sıkıldım ya. napacağımı da bilmiyorum. 10 aydır birlikteyiz ama vallahi sıkıldım ve ne kadar seversem seveyim bu sebepten sürekli tartışmaktan da sıkıldım.

düzeleceğini de düşünmüyorum.

en son dün akşam tartıştım.
yani o tartışmaıy özet olarak açıklayayım:

akşam uyuyacağım bir saatte bir işimi halleder misin dedi. (photoshoplu bişi) ben de başladım yapmaya, göndermesi gereken bir dökümanı "gönderdim" yazmış ama gelmemiş. o yazdıktan 1 dakika sonra "gelmedi" yazdım. cevap yok, whatsappe de bakmıyor.

10 dakka 20 dakka geçti. "hayatım uyucam gözümü açamıyorum at şunu da yapıp göndereyim" dedim. hala bakmıyor.

hala bakmıyor. hala bakmıyor.

en son"yahu iş veriyorsun sonra çekip gidiyorsun 3 defa aradım, kaç tane whatsappten yazdım. yarım saattir önümde photoshop açık işini halletmeye çalışıyorum. yanında bomba mı patladı noldu da cevap vermiyorsun sıkıldım bu işten" gibi şeyler yazdım.

sonra uyumuşum zaten koltukta.
1 saat sonra cevap atmış, sabah gördüm. bıdı bıdı bişeyler.

ya ben delireceğim ya.

yanlış anlamayın, her yazdığıma anında cevap atacak diye bir şey yok.
ama bir konuşmanın ortasındaysak, bir işin ortasındaysak, bir şeyleri halletmeye çalışıyorsak ANINDA CEVAP VERMEK ZORUNDA. başçavuşun eşşeği yok orda 2 saat onun cevabını bekleyecek değilim.

ablalarıyla beraberdi, biliyorum onlarla konuşmaya daldığı için cevap atmıyor.
ama ne demek bu ya? ulan orda onun işini yapıyoruz, ne demek ablasıyla konuşmaya dalmak? bi 10 dakkada bir zahmetedip telefona bak bari?

bakın bu dandik ve en basit örnek.
ama hep böyle. sıkıldım ya.

2 şeyi birden düşünemiyor çünkü dağılıyor. çünkü sorumluluk diye bişey yok.
hem ablamla konusayım hem arada telefona bakayım demek yok. ablasıyla konusuyorsa: ben umurunda değilim.

benle konusuyorsa: ablası umurunda değil.

bin tane konu arkadaşlar. tam bin tane konu.
freelance çalışıyorum akşamları, o işlerimi bile engelliyor. güzel güzel anlatıyorum "bak bunu yaptığımda alacağımız parayla x yapacağız, y isteğimizi yapacağız" diye. tamam diye kafa sallıyor, 1 saat sonra neden onla ilgilenmiyorum muhabbetleri dönüyor. sinir yapıyor.

hiç sorumluluğu yok. aklımı yitirecem artık ya.

soru: napayım ben?
seviyorum. ama olmuyor işte.

her tepkimi anormal görüyor çünkü onda sorumluluğa dair bir duygu yok. o yüzden bu tür şeyler onun için problem değil. ama benim için problem çünkü ben sorumluluk sahibiyim, sırtımda yük hissediyorum.

İlkokuldan beri görüştüğüm bi arkadaşım var.Yakın zamanda buluşalım dedi,buluştuk bu konulardan hiç anlamadığım için benim hakkımda ne düşünüyor bilemiyorum.

Kendisinin şu an flört ettiği birisi olduğunu ve çok emin olmadığını yani ortada sevgi falan olmadığını söyledi buluştuk ve bayağı oturduk konuştuk.Bana bir defa gülerek ''Dostum'' kelimesini kullandı fakat benim eskidende ondan bi hoşlanmışlıgım vardı onun haberi olmadan.

Haftaya tekrar buluşmak için sözleştik fakat benim içimi yiyen bazı sorular var
Mesela '' En son ki konuşup yakınlaşmamızdan beri hep ben ona (kıza) yazı yazıyorum günaydınlar konuyu açmalar havadan sudan bahsetmeler falan'' her neyse bu akşam kendisiyle konuşurken arada ona zarf atmaya çalışıyorum bir şeyleri belli etmeye çalışıyorum.

Akşam bana dedi ki ''Ben yemeğe gidiyorum,Gelince devam edelim '' gibisinden bir şey yazdı ve gelince hiç bir şey yazmadı demek istediğim şey hiç bi zaman o bana yazı yazmıyor ben ona yazınca işin devamı geliyor.

Düşünüyorum da o üniversite okuyor ben daha bu gün meslek lisesini bitirdim.
Onun yerine koyuyorum kendimi,ben üniversite okuyorum o ise meslek lisesi mezunu ne işim olur gibilerinden düşündüğü için mi yazmak istemiyo diye fakat öyleyse neden haftaya buluşmaya çağırdı anlamıyorum ...

Konuşmalarımızda Aşk Duygu v.s gibi şeylerden bahsederken,sonlarına gülücük koymalar ve bazı kelimeleri deyiyo birbirimize

Sizce nedir yani olur mu olmaz mı ?

şu anki kız arkadaşımla yalnızca bir haftadır birlikteyiz ve şu an için her şey çok iyi gidiyor. cumartesi günü doğum günü ve ben oyuncak ayı ya da çiçek gibi klişe hediyelerdense orjinal bir hediye düşünüyorum ama sonuç alamadım. önerebileceğiniz ve daha önce deneyip olumlu sonuç aldığınız bir hediye ya da sürpriz var mı?

Bir arkadasımız sevgili yapmayı beceremiyor. daha önce ne sevgilisi ne bir şeyi maalesef olmadı. El bile tutmamış cinsten. Haliyle merak ediyor.

Çirkin bir kız değil,biraz kilolu ama vücut hatları orantılı, düzgün. Kum saati tipinde, yüzü de güzel. Yani hoş, çekici biri ama özgüven, iletişim ve flört sorunu var, ne kadar öğretsek de karşı cinse sinyal vermeyi beceremiyor. Bakan eden insanlar var ama dikkati göğüsleri çektiği için bakışların ne niyetle oldugunu da okuyamıyor. Yani taciz mi, sapıkça bir bakış mı, ayırt etmenin yolu nedir?

Bakanlar oluyor ama o bakmak istediğinde bakamıyor.. Ya da gülümseyemeden bakıyor ve sinirli ya da morali bozuk görünüyor karşı tarafa. Sanırım aptal durumuna düşmekten veya direk şehvet gibi yanlış bir mesaj vermekten korkuyor. Altında da zaten ergenlikten beri çok fazla bakışla veya sözlü tacize uğramış olması. Aslında cinselliğe karşı degil ama önce sevgi ve ilişki istiyor ve yaklaşımın nasıl oldugunu bilemiyor haliyle.

Bakmak dışında sinyal vermenin yolu nedir? Ve bakışların ne niyetle oldugu nasıl anlasılır? Diyelim yolda ara ara karşılaştığı bir adam var, veya işyerinde , veyahut da ilk kez gördüğü ama ilgiyle bakan hoş biri. Nasıl davranmalı?

Bugün kurstaki muhtemelen son günüm, begendigim biri var. Bu zamana kadar acilamadim evet çünkü çok suratsız bi insan, hiç gulumsemiyor hiç sohbet etme fırsatımiz olmadı. Ama yine de kendisiyle tanışmak istiyorum. Ne yapmalıyım hiç bilmiyorum.

Git merhaba de nolacak diyebilirsiniz ama ben böyle durumlarda mala bağlıyorum merhabadan sonra muhabbeti getiremem ve son gün olduğu için ya da en azindan iki hafta ben kursa gelemeyecegim için iletişimi surduremem.

Son bi ders kaldı ve cidden onu tanımayı çok istiyorum. Ne yapmalıyım?

Tavsiyeleriniz çok değerli çok tesekkur ederim.

Derste olduğum için biraz hızlı yazdım açıklayıcı olmamış olabilir, kusura bakmayın.

Bu arada yaş 25.

Simdi diyelim bi kizla uzatmali arkadassiniz ama malum adi konulmamis ve sizden bir beklentisi var. Ama siz de hala karar asamasindasiniz. Hah iste bu surec icerisinde hatun kismi elinizi cabuk tutmaniz icin ;-beni rahatsiz eden biri var surekli, eski sevgilim numarami bulmus pesimi birakmiyor. Bu tarz seylerle ara sira size cemkirmesi veyahut aglamasi falan.

Blof mu bunlar? Sirf elimizi cabuk tutalim diye mi?

İyi akşamlar sayın ekşi duyuru sakinleri.

Şimdi aklıma takıldı, insanlar ölümsüz olsa ya da 100.000 sene gibi bir ömürleri olsa evlilik diye birşey kalmazdı gibi geliyor bana. Yani tanışırlar, aşık olurlar, birlikte yaşarlar ama belirli süre sonra paylaşacak birşey kalmayınca ayrılırlardı diye düşünüyorum. 100.000 sene boyunca beraber kalmak için bir sözleşme imzalamak gerçekçilik dışı geliyor. Aşkın ömrü o kadar değil ama yaşlılık ve ölüm gibi faktörler bizi birlikte kalmaya itiyor sanki. Kısacık hayatımızda kendine yakın bulduğun biriyle birşeyler paylaşmak, birbirine alışmak, iyi kötü hayatı paylaşmak... Ama hayat sınırsıza yaklaşınca daha fazla insan tanıma, daha iyi anlaşabileceğin birini bulma gibi imkanlar varken insanların evli kalamayacaklarını düşünüyorum. Böyle düşününce de insanların birbiriyle evlenmesinin yapmacık birşey olduğu gibi bir çıkarım elde ediyorum. Ölmeyeceğimiz garantisi olsa kimse birbirine sonsuza kadar birlikte olma sözü veremez, değil mi? Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda?

aylık ne kadar harcıyosuunuz ? Sevgiliniz harcamalara ortak oluyor mu ?
-Bir kızın sizin yanınıza para için geldiğini hangi standartta anlarsınız ?
-Mesela gezersiz tozarsınız kız hiç para ödemez o zaman para için mi gelir ? (ama o da lüx aktiviteler değil genelde 2 kişi max 100 150 tl tutacak şeyler ) Bu çok ucuzcucuk değil midir ? Böyle ne koparsak kardır diye düsünen kızlar var mı ?
-Bir de 3 aktivite yapıyorsunzu 2 sini erkek 1 ni kız ödiyorsa (genelde ucuz olanı ) o zaman sizce kız hala para için mi geliyor ?

Bugünkü kına gecesi/istenmeyen arkadaş olma durumları ile ilgili duyurumdan hatırlayanınız olacaktır beni.

Şimdi gelinimizin bir arkadaşı da benim eski sevgilim. Çoook ayrı bir ilişkimiz olmuştu, ikimiz için de en unutulmazlar birbirimizdik. Ondan şüphem yok. Neyse, bugün kınaydı, kadınlar ayrıca eğlendi biz de erkek evinde takıldık, eski sevgiliyle karşılaşma durumum olmadı.

Yarın düğünde muhtemelen o da olacak... Nasıl davranayım? Selam vereyim mi? Kötü ayrılmamıştık ama konuşmama isteği üzerine hiçbir yerden ulaşıp 1 kelime bile ne söyledim ne yazdım.

Ne diyosunuz?

Edit: Bi de tekrar bir araya gelme ihtimalimiz yok.

Merhaba,

Yeni eve taşındım, bütün taşınma ve ev masraflarını ben ödedim, yanıma birini daha almam gerekiyor. İki seçeneğim var

1. Erasmus öğrencisi: Odası falan her şeyi hazır olacak , aylık 350 euro/1000 TL para istiyeceğim her şey dahil. (evin kirası 1300)

2. 5 yıldır tanıdğım, pek fazla zaman geçirmediğimiz ama geçirdiğimizde de iyi muhabbet ettiğimiz, benim can dostumun yakın sayılabilecek bir arkadaşı. İnsanlar hiç belli olmuyor ama dostumun dediği ve benim de izlenimim şu ki, yarın öbür gün evde bir iş, bir sorun olursa bu arkadaş da bi ucundan tutup yardım olur, genel olarak iyi niyetli bir insandır.

Benim durumumsa şöyle, para olarak bitmiş durumdayım (0), güç bela, borç harç, erasmus öğrencisinin odasını tamamlayabilirim. Önceki ev arkadaşımdan çok çektim, evde hiç bir şey yapmayıp (gerektiğinde bir tesisatçı bile çağırmaz, kombinin derecesini bile yükseltmezdi) bir de üstüne içine sıçıyordu. Şu anda da bana olan 400 lira borcunu vermeyerek (benim şu çulsuz durumumda) üstüne tüy dikiyor. Ev konusunda ise, temizlikte çok hassasım. Onun dışında hani 1 tane garip bir isteğim ya olur ya olmaz.

Şu an iş durumum belli değil, tam temelli olarak, en erken ocakta belli olacak. Belli olduktan sonra da mümkünse uygun bir zamanda düzgün bir eve çıkmak ve bu evi değiştirmek istiyorum (bu evi, denize düşen yılana sarılır hesabı buldum). 2. arkadaşsa bu fikri sorun etmiyor; o zaman bakarız, ya ben burada kalırım, ya da senle başka eve geçerim, ya da ben de başka bi yere geçerim diyor.

Sizce hangisi ev arkadaşım olmalı?

Uzun oldu farkındayım. Okuyup, değerli düşüncelerini paylaşacak herkese şimdiden teşekkür ederim.
Eğer çok dutluk kalırsa, akşama tekrar açarım duyuruyu, çünkü kafam çok karışık ve gerçekten yardıma ihtiyacım var. Çok yoruldum.

(isterseniz özelden yazabilirsiniz)

bir haftadir bir kizla yazisiyoruz.

ben de anksiyete bozukulugu var sanirim kendisinde de öyle, yani anlattilarindan sonra böyle bir kaniya vardim. en azindan iki taraftan birinin böyle bir sorunun olmamasi ilerisi icin daha iyi olmaz mi? ya da iki tarafin böyle bir sorunu olmasi birbirini anlamak icin daha iyi mi olur? kiza gelirsek acayip ürkek birisi. telefonda o kadar konusmamaiza ragmen hala benimle real hayatta bulusmaya korkuyor. telefon numarasini verirken bana sapik degilsin degil mi diye sordu ciddi ciddi. bir de simdiye dek telefonda duydum ama sesi ve tonlamasi cok miymintili. hmm bilemedim. isi de buraya kadar getirdik. ayrica yasi 29 olmak üzere onun icin sanirim biraz evde kaldim vs. sanrilari var.

Arkadaşlar önceki duyurumda dollhouse yapmaya karar verdiğimi söylemiştim sevgilim için.
Bugün sabah erken kalkıp sanayiye gittim mobilyacı bulmak için buldum beraber şöyle bi ev Taslağı yaptık artık geri kalan tek şey mobilya yapıp evi güzelleştirmek. Iyi kötü yorumlarınızı bekliyorum.
www.imgim.com

SevgilimÇocukken çok istemiş ama durumları yokmus. Beraber yapacaktık ama zamanımız olmadığı için yapamadık o şimdi memleketinde 20 güne gelecek. Hem istediğim gibi yapabilirim hem de el emeği olur ne dersiniz?
Bir de hani beğendiğiniz var mı internetten baksanız?

Daha yeni hediye başlığı açtım ancak sonra aklıma bu fikir geldi . Çocukken çok istemiş ama durumları yokmus. Beraber yapacaktık ama zamanımız olmadığı için yapamadık o şimdi memleketinde 20 güne gelecek. Hem istediğim gibi yapabilirim hem de el emeği olur ne dersiniz?
Bir de hani beğendiğiniz var mı internetten baksanız?

böyle özel zamanları daima ortak arkadaşlar arasında kutlamayı isteyen bir sevgiliniz olsaydı ne düşünürdünüz?

er kişiyim. 6 yıllık bir ilişkim var. bir kaç yıldır evlenmeye karar vermiştik. annesi inanılmaz yardımcı oluyor bize. bu konuda çok şanslıyım.

kızın okulu önümüzdeki yıl bitiyor. son yılı yani. bizim kafamızda kurban bayramında söz, şubat veya nisan'da nişan, haziran, temmuz gibi nikah vardı.

peder ile görüşmüyoruz. onun yerine dayım memleketten gelecek. bugün kız ile annesi konuşup söze falan gerek yok, direk nişan yapalım demişler.

benden bir beklentileri de yok. maddi olarak durumları çok iyi. benim o kadar iyi değil. neyse detay bunlar.

şimdi babasının tayakadın tarafında bir bahçesi var. orada bu pazar günü akrabalarına mangal yapacakmış. dayılar, amcalar, yengeler, teyzeler falan. bunlar demiş ki (annesi ile kız arkadaşım) sizin nişanı bu pazar yapalım. benden beklentileri; dayımın eşiyle ve çocuklarıyla beraber memleketten gelmesi, kıza bir nişan yüzüğü almam, lokum veya çikolata ve çiçek ile bahçeye iştirak etmem. babası ile akşam konuşacaklarmış.

kız arkadaşımı çok seviyorum. kesin olarak evlenmeye karar verdik. hemen hemen her şeyimiz hazır. yalnızca böyle pat diye bir şey söyledi. beni sınadıklarını düşündüm ama öyle olmadığını biraz önce fark ettim (annesi ile de konuştum.)

siz olsanız ne yaparsınız?

Var mı? yaz geldiği için ve düğünlere gittiğim için sanırım,hayatımda biri olsun istemeye başladım:)
2,5 yıl süren ilişkim 2,5 yıl önce bitti..araya girip cıkanlar oldu..
Simdi arzuluyorum,özenşyorum..cocuklarımın babası oldupuna inansam basarım da nikahı..biraz özgüvensizlik de var ama,kırgınlıklarım var..
Aşkı arzulama beni hayata da bağlıor bi yandan,depresif bir dönem geiriyorum da..

Var mı sizin kısaca yazacağınız,eşinizle nasıl da tanışıp evlendiğinizi anlatacağınız ya da yalnızca sevgiliniz..Bana bir umut olsun diye yazar mısınız?
Eski sevgilim kadar kimse beni sevmicekmiş gibi geliyor ya da ben sevemezmişim gibi.

Ama istiyorum da yahu. Yaş:26

Hala da seviyorum kendisini ama gayet normal karsiladim. Ben de mi bi problem var?

cuma günü iş sebebiyle birkaç günlüğüne şehir dışına gitmem gerekiyo ve tek gecelik arkadaşlarda kalmalar dışında eşimle ilk uzun ayrı kalışımız olucak. biraz da fazla düşkünüz birbirimize. kızlar-erkekler gecesi yaptığımızda bile 3-4 kere konuşuruz özleriz çok. üstelik bu sefer çok yoğun bi tempoda olucam telefona ancak akşamdan akşama bakabilicem. bu gidişimden önce ufak tefek notlar şiirler yazayım çekmecelerine vs bırakayım mesela işe giderken çorap çekmecesini açsın notu görsün sevinsin istiyorum. aradığım 3-5 tane 2-4 dizelik romantik şiirler. daha uzun da olabilir maksat okuduğunda beni yanında hissetmesi, özlediğimi bilmesi. normal şartlarda günler öncesinden araştırır bulurdum ancak işyerinde inanılmaz bi yoğunluk var işimi kolaylaştırırsanız inanılmaz mutlu olurum.

hadi herkes bildiği romantik şiirleri yazsın :) hazıra konma diyenler için göstereceği kaynaklar da kabulüm.

yardımcı olanlara şimdiden teşekkürler

3.5 Yıldır evliyiz. Aileleri karşımıza alarak evlendik. Maddi destek görmediğimiz gibi manevi olarak sonrasında çok zarar gördük. Erkek tarafı olarak işsiz kaldım uzun süre. Sonra buldum sonra yine aynı. Şimdi hafta içi şehir dışında olmam gereken ve ancak bana uyan bir iş buldum Kazancı orta karar. Eşim çok bunaldı 2. Çocuktan sonra. Ben de destek olamıyorum aileler malum. Biz de istedik 2. Çocuğu ama birinci yalnız büyümesin İstanbul'da sokak işi kalmadı evde arkadaş olsunlar istedik.

3.5 yılda 3 kez boşanmak istedim hepsi de Öfkeyle. 2 gün evvel eşim söyledi bu kez. Sessiz kaldım sakinleşsin diye ama dün yine aynını yaptı ve annesini aradı. Buna çok kızdım. Ailesi Hayatımızda hiç olmadı yine Olmasın isterdim. Ayrılmak istedi evi terk etmek istedi. Gitti sonunda.

Artık bekar Hayatım olacak diye düşünmeye yavaş yavaş bu fikre alışıyorum derken cocukların videosunu istedim ve onları çok özlediğimi Onlarsız yapamayacağımı anladım. Eşim bana çok kırgın ve kızgınmış. çok yara almış. Ama Anladığım o ki babasının evinde yasamak orada cocukları büyütmek benim sevgim de olmadan çok kolay değil e ben de gözü dışarda eli kumarda bir adam Değilim.

Eşimin görselliği nerdeyse bitti bu sanıyorum bilinçaltında benim fikirlerimi Değiştiriyor. O da bunun farkında. Çok daha fazla anne olmak zorunda kaldı. Ben otel gibi hissetmeye başladım evi.

Sanki ayrılık bu Yüzden olmamalı gibime geliyor. Herkes bir ferahlık hissetti ama içimizde burukluk daha fazla eminim buna.

Yine kızacak yine sinirleneceğim. Hayat bu. İstanbul da çalışmak haftada 2000 km yol yapmak yetiyor. Ama 7 ay sonra eşim de işe başlayacak ve bence oradaki arkadaşları ortamı onu rahatlatacak.

Ne tavsiye edersiniz? Ben de o da yoruldu ama çare boşanmak mı?

burdan aldiginiz tavsiyeler iliskinizde ise yariyo mu lan harbi?

2-3 ay önce sosyal medyadan ve birçok yerden engellediğim biri var, muhabbetin ilerleyip boka sarmaması gerektiğini düşündüğüm için engellemiştim. Bugün beni aradı, hiçbişey olmamış gibi hatrımı sordu ben de aynı şekilde ona nasıl gidiyor tarzı bir şeyler dedim ve sonrasında bi sn, şimdi kapatayım 2 dakikaya dönerim dedi ve aramadı.

Benim onu aramamı bekledi herhalde dimi?

Not: Ben erkeğim, o kadın.

Reelde 1 kez görüştüğünüz, Facebook'da muhabbeti bi' türlü ilerletememiş bireyler olaraktan ...

1 ay boyunca hiç konuşmadığınız bir erkek sizle kahve içmek istiyorsa gider miydiniz?

Sadece 3 senede;

- 2. Yabancı dili öğrenebilir veya İngilizce'yi mükemmel seviyeye çıkarabilirdik.
- Hem hobi olarak hayatımızda önemli bir yere sahip olacak hem de bir şeyler üretmemizi sağlayacak bir şeyler öğrenebilirdik. (Herhangi bir programlama dili olur, resim eğitimi olur aklınıza ne gelirse)
- Hep çalmayı hayal ettiğimiz enstrümanı kendimizi tatmin edecek seviyede çalmayı öğrenebilirdik.
- Düzenli spor yaparak istediğimiz vücuda sahip olabilirdik.
- Her gün ufak da olsa yeni bir şeyler öğrenip ufkumuzu geliştirebilir bambaşka bir kişi olabilirdik.

Şu son 3 senede hayatımızı değiştirecek birçok şey yapabilirdik. Neden yapmadık? Bir 3 sene sonra daha hayıflanmaya devam edeceğimizi bildiğimiz halde elimizde telefon/tablet veya kucağımızda laptop %99 oranında hiçbir işimize yaramayacak şeyler okuyoruz ekranlardan.

Hayatımızı boşa harcadık son birkaç 3 senedir.

Selam gençler,

üniversitede bir sürü ortak arkadaşımızın olduğu bir çocukla biz de zamanla arkadaş olduk. aramızda kimya tuttu, yakın olduk. sonra biraz daha yakın yakın derken bu arkadaştan hoşlandığımı farkettim. ve ciddi ciddi tartınca durumu, onda da bana karşı bişeyler olduğunu farkettim. buraya kadar hoş, güzel.

sonra başından beri sevgilisi olduğunu bildiğim aklıma geldi. (sevgilisi başka okuldan. çok görüşmüyorlardı. ara ara ayrılıp barışan türden bi ilişki. tabii ne ben sorardım aralarını, ne de o anlatırdı. biz ikimiz arkadaş grubumuzla çokça vakit geçirirdik.) bende tamam kardeşim duygularımı içime gömerim, sadece yanında olsam yeter demeye başladım. ama tahmin edeceğiniz gibi bu durum bir süre sonra bana yetmemeye başladı. böyle konuşurken çok hoş bir elektrik olurdu bazen, ikimiz de susardık. gözlerinin parladığını hatırlıyorum. hani bir şey söylemek istersin söyleyemezsin. karşılıklı salak salak gülüşüp, ha hö diye kalakalırdık.

neyse ben de sevgilisi olan bir erkeğe açık açık yazmayı kendime yediremediğimden kendimi geri çektim. yakın bir arkadaşı bir ara sevgilisiyle mutlu olmadığını söylemişti ve bana ilgisi olduğunu ima etmişti. bende içimden yahu sevmiyorsan niye çıkıyorsun. ayrıca başkasıyla çıkarken benden hoşlanıyorsa ohoo filan demiştim. neyse ben mesafe koyunca bu çocuk da buna takıldı filan, üzüldü haliyle. benim de içim acıyordu ama erdemlilik kumkuması hallerimden dolayı rahat davranamıyordum. en son buluşma taleplerini bahaneler göstererek reddettim. hiç aramıyorsun, aramanı bekliyorum dediğinde de arıcam tamam deyip aramadım. zaten ciddiydim. iyice soğuk davranmaya başladım. o da bunun üstüne aramadı artık tabii.

2 ay oldu hiç görüşmedik, karşılaşmadık. okullar bitti mezun olduk bu arada. kararımdan memnundum. ama artık yanıyorum saklayamıcam :( eskisi gibi içim acımıyor artık bildiğin kalp yandı gitti. bugün bikaç saat önce aramamak için kendimi o kadar zor tuttum ki. sırf naber demek için bile aranır sıkıntı değil sonuçta yakın da arkadaşımdı ama kafamda sürekli onu unutmak için uzak durmuştun bunu bozmak için bi sebep yok'u tekrarlayıp duruyorum.

bu arada normal hayatıma devam ediyorum. arkadaşlarla görüşmek, kitap-film, yürüyüş yapmak, gezmek tozmak. ama cidden unutamıyorum. gerçekten içim yanıyor. çok çok çok özledim. 2 ay oldu. neden hiç hafiflemiyor? acaba ciddi bir aşkı erteledim mi?

not: sevgilisiyle şu ara birlikte olduklarını biliyorum.

Hatun benden hoşlandığını söylediğinde lafını geçiştirmiştim. Gel zaman git zaman onunla muhabbetimi ilerletmeye çalıştım fakat kendisini ne zaman yemeğe vs. çağırdığımda gelmiyor. Şimdilerde ise soğuk davranıyor. Trip mi atıyor muhabbeti sevgililiğe getirmediğim için yoksa duyguları mı değişti sizce?

whatsapptan yazmis yarim saat once. mesajin tamamini okumadim, acmadim henuz. iki kez aldatmaya yonelik hareketini yakaladim. birinin yanlis anlasilma oldugunu soylemisti, digerini ise inkar etti. ama ayrildim. o sirada ayri shirde oldugumuzdan telefonda ayrildik. nasilsin, napiyosun ben seni ozledim bi kahve icelim. telefonda ayrilinca kotu oldu gibi bi seyler yazmis, okuyamiyorum devamini henuz. her neyse, esas soru: ne yapmali? evet telefonda ayrilmis olmaktan hosnut degilim ama yuzunu goresim de yok. zaten zayif bi insanim, daha once eski sevgilinin telefonua cevap verip aglamalarina kanmisligim vardir. direkt gormezden mi gelmeli, yoksa net bi sekilde gorusmek istemedigimi belirten bi mesaj mi yazmali, ya da bi kahve icmeyi gozden gecirmeli miyim yasanan iliskinin hatrina? her ne kadar kendisi her seyi sikip atmis olsa da.

ayrıldığınız sevgili hakkında neden ayrıldığınıza dair arkadaşlarınızla sohbet ettiğinizde onun yaptıklarını, neden anlaşamadığınızın detaylarını falan anlatıyor musunuz?

mesela; "çok xx ti ya, mesela geliyodu şöyle yapıyodu, olmadı napalım, sürdüremedik " vs vs gibi...

ben anlatınca sanki dedikodu yapmış gibi hissediyorum kendimi. e millet soruyor neden olmadığını. bir iki soru derken derinleşiyor konu. bir bakıyorum bazen (çok özele girip eski sevgiliye saygısız etmeden) eski sevgiliyi anlatıyorum. şöyleydi böyleydi diye.

çekiştirmiyorum ama, arkadan kötü laf da yok. sadece zamanında batan ve sindirdiğim şeyleri söylüyorum. ama içim rahat değil.

siz eşe dosta anlatıyor musunuz biten ilişkilerin sebeplerini ya da onun sevmediğiniz yönlerini falan?

bu kötü bir şey mi sizce? benim içim rahat olmuyor anlatırken.

(git: 979407) duyurusunu cevaplarken aklıma bir de bu soru geldi;

- karşınızdaki insan hayatını mutsuzluk üzerine kurmuş ve her şeye bir kulp takan bir haldeyse güzel/yakışıklı olması yine de bakışınızı etkiler mi sizce?

Benim düşüncem : 31/e olarak mutsuz kişilerden hoşlanmıyorum, insan bence anın keyfini çıkartmalı. Mesela sahilde dolaşırken canım balık ekmek yemek isterken yanımdaki kişi ne kadar güzel olursa olsun ıyy bıyy demeye başlarsa o anda soğuyorum bırakmıyorum ama çekip gidesim geliyor. Yada bir önerime ya orası mı gidilmez şimdi diyip hevesi öldürünce resmen bunalımlar geçiriyorum.

sb.

tek gecelik ilişki değil. fakbadi değil. sevgili değil.

e ne amk? sevişiyor muyuz sevişmiyor muyuz? öpüşme koklaşma var mı?

öpüşme sevişme varsa flört ne? fakbadi olduğunun farkında olmayan insan olmuyor mu o? eskinin flört denileni şimdi fakbadi mi oldu?

-Aksam bulusmayalım işim var diyorum
-Konusmayalım işim var diyorum
bana değer vermiypsun diyor ? ne salak bu kadınlar ya gelde çıldırma :/

arkadaşlar bugün ilk defa tinder yükledim. denedim. bi çocuk da beni beğenmiş bende onu beğenmişim. neyse eşleştik biz. iki kişi birden beğenince sohbet açılıyormuş. konuşmaya başladık tabi ben sinsilik yapıp bunun fotoğrafını internetten arattım kim çıktı dersiniz :) f1 pilotu jules bianchi :))

şuan çaktırmadım bildiğimi ama oltaya getirmeye and içtim. salak tangalı mısın falan diyor :) ben diyorum ki ben bu sansardan telefonunu alayım toplu olarak ayaktır boxerdır ne varsa yollayalım :) ne dersiniz başka fikirler de olur tabi
önerilere açığım

Elimizde 1 adet, oturduğum apartmanın giriş katına yeni taşınmış hoş bir çocuk var. Yeni derken taşınalı yaklaşık 1 ya da 2 ay oldu. Daha önce ben girerken, bi arkadaşıyla birlikte apartmandan çıkarken görmüştüm, dikkat etmemiştim pek. Dün de market dönüşü posta kutusundaki ıvır zıvırları boşaltacağım tuttu, bununla karşılaştık. Merhabalaşıp geçtik.

Öküzlük benimki işte, desene 'yeni taşındınız, hayırlı olsun, 9 numarada oturuyorum, kahveye beklerim' gibi bi şeyler. Böyle şeylerde hep sonradan düşüyor jeton. Şimdi kim bilir bi daha ne zaman göreceğim bunu da lafı açıcam, ohooo...

Hayır bir de o girişte, ben en üstteyim, hani karşıda ya da bi altta-üstte filan olsa bekli giriş çıkışta beklerim, çıkarım, ama 4 kat alttaki adamın giriş çıkışını da göremiyorum haliyle.

Kapısını çalmaya bahane lazım bana şu an. Hani pasta-börek götürmenin de pek anlamı yok. Tanısam falan olur da hiç tanımayınca ne alaka? Bahane olduğu belli olmamalı, ama ne olmalı?

Saçmalamak serbest, hiç olmayacak bi fikir belki farklı bi fikir çağrıştırabilir. Yardırın gitsin. :)

Edit: Benim yaş 30, o da 30un biraz üstü falandır. Öğrenci işi, öğrenciyiz gibi bi saçmalama olmasın yalnız ;)

sevgililiğinz evliliği ima ederse ve siz istemezseniz ne yaparsınız ?

tartışma anında "düğün yoksa ben de yokum" diyen kadın hakkındaki görüşlerinizi merak ediyorum.

-kadınların kızıp söylediği sözleri ciddiye almayalım mı?

-yoksa kadınlar sevdiği adamdan ziyade giyeceği elbiseyi düğünde herkese göstermeyi mi seviyor?

-ya da sadece göz mü korkutuyor?

göz korkutsa bile bu laf söylenecek bir laf mıdır?

erkek de "o halde düğün varsa ben yokum" der. bu mu yani

çocuksu değil mi böyle laflar?

sb

kaçan hala kovalanır mı?

aşk meşk ile işim yok merak ettim de sordum.