tarçın şeker isteğini engelliyor.

bir ay yemedim ben nutella, tatlı felan. artık kaşığın ucuyla bile yemiyorum nutellayı normalde de canım tatlı istemiyor hiç.

sorunun cevabını bilmiyorum ama tarçın işe yarayabilir bence. tarçınlı süt/yoğurt/su ne olursa.

bir şey yiyip yutmadan yok etmek mümkün olmaz mı ki? zamanla geçmez mi, ömür boyu böyle mi olcak? ara sıra yiyebilirim, zarar gelmez herhalde, ama kendimi kontrol edememekten korkuyorum. şu an baklava yeme imkanım olsa mesela bayılana kadar yerim eminim. her an her durumda tarçın ya da isteği giderecek bir şey olmayabiliyor çevrede. hadi evdeyken bulunur da, yolculuk sırasında falan olursa mesela çok rahatsız edici olabilir. başım ağrıyo resmen, baklava istiyorum.

meyve yesen?

yok kesmiyor. tatlı tatlı mis gibi yeşil elma yiyom hem de.

2 aydan sonra canım hiç çekmemeye başladı benim. 1 yılı geçmiştir şeker yemeyeli.

Bir anda kesmek yerine yavaz yavas mi kesseydin acaba?

Canin tatli cekince sundan falan yesen olmaz mi?
www.ortakalan.com.tr

Cok guzel tadi da bayiliyom

insülin direncini bi araştır netten.

iki günde bir 1.5 saat iki saat spor yapınca yani her yerin ağrıyana kadar, ne hormon salgılatıyorsa ne tatlı ne sigara canım çekmiyor o zaman.

bişy yiyip yutmadan yok etmenin yolu, bişey yiyip yutmamak.
senin kendine dair bahsettiğin halet-i ruhiyye ile, filmlerde vb. tasvir edildiği minvaliyle uyuşturucu bağımlılarının rehabilite edilirken yaşadıklarının farkı var mı, yahut sigarayı bırakma aşamasında olan birinin triplerinden? yok.

- güçten düştüğünü hissetme
- vücudunun buharlaşıp yükselmeye başladığını hissetmen
- iradesiz biri olduğuna dair inancın
vb.

dayanacaksın geçecek.

şekerini ölçtür bence.

hurma + findik kombinasyonu guzeldir.
kuru incir falan da fazla abartmadan yenilebilir.
yani dogal sekerleri dogal halleriyle, yanindaki liflerle posasiyla birlikte yersen o kadar da kotu degil. tabi yine abartmamak lazim ama kriz zamanlarinda kurtarir.

hurma ya da kuru kayısı alternatif olabilir.

ya bir de kulağa hiç hoş gelmiyor ama bir kuzenim böyle durumlarda yemek istediği şeyi çiğneyip yutmadan çıkarıyordu...

Abimin spor hocasi tatli krizleri geldiginde git kuruyemisciden 1 liralik leblebi al ye gecer o his demisti sahiden denedik oluyormus. Sen de dene istersen bi.

daha önce de sormuşsun ve bu geçen sürede değişmek için hiçbir çaba göstermemişsen olay senin suçun. git diyet yap spor yap vücudunu şekillendir. makyaj yapmayı öğretecek elbet vardır bi arkadaşın yardım al. saçını kolay şekil alacak hale getir. ne bileyim işte. kadınlar daha iyi öneriler verir şimdi zaten.

hastaneye git, dahiliye bölümüne zayıflamak istiyorum de. o seni diyetisyene yönlendirir ücretsiz. spor için de paraya gerek yok, yürüyüş yap. makyaj olayını gözünde büyütme. düzgün bir cildin olsun. ruj ve allık yeterli. sahne makyajına gerek yok. saçına da bir fön çeksen yeter. ben hiç abartmam mesela. kendini de kimseden aşağı görme, ne öyle öleyim falan? hiçbirimiz adriana lima değiliz. bazı insanlar doğuştan şanslı, bazılarının ise daha çok uğraşması lazım.

öncelikle senin ilacın yüzme. sporla biçimli bir vücuda kavuşabilirsin ama vaktin ve paran yokmuş bilemedim o yüzden. biraz kilo verebilirsen en azından basen kısmına olmayanları oturtabilirdin.
ben de çok zayıftım bir ara aldığım her şeyi terziye götürüyordum. sen de öyle yap. bir beden büyüğünü al hep üzerine göre oturt. büyük olsun en azından daraltırsın işte.

makyaj da pratik yapmakla ilgili. dipliner lar falan daha kolay sürülüyor onları dene mesela. evde sür dene sürekli. elin alışır bir yerden sonra. hiç olmuyorsa akmayan göz kalemlerinden -ben buya ve mac kullanıyorum tavsiye derim akmıyor en azından- al. internette videolar var nasıl sürülüyor izle kendin yapmaya çalış.

ama en önemlisi kendine güven.

makyaj yapmaya hevesli isen önce bilen bi arkadaşınla konuş göz makyajı alerjik gözde durmayabilir de oje sürebilirsin? kendin beceremiyor olsan da kuaförde french filan yaptırabilirsin ki bildiğim kadarıyla manikür+french epey süre gidiyor ve çok pahalı değil, dudakların için bişeyler kullanabilirsin (günlük makyaj demişsin bu durumda kremsi nemlendirip hafif de renk veren şeyler var onlar olabilir) allık güzel seçip kulanabilirsin.
kıyafet için: önce iyi bir terzi bul, pek çok kadın aldığı kıyafeti doğrudan giyemiyor. tadilat yaptıracaksın. etek-ceket filan zaten çoğu kadına olmaz alt beden üst beden uyumsuzluğu olur bişeyler olur.
ben çok iyi anlamam -zira aldığım gibi giyiyorum - ama süper tadilat yapan yerler var. mayoyu bile vücuda uyduruyorlar!
bi de tek parça elbise denesene kolsuz, omuzlarında apolet gibi bişeyler olanlar var mesela onları bedenine göre yaptırırsan bence kurtarıcı olabilir.
saç için en iyisi beceremiyorsan özel günlerde bi kuaföre gidip fön çektirmek 5 lira filan yahu. hatta dayansın istiyorsan kuaförde üst kısmı azcık krepeletip at kuyruğu yaptırmak. her ortama uyar. 3 gün açmasan 3 gün dayanır :)
not: bakımlı değilim. yılın 360 günü salaş bol pantalon+ tişört geziyorum. hiç meraklı da olmadım. ancak bazen acaip ortamlara girmem gerekiyor iş nedeniyle. en lüks oteller restaurantlar, toplantılar, yabancı misafirler vs. (bi sn. lan böyle anlatınca da çok cins oldu: mihmandarlık yapmam gerekiyor) her kadının kendini böyle ortamlarda kurtaracak bir kaç parça kıyafeti pratik saç ve rahat şık topuklu ayakkabısı olmalı. böyle parçalar gördüğümde alıyorum mutlaka mesela lazım olunca kullanıyorum.

saç baş makyaj tavsiyesi verebilirim ama fotoğraf görmem lazım.

vücut için ise spor şart. spor evde de yapılabilir. squat ve lunge yapabilirsin. mekik, şınav çekebilirsin. dışarıda da düzenli olarak tempolu yürüyüş yaparsan yağ da yakarsın.

yeter ki iste.

Öyle aşırı bir fazlan yok. Daha az beslenerek bile kilo verebilirsin. Yürüyüş yap hiçbir şey yapamıyorsan hem daha dinç olmanı sağlar.

Giyim konusunda da neyin yakışacağını bilmen lazım. Çizme giyme. Kapri yada bilekte biten pantolonlardan giyme. Dolgu topuk iyidir. Makyaj da dozunda güzel.

olduğumdan 5-6 yaş genç gösterdiğimi söylüyorlar. sohbeti geçen herkes yaş tahminlerini de bu şekilde yaptılar. umarım yalan değildir :)

saçlarımı kestirtikten sonra açınca olduğumdan fazla, toplayınca olduğumdan genç gösteriyorum.
öyle diyorlar bilemeyecem.

30 yaşındayım, 25 something gösteriyorum.

göstermiyorum.
"nerede okuyorsun" diyen dahi oluyor halen. 10 sene oldu okul biteli :)
genetik olabilir. annem babam da göstermez. 10-15 yaş genç görünüyor ikisi de.

ekleme: fiziksel olarak mevcut yaşımda hissediyorum kendimi.

2-3 kere alkol sigara almaya çalışırken sen kaç yaşındasınki kız dediler ama bence gayet de gösteriyorum yaşımı 22 yaşım.

Ama ruhum 60 bence.

ne doktoruydu söyleyen ve tam olarak ne söyledi? fizikel test sonuçları ne?

ben 30 yaşındayım
20 gösteririm
kendimi 10 yaşında gibi hissediyorum
işte alışverişte insanlarla 40 yaşındaymışım gibi konuşurum
50 yaşındaki insanların hobilerinden zevk alıyorum
para ile ilişkim 60 yaşındaki insanlarınki gibi.

yaşımdan birkaç yaş büyük gösteriyorum sanırım. gelen tahminler bu yönde.

21 yaşındayım 16,17 gösteriyorum. minyonum. ancak makyaj yapınca yaşımı bir nebze gösteriyorum o da ağır makyaj yapınca.

Hep 20 yasinda gosterdigimi soylerler. O da cok ufak durdugum icin sakal biyik birakiyorum. Yoksa 18 anca gosteriyorum. Yasim 24. Muhtemelen ileride bu yas acikligim artacak, 30 iken 20 gostermeye devam edecegim.

hissetiğim yaşta gösteriyorum

Hiç göstermiyorum,yüzümden dolayı sanırım. 19 zannediyorlar, hoşuma gitmiyor şimdilik:s

26 yaşındayım, mesleğimi söylemesem 17 diye yuttururum

30 yaşındayım benden büyük olanlar 26-27 gibi tahmin ediyor
küçük olanlar kesinlikle okulun bitmiş olduğuna bile inanmıyor hele 20'lik olanlar maytap geçiyorum sanıyor
bence normalim ve yaşımı gösteriyorum, yaşımda hissediyorum.
böyle algılanmasının sebebi, benim yaş ve büyüklerde bence: benim yaşımda olup saçı boya, yüzü makyajlı olmayan, spor giyinen fazla hatun olmaması, artı bekarım çocuk yok derken 30u geçtiğime inanmak istemiyorlar bence. benim çevremde çok tuhaf çünkü.
diğer yandan 95'li filan kızlar görüyorum ben onları 30 sanıyorum yeni nesildeki yaş algısının değişik olması normal hep bu kızlarla muhatap olmaktan...

14 iken 10, 18 iken 14, 22i iken 17-18 gösteriyordum.
umarım bu performans 30, 40larda da kendini gösterir:)

21 yaşındayım bana sorsam bi 40 varım bence, öyle hissediyorum ama insanlar 17 18 diyor 21 deyince şaşırıyorlar.

25im en fazla 20-21 gösteriyorum sakalsızken.

30 yaşındayım, ama inanmıyorlar. 20 falansındır, 30 mümkün değil diyorlar. hoş bişey tabii :)

Hayatım boyunca hep yasimdan kucuk gosterdim, minyon olmam bunda en büyük etken sanırım. Bir de yukarıda da soylendigi gibi şimdilerde 16-17 yasinda bile kizlar cok agir makyaj yapıyor, saçlarını boyatiyor. E haliyle 5 yas atiyorlar. Onlarin yaninda agir makyaj yapmayan biriyseniz doğal olarak kucuk duruyorsunuz.

arkadaşların dediğine göre ben yaşımdan(32) genç gösteriyormuşum. hiçbir insanın yaşını, gözle mesafe ve uzunluk tahmini bile yapamadığım için gerçeklik payını bilemiycem.

22 yaşındayım. geçen iddia yı tutturdum. bayiye ikramiyeyi almaya gittim adam 'yaşımız tutuyor mu?' dedi. genele nazaran küçük göstermekten hoşlanmayan birisiyim. belki 30 a falan gelince ekmeğini yeriz.

19'um, saçlarım ve sakallarım varken 24-25 zannediyorlardı. saçları kestirdim, sakallara giriştim, "hangi liseye gidiyosun evladım" diyorlar şu an. yaşlı ya da genç gösterdiğimi düşünmüyorum, tipim gayet de 18-19 yaş tipi bana kalırsa. ama surat ifademde sıkıntı var. at hırsızıyla masum bebe arasında gidip geliyor.

32 yaşındayım, 24-25 diyende var, asgerliği yaptın mı yeğen diyen de :)
saçımda beyaz oranı fazla olduğundan büyük gösteriyorum. 6 yaş küçük kız kardeşimi ablam sanıyor herkes :) o buna sinir oluyor tabi.

16 yaşındayken 22 gösteiyosun diyolardı. 25 iken de 22 diyolardı. 30 oldum 25 diyolar şimdi de.

bu genelde çoğu insanda oluyor. yani gençken büyük görünenler sonsuza dek öyle gitmiyor. (ki bu iyi bi şey)

kardeşimi abim sanıyorlar :) sakal çıkmıyor sanırım ondan.

ulan bu ne!
herkes genç gösteriyormuş,
ama ben hakkaten genç gösteriyorum
30 yaşındayım 20-25 gösteriyorsun derler hep. hele bi de traş olursam liseli gibiyim amk
geçen gün babamın bir arkadaşı kaça gidiyo dedi ya benim gibi 30 yaşındaki adama
güldük geçtik

Büyük gösteriyorum. Fiziksel olarak ise daha genç duruyor vücut.

26 Yaş. 24 yaşındayken sigara almak için tekel kimlik istemişti. askerde benden bir-iki yaş küçüklere uzun dönemler abi derken bana ismimle sesleniyorlardı. yaşımı söylediğimde şaşırdılar. sanırm genç gösteriyorum.

21 yaşındayım, 25 gibiyim. bu durumdan nefret ediyorum.

21 yaşında olmaktan da nefret ediyorum. 19 diyorum soranlara refleks gibi. 20ler beni hep korkutmuştur. biliyorum hayatımın en eğlenceli dönemi olacak ama bi anda çat diye hiç anlamadan 30 olacağım.

uzaktan genç yakından yaşlı diyorlar.
30 yaşındayım. fiziğim iyi.
kazayaklarım ve yer yer beyazlarım var.

geçen senelere oranla bu sene biraz daha gerçek yaşıma yakın tahminler almaya başladım ama genel olarak büyük çoğunluk yaşımı duyunca şaşırır bi 5-6 yaş daha genç gösterdiğimi söylerler. zaten ben de fiziki olmasa bile ruhen tahmin ettikleri yaştayım (:

bi beş yaş büyük gösteriyorum ben de. sakal falan da etkili tabi.

Büyük gösteriyormuşum, en az 5 yaş falan... Öyle diyorlar.

Ne kadar kız varmış lan duyuruda :d

Oo artık hep burda takılırım. Sözlüğü siktir et.

yaşım 23. sürekli kirli sakal bırakıyorum yıllardır.
sakallıyken 28 gösteriyorum.
sakalsızken 15 falan :D

15,16 yasindayken ortamda tanistigim insanlar oha ben seni daha buyuk saniyordum falan derlerdi. istisnasiz hepsi. simdi 24 yasindayim bazi tipler oclugu icin bagyaan kimlik alabilir miyim diyorlar.

24um tam 24 gosteriyorum aslinda. olmak istedigim yas: 12

sakalımı kesince 17, sakallıyken gerçek yaşım + 7 falan. bi kendim olamıyorum.

makyajı hiç denemedim :p asdksjghf

27 yaşındayım ama tanıştığım insanlar en fazla 21-22 gösterdiğimi söylüyorlar.

Fiziksel olarak da 5-6 yıl önceki halimden çok da farklı hissetmiyorum açıkçası.

23 yaşındayım, sakallı 20-21, sakalsız 17-18.

GGenetik olarak böyleyim. Anne baba da 6-7 yaş genç gösterir.

29 yaşımdayım (artık 29 diyebilirim), sanırım yaşımı gösteriyorum. daha küçük sananlar da oluyor arada.

galiba ben bu yaş ve gösterme işinden anlamıyorum.

karşılık bekleyerek iyilik yapmaya çalıştığını düşünenler, karşılıksız kimseye iyilik yapmayan insanlar oldukları için herkesi öyle zannediyorlar. içinden nasıl geliyorsa öyle davran. hala o insanlar için bişey yapmak istiyorsan yap ama bence gerek yok. herkesin başına geliyor böyle durumlar yalnız değilsin merak etme.

bende karşılıksız iyilik yaparım çok da mutlu olurum. Tanımadığım bile olsa yaşlı teyzelerin market poşetlerini taşırım falan gibi. Tanıdıklarıma daha dikkatli iyilikler yaparım çünkü kendilerini bana borçlu hissetmelerini istemem. Bazı konularda bilerek yardım etmem kendi çözmesi gereken bir sorunu çözüp üstesinden gelmesi için ama yardıma hazır tetikte beklerim.

Sonuçta sen iyi niyetle yapıyorsun ama insanlar işkilleniyor ki bu da normal bende yanlış anlaşıldığımda üzülüyorum.

Ortalık fırsatçı abaza dolu olduğundan ve bu mahluklar bir kadına doğru düzgün yaklaşmayı bilmediklerinden derdi olan kıza yardım edip oradan yürümeye çalışıyorlar. Bunun sonucunda da iş "vermicek kızla ne uğraşıcam"a dönüyor. Yani çıkarı olmayan yardımcı olmuyor gibi bir algı oluşuyor.

Yalnız değilsin. Çoğu insanda "Bayram değil, seyran değil. Eniştem beni niye öptü" bakışını görebiliyorum.

Bir de dandik bir tanımadığım insanlara "İyi günler","İyi akşamlar" deme huyum var ki (tanımadığım derken yoldan geçenden bahsetmiyorum; dolmuş şoförü, garson, vb gibi bir süre yanında bulunmak zorunda olduğum insanlardan söz ediyorum), bu huy yüzünden kaç kere "o.ospu" dendi sayamadım bile.

@aychovsky yuh! :/ ben de herkese derim böyle "iyi günler", "kolay gelsin", "teşekkür ederim" falan... benim de arkamdan o zaman "asıldı göt" falan diyolar heralde...

çok uzun zaman önce başıma geliyordu. artık iyilik istemeyene iyilik yapmadıgım için başıma gelmiyor.
sen yine iyi davran ama adamına göre davran bence

aychosky oha +1

İnsan selam verdi diye arkandan böyle atılıp tutulduğunu hissettiriyorsa diğer insanların bakışları, acilen yaşadığın yerden kaç derim.

Genelde erkek erkeğe oldu mu çok bir şey olmuyor, "Eyvallah gardaş" düzeyinde kalıyor ama bir kadın bir erkeğe gülerek böyle bir şey söylediğinde birkaç seçenek birden doğuyor. Adam ya bunu normal algılıyor (ki bahsettiğim durumda oransal olarak az), ya da "Bana zarf atıldı" diye egosu okşanıyor (bu durumda bulunduğu yeri bırakabilen biri ise gelip kahve içmeye davet edebiliyor) ya da yine "Bana zarf atıldı" diye bunu namussuzluğuma veriyor ve bazen dilini tutabiliyor, bazen de tutamıyor. En son durumda da aynı iyilik yapılanlarda oluşan "N'oluyoruz" tarzı bir dumur bakışı sergilenebiliyor.

Hissetmek değil; dümdüz duyuyorsun ne dendiğini. Bakış oldu mu gerçi bakıştan da rahat okunuyor da, doğrudan söylüyorlar, çekinmiyorlar hiç laf söylerken.

İstanbul'daysanız, en çok Sarıyer-Beşiktaş dolmuşunda yaşıyorum ben bunu.

ne kadar acayip yalnız. ben de yardım ettiğim kadınlardan bazıları alakayı kesince şok oluyordum, seninkisi çok daha ileri seviyedeymiş... çok çok üzücü insanların bu halde olmaları. işte bunlar hep kör önyargı sanırım...

Öğrenilmiş önyargı bunların hepsi. Ailem çocukken millete selam verdire verdire otomatiğe bağlamıştım. Artık, biz büyüdük ve kirlendi dünya mı oldu, ne olduysa; dolmuştan inerken dudak ısırdığım oluyor unutmazsam ya da obsesif kompulsif gibi içimden veya dudak kenarından "İyi günler" diyorum bazen. Yolda biri hapşurduğunda (hapşırdığında?) "Çok yaşayın" demek gibi garip bir dürtü de bunların içinde. Ne bileyim, dememek ayıp geliyor.

Annem babam öğretmen, öğretmen ve esnaf çocuklarının arasında büyüdüm. Eşeğin kuyruğu gibi ne uzayan ne kısalan, tam olarak orta direk dediğimiz insanların içinde, elitist veya fanus içi bir grup bile sayılmaz. Tam Mahallenin Muhtarları dizisindeki gibi mahalle işte, hatta tam jenerikteki "Evlerde sokaklarda dar gelirli insanlar. Birbirlerini tanırlar, bir arada yaşarlar" tanımına uygun. Ergenlik bitene kadar hiç böyle şeylerle karşılaşmadım. Hatta, bir 18-19 yaşıma kadar hiç karşılaşmadım; o yaştan sonra ilk şok çok zor oldu. Çocukluktan edinilen alışkanlıklar da kolay kolay bırakılmıyor.

Hayır, olayın güzellikle de en ufak ilgisi yok. Güzel falan da değilim zaten. Fiziksel taciz olmadığı sürece milletin ne dediğini pek dinlemiyorum, denilenlere pek kulak asmıyorum. Azıcık takan birisi olsa, iyiliğe manyak gibi cevap vermesi normaldir. Alışkın değil bünye. Ve tabii ki çok çok üzücü.

"karşılıksızlık" konusunda kendini de kandırma birbirimizi de kandırmayalım, kendin de demişsin "karşımdaki kişi bana insan geliyorsa samimi geliyorsa..." diye, işte bu da bir çeşit karşılıktır. karşılık beklentisi olmadan hiçbir şey yapmaz insan, yapamaz da. bu kötü ya da utanılacak bir şey de değil, senle ilgilendiysem, ne bilem bir derdine derman olunmasına vesile olduysam, sana emek harcadıysam... hasta olduğumda gelip bir nanelimon kaynatmanı isterim, istiyorumdur, keriz değilsem istemeliyim de. bunda beis görmememk lazım ya da abes değil.

neyse, kendini "iyiliksever" olarak görmen tavırlarına da yansıyor olabilir ki bu aynı zamanda gizliden gizliye üstü kapalı kibir içeren bir hal. eğer karşındaki bunu sezinliyorsa o bakış ve tavırlar bundan da kaynaklanıyor olabilir. yani "olabilir" diyorum ihtimal yani gücenme lütfen.

ve evet elbette, geliyor böyle şeyler oluyor. bunun sebebi insanların pek bir şey alıp vvermeden ve istedikleri zaman anında kestirip atabilecekleri (hem manen hem madden) ilişkiler kurmak istemeleri. en basit şey dahi aranızda bir bağ yaratır, bu bağ da kestirip atmaları zorlaştırır, konuşmaları daha naif, kibar hale getirmeyi lazım getirir.

bir "başa kakma" endişesine de düşmüş, düşüyor olabilir insanlar.

karşı cinsle olan mevzular da öyle işte nabıcan.

üzüntülü zamanlar geçiriyorum, olaylara daha sabırlı, soğukkanlı ve olgun bir tavırla yaklaşacağım bundan sonra. artık değiştiremeyeceğim şeyleri olgunlukla kabullenmeye karar verdim. kendim için yapabileceğim en güzel şey bu bence. böyle bir karar aldım.

Nereye patlasam diyordum ki şu soruya denk geldim; ay şimdi patlayacağım :) Bugün resmî tatildi ve ofis kapalıydı ama salak bir arkadaşımın işini yetiştirememesi yüzünden öğlen çalışmaya başladım, hâlâ çalışıyorum. Kendim için de ancak sigara içebildim. Bu yani. :)

dr. ötker hazır puding aldım. mikserleyin 3 dakikada hazır oluyor diyordu. sütü fazla katmışım heralde, çok sıvı oldu, beceremedim. yarın köpeklere versem yerler/içerler mi diye düşünürken, bisküvi kırmak geldi aklıma. şimdi öyle yiyorum.

salonda 150kg bench basıp protein tozlu bebelerin eline verdim

bir kitap bitirdim. yeni bir kitaba başladım.
birkaç şarkı keşfettim.
birkaç yeni şey öğrendim.

dün soruldu, aynı cevabı verdim. bugün de aynı şeyleri yapmışım. :))

Elli sayfa civari okudum cok sevdigim bir kitaptan.
Birkac sarki kesfettim.
Iki tane tatli tarifi ogrendim.

sebepsiz yere mutlu oldum. çokzelmiş bu yea.

15.49'a kadar uyudum. En eğlencelisi buydu sanırım. Bir dünya rüya gördüm.

Is basvurusuna gidicem okuldan cikip, parasizligin gozu kor olsun.

Okula geldim uzun süre sonra.

dinleniyorum evde. bu da güzel.

ctrl+z

kürk sevmez

nasıl bir yanlışlık lan o. sevişirken yaşandığı görülmüştür de başka türlüsünü bilemedim. özür dilemek lazım herhalde.

yanlış anlama sonucu mu tokat attın o zman gönlünü alman lazım
yoksa bi işle uğraşırken elin sekti yüzüne falanmı geldi?
Birde erkek tarafı kim kadın tarafı kim.

Elma+z yap kasmasın simdi pc de..

yanlışlıkla attıysan zaten anlayış gösterirdi. göstermedi mi?

@basond yok seveyim derken yanlışlıkla oldu, tam da ele oturdu.

@redeath anlmdm bbcm.

erkeğim

@henrikirinkil şu an konuşmuyo benimle göstermiş mi?

sağlam çakmışsın demek ki. konuşarak gönlünü almaktan başka seçenek yok gibi duruyor; eğer seni seviyorsa yumuşayacaktır zaten. bol şans.

ya öyle severken falan olmuşsa, biraz somurtur sonra kötü niyetin olmadığını bildiği için geçer. tokat diğer her şeyden kötü her ne olursa olsun onur kırıcı oluyo. ama abi çok komik auhdjdhjdhd benim de başıma gelmişti.

tamam da gönlünü nasıl alacağım?

(git: www.youtube.com

böyle bir şey olmuş sanırım. söyle o da sana tokat atsın, ödeşirsiniz.

gidip şekerlik yap ne yapıcan başka hediye falan mı almayı düşünüyorsun? gerek yok.

attı zaten ama hala konuşmuyo

o esnada sarılıp öpsen sorun yok da gelip buraya duyuru açacak kadar zaman geçmişse ve sen özür anlamında bir hareket yapmadıysan...

tokat attıktan sonra naptın amk?

yanlışlıkla tokat nasıl atılıyor, merakımdan soruyorum?

yanlışlıkla tokat atmayı nasıl başardın? kendini kontrol edemedin, o anlamda mı "yanlışlıkla" diyorsun? durum böyleyse tekrarlanmayacağından kendin emin olmalı ve sevgilini de buna inandırmalısın. tekrarlanmayacağından emin değilsen duygularını kontrol etmekte zorlandığın için psikolojik destek alabilirsin belki çünkü ileride herhangi bir kişiye kızdığında daha ciddi bir şey yaşanabilir.

ya önce güldüm sonra o bana tokat attı ben de bi daha atcam dedim ama atmadım. hatta öptüm ama konuşmuyo benimle.

@rock n roll ya yanağına vurup sıkacaktım, elim tam oturdu işte.

madem sevmek isterken yanlışlıkla vurdun ki hiç inandırıcı değil ama neyse, neden küstü?

kardeş, şakalaşırken yanlışlıkla elin çarpsa kimse küsmez, bilinçli olarak vurmuşsun.

Tokatın ustune ateslı bı sekılde sevısseydınız guzel olurdu. Sımdı araya zaman gırmıstır ama, bı deneyebılırsınız..

oha amma abartmışsınız lan hayatından git falan. Şakayken kaka olmuş işte hanım kızımız da alınmış üzülmüş belli ki abartı tepki gösterip küsmüş.
Git özür dile yanlışlıkla olduğunu anlat güzelce öp kokla sarıl. Başka yapıcak bir şey yok hala konuşmuyorsa rahat bırak gereksiz bi trip olduğunu anlayacaktır eğer gerçekten yanlışlıkla olduysa tabii.

yalnız adamın izah ettiği şey tam olarak şu: i.imgur.com

@cthulhu ben de o espriyi yaptım hatta ama güldüremedim.

hepimize bir izah eder misin?
şakalaşırken elin çarpmış, ama sana neden küstü, tam anlayamadık?

kuzenim atmış, de

tokatla sıkmakla falan sakalasmak ne sacma yapmayin boyle seyler. bi daha yaparsan terk eder seni.

cicek topla o zaman

ya çok da suç gibi taşıma üstünde en iyisi, sen yanlış bişey yaptığını düşünürsen, sürekli bunu hissettirirsen onun da kendini daha bi mağdur görebilir, haliyle trip katsayıları da artabilir. geyiğe vur ortamı şenlendir, arada tekrar özür dile, bi an içim doğruldu walla oy oy falan yap şebeklik bilmemne, bi süre sonra kendine gelir. mümkün mertebe güldürmeye çalışman lazım, gülerse tamam işte. ha tabii şunu iyice belirteceksin güler gülmez, ciddileşeceksin, bile bile yapmamın imkanı yok diyeceksin, sana nasıl kıyarım diyeceksin.

@yemektehamsivar denedim ama yemedi..

Saol dostum. Okul yuzunden cenazesine katilma imkanim yok. O yuzden de kotuyum biraz.

birlikte çok şey paylaştığım, vakit harcadığım bir insan değilse pek hüzün hissetmiyorum ben açıkçası. bir sürü akrabam vefat etti o şekilde, sonuncusu geçen sene olmak üzere. sevdiğimiz de bir insandır ama çok sık görüşemiyorduk. 3-5 gün gerçekten üzüntüsünü yaşadık sonra olağan yaşam devam etti. o kadar yaşam savaşı veriyoruz ki, ister istemez unutuluyor zaten.

başın sağolsun. sen yine hazırlıklıymışsın, makineye bağlı yaşıyormuş iki aydır. benim geçen ay halam vefat etti, birdenbire. beyin kanaması geçirmiş sabah, hastaneye kaldırmışlar birkaç saat sonra kaybettik. önceki gün hiç belirti vermemiş, hatta yemek hazırlamış, televizyon izlemiş. bizi aradı kuzenim, hastanedeyiz diye. hastaneye ulaştığımda da acı haberi aldık. ani ölümler çok daha kötü.

benim annem 3 sene evvel, 55 yaşında 30 kg olarak öldü 3 sene kanserle savştıktan sonra. o yüzden kimsenin ölümüne, hele ki yaşlıların ölümüne, kolay kolay üzülmüyorum.

rahat uyusun, başınız sağolsun.

Ben de anneannemi birkaç yıldır görmüyordum. Ocak ayında vefat etti. Sınav haftam olduğu için cenazesine gidemedim. Alzheimer olması dışında tamamen aynı hikaye. Anneannem de astım hastasıydı zor nefes alıyordu her yani ağrıyordu. Yengem dikkat çekmek için mi yapıyor diyordu. Annemler de toplanıp gittiler sırayla baktılar, geldiler sonra ağırlaştı bir hafta yoğun bakımda kaldı. Gidip vedalaştılar o sırada. Bilinci kapalıydı tabi. Çok iyi anlıyorum seni. Ben ağlamamıştım pek, öteki tarafta daha mutlu olduğunu düşünüyorum. Hala gece biri arayacak bu sefer başka birinin haberini verecekler diye endişeleniyorum. İnancın var mı bilmiyorum ama varsa çok daha kolay atlatıyorsun. Allah rahmet eylesin.

Basin sagolsun. Uc sene once dedemi kaybetmistim, cok yakin olmamamiza ragmen bir sene kendime gelememistim. Gomulurken gormemistim, birkac ay sonra kabrini ziyarete gittim. Koskoca adami ufacik bir mezara koymuslar, o goruntu kazindi beynime. Tekrar gidip gormeye korkuyorum.

hepsinde ayrı şeyler..
babannemde nerdeyse hiçbir şey..
sadece babamın üzülmesine üzülmüştüm, babannem acı çektiği için..

dayım öldüğünde parçalanmıştım.. yolumu şaşırmıştım..

o kadar çok kişiyi kaybettim ki artık en kıymetlilerim haricinden gözümden yaş akıtamıyorum..
3 yıl gibi bir sürede 20ye yakın insanı kabettim..
gençler koymuyor bir süre sonra ilginç bir şekilde..

ota boka alınıyolar abi kullanma sonra kadından yemediğin tribi yersin. ben bi defa grupta kırık bi arkadaşın yanında seksist bi küfür ettim herif benim ismimi duyunca hala ana avrat gidiyormuş :D

ooo altta bana laf sokulmuş. ulan oğlum ne adamlarsınız, kanımdaki testosteron sayısı tüm sülalenizden fazla hala çocuk çocuk laflar atıyorsunuz hahahah

en iyisi bunu ona sormak.
açıkça sorarsan samimiyetinden de şüphe etmez kullandığın vakit.

küfür etmesen olmuyor mu, şart mı yani küfür etmen?
bir insanın küfür etmesi nasıl gerekebilir?

alınabilir pek tabii, ama adama gidip "ya arkadaş, ben bunu kelimeyi kullanırım ama inan kötü niyetimden değil" dersen üzerinde duracağını sanmam.

@rock n roll

hiç samimi gelmiyorsun. sarayda mı büyüdün nedir.

Rock n roll kusura bakma da ana muhalefet lideri gibisin.erkekler arada küfreder.bu çoook normal.
Hocam açıkca söyle bazen ağzımdan kaçıyor alınmıyorsun değil mi diye.bence o da sorun etmeyecektir.

Devilred ben yazana kadar sen yazmışsın. :)))

Gay olmak farklı ibne olmak farklı. Şimdi sen eleman rahatsız olsun diye düşünürsen ibnelik yapmış olursun misal. Böyle örneklerle açıkla.

arkadaşlar lütfen şakadan anlayın yani. arkadaşın 'küfür etmem gerektiğinde' lafı ilginç geldi, hani bunu gereklilik gibi yansıtmasına, şaka olarak söylediğim bişey. herşeyi de abartmayın. kimsenin beni samimi bulması gibi bir derdim de yok.
soruyu soran arkadaş; ibne lafını kullanma küfür edeceksen mutlaka.

şöyle söyliyim mesela uyuz olduğunuz biri var ve bu kişiye küfür etmek istiyorsunuz "vay ibne" lafından daha uygun bir küfür olsa onu diyeyim ama yok.

alınmıyorlar, aksine birbirlerine ibne diyorlar. tabi öyle şen şakrak biriyse problem olmaz, çekingen veya gizliyse hoş olmaz.

@chonsfe, ağır troll olduğunu 2 başlıkta belli ettin. siktirolup gitsen yada kovulsan güzel olacak.

Ben eşcinselim. Yakın arkadaşlarım da biliyor. Hiçbir zaman kullanmayın ibneyi küfür olarak demedim. Ama yanımda kullanmamaya çalıştıklarının farkındayım. Arada ağızlarından kaçırıyorlar. Niyetlerini bildiğim için ardniyet aramadığım için tepki göstermiyorum. Ama rahatsız oluyor muyum, bazen. chonsfe ve gibson gibi kişilere ibne desen yanımda mesela rahatsız olmam.

yakın arkadaşım gay..
ben de "ibne" demekten çekiniyordum ama kendisi kullanmayı tercih ediyor çünkü "ibne" kelimesinin insan algısındaki kötü izlenimini yıkmak istediklerini söyledi..

gördüğüm kadarıyla tek sinirlendiren kelime "götveren"

kuzenim escinsel. onunla epey icli disliyizdir. o boyle seylere takilmiyor, ama arkadaslarinin yaninda ya da arkadaslarina karsi ben de kullanmiyorum boyle tabirler.

çok uzun boylu çıkmaz ki bizden. 175 ve üstü abartılı, nadir çıkar.

3 santimle kaçırmış bulunmaktayım. ama kendimi uzun hissediyorum hala.

böyle yazarsan kimse söylemez ki :) birkaç ay önce boyunuz kaç diye sordulardı herkes yazdıydı oraya, ara bul sen onu

1.75 kadın için uzun bence. 1.73'üm uzun hissediyorum:d

@kül sen de haklısın. ama oraya erkekler yazmıştı ağırlıklı olarak sanırım.

170 ve üzeri kadın deyince kazulet kelimesi çağrışıyor hemen..

internette 160'ın üzeri kız bulmak çok zor. zaten burdakiler de 1.60ın altı oldukları için burdalar.

kız dedin miydi uzun kısa ayırmam, takdir edersiniz ki erkek açısından değişen bi şey olmayacaktır. bazı erkekler "kadın dediğin iri olur, insan üzerinde kulaç atabilmeli, gidip gelirken yorulmalı" şeklinde dşünür iken, bazı erkekler anlamsızca evirip çevirebileceği kısa boylu kadınlardan hoşlanmaktadırlar, sanki basketbol oynuyoruz. saygılar.

kısa boylu kız candır.

@vfgerty, ben yolda yürürken veya yanyana iken eğilmek istemiyorum. istemsizce eğilme gereği duyuluyor. sonra da eğilme diye laf yiyorum. aynı hizada olunca hayat daha kolay oluyor. ayrıca uzun boylular bana çekici geliyor. kısa boylular kötüdür demiyorum yanlış anlaşılmasın.

@leadzeppelin, @Lola90 bu arada 172, 173 gerçek değerlerse iyi. tebrik ederim. Topuklu ile de aynı hizaya geliyor.

aslında bolca var, ya da en azından benim çevremde.

liseden en yakın arkadaşım 182. onun dışında liseden en az 6-7 kişi sayabilirim, 180 ve üstü.

onun dışında üniversiteden iki yakın arkadaşım 176 ve 183. bu arkadaşlardan birinin yine 182lik bir arkadaşı vardı.

çocukluk arkadaşım da 175 var sanırım. onun kuzeni de ve halası da kesinlikle 175 var.

kendi kuzenlerimden biri de 12 yaşında 173. muhtemelen 175i bulur büyüyünce.

bak hemen 15 kişi saydım bile. (bu kişilerin hepsinin izmir'den olduğunu belirtmeliyim. bence bir şey ifade etmiyor gerçi ama yine de.)

ben değilim ama. 170 ile hep kısa kalıyorum arkadaşlarım arasında.

@goldentitan ibretlik paylaşımlar. izmir :(

ben de izmirliyim, burda uzun boylu gerçekten baya fazla.

yahu boyun 185miş zaten. 160 kızın yanında ne eğilmesi cartı curtu? 2 metreyim de canımı ye de, abartmayın allah aşkına.
boyum 180, sevgilimle aramda 20 cm var, hiç de öyle eğilmek zorunda falan kalmıyor gayet uyumlu boyumuz.

@mutevazi sorun sende değil bende. ben ayakta iken eğilmeden sarılmak, öpüşmek istiyorum. çok şey mi istiyorum. fark 25cm demek omzuna geliyor demek.

bilkent tam senlik yermiş o zaman cha kenks. zaten manken çıkaran biryer baya, üstüne sıradan kızlar bile 1.70 üstünde her ne kadar 1.80 olanlar cok az olsada. yani genelde 1.70-1.77 arası fln cok kız var. bizde 1.72'lik erkek olarak kalıyoruz öyle kenarda :(

kısa boylularıda uzun erkekler kapıyor zaten :(
bahtıma sıcam. :(

fransızkalanadam kenzi, ankarada okumuştum. bilkent için boy değil jip lazım la.

www.facebook.com

İçten yanmalı motorlar dersini geçebilmek için işimden 1 ay ücretsiz izin alıp memlekete dönüp anamın yanında 1 ay boyunca sadece bu derse çalıştım. İlginçtir ki finalde 20 alıp kaldım ama bütte 85 alarak okulu bitirdim. Zafer Dülger'e selamlar.

30 kilo verdim, bir de yıllardır bir türlü geçemediğim matematiği 80 puan alarak geçmiştim.

9 ayda 3 kere zam alıp maaşımı 2 katına çıkarttım, bunu yaparken hiç işe odaklanmadım, şirketin en büyük müşterisiyle atarlandım, ben o firmayla bir daha çalışmam dedim, başka müşteri yok dediler istifa ettim, kabul etmediler, her gün ofise kafam güzel geldiğimi söyledim, gene kovmadılar. Şu an ofiste geyik yapıyorum, asgari ücretin birkaç katı maaş alıyorum.

Başarı budur.

iş hayatımda iki senede 2 kez terfi aldım.

içsel hayatımda en büyük başarım mutluluğum. öyle müthiş büyük bi sebebim de yok.

üni 2 de ortamam 1.5'du, akademisyen olmak istiyodum, şimdi doktora yapıyorum :)

okul yemekhanesinin mayor'uyum :(

okulu 3. sınıftayken uzatmam kesinleşmişti. 5. seneye uzamıştı. 2010 yılı yazında öylece oturuyorum. tarih 10 temmuz. bi baktım kızkardeşim elinde birkaç kpss kitabı eve geldi. bu ne dedim, baktım ortaöğretim kpssye giriş için kitap almış. sınav 26 eylül'de. sınava 76 gün var. yav bari ben de çalışam aq dedim.

çalışmaya başladım. 1. ay dolmuşken bir anda kpss kopya skandalı patladı (temmuzdaki sınav) bu nedenle ortaöğretim sınavını 28 kasıma ertelediler. daha da sevindim daha çok çalışabilecektim. 24 ekimde 43 yaşındaki dayım beyin kanaması geçirdi. ben de artık beni son 10 gündür yere oturtmayan kıl dönmesine dayanamaz durumdaydım.

25 ekimde ameliyata girdim. herkes diğer hastanede dayımın başındaydı. yanımda bi dostum bi de kız arkadaşım vardı. 31 ekim günü dayım öldü. bize küs öldü, bir yabancı gibi olmuştu son 12 yılda. üzüldük.

ameliyattan sonra 20 gün doğru dürüst hareket edemedim. ders çalışamıyordum çünkü yüzüstü yatınca nefesim kesiliyordu. ağlayasım geliyordu.

20. günün sonunda dikişlerimi aldırdım, yaklaşık 25 dikişti. sınava artık az bi zaman kalmıştı ve ben hazırlanmaktan vazgeçtim. talihsiz ameliyat, dayımın vefatı filan derken şans demiştim. demek ki kısmet değilmiş.

sınav günü geldi, son 50 gün yüzüne bakmasam da ilk baştaki 2,5 aylık emeğime kalsa yine de sınava girmeliydim. ucu ucuna yetiştirdim sınavı, kız arkadaşım beni dışarda bekliyordu. çıktım ve ona sınav hakkında hiç konuşmayalım tatlım dedim. sağlık olsun dedi.

ne netleri kontrol ettim ne de sınavı konuştum. arkadaşımla evdeydik. bigün kız arkadaşım aradı erdem dedi açıklanmış sınavlar, heyecanlandık ve sonuç için entera tıkladı. allah var en iyi ihtimalle 87 puan bekliyordum. bilen bilir ortaöğretim kpss'de pek işe yaramıyordu bu puan.

telefonun ucunda sevinç çığlıkları kopuyordu. kız arkadaşım erdem inanmıyorum 92,66 puan almışsın dedi. şok olmuştum, dostuma söyledim, havaya zıplayıp birbirimize sarıldık. sonraki süreçte atandım.

şimdi maddi anlamda iyi durumdayım. kız arkadaşımla evlendik, o da atandı :) çok şükür iyi durumdayız. umarım emek veren herkes karşılığını alır. bazı dönüm noktaları oluyor hayatta, güzel oluyor :)

silik, asosyal, yalnız bi' tip olmama rağmen ulusal bir gazetede istediğim işi daha 16 yaşında kapmıştım. 18'den küçük olduğum için girememiştim, patron 2 sene sonra, doğum günümden bir hafta önce "18 oluyosun gel görüşelim" demişti. birinin beni hatırlamasına hiç o kadar sevinmemiştim.

çocukken başka muhabbetlerim de olmuştu ama hayattaki en büyük başarım bu herhalde. şu an 19'um. 30'da kendi gazetemi kurup hepinizi bitiricem.

yok.

Ferit şahenk bana bisiklet aldı

okulun ordaki otobus duraginin mayor'iydim, ne zamandir gidemiyorum, baskasi almistir :(

12 - 13 yaslarimda yazin yerel radyodaki sorulara dogru cevap verip bi kere tavuk doner bi kere de saat kazanmistim

30 kilo verdim ve hiç birini geri almadım.

Temel bilimleri, teknik şeyleri çocukluğumdan beri çok sevmişimdir. Çok küçük yaştan beri yapmak istediğim işi biliyordum, hatta hobi olarak kendimi çok geliştirmiştim bu konuda.

Liseyi başarılı bir anadolu lisesinde çok kötü notlarla okudum. Lise 2. sınıfta bölüm seçiyorduk, ben mf seçtim.Rehberlik hocası beni çağırdı, açık açık 'notların çok kötü, sen yapamayacaksın, çok başarısız olacaksın, üniversiteyi bile kazanamayacaksın, değiştir bölümünü' dedi.

Netekim, o sene ilk dönem matematik ve fizik derslerim 1 geldi karnede. Hocalar, çağırıp durumun çok kötü falan dediler hiç umursamadım. Çünkü sadece notlarım kötüydü, ama ben bunları zaten seviyordum ve işin açığı dersler dışında da bu ilgilendiğim alanda gayet başarılı görüyordum kendimi.

Üniversitede istediğim bölümü kazandım. Tabi notlarım yine çok kötüydü, sürekli derslerden kalıyordum. Ama yine de okuduğum alanla ilgili pratiğim çok iyiydi, hatta dışarıya epey iş yapmaya başladım. Her neyse, üniversitedeki hocalar da kıllık yapmaya başladı. Yaptığım çok iyi projelere kıllık olsun diye çok kötü notlar verenler bile oldu. Hatta bitirme projemin ilk sunumunda kuruldaki hocalar beni herkesin içinde -hiç abartmıyorum- yerin dibine soktu. 'Sen bunu yapabileceğini mi sanıyorsun? Neyine güveniyorsun? Bunu yapamayacaksın' gibi çok açık ve incitici şeyler söylediler. Yapıp bitirdim, ikinci sunumda gösterdim, gayet de güzel çalıştı.

Velhasıl, daha mezun olmadan mesleğimle ilgili bir şirket kurdum. Çok yüksek bütçeli ve ağır teknik gerektiren işler yapmaya başladım. İşleri büyüttüm, çok büyük firmalar bana iş yaptırmak için kapıma geliyor. Hatta şu anda ilk patentimi almak üzereyim. Önümüzdeki hafta mezun olduğum üniversiteden kariyer günlerine katılımcı olarak davet edildim.

Burada başarı olarak gördüğüm, bir üst paragrafta söylediğim şeyler değil, bunların hiçbiri benim için önemli değil, zaten bence başarı da değil. Kendimce başarı olarak gördüğüm tek şey yapmak istediğim şeylere bana söylenen tüm olumsuzluklara kulak tıkayarak ulaşmak ve istediğim hayatı yaşıyor olmak.

kendi çapımda evet. globalde bir şey ifade etmez.

mizaç olarak dik kafalı biriyim. bu tercih edilen bir durum değil fıtrat.
ilkokulda elektrik/elektronik mühendisliği hayalini kurardım. iki/üç devre kurunca, bir kaç elektronik parçalayınca insan o yaşta böyle şeylere kapılıyor. biraz büyüyünce devrin değiştiğini hissettim. bilgisayar olmalıydı alanım. lise 1. sınıfta anneme setini sattırıp üst düzey bir bilgisayar toplamıştım. o zaman çevredekiler bu çocuğa böyle bir şey alınır mı demişlerdi hatta. sonra bilgisayar mühendisliği istedim hep. anadolu lisesi okuyordum. fizik, matematik ve ingilizce zayıf. beni sözele attılar. bir daha da kurtulamadım. ama bilgisayardan da kopmadım. mühendis olamayacağım bir gerçekti. yıllığıma sözelden çıkacak ilk bilgisayar mühendisi yazmıştı hatta arkadaşlar. son sene sınav heyecanı sardı. kazanamayacaktım. kazansam da gidebileceğim bir bölüm yoktu. anadolu lisesi okuduğuma pişmandım. dergide bir ilan gördüm o sıra. adobe programları. çok cezbetti. az buçuk photoshop kullanıyordum ve zevkliydi.

sınava girdim. selçuklu radyo/tv geldi. gitmedim. balo sabahı valizi toplayıp istanbula gittim. bir tanıdık aracılığıyla yazılım şirketinde iş buldum kadıköy'de. o sıra cemaatin misafirhanesi vardı orada kalıyordum. hayalimde grafik vardı. dergide gördüğüm ilanın kursuna gittim. yazıldım. kurs 8 ay sürecekti. ben tek başıma hem çalışıp hem kursa gitme işini sadece 1 ay sürdürebildim. istanbul'da yaşam şartlarını kestirememiştim.

7-8 ay işime devam ettim. sonra hedefimden saptığımı farkedip işi bıraktım kapı kapı beni yetiştirin diye ajansları gezmeye başladım ama nafile. iş yerinden tanıştığım birkaç arkadaşla eve çıkmıştım. ev arkadaşım bana burslu resim atölyesi ayarlamıştı. yetenek sınavına gir okulunu oku diye. işten ayrıldım atölyeye yazıldım. 3 gün anketörlük 2 gün atölyeye gidiyordum. yetenek sınavları ücretliydi. en ucuz yeditepe görsel iletişim'di. 60 lira. ilk on kişiye burs veriyorlardı. bir tek ona girebildim. üstelik cebimde borç akbil ile. sonuçlar açıklandığında 24. olmuştum. küstüm.

ailemin yanına geri döndüm. bir tabelacı'da işe başladım. heves, istek, hayal derken hızlı gelişim gösteriyordum, çok araştırıyordum, ve tabelacı yetmiyordu. portfolyo oluşturup ajansları aramaya başladım, birkaç farklı şehirde birkaç farklı ajansta çalıştım. sonra askere gittim. tekrar istanbul. tekrar bursa derken 8 sene geçti. şimdi art direktör olarak dijital bir ajansta çalışıyorum. türkiye ortalamasına göre iyi meslek ortalamasına göre az bir maaşım var. hayalini kurduğum şeye ulaştım evet. ama keşke o yazılım şirketinden ayrılmayıp da yazılımcı olsaymışım diye çok düşündüm. imkânlarım ve ideallerim arasında mesleğimde çok sıkıntı yaşıyorum. en iyisi olmadıktan sonra biraz iyiye tamah etmek yetmiyor. geldiğim yere, aileye, çevreye, ortama göre iyi bir yerdeyim ama kendime göre değil.

süreç çok uzun elbet. arada anlatılması gereken çok fazla detay var.
klasik/klişe başarı hikâyelerini sevmem. onun için doğmuştur o kişi hep. ve ayrıntıları anlatmadan geldiği noktayı anlatır. ama nasıl? sorusuna cevap verebilen çok az insan vardır.

kendi kendine kesmeseydin keşke. doktora gitsen, tekrar anlatsan durumunu?

@rock n roll doktoruma danışarak kestim zaten.

mesaj attım.

lustral bıraktım ben de, eskisi gibi olmasa da yine de bi mutsuzluk hali var, arayışa gir ve sakın pes etme, senin neyi rahatlatacağını bu, bunu yaparken elini kaldıracak gücü bulamabilirsin ama ara.. buluyorsun zaten ya da zamanla geçiyor.

bence her yıl bırak. kötü olduğunda yine başla. bıraktığında kötü olmadığın yıl tamamen bırak. iyi taktik bence.

Hayır.

evet.. bazen ev arkadaşım geç saate kadar çalışıyor.. ses gelmesin diye..

Evet

ışık açıksa kapatıyorum.

Evet

Evet. Hatta evde teksem kilitliyorumda butun odalarin kapısini.

tamamen değil, bikaç parmak kadar boşluk bırakıyorum

Hayır.

hayır, evde tek yaşıyorum, tuvaletteyken de kapıyı kapatmıyorum eheh

evet,kapı açık olduğu zaman kendimi güvende hissetmiyorum.

evet hatta eskiden sadece iterdim şimdi sertçe kapatıyorum. tek yaşıorum ve azıcık paranormal inançlarım var :'(

hayır apatınca kediler giremiyor.

evet. Tek yaşasam kapatmam.

evet kapatıyorum. hatta normal vakitte de kapalıdır.

kapatıyorum

sadece gece yatarken değil hep kapalı tutuyorum. üç tane kedi var. benim oda berbat, her bulduklarını yemeye çalışıyolar, sokmuyorum o yüzden onları. bi de koridora bakıyo zaten her gelen geçen görüyo. iyi kapalı kapı iyi

odada birden fazla kişi varsa oksijen açısından kapatmıyorum.ünideyken arkadaşlar aynı odada kalınca kapıyı kapatmayın da boğulmayalım demiştim de çok şaşırmışlardı. odada teksem birkaç parmak aralıklı bırakıyorum ama bazıları takıntılı olma derecesinde.kesinlikle kapatılsın ya da kapatılmasın istiyorlar

Kendimi bildim bileli odamın kapısı kapalıdır, içinde değilsem bile.. böyle bi takıntım var. Önceki evimde iki oda bir hole bağlanıp başka bir kapıyla ana koridora açılıyordu, o kapı iki parmak aralık olsa bile odada rahat edemezdim.

Deprem olursa sıkışıp açılamama gibi bir olasılık var ama hele uyurken asla açık tutabileceğimi sanmıyorum.

niye kapatayım ki? bir sebep bulamadım kapatmak için. yatılı misafir harici kapatmam yaz kış.

yazın hayır, kışın evet. baharlarda random modda.

evet.

evet, açık bıraktığımda bir korku geliyor nedense.

Kapatırım. Sadece yatarken de değil. Hep kapatırım. Tek kaldığımda da kapatırım. Özellikle o zaman kapatırım. Güvende olduğumu hissederim.

hayır.

Evet. Aralık bile olmamalı. Paranormal inançlarım var benim de.

Tekken de evde biri varken de mutlaka kapatirim, aliskanlikla ilgili. Kapi acikken rahatca uyuyamiyorum.

Evet, kapatıyorum kapatmadan yatınca tedirgin oluyorum.

Evet cunku diger turlu gelen gecen bana bakar e bende biraz deli yatarim gerek yok gormelerine.

Hayır, kapatınca köpeğim huzursuzlanıyor

illa kapatırım. çünküsü yok kapatırım.

yalnız yaşadığım için hiçbir kapıyı kapatmıyorum tuvalet dahil.

hayır.

hayır.

kışın çok hafif aralık kalır sürekli.
yazın her zaman açık.

Evetttt..kesinliklee.. tuhaf varliklar gircek ..kapi grlip gidecek diyee..

benim ev zaten tek odali. acik birakirsam bir surprizle karsilasabilirim.

Tam kapatmasam da aralık bırakıyorum, sabah gün ışığı ile uyanmayı sevmiyorum..

evde tek olsam da kapatırım. ürküyorum çünkü.

diyete başladım. uzun zamandır çok sağlıksız besleniyorum, sağlığım bozulmaya başladı hissediyorum. kilo da aldım. şu an açım ama yemem artık herhalde.

uyurum ben genelde.

kendine iyi bakmak, olumlu yaşamak, güzel yaşamak anlamında diyorsan... haftanın 3-4 günü şınav çekiyorum, daha fazla su içmeye ve daha az-normal yemeye çalışıyorum.

bunun dışında başkası için hiçbir şey yapmıyorum zaten genelde. çok bencilim. sadece kendim için yaşıyorum. o yüzden kimse sevmiyo. gerçi kimse yok, olsa sevmezdi. kimse yok, niye yok, çünkü hiçbi şey paylaşmıyom. sadece ben varım.

3 saat ders calistim sonra da kosuya ciktim 7 km kostum eve daha simdi girebildim.

4 saat ders dinledim
4 saat ders calistim
1 saat acik havada postaci yuruyusu ile yurudum, kostum
Sade kahve gun batimi keyfi yaptim
Su an yine bir ders calisma oncesi sana hava atiyorum.

arkadaşa şundan ısmarlattım:

photo.cdn.mekanist.net

gerçi ısmarlatmak denmez, tavlada kazanmıştım aylar önce zaten, bugüne kısmetmiş.. :p

genelde kafama sıkar ve giderim

Günde 5 saat telefonla konuşan bir insan olarak gittim kendime bluetooth kulaklık aldım.

150 sayfa civarı kitap okudum. (gece 50 sayfa daha okurum)
şarkı keşfettim.
birkaç yeni şey öğrendim.


bu kadar.

ev arkadaşımın taktığı iki aylık kira+fatura+aidat+ev alışverişleri vs. borcunun peşine düştüm. aileme ulaşıp depozitoyu vermiyor, verin dediğini öğrendim ve kendi ailesine ulaştım. bir güzel fırça yedim, ne terbiyesizliğim ne ahlaksızlığım kaldı sağolsunlar. kendimi tatmin edecektim, edemedim. babamı araya sokup hallettim... pamık gibiyim. yalnız yaşamak güzel şeymiş.

(içimi de döktüm fırsatını bulduğum gibi asfhgkl)

Asildim

son 10 aydir temel ihtiyaclar disinda kendim icin pek bi' sey yapmadim. buna devam edip duruyorum.

kahvaltı ettim (temel ihtiyaç biliyorum ama ama bu yani)

haaa bi de kahvaltı ederken new girl seyrettim, iyi geldi sabah sabah :D

hiç çizimle ilgili bilgim ya da yeteneğim yok ama sıradan bir insan olarak söyleyebilirim ki gayet iyi duruyor. çok detaylı çizmişsin tebrik ederim. başarılar dilerim.

eller hariç herşey yolunda görünüyor, biraz da vurgu istiyor gibi ama bu da biraz sana kalıyor.

eller dışında güzel. el çalış. kendi elini çizmeye çalış mesela. ama güzel olmuş başarılı. bir de ayak bileği çok ince olmuş.

gravür baskıya uygun olmuş

bence tarzın bu olsun. bilekleri ince çalış, boyunları ince çalış.

bol bol gölgeleme ve perspektif çalış.

güzel değil bence. özelikle arka plandaki kalabalık çok yapay duruyor. bana lisede sıkıntıdan yaptığım çizimleri hatırlattı, ki resmim iyi değildir.

ayak bileği (kasten bir espri yoksa) aşırı ince.

sağ ayağındaki(dizin üzerinde duran yani) ayakkabıyı ters çizmişsiniz sanki.. =)

sözlük işte. zamanla biter. çoluk çocuk.

kim çıkarttı bilmiyorum ama hayatımda bundan daha sinir bozucu bir söz duymadım. bu arada kimin çıkarttığını bilsem 'neden?' diye sormak isterim.

(bkz: aramaya inanmak)
www.eksiduyuru.com

oo biz eskilerdeniz tribi alırım bi dal

Boku çıkmasa batmazdı ama sözlük yavan adam kaynıyor.

4.bp.blogspot.com

inci.sozlukspot.com

@vfgerty

kendini kasma. adamın niyeti de temiz kurduğu cümle de.

çocuk kıymeti yok ki bu ülkede. 1 ay içinde 6-7 çocuk öldü, az değil.bu ülkede 1 tane çocuğun ölmesi bile çok büyük bir ayıp aslında. o akıl hastası adamın ailesine de bakmak lazım. ailede ilgisiz bunun hastalığını önemsememişler. ben anne olsam çocuğumu daha çok küçük yaştan itibaren psikoloğa götürürdüm. ileride milletin canını yakmasın diye. bir sıkıntı görmesem bile götürürdüm. salıyorlar çocukları. anne ve babaların sürekli çocuklarının peşinde olması lazım. toplum olarak hiçbir şey umurumuzda değil. şeker toplamaya giden çocuklar mesela, pisipisine gitti. bir anne baba nasıl çocuğunun şeker toplamak için milletin kapısını çalmasına izin verir, aklım almıyor.

bu tür mahlukatlar tedavi edilmez kötülük onların her zerresine bulaşmıştır

Ana baba ehliyetiyle baslanmali bu duzeltmelere

abi ben dislektik olduğumu bilmeden üniversiteden mezun oldum. İlokul, orta okul, lise, üniversite sırasında bir allah'ın kulu çıkıp hacı sen bu e yerine niye 3 yazıyorsun? ya da yazdığın her şeyin harfleri karışık, konuşurken hecelerin sırasını değiştiriyorsun demedi. O kadar eğitmenin elinden geçtim. Bu disleksiyi bile tespit edemiyorlar da bence o psikopatları hiç tespit edemezler.

anne baba ehliyeti ne ya? insanların üremelerini hizaya mı sokacaksınız? oo insanların faşizm alırım bi dal..

@vfgerty
"Kızı istemiş" ve "vermemişler" bunu söylemenin neresi psikopatlık acaba? kızlar alınıp verilmesini, mal gibi görülmesini hoş karşılıyoruz demiyorum, ama gerçekte olan bu ve ailesi "vermiyoruz" demiş. ota boka linç edicem diye duyuruyu kastınız da kastınız arkadaş şiştik ya!

ikinci olarak masum bebekleri cezalandır demiyorum. okumayı, okuduğunu anlamayı öğren önce. bu rahatsızlıkların elbette kendini gösterdiği zamanlar vardır ve insanların başında onlardan sorumlu olanlar eğitilip şüphe çeken davranışı olanlar belki testlerden geçirilip, uzman yardımı görebilir, olmadı gözlem altına alınabilir diyorum. göz altı demiyorum. haftada bir gelip imza atması gibi bir şey demek istediğim. birilerine laf sokalım göt edelim de egomuz şişsin mantığı bitmedi gitti.

Anne baba ehliyeti tabii ki olmalı. İnsanlar nasıl her şey için diploma sertifika vs alıyorsa asıl ebeveyn olmak için almalı. Üreme özgürlüğü diye bir şey yok, dünyaya can getirmek o kadar kolay bir şey olmamalı. Görüyoruz her önüne gelen anne baba olunca olanları.

evet, insanların üremesi hizaya sokulmalı, hatta engellenebilmeli. faşizmse faşizm. hatta ben bu çoluğunu çocuğunu salan insanların, bakabilecek gücü olmadığı halde bir sürü çocuk doğuranların, korunma nedir bilmeyenlerin varolan çocuklarının ellerinden alınıp kendilerinin de kısırlaştırılmasından yanayım. herkes anne baba olmasın, şart değil.

kim uğraşacak ki? ölürlerse ölsünler kimin umrunda? kan parası diye bir şey var, her şeyden önce.. he duyduğumda tüylerim diken diken oluyor yemin ederim. kuzeninin tecavüzüne uğrayıp suçlu ilan edilen çocuklar var, diğer şerefsizler erkek adam yapar düşüncesiyle aile tarafından yüceltiliyorken. anası babası çocuğun insan gibi, güven içinde yaşamasını önemsemiyor ki. bakteri gibi üresinler anca beyinsizler. insan sıfatında dolaşıyorlar sonra.

önce cinayet isleyip sonra da hastane raporu ile saliverilen o kadar cok insan var ki.. siz bir de insanlar tespit edilsin tedavi edilsin diyorsunuz. adam cinayet islemis hastaneye kapatilmiyor saliveriliyor daha neyden bahsediyorsunuz.

ayrica kac gündür dikkat ediyorum sözlükte ögretmenlere karsi nefret ve güvensizlik var. toplumun genelinde olan bir nefret aslinda bu. böyle olunca da kimse ögretmenin tespitini sallamiyor. eh bu durumda da ortalik psikopattan gecilmiyor. ögretmenlerse aman bana bisi denmesin diyerek herkesi geciriyor. ne degerlendirme düzgün ne de egitim.

eh bir de cocugun kücük yasta dayak yiyerek egitildigini düsünün. ortaya böyle bir manyak toplum cikiyor.

@rock n roll biz de kücükken seker toplamaya cikardik basimiza bisi gelmedi. köyde halen görürüm cocuklar kapi kapi gezer. ki olmasi gereken de bu bence..

hosein, çocukların şeker toplaması olmaması gereken birşey. kapısını çaldığın kişinin akıl hastası mı, katil mi, sapık mı olduğunu bilmiyorsun. bir çocuk yetişkin bir insanla nasıl başedebilir, tutsa içeri çekse ne yapabilir o çocuk? hiçbir şey de yapamadılar zaten. 3 tane melek ölüp gitti, hem de çok korkunç bir şekilde öldüler. sen şanslıymışsın denk gelmemiş, halen şeker toplayan çocuklar varsa birşey olmadıysa şanslılar demek ki. ama bu asla bişey olmaz anlamına gelmez. gelmediğini de gördük. sen baba olsan izin verir miydin, çocuğunun şeker toplamasına?

duzgun egitim sistemi, duzgun ogretmen yetistirmekten bahsedeceginize ebeveyn ehliyeti demissiniz, cocuklar seker toplamasin falan demissiniz. afrika kafasi bu. cozum bu mudur? insanlar dogru egitilmedikce aileden bir sey gormedikleri surece ister her seyi yasakla ister ehliyetle sun bu psikopatlar yine bulur bir yolunu. psikopat sayisi da o ayni egitim sisteminin boktanligiyla dogru orantili bence zaten.

simdi turkiye'de seker toplanmasi bir kere sacma oyle bir gelenek gorenek oldugunu hic hatirlamiyorum ama bakin psikopatlarla dolu amerika'da her sene milyonlarca cocuk seker topluyor. zaten gidip mafyalarin falan takildigi mahalleye birakmiyorlar cocuklari seker toplayin diye mahallede takiliyor iste cocuklar. soyluyorlar duzgun ambalaji olmayan sekerleri almayin vs diye. guvenle alakali. ben mahallemdeki insanlari taniyorsam gonderirim cocugu tabi niye gondermeyeyim tamam dis dunya tehlikeli korumamiz lazim da balonun icinde mi yasasin cocuk, cikacak gorecek tabi.

onu yasakla bunu yasakla oyle olmaz. temelde sorun, sen onun ustune istedigini ekle temeli duzeltmedikce o bina yikilmaya mahkum.

hehe ben trollüm, bak seni trolledim hehe hehe hehe.

bu tipler, gerçek hayatta yoklar ama online olanlar çok sinir bozucu

sinsi, kıskanç, hırslı, saygısız, bencil, arkadan iş çeviren ve çirkef insanları sevmiyorum.

kibir, bencillik, sabit fikirlilik, cahillik, haset, sinsilik, alaycılık.

çok az şey bilip, çok şey bilir gibi davranan insanları sevmem..

sözünde durmaması

tutarsız olanlar, sabit fikirliler, çirkefler, sonradan görmeler, marjinaller sinirimi bozar benim. özentileri falan da sevmem. diktatör olunca yapılacak ufak şımarıklıklarım arasında onları sabun yapmak var.

passız oynaması

hayatta hiçbir şeyi değiştiremeyeceğine inanmış yahut inandırılmış insanlardan nefret ediyorum : boşvermişlik

popülarite çabası mesela çok itici. keza çığlık atarak böyle miyavmiyav konuşmalar(kızlar için), sığ yorumlar ve samimiyetsizlik.

ikiyüzlülük, yalancılık, yüzsüzlük, hadsizlik, başkasını huzursuz etmeyi kendinde hak görme... kendini sütten çıkmış ak kaşık gibi gösteren ama pisliğin teki olan insanlardan midem kalkıyor benim mesela.

ince düşünmemesi, alıngan olması, pratik olmaması...

iki kelime yazmaya üşenip s.b. yazması.

noron sayisinda eksiklik varken sinsi, kurnaz, "yerim yedirmem" vs. davranislari, cabalari...

Cahil olmasi.

özel mesajdan cinsel içerikli tacizde bulunması

bibip: hayırdır dostum? benim cevâbı pek tutmadın galiba?

+1 compadrito

evet.

gözdeki hasarlar.

Evet! Bunun için doktora gitmiştim uzuuuun seneler önce. Adam, gözümüzün arkasındaki sıvının azalması sebebiyle ortaya çıkan bişey, geçer filan demişti. Ara ara yine geliyorlar, ara ara kayboluyorlar. Ölmeyeceğimiz kesin.

ben eskiden görüyordum, son zamanlarda görmüyorum hiç.

belki de gözüm bozuluyor.

sorunun cevabına gelince ölü göz hücreleri heralde, göz o kadar kusursuz bir organ değil.

Bizde gormedim ben. Ama belki biz de goruyoruzdur.

bizde de görünmüyor pek :p (goddless +1)

görüyorum sürekli.

(bkz: vitre)

evet hepimiz kafayı yemişiz :)

(Bkz: floater)

Doktora göründüm bunun için ben. Zararsızmış.

Saydam ve siyah olanları sürekli gözümün önünde. Gözün içindeki sıvının jelimsi özelliğini kaybetmesinden kaynaklanıyor. Lifler topaklanıyor ve görüntü ortaya çıkıyor. Doğuştan, yaşa veya miyop olmaya bağlı olabiliyor. Tedavisi yok. Alışınca verdiği rahatsızlık azalıyor.

eye floaters. çok zamandır görmüyordum yine başladı :D dikkat etmezsen görmezsin ya

valla bravo. ben de görüyorum. doktora da gittim "bi bokun yok dedi." zaten adımız çıkmış, "psikolojiktir o." hay sikeyim ben sizin "psikolojik"inizi.

tam olarak gördüğüm budur. nasıl anlatacağım millete deyip duruyordum. bende genellikle yaz aylarında, güneşte belirgin hale geliyor.

www.youtube.com
:)

bunun adını öğrendik iyi güzel bir de şeyi merak ediyorum ben hazır konusu açılmışken. gözleri sıkı bir şekilde kapatınca bir süre sonra böyle bir yuvarlak renkli kalın bir görüntü oluşuyor karanlığın içinde baya net bir şekilde görünüyor. bunun bir adı var mıdır bilen var mı?

geçende kaynak yapan adamın yanından geçince 15 dakika uçuştu tam olarak bunlar. eskiden gece yarısı kendimi ders çalışmaya zorladığımda da bazen görürdüm.

Cekinmiyorum ama sen biraz cekinsen iyi olacak abi, agir sacmaliyorsun cunku.

eskiden sözlükte de duyuruda da her yaptığımdan çekiniyordum. sonra baktım etrafta insanların giydiği gömlekle, iç çamaşırıyla bile alay eden dangalaklar var, daha az önemsemeye başladım. eminim sözlük-duyuru yüzünden güzellik-iyilik algısı kayan pek çok insan vardır zaman içinde.

duyuru açarken çok çekiniyorum, bazıları sanki birazdan ağzımı kıracakmış gibi asabi cevaplar veriyorlar.

Bazen çekinmek lazım :) (Aslında demin Metalci geldi hanımmm diye başlık açacaktım :)

@ fortisvita

napıcan mesela fortis? senden çekinmiyorum, senden senin gibigillerden? siz belirlemeyeceksiniz neyi seçeceğimi di mi?. laf söyledi balkabağı.

duyuru açarken çekiniyorum. duyurumda insanlar birbirine laf sokmaya başlarda tartışma olur tatsızlık çıkar diye.

asdfjkhadskdf osuruktan da nem kaparmis. ben kendi iyiligin icin soyluyorum yoksa bir bok yapacagim yok. ben sana baslik acma ya da yazmayacaksin filan demedim, sadece yazdiklarina otur bir bak diyorum. yani soyle seyler yaziyorsun sonucta:

eksisozluk.com

ben de ona gore degerlendiriyorum.

omuz

burun kesin değil. kaş da değil. dudak diyim bari aksjs.

saçlarım, kıvırcık olduğu için
dudaklarım ve burnum.

Sırt ve omuzlarım iyidir.

elim, boynum, gerdanım.. gerisini sevmiyor değilim, kendilerinden direkt nefret ederim..

sırtım. zira sırtım bazı ülkelerin dağlık bölgelerine benzetilebilecek kadar engebelidir. misal himalayalar.

Xenophobe +1 burun kesinlikle degil benim de skxjja ellerim ve kalcam herhalde, gobegim ve dudaklarim da olabilir, bilemedim

kasları saymazsak kaş diyebilirim.

bacaklarım ve boynum

burun, göz, el, ayak.

buruns

üst vücudumu genel olarak beğeniyorum, şekli şemali falan düzgün bayağı. spesifik konuşmak gerekirse de kol-omuz-el. bi olayları yok ama yani geniş omuzlu, daş gibi kollu falan değilim. düzgün sadece. ama en çok ellerim. hem çok düzgün hem de erkeksi. mmmff bayıldım

***

ayak cevabı veren hanımlar bi özele gelebilir mi bi şey sorucam

kaşlarım. alınmayacak şekildeler. ben de üşengeç biriyim. iyi ki öyleler.

göz, bacak, ayak.

göz, dudak, ayak

saçlarım
köprücük kemiğim ve dolayları- seviyorum kendisini
dudaklarım, el ve ayak bileklerim.

tek bir şey seç desen köprücük kemiği, boynum ve civar alan derim.

Gozlerim kocaman seviyorum o yuzden. Bir de dislerim baya duzgun. Ayrica benim de kesinlikle burun degil

göz

omuzlarım ve kollarım

kepçe kulaklarım.

dişlerim çok güzel bence

göt

kalbim ve beynim ^^ eheh

Gözlüğüm.

Şeyim. Harbi çok estetik.

tırnaklarım, ayak, meme, göz.

komple

Burun, dudak, bacak, el.

Sac
Kas
Bacak

Sikici oldugumu dusunuyorum, konusacak bir seyim yok cunku

ben olabilirim. çoğu kişiyle ortak tabanım yok. popüler dizileri falan izlemem. beni sıkıcı bulmayan 3-4 arkadaşım vardır max.

ben öyleyim. ron dennis +1 ortak paydam yok çoğu kişiyle.

Devamlı gülen, her saniye espiri yapan filan insanlar için sıkıcıyım herhalde çünkü ben her şeye gülemem ve aşırı enerjili, yerinde hiç duramayan, devamlı konuşan kikirdeyen insanlar benim enerjimi düşürür :D

burda!

fazla hassas, alıngan, takıntılı olduğum için sıkıcı olduğumu düşünüyorum. çok yakından tanımadığım sürece insanlara şaka yapmaktan bile çekiniyorum yüz yüze. fazla soğuk, mesafeli davranıyorum. bir şeyler anlatmak istiyorum ama anlattığım şeyler 100 kişiden 1'inin ilgisini çeker. buna karşılık, birisi bir şey anlatmak isteyince dinlemiyorum.

yani tamamen kendi kafamda yaşayıp "BAKIN BAKIN NE DİYCEM!!" kafasında olduğum için pek eğlenceli birisi değilim sanırım.

ukala olmadan düzgün bi cevap veremem bu soruya sanırım. itici olmaya gerek yok şimdi :P

kimse benim seviyemde değil gibi bi iticilikten uzak kalmak koşuluyla pek ortak nokta olmaması galiba konunun can alıcı kısmı. futbol beni açmıyor, tv dizileri behzat ç ler filan bile izlemiyorum amına koyayım. filmlerle aram kötü. ne sikim bir insanım dersek bilmiyorum. şu da var kafama uyan biriyle aralıksız 5 saat sıhbet edebilirim.

ben de sıkıcı olduğunu düşünenlerdenim. benim yaşadığımın onda birini başkası yaşasa ve satmasını bilse, yani hikayeyi anlatmasını bilse ortamların en çok aranan adamı olurdu heralde. ama ben de öyle bir yetenek yok maalesef.

sonra bir de şu var. sözlükte veya burada çokça zaman harcadığımdandır ki heralde, insanların gösterip eğlendiği veya duyduğuna şaşırıp anlattığı bir şey benim için çoktan tarih olduğu için, yani onlardan çok önce izlediğim, okuduğum, bildiğim için onların heyecanladıkları şeylere ortak olamamak veya kayıtsız kalmak beni soğuk bir nevale yapabiliyor.

Çok sıkıcıyım insanlarla ne konuşulur hiç anlamam. hele ortak bi hobi filan yoksa çekilmez adamım. Takım tutmam, siyaset konuşmam vs.

muhabbet etme yeteneğim yok. çoğu şeyi anlatmayı gereksiz bulurum, gerekli bulduklarımı da anlatmam epey kısa sürüyor. sonra pişman oluyorum zaten. kısa yorumlar yaparım. bi laf biter yenisini başlatamam. karşımdaki geveze değilse çok gerici bi ortam oluşuyor. ama çok şahane dinlediğimden sanırım, geveze insanları çekiyorum. buna da şükür.

çok sıkıcıyım
dışarıdan baktığımda, ben benle arkadaş olmazdım, muhtemelen gıcık kapardım bana.

gavurun small talk dediği ("akşam maçı izledin mi, ne vurdu ama" "spora mı başladın", "kaynımda var aynı") şeyle hiç aram olmadığından....

Ben de boyleyim sanirim. Cogu kisiye ilginc gelen seyler bana cok normal gibi geliyor. Kimseyle muhabbeti ilerletme konusunda bir istegim yok, bu yuzden de fazla arkadas edinmiyorum. Aslinda bircok sey biliyorum ama bencilligimden midir nedir baskasinin gorusleri de pek ilgimi cekmiyor. Ama yeni seyler ogrenmeye merakliyim, bu tarz sohbetler olursa da ilgimi cekiyor. boyle iste..

Ortalamayımdır da, pek sevmediğim insanların yanında sıkıcı oluyorum. Çünkü konuşasım gelmiyor. Zaten o insanların yanında da pek uzun süre kalamıyorum, boğuluyorum.

Bir kere bir arkadaşın ablası ile tanışmıştım. Arkadaş tuvalete gittiğinde yalnız kaldık, laflarken o Survivor anlattı, ben hiç izlemedim. "Ne izliyorsun televizyonda" dedi, "Televizyon izlemiyorum" deyince ortak konu bulabilmek için bir 5-10 dakika uğraştık. Ama o da sıkıcı değildi bence, eğlenceli bir arayıştı. "Ne kadar ters insanlarız" diye birlikte gülmüştük de.

Bir de bazen sevdiğim birinin yanında sessiz kaldığımda huzur da bulabiliyorum. Biri "Eee, anlat" derse panikleyip sıkıcı olabilirim.

Karşılıklı bir durum. Sevmediğim insanları ilgisizlik ve tepkisizliğimle boğarım. Kolay kolay birine katlanmam da pek mümkün olmuyor. Herhangi biriyle herhangi bir konuyu konuşmaktan 100 yıl mahrum kalsam yine de bunun eksikliğini hissetmem sanırım.

Bazen oyleymisim gibi geliyor. Cok yakin arkadaslarimla bir aradayken bile en az konusan, anlatan ben oluyorum. Populer seyleri de takip ederim aslinda. Bir de yasanilan bir aniyi anlatis sekli cok onemli. Ben cok tekduze ve basit anlatiyorum ama kimisi ballandira ballandira, jestler, mimikler vs ilgi cekici bir sekilde anlatiyor.

Bir de cok yasadigim baska bir his var. Boyle cok samimi olmayan 3-4 kişiyle beraberken ve ortamda sıradan bir muhabbet varsa, 'uian ben olmasam sanki drli gibi geyik donecek bu masada' gibi bir hisse kapılıyorım kşmi zaman.

1 sene önceki duyurunun hortlaması...

el cevap: düşünmüyorum.

özsaygıdan dolayı belki.

dinlemiyormuş gibi davranmıyorum ki

kabooom fatal error!

dinlemiyoruz çünkü gerçekten.

bir kesim cidden dinlemiyor ama duyuyor. mesela ben. tüm şarkılarını biliyorum orada burada çaldığı için. ama youtube u açıp da 2 murat boz şarkısı dinliyim diye hayatımda söylemedim.

dinlemiyoruz da ondan.

çoğumuz gerçekten dinlemiyoruz. dinlettiriliyoruz. yaz yaklaşsın her yerde onlar çalacak bu yüzden şarkılarını hepimiz ezberleyeceğiz.

aynen keke ya, insanlar entelektüel görünmemek için böyle yapıyorlar. bence çok ayıp ediyorlar.

cunku dinlemiyoruz.

not: yukarida da soylenildigi gibi sarkilarini ezbere bilmek dinledigimiz anlamina gelmiyor zira her yerde bu insanlarin sarkilarina maruz kaliyoruz, e ezberlemeyip de ne yapalim? beynimize bu konuda soz geciremiyoruz ne yazik ki.

ben gerçekten dinlemiyorum. şu da var ki demet akalın'ın bebekte 3-5 turunu, serdar ortaç'ın karabiberim'ini, hande yener'in romeo'sunu ve sana kırmızı çok yakışıyor'unu, (murat boz'un 1 tane bile şarkısını bilmiyorum), gülşen'in de pijamalı klibini bilirim. bildiklerim bunlarla sınırlı.

dinlemeyenleri tenzih ederek, toplum baskısından elbette. ben serdar ortaç'ın şarkılarını çok severdim küçükken:D hala arada hatırlarım, muhabbetini falan yaparız arkadaşlarla. sıla'nın dandik sözlerini ayıla bayıla dinleyen insanlar serdar'a bok atıp duruyorlar :(((

dinlemiyoruz?

ben dinliyorum. bu saydıklarının çoğunun tipine, tarzına kılım ama tv de falan çıkınca değiştirmiyorum genellikle, bazen şarkıya eşlik ettiğim bile oluyor.

bu saydıklarını tanımıyorum bile.

www.capsverlan.com

bikoz dinlemiyorum.

ayçacım, umarım bu duyuruyu görmemişsindir. :))

bu arada, ben bu saydıklarını ve benzerlerini dinleyenleri ayıplamanın dinlemekten daha çiğ bir davranış olduğunu düşünüyorum. bize ne aq kimin naptığından? bu çiğlik yüzünden işte. ben söylerim serdar ortaç sevgimi, tek kelime edene de çirkefleşiyorum zaten.

mayaa +1

"Hiçbirini tanımıyorum" diyen olmuş. Tamam.

tam tersi, şahsen ben dinliyormuş gibi davranmak zorunda kalıyorum mecburiyetten. bazen radyoyu kapattıramayacağın ortamlar oluyor işte.

hande yener bir zamanlar iyi müzik yapıyordu banakalırsa sonra sıçtı, gülşenin de fena olmayan şarkıları vardır ve bir nebze daha yeteneklidir. diğerlerini 40 yıl dinlemesem aklıma gelmez. amaçlarının bir şekilde dikkat çekip para kazanmak olduğunu düşünüyorum. özgün ve kalıcı değiller.

Gerçekten dinlemediğimden öyle davranıyor olabilirim. Dolmuşta, oturduğum bir yerde karşıma çıkmadığı sürece dinlemiyorum, o da benim kulağımda başka bir şey yoksa.

papillon'cum gördüm tabii ki.

cidden dinlemiyorum ama sonuçta sokakta yürüyen insanlarız

gerçekten dinlemiyorum lan.
hele murat boz ve gülşeni sokakta görsem tanımam.

ben dünden sonra tavukları pişirmişem şarkısını dinliyorum, çok eğlenceli :p

çünkü gerçekten dinlemiyoruz.

Dinlemiyoruz gercekten.,seni herkesin aslinda dinliyor oldugu dusuncesine iten nedir?

Şike ve ardarda gelen başarısızlık mahvetti Türkiyedeki futbolu, bende bu ülkedeki futbola karşı bir şey hissetmiyorum atl. madridin şampiyonluğu ya da liverpolun şampuyon olma ihtimali daha çok heyecanlandırıyor maalesef..

gayet normal bir insansın. acayip abartılı futbol sevgisi var. fanatizm, holiganlık derecesinde takımlarına aşık adamlar. afedersin popolarında don yok, maçlara bilet alırlar, birisi takımlarına laf söylerse katil olacak hale geliyorlar, kaç kişi öldü futbol uğruna. nedir bu futbol aşkı? eşlerine bu kadar aşık olsalar mükemmel bir evlilikleri ve cinsel hayatları olurdu. futbol uğruna ne yuvalar yıkıldı.

Millet futbolla kafayı yemiş. Uyuyo herkes. Olduğun gibi olmak iyidir.

sende bi sorun yok. hayati futbol olan faydasiz pezevenkler dusunsun hallerini. boyle devam et, keske hepsi senin gubi olsa.

Futbolu ve diğer sporları çok seven bir insanım. Ben de bir insanın spor sevmemesini anlayamıyorum. Fanatik değilim. Tuttuğum takım var, sempati duyduğum bir ton futbolcu ve takım var. Oturup izlerim. İlla izleyecem diye bir şey yok elbette. Bayern -Real maçını sabırsızlıkla beklerim. Hanım yok ya sinemaya gidelim dese sinemaya giderim. Fakat futbol izlemekten inanılmaz keyif alıyorum.

Diğer sporlar da aynı şekilde. Voleybol maçı da, basketbol da, hentbol da. At yarışı da izliyorum. Bahis yapmıyorum. Elbette ki her maç sonrası cinsel içerikli, sökmeli, takmalı, geçirmeli, emmeli, sokmalı muhabbet eden gerizekalı kitleden olma ama bir insanın ilgi duyacağı bir spor dalı nasıl olmaz anlayamıyorum. Çok tuhaf geliyor. Anormal demiyorum yanlış anlaşılmasın ama tuhaf geliyor.

futbol asla sadece futbol değildir. sebep bu kardeş.

insanların hayatlarındaki boşlukları sürü psikolojisi eşliğinde doldurduğu şeylerden biri futbol. çocukken sokakta hep futbol oynamış, hayaller kurmuş ve bu hayallerden sıyrılamamış insanların, kitlelerin karşılıklı gazıyla birlikte gereksiz benimsemesi, anlam yüklemesi... futbolun dünya çapında popülerlik kazanmış olması bu etkenleri sürekli olarak tetikliyor ve bu saçma fanatik insanlar bitmiyor. aslında biraz tanrı sevgisine benziyor.

Tüm sene boyunca en huzurlu, en heyecanlı, en mutlu hissettiğim anlar TT Arena'da bulunduğum anlardı diyebilirim. Sanki dünyadaki bütün sıkıntılarımı girişinde bırakıyorum gibi oluyor. O yüzden kolay kolay bir başkasına küfür edecek kadar fanatik olmasam da futbolu seviyorum. Salak salak s.ktik, soktuk muhabbeti olmasa, iğrenç spor medyası, dingil yöneticiler olmasa çok daha severdim.

tuttuğu takıma bir laf edilse en efendisinin bile en iğrenç ifadelerle küfrettiğini görüyoruz hepimiz.en basit haliyle aidiyet duygusu sanırım.

çocukluktan beri bir takım tutturuluyor, "en büyük bu takım, diğerleri şerefsiz" diye beyne kodlatılıyor. spor, rekabet iyidir, eğlenmesini bilirsen çok güzel bir şeydir diye öğretilmiyor.

ben de fenerbahçeliyim, bugünkü şampiyonluk bende ufak bi kıpırdanma uyandırdı o kadar. o da geçer bir iki seneye. iğrenç bir hale geldi çünkü artık fanatizm.

futbolu sevdiğim halde türk futbolunu bende çok anlamsız buluyorum.

Ben de boyleyim. hic bir zaman sevmemisimdir futbolu. diger sporlari seviyordum o konuda ayriliyoruz ama futbol hep sikici gelmistir. Kulturle alakali bir durum turkiye'de ingiltere'de futbol, kanada'da buz hokeyi, amerika'da amerikan futbolu beyzbol hokey vs.

Turklerden daha psikopat olan bir suru millet var ingilterede holiganlarin programini izleyin discovery den hala yayinliyorlarsa.
Kanada'da banka subelerinde falan zipliyorlar musteriler calisanlar birbirlerine sariliyorlar milli takim gol atinca, tv acik para sayma makinelerinin yaninda herkes maci izliyor. Turkiye'de goremezsin boyle bir manzara mesela bankada falan.

Aileyle de alakali biraz da, babam izler oyle arada ama hic fanatik ya da hic mac kacirmayan ya da oturup yorum yapan futbol programi izleyen biri degildi ama oyle olsaydi bana da gecerdi biraz diye tahmin ediyorum.

edit: click here to see her naked +1 demeden gecemeyecegim bir de.

bende hiç anlamıyorum toplumumuzun futbol ile neden bu denli rabıta halinde olduğunu.
toplumsal olayları da hissedemiyorum.

Futbola çok fazla kafayı takan insanların "sığ" olduğunu düşünüyorum ben. Zira bu, insanların kendini eğlendirmek için "uydurduğu" bir spor müsabakası. Olaya böyle bakmak lazım. Senin durumun da çok normal, demek farklı zevklerin var.

herhangi bir spor dalını sevip takip etmekle holiganizm aynı şeyler değil, onu bi ayıralım önce. çünkü cevaplar yavaş yavaş "because it's too mainstream" olayına doğru kayıyor.

bunu bir psikolojik analizi olamaz, zevkler ve renkler farklıdır. seninki normal öbürleri anormal demek saçma, tam tersi gibi. ilgini çekmiyormuş, bu kadar işte.

senin için konuşmuyorum ama mal mal entel triplere girmeye gerek yok. kültür sanat dünyasından bi dünya adam da fanatikçe maç kaçırmadan takım tutuyor köşesinde ona buna sallıyor futbol yüzünden.

sen büyürken etrafında öyle çok bi futbol muhabbeti dönmemiş sen de takımı sahiplenememişsin demek ki. herkes sevecek diye bir şey yok.

zaten "tuttugum takim yendi. bu, iyi" ve "tuttugum takim yenildi. bu, kotu" psikolojisini cope at gitsin. milliyetcilige kadar uzar gider konu. kendini bilen insanin boyle sorunlari, psikolojik yapisi olmaz.

futbol nedir ki..? topa tekme attim, gol oldu.. e?

ronaldinho diye bi futbolcu vardi. gayet estetik ve zekice hareket edebilen, o'nu "ne guzel oynuyor" diye izlemek gibi konular ayri da... "gol oldu, takimin hanesine bir sayi eklendi, oh" mantigi pek bi' gelismemislikle, rekabet duygusuyla, kazanma hirsiyla ve dolayisiyla; kibirle vs. alakali.

Basit bir analizi var aslinda. Herhangi bir duygusal bagin yok futbolla.

Objektif bakinca esasen cogu macin 90dksinin cogu oldukca sikici gecen bir oyun bence izleyenler icin.

Ama duygusal bakmayi da tercih edebilirsin. Duygusal boslugunu futbol doldurusa, tuttugun bir takim olur, lig denen oyunu takip edersin, mac analizlerini izlersin, yorumlari okursun, gun ici muhabbetlere dahil olursun, bir bakmisin her hafta maci bekleyen birisin. Artik futbol senin stresten kacis alanin olmus.

mal değilsin işte ne güzel.

üniversite hazırlık sınıfında çok zorladım kendimi futbolu sevmeye ama olmadı. beni gram ilgilendirmiyor, hiç hoşlanmıyorum yani. bi arkadaş bayern'den bi adamın golünü anlatıyor, sonra bana döndü "abi hiç mi ilgini çekmiyor ya" dedi. o derece ilgilenmiyorum.

sporu ve futbolu çok seven birisi olarak, herhangi bir spora "izleyici" olarak bağlanmanın bir eksiklikten ileri geldiğini düşünüyorum ben açıkçası... spor yapmıyorsanız, hiçbir şekilde hiçbir sporla ilgilenmiyorsanız aslında birazcık toplumdan izole olduğunuz düşünülebilir. ama bu sadece benim için geçerli bir fikir. dünya kupası benim için bir spor olayından ziyade, "kültür"dür mesela. en çok sevilen, en çok oynanan oyunun, en güzel halidir. futbol izlemeyen birisi bile, 2014 dünya kupasının nerede düzenleneceğini bilebilmelidir. bilmeyene "neden bilmiyosun ya aptal pff" demem, ama şaşırırım.

19 yaşındayım. şu zamana kadar hepsi amatör olmak kaydıyla paten kaydım, futbol oynadım, basketbol oynadım, hentbol takımına girdim, tenis oynadım. grand slam finallerini izlerim, basketbolda 2-3 ligi takip ederim, futbolda 30-40 ligi takip ederim, buz hokeyinde de isveç ve rusya'nın hastasıyım. buna ek olarak bir de profesyonel dota manyağıyım.

kendimi hiçbir zaman desteklediğim takımların birine veremedim tamamen. o fanatik taraftarların yaşadığı aidiyet duygusunu hiçbir zaman hissetmedim. çocukken, maç izlerken gördüğüm bir görüntü, beni "futbol çok güzel lan" dedirtmeye itmişti: hava çok bozuk, bir adam var, kucağında kabana sarılmış, şirin mi şirin minik bir velet. takım gol atıyor, futbolcu bunların olduğu tribüne koşuyor. ekranda bu veledi gösteriyorlar, kıpkırmızı burnuyla nasıl seviniyo pezevenk.

romantiğim ben. alınan her puandan, futbolcuların her hareketinden bi şeyler çıkarmayı seviyorum. türkiye ligi'ni sadece puan tablosundan takip ederim, izlemem. sevmiyorum çünkü. futbolu sıkıcı buluyor ve çoğu maçı 90 dakika boyunca izlemeye tahammül edemiyorum.

ama çok seviyorum. ve bana kalırsa, mevcut durumda böyle endüstriyelleşmiş bir sporu tutkuyla sevmek, eksik olan bazı şeyleri tamamlama ihtiyacından ileri gelen saçmasapan bir motivasyonun sonucu...

geçen sene palermo kümede kalmaya çalışırken, catania avrupa ligi hesapları yapıyordu. ezeli rakipler. bu sene palermo tekrar üst lige yükselecek, catania düşüyor... kaderin cilvesi işte. ben hayatı görüyorum sporda. inişler, çıkışlar, güzellikler, çirkinlikler... her şey var. hepsinin üstüne, bir de milletin birbirinin üstüne çıktığı puan tablosu var. haha.

öyle işte. kusura bakma yeni uyandım, beynim allak bullak çok karışık oldu. millwall-west ham maçı yüzünden lisede çorlu'da birbirimizi bıçaklıyoduk biz. lan sana ne millwall'dan, neyin fanatikliğini yapıyosun?

bi şeyler eksik. onu yerine koymak istiyorum. spor beni inanılmaz mutlu ediyor. bununla doğdum ve "sağlıklı" hissettiğim pazar günlerinde her zaman bir spor vardı. dün liverpool-chelsea, sunderland-cardiff maçlarını izledim mesela. liveprool'un hüznünü paylaştım. cardiff taraftarı olduğum için oradan ekstra kendim üzüldüm. sunderland'li taraftarlar için sevindim.

bir şeyler eksik, ama hep eksik kalsın, sorun değil. sonuçta hepimiz kendi kafamızda yarattığımız dünyalarda yaşıyoruz. ben cardiff için ağlamayı, 90 dakikalığına liverpool'luların mutluluğunu/acısını paylaşmayı seviyorum. benim için kültür bi noktada.

ama sevmiyorsanız, kendinizi garipsemeyin. hiçbir anormallik yok. neticede, sporların tümü, bunları yıllarca yapan insanların, hayatlarını bununla idame ettirebilmesi adına oluşturulmuş yarışlardan ibaret. en azından benim saydıklarım için. umursamayabilirsiniz, hatta umursamamanız daha mantıklı.


yine de güzel şeyler hep. hani eskiler pazar günü banyosunu yapıp bizimkiler izlermiş ya... ben pazar akşamı kanal a'da ligue 1 maçı izliyodum. hafta sonunu iple çekiyodum çünkü 500 tane maç oluyodu. isveçlilerin bile bilmediği isveç takımları hakkında bi şeyler bilmek hoşuma gidiyodu.

çok duygulandım ağlıycam, i <3 endüstriyel şit

evet

aldım ya aldım. her sınav dönemi aynı şey.

cevap yazıyorum.

fiski yudumluyorum

hayatımda ilk kez yaptığım bir şeyi

yüzüme kil maskesi yaptım, burnum kaşınıyor, ana avrat küfrediyorum..

temmuzda gideceğim bir festival için bilet aldım tam şu anda. çohmutluyum.

Yemek yapacağım, nepisirsem.com'u kurcalıyorum.

liverpool-chelsea

dışarı çıkıcam, minyatür kale maç atıcam bacağım boyundaki bebelerle, zevkli oluyo.

cigköfte yapacam bulguru isladim bekliyorum.

bira almaya çıkıyorum.

dünkü partiden kalan yemeklerden/tatlılardan yedik, dışarı çıkmak için yerimden kalkabilecek gücü bulamadım bir türlü.
ilham gelsin diye bekliyorum.

izlemediğim işler güçler bölümlerini izliyorum

Can sikintisi sacimi mi kestirsem memleket bira iciuormus bende mi icsem tv.bisey yok..:/

bavul kapatıyorum :)

Akşam dışarı çıkma konusunda kararsız olduğum için arkadaştan bir işaret bekliyorum..

kakaolu kek yiyorum ve çay içi
yorum.

eve yeni geldim. evde olurum zaar, reddit falan internette takılıyorum.

hayır işi

psikiyatriste ve psikoloğa yıllarca gidilebiliyor bazen. bu tarz rahatsızlıkların tedavisi çok uzun sürüyor ve düzenli gideceksin. ne kadar süre gittin?

Psikiyatristi değiştir bence, onlar bilmeyecek de kim bilecek..

psikiyatriste farklı zamanlarda, farklı kişiler olmak üzere 6-7 kere gitmişimdir. anlat diyor. anlatıyorum. şiddetli okb diyor. biliyorum diyorum. ilaç veriyor. psikoloğa ise 2 kere gittim. 2 seans yani. o da 1-2 sene önceydi. hiç bir faydasını görmedim. bi kere beni anlamadı. çözemedi.

mesela ben anlatırken diyordu ki "yo hayır kendinizi yargılamayın" ablacım ben zaten sorun olduğunu düşünüyorum.

ya neyse. yazamıyorum da zaten her şeyi. bunu yazarsam şu olur muhabbeti işte.

bana dindar bi psikiyatr veya psikolog lazım. artı mesela psikologlar da pahalı çok. benim tedavim yok ya. kendimi bildim bileli böyleyim heralde. ama artık çok şiddetli son 4-5 senedir. neyse ya.