mutluysanız, mutlu olmanızdaki en büyük etken ne?

sevilmeye muhtaç hissetmeyenler neden hissetmiyor? muhtaç hissedenler neden muhtaç?

bir kadına cilve yapmak nasıl öğretilir? ciddi manada hödük bir arkadaşım var çünkü benim, kız cilve yapamıyor, flört edemiyor.
ben flörtöz bir insanımdır ama, flört etmek nasıl öğretilir ki yani, çıkmazlardayım ey duyuru...
yaş 20 bu arada.

normal bir ilişkim vardı fakat şuan okul nedeniyle olay long distance relationship'e döndü. normalde çok iyi vakit geçiriyorduk, eğleniyorduk. herşey gayet iyiydi. ama sanki bana birşey oldu. hergün konuşuyoruz, mesajlaşıyoruz. günde bana belki 5 defa nasıl olduğumu soruyor, ne yediğimi, 10 dakika mesaj atmazsam (meşgul olma durumu olsa dahi) herhangi bir sorunun olup olmadığını soruyor. artık ' yeter ben iyiyim yea!!!1! ' diyesim geliyor. ayrıca hergün skype'da görüşüyoruz. bazen oyun oymamam gerektiği için gitmem lazım diyorum ' tamam o zaman oyun bittikten sonra konuşuruz ' diyor. ailemle bile vakit geçiremez oldum sanki. kamera açıkken biri geldiğinde suratı asılıyor. sanki bütün dikkatimi ona vermemi istiyor ama ben artık bunaldım sanki. sorularına cevap verirken bile afakanlar basıyor. er kişisiyim, naapsam ben kırmadan bi şekilde halletsem bu sorunu?

Duyurudan tanıştığım bir kıza aşık oldum. Ancak yaşı bana göre küçük. Tanıştığımız ilk gece ondan bir saniye bile uzaklaşmak istemedim. Sabaha kadar uyumadım onunla bir kelime daha konuşabilmek için. Ama o benden çok uzak duruyor. Bir insanın size ilgi duyması, sizi sevmesi için neler yapıyorsunuz?

Bi çocuktan nasıl kurtulunur? hiç tipin ve tarzın olmayan, hala üzerinde umut besleyen yok'dan anlamayan biri. sevgilim var diyebilirsin gibi bir cevap aramıyorum, şimdiden belirteyim. nerden buluyor beslediği bu umudu bilmiyorum. nasıl olmayacağını anlatabilirim davranışlarımla veya başka bi şekilde bu insana?

merhabalar.

bu sene farklı bir şehirde üniversiteye başladım. burası tam bir öğrenci kenti ve ayak uydurması bir çok insan için kolay olsa gerek fakat ben uyduramadım arkadaşlar. öncelikle şunu söyliyim benim hayatım boyunca hiç kız arkadaşım olmadı. aslında benim hiç arkadaş çevremde olmadı. her zaman yalnız adamdım yani. ayrıca acayip tipsizim de. daha ne olsun ki? Cafelerin, barların, çay bahçelerinin hatta bankların önünden geçerken daha da mutsuz oluyorum. çünkü insanların kızlı erkekli güzel arkadaş ortamlarında muhabbet ettiklerini, şakalar yapıp güldüklerini yahut dertleştiklerini görüyorum. insanların nasıl sosyal bireyler olduğunu görüyorum. bugün okulda bir kıza soru sorayım diyaloğa gireyim dedim, kıza arkasına döndü cevap vermek için ve tipi görünce bir daha suratıma bile bakmadı mesela. insanlar çok zalim be

velhasıl kelam, ben bu yalnızlığı yenebilir miyim günün birinde?

((öncelikle başlıkta yazdığım hususta hemfikir olmamız gerekiyor, sorumun anlamlı olabilmesi için))

eskiden kadınlar, kendilerinden büyük erkek isterlerdi, yani en azından bunu belirtirlerdi. yok olgun olsun, kır saçlı olsun, zaten erkek geç olgunlaşıyor da vs vs...

birkaç yıldır bakıyorum, kadınlar dizilerde, filmlerde, gerçek hayatta yaşça küçük karakterleri beğenebiliyorlar. emir'iydi, kerem bursin'iydi uzayıp gider.

-şimdi önceden vardı da ben mi farketmemiştim, yoksa artık kadınlar olgun istemiyor mu??

-bunun oluşmasında erkek tarafındaki milf algısının gelişmesi etkili mi? erkekler de olgun kızlardan hoşlanıyor nitekim. ayrıca etrafımda büyük kız, küçük erkek çiftleri olmaya başladı birkaç yıldır.

-ya da bunun oluşmasında ne etkili oldu? yine dizi, filmlerde örneği mi vardı da artık normalleşti bu durum?

ha bence bir sakıncası yok, sadece merak ettim, arkadaşlarıma da soramam, onlar da bu bataklığa saplandılar:p

arkadaşlar çok merak ediyorum, kız tarafı gece hayatına düşkün playboyvari piçlerle çıkmış gecelerde tanımadığı yok içkisi var sigarası var ama über efendi bi tiple çıkıyor adamda içki yok sigara yok gece hayatı yok karı kızı bile yok o derece efendi bi tip. iyi yerlerde okumuş annesinin dibinden ayrılmayan bir adam. evlilik falan modundalar bu nasıl olabilir sizce ?

Selamlar.

Öncelikle arkaplan, uzun dönemli ilişki ve iki aklı başında insan.

Benim durumum biraz farklı, iş için yurt dışına, avusturya'ya sirketim tarafindan gonderildim ve çevrem yok burada. buna ek olarak işler de pek iyi gitmiyor. işlerin yanında başka şeyler de iyi gitmiyor.

karşı taraf ile, hakli haksiz ayrimi yapmadan en ufak bir konuşma/tartışma artık bana bir gülle gibi dönmeye başladı. bir konuyu gündeme getirsem hemen akabinde onlarca karşı atak alıyorum "sen de şöylesin böylesin" şeklinde. sonra bir soğuma devresi giriyor araya ki bundan en ağır ben etkileniyorum, o "sikimde olmazsin" modunda tek telefon ile arkadaşlarıyla buluşup kafa dağıtırken benim elimde böyle bir imkanım yok, + içinden çıkmam gereken işle ilgili ciddi sorunlar var.

ne yapabilirim bu konuda?

dışarda gördüğümüz sevimli çiftler nerede tanışıyorlar? ben mi çok utangaçım falan gidip insanlara merhaba falan diyemiyorum, yoksa türk kızlarında ki kendini beğenmişlik bir reddedilme korkusu mu yaratıyor bilemedim.
asosyal değilim ama çevremdeki insanlarında tanıştırağı bi çevrem yok ya da çevremle beraberde asosyal takılıyoruz sanırım.
bu zamana kadar %90 hep internetten birileriyle tanıştım ama artık internetten değil görüp tanışmak istiyorum. nasıl yapıcaz bunu bi hal çaresi var mı?
neler önerirsiniz?

sanki bişey ikram etmeden direkt olaya girince hayvanlıkmış gibi geliyor. bilinçaltımdaki misafirperverlik mi dürtüyor yoksa? ne diyosunuz sayın duyurucular?

Merhabalar, anlamsız takıntıların insanı olduğum için konuşmakta zorlandığım bir konu hakkında fikir danışmak istiyorum sizlere.

Geçen hafta çok sık görüşmediğim ama baya yakın bir arkadaşımın doğum günü kutlamasında birisi ile tanıştım. Normalde yeni tanıştığı insanlar ile merhaba merhabadan ileri gidemeyen bir adam olmama rağmen bu insanla inanılmaz bir muhabbet içine girdik. Beraber güldük, geyik yaptık vs vs.
Ve pek bu işlerle içli dışlı olmayan ben o günden beri başka hiç bir şey doğru düzgün düşünemez oldum. Facebookda ortak arkadaşda bir tane resmini buldum salak gibi bakıp bakıp duruyorum.

sıkıntım şu, kız ile ilgili herhangi bir bilgi almak için ortak arkadaşımla iletişime girmem lazım, ona da çekiniyorum. Bunun temel olarak 3 sebebi var:
1. olarak kız ortak arkadaşımın sevgilisinin arkadaşı, benim de o insan ile bunu direkt sorabilecek bir yakınlığım yok.
2.si zaten genelde pek seyrek görüştüğüm arkadaşımın - ve sevgilisinin - " lan adama bak zaten kırk yılda bir görüşüyoruz, onda da ortamda gördüğü ilk kıza yazdı hayvan" deme şansları
3.sü ise biraz daha kişisel ki ben açıkcasısı çirkin bir adamım. Göbekli ve kişisel görüşümce suratı vs vs si de elle tutulur bir adam değilim. Kız ise son zamanlarda gördüğüm en güzel şey bu da ister istemez beni geri çektiriyor.

sizce ne yapmak mantıklı olur? Benim kendi tecrübelerim 2 hafta daha obsesife bağlayıp unutma üstüne kurulu olduğu için bilemiyorum ne yapacağımı.

bekar zannettiğim ve kendi evi olan (ailesinden bağımsız, tek başına) bir erkeğin, iş güç ve benzeri zorunlu haller dışında otelde kalması hangi anlama geliyor ? Yani bekar ve kendi evi olan bir erkek tek başına otelde hangi sebepten kalır ? tatil dışında otelde kalmanın benim bilmediğim bir anlamı var mı?

neredeyse 4 - 5 sene sonra eski sevgili neden tekrar görüşmek ister hanımlar beyler? (nezaketen söylenen "bir ırı girişilim cınım" tarzı bir şey değil) ilkin ben kaşıdım yarayı kabul, mesaj filan attım bir şeyleri bahane ederek ama sonuçta görüşmeyi isteyen o oldu. bir sene önce de görüşelim demişti ben "ok" deyip bir sene boyunca hiç oralı olmamıştım. bu sefer biraz daha olası görüşme ihtimali. merak da ediyorum bazı şeyleri. ve evlenip boşandığı ihtimali var, yüksek bir ihtimal. biraz kızgınlık da var bundan dolayı (peşinden koşturmuştu bir süre), görüşünce n'apmalı, nasıl davranmalı, medeniyet çerçevesi içinde ağzına mı etmeli, yoksa beyefendilikten hiç sapmamalı mı? siz n'apardınız?

konu buram buram ergenlik kokuyor farkındayım ama bu hatun söz konusu olunca ergenlik damarım kabarıyor nedense.

öncelikle belirteyim ki hala aşık değilim, benimki başka bir durum. onun yüzünden kadınları kalite bakımından kıyaslar oldum, şöyle ki;

geçtiğimiz yıllarda bir birlikteliğim olmuştu. 3 yaş büyüktü benden. çok güzel bir kadındı, ama konu bu değil. güzellik bir trafik kazasına bakar nihayetinde.

bu kadın hayata bakış açısıyla, düşünce tarzıyla, ilgi alanlarıyla, kadınlığıyla, zevkleriyle, korkularıyla, sokakta, yatakta, mutfakta, kısacası her yerde ve her yönüyle mükemmel bir kadındı. çok şey öğrendim ondan, inkar edemem. hala sözlükte yazdıklarını okurum ara sıra, oha derim gene döktürmüş. gerçekten sözlüğe katkısı olan yazarlardan kendisi.

allah kahretsin ki böyle bir kadın benim hayatıma girdi! neden allah kahretsin ki diyorum? çünkü ondan sonra hayatıma giren bütün kadınlarda ondaki kaliteyi arar oldum. kendisinden sonra; gerek duygusal yakınlaşma yaşadığım kadınlar olsun olsun, gerek cinsel münasebete girdiklerim olsun, ve hatta internette konuştuğum kadınlar dahi kalitesiz gelmeye başladı. her seferinde belki bu, belki bu diyorum ama kimse yanından bile geçemiyor onun. amacım sevgili olmak değil, bu kıyası ortadan kaldıracak kadını arıyorum. pek umudum kalmadı ama neyse.

tekrardan o olsun gibi en ufak bir isteğimde yok. zaten ayrıldıktan sonra bir defa gene geldi ama erkeklik gururu işte, olmaması gerekiyordu ve gereken oldu. ki ben öyle araya soğukluk girdiği zaman kimseyle eskisi gibi olamıyorum kolay kolay.

bu içinde bulunduğum durum ve her seferinde uğradığım hayal kırıklığı artık canımı sıkmaya başladı. belkide onun gibi birisiyle bir daha hiç karşılaşamayacağım, bu ihtimalide düşünüyorum. peki ömür boyu bu böyle mi sürecek? başka bir çözüm yolu yok mudur bu durumu atlatmanın?

ayrıca şunu belirteyim, bu durumu ben kendi içimde ve hiçbir kadını üzmeden, kırmadan yaşıyorum. ve yaşarken kimseyi küçük görmüyorum, ama eksik görüyorum.

selam,
30, 35, 40'larindaki bir is adaminin (isveren) evli olmamasi is hayatinda, kariyerinde, is baglamasinda, ortakliklarinda falan sorun yaratir mi? adam gay falan degil ve gayet de hareketli bir hayati olsun, sadece bekar kalmayi tercih etmis.

35'lerindeki cogu insan evli oluyor, sanki bekar kalmayi tercih etmis bir adam farkli olacagi icin dislanirmis is hayati zora girermis gibi geliyor

1 sene once ayrıldıgım daha dogrusu bır nevı terkedıldıgım sevgılımı bugun bır kızla elele gordum hıslerım karman corman oldu .tabıkı sevgılısı olacaktısenden sonra ne beklıyordun dıyeceksınız ama aynı yerde calısmamız ve 1 sene ıcınde hıc gormeyıp ıstanbulda kelalaka onun hıc gelmeyecegı bır yerde bır baskasıyla elele gorunce agır bır durumla kaldım karsı karsıya :( ne bahtsız bır ınsanım ben .. gecer dımı bu hıs ?

Hey selam, ben haftanın 6 günü çalışmaktan, 5 gün çalışmaya terfi olan beyaz yakalı :) Sevgili yepisyeni ik direktörümüz olayın anlamsızlığını, verimsizliğini görmüş olucak ki cumartesileri toptan kaldırıp haftaiçi 18:30 olan mesaiyi de 18:00 e çektiler :)

Bu satırları şahane dinlenilmiş bir cumartesinin ertesi sabahından gülen bi surat, uyku mahmuru gözlerle yazıyorum, paylaşmak istedim :)

Buradan tüm cumartesisizlere sesleniyorum: Evet emekçi kardeşlerim, cumartesileri kimsenin bi iş yaptığı yok, hepimiz biliyoruz ve bu anlamsız şey için sıcacık, yumuşacık yatağımızdan her hafta cebren ve hile ile kaldırılıyoruz. Hem de herkesler uyurken, cumadan seyahatlere başlamışken, ya da akşamdan kalmışken:)

Ama merak etmeyin, çok az kaldı, tüm dünya anlayacak bunu artık,hatta başkası için binalara kapanıp sabahtan akşama çalışarak hayatı tüketmenin anlamsızlığını da.. Az kaldı. Biraz daha sabır sadece. :)

Ehehe sevindirik oldum, napiim napiim,spora yazılayım ben, dur dur bi haftasonu turuna mı katılsam Bozcaada falan, ay çok mesudum :)
Darısı tüm cumartesisizlerin başına!:)

geçen sene çalıştığım yerde hoşlandığım bir kız vardı. ilgimi belli ettim, bir kez dışarı çıktık, doğum gününde de sürprizli özel bir şeyler yaptım onun için ama kızın ilgisini bir türlü kazanamadım.

o sıralar da sallantılı bir ilişkisi varmış. kız benim ilgim karşısında bir anda triplere girmeye başladı ve yan yana masalarda oturmamıza ve ona hiç bir yamuğum olmamasına rağmen beni facebook'tan engelledi. sonra da twitter'dan sildi. ben de bu saçma hamlesinden sonra tamamen muhabbeti kestim ve işten ayrılana kadar 7-8 ay boyunca tek bir kelime bile konuşmadım onunla. o ara sıra konuşmaya yeltendi ama hiç yüz vermedim.

işten ayrıldıktan sonra onu hiç görmedim. aradan 4-5 ay geçtikten sonra geçen ay facebook'taki engelimi kaldırdığını farkettim. şimdi de twitter'daki korumalı hesabım için tekrar takip talebi yollamış.

sizce bu kızın amacı ne?

not: sallantılı ilişkisi zaten bu engelleme olayından kısa süre sonra bitmişti. hatta daha sonra başka birisiyle daha birlikte olup duyduğum kadarıyla ondan da ayrılmıştı.

şu anda sevgilisi olduğunu sanmıyorum.

Iliskilere ucuncu kisilerin karismasi hep sorun yaratir ama bu sefer taraflarin ikisi de yakin arkadasim oldugu icin duramadim. simdi bir bucuk senelik iliskileri olan bir cift var. yazin bir aya yakin uzak kaliyorlar, bir araya gelmelerinden bir gun once kiz erkegi arayip herseyin bittigini soyluyor, haliyle aniden olunca erkek kabullenemiyor. bu arada kiz uc ay boyunca baskasiyla (bayagi eskilerden zaafi olan biriyle) yatiyor, hatta ondan hoslaniyor ama soyleyince diger kisi kizla bir daha gorusmek istemiyor, o is de bitiyor. simdi de aldatma suclulugundan sevgilisinden ayriliyor ama nedenini soyleyemediginden erkek zorlamaya devam ediyor, kizla konusmaya calisiyor, bana gelip agliyor, uzuluyorum boyle olunca. simdiye kadar tarafsiz kalmaya calistim ama iyice karisip kiz tarafini ikna etmeye mi calissam, iyi yaptin yonunde mi destek versem? baskalarinin dediklerinden cok cabuk etkilenen biri cunku. bu sefer de tekrar bir araya gelseler adamin yuzune aldatildigini bile bile hicbir sey yokmus gibi bakmasi da var, icinden cikamadim, bir de buraya sorayim dedim.

pazar günü sevgilimin doğum günü var, doğum günü kutlaması sevmiyor ancak özel bir gün olmasını istiyor, baş başa geçireceğiz. beşiktaşta özsüt benzeri bir yerler, italyan yemekleri yapan bir yerler var mı? önerilere de açığım.
sağolun.

hı?

merhabalar sevgili romeo ve julietler

aklımda birkaç fikir var aslında ama siz değerli duyuruculara danışmadan yapmayayım dedim.
ilginç fikirler çıkar umarım.
yalnız yüzyüzeyken yapabileceğim bir sürpriz olsun.

bugüne kadar her buluşmamızda gül götürdüm.
artık gülden ben sıkıldım. ne yapsam bi değişik bişeyler lazım bana.
yardım edin şu karındaşınıza.

Arkadaşlar, yeni bir kız arkadaş var.

kızla 3-5 defadır güreş tutuyorum.

ya yoldan gelmiş oluyorum, ya iki gecedir uyumamış oluyorum, zaten su ara stres cok yuksek neyse gureste cok cok erken pes ediyorum.

dinlen, stres yapma gibi tavsiyeler vermeyin. cozum lazım yoksa rezil olacagım.

levitra var mı kullanan, bir sefer kullandım ertesi gun ayağa kalkamamıstım. yarım yutsam fayda eder mi ?

baska cozumler, hem cinsel guc, hem de erken pes etmememek icin

lutfen yardım acil :)

mac yarın.

bu bitkiyi merak ediyorum, kız arkadaşım olmaya aday kişiye doğum gününde bu bitkiyi hediye etmeye karar verdim. ama hangi bitki olduğunu bilmiyorum ve bulabilir miyim ki?

Gönül babında "galiba hep yalnız kalacağım" dediniz mi? Ne oldu sonra?
Bir şeyler değişti mi yoksa hala aynı yerde misiniz? -Büyük bir umutsuzluk halidir mevzubahis-

Gelmisim surda bodruma unutayim zaman dha cabuk gecer diye beachin tekine geldim paso hatun kisinin bana yolladigi al bunu dinle ben seni dusunuyorum dinlerken dedigi sarkilar caliyor. her yerde onla ilgili bisey goruyorum falan noluyo amk ya niye boyle oldum ben. nasil geciyor bu.

Merak edenler icin gelsin yas otuz.

kız arkadaşım olmaya aday kişiye çiçek buketi yaptırmayı düşünüyorum ama hangi çiçekleri seçsem bilemedim, yeryüzünün en güzel çiçekleri hangileri? terazi burcu kadınının hangi çiçekler hoşuna gider? bir de çok orijinal minik bi not yazmak isterim ama onu da bilemedim, insan aşık olunca kilitleniyo mu ne anlayamadım

"Ne yapabildiğin değil neler yapamadığın önemli bazen" dedi kız arkadaşım olmaya aday kişi, fakat bu kadar kolay bi cümleyle ne anlatmak istediğini hala anlayamadım. aptal mıyım yoksa? yoksa aşık mı? aşk bu mu aşk acı mı, acıtır mı incitir mi?

nedir bu ilk buluşma?
tanışmadan sonra görüşülen ilk gün mü?
yoksa herkes internette falan mı tanışıyo da ilk buluşma deniyor?

Size her zamanki gibi selam veremiyorum. Kusura bakmayın.
Bu soruyu soracak başka biri de yok. İnsanlarla yüzyüze bunları konuşacak kadar cesaretli değilim.

Babam 25 gün önce vefat etti. Bir anda gelen bir telefonla kalp krizinden onu kaybettiğimizi öğrendim. Aileye bomba düşmüş gibi oldu. 58 yaşında daha onlarca planı varken bir anda kayboldu gitti.

Üstelik nikahımdan bir hafta sonra oldu bunlar.. Daha da kötüsü, bu ayın 29'unda düğün törenim var.
Babam vefat etti, üzerinden 50 gün sonra ise düğünüm..
Herkes "Baban bu düğünü o kadar çok istiyordu ki, yapmazsan yazık olur" minvalinde konuşarak yapmamız gerektiğini söylüyor.

Gerçekten de çok istiyordu. Düğüne para verebilecek kadar biriktirmesi yıllar sürmüştü. Daha önce böyle birşey yapacak gücü yoktu ve bu düğün onun için çok büyük bir hayaldi.

Ben de onun hayalini yerine getirmek için düğünü yapacağım.
Ama nasıl hissetmem gerektiğini bilmiyorum. Ben nasıl eğleneceğim o akşam?
Eğlenmek çok sahte gelmeyecek mi? Onun kaybını bu kadar hissederken, o müzikler eşliğinde nasıl olacak bu iş?
Zavallı annem bile, "O senin üzülmeni asla istemezdi, eğleneceksin, güleceksin" diyerek kendi acısını dahi bastırıyor.

Kötü bir not daha, abimin düğününden 1 ay evvel büyükbabamı kaybettik, benim düğününmden 1.5 ay evvelde babamı..
Ne işe yarar bilemedim ama bu da böyle bir bilgi..

Nasıl olacak bu işler?

bir kızla tanıştım, netten. bundan 30 gün önce. devamlı konuşuyorduk, mesajaşıyorduk face üzerinden, skype'den veya telefonla, tanışmamızın 17'ince gününde buluştuk, 6-7 saat beraber geçirdik, yedik, içtik falan. snra 1 hafta sonra tekrar görüştük, yemek yedik, bir yerde oturduk ve geceyi onun evinde geçirdim, seviştik falan. bir hafta sonra yine aynı şeyler oldu. hani sadece sevişme amaçlı bi ilişki değil, her gün konuşuyoruz devamlı her şey hakkında, ortak noktamız falan da var işte epey. sonra baktım fakbadi ile sevgililik arasındaki farklara falan ama sevgililiğe çok daha yakın. sevgililik öncesi flört gibi bir şey denebilir herhalde.

en sonki görüşmemizden bi gün sonra soğuk olduğunu fark ettim, sordum neyin var diye, eski sevgilisinin aradığını, görüşme teklif ettiğini söyledi. görüşecek misin diye sordum bilmiyorum dedi. bu eski sevgilisiyle daha önce 2 defa ilişkisi olmuş, olursa bu olacak ve saplantı gibi bir şey olmuş bunlarda bu ilişki, tekrar sevgili olmak isterse reddemeyeceğini söylüyor. işte bi gün sonra ben yine havadan sudan muhabbete devam edeyim dedim, hala soğuktu, zoraki konuşuyordu falan. 2 gündür ben de konuşmuyorum selam bile vermiyorum.

soracaklarım şunlar, ben şimdi yedekte miyim? sap gibi kaldım mı ortada? sorayım mı kıza açık açık yoksa onun mu konuşmasını bekleyeyim, çünkü ortada gerçekten bir şey yok, buluştuk yedik, içtik, eğlendik bi gün sonra bunlar oldu. bu kızı artık unutayım mı? bir daha hayır gelmez mi?

Bir türlü anlamadığım bir şey var; nasıl oluyor da reddedildiğiniz kişiye aşık kalmaya devam ediyorsunuz? Ya da sizi terk eden sevgiliye?

Evet, anladığım bir mantığı var; o insana reddedilmezden evvel aşık oluyorsun, süper bir şey oluyor o insan senin gözünde. Hep onu düşünüyorsun falan. Bunu anlıyorum. Bu benim de başıma geldi. Ama o insana açılıp reddedilince nasıl o duygular tam gaz devam ediyor anlamıyorum. Hele karşıdaki empati yapmadan hayvanca reddediyor bazen, okuyorum... Buna rağmene o insan yine kafada mükemmel biri olarak kalıyor. Neden o insandan nefret edemiyorsunuz? Neden kafada bitmiyor o bağlılık?!

Sevgili senden ayrılır, tekrar birleşme ihtimaliniz vardır, o zaman da anlarım. Ama sana dönme ihtimali yoksa, seni istemediğini açık ediyorsa, nasıl o insana saygı duyup hala onu istemeye devam edebilirsin? Cinsel olarak çekici bulsan bile kafadan silmek doğal sonuç değil mi?

Gerçek anlamda red/terk edilmedim sayılır, o yüzden yeterince iyi anlayamıyorum belki de. Küçük redler yaşadım ama yoğun hislerim yoktu, o yüzden kolay oldu silmek. Derin hislerim olan ve elde edemediğime de net bir şekilde açılamadığım için süregeldi, o normal. Ama net bir şekilde açılıp net bir red yesem, acı çeksem de kafamdan kolayca silerdim gibi geliyor.

Ben size babaannemden bahsetmek istiyorum. Çünkü onu hep anmak istiyorum. Arkadaşlarıma anlatmak yetmiyor. Bu da benim için bir gönül işi, gönül meselesi.

Babaannem, ki ben ona babanne ya da bebelikten kalma deyişimle babali derdim, 2010 yılında 1 Mart'ta bizi bırakıp gitti. Aniden, beyin kanaması mı kalp krizi mi hala tam aklımda yer etmeyen bir yolla. O, o sırada yemek yiyordu, bense başka bir evde mantı pişiriyordum. Sonra bir daha hiç mantı pişirmedim.

Babannem melek değildi. Anneme bazen azap çektirirdi, annemi ve yakınları, komşuları çekiştirmeyi çok severdi. Babam 50 yaşındayken bile ona çocuk gibi davranırdı. Ama babannem 4 tane çocuk yetiştirmişti tek başına yabancı olduğu bu memlekette. Balkanlarda dağlarda, tarlalarda çalışırken gelip tütün sarmaya başlamıştı burda, sonra eşini kaybetmişti.

Benim adımı da babannem koymuştu, çok sevdiği memleketinin dağlarındaki bir çiçekten alıp. Babannem gülmeyi ve sevmeyi çok iyi bilirdi. Çiçekleri sevdiği gibi beni de severdi. Sanki annemden ve babamdan çok o severdi beni. Sokaktan eve dönmediğimde bana (h)ınzırın kızı diye bağırırdı evet, kardeşime de gavur askeri derdi. Kuzenime de sicim Ali. Ya da evdeki büyük dikdörtgen masanın etrafında bizi terlikle kovalardı. Ama bilirdim severdi, göstere göstere, söyleye söyleye severdi çünkü, sakınmadan.

Babannem kendini de severdi, yaşamı da. Kulağının kenarına daima bir fesleğen takardı, ellerine daima arko sürerdi, aynası ve cımbızı hep camın önünde dururdu. Çenesindeki beyaz tüyleri 80 yaşında bile bana aldırırdı. Seve seve alırdım. Bu yüzden de yüzünün her kıvrımını bilirdim babaannemin ben. Durmadan türkü söyler, göremediğimiz dedemi anlatırdı. Unutmaya yüz tuttuğu Balkan dillerinde zor tekerlemeler öğretirdi. Her gece yatmadan dua etmemi tembihlerdi, göz kapaklarına da salatalık kabuğu koyardı. Ve bol yoğurt yerdi, severdi.

Biz bol bol birbirimizi gıdıklardık, o benim ellerimi çok sever, değiş tokuş etmek isterdi, çünkü onunkiler damarlı ve buruşuktu, ben de onun göbeğine inmiş memelerini sever, onlara kafamı dayar öyle sanki bebek kokusuna benzeyen, ekşi temiz ter, fesleğen ve arko kokusunu burnuma çekerdim.

Ha bir de pencereye bir yastık koyar, ordan bütün mahalleyi izlerdi. Ağaca, duvara çıkmışsak bize kızardı. Bahçeyi süpürmemizi isterdi sık sık, bizse koşmak oynamak.

Babannemi toprağa vereceğimiz gün çok yağmur yağdı. Ayakkabılarını ayakları olmadan sokakta görmek ve onun da evden ilk kez ayakkabısız çıktığını görmek bana çok koydu. Ve ayakkabıları yağmur suyuyla dolup kimse onları almadığında ben gizliden sevindim. Ama bunu kimseye söylemedim.