ya da başka bir sebeple fikrimin değişeceğini pek zannetmiyorum.

zaten çocuk sahibi olanlar da, bilinçsiz bir şekilde çocuğun geleceğini hiç düşünmeden tamamen bencil amaçlarla çocuk sahibi oluyor genelde. ilerde bana baksın, canımız sıkılmasın, evde ses olsun vs. çok saçma bence, çocuk sahibi olunduğunda ona iyi bir gelecek sağlayıp onu en iyi şekilde yetiştirmek gerekir. ilerde o çocuğun kendi ayrı hayatı olacak, belki başka bir ülkede yaşayacak ve yaşlanınca bakılmayı bırak göremeyeceksin bile.