Bana rahat seks ortami var mi sorusu gibi geldi. Bagimsizligini ilan etmis olmayi, maddi durumu vs anlayacak baska sorular var.

bağımsızlık dereceni ölçüyor. gelin gelin, kalk şuraların tozunu al diyen kaynana mı, bayramda seyranda gidilen kayın valideciğim mi, bunları hep tartıyor.

Böyle bir soruyu direkt sormadım/sormam da ama ev arkadaşı da değil direkt yalnız yaşıyor olmasını umarım. Sebebi de rahat ortam falan değil çünkü ben de yıllardır yalnız yaşıyorum ortamsa bende de var. Bunu tercih etme nedenim bir nevi kendi ayakları üzerinde durabiliyor mu bağımsızlığını ilan etmiş mi yoksa hala çamaşırlarını anasına yıkatıp evin çocuğu gibi mi takılıyor.

“Ben özgürüm, evde çok rahatım” diyen tiplerden koşa koşa kaçıyorum. Çünkü erkek dediğin biraz da kendi yaşadığı alanı çekip çevirebilme becerisine sahip olmalı. Ne bileyim buzdolabı falan bozulmalı sonra gidip onunla ilgilenmesi gerekli. Evde ne eksilmiş ihtiyaçlar ne farkında olabilmeli. Kısacası bir evi tek başına temizliğinden, yeme içmesine kadar her anlamda idare edebilmeli. Diğer türlü gözümde ana kuzusu bir şey canlanıyor ne çekim kalıyor ne bir şey.

Siz onlara hangi anlamda soruyorsanız, onlar da size aynı anlamda soruyordur.

sadece sevisilecek yer icin sormuyorlar, emin olabilirsiniz.

hala annesine ütü yaptiran, kendi hayatini kendi yönetemeyen 'klise sünepe' olup olmadiginizi anlamaya calisiyorlar.

ayrica maddi durumu anlamak icin de sorulabilir özellikle istanbul gibi, kiralik ev fiyatlarinin ucuk oldugu yerlerde.

Kısaca paran var mı onu merak ediyorlar kanka yalnız yaşayanın parası da olur bağımsızlığı da.

maddi manevi belli bi olgunluk seviyesini geçmiş insanların ailesiyle yaşama oranı düşük, o yüzden nasıl yaşadığın sorusuna vereceğin cevaptan bir çok anlam çıkarılabilir. özellikle de kadın ailesiyle yaşıyorsa, mutlaka ailesiyle yaşamayan biriyle beraber olmak istemesi çok normal. yer sıkıntısı kriteri yani.

Her iki varsayimda doğru ancak birinci varsayim yani kendi ayaklari üzerinde durabiliyor mu durumu çok daha önemli, rahatça sevişmek 2 puan ise ayaklarinin üzerinde duruyor olmak 9 puan (10 üzerinden)

beceri, sorumluluk seviyesi canlanıyor benim gözümde. aileyle yaşamak biraz kötü bir imaj

Kadınlar artık vaktini kendi çamaşırını yıkamaktan aciz, bi yumurta bile kıramayan erkeklerle harcamak istemediğinden hemen sorup cevaba göre devam ediyor.

Bence hepsi birden. Aileyle yasiyorsa zaten parasizdir, kendi hayatini kuracak kadar ekominik gucu yoktur, sevisecek ortam da yok, her acidan sikinti yani.

Alev atan tiplerle takipleşmiyorum. Hatta “yürüyen” tiplerle de takipleşmiyorum. İlkokul arkadaşlarım falan var sadece. Kendim de sadece samimi olduğum arkadaşlarıma geyik amaçlı atıyorum.

sadece yakın arkadaşlarım ekli. yürüme ihtimali olduğum kimse ekli değil. çok nadir alev atarım. alev atmışsam sporda 1500 kalori yakmış bir kardeşime, arkadaşıma atmışımdır. eşimin kadın akrabalarına bile alev atmam. ablama arada atarım ama. yani, yanlış anlaşılma ihtimali ufak da olsa varsa, atmam.

bana sadece çok iyi kardiyo sonucunu atmışsam geliyor. 2 saat merdiven çıkıp 1600 kalori vermişsem kesin gelir. 20 km 4.50 pace koşmuşsam gelir. alev emojisine kalp şeklinde cevap veriyorum.

mizahi yönü varsa atılır

şakalı alev +1 yoruma da yazarım. emojiler bizden sorulur

Ben genelde geyiğine atıyorum. Tanımadığım kişilere zaten emoji atmıyorum. Bana gelince de aynı şekilde. Sadece alev atarak yürümek için birkaç yıl geç kalındı bence. Yine de eli yüzü düzgün olanlar ekmeğini çıkarırlar.

onu yapacak birini hayatıma almıyorum sanırım bir şekilde. zaten instagram'ıma çok kişi eklemiyorum.

eski sevgilime işyerinden bir kız alevli yorum atıyordu. ikisini de hayatımdan çıkardım.

Gil denmesine takılmayan biri açık görüşlüdür.

Beyaz atlete köyü yakıştırması yapmayan birisi....

bruce bu konuya kafayı takmış :)

benim nazarımda yargılayıcı ve defansif olmayan, her konuda olmasa bile çoğu konuda dinlemeye/anlamaya açık insan açık görüşlüdür. bir şey dediğinde "hadi len s*ktir ordan!" demek yerine seni dinlemeye çalışır. bu kolay bir iş değil. herkesten açık görüşlü olmasını da bekleyemeyiz. çünkü gerçekten her insanın yapabileceği bir şey değil.

bak mesela ilber ortaylı kendi alanında müthiş bir alimdir ama bana sorarsan o adam kesinlikle açık görüşlü biri değil. önüne gelene gerizekalı diyor. açık görüşlülük farklı bir kişilik özelliği. bence lazım bile değil zaten. ama olması olumlu.

kısaca toparlayacak olursam yargılamadan, dinlemeye ve anlamaya odaklanmış insan açık görüşlüdür benim nezdimde.

("nezdimde" deyince de aklıma gibi geldi... zaman nedir? jdfjd)

bir fikre, inanışa, kanaate körü körüne bağlanmayan, doğru varsaydığı düşüncelerinin yanlış da olabileceğini kabul edip, gerektiğinde de "evet, yanılmışım" diyebilen.

@mark, "nezdimde" yasaklı kelimeydi. Bi bardak su iç.

@ahmet, sözlük tanımıyla bi yere varamayız. Daha açık daha net şeyler lazım bize.

Biraz sexist biraz dar olacak ama, dışarıda sütyensiz gördüğümüz biri açık görüşlü değil midir mesela?

Bruce'un duyurusunda annemgil'deki gil tek bakışa kapalı görüşü kültürü temsil etmiş mesela. Ben de bunun tam tersini bulmaya çalışıyorum.

@IncredibleMau: sutyensiz birini görür görmez "cık cık cık" diyen açık görüşlü sayılmayabilir. günlük hayattan direkt bir örnek bulmak zor gibi. tek bir örnekten yola çıkıp da böyle bir karakter tanımlaması da yapılamaz bence ama sırf sutyen giymedi diye de kimse açık görüşlü olmaz herhalde.

Hiçbir şeye sasirmayan insandır.

Bir konu hakkında sahip olduğu görüşün dışında kalan şeyleri, kendi görüşüne ters diye hemen reddetmeyip, o görüşler hakkında değerlendirme yaparak kabul etmeyi ya da karşı olmayı seçen insandır. Yani "acaba"sı olan insandır. Tek bir konu üzerinden birinin açık görüşlü olup olmadığına karar vermek pek doğru gelmedi bana. Madem örnek vermişsiniz o örnek üzerinden gideyim ben de. Verdiğiniz örnek için kime göre,neye göre diye sormak istedim. Eskiden bazı yörelerde sütyen takmak ayıp bir şeymiş mesela. Babaannem torunlarına neden takıyorsunuz ayıp dersi. Göğüsleri daha dik, daha dinç ve daha güzel gösterdiği için ayıp sayarlarmış misal. Babannem gibi birinin yetiştirdiği biridir belki. Açık görüşlü olduğundan değil sütyen takmanın ayıp olduğunu öğrendiğinden takmıyordur belki. Ama siz burada genel kanıya göre sütyen takmamak ayıp olduğu için bu doğrultuda örnek vermişsiniz muhtemelen. Bu mesela açık görüşlü olmamaya bir emaredir bana göre. Farklı kültürel öğretileri yok sayarak genel kanıya hitap eden bir örnek. Tek bu örnekle size açık görüşlü değilsiniz desem makul olur mu sizce?

Benim için dogmalara saplanmamış ve farklı görüşleri olgunlukla karşılayan kişidir.

@yazdonumu tek bir örnek üzerinden birinin açık görüşlü olduğu kanısına varamamak açık görüşlülüğe öyle herkese yakıştırılmayacak kadar kıymet vermenden mi yoksa tam tersi ayıp bulduğun için peşin hükümcü olmak istemeyişinden mi? Sütyen örneğinden babaanneye kadar gitmek için baya bi yol almak lazım çünkü. Ayrıca evet bu örnek üzerinden benim açık görüşlü olmadığım sonucuna varabiliriz çünkü ben akla gelebilecek her anlamda kapalı görüşlü biriyim.

Benim aradığım cevap aynen duyuruda yazdığım gibi aslında. Nasıl ki konuştuğu ağızdan bir kişi için bu elazığlıdır, bu karadenizlidir diyebiliyoruz, açık görüşlü biri nasıl olurdu bunu merak ediyorum.

Bir ornekten/cumleden boyle bir seyi anlayabilecegini sanmiyorum. Bu kadar kolay degil hicbir sey.

Farklılıklara saygı duyandır.

Açık görüşlülüğü öyle herkese yakıştıramamak gibi bir tavrım yok. Tek bir cümlesinden,davranışından diye sormuşsunuz ya soruda ben de cevap olarak "Tek bir konu üzerinden birinin açık görüşlü olup olmadığına karar vermek pek doğru gelmedi bana" diye görüşümü belirtmiştim. Verdiğiniz örnek üzerinizden yazdığım kısım, tek bir şeyle bu sınıflandırmayı yapmayı doğru bulmadığımı örneklemek içindi.

İşte doğru bir sonuca vardınız o örnek üzerinden çünkü ben açık görüşlü bir insan değilim. Babaanne de olsa sütyensiz birini görürsem aa ne ayıp derim ben. Bu düşünceme rağmen politik olarak aşırı yanlış biriyle tartışırken "hmm" diyerek anlamaya çalışmam beni açık görüşlü biri yapar mı mesela? Bu noktada neye göre kime göre tartışılır ve tıkanır bir yere varamayız. O yüzden kağıt üstünde güzel duran ama günlük hayatımızda neredeyse hiç başvurmadığımız sıkıcı etikleri doğruları değil stereotipleri soruyorum ben.

Siz babanne örneğini yanlış anlamışsınız galiba. Babannem hemen hemen çoğu konuda açık görüşlülüğün yanından geçmeyen biriyken sütyensiz birini ilk yorumumda yazdığım sebepten dolayı "cık cık" lamayacağı için açık görüşlü oluyor sizin örneğinize göre. sizin düşüncenize göre gidecek olursam açık görüşlülük emaresi saydığınız bir şeyle, açık görüşlü olmamak emaresi saydığınız bir şeyi aynı anda barındıran birini hangi sınıfa koyacağız mesela? Yani tek bir şey yerine birden fazla özelliğine bakarak tam olarak değil genel olarak açık görüşlü ya da değil demek makul geliyor bana. insanı, en temelinde basit belli başlı duygular üzerine inşa edilmiş karmaşık duygu,düşünce ve tutumlara sahip bir varlık olarak görüyorum.

Yukarıdaki örnek üzerinden gidiyorum, sokakta gördüğü birinin sutyen giyip giymediği umursamayan, üzerinde düşünülecek bir şey gibi görmeyen biri açık görüşlüdür.

“Yanlış düşünmüşüm” diyebilen insan açık görüşlüdür.

Başkalarının hukuka uygun, çevreye rahatsızlık vermeyen, özgürlük sınırlarını ve kişisel çiğnemeyen düşünce ve davranışlarına sadece yüzyüze olup kavga/tartışmadan kaçınırken değil, başka zamanlarda da anlayış gösteren ve müdahil olmayan kişidir. Yeniliklere ve eleştilere açıktır.

Henüz karar vermemiş ya da kararını değiştirmesi mümkün olan kişidir.

Yukarıdaki örnekten gidiyorum.
Sütyen giymeyen bir kişi sütyen giyenlere karşı çok da anlayışsız olabiliyor. O yüzden sütyen giymemesi açık görüşlülük değil.

Açık görüşlülük herkesi olduğu gibi kabul etmekle olur. normalin kendisi olduğunu düşünmemekle olur.

hepiniz köylüsünüz
köylüler sizi...

Şekilci olduğum nadir konulardan biri. Çıkmam, çıkamam.

bruce sen olaylara dışardan bakarken gayet mantıklı şeyler yazarken kendin içinde olunca bi saçmalıyorsun :)

benim son date'im bana tespih hediye etti. ona rağmen gil'e tahammul edemem gibi duruyor. ancak şaka olabilir

soğurum. çıkıp çıkmamak ayrı bir mesele gibi.

normalde gramer nazilerinden biri olarak buna takılmazdım ya herhalde.
ama -gil'den neden nefret ediyor herkes, buna da anlam veremiyorum hiç. yerel bir ifade işte; şarz, deyil, muhattap, adletmek gibi bir yanlışlık yok ki? ben mi yanlış hatırlıyorum, bilmiyorum ama küçükken büyük ve küçük ünlü uyumunu bozan ifadeler arasında öğretmenler bu eki(?) de dahil ediyordu. ama gerçekten, şimdi neden çoğu kişi -gil'den nefret ediyor, bir türlü anlamıyorum.


ekleme: konunun gramer olmadığının farkındayım, konuşmakla alakalı bir soru ama vermek istediğim mesaj aynıydı. :(

imkani yok
not: elime kiz eli degmedi

Ahsha buna tek takan olmadığıma sevindim

cikarim. belki ironik olarak soyluyordur. ki yanlis bir kullanim da degil zaten.

@hot potato ironik olarak söylediğini anlamıyorsak o bizle çıkmasın zaten. Sen de yani...

Ne var ki, bu cok takilacagim bi sey degil. Cikarim, sevgili olurum, evlenirim. Ne gerekiyosa yapariz sıkıntı yok ;)

@meb, avamlık, "köylülük" algısı yaratan bişi bu, yanlış Türkçe kullanmaktan ayrı bişi. Rizelu bir hanfendu ile de aynı şeyi hissederim muhtemelen.

hahaha valla bu özelliklere sahipse ve iyi anlaştığım biriyse ben çıkarım ya, kulağa sevimli geliyor. ne olacak. hatta çok affedersin i'd fuck the villager out of her yani.

Özelden sen sanki çok mu düzgün konuşuyorsun, seni duysak eminim avamlığın vardır dendi. Benzer düşüncede olanlar bana ulaşsın, youtube'ta yayınlanan panel konuşmalarımı atıcam, oradan karar verebilirsiniz.

Bu kadar kopuk yaşamadım için sogumazdım

Değiştirip geliştirebiliyor muyuz, yoksa hep aynı şekilde "sevgilimgil" mi olacak? Eğer bu huyundan kurtaramıyorsak olmaz.

Arkadaşlar Bruce benden sonra bu duyuruda en düzgün konuşan insandır. Beni de zaten spiker sanıyorlar.

@nawar, insanoğlunun öğrenme ve gelişme kapasitesine inancım hep var olmuştur, o yüzden doğru bir noktaya parmak bastığını düşünüyorum. Yine de bununla uğraşmaya değer mi, bilemedim...

çıkarım ben. saçma sapan birçok şeye takılan şekilci birisiyim ama bunu sorun etmem.

öyle şeylere pek takılmam, kendim de günlük muhabbetlerde kimi kelimelerde "k" yerine "g" kullanıyorum, eskiden yapmazdım sonradan edindiğim bir alışkanlık, 1-2 yıl "gil" kullanan bir bölgede yaşasam bende kullanmaya başlarım.

garip gelir ama onu diyeyim dalga geçerim falan ama annemgiller dedi diye sevgim azalmaz. utanmam, çekinmem.

karakterli, saygılı olup olmaması, huzur ve mutluluk için daha önemli.

Evet sogurum. Bi´ hayal ettim ve hemen sogudum.

Bu tür detaylara ben de takılıyorum maalesef.

Mesela FELAN, ŞARZ türü şeyler diyorsa da anında uzarım. Vın.

bu söylemi kendim hiç kullanmam, karşıdan duyunca da dikkatimi çeker evet ama takılmam. ve asla birisine olan sevgimi veya saygımı etkilemez.
bana hep kültür faşizmi gibi geliyor salt bu ve benzeri durumları neden gösterip bir tercihte bulunmak.

avamlıkla alakasını kuran beri gelsin vehbi koç baatlucan yerüm diyor akşam yemeğinde ama elit?! ne demekse artık

ben kendi diksiyon/şivemde birini arıyorum diyebilirsin, buna hakkın var, bu şımarıklık değil asla.

Filan kelimesi, annemgil kelimesi vs hep doğru kullanımlar.
Şarz ile, “bişi” ile, yanlız ile aynı kefede değil yani. Ayrıca şive vs de değil. Yazım dilinde de bu şekilde kullanımı olan, istanbul türkçesine uygun bir kullanım.
Gelip “bir şey” kelimesini doğru kullanamayan insanlara “sevgilim ‘annemgil’ diyor ne yapayım” diye soruyorsun. Bence bu durum sevgilinin gilli konuşmasından daha absürt.
Ben gil kullanımı ile soğumam. Şarz ile soğurum, baskın bi şive ile soğurum. Ama şivesiz, yanlışsız biz türkçe konuşan bir kişiden konuşması nedeni ile soğumam. İçerik önemli olan.

@zimbirik, konu benim sevgilim değil buradan yanlış bir algı yaratmayalım lütfen. Teorik bir soru sormuştum, etrafımda böyle konuşan biri dahi yok zira...

Genel kanının aksine sempatik dahi bulabilirim. Öyle olmasa bile, sırf belirli sözcükleri ifade ediş biçimi yöresel izler taşıdığı için diğer özellikleri itibarıyla uyuştuğum ve sevdiğim birini gözden çıkarabileceğimi sanmıyorum.

Türkçe’yi doğru kullanıyor yalnız :)

Siz kafayı yemişsiniz ahaha. Şekilci eksiciler sizi.

Kişiye göre değişir. Söylediğin gibi biriyse umrumda olmaz. Hatta bence samimiyet göstergesi

Sempatik bulurum +1

Ayrıca bruce, öyle özelden değil direkt buraya at da 7 düvel görsün/duysun, beyoğlu beyefendisini lütfen :)

Evet. Tartışmasız.

bu o kadar kotu bir sey mi yahu? ben de arada kullaniyorum bunu.

kaldi ki modern, tahsilli, acik goruslu ve zeki bir insanimdir huyum kurusun. benim icin kirmizi cizgi yazim yanlislari, kelimelerin yanlis kullanimidir.

Garip bulurum cunku ben kullanmiyorum, aliskin da degilim. Muhtemelen gulumserim veya en azindan tek kasimi kaldiririm duyunca. Ama cok iyi anlastigim, begendigim birini sadece gil dedi diye silip atmam.
Ilk gil dedigini duyduysam sonra begenmem zor olabilir ama once begendiysem sonra gil dediyse idare edebilirim.

Kendisi de "ahah gil dedim ya" derse dedikten sonra daha guzel olur.

direkt sogurum. dogru bi kullanim da olsa bendeki cagrisimi gunduz kusagindaki kadin programlarinda ciglik cigliga kendini anlatmaya calisan ama anlatamayan kadin profili

ahhdhdjad. antalyada cok kullanirlardi bunu. sive sayildigi icin hayir sogumam beni yanlis turkce kullanimlari sinir eder sadece. ya da internet agziyla konusan insnalar var twitter laflarinu gunluk hayatta kullaniyor mesela oyle birinin yerine deyzemgile ne zaman gitcez gari diyen birini tercih ederim.

"meetinglerini push eden" biri yerine gil kullanan biri daha caziptir kanımca.

sopiro +1

köylülük, kasabalılık bence kötü veya ayıp bir şey değil.
ama böyle konuşan birini kendi sosyal çevremden görmekte zorlanırım, dolayısıyla soğurum diyeceğim ama soğumak doğru kelime değil.
"benden, benim çevremden değil" algısı yaratır bende.

sorun aslında konuşma tarzı da değil.
köyden şehre geldiysen, şehirde yaşıyorsan, şehirli insanlarla muhatapsan, o zaman şehre ayak uydurman lazım.
dil ve dilin kullanım şekli de bunun en önemli yanlarından biri.
üstelik mesleğim gereği zaten hassas olduğum bir konu çünkü çevirmenim.

bunun makrosu köyden gelenlerin şehre ayak uydurmayıp istanbul'u mega köy haline getirmiş olmasıdır mesela.
bizim de ülke olarak köy kültürümüz şehirden daha ağır bastığı için buna esir olmamak mümkün değil.
öyle konuşan birini de uzun vadede "şehre ayak uyduramamış" olarak göreceğim için soğurum soğursam çünkü ben şehirliyim ve şehirli olmasa da, şehirli gibi yaşayan birine uyum gösterebilirim.
dil yaşam tarzını da yansıtır, böyle konuşuyorsa evinde de kendi adetlerini sürdürüp ona göre yaşıyordur muhtemelen.

yani uyumsuzluk aslında karşılıklı olur ilerleyen süreçte.
o da benim bazı şeylerimi beğenmez zaten büyük ihtimalle.
çok aşık değilsem soğumayabilirim ama en azından uzaklaşırım, olmayacağını düşünürüm.
gerçi işte bu sebeplerden ötürü aşık da olamam zaten, birbirini getiriyor.

böyle kasıntı takıntılarım yok. şiveli bile konuşabilir, bu da ülkenin bir rengidir yani. bence mesela -de -da'ları ayrı yazamaması daha büyük sorun ama da o da öğretilir gerekirse.

yorumlar karşısında şoka uğradım. sanırım burada herkes ingiltere prens-prensesi

Hayır. Seks esnasında falan derse bunalım yaşarım.

30lar ilerledikce bu his artiyor kesin bilgi yayalim :))
Durumu kabullenmek, geriye donup bakinca ulan guzel gunler gecirdim, sunlari sunlari yaptim diyecek sekilde zamani degerlendirmek, hayal ettiklerinizi elden geldigince gerceklestirmek bi cozum.

Yürü git,alalalala :))))

Yok yok haklısın. Hayat güzel. Yaoacak bir şey yok ama. Mevcut hali en iyi şekilde yaşayıp çok da düşünmemek lazım.
Senin derdin çok bir derdin olmaması aslında.

Sürekli seyahet eğlence gibi şeylerle gerçeklerden kacabilirsin mesela ama eninde sonunda yakalar seni. O yüzden kabullen ve çok da şeetme

32 yaşındayım, katılıyorum. hayatı hem iş hem seyahat vs adına tadına varacak şekilde yaşadığımı düşünüyorum, hatta daha iyi yaşayamam gibi geliyor ama yine de zamanın geçmesi evet çok koyuyor insana.

Yakında gençleri kıskanacagim diye korkuyorum

Yaş 27 boşuna yaşıyorum hissi var bende de hiç keyif almıyorum.

Geçen yine bir başka duyuruya yazdım mı yoksa yazıp sonra sildiğim onlarcasından biri miydi hatırlayamadım ama yazayım yine.

yanlış hatırlamıyorsam bir filmde duymuştum. karakterlerden biri zamanla ilgili endişesi olan diğerine "şu ana kadar yaşadığın hayat uzun geldi mi sana" diye soruyor. 35 belki 40larında olan da evet diyor. diğeri de "işte önünde yaşayacak bir o kadar hayatın daha var" diyor. basit bir düşünce ama benim aklımda baya yer etti. zaman bundan sonra biraz daha hızlı geçecek, daha az verimli geçecek, daha az kayda değer olacak ama nihayetinde aklının ermeye başladığı yaşı 20 falan kabul etsen, kendi hür iradenle özgürce karar verip yaşayabildiğin hayatın 10 seneden ibaret olduğunu düşünsen, önünde bunun aynısından 4 tane daha var.

kafayı zamanla çok erken yaşlarda bozmuş biri olarak anlıyorum bu psikolojiyi ben. benim kendi çözümüm evlenip çoluk çocuğa karışmak. ilk çocuğu elime aldığım zaman omuzumdan büyük bir yük kalkacağını hissediyorum. benim için ahsen umut verici bir düşünce bu.

@incre, benim çözümüm de benzer. Hep çok mantıklı gelmissindir bana zaten. Ama onu da yemiyo.. :')

çok sağol, güzel böyle şeyler duymak :P şurda kaç kişiyiz otuzlarının başlarında

Ölsek de kurtulsak modundayım. Yaşanabilecek şeyler bitmez ömrün ne kadar olursa olsun, bu arayış hali beni çok yoruyor. Öldüğümde gözüm açık gitmeyecek tatmin seviyesinde yaşadım, bardağın dolu tarafına bakıp doydum ben kalkıyım diyorum.

yaşlanmak diilde bedensel sorunlar yaşayacak olmak zoruma gidiyor :) öyle bir dönemdeyiz ki nerede ise her sene müthiş teknolojik gelişmeler, bilimsel çalışmalar oluyor öldükten sonra bunlardan haberim olmayacak, çok koyuyor :)

bunlardan sonrası amaan bu ne be dünün aynısı :=)

kesinlikle zaman asiri hizli geciyor + yaslanmaktan asiri mutsuzum. onumde secenek olsa sonsuza dek yasamak isterim

İşte bunlar hep görelilik kuramı. 1 yaşında birinin 2 yaşına kadar geçirdiği 1 yıl ömrü kadarken, 60 yaşında birinin 61 yaşına kadar geçirdiği 1 yıl önrünün 1/60 ı kadar. Ondan dolayı yaşlandıkça zaman hızlanıyor galiba. Ama iyi haber insan ömrü uzuyor.

abuzer yoksa sen ben misin? ben de gectigimiz gunlerde 31 yasimi doldurdum ve ayni seyleri hissediyorum.

30'dan sonra artik her seye gec kalmis gibi bir his var uzerimde. guzel bir isim var, vs ama artik gelecege umutla bakma durumunu kaybettim. bu safaktan sonra atomu parcalayacak halimiz yok.

benim aklima gelen cozum evlenmek. bir yuva kurup cocuk falan yapmak artik. sadece asik olabilecegim son bir kadin ve onunla beraber yaslanmak... otesinde bir beklentim yok hayattan.

Zaman cok hizli geciyor evet ama bence 30lu yaslar cok cok daha guzel 20li yaslardan. 40lar daha da iyi olur umarim. Yani su an 38 yasindayim, hep bu yasta kalacagimi bilsem bir an bile uzulmem.

Tavsiyem yok. Olmekten kacinmak gibi bir secenek de yok. Dusundugumde kafamin icinde alarm caliyormus gibi bir panik yasiyorum. O yuzden dusunmemeyi seciyorum.

Ben ölmekten ya da hayatın kısalığından değil de parça parça ölmekten korkuyorum. 20'li yaşlarda yapılacak şeyler ayrı, 30'lar ayrı vs. 60 yaşında tutup da 20'lik arkadaş topluluğunda gibi davranamam sonuçta.

Yapabileceğim şeyleri istediğim gibi yapamıyor olmak sıkıyor canımı.

Bunla nasıl baş ediyorum? Edemiyorum :D

Tamam 20ler ayrı 30lar ayrı 60lar ayrı ya, heh işte, ben 60lardakileri istemiyom :') çok saçma.. nene olmak istemiyom.

Aslında bir daha hiç 20 yaşında olamayacak olmak canımı sıkıyo:') yaşamayı çok seviom

yasımı fıksleme ımkanı olsa sececegım yas otuzlarda olurdu. 31-32 falan olurdu muhtemelen.Benım omrumun en guzel yasları bunlardı sımdıye kadar. 40 ustunden bıldırıyorum

magazada denemek garip olmax eger bu urunde israrciysaniz ama kaliplari farklidir. tavsiye etmem

kesinlikle mağazada deneyip öyle alın. garip olmaz, beğenmedik der verirsiniz. Nike'ın kalıpları modelden modele çok değişiyor.

walla görevliye soramadım ama dizili kutularda 40 numaradan yukarısı yoktu
internette 42de bitior nike
www.trendyol.com

bir kız bulup 40 no erkek ayakkabısı giydirip ters fonksiyondan gidilebilir sdf


olur gibi geliyor belki unisextir ilk link ama patlarsa yazarım buraya

Mutlaka deneyin derim. Kadınım nikeda kadın reyonunda 41 giyerken erkekten alışveriş yaptığım durumlarda 42 aldım koşu ayakkabılarında(zoom air) ve atsuma modelinde son iki seferdir. Ama airforcelarda direkt unisez devam ediyor gibi hep 41 giyiyorum sadece yeni nesil ariforce niş modellerinde 40,5 giydiğim oldu.

sorunsuz oldu kalıbı
büyük ihtimalle kategori hatası
90 dolarlık ayakkabıya indirimde diye sevinemk

Ürkütmüyor da arada bir tribe sokuyor bu tarz düşünceler; sonra hayatı ve kendimi fazla ciddiye almaya başladığımı fark edip kendime geliyorum. Çorba morba değil de, sevme ve sevilme hissini unutmak/hatırlayamamak korkutuyor beni.

huzurevinde takilacagim galiba.

yalnızlık övecek tipler gelmeden söyleyeyim. ilerleyen zamanlarda yalnızlık ciddi sıkıntı olacaktır.

Ürkmüyorum çünkü şu anda da arayanım soranım, yardım edenim yok. Yalnızlık, birilerinin yanında yalnız hissetmekten daha kötü bir şey değil.

Evlenince de sana bunları yapmak zorunda değiller. Garantisi yok yani. Ayrıca bu başkasına iş yaptırma beklentisi oluyor.

ben de benzer bir düşüncedeydim eskiden ama güzel bir birlikteliği tattıktan sonra insanın tekrar yalnız hayata alışması çok ama çok zor. o yüzden hiç öyle bir düşüncem olmasın diye kasıyorsan, o zaman pek bu işlere girmemekte, yalnız devam etmekte fayda var.

çok çok uzun süredir yalnız yaşayan biri olarak kendi kendime bakma fikrine fazlasıyla alışmış durumdayım. şu an istanbulda yaşıyorum muhtemelen 10-15 yıl sonra annemlerin yanına döner düzenimi orada kurarım. hem onların yaşlılığında rahat etmelerini sağlarım hem de ben daha sakin, maddi kaygılardan uzak bir hayat yaşarım diye düşünüyorum.

bizim ailede yaşlılar ölene kadar kendi kendilerine bakabilecek durumda oldu hep, bu yüzden algım kim bana bakacak şeklinde değil. gücüm yettiği kadar kendime bakarım, olmazsa da huzur evi, bakım evi gibi alternatifler beni korkutmuyor. yaşayıp göreceğiz tarzında ilerliyorum.

''Şu an benim gibi evlilik fikrine sıcak olmayan insanlar; ileride yaşlanınca ve mesela hastalanınca sizin iyi olabilmeniz için bir çorba yapanınızın bile olmayacak olması, kötü gününüzde arayıp soran, yanınızda olan çocuğunuzun, torununuzun olmayacak olması gibi şeyler sizi ürkütüyor mu?''

Torun ve çocuk olduğunda arıyorlar mı? Dayım öldü, yengenim 2 çocuğu da yurtdışında. Kendisi parkinson hastası. Kendi kendini idare ediyor.

Ben de yalnızım. Her işimi kendim yapmaya alışkınım ama annem mesela hem bana hem babama aşırı bağımlı. Hayatı başkalarına endeksleyince ne atmden para çekmeyi öğrendi ne yalnız otobüse binmeyi.

Çocuğunun, torununun olmaması, olsa bile hayırsız olması, çorba yapacağını umduğun kişinin senden önce ölmesi, ölmese bile onun daha çok çorbaya muhtaç hale gelmesi gibi olasılıkları da gözardı etmemekte fayda var.

Her yaşta, her durumda elini uzatacak, her an elini uzatacağın, en az dört arkadaş biriktirmek çok daha hayırlı olur dediklerin için.

"Evlenip çoluk çocuk olsa en azından bize bakarlar" düşüncesi varmış gibi geldi. Öncelikle, çoluk çocuk olması, bakacakları anlamına gelmiyor. Bence bakmak zorunda da olmamalı ama bu benim düşüncem.

Bu konuda çok fazla bilinmeyen var. Evlenip de istediğiniz gibi yürümemesi, belki hastalanınca sizi terk edebilir vs. O yüzden bu düşüncelere uzun süre takılı kalmamak gerek.

İleride, özellikle iyice yaşlanıp hastalanınca sorun olacak mı? Evet. Ben şahsen en azından bir süre iyi bir huzurevinde kalabilecek kadar bir miktarı ayırmak iyi olacak diye düşünüyorum kendi açımdan.

gecen sene arkadasimla konusuyorduk. acaba cocuk mu yapsam tasiyicidan veya evlat mi edinsem en azindan yaslaninca yanimda birileri olur dedim. cevabi "ahahahahaha cocugunun yaslaninca sana bakacagini saniyorsun yani cok komik" oldu. hakli mi bilmiyorum ama neticede hala cocuksuzum.

45-50 yaşında ölürüm diye düşünüyorum, yalnız kalacak kadar yaşlanacağımı sanmıyorum. ayrıca ilişki de yaşadık, onu da gördük yani. her eş/sevgili hasta olunca çorba yapacak türde insanlar olmuyor. kaldı ki bu düşünce yapısını sağlıklı bulmuyorum ben. yalnız kalmayayım diye hayat birleştirilmez. bunlar emek isteyen işler. hastalandığında çorba istiyorsan sağlığında sabah akşam o ilişki için çabalaman lazım. bende o g*t yok. zaten ilişki anlamında b*k gibi bir insan olduğuma kanaat getirdim. kimseden bi şey beklemiyorum. bi kadın beni hoş bulursa, çekici bulursa çok teşekkür eder ve mutlu olurum. o kadar. çorbanla mı doğdum bedduanla öleyim hesabı, ne kadar yaşarsak yaşarız işte. yaşlanınca herkes yalnızlaşıyor zaten, huzurevi olur başka yer olur bi şekilde kendimize en azından kankito ediniriz diye düşünüyorum. kaldı ki dediğim gibi 60 yaşın ötesini görmek gibi bir fikrim yok, istesem bile göreceğimi sanmıyorum.

İnsan evlenip, çoluk çocuğa karıştığında hastalığında ya da yaşlılığında etrafında birileri olacak anlamına gelmiyor. Her insanın bir seçim hakkı var ne yazık ki. Çok sevgi dolu bir evliliğiniz olsa dahi eşiniz size bakmak istemeyebilir, bakacak durumda olmayabilir, sizden daha hasta olabilir vs vs. O yüzden de ne yazık ki evlilik yalnızlığın kesin çözümü değildir.

Fakat dost ve arkadaş bu anlamda önemli. Dostluk ve arkadaşlıkta vefa, birliktelik, yakınlık bir sözleşme ile değil duyguyla sağlanır. Genelde de eşlerden ziyade onlar daha çok çorba, yanında olma işlerinde iyi oluyorlar. O yüzden sosyalleşme, iyi ve sağlam arkadaşlık / dostluk kurma bu noktada elzem.

Kısaca evet ürkütüyor, o yüzden de kimsem kalmazsa belli bir yaşta huzurevine geçip orada takılmayı planlıyorum.

Yaşlanınca evlenmek

evlilik övücü arkadaşlar yaşlanınca çocuklarının kendilerine bakacaklarından nasıl bu kadar emin olabiliyorlar merak ediyorum. yahu bir bende yok bu yalnızlık korkusu heralde.

Bizim yaşlılığımız 30 sene önceki yaşlılık gibi olmayacak. Param varsa yaşlılık en son derttir benim için.

gencligimizi yasadik da yasliligimiz kaldi :)

Böyle bir şey olduğuna inanmıyorum. Belli zamanda ve belli bir yerde yaşanan ilizyon vardır.

Doğru kişiyi bilemezsin. Doğru dediğin bir yerde bir farklı yollara sapabiliyor. Güzel zaman geçirmek yeterli olmaz, ortak çıkarlar da tam karşılamıyor.
Of çok karışık.

en saygılı kişi kimse en doğru kişide o'dur.

doğru kişiyi seçme kuralı vardı ekşi şeylerde, istatistik çıkartıp falan matematiksel olarak en doğrusu bu diyebiliyorsun. benim için en saygılı olan en doğru kişidir.

kapi testi:

youtu.be

valla ben "AHA BULDUM VALLA" olmuştum. Seneler geçti fikrim de değişmedi

Çiftler arasındaki çekimden bence. Bu çekimi mutlaka hissedersiniz. Hissetmediyseniz o kişi sizin için doğru kişi değildir.

doğru kişi olayına inanmıyorum ama çekim diye bir şey var bence +1.

Eşimle karşılaşana kadar doğru insan olayına inanmıyordum. Ama tanıştığım ilk haftadan ailemden biri gibi hissediyordum. Sen doğru insansın demiştim hatta ikinci buluşmada:)
Hiç yabancılık çekmedim. ilk kez böyle hissetmiştim ve o an aydınlanma yaşamıştım “haaa demek sevgi böyle bir şeymiş :o” diye. Normalde anksiyeteli olduğum için her sevgilimde içimde bin tane şüphe olurdu, doğru insanda zerre şüpheye düşmedim ve kafamda soru işareti yoktu.

bu kadar taktiksel ve mekanik düşünerek doğru kişiyle karşılaşamazsınız, karşılaşsanızda bu taktikleri düşünmekten aradaki enerjiyi fark edecek haliniz olmaz. akışta kalın, her şey kendi olağan akışı içinde ilerler zaten. o kadar çok yol, yöntem, taktik, deneyim soruyorsunuz ki zaten karışık olan kafanızı iyice karıştırıyorsunuz.

hayat lineer bir çizgi değil, insanların duyguları da lineer bir çizgi değil. x kişisi y şeklinde/duygusuyla hissetmiştir, y belki de sizde hiç bir duygu uyandırmaz. bu arada mutlak doğru kişi falan da yoktur. o anın koşulları, sizin ve karşı tarafın içinde bulunduğu süreç/ruh haliniz, kontrol edebileceğiniz ve edemeyeceğiniz çevresel faktörler vesaire vesaire yığınla parametre olan değişken bir durumla ilgili bu kadar kurmayın zihninizde.

bence siz önce kendi içsel sürecinize odaklanın. iç huzuru olmayan kişiye tillahı da gelse temas edemez.

"Doğru kişi" aynı mutluluk, panik atak, narsisizm gibi bir pazar ürünü. Bu kavramların hepsi bir takım insanlar tarafından ana akım haline getirilip pazara sunuluyor, bizler de afiyetle yiyoruz. Örneğin narsisizm kavramı yüzbin yıldır mevcut ama son 1 yıldır herkes tanı / teşhis peşinde. Neden? Pazar payı yüksek çünkü... Neyse bu eyorlamamı bitirdim diğerine geçiyorum.

Doğru kişi, o gün / o an / o zaman / o sırada olan birisi; başka bir gün, başka bir an, başka bir sırada da bir başkası doğru kişi. Yani kısaca herkes doğru insan, hiç kimse doğru insan.

Örneğin; ben 2010 yılında iplerini koparmış, fazlaca dışarıya çıkan, eğlenen, uyumayıp ertesi gün yine dışarı çıkıp eğlenen bir insandım. O zamanlarımda evde oturan, az dışarıya çıkan, huzurlu insanlar benim için bırak doğruyu, bakılacak bile insanlar değildi. 2021 yılında ise sakinleşmiş, evinin ve huzurunun değerini bilen, yine dışarı çıkan ama güvenli ortamında daha çok keyif alan birine dönüştüm. Şimdi de sürekli olarak dışarı çıkan, zıp orada zıp burada insanlar benim için bakılacak insanlar değiller.

O yüzden de doğru kişi, sizin şu an olduğunuz kişiye en yakın, beraber zevk aldığınız şeylerin görece daha fazla olduğu, neye önem veriyorsanız ona önem veren ya da saygı duyan kişi. Yarın? Kim bilir...

Ayşe zorbayı oynamış, sen de bilerek ve isteyerek kurban olmayı istemişsin.

Oyna devam..

İkisinin de koy götüne

Nasil bir mesajlasma ki? Yurume ayarinda mi? Yoksa paylasilan biseyin ortakligi uzerinden ilerlemis basit bir diyalog mu? Iliskimi bitirdim dediginiz icin ilki oldugunu var sayiyorum.

ayse kisiligine uygun hareket etmis iste, siz bile isteye parcasi olmussunuz. WithWorth+1 yani.

ben mesaj içeriğini merak ettim üstüme vazife olmasa da
belki ilk mesajı atıp öncesini silmiştir belki

ayşe buluşmada sana saygısızlık yapmış bile bile adamın üstüne oynayarak
bunlar olmasaydı zaten dert etmezdin
yine de sana iyilik yapmış
1-1 diyelim
bence psikoloğa gönder sen uğraşma, 3 seans gitmezsen küserim de

Ben olsam Ayşe'yi her potansiyel erkek arkadaşımla tanıştırırdım. Aferin kıza, zamparaları ortaya çıkarıyor.

Ayşe sevgiline o şekilde davrandığında cevabını vermeliydin. Sevgilinle buluşturarak hata yapmışsın. Ne münasebet. Sen göz göre göre kurban olmuşsun. Sevgilinin gerçek yüzünü göstermek ona mı kaldı? O kim oluyor? Ayşe aynı zamanda seni aşağılıyor. Kendisini güzel konumunda tutuyor ve sevgilin güzel kız görünce değişti diyor. Aslında senin güzel olmadığını düşünerek böyle davranıyor.

Ayşe bir antihero. İyi ve kotunun ötesinde birisi. Tam olarak suçlamak da zor tam olarak hayranlik duymak da. Onu bu haliyle sevip kabul edeceksiniz ya da külliyen uzaklasacaksiniz. Başka seçeneğiniz yok.

ayse yesil isik yakmis, sevgilin de tuzaga dusmus ya da seni gozden cikartmis macera icin. ilk yazan ayse bile olabilir. ben ayseyi de silerdim, bu tip sacma sapan insanlara tahammulum yok. hatta arkadasligimi bitirmeden ayse’ye oyun oynardim ve ozguvenini yerle bir ederdim.

Arkadasiniz kendini böyle hareketlerle tatmin etmeye calisan, ruh sagligi bence pek yerinde olmayan biri. Sürekli bundan beslenmesi, takinti haline getirip cinsel gerilimin pesine düsmesi ve hatta bunun icin tanidigi insanlari da alet olarak kullanmaktan cekinmemesi... Uzak durun.

Flörtünüz de masallah ne kadar karakter sahibi bir insanmis! O da heyecanlanmis, bu gerilimden etkilenmis... "Flörtümün arkadasi benden cok etkilendi, ow ne kadar etkileyici bir erkegim!" Gerzek adam. Onu da cöpe atin.

Iki kici basi oynayan insandan da kurtuldunuz, bu iste karli cikan sizsiniz.

Ayşe gibi birini tanıyorum ben gerçekten de Hülya avşarın gençliği gibi güzeldi, böyle herkesle flört ederdi. Sonra kapandı hakim oldu, bir ara milletvekili aday adayı oldu öyle, o aklıma geldi.

İkisini de at çöpe. Ayşe ruhunu emer özgüvensiz bitch

ayseyle küsüşcek bi şey görmüyorum ama sevgiliyle tanıştıracak kadar yakın da olunmamalı

Ayyy benim de İdil adında attention whore bir arkadaşım vardı, bire bir aynı durumu yaşadım. Filmin sonunu söyleyeyim; tamamen hayatımdan çıkarıp her yerden engelledim ve bir ferahlık geldi.

Ayse'nin sana sosyal olarak veya baska turlu bir faydasi yoksa silebilirsin. Varsa tahammul edilebilir ama tedbirli ol.

sende de suc var kiz normal degil, ama arkadasin, sevgilinle tanistiriyorsun, is yerinde merhaba-merhaba da kalmaliydi bence. histrionik kisilik bozukluguna bir bak (bir arkadasim da vardi).
o masada dokundu falan diyorsun, erkek arkadasin orada sinir koymadiysa, ikisini birakip gitseydin keske.

ben de bile isteye neden tanistirdigini anlamadim. benim de boyle tanidigim biri var, cevrede erkek olunca birden tavirlari degisir, sesi degisir, cilvelenir, dikkat cekmek icin sesli konusup kahkahalar atar falan…

Koy g.tlerine ikisinin de.. +1

Koy götüne ikisinin de. En büyük kabahat erkek arkadaşında.Ama ayşe de bence içten içe flörtöz ve bu durum hoşuna bile gitmiş olabilir. Yoksa size gerçek yüzünü göstermek amacıyla konuştum bahanesi komik.

Ayşe'nin bitmek bilmez ilgi açlığı aslında sizin için iyi bir şeye dönüşmüş. Ne güzel ancak bu Ayşe'nin ideal bir arkadaş olduğu anlamına gelmiyor. Eminim Ayşe ile arkadaşlığınızı bu anlattıklarınıza rağmen sürdürmenizin geçerli nedenleri vardır. Gerçekten sizin işinize yarayan, vazgeçemediğiniz nedenlerse bunlar en azından arkadaşlığınızı bu seviyede tutabilir ve ille bu arkadaşlığı sürdürecekseniz onunla yüzleşebilirsiniz. Ha ben olsaydım ikisini de kendi cehennemlerine gönderirdim o ayrı.

ikisinin de koy götüne ama sevgilinin direkt koy, ayşe'ye de teşekkür ederim falan diyerek arayı aç bence. ayşe bu turda sevgilini çok da beğenmemiş o nedenle sadece gözünü açmaya uğraşmış olabilir ama bir dahaki turda sevgilini de beğenmeyeceğinin ve elinden almayacağının garantisi yok.

Sadakat ve bir kadının ilki olmayı isteme çok farklı bir şey. Yukarıdaki üyenin aşamadığı şey buydu muhtemelen. Kadının evlenip boşanması ilişki başında nedense kendisi için sorun olmamış, ilişki ilerleyince sorun olmuş.

Soruya cevap: evet zor bir şey.
edit: yukarıdaki üyenin bahsettiği kişi ben değilim, bazıları yanlış anlamış.

Bence zor değil. Hiçbir şeyi takıntı haline getirmemek lazım, sonra hayatı ıskalamakla sonuçlanıyor.

21 yasindan beri ayni kisiyle beraberim. bosanma asamasindayiz. 11 yil olmus. aldatmadim.

Herkes bu işe meyilli mi? Hayır değil.

Evrimsel açıdan baktığımızda insan olarak hepimiz aslında çok eşliyiz. Uzun bir süre sonra etik, ilke, ahlak vb. gibi kavramlar çıkarttık ve bu kavramlara inandık ya da inanmak işimize geldi, sağlıklı geldi falan filan. Şimdi bir taraftan insan olmak var, diğer taraftan bir sürü kavram var. O yüzden her insan aldatır demek ne kadar yanlışsa, kimse aldatmaz demek de o kadar yanlış. Bu durumda ne yapılacak?

Bir insanın beraber olduğu kişiye dair saygısı çok kolayca anlaşılabilir. Örneğin her davranışınızı eleştiriyor ve / veya değiştirmeye çalışıyor mu? Sizinle beraberken başkalarını örnek gösteriyor ya da başkalarını anlatıyor mu? Beraber olduğunuz ortamda öncelik sırası siz ve başkaları mı; başkaları ve sonra siz mi? Sizi incitebilecek, kırabilecek her türlü davranışı ısrarla yapıyor mu yoksa fark etmeden yapsa bile özür diliyor ya da kendisini açıklayarak ifade ediyor mu? Rahatsız olduğunuz şeyleri söylediğinizde değiştiriyor mu yoksa ısrarla sizi test etmek adına yapıyor mu?

Bu soruları çok daha artırabiliriz. Bir insanı tanımak mümkün değil ancak size verdiği değer ve önemi biraz daha iyi algılayabilirsiniz. Eğer bir ilişkinizde "idare eden" (şu davranışı yaptı ama neyse ben sineye çekerim) değil de kural koyan, sınır çizen, hayır diyen olursanız; karşınızdaki de bunu gören ve saygı duyan bir insansa zaten aldatmayacaktır.

Yine de aldatıyorsa zaten o kişide ciddi bir problem vardır, ivedilikle yardım almasını sağlayıp koşarak uzaklaşmanız gerekir.

eşine sadık kadınlar var. ama bence bu konuya kafayı takmanın altındaki sebepleri biraz düşün derim. genelde ya böyle bir ailede büyüyüp, aldatma sonrası büyük üzüntüler yaşayan çocuklar, ya da kendine güveni olmayan insanlar sürekli bu konuyu kafaya takar. hangisi, bence ona odaklan onu çözmeye çalış derim.

aldatmak isteyen insan aldatır. yakalayabileceğin bir şey değil. yapabileceğin hiç bir şey yok. o yüzden kafaya takmayacaksın. kendine güveneceksin, sevdiğinin en iyisi olmaya çalışacaksın. tüm ihtiyaçlarını olması gerektiği gibi karşılamaya çalışıp gerçek bir eş olmaya çalışacaksın. insan ona rağmen aldatabilir ve bu noktada yapabileceğin ek bir şey daha yok.

Aynı şeyleri ben de çok fazla gördüm ve duydum. Sonuç olarak ben de güvenemiyorum ve beklentilerim de değişiyor buna paralel olarak.

Ben burada biraz da sosyal medyanın etkisiyle ve "ben yaptım sen niye yapmıyorsun sen de yap" düşüncesinin etkili olduğunu düşünüyorum. Dolayısıyla bence artık çok zor ama enseyi de karartmamak gerek diye olumlu düşünmeye çalışarak bitireyim.

henchman'in soyledigine istinaden, sahit olup duyduklariniz algida secicilik yaratmis olabilir sizde. Insanlar kotu tecrubeleri hakkinda konusmaya daha meyilli, kendi halinde mutlu mesut yasayanlar ise iliskilerini pazarlama derdinde degil. O yuzden genelde bosanan ayrilan aldatilanlarin vakalarini daha cok duyuyoruz. Ekside mesela "evlenmeyin evlenmeyin evlenmeyin" diye baslik var, ama "evlenin evlenin evlenin" diye bir baslik yok. Evlenip de kotu tecrube yasayanlarin cogu evlenmeyin ne gerek var diyor haliyle, ancak bu durum mutlu mesut yasayan insanlar olmadigi anlamina gelmiyor.

bulması kolay, koruması zor.mp3

Sence bu mümkün mü? Yani çok az bir düşünmeyle bile doğru cevabı bulabilirsin. Sence tüm kadınlar uygun koşullar sağlanınca aldatıyor olabilir mi? :)

Benim çevremde (birebir iletişimin olduğu insanlar) hiç yok böyle şeyler o sebeple bana ütopik geliyor aldatma. Sana da tam tersi gibi geliyordur. Sadece yanlış bir çevrede olduğun anlamına gelir bu. Yoksa ne münasebet:)

2 yıllık evliyim, bence çok güzel. Zorluklarının farkında olarak, makul ve kendi başına da mutlu olabilen birilyle evlenirsen güzel bir şey.

Evlendiğin kişi iyi bir arkadaşın olacaksa çok güzel. Yok sadece eş olarak göreceksen veya evlenmek zorunda olduğun için evleneceksen veya bir zorunluluk olarak göreceksen başına dert açarsın.

Keşke cinsiyetinizi de belirtseydiniz, çünkü evliliğin kadın için farklı erkek için farklı zorlukları var.

Erkeğim, 15 yıldır evliyim, mükemmel bir eşe sahibim, bu konuda çok şanslıyım. Ama yine de çok sık "keşke bekar olsam" diye içimden geçer. Eşime de sorsak benimle aynı fikirdedir.

Zaten o sık sık bunu dile getirip şakasını yapabilirken, ben asla şakasını bile yapamam. Alın size pozitif ayrımcılık :)

Bu zamanda evlenmek hiç mantıklı değil, dindar ve muhafazakar insanların başka şansı olmayabilir, o durumdakiler istisna.

bilmem karıma bir sorayım..

güzelmiş

4 yıllık evliyim.

değil.

ama kişiden kişiye, eşten eşe değişen bir durum. burada sizin için ne desek boş.

Doğuştan mutlu insanlar var. Bir şekilde mutlu olmanın yolunu bulan ve etrafa da mutluluk saçan,

Bir de doğuştan mutsuz insanlar var. Asla mutlu olamayan ve etrafındakilerin her tür pozitif enerjisini emip tüketen.

Kadın ya da erkek kişisi olman farketmez, Sen birinci gruptaysan ve birinci gruptan biriyle evlenmişsen evlilik harika bir şey.

Diğer 3 seçenekte mutsuzluk garanti.

Evlilik marketten aldığımız bir ürün değil. Tadına bakıp "aa kötüymüş" diyemiyoruz.
"Hayat" güzel mi gibi bir soru daha çok.
Evlilik insanların çoğunda belirli bir mutlu beraberlik dönemi sonunda hayatı birleştirmek için yapılıyor. Ama bu birleşme sonrası bilinmeyen bir sürü şey ortaya çıkıyor. Kimse "evlen lan muhteşem olacak" veya "evlenme mnaki hayat zindan oluyor" diyemez.
Yaklaşık 10 yıldır evliyim, kendimi camdan atmak istediğim anlar da oldu, dünyanın kralı gibi hissettiğim anlar da. "Yeter yapamıyorum" dediğim de, "Şu hayatta yaptığım en iyi şey oldu galiba" dediğim de.
Tekrar belirtmek lazım, hayat gibi, inişleri çıkışları var, bazısında stabil, bazısında kavga gürültü, bazısında canım cicim.
Karşı taraf nasıl uyum sağlıyor, sizin uyum sağlama yeteneğiniz var mı, değişmeye açık mısınız, fedakarlık yapabilmeye açık mısınız vs vs binlerce soru..

Ben bu soruya cevap vermek istemiyorum maalesef...

Eşinize bağlı. Ben şahsen memnunum. Ama eşiniz ile anlaşamazsanız zehir olur yıllarınız.

2 yıllık evliyim.

Hani bazı insanlar vardır evlilik tam onlara göredir, okul biter işi vardır düzgün bir hayatı olsun evden işe işten eve. Bu insanlar için elbette alternatif yoktur. Evlilik güzel bir seçenek olur onlar için. Ben bunu denedim yapamadım boşandım. Sonuç olarak bana göre değilmiş dedim.

2014’ten beri evliyim, bosanicaz. bence guzeldi. ama aileler cok fena. esimin ailesi asiri gelenekseldi, benim ailem vurdumduymaz, bagimsiz. karakterlerimize de etki etmis olmali.

içerisinde bulunduğunuz evliliğin dinamiklerine göre değişir.
genel olarak bence güzel, bekarlığın da güzel yönleri vardı. evlilikte sorumluluklar artıyor.

Bizim evliliğimiz güzel. Başkalarınınkini bilemem.

Evlilik güzel değil zor. Evliliği birbirimize zorlaştırıyor. Baştan sona daha da zor oluyor bu durumda. Yani hiçbirsey yapmasanız bile, farklı biri bir anda aynı evi paylaşmak, aynı bütçeyi paylaşmak, hep birlikte plan yapmak zorunda olmak, sonra tatili, çocuğu ,hayat vs hersey ile zor. Üstüne bir de karşımızdakini görmek istediğimiz gibi yapmaya çalışmak ile zorlaştırıyoruz dediğim gibi hiç zorlastirmasaniz bile zor. Üstüne mutlaka diğer etkenler de yaparsak, daha zor olacak. Çok büyük bir güce sahip değilseniz kolay değil .

Next e geçmeden bitmez senin iş.

Tamamen sallıyorum, belki romantic birseye donusmesini bekledi, olmayinca bozuldu

Bence ilgili şahıs mental olarak stabil kalmasının ciddi önem arz ettiği bir dönemdeydi ve seni seçti pikaçu.

olayın büyüsü bozulmuş babuş ne olacak.
sen erkeksin o kadın.
kız gibi sürekli kanki modu mu takılacak.
bir de ne anlattıysan artık gözünde seni saçma sapan görmüş olabilir yavaş yavaş soğur.

erkek kişisi kadına her şeyi anlatmaz azcık gizemli kal.

taktiği veriyorum ama malesef yapmayacaksın biliyorum ama yaparsan geri döner.
mesaj atarsa cevap verme.
gördükten sonraki gün cevap ver.
işlerim vardı dönemedim de.

konuşacak başkasını bulmuş.

Neden böyle bir davranış değişimi olmuş olabilir?
-evlenmeyi düşünmediği biriyle vakit kaybetmekten vazgeçmiştir

Ben onu nasıl tamamen hayatımdan çıkarabilirim?
-onun yaptığını yaparak

cok normal bence. su kelimeden biktigim icin sansurleyecegim; tok**k bi iliski yasadim iki tarafin da narsist davrandigini dusunuyorum. ayrildiktan sonra baskalariyla beraber olmama ragmen sanki onu hic icimden atamayacakmisim hissi devam ediyor -tam olarak biteli iki ay olacak- en basit seyde onu hatirlayip "kimse onun gibi olamayacak" gercegiyle yuzlesiyorum. fakat ayrildiktan sonra her seyiyle hala sevsem bile sagligimi dusunup halime sukrediyorum. narsist birinden ayrilabilmek bile cok guzel bir adim. bunu basaran devamini da yapacaktir. yeri gelmisken....seni hala seviyorum...eski karim............

Zamanla geçecektir. Kendinize zaman verin, başkalarıyla birlikte olmaya da zorlamayın bu süreçte.

Tabi ki yeni erkeklerle tanışarak.
Bir narsistle 3 4 haftam olmuştu, bu bile korkunçtu. 3 haftada psikolojimi bozmuştu, 1.5 sene düşünemiyorum bile.

Dediğim gibi iyi erkeklerle tanış. tüm erkekler böyle değil bunu kafandan sil. Bu dünyada iyi huylu, sevecen ve emek vermeyi hak edecek adamlar da yaşıyor. Gerekirse terapi al ama asla toksik bir ilişkiye ve narsist insanlara vakit harcama.

Edit:ahshshshsh. Gelen mesajlara istinaden, ben zaten evliyim çok mutluyum:))

Epey bir süre sevgine layık olmayı başarmışsa narsist falan değildir o.

Zaman akıp gidiyor. 'Mutlu olsun' de. Geçmişinle barış.

Geleceğine odaklan.

Bence öyle. Aynı ortamı paylaştığım birine tabiri caizse yan gözle bakamıyorum.

erkeklerden anladigim kadariyla oyle. arka planda tetikteler sanki hep

Tam tersi de çok olmuyor mu ya, yakındaki erkeklerle olan arkadaşlığın flörte dönmesi de çok normal sanki

Eşimin mesajlaşmalarını okumuyorum. Hiç bir sevgilinkini de okumadım. Ama şöyle diyeyim, ben de genelde karşı cins arkadaşlarıma formal konuşmam (devlet dairesinde değiliz), smiley falan da kullanırım. Gayet normal geldi söylediğin şey.

Ama dediğim gibi mesajlarını okuyacağım kadar şüphelendiğim bir ilişkide hiç bulunmadım, öyle bir ilişkide bulunacağıma ayrılırım. O şüpheyle yaşanmaz. Ya karşındakinde bir problem vardır, ya da kendine güveninde bir sıkıntı vardır. İki türlüsü de sağlıklı bir ilişki sürdürmeni engeller.

bu sınırları düşünmüştüm
sonra kendi yaşantımda karşılaştığım olaylar sırasında farkında olmadan çoğunu ihlal ettiğimi gördüm

rahatsız olunacak durumlardan uzak durmaya çalışmak en ideal kural

diyelim ki yurt dışına iş arkadaşıyla göreve gönderdiler, bütün gün bir arada olmak zorundalar
akşam farklı odalara gitmeleri dışında neye nasıl dikkat edebilir

biraz empati yapsa herkes yeterli.
zorla tutacağım/denetlemek zorunda kaldığım yetişkin biriyle gönül ilişkim neden olsun? kendine hakim olamadığı, durması gereken noktayı bilmediği an rahatsız eder ama buna enerji harcayamam.

Haberimin olup olmadığı.

Telefonunu karistirmam bakmam ama bir sekilde mesajlarini gorsem formal yazmamasina takmam smile kullanmasi da okay bende karsi cinse kullanirim ama opucuk atmasina takarim.

smiley falan umrumda olmaz ben genel tavrina bakarim her zaman cok gorustugu bi arkadassa cok konusmasi rahatsiz etmez ama alakasiz birine ozel vakit harcarsa kisacasi "huylanirsam" rahatsiz olurum. mesaj da okuyabilirim asla okumam diye bi sey yok ama GEL BI KONTROL EDELIM SENI degil o zaten muhabbetten bahsetmistir veya pcde aciktir whatsappi gozum carpar. sadece kendi kendime sebebinin ozguvensizlik oldugu bi kiskanclik atagi geciriyosam caktirmadan yazismalarina baktim, sonucunda da rahatladim sukur bugune kadar kotusune denk gelmedim

Benim icin en onemli sey sevmedigim ve bana kotu davranan/davranmis biriyle arasinin iyi olmamasi.

Onun haricinde normal insanlarla smiley koymus falan benim icin namus sorunu degil.

Şansını dene.
Kahve içmeye çalışabilirisn, klasik ama zararsız bir çaba olur.
Tutarsa ilerler, tutmazsa Meriç mertebesine düşersin.

Kızdan hoşlanıyor musunuz, neye üzülüyorsunuz anlamadım. Sohbet açın, en kötü devam ettirmez.

Kaybedecek bişeyin yok. Bir kahve içmeye davet et. Olursa olur olmazsa olmaz.

sosyal medyaya fotoğraf koyup da beğenildiği zaman "bu niye beğendi, sapık mı acaba?" diye düşünecek biriyse eğer zaten o kızdan bir nane olmaz. sosyal medyanın amacı bu zaten, görünür olmak.

beğeniyorsan beğenmeye devam.

11 yıllık iliskimde geçmişti evet. O zaman da arkadaş ortamlarından uzaklasiyorsunuz. Ayrildigimizda arkadaslarla daha çok gorustugumu fark ettim.

Doğru kişiyse geçiyor.

ilişki düzgün giderse evet.

Klişe olacak ama gerçek olan bu ; arkadaşım olarak görüyorum diyeceksin. Biz erkekler laftan pek anlamıyoruz; başka birinden hoşlanıyorum da dersen pes eder bence.

Arkadaşlığınızın "eski halinde" bu kişi sizden hoşlanıyormuş. Yani bu güzel arkadaşlığın çok büyük parçası büyük ihtimalle bu kişinin size olan hoşlantısıyla ortaya çıkıyor zaten. Elbette her şey bunun üstüne kurulu değildir, ama insan hoşlandığı kişiye karşı diğerlerinden daha farklı yaklaşır.

Her neyse, kısaca eskisi gibi bir şey zaten olamaz. Öncelikle bunu kabullenmelisiniz bence. Sinirlenmeniz de bu açıdan saçma, bu çocuk size hoşlandığını söylemeden önce sizden hoşlanmıyor değildi. Sizin haberiniz yoktu. Ancak bu sürdürülebilir bir şey değil haliyle.

"Ben aynı şekilde hissetmiyorum" konuşması yapıp hayatınıza devam etmekten başka yapacak çok bir şey yok gibi. Kendisiyle ilgili kararı da o verecek.

"bir taraftan da onu üzmeden bu işi nasıl hallederim diye düşünüyorum."

böyle bir dünya yok, karşı taraf seninle doğru dürüst flört etmeden, beğendiğini daha öncesinde belli etmeden kafasında seninle ilgili hayaller kurup durmuş, kendi hayalindeki sen'den hoşlanıyor, sonra da gelip bunu sana söylüyor bodoslama, sende üzülmesin istiyorsun.

aksine üzülsün ve bu duruma neden nasıl düştüğünü oturup düşünsün, böylece belki ileriki gönül ilişkilerini ve arkadaşlık ilişkilerini daha iyi yönetebilsin.

onu üzmemeye çalışmak ona kötülük yapmaktır, bundan sonra yapacağın şey sadece iş ilişkisinde kalmak, bu şekilde cevap vermemek ya bir düşüniim demek umut vermektir ve kötülüktür.

ona yapacağın en büyük iyilik;
ben seni öyle görmüyorum dedikten sonra her hangi bir şekilde "normal arkadaşlık" ilişkisini de bitirmendir, bu onun iyiliği ve sağlığı için önemli.
insanlarla ilgili hayal kurmaması gerektiği, gidip bir flört koçundan nasıl flört edilir diye eğitim alması gerektiğini de söyleyebilirsen dünyanın en iyi insanı olursun. kısa vadede belki kötü olacaksın ama uzun vadede sana dualar eder.

aklından çıkarmak istemiştir sen de net şekilde reddederek bunu sağlayabilirsin
sen onun için iyi bir seçenek iken, o senin için değilmiş

başa çıkamıyorsa soğuk yaparsın
ufak iş yerinde işkence çekmeye gerek yok

peki sen hiç öyle sinyal almadın mı 1 sene boyunca

Net ol net ol net ol. İhtimal kalmasın aklında. Sonra süreç yenilenip duracak.

westblack +1

"onu üzmeden bu işi nasıl hallederim diye düşünüyorum" demişsiniz. Siz net olmazsanız o zaman üzülecek. En ufak bir umut ışığına yer bırakmayacak şekilde konuşmanız gerekir.

Ay hocam ne abartmışsın allasen... Böyle düşünmüyorum ama arkadaşlığımızı engellemesin bu durum, eskisi gibi devam edelim de geç. Eder, etmez onun kendi bileceği iş.

Cem yılmaz'ın tabiriyle; kibar,düşünceli.. Yani, yazık :)
Tüm gün aynı ortamda bulunduğun kişiye flört etmeye çalışmadan açılmak nedir ya? O iş olmaz da, bir sevgili edinirsen garip durumlar oluşacak is yerinde.
Zaten bir sevgilim ya da platoniğim var, zaten seni kardeş arkadaş görüyorum de.
İşin zor.

hoşlandığım bir var falan deme sakın. net bir şekilde 'arkadaşlığımızın da içine ettin, ben böyle bir şey hissetmiyorum' de.

bir insanın başka bir insana açılması suç değildir. adamı suçlar biçimde yazmışsın. bu durumu bozduğu için niye sinirli oluyorsun ki? senle ciddi bir ilişki düşünülemez mi? arkadaşsanız arkadaşlığınız biter, sinirlenecek ne var? sanki arkadaşlık ilişkiniz bitince çıkar ilişkiniz de bitiyor gibi anlaşılıyor.

öncelikle bu durumun olmayacağını belirtip, arkadaşlığınızı bitirin. sinirlencek ya da üzülecek bir durum yok.

@bir soru sorcam 1 yıldır hoşlanmıyor aslında seni tanıdıkça son zamanlarda gelişti dedi. Belki o belli etti ama ben görmedim ya da görmek istemedim

@false pretension benim sinirlendiğim nokta arkadaşlığımızın zedelenmesi zaten

aslında "bro" diyerek arkadaş sinyalini net bir şekilde vermişsiniz. hoşlandığı kişi ile arkadaşlığa devam etmek bir insanın kendisine yapacağı en malca hareketlerden biri. insanın ne kendine saygısı kalır, ne sevgisi kalır. arkadaşlığınızın bitmesinden başka bir seçenek göremiyorum. hatta siz duygularınızın karşılıklı olmadığı söyledikten sonra geri vitese takıp özür dileyip arkadaş kalalım derse bile arkadaşlığınızı bitirin.

Abla kardeş ilişkisi mi? Öyleyse gayet uygun bence.

tamamen kişilerin olgunluklarına bağlı, yürütülebilir.

18 yaşında birinin hayata bakışı ile 26 yaşın bambaşka

imkansız. seks yapılıp keyifli vakit geçirilir ama ciddi ilişki olmaz.

ben de zamanında böyle cevaplar görünce çok sinirlenirdim, "hadi len ben olgunum gayet de güzel olur, aşkın yaşı olmaz" diyordum ama hiçbiri uzun sürmedi. bir nevi çocuk muamelesi görüp dehlendim bir noktadan sonra "olur" diyen kişiler tarafından.

hatta şöyle söyleyeyim, 18 yaşındaki bir erkekle sağlıklı romantik ilişki kurabilen 26 yaşındaki bir kadının fazlasıyla anormal olduğunu düşünürüm ben. yani bi problemi, ciddi bi sorunu filan vardır diye değerlendiririm kendi kafamda.

bak 28-36 olurdu, belli bi yaştan sonra farklar flulaşıyor ama 18-20 yaş filan bu seviyeler çooook genç.

ha erkek tarafıysan yardır derim. güzel tecrübe olur. çok şey öğrenirsin. sonra çok ağlarsın ama olsun. kadın tarafıysan diyecek bi şey bulamıyorum.

İmkansız diyorum.

mark +1
kadin anlasabiliyorsa bi sorun oldugunu dusunurum kadinda. 26 yasinda 18 yasindaki cocuga tahammul edemezsin. istedigi kadar cocuk olgun olsun, iyi egitim, iyi aile vs. olmaz...

Yaş farkında değil de, erkeğin daha 18 yaşında olmasında sorun var bence.

E: 25, K:33 olsa olurdu mesela.

Her insan, her ilişki kendine özgüdür.

Karşındaki küçüktür ama olgun olabilir. Karşındaki büyüktür ama senin yaşına uyum sağlayabilir. Seninle aynı yaşta olan biri seni aldatır ve seni yıkıma uğratır ama senden küçük ya da senden büyük biri seninle evlenip sana güzel bir çocuk kazandırabilir. Zorluklar sevgiyle aşılabilir. Zorluk olur mu? Tabii ki olur. Erkek daha üniversiteyi bitirecek, askerliğini yapacak, iş bulacak... Kız bir noktada yaşım geçiyor deyip evlenmek isteyebilir ya da seni bekleyebilir.

İnsanın sevdiği birini bulması güzel bir şey. Ben böyle sorularda size denk gelmişken şansınızı deneyin diyorum. Hayırlısı olsun.

mark+1 erkolar biraz etkileniyo bu durumdan iyi ve kotu olarak. bir de 18 kucuk bi yas

yeni nesilin gumbur gumbur gelmesi sorununun dogurdugu sorunlarr. bizim lise zamani yoktu bunlar

Mümkün değil

Kadınların erkeklerden her türlü daha erken olgunlaştığı gerçeğini de göz önüne alırsak oluru hiç yok, sıfırın altında.

Kendi 18 yaşımdaki halimi de bir düşünüyorum da şu an.. breh breh breh :)

Hayir

18 yasinda insan cocuktan biraz hallicedir. Kendisi 26 yasinda olup da 18 yasindaki biriyle iliski yurutmeyi dusunen insanin kendisi, hayat, etik, ve romantizm konularinda ciddi sorunlari vardir diye dusunurum ben.

Aradaki yas 8 yil oldugu icin degil. Taraflardan biri daha 18 yasinda oldugu icin. Hayatta ayni "milestone" (bu nedir bilmiyorum, donum noktasi diyeyim) tecrubeler yasanmamistir zira. Bir de ben ogretmenim, ve bu tarz bir dusunceyi tahayyul edemiyorum bile durust olmak gerekirse.

26 yaşında kadın 18 yaşında erkeği abuse eder alimallah… Abla kardeş ilişkisi olur ancak ordan. İlerleyen yaşlarda tekrar deneyiniz.

Kadın tarafı acilen terapiye gitmeli.

Yürür. 18 kadın-28 erkek versiyonu hayatımın en güzel ilişkisiydi.

Kafa yapın uymadıktan sonra yaşlarının yakın olması bir şey ifade etmiyor. Bazı genç insanlar olgun ve stabil düşünceli, bazı orta yaşlı insanlar çocuk gibi olabiliyo. Karakterler uyumluysa, cinsel çekim de varsa pekala yürür.

Şu an 18 yaşındaki erkeklere ablalık yapıyorum kardeş gözüyle bakıyorum... imkanı yok uçurum var arada çünkü iki yaş grubu da en kritik ve değişken dönemlerindeler. 18 ergenligin doruklarinda 26 yetiskinligin düzenin baslarinda

Erkekler zaten geç olgunlaşıyor. 26 yaşındaki erkekler bile şu an çok çocuksu, yetişkin değiller. 18 yaşında birini öğrencim gibi görürdüm, düşüncesi bile rahatsız edici.

bu yaşlarda 8 yaş çok fazla.

seks için evet, düz ilişki hayır.

Kendisinden 18 yaş küçük erkek arkadaşı olan arkadaşım var sorun etmiyor ikisi de. Benden 3 yaş küçük erkek arkadaşım ediyordu.

+-5 sorun olmaz jenerasyon farkı açısından.

önemli

kişilerin hayattan istedikleri, şart ve koşulları,ihtiyaçları, iletişim biçimleri birbiri ile uyumlu olduğu sürece ilişkiler devam eder, farklılık açıldığında biter.

Bu kanun gibi bişiydir, her koşulda geçerlidir. geri kalan her şey bu kuralın etrafında şekillenir.


ahmet ve ayşe arasında yaş farkı çok önemli bir hal olabilirken yine ahmet ve fatma arasındaki ilişki için hiç bir öneme sahip olmayabilir.

örneğin; 20 yaşında genç bir erkek, 45 yaşında bir kadın ile beraber olabilir, zira 20 yaşındaki bir erkeğin evleneyim çoluk cocuk yapayım gibi bir derdi yoktur. erkek 30 kadın 55 olduğunda, erkek çocuk istiyorum dediğinde her ikisinin de istekleri arasında fark açılmıştır ve ilişki biter.

aynı erkek 30 yaşında iken 20 yaşında bir kadın ile ilişkisi olabilir ve yukarıda ki arzularını gerçekleştirebilir.

biraz kime göre, neye göre durumu var.

bununla ilgili olarak zamanla yapılmış gözlemler sonucu edilmiş laflar var.

Benim istediğim şey dış koşullar değil siz ister miydiniz. Mesala örnek vermişsiniz 30 yaşında erkek 55 yaşında kadın olmayabilir çünkü erkek çocuk isterse bunu karşılayamazlar. Ben diyorum ki ya karşıliyor olsaydı bu ilişkiyi yapar mıydınız.

kız arkadaşım bende 14 yaş küçük (44-30) ciddi bir sıkıntı yaşamıyoruz. ama daha geçmişte (35-23) gibi ilişkiler oldukça yorucuydu. sadece yaş farkı kriter değil. ilerleyen yaşlarda 10-15 yaş gibi farklar ciddi sorun yaratmıyor.

tam olarak ne öğrenmeye çalıştığınızı anlamadım ben. bir insanı çekici buluyorsam ve karakteri, zevkleri vs de uyumluysa yaş farkı tek başına gözüme batmaz. fakat bu "yaş farkı önemsiz" demek için de yeterli değil. insanın fizik durumunu, karakterini, beklentilerini belirleyen etmenlerden biri de yaşı sonuçta. ayrıca bugün sorun olmayan bir şey belli bir süre sonra sorun olabilir, bu durumda da ilişkiyi noktalarsın.

özetle benden 5 yaş küçük x kişiyle olmayabileceği gibi 20 yaş büyük y kişisiyle olabilir.

Yaş, sosyal statü, siyasi görüş, dini inanç bunların farklı olması hep birbiriyle aynı ancak konuları farklı sorunlar ortaya çıkarıyor.

Eğer ilişkide olan kişilerin "her ikisi de" bunu sorun etmiyorsa zaten bu fark gündeme hiç gelmiyor ya da adetten konuluşulup kapanıyor. Ancak ortada sizi şüphe ettirecek ve etraflıca düşündürecek bir vaziyet oluştuysa sorun yaşamanız da muhtemel. İçinize tam anlamıyla sinmeyen bir ilişkiye başlamayın. Dünyada herkese yetecek kadar insan var.

Aradaki fark kuşak farkına varınca problem olabiliyor. Anlaşma zor, konular başka.

önemli. 3 yaştan fazla olmasın mümkünse.

duştan çıkınca tansiyonum düşüyor ara sıra. oturuyorum.

oturdum. soğuk oluyor. kusarken dibine çöküp sarılıyorlar klozete yine o filmlerde. ya mideleri çok sağlam ya da tuvaletleri çok temiz.

Dişlerimi fırçalarken.

Lisede bir sebepten epey üzülmüş ve tuvalette ağlamıştım. Gözlerim şiştiği için dışarı da çıkamamıştım bir süre. O zaman tuvalet kapağında oturduğumu hatırlıyorum. kıyamam. <3

camasirlari makinaya yerlestirirken kapagi kapatip oturuyorum.

haftada 3-5 gün. çocuk duş alırken.

Çocukken ev kalabalık olduğunda, özellikle yatılı misafir falan varsa bazen tuvalete gidip çok kritik bir toplantıdan çıkmış şirket yöneticisi edasıyla oturur kafa dinlerdim.

tuvalet işim bittikten sonra telefonda oyun oynarken ihtiyaç duymuştum.

çünkü ortası delikli bir şeyin üstünde otururken popomun yanları acımıştı.

ben de kapağı kapatıp üstünde devam edeyim biraz demiştim.

onun dışında oturmuşluğum yoktur bana da garip geliyor.

bazı kapaklar dandik oluyor esniyor beni rahatsız ediyor.

Ayrılma süreci sonrası yola annenle devam etmişsin anladığım kadarıyla.

Babana 'Kusura bakma.' diyeceksin ve annenle yoluna devam edeceksin.

Anneni üzeceğini bile bile babanı da dahil etme gayretini anlamadım ben.

Kadın 'herşeye rağmen' 'aman da çocuğum mutlu olsun' diye kendini aldatan adamla elele gülücük mü dağıtsın etrafa?

baban zamanında aldatarak ailesini gözden çıkartmış zaten.

annenize aldatılanın ve ayrılanın kendisi olduğunu, sizin babanızın çocuğu olmaya devam ettiğinizi hatırlatmanız lazım.
bunu ya konuşarak ya tartışarak ya da bir şekilde ona hatırlatmalısınız.
hayatınızın en önemli adımlarından birinde odak noktasını kendisi olarak belirlemeye hakkı yok.
evet bunlar zor süreçler ama yaşı ve konumu itibariyle bu süreci daha iyi yönetebilmesi gerekirdi.
yönetememiş olması da normal, sonuçta anne de olunsa mükemmel olunmuyor ama dediğim gibi, babanızı yanınızda istemenin ona bir ihanet olmadığını, babanızın hâlâ babanız olduğunu, bu yaptığının size haksızlık olduğunu, onu anladığınızı ama daha olgun davranmasını beklediğinizi bir şekilde ona yansıtmalı, onunla konuşmalısınız.

gerekirse psikolojik destek alın.
zaten bu süreçlerde terapistler anneyle, babayla, eşle vb. görüşmek isteyebiliyorlar.
annenizi de bu sürece dahil edecektir, belki bu şekilde çözersiniz.

bu sorunlar yüzünden sizin vazgeçmeniz de çocukça olur.
sonuç olarak bu sizin hayatınız ve bu, çevrenizdekilerin size uyum sağlaması gereken bir süreç.
en kötü ihtimalle "olduğu kadar" olur, babanızla ayrıca tanışırlar ya da başka bir yol bulunur.

ebeveynler arasında seçim yapmak çocuğu psikolojik olarak bölen bir şey.
diğer yandan, maalesef ebeveynlerden biri tarafından diğerini dışlamaya zorlamak da çocuğa bir tür psikolojik şiddet uygulamak demektir.
anneyle baba arasında bir kadın-erkek ilişkisi var ve bu ilişkide swinger olmaktan tutun, birbirini aldatmaya ya da ölümsüz bir aşk yaşamaya kadar her şey yaşanabilir.
bunu sorgulamak aile dinamikleri açısından çocuğun haddine olan bir şey değil.
ebeveynler arasında yaşanan herhangi bir sorun ve ayrılık sonucunda da, ebeveynlerin çocuklarla olan ilişkisinin taraflarca manipüle edilmesi doğru bir şey değil.
çocuğun iki ebeveyne de ihtiyacı var.
kadın erkek ilişkisiyle, ebeveyn çocuk ilişkisini karıştırmak çocukta kalıcı travma yaratır, hayatını etkiler.
yani burada asıl "ebeveyn olma bilinci"nin devreye girmesi lazım.
ne kadar kırgın olunursa olunsun, ebeveyn olarak olgun davranılmalı ve yetişkin olarak da sorumluluk alınmalı.

erkeğin kadına ihaneti çocuklarına ihanet demek değildir, bunu ayrıştırmayı öğrenmedikçe de böyle ebeveynlerin duygusal manipülasyonuna maruz kalmaya devam edeceğiz.
yani bu sadece evlilik sürecinizle ilgili değil, hayatınızın geneliyle ilgili bir konu aslında.
sadece bu sebeple değil, zaten çözmeniz gereken bir sorun bu.


edit:
bu arada şu da var.
sırf bu yüzden evlilik planlarından vazgeçmeyi düşünmeniz, sizin de zaten bu aile dinamiği içinde büyüyemeden çocuk kaldığınızı gösteren bir şey.
bir yetişkin olarak karşınızdaki insana verdiğiniz söz her şeyin üzerinde olmalı ve bunu tüm zorluklara rağmen gerçekleştirebilmelisiniz.
yani siz de bir yuva kuracakken belli bir "sağlamlığa" erişmiş olmanız lazım.
işte bu tip travmaların çocuklar üzerinde böyle bir etkisi oluyor maalesef çünkü annenizin oğlu/kızı olmaya zorlanıyorsunuz.
o yüzden bu sorun için psikolojik destek alırsanız her yönden fayda görürsünüz.

Eşiniz sizi aldatsa ve siz üzülüyorken çocuğunuz size drama queen dese ne hissedersiniz?

Bu olayda babanızın yeri olmamalı.

Annenizi aldatan biri için bu kadar ısrarınızın sebebi ne?

Annenizle babanızın arasında olanlara sizin dahil edilmemeniz gerekirdi. Baba sorumluluğu başka kocalık başka. Annenizin tavrı doğru değil. Kendisi iletişimi en aza indirebilir ama sizin baba-evlat ilişkinizi bu şekilde etkileme, engel olma hakkına sahip değil.

Eğer babanızla iletişiminiz iyiyse, o anı babanızla geçirmek istiyorsanız annenizin ikna olmasını sağlayacaksınız. Bir tanıdığınızdan rica edin annenizle konuşsun. Böyle özel günlerde odak nokta anne babanızın iletişi olmamalı.

Benim çevremde çok fazla anne babası boşanmış tanıdığım var, hiç öyle o gelmezse ben gelmem muhabbeti duymadım. Ha araları kötü olan boşanmış çiftler böyle günlerde yan yan oturmayıp, konuşmuyorlar ama ortamda sorun, kavga olmadı. Gerekirse aynı fotoğraf karesine bile girdiklerini gördüm ben kuzenimin eşinin anne-babasında.

Nerdeyse aynı durumdayız. Bizde aldatma olmadı ama her şey çok olaylıydı.

Biri anneniz diğeri babanız, siz çocuksunuz. Ebeveyn gibi davranmaları gereken kişi onlar, siz değilsiniz. Nasıl istiyorsanız öyle yapıp dik durmanız lazım. Terapiye +1 diyorum. Benim annem bu konularda çok drama yaratıyordu ben yine dik duruyordum ama üzülüyordum da. Terapiden sonra doğru yaptığımı fark edip asla çizgiyi geçmesine izin vermedim.

Ben isteme nişan vs için dışarda yer tutmaya karar verdim, benzer durumda olan arkadaşım da dışarda tatlı bir yer tuttu. Anne baba yine aynı ortamda ama evde değiller. Benim annem de baban bu eve giremez ondan ayrı benden ayrı istesinler gibi saçma sapan şeyler söylüyordu. Çocuk değilsiniz aynı ortamda duramayacaksanız nikahıma misafir gibi gelip gidersiniz demiştim. Sonra kabul etmişti.

@Dissendium +1

Aldatan insan sadece eşini aldatmıyor ailesini de gözden çıkarmayı kabul etmiş oluyor. O sebeple çok da üzülecek bir şey yok.

Ayrıca anneyi çok haklı buldum, ben de beni çok üzen bir insanı evladım sevmeye devam etsin istemezdim.

babanız annenizi aldatmış ancak eylemi babanızın annenize karşı. ve ayrıca boşanmışlar. o sizin hala babanız. babanızın yanında olmasını istemeniz normal. bence bunu sakince annenize anlatmaya çalışın.

babalık görevi varsa ailesine sadık kalsaymış diyenlerdenim ben de
haksız tarafın yanında yer almazdım

anlaşamadıkları için boşansalardı bunları yaşamayabilirdin

anne tarafının da öfkesinin bitmiş olması iyi olurmuş ama bu yaştan sonra değişmez diyorsun

bence annen aynı ortamda bulunmak istememekte haklı

Babanız mı daha varlıklı anneniz mi? Babanız gibi geldi bana…

Benim babamla annem de boşandı aldatma falan yok psikolojik baskı sebebiyle. 25 yıl anneme çok çektirdi. Ve biz 8 yıldır görüşmüyoruz. Ne üniversite mezuniyetine ne düğüne çağırdık.

Babanız annenizi aldatmış. Sizin için bir sorun yok mu?

Dissendium +1

Benim bi akrabam var, boşandılsr, kızları evlendiğinde anne çok zor günler yaşamış olmasına rağmen kızımın mutlu günü ve o da babası diyerek olaylara dahil etti babayı, her ne kadar üzülse de kızının mutluluğunu bir anne olarak kendi üzüntüsünün önüne koydu. Olması gerekn budur.

He gelgelelim annenle baban boşanmamış olsa evlilik süreci çok mu güzel olacaktı? Cevap: kesinlikle hayır.

Ben de geçen yaz evlendim. Ne çektiğimi ben bilirim. Babam ben evlenmek istediğim için "drama queen"e bağladı. Delirdi adam, gerçi zaten aklında vardı bir iki tahtası eksikti de iyice kötü oldu.

Ben de dedim ki, nikah başvurusu yapılırken benden anne-baba muvafakatnamesi istemicekler nasılsa. Paşa gönlünüz bilir. Eğer mutlu günümde yanımda olmak istiyorsanız gelirsiniz. Yok biz senin mutluluğunu çekemiyoruz, görmeye bile dayanamıyoruz diyosanız da tercih sizin, saygı duyarım dedim.

Efendi gibi geldiler sonra.

Sanma ki anne baba boşanmamış olsa her şey güllük gülistanlık oluyor. Her ailede yaşanıyor, yok efendim niye altın takmadı yok efendim niye bohça getirmedi, yok niye öyle dedi, niye şu niye bu. Sorun çıkarmak isteyen insan bi şekilde çıkarıyor. Sana da sıkıntı stres panik atak kâr kalıyor. Çünkü ebeveynler kendi duygu durumlarından çıkıp süreci mantıklı bi şekilde ve çocuğunun mutluluğuna odaklanarak geçiremiyorlar. Yapılacak bir şey yok. Sen o adamla aynı yastığa baş koymaya karar verdiysen yolundan dönme, bi şekilde geçiyor.

babanı neden davet ediyorsun sorusunu soracak veriye sahip olmadığımızı düşünüyorum. bireysel yaklaşmak gerekli. babası annesini aldatmış, evet. fakat çocuğa karşı babalık görevlerini yerine getirdi mi? maddi manevi destekde bulunmaya devam etti mi? bunları bilmeden çağır ya da çağırma diyemeyiz. keza başlık sahibinin sorusu da bu değil.

açıkçası yıllar boyunca annem beni manipüle ederek babamdan soğuttu. belli bir yaşa geldikten sonra babamın %100 hatalı olmadığını anladım. evet annemle çalkantılı bir ilişkileri vardı ve bu ikisi arasındaydı. bana karşı görevlerini her zaman ama her zaman yerine getirmişti. anneme karşı hatalarına göz yumduğum anlamına gelmiyor bu. bunlar için her zaman tavrımı ortaya koydum ve dediğim gibi, tek hatalı babam değildi, annem de babamın ona yaptıklarının aynısını babama yapıyordu. ben bu insanlara ne yapayım, döveyim mi kulaklarını mı çekeyim? yaptıklarını tasvip etmediğimi söylemekten başka bir şey çıkmaz elimden aga, benim de kendi hayatım var yani...


blatta hiberna'nın dediği her şeye katılıyorum. jazzabel'in çektiği rest de çok mantıklı. ben olsam ikisini de davet ederim. en mutlu günüme isteyen gelir isteyen gelmez der geçerdim. annemle aram bozulacaksa da bozulsun ne yapayım, o babamla hatıralar yaratmama engel olurken iyiydi allah allah.

baban aldatmakla tercihini yapmış diyenlere katılmakla birlikte, hısım akraba olunan bir dönemde ileride sana karşı kötü ithamlar duymamak adına anne ve babanın yan yana olması iyi olur. başkalarına karşı kendinizi dağılmış bir aile tablosu içinde göstermeyin.

annenin olayı kendi içinde kapatıp baba hakkında kötü konuşmaması olması gerekendi

ama sen nasıl 2sini bir arada görerek mutlu olmak istiyorsan annen de aynı şekilde eski eşini görmeyerek mutlu olmak istiyor

Çok benzer olmasa da benzer bir durumu yaşadım, yaşıyorum. bizde baba anneyi terkediyor. anne 4 çocuğunu bırakıyor ve geri almak ya da görüşmek için yeterli eforu sarfetmiyor, özetle. benim kardeşlerim annemle görüşmez, affetmezler. babamı da hayatlarından çıkarmadılar ama adam zaten herkesi hayatından iten birisi olduğu için iyice araları soğudu. yeni evlendim. ne annemi, ne babamı düğüne çağırdım. annemi çağırmak istedim ama kardeşlerim istemedi. önceliğim kardeşlerim olduğu için anneme anlattım, o da kabul etti, gelmedi. babamı sildim.

yıllar geçmiş, olan olmuş, ben anneme bir şans daha verdim ve iyi gidiyoruz. senin için de yıllar geçmiş, babana bir şans daha vermişsin ve bu şansı geri alamazsın şimdi. annenle bunu güzelce konuş. annen olmaz derse, benim kardeşlerimi seçmem gibi, anneni seçmen gerekir diye düşünüyorum.

Babalık vazifesi ve eşlik vazifesi farklı şeyler. Baba sadakatsizse eşine sadakatsizlik göstermiş, nasıl ki eşlerden biri bir çocuğuyla görüşmek istemiyorken kardeşlerin ya da diğer eşin görüşmesini engellemesi saçmaysa bu da saçma olur.

Eşler birbirine düşman diye çocuğun yaşayan ve kendisini kabul eden bir ebeveynden mahrum yetişmesi haksızlık.

Anne babanız arasında kötü bir olay yaşanmış, ancak anlıyorum ki babanızla aranız kötü değil.

Babanız annenizi aldatarak kötü bir şey yapmış, ancak bu babanızın komple aforoz edilmesini gerektirmiyor. O halde eşini aldatan kimseleri kendi anne babaları da reddetsin. Bu gerçekçi bir tepki değil. Aile bütündür, ancak aile bağları bireyseldir. Annelik, babalık, kardeşlik kavramları bireye göre tanımlanır. Birisi sizin babanızken, diğerinin eşidir. Bu ikisi aynı şeyler değiller.

Annenize bunu anlatmaya çalışmalısınız. Bu düğün vesile olsun, çünkü bu zincirin bir yerde kırılması lazım.

Babanızla aranız kötü olsa zaten sorun olmayacak, ancak hayat akıp geçiyor ve siz istediğiniz halde babanızı hayatınıza katamıyorsanız, bunun için annenizden vazgeçmeniz bekleniyorsa ortadaki tek mağdur sizsinizdir.

Üzerinden yıllar geçmiş, annenizin en başta kendisi için artık bunu atlatıp yoluna bakması lazım. Sizi istediğiniz halde babanızdan mahrum edemez.

Babaniz annenizi aldatip bosandiktan sonra, sizinle olan iletisimini nasil tuttu, bu da onemli bence.
Eger sizinle ilgilendi ve maddi/manevi sorumluluklarini yere getirdi ise, yani kendisinden "kotu kocaydi ama iyi babaydi" diye bahsedebiliyorsaniz bir nevi, annenizin bugunun sizin gununuz oldugunu vs kabullenmesi gerekir. Bunun ustune destekle vs calismasi gerekir.

Eger bosanmalarindan sonra babaniz sizi arayip sormadiysa, annenize sorun cikardiysa, size cok da bakmadiysa yani, ama simdi siz "aman ille de babam" diyorsaniz, ben de annenizin yerinde olsam "eeh simdi mi kiymete bindi otuz senedir ben bakiyorum, ne bu baba sevdasi arayip sormayan adama" derdim.

Bunlarin disinda blatta+1

Olmasın.
Alkol dostunuz değildir.

Mısırlı kölelere tok tutsun ama ucuz olsun bir de hafif beyinleri uyuştuğu için çok tatava yapmasınlar diye içirilen 21412412 yıllık içki olan bira gibi bir şey için bu kadar edebiyata değmez. Afiyet olsun tabii.

Bira candir <3 afiyet olsun, sahane ortam, cok da tatli anlatim. ^^

Kır evinin verandası mı? Rüzgar gülüne de rastlarsın sen şimdi lol

Neyse afiyet olsun tabii. Bu espriyi alana benden bir lofi parça hediye:

open.spotify.com

Bir beklentiniz var haliyle ama bana daha cok adamin avci ruhu tetiklenmis gibi geldi. Tekrar adim atsaniz kacacak gibi. Tam bir kacinganlik davranisi.
Guven vermedi acikcasi

@mor oje, bir daha adım atmayı düşünmüyorum. konuyu da tekrar açmıyorum. o aramasa ve mesaj atmasa ben herhangi bi şekilde iletişime geçmiyorum

Siz kendinize böyle bir söz verdiniz, tamam ama karşı taraf sizi biraz tanıdıysa ve @mor oje'nin bahsettiği gibi avcı ruhluysa yelkenlerinizi hemen suya indireceğiniz bir jestle, mimikle, teklifle, davetle vb. karşınıza çıkar, yine bir şekilde kendini düşündürür. Ben açık açık konuşmanız taraftarıyım açıkçası, derdi neyse konuşsun, bu iş olmayacaksa da olacakmış gibi davranmasın.

"Ama arkadaşlık, eskisi gibi sık görüşmelerin olacağı "kankalık" olabilecek bir durum değil. "
Bu senin düşüncen o böyle düşünmüyor. Ya arkadaşlığınız bozulması diye soğukluk gitmesi için yapıyor ya da bir zaman sonra yelkenleri suya indirip fwb'ye evrilmesi niyeti var.

Sebebini bilemiyorum ama "orada" kalmanızı istiyor. Bu yaptığını yapmasa belli bir mesafede olacaksınız. Yaptığında uzaklasamayacaksiniz ama. Siz nasıl tavır gösterirseniz gösterin nedenini belli eder zaten. Kontrol oyunu gibi geldi bana biraz.

Nedeninin ne önemi var ki? Birlikte bir şey yapmak istiyor ancak istediği şey size iyi gelmiyor, onaysa iyi geliyor. Bu kişi sizi zaten reddetmiş, yani desteğe ihtiyaç duyan sizsiniz ancak nedense onu mutlu hissettirecek ve sizi sıkacak şeyleri onun için kabul ediyorsunuz.

Nereye varmaya çalışıyorum anlatabildim sanırım. Yapmayın bunu kendinize. Sebebi neyse ne, sonuçta sizi reddetmiş. Bu sebep her neyse sizden daha önemli onun için. O halde herkes kendi yoluna gitse daha iyi değil mi?

bazı şeylerden vazgeçmeyi kabullenemediği için böyle yapıyordur

sadece bir soruyla bir ilişkinin kopması erkek mantığına ters

ama önemli olan sizin nasıl huzurlu hissettiğiniz
kimseyi memnun etmek gibi bir göreviniz yok

böyle davrandığı için benim de umudum maalesef devam etti. bi anda kesemedim iletişimi. sonunda da her türlü huzursuz oldum :(

iletisimi kesinlikle sürdürmeyin, birakin. hisleriniz devam ederken bu durumda olmak kesinlikle iyi bir sey degil. beklentilerinizi sifirlayin, sadece romantik niyetlerle görüsmeye devam edebileceginizi, bunun haricinde görüsmek istemediginizi söyleyip yol verin. kem küm ederse buna saygi duymasi gerektigini söyleyin. onun gözündeki degeriniz artacaktir. bir süre sonra tekrar iletisime gecerse de bu söylediginizi tekrar yeni bastan hatirlatin, ayni döngüye girmeyin. sinirlarinizi ve isteklerinizi net söyleyin.

her türlü iddiaya girerim, bu şekilde sürekli arafta bıraktığı birden fazla kişi var ve sizlerle kendi egosunu yelpazeliyor, kendi tüylerini parlatıyor. bu konudaki özne ne sizsiniz ne de sizin arkadaşlığınız bla bla bla. özne herkes her daim her koşulda benimle ilgilensin duygusu.

İnsan bir açık kapı gördüğü zaman buradan girer. Her insan yapar bunu. Eğer bu durum her ne isim altında olursa olsun size iyi gelmiyorsa o kapıyı kapatmak (en azından siz yolunuza devam edene kadar) bir çözüm. O istediği hayatı sürdürebiliyorken sizin üzülmeniz hiç mantıklı değil çünkü...

ne yaptığını bilmiyor da olabilir.

Benzer durumda olan biri olarak, kendim de duymayi pek istemesem de, diyorum ki adam size cevabi vermis. Burda sizin onun ustunden degil kendi ustunuzden cevaplamaniz gerekiyor.

O oyle yapti, boyle dedi, boyle mi dusundu diye sorgulayacaginiza, 'ben her gordugumde birazcik uzulecegim biriyle vakit gecirmek istiyor muyum' diye sormaniz gerekir. 'beni neden etrafinda tutmak istedigini net anlamadigim birine vaktimi sunmak istiyor muyum' diye dusunmeniz gerekir.

Otuz yasinda olup da reddettigi birinin, hala etrafinda olmasi sonucu zaman zaman uzulecegi gercegini sanki boyle bir sey yokmus gibi "ama biz arkadasizzzz" diye vurgulayan insan her seyden once duygusal olarak olgunlasmamis biridir. O kadar kiymetli bir arkadasliksa karsinizdakine zaman verirsiniz, ruhunun dinlenmesini beklersiniz, o size ulasirsa da arkadasliginiza zaman verirsiniz. Ama arkadasiz yuruyelim, ama arkadasiz flort edelim diye darlamaya gerek yok. Bu manipulasyondur.

Istemezdim

ben de vokalle uyanmak istemezdim fakat çaldığı bir enstruman varsa sevdiğim ya da onun sevdiği bir şarkıdan kaydettiği melodiyi zil sesi yapabilirim

Şunu isterdim:

youtu.be

yiyosa en sevdigim sarkiyi soylesin youtu.be

istemezdim tabii ki. ama boyle agir romantik takiliyorsak xanima min olabilirdi. veya enta omry ÖMRÜMMMM temali

Hakkı Bulut'tan "Uyan Be Kardeşim".

uyan guzeeel ac gozunu dinle asigin sooozunu

Herkesin romantizmine kimse karışamaz tabi ama @balpolen +1 diyorum. Ha yok ben çok isterim illa da duyacağım derseniz nazende sevdiğimi söylesin bari. Romantizminize uyar en azından

Net bu youtu.be

ala09 +1 ahahahahahah

İstemezdim, çünkü eninde sonunda kullandığım bütün alarm seslerinden tiksinti duymaya başlıyorum. Çok kritik bir olay :D

İlla ki isteseydim

Mika - relax, take it easy

istemezdim, çok cringe ve ateş başında "akdeniz akşamları" söyleyen gitarlı tatil köyü erkeği imajı yaratıyor bende.

ama "günaydııııııığğğğnnnnn" falan diye sesini kaydedip beni yerimden sıçratsa çok gülerdim.
komiklikler şakalar her zaman olabilir ama şiir okumak, şarkı söylemek falan "no-no".

Sevgilim Michael Buble bile olsa boyle bir sey yapsin istemezdim.

ben de istemezdim. çünkü genelde beni uyandıran sesler bana antipatik gelmeye başlıyor kızdan soğumak istersem o zaman belki mantıklı bi eylem olabilir.

Var. 10 yil ustu kriterse 1 tane :)

Evet var. Epeyce hatta

Haklisin, medikal bu soru xd

Var kuzenim var, 2006'da evlendiler halen çok mutlular. Kuzenim acaba ben ne dua ettimde böyle bir adama denk geldim diyor.
Annem-babam. 1987'de evlenmişler. Babam hayatta en büyük şansının annem olduğunu annem sayesinde tüm güzelliklerin ayağına geldiğini söyler. Iki torunları var çiftçi köyde yaşayan insanlar ama taze aşık gibiler.
Ve beni aşka değil saygi ve sevginin aslolduguna inandıran anneannem ve dedem. 1955'te evlenmişler. Dedem 92 yaşında ama anneanneme bakışında saf sevgiyi görebilirsin.
Yine amcam ile yengem var, 25 yıllık evli onlarda çok mutlular.

Sizin sorduğunuz sanırım 10-20 yıllık arası evlilikler, işyerinde iki kadın arkadaşım var ikiside çok mutlu eşleriyle.
Halen mutlu evlilikler birliktelikler var, ben olduğuna inanmak istiyorum ve bir gün benimde olacağına inanıyorum.

(Bahseettigim kişiler sadıklar bu arada)

Çok var.
Hatta bir ben mi beceremedim diye düşündüğüm zamanlar olmuştur.

Bu arada evlilik 'Eşimle mutlulukta Nirvana'ya ulaşacağım' diye yapılmamalı. 'Hayatı birlikte göğüslemek', Hayat arkadaşlığı', 'birbirine destek olabilmek' konuları ön plana çıkıyor 10 yıl üzeri evliliklerde.
Evet, çok arkadaşım var, mutlu ve sadık.

Yok.

Var

var tabii ki

Pek yok. Aceleyle alınmış evlilik kararları, çift maaş olalım düşüncesi vb evlilikleri genelde yaygın.

yok

Mutlu evliliği geçtim, çevremde örnek alacağım evli bir aile yok. Hepsi kedi köpek gibi birbirini yiyor, kalabalık ortamlarda mutlu aile profili çiziyorlar.

var, biz. evlilikte 12 yılı bitirip 13. yıla giriyoruz 1 ay sonra. bizi yakından tanıyan herkes "evlilik kurumuna inancı ayakta tutan çift" olarak tanımlar.
bizim çevremizde başka yok ama :(

Var benim de. Hatta mutsuz evlilik daha az diyebilirim.

Var çevremdeki herkes diyebilirim

Hayır, neredeyse hiç yok. Yani vardır ama aklıma örnek gelmedi. Boşanmalar ve mutlu olmayıp devam edenler var. Mutlu evlilik görmedim diyebilirim. Yani tabii burada mutluluktan kasıt ne, ona bakmak lazım.

çoğu zorlama, görev birliktelikleri gibi evet ama spesifik olarak iki tane mutlu örnek var çevremde. Birlikte bir şeyler yapıp gezip eğlenmek modunda takılıyorlar. İmreniyorum. Hatta bunlardan biri çocuk yaptı, şaşırdım. Ne güzel gezip eğleniyordunuz neden yaptınız dedim. Bunu da istedik dediler. Daha anlatayım mı acaba ya?! çok hoşuma gitti.

Bildigim evlilikler arasinda bana mutlu gorunen, iyi iliski kriterlerime uyan, veya imrendigim bir tane yok. Ha ama kendilerine sorsaniz mutluyuz diyebilirler, onu da ben bilemem.

Boşanan çok olduğu gibi, mutlu evlilik sürdüren eş dost da çok

Gördüğüm kadarıyla var, arkaplanını bilemem. Hepsinin ortak noktası severek ve görece geç evlenmiş olamaları. Bunu özellikle takip ediyorum, bence evliliğin başarısına büyük katkısı var bu iki durumun.

Erken ve kısa sürede evlenenler genelde zoraki evliymiş gibi davranıp, arkadaş ortamında kaçamaklarını falan anlatıyorlar.

İlber Ortaylı
Dr Oz
Muhtar Kent
Erlend Oye
Rahmi Koç
Elon Musk

Doğuştan milyarder olan kişiler.

Sadece Okan Bayülgen. Kim ne derse desin kendi fikriyle kendi hayatini yaşıyor. Zekasını doğru kullanıyor. Hem eğlenceli hem yaratıcı hem becerikli hem sosyal.

şu hiç bir sorumluluğu olmayan tüm geceyi 2 demlik çay ve televizyon ile geçiren güvenlik görevlileri oluyor ya

ulan hayat işte o yani

Kurgu ve trollük alanında burada nijeryalı bir dolandırıcı var. Ona imreniyorum bu aralar.

ben arkadasima ozeniyorum ya babası sefirdi birbirinden alakasız ulkelerde yasamıs, egitim gormus fln. ama su an tr'de yasıyor o yuzden cocukluguna ozeniyorum sadece :d

Vedat milor:)
İlber Ortaylı
Aslında çok var, bir çok kişinin farklı farklı yönlerini beğeniyorum. Semih sayginer de sayılabilir.

Ama kişiden bağımsız olarak, kendini tanimis, kültürlü, bilgili ve zevk sahibi olup bir de çok iyi yapacağım bir becerim olsun isterdim.
Enstrüman çalmak, kaynak yapmak, hat, resim vb.

Aziz Sancar ve Sevil Atasoy.

Duyurukullanıcısı+1

İyi eğitim alabilmiş ve liseden, üniversiteden donanımlı çıkabilmiş kişilere acayip imreniyorum.

Lisem fazlasıyla tırt, üniversitem nispeten vasattı. Haydi üniversiteden bir şekilde kendimi iyi kötü geliştirdim, bir altyapı oluşturdum ama ne bileyim, daha kaliteli olabilirdi.

İmrenme değil de alanında bir numara olan hatta arkasından gelen 2.diyebileceğimiz kişiye epey fark atmış, birilerinin adamı olmadan kendi emekleriyle zirvede olan karakterlere büyük saygım var. Cem Yılmaz, Tarkan gibi.

Seslendirmeleriyle Yekta Kopan
veya hep onun gibi bir radyocu olup hayatımı tamamen radyodan kazanmak istediğim için, bu konuda amatör/yerel de olsa adım atmama ilham verdiği için radyo eksen'den Gülşah Güray.

juan el caballo loco

Harun Tekin

Klasik cevaplar Ömer koç, Cem Yilmaz vs.

Özel otobüslerde muavin köşkünde oturan ortaokul lise çağında gömlek kravat yapmış çocuklara hayrandım
Tekel bayi sahibi, tobacco sahibi, bir de kızılaydaki büfelerin sahibine aşırı özeniyorum.
Kahvehanem olsun çok isterdim bir de.

Duyurukullanıcısı +1 ben de

Bruce Dickinson

Ekşi, sahibinden

Reddit, ekşi, duyuru, finans ve haber siteleri, forecast siteleri, şirket portali, kap, banka siteleri

facebook, twitter, youtube, reddit, sözlük ve duyuru, investing.

9

olmadı

0

Iıeee şeyy... Sıfır.

Çift haneli :)

Sıfır diyenlere takıldım. Nasıl yani?

@mirket: basbaya sıfır, flört bile hiç olmadı. Yaş 27.

hiç bilinen anlamda sevgilim olmadı. hep açık ilişki yaşadım. birlikte olduğum kadın sayısı 50'yi bulmuştur. bir gün görüştüğüm de oldu, dört yıl görüştüğüm de, hala görüşmeye devam ettiğim de.

flort tarzi seyleri saymiyorum 3 eder. sizin sorular niye boyle dimdirek?? yas faktoru onemli degil mi mesela bu da eklenmeli bnc
28k

1
Onunla da evleniyorum

7
39 e

3.5, 5.5, 2 senelik 3 sevgili, diğerleri 7 ay ve altında

Anladıııım!

Siz, başınıza güzel bişey geldiğinde, o an yanınızda olmadığı ve o güzel anı onunla yaşayamadığınız için üzüldüğünüz kişileri sayıyosunuz.

O zaman ben 1 diyorum. Sadece 1.

sıfır.

hep aynı şehirde olmalı, aynı yerde yaşamalı sadece bir tane.

daha önce netten tanışıp 2-3 ayda bir görüşebildiğim sevgililerim olmuştu. "onlar daha az değerli ve özeldi" demiyorum, allah içün kalbim tamamen onlardaydı ve benim için çok çok özel tecrübeydi bunlar ama hayatımda ilk kez canım istediğinde çıkıp yanına gidebileceğim, kafasını gözünü öpebileceğim biriyle olunca ve onun tarafından terk edilince anladım ki bizim daha önce çektiğimiz acı değilmiş be.

ben sevgili olduğum insanların hepsine gerçekten gönlümü verdim, hepsini sevdim; o yüzden hepsini sayarak beş diyorum ama son ilişkimin bana yaşattıkları önceki dördünün toplamından fazlaydı sanırım.

0 şaşırtıcı geldi. Dokuz diyen arkadaş seninle tanışmak isterim yeğenim. ırene adler
6. E

5.

8 tane. uzun kısa hepsini saydım.

33E

Sağlıklı herhangi bir ilişkim olmadı. Hasbelkader internetten iki kişiyle tanıştım. İlki 25 yaşındayken. Sevdiğimden değildi. Zaten yolun ortasına çöp atan, estetik zevkleri olmayan, şive komedisine gülen insanı ne kadar sevebilirdim. Ama hiç kız arkadaşım olmadığı için o duyguyu tecrübe edebilmek adına arada yanına git gel yaptım, arada o geldi. 3 sene sonra ayrıldık.

İkincisi ile yurtdışındayken Tinder'dan tanışmıştım. Tanıştıktan 2 ay sonra Türkiye'ye döndüm. Yaş 29. Birkaç kez o Türkiye'ye geldi, bir kez ben gittim. Bir kez de bir aylığına başka bir ülkede tatil yaptık. Toplasan 4 yıldır totalde 5 ay belki görmüşümdür. Çeşitli nedenlerden dolayı bir araya gelebilecek gibi değiliz. Hala konuşuyoruz ama sırf başkasını bulamadığım için devam ediyorum. Muhtemelen onun da bu kadar uzakta biriyle görüşmeye devam etmesinin ardında bir sebep vardır. Sorgulamak istemedim bunu.

Bunlar dışında flört falan da olmadı. Üzülüyorum bu duruma. İnsan sevmek, sevilmek, sevdiğinin de yanında olmasını istiyor. Ama olmayınca olmuyor sanırım. Yurtdışında yalnız yaşıyorum. Muhtemelen böyle ölüp giderim.

Yüzde yüz tanı koyamam ama sanırım evet. Eğlenceliydi ama yorucu olacağı da belliydi, biraz dengesizlik söz konusu gibiydi. Çok uzun sürmedi o yüzden negatif bişi diyemiyorum ama tünelin ucunda ışık olur gibi durmuyordu, uzatmadık biz de.

evet, lunaparklardaki hız trenleri gibi bir his ya da o gün içinden ne çıkacağı belli olmayan sürpriz bir kutu...

bu ve benzeri sorunlar yaşayan insanlara karşı haksızlık yapmadan konuşmaya çalışıyorum ama gerçekten çok zor, anlatmakta bile hala zorlanıyorum, kimse beni anlamayacakmış gibi geliyor. yaşayamayan anlamaz dedikleri herhalde böyle bir şey.

kısaca bir daha böyle bir ilişki ister misin deseler, duraksamadan direkt "hayır" derim.

depakin veya lityum düzenli ve yeterli min. dozda kullanıyorsa, hayat tecrübesi varsa normal bir insan psikolojsindedir

belki çok ağır travmalarda biraz daha kırılgan olabilir

bu iki ilacın cinsel yan etkileri seyrek görülür, olumsuz etkilemez diyebilirim
"Seksüel fonksiyonlarda değişiklik" Bunlar LİTHURİL’in zayıf yan etkileridir
"Sperm motilitesinde (hareketinde) azalma" depakin

hamilelikte depakin kullanılamaz, lityum da bir yere kadar

beyin biraz daha sakin çalışır
--

bunların üstüne antipskotik kullanımı gerekiyorsa cinsellik baya düşer
sabah uyanmada güçlük
zeka öğlene doğru kendine gelir
tabi bünyeye ve ilaç dozuna göre bunları hiç yaşamayn nadir hastalar vardır

kısaca ilacını kullanan bir bipolar sorun çıkarmaz
internette yazan belirtiler ilaç kullanmayı bırakan hastaların davranış özellikleridir
2-3 haftalık hastane yatışına, paranoyalara kadar gidebilir manik ya da depresif ataklar

psikolojik sorunlarını çözememiş olgun olmayan insanlar ya da sorunlarını kabul etmeyen, çözüm aramayan, karşısındakine çektiren insanlar daha sıkıntılı
üstüne gerçek psikiyatrik hastalıklar eklenirse daha sorunlu olur tabi

sağlıklı bir ilişki olumlu etkiler bu hastalığı

Yas kac?

Yasi n kabul edelim

O zaman x mekanında bulursun

Yasinizi bilmeden yasitlariniz nerede olabilir nereden bilelim?

25< n <35

+-5 yas farkindan sikayet edip 25 35 yas araligi nerede takilir diye sormak... bruh

senin iyi yine de benim hiç arkadaşım yok.

@clones

Berberini degistir hocam

Zamanında akran zorbaligina ugradiginiz için bilincdisindan gelen durtulerle yaptığınız bilinçsiz bir seçim olabilir bu. En iyisi danışmanlık almak bu konuda.

denk gelmemiş çevreni değiştir.

Cinsel hastalık ihtimali.

Bir de tokalaşmak gibi normal bir şey olmalı ya. Mesela alttaki duyuruda öpüşünce sevgili olunur gibi bir şey yazılmış. Halbuki sevişsek de sevgili falan olmamalıyız. İnsanlar bunlara anlam yüklememeli. Bence.

iyi kadınlar seksten keyif almaz / kötü kadınlarla seks yapılır algısı/bilinçaltı inanışı.

Kadinlar isin basinda yaaa cok sirinsin, tatlisin. yieaa dese cok rahat olurdu ganka da diyebilirler

O zmn anlardin ki mevzu canimli cicimli yerlere gidecek

Bence de cinselliğe ulaşım kolay olmalı. Bu sayede zihnen daha sağlıklı bir toplum olabiliriz. Redpill falan da sökmez o zaman. Cinsel devrim gerçekleşmeli. Çocuklarımızı buna göre eğitmeliyiz.

cinsellige kolay ulasabilmek
cok fazla anlam yuklememek
konunun tabu olmaktan cikmasi
gerekli privacy'nin saglanabilmesi
insanlarin art niyetli sorgulamalari olmamasi

İnsanlar cinsellik, bulaşıcı hastalıklar, rıza ve doğum kontrol yöntemleri ile ilgili olarak erken yaşta eğitilmeli. Cinselliğin normal bir şey olduğu, ayıp ve kirli olmadığı öğretilmeli. Yapmamak zorunda olmadığınız gibi yapmak zorunda da olmadığınız, bunun kendi seçiminiz olduğu ve sizden farklı seçim yapan insanların öcü olmadığı öğretilmeli.

Eğitim şart kısacası. Bizim toplumumuz özelinde büyük bir değişim gerekiyor.

telefonda konuşmaktan nefret ediyorum. her gün kesinlikle konuşmam. 2-3 günde bir olur ki o da karşı taraf istiyorsa, yoksa 4-5 gün giderim ben telefonda konuşmadan. yazılı iletişimi seviyorum ama. genç aşıklar gibi yatağa uzanıp saatlerce yazışmamıza gerek yok. aklıma gelen her türlü düşünceyi, dikkatimi çeken en ufak şeyi dahi paylaşmayı seviyorum. yani sabah 7'den öğlene kadar whatsapp'tan 100-150 parça küçük mesaj yazabilirim.

durduk yere 7 saat ara vermem kolay değil ama yoğunluk olur, iş güç olur vs. bence doğal. bazen sabah kalkarsın, vaktin olmaz, 3-4'e kadar "nabıyon cnm ben de iyiyim thx" dışında bir irtibatın olmaz.

benim için kritik öneme sahip nokta şeffaflık. sabah 7'de "canım bugün çok yoğunum merak etme, akşam görüşürüz" yazmışsa, akşam da gününün nasıl geçtiğini veya neden ortalıkta olmadığını anlatmışsa benim için sorun yok. 12 saat yazmasa da olur.

her an iletişim halindeyiz :)