merhaba,

sanat galerisi gezmeyi, düzenli olarak sergileri takip etmeyi, vs.. seviyorum ama anladığımdan değil. bakmak bile zevk veriyor.

evime sanat eseri almak istiyorum ama nerden alınır bilmiyorum. yeni sanatçıların eserlerine nasıl ulaşabilirim nerden erişebilirim hiç bilmiyorum,var mıdır bilen?

güzel bir fotograf olabilir, resim ya da küçük bir heykel.

İster miydiniz ozel mulkunuz olsa?

Dövmeli şahısların dövmelerin de yazanları okuma alışkanlığınız var mı

Kahvaltida simit var, domates, biber falan. Bunun yanina nasil yumurta yapayim? Iyi pazarlar:)

s.b.

internette herkes başka bir şey yazmış. 6 numara dmc, 8 numara cm diye biliyorum ben. doğru mu? eğer doğruysa 7 numara ne? ikisinin arasında iki rakam (iki kanat için) olması gerekmez mi? çok karışık ya. bi de bu rakamlar hangi dizilime göre vriliyor? 4-4-2 diamond mı?

Selamlar,

Diyelim ki birisi sohbet esnasında sevdiğiniz bir şeyi eleştirdi. Nasıl bir tepki veriyorsunuz? Üzülüyor musunuz, savunmaya mı geçiyorsunuz? Gülüp geçiyor musunuz? Sinirleniyor musunuz?

Bu sevdiğiniz bir film olabilir, bir mekan olabilir, bir müzik eseri olabilir. Her şey olabilir.

Kapalı anlatım oldu biliyorum. Ancak atış serbest. Yaşanmış örnekler olursa ayrıca sevinirim.

Teşekkürler.

Edit: imla

kedim var. bazen " onu eve mi tiktim" dusuncesi aklımdan geçiyor ve beni asiri rahatsız ediyor. acaba benle mutlu mu, kedilerimiz köpeklerimiz bizden ne ister?

oyun oynuyoruz, kosturuyoruz, okşuyorum onu. ilgilendiğimi düşünüyorum. ama hayvan belki de sokakta olmak istiyor- dur.

Çok öyle bağlamayacak zaten saatlerce oynayamam.

Her gün 15-20 dk tuvalette oynanacak, sıkılınca açıp kafayı resetleyecek. 30+ yaşa hitap eden, refleksten çok beyin gerektiren bir mobil oyun arıyorum.

Bahsedildiği kadar etkili mi? Bazıları neredeyse hiç gramer çalışmayın sadece listening yapın diyor. Son zamanlarda bu yaklaşım oldukça popüler ama ne kadar verimli acaba?

Hanımla başladım tekrardan bugün netflixten. On sene olmuş nerdeyse başlayalı ebn o kadar eski oldugğunu hatırlamıyordum da baya iyiymiş çekimler kurgusu falan.

Merhabalar,
Dürüst bir beyle neredeyse 1 yıldır bir ilişkimiz vardı. En başta basit bir fuckbuddy ilişkisi gibi başladı ama daha sonra biz baya baya vakit geçirmeye başladık. Eğleniyoruz, arkadaşlarla denk geldiğimiz de takılıyoruz. Gün içinde sürekli konuşup, sinema-tiyatro, tatil planları yapıyoruz. Bir yıl çok eğlenceli ve mutlu bir şekilde geçti. Hatta bu süre zarfında karavan alıp dünyayı gezmenin bile planını yaptık ciddi bir şekilde para falan biriktirerek.

Fakat ben her zaman daha fazla bir şeyler istediğimi biliyordum. Yani bariz sevgili olmak istiyordum. İşte ne bileyim, o bana canım cicim desin,hediyeler alsın, şımartsın. Benimle arkadaşımın düğününe gelsin, beni, hep onun tek başına gittiği çift arkadaşlarıyla buluşmalara, etkinliklere vs. götürsün istedim. Ya da yolda bir arkadaşıyla karşılaştığında bu da benim sevgilim diye tanıştırsın. Yok efendim, bende sürekli dip dibe olmaktan hoşlanmam zaten. Ama işte olur ya normal bir ilişkide arkadaşının sevgilisi geliyorsa sen de götürürsün.

Neyse işte ben bunları istediğimde, yani eksikliğini hissettiğimi ona söylediğimde; o beni çok sevdiğini, birlikte çok güzel vakit geçirdiğimizi, bu şekilde çok mutlu olduğunu ama kesinlikle böyle bir “normal” ilişki istemediğini söyledi.(yani böyle ilişkilerde mutsuz olduğunu, mutsuz olunca başkalarını da mutsuz ettiğini düşünüyormuş, ilişkiler bir yerden sonra monoton ve mecburiyete dönmesi hemen bitmesine sebep oluyormuş. Sanırım beni başkalarıyla karşılaştırıyor..) Hatta önünü göremeyip, görmek de istemediğini de söyledi.
Ben de çok seviyorum, gerçekten belki onun kadar eğlendiğim, herşeyi hiç çekinmeden konuşabildiğim biriyle belki de karşılaşamayacağım.

Ama benim de hayallerim var; artık ailemle tanıştırabileceğim ciddi bir ilişkim olsun, göğsünü gere gere benim yanımda olan biri olsun diye. Hadi bunları geçtim bir şekilde oldu diyelim daha ciddi şekilde düşündüğümde, örnek veriyorum 5 yıl sonra ben çocuk isteyeceğim, bu bey hiç hayatında çocuk istemeyen biri.

Neyse derken bunların hepsini konuştuk ve ben artık bu şekilde bir daha görüşmemeye karar verdim. Çünkü her gün ya da her bi yere çıktığında aklım onda kalıyor, beni hayatına sokmaması koyuyor en başta ve gün geçtikçe daha çok sevmeye ve bağlanmaya başlıyorum..

Bana kalırsa en doğrusunu yaptım. Ama işte insan üzülüyor, ufakta olsa içinde bir soru işareti oluyor. Ben gerçekten bunları istiyor muyum yoksa toplum baskısından dolayı mı bu hale geldik diye. Sonra beni gerçekten sevseydi bu ilişkiyi bi adım öteye götürmeye çekinmezdi diye düşünüp avunuyorum.
Öyle işte, baya uzun yazdım. Okuyabilen arkadaşlar siz ne dersiniz...

bunlardan bir tanesi (hollandalı) bana mayıs’ta iş getirmişti linkedin’den sallamamıştım.
şimdi mail atsam, bana iş bul desem yardımcı olur mu?
yoksa hiç uğraşmayayım mı?

aslında üzülmemem gereken, normal bruce'un üzülmeyeceği bir şeye üzülüyorum 2 gündür ve sürekli mide bulantısı halindeyim. yediğimden içtiğimden mi dedim ama farklı bir şey de yemedim.
mideye yumruk inmesi böyle bişey mi? hafif stres ve kararsızlık da var. normalde kolaylıkla aştığım şeyler ama hepsi üst üste geldi diye galiba; bilemedim, kötü hissediyorum. uyusam geçicek diye dün uyudum erkenden ama geçmedi de. napıyoruz böyle durumlarda?
edit: hatta o kadar anormal ki normalde böyle durumlarda bile buraya böyle şeyler sormam.

ekşideki en anlam veremediğim konulardan biri.

kedinizin mutfak tezgahına çıkmasına engel olabiliyor musunuz? oluyorsanız internette yazan su püskürtün yok efendim içi su dolu fırın tepsileri hazırlayın önerileri dışında yaptığınız/eğittiğiniz metodlar var mı?

ödül maması aldım eğitebilmek için ama benimki hiçbir dediğimi yapmıyor ki ödüllendireyim yav??

Dur su isi bir halledeyim bitsin de ondan sonra yemek isine bakarim mi dersiniz yoksa once su karnimi bir doyurayim da rahat kafayla devam edeyim boyle olmaz diyip cat diye yarida keser misiniz?
Ara verdiginizde isi yetistirememe gibi bir durum yok diyelim. Sahsi isiniz olabilir, mesleki isiniz olabilir, oturmus bir sey uzerinde calisiyorsunuz kafa da patlatiyorsunuz.

Yarın iş görüşmesine gideceğim, dün akşam belli olduğu için önceden bir şey uyduramadım; o yüzden ani gelişen ama sağlam ve yaratıcı bir bahaneye ihtiyacım var. Görüşme 3te, o yüzden işe gittikten sonra çıkabileceğim bir şey olmalı. Ay sonu olduğu için inanılmaz yoğun bir zaman olacak, herhangi bir bahaneden öte sağlam bir şey arama sebebim bu; yaratıcılığınıza güveniyorum, teşekkürler...

Makulce evet hayır yanıtını veren herkese tik vereceğim.

Twitter'daki ifşa sayfalarını gösterdi bir arkadaşım (bilmeyenler için, çiftler cinsel ilişkilerini çekip başkalarına gösteriyorlar.) Bu bir psikolojik rahatsızlık mı, teşhircilik diye internette araştırdım onu bununla bağdaştırmıyorlar. Bir insan niye en özel anlarını bütün herkese göstermek ister ki, yargılamak için değil anlamak için soruyorum. Bir de bu sayfalarda kocalar karıları başkalarıyla ilişkiye girerken çekiyor mesela, türk toplumunda bildiğim kadarıyla bu cinayet sebebiydi. Bu insanlar bunları niye yapıyor acaba.

Bu cinsel davranışların psikolojisi hakkında nereden bilgi edinilebilir, kitap vs.

Klasik anlatı ürünü aptal hollywood işleri yüzünden yıllardır aşk filmi izlemedim. Şöyle sıra dışı, aşk-dram-tebessüm arasında gezinen filmler var mı?


edit: seçkiler için çok teşekkürler muhtemelen hepsini zamanla izleyeceğim. Kim ki-duk'u görünce dayanamadım bugün ondan başlayacağım. sevgiler.

Instagram'da çok takılmıyorum o yüzden bu saçma duruma herhangi bir mana bulamadım.
Şimdi ben iki ay önce bir hanımefendiye herhangi birşey sormuşum, mesela gittiği yerle alakalı. Oldukça basit bir soru ama hani deniz sıcak mıydı, mekanda fiyatlar nasıldı kadar basit. Fakat gelin görünki ben attığım mesajı unutmuşum bir daha dönüp bakmamışım bu hanımefendi/ler mesajı merak edip okumamış bile.
Neden?
Nasıl yani ne oluyor okuyunca, insan gibi cevap yazınca?
Şimdi işim düşmüş gibi bir durum var ve birkaç kişiye mesaj attım yine okuyan bile yok. Fotoğraf durum falan atıyorlar fakat iletişim sıfır.
Takipçileri çok bıkmışlar desem alakası yok. 100-200 takipçileri normal genç kız hesabı.

istanbul için soruyorum. bir ara çok vardı irili ufaklı odalar bişeyler ama sekshaneye döndüğü için uzun ömürlü olmadı sanırım. ben ise tamamen sanatsal sebeplerden arıyorum, o yüzden yapış yapış olmayanlarına ihtiyacım var. hiç bulamazsam yapış yapış olanlara da gidicez mecbur ama önceliğim değil diyeyim. hala bu işi yapan yerler var mı, biliyor musunuz?
teşekkür ederim.

o kadar çok kendimle konuşuyorum ki yakında kendime rakı ısmarlıcam.
her boşlukta bi konuyu kafamda masaya yatırıyorum. baya sanki biriyle konuşuyormuş gibi anlatıyorum yorum yapıyorum, yargılıyorum, yaşıyorum.
Size de oluyor mu bu kadar sık.

Eşimle girdiğim minik bir iddia sonucu hayatında yumurta bile kırmayan ben cheesecake yapmaya karar verdim. İnanılmaz lezzetli oldu. Sonra elim alıştı, her yiyen yediği en güzel cheesecake olduğunu söylüyor. Diyorum ki, minik bir pastacılık kursuna gitsem, kendimi geliştirsem 8 10 çeşit çizkek çeşiti satabileceğim minik bir çizkekci açsam. cafe değil de daha çok paket satışa yönelik bir mekan. mesela yaşadığım şehirde (kayseri) profiterol evi diye bir mekan var, çok arada derede, cadde üstü filan değil. oturup yiyemiyosun zaten, direk üretime yönelik, ama siparişlere yetişemiyorlar, ne zaman gitsem yarım kiloyu zar zor veriyorlar. ben de öyle bir mantıkla başlasam ne olur ki? batsam ne kadar batarım sizce? tutsa ne kadar tutar?

bedelli yapacağım, iş yeri git gel devam edersin diyor; kıdemimi ödeyecekler 20 bin civarı tutuyor, bedelli beleşe geliyor.

bugün de başvurularımdan biriyle son son görüştük headhunter aracılığıyla, maaşı şartları her şeyi söyledi, bence tamamdır sizin için en geç cumaya kadar son bir mülakat daha ayarlayacağım, şirketle son bir görüşürsünüz resmi teklif için dedi.
şimdiki maaşımdan net %30 fazlasını teklif ediyorlar, akşam şimdi eve girdiğimden 2 saat daha geç geleceğim ama 1 saat de daha geç kalkacağım, servis var. mesleki açıdan da bana faydaları olacak bir iş yeri, bu fırsatı kaçırmak istemiyorum.

yeni işyerine bunu açıkladım diyelim, ben buradan kıdem alıp bedelli yapayım, sonra döneyim, sonra istifa edip size geliyim diye; bu süreç en erken 6 ekim'deki celp döneminde başlar, 28'inde işbaşı yapabilirim en erken, bu da 2 ay ediyor. 2 ay için beni bekleyeceklerini sanmıyorum çünkü onlar benim gibisini bulabilirler, belki biraz daha fazla maaşa.
hadi diyelim fırsatı kaçırmadım hemen bunlara girdim, 3 kasım'a kadar devam ettim sonra bedelli yaptım geldim. kıdem yandı gitti tabii, 5 bin ben koysam 10 bin bedelli kredisine kredi çeksem 13 bin ödüyorum diyelim faizle. aradaki %30 farkla bu krediyi kapatana kadar maaş artmamış gibi çalışmak çok saçma mı olur? aslında krediyi taksitli ödeyeceğim için günlük hayatıma etkisi yine maaşım artmış gibi olacak bence ama sırf krediye 3 bin faiz vermeyip üstüne cebe 3-5 indirmek için bu iş fırsatını kaçırmasam mı diyorum.

öte yandan buradayken bedelli yapıp geldikten sonra askerlik de aradan kalkacağı için önüm açılacaktır diye düşünüyorum, iş bulma konusunda kendime güveniyorum ama piyasa şartlarında ne kadar çabuk olur, ne kadar daha iyi bir şirket olur bilemiyorum.

napıyım ben şimdi, kafam çok karışık.

edit: net bilgi olur diye şunları da eklesem iyi olur; şimdi 5 buçukta evdeyim, 7 buçukta olacağım bu şartlarda. şimdi 7'de kalkarken 8'de kalkacağım. ve şimdi cumartesi öğlene kadar çalışıyorum, yeni yerde çalışmayacağım.

İnsan ayrımı yapacak biri değilim. Anlatacaklarım da şahsi değil, genel anlamda bazı davranışların belli bir grupta yaygın görülmesiyle alakalı.

Çalıştığım yerde mavi yakalıların bazı hareketlerini çok anlamsız ve garip buluyorum. Örneğin yemek esnasında neyi ne kadar daha fazla alabilirim derdindeler devamlı (beden gücüyle iş yaptıklarından çok acıkıp porsiyonu fazla almaları değil olay).

Mesela o gün çorbayı beğenmeyip almadıysa, tüketmeyecek bile olsa tatlıdan ya da meyveden iki tane alıyorlar. Yemekhane saatinin bitimine yakın kalan meşrubat, meyve, tatlı vb. şeyleri (tabaklarında kalanı değil, dağıtımda olanları) hızlı hızlı hareketle paketleyip eve götürmeye çalışıyorlar. Şimdi kıt kanaat geçiniyorlar, eve üç beş parça fazla bir şeyi götürmek istemeleri normal demeyin, çok iyi maaş aldıkları bir yer burası.

Mesela Ramazan ayında oruçlu oldukları için yemek yiyemeseler bile kartlarını okutup paketli ürün, meşrubat ne varsa günlük kart istihkakı kadar poşetleyip götürüyorlar. Mesela o vakitler ne oldu? Ben ilaç kullandığım için oruç tutamıyordum. Yemekhaneye her gittiğimde poşetli ekmek, meyvesuyu kalmıyordu. Çünkü o gün yemek yeseler 1 adet meyvesuyu alabilecekken, yemek yemedikleri için kişi başı 4-5 adet alabiliyorlardı.

Akşam işten bir sebeple 5 dk geç çıktılarsa, ertesi gün muhakkak 5 dk geç geliyorlar. Fakat bu kurum işiniz olduğunda, hatta yorgun olduğunuzda sırf daha mutlu hissedin diye karşılıksız izin veren, cidden her konuda yardımcı olan bir kurum. Neden hep alacaklı gibi davranmaya çalışıyorlar? Neden hep ne koparırsam kardır mantığıyla yaklaşıyorlar.

Temizlik ürünlerinin dibinde kalanları kola şişelerine doldurup evlerine götürüyorlar. Cidden maddi imkansızlıktan falan değil. Altlarında arabaları, kiminin aileden evi, ceplerinde üst model cep telefonları var gayet de.

Yemek yerken aşırı hızlı yiyorlar. İkinci tabağı istemek bence ayıp değil. Tabağınızı normal alın, doymazsanız ikinciyi alın. Ama yok, o tabaktan taşıp, yerlere düşecek kadar dolduruyorlar. Açık büfe salata kısmında canlarının çektiği ürünlerden değil, sırf bedava diye her birinden tepeleme tepeleme dolduruyorlar. Mecburen iki tepsiyle falan geliyorlar masaya. Yani çok acayip. Bir şey bedava diye illa tüketilmek zorunda mı?

bayramda 5 gün iki kedimizi (anne-kız) yalnız bırakıp memlekete gittik. daha önce maksimum 3 gün yalnız kaldıkları olmuştu, daha uzun bırakmamız gerektiğinde mutlaka bi arkadaşımız eve uğruyordu, bu defa kimseyi bulamadık. sularını mamalarını bol bol bırakıp gittik..
geldiğimizde ikisi de biraz ürkekti, yanımıza yavaş yavaş geldiler bol bol sevdik. şimdi eski düzende pek değişiklik yok gelip bacağımıza sürtünüyorlar, yanımızda takılıyorlar ama bir tanesi (anne olan, ki daha alıngan mizaçlı olan aynı zamanda), sevdiğimde mırlamıyor, önceden daha elim ona yaklaşırken motoru çalıştırırdı. diğerinde hiç sorun yok, aynı sevecen,hemen affetti bizi.
sanırım hala kırgın ve üzgün. nasıl düzeltiriz aramızı?

merhaba dostlar,
yakin bir arkadasim asagida linkini paylasacagim sekilde bir sarki yapti
goruslerinizi bekliyoruz

sevgiler,

youtu.be

vejeteryanlar hayvanlar kesildigi icin hayvan eti yemiyorlar. bugun labaratuvarlarda uretilen etler, gelecekte her kesime ulasilabilir hale gelecek ve bugun tukettigimiz etlerinin yerini alacak. yani yakin gelecekte, et ihtiyaci icin hayvan kesilmesine gerek yok.

acaba diyorum; vejeteryanlik yok mu olacak? bence evet. siz ne dusunuyorsunuz?

ekleme: lab etinin; tadinin,tuzunun,kokusunun ve besleyiciliginin normal hayvan eti ile esit oldugunu varsayarak bu soruyu sordum.

Neden oldu bu ?

İlgilendirdiği için değil bilmediğim için soruyorum. Instagram'da bazı Türklerin ingilizce yazma nedeni nedir? Daha mı havalı görünüyor yoksa ingilizcesi ana dilinden daha mı iyi yahut mevcut takipçisi sadece yabancılardan mı oluşuyor? Ünlüleri kastetmiyorum bu arada.

Çok güzel değil miydi gerçekten çok etkilendim. Var mı bunun kadar sevdiğiniz bir Türk dizisi söyleyin de izleyeyim :)

10 üzerinden kaç puan verirsiniz? Sebepleriyle yazar mısınız lütfen?

Bu arada doğrusu "özgüven" mi yoksa "öz güven" mi diye araştırdım ama çok emin olmamakla birlikte başlıktaki hali doğru haliymiş gibi anladım. Doğru mudur bu?

Merhaba, konuşurken hep aynı kelimeleri kullandığımı farkettim ses kaydı aracılığıyla. Ve kurduğum cümleler çok kısa. Bağlaç kullanarak iki cümleyi birbirine bağlayacakken iki cümle halinde söylüyorum mesela. Kendimi iyi ifade edemediğimi düşünüyorum bu yüzden. Kitap oku tavsiyesi vermişler genelde ama zaten okuyorum. Başka ne yapabilirim konuşma tarzımı değiştirmek için?

Bende researchgate, academia, yuksek lisans tezim, blogspot cikiyor.