Bir hastaneye uğramadan net bir şey kimse söyleyemez. Ama biz ailecek geçirdik, iş yerinde neredeyse herkes geçirdi kabaca 20 kişi gibi düşün, hepimizin tat ve koku gitmişti.

Hani sadece boğaz ağrısı zayıf bir ihtimal ama dediğim gibi net bir şey söylemek zor.

olabilirsin hiç belirti yokken(ne ateş ne tat kaybı ne öksürük hiçbir belirti yoktu) sadece sırt ağrısı ile covid oldum hatta ileri seviyede olmuşum ciğerlere gitmiş nasıl olduysa piyango gibi olay. yani bu veriler evet hayır demek için yeterli değil maalesef

Hepimiz fark etmeden covid geçirmiş olabiliriz. Covidi ağır atlatan bir tanıdığıma doktor sen önceden covid geçirmişsin demiş. Soğuk bir şey yiyip içtiysen de olabilir ama şu an covid olma ihtimalin de var.

Covidsin Coyote, git testini yaptır pozitifini al.

Dediğiniz şekilde boğaz ağrım varken test yaptırdım, pozitif çıktım. Boğaz ağrısı en önemli belirtilerden biri.

www.eksiduyuru.com

Dün test yaptırdım ve pozitif çıktım. Benim de boğaz ile başladı. Hala da şaşkınım, kimseyle temasım yok çünkü.

Çaycı en hayran kaldığım teknolojidir. Çayı koyuyorsun ve yapıyor. Muazzam. Ben olsam ondan alırdım.

kendi yapanlardan değil ya üzerine demlik konanlardan alırım sadece. gerçi şimdi fark ettim bunların kettle'lar ile aynı fiyatta olanları hep plastik gövdeymiş. te allağam.

Çaycı al

www.trendyol.com

25 temmuzda 150 tl ye bu çaycıyı almıştım. Hem kettle hem çay yapmak için kullanıyorum ayrıca çaydanlık almadım. Çok memnunum. İlk başta arada kalmıştım, çaydanlık ve kettle ayrı ayrı mı alsam, daha uyguna geliyor sonuçta diye. Sonra neyse bunu aldım, iyi ki almışım dedim sonra defalarca. Ama şu an fiyatı feci artmış. Eğer şu anki fiyatı o gün olsa almazdım belki de.

Yani kettle + çaydanlık fiyatı ile bunun fiyatını karşılaştır işine geliyosa al.

Cam gövdeli olanları alma bence çünkü onlar düşüp kırılabiliyormuş. Plastikler de çok sağlıklı değil sanırım.

Düzeltme *25 temmuz 2019’da almıştım*

İlgili partinin ilçe teşkilatına bi selam verin

Baharda eş durumu tayini isteyebilirsiniz. 3 yılı doldurmak gerekiyordu sanırım. Teşkilat goy goyu artık güldürmüyor.

Hocam eş durumu istersek ile verilmez mi kadro? Ben ilde çalışıyorum çünkü. biz ile 55 km uzaklıktaki ilçede yaşamak istiyoruz. ilden daha güzel çünkü burası ve ben yolu dert etmiyorum

Hocam, eş durumu yalnızca eşin yaşadığı veya çalıştığı ikamete istenebiliyor. Bunun da bazı şartları var. Sigortanıza, yaşadığınız süreye vs. bakılıyor. Eğer orada uygun okul yoksa oraya en yakın okullara kontenjan veriyorlar.

Elbette isteyebiliyorsunuz ama en önemli kriter norm kadro , eşinizin branşında gelmek istediğiniz ilçe'deki okullarda boş kadro var ise sizin evraklarınızı okula verip başvurabilirsiniz. Okul mutlaka atama takvimini , iş ve işlemleri eşinize duyurmak zorunda imza karşılığında. Yapmıyorlarsa ilçe mem'e şikayet edebilirsiniz , zira siz burada sormak durumunda kalıyor iseniz eşinizin okulu işini savsaklıyordur.

Synax, yok hocam, eşim sormuyor okula. Okuldakiler eşimi çok sevdikleri için sormaya çekiniyor eşim de. Ayıp olur diye düşünüyor belki de. Ben de mebde çalışmadığım için sizlere sorayım dedim.

yarın tatil ama cumartesi öğleye kadar çalışanlar var

Az once trendyol exspress geldi bizim binaya

Karşımızda yurtiçi kargo var şuan açık

Az önce üç adet kargo aldım. Ben de çalışmaz sanıyordum.

Ara sıra bu şekilde besleniyorum. If’i sürekli yaptığım için ikisini aynı anda yapmış oluyorum. Bu süreçte yağ alımımı özellikle artırıyorum. Yağdan kastım sağlıklı yağlar.

geçen sene bu zamanlar yaparak 3 ay devam ettim. benimki sağlıklı yaşamaktan çok kilo verme amaçlıydı. zaten daha gencim ki şükür herhangi bir rahatsızlığım da yoktu. yaklaşık 10 kilo verdim bu süreçte. Sonrasında geri aldım ama benim aymazlığım. stresli bi dönem yaşadım ve cidden her gün cips çikolata beslendiğim için geri aldım (yani ketoyu bırakınca olduğu gibi geri alırsın gibi bir şey yok. abartmazsan almazsın)

yazın tekrar ketoya başlamayı düşünüyorum. İlk 1 haftası zor sadece kalanı kolay geliyor. ilk hafta bünye alışamadığı için büyük tuvaletin garip çıkıyor, başın dönebiliyor. sürekli bi doymamışlık hissi var carb almadığın için. ama alışınca gün boyu tok kaldığını hissediyorsun.

1 gr yağ 9 cal, protein 4 carb 4 kalori. ve yağ daha yavaş enerjiye dönüştüğü için gün boyu enerjik ve tok hissediyorsun. (tok ve enerjikten kastım, 5 saatte bir acıkmıyorsun ve günde modunda sürekli dalgalanma yaşamıyorsun)

youtubeda keto kafasını takip etmeni öneririm. Bir de carb manager isimli app'i telefonuna indirebilirsin. her yediğini içtiğini oraya girerek günlük aldığın makroları sana veriyor. sınırlarını biliyorsun. valla çok uzun anlatırım daha ama hem de ödevim var bir yandan. sorun olursa yardımcı olurum

2018’de kilo vermek için 2 ay if + ketojenik yaptım ve 13 kilo verdim. diyeti bırakalı çok oldu ama karbonhidratsız beslenmeye hala özen gösteriyorum. benim için biraz yaşam biçimi oldu. bundan öncesinde, yediklerimi pek de düşünmeden yerdim. sabah kahvaltıda ekmek yenir dedikleri için ekmek, fasulyenin yanına pilav iyi gittiği için pilav.. şu anda ise böyle durumlarda yemesem de olacağını, hatta daha iyi olacağını gördüm ve o ekmeği/pilavı yemiyorum. çünkü karbonhidrat yediğimde beynimin düzgün çalışmadığını düşünüyorum. gereksiz almamaya çalışıyorum. fiziksel olarak da yorgunluk ve tembellik oluyor üstümde. sabah şekerli bir şeyler yesem gün içinde habire acıkıyorum. oysa ketojenik beslendiğim dönem if de yaptığımdan gün içinde sadece öğlen yemeği yiyordum ama bu “az” beslenmeye rağmen her şeye yetecek enerjim vardı. beynim daha temiz çalışıyordu. insan bunu hissediyor.

ketojenik beslenmede günde 3 - 5 gram karbonhidrat alma hakkın var gibi bir olay vardı. millet ona uygun 2-3 bisküvi hakkı falan koyuyordu kendisine. ben ona hiç girmedim. direkt sıfır karbonhidrat almayı hedefliyordum. zaten yediğin bir ıspanak yemeğinde bile soğan var, soğanda da karbonhidrat var. 3-5 gram hakkımızı buralarda fazlasıyla harcıyoruzdur.

netflix ve youtube’da mucize ilaç diye bir belgesel var. farklı hastalıkları olan insanların ketojenik beslenmeyle nerelere geldiklerini gösteriyor. beni o çok etkilemişti.

8 ay kadar yaptım arada 1-2 ay yapıyorum diğer zamanlarda da dusuk karbonhidrat diyeti ile besleniyorum. Benim tavsiyem bu diyeti yapacaksınız bununla ilgili kitaplar okumanız ve aralıklı kan idrar testlerini yaptırmanız hatta şekerinize de bakmanız. Ketosize girip girmediğinizi başka türlü anlayamazsınız. Keyojenik diyet yapanların çoğu ya yapmıyor ya da başka bir şey yapıyor. İyice araştırmadan başlamayın diyet zor kimyager gibi gram hesabı yapıyorsunuz vücudu benzinden dizel yakıta geçiriyorsunuz dikkatli olun.

vapur + otobüs en hızlı ve mantıklısı sanırım

Vapur + u1 veya u2 hatirlamiyorum ortakoy’den giden

Vapur + beşiktaş sahilden u2, yoksa u1

Ankara'ya geleceksiniz sandım :)

tavuk gogsu haslayip, keci yogurdu ve salatalikla wrap yapabilirsin.

Lavaş pizza olabilir. Lavaşın üstüne domates sosu veya sulandırılmış salça, üstüne pizza malzemeleri, en üste de kaşar rendesi koyup fırına veriyorsun.
Alternatif olarak lavaşın üstüne labne peyniri sürüp üstüne kavrulmuş ıspanak ve kaşar rendesi koyup açık halde veya ikiye katlayıp fırına ver, kaşar eriyene kadar dursun.

Tavuk ya da et fajita olabilir

Lavaş pizza olabilir +1

Youtubeda pan fry / stir fry diye aratıp çinlilerin yüksek ateşte iki dakikada tavada sebze pişirdiği yönteme bak

Bunun için wok tipi tava şart değil teflonda da olur

Mantar, biber, kapya, kabak, patlican aklına hangi sebze geliyorsa istediğin kadarını birbiriyle karıştırıp soteleyebilirsin, lavaşa sararken üzerine dökmelik sos da hazırlayabilirsin

Uno lavaşı biraz fitleştirelim:

Kırmızı mercimek çorbası, yanına yarım/çeyrek dilim lavaş

Budur --> www.youtube.com

Bir sahnede silah gözükürse ateşlenir misali, lavaş varsa dürüm yapılır abi.

Hatay soslu tavukla gömülür.

youtu.be

Tavuk sote ama içerisine labne sürün ve yeşillikler ekleyin lavaşın bence güzel olur

Ben içtim, eczacıya değil doktora güvenirim ben. Ha bu arada içmeden iyileşen arkadaşlarımda var . Kişisel bir tercih sonuç olarak sonucunda ölüm var. Ben hayatımı riske atmamayı seçtim.

Genellikle belirti göstermiyorsanız içmeyin deniyor. Ama bu şekilde davranan bir tanıdığın daha sonradan fenalaştığına şahit oldum.

İç.

tabi ki içilmeli

Teşekkürler, kan sulandırıcı kullandınız mı?

Ben içiyorum. Her gün 1 kan sulandırıcı alıyorum

Evet kullandım

kan sulandırıcı da kullanın hatta çok hafif atlatmış olmama rağmen bana dr um iyileştikten sonra 1 ay daha kullanmamı söyledi ve kullanıyorum.

İlaçlar içilmeli ben de etrafımdan ve kendimden gördüm ki yardımcı oluyor. İlaçlar ile ilgili oluşabilecek tehlikelerden birisi de pıhtı atması bu nedenle ilaçları alırken kan sulandırıcı da kullanmayı öneriyorlar. Ben kendim de kullandım.

Bana test yapan tıp fakültesi hastanesinde 30 yaş üzeri pozitif çıkanlara ilaç ile birlikte kan sulandırıcı iğne de reçete ediyorlardı.

Doktorlar hafif de seyretse içilmesi gerektiğini söylüyor. Hastalık ilk günler hafif seyredip özellikle 4-5. günde birden ağırlaşabiliyor.
Dün sözlükte biri yazmış arkadaşın bir şeyi yoktu ilaç vs içmedi, 4-5 gün sonra semptomlar biraz artınca ilaç içmiş ertesi gün kötüleşmiş. demek ki ilaç kötüleştiriyor diye. bu kadar Aristo mantığı olur

İçtim kan sulndırıcıiğne yaptım kendime

Tiklere hiç takılmıyorum ben. Kendi duyurularımda tik olayı sadece alaycı çirkin cevap gelirse eğer onlara tik vermediğim zaman işlevini yerine getiriyor benim için.

Ben de yazıyorum takılmıyorum ama sonrasında tik var mı diye kontrol ediyorum

Ediyorum, hatta ara ara bakıp tik gelmeyen cevaplarımı siliyorum. Buna gelmezse bunu da silerim zaten.

buna hiç takılmıyorum. burası en nihayetinde deneyimlerimizi paylaştığımız bir platform. duyuru sahibinin yanıtıma tik vermemesi yanıtımın benzer bir soruya yanıt arayan başka duyurucuların işine yarayabileceği gerçeğini değiştirmiyor benim açımdan.

Tik alıp almamam ile ilgilenmiyorum ama soru sahibi tik atmaktan bihaberse cevabımı ondan esirgiyorum.

Tik bir anlamda yazdıklarımızın dikkate alınıp alınmamasını, verilen cevabın faydalı olup olmamasını da gösteriyor benim için. Dikkat ediyorum mesela...

Tik benim için de önemli değil ama soruyu soran kişi sorularına gelen hiçbir cevaba özellikle tik atmamasıyla dikkatimi çekmiş biriyse ona cevap bile vermiyorum.

herkes her an tik atamayabiliyor, soruyu açıp saatler sonra bakabilenler de var. o yüzden o soru özelinde buna dikkat etmiyorum ama soruya cevap yazıp tik atmamışsa, baktığımda eski sorularında tik atmamışsa bir kullanıcı, ona cevap vermemeyi tercih ediyorum. nezaketsizlik çünkü, vakit ayırmış cevap yazmış, tik atmaya erinecek kadar yüzsüz bir tipmiş gibi geliyor.

evet yapıyorum. adam üşenip tik atmamış, ben niye uğraşıp cevap yazayım diyorum.

Aynen, yazmiyorum ben de oyle olunca :) Onemsenmiyormus gibi geliyor cevap.

Önemsemiyorum. Kendim duyuru açmadan önce benzer bir duyuru açılmış mı diye arıyorum. Yani buradaki soru cevaplar sadece soruyu soranın işine yaramıyor. Yıllar sonra okuyan birinin de işine yarayabiliyor. Duyuru sahibinin tik atıp atmaması çok önemli değil benim için.

yo umrumda değil. hatta bu adamları tikleri olması gerektiği gibi kullananlardan daha çok seviyorum. trollük yapanlar hariç yanıtını beğenmediklerine tik vermeyenler çok itici geliyor.

Ben soru sormuş cevap vermişim,3 gün geçmiş hiç tik yok o zaman demek sorusunu da umursamıyor verdiğim cevabı siliyorum.

Evet

Öğlen sonucum çıkmıştı akşam evime gelmişlerdi.

48 saat içinde gelirler. Aramanıza gerek yok. Ki arasanız da ulaşamazsınız onlar size ulaşır :)

şu anda yoğunluk olduğu için farklı olabilir ama telefonla arandım test sonucu için ve 15 dakika içinde ilaçlarla geldiler - geçen aralık ayında

Hastane bana ilacı verdiği için gelmelerine gerek yok demiştim ben telefonda gün içinde gelirler olmadı ertesi gün gelirler

en geç ertesi gün gelmişti çevremdekilere.zaten sgkya düştüğü için onlar geliyor tüm evdeki karantinadakilere bakmak için

Hic bir sey vermiyorlar maalesef ama kullanilmasi gerekiyormus. Ben surec bitip kendi istegimle tekrar gogus cerrahisine gidip test filan yaptirdim doktor lutfen bir ay daha icmeye devam edin dedi.

annem tedavisi gördü 17 gün sonra eve çıktı iğne olarak kan sulandırıcı verildi ve hala da kendi hap kan sulandırıcılarını kullanıyor.
muhakkak almalı kan sulandırıcılarını.

he bu arada evde geçiriyorsa belki ondan vermemişlerdir evde geçirenlere vermiyorlar. bi doktora görünsün aile hekimine falan belki onlar veriyordur

Tanıdığım kimseye verilmedi, eczaneden aldı herkes.

8 gün hastanede yattım ve yatarken de sonrasında da bana kan sulandırıcı verildi, iğne şeklinde olandan. Ama coraspin de kullanabilir, günde 1 defa.

valla kan sulandırıcı konusunda avrupada ciddi çalışmalar vardı ve hastalara veriyorlardı. bu illet kanın koyulaşmasından mütevellit akışı da zorlaştırıyor ve vücudu zorluyor.

aile hekiminizi arayın bilgilerinize göre size en doğrusunu söyleyecektir.

Bu konuya dikkat etmek lazım. Babama da kan sulandırıcı ilaç vermediler en son gece halüsinasyon görmeye başladı hastaneye götürdük kanı pıhtılaşmış.

Teşekkürler herkese. Resmen cinayet ya kullanılması gereken bir şeyi vermiyor olmaları. Türkiye'de sıradan bir gün sanırım...

AZ once bir arkadasimdan haber aldim. Kronik kalp rahatsizligi olan amcasi Biontech asisindan sonra 10. gunde kalp krizinden vefat etmis.Asidan hemen sonra elde uyusma ve agrilar baslamis. %100 asiyla ilgili diyemesem de bu konuyu onemseyin derim.

Testi yaptırıp pozitif sonuç almamın 3. gününde gitti, 8. günümdeyim ve hala geri gelmiş değil.

Ben de diyorum geçen haftaki sonucum hatalı idi, ne güzel erken teşhis imkanı varken ilerledikten sonra pozitif çıktık bu hatalı test yüzünden.

Ben tat ve koku kaybıyla gittim bugün. Az önce sonuç geldi, pozitif.

Bende teşhisten tam 1 hafta sonra kayboldu.

Ben de onu düşünüyorum sanırım bende hastalık geçmek üzereyken koku tad kaybı oldu, geçen hafta o kadar ağrı sızıya rağmen negatif çıktım şimdi ne halsizlik ne ağrı kalmadı, sadece tad koku yok pozitif çıktım

Teşhis edilmesinden birkaç gün sonra gitti sanırım. İlk önce yemeklerin tadı değişmişti ve iştahsızdım bu nedenle. Ardından kremimin kokmadığını fark edince dank etti. Birkaç gün koku alamadığımı fark etmemişim bile.

Ağrı Belirtisi gösterdikten 18 saat sonra pozitif olduğumu öğrendim. Ağrılarımın başlamasından tam 3 gün sonra koku kaybı oldu. Tat kaybı %100 olmadı. Şekerli tuzlu acı şeyleri algılayabiliyordum ama lezzet tam yoktu yediğim şeylerde. Tat ve koku 16-17 gün sonra tamamen geri geldi.

Şeker ve tuz farkını ben de algılıyorum, koku ise ağır parfümleri burnumu dayayarak alıyorum

4. gününde gitti, 14. günde hafif geldi. şu an hala eskisi gibi değil

yok.
göç edeceğim.
istanbulda yaşanmaz.
yaşamayacağım yere yatırım yapmak istemem. hele bir de deprem facts..

Yok, kira forevir. Bu devirde aileden destek olmadıkça düşünmek bile gereksiz

Kredilerin taban yaptığı dönemde yatırımlık aldım,
Hayatımda yaptığım en mantıklı iş diyebilirim

Yok. Aileden kendimi garanti altına alamasaydım olurdu ama.

daha önceki tecrübelerimden ve yurdum insanını iyi tanıdığımı iddia ederek olacakları söyleyeyim;
krediler düştüğünde 100bin lira daha uyguna kredi alacaksın, alacağın evin fiyatını 200bin lira yükseltecekler krediler düştü diye

Var. Ama göç ettiğim memlekette ev yok.

Bir senedir ev arıyorum. Daha 10 dakika dolmadan kaldırılan ilanlar var. En sonunda bunalıp başka bir ev kiraladım. Gerçi onu da bulmak çok zor.

faizler birden düşerse ev fiyatları o oranda yükselir, ona göre hesabınızı yapın.

ruhen hastayim ben +1
ev kredisi faizine ödeyeceğim parayla itlik serserilik yapmayı tercih ediyorum.

2023'e kadar uzun vade planim yok. (ya da secimler olana kadar)
secimler benim icin bir milat olacak.

korona biterse, secimler de gecerse bazi girisimlerde bulunmayi dusunuyorum. bu girisimler arasinda tasinmak var ama ev almak yok.

piyasayı bilen kulağı kesik bir iki elemanla görüştüğümde kredi oranlarının yakın vadede düşeceğini öngörmediklerini söylemişlerdi.

akılda tutmakta fayda var. olur veya olmaz bilinmez ama 0,64 zamanı büyük fırsat kaçmış sizin için.

elinizde nakit yoksa, mısırdaki merhum paşa dedenizden miras gibi ciddi para gelmedikçe kısa vadede cash ev almak... ne bileyim.

akşam 6-7 gibi çıkmıştı benim.

5-6 saatte çıkıyor.

10.30 da geldiler hala sonuç yok. Sonucu alamayan oldu mu hiç?

Başka bir memuriyete geçiş imkanı yok mu?

iş bulmadan ya da yüksek garantili bir plan olmadan istifa etmezdim sanırım.

ömür boyu böyle iş sıkıntısı çekeceksen başka bir bölüm oku bence. yaş daha küçük.

etmezdim makul bi secenek olmali calismanin yerine. kpss ye calisirken de girebilirsiniz issizlik secenegi kotu cok bunaldiysam izin yapmaya calisirim

bu devirde istifa etmezdim. parasi falan icin demiyorum. kotu de olsa ugrasacak birseyin var. 3 ay is bulamadigini dusun. zaten yasaklar var cikamiyoruz bir yere. eger yapacak birseyin yoksa aksama kadar evde kafayi yersin.

git bir yazılım kursuna ya da neye ilgi duyuyorsan ona kaydol, bir sene boyunca boş zamanlarını buna kanalize ederek kendini geliştir. iş bulduğun anda da memurluktan ayrılırsın. yaşın 22, yapamayacağın şey yok şu yaşta.

Etmezdim. Kurumlar arası geçiş düşünülebilir.

baska is teklifi yoksa birakmazdim

yaşınız genç. garsonluk yapın yine aynı parayı alırsınız derdim ama pandemide zor. istifa ettiğinizde yapacağınız şey kafanızda hazır değilse, durun durduğunuz yerde.

Öğretmenlik için kpss’ye çalışabilirsiniz. Memur olduğunuz için hazırlanmanız daha kolay olur. Sınava girmeden istifa etmezdim ben.

(bkz: becayiş)

22 yasinda memur olmussun, daha hiç zorluk yasama firsatin olmamis. 30 yasinda mühendisler baba parasi yiyip, 20 yillik garsonlar covid yüzünden issiz kaliyor. Bi düsün derim.

Tayt body tatlı olur. Fazla düşünmeye gerek yok. Karşı tarafı da rahat hissettirir olaylar daha natürel gelişir.

Eşofmanımsı, ince pantolonlar olur ya onlardan bir tane giyip üzerine askılı bir şey giyilebilir. Hem ev rahatlığı hem de şık.

(bkz: bir kot bir tişört ile güzel olabilen kız)

bence pijamaya benzeyen seyler kotu olur. jean+bluztercih ederdim veya kazak+tayt

etek asla. $iklik istersem elbise olabilir ama etek no way

Havuc pantolon + body veya kot olmayan kumas da olmayan spor bir pantolon diyorum. Kotu bilemedim.

Erkekler olarak bizim kafamızda evde ne giydiğiniz o akşamki denklemde önemli bir parametre değil. Özensiz olmasanız yeter ki buraya bu soruyu sorduğunuza göre öyle bir ihtimalin olmayacağını tahmin ediyorum.

İyi eğlenceler.

tayt müthiş olur gerçekten :)

üste de hafiften karnı açıkta bırakan tişört.

Birde ne giydiğinizi söyleyip ne etki bıraktığını söyleseniz sonradan tadından yenmez. Tabi çok özel bir duruma evrildiyse bir şey söylemeyin ama en çok arkası yarın kısmını merak ediyorum hep , kimse yazmıyor ne oldu diye.

e nabızda çıkıyor sonuç ordan rapor olarak çıkartabilirsiniz

Jelly bear, o sonuç rapor yerine geçiyor mu?

sonuç olarak rapordan bahsediyorsanız e-nabızda görünüyor. ama istirahat raporundan bahsediyorsanız bana da vermemişlerdi öyle bir şey şipşak test yaptırıp çıktım. o gün epey kötüydüm peki ya rapor dedim, vermiyoruz dedi. ertesi gün aile hekimime gidip hocam dün gece test yaptırdım negatif ama durum bu dedim öyle bir rapor aldım.

beni ilk gün arayan hemşire/doktor sormuştu rapor lazım mı diye. raporu da e nabıza düşmüştü.

Arayan hemşire sormadıysa aynı numaradan geri arayıp rapor isteyebilirsiniz. E-nabız’a düşüyor sonradan.

tam sorunuzun cevabı değil ama, kutu satan şu sitede kendiniz kutu yapabiliyorsunuz.
alternatif bulamazsanız bir inceleyin derim. Çok fazla seçenek yok ama kahve çikolata vs var. 100 tl civarına halledebilirsiniz.

muhiku.com

Edit: editinizden sonra daha kapsamlı bir şey aradığınızı anladım. arkadaşınız 90 ve üstü doğumluysa belki şöyle bir nostalji paketi olabilir.

www.hepsiburada.com

www.hepsiburada.com

Edit 2: direkt aburcubursepeti com var aradığınız şey bu olabilir. kendi sepetinizi oluşturabiliyorsunuz

www.aburcubursepeti.com

@ceket, muhiku'da güzel kahveler varmış buradan paket yapabilirim ya.

nostalji paketini de kendime alacam heralde ne güzelmiş o yahu

kahve dunyasinin da var oyle kutulari, oraya da bakabilirsiniz.

Daha geçen gün muhiku’dan hediye paketi yaptım. Tavsiye ediyorum.

ben covid geçirmedim ama bu tat ve koku kaybı grip olduğumda önceden de oluyordu. olduğu zaman hiçbir şeyin tadını alamıyorsunuz. yani bende öyleydi. sıfır. maydanoz bile yiyebilirdim. yine de yemedim gerçi. maydanoza olan nefretim tat ve koku ile sınırlanmamış sanırım. var oluşuna karşı bir düşmanlığım var gibi.

Tamamen kaybedip haftalarca hiç koku ve tat alamayan da var, koku duyusu azaldı diyen de var benim gördüğüm.

çok değişken.

Tamamen gidiyor. Koronayı atlattıktan sonra da devam ediyor. Kahve, parfüm gibi keskin kokularla burun egzersizi yapmamı önermişi doktorum. Tat ve kokunun geri gelmesi aylarca sürebiliyormuş.

Dün menemen yapmıştık. Annem çok tuzlu dedi ama bana tuzlu gelmedi. Bugün dünden kalanı yedim feci tuzluymuş meğer ancak hala atlatmadım hastalığı. Bir değişik.

Süresi ve derecesi çok değişken
Benim 1 hafta tamamen gitti

bende tat koku ile ilgili hiç bir sorun olmadı

bende ilk başta %90 gibi gitti. sadece tatlı, tuzlu ve acı yı alıyordum, en çokta tatlı ve tuzlu. aromaları hiç tadamıyordum, kokularda ise mesela portakalı biraz alıyordum. dediğiniz gibi baskın kokuları hafif aldım gibi.

yavaş yavaş gelmeye başladı sonrasında, 10 gün kadar sürdü ama hala eskisi gibi değil.

Onu eş gibi gördüğünü hissettirmek lazım.
Para hesabı yapılmadığını para kimde ise onun memnuniyetle harcama yapabileceği bir ilişki istediğini söyleyebilirsin
Parayı ona değil ilişkinize yatırıyor gibi düşünmeli

Dengeyi kuramayan taraf sizsiniz. Neden sürekli her şeyi ödeyip durmadan hediye alıyorsunuz? İçten içe karşı tarafa acımanızı gerektirecek bir durum yok. Üniversitedeyken hem okudum hem çalıştım, hayatımdaki insandan da bir çöp almamışımdır. Bunlar olağan şeyler.

Bu arada sık sık hediye alma kısmını atlamışım o rahatsızlığın dozunu arttırabilir gerçekten

Hediye olayi +1

Durup dururken hediye almayi birakin her seyden once. O da bir seyler almak isteyip alamiyor ve siz mutlu edeyim derken aksine mutsuz ediyorsunuz.

eşimle çıkmaya başladığımız dönemde ben iş hayatına yeni başlamıştım. o ise yıllardır çalışıyordu ve dolayısıyla işi gücü oturmuştu. benim yaklaşık 5-6 katım kazanıyordu.

hiçbir zaman onun üzerinde bir şeyler yıkmadım, ancak aramızda sonuç itibariyle oransal ve bariz de bir fark vardı. o yüzden bu konuyu hiçibr zaman açık açık konuşmasak da biraz oransal yaklaşıyorduk sanırım. 5 yemeğin 3 ya da 4ünü o ödüyorsa 1 ya da 2sini ben ödüyordum. seyahate giderken o biletleri alıyorsa ben de oteli karşılıyordum, oradaki masrafları da bir o bir ben dengeliyorduk. hediyelere bir şey demiyordum, sonuçta bu hediye, içinden gelmiş almış, tabii ki aşırı abartılı ve pahalı bir şey olsa kızardım. o da zaten zırt pırt "aaa bak yine bir hediye hadi bakalım" modunda hediye verip durmuyordu.

cebime tutup para filan koymasını tabii ki istemezdim ve kabul etmezdim.

ruhen hastayım ben güzel yazmış. zırt pırt hediye alıyorsanız doğal olarak rahatsız oluyordur karşıdaki. ama normal bir günde yemek yemeye çıkılmış vs bunları erkeğin karşılaması normal. demek ki karşı tarafı kötü hissettirecek derecede bir maddi dengesizlik yaratmışsınız ilişkide.

hediye almak karşı tarafı satın almak gibi. o yanlış. tüm hesapları ödeme veya kız yemek apsıb. dengeli olun

niye karşınızdaki kadının isteklerine saygı duymayı denemiyorsunuz? size açık açık ne hissettiğini söylemiş, hala inat etmeniz neden? sevgilinin cebine para sıkıştırmak nedir allah aşkına? bence siz her problemi parayla çözmeye çalışan biri gibi duruyorsunuz. dışarda, mekanda para harcamak yerine gidin piknik yapın, evde yemek hazırlayın vs. sizin davranışlarınız çok gurur kırıcı duruyor.

Kimseye eyvallahı olmama durumunu size karşı yapıyorsa, bu sizin birşeyleri yanlış yaptığınızı gösterir. Yaşadığınız endişeleri belirtin, onun hayatının daha kaliteli hale gelmesinin ne anlama geldiğini, büyütülmeyecek birşey olduğunu, özellikle sizin tarafınızdan olmasının ne denli doğal olduğunu öğretin. Bir kere anlatın sonra da yaptığınız şeye devam edin. Kimse ona kendi ayakları üzerinde durmasın demiyor ki. O sizin hayatınıza girmeyi kabul etmiş. Sizin hayatınızın ona sunacağı bazı imkanları da kabul edecek. Bunun altında başka birşeyler aramaya gerek yok. Daha şimdiden böyle duygusal düşünerek poz kesiyorsa Size diyeyim iki gün sonra olur da sizden çok ya da sizinkine yakın bir gelir elde ederse baş ağrıtır. Onu da suçlayamam çünkü böyle olmaları gerektiği her an empoze ediliyor. Halbuki hayatındaki erkeğe kendini bıraksa, sizinle daha kaliteli zaman geçirmeye odaklansa bunları söylemez. Burada iş sizde. Eğitmelisiniz. Öğretmelisiniz. Onun bu davranışı karşısında siz de dikkat edin feminenleşmeyin. (Ben erkek adam hep öder kafasında değilim bu arada) bu arada yorumları okuduğunuzda karşı tarafın mantığını da çözersiniz. Hemen olay nerelere gelmiş; yok karşı tarafı satın almak yok cebine para sıkıştırmak. Komik.

yemeği sen öde çayları o ödesin tarzında oranlama yapılabilir hediye almayı bırak +1

Kadın tarafı kendisine iyi davranılmasını haketmiyorum tarzı düşünüyor olabilir. Aldığınız hediyeleri beğenmiyor da olabilir ihtiyacı olan birşeyi beraber alın. Açıkcası hiç böyle ilişkiler etrafımda olmuyor kadınlar hediye alınmıyor hesap ödenmiyor diye kavga çıkarır.

yukarda bazılarının dediği gibi hediyelerle kızı boğduğuna katılıyorum. fakat bunun ötesi de var bence.

sen rahat rahat gezip tozacağın, para harcayacağın bir ilişki istiyorsun. karşı taraf ise senin bu isteğine müsait değil, yakın zamanda olmayacak da. maddiyat konusunda özellikle davul dengi dengine olmalı diye düşünenlerdenim. daha fazla yıpranmamak için ayrıl coco diyeceğim.

davul dengi dengine fikrimin şu duyuruda bile öyle çok örneği var ki. daha geçen gün adamın biri karısının iki katı maaş aldığını ve karısının soba yakmalarına laf ettiğini anlatmıştı. ve o "karımın iki katı maaş alıyorum" ibaresi çok gerekli değildi o konuda ama beyfendi eklemeden geçememişti. çünkü dokunuyor. öyle veya böyle dokunuyor işte.

Aynı durumdayım
Mobilde olduğum için takip etme niyetiyle yazdım
Geçmiş olsun

Atlatmış da olabilirsiniz atlatmamış da.

hastalığı hafif olarak geçirdim, arkadaşım ağır geçirdi, bir başka arkadaşım hastanelik oldu. o yüzden hem ağır seyreden vakaları hem de hafif olanları biliyorum. genelde 5+5 olarak bakılıyor, ilk 5 gün iyi ikinci 5 gün kötü geçiyor. (Ama kişinin bağışıklığına, aldığı virüs yüküne, yaşına, kilosuna, hayat tarzına göre vs bu durum çok değişir.

“dr luk bi durumumuz yok çok şükür”
bu kafadan bir an önce çıkın derim.
özellikle öksürük varsa mutlaka hastaneye gidin ciğer filmi çektirin, kaç kişi biliyorum erkenden dr a gidip film çektirse covid zatüresinden kurtulacaktı, ama kendi kendine geçer nasıl olsa diye gitmedikleri için, iş zatüreye döndü ve tedavi daha zorlu bi hal aldı. Kortizona başlandı vs.
nerde yaşıyorsunuz bilmiyorum ama ciğer filmiyle erken teşhis çok önemli. şu anda ciğere yayılıyor ve siz bunun farkında olmuyor olabilirsiniz. (umarım öyle değildir çok geçmiş olsun)

korku...

ilk yarısı dram, ikinci yarısı aksiyon olurdu.

Dram olurdu. Sanat filmlerindeki dramlardan.

otobiyografik

Uzaklara bakmalı sanat filmi.....

Soruyu bir de şöyle sorayım: diyelim ki 80 sene yaşadınız hepiniz. Kaç senesi kayda değer bulunup filme alınır?

İkinci soruna cevap verecek olursam 80 yılın sonunda bibuçuk saatlik film yapıp dijital platformlarda oynatırlardı ancak. 3.4 puanı olurdu. Kendimden nefret ettim sıkıcılıkta.

Psikolojik gerilim. Ağır psikolojik bir film olurdu. Kasvetli filmler olur ya hani, hiçbir kötü şey yokmuş gibi görünen ama nerdeyse her şeyin insanı baskı altına aldığı ve bundan kaçılamayan bir film.

Gerilim-komedi-cinayet

Bilim Kurgu

Doğru cevabı ayna verir.

160 boyundayım 62-63 kiloyum. hiç de kilolu değilim bence :)

48-50 ideal. 50-60 balık et. 60+ kilolu
Not:160’ım

Boya göre ideal kilo belirlemek eskilerde kaldı. Net bir cevabı olamaz.

44'ten 54'e fırladım da obez gibi hissediyorum o yüzden sordum

50 civarı.

Sedanter dandik bir hayatı varsa 55 sonrası kiloludur, ha dışarıdan baksan belli olmaz belki ama aynaya baktığında bıngıl bıngıl olduğunu görebilirsin. Bununla birlikte aktif spor yaşamı olan iyi beslenen bir kadınsa 70 kiloda da fit olabilir.

vücut kütle indeksi açısından 64den sonrası kilolu sınıfına giriyor. ama görünüş olarak yağ- kas oranı çok etkiler. obez hissetmenize gerek yok henüz.

www.calculator.net

www.nhs.uk

Boya göre kilo belirlenmez, 157cm boyum var kilom da 57. Çoğu kızdan daha zayıf görünüyorum. İnsanlar genelde boyumun daha uzun kilomun daha az göründüğünü söylerler. Tamamen vücut yapısı önemli bu durumda. Balık etliyim ama vücudum Scarlett johansson kim kardashian kıvamında. Buradakilere göre şişkoyum ama asla kilo vermeyi düşünmüyorum çünkü gerek yok. Biraz da genetik bu işler.

63 bile müthişti. Değişir kişiye göre.

45 kg den fazlasını ortalama bir erkek taşıyamıyor bence.:) eski kiloma geri dönmenin yollarını arayacağım cvplar için teşekkürler.

bodur limon ağaçları oluyor (en fazla 40 santim falan civarı), eğer bulabilirseniz bence sevimli olur.
onun dışında, henüz erken biraz ama yine bulabilirseniz bodur ortanca da çok güzel olur.

Bahçeye olmaz ama şöyle şık bir şey düşünebilirsiniz.

www.heryerbitki.com
www.heryerbitki.com
www.heryerbitki.com

Ortancalar çok güzel ya <3 fiyatlarını bilmiyorum ama (çok ucuzsa almayın siz) bahçede ortanca harika olur.
Kumkuat ağacı da alabilirsiniz bahçeye.

www.portakalbahcem.com

Portakalbahcem i tavsiye ederim. Meyve alıyoruz arada, hep çok güzel ve iyi paketlenmiş ürünler geldi.

ortanca çok güzel gerçekten, onlar da çok seviyorlar ama bir türlü yetiştiremiyorlar :) soluyormuş sürekli, bir şeyi yanlış yapıyoruz ama neyi diyordu en son :)

bence fırın yemekleri en kolayı. bir fırın tepsisine istediğin sebzeyi ve eti dizip üstüne zeytinyağı gezdirip fırına atabilirsin. balık, tavuk, et, kıyma..hepsi olur.

bu kolay ama ben buna bile üşeniyorum. o yüzden akşam yemeği yemiyorum. hem de akşam yemeyin diyorlar. çoğunlukla akşamları fındık fıstık kuru incir ceviz vb. yiyorum. hem yemekle uğraşmamış hem de akşam akşam midemi doldurmamış oluyorum.

Tavuk göğsü haşlayabilirsiniz.

Bulunabilir ürünler yazan bir diyetisyene gidin. Avakado mango nedir.

Tavuk göğsü: baharatlayip teflonda izgara ya da firinda.
Haslayan da var ama ben firinda seviyorum; brokoli, havuc vs gibi sebzeleri dogranmis halde koyup üstüne kekik vs baharat ve zeytin yağı.
Sonuçta az kalorili, karbonhidratı az yemek ve bunlari toplu yapip kaba koyarsaniz 3 günlük yemek çıkar, isitip yersiniz.

@baal, avakado olsa yine iyi. yaban mersini, glutensiz ekmek falan diyor. Yaban mersini macro center'da bile olmuyor bazen :)

Çölyak hastası değilseniz ya da gluten hassasiyetiniz yoksa gerçekten başka bir diyetistene gidin. Karbonhidratı azaltmak için glutensiz ekmek önermek saçmalık.

Sağlıklı bir diyet uygulayabilmek için en azından minimal bir mutfak bilgisine sahip olmalısınız. Çok zor bir şey değil. Mesela tavuk göğsünü haşlama düşüncesi pişirmeden daha kolay gelebilir ama tadının çok kötü olacağını tahmin ediyorum. Onun yerine azıcık bir baharat ve zeytinyağı ile tavada pişirebilirsiniz. Brokoli, havuç gibi sebzeleri haşlayabilir ya da çiğ olarak tüketebilirsiniz. Havucu, kırmızı lahanayı rendeleyerek mesela salata yapabilirsiniz. Sadece kol gücü gerektiren bir eylem. Çeşitli çiğ sebze ve otları doğrayıp mesela haşlanmış nohut, fasulye, mercimek gibi şeylerle karıştırıp üzerine biraz da zeytinyağı ve baharat ekleyerek güzel salatalar oluşturmanız mümkün. Nohut gibi sert baklagilleri pişirirken püf noktası içine biraz karbonat eklemek. Aksi takdirde zor pişebiliyor.

Tavuğa alternatif mesela biftek ya da dilimlenmiş somon alabilirsiniz, aynı şekilde pişirmeniz mümkün. Sadece kırmızı et içi pembe yenebilirken tavuk yenemiyor, böyle şeyleri aklınızda tutmalısınız.

Çok uğraşmak istemediğim ama güzel şeyler yemek istediğim zaman yaptığım bir yemek var:

İki tencere lazım. Birine zeytinyağı koyup üstüne kuşbaşı sebze (patates, havuç, kabak, bezelye vs.) doğruyorum. Tuz döküyorum, kapağını kapatıp orta-kısık açıyorum.

İkinci tencereye tavuk göğsü koyuyorum (bunu kasaplardan kuşbaşı kesilmiş şekilde alabiliyorsunuz). Üzerini dolduracak kadar yoğurtlu su karışımı ekliyorum. Yine kapağını kapatıp orta-kısık açıyorum.

İkisinin de pişme süresi 15 dakika. Hazırlama süresi de o kadar. Totalde 30 dakikada yemek hazır oluyor. Besin değerleri de dengeli. Daha az karbonhidrat isterseniz sebzeyi patates yerine patlıcanla falan da yapabilirsiniz. Fazla yaparsanız ertesi gün de yeniyor.

Diyet sürdürebilir olmalı. Sağlıklı beslenme alışkanlığı edinip sonrasında da devam ettirebilmeniz gerekli. Farkı diyetisyene gidin. Bu diyetisyen ile hedefinize ulaşsanız da orada kalmayacaksınız. Zor tariflerle, zor bulunan yemeklerle olmaz.

Ben aylık köfte, soslu tavuk, soslu somon hazırlayıp buzluğa atıyorum. Sonrası çok pratik oluyor. Sebzeleri iki yemeklik pişiyorum.

yaban mersini, glutensiz ekmek falan nedir ya allasen, böyle diyet mi olur? diyet ulaşılabilir ve pratik olmazsa eğer uygulanmaz asla. bunu bizden önce gittiğin diyetisyenin bilmesi gerekirdi ama neyse.

donmuş sebze alıp zeytinyağlı yap hafta sonu koca bir tencere. fasulye, bamya, barbunya vs. aşırı pratik, ısıtmana bile gerek yok, doyurucu ve besleyici. ben bazı sebzeleri de soteliyorum tavukla ya da tek başına: lahana, brüksel lahanası, havuç, kabak vs. o da çok pratik ve doyurucu oluyor.

diyetin surdurulebilir ve pratik olmasi gerektigi konusunda diger cevaplarla hemfikirim. yalniz ornegin hepsiburada'nin market kismindan tazemasa'dan filan siparis verilebiliyor, ertesi gune teslim yapiyorlar genelde. eger maddi acidan sıkıntı yaratmiyorsa ve tek problem bulunabilirlikse oraya da bir bakin bence. sonraki gidisinizde diyetisyene urunlerin bulunabilir ve hazirlanmasinin pratik olmasini istediginizi iletebilirsiniz. zaten size verdigi listeyi bunu yap diye verdiginde bu bu urunleri bulamam deseydiniz degistirirdi alternatifleriyle bence. elinizde hazir bir liste varken kendi kafaniza gore hareket etmeyin derim ben. iletisiminiz varsa diyetisyene de bulamadiginiz urunleri sorup alternatiflerini ogrenip o sekilde de devam edebilirsiniz diyetinize. yani ben olsam oyle yapardim.

bol bol salata malzemesi alın.

yanına güvendiğiniz bir kasaptan köfte alın, tavuk göğsü alın, ton balığı alın. her akşam salata + köfte yesem sıkılmam.

A101'e gidip bir tane kivi marka buharlı pişirici al.
Metro markete gidip donmuş fleto balık, donmuş bezelye, donmuş brokoli, donmuş karnabahar, donmuş havuç al.
Donmamış patates, soğan, sarımsak ve tuz da koy.
Hepsini makul miktarda karıştır. Kalanını buzluğa koy.
30-40 dakikada pişsin.
Ye.

Metro marketten 25 tanesi 75 liradan donmuş enginar al.
Buharlı pişiricide her gün bi tanesini 15 dakika pişir. Tabağa alıp üzerine tuz, biber, zeytinyağı, sirke.
Parçala, karıştır.
Ye.

Bir fırın poşetine iki tane kemiksiz tavuk butu koy.
Kafana göre parçalanmış patates, soğan koy.
Pulbiber, tuz, kekik, seversen kimyon.
Karıştır.
Isınık fırında 180 derece.
40 dakika.
Parmaklarını yememeye gayret et.

(bkz: the kominsky method)

Community

The last man on earth

The Office
Parks and Recreation
Modern Family
Rick and Morty
Friends
Seinfeld

Modern Family +1

ted lasso

Brooklyn nine nine

Grizzy ve lemmingler. Bence şans verin.

It's always sunny in Philadelphia
Silicon Valley

(bkz: entourage)

Office +1 demeye geldim
Ilk 5-6 bölüm alışma süreci geçtikten sonra çok eğlenecek ve seveceksiniz.

Ted Lasso +1
Community +1
Superstore

eksiduyu.ru

eksiduyu.ru

eksiduyu.ru

eksiduyu.ru

eksiduyu.ru

eksiduyu.ru

coupling.
archer
bob burgers

Rupaul's drag race korkunç eğlenceli, sandalyeden düşürür bazı bölümleri

Californication

Yaptirirsin buyuk ihtimalle benim arkadasim gece fenalasip atesi dusmeyince teste gitmisti. Ama devlet hastanelerinin yogunlugunun az oldugunu sanmıyorum. Ozele git durumun varsa.

Gece de test yoğunluğu olmaz diye düşündüm. Bir de temaslıyım temaslılara hemen yapıyorlar diye duydum. Olmadı özele gideceğim.

Devlet hastanelerinde saat pek fark etmiyor galiba dün sabah çok kalabalık diye akşam 9 gibi gittik yine aynı kalabalık vardı ama tekrar git gel yapmamak için bekledim. Çok kalabalık görünse de hızlı ilerliyor dün akşam yapılan testin sonucunu da sabah gördüm.

Testin yapılış anından korkuyordum ama benim için sorunlu kısım o kalabalıkta beklemekti bunu tekrar yaşamamak için normalde yaptığımdan 3 kat daha dikkatli olacağım artık.

Tekrar böyle bir şey yaşarsam özele giderim diye düşünüyorum.

Geçmiş olsun.

Devlet hastanelerinin acil kısmında 24 saat yapılıyor diye biliyorum. Gece 4’te yaptıran tanıdığım var.

Karantinadaysaniz evden nasil cikacaksiniz?
Yeditepe uni kosuyolu hastanesinde yapiyorlar aksamlari da ama resmi karantinadaysaniz evden cikmamaniz lazim.

Temastan bu yana kac gun gecti? 1-2 gunse zaten henuz bir sey cikmaz.
Resmi karantinada bir de sokaga cikma yasagi varken hastaneye nasil gideceksiniz?

Karantinadaysanız tabii ki hastaneye gidebilmek için evden çıkabilirsiniz. Topluma karışmıyorsunuz, tedavi görmeye gidiyorsunuz.

ben hastanelerde 3 kere test yaptırdım. 2'si mesai saatleri dışındaydı. biri gebze'deki asm, diğeri tuzla'daki gisbir.

@hayaletimsi
Demek ki turkiyede farkli. Cunku hastaneye giderken ozel aracla gidilmedigi surece toplum sagligi tehlikeye atilmis oluyor.
Benim yasadigim ulkede 3-5 gun arasinda filyasyon ekipleri eve gelip ornek aliyor, oyle test yapiyorlar. Turkiye’de de vardir oyle belki.

Soru işareti olan varsa diye kendi deneyimimi aktarayım. Öncelikle karantinada da olsanız pozitif de olsanız bizzat yetkililer dışarı çıkabileceğinizi söylüyor ki mecbur çıktık. Çünkü annemin kronik rahatsızlıkları sebebiyle ilacı hastane doktorunun yazması gerekiyormuş. Pozitif vakayı hastaneye mi götüreceğim diye şaşkınlıkla sordum ben de. Sağlık bakanlığı mobil araç geldi al hastaneye götürdü. Çıkışta da pozitif vaka ben alıp eve götürdüm. Marmara eğitim araştırma hastanesinde ortalama 30 dk da test yapıyorlar. 5-6 saat sonra da sonuç sisteme düşüyor.

ben yeri geliyor açtıktan 1 ay sonra bile içiyorum . yanlış mıdır bilmiyorum ama

Sarap gurulari acilir acilmaz icilmesi lazim der de ben mantarini kapatip 1 haftada iciyorum ufak ufak, sikinti yok..

2. günden sonra ben içmiyorum. Durdukça ağırlaşıyor.

10-15 güne kadar içmişliğim var. Yine olsa yine içerim.

benim sınırım 3 gün.

sarap acildiktan sonra uzun sure durmaz. tadi bozulur. haa yukarida 10 gun, 1 ay sonra ictim diyenlerin kriteri tat degil. maksat alkol almak olsun. eger sen de oyleysen ic gitsin.

Sarabina gore degisir. Naturaller, genel olarak 3-4 gün cok iyi performans gosteriyorlar. Uzun süre maya ile iletisimde kalmis saraplar da oyle. Tatli ve yillandirilmis bazi saraplar, celik gibi oluyorlar. 10 gün bile asagiya cekmiyor mesela.

Endüstriyel saraptan cok bir beklentiniz olmasin, 1-2 gün gayet iyi bir sinirlama olur.

Ortalama bir sey soylemek yine de imkansiz.

Kirmizi ya da beyaz, hepsinin agzini iyice kapatin ve buzdolabinda tutun.

1 haftaya kadar içerim. Geçenlerde kaç aylık şarabı içtim. Maksat alkol almaksa olur.

sahsen acar tadina bakarim, hala iyiyse icerim.

Kendine değer vermeyen, insanların seni sevmediğini(çünkü niye sevsinler) düşünen bir insansan bu hareketlerin samimiyetsizliği sende bir redde sebebiyet veriyor olabilir.

İlgiden uzak durmaya çalışanlar kendini değersiz hisseden, gösterilen ilginin yapmacıklığı sebebiyle sevilmediğinin yüzüne vurulmasından rahatsız olan insanlardır denebilir.

Sosyal okazyonlari sevmiyor olabilirsin, gayet doğal. Sonuçta çevrendeki insanlar o gün seni mutlu etmek için binbir şekle girecek, minnet duyacaksın hepsine, mahcup hissedeceksin. Yaptıkları iyiliği yeterince coşkulu karşılayamazsam, gogsumde yumusatamazsam diye korkuyorsun. Ve bu o kadar yaygın bir anksiyete çeşidi ki, kendini tuhaf hissetmene gerçekten gerek yok :)

Ofiste pasta kola muhabbet olduğu için uzun yıllardır doğum günümde yarım ya da 1 gün izin alırım, kafam rahat olur. Eskiden kendi arkadaşlarımla bir şeyler içip eğlenirken çok sallamazdım ama benim de artık telefonu bile açmayasım geliyor, çalmıyor da zaten pek :)

Odak olmaktan endişelenme, sosyal fobi gibi bir şey olabilir, çok yaygınlaştı son zamanlarda. Bence 2 günlük bir tatille herkesten uzak durarak keyifle tek başınıza (ya da partnerinizle) geçirebilirsini.z

insan ilişkileri de ister özel ister profesyonel anlamda olsun canlı bir organizma bana göre. suyunun, toprağının, güneşinin ayarlanması, günlük/haftalık/mevsimsel bakımlarının yapılması gerekiyor. bu tarz etkinlikleri bu canlı organizmanın bakımı gibi düşünmek gerek zira içe dönük bir mizacınız olsa bile insan sosyal bir varlıktır, sosyal ihtiyaçlar vardır ve %100 izolasyon imkansızdır. ayrıca kaypaklığa vardırmadan diplomasi de şarttır.

bu açıdan bir değerlendirin, belki faydası olur.

Doğum günü kutlama terörü son bulsa da bir rahat nefes alsak.

Kendi doğum günümü zaten kutlamıyorum, normal geçiyor. Belki özel bir arkadaşla öylesine spontane muhabbetini edip kutlarmış gibi yapabilirim ama o modda olmadığım zamanlarda biri üstüne vazifeymiş gibi hatırlatırsa gayet de gıcık oluyorum.
Bence saçmalık zaten kocaman insanların doğum günü şeysi

Kendi doğum günümün kutlamasını seviyorum ama nedeni hep geçmişime dayanıyor, kırmızı odaya gitsem bu benim için temel bir sıkıntı olurdu geçmişime dair. Temmuz ayında doğdum ben, tüm ilkokul ortaokul lise üniversite hayatımda okul zamanı arkadaşlarımın doğum günü kutlandı, danaya girer gibi ortak pahalı hediyeler alındı. Benim doğum günümde zar zor harçlıklarımdan hediye alınsın diye para verdiğim insanlar bana kutlama mesajı bile atmadı. Hele lisede zengin bir arkadaşım inatla payına düşen parayı vermemişti, ben de başarı bursu alıyordum ondan vermiştim mesela para, çok içimi acıtır. Nefret ediyorum hepsinden haram olsun.

Çok arkadaşım oldu, iyi kutladığım zamanlarda oldu 26 yıl içinde. Şimdi zaten hiçbiri kalmadı. Bir de benim doğdum gün ve kimliğimdeki doğum günü arasında 1 hafta var, Trabzonlu nüfüs memuru sağ olsun. (Ben de karadenizliyim, asla kötü niyet içermiyor dediğim) bir de kimlikteki doğum günüm beş yıldır resmî tatil oldu. :( dolayısıyla iş yerinde de herkesin doğum günü kurum sitesinde yazdığı için kutlanırken benimki yine güme gitmiş oldu. Sıkıntı olur diye de değiştiremiyorum doğum tarihini.

Öyle işte aşırı saçma ve komik travmalarım yüzünden doğum günü benim için önemli. Ama artık büyük kutlamalı bir doğum günü yerine sevgilimle güzel baş başa bir doğum günü kutlamasını yeğlerim. Zaten asla çok büyük bir kutlama istemedim. Yaptıklarımın karşılığını istemiştim sadece. :’(

Doğum günlerim genelde kutlanmaz, en fazla hayatımdaki insan kutlar. Hatta öyle yıllar oldu ki annem bile kutlamadı. Hem kutlanmasını çok isterdim -bir insanın aklına gelmek bence mükemmel bir şey- hem de böyle şeylerle karşılaşmaktan korkarım. Bu tarz şeyler samimiyetsiz geliyor aynı zamanda. Sizi çok iyi anlıyor ve hak veriyorum.

denemeden öğrenemezler derdim. öldürmediği ve kalıcı bir hasar bırakmadığı sürece mesele yok bence.

edit: bu arada benzer bir olay başımdan geçti. kan gazı alınması lazımdı. öğrenci arkadaşlar var deneseler olur mu dediler. olur. deneyerek öğrenecekler dedim. acemiler denediler defalarca. yine beceremediler. doktor aldı :)

Daha önce 2 kez başıma geldi aynı tepkiyi verdim, kalıcı hasar yoksa sorun yok :)

Bence doğru olanı yapmışsınız. Bu durum bir tık daha uzasa o zaman tepki verirdiniz.

İki yıl önce üniversite içinde özel bir hastaneye gittim. Danışmada özellıkle stajyer istemediğimi belirtmeme rağmen röntgen tarzı bir şey için ( hani şu tek dişin röntgenini çekmek için bisküvi kadar ufak kare bir şey ağıza sokuyorlar ya.) stajyer geldi. Neyse dedim ses etmedim. Bir oldu iki oldu çocuk yapamıyor. Ben de gülümsüyorum heyecanlanmasın diye. Gitti bir arkadaşını çağırdı ikisi bir uğraşıyorlar yok olmuyor. Acemiliktir zamanla olur falan diye aklımdan geçiriyorum. Çocuklar baktılar yapamıyorlar biri diğerine git de hocaya seslen gelsin bi baksın diyince diğeri de ona dönüp şimdi kızar lan sen git söyle dedi. O an benim şalterler attı tabi. Nazikçe tedaviden çekilmek istediğimi söyledim. :)

Başıma geldi sorun cikartmadim. İyi yapmışsınız ama bir sefer kangazi için kasiktan kan aldılar, tek seferde halletmesine rağmen acıdı:) onu denemelerini istemezdim

Benim de kollarımda damar yolunu bulamıyor çoğu hemşire, zaten mide krampları geçiriyordum acildeydim, ağrıdan kıvranıyorum. Hemşirenin yine damarımı bulamadığını az çok anladım, ilaçlı tomografiye girecektim bir de o yüzden kadına sordum nasıl bir ağrı hissederim içerdeyken diye, çok hafif demişti. Tomografiye bi girdim çığlık attım resmen koldaki damarım balon gibi şişti hemen çıkartılar beni, meğersem düzgün takamamış ama o şişlik 1 günde anca indi. Mide ağrımı unuttum koluma odaklandım öyle sinirlenip ağladım ki tartıştık ordakilerle tabi ki. Bize bir kağıt imzalattılar tedavi yarım kaldığı için ve eve gittik, mide ağrısını bile hatırlamıyordum

Doğrusunu yapmışsınız. Biz stajyerken de tahammül eden kadar önüne gelene bağırıp stajyer değil deneyimli hemşire gelsin diyenler de oluyordu, bazılarında diretip kanı sorunsuz aldığımızda sesleri kesiliyordu. Şans vermek gerek, ki stajyer de pratik yapmak için oraya geliyor. Hemşirelerin alamadığı kanları aldığım çok olurdu.

Geçenlerde atanmış hemşirenin biri kolumu yemyeşil etti damaryolu açtıktan sonra, damarı patlatmış. El pratiği her şekilde şart ve deneyim olsa bile o an şans yanınızda olmayabiliyor.

Çok tepki vermezdim ama bence iki kez deneyince olmadıysa daha tecrübeli birine söylemesi gerekiyor. O noktada ben müdahale ederdim olaya. Bir gün pıhtılaşma sorunu olan birinde aynı olay olursa karşısında sizin gibi karşılayan biri olmayabilir. Stajyer deyip teselli ederek sorumluluk bilincinden uzaklaştırmak da iyi değil bence.

Ben sorun etmiyorum, birkaç kez başıma geldi. Hatta sakinleştirdim, yapamayınca daha da paniğe kapılıyor çocuklar :)

Bu yıl benzeri başıma geldi. Sorun etmedim. Edilmemeli de bence.

ben genelde damar bulamayınca neredeki damardan alabileceklerini gösteriyorum, önce çok umursamıyorlar bu damardan alınmaz diyorlar sonra sözüme geliyorlar.

normal şartlarda morarma, deneme yanılma vs okay ama bir kez ateşim varken serum takıldığında damar şişmeye başlamıştı, o zaman pek sakin olamamıştım korkudan.

Beni Kızılay çadırındaki hemşire bayıltmıştı damarı bulamayıp bir de iğneyi içeride sağa sola çevirince.

Kalktım gittim ondan sonra, bir daha da kan veremedim korkudan.

Aynı şekilde eşim de kan verirken zorlanıyor, önceden kadını uyarmqsına rağmen damarı bulamayıp inat etmiş ve bayılmasına sebep olmuştu hastanedeki hemşire. Bir de üstüne dili arkaya kaçıyor diye eliyle çenesini bastırıp bir hafta çene ağrısı çekmesine sebep olmuştu.

Tahammül edilecek zaman var edilmeyecek zaman var kısaca.

Okurken bile içim cekildigi icin orda tartisirdim. İgne ve kan beni tutuyor

ne olacak yahu, bizim insanımızın da canı ne kadar tatlı. hep bir şikayet. böyle böyle öğreniyorlar işte. kimse hata yapmamış sanki, herkes anasının karnından uzman çıkıyor. sinirlendim gece gece. gencecik insanlara destek olalım.

Anlık kızıp bağırsan yadırganmazdı ama bunu yapmadın diye "dersini vermeliydin" demek insafsızlık olur. İçinden bu şekilde sakin atlatmak geçtiyse olması gereken budur, her hareketimizi stratejik ya da planlı kurabiliyor olsak robot olurduk.

@jux, ya strateji kaygısından çok, bana söylenen şey böyle tepki vermediğim için stajyerlerin yeterince özenli çalışmayacaği ve ileride de işlerini düzgün yapmayacağı oldu. O yüzden merak etmiştim :)

Bağırınca daha iyi çalışır da tam Türk kafası. Kendisi sizden daha endişelenmiştir, zaten bir sonraki kişiden bıçak mı yumruk mu yerim diye düşünüp iyi çalışmaya çalışıyordur eminim. Ben de sallamazdım birkaç kereye kadar.

Benim hiç başıma gelmedi ama kardeşimin damarını bulamıyorlar ve böyle çok sorun yaşadı. Gittiğimizde uyarıp bebek hemşiresi kan alsın diyoruz. Halloluyor.

bu olayın çok benzerlerini iki kere yaşadık.

birisi çok pahalı bir özel hastanede. eşim acilden yattı, o zamanlar bizim için olağan bir durumdu. sebebi bir türlü bulunamayan kulak ağrısı nedeniyle, 2-3 ayda bir kere acile gidiyorduk. acilde yatırdılar, damar yolu açıldı, serum ve ilaç veriliyor. serum ve ilaç, aradaki elektronik serum zımbırtısından geçerek geliyor. cihaz alarm verdi, hemşireye seslendim. geldi, kontrol ettik, normal dedi, alarmı susturup gitti. aynı mevzu 2-3 kere daha oldu. o arada en az bir kere damar yolunu aynı kolda değiştirdi. ben de cihazın sürekli alarm vermesinin normal olmadığını, başka bir problem olduğunu çok sakin bir şekilde söyledim ama değişen bir şey olmadı. bu arada eşim kolunda ağrı olduğunu söyledi. hemşire bankosunda hep aynı hemşire vardı, bir ara değiştiler, bizimle ilgilenen çok genç ve tecrübesiz hemşire gitti, yerine daha tecrübeli bir hemşire geldi. hemen gittim anlattım durumu, geldi baktı. damar yolunun yanlış açıldığını, cihazın alarm vermekte haklı olduğunu söyledi. damar yolunu öbür kola aldı, düzeltti etti falan, sonra düzeldi. çok laf etmedim o zaman ama ilk hemşirenin, tecrübesiz de olsa, aynı şey 2-3 kez olmasına rağmen hep aynı şekilde düzeltmeye çalışması asıl tecrübesizlik.

diğer olayda ise, kan grubu kartı almak için sırf eve yakın diye saçma sapan dandik bir hastaneye gittim. (kan grubumu biliyorum ama ehliyet vs bir şey yeniletmek için kan grubu kartı gerekiyordu) 5-10 lira neyse parası verdim, parmağımdan kan alacakları yere gittim. kızcağıza dedim ki, benim kan grubum şudur, biliyorum, kan vermekten de nefret ederim, beni uğraştırmayın, siz kartı yazın, ben de yoluma gideyim. kız olmaz dedi, ben de mecbur kan verdim, 3-5 dakika sonra alakasız bir kan grubunun kağıdını verdi. buna çok sinirlendim, hatta eşim de yanımdaydı, o iyice sinirlendi, "bu hastanede yetkili birisi yok mu, böyle saçmalık olur mu?" diye diye bağırmaya başladı.

devlet hastanesine gittigimde anliyorum zaten stajyer oldugunu, bikac kere basima geldi. artik stajyerse istemedigimi söylüyorum. baskasi yapiyor. kan benim damar benim sonucta :D
saglik okuyo oldugunu bilsem yaptiririm ama ayni hastanede kimya okuyan arkadasim staj yapti, o da kan aliyordu. 2. sinif kimya ögrencisinin orada ne isi var?

Alevi bir ailede büyüdüğüm için zor olmadı, 11-12 yaşlarında net olarak karar verdiğimi hatırlıyorum.

dindar sayılabilecek bir aileden geliyorum. çocukluğumdan beri araştırmaya ve okumaya meraklı bir tip oldum. lise dönemlerinde sorgulamaya başladım, islamiyette kendimce çelişkiler, manasızlıklar ve adaletsizlikler gördüm. aslında sarsıcı olmadı, daha çok düşüncelerimi açıklama ve düşüncelerime uygun yaşamakta sıkıntı oldu. yine de "ya islamiyet doğruysa, ya ben yoldan çıkmışsam" tarzı düşünceler ara sıra olmuyor değil.

bir de duyurudaki kişilerin genel olarak dindar sayılabilecek bir aileleri/çevreleri yok yani burada büyük bir yıkım göremezsiniz, çok dindar olup da dönen binde birdir yani. çoğu ortalama müslüman.

tasarlanan kurgu çok küçük yaşlarımdan beri kafamda oturmuyordu, peygamberliğin dünyanın en eski mesleklerinden birisi olduğuna dair okuduklarım çok tutarlı gelmişti.
tesadüf bir yakınımın evinde incil gördüm ve yarım saat kadar okudum çok mantıksız geldi. sonra gidip incil ile kur'an satın aldım. okuduktan sonra hiç şaşırmadım tutarsız olmalarına. yaş 16 o zaman. amerikadayken de yahudi bir çevre oldu iş ortamında. oradan merak sarıp ara ara tevrat okudum. gene aynı bomboş bir içerikle karşılaştım.

aslında benim kadar bunları okumak bile zaman kaybı ciddi anlamda. dünyaya zerre kadar katkı sağlayıp, insanlığa faydası olan insanlara bakmanız bile fazlasıyla yeterli. din ile uğraşıp, din satanlarında yaptıkları ortada zaten.

Bunun dediğiniz gibi "bir anda" olduğunu pek sanmıyorum.

Tatlı su müslümanı bir ailede büyüdüm, ramazanda oruç, bayram namazı falan, bir tek babannem sürekli kuran okurdu ve dinle kafayı bozmuştu. Yazları bütün sokak arkadaşlarım gidiyor diye ben de kuran kursuna gittim, zerre kafam almadı. Bir ara kuran meali okumaya çalıştım, onu da kafam almadı, bitiremedim. Bu arada önce bilimkurgu, sonra pozitif bilim kitapları girdi hayatıma, "aha bak bu mantıklı" dedim. Ama çocukken bile, "uyumadan önce dua et" mevzusu falan asla kafama yatmıyordu, hiçbir zaman dine yatkın olmadım bence.

İran'da doğup büyüyen, hafız/imam olan, sonradan ateist olan bir tanıdığım var, bu mevzuları biraz konuşmuştuk. Keşke onunla sohbet edebilseydiniz bu konuda, o kadar kapalı bir inanç sisteminde büyüyüp ateizme ulaşma süreci cidden çok ilginç.

Cevabım silinmiş.

“Dindar bir ailede, tüm ibadetleri yerine getirerek büyütüldüm. Uzun uzun bahsetmeyeceğim ama en az bir yıl arafta kalmıştım. İnancımı terk etmek hiç kolay olmadı.”

Mantık yönü ağır basan bir insan olmama rağmen inancımı sorgulamaya başlamam vicdani yönden oldu. Arafta kaldığım süre boyunca ise akıl ve mantığa uyan kanıtlar edindiğim için inancımı terk edebildim.

ateist baba - annesinin etkisinde kaldığı için inanan anne ortamında büyüdüm. ananem onda kaldığım zamanlar bana dua öğretirdi, babam farkettiği zaman çok kızardı fln. babam sayesinde senin anlattığına benzer yetiştirildim. babam tam pozitif bilim insanıydı ve her şeyi açıklardı bana. 17 yaşında babamı kaybedene kadar allah'ın varlığından başka bir inancım yoktu. babamla birlikte o inancı da kaybettim.

Dini cemaatlerin nasıl çıkar amaçlı suç örgütü olduklarını gördükten sonra.
Fetö öncesi oluyor kendi adıma.

ben yobaz olmayan ama müslüman bir ailede büyüdüm.

çok net kırılma anları hatırlamıyorum, bende yavaşça oldu.
ama liseyi bitirdiğimde din dosyasını kapatıp yakmıştım, bunu iyi hatırlıyorum.

zaten hemen sonrasında da çok zor günler, hatta yıllar geçirdim ve bana sürekli tatlı dille, ısrarla telkin edilmesine rağmen bir kere bile aklımdan dinden medet ummayı geçirmedim. tersine acı çektikçe dinden tiksintim daha da koyulaştı.

ben galiba ölüm gerçeğiyle gereğinden erken bir şekilde kendi başıma yüzleşmiştim. çocukken geceleri sürekli ölümü ve sonsuz hayatı düşündüğüm bir dönem oldu. gece uyku vakti çok yüksek konsantrasyonla bu konulara takılıp işin içinden çıkamıyordum bir türlü. başka çocuklar da da böyle bir "karanlık dönem" yaşıyor mu bilmiyorum. vardır belki de ama kimseden duymadım.

işte dinlerin de bu tür cevapsız sorulara bir cevap olarak üretildiğini düşünüyorum. yani kişinin korkunç derecede saçma ama rahatlatıcı bir şeye inanmak mı yoksa daha acı verici de olsa gerçeği seçmek mi noktasında yapacağı tercihe kalıyor iş. yoksa ben genç bir insanın 2021 yılında ciddi ciddi müslüman olabileceğine inanmıyorum. yani inanasım gelmiyor. tamam hepimizin hayatı türlü saçmalıkla dolu, hiçbirimiz gödel, wittgenstein değiliz (onların hayat bile delilik doludur zaten ki gödel sıyırmıştı mesela) ama bu kadar da değil ya. buna kalpten inanabilen bir insana saygı gösteremiyorum artık.

her neyse biraz dağınık oldu ama böyle.

18-19 yaşımdayken an american crime filmini izleyip, üzerine okuyup konuştuktan sonra oldu.

diyanetin açıklamaları gayet yeterli bence.

Tanıdığım en iyi ve en dürüst ve üstelik iyi bir müslüman insan olan amcam 12 yaşında oğlunu toprağa verdiğinde.. birkaç sene sonra da canlı yayında bir sürü insanın gözü önünde kurtarılamadan denizde boğularak öldüğünde..
Tecavüzcüler katiller yüz yaşına kadar yaşarken benim nahif, dünyanın derdini kendine dert eden babam 52 yaşında acılar içinde öldüğünde..

Her şeye olan inancımı kaybettim..

Fakat bunlar olduktan 5 yıl sonra imkansız olduğunu bile bile çok istedim ve bebek bekliyorum. İnancım geri geliyor.

Ben de bu surecten gectim diyemem. Ateist olarak buyutulmedim hatta hevesliydim oruc tutayim, cevsen takayim namaz nasil kilinir falan. Neyse, 4. Sinifa gittigim yaslarda bu nasil is lan olmaz oglum oyle sey demeye baslamistim kisa surede de mantigim ustun geldi hic sancili bir surec olmadi.

üniversitedeki arkadaşlarım ve bu konudaki uzun sohbetler sayesinde yavaş yavaş dinden uzaklaştım.

Bayağı dindar ve cemaatçi olan akrabaların içinde büyüdüm. Babam nurcular diye bilinen cemaatin (fetullaçılardan farklı) bayağı tanınan bilinen bir insanı istanbul üni islam enstitüsü mezunu olduğu için Arapça okur yazarlığı olan birisiydi. Hem anne tarafımın bir kısmı hem de baba tarafı 5 vakit namaz kılan, cemaat ayağı olan bir akraba güruhu. Üniversitede tanıştığım komünist sınıf arkadaşlarımın o zamana kadar bana öğretilmiş “herşey kuranda yazıyor” “kalem varsa onu yapan da vardır” minvalindeki saçma şeyleri yerle yeksan eden konuşmalarımızın ardından beni araştırmaya sevk ettiler. O zamanlar bir forum sitesinde “seksi şeytan” gibi bir nicke sahip yazarın hadislerle bir ilahiyat mezunu adamı harcaması, ateistler bilgiyle tokatlayabilir, bunlar hiç de bomboş adamlar değiller aksine bu ilahiyatçılar bu ateistten nasıl cahil olabilirler diye düşündüm. O zamana kadar cemaat içinde gösterilen hatun yahya unsurlarının saçmalıktan ibaret olduğunu, kullanılan fosil resimlerinin olta yemi (üzerinde metal kancayı unutmuşlar) olduğunu gösteren richard dawkins gibi bilim admalarına denk geldim. Daniel dennett isimli felsefecinin dinler tarihi ile ilgili dinleri ayyuka çıkaran videosunu izlemiştim. O zamanlar facebook moda olduğu için ateist-müslüman gruplarına dahil oldum. Ya allah varsa fikri tutarsız geldiği anda da her şeyi terkedip ateist oldum. Bu süreç yaklaşık 1 yıl sürdü. Ama ben müslüman olanların yüksek zekalı kesimini inatçı ya da korkak olarak nitelendiriyorum. Yoksa bunca tutarsızlık varken müslüman kalmak mümkün olamaz.

Sıkı bir şakirttim. Ama kendimce mantıklı bir şekilde götürüyordum inanç meselesini. Cin diye bahsedilenlerin öcüler olmadığını belki mikroskopik canlılar veya uzaylılar olabileceğini düşünüyordum. Hiçbir hadisi ciddiye almıyordum.

Lisede kuranla ilgili şüphelerim başladı. Ama tanrı inancımı tamamen kaybetmem üniversitede ekşideki bir yazıyı okumamla oldu. Zaten çok sorgulardım içimde ama yazıda evrenin kendi kendine oluşabilme ihtimalini o kadar güzel anlatmışlardı ki bi anda gözümden perde kalktı sanki.

Sonraki hafta boyunca hep ağladım. Orada olmadığını bildiğim halde tanrıya sitem ettim bunca zaman yok muydun kime anlattım ben dertlerimi beni nasıl yalnız bırakırsın vs. diye. Şimdi komik de gelse o an yakın bir arkadaşımı kaybetmiş ve aldatılmış hissetmiştim.

ailemin işi sonda da kendi işimle ilgili dünyayı gezmem ve çeşitli inançtan çeşitli milletten insan tanımam bunda etkili oldu.

Özellikle de malezya, arjantin, çin, kudus ve mekke gezilerinden sonra iyice netleşti

Yaratıcı meselesinde çok emin değilim ama din konusuna hep mesafeliydim. Dindar bir ailede yetismedim ama din, kitap korkusunu hissetmiştim çocukluğumda gittiğim Kur'an kurslarında, şunu yaparsan cehenneme gidiyorsun vs dediklerinde yalnızca korktuğumu hatırlıyorum. Hiçbir kutsal kitabı okumadım ama kurmaca hikayeler üzerinde kurulu olduğunu çok uzun zamandır belli belirsiz hissediyordum. Üzerine hiç dusunmedim, öyle miydi böyle miydi demedim. İlgimi cekmedi.

Son birkaç yıldır bu inanmama durumu bütün sosyal organizasyonlara sirayet etti. Yani dini geçtim, devlet, ahlak tamamının insan yapısı olduğunu anlıyorsun. Zincirlerinden bir bir kurtulmak gibi. Bakın bir örnek vereyim: Online kpss kursuna gidiyorum, hoca Whatsapp şu kadar soru çözün diye ödev verdi. Pazar akşamı video çekip yollayın hepiniz falan dedi. Lan dedim, yapmasam ne olacak, bir yaptırımı mi var sanki? Sonra baktım insanlar bu ultimatomu ciddiye almaya başladılar grupta, "Ay hocam ne kadar süremiz kaldı?", "Ben disaridaydim hocam, şimdi hemen başlıyorum" demeye başladılar. İş ciddiye bindi, otorite doğdu birden, hepimizin iyiliğine olduğuna inandığımız bir amaç uğruna bir buyuran etrafında birleştik. Paragrafın başında bahsettigim insan ürünü her türlü sosyal organizasyonun da çalışma mekanizması özünde bu. Bir noktadan sonra bu hikayeye o kadar inanıyoruz ki kainatın başından beri oradaymış, dogalmis gibi geliyor. Kpss hocasının buyruğu evrile evrile tanrının buyruğuna dönüşüyor.

Beni inanılmaz rahatlatıyor bu düşünceler, hiçbir şey hayatı değil, zaruri değil, anlattığımız hikayelere inanıyor gibi yapsak yeterli. Olmeyelim, haz alalım yaşadığımizdan yeterli.

Yıkım değildi; lisede sınıf arkadaşımla konusmaya başlayınca okumaya, araştırmaya başladım. Saçmalık ya dedim. Yikim da olmadi. Hayatimin büyük bir parçası değildi, genel kültür gibi bir şeydi.

Edit: haz alamazsınız da olur, bunun için de tribe girenler olur şimdi. "Mutlu olmamız gerekiyormuş has.ktir! Hemen mutlu olmalıyım" diye. Hiçbir şey yapmak zorunda değilsiniz.

Kazanmadım ki kaybedeyim. İnandıklarım, büyük oranda çocukken kafama doldurdukları korkulardan ve ön yargılardan ibaretti. Yürekten hissettiğim bir inanmışlık değildi benimki. Haliyle geride bırakması da çok güç olmadı. Sarsıcı bir tecrübe yaşamadım, doğum sancıları çekmedim. Adım adım, santim santim, ilmek ilmek ilerleyen bir geçişti. Hiç canım acımadı :) Sadece din de değil. O güne kadar sağdan soldan işittiklerimle dağarcığımda yer tutmuş ne varsa aklımda, eş zamanlı olarak aşınıp ufalandılar. Bir şeyi yitirme değil de, daha çok kendini bulma süreciydi aslında.

Kazanmadım ki kaybedeyim +1

6. Sınıfa kadar her yaz kuran kursuna giden, kuran okumaya o yaşta başlamış, hacı dedelerin ve kapalı bir annenin oğlu olarak hiç baskı altında hissetmeden islam öğretildim. Ama daha ufacık çocukken bile hiçbiri bana bir anlam ifade etmiyordu, annem üzülmesin diye gidiyordum. Ama daha o yaşta bile duaymış, ibadetmiş bunların bir anlama geldiğine inanamadım. Bile isteye yaptığım bir şey değildi.

Çocuksun tabii ki inanç hissin olmaz desen, babaannem öldüğünde ya da 99 depreminde tanıdıklar öldüğünde "sığınabilirdim". Bence allah bana hidayet vermemiş, içimde yok yani. Manevi tarafı gelişkin bir insan değilim.

Benim suçum mu bu? Gelmiyor işte içimden inanmak, bu öğrenilebilen bişey olsa çoktan öğrenmiştim. Annem beni döve döve namaza devam ettirmedi diye mi suçlu? Benim gibi inanmaya ihtiyaç duymayan biri için sonuç illa ki cehennem mi? İyi bir insan olmamın hiç önemi yok mu?
Sırf bunların cevabının olmaması bile inanmamak için bir sebep.

Kutsal kitapları okuduktan sonra. Zaten yoktu da işte daha çok emin oldum diyelim.

Teoride alevi, pratikte ateist olan bir ailede büyüdüm. Hiçbir dini ritüel konusunda bilgisi yok ailede kimsenin. Evin duvarında en ufak bir dini simge de yer almaz örneğin. Bu nedenle hiçbir zaman güçlü dini inancı olan biri olmadım. Bu konuda aile tarafından herhangi bir baskı ya da öğreti olmadığı için birçok şey kendi kendine gelişti.

İlk okulun başlarında bir tanrının varlığına inandığımı biliyorum. Dua falan ettiğimi hatırlarım. Ama tabiri yerindeyse "kafa basmaya başladıkça" birçok şeyi sorgulamaya başladım. İnanç konusunda da keskin bir geçiş olmayanlardanım ben. Sorgulamaların yanı sıra hem çekirdek ailem hem de akrabaların çoğunluğu zaten çok inançlı kimseler olmadığı için öyle bir çevrede büyümenin de etkisi var elbette.

Keskin bir geçiş olmadı diyorum ama hiçbir zaman agnostik bir düşünceye sahip olmadığımı da biliyorum. Yani kafamda hiç "acaba" olmadı. Var ile yok arası aslında keskin bir geçişti ama bunun ne zamana rastladığını hatırlamıyorum.

Richard Dawkins'in The God Delusion kitabında 1 ile 7 arası bir skala vardır.
1: Kesin olarak bir tanrının var olduğunu düşünen kişi
7: Kesin olarak bir tanrının olmadığını düşünen kişi

Richard Dawkins kendinin 6 (bazı söylemlerinde 6,9) olduğunu ama 7 olmadığını, çünkü bu konuda bir kesinlik belirtmenin 'bilim dışı' olduğunu söyler. Şüpheci yaklaşır yani.

Ben kendimi 7 olarak görüyorum. Çünkü bilim insanı değilim :)

inançsız baba - soft müslüman bir anneyle büyüdüm. annem müslüman olmasına rağmen birkaç dua ve regl sonrası abdesti öğretmesi dışında herhangi bir dini empoze çabasına girmedi.

Anneannem de namaz kılmaz, oruç tutmaz ama dinin şehir efsanelerine çok meraklıdır, böyle saçma sapan hikâyeler olur ya onları anlatırdı arada. babam da sinirlendirdi ve bize hep bunların akılcı olmadığını nedenleriyle açıklardı.

15-16 yaşlarıma gelince okumaya anlamaya başladıkça; dinler tarihini, farklı inanç sistemlerini, kültürleri, mitolojiyi ve dini ritüellerin yansımalarını gördükçe zaten çok kuvvetli olmayan inancım ciddi şekilde sarsıldı. Özellikle dünya tarihinin %80'inin ekonomiyle ve ticaret döngüsüyle alakalı olduğunu idrak edince ise tamamen inançsızlaştım. ölümden sonraki hayatın olmama mevzusu da benim için ne küçükken ne de şimdi yıkım olmadı. zira sonsuzluk fikri ağır bir yükmüş gibi geliyor.

ben yazılanların aksine bir durumdayım sanırım.

"geleneksel islam" çerçevesinde yaşayıp giden bir ailede büyüdüm.
namazın kılınmadığı ama oruçların aksatılmadığı, kitap okunmayan ve kuranda olmayan şeylerin birileri tarafından din diye yutturulduğu şeylerle çevrelenmiş bir aile ortamı diyelim. yani türkiye'nin büyük bir kısmı nasılsa benim ailemde öyleydi.

lise zamanlarında saf ve samimi duygularla "geleneksel islam" çerçevesinde dindar bir insan oldum ama herhangi bir cemaat vesaire ortamında hayatım boyunca hiç bulunmadım. geldiğim süreçte onlarca kişiyi dinleyip farklı yorumları dinledim ama burada yazılan kişilerin aksine "sorgulama" kafasına biraz geç girdiğim için sanırım dindarlıktan kopmadım. daha çok toyken sorgulamış olsam muhtemelen ne lan bu saçmalıklar deyip farklı birisi olurdum diye düşünüyorum. saflığım bir nevi beni bu durumdan engelledi diyebilirim.

şu aşamada geleneksel islam öğretisindeki saçmalıklardan kurtulup gerçek islamı öğrenmeye çalıştıkça inancım daha da artıyor. fakat dediğim gibi uzun bir süreç sonrası sorgulama aşamasına geçmiş olmak daha olgun düşünmeme sebep oldu bence.

www.akakce.com

www.akakce.com

1000 watt olanı 3 yıldır kullanıyorum (220 TL ye almışım zamanında !)

Tefal 1000w 4 senedir sıkıntısız kullanıyorum gayet başarılı, ama tabi kek mek yaparken çırpmak için sürekli düğmesine basılı tutmanız gerekiyor veya dikey olduğu için ara vermeniz gerektiğinde durmuyor dümdüz bi yere sabitlense süper olurdu.

ty.gl


Şunu kullanıyorum. Falafel yaparken zorlanmıştım sadece.

www.salonbitkileri.com ben bu siteden yucca almıştım, hem paketlemesi çok iyiydi, hem de bitki bakımlıydı.

Hepsiburadadan bir arkadaşım onlarca birki almıştı. Sorunsuz yerleştirdik hepsini.

İki kez aldım. Biri ikinci gün elime ulaştı ve mükemmeldi. Diğerinin gelişi 10 günden uzun sürdü darmadağınıktı. Saksısı kırılmış, toprağı dökülmüş, ana dalı kırılmıştı.
Firma da kargo şirketi de ayrı ayrı önemli. Satıcı yorumlarını oku. Satıcıya puan verilebilen, iade süreci kolay siteleri tercih edersen bir sıkıntı çıkmaz.

Alacağınız site adını yanına şikayet yazıp google'da aramak lazım.

Çorap kayabilir. Çıplak ayak ya da ayakkabı tercih edeceksin.

Çıplak ayakla yapıyorum terden yine kayma oluyor ama kuruluyorum. Altı kaydırmaz pilates çorapları da bir alternatif ama en çok çıplak ayakla rahat ediyorum.

Edit: Delta marka mat kullanıyorum. Bu tarz hareketleri matta değil, parke üzerinde yapıyorum.

Ben ayakkabı giyiyorum dengemi daha iyi sağlıyor. Ayakkabı giymeden yaptığım zaman dizlerimde ağrı olduğunu keşfettim.

Ben giyiyorum atlamali ziplamali spor ise. Çorapla ya da çıplak ayak olursam tabanlarim ağrıyor.

Ayakkabı giymiyorum ama eğer atlamalı zıplamalı olacaksa @elorelia+1

uzun uçak yolculuklarında verilen, altında lastik çizgiler bulunan çoraplar var. belki mat üstünde kaymayı engeller ama spor yaparken ne kadar rahat olur bilmem.

Ayakkabı kullanırsan rahat yoga yapabilir misin ki? Ayak bileklerinin esnekliği önemli, canın yanar bence.
Ben üst yüzeyi tay tüyü/süet gibi olan matlardan kullanıyorum. Bazen kayıyor. O zaman matı bir fısfısla çok az nemlendiriyorum. Sadece baş ve ayak ucu kısmını. O zaman hiç kaymıyor. Spreyin içinde lavanta da olduğu için rahatlatıcı bir kokusu oluyor, tavsiye ederim.

Semptom yoksa test yaptırmazdım.

Evet, zaman geçsin ki hasta olma potansiyeliniz varsa en azından ortaya çıksın.
5 gün sonra yaptırırsınız yoksa bi anlamı yok.
test yaptırmak için semptomum var dersiniz.
umarım bişey çıkmaz.

Calve daha iyi bence. Heinz biraz şekerli gelmişti bana

heinz daha az katkı maddesi içeriyor gibi görünüyor.

Heinz’ın şekeri azaltılmış versiyonları var. Onları kullanıyorum.

Şişlikten dolayı size yamuk görünüyordur :) Ben de işaret parmağımı kırmıştım ama kalsiyum düzeyim çok yüksek olduğu için 2 haftada düzelmişti ama sizin gibi şişlik yüzünden yamuk kalacak sanıyordum hep :) İçinize sinmiyorsa ve kontrol gününüze daha çok varsa acile gidip danışabilirsiniz. Yalnız acillerde düşme ve yaralanma haricinde röntgen çekilmiyor haberiniz olsun.

o şişlik bayağı geç geçiyor. hemen eskisi gibi olmuyor maalesef. yani bende öyle oldu. ben onu bunu bilmem ama kesinlikle bi süre sonra fizik tedaviye gidin ve kollajen desteği de faydalı olur.
ben geçen sene kırmıştım, hala büktükçe hafif acıyor.

parmak çok yamuksa doktora bi daha gidin. benimki de azıcık yamuk kaynadı ve öyle kaldı. bazı doktorlar önemsemiyor. önemsememezlik etmeyin bence.

çok olumsuz yazmış olabilirim, ben gitar çaldığımdan zorlandım galiba biraz da.

Gezi döneminde yediğim dayak sonucu ayak parmaklarım kırılmıştı. Kaç zaman geçti hala sızlıyor.

@suicides underground +1

Yediğim bir dayak sonucu ben de ayak baş parmağımı kırmıştım. Ara ara sızlıyor ve şekli de değişti.

Niye boyle bir seye ihtiyac duydun ki?

Sikayetini resmi yolla yap, resmi yollara guvenmiyorsan ekside rezalet basligi felan ac da takip edince ne olacak onu anlamadim.

o veya onun takip ettiği bir kişi seni takip etmiyorsa görünmez diye düşünüyorum.

yaptigin sey sacma. sikayetin varsa cimer'e falan yap. kisisel hesaplasmayla vakit kaybetme bence.

Cimer’e yaz. Twitter’a değil.

çok komik bir yöntem.. yazılarınızı okuyup duyarlanmasını mı bekleyeceksiniz ? Memur kişi büyük bir hata yaptıysa gayri resmi bir durum varsa şikayet edin. Yoksa su bulandırmak da hoş olmaz memur için.

1) sütün içinde sabaha kadar lapa olur, ısıtma işlemini ocakta yapamazsınız, mikrodalgada ısınabilir belki.

2) süt hiçbir koşulda dışarda kalmamalı.

3) ben sıcak süt dökerek ya da soğuk süt ile blendr'da shake haline getirerek tüketiyorum.

50 gr yulafı 200 ml su ile ocakta suyunu çekene kadar pişiriyorum. tabağa aldıktan sonra 1 ölçek protein tozu, 1 ölçek kreatin, 200 gr muz, 20 gr ceviz, 1 yemek kaşığı yer fıstığı ezmesi ile yiyorum.

Bir kasede yoğurtla karıştırıp hemen yiyorum. Karışıma bir miktar protein tozu koymak ayrı bir lezzet veriyor.

Yoğurt varsa muz ekleyip anında yiyorum.

bu tamamen damak zevkinize kalmış ben soğuk yiyemediğim için sabah yarım bardak yulafa üstünü geçecek kadar süt ilave edip pişiriyorum ama kaynatmıyorum hafif yumuşasa yeter bence. içine tarçın, kuru üzüm ve chia tohumu ekliyorum.
bazen muzla yiyorum gayet güzel oluyor.

soğuk severseniz aslında en sağlıklısıdır. dirençli nişasta oluşur hem bağırsaklar için de daha faydalıdır ama asla sütü koyup açıkta bekletmeyiniz dolapta bekletiniz. 500ml çok gibi geldi onun yerine bir bardak süt ile geceden dolaba koyup sabah da yarım bardak daha ilave edebilirsiniz. oranı kendinize göre artık belirlersiniz.

protein oranını arttırmak için protein tozu mantıklı ama ben tadını sevemedim =(

100 gram yulafa 500 ml süt çok yahu? Üstünü yarım parmak geçecek kadar süt koysanız yeter.

Akşam sütün içine koyup, buzdolabında bekletip sabah soğuk soğuk yiyebilirsiniz. Yulaf sabaha kadar yumuşadığı için pişirmek gerekmiyor. "Overnight oats" denen şeyi icat etmiş olursunuz.

Ben sıcak süt hiç sevmediğim için aynen böyle geceden hazırlayıp tüketiyorum. İçine muz, çilek, tarçın falan da ekliyorum.

100 grama yarım litre çok bence de. lapa kıvamına gelmez ki bence lapa yemek daha güzel. ben üzerini bir parmak geçecek kadar su+süt karışımı ile pişiriyorum. üzerine de de meyve(genelde muz) eskiden balla ya da tarçınla tatlandırmadan yiyemiyordum ama şu an onlara ihtiyaç duymuyorum. yeni favori yiyeceğim resmen.

www.eksiduyuru.com
hatta burada gömmüştüm ama sonra çoook sevdim.

2 yemek kasigi yulafa yarim su bardagi su, 1 cay kasigi tarcin, yarim kucuk muz ve 1 ufalanmis cevizle pisiriyorum suyunu çekip yumusayana kadar, buzdolabina koyup katilasip soguyana kadar bekletiyorum sonra muzun kalanini ustune dograyip 1 tatli kasigi tahin ve 1 ceviz ekleyip yiyorum. Tatli olmasini istersem de 1 tatli kasigi keciboynuzu özü ya da pekmez ekliyorum.

Ben yeri geliyor avuçlayıp çiğ halde de yiyorum. Bu tarz şeylerde pragmatik yaklaşmak lazım.

bu kadar insan yalnizken bu kadar insan neden yalniz sorunsalinin da cevabi sanki.

Evet aynen barry schawrtz-Ted konuşması var bunla ilgili, önerebilirim
bir de kaliforniya sendromu var. herşeyi denemenin denenecek birşey kalmamasına neden olması, sonunda gelen intiharlar.

Katılıyorum
Bir şeye ulaşmak kadar ona harcanan emek de önemli.

The original question of desire is not directly 'What do I want?', but 'What do others want from me? What do they see in me? What am I to others?' demiş Zizek

Aksine. Seçeneğim çok olmasaydı hayatımdaki insanın kıymetini bu kadar bilemezdim. Tabiri caizse “ilk bulduğuma yapışırdım.” İnsan herkesle öpüşür, sevişir, gezer, tozar. Ama bunlar dışında başka şeyler de verebilen birisini bulduğunuzda hemen tanıyorsunuz. O yüzden bu fikre katılmıyorum ben. Keşke herkes çabuk tüketse, daha çok seçeneğe sahip olsa.

Seçeneklerin çok olması iyidir. En azından kendini tanırsın. Ne istediğini, ne istemediğini bilirsin. Fakat bir yerden sonra çabuk tüketmek ne yazık ki mutsuzluğun esas sebebi. Büyüdüğünü düşündükten sonra seçeneklerin çok olmasından faydalanmayı bırakmak gerekiyor. Yoksa en ufak zorlıukta, şüphede seçenek havuzundan yenisini arayan birisine dönüyorsun.

Bunun sonu gelmez.

Ben kampçılığa ve doğaya merak saldım, meğer tam benlikmiş

Spor. Hayatımın olmazsa olmazı.

Resim, el sanatları.

Dikiş, örgü, radyo tiyatrosu dinlemek, sevdiğim yazarların videolarını dinlemek, uyumak. Hayattan kaçmak çok zevkli bir şey.

Sıkıntıdan beste yapmaya başladım, kuzenim de söz yazıyor; 5-6 şarkı çıktı bile. Tabii amatör şeyler şu anda ama etraftan güzel yorumlar geldi, üzerlerine çalışıyoruz.

spor, kamp, doğa yürüyüşü, bisiklet, kitap, video çekimi, yazı yazmak, arada da rastgele çıkan şeyler.

enstrüman çalışıyorum
yatırım portföyümle ilgileniyorum
kitap okuyorum (epey arttırdım rutine göre)
yogaya başladım salonu bıraktığım için

spor ve ptesi gitar alıyorum siparişi verdim. kişisel gelişmeye devam.

storytel'de sesli kitap dinlerken örgü örmek,
sanat tarihi ile ilgili kitaplar okumak, araştırma yapmak,
bir de farklı yabancı dillerde şarkılar ezberleyip söylemeye çalışmak, keşke sesim de güzel olsaymış ama çok eğlenceli ve komik :)

Balik tutmak.

yok. sadece toplu tasima kullaniyorum o da mecburiyetten.

Ben hala tabii ki yapmamalıyız kafasındayım, salmadım, ben ve benim gibi olan bir kaç kişi çevremizde dalga konusuyuz ama son derece izole ve dikkatli iken geçen sene hastalık şüphesini bir kere yaşadık, hiç bi etkinlik o şüpheyi tekrar yaşamaya değecek kadar cazip değil bana.

ben halen salamadım ve bu sebepten zaman zaman kınanıyorum. geçen ay çok özlediğim için bir istiklal'e gideyim dedim, o da sokakta dümdüz yürümek için. o kadar kalabalıktı ki metronun oradan ışık hızıyla döndüm adeta. mecburiyetten toplu taşıma kullanıyorum sadece.

Ben patlama noktasına geldim ama saldım denemez. Bi de işi bıraktım üstüne üstlük. Full evdeyim ama nereye kadar gidecek meçhul. Toplu etkinlik ders kurs vb aşırı özledim ve ihtiyaç hissediyorum.

Yok. Buna rağmen pozitif çıktım :)

Kuaföre gittim, Bayramda da tatile gideceğim. Bunun dışında hala buluşmalara gitmiyorum, sahilde yürüyorum sürekli.

Ehliyet kursuna kaydoldum ama gerekli olduğu için. Daha başlamadım. Dil kursuna bedava olsa şu an gitmem ama gitmek istediğim kurslar açılırsa gideceğim.

Patlama noktasına geldim ama salamayacak kadar realistim. Gerçi çok yapmak istediğim şeyler zaten yapılmıyor, mesela bi konser olsa açık havada, giderdim. Açık olan her cumartesi dışarı çıktım ama kapalı mekana girmedim, en fazla bahçeli mekanda bira içtim. Kalanları da sahilde yürüyüş. Arada ofise gidiyoruz arkadaşlarla ama mesafeli takılıyoruz, aldığım en büyük risk bu sanırım.

Ama ruh halini anlıyorum ve doğrusunu yaptın bence; kötü hissetme. Geçtiğimiz yaza kadar markete bile gitmiyordum, yazın kapalı mekanlara gitmedim hiç. Başta çok sıkınca sonra dayanamıyor insan, sürekli evde kalmak sürdürülebilir bir hayat değil.

Zira belli ki bu iş nüfusun büyük kısmı aşılanana kadar bitmeyecek, ülkedeki aşı durumuna bakınca biz sağlıklı insanlara sıranın gelmesi, işlerin rayına oturması 1 sene. E 2 sene boyunca insan nasıl kafeste yaşayabilir ki? Diyet gibi bişey işte, sürdürülebilir olmadıkça uzun süreli devamını getiremiyorsun.

Yari saldim.
Surekli ayni kisilerle, ayni anda en fazla 3 kisi olacak sekilde acik havada bulusuyoruz.
Ev ortaminda ise sadece 4 kisiyle (2-2) gorustum.

Seyahat ediyorum ama doga yuruyusu vs icin, yasadigim ulkede oteller, restoranlar kapali. sokakta dolaniyorum filan.
Mesela asansorde hep maskemi takarim ama tren restoraninda yemek yerken maskesiz olmak rahatsiz etmiyor.

havuzlar açılmış diye duydum. bana kalsa kafayı kırdım, çoktan gideceğim de yakında bana uygun havuz araştırıp bulmam filan gerekiyor ona çok üşeniyorum.

onun dışında ben korona konusunda biraz gevşeğim galiba ya. mekânlara girip çıkıyorum çekinmeden.

yasaklar kalkar kalkmaz arkadaşlarla iş çıkışı kahve içmeye gidebildik çünkü mekanlar 7'de kapanıyordu.

ilk hafta sonu bir arkadaşımızın evinde toplandık. bir hafta sonu kahvaltıya gittik bir hafta sonu uludağ.

saçımı boyatmaya ve kestirmeye gittim. (farklı günlerde) lazere başladım. lviv turuna bakıyorduk yasaklar geldi. ben vazgeçtim ama arkadaşlar gitmekte kararlı.

Ben spor salonuna gidiyorum. Yazilanlarin icinde en riskli benim. Tabiki korona oldum. 10gun bitti tam gaz devam.

dersu uzala mi az bilinen film oneriniz gercekten?

Evet. İsterseniz anket yapalım.

Çok filmle içli dışlı olanlar bilir tabii

gridlock'd

ilk aklıma geleni yazdım

Being there candır.



The plagues of brasleu

Mystic Rover

True romance

The invitation
Madeline's madeline
Ship of theseus

Eric rohmer’in altı filmlik six contes moraux serisi

togo
bone tomahawk, brawl in cell block 99, dragged across concrete(aynı yönetmen)
locke
the hunt
wind river
shin godzilla (bir canavar filminden daha fazlası)

God on Trial
The Painted Bird
Graduation(2016)

Daha önce rastlamamıştım bu filmlere. Elbette sinemaseverler çoktan izlemiş olabilir hepsini.

Ben Arçelik’in su hazneli olanlarından kullanıyorum. Çok memnunum.

ben sevmedim ama ben kimim ki?

ben de cok begenemedim. daha kibar daha klasik her zaman her seyle takilabilecek bir secim daha iyi olabilir.

Ben beğendim

Ben beğenmedim :/

Ben beğendim. Yaşım 28, günlük kullanılabilecek ürünler bence.

Çok beğenmedim ama spor evet günlük kullanılabilir. Kuyumcuda da benzer fiyatlara bulunur sanırım, alternatif çoğaltmak için. Swaroskide pek şu alınabilir model bulamadım.
Bir de pandora dan charm bileklik de bakabilirsiniz. Ara ara bir charm alır hanımı sevindirirsiniz hem :) fiyatlar şu an nasıl bilmiyorum ama.

Begendim ama swarovski gereksiz pahali buluyorum. Kuyumcuya bakabilirsiniz ama zen gibi pahali yerlere degil...

Beğendim, küçük ve zarif duruyor. Ama kuehles +1

Ben de beğenmedim. 20 tl’ye bundan daha şık kolyeler var.

gayet iyi hocam.

zarif ve de şık, ben beğendim alın derim.

ben sevmedim, begenenlerden ozur dileyerek hamambocegine benzettim ilk actigimda :) daha farkli modellere bakin bence diycem ama esinizin zevkini en iyi siz bilirsiniz.

Bence güzel, hem siz onu daha iyi tanıyorsunuz. Yine de Reis kuyumculuktan alınacak bir yüzüğü tercih ederdim.

Sade ve zarif takılardan hoşlanan biri olarak hiç beğenmedim açıkçası. Siyah ve rose gold renk uyumu da oldukça göz kanatan cinsten bana göre.

Begenemedim, hic sik degil.
Esinizin begenecegini dusunuyorsaniz alin tabii, zevkler-renkler meselesi.

yani ne iyi, ne kötü gibi.

takı ve aksesuar konusu o kadar kişiye göre değişen bir şey ki, ne desek boş sanki.

ben aksesuarda illa sadelikten veya zariflikten yana değilim, çok gösterişli ya da yerine göre kaba sayılabilecek şeyler de takılabilir ama bunu beğenip kendime almazdım.
kötü de değil ama.
güzellik dışında, kolye ve küpe takım da takmam ben mesela.

eşinizin takılarını aklınızdan geçirin, aklınıza gelmiyorsa çaktırmadan bir göz atın, ona göre karar verin.
olmazsa sadece kolye ya da sadece küpe alın.

oksuruk, ates, halsizlik falan da var; ama eger covid'den once de yorgunluk ve kas agrisi yasiyor idiysen muhtemelen ayni sebeptir. malum bahar yorgunlugu da basladi. ama ilk kez boyle birsey oluyorsa korkarim covid ihtimali yuksek. ve test sart.

Yeterli sebep.

bende aşırı baş ağrısı gece uykudan uyandıran darlanma hissi..ve bacak ağrısı oldu. ateş öksürük vs olmadı. sadece ağrılarım var diye gittim + çıktı.

yorgun ve kas ağrısı hissediyordum. boğazım şişti ve dün kokularda ve tat almada problem oldu. akşam hastaneye gittim sabah pozitif sonucum geldi.