İtalya-Türkiye Pegasus uçuşum var, yanımda da kuru gıda var.. Pakette makarna vs. vs.
Sırt çantamda kabine soksam güvenlikte sıkıntı olur mu??

Taksim'de bir mekana oturmayalı o kadar uzun zaman oldu ki aklıma hiçbir yer gelmedi. Pasta ya da Jadore'daki gibi çikolatalı tatlıları güzel olan nereler vardı? Galata ya da Karaköy tarafından da öneri yapabilirsiniz ama Taksim'de güzel bir yer bulsak daha iyi olur.

Yani bir çocuk var benimle ilgileniyor. Ama günde bir paket sigara içiyor, ben kokusuna dahi katlanamam, ve maalesef dişleri kahverengi olmuş. Siz olsanız böyle biriyle sevgili olur musunuz? Öpüşme fikrini düşünsenize:s Olur mu?

İyi akşamlar herkese,
Teyzemlerin bi muhabbet kuşu var ve kanatları yok. Yani var ama çok küçükler,bu yüzden kanatları bedenini taşıyamıyor ve uçamıyor. Fark ettim ki bazen kafasını çevirip kanatlarının olduğu kısma gömüyor, sizce bunu hobi olarak mı yapıyodur yoksa derisi kaşınıyor/acıyor olabilir mi??

Teyzemin söylediğine göre kanat gibi tüyler zaman zaman çıkıyormuş ama kendi kendine düşüyormuş.

Bu hayvanın ne derdi var anlamadım, ya da derdi yoktur belki, onu da anlamadım. Hiç anlamam hayvanlardan, fikirlerinize ihtiyacımız var.

Teşekkürler

oda arkadaşım değişti mayıs ayında, yeni gelen kızla pek samimiyetim yok, yazın da yoktum pek kalmadık birlikte. 1 haftadır buradayım ben. Bugün odaya girdiğimde kulak üstü kulaklığımı alıp taktığını gördüm, hiç seslenmedim, baak dedi, hıı onu mu aldın falan dedim ama surat astım. Hiç sallamadı, kulaklık takılı şekilde odadan çıkıp bi yere gitti. Ben çok çekingen bi insanım, kulak üstü olsa bile bu durumu hiç hijyenik bulmuyorum ama seslenemedim. Napmalıyım, nasıl davranmalıyım bilemiyorum bana yardım eder misiniz?

Diğer sorunları da anlatayım, odadan çıkarken ışığı kapatıyor ben orda uzanmış bilgisayarda iş yapıyorum, niye kapatıyosun diyorum bakmadan gidiyor. Tuvalet kağıdı almıştım yaz başında 24'lü, dolaba koymuştum. Bütün yaz yoktum, geldiğimde bitmişti, 1 haftadır böyle yaşıyoruz, havlu kağıt götürüyorum ben kendisi hiç seslenmiyor, resmen benim almamı bekliyor heralde. 24 rulo kağıdı tek başına bitirdiğine göre kullanıyor yani, kullanmıyor da değil. Pazar sabah 8'de uyanıp duş aldı, 2 saat saç kuruttu, dün gece arkadaşımın doğumgünü vardı, geç geldim nevrim döndü, pazar sabah bi yere mi gideceksin diyorum yoo ben böyleyim diyo. 9'dan sonra 10000 adım attı heralde odanın içinde, fıt fıt gezip durdu, 2'den 5'e yattı uyudu, sabah yatsana amk. Erkek arkadaşımla geçen ay 2 gün gelmiştik, bira almıştık, içemedik sonra dolaba koyduk o bi daha geldiğinde içeriz dedik, geçen mesaj atmış kanka biralar vardı dolapta gömdüm diye, ya bunu diyene kadar alıp yerine koysana. Eve çıkmayı düşünür oldum normalde çok memnun olmama rağmen, napim ben ya. :(((((

derdim çok ilginç, isteyen laf edebilir.

şimdi önümde bir tercih yapmamı gerektirecek bir şey var. hani diyorum ki mesai saatleri sonrası yapabilirsem bir üni okuyayım, bu konuda da içimdeki ukteyi kıracak hukuk okumak var. biraz ıkınırsam kazanırım iö diye düşünüyorum. parası sorun değil, bitmese de olur.

abi, iü ile marmara'yı kenara ittiğim zaman çünkü istanbul, çalışacağım il olmayacak öyle görünüyor. konya ya da erzurum olabilir. ama içime nasıl işlediyse direkt akademik personellere bakıyorum ve hoca göremiyorum. ar gör kaynıyor bölümler. yard. doç kaynıyor.

ne bileyim bi iü hukuk'a bakınca tam istediğim yer diyorum ama yok, malasef istanbul olmuyor işte.iü hukuktaki sadece prof kadar atatürk'te hoca var.

hayır, bir halt bildiğim tabiki yok ama sanki yanlış düşünüyormuşum da gelebilir ama yanılmıyor da olabilirim. ne bileyim değişik değişik hocalardan ders almak istiyorum.

ne düşünüyorsunuz?

sb...

Iyi geceler herkese :)
Kardeşimin ingilizce proje ödevi için bir karakter tanıtımı yapmamız gerekiyor, ama hangi karakteri tanıtsak bilemedik :/ kendisi 7.sınıfa gidiyor, karlar ülkesi animasyonundaki Anna'yı tanıtalım dedi ama bu bana biraz daha küçük yaşa hitap eden bir şeymiş gibi geldi.

Basit düşünmeye ihtiyacim var sanırım ama yapamıyorum.

Kimi tanıtalım da yaşa ve ödeve uygun olsun, ne dersiniz?

Fikirleriniz için teşekkür ederim.

Malum eski sevgilim hakkında son bir sorum var.

Bana geçen sene yaptıklarımız hakkında güzel bir günlük bırakmıştı kendisi. Güzel anılar, güzel seyahatler vs... Hatta benim çok iyi seks yaptığıma dair bir yazısı bile mevcut (yersen...).

Sonlara doğru da "hayatımın seninle kesişeceğine inanıyorum, daha güzel şeyler yaşayacağımızı da umuyorum. bu yüzden kalan sayfaları da boş bırakıyorum" diyerek bir yıllık bıraktı ardından bana...

arada bir yazışıyoruz, son 10-15 gündür yazmıyor gerçi. o yazmadıkça da ben yazmıyorum. hep türkiye ile ilgili ortak bir şeyler yazmaya çalışıyor çünkü kendisi bir alman. referandumla ilgili birçok şey paylaşıyor benimle.

sizce bir ilk yapıp ona bir şeyler yazmalı mıyım? son 6 aydır hiç ilk adımı ben atmadımç hep kendi yazdı bana ya da aradı. sizce aramalı mıyım/yazmalı mıyım? hala bir şeyler hissediyorum kendisine karşı. ama bir yandan da gururuma yediremiyorum "yazma/arama" diyorum.


ne yapayım?

Merhaba,

Hep güvendiğim hatta dürüstlüğü ile övündüğüm birisi kendisi..Bu güne kadar da hiç bu konuda şüphem olmadı.

Ancak, bugün daha önce konuştuğumuz ve olmaması gereken bir konuda benden bazı şeyleri sakladığını fark ettim. Olmayacağını söylediği bir şeyleri yapmış. Bunu fark ettiğimin kendisinin haberi yok laf arasında saf ayağına yatarak tekrar sordum ve tekrar "hayır olmadı" falan dedi. Yani yalan söylüyor şu an..

Çok üstü kapalı anlattığımın farkındayım. Olay bir ilişkiyi bitirme seviyesinde aldatma vs. değil. Söz verdiği bir şeydi.. Ancak, hiç beklemediğim bir şeydi bu. Haberim olmasa neyse ama insan bilince farklı hissediyor. Göz göre göre yalan söylemiş ve devam ettiriyor.

Ne yapardınız ? Ne yapayım ben şimdi?

Şu an ki hissiyatım şu ; onu öyle yerlere koymuşum ki kafamda hiç böyle şeyler yapmaz diyordum ama o da yapıyormuş. Bir yandan da herkes yalan söyler bir şekilde diyorum gerçekçi ol diyorum. Seviyorum..Ancak şu an yalan söylediğini biliyorum..Bilmek çok garip hissettiriyor.. :/

Ben çocukken ailemizde maddiyat sıkıntılıydı. Orta halli bi aileydik, çok şükür aç kalmıyorduk ama babamın dükkan açma girişimleri ve 2-3 defa iflas etmesi gibi süreçler yaşadık. Ben lisedeyken de arkadaşlarıma kıyasla daha az harçlık alıyor ve çoğu zaman haftasonu dışarı çıkabilmek için para biriktirmem filan gerekiyordu. Üniversitenin ilk yıllarında da Ankara'da ablamın yanında yaşamaya başladığımda anne-babamdan az bi miktar alıp bi de öğrenim kredisi alıyordum. Bu daha çok, onlar para gönderemeyecekleri için değildi de ben onlara çok yük olmak istemediğim içindi.

Şimdilerde ise aldığım burstan kaynaklı elime güzel para geçiyor. Hatta her ay güzel bi miktar arttırabiliyorum. Fakat içimdeki "çok harcama" dürtüsü hiç geçmiyor. Yani tutumluluk iyi bir şeydir ama mesela dışarı çıktığımızda hesap tahmin ettiğimden bi parça daha fazlaysa, gayet normal bi miktar dahi olsa iç sesim bi "ay pahalı mıymış burası ne" filan diyor.

Küçükken olan şeylerden ötürü paradan nefret etmişimdir ve gelecekte de hayal ettiğim maaş vs için hep "para hesabı yapmamı gerektirmeyecek kadar maaş alayım, kafi" diye düşünmüşümdür. Yani "para sevici" "pinti" filan değilim. Sadece kafamdaki hesap yapma dürtüsünden kurtulamıyorum. Ama çevremde insanlara baktığımda maddi açıdan sıkıntılı bir dönemde de olsa beraber geçirdiğimiz zamanın hatrına tüm hesabı ödeyenler, dışarı çıktığında ne kadar harcadığına bakmayanlar filan var ve bu insanlar da zengin vs değil.

Sizde nasıl oluyor? Ben bu kafa yapısından nasıl çıkabilirim? Kendimden rahatsız oluyorum çünkü.

Ne düşünüyor/hissediyorsunuz?
Mesela daha önceden konuştuğunuz bi konu hakkında bi şey söylediğinizde aradan zaman geçince o şeyi söylediğinizi tamamen unutuyor ve "hayır söylemedin" diyor ve bu sık sık oluyor.
Ya da (eski sevgilimden bi örnek olacak) "Çilek yerken oluşan yüz ifaden çok sevimli oluyor" diyor ama aslında o yüz ifadesi erik yerken oluşuyor. Birbirine karıştırıyor filan.

Türk vatandaşı mı, Alman vatandaşı mı? Yoksa çifte vatandaşlar mı?

merhaba. çalıştığımız süreye göre ihbar süremiz 6 hafta diyelim. istifa ettiğimiz şirket bizi 6 hafta tutma hakkına sahip mi? yani 6 haftadan önce gidemezsin diyebiliyor di mi? ayrıca istifadan sonra günde/haftada kaç saat izin hakkı var? sanırım iş aranabilmesi için böyle bir hak oluyormuş.

Iyi aksamlar herkese,
Abd'den bir arkadaşım 2 ay önce kart atmış ama elime gecmedi. Yarin pttyi arayacağım ama takip numarasi vs olmadığına göre bulma ihtimalim yok mudur sizce?

Bi de yurt dışında mi kaybolmuştur yoksa yurtiçinde mi?
Teşekkürler.

(Yazim hatasi duzeltilmistir)

Merhaba, kaç yaşında evlenmeyi düşünüyorsunuz?
Kaç yaşında evlendiniz?

Ozellikle de gunluk lensin. Daha c9k eksileri lazim bana aslinda zorluklari ne keske gozluk taksaydim.bunla ugrasacagima dedirten durumlar var mi vs.

Sb thx

Durumu olduğu gibi yazıyorum, azıcık uzun olacak ama içimi dökmezsem cidden kafayı yiyeceğim. Çok saçma biliyorum gerizekalıyım ama içim yanıyo abi.

Şimdi bu "hayvanın başkanı"yla biz aslında 6 senelik arkadaşız. Her zor zamanımda bir alo dediğimde yardımıma koşmuştur. İstanbulda üniversite okurken taşınacağım zaman hep gelip arabasıyla taşımıştır eşyalarımı. Ben başka bir şehre ailemin yanına gitmiştim bir kaç sene boyunca ne zaman istanbula bir işim olsa hep o çözmüştür. Yani aslında adamın kralıdır, şimdi arkasından sallıyormuşum gibi olmasın, iyiliğine iyidir.

Neyse geçtiğimiz nisan ayında ben istanbulda çalışırken yine taşınma durumum oldu ve ben yine onu aradım. Kardo dedim malum konu ya rica etsem.. Ne ricası saçmalama gelirim tabi dedi ve yine işimi halletti.

Bu arada yeni taşındığım yer onun evine yakındı o yüzden arada araşıyorduk akşamları çay içiyorduk falan. Hatta ben ona kardo ne zaman arasam koşuyosun sağol valla dediğimde, kızım senin ailen yok burada, arkadaş olarak boynumuzun borcu sana yardımcı olmak diyordu kurban olduğumun salağı :..( (hayır ağlamıyorum şu an)

Gel zaman git zaman bu akşam buluşmaları sıklaşmaya ve her akşam görüşmeye başladık. Ben ailemi özlediğim zaman beni teyzesine götürüyordu, teyzesinin anaçlığı, kuzenlerinin kafa dengi olması falan bana baya iyi geliyordu. Teyzesi, kuzenleri falanda bizi birbirimize yakıştırıyorlar, sevgili olsanıza siz diyorlardı ama ikimizde yok be ne alaka arkadaşız valla diyorduk. Harbiden de arkadaştık.

Aradan zaman geçti biz ne olduğunu anlamadan 10 temmuzda sevgili olduk. Çokta iyi olduk. Her şey çok güzeldi. İkimizde şaşırıyorduk hislerimize, cidden birbirimize çok değer veriyor, çok seviyorduk. Birimiz aç olsa diğerimizin boğazından lokma geçmeyecek kadar (burada harbiden ciddiyim)..

Sonra onun isteğiyle eylülde annelerimizi tanıştırdık, ben her ne kadar erken desem de, zaten 6 yıldır arkadaşız erken merken değil dedi. Sevdiler birbirlerini, tam kafa dengi çıktılar.

Tabi arada sırada tartışıyorduk ama öyle büyük şeyler değildi. Ekimde nişanlanmaya karar verdik. Kıyafetlerimize kadar sipariş verdik, ama bir akşam benimle konuşmak istediğini söyledi.

Son bir haftada biraz fazla tartıştığımızı ve benim bazı davranışlarımdan dolayı nişan olayını ertelemek istediğini söyledi. Anlattığına göre, sofradan kalkarken tabağını da kaldırır mısın demem, bir tartışmamızın ardından gömleğimi ütülesene dediğinde kendin ütüle demem gibi şeyler kafasında soru işaretleri oluşmasına neden olmuş.

Tamam dedim nişanlanmayalım hatta ayrılalım. Ulan nasıl fena oldum anlatamam ciğerim söküldü resmen o an ayrılalım demekten başka bir şey aklıma gelmedi, çünkü söylediği şeyler çok mantıksız geldi. Ben ayrılmak istemiyorum sadece bir süre görüşmeyelim dedi.

Bir hafta görüşmedik. Sonra ben dayanamadım aradım. ne yapıyoruz bu olanlar çok saçma diye. Görüşmeye başladık. Nişan olayından hiç bahsetmedik, ailelere de işlerimizi ayarlayamadık dedik. Tabi ki ben çok kırgındım, görüşmeye başlayalım diyen ben olmama rağmen yinede kırgınlığım bir süre geçmedi. Her tartışmada nişanı erteleyelim dediğin için bu ilişkiyi zedeleyen sensin dedim ona. Ki hala da öyle olduğunu düşünüyorum.

Sonrasında aramız baya düzeldi yine birbirimiz için geberme modlarına girdik. Ya aramızdaki sevgiyi nasıl anlatayım bilemiyorum. Şu güldür güldürde karısına çok aşık adam vardıya hani karısı damperli gamyooon dediğinde karısına deli gibi sarılan adam varya, işte onun gibi deliydik birbirimize. Her tartışmadan sonra hayvan gibi sarılırdık birbirimize.

Sonra bir kere daha büyük tartışma yaşadık yine bir süre görüşmeyelim dedi. Nefret ediyordum öyle demesinden. Bana bir saat ulaşamayınca ortalığı velveleye veren adam nasıl beni bir hafta aramaz diyordum, aklım almıyordu. Ve bir haftanın ardından yine ben aradım. Uzun uzun konuştuk, seni benden başka bu kadar sevecek birini biliyosan git dedim. Sana çok kızgınım bir haftadır sana sarılamadım, öpemedim, kokunu içime çekemedim. Bir daha buna neden olma dedi bana.

Barıştık ama ben hep "bir süre görüşmeyelim" dememesi konusunda onu uyardım. Defalarca en nefret ettiğim şeyin bu olduğunu anlatmaya çalıştım.Ne olursa olsun konuşarak çözelim diye defalarca tekrar ettim. Söz verdi bir daha söylemeyeceğim dedi.

Bu arada bir gün ben ona bir sebepten trip yapıyordum. Bir de başım çok ağrıyordu, o yüzden oturduğumuz yerden erken kalkıp eve gitmek istediğimi söyledim. Beni eve bırakırken yüzümü ellerinin arasına alıp, sen normalde benim yanımdan erken kalkmak istemezsin ne oluyor dedi bana. Yok bi şey dedim. Bak dedi eğer benden ayrılmak falan istiyorsan bil ki bu benim sonum olur, bir daha da toparlanamam dedi. Ondan ayrılmak istediğimi falan sandı galiba. Sonraki bir kaç gün nasıl iyi nasıl iyi bir dediğimi iki etmiyor falan. Hatta mart sonunda nişanlanmak için karar aldık, annesi annemi aradı tarih kararlaştırdılar falan.

Temmuzda da düğün yapalım diye konuştuk. Beyaz eşya baktık, ev baktık, uzun uzun ev mi alalım kiraya mı çıkalım diye konuştuk. Bu olaylar bir aydan fazla sürdü böyle. her şey çok güzeldi (tadı damağımda kaldı:...( Yılbaşında ne yapalım diye konuşurken, extrem bir şey yapmayalım ben yılbaşında sana evlenme teklif edicem dedi. İnternetten yüzük bile baktık. Burada şunu belirtmek isterim ki hiç bir zaman bir şey istemedim. Her şeyin en ölçülüsü en bütçesine uygun olanı konusunda ben ısrarcı oldum. Hatta tektaş için ucuz yollu bir şey almasını istedim, çünkü maddi değeri değil manevi değeri yeterdi bana ve zaten zor durumda satmaya kalksan beş para etmiyordu.

Ama yılbaşında bana evlenme teklifi etmedi. Sormadım neden diye, parası olmadığından dolayı etmemesi imkansızdı, hemde zaten ucuz bir şey alacağız diye kararlaştırmıştık.

Sonra 2017 nin ertesi günü çalıştığım tiyatro battı. İşsiz kaldım. Oyunlarımız iptal oldu. Bir iki yere bakındım ama sezon ortasında oyuncu arayan tiyatro bulmam imkansız diye mecburen sezon sonuna kadar mersindeki ailemin yanına gitmeye karar verdim. Hem de nişan, düğün hazırlıkları için iyi oldu diye bile düşündüm. Konuştuk ağlaştık, karar verdik. Nasıl olsa haziranda evlendiğimizde dönücem diye avuttuk kendimizi.

Ben 10 ocak a bilet aldım. Mersine geldim. Geldiğimin ilk üç günü çok kötü geçti. Hem işsizlik, hem tiyatrodan sahneden sezon sonuna kadar ayrı kalacak olmak hem de ve en büyüğü ondan ayrı kalacak olmak düşüncesi o kadar etkiledi ki beni. Telefonda biraz tartıştık ve ben bir şey sormak istediğimi söyledim. Yaklaşık 6 ay ayrı kalacağız, neden ufakta olsa bir yüzük takıp, ne olur ne olmaz simgesel de olsa bizi bağlamadın dedim. Tektaş değil sadece istedim ki herkes bilsin benim bir sevgilim var.

Bana verdiği cevap: Ne yazık ki yapamıyorum dedi. Çok istiyorum ama senin bazı davranışların aklıma geldikçe sana evlenme teklifi edemiyorum dedi. Kendimi sıkışmış hissediyorum sanki temmuzda evlenmek zorundaymışız gibi hissediyorum dedi.

Elim ayağım buz kesti. Nasıl ya dedim, sen değil miydin beni terk edersen bu benim sonum olur diyen adam. Ki kaldı ki evlenme olayını ortaya atan sen, uzatmayıp en kısa zamanda evlenelim diyen sen, ailelerin bir an önce tanışmasını isteyen sen, Her fırsatta evlenip evimizde yemek yiyip film izlesek keşke diyen sen. Evlilik olayı aklımda bile yokken aklıma sokan sen. Şimdi bu ne demek dedim.

Ve ne dedi sizce.."Bir süre görüşmeyelim".

Ondan sonrasını hatırlamıyorum. O cümleyi duyduktan sonra açtım ağzımı yumdum gözümü. Bir ara şöyle bir şey söyledi bana, haftalar önce sana balık alalım da bir arkadaşımızda balık yapalım demiştim, sende olmaz demiştin. Onu hatırladıkça beni sevmediğini bana değer vermediğini düşündüm dedi. En son bas bas bağırarak telefonu kapattığımı ve başımı gidip musluğun altına soktuğumu hatırlıyorum.

(Balık yapalım dediği arkadaşımız kankamız ama iki çocuğu var ve o gün evine temizlikçi gelmişti, ayrıca evinde balık yapılmasından çok hoşnut değil. Mecburen dışarda yeriz ya diyerek geçiştirmiştim.)

Sonra ertesi gün hızımı alamadığım için birkaç kere aradım ama açmadı, mesaj attım cevap dahi vermedi. Bende numarasını sildim, instagramdan fotolarımızı kaldırdım. Facebooktan da sildim. 25 gündür de aramadı. Bende aramadım. En yakın arkadaşlarımızla bile görüşmemiş. Facebook ve İnstagramını kapatmış.

Gün içinde telefonumu doksan bin kere kontrol ediyorum.

İlk hafta annemde ablamda bekle biraz, o da insan biraz kafasını toplasın diyorlardı. Ama artık unut ve hayatına bak diyorlar. Ve en acısı da ailemde dahil herkes, şimdi bu kadar küçük olayları takan adam yarın öbür gün daha büyük şeyleri tolore edemez diyor.

Kimseyi takmıyorum ama ailemin, o çok sevdikleri adam için artık böyle düşünmeleri çok koyuyor. Ablam artık saygı duyulacak bir kişi değil benim gözümde dedikçe içim acıyor. Anlatamıyorum derdimi hayır diyorum o bu cümleleri hak etmiyor. Bilmiyorsunuz onun nasıl iyi biri olduğunu nasıl beni sevdiğini bilmiyorsunuz. Annem her şey ortada işte seven adam nasıl dayanır bu kadar zaman diyor. Cevap veremiyorum.

Harbiden lan. Geberesice nasıl dayanıyor. Cidden bitti mi yani. Bir ayrılık konuşması yapaydı bari. Belkide böylesi daha iyi ve evlenseydik her şey bombok olacaktı ama şu an kalbim de beynimde bunu kabul edemiyor.

Sabahlara kadar uyuyamıyorum. Sabahta uyuyamıyorum. Hiç uyuyamıyorum. Gözlerimin altı fethullah gülen gibi oldu. Sabaha kadar sigara içmekten dolayı muhtemelen ciğerlerim ilkokuldaki sigara içen/içmeyen fotolarındaki içen adamın ki gibi simsiyah oldu. Hiç bir yere sığamıyorum.

Bütün arkadaşlarım istanbulda. Böyle yüzyüze dert anlatacağım kimsede yok burda. Çiçeklerle konuşuyorum, yemin ederim dün patlıcanla konuştum. O çok severdi patlıcan.

Neyse biraz rahatladım içimi dökünce. Buraya kadar okuduysanız sağ olun. Bana bir akıl verin demiyorum ama merak ettiğim bir şey var. Bu kadar çabuk biter mi bu .mınakoduğumun aşkı!

Bugün reglim artık iyice gecikince test alıp yaptım iki tane çok belirgin çizgi çıktı :) Doktordan randevu aldım ama haftaya. O zamana kadar bana tecrübelerinizden bahsedebilir misiniz ne yapayım ne yapmayayım?

Biraz fazla kahve içiyorum mesela onu kestim hemen. Folik asit alıcam akşam eve geçerken. Korunmayı bırakınca bir süre kullanmıştım ama sonra ümidi kesince bırakmıştım.

Bi de ben son adet tarihimin ilk gününden emin değilim, kaç haftalık olduğu ona göre tespit ediliyor sanırım ama doktor ultrasonda bakınca anlar değil mi?

Aayy ne olur anlatın çok heyecanlıyım ^_^

Merhaba arkadaşlar,

Hafta sonu için buraya gitmeyi düşünüyorum havaların da biraz ısınmasını fırsat bilerek.

giderken dikkat etmem gereken yada unutmamam gereken şeyler nelerdir?

tecrübelerinizi paylaşırsanız sevinirim.

teşekkürler.

ilk defa lens alacağım. sabah doktora gidip muayene oldum. lens için reçete yazdırdım da nereden alacağımı filan sormayı unuttum. internette lens market diye bir site var. oradan alsam olur galiba ama zibilyon tane marka, çeşit var. nasıl bir şey almam lazım?

X Turizm Yatırımları ve İşletmeciliği A. Ş. ile Hazine arasında imzalanmış olan 16.06.1992 tarihli “Taahhüt Senedi” kapsamında boğazda bir yalı üzerinde 49 yıl süreli bir irtifak hakkı tesis edilmiştir.

Bu farazi olayda bahsedilen irtifak hakkı "intifa" değil mi? Başka ne olabilir?

Bir tanıdığın evli bir erkekle ilişkisi var, bu kadın aynı zamanda kadın hakları savunucusu, her mecrada femiminist söylemler veriyor. Bir ortak arkadaş bunun ćelişkili olduğunu söyledi "hem bir kadına (yani adamın karısına) adilik yapıp hwm kadın hakları diyor" diyerek. Bence bu ikisinin alakası yok. Evli bir insanla birlikte olmak tabii ahlaksızlık bence, ama bu insana yapılan bir saygısızlık. Siz ne düşünüyorsunuz?

maliyeti ve alımı nasıl yapılıyor bunların?

bir de et beni değil ama sorunlu olduğu düşünülen normal benler de alınıyor mu?

selam,

su aralar tiyatroya sardim. en son 39 basamak'a gittim.

hangi oyunlari onerirsiniz? gittigimize degecek, guzel oyunlar olmali :)

lokasyon: istanbul. ozel devlet su bu farketmez.

i.hizliresim.com

tunceli dolaylarindan geldi. yenebiliyor. tatli. kendinden büyük çekirdeği var.

Ya soyle karli sahneler, bacasindan duman tutturen evler, elinde grocery bag tasiyan adamli film falan var mi? bilim kurgu falan istemiyorum ama

selam ulu romalılar;

şimdi 30 yaşında hali hazırda askerliğini devireli 5 sene olmuş maliye mezunu(aöf) yine aynı zamanda adalet mezunu(aöf) ingilizcesi öyle çok über olmayan ama konuşabilen anlayabilen bi adamım. totalde 5 senelik bi iş deneyimim var 4 farklı firmada.

şimdi benim derdim ben ciddi ciddi gerçekten bi noktadan sonra kendi isteğimle ciddi anlamda hayatımı sonlandırmak istiyorum. hemen attention whore lan bu demeyin sebeplerim var;

birincisi çok geri zekalı bi hayat planlaması yapan bi ailem olduğundan ve tek çocuk olduğumdan yine çok salak bi okul okumak zorunda kaldım. yaptığım işleri hiç sevmedim muhasebecilik ya işte muhasebe tandanslı işler.

baktım böyle gitmeyecek hukuk okurum ben dedim. 2 kez dgs ye girdim artan oranlarda puanlar aldım mesela tekrar iibf okusam o puanla istanbul'a falan giriyorum ama kodumunun yerinde herkes hukuk okuduğundan yetmedi tabi. bu arada tabi işimden ayrıldım zaten verdikleri para 1450 lira maaş tek yaşayan biri olarak kiram olmamasına rağmen açıkçası yetmiyor yetemiyor.

sınavdan sonra ailemin yanına geldim, sınavdan önce gel bu bölgede ne iş yapmak istersen yap 3 kuruş paraya çalışma diyen ailem şimdi göt kadar bi ilçede ne iş yapacaksan yap yoksa evlenene kadar bu göt kadar ilçede yaşamak zorundasın diyor.

sürekli bi evlilik planları var. ortada kız bile yokken bu planlar var benim üzerimden fikir yürütülüyor yorum yapılıyor. nitekim ben de bu göt kadar ilçede yaşamak istemiyorum. 10 sene istanbul'da tek ama sürekli eksi bakiyede yaşadığım günleri köpek gibi özlemedim desem yalan olur.

ha bu arada ailem son 5 senedir hayvancılık yapıyor bu son 2.5 ayda bildiğin maraba gibi çalışıyorum. bayağı ırgat işçisi gibi çalışıyorum ki peder bey eski memur olduğundan sürekli komutla çalıştığından 25 küsür sene şimdi aynı şeyi kendi yapıyor ki bunu sadece bana yapıyor başkalarına öyle de kibar bi adam ama iş bana gelince o adam gidiyor emir kipiyle konuşan bi adam geliyor.

2.5 aydır böyle boktan bi hayat yaşıyorum. iş bulmam takdirde buradan gitmeme de izin vermiyorlar. illa çalışacaksan burada iş bul diyorlar.

sınava 275 gün kalmışken oturup çalışsam diyorum ama bu sefer de istanbul'da olan evi satıp bu göt kadar yerden ev alalım diyorlar. vakıf kazanırsan satarız satarız evi okursun diyorlar ki mal almak çok kolay mal satmak çok zor buralarda. ona da ben razı gelmiyorum.

ya benim hayatım neden bu kadar boktan arkadaş ya? gerçekten yani mallık bende mi yani nedir ben mi geri zekalıyım?

Iyi geceler.

merhaba,
bir ödevim için sizden fikir almak isterim, söylediklerinizden gözlem yapacağım.

ciddi şekilde kentleşmeye maruz kalıyoruz. kalabalık bir şehir, sıkışmış insanlar, yorgunluk, kir, öfke. bir yandan da huzur ve deniz de varken, siz kendinizi nasıl hissediyorsunuz İstanbul'da? Gerçek bir yer gibi mi? Evinizde gibi mi? Kaçıp kurtulmak ister gibi mi?


Teşekkürler şimdiden.
açıklayıcı fikirleriniz hayat kurtaracak.

uzay - matematik - fen - coğrafya - tarih gibi konularda
genel geçer mevzulardan daha çok bilgi verecek kitap önerilerinizi bekliyorum

marmaray, vapur bütün önerilerinize açığım. bunlardan sonra neye binmem gerek. pek bilmiyorum. çok teşekkür ederim :)

Merhaba,

Kişisel gelişim kitaplarının çoğunun çöp olduğu konusunda benim de paylaştığım genel bir kanaat var. Bir kısmı da zaten bildiğimiz şeyleri söylüyor. Ama bazen insanın zaten bildiği şeylerin kendisine tekrar edilmesi bile bir motivasyon ve eylem yaratabiliyor. Sadede geleyim. Bütün bu çöplüğün içinde gerçekten bir işe yarayan kişisel gelişim kitabı var mı? Bilimsel temelli ve biliminsanlarının yazdıkları ve ilk bakışta kişisel gelişim kitabı olarak adlandırmayacağımız ama hayatımıza uygulayabileceğimiz bilgiler içeren kitaplar da olabilir.

Merhaba,

Bi' komşu ile ticaretini yapmak için 100 adet ürün aldık. 15 tane kalıncaya kadar hesabımız ortaktı, parayı paylaştık. Ardından o 15 adet'i alıp başka bir yerde satmayı teklif etti. Tamam dedim. 5-6 aydır haber yok :D

Her gün gördüğüm insan. Nasıl derim "bizim hesabı kapatak artık" diye?

Not: Borçları harçları var onu da biliyorum :( Fakat ben de vize alıcam :D

Cuma aksam Kadikoy'de oyunu izlerken biri anira anira guluyordu, en sonunda oyunculardan biri tiyatroyu kesip izleyiciye laf atti ama o kisi bir sure susup sonra anirarak gulmeye devam etti.

Gecen de sinemada biri oyuncularin bir sonraki sozlerini tahmin etmeye calisiyordu. Birileri sessiz olalim falan dedi uyardi ama aksiyonlu bir sahnede evet evet demeyi birakmadi.

Karanlikta kim olduklarini goremedim. Bu kisiler sanat trolleri mi? Siz de ayni durumla karsilasiyor musunuz?

22.40da havaalanında olmam lazım trafik olur mu kaçta çıkayım?