kap.org.tr'ye bak. borcu varsa, alacağı ve aktifleri (sabit kıymet, yatırım, nakit ve benzeri) de var.

www.kap.org.tr

Eylül 2022'ye göre:

Dönen varlıkları: 2.643.743.734 TL dönen varlık; kısa vadede nakde dönebilecek varlık demek.

Kısa Vadeli Yükümlülükleri: 1.892.796.228 TL

yani neymiş, elindeki kısa vadede paraya çevirebilecekleriyle, kısa vadede ödemek zorunda olduğu borcunu ödemekte hiç bir sıkıntı çekmezmiş. Borcunu ödedikten sonra fazladan 700 milyon lira da kısa vadede parası var.

Sorun uzun vadeli yükümlülüklerde: 3.722.304.892 TL

bunu da ödeyebilmesi için önünde vakti var. Geçen sene 700 milyon zarar yazmış. Bu sene az da olsa karda. Demek ki, ekonomik olarak doğru kararları alıyor. 700 milyon zarardan kara geçmek kolay değil.

Gördüğüm kadarıyla bu sene geliri çok düşmüş. Klüp büyüdüğü zaman, geliri artıyor ama maliyetleri daha da çok artıyor. Yani şirket asıl faaliyetinden ne yaparsa yapsın, zarar ediyor. Bir şekilde bunu tersine çevirmesi lazım. Hem büyüyüp hem de maliyetleri gelirlerin altında tutarsa 1-2 senede toparlar.

Türkiye'de too big to fail durumu var.
Ama Avrupa'da olsa satilmislardi şimdiden ki benim beklentim bu. Brezilya'daki gibi dernek kurallarinin değişip kulüplerin satılması.

Su an en iyi durumda olan gs çünkü elinde hala arazi ve proje var. Ha en iyi yönetilen değil ama sadece geçmiş yönetimlerin zamaninda yaptığı iyi arazi yatirimlari sebebiyle. Yoksa spor kulübünün arazı yatırımı pesinde koşması da garip.

Bu noktada düzgün bir hükümet çatısı altında bu kulüplerin borcu devlete, halkin bankalarina yüklenmezdi, haliyle satislari kesin olurdu.

Besiktasin misal borc alacak farki 2.3 milyar lira. Bu öyle Türkiye liginde sampiyonluk vs ile ödenmez. Çok ciddi küçülme, çok ciddi maliyet kisma gerektirir ama bunu da yapacak adamlar türk kulüplerinde yok.

Neyse, zaten dediginiz gibi ödenecek borclar vardi ama devlet yardim etti kulüplere işte. Etmese daha kötüydü durum.

Bu borclar öyle kolay kolay kapanmaz. Sürekli Avrupa'da başarılı olup oyuncu satmak lazım ama turk takımları bunu yapabilen takimlar değil. Yıllardır ayagini yorganına göre uzatan takım yok.

Ömürlük saat ne demek herkes bunu söylüyor da sadece bahane gibi geliyor, casio f91w asker saati ya da 200 dolarlık casio gshock da ömürlük mesela

Bari yatırımlık ileride elden değerlenmiş halde çıkarabileceğin modellere bak, yatırımlık desen anlarım :)

valla kimsenin saatine bakıp statüsü hakkında yorum yapmam. en azından benim aklıma gelmiyor.

ayrıca 50bintl türkiyede geçen senenin tam 10bintlsi o yüzden aslında çok aşırı pahalı bir şey değil. ama tabi ihtiyaç harcamasından çok zevk harcaması sınıfına girebilecek bir durum.

ben şahsen böyle bir şey almam. saat alcaksam da o fiyatlarda varsa akıllı saat alırım.

ama herkesin hayata yaklaşımı farklı. eğer zevkiniz için bunu almak istiyorsanız. sormayın bile.

3 senedir takip ettiğiniz bir ürünse alın geçin, parasını siz kazanıyorsunuz sonuçta.

bu tarz bir statü sembolüne ihtiyaç duyduğun bir ortamdaysan hiç düşünme al.
fayda desen saat yani, yatırım desen değil, havası dışında bir olayı yok bana sorarsan. o da o saati anlayabilecek bir çevren varsa değerli. rastgele biri bu saati sonuçta anlamayacaktır.

eğer 100 liralık saatle ezik 100binlik saatle kral olunuyorsa o parayla bir psikoloğa gitmek daha iyi bir yatırım olacaktır.

saati göstermek dışında hiçbir özelliği olmayan şeye o kadar para vermek hiç akıl karı değil.

Saat bambaşka bir alan/hobi/zevk. Takip ediyorsan alabilirsin ama değerlenir mi ona da bir bak.

Son birkaç yılda tasarım saatler 3x 5x yaptı diyorlardı bu da öyle saatlerden mi gerçekten mesela?

öncelikle amaç nedir, herhangi bir ortamda statü kazanmak mı ? eğer öyleyse gerçek zenginlerin bu tip statü aksesuarlarına önem vermediklerini hatırlatayım.

kendini birkaç gün daha iyi hissetmene yol açacak ve sonra eğer gerekirse elden çıkarmanın zor olacağı bir ürünü ben almazdım. şu saatin çok üstünde rakamları hiç düşünmeden harcayabilecek tanıdıklarım var. hiçbirinde böyle bir pahalı aksesuar görmedim. en azından kendilerinin aldığına şahit olmadım. takanlar da, okuldur mezuniyettir vs bir vesile ile hediye edilmişti hep.

ben bu parayı buna vermem,

saat bir hobi ve her hobi gibi o işi anlayanlar arasında bir statü sembolü. bence bu saat aşırı lüks eğer smokinle falan gezmiyorsan gereksiz.

o fiyat skalasının biraz üstünde harika grand-seikolar var. veya cidden güzel omega'lar var.

ben hatta 60ktl bütçe ayırsam iki saat alırım. 30k'ya

yani şöyle derim.

bir grand seiko mu?

yoksa iki omega veya alt markalar falan mı?

2000euro'ya çok çok iyi saatler var. ben öyle kovalarım.

grand seiko'nun üstü bence gereksiz lüks. çok paran vardır elbette rolex falan takabilirsin ama onun da o kadar çok taklidi var ki anlamı kalmadı artık.

Sizin babaniz fakirmis. Kaynak: zengin baba fakir baba

vermem. saat kullanmayı sevmiyorum. apple watch var, fonksiyonlarını kullanıyorum, koşuyorum, arkadaşlarla yarış yapıyorum. düz normal saat çok saçma bir şey. bir de üstüne 50 bin vermeyi aklım almaz.

saati göstermek dışında hiçbir özelliği olmayan şeye o kadar para vermek hiç akıl kârı değil +1

Ha ben saatin gerçeğini, sahtesini, 500 liralığı ile 50 bin liralığını asla ayırt edemem, ondan da olabilir ama bana aşırı mantıksız geliyor ve bir saate o kadar para veren insanları acayip yadırgıyorum.

Valla ben de vermem o paraya öküz alınır cidden. Bana göre verilmez de. Bir saate 50 bin verebilecek oranda kazanıyorsanız verin.

işportada çakması vardır, ilk olarak ondan alıp bir hevesinizi alsanız. :)

bütçe 50k ise alternatif olarak tag heuer düşünülebilir.

Herkese fikri için teşekkürler. Buradaki tavsiyeler doğrultısunda tissot prx powermatic 80 aldık. 12 bin tl. Hem daha ucuz hem daha şık.

Evde iki kişiyiz ve çalışan insanlarız dolayısıyla çok bulasik çıkmiyor; genelde 2-3 günde bir çalışıyor, eğer fırında vs bir yemek yaptıysam yoğun modda yoksa eko modda olur.

Evde iki kişiyiz ve evden çalışıyoruz, sürekli bardak, kupa, tabak çıkıyor. Bir de yemek yaptıysak bazen günde iki kere çalıştırmamız bile gerekiyor. Genellikle günde bir ya da iki günde bir.

Sadece tencere/fırın tepsisi yıkıyorsam çok sıcak ayarlarda, onun dışında makine kendisi seçiyor.

4 kişilik aile. Her gün bir defa çalışıyor. 10 günde bir falan çalışmadığı gün oluyor. Hep 70 derecede tencere ayarında çalışıyor.

3 kisiyiz, hergun calisiyor.
en uzun tencere tava modunda yuksek sicaklita yikaniyor.
2:55 suruyor toplam yikama.

Haftada 3 çalışıyor. Tek kişiyim, eve sadece akşamları geliyorum. Yemek yaptığım tencereyi tavayı da bulaşık makinesinde yıkıyorum. Yıkamasam haftada 1 yetecek.

hafta 3 falan. hep 70 derecede yıkıyorum. çünkü bulaşıkları asla sudan geçirmeden makineye atarım.

Ben utanmasa kendisini bile makinede yıkayacak bir insan olarak termos dışında istisnasız her şeyi makinede yıkıyorum. Böyle olunca çabuk doluyor ve haftada en az 5 gün çalışıyor. Hemen hemen her seferinde içinde yağlı tencere, tava vs olduğu için de 70 derecelik programda çalışıyor çoğu zaman.

her gün yarım yükte çalıştırıyorum. bulaşık yıkamak, onların kuruyacağı yeri bankoda kullanamamak ve su israfı sebeplerinden dolayı asla elde yıkamam. bence bu devirde elde çamaşır yıkamak neyse bulaşık yıkamak da odur.

sadece moka potumu ve kahve içtiğim fincanlarımı elde deterjansız yıkıyorum.

tek kişiyim, haftalık yemek hazırlığı yaptığım günlerde bazen günde iki kere bile çalıştırıyorum.
onun dışında eğer mutfağa girip yemek yapmadıysam, dışarıdan falan yediysem iki-üç günde bir olur.
normal günlük yemek yapıyorsam, evde yiyorsam her gün çalışıyor ortalama.

airfryer'ı kullandıysam, tencere, fırın tepsisi, ocak ızgaraları vs. koyduysam yoğun programı kullanıyorum.
döküm tencereler ve makineye özellikle girmemesi gereken, makinede yıkanmayan şeyler dışında (weck kavanozların lastikleri, kristal bardaklar, düdüklünün plastik parçaları, termos vb.) her şeyi makinede yıkarım.
hem su hem zaman tasarrufu.

yalnız yaşıyorum, yemek yapmak ve yemekle arası pek iyi olmayan biriyim, haftada bir açıyorum o da tencere tabak değil kahve fincanı, kupası tükendiği için. aşırı yağlı bir şey yapmamışsam ekonomik modda kullanıyorum.

4 kişilik aile evimde her gün çalıştırıyoruz.
2 kişilik eşyalı öğrenci evimde ev sahibi çalışıyor dediği halde çalışmadığı için çalıştıramıyoruz :)

Tek kişiyim 2-3 günde bir.

iyi süper biz de 1-2 günde bir çalıştırıyoruz da israf mı yapıyorum acaba şimdiye düşünmüştük :) elde yıkama zaten daha çok su kullandığımız için direkt yok bizde.

tek yaşıyorum, yemek yapıp yapmadığım zamanlara göre değişiyor ama ortalama 3-4 günde bir. en yüksek dereceli program, durulayıp koymam.

ben yarı dolu da olsa her gün 1 saatlik 65 derece modunu kullanıyordum. evlendikten sonra %110 doldurmadan çalıştırmak istemiyor eşim ama geçenlerde bunun ne kadar saçma olduğunu bardaklardaki lekeleri çıkarıp çıkarıp gözüne sokarak gösterdim. artık her gün bir kere çalıştırıyoruz. tatile gitmişsek komşuya anahtarı verip günde bir kere çalıştırmasını istemiyoruz, tabii o kadar da değil :P sorry.

Bence de.. neye cabalican. Mis gibi yaşa git işte keyifli keyifli. Adını hatırlayan son kişi de öldüğünde bu dünyaya hiç gelmemiş olacaksın xd

Karmakarışık. Net bir cevabı olmaz bu sorunun.

Yarın ne olacağını bilmiyoruz ama ektiğimizi biçiyoruz, uzun vadeli program yapan, yarın da başına bir aksilik gelmeyen hayatta bir şeyler başarabiliyor. Şans da çok önemli bir faktör. Hangi tarihte, nerede, hangi ailede doğduğun çok önemli. Bu kadar farklı konuların, denklemlerin, bilinmeyenlerin altında insanın hayatında ne kadar kontrolü, “free will” i var, tartışılır. Hayatın bir amacı da olması gerekmiyor. En kötüsü ise denememek. Belki bir anlamı vardır, belki uzun bir ömür çok mutlu olacaksındır. Keşke dememek için elinden geleni yapmalısın. Yaşlı başlı insanlara soruyorlar, hepsi benzer şeyler söylüyor.

Kazanacağından fazlasını verme kafasındayım. Emek değerli, zaman değerli. İçi boş ünvan, anlamsız başarı kıstasları için değmez.

Değer. Bir oyun hakkın var, oynamıyorum deyip gitmek çok mantıksız. En azından bir tur denerim.

Sence mozart öldü mü? ya da aziz sancar ölecek mi? O halde ölümsüzlüğün peşinden koş.

her şeyi boşveremeyecek kadar uzun ciddiye alınmayacak kadar kısa bir hayatımız var. çöz çözebilirsen.

misal, bugün istifayı basıp gidesim var. iyi kötü birikimim ve hatta borsalarda düzenli getiri sağlayacak tecrübem var ama çoluk çocuk var diye riske giremiyorum. hadi her şeyi başardım diyelim ilk fırsatta güneyde huzurlu bir köye kasabaya atayım kendimi diyorum ama hanım ve/veya çocuklar razı gelmez.

neticede olmuyor işte.

İşte ben hayattan huzur bekliyorum. Yemek yemek takılmak sevişmek zaten bunlar için yaşıyorum yaşıyoruz. Daha fazlasına gerek yok.

Ha benim olanı benden alırlarsa john wick’e dönüşürüm o ayrı.

O yüzden dümdüz yaşamak bence çok güzel.

ölüp naapcan?

eksisozluk.com

hayır, çünkü buraya ilk üye olduğumda evliydim ama buradan tanışıp sevgili olan, evlenen baya kişi var.

Kimseyle görüşmedim. Görüşmeyi de düşünmüyorum. Herkese herkese yürüyor burada.

@şekerler diyarında, yakışıklı erkek yok demek istedi galiba. Kadınlar top model gibi.

Guzel kiz yok duyuruda.

Evlendim bile ben.

Valla flört de oldu evlilik de oldu. Duyurunun etinden sütünden yararlandım yani.

Güzel kız yok diyenin tipini görmek isterim.

Burada ne kadar erkek gördüysem çoğu tipsizdi, kadınların hepsi taş gibiydi.

Ruhen +1 görelim bakalım tipleri

Hayır. Yürümedim de hiç. Güzel kızlar gördüm ama zirvede de ifşa zamanında da.

Benim arkadaşım olup da tanışan eden falan yok. Fakat duyurudan tanıştığım ve duyuruda birileri ile tanışanlar var. Nicklerini hatırlamıyorum. Eski zamanlar zaten. Sayılır mı? Ahahaha

evlendim.

Ohoo evlendik biz buradan.

Evlenmeden önce de zirvelerde falan tanışmıştım birileriyle ama çoğunun nickini bile hatırlamıyorum.

Ahhh eski duyuru ahhhhh.

Ahhhh eski zirveler ahhhhhh.

@romario en iyisini sen yapmışsın.

Duyurunun otoritelerinden "ohoo burda neler döndü neler" falan gibi bir yorum beklerdim ama hiç oralı olunmadı.

Dur bakayım. Evet, iki sevgilim oldu buradan. Bir kaç günlük sevdalarım da oldu. Hepsi de sayko killer, sağolsunlar çok şey öğrendim sayelerinde. Kurt kışı geçirir, yediği ayazı unutmaz. Evet.

Sözlükten 5.5 senelik bir sevgili yapmıştım. Sonu kötü bitti ama giriş ve gelişme güzeldi.

Sözlükten Fbuddy de yapmıştım. Sevgili gibi bir şey oldu sonra. Tecrübesizlik işte, bağlanmak istemem diye uzak durdum. Bir süre sonra tekrar gördüğümde morbid obez olmuştu. Ama ne kadar zeki, ne kadar düzgün, ne kadar güçlü biriydi. Umarım her neredeyse, çok mutludur.

10 sene önce, duyurudan biriyle tanışmıştım. Yukarıda yazdığım bir kaç günlük fling. Yıllık izin alıp benimle tanışmaya Suriye sınırına yakın bir şehirden gelmişti. Dünyanın en yeşil gözleri ondaydı. Gerçekten çok güzel gezdik, derin derin bakıştık, sarılmalara doyamadık. Günler geçti, izni bitti, memleketine geri döndü ve aramız bir şekilde bozuldu. Benim hatam büyük ihtimal, çok toydum. Tam olarak ne yaptım, yapmadım, bilmiyorum ama sevgili olalım isteğimi geri çevirmişti. Üzerinden bir sene geçti. Facebook üzerinden mesaj geldi. O zamanın parasıyla 50 bin lira istemişti. Beni kurda kuşa yem etmeyin. Eski sevgililerimi arıyorum çaresizlikten demişti. Ben de “biz hiç sevgili olmadık, sen istemedin” gibi saçma bir cevap vermiştim. Beynimin büyümesini henüz tamamlamadığı bir dönemdi herhalde. Çok yazık.

güzel kız yok diyenin tipini görmek isterim +1

hayatımın en büyük aşklarından birini buradan biriyle yaşadım.
kısa-uzun süreli flörtler falan da oldu tabii.

ayrıca sadece flört değil, çok sevdiğim 1-2 dostum da oldu buradan.

evet oldu.

Çok iyi ve yakın arkadaşlarım oldu, hatta buluşmada komşumu buldum :))

Onun dışında 1 flört denemem oldu ama sonu gelmedi. Başka da birşey olmadı.

Eski Kadıköy buluşmaları iyiydi ama muhabbet olarak :)

açıyorum. okuyabilir.

hatırladığım kadarıyla gönül işlerinde duyuru pek açmadım bugüne kadar ama duyuru kullanıcısı olan biriyle haşır neşirken açacağım varsa da açmazdım.
onun açması da beni rahatsız ederdi.
böyle şeyleri ayıp ve samimiyetsiz buluyorum biraz.

genel bir soru sorulabilir tabii ki, gönül işleri özelinde cevapladım.

Tanıştığım insanlarla sözlük muhabbeti bile kurmamışızdır, kaldı ki nickimi söyleyeyim. Eskaza biliyorsa soracağım varsa da sormam +1

@blatta hiberna, @ruhen hastayim ben ve benzerini yazacaklar +1

Böyle durumlar Sözlük, Duyuru, Twitter gibi yerlerde rahat yorum yapmayı engeller sanırım istemesen de. İkincil bir anonim hesabı var sanırım o yüzden bazı kişilerin.

sözlük'te yazdığımı bilmiyor. sözlük de okumaz. duyuru diye bir şey olduğundan haberi yok :) başka bir hayat yaşıyor.

downtown abbey'de vardı ya. hafta içi diyorlar, o ne diyor kadın. onun gibi bir şey :))

duyuruda birbirlerinin nicklerini bilen aktif kullanıcı sayısı toplasan 30-40 kişi etmez. (ifşa ve etkinlik dönemlerinde bu sayının 1500-2500'e çıkmasını bi kenara bırakıyorum) dışarıdan tanışılan kişinin de ekşiduyuru kullanma ihtimali yok denecek kadar az. bu yüzden öncelikle buradan tanışmış olmaları gerekiyor bence.

dolayısıyla "buradan kimseyle tanışıp flört ettiniz mi?" gibi bir soru aslında daha kapsayıcı, daha keyifli bir soru olurdu.

cevap: hayır öyle şeyler yapmazdım.

@IncredibleMau Duyuru vasıtasıyla tanışıp sevgili olan, flört eden insanlar olduğunu duymuştum, aslında daha ziyade bu o kişilere yönelik bir soru ve meraktı.

hesabimi acan manitamla yanyanayken gonul isleri duyurusu aciyordum xd

Açanları biliyorum. Birbirlerine destek bulmak için yazıyorlar. Aradıklarını bulamayınca duyuruyu siliyorlar. İfşa olmadıklarını sanıyorlar.

Evet okuma ihtimalini göze alıp yazıyorum ama hiç bir zaman okumuyor. En son dayanamayıp duyuru açtım okumadın mı diye darlıyorum. :(

Okuması amacıyla duyuru açmadım hiç ama görürse de dert etmem hatta açıyorum diye haber veriyorum. Genelde okumuyor ve duyuru açmamdan hoşlanmıyor.

duyuru açmıyorum, yorum/fikirlerimi yazıyorum, bir bilgiye yada konu ile ilgili farklı görüşlere ihtiyacım olduğunda ilgili kategoride başlık/konu açabilirim, benzer şekilde gönül işleri'de de ancak kendi ilişkimiz için açmam, farazi bir durumda ki fikir/görüşleri duymak için açarım.

e adam o kahve bardağını 90 derece açıyla tutarak Maslak turu yapamayacaksa ne anlamı kaldı :) kartonla alır isterse içeride içer. kalanını da yanına alır, dışarıda gezer. kupa talebi olmadığı için direkt kartonlarda veriliyor. Eğer büyük çoğunluk kupada isteseydi, tam tersi olurdu.

ben de cahilliğimden soruyorum, starbucks a gittiğimizde filtre kahve ya da amerikano alırken kupada olsun istersek kupada veriyorlar mı tşk

@gabe h coud :)
Isletmelerin dogrudan talebi sekillendirme secenekleri de var ama hic o yola girmiyorlar gibi. Cogu insan kupada icmenin secenek oldugunu dahi bilmiyor olabilir. Bazi ulkelerde karton bardak istendiginde ekstra odemesi oluyor mesela.

Konu uzerine arastirma yapmadim fakat karton bardak ve logonun pazarlama etkisi bahsettigim karton bardak maliyetini gormezden gelmelerine olanak sagliyor olabilir.

pandemi vs. bir sebeple kaldırmadıysalar evet isteyince kupada/bardakta veriyorlar. hatta starbucksta kendi kupanızı götürürebiliyordunuz. ama büyük boylar kupada olmuyordu sanırım.

Prag ve Los Angeles'ta içtiğim kahvelerde de kartonda gelmişti. Diğer şehirlerde zincir kahveciye gitmediğim için mug istemiyorsam hep "to go" diye özellikle belirttim.

Bir de sene 2023 (oldu diyelim) hala Starbucks bardağıyla hava attığını düşünen kimse kalmamıştır diye düşünüyorum.

@freebird'ün sorusuna cevabım: Nero veriyor, Starbucks her yerde vermiyor, şubesine göre değişiyor.

“Diğer ülkelerde aksi belirtilmedigi muddetce kahve kupada servis edilir.” Starbucks vb kahveciler için bu önerme çok geçerli değil. Masaya oturmadan ayakta sipariş verdiğiniz yerlerde alıp gidersiniz varsayımı oluyor.

Ben hep bulaşık çıkmasın diye böyle yaptıklarını düşünmüştüm. Deterjan, su, elektrik, bulaşıkları dizecek personel ve bardakların makinede olacağı sürede kullanılacak ekstra bardaklar kartondan pahalıya geliyordur. Starbucks'ta istersek kupada geliyor ama sanki biraz yüz eğiyorlar gibi geliyor bana. Ben kupada olsun dediğimde sanki ekstrem bir şey istemişim gibi hissediyorum.

@archmage mahmut, yasadigim ulkede de ziyaret ettigim diger Avrupa ulkelerinde de bana boyle denk geldi. Subeye gore degisiklik gosterebilir belki.

Porselen fincandaki kahveye insanların adını yazamıyorsun, onlar da paylaşamıyorlar sosyal medyada. O da sosyal medyadaki bedava reklamını ortadan kaldırıyor.

Frençayz şeysi yüzünden,
İşletmelere her ay satıyorlar o bardağı zorla adam da ne yapsın kullanıyor. Kullanmasa parasını ödeyip, bir de bulaşık yıkamayayım diyor.

Umut Sarıyaka karton bardak olayını çözmüş:

i.pinimg.com

bir özeleştiri olarak belirteyim ben hiç değerlendiremiyorum. boş boş %0.1 usd faizinde duruyor. ev, dükkan gibi gelir getiren garanti assetler almak istiyorum ancak o kadar da birikimim yok. kripto ve borsadan parayı kıranlara özeniyorum ama kaybeden de çok olduğu için risk alamıyorum.

Biz bölüyoruz aile olarak. Az cok demeden boluyoruz. 3 tane hissemiz var, Altin/dolar/euro. Toplam mesela 6bin tl atacaksak her birine 1000 tl atiyoruz. Ortalamada fena degil ama tabi baska bir sey buyurse ayri bir konu ama cok kafayi takmamak lazim.

Eylül'deki borsadaki bakiyemin şu anda 3 katına çıktığını yazayım. üstelik Ekim'de sosyete düğünü yaptım, tüm masrafını da borsadan satıp karşıladım. düğün maliyeti 3 katına çıktı böyle bakarsan.

aşağıdakileri alıp sattım ve bir kısmı hala portföyde

conse, mepet, smrtg, imasm, yylgd, euren, prdgs, makim, rubns, klrho, krpls, obase, aztek, hktm, kmpur, segyo, alfas, kcaer, turex, golts, tuprs, tskb, krvgd, enkai, karel, tukas

kredi ödeyip anca geçiniyoruz. birikim yapamıyorum.

Borsa %60 share, %40 bond. Son bir yilda cok saglam zarar ettim. Satmayacam 3-5 yila kadar, toparlayana kadar.

en bastan belirteyim, yurt disindayim.

son 3 yildir yatirimlarimin ezici cogunluklari S&P500 ile NASDAQ. S&P500 NASDAQ hisselerini de iceriyor aslinda, ama tum yatrimlarimin daha teknoloji airlikli olmasi icin ben ayrica NASDAQ a da yatirim yaptim.

Aylik kazanci takip etmiyorum, bence o asiri stresli bisey. Genel olarak maasimdan arta kalan ufak miktarlarla bu endeksleri alip unutuyorum.

2020de yeni baslamistim, tam covid oncesi girdim, hersey cakildi ama 2 aya toparladi ve hersey sacma sapan artti. her kurusumu yatirdim bu surecte. 2021 de ayni sekilde.

2022de de tam tersi her sey sacma sapan dusmeye basladi. nisandan sonra yeni yatirim yapmadim, kazandigim para elimde nakit olarak duruyor su an, ama yatirimlarimi da hic satmadim.

2020 subat ile 2022 kasim arasi haftalik dolar bazinda ortalama %0.5-%1 gibi bir artis gostermis yatirimlarim, benim ufak ufak ekledigim paralar da dahil buna. tum dususlere ragmen ortalama bu. sadece bu sene hala zarardayim, ancak gecen 2 sene ile birlikte totalde +dayim. paraya ozellikle ihtiyacim olmadikca satmayi dusunmuyorum. elimde kalan fazla nakit ile de ev kredisine girmeyi dusunuyorum.

3 yilda sunu gordum, piyasalarda iyi bir gun oluyorsa hersey hepberaber artiyor (ya da kotu gunde her sey dusuyor). tabii ki isin icinde olup detaylara hakimseniz belli basli hisseler daha iyi artiyor. mesela son 5 senede gamestop, luluelmon, crocks, chipotle hisseleri amazon, google, apple, netflixten filan daha fazla artmis (ilk grup 5x, 2. grup 2x yapmis). buna benzer sekilde dususler yasayan sirketler de var (peloton, zoom vs) o yuzden tum hisselere birden yatirim yapinca (tum endekse yani) totalde +da kalabiliyorsunuz. endeksler cunku top X sirketi barindiriyor bunyelerinde, deger kaybi yasayip batanlarin yerine yukselenler giriyor. bu sebeple tek tek hisse secmenize de gerek kalmiyor. S&P 500 her sektorden top 500e bakarken NASDAQ daha cok teknoloji sektorunun top 100 sirketini takip ediyor. Dolayisiyla teknoloji sektoru artinca her iki endeks beraber artiyor, ancak NASDAQ in artisi daha hizli. Dususu de oyle.

vücut için olan makinelerin başlıkları cilde daha hassas oluyor. sakal olan makineyi karın, sırt, bacak vs. için de kullanabilirsiniz ama hassas bölgeleri kanatabilir.

body için ayrı başlığı ve tarağı (aparatı) var. onlarla kullanabilirsin.

Sakal için olanlar genital bölgede kullanılmıyor. Değdi mi kanatıyor. Elini biraz kaydırsan ve fazla değse soluğu acilde alırsın valla. :)

Ama özellikle vücut olanlarda genital bölgede kullanılıyor diyorlar ama ince deri sonuçta, kanatır mı, keser mi vs yorum almak lazım.

Bununla ilgili duyuru açacağım. Makine önerisi gelirse bakarsın.

2 philips makinem var. İkisiyle de hem sakal hem bacaklari aliyorum sorunsuz.

Ayrı başlığı varsa kulanabilirsin ama sakal kestiğin başlıkla diğer bölgelere girmeni önermem :)

Bende çok başlıklı olanlardından var, makinanın vucut başlığı da var, onunla alıyorum. Philips'in en ucuz makinası sanırım MG3370 mi ne.

kabul etme. risk almaya değmez.

Çek B2B'de çok yoğun kullanılır. Gerçek kişinin kullanması ise kıllanmak için yeterli bir sebeptir. Müdürüm Amerika'dan yeni mi gelmiş. Kamuda yüksek mevkide memur olma ihtimalini bile sorgularım. Nakit, havale. Başkasını kabul etme. Gerekirse satış yapma. Tahsil edemeyeceğin satış aslında bir hibe, bir bağış, bir write off'tur.

bu kadar kolay kredi alınan bir yerde niye çek diye sorarım bankalar para dağıtıyor.

çeki sordurmak gerekir; kim yazmış, kim cirolamış, çek sahibinin ödenmeyen çeki var mı, ne kadarlık çek ödemesi yapmış v.b bilgileri öğrenin, bir bankacı tanıdık varsa yardımcı olur.

çekin vadesi nedir, 90 günden fazla ise kimse pek almaya yanaşmaz, alacak olanda çok kırar.

nakite acil ihtiyacım yok vadesini beklerim dersende, nakit alacağının üzerinde bir çek istemen gerekir, arada ki vade farkı için.

Çek işinde hep risk vardır, Acil ihtiyacın yoksa çek alma derim, karşı taraf diretirse de acil nakite ihtiyacın olduğunu, çek ile uğraşmak istemediğini söyleyebilirsin.

malzeme alım satım, taahhüt işleri hala çek üzerinden dönmektedir, piyasa da çok fazla nakit dönmüyor.

Bir şahsın hele de bir memurun çek karnesi olması garip geldi bana.

kendi çeki değildir. çeki sorgulatabiliyorsun findeks falan. oradan kontrol et sıkıntı yoksa al. memurun cirosu da olsun

memurun çek defteri olması bile garip bence de.

@roket adam
çek defteri olmasına gerek yok ki yaptığı bir iş karşılığı veya bir alacağına karşılık çek almıştır.

memur mu çek karşılığı iş yapacak? ben olsam uğraşmam.

Arkadaşlar kusura bakmayın. Farkı nedir bilmiyorum ama çek değil senetmiş vereceği.

senet daha mantıklı ama alma derim, yine de.

senetse alma. çek daha garanti. karşılıksız çekte hapis cezası var. senet tam bir sürpriz. ne çıkacağı belli olmaz

rüşvet çeki/senedi olabilitesi yüksek. bulaşma derim. naçizane tavsiyem...

edit : senetse hiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiç alma.

Bir önceki is yerimde oluyordu bu. Gece yatmadan stres oluyordum "o soktugumun üretim hatti umarım gene durmamistir" diye. Is yerinde de işin çok hastası değildim.

Su an baya seviyorum, öyle bir stresim olmuyor. Haliyle haftasonu gelse de rahatlasam olayim yok.

Galiba is yeri ile alakalı. Yani sevdiginiz is, sevdiginiz is yeti olunca bu da geciyor gibi.

Ben bu arada biraz alkol alıyorum acayip bunalmış haldeysem isten dolayi. Bir de güç antrenmanı spor.

Bu yüzden mesaisi 14.20’de biten bir işte çalışıyorum. Çalışmayı sevmek ve çalışkan olmakla saatlerini birilerine hibe etmek bambaşka mevzular. İş saatlerinizi azaltabiliyorsanız azaltın, millet hafta içi güneşi göremiyor resmen.

İşsizlik emin olun dünyanın en kötü şeyi benim gözümde. Elbette sağlık, sıhhat en önemlisi. Ancak işsizlik bu hayatta en çok korktuğum şeylerin başında. Çoğu kişi için de öyledir eminim.

Yani demek istediğim işiniz var. Para kazanıyorsunuz. Sigortanız yapılıyor. Bunları düşünün ve bunalıma girmeyin. İşsizlikteki bunalım bambaşka bir şey.

Çalıştığım işi sadece mesai saatleri içerisinde ciddiye alıyorum. Saat 18:00 dan sonra telefonlarıma minimumda bakıp kendi hayatıma devam ediyorum. İş ve özel hayatını ayıramadığın senaryoda kafayı yersin. Tabi mesai saatleri içerisinde sorumluluklarının bilincinde bir birey olmak gerek ki insanlar seni bu anlamda yargılamaya kalkmasın. kesin bir çizgi koymaya çalış.

Dünyanın en iyi işi de olsa bunalmak mümkün. İşimi seviyorum ama tembelliği daha çok seviyorum.

Şunu fark ettim ben; hafta sonunu ne kadar dolu dolu geçirebilirsem hafta içi iş günleri de o kadar rahat geçiyor.

Hepimiz bazı sıkıntılar yaşıyoruz. Kah yönetici kaynaklı, kah iş, kah saatler/yoğunluk, kah maddi getirisi.
Açıkçası burada kişisel yaşam koçu gibi pozitif düşün, iyi hisset, hedeflerine odaklan demiycem. Çünkü yöneticin sana kötü davranırken veya takdir etmeyip sadece olumsuzlukları görürken hedefe odaklanıp bir şey yapmak çok da kolay değil ya da işte hak ettiğini alamıyorsan, yataylarından düşükse maaşın yine çok zor bu.

Bazen bana "neye yarayacak ki?" hissi geliyor. O yüzden normalde kapasitemin ve eforumun kat kat üstüne çıkan ben, son yıllarda biraz daha geri bastım. Yıpranıyorum çünkü. Yapılması gerekenler + belki bir tık üstü şeklindeyim kişiye göre. Yönetici ya da ekiple sorunun yoksa yine çaba gösteriyorsun ama diğer türlü yine bir bıkkınlık geliyor insana.

Bu durumlarda ben kendime şu soruları sorup ona göre çözüm arıyorum;
-burada olmam benim kariyerime ve deneyimime ne kadar katkı sağlayacak?
-başka bir yere geçsem ne kadar zaman alır?
-maddi ve manevi tatminim daha mı iyi olur?
-şu an mobbing mi görüyorum, yoksa bazı noktalarda duygusal mı düşünüyorum?
-diğer yerler nasıl acaba? içeriden bilgi alabilir miyim? Gitmeyi, yeni bir yerde kendini kanıtlamayı göze alabilir miyim?

Cevaplarına göre iş bakınmaya başlıyorum. :)

işim eve 5-10 dk. haftada 2 gün evden çalışıyoruz. onu da pazartesi ve cuma ayarladım, gerekirse perşembe şehir dışına çıkıp pazartesi dahil İstanbul dışında çalışabiliyorum.

işim çok stresli, önümüzdeki aylarda da devam edecek bu stres. sonrasında güzel günler gelecek bahar ile birlikte.

arkadaş grubum var. mümkün olduğunca planlı yaşıyorum. gelecek bir kaç ayda hatta önümüzdeki sene için planlar yapıyoruz. kısa sürede kolaylıkla iyi yerden rezervasyon yaptırılamayan mekanlara bir kaç ay önceden rezervasyon yaptırıyorum. konserler, tiyatro, geziler, sene içinde serpiştiriyorum. perşembe cuma takvime bakınca genelde önceden planlanmış bir aktivite oluyor. stresimizi alan, güzel aktiviteler, özet olarak benim için önemli. spor da aynı şekilde. eğer istanbul'da isem, haftasonu mutlaka sabah erkenden belgrad ormanı'nda koşuyorum, yürüyorum.

işsizlik kötü ama güzel bir işte çalışmadıktan sonra iş hayatının da bir anlamı yok ki.

Soru biraz yanlış anlaşılmış. Ben NASA'da da çalışsam çalışma saatleri içinde bir şey yapamam. İşten sonra uyuyana kadar da çok şey yapılamıyor. Dinlenmek mi, duş almak mı, film izlemek mi... Çalışma hayatı modern insana boş zaman tanımıyor. Sorun daha derin, sistemsel.

bu biraz kişinin motive olma şekline göre değişir ama. Ben mesela mutsuzsam sosyalleşmeyi, dışarıda kop kop yapmayı sevmiyorum. Kendi içimde konuyu çözmeye çalışıyorum. Etkinlik, spor değil de biraz daha kafamda netleştirmeye uğraşıyorum.

İşten rutin bir bunalmadan bahsediyorsan; hafta içi tiyatro, arkadaşlarla buluşma veya yürüyüş, belki kendime küçük bir hediye (çıkıp güzel bir mekanda kahve-kitap yapmak, istediğim bişeyi alma)k gibi şeyler yapabiliyorum. Hafta sonu 1 gün mutlaka çıkıyorum gece eğlencesine. Hafta sonu laptop açmıyorum acil bişi yoksa.

onun dışında istediğim şeyleri doğru bir bütçe planlamasıyla alıyorum, dışarı çıkıyorum, arkadaşlarımla vakit geçiriyorum. Bu bi nebze olsun "bunlar için çalışıyorum, bunları yapabiliyorum" dedirtiyor bana.

Cumartesileri kordonda deniz havası alıyorum güzel bir yemekle birlikte. Bir hafta götürüyor o motivasyon şimdilik.

Hafta içi takıl erken bitiyorsa işin. Paşa torunu falan değilsen öyle ya da böyle çalışmak zorundasın; bunu kabullenmek ilk etap. Akabinde mevcut durumunu rasyonalize edeceksin, şu kadar param var bu kadar lazım falan gibi. Sonra da usul usul yürüyeceksin işte. Maaşla primle falan bir halt olmaz bu arada anca çorbayı kaynatırsın, bir yandan başka ticaretler kovalamaya bak enerjin varsa.

haftada sadece 1 gün izni olan benim disimda kimse yok sanirim.

ben de bu duyuru ile nerede yanlış yaptigimi tekrar tekrar sorguluyorum.

eger haftasonunu iple cekiyorsan ya is degistirme zamani gelmistir, ya calistigin sektor hatalidir, ya da baska bir tatminsizlik (para vs) soz konusudur.

yaptigin isi seviyorsan, calistigin ortam toksik degilse ve karsiliginda hakkaniyetli bir kazanc elde ettigini dusunuyorsan zamanin nasil gectigini anlamiyorsun, hangi gunde oldugunu unutuyorsun. Sali saniyorsun ama persembe olmus farkinda degilsin.

ikisini de yasadim..

@ekşisözlük hesabından gelen 10 ekim tarihli mesajı okuyun

ben de bu konuyu atlamıştım, şimdi bir kısmını geri getirdim.

browser history'e gidin, kullanıcı eksisozluk diye aratın, profiline tıkladığınız yazarlar geliyor. oradan daha önce takip ettiklerinizi tekrar takip edin.

o brother where art thou

İki şafak arasında - selman nacar

klasiklerden:
The Shawshank Redemption

yenilerden:
Parasite

not: kriterler, begendiklerin, izledikerin vs. de onemli ve ona gore de onerilebilir. benim sordugum ve cevap verdigim diger film duyurlari da fikir verebilir.

Arn: The Knight Templar bunun birde ikincisi var ama ilki kadar güzel değil çok tutunca ikincisini çekmişler tadında.

yenilerden stutz

life of david gale
iddia ediyorum pisman olmazsin

Dogville
Le haine

Naked

(bkz: three billboards outside ebbing missouri)

Precious (2009)
Ağlamaktan, üzülmekten mahvol.
Dünyanın en üzücü filmini şimdiye kadar neden izlememiş, duymamışım diye düşün.

nice guys

About time

bulaşıcı hastalık fikri çok makul gelmeye başladı covid'den sonra.

Hoca'ya sormuşlar "Kıyamet ne zaman kopacak" diye. "Hangisi" diye cevap vermiş. "Nasıl hangisi, kıyamet işte" deyince hoca da demiş ki: "Karım ölünce küçük kıyamet, ben ölünce büyük kıyamet".

Muhtemelen bu süreç o kadar hızlı olmayacak. Farkına varmadan yavaş yavaş azalarak biteceğiz. Sonunda dünya tamamen yok olduğunda üstü muhtemelen bomboş olacak.

-Küresel ısınma sonucu bütün buzulların erimesi, denizlerin taşması ve düşük rakımlı bölgelerin sular altında kalması sonucu dünya coğrafyasının değişmesi,

-İçilebilir su kaynaklarının aşırı azalmasının çölleşmeyi getirmesi, Kıt su ve gıdaya erişimin büyük kargaşa ve savaşlara yol açması.

-Aşırı ısınma sonucu denizlerin buharlaşması ve oluşacak buhar tabakaları/bulutların güneş ışınlarını engellemesi sonucu önce yeni bir Nuh tufanı, arkasından yeni bir buzul çağı.

bence kokteyl olsun bir yanda uzaylılar saldırsın diğer yanda yanardağlar eş zamanlı harekete geçsin depremler olurken yerin altından zombiler çıksın

dünya'nın yorungesi de degisiyor, manyetik alana gore sapma ve eksenin cikma sonrasinda mutlu son. yasadiginiz icin tesekkur ederiz.

en gerçekçi senaryo 3. dünya savaşı.
devletler birbirine atom bombası göndermeye başladığında konu kapanır.

uzaylıların gelmesi tabi ki hoş olurdu. virüs olacağını sanmıyorum.

Küçüklükten beri güneş veya dünyadan daha büyük bir meteor çarpacak da dünyanın sonu öyle gelecekmiş gibi geliyor bana. Aklımda neden böyle kalmış bilemedim.

ben de bir gun bi gok tasinin yorungeye girecegini ve eldeki tum teknolojiye ragmen cozum bulunamayacagini dusunuyorum.

Melancholia ya da Deep Impact gibi olsun

teknoloji

bireysel silahlanma, bol cephanelik.

The Road filmini izlemediysen, izle.

yazar yazmaz yazan yazar +1. en iyi hazırlık silahlanma olmalı. ve yedek. evine bir şey oldu ya da evinden uzakta yakalandın. gidebileceğin bir başka yer hazırlığı. minik bir depo kiralayıp orada tutabilirsin. kırsalda da gömmek bir çözüm olabilir. minik bir arsa alıp oraya hazırlıklarını gömersin.

mesela bu iş için tekne almazdım. silah varsa bütün tekneler bizim.

reddit'te preppers diye bir sub var, tam senin kafada insanlar. deli gibi kıyamet hazırlığı yapıyorlar. takip etmeni öneririm.

verdikleri en ana tavsiye fiziksel kondisyon. çok şaşırmıştım bu tavsiyeye ama aklıma yattı, adamlar diyor ki ne kadar stok yaparsan yap, sokaktaki güçlü adam değilsen stoklarını koruman mümkün değil. o yüzden bu herifler stoklamanın yanı sıra paso vucut geliştirme fitness falan kasıyorlar ahshsh.

Doğu Karadenize taşınmakla işe başlayabilirsin.
Küresel ısınma bu hızla devam ederse en son çöl olacak vatan parçası orası çünkü.

kaynaklari bol issiz bir yere git. mumkunse ada.

ama insanligin sonu gelsin bosver. dunyanin insansiz yeni bir baslangici daha iyi.

doomsday preppers diye belgesel vardı, youtubeda da aratırsan kafayı buna takmış insanların 5-10 yıl yaşayabileceklerini düşündükleri sığınaklarını gösterdikleri bölümler var

gibi
youtu.be

doomsday bunkers/shelters diye aramalar yap youtubeda

nato ve tsk üslerinden uzak bir yerde, yani nükleer saldırının hedefi olmayacak bir yerde, suyu olan ve toprağında buğday yetiştirebileceğin, merkezi olmayan bir yerde arsa alarak işe başlayabilirsin.

yapan bir asker tanıdığım var, yer lokasyon belirtmeyeceğim ama 3 sene önce 100 bin lira civarı bir maliyetle kendine ufak bir ev yaptırıp, çeşitli ürünler ve hayvanlar yetiştiriyordu. tamamen bu dediğin amaçla.

ondan gördüklerimi sıralayacak olursam, silah, depoda bolca kendi yetiştirdiği yiyecek malzemesi, yedek benzin, güneş paneli ile enerji üretimi, jenaratör, su deposu, et için 20 30 tane kaz, 3 sene gidecek kadar bir yemeklik yağ stoğu. hiç bir şeyimiz kalmazsa en kötü buğdayı haşlar yeriz diyor ki haklı adam.

ayrıca fiziki altın/gümüş kesinlikle. böyle bir senaryoda bankada milyonlarca liranın olmasının bir anlamı yok, devlet muhtemelen el koyar.

Şehir dışından ev al.

yahu bu anlatılan durumlara kadar düşülen bir senaryoda gerçekten hayatta kalmak isteyecek kadar yaşamayı seviyor musunuz? Fallout oyunundaki gibi nükleer kıyamet kopmuş
insanlar birbirlerini vurup yağmalıyor, ben hala kırsalda kendi kendime yaşamaya çalışıyorum ama ne için? Hayattan hangi keyifi almayı düşünüyorsunuz ki o aşamadan sonra? Elektrik zaruri ihtiyaçlar harici yok, gıda çeşitliliği çok az ve bir noktadan sonra hatta yok gibi, bulunduğun "güvenli" bölgeden ayrılamazsın, benzin falan zaten sıkıntı. Ee 10 yıl ya da daha fazla bu şekilde yaşadın diyelim bunun ne faydası var ki?

Bilmiyorum bu tarz bir "kıyamet" senaryosu olsa ben çok kasmam herhalde acısız şekilde giderim direkt. Ben yaşamayı seviyorum hayatta kalmayı değil.

kıyamet günü hazırlıkları yapan çok fazla insan var . aklımda daha çok kanada ve amerika'da yaşayanlar kalmış. bu konuda detaylı birkaç belgesel izlemiştim. evlerindeki sığınak depolarda koli koli konserveler stokluyorlardı .son kullanım tarihine göre tüketiyorlardı.tabi havlu kağıt tuvalet kağıdı powerbanklar vs.
hatta guruplar kurmuşlar tatbikatlar yapıyorlardı.
bu tip belgeselleri internette bulabilirsin.

Daha az film seyret. Zombili oyunları falan bırak. Bir de ciddi ciddi yanıt yazmışlar.

Oldu olacağı ülke içi ekonomik ve sosyal karışıklık, onu da yurtdışına yerleşerek kolayca aşarsın. İş imkanı falan ara, sorudan anladığım kadarıyla gençsin muhtemelen, o tür imkanlar sana daha açık olur. Çok pimpiriklenirsen Avustralya, Yeni Zelanda falan kas artık.

bide ciddi ciddi yazmışlar diyip akabinde akıl vermek...tamam en zekimiz sensin.

www.aleyha.com.tr

sitede farklı ürünlerde var göz atmanı öneririm.

Zombi apokalips senaryosu yazmışsın, onu ciddiye almadım ama diğer daha olası ihtimal için diyecek bi şey olabilir. Zannedersem yaştan. Belli bir süre sonra akıl verme modu otomatik yükleniyor. Neyse babam boomer ama ben X kuşağı mensubuyum, "OK boomer" çekmeden evvel peşinen söyleyeyim.

Mevcut dünyada gelişmekte olan bir ülkede orta sınıf hatta orta üst sınıf herhangi birinin bu tarz bir hazırlığa maddi ve mental gücü yetmez. Bu tarz kıyamet günü hazırlıklıklarının psikolojik bir tabanı var. Ama önce neden mantıksız olduğunu anlatalım:

Nükleer savaş senaryosunu ele alalım. 2 kişilik nükleer bir sığınak yaptırma maliyeti en az 2-3 milyon TL. Bu sadece inşaatı. Havalandırma sistemi, elektrik sistemi, gıda stoğu (ve bunların sürekli yenilenmesi), haberleşme tesisatı, radyasyon engelleyici kıyafetler falan derken çok rahat 7-8 milyon TL harcamanız gerekir. Kaldı ki burada bahsedilen ürünlerin birçoğunu doğrudan temin etmeniz çok zor. Ha bir de bu kadar masrafı yaptıktan sonra nükleer füzeler havada uçuşurken sizin sığınağa ulaşabileceğiniz mesafede olmanız lazım. Yoksa bi de yaptığınız masraf da boşa gider:D

Bilim kurgudan çıkalım. Kıtlık senaryosunu ele alalım. Bir depo tuttunuz mütevazı ölçüde. Gıda konserve istiflediniz. Peki o gıdayı kim koruyacak? Öyle ya da böyle birileri sizde gıda olduğunu görecek ve doğrudan hedef haline geleceksiniz. Kıtlık temalı birkaç film izleyince bile anlayacaksınız yiyecek sahibi sıradan bir vatandaş olarak neler yaşabileceğinizi.

Vandallık ve yağmanın gırla döndüğü bir dünya senaryosunda zaten orman kanunları geçerlidir. Sakladığınız her nakit, altın, gıda vb unsur sizi direkt hedef haline getirecek. Öyle ya da böyle sizden daha güçlü biri size saldıracak ve elinizde ne varsa alacak.

Daha da gerçek dünyaya inelim. Allah korusun bir savaş durumu... Siz uyanıklık ettiniz, böyle durumlar için bir depo tuttunuz yiyeceğinizi, paranızı ve kıymetli zıynet eşyanızı oraya sakladınız. 2 tehlike var: Savaş durumunda gıda sıkıntısı yaşanırken mutlaka birileri gıdanızın kokusunu alacak ve sizi bir şekilde yağmalayacak. 2. tehlike de şu sizi yavaşlatacak. Allah korusun yaşadığınız bölge yoğun düşman saldırısı altında diyelim. Herkes kaçarken siz malınızın derdine düşecek kaçamayacaksınız. Ya da her şeyi bırakıp kaçacaksınız. Sonrasında düşman askeri bölgeye geldiğinde sizin gıda deponuz ve varsa maddi birikiminiz size kalacak mı sanıyorsunuz?

Bu tarz hazırlıklar yapanlar yok mu? Var tabii ki. Mesela dünyanın birçok ülkesinde çok zengin iş adamlarının, girişimcilerin bazılarının bu tarz önlemleri var. Evlerinde, ofislerinde ya da ulaşabilecekleri noktalarda sığınakları olan iş adamları var. Hatta multimilyonerlerin mega yatlarının bazıları sığınak özelliklerine sahip:) Ama onları acil durumlarda o noktalara ulaştırabilecek bir ulaşım ağları da var mesela sizden farklı olarak. Uçak, helikopter, özel araçlar... O sığınakların ve ailelerinin güvenliğini sağlayacak güvenlik ve sağlık ekipleri de var mesela.

En önemlisi bunların hepsini finanse edebilecek, ve acil durumlarda ekibinin sadakatle onlara çalışmasını sağlayacak maddi güçleri de var.

Ya da devletlerin bu tarz acil durumlar için her sene güncelledikleri önemli insanlar listeleri ve tahliye sığınak planları var. Atıyorum ciddi bir felaket durumunda devletlerin "acil kurtarılacaklar" listeleri var ve direkt ordu eliyle bu adamları adreslerinden alıp sığınağa götürmek gibi planlar var. Mesela önemli bilim adamları, teknoloji üreticisi girişimciler, önemli devlet görevlileri için seviye seviye kurtarma planları yapılıyor. Bu senaryolar güncelleniyor.

Yani çok zengin ya da çok önemli bilimsel çalışmalar yapan önemli biri değilseniz, sıradan bir vatandaş olarak bunlarla uğraşmanın çok da bir manası yok. Ha acil durumlar için kenara biraz altın, nakit para atmak, nolur nolmaz diye konserve stoklamak sizin bileceğiniz iş.

ama bence harcayacağınız zamana ve masrafa yazık.

genelde insanlar alisveris bagimliliklarinin uzantisi olarak boyle seylere giriyorlar. terapi.

bir miktar nakdi döviz olarak evde güvenli bi kasada vs de tut.
cephanelik topla vs demeyeceğim ama bireysel silahlanma da evine yağmacı girdiğinde kendini korumak için başvurabileceğin bir diğer yol.
ev kendininse güneş/rüzgar vs gibi yollardan enerji elde etmenin yoluna bak.

kinetik enerjiyi elektriğe dönüştüren aletler var onlardan edin.
(benim deprem çantamda bir fener var mesela dinamolu ve usb çıkışı var mekanizmayı çevirdikçe en azından telefonumu şarj edebiliyorum)

daha profesyonel enerji çözümleri de var onlara da şuradan ulaşabilirsin
ecoflow.com.tr

bir de benim aklımda olan şey büyük bir depremde yolların çoğu patates olacağı için güvenli yerlere ulaşabilmek adına (tabi hayatta kalırsak) kross bir motosiklet.

otomobil ve arazi araçları en ufak bi engelde yolda kalır ama kross motoru dağa taşa vurabilirsin.

bu işin sonu yok, bütçene imkanına göre sky is the limit.

Zombi uzaylı vs değil de bir süredir amatör telsizcik lisansı fikri kafamda dolanıyor.

Deprem, sel, tsunami gibi sebeplerle iletişim alt yapımız zorlamaya çok müsait.

nikah elbiseleri var desek...


süreç içindeki genel masraflar
beyaz eşyalar arçelik
mobilyalar ikea
perdeler, mahalle perdecisi
mutfak takımları trendyol

...

100'u rahat bulur.

iki taraftan birinin beyaz eşyası, mobilyası varsa düşer bu rakam.

en az 200

Nikah elbisesi kimin var mesela gelinlik?

Evin yoksa kiralar uçmuş durumda, depozito, emlakçı komisyonu ve taşınma masrafları 20 tutar en az.

@gabe

Evlenme falan yok hocam ortada merak edip sordum :D

Ben 150 civarı hesapladım her şeyi.

Tahminim 130 binleri geçer totalde.
Atladıklarını sayayım;
Alyans/nişan/nikah kıyafetleri - organizasyon masrafları
Ev satın alma/kiralama
Özellikle ufak tefek göze batmayan şeyler birleşip dağ oluyor.

Yakın zamanda (mayıs 2022) ablamı evlendirdik. Kendisi pazarlık yapmayı bilmediği için her işe ben de gittim. Konum İzmir.

Beyaz Eşyalar: Hepsi Siemens, çamaşır,kurutma,buzdolabı,bulaşık makineleri. Totali yaklaşık 50k.

Mobilyalar: Bu inanılmaz geniş bir küme. Onlar 3+1 dizdi. Ortalama 2+1 için eşyaları da ikea'dan alırsan oda başı 30k küçük odalar için 20k alabilirsin. Perde dahil.

Perde: İkeadan yaklaşık 5k ya tamamlandı.
Mutfak: Yemek takımı+çatal bıçak+kahvaltı+tencere (12 kişilik) totalde 20k (jumbo, paşabahçe)
Ev içi dolaplar, ıvır zıvır 10k

Hocam güncel bilgileri veriyorum. Bu söylediklerimin hepsini geçen ay aldım.


Beyaz Eşya: 40 Bin
Mobilya: 90 Bin
Mutfak Eşyaları: 15 Bin
Perdeler: 12 Bin
Halılar: 8 Bin
tektaş, alyanslar, elbiseler, Gelinlik- Damatlık ıvır zıvır: 20 Bin

Beyaz eşyayı en ucuzundan seçtin diyelim altus, regal falan.
Onlar bile 20-25 tutacaktır en az. Bizim burada spotçu bile full beyaz eşya paketi yazmış 16bin.

Mobilyalar sadece temel ihtiyaçlar özelinde 30-40 civarı tutar.

Perde ve türevi nevresim falan ıncık cıncık eşyalar tahminen 10-15 civarına gelir.

TV ve küçük ev aletleri 10-15...

Ev eşyaları, tabak çanak 10-20...

Tüm bunların yanında bir sürü masraf da çıkıyor, evin elektrik tesisatı, suyu osu busu bir şeylerin değişmesi gerekiyor ya da ufak tadilat işleri çıkıyor mutlaka. Ya da bir şeylerin nakliyesi, kurulması, kurdurulması... Onlar da 5-10 tutar.

Bu kısım ev eşyası kısmı 80-100 civarında.

Diğer kısımlara geçelim.
En sade nikah bile, 20-30'a malolacaktır.
Gelinlik damatlık 20-25 (gelinliğin kirası bile 8-10 civarı)
O gün gereken hazırlıklar saç, makyaj, gelin arabası süslemesi vb ıvır zıvırlar 5-10
Nikah salonu 2 bin falan istiyor yine.
Fotoğraflar vs yine bir o kadar tutuyor. En düz haliyle tabii bu.

Bir de emlak maliyeti var ki o apayrı bir konu.

Özetle 150 minimum. O da en temel olsun diye yapıldığı halilyle.

her şey çok pahalı, düğün de olsun derseniz 300-400.

bi bulaşık makinesi 10 bin olmuş 100 diyenler neyi fiyatlamış acaba :)

beyaz eşya pahalısına gitmezseniz 50 falan tutar. kurutma da alınsın tabii...

mobilyalar 60 70 tutar.

perde toplamda maliyet bile değil.

gidiyor yani.

Min 200.

eksisozluk.com

Bugün evlenmeye karar versem sadece nikah ve sağlık raporu masrafı olur. Ağaç kovuğundan çıkmış gibi eşyasız mı yaşıyorsunuz yav?

Evlenme masrafı denilen şeyin maliyeti sonsuzluğa kadar uzanır. Her gün internette saçma sapan bir sürü şey görüyoruz. Bunun bir sınırı yok.

normalde 2 taraf da aileleriyle mi yaşıyor yoksa en az birinizin kendi evi var mı?
eğer varsa zaten diğeri onun evine taşınır böylece evlenme masrafı diye bir şey olmaz.
nikahta da beyaz bir elbise giyersiniz, evlenmeye başvurmak da ücretsizdi sanırım.
yani iş sadece bir imza atmaya bakıyor.

sözlükte biri hesaplamış standart türk düğünü tüm gelenekler içinde 350k

Altın için davet etmiş.

Hem sizinle görüşmeyip hem istemeye davet etmesi değişik olmuş. Özellikle isteme ritüelinde en yakın arkadaş(lar) çağırılır çünkü.

İsteme ve nişanda genelde sadece aileler takı takar dolayısıyla altın beklentisi için çağırıldığınızı sanmıyorum.

Altın için olabilir bence de. Belli ki görüşmeye hevesli değil. Seni çoktan silip atmış. Ben olsam gitmezdim. Altın için olmasa da bunu bir başarı olarak görüp sana göstermek istiyor falan olabilir.

ruhen hastayım ben +1

ama sen ona bozulduğunu söylememişsin ki. müneccim mi bu arkadaş. kaç kere görüşelim dediğine göre vaktinde kurulmuş bir samimiyet var. haksızsın, diyorum.

arkadaşın belki de gerçekten çok yoğun olduğu zamanlardı ve görüşmek istediği halde görüşemedi. varsaymadan, farzetmeden, açık iletişim, her şeyin ilacı.

Benzerini ben de yasadim amaci o gun kalabalik olusturmak ve sevilen biri gibi görünmek.dugune fln da cagirir takiyi taktirir sonra kaybolur bir daha aramaz

elbette kontrat bitene kadar arttırma yapamaz, eski fiyattan ödemeye devam edin, kabul etmezse mahkemeye başvurup tevdi yeri belirlenmesini isteyip oraya yatırın.

Taşınma / yeni eve yeni düzen / elektrik - su - doğalgaz sayaçları ücretleri ve perde gibi yeni evde tekrar yapılması gereken şeyleri hesapladığımda her zaman mevcut evde ve düzende kalmak bana daha mantıklı gelmiştir. Bir de yeni ev sahibinin nasıl biri olduğunu, yeni apartman sakinlerinin kimler olduğunu bilmemek de cabası... Ben bu nedenlerle biraz inatlaşsam da kuzu kuzu kabul ettim. Yeni zammı saydığım masraflarla karşılaştırdığımda daha fazla masraf çıkmıştı çünkü...

www.cnnturk.com

kontrat bitiminde tüfe oranı neyse ona göre artış yaparım de.
5 yıl geçmeden kira artış davası açamaz.
10 yıl geçmeden de çıkartamaz.

Lokasyon neresi, çıkacaksanız biz girelim. Zira ev sahibiniz çok merhametli imiş. Bu kira Şırnak için bile mükemmel. Tüfe 85,hepimiz en az %100 zam yedik. Sizin hem kiranız düşük, hem de oran %50, üstelik sözleşmeniz bitecek ve ev sahibiniz sizi çıkartma ya da şartları daha ağır bir sözleşme imzalatma peşinde değil. Keşke bize de denk gelse bu ev sahipleri.

devlete git, diş temizliği çok standart bir işlem.

Devlette diş randevusu bulamazsın. Diş hekimliği fakültelerinden 4 veya 5. sınıf öğrencisi bulup onlara yaptıracaksın. Bağdat Caddesi'nde Yeditepe Üniversitesi Diş Hastanesi'nde yaptırıyordum ben zamanında, 90 lira mı ne vermiştim.

İlla ki bir kez diş taşı temizliği yaptıracaksınız. Sonrasında günde iki kez (doğru şekilde) fırçalamayı ve diş ipi kullanmayı alışkanlık haline getireceksiniz.

discilik bir durum varsa onu evde halledemezsin. senede 1 disci kontrolu, tercihen senede 2 dis temizligi, her gun dis ipi. hepsi ayni anda gerekli. baska seylerden kisip disciye gitmelisin zira eninde sounda illa ki daha buyuk sorun cikacak ve daha pahaliya malolacak.

Dişçi şart. Tanıdık dişçiye 500tl vermiştim diş taşı temizliği için. Devlette randevu kovalayın. Özel sigortanız varsa yılda bir kere ücretsiz diş muayenesi dahil olabiliyor.

@gabe @inheritance

Diş randevularına baktım da erken tarihlerde var ama bildiğimiz hastanede diş hekimligine randevu alıyorum degil mi ? Hiç gitmedim o yüzden soruyorum ve oraya gidince doktora dişlerimi temizletmek mi istiyorum diyeceğim yani neden geldin diye soracak ya ?

Bence temizlik yaptırdıktan sonra elektrikli diş fırçalarından alın. Bir daha tartar olmayacaktır. Ha fırça alırken de pahalılarına bakmaya da gerek yok. En uygun fiyatlı elektrikli diş fırçasından alın yeterli. Pilliler değil ama şarjlıları tavsiye ederim. İndirim kovalayıp diş fırçası kafalarını da ucuza alabilirsiniz. Geçmiş olsun.

Ha tabi ne yaparsanız yapın dişler beyazlamıyor. Ona çare henüz yok. Yurt dışında diş beyazlatan bantlar var ama bizim ülkemizde satışları yasak.

Devlette ücretsiz ve randevu bulursunuz mmuhakkak.

eskiden hatalıymış, şimdi doğrusunu yapıyorlar.

ya harcırah, ya gerçek gider yöntemi seçilebiliyor. ikisi aynı anda olmuyor. 100 eur harcırahı al ne yaparsan yap, ya da harcırah yok sana her harcamanın belgesini getir, demeleri lazım. eski uygulamanızdaki 50 eur aslında ücret geliri gibi görülüp vergiye tabi tutulabilir veya şirket için kanunen kabul edilmeyen gider olarak görülebilirmiş, yanlıştan dönmüşler.

burada harcırah mevzuatı var.
www.mazars.com.tr

burada da ayrımı açıklamaya çalışmışlar ama biraz zayıf hazırlanmış bir görüş.
vergialgi.com

burada da başka bir görüş.
nazaligundem.com

bir de buna bak. mevzuatı eksik ama daha açık bir yazı.
www.roedl.com.tr

benim bilgim de eksik olabilir, bu arada. konu hala netleşmediyse bir YMM görüşü almak işinize yarayabilir.

ik cının seni elemek için bir mazerete ihtiyacı var ee diploma puanı gayet güzel bir mazeret

Hiç olmadı. Girdiğim işlerin görüşmelerinde sorulmadı bile. Önemli olan kendini geliştirmek, tecrübe. Diploma notu 3.50 olup İngilizce bilmeyen biri bir şey ifade etmez. Ama biri 2.50 ile bir tane stajla iş bulabilir.

3.93. evet
çift anadal da yaptım. o da 3.50 üstü. en son görüşmede niye bu kadar kastın diye üstüme geldiler. çalışmaktan başka bir şey bilmez misin, biz akşamları içmeye, partilemeye gideriz, bize katılır mısın, dediler. aslında hem öne çıkardı ilk eleme aşamasında hem de en son görüşmede karşıdaki insanın farklı ve çok hoş görüşü nedeniyle engel olmak üzereyken, "tabii gelirim, work hard, party harder" cevabım sonrası çözüme kavuştu.

bir ara iyi para veren global firmalara bakıyordum. mckinsey çalışanlarınon hepsi 3.5 üstü ortalamalı idi, 3.5 da istisna genelde 3.9+ idi. Okullar da sadece bilkent, koç, boğaziçi ve sabancıydı.

Bence ortalama baya önemli.

bazı şirketler için ortalama şart. aselsan mesela 2.5 altı asla almıyor. benim 2.08di.

sordular söyledim. sonra bi yerde başladım.
ama dediğim gibi bazı yerlere düşük ortalamayla girmek imkansız gibi bi şey. veya uzun yıl tecrübe istiyolar.

Çalışmak istediğin şirkete bağlı.

Eğer top şirketlere girmek istiyorsan o zaman soruyorlar. Tek başına bu konudan elenmezsin ama hanenene eksi olarak yazılır. Eğer savunma sanayi hedefliyorsan yalnızca bu konudan elenebilirsin.

Eğer notun düşük ama üniversite sırasında sosyal anlamda aktif olduysan, mesela sosyal kulüplerde aktif rol aldıysan, etkinlikler düzenlediysen, kulüp yönettiysen vs, notunun düşüklüğü hanene eksi yazmaz ama kulüpçülük 2 3 + yazar.

Ama hem notun düşük hem de elde tutulur somut bir sosyal çıktı elde etmediysen üniversitede o zaman bazı şirketler bu konuya takılabilir.

Bir de eğer çok teknik bir pozisyonsa seninki o zaman notunun düşüklüğününü teknik mülakatta companse edebilirsin.
Ama o ilana 1000 kişi başvurduysa ortalaması 2.2 olankişinin mülakata çağırılması düşük bir ihtimal gibi.

sorulmadı bile bana. ik'da çalışıyorum global bir üretim firmasında.

Benim de not ortalamam düşük. Yeni mezunken 1-2 defa ortalama soruldu, her görüşmede de okulu uzatma sebebim soruldu. Sosyalliğin ve iletişimin ekmeğini akademiden daha fazla yedim.

Yurtdışının önem verdiğini biliyorum bence en büyük sorun yurtdışında ve yüksek lisans başvurularında oluyor.

Not ortalamanın yüksekliği değil de dereceyle bitirmemin etkisi her zaman oldu, oluyor.

2.12 ile mezun oldum. Bilgisayar Mühendisliği bölümü.

Mezun olduğum ay Ziraat Teknoloji ve Koçsistem'den iş teklifi aldım diploma notu sormadılar. Ericsson ise son stajını bizde yap sonrasında kadrolu devam et teklifinde bulunmuştu yani orası da o dönem umursamadı.

Öte taraftan Aselsan ve kamu bağlantılı kurumlar ya belli not ortalaması istiyordu, ya da üniversite sınavı sıralaması ve not ortamalası ile belli bir formül işletip sınırın üzerinde olmamı bekliyorlardı.

Farklı örnekler var, örneğin McKinsey'e bu notlarla mülakata dahi gidemezsin. Yurtdışı remote çalıştıran firmaların umrunda hiç değil.

Ankara'da şu an adını hatırlamadığım bir teknokent firması not ortalamamdan ötürü beni elemişti. Yani bu konu çok değişken ancak kendi tecrübem kurumların %70'i mezuniyet akabinde iyi bir üniversiteden de mezunsan bu konuya o kadar da önem vermiyor. 2 yıl tecrübe sonrası not ortalaması sorulmuyor bile.

Hocam bırak notu bende diploma yoktu, mezun olduğumda 3. şirketimde çalışıyordum :)

Olmadı. Beni mülakata alanlar özel üniversitede zar zor okumuş tiplerdi genelde. Ortalama olayı subjektif ayrıca. Odtü'nün 3.00'ı taşra okulunun ya da vasat özel üniversitenin 3.80'inden iyidir. Dandik özel üniversite mezunlarının ortalamaları hep 3.50 üstü. O yüzden iyi ortalama artık anlam ifade etmiyor. Bunu da geçtim Kıbrıs'ta 4 senelik bölümü 2.5 yılda bitiren dolu.

Sayginlik ve otorite sahibi olmak. Guclu olmak. Basarili olmak. Beni mutlu eden seyler.

hedefler ve planlar güzel şeyler ama "hayat amacı" mefhumunu her zaman saçma bulmuşumdur. benim hayatımın bir amacı yok. kalbinin sadece tek bir yanlış hareketiyle 10 saniye içinde yok olabilecek veya sokakta yürürken durduk yere gtüne sustalıyı yiyebilecek bir canlıyım. o kadar önemli olduğumu düşünmüyorum. kafam rahat, mutlu, insanlara zarar vermeden yaşamak benim için yeterli eğer amaç sayılacaksa.

I like to have a good time
Any of my friends will tell you
So if you confront me with stupidity
I'm doubly angry at you

demiş şair.

Budur, bu olmalıdır.

Hayatın amacının kesinlikle başarı olduğunu fark ettim. ne yaparsanız yapın, başarıyla yaparsanız saygı görüyorsunuz. küçükken en uzağa tükürmeyi başarmaktan, iyi bir masa tasarlayan marangoz olmaya kadar, her başarınız insanların gözünde sizi yüceltiyor. dostluklarınız daha kalıcı oluyor. herhangi biri olmamak, benim şu hayatta en önemsediğim şey. o yüzden başarılı insanların önünü kesmeye çalışanlar kötülerdir. o kişi hayattaki amacını gerçekleştiremesin isterler.

mutlu bir birliktelik de bence kişiyi tamamlıyor. bahsettiğimiz saygınlık, bu açıdan da önemli. yoksa her yer berkecan dolu, her yer instagramda öpücük pozu veren kız dolu..

Ya herro ya merro.
Benim de siradanliga, rutine, dumduz hayata tahammulum azaliyor artik.

dolar milyoneri olup geri kalan hayatimi dopdolu bir sekilde yasayacagim, hedef bu. Paranin getirdigi guc ve sayginlik paha bicilemez.

Amaç ya da hedef ulaşılabilir, ulaşıldığında yenisi olmadığında da hayalkırıklığı yaratabilir şeyler. O yüzden hayatı bir veya birkaç amaç / hedefe bağlamamayı öğrendim ben. Aslolan "anlam". Eğer kişi hayatının anlamını bulabilirse (ki tek değil, birkaç tane de olabilir) her ne yaparsa yapsın o anlamı gerçekleştirebilir. Bence...

Kendini gerçekçi şekilde tanımak, tanıdığın kişiyi sevmek, sevecegin eylemleri keşfetmek, sonuçtan değil süreçten keyif almayı öğrenmek.

Bkz. Şimdiki Zaman

Bu konuda coğrafya bir faktör bence. Dolayısıyla bulunduğumuz coğrafyada amaç HUZUR olmalı. Eğer yeterli huzuru yakalayabilirsen sonrasında onun etrafına istersen ekstra heyecan, istersen ekstra huzur sosu serpebilirsin, şekillendirebilirsin. Ama huzur temeli olmadan başka amaçlara yönelirsen hep biraz eksik kalırsın, yıpranırsın. Atıyorum bir Norveç'te doğsan huzur default olarak gelir zaten, orada gidip en riskli spor ne kardeşim? yamaç paraşütü mü? tamam getir bana oradan eğitimi, yamaç paraşütçüsü olucam diye gezinebilirsin, birisi de ne yapıyor bu demez. Ama burada adama gülerler.

www.hizliresim.com

www.eksiduyuru.com

mutlu olmak, sevdiklerimi mutlu etmek. öldükten sonra beni hatırlasınlar gibi bir derdim yok. mutlu mesut yaşayayım, insanlar beni gördüklerinde içten gülümsesinler, mutlu olsunlar, bol para kazanayım ve bunu güzel harcayayım, tatiller yapayım, en son da datça'ya küllerimi savursunlar. snorkelle dalan uzun sarışın bir elf güzelinin kulağından içeriye girsin bir parça külüm. iskelede tek ayak üzerinde sekerek çıkarmaya çalışsın, avucuna düşeyim, beni üzerine silsin.

@sekerler diyarinda bir ruya, arkadaş homelander herhalde.
başarı diyen herkes bana özgüvensiz ve övgüye aç gibi geliyor.

ben yaşanan zorlukların ardından gelen ferahlık ve mutluluk hissini seviyorum beni ruhen diri tutuyor.

masallardaki gibi sevdiğimle upuzun bir ömürle sağlıkla mutlu olmak..

sakinlik ve huzur.

haz. yani dopamin. her şey buna çıkar.

Yaşlılıkta dönüp baktığımda yaşadığım hayattan tatmin olayım, mutlu olayım. "Ulan bunca yılı bomboş, teneke gibi yaşamışım" demeyeyim. Bu kimi için title, kimi için gezmek, eğlenmek olabilir; bende birkaçı birden. Yani dengeli olsun hayatım; işkolik de olmayayım, gezicem diye kendimi de paralamayayım. Little little right into the middle hesabı.

Giderken "e tamam olduğu hali güzel. Yaşadık, bitti." diyebileyim.

hayatın amacı mutlu olmaktır. herkesi bambaşka şeyler mutlu eder. dolayısı ile herkesin cevabı farklıdır.

kişiye göre değişir. kimine göre mal sahibi olmak, kimine göre otorite sahibi olmak, kimine göre ünlü olmak vb. herkes mutlu olmak der. ancak çok sağlam bir para, mutlu bir aile ve her şeyi yapabilecek gücün bile olsa amacına ulaşmamış sayabilirsin kendini.
@onemoremile +1 coğrafya kaderdir bu da önemli bir etken.
benim için saygınlık, otorite, başarı falan amaç değil.

insan oldugumu unutturmayacak kadar az stresle yasamak.

kendini gerçekleştirme becerisi. mal, mülk, parasal olaraktan ziyade insanlık olarak.

Bilmiyorum. Henüz "amacım şu" dediğim bir şey yok.
30 yaşındayım, bu saatten sonra bulabilirmiyim bilemiyorum. Zor gibi.

2017 senesinde 35 yaşıma geldiğimde(89 doğumluyum) yaptığım tek aktivitenin kitap okumak olmayacak demiştim. O günden bugüne kadar yemesi, içmesi, yurt içi/dışı gezmesi gerçekleşti.

Şimdi ise 40 yaşıma geldiğimde pişman olmayacağım bir hayata sahip olmak istiyorum.

Hayatin amaci yok.

Hayatimin da bir amaci yok. Olmasini da istemiyorum. Yarin icin bir amacim var, bu gün icin koydugum bir hedef de var ama öyle tüm hayatimi anlamlandiracak yüce bir amacin pesinden kosmuyorum. Kosmayi da sacma buluyorum.

1) yok.
2) yok.

Amacım yok. Olması gerektiğine inanmıyorum.

Allah'a kulluk etmek

İlk adım sevgilinden ayrılmak. Kimse kendisini gerçekten sevmeyen birinin, lütfen kendisiyle birlikte olmasını istemez. Direkt açıkla ve ayril

neden mutsuzsun, ben olsam önce fiziksel sebeplerden başlarım. yemek düzenin nasıl? sağlıklı besleniyor musun? uyku düzenin nasıl? konakladığın yerde bir sıkıntı var mı? spor yapıyor musun? hareket ediyor musun? cinsellik tarafında bi problem, bir eksiklik var mı?

bunları giderdikten sonra diğerlerine geçersin. hemen çat diye bunalımdayım diyerek psikyatra gidersen ilaçları dayarlar, 10 sene kurtulamazsın.

Cikolata yiyebilirsin. Beyindeki serotonin ve endorfin seviyelerini artiriyor ve bu hormonlar mutluluk hissi veriyor.

Bu soruyu sormam üzerinden neredeyse bir yıl geçmiş:

www.eksiduyuru.com

Burada her şeyi yazmak istemiyorum ama mutsuzluğun vücut bulmuş haliydim, 26 yıl böyle bir karanlıkta yaşadım. Şimdi yarım yıldır utanmasam hayatı seviyorum diyeceğim. Üstelik şartlarımın hiçbiri de değişmedi :) Değişen şey düşünce sistemimdi. Terapiyi bu yüzden sonuna kadar savunacağım.

artık peynir ekmek gibi öneriyorum ama yapacak bir şey yok. şayet terapiyle ilgili içsel direnciniz varsa şu üç kitabı edinin ve dikkatli bir şekilde okuyun;

hayatı yeniden keşfedin
iyi hissetmek
akış

yazdığım sıralamada okursanız daha çok katkı sağlayabilir.

günde 500 mg magnezyum al. üç beş gün dene bakalım. bende işe yarıyor. coco çekmiş gibi enerji veriyor. güç veriyor. fiziksel olarak sağlam birinin depresyonda olması bana hiç mantıklı gelmiyor. öncelikle elle tutulur ne yapılabilirse yapılsın, demir gibi bir bünye var ama hala mıy mıy mutsuzluk devam ediyorsa sonra psikanaliz yapılsın.

sevgilinden de ayrılma şimdilik, durduk yere. belki seviyorsundur.

Kan değerlerine baktır ve magnezyum ve D vitamini kullan +1

Ayrıca uykunu 23.00-06.00 aralığına çek derim. 23.00'te uyumuş olacak şekilde, yapabildiğin kadar yap, farkı göreceksin.

Bir de güneşe çık olabildiğince, bir de yeşillik/toprak gör, ağaçlara sarıl. Bunların hepsini yapıp bir de öyle bak ilişkine.

yoruluyorsun çünkü çok fazla dikkat ediyorsun, ilgi alanlarının heyecanını kaybetmişsin, ne ile ilgileniyorsan önceden, onlarla ilgilen, yen alanlara bak belki bişiyler olur serversin falan. daha az yorulursun, mutlu olursun, kız arkadaşında daha az yormaya başlar.

ayril coco +1

Konudan alakasiz ama burada bahsedilen magnezyum nedir nasil aliniyor

Medipol’de indirimle 2900
Bu işin ederi 2000 2500 civarı. İndirim dediklerine bakmayın, atla deve bir iş değil. Her yer klinik dolu, 5 tanesini arayın fiyat alın. Ben Aslı Tercan’a gidiyorum Bağdat Caddesi’nde. Fiyat alın kaç olmuş şimdi acaba.

Diş beyazlatma diye okumuşum. Dentince iyidir, Göztepe. Fiyatı da uygun, 750 TL.

devlet hastaneleri. bedava ve çok memnun kalıyorum. he para vermezsem ölürüm insanıysanız netten bakıp 2-3 yeri sorun en pahalı olanına gidin.

100 bin kişilik şirkette çalışıyorum.

1-bugun basliyor diye sisteme girsem temiz iki hafta sürer bilgisayar bulmakti, bütün girisleri acmakti vs.

2-sirkete bağlı. Çok ünlü fmcg firmasında calistim, kart sistemi vardı. Dakika hesaplanır ona göre maaş verilirdi. Su an çalıştigim yerde ortam rahat. Sirkete bagli biraz, hatta şirketin ofisine de bağlı. Bizim her ülke ofisi böyle değil. Hatta fransa'daki başka ofisler bile böyle olmayabilir.

3-evet. Bazen öyle egitimler oluyor ki (sistem üzerinden) her soruyu cevaplayana kadar yapman lazım. Bir ara eu chain transactions diye bir test geldi, ofisce resmen kopya ceker olduk bunun cevabi ne ya diye. Baya zorluydu. Is güvenliği özellikle üretim olan yerlerde çok ciddi. Fmcg firmasi kimya fabrikasiydi, iki gün egitime gitmek zorunda kalmistim.

4-malesef. Bazen sabah 9dan başlıyorum aksam 4e kadar sürekli toplanti. Bitmiyor vallaha.

5-yorum yok. Yazilimcilar ile cok az muhatap oluyorum. Genelde hintli ekip hit or miss. Bazıları efsane, bazıları bu nedir arkadaş oluyor.

50 den fazla şirketin denetimine gitmiş, tr nin en büyük holding inin şirketlerinden birinde çalışıyorum.

1 hiyerarşi çok yüksek. Dolayısıyla çok normal.

2 mesai saatleri konusu hep hassas. 17:30 da bitiyorda 17:30'dur. 17:29 hep hatırlanır. İş olmasa bile 1.izinden sonra 2.si yasal şekilde izin kullanma prosedürü ile alınmadıysa sıkıntı çıkarır.

3 eğitim çok önemli, hep ciddiye alınmalı. Her yerde. Çünkü sizi tanımıyorlar, herkes sizin gibi kalifiye olmayabilir.

4 toplantılar da mesai saati gibi. cidden verimsizlik hat safhada.

5 çünkü parçalara ayrılmış durumda. İşin özelinde uzmanlık aranıyor.

Bütün maddeler için ortak yazıyorum bunı: kurumsal yerler çok büyük. Ve kontrol sağlanabilmesi adına prosedürlerle süreçler bağlanmıştır. Follow the route yaparsınız. Prize sokmayın denilmesi söylenir ve bunu duyarsınız. Mesaiye uyum ve izin alarak çıkış denir, buna uymanız beklenir. Bu sayede o yapıda herkes arasındaki düzeni koruyabilirler.

Ufak işletmelerde bunun kontrolü kolaydır. Yönetmek kolaydır. Ancak kurumsalda 17:30 öncesi hayat böyle.

Daha iyi önerileriniz varsa öneri sunma platformları toplantılarında bunları anonim yada doğrudan paylaşabilirsiniz. Verimli toplantı yada konu ilgilerinde ilerleyebilirsiniz.

Hep böyle değil. Çok etkili çalışan, hızlı karar alıp uygulayan çok kurumsal şirket var. Huzur olanı görmedim ama kompleks yapı beraberinde gereksiz stresi de getiriyor. Göze batmayan gizli işsiz çok sayıda olabilir.

Bizde mesela minimum toplantı. Az ama süper kalifiye çalışanla maksimum verim.

Aynen dediginiz seyler oluyor

Evet aynen her şey yazdıgınız gibi. Bir de bazı tiplerle karşılaşırız dersin bu adam nasıl okulu bitirmiş de buraya kadar gelmiş.

İşlerin erken biter birkaç saat erken gitmek istersin, yöneticinin ensesine şaplak yapıştırmıssın gibi muame görürsün.
Verimliliğin şirketin kapısından girerken ve çıkarken okuttuğun personel kartının her ikisi arasındaki süresiyle hesaplanır.
Toplantılar genelde toplantı yapmış olmak için yapılır.
Türkiyede böyle gidiyor işler

25k çalışanlı yerli bir kurumsal kere kurumsal bir şirkette çalışıyorum. gözlemlerim şu şekilde.

1) onboarding süreçleri çok yavaş işliyor ve bazı işlemler siz işe başlamadan tetiklenemiyor sap/sf girişleri vb. bu durum bürokrasi ile de birleşince hesapların açılması tam verimli çalışmaya başlama 2-3 haftayı buluyor. yöneticiler de acil üzerinize almanız gereken bir iş yoksa önce ortama adapte olmanızı bekliyorlar. iş belli bir zaman sonra yığılır.

2) evet, zaman yönetimi sisteminiz vardır her şeyi oradan yapmak en doğrusu.

3) ben üretim sektöründe çalıştığım için her şey çok ciddi 8 saat isg eğitimini sonunda sınavlı ciddi bir şekilde yapıyoruz 2-3 senede bir.

4 ve 5 bizde yok varsa da haberim yok. IT'ye ait sorunlar olabilir.

1. hesapların açılmasının uzun sürmesi normal.
2. net haksızsın. öyle kafana göre "elimde iş yok ne de olsa" diyip çıkıp gidemezsin.
3. mutlaka birisi parmağını prize sokmuştur ki bu eğitim veriliyordur. her şeyi geçtim İSG eğitimi yasal bir zorunluluk.
4. toplantı olayında haklısın. lüzumsuz toplantılar gerçekten dünyanın en sıkıcı şeyi.
5. sektörü bilmediğim için yorum yapamadım ama genel olarak bir "salla başı al maaşı" durumu olduğunu sezinliyorum.

Welcome to jungle

Hangi sektor

hepsi çok doğru. 2 de sen yerden göğe haksızsın bu arada, şirketle değil etikle ilgisi var, sadece trip yiyerek sıyırdıysan iyi.

Pandemi dönemi iş değiştirdim herkes evden çalışıyordu. Bilgisayarım daha hazır değilmiş, işe giriş işlemleri için gittim ik sunumu, imzalar vs derken yarın ofisinize geçebilirsiniz dediler. (40k+ çalışanlı yerli holding) ama çalışacağım ofiste kimse yok herkes home office. Bilgisayar da yok. Müdürüm aradı, sen memleketine dön hazır olunca gelir alırsın bilgisayarı diye. 2 hafta sürdü bilgisayarın gelmesi. Mesaiye gelip boş boş bekleme durumum bile olmadı. Aile evine dönüp yatmaya devam ettim.

Is aktarımı teams ten olacaktı haliyle. Bilgisayar geldikten sonra teams yetkisinin verilmesi de 3 hafta sürdü. İse başladıktan sonra ilk "ben bir şey yaptım" diyeceğim şey 3 ay sonraydi, hazırlaması 5 dk süren bir Excel raporu.

Bugün 1.5 yıldır aynı yerde çalışmaya devam ediyorum. Hala fırsatını buldukça müdürüme daha fazla iş ve sorumluluk istediğimi, canımın sıkıldığını iletiyorum. Bu süre zarfında 2 genel şirket zammı, bir de performansımın "iyiliği" sebebiyle özel zam aldım. Ekstrem dönemler hariç günde 70 80 mail atarak günü bitiriyorum. Genel olarak elim hızlı ve Excel hakimiyetim sebebiyle aynı işi yapan insanların saatler sürer dediği şeyleri dakikalar içinde bitirebilmemden kaynaklı boşluğa düştüğümü düşünüyorum. Yani bundandır herhalde, yoksa herkes çok yoğunum diye ağlarken benim canımın sıkılıyor olması çok mantıklı gelmiyor. Ağlayanlara benden sonra başlayanlar da dahil.

Çok yoğun çalışan sürekli mesaiye kalmalı bir şirketten geldim. Belki oranın temposuyla iş hayatına başladığım için yadırgıyorumdur, normali budur kestiremiyorum. Haftada 4 gün fix mesaideydim, sabah 7:45 akşam 21.00 şeklinde

Yani şöyle diyebilirler mi biz size zaten yıl içinde ara zam yaptık o zammı düşüp enflasyon zammı yapıcaz gibi

düşerek olmaz ama daha düşük bir zam yapabilirler. atıyorum normalde %40 yapacaklarsa, "zaten size zam yaptık arada" deyip %15 performans zammı yapabilirler.
yaşanmışı var burada. :)

Eğer şirket enflasyona göre zam yapıyorsa ve enflasyon %80 olduysa;
2022 Ocak ayında 100 lira maaş alan çalışanın maaşı (ara zamda ne olduğuna bakılmaksızın) 180 lira olacak.

Geçen Nisan’da maaşın 100 TL
2023 Mart’a kadar zamlarla maaş olmuş 160.
Enflasyon %80
2023 Nisan’da alacağın ek zam 20 TL

Isin is oldugunu ve her turlu mutsuz olacagimi dusunerek parasina bakardim. Imkanlar iyiyse donerim.

yöneticilerim farklı olacaksa bi düşünürdüm ama yine de ülke şartlarında karşılıklı birbirinizi sevmediğiniz ama nüfuzu olan kişi kariyerinize olumsuz etki edebilir sanki. zaten halihazırda iş arayışındaymışsınız, görüşmenizde abes bi durum yok, ben olsam görüşüp arayışıma da devam ederdim.

Küçük bir şirkette çalışırken bi patronla kavga etmiştik. Diğer patronlardan biri gel benim yönettiğim tarafta beraber çalışalım, onla iş yapmazsın vs dedi ama reddetmiştim.

Memnun olmadığım büyük bir şirketten istifa ettikten 2 yıl sonra aynı şirketin farklı bir departmanı benimle sözleşmeli olarak çalışmak istemişti, kabul edip 1 yıl kadar çalıştım onlarla. Hiçbir sorun yaşamadım. Fakat bu bahsettiğim şirkette direkt GMY'leri ayrı bu ekiplerin. İki ekip arasında bağlantı çok çok az. Bu arada yine bi vesileyle eski ekibime de hizmet verdim, onlarla da sorun yaşamadım. PS: Bu dediklerimin hepsi uzaktan oluyor.

Sonuç olarak, şirketin büyüklüğüne, bu departmanların ilişkisine ve işin doğasına göre değerlendirin bence.

Ayrilma sebebi Pandemi/aidiyet azalmasi 've burnout/yorgunluk ise donmeyi dusunurdum.

Ayrilirken kopruleri atmadiysaniz olumlu. Sizi onlar xcagirdigina gore demekki Boyle birsey de yok.

Bu durumda, eger terfi/promosyon, ek sorumluluk gibi diger isinizden ayri artilar olursa daha da iyi

Kimseyle muhatap olmayacağın bir iş olsaydı dön derdim ama her gün göreceksen bir noktada hoşuna gitmez.

biraktigin ise donmek kadar sacma bi sey yok bence

Hayır

Halihazırda işiniz varsa dönmeyin, biraz daha aradıktan sonra, yeni bir işe geçersiniz.

Ancak Türkiye'deki şirketler hakkında beklentilerinizi mantıksal ve doğru oluşturmanız lazım. 3 aşağı, 5 yukarı hemen hemen hepsi kötü. İyi yönetilen şirket çok çok az...


.

Bana rahat seks ortami var mi sorusu gibi geldi. Bagimsizligini ilan etmis olmayi, maddi durumu vs anlayacak baska sorular var.

bağımsızlık dereceni ölçüyor. gelin gelin, kalk şuraların tozunu al diyen kaynana mı, bayramda seyranda gidilen kayın valideciğim mi, bunları hep tartıyor.

Böyle bir soruyu direkt sormadım/sormam da ama ev arkadaşı da değil direkt yalnız yaşıyor olmasını umarım. Sebebi de rahat ortam falan değil çünkü ben de yıllardır yalnız yaşıyorum ortamsa bende de var. Bunu tercih etme nedenim bir nevi kendi ayakları üzerinde durabiliyor mu bağımsızlığını ilan etmiş mi yoksa hala çamaşırlarını anasına yıkatıp evin çocuğu gibi mi takılıyor.

“Ben özgürüm, evde çok rahatım” diyen tiplerden koşa koşa kaçıyorum. Çünkü erkek dediğin biraz da kendi yaşadığı alanı çekip çevirebilme becerisine sahip olmalı. Ne bileyim buzdolabı falan bozulmalı sonra gidip onunla ilgilenmesi gerekli. Evde ne eksilmiş ihtiyaçlar ne farkında olabilmeli. Kısacası bir evi tek başına temizliğinden, yeme içmesine kadar her anlamda idare edebilmeli. Diğer türlü gözümde ana kuzusu bir şey canlanıyor ne çekim kalıyor ne bir şey.

Siz onlara hangi anlamda soruyorsanız, onlar da size aynı anlamda soruyordur.

sadece sevisilecek yer icin sormuyorlar, emin olabilirsiniz.

hala annesine ütü yaptiran, kendi hayatini kendi yönetemeyen 'klise sünepe' olup olmadiginizi anlamaya calisiyorlar.

ayrica maddi durumu anlamak icin de sorulabilir özellikle istanbul gibi, kiralik ev fiyatlarinin ucuk oldugu yerlerde.

Kısaca paran var mı onu merak ediyorlar kanka yalnız yaşayanın parası da olur bağımsızlığı da.

maddi manevi belli bi olgunluk seviyesini geçmiş insanların ailesiyle yaşama oranı düşük, o yüzden nasıl yaşadığın sorusuna vereceğin cevaptan bir çok anlam çıkarılabilir. özellikle de kadın ailesiyle yaşıyorsa, mutlaka ailesiyle yaşamayan biriyle beraber olmak istemesi çok normal. yer sıkıntısı kriteri yani.

Her iki varsayimda doğru ancak birinci varsayim yani kendi ayaklari üzerinde durabiliyor mu durumu çok daha önemli, rahatça sevişmek 2 puan ise ayaklarinin üzerinde duruyor olmak 9 puan (10 üzerinden)

beceri, sorumluluk seviyesi canlanıyor benim gözümde. aileyle yaşamak biraz kötü bir imaj

Kadınlar artık vaktini kendi çamaşırını yıkamaktan aciz, bi yumurta bile kıramayan erkeklerle harcamak istemediğinden hemen sorup cevaba göre devam ediyor.

Bence hepsi birden. Aileyle yasiyorsa zaten parasizdir, kendi hayatini kuracak kadar ekominik gucu yoktur, sevisecek ortam da yok, her acidan sikinti yani.

Alev atan tiplerle takipleşmiyorum. Hatta “yürüyen” tiplerle de takipleşmiyorum. İlkokul arkadaşlarım falan var sadece. Kendim de sadece samimi olduğum arkadaşlarıma geyik amaçlı atıyorum.

sadece yakın arkadaşlarım ekli. yürüme ihtimali olduğum kimse ekli değil. çok nadir alev atarım. alev atmışsam sporda 1500 kalori yakmış bir kardeşime, arkadaşıma atmışımdır. eşimin kadın akrabalarına bile alev atmam. ablama arada atarım ama. yani, yanlış anlaşılma ihtimali ufak da olsa varsa, atmam.

bana sadece çok iyi kardiyo sonucunu atmışsam geliyor. 2 saat merdiven çıkıp 1600 kalori vermişsem kesin gelir. 20 km 4.50 pace koşmuşsam gelir. alev emojisine kalp şeklinde cevap veriyorum.

mizahi yönü varsa atılır

şakalı alev +1 yoruma da yazarım. emojiler bizden sorulur

Ben genelde geyiğine atıyorum. Tanımadığım kişilere zaten emoji atmıyorum. Bana gelince de aynı şekilde. Sadece alev atarak yürümek için birkaç yıl geç kalındı bence. Yine de eli yüzü düzgün olanlar ekmeğini çıkarırlar.

onu yapacak birini hayatıma almıyorum sanırım bir şekilde. zaten instagram'ıma çok kişi eklemiyorum.

eski sevgilime işyerinden bir kız alevli yorum atıyordu. ikisini de hayatımdan çıkardım.

Ben evernote kullanıyorum, çok kullanışlı geliyor bana. 11 sene oldu.

ben de evernote kullanıyorum çok matah bir şey olduğundan değil de bir düzene girmenin nişanesi olsun diye almıştım. (giremedi)

neyse notlarınızı kategorize klasörlerde ve etiketler vererek girerseniz rahatça bulursunzuz. Arama fonksiyonu da var tabi. Hatta bahsettiğiniz şeylerin fotğrafını çekip üzerlerindeki yazıları algılayıp onları bile arama sonucunda karşınıza getirebiliyor.

Android telefonumda colornote diye bir program kullanıyorum. Bir yerde gördüğüm bir şeyse fotosunu çekip ayrı bir klasörde saklıyorum.

Apple'ın notlar diye bir şeysi var, yıllardır her haltı orada saklıyorum.

Whatsapp da içinde yalnızca benim olduğum bir grup kurdum. Ona keyword ile yazıyorum. Mesela “çikolata asd” diye yazıp gönderiyorum. Gerektiğinde de çikolata kelimesinden aratıp buluyorum.

evernote +1

Google Keep.

Apple notlar +1

Neden özellikle bir konu belirtip ve ona uygun bir şey arıyorsunuz anlamadım.

İphone notlar kısmına her şeyi yazabiliyoruz zaten konu farklıysa başka sayfaya yazın.

Arama kısmı var. isterse yüzlerce sayfa olsun konyak yaZınca anında bulabilirsiniz.

10 yıldır Kullanırım hiç sorun yaşamadım başka bir şeye de ihtiyaç duymadım.

@respect; çünkü 5 içki, sonra çorap markası, sonra özlü söz gibi bir şekilde gitmesin diye.

Ben Google Keep kullanıyorum.

@zimbirik +1

Sadece kişisel, alakasız şeyler için.

Is için tam bir OneNote fan boyuyum.

Şekilci olduğum nadir konulardan biri. Çıkmam, çıkamam.

bruce sen olaylara dışardan bakarken gayet mantıklı şeyler yazarken kendin içinde olunca bi saçmalıyorsun :)

benim son date'im bana tespih hediye etti. ona rağmen gil'e tahammul edemem gibi duruyor. ancak şaka olabilir

soğurum. çıkıp çıkmamak ayrı bir mesele gibi.

normalde gramer nazilerinden biri olarak buna takılmazdım ya herhalde.
ama -gil'den neden nefret ediyor herkes, buna da anlam veremiyorum hiç. yerel bir ifade işte; şarz, deyil, muhattap, adletmek gibi bir yanlışlık yok ki? ben mi yanlış hatırlıyorum, bilmiyorum ama küçükken büyük ve küçük ünlü uyumunu bozan ifadeler arasında öğretmenler bu eki(?) de dahil ediyordu. ama gerçekten, şimdi neden çoğu kişi -gil'den nefret ediyor, bir türlü anlamıyorum.


ekleme: konunun gramer olmadığının farkındayım, konuşmakla alakalı bir soru ama vermek istediğim mesaj aynıydı. :(

imkani yok
not: elime kiz eli degmedi

Ahsha buna tek takan olmadığıma sevindim

cikarim. belki ironik olarak soyluyordur. ki yanlis bir kullanim da degil zaten.

@hot potato ironik olarak söylediğini anlamıyorsak o bizle çıkmasın zaten. Sen de yani...

Ne var ki, bu cok takilacagim bi sey degil. Cikarim, sevgili olurum, evlenirim. Ne gerekiyosa yapariz sıkıntı yok ;)

@meb, avamlık, "köylülük" algısı yaratan bişi bu, yanlış Türkçe kullanmaktan ayrı bişi. Rizelu bir hanfendu ile de aynı şeyi hissederim muhtemelen.

hahaha valla bu özelliklere sahipse ve iyi anlaştığım biriyse ben çıkarım ya, kulağa sevimli geliyor. ne olacak. hatta çok affedersin i'd fuck the villager out of her yani.

Özelden sen sanki çok mu düzgün konuşuyorsun, seni duysak eminim avamlığın vardır dendi. Benzer düşüncede olanlar bana ulaşsın, youtube'ta yayınlanan panel konuşmalarımı atıcam, oradan karar verebilirsiniz.

Bu kadar kopuk yaşamadım için sogumazdım

Değiştirip geliştirebiliyor muyuz, yoksa hep aynı şekilde "sevgilimgil" mi olacak? Eğer bu huyundan kurtaramıyorsak olmaz.

Arkadaşlar Bruce benden sonra bu duyuruda en düzgün konuşan insandır. Beni de zaten spiker sanıyorlar.

@nawar, insanoğlunun öğrenme ve gelişme kapasitesine inancım hep var olmuştur, o yüzden doğru bir noktaya parmak bastığını düşünüyorum. Yine de bununla uğraşmaya değer mi, bilemedim...

çıkarım ben. saçma sapan birçok şeye takılan şekilci birisiyim ama bunu sorun etmem.

öyle şeylere pek takılmam, kendim de günlük muhabbetlerde kimi kelimelerde "k" yerine "g" kullanıyorum, eskiden yapmazdım sonradan edindiğim bir alışkanlık, 1-2 yıl "gil" kullanan bir bölgede yaşasam bende kullanmaya başlarım.

garip gelir ama onu diyeyim dalga geçerim falan ama annemgiller dedi diye sevgim azalmaz. utanmam, çekinmem.

karakterli, saygılı olup olmaması, huzur ve mutluluk için daha önemli.

Evet sogurum. Bi´ hayal ettim ve hemen sogudum.

Bu tür detaylara ben de takılıyorum maalesef.

Mesela FELAN, ŞARZ türü şeyler diyorsa da anında uzarım. Vın.

bu söylemi kendim hiç kullanmam, karşıdan duyunca da dikkatimi çeker evet ama takılmam. ve asla birisine olan sevgimi veya saygımı etkilemez.
bana hep kültür faşizmi gibi geliyor salt bu ve benzeri durumları neden gösterip bir tercihte bulunmak.

avamlıkla alakasını kuran beri gelsin vehbi koç baatlucan yerüm diyor akşam yemeğinde ama elit?! ne demekse artık

ben kendi diksiyon/şivemde birini arıyorum diyebilirsin, buna hakkın var, bu şımarıklık değil asla.

Filan kelimesi, annemgil kelimesi vs hep doğru kullanımlar.
Şarz ile, “bişi” ile, yanlız ile aynı kefede değil yani. Ayrıca şive vs de değil. Yazım dilinde de bu şekilde kullanımı olan, istanbul türkçesine uygun bir kullanım.
Gelip “bir şey” kelimesini doğru kullanamayan insanlara “sevgilim ‘annemgil’ diyor ne yapayım” diye soruyorsun. Bence bu durum sevgilinin gilli konuşmasından daha absürt.
Ben gil kullanımı ile soğumam. Şarz ile soğurum, baskın bi şive ile soğurum. Ama şivesiz, yanlışsız biz türkçe konuşan bir kişiden konuşması nedeni ile soğumam. İçerik önemli olan.

@zimbirik, konu benim sevgilim değil buradan yanlış bir algı yaratmayalım lütfen. Teorik bir soru sormuştum, etrafımda böyle konuşan biri dahi yok zira...

Genel kanının aksine sempatik dahi bulabilirim. Öyle olmasa bile, sırf belirli sözcükleri ifade ediş biçimi yöresel izler taşıdığı için diğer özellikleri itibarıyla uyuştuğum ve sevdiğim birini gözden çıkarabileceğimi sanmıyorum.

Türkçe’yi doğru kullanıyor yalnız :)

Siz kafayı yemişsiniz ahaha. Şekilci eksiciler sizi.

Kişiye göre değişir. Söylediğin gibi biriyse umrumda olmaz. Hatta bence samimiyet göstergesi

Sempatik bulurum +1

Ayrıca bruce, öyle özelden değil direkt buraya at da 7 düvel görsün/duysun, beyoğlu beyefendisini lütfen :)

Evet. Tartışmasız.

bu o kadar kotu bir sey mi yahu? ben de arada kullaniyorum bunu.

kaldi ki modern, tahsilli, acik goruslu ve zeki bir insanimdir huyum kurusun. benim icin kirmizi cizgi yazim yanlislari, kelimelerin yanlis kullanimidir.

Garip bulurum cunku ben kullanmiyorum, aliskin da degilim. Muhtemelen gulumserim veya en azindan tek kasimi kaldiririm duyunca. Ama cok iyi anlastigim, begendigim birini sadece gil dedi diye silip atmam.
Ilk gil dedigini duyduysam sonra begenmem zor olabilir ama once begendiysem sonra gil dediyse idare edebilirim.

Kendisi de "ahah gil dedim ya" derse dedikten sonra daha guzel olur.

direkt sogurum. dogru bi kullanim da olsa bendeki cagrisimi gunduz kusagindaki kadin programlarinda ciglik cigliga kendini anlatmaya calisan ama anlatamayan kadin profili

ahhdhdjad. antalyada cok kullanirlardi bunu. sive sayildigi icin hayir sogumam beni yanlis turkce kullanimlari sinir eder sadece. ya da internet agziyla konusan insnalar var twitter laflarinu gunluk hayatta kullaniyor mesela oyle birinin yerine deyzemgile ne zaman gitcez gari diyen birini tercih ederim.

"meetinglerini push eden" biri yerine gil kullanan biri daha caziptir kanımca.

sopiro +1

köylülük, kasabalılık bence kötü veya ayıp bir şey değil.
ama böyle konuşan birini kendi sosyal çevremden görmekte zorlanırım, dolayısıyla soğurum diyeceğim ama soğumak doğru kelime değil.
"benden, benim çevremden değil" algısı yaratır bende.

sorun aslında konuşma tarzı da değil.
köyden şehre geldiysen, şehirde yaşıyorsan, şehirli insanlarla muhatapsan, o zaman şehre ayak uydurman lazım.
dil ve dilin kullanım şekli de bunun en önemli yanlarından biri.
üstelik mesleğim gereği zaten hassas olduğum bir konu çünkü çevirmenim.

bunun makrosu köyden gelenlerin şehre ayak uydurmayıp istanbul'u mega köy haline getirmiş olmasıdır mesela.
bizim de ülke olarak köy kültürümüz şehirden daha ağır bastığı için buna esir olmamak mümkün değil.
öyle konuşan birini de uzun vadede "şehre ayak uyduramamış" olarak göreceğim için soğurum soğursam çünkü ben şehirliyim ve şehirli olmasa da, şehirli gibi yaşayan birine uyum gösterebilirim.
dil yaşam tarzını da yansıtır, böyle konuşuyorsa evinde de kendi adetlerini sürdürüp ona göre yaşıyordur muhtemelen.

yani uyumsuzluk aslında karşılıklı olur ilerleyen süreçte.
o da benim bazı şeylerimi beğenmez zaten büyük ihtimalle.
çok aşık değilsem soğumayabilirim ama en azından uzaklaşırım, olmayacağını düşünürüm.
gerçi işte bu sebeplerden ötürü aşık da olamam zaten, birbirini getiriyor.

böyle kasıntı takıntılarım yok. şiveli bile konuşabilir, bu da ülkenin bir rengidir yani. bence mesela -de -da'ları ayrı yazamaması daha büyük sorun ama da o da öğretilir gerekirse.

yorumlar karşısında şoka uğradım. sanırım burada herkes ingiltere prens-prensesi

Hayır. Seks esnasında falan derse bunalım yaşarım.

Fotojenik bir insan değilim. Herkesten bunu duyuyorum istisnasız.

Hatta bir keresinde biri demişti ki “Genelde insanlarla buluştuğumda fotoğraftakinden daha çirkin olurlar, ilk defa tam tersi bir durum yaşıyorum.”

Maruz kalma etkisi efekti diye bir araştır hocam

Fotojenik ve güleç biriyim. Gülünce ifadem komple değişiyor. Gulmedigim fotolar nadirdir. Arkadaşlar arasında gulmediğim fotolar ve ifadesiz suratım genelde alay konusu oluyor.

aynada yüzünüzü tersten, fotoğraflarda karşıdan düz olarak görürsünüz.

bazı insanlarda ayna, bazılarında fotoğraf daha güzel oluyor.

benim favorim fotoğraftaki halim.

Valla aynaya ne zaman baktigima gore degisiyor benim. Gece 2 de bakiyor isem her turlu ayna kazaniyor cunku
(bkz: gece 02.00 gibi aniden gelen yakışıklılık hissi )

Saka bir yana, ben de genelde kendimi aynada daha cok begeniyorum. Onun bir diger sebebinin de aynanin kameraya gore daha iyi bir goruntu kalitesi olmasi oldugunu dusunuyorum. Elbette cok iyi goruntu kalitesine sahip kameralar var ancak genelde baktigimiz resimler sikistirilmis goruntuye sahip ve bu da bir takim seyleri dogal bir bicimde yansitmayabiliyor.

fotograf cektirmeyi hic sevmem. normalde de guzelligim tavrimdan geldigi icun önce isik sonra ayna diyorum. fotograflarimin %90i gunes gozluklu. yorumlara gore de bana benzemeyen seyler cikiyo ortaya. hele professional fotograflar iyyy aman aman

Ben fotoğraflarda çok fena çıkıyorum. Tamam fotojenik olmayabilirim falan da gerçekten bazı fotoğraflarımda kendimden nefret ediyorum. O derece kötü. Aynadaki halim daha iyi bence ama maalesef gerçeğe yakın olanın ayna değil de fotoğraflar olduğunu okumuştum yıllar önce.

fotoğraflarda çok kötü çıkarım, aynada ortalığı yakarım.

Ayıptır söylemesi çok yakışıklıyımdır. Çok güzel gülerim.
Bu hafta burnumu yaptırdım. Hani estetik olarak ihtiyacım yoktu ama deviasyonu yaparken minik de dokundu doktor. Yok böyle burun. Gözler, elmacık kemikleri, bembeyaz inci gibi dişler. Allahım sana geliyorum. Cüneyt Arkın’ın gençliği.

İlk kez lisede ortaya çıkmıştı bu durum. Ablamın arkadaşları görmüş, bu yakışıklı kim demişler. Benmişim, şu işe bak. Ben kim yakışıklı olmak kim. Üniversitede sınıfın en güzel kızı, Almancı ailenin mankenden farksız, süd gibi, porselen gibi kızı bana yazıyormuş. Arkadaşlar gay misin olm, diyene kadar anlamamıştım. Eski iş yerimde de aynı şekilde, abartısız top model gibi kızlar benden ne hikmetse çok etkilenirdi.

Son senelerde kabul ettim artık. Kendimle barıştım. Eskiden hiç gülmezdim. Konduramazdım. Ben yakışıklı değilimdir, insanlar nazik olduklarından öyle diyorlar derdim. Neyse, fast fwd to 2 sene önce, aynada iyice çalıştım. Şimdi bi poz veriyorum 32 diş. Hemen bir geri bildirim geliyor. Burun ameliyatımın before-after fotoğraflarını gördüler, enişte Filiz Akın gibi olmuşsun hihihi diyorlar, hehe.

Biraz komikli yazdım ama saat 2 olunca aniden gelen yakışıklılık hissi mi acaba demeden de edemedim. Şimdi aldığım geline bakıyorum, özenip de yaratılmış. O baktığına göre var bir şeyler. Bak yine çok konuştum, boş konuştum.

Eger uykusuz falan degilsem normal bir gunde aynaya baktigimda iyi lan elimiz yuzumuz duzgun fena değil diyorum.

Fotografta orangutana benziyorum.

Uykusuz isem ayna fotograf kapi durbunu telefon kamerasi magaza cami yansimasi her türlü orangutana benziyorum.

bu kağıtlarda emir iptali, emir düzeltme yasakları var. Tabana yığıldı herkes panik şu an o taban biraz zor temizlenir. Her gün sıfırlanıyor ancak sabah tekrar satış emri yığılıyor. Perşembeye kadar devam eder

Şu an 16 milyon lot SASA'da 35 milyon lot HEKTS'da tabandan satış emri sıra bekliyor ve alan yok. Pazartesi aynı görüntüyü tekrar görmemiz çok olası.

4 kere daha taban görürsünüz. Ona göre hesaplayın.

ben oturup köpek gibi çalıştım 6 ay. motivasyon olsun diye de yds kursu aldım, sınava hazırlandım. hem konuşma hem yurtdışı deneyimi olsun diye de yüksek lisansa başlayıp erasmus'a gittim. ingilizceyi öğrenince hemen konuşulmuyor o yüzden konuşma pratiği de önemli. cambly ve meet2talk cafe, tandem vs gibi imkanlar da kullanılabilir türkiye içinde. ama tabii ingilizce çalışıp bi ilerleme kaydettikten sonra. özet olarak benim böyle.

anadolu lisesi'nde okuduğum halde (eski sistemde 7 senelik olanlardan) ingilizce derslerim hep bir geliyordu. 1998 senesinde irc ve icq'ya giriş yaptım. hatta hiç unutmam kocası kamyon şoförü olan texaslı bi teyze ile uzuuun uzuuun konuşuyordum. yabancı çok arkadaşım vardı, saatlerce chat yapıyorduk. ama aksi gibi okuldaki ingilizce derslerim yine zayıf, yine zayıf.

sonra üniversiteye gittim, ingilizce muafiyet sınavına girdim ve geçtim. bölümüm ingilizceydi ve sözel bir bölümdü. hiç zorlanmadan bitirdim. çok kez yurt dışına çıktım, dilden sorun hiç yaşamadım.

şöyle bir edip yapayım, anadolu lisesinden ingilizcesi hep 5 olan sınıf arkadaşım benimle girdiği muafiyet sınavında kalmıştı.

Üniversite hazırlıkta öğrendim. Ama kendim daha çok çalıştım. Haber okumanın çok faydasını gördüm. Her gün BBC ve CNN okurum. Almanca için de Bild okuyorum. Bir de dizi ve film.

MMORPG bağımlısıydım ve oynanabilecek Türk serveri yoktu oynadığım dönemde. Açıkça oyunu oynarken öğrendim ama tabii sokak İngilizcesi öğrendim (asap, brb, fyi hep oradan öğrendiğim şeyler). Okulda İngilizce derslerim 1 2 olmasına rağmen de bir temel edinmişim belli ki oradan devam ettim. Cambridge yayınlarının kitaplarını edindim ve gramer kısmını da öyle hallettim. Gerisi dizi / film / şarkı derken gelişti.

dil öğrenme konusunda her zaman sürücü eğitimini örnek veririm.
kursa gidersiniz, sınavları geçersiniz ehliyeti alırsınız ama hala araba sürebilirim diyemezsini. yeterli seviyede şoför olmak için trafiğe çıkıp tecrübe kazanmanız gerekli.

dili ne kadar çok kullanırsanız o kadar iyi olursunuz. tabi imkanlar ölçüsünde. kimi anında 6 aylık amerika planı yapabilir kimi cambly üyeliği alabilir vs. hiç maddi gücünüz yoksa en temiz yöntem sesli özet çıkarmak. ingilizce okuyacak ingilizce anlatacaksınız. listening internet çağında zaten kolay.

lisede hazırlık okudum. üniversitede hiç yüzüne bakmadım (büyük pişmanlığımdır)

sonra iş hayatında karşıma çıktıkça ve zorlandıkça internetten metinler okumaya başladım. dinlemeler yaptım.

Temeli atari oyunlarıyla attığımı çok rahatlıkla söyleyebilirim. Sonrasında altyazılı filmler, lyricler, RPG türündeki bilgisayar oyunları -özellikle Gothic 1, koca sözlükle oynardım :V-; beni ortaokuldaki İngilizce derslerine bir hayli donanımlı başlattı.

Uni hazirlik ve yabanci hoca ikilisiyle seve seve diyelim. Sonra bolum dersleri ingilizceydi seve seve gelistirdik. Ise basladim yurtdisi ile calistim sevme kat sayisi artti. Simdi yurt disindayim zaruri kullanim var.

Üniversite hazırlık. Bir de hem eğitim, hem yaptığım iş yabancı dil olmadan olmuyor.

Öğrenmek için sürekli kullanmanız gerekiyor, iş, ortam, TV vs... Yoksa, hadi şu dili öğreneyim, hocadan ders alayım dediğiniz öğrenme, dil sınavını geçmek için işe yarar sonra unutursunuz.

> lise sondayken tum seneyi notlarimdan ozeti calistim 1 hafta sadece
> ingilizce kursuna yazdildim intermediate seviyesine kadar aldim amac ogrenmek degildi nasil ogretiyorlar onu ogrenmekti
> birisiyle flort etmeye basladim yabanci ve surekli kamera acip hede hodo gotum catlayarak konustum

> sevgili olmusuz ulkesine davet etti orada da dil okulu ile egitim gordum 3 sene

> sonuc canavar olmusum iste konusuyorum akici suan toplam ingiliCe seruvenim 10 yil toplamda ama.

anadolu lisesi 7 yıl. hazırlık sınıfında yabancı hocalardan günde 8 saat ingilizce çok yeterli oldu. sonra da hiç kopmadım, hep üstüne koydum. üniversitede de hazırlık okudum. ihtiyacım yoktu ama biraz rahat takılmak istedim. ingilizcem daha da güzelleşti, tereyağlı ballı börek. bir de üniversite son sınıfta 2 tane seçmeli ders aldım. biri toefl dersi, biri de ingilizce advanced konuşma dersi. onların da konuşmamda etkisi büyüktür. daha sonrası, iş hayatında sürekli kullandım. + gilmore girls :) mitralyoz gibi konuşan anne kızlardan çok şey öğrendim. daha ne olsun. şimdi çok rahat konuşuyorum, kendimi türkçe'den daha iyi ifade ediyorum. eşim kolejlerde okumuş, ingiltere'de senelerce yazın dil kursuna gitmiş, sonra da altı yıl amerika'da mühendislik masterı yapmış ve orada global firmada çalışmış. ingilizcem ondan iyi :) hehe. onun aksanı daha iyi ama kelime dağarcığı ve okuduğunu, duyduğunu anlama benim çok daha iyi. çok şaşırıyor.

ben bir tek "I mean, come ooon" diyemiyorum, diyince doğal durmuyor, o çok rahat, "it's like, you know, i mean just" serpiştiriyor ve bildiğin florida woman. ona bunu dediğimde gururlanıyor ama nedense "florida man" deyişini bilmiyor. sdkjasdas

en.wikipedia.org

ortaokul ve liseyi özel okulda okumuştum burslu. Böyle aşırı yabancı dil eğitimiyle bilinen bi okul değil ama devlet okullarına göre daha fazlaydı ders saati. Bi de çocukluktan beri oynadığım oyunlarda her şeye sözlükten bakardım. Özellikle pokemon oyunları çok etkili olmuştu çok fazla kelime içeriyorlardı. Lise bittiğinde kelime dağarcığı ve okuma konusunda B2'den yukardaydım muhtemelen.

Üniversiteyi türkçe tıp okudum istediğim üniversitede ingilizce yoktu maalesef. Hazırlık falan da okumadım ama internetten baktığım her şeye ingilizce bakma alışkanlığım olduğu için kendi kendime bi şeyler araştırırken çok pratik yaptım. Özellikle İngilizce wikipedia ya da reddit, 9gag gibi siteler. Ya da işte youtube'da takip ettiğim kanalların çoğu ingilizce vb. Hayatın merkezine alması kolay bir dil ingilizce, o yüzden öğrenmesi de kolay. En son iki ay önce sıfır çalışmayla ielts'e girip reading 9 tam puan, ortalamada da 7,5 gibi bi skor yaptım. Biraz uğraşsam 8'i de geçerdi herhalde ortalama.

Mesela Almanca da öğrenmiştim lisede biraz ama üstüne hiç koymadığım gibi tamamen unuttum diyebilirim. Şimdi tekrar öğrenmek istesem hayatımın merkezine koyma konusunda da daha zor olur çünkü hiçbir dil İngilizce kadar içerik sağlamıyor maalesef.

anadili ingilizce olan kız arkadaş :) 8 ayda ingilizcem inanılmaz iyiydi. tabi öncesinden temelim vardı.

gramer temeli saglamsa, bol bol seinfeld/friend gibi dizileri izleyerek listening ve vocabulary kasilabilir, baya faydasi oluyor.

bir seviyeden sonra ise yurtdisina cikmadan ya da yabanci sevgili yapmadan gelistirmek zor.

oyunlar + üniversite hazırlık + ingilizce üniversite.

ingilizce dökümanları etrafımdaki insanlara paragraf paragraf çevittirdim. oradaki kelimeleri (genelde teknik terim, isim vs.) ezberledim. 15-16yaş arası.

yabancı şarkıların sözlerini ezberlemeye çalıştım 20+
alt yazılı filmler izledim ve beğendiğim lafları tekrar ettim bazıları kulağa güzel geliyor diye, kimisi anlamını beğendiğim için. - nerede ise 30lu yaşlarda.

bir ara couchsurfing yaptım ve eve gelenlerle konuşmaya başladım iki koreli arkadaş 15 gün kadar kaldılar bende ve fark ettim ki bir şekilde anlaşabiliyorum burada bir güven geldi ve daha fazla konuşmaya başladım.

genelde cümle cümle biliyordum ingilizceyi ama 2 cümleyi kesip birleştirebiliyordum yada kelimeleri değiştirebiliyordum, tabii ki dil bilgim olmadığı için çekimler/zamanlar birbirine girebiliyor ama sonuçta anlıyorlardı.

şimdi çat pat konuşuyorum derdimi anlatıyorum, ecnebilerle toplantılara falan giriyorum, %100 anlamadığım yerleri anlamadım diyorum daha basit kelimeler ile daha detaylı anlatıyorlar.

film yada dizi izleme, şarkı sözü ezberleme eşlik etme sevdiğin şarkıların sözlerini tercüme etmeye çalışma, beceremediğin yerleri danışma vb. şekillerde öğrendim diyebilirim tam olarak.

bence normal yani şu beden işinin değerini küçümsemeyin

Pazarlık yapabilirsiniz ama 2500'ün altı zor bence.

3000 epey uygunmuş.

Geçen gün 300 metre mesafede bir yerden 3. kattan aşağı 3lü koltuk aldırıp 4. kata taşıttım 300 TL karşılığında. Orantılayın işte. Asansör yoktu ayrıca.

aracı, nakliyeciyi boşver. yevmiyelik adam tut 2-3 tane.

mesafe kısmında cüzzi benzin alınıyor. asıl para emek.
bu hesapta 250 hadi 500 benzine alıp 2500 taşımaya alacaklar. fiyat abartı değil piyasa şartlarına göre ama 2500den aşağı olacağını sanmam.

bir kaç arkadaşınızla siz taşısanız. pizzalar içkiler alınsa çok daha ekonomik olur ama çektiğiniz çileye değer mi bilemedim...

Asansorlu tasimaysa sistem maaliyeti yok sirtinda tasiyacaksa beden gucu maliyeti bence normal

tasinirken nakliyetci ile konusmustum
ana maliyet hammal parasi, benzin, mazot degil (sehir ici ozellikle)
O esyalari saracaklar, yuklenicekler, tasiyacaklar
O saatte baska is gelirse almayacaklar
vs vs

emek parasi o
3000 gayet ucuz