1 yıl içinse en çok parayı kazanacağım yeri tercih ederdim ama Rus etkisinden mi bilmiyorum Kazakistan'a gidip de zorbalığa maruz kalmadan dönen kimse yok gibi o nedenle biraz sıkıntılı, illa bi yer söyle dersen tabii ki Çin derim.

normalde çin ama hastalık ve kalabalık nedeniyle elerdim. bir de sürekli seyahat yapılacakmış. daha sakin olan kazakistan ya da kırgızistanı seçerdim.

kazakistan ve kırgızıstan'da ne olacağı belli olmaz. Çin bence

cin

Sürekli seyahat edilecekse her yere uçuş bulabileceğiniz bir yeri tercih etmenizi öneririm.

Çin'e gitmiş ve Çin'e hayran kalıp çok sevmiş biri olarak Çin. Hatta arada "taşınsam mı?" diye düşünüyorum.

Şehir yok mu ? Hepsine gittim fakat şehir belli olmadan net konuşmamak lazım
Kazakistan Astana ve Almaty iyidir, ben kesinlikle yasarim
Kırgızistan bence çok küçük
Çin’in de bi suru şehri var ama Kazakistan gibi yemek anlamında rahat etmezsin bence

Yakin zamandaysa Cin’i birkac kez dusunun. Karantina ve seyahat sinirlamalari var. cok yuksek ihtimalle “butun cin’i gezerim, bi daha ne zaman gelicem” diye dusunebilirsiniz ama bir cok bolgede sinirlamalar var ve ya gidemitorsunuz, ya donemiyorsunuz, ya da karantina ve testler yaptirmaniz gerekiyor. Vizeler islemedigi icin kimse sizi ziyarete gelemez. “E o zaman asyayi gezerim ben de” derseniz de hayir, ulkeye girdiginiz her defada 14-28 gun (daha uzun ev karantinasi da olabilir) otel karantinasi yapmaniz gerekir.

Yani kisaca Cin’e gelirseniz surekli seyahat etmeniz ancak mainland china icinde yukarida bahsettigim bircok problemle mumkun. Bi Japonyaya gidim, dur koreye de gidim gibi bir sey yok yani.

Bilin bakalim nerde yasiyorum.

Çin'i görmek isterdim ama ben Kazakistan'ı tercih ederdim.

çay ocağında, meyhanede garsonluk? bahşişler filan iyidir ama çok yorucudur.

Normal isinle ilgili, yeteneklerinle ilgili, cevrenle ilgili bilgi verebilirsen neler olabilir daha cok fikir cikar.

işinizle ilgili freelance bir şeyler yapmaya çalışabilirsiniz. garsonluk da olabilir, akşam saatlerinde yoğunluk yaşanan kafelere, restoranlara özellikle gidip sormanız gerekir ama.

Amazon’dan, Trendyol’dan e-ticaret yapabilirsiniz?

tadim yapip kapatin cok uzun surdurmeden. bu konuda endiseli biriyim desen kimse zorla maskeni actirmaz herhalde

Hiç gitmemelisin.
...covid sallanmadan rahat takınılan bir ortam olduğunu bildiğin bir yerde kendini çalışarak uzun süre koruman da pek mümkün görünmüyor.

arkadaşınızla buluşmuş yemek yiyor farz edin. endişenizi anlıyorum ama bazı şeyler de zorunluluk, kaçış yok. aşırı dikkat edenler bile yakalanıyor. şans işi yani, karşıdakinde var mıdır, varsa bulaşır mı kısmet yani.

Açıkça ben maskemi çıkarmıyorum ikramlarınıza çok teşekkür ederim demelisin

Restoranın bahçesi filan varsa en azından açık hava tercih edebilirsiniz.

etrafimdaki epey insan temasli, ben sizden uzak durayim filan denilebilir, belki. acikta oturulamaz mi?

eger calisma ortamin ayni olacaksa ve bu endisen varsan pesinen gitme zaten. netice de ise alinirsan senin icin daha cok eziyet olacak.

Ben biraz kırgın gibiyim, kendimi çok iyi hissetmiyorum ondan maskemi çıkarmiim diyin. Hasta olduğunuzu düşünüp kendi korksun.

Hayır tam tersi sivilce ve yağlanma problemimi azaltıyor.

alerji, kızarıklık yapabiliyor, eğer o sebeple soruyorsanız. yaptığını gördüm.

hayır aksine bütün kiri pisliği temizliyor. içinde bir ton kimyasal olan tonikler yerine doğal gül suyu kullanın.

Hicbir etkisi yok. Sifir. Tavsiye etmem o nedenle. Normal suyla pamuk kullansan da ayni etkiyi görüyorsun. Tonik zaten gereksiz bir adim cilt temizliginde. Ama kullanmakta israrciysaniz, cilt sorununuza uygun hafif asitler kullanin. Ordinary iyi tonik yapiyor mesela.

Tonik zaten gereksiz bir adim cilt temizliginde +1.

Yani zaten "tonik" "serum" "krem" "maske" bunlar urunun akiciligini formatini nitelemek icin kullanilan terimler. tonik bunlar arasindan en akiskani. icinde hicbir aktif madde olmayan, sadece nemlendirici tonik de var, %10 exfoliant asit (AHA/BHA vs) icereni de var. Bunlarin amaclari ve faydalari tamamen farkli. Mesela ben hic kullanmiyorum cunku istedigim tum aktif maddeleri diger urunlerden aliyorum.

ısparta’dan üreticiden alınan hakiki gül suyu çok faydalıdır, hiç bir yan etkisi yoktur.

Marks and Spencer için 5'li fiyatın 300 lira olması normal, bir tanesi 60 lira oluyor. Kaliteli bi çamaşır için normal dediğim gibi. Veremiyorsan Lcw ya da Bim'den daha ucuza alabilirsin.

Koton

tchibo

m&s kalitelidir. uzun süre giyersin. autograph serisinden al. fiyatlara baktım şimdi. geçen senenin fiyatları bunlar.

Erdem ve Hays

ben lc, de facto takılıyorum valla. sütyen zaten lükstü, don bile lüks oldu ülkede.

Ama bişi diyim mi, daha ucuzuna kaçınca birkaç yıkamaya giyilmeyecek hale geliyor. Marks and spencer ise valla uzun süre giyiliyor. Hatta yıllarca. Kaliteden ödün vermediyse şaşma kardeşim.

a101'dekiler de iyi. don nasıl olsa.

abicim senin orada ic camasirci da mi yok? en kotu git uskudar'a balikcilar carsisinin orada ic camasircilar var sec begen al

1 hafta önce hepsiburada dan 10 luyu 100 tl ye aldım.

buluşma sıklığınız nedir? azsa ondan dolayı olabilir.

Çok az detay vermişsiniz. Konuşma içeriğiyle alakalı bir durum muhtemelen spesifik örnekler yok mu huzursuz hissetmenizde etkili olan?

ayda 1 gibi. dedikodu üzerinden gidiyor genelde, o ne yapmış, bu ne olmuş gibi. yani bunları mesele yapsam hiçbir arkadaşımla görüşmemem gerekir ama tam neyin rahatsız ettiğini de bilmiyorum. pişmanlıkla dönüyorum hep. görüşmesem de iyice soyutlanıp yalnızlaşacağım, hep ev ekseninde yaşamım geçecek.

bayağı rahatsız hissediyorum. eşim arkadaşlarımı çok boş buluyor ki haklı da. instagram fenomeni olan var, genelde öyle takılıyorlar. ne yedik ne içtik, nereye gidelim, fotoğraf koyalım gibi. o dünyaya girmeyince de kimliksiz kalıyorum hissi taşıyorum. 30 yaş grubu, küçük de değiliz.

ben bunu biraz seye benzetiyorum mesela Beyaz show'u lisedeyken cok severdim, simdi dönüp bakmam bile. degisiyoruz.
ilgin olan kurslara falan git, oradan yeni arkadaslar yap.

bunlara ek yeni bir arkadaş grubuna ihtiyacın var. bunu yaratmaya imkan yok ise (zaman vs.) kırıcı olmadan bu huylarını inceden alaya alıp konuşulan konuları, yapılan aktiviteleri çeşitlendirmeye çalışabilirsin. eşim, benzer bir arkadaş grubuna bunu yaptı. ortamları nispeten daha eğlenceli oldu. arada ben de gidiyorum buluşmaya.

kendini o ortama ait hissetmiyorsun sanırım

Ben de bu durumu bazen yaşıyorum. Genelde çocukluk,lise arkadaşlarımlayken oluyor. O yaşlardaki ben ile bu yaştaki ben farklı. İstek,beklenti,hobilerim, kültür seviyem bunlar zamanla değişiyor, sabit kalan bir şey yok hayat ilerleyişinde. Bir süre sonra muhabbet sarmıyor, boş geliyor, çocukça geliyor, düşük seviyeli geliyor olabilir. Her insanla her şey konuşulmayabiliyor. İlgilendiğim konular, daha dolu muhabbetler için internetten tanıştığım arkadaşlarımla konuşuyorum. Biraz kafa dağıtmak, gülmek için de çocukluk arkadaşlarımla görüşüyorum, ortama uyum sağlayıp yüksek beklentide olmamak durumu kolaylaştırıyor. Bu uyum sağlama durumunu bazı insanlar kolaylıkla yapamayabilir, rahatsızlık devam edebilir. O durumda iletişimi zayıflatmaktan başka çare yok gibi.

benim de yaşadığım bir problem bu. o yüzden anlayabildim ama ben kaynağından haberdarım. sosyal fobimsi bir şeye sahibim. dışarıda huzursuzlanıyorum, evde olan doğruyu yapmakmış gibi geliyor.
belki böyle bir durumunuz olabilir. ama başka bir belirti taşımıyorsanız o arkadaşlarınızı bir gözden geçirin bence. cevap muhtemelen o kişilerde yatıyor. farkında olmadan size bir şeyler işliyorlar belli ki.

bu arada ben bu durum hep devam ediyorsa o insanlardan vazgeçme taraftarıyım her zaman. eğlenmiş bir şekilde dönmüyorsan ne anlamı var ki buluşmanın, bir görev olarak yapmıyorsun onu sonuçta. keyfine yaptığından dolayı keyif alman gerekiyor. almıyorsan ortada vazgeçilebilir insanlar var demektir.

Belli olmaz.

Kanka bizim bina 99 depreminde yıkılmadı. Şiddetli yağmurda korkuyorum. Travmatik bir durum mu yoksa bina gerçekten çürük mu emin değilim ama az zaman geçmedi. Güven vermiyor. Yeni ev alacak olsam 99 depremini görmüş bina almam.

Beton zaman içinde aşınıyor, çelikler küflenebiliyor diyorlar. www.youtube.com

Gözle görülür hasar almasa bile, taşıyıcı elemanlarda çatlaklar olmuştur. 23 sene içinde yapı iyice eskidi, beton zamanla dayanım kaybeder. Güçlü bir depremde yıkılmaması/ ağır hasar almaması için hiçbir sebep yok. Yıkılmaması birçok pozitif faktörün beraber olmasına bağlı, yani tamamen şanş. Afad sayfasına girin, deprem risk haritasını açın, evin bulunduğu adresteki deprem riskine bakın. Kırmızıya doğru deprem kuvveti artıyor. Ev eğer kırmızılı alanda ise, beklenti ağır hasar almasıdır.

Bina nerede? 99 depreminde istanbulda yıkılmayan bir binanın hissettiği deprem büyüklüğü ile gerçekleşecek adalar depreminde hissedeceği büyüklük çok farklı olucak. İlk deprem 100 km uzakta iken beklenen depremden 20-30 km uzaklıkta olacak yapı.

99 depreminde bir parça hasar almış ve yeni bir depremde yıkılmaya hazır olabilir.

Bir tanıdığımın oturduğu 40 yıllık binadan belediye karot aldı ve acilen boşaltılması gerektiğine karar verildi. Eğer endişeniz varsa muhakkak baktırın.

22 yil olmuş. 22 yılda insan yaşlanıyor. beton mu ayni kalacak. zatenin betonun ömrü 50 yıl diyorlar. 50 yıldan sonra muhakkak yenilenmeli.

hiç ilgisi yok.
99 istanbul merkezli değildi, beklenen istanbul merkezli bir deprem.
99da yıkılmayan "yepyeni" bina minimum 25 yaşında bir bina anlamına geliyor. aynı zamanda beton kalitesi kötü, şu anki yönetmeliklere çok uzak standartlarda yapılar anlamına geliyor.

ayrıntılar ve uzman yorumu için;
www.youtube.com

deprem bu sefer istanbul merkezli olacak, buradan bir eksi. 22 yılda daha da eskimesi ve aşınması var, ikinci eksi.

bir de naci görür birkaç yıl önce söylemişti, 99 depremini yaşayan binalar 7. 8.raunddaki bir boksör gibi, aldığı darbeler yüksek ve yıkılma ihtimali epey güçlü.

bunu buradan konuşmak boş hareketten başka bir şey değil.

sadece şunu söyleyebilirim ortalama 5 katlı bi bina için zemini uygunsa zaman şartlarına göre üst kalitede yapıldıysa o zaman şansı var. aksi halde pek şanslı değil. bina yoruluyor. çelik ve beton zamanla yorgun düşer.
ben 2008 sonrası binaları oldukça beğeniyorum. güvenli bölge oldukça geniş.

asla net bir şey söylenemez, allah bilir yani. ayrıca deprem gölcükte oldu + aradan 23 sene geçti. çok da güvenmeyin.

Bizim bina veya çevresindeki hiç bir bina 99 ve 01'de yıkılmadı ama tahiminim İstanbul depreminde ayakta kalamazlar ki bu binaların bazıları 30 senden fazla.

Yandaki ya da kutudaki yazılarda bununla ilgili bir yazı olabilir belki.
"SKT üretim tarihinden itibaren 12 aydır. Üretim tarihi kapakta yazar." gibi.

@himmet dayi hiçbir yerinde tarih ile ilgili bir şey yazmıyor.

O zaman tahmin yürütmekten başka bir ihtimal kalmıyor. Ben onun üretim tarihi olduğunu tahmin ediyorum. Çünkü genelde üretim tarihi aynı zamanda lot numarası gibi de oluyor. SKT olsa yanında en azından bir EXP yazardı.

Valla hocam sen de anket gecesi ilan ettin herhalde bu geceyi.

Neyse, ben de iflah olmaz bir katilimci olarak cevap verirsem, sarimsakli mayonez diyorum.

Hardal

Barbeku

Hardal galiba. Barbekü de fena değil. Normalde mayonez sevmem ama bazen o da güzel geliyor.

hardal ve sweet chili

Sarımsaklı mayonez

mayonez ve bazı hardallar.

Sriracha
Tabasco chipotle
Sweet chili thai
Burger

Sarımsaklı mayonez
Ranch

hardaldan nefret ediyorum ama ballı hardala tapıyorum.

Barbekü ve sweet chili

Hardal ve sriracha

Diğer tüm soslar chipotle sosun önünde diz çöker tövbe eder. Ona bağlılık ve sadakat yemini eder.

soya ve barbekü

evet bende de cortladı.

Ben öyleydim. Daha doğrusu ergenliğimde ve genç yetişkinliğimde öyleydim, sonrasında o kadar katı değildim (bu katılığı açacağım) ama evlilik hedefim de olmadı. Sonra evlendim çünkü hayata aynı baktığım, evlilik konusundaki çekincelerimi (ortalama Türk erkeği toksik cinsiyetçiliği) bünyesinde neredeyse hiç barındırmayan bir adama aşık oldum. 30'ların ortasında/ikinci yarısında evlendik.

O kadar katı olmak orta yaşlara gelmiş insanlar için biraz saçma geliyor bana, ergen inadı gibi geliyor. (Ha evlenmeden de çocuk yapabileceğiniz, devletin sizi çift olarak kabul ettiği, partnerinizle birbirinizin sağlığı, resmi işleri vs konusunda aile saydığı bir ülkede yaşıyorsanız o ayrı.) Evliliği ulaşılması gereken bir hedef sayıp önünüze çıkan ilk kadınla evlenin, sizi evlendirmek isteyen akrabalar temiz aile kızlarıyla tanıştırsınlar demiyorum. Fakat "olsa da olur olmasa da olur, bir gün bir sevgilimle evlenmek istersem bakarız" yaklaşımı daha sağlıklı sanki.

Ha bir de, evlenince yaşlılığınızın eşinizle huzur içinde geçeceğinin garantisi yok. Gayet huzurla evliyken eşi erken ölünce 40'larında, 50'lerinde yalnız kalan çok insan var. Ne yapmak lazım o zaman, yalnız kalmamak için hemen yeni birini bulup evlenecekler mi?

30 yaşındayım. Hayatımı birlikte geçirme niyetimin olduğu kadınla ilişkim geçen sene sonlandı. Uzun bir ilişkiydi. Bu da bana uzun vadeli plan yapmamın pek de anlamı olmadığını öğretti. Etrafımda evlenen çoğu insan da zaten bunu hedef edindiğinden değil öyle süregeldiği için evlendiler. O yüzden en fazla 8-9 gün sonrasını düşünüyorum galiba artık :)
Yalnızca kendi kontrolümüzde olmayan planların hayalkırıklığı hoş olmuyor.

bu baskının varlığı yalnızlığınızdan/düzenli bir ilişkinizin olmayışından mı yoksa bekar oluşunuzdan mı kaynaklanıyor?

@kobuzchu kiz+1

yakınlarınız hayat tek başına tatsız, birini sevince daha güzel demek istiyor da olabilir. yoksa tabiiki evlenmek bir hedef olmamalı, öyle olması saçma zaten.
çok küçük yaşlardan beri kendi kendine yetebilen biriyim, birey olmayı erken öğrenmiş biriyim. dolayısıyla "aile" ye aşırı anlam yükleyip ihtiyaç duymadığım gibi, aile olmak için evliliğe gerek olduğunu da düşünmüyorum. insanın tüm sosyal çevresi geleceğini şekillendiriyor aslında. sırf partneriz değil. motivasyonum bu konularda attığım, atacağım doğru adımlar. ancak yine de @kobuzchu kiz+1111

20li yaşlarımda evlilik için aile ve toplumun da etkisiyle belki diyordum, okul biter evlenir çocuk sahibi olur aile kurarım klasik düşüncesi vardı.

30 lu yaşlarıma gelince evlenmeyi gerçekten istemediğimi fark ettim, bunda 18 yaşımdan itibaren aileden ayrı, kendi başıma yaşamaya başlayıp kendi istediklerimi yapma özgürlüğünün ve kendimi tanımanın da etkisi oldu. aklımda tek soru biyolojik saatim işlemeye başladığında çocuk istersem ne olur acabaydı. yine şanslıydım ki bu da bende olmadı. çocuklara aşık bir insanım, birlikte vakit geçirmeye bayılıyorum ama kendi çocuğumun olması düşüncesi beni çok rahatsız etti. bu arada ablam da evlenip çocuk yapınca ailenin evlen baskısı da yok oldu, ben de çocuk sevgimi bu şekilde giderebilir hale geldim.

40a yeni girmiş bir insan olarak evlenme ve çocuk yapma konusunda almış olduğum kararlardan asla pişman olmadım. hatta tersi bir durumda olsam ülkenin de malum durumu yüzünden anksiyete krizleri geçirirdim, şu an kararlarımı tek başıma alıyorum, hayatımı nasıl sürdüreceğime, ne yapmak istediğime tek başıma karar veriyorum.

yaşlanınca ne olacağını açıkçası pek umursamıyorum, son 2-3 yıldır yaşanılanlardan sonra anladım ki önümüzdeki ay bile ne olacağı belli değil. bu konudaki mottom "tanrı'yı güldürmek istiyorsan ona planlarından bahset" sanırım.

evlenip aile kurup çok mutlu olan insanlar da var, yalnız yaşayıp ileriki yaşlarda bu durumdan pişman olmayanlar var, çocuklarının bakmadığı yaşlılar var. emekli maaşını verip huzurevinde yaşamak, ya da elden ayaktan düşene kadar kendi başının çaresine bakıp, gerekirse bakıcı ile son zamanları yaşamak bana rahatsız edici gelmiyor. yaşayıp göreceğiz modundayım.

Kritere bağlı olarak benim kriterlerime uyan biri olmadığında öyleyim.

kobuzchu kiz +1

Hayatımın hiçbir döneminde evlenmeyi düşünmedim. Evlenmek, çocuk sahibi olmak hiç istemediğim şeylerdi. Ergenlik zamanında bu konuda çok keskin söylemlerim vardı ama insanların "aa öyle mi, peki" demek yerine sürekli seni ikna etmeye çalışmaları bi noktada o kadar bunaltıyor ki pes ediyorsun.

Son yıllarda "yoo düşünmüyorum" demekle yetiniyorum uzarsa da "bakalım hayat bu belli olmaz" diyorum.
33 oldum hala aynı fikirdeyim.

Yalnız kalma konusunda yine kobuzchu kiz +1 diyeceğim.

Evlenmek ya da evlenmemek konusunda katı olmak gerektiğini düşünmüyorum. Bu kadar anlam yüklenecek bir şey değil evlilik. 34 yaşında bekarım, olursa evlenirim olmazsa meh dedim.. Hala da öyle diyorum. Evlenmem diye ciddi ciddi konuşanlar çocuk yapıyor şu an.

Evlenmeyeceğim değil ama çocuk doğurmayacağım netliğindeyim şahsen. Hoş, hayat bana "evlenemicen sen" netliği göstermeye başladı ama... bakalım.

hypathia +1

34 yasında, kadınım ne evlilik ne de cocuk isteğim var. buna katılık değil de soru baslıgındaki gibi "netlik" demek daha doğru. istemiyorsan istemiyorsundur, biri fikrimi değiştirirse evlenirim diyorsan ılımlısındır, istiyorsan da istiyorsundur. hiçbir zaman evlenmeyi dusunmedim ve istemedim.

34 yaşındayım, son ilişkimi “benimle gelecek yok” cümlesi yüzünden bitirmek durumunda kaldım. evlenme niyetinde değildim, ama birlikte yaşamak da dahil hiçbir gelecek düşünememek de geri kalan kısımları yolunda giden bir ilişkiyi bitirmeme yetti. evlenmek istememeye sonuna kadar saygı duyuyor ve hak veriyorum. ama 30+ yaşında olan birinin en basit ilişkiye başlarken bile bunu karşısındakine söylemesi gerektiğini düşünüyorum. zira mevzu sadece imza atmak değil. şu yaşımda hayatımda biri varsa hafta sonumu kimle geçireceğim, tatile kimle gideceğim vs. düşünmeme gerek kalmamalı. “birlikte” olmak karşılıklı sorumluluk alabilmek istiyorum. imza olması ya da olmaması bu durumu değiştirmiyor. belli bir yaşta insanların bunu önceden konuşup üstünde anlaştıkları takdirde ilişkiye başlamaları gerektiğini düşünüyorum. + yaşlanınca yalnız kalma durumundan korkuyorum ama korkunun da ecele faydası yok. yalnız kalmayacağım diye de evlenilmez ya da birlikte kalınmaz olmadım biriyle.
özetle: kısmet.

hypathia +1

25 yaşındayım, biraz daha gençken "aman ya ne evlenicem" kafasındaydım ama şu an oturup düşününce çevrenizde her ne kadar arkadaş, aile, sevgili vs. olsa da bir yaştan sonra yalnız kalmak ve bu durumun üzmesi kaçınılmaz. o yüzden şu an daha sıcağım, asla evlenmem demiyorum illa da evleneyim de demiyorum. kısacası uygun birisi olursa neden olmasın kafasındayım.

ama çocuk konusunda kendimi bildim bileli istemiyorum. hamile kalmak, doğurmak, bir çocuğun sorumluluğunu üstlenmek bana aşırı korkutucu ve zor geliyor.

Asla evlenmiş olmak için evlenilmemeli düşüncesinde biriyim. İnsanlar gerçekten birlikte yaşamayı ve aile kurmayı çok istediklerinde evlenmeliler bence. Yalnız kalmamak için yapılan evlilikler hep boşanmayla ve yalnız kalmayla sonuçlanıyor zaten.

Ek olarak 30 yaşına merdiven dayamış bir kadın olarak her zaman evliliği saçma bulmuştum. Şimdi sevdiğim insanla birlikte yaşamayı çok isteyen bir ruh haline büründüm.

Yani zaman ne gösterir bilinmez. Büyük büyük konuşmamak lazım hayatta.

%99: evlenmeyeceğim + %1: belki = kısmet ve olasılıklar.

Kesin ve net olarak evlenmeyeceğim(büyük çaplı bir felaket olmazsa), biriyle birlikte yaşayabilirim ama evlenmeyi düşünmüyorum. Yaşlanınca evli ve çocuklu olduğu halde eşi ve çocuklarının bakmadığı bir çok kişi biliyorum, üstelik bu kişiler çalışma hayatlarının tamamını eşi ve çocukları istediği gibi yaşayabilsin diye uğraşarak geçirdiler. Yaşlanınca eşiniz veya çocuğunuzun size bakacağının garantisi yok ama onlara harcayacağınız paraları kendinize ayırırsanız çok sağlam bir birikiminiz olabilir.

ben varım. 28 yaşında adamım. yaşıtlarımın çoğu evlendi, çocuğu oldu. hiçbirine özenmedim, aklımdan bile geçmedi evlilik. bana çok sıkıcı ve sıradan geliyor evlilik. en sevdiğim insanla bile evlenmeyi kırk kere düşünürüm. belki ilerde evlenirim ama büyük ihtimalle boşanacağımı biliyorum:) yaşlılıkta yalnızlıktan ise hiç korkmuyorum.

Yas ilerdeikce bir cok konuda kafa yapımının degistigini gordukce artik hemen hemen hicbir konuda o kadar kesin konusmuyorum kendimle ilgili. Yarın ne olacagi belli olmaz. Dolasiyla hiçbir zaman evlenme heveslisi biri olmamakla birlikte kesinlikle asla evlennem diye bir iddaam yok.

33 erkek kişisi.

Zaman zaman sevdiğim biriyle evlensem, kendi halimizde tatlı bir aile olsak, kızım olsa diye düşündüğüm oluyor ve zaman zaman gerçekten de istediğim olur ama işin içinde çocuğun sorumluluklarını da düşününce bir ürpeme geliyor. Evlilik zaten başlı başına bir zor süreç, çocuk apayrı bir süreç. İlla evleneyim diye tabii ki bir düşüncem yok. Bazen iyiyim ya böyle dediğim de oluyor.

Öbür taraftan sanki hiç evlenecekmişim gibi geliyor. Ben seviyorum sevmesine ama tek taraflı kalıyor. Bir karşılık alamıyorum. Dediğim gibi illa evleneyim diye bir düşüncem yok.

Kısaca bilmiyorum.

Benim evlenmem ülkemizde yasal değil. Açıkçası hayatım boyunca da bu durumun değişeceğini düşünmüyorum. Biraz da bu yüzden evlilik hiç gündemimde olmadı. Yanlızlığımı seviyorum, ama belki de tersini hiç yaşamadığım içindir onu bilemem. Yukarıdakilerin de dediği gibi hayatın ne getireceği bilinmez. Göreceğiz. Çocuk kesinlikle istemiyorum ama. Bu konuda kararımı asla değiştirmeyeceğimden adım gibi eminim.

Erkek bakis acisindan bu evlilige direnme mevzusu da solculuk gibi, birisi parayi bulana kadar suruyor, oburu de dogru zamanda dogru hatunu.

Evlenmeyecegim kafasinda olan birsuru arkadas evlendi. Hemen evlenmeliyim diyenler evlenemedi hala bekliyor. Kimisi evlendi coktan bosandi, ikinciye evlendi. Hayat zaten cogunlukla sizin istediginiz kulvardan ilerlemiyor.

Ortada korkulacak birsey yok, uzerinde asiri dusunulup kafa yorulacak birsey degil. Herkes evlenmek zorunda da degil. Hayatin akisina birakin kendinizi, olursa olur, olmazsa olmaz.

fotoğrafta aşağı tarafta görünen zincir, diğer tarafa bağlanmalı ama açma kapama klipsinde duruyor.
yani açma kapama klipsinden zinciri çıkartıp, üst tarafta duran büyükçe halkaya takılmalı.
eğer kargaburun varsa kendiniz kolayca yapabilirsiniz.
ya da eğer boynunuzu sıkmayacaksa, zincire boş verip açma kapama klipsini direk o büyükçe halkaya takın.

açıklayıcı oldu mu bilemiyorum.

@blatta hiberna sorun şu ki açma kapama klipsi yok.

kalın zincirin kolyeye doğru olan ucundaki açma kapama klipsi değil mi?
ben mi yanlış görüyorum?
yani kolyeyi fotoğrafa göre alt taraftaki kalın zincire bağlayan şey açma kapama klipsi gibi görünüyor.

@blatta hiberna hayır, hiçbir yerinde açıp kapanacak bir mekanizma yok :/

ben onu klips gibi gördüm demek ki.

eğer altın ya da gümüşse bir kuyumcuya ya da gümüşçüye, bijuteriyse herhangi bir bijuteri malzemeleri satan dükkana (bijuteri mağazasına değil, malzeme satan boncuk dükkanı falan gibi bir yere) götürün, hemen yaparlar.

İşimi düzenimi kurdum, düşünmüyorum.

çünkü insanların çoğu düşünüp sorgulamaz, sürüye uyar.

Duzeni kursam da kurmasam da birine onunla evlenecek kadar guvenmem cok zor

çünkü çoğu insan için evlenmek liseden üniversiteye geçmek, üniversiteden sonra askere gitmek, askerden gelip işe başlamak gibi bir hayat basamağı... kadroya geçince de garantilemiş oluyorlar bir şeyleri...

Herkesin hayatına kimse karışamaz. Belki de gerçekten evlenmek istedikleri için evleniyorlardır. Herkes böyle yapmak zorunda değil tabii ki. Kafa yapısıyla alakalı.

Bana mesela 1 milyon dolar da versen sapıtacak bir adam değilim. Finalde yine evlenmek isterim.

He bir de kadro olayı biraz farklı. Üniversiteler aynı soyadlı onlarca çift ile dolu. Sorsan torpil yapmadık derler. Bir çeşit kapak atma operasyonu da olabilir.

evlilik zorla olan bi şey değil (genelde). isteyen evleniyor, istemeyen evlenmiyor. evlenenler için evlilik basamak da olabilir zirve de dip de anlamsız bi formalite de zevk de hobi de iş de gereklilik de. her şey olabilir yani. bazılarının bu kafada olmalarının bu kafada olmayanlara nihayetinde bir zararı yok. sözde bu basamakları uygulamak istemeyince büyük resmi görmüş, olayı çözmüş, saçmalamış veya mamış da olmuyor kimse. asıl bu kadar karşı olanlar/her fırsatta evliliği kötüleyenler evliliği çok büyütüyor gibi geliyor bana da.

kısaca bazı insanların hayatında zirve evlilik olabilir, bazılarında olmayabilir. biri diğerinden yeğ değildir.

cocuk yaparsam yaslanip elden ayaktan dustugumde bana bakar, arada hatrimi sorar diye dusunuyorlar.

Biraz yaşam tarzı ile alakalı. Ben aslında toplumun insana dayattığı gibi göründüğü ; üniversiteyi bitir ,iş bul ,evlen, çocuk sahibi ol döngüsünün yanlış olduğunu düşünmüyorum. Aksine kendime çok uygun buluyorum. Yaşım çok ilerlemeden çocuk sahibi olmak istiyorum. Benim anne-babam geç çocuk sahibi olmuşlar bu nedenle babamla öyle top oynamışlığım vs çok yoktur. Bu nedenle yaşım çok ilerlemeden çocuk sahibi olup, çocuğumla eşimle uzun uzun vakit geçirmek istiyorum

Evlilik doğru kişiyle olursa gayet güzel bir şey. Daha güvenli bir yaşam ve ekonomik açıdan da daha rahat oluyorsun.

Ben özgür insanım, evlenmem diyenlerin zorlama evlilik yapma ihtimali daha yüksek. Birini tanıdın hoşlandın, ekonomik durumlarınız ve entelektüel seviyeniz de denk diyelim. Evlilik bu durumda gayet mantıklı

Benim düşünceme göre evlilik, insanların doğup büyüdükleri ve beraber yaşadıkları aile hayatından sıyrılıp, kendi düzenlerini kurmalarında bir basamak. Belli bir yaştan sonra anne baba ile anlaşamıyor insan, e evlenip kendi evine geçmek hatta deyim yerinde ise kaçmak güzel bir seçenek oluyor. Tabi belli yaştan sonra yapılan evlilik baskısı da var. Ancak siz zaten kendi ayrı evinizde, kendi düzeninizdeyseniz evlilik düşüncesine ısınmak daha da zorlaşıyor. Açıkçası ben tam olarak bu durumdayım. Direniyorum hâlâ bakalım, ben genel kanıdan farklı düşünüyorum şimdilik; yalnızlıktan ölmeyeceksem, evlilik şart değil.

çünkü daha iç rahatlatıcı. "doğru yapıyorum" hissi uyandırıyor insanda. hatta toplumun bazı kesimlerinde evlilik, askerlik, çocuk yapmak için uygun görülen yaşı geçtiğinizde bile kınanırsınız.

evlilik zirve değil ama çok önemli bir köşe taşı. evlilikten sonra gurur duyacağınız çocuklar yapmanız gerekiyor. sonra onların da hayatlarını sizin gibi toplumun standardına ve normlarına uygun bir şekilde yaşamaya zorlamanız gerekiyor.

bir de çok dışa dönük bir insan değilseniz evlenmeyip n'apacaksınız? :P insanın yaşı ilerledikçe partner bulması zorlaşıyor, bu yüzden yaş ilerlemeden hallediliyor sanırım bu işler.

yapacak bir şey kalmayınca evleneyim bari diyor olabilirler.

İki sebebi var. Birincisi insanlar çocuk yapmak istiyor. Bunun için mevcut toplum normlarında evlenmeleri gerektiğini düşünüyorlar.

İkincisi de insanlar yaşlandıklarında yalnız kalacak olmaktan korkuyorlar. Uzun dönemli karşılıklı bir bakım anlaşması olarak görüyorlar evliliği.

30 yas ustu bekarsan etrafinda kac tane adam kaliyor bir bak o zaman soruna cevap bulursun.

Ben soyleyim 1 tane bile kalmiyor.
Evlenen evine kapaniyor seninle gorusmuyor.

Kariyla kizla da arkadaslik bir yere kadar.
Normal cevrenden oyle kiz da bulamazsin.

Cogu insan mecburen evleniyor.
Yoksa 40 years old virgin filmindeki gibi evde maket boyuyorsun.

Bunlardan bir kısmı zaten evlenebilmek için düzenini kurmayı bekliyor. Eğer evlenme hayaliniz yoksa bir dolu şey var tabii hayatta. Kadınlar için doğurganlık dönemi maalesef kısa, ama erkekler öyle değil.

Başka yapacak bir şey olmadığı için galiba. Bunu birlikte olduğu biri olmadığı halde bu şekilde dile getirenler bile var. Sanırım siz de onları kastediyordunuz sorarken. 4-5 yıl önce evliliği kötüleyen, saçmalığına dair vaaz veren arkadaslarimdan bile o cümleyi su aralar duyuyorum, 30'a yaklasildigi ya da geçildiği sıralar yani şu ara derken.

Güzel bir kolye ya da bileklikte olursa ben beğenirdim şahsen.

hanfiniyi tanısak ona göre fikrimiz olur da tanımadığımızdan genel konuşucam. saçma olur.

Nazar boncuğu gördüğüm en kıro şeylerden biri. Gördüğünüz gibi bizim fikrimizin bir belirleyiciği olamaz. Kıza sorun.

cok kibar zevkli kolye ya da bileklik uclari var oncelikle. degisik formlarda yapiliyor nazae boncugu renkleriyle. modern yani.
bence bileklik en guzeli.
arti nazara inanmaya gerek yok.
ben begenirdim aranizda madem esprisi de var guzel olur bence

Arada nazar boncuğu emojisi attığınızdan hareketle güzel bir kolye ya da bileklikte bence de güzel olur. Nazar boncuğu güzel görünen bir şey bana kalırsa.

Ben nazar boncuğunu nazarsavar olarak değil bir obje olarak çok beğenirim mesela. Neden olmasın.

Zarif bi nazar boncuğu baya da klas olur. Hele spritüel/doğu kültürünü beğenen biriyse. Yabancılar bile bayılıyor nazar boncuğuna.

İçine güzel bir notla çok hoş olur bence.

Evony small/medium kullanıyorum ben.

@kobuzchu kiz Teşekkürler öneri için, bende Evony de yanları açıkta bırakanlardan maalesef.

Standart boy Evony değil benim önerdiğim, kutusunda small/medium yazan daha ufak maskeleri var.

Kobuzchu kız +1 eskiden bu çeşidi yoktu yine evony'nin çocuk maskelerinden alıyordum; son birkaç aydır s/m çeşidine çıkınca ona geçtim. Kutunun üstünde s/m yazıyor, genelde de renkli oluyorlar.

Edit: s/m modeli şu ty.gl
Çocuk maskesi de su ty.gl Ama çocuk maskesinde cidden bayağı küçük bir yüzünüz olması lazım.

ben de öyleyim, normal maskenin iplerine ufak bir düğüm atıyorum.

Açılın duyurunun süslüsü geldii :)
Evony S/M kullanıyorum ben de bu desenli modelden bir yıldır kullanıyorum memnunum.
ty.gl

Benim şu ana kadar tecrübe ettiğim en ufak maske alvent'in siyah maskesiydi. Saytekmed'ler de küçükçe ama maskelerin standartı yok, memnun kaldığım markadan tekar alıyorum, o kutu tamamen farklı çıkıyor.

Bende de aynı durumda

ben de giremiyorum. yarim saat oldu

ikindiden beri sıkıntı vardı ufak tefek, iyice cortladı.

Giriliyor hep de böyleydi bende.

girilir. dün girdim.

şahsen durulacaksa 20 küsürlerde durulur diye düşünüyorum, o yüzden alırdım.

durgunluktan kastım da minik artış ve minik düşüşler.

bana niyeyse 22leri görecek gibi geliyor ama ytd.

neden geç kalmış olasın? ülkede iyiye giden bir şey mi oldu?

Birkac ay icinde bu fiyatlar hayal olacak gibi bir his var icimde. 16,50'den az once tl'de kalan son 100 bin liramla girdim ben de. Beklemek anlamsiz geliyor su anda. Ekonominin duzelecegine dair en ufak, ufacik bir pirilti dahi yok maalesef.

En fazla ufak geri cekilmeler olacaktir. Ama onu beklemek de anlamsiz, hic olmayabilir de.

yani 17'den alsanız 18 olsa, sadece 6% karınız olur. şahsen 17.50 yi geçeceğini de pek düşünmüyorum. daha da faiz indirmezler bence. ytd.

Bu sorunun cevabi ne zaman satmaniz gerekecegine bagli.

Kısa süreli düşse de moral bozma uzun vade tutacaksan

mecnun değil de MOJİ koyabilirsin. Çok moji bir tipi var.

Direkt karabaş bu.

mecnun olmayınca ferhat olsun demiştim ama hane halkından kabul görmüyor :D

biraz daha yöresel şeyler arıyoruz hehe.

İsmail Abi

yöresel ise KITIK koy :D

PAKİZE koy Pakizeeee.

Edit: Erkekmiş bu. Mahmud koyun. Mamuuud geh dersiniz.

Abbas.

bubi diyesim geldi. öylesine.

Cila dedim görür görmez

garip lan bu :)

Zeytin bence

"taşınan komşular bırakıp gitmişler bu garibanı yazık."
kader vurmuş zaten bir de siz vurmayın. ezik bir isim yerine "chad" bir isim bulmak lazım. mesela bizim komşunun köpeğinin adı sir william (aka bill). burası türkiye... padişah ismi falan koyarsanız sizi döverler, bu yüzden önerim "kaptan":D

merak eden olursa diye ekleyeyim.

arkadaşın ismini abidin koyduk. sonradan öğrendiğimize göre bu arkadaşı bırakıp giden tipler de cesur diyormuş.

son olarak kendisine kısaca abidin, uzunca da cesur abidin paşa diyoruz haha.

KPSS'deki amaç kamuya kapak atmaktır. Üniversite sınavı gibi düşün. Sınava herkes girer, en iyi üniversiteyi hedefler ama olmazsa da puanının tuttuğu yere gider. Temel mantık bu. 2 defa Kpss'ye hazırlanmak zor iş. Bu şekilde zaman kaybetmektense atanıp sonra tayin için uğraşıyorlar.

bölümümden alım olmadığı için mecburen düz memur oldum istanbul'da 85 puanla. olay şu zaten; ben şehrimde kalayım keyfime bakayım dersen bölümün ile alakasız memurluk yaparsın, ben ille de mesleğimi yapacağım dersen zaten senin için şehir çok da fark etmez gidersin.

mesleğinizi söyleseydiniz daha fazla şey yazabilirdim ama açıktan alımları da kovalayın yabancı dil puanı da ekleyip istanbulda kalabilirsiniz.

@candide, makine mühendisiyim. Yds'ye gireceğim yeni yılda.

niye devlette çalışmak istiyorsunuz? makina mühendisleri için özel çok daha iyi.

Benim memleket ile çalıştığım yer arası 1000 km. Özel sektörde gelecek yoktu şartlar kötüydü. Makine mühendisliği nasıldır bilmiyorum ama ben olsam şansımı denerdim. Devlet sonuçta bu cuma oldu mu haftasonu bana ait.

İşe gidiş geliş dahil 7-19, cumartesi dahil, iş güvencesi olmayan bir işte köpek gibi çalışmayı düşünmek daha da motive edecektir.

bu dediğini ben de çok düşünüyorum. insanlara şaşıyorum hatta, nasıl bu kadar kişi başka şehre gitmeyi göze alabiliyor diye. büyük şehir olsa belki ama ücra yerlerdeki küçük bir şehre asla gitmem ben. türkiye'de bile yaşamayı istemiyorum, kalkıp da başka şehre gitmem istanbul'dan kolay kolay. sırf bu yüzden kpss'yi hiç düşünmedim işsiz olduğum halde. memur olmanın olayı bu zaten. memur olmak isteyip de istanbul'da kalmak isteyen hiç duymadım mesela. tüm yaşam amacını memur olmak için harcamak çok saçma geliyor bana.

Kpss'de 95 puan almanın motivasyonu bu puanı almaya mecbur hatta mahkum olmaktır. Öyle normal bi kafayla alınacak bi puan değil. Hemen hemen bütün soruları yapmak demek. Puan hesaplama sitelerinden fikir sahibi olabilirsiniz. Ha alan varsa demek ki oluyor o zaman umutsuz da olunmamalı. Demek istediğim kararlılık gerek.

Öbür soruyu unutmuşum. İstanbul dışında da gayet hayat var. Paran varsa her yer İstanbul.

Bende benzer durumlardan müzdaribim.
2018 de makine mühendisliğinden mezun oldum.
2019 da işe başladım. 2020 puanım 72 civarı 2021 puanım 84 civarı.
özel sektörde baktım her iş bana kitleniyor karşılığı verilmiyor daha fazla mesleki tecrübe kazanamıyorum bunun motivasyonuyla verdim istifamı şimdi kpss çalışmaya devam ediyorum. Yds ye de bakacağım.
Özelde çalıştıysan biliyorsundur mesleki veya düz memurluk çoğu özel iş yerinden daha iyi olanaklar sağlıyor.
Bende İzmir'de yaşamak istiyorum ama olmazsa bile kazanacağım para ile yaşam standardımı arttırabilirim, tatillerimi daha iyi değerlendirebilirim.
Herkesin durumu, hayalleri farklıdır tabi.

Çok değil be Sebastian. Ama 21 yaş çok çocuksu veya tripli tecrübesiz bir birey olabilir.

Çok değil.

Karakterlere bağlı. 21 yaşındaki bir kadının karakteri 29 yaşındaki bir erkeğin karakterinden daha olgun olabilir. Ben aşk sektörünün Covid nedeniyle eskisi gibi canlı olmadığını düşünüyorum. O nedenle hoşlanma varsa yaş gibi şeylere takılmak yerine şansınızı deneyin.

çok.

Sikintiya musait yaslar ama kendi basina iliskiyi engelleyecek bir kirmizi bayrak degil.

@candide +1

21 ile 29 arasındaki uçurum 29 -40 tan daha fazla.

Çok.

Olgunluk farkı diyenlere +1

Mesela 25-33 olsaydı o tamam da, 21 bebe gibi gelir pek çok hususta. He amaç çok da ciddi bir ilişki değil de seks odaklıysa, takıl gitsin o vakit.

Bence tam ideal.

yaş farkı falan filan hikaye. aynı yaşta olunca noluyor sanki? birbirlerini daha mı iyi anlıyorlar? hepsi yalan dolan.

devam edin.

çok. sapıkça bulurum hatta.

hazır yeni çıkmışken ve yaşlar da birebir uyuyorken taytay'den gelsin:
www.youtube.com

telekom

Türk Telekom'u bedava verseler yine kullanmazdım sanırım.

en iyisi bimcell.

vodafone son 1 yıldır o kadar rezil ki turktelekomdan daha iyi olmayabilir.

tt'yi bedava verseler kullanmam +1

Geçen yıl Turkcell'den Vodafone'a geçtim. Pişmanım. Taahhüt birince tekrar Turkcell'e geçeceğim. Aradaki fiyat farkını gerçekten hak ediyor. Vodafone çok kötü. TT ondan daha kötü.

yere gore degisiyor sanirim, ailede hepsini kullanan ve hepsinden de sikayetci genel olarak kullananlar :))

Türk Telekom pişmanlıktır.

benim iş yerimde ve evde ttkom çekiyor. pttcell'e geçtim memnunum. iş yerinde vodafone hiç çekmiyor. turkcell ile konuşulmuyor bile.

psikoloji, sosyal hizmet gibi bölümler bence.

Almanya'nın Besyo'su yok mu. Madem basketbol oynuyor, antrenörlük okusun.

almanyadaki spor bölümleri, bizim buradaki besyolara benzemiyor. spor bölümlerinin yanında ekstra bir egitim daha alman gerekiyor, spor ve ekonomi, spor ve diyetisyenlik, spor ve fizyoterapi gibi.

gazetecilik

Bence işletme okusun. Çok kararsızsa bu bölüm nereye çekersen oraya gidebilecek bir bölüm.

Merhaba,

Bu profile sahip birisi ilgi duyduğu bir sosyal bilim alanına yönlendirilebilir bence.
-siyaset bilimi
-uluslararası ilişkiler
-iktisat
-işletme
-psikoloji

yazılım, bilgisayar programcılığı vs bunlar matematik içerikli bölümler değil (sayısal zeka gerektiriyorsa bile) ve her yerde yapılabilecek işler. bunlara yönelebilir. hem dijital de olsa bi şeyler yaratmak eğlenceli bence.

öğretmen olsun bol bol iletişim gerektiren bir meslek.

merhaba önceliklikle şimdiden tebrik ederim çocuğunuzu.
son zamanlarda 18-20 yaşındaki affedersin eşek kadar olmuş çocuklara -bizzat kendileri yapması, düşünmesi- gereken şeyler için ebeveynlerinin yazdığını çok görüyorum. interrail gruplarında, konser, festival gruplarında, ev ilanı sitelerinde vs vs.

öncelikle iyi ebeveyn olma çabanız şahane, hem araştırma hem onu yüreklendirme anlamında desteğinize devam edin ancak bu noktada artık abartmayın. bu konu sizi ne kadar ilgilendiriyor? ve neden?

sevdiğim bi profun hoş bi sözü var özetle şu; ya bu yaşa kadar ne yapmak istediğine karar verecek insanlar yetiştirin ya da bunu yapamadıysanız (yaptığınıza güvenmiyor/inanmıyorsanız) zaten sizden fikir almasın. tam oksimoron oluyor yani.

neyse, cevaba gelirsek,
üniversiteyi meslek edindirme mekanı olarak görmesin ve kurgulamasın. hele bir de title vermeyen bölümlerde okuyacaksa manevra alanı daha geniş olur. ama örneğin ziraat mühendisliği okusaydı da sadece tarımla uğraşacak değildi. ders içeriklerinden, projelere lisansta harcayacağı 3-4 yılda hangisinde çok zevk alarak vakit geçirecekse oraya gitsin. sosyal bilimlerle arası nasıl? sanatla arası nasıl? basketbol oynuyorsa takım çalışmalarına daha yatkın olabilir bu durumda karar alıcı meslekler/pozisyonlar istemeyebilir. ama sonuçta şimdiden hele bir de bu yeni kuşak için, okuyacağı lisans ömür boyu üzerine yapışacakmış baskısını hissettirmemek gerek, onun da hissetmemesi gerek bence.

ödev yapmayı seviyor mu? konuşmayı mı yazmayı mı yani tek başına araştırma yapmayı mı seviyor? uyumlu ve alttan alan biri mi yoksa liderlik taslayan biri mi? bütün bunların yanında dediğim gibi bölümlerin, derslerin kirkulumlarına göz atsın. üniv.forumlarında üst sınıfların yazdıklarına falan baksın. bunları siz yapmayın ama; o yapsın.

geçerlilik konusundaysa hukuk, tiyatro, öğretmenlik gibi ülkelerin kendilerine has bölümler yazmayacaksa büyük bir problem yaşamaz.
uluslararası ticaret, ekonomi falan geliyor aklıma ama matematiksiz hayat çok zor. grafik tasarım, yeni medya, iletişim tasarımı gibi şeyler de olabilir.
özetle önemli olan okulda severek derslere girmesi, merakla ödevleri, projeleri yapması ve geçirdiği sürede dersler dışında da bir takım donanımlar (mesleki veya değil) kazanması.

Selamlar,
Türkiye'den 4 yıllık lojistik mezunu, Fransa'da çalışan biriyim.

Bir kere lojistik dediğinizde mezunların ne yaptığına bakmak lazım.
- lojistik servis sağlayıcıda calismak (gümrük, nakliye, depolama gibi servisleri sunmak)
- üretim ya da dağıtım yapan bir firmada lojistik aktivitelerinde çalışmak
- gene bu firmalarda talep planlama/üretim planlama/ malzeme planlama yapmak.

Açık söylemek gerekirse üniversiteye girerken "lanet olsun fiziğe matematiğe" diye girdim. Bölümden birincilik ile mezun oldum, mezun olmadan matematiksel modelleme ve planlama dersinde öğrenci asistandim çünkü o matematiği çok sevmiştim. Yani uygulamali matematik lojistikte var ( safety stock hesaplama, konteyner/kamyon doluluk hesaplama, talep tahmini yapma, optimum order quantity hesaplama vs).

Buna ek olarak insanlarla konuşma da var, heralde en az insanla konuştuğum zaman üretim planlamaydi. Ama malzeme planlama/satin alma falan sürekli iletişim var.

Yalnız su var; kesinlikle uluslararasi. Lojistik değil de supply chain denilen bir bölüm okursa her ülkede is bulur. Sırf adinin supply chain denmesi daha cok kapi acar. Buna ek olarak Türkiye'den tam tersi olarak Avrupa'da aranan bir meslek (Türkiye'de de araniyor ama Türkiye'de Avrupa'da lojistik mezununun yaptığı ise isletme/iibf mezunu/mühendis de alınıyor. Bu sebepten Avrupa'da benzer talep olsa da arz Türkiye'den az haliyle bir ilana 2bin kisi basvurmuyor)

Çocuğunuz hangi mesleği seçsin kisminda benim tedarik zinciri icin diyeceklerim bunlar. Avrupa'da genelde tedarik zinciri/lojistik/satin alma farklı olabiliyor. Alanlasma Türkiye'den cok daha iyi.

Matematiksiz hayat zor. Supply chain her yeri matematik. Matematiksiz olması için depoda forklift kullanmasi lazım ya da tır şoförü olabilir. Belki gümrük işlerinde yoktur ama o da bana göre dünyanın en sıkıcı işi.

psikoloji, sonrasında spor psikolojisi alanında uzmanlaşabilir.

türkiye'ye dönmemek şartı ile.

Kusura bakmayın ama meslek böyle kriterle bulunmaz. Örneğin yukarıda bahsi geçen "Psikoloji" ve "İşletme" birbirinden ne kadar farklı alanlar; bunlardan biri bu tür bir kriter setiyle nasıl tercih edilir ki, bozuk para atarak mı?


Ayrıca İktisat ve İşletme içinde matematik barındırır; muhasebe, ekonometri, istatistik gibi bir sürü ders var. Mühendislikteki gibi "Manyetik Alan Teorisi" ya da "Diferansiyel Denklemler" falan okutulmaz ama içinde hiç matematik olmayan bölüm de zor.

Pazarlama bölümündeki insanların hayatlarını yalan söyleyerek kazandıklarını düşünmek saçmalık olduğu gibi, insan çalışma hayatında kendini hangi ortamda bulacağını bilemez. Bir sanat tarihçisi hoşlanmadığı şeyler söylemek, anlatmak zorunda kalabilir.

Okul dışında zamanı kalması da benzer bir açmaz; okuldaki yükü biraz da okuduğu bölümü ne kadar önemsediğiyle alakalı.

matematik olmasın diye kriter mi olur ya. kendisi liseyi nerede okudu bilmiyorum ama ben iyi bir anadolu lisesi'nde okumama rağmen matematiğin ne olduğunu, ne kadar önemli olduğunu üniversitede, lisansta kavrayabildim.

neyse benim cevabım, ister formal bir eğitimle meslek sahibi olsun olsun ister informal, bence en güzeli öyle bir kişi olmak ki, insanlar size animelerdeki gibi titreyen gözlerle bakıp "allah aşkına yap şu işi" demeli. bu da ne ilginçtir ki artık türkiye'de "ustalık" işleri oldu, formal eğitimlerden geçmiş adamlar değil. diğer işlerin hepsi dandik ve emeğin karşılığı az. biraz dişini sıkıp mühendislik, tıp gib bölümler yazsın ve kendisini kurtarsın.

bu arada evet dümdüz lojistik değil de "business intelligence, supply chain management (yazılım oryantasyonlu)" gibi bölümler iyi olabilir. işletmeden iyidir.

anlayamazsınız :)

Temel ve teknik bazi gostergelere bakarak tahmin yurutulebilir ama tam tepeyi kestirmek cok mumkun degil. Teknik analiz textbooklarindan birinde yazarin samimice ‘hemen hicbir zaman en tepe veya dibi kestirememisimdir’ itirafini okuduktan sonra bu konuda daha rahat hissetmistim :)

Bazi major trend donus teknik analizi sinyalleri bu konuda yardimci olabilir; bu konuda teknik analiz bilmek gerek. Temel konusunda ise onchain analizi bu konuda yardimci olabilir. Btc’nin rallisine de bakmak gerekir ayrica. Bir de benzer isleri yapan coinlerin market hacmine bakarak da kabaca fikir edinilebilir bence.

Kisaca epey fazla parametre var. Bu yazdiklarim icinde hicbirinden fikriniz yoksa: buradan coin donerse sizin icin muthis bir kayip olur mu, yoksa onundeki yol goze alinabilecegibiz bir risk mi onu dusunun, veya su anki kar sizi tatmin ediyor mu etmiyor mu ‘ ya bakip ona gore hareket edin.

Hocam diyelim ki coine 100 lira bastınız, 300 oldu, 150 lirayı alın kalanı da unutun. En erken bir yıl sonra bakın. Bu işte sabreden kazanıyor.

seyahat icin olan ücretli.

yurt dışı ise paralı, normalde ücretsiz.

Yurt dışı uçuşu için her zaman ücret alıyorlar, yurt içi olanları bilemiyorum ama ücretliyse anormal bir durum değil.

Hastalik suphesi nedenli yapilan pcr testi ucretsiz, geri kalanlar icin ucretlidir. Soyle dusunun, bir baskasinin ucusu icin yaptiracagi pcr testinin parasini siz (yani sgk) niye odeyesiniz?

birinde hastasın değilsin diyorlar
diğerinde "uçuşa engeli yoktur" diye belge veriyorlar

aynı test, amacı farklı diye ücretli.

uçuş yurt dışı ise zaten normal işleyiş o şekilde. ücretsiz testin sonucunda koca koca harflerle yurtdışına çıkış amaçlı kullanılamaz yazıyor. yurt içi uçuş, otobüs, tren, sinema, tiyatro vs. içinse ücretsiz olarak yapan hastaneler de var ama kurumun inisiyatifinde biraz, yani yapmak zorunda değiller. bana kalırsa yapılmaması da gerekiyor zaten. aşı ücretsiz, aşı olmayıp keyfi olarak test yaptıran adamın masrafını neden sgk karşılasın?

birkaç ay daha boğa yaşayıp ayı sezonuna girileceğini düşünüyor bu işlerle ilgilenenler.

Ben su an hic alim yapmiyorum zira eninde sonunda dusecek piyasa. O zaman alirim. Gerci genel olarak coin almiyorum, sadece Bitcoin.

Cekinmen normal zira %100 kumar

Bundan sonraki süreç için şu zamana kadar olan sürece bakarsanız çok daha genişler vizyonunuz. Çünkü btc için konuşursak, ortada sürekli yükselen bir şey var ve bu böyle gidecek. Her yıl 'eyvah eyvah düşüyor' bitcoin balonu haberleri çıkartıyor, sonra her yıl olduğu gibi yeni bir all time high yapıyor. 10$'dan 60K+$ olan bir şey, ileride tabii ki 1mil $ olacak.

Benim tavsiyem tüm bu konulara biraz geriden bakmak daha geniş bir bakış açısı ile.

Basın tüm parayı crypto ya demiyorum tabii, fakat gelecek bu teknolojide. İşe teknoloji ve ekonomi açısından bakarsanız (fiat) itibari paranın, bankaların vs. ne kadar geri ve zarar olduğunu görebilirsiniz

Site yok, yüksek ihtimal dolandırıcı, böyle işler arıyorsanız mahallenizde vardır birileri ypaan onlardan bulun.

Bunların amacı galiba sizden önce depozito gibi bişi almamız lazım diyerek para almaları

Yorumlar kapalı.
Kesin dolandırıcı.

yalanın tillahı

"Bu işin aylık net kazancı 2500TL Ve 5000TL arasında değişiyor günde sadece 2-3 saat uğraşarak sizlerde kazanmaya başlayabilirsiniz"

Geçenlerde birisi paylaşmıştı. Evde paketleme işiydi yine. Dolandırıcı çıktılar. Bunlar da öyle olabilir.

paketleme işlerinin çoğu yalan dolan oluyor, sağlam firma bulmanız lazım.

Günde 2-3 saatle 2500 lira kazanılıyorsa niye yoksulluk var. Günde 9 saat paket yapıp 7500 lira, karı koca olsalar 15 bin. Of ne para.

Evlere katlama işi veren birisi olarak net dolandırıcı derim. Ben 5 aileye iş veriyorum kabaca haftalık aile başına 400 ve 500 bandında ödeme yapıyorum. Ayda 10 bin tl parayı ben salak bir esnaf olduğum için değil , yaptığım ürünü katlayacak makine olmadığı için ödüyorum.

Bahsi geçen ürünlerin hepsinin paketleme makinesi var veya yaptırılır, bu tür işlere bu gözle bakmanızı rica ediyorum. Duru sabun da evde paketlemeye sabun dağıtmıyordur herhalde :)

yazılım ya da grafik tasarım tarzı bir yeteneğiniz yoksa doğru düzgün bir şey kazanılmıyor. çeviri, içerik yazarlığı, anket vs. hepsi komik ücretler. zamanınıza yazık olur.

adsense

İnternetten para kazanmanın yolları, normal hayatta para kazanmaktan farklı değil.

bir konuda yeteneğin varsa, talep de varsa kazanırsın. Biraz da şans ve kendini nasıl pazarladığınla alakalı.

Yazılım çok geniş bir konu ufak işlerle de kazanabilirsiniz, ciddi işlerle de ama öğrenme eğrisi çok yüksek.

Grafik tasarım da biraz kişisel gusto istiyor. Ama denenebilir.

Doğru kanalları bulursanız ikisinden de güzel iş akışı var.

hint yemekleri malum, dokunmuş olabilir. muhtemelen serum iyi gelecektir. çok geçmiş olsun. dönene kadar da sade şeylerle beslensin.

Ne kadar pis olduklarını bir çok yerde okuyabilirsiniz. Hal böyleyken sözde ne türlü temiz koşullar altında tedavi edecekleri bile soru işareti.
Yeme içme konusunda yeni tatlar deneyimler hiç aramasın.

Yediği yemekten tut kaldığı otelde duş aldığı sudan bile hastalık kapmış olabilir sayısız örneği olan bir durum, oradaki hastaneler de alışıktır diye tahmin ediyorum doktorlar ona göre aksiyon alır.

Su icmek yerine kapali mesrubat icsin.

Dustan bile zehirleniyorsun oyle bir suyu var.

Ben Nepal'de sudan enfeksiyon kapmıştım. Bir gün boyunca baygın uyudum. Giderken yanıma enfeksiyon ilaçları almıştım. Onları kullandım. Doktora gitme olanağı yoktu, hastane bölge kısıtlıydı
Daha sonra asla yemek yemedim. Uzun süre haslanmis patates domates ve elmayla beslendim. Bisküviyle devam ettim.
Umarım arkadaşiniz hizlica iyileşir. Aslında bu Hindistan'ın neresinde olduğuyla çok ilgili kırsal değilse tasa etmenizi gerektirmez diye düşünüyorum. Hindistan'ın Zengin mahalleri gayet olanaklari iyi yerlerdir

ben de tayland'da benzer bir durum yaşadım. hastaneye gittim direkt, acilde zaten gerekli müdahaleyi yaptılar serum, ilaç vs. sıkıntı olmaz yani.

herkese cok cok tesekkur ederim yorumlari icin.

yakinimiz ludhiana'da iyi bir otelde kaliyor.

gittigi sirketteki yetkililer cok sukur baya bir ilgilenmisler ve iyi bir doktora goturmusler.

doktor da deneyimli biriymis, yemeklerdendir demis, seruma gerek gormemis, mide icin agizda eriyen bir ilac vermis ve onu aldiktan sonra daha iyi olmus. boyle bir ilac varmis yabancilara verdikleri.

ben de belki buradan birinin aklinda kalir, daha sonralari birine yardimci olur diye dusundum, yazmak istedim.

tekrar tesekkur ederim.

Saygısızlar yapıyor. Doğru değil. Ama Türkiyede çalışma yaşamında ne dogru oluyor ki?

Abi calisip calismamak kendi tercihleri mail dedigin sey sen bakmadigin surece gormedigin bir sey. Bana da geliyor bir suru mail hicbirine bakmiyorum.

@her giriste sifresini unutan adam çok haklısınız..
@floydian çalışsın tabi elinde işi varsa yapsın da mail ile beni niye rahatsız ediyor o maili atmazsa eksik kalmaz sanki

size tatilse umurunuzda olmasın, okumayın.

işlerimi yetiştiremeyip mesai sonrası çalıştığım zamanlarda bazen gece mail yazıyorum. ulan simdi gondersem bu saatte calısıyorum imajı mı yapıyor bu derler diye geç teslim et ayarı yapıp yatıyorum. mail sabah gidiyor kendi kendine. millet gece 2de 3te, resmi tatil haftasonu dinlemeden mail atıp duruyor. çözüm olarak bildirimi görsem de bakmıyorum rahatsız olmuyorum

Mailden rahatsiz olmak icin maili gormen lazim? Napiyorsun sahsi telefonunda is maili mi acik? Sil gitsin gormezsin dogrusu da bu zaten

Tr'de izin günleri mail bildirimlerini kapatmak adettendir. İzin,haftasonu,bayram,deprem,sel dinlemeden çalışan çok yer var.

@floydian iş telefonum yok evet. Bildirimleri kapatırsam görmem bu sefer kendi kişisel maillerimi de mi göremeyeceğim bilemedim

floydian'a katılıyorum ben de. bazen gece uykum kaçıyor, ertesi gününün işlerini halletmeye başlıyorum bir sürü mail atıyorum sağa sola. o an cevap beklemiyorum ki, o adamın mesaisi ne zamansa o zaman baksın. üstelik uluslararası şirketlerde herkesin farklı tatili var, 30 ülkenin tatilini mi ezberleyeceğim? tatilin varsa autoresponder ayarla, notification'ları da kapat, bu kadar basit. sadece iş mailinin bildirimini kapatabilirsin düzgün bir telefon kullanıyorsan.

Özel şirketse veya akademi ortamıysa bana normal geliyor. Değilse muhtemelen tatil bitince mailleri açtığında görür nasılsa kafasında olabilirler :)

Yani aslında "acil şimdi tatilde yapman gerek bu işi" diye bir mail gelmiyorsa bildirimleri kapatırsın sallarsın gider. Bence mailden ziyade telefonla arayıp iş isterlerse görgüsüzlük olur.

Hayır 21

evet, 28

Hayır çünkü bir insanın kendisinin seçmediği milliyet, doğum yeri vs. şeylerle gurur duyabilmek bana göre dünyanın en saçma şeylerinden biri.
28 yaşındayım.

Ms brownstone +1

Benim kendim cabalayip yaptığım ya da secimlerim sonrasında olan bir olay değil.

Yoo.
37.

Hayır, 32

hayır.
neden duyayım ki her ulus kendince özeldir.
33

Evet
Çünkü kimliğinin bir parçası ve kendimle barışık bir insanım. Kürt olsam Kürtlüğümle, Ermeni olsam ermeniliğimle gurur duyardım.
28

Hayır, 23.

Evet,
sonuçta benim karakterimi, davranıslarımı sekillendiren birsey.
farklı milliyetten de olsam gurur duymama gibi bir düsüncem olmazdı, sadece önemsiz oldugunu düsünüyorsam gurur duymuyorum önemsiz vs. derdim, herseyi dört dörtlük bir millet oldugunu düsünmüyorum.
30

evet, duyuyorum.

geçmişinden ve coğrafyasından dolayı (son 100 yıllık tarihten bahsetmiyorum bu arada)

36 yaşındayım/sanat tarihçisiyim

Hayır.
Seçemediğimiz, random gelen şeyler için gurur duymak mantıklı değil de ondan.
24

George Carlin'in bununla ilgili çok güzel bir konuşması vardı gösterisinin birinde. Linkini aşağıya bırakıyorum. 5:10'dan sonra başlıyor.

www.youtube.com

Cevaplarım;

- Hayır
- Tesadüflerle gurur duyulmaz, mutlu olunur. Mutluluğa değinmeyeceğim.
- 30

bazı arkadaşlar kişisel bir tarafı olmadığına değinmiş. ona ek bir de, kesinlik de yok. türk olmak. nedir türk olmak? öyle çat diye herkesin aynı şeyi söylediği bir tanımı yok ki. kimi diyecek 5000 yıldır var olan köklü blah blah, öbürü islamla harmanlayacak vs. aynı şey diğer milliyetler için de geçerli. ingiliz olmak. nedir ingiliz olmak? İngilizce konuşmak mı, anne babanın ingiliz olması mı, ingiltere'de doğmak veya yaşamak mı? hepsi mi? ya da kendini ingiliz hisseden herkes ingiliz mi? ne var yani bu türk olmanın içinde? tam da içini doldururken çok şey değiştiği için hayali topluluklar olmaktan öte gitmiyor ve övünecek veya gurur duyulacak bi şey kalmıyor bence. türklük deyince aklıma hep olumsuz şeyler geliyor mesela şu an benim. sorumsuzluk, din simsarlığı, ahlaksızlık vs geliyor valla, çünkü hep böyleleri bu tanımları kullanıyorlar işlerine göre. ama cumhuriyet kurulurken verilen bağımsızlık mücadelesini, kimseye boyun eğmemiş insanlar topluluğunu düşününce güzel bir his de doğuyor. zamana göre de çok değişiyor yani. kendimi böyle açıklama ihtiyacı duymadan evet gurur duyuyorum diyebileceğim çok nadir şey var. örneğin, ailem. onları da kendim seçmedim ama oldukları insan olmaları bile gurur veriyor bana. ne güzel, iyi kalpli, masum insanların çocuğuyum diyorum mesela. yani daha çok şanslı hissetmek gibi. aynı şeyi bu "milletin" üyeleri için söylemiyorum, söyleyemiyorum. neyse çok uzattım ama eğer içini kesin bir şekilde güzel şeylerle doldurabilseydik gurur duyuyorum diyebilirdim sanırım ailem gibi görebilseydim. yine de bu milliyetçilikten değil de ya ne güzel, akıllı, ahlaklı insanlarla bu hayatı/vatanı paylaşıyoruz diyebildiğim için olurdu. yine şanslı hissetmek gibi bir hisle işte. /28

gurur duymak değil ama türk olmaktan memnunum. türk halkının yaptığı yanlış politik tercihlere, ülkenin geldiği duruma öfkelensem de türk olmayı seviyorum. milliyetçi biri de asla değilim.

Hayır,31, çünkü herhangi bir milliyete sahip olmak seçim hakkına bağlı olmadığı için gurur duyulacak bir şey değildir.

31 yaşındayım. evet gurur duyuyorum, uzun ve ihtişamlı bir tarihin parçası olmak hoşuma gidiyor. yunan, iranlı, rus ya da çinli falan olsaydım da muhtemelen yine gurur duyardım.

Hayır ama mesela Fransızların İngilizlerin milletleriyle gurur duymalarını anlayabiliyorum. Felsefeyi, yönetim biçimlerini, makineleşmeyi falan geliştirip dünyaya yön vermişler gurur duyabilirler biz şu an bir şey üreten konumda değiliz. 31

Evet. Çünkü atam yunan'ı denize dökmüş. Hehe

bu arada;

sckxyss +1

erenderk +1

29

bana göre doğuştan gelen şeyler için yani kendimizin seçme şansı olmayan şeyler için gurur duyulmaz. ancak şükür edilebilir.

Evet.

Türk milleti bağımsızlık için, vatan için canını çokça kez feda etmiş. Bu bana göre çok karakterli ve saygı duyulacak bir hareket. Bunu yapan başka milletleri de takdir ederim.

28 yaşındayım.

Gencken buradaki pek coklari gibi secmedigim seyle gurur duyamam derdim. Fakat baska bir kulturle hasir nesir olunca gurur duyulabilecegini anladim. Yani ben yari Turk yari Zazayim, Turkiye'li olmaktan gurur duyuyorum tum cografyasiyla. Bu bos politik bir inanc degil. Aksine Turkiye insaninin kalitesini karsilastirma yaparak bulmakla alakali. En basta caliskan bir milletiz bu bile bir gurur kaynagi. Caliskanlik da illa super ekonomi ile issizlik, calisan profili ile alakali degil. Annenizin esinizin her kis basi 3-5 kilo salca, bir kac kavanoz tursu yapmaya calismasi, o gida saklama kulturu de giriyor bunun icine, temizlik kulturumuzde.

Evet, 40.

Evet,
Yurtdisina gelmeden once boyle bir farkindaligim yoktu, hiçbir seyi olmayan milletler burnundan kil aldirmiyor ya da alman arkadaslarim ikinci dunya savasi ile ilgili birsey sorunca triplere giriyor sanki hakaret ediyormusum gibi. Oysa yunan, sirp arkadaslarimla konusabiliyorum.
Bazi arkadaslarimin kolyeleri var, mesela ulke haritasi degil de atiyorum, ege bolgesi seklinde italyanlarda gordum daha cok.
Bizim problemlerimiz var o ayri.
Milliyetle gurur duymak bos is ama boyle birsey var ve biz bu konuda ezilecek, gurur duymayacak bir millet degiliz.
32

Hayir zira bunun icin bir caba gostermedim. Gurur duyulacak bi olay degil

38

hayır
25

32.

evetle hayır arasında gidiyorum. başımızdaki islamistler olmasaydı iç rahatlığıyla evet diyebilirdim.

gurur da duymuyorum mutlu da değilim buna karşılık yerinmiyorum ve mutsuz da değilim.

ms brownstone +1

28

Hayır,

Türk kısmını değiştir yine sonuç değişmez. olayın Türk olmakla ilgisi yok. Sadece milliyet gurur duyulacak bişey değil. Çünkü senin yaptığın bişey yok. Doğuyorsun ve doğduğun toplumun bir parçası oluyorsun. bitti. gurur duymalık durum nerede? yok. Farklı milletlerden insanların olduğu bir ortamda Türk olduğumu söylemekten utanır mıyım? utanmam. Çünkü utanılacak bir durumda yok.

38

Valla @brownstone u goruyor ve arttiriyorum. Secim imkanin olsa bile sacma. Mesela simdi sorsalar cogu kisi en zengin ya da refah seviyesi en yuksek ulkeleri secer, bu secimden sonra niye 'X ulkesindenim' diye gurur duyar ki insan? Hani isin kisisel ozellik olayini falan gectim direkt bisekilde hazira konmak oluyor bu. Yani atiyorum X ulkesi binlerce yil suren tarihi/kulturu sonucunda 'X gibi olma' tarzinda bir stereotipi kazanmissa sadece secim yaptin diye sen niye direkt gururlanasin ki? Senin o olaya bir katkin olmamis.

Kisaca basta dedigim gibi secim olsa bile sacma. Dolayisiyla cevabim hayir.
30.

bir insanın gurur duyacağı bir hüneri yoksa milliyetiyle gurur duyar. ülkenin geçmişine, tarihsel insanlarına saygı duyuyorum tabi ama ülkeden dolayı gurur duyması komik.

35

Evet
Gurur duyacağım bir çok hunerim var ama buna rağmen ülkemi seviyorum. Çünkü benim ülkem tüm ülkelerden daha güzel, tarihim daha şanlı, insanım daha sıcak.
40E

Hayır.
Eskiden savaşçılık işe yarıyormuş bu yüzden başarılarımız olsa da sağlam bir medeniyet kuramamışız. Savaş işi teknolojiye dayanınca gümlemişiz zaten.

Evet, 23

Evet çünkü sckxyss nedenini söylemiş.

30.

Tamamen tesaduf eseri olan bir seyden gurur duymak ya da utanc duymak bana sacma geliyor. Sans eseri turk doğmuşum. Dolayısıyla duymuyordum.
33

hayir
kendim secmedigim bir sey icin neden gurur duyayim. sadece ataturk atam oldugu icin gurur duyuyorum
29

evet çünkü kimliğimin ve geçmişimin bir parçası.
dissendium'a katılıyorum.
burada doğmak tesadüf olabilir ama dedelerimiz bu ülke için savaşmış.
kendi adıma konuşmam gerekirse, iki tane dedem var savaşmış olan.
bazı şeyleri kendimiz kazanmış, (son yıllarda olduğu gibi de) kendimiz kaybetmişiz.

gavur okulu diye tabir edilen okullardan birini bitirdim.
o zaman da aynı şeyi düşünürdüm, sonradan bütün dünyadan insanlarla çalıştığım bir işim oldu, yine aynı şeyi düşünüyorum.
özendiğimiz ülkeler toplumsal olarak bilim, medeniyet vb. konularında çok ileride olsalar da, halklarının bireysel anlamda kendi toplumlarıyla aynı düzeyde olmadığını düşünüyorum.

bunun sebepleri elbette tartışılır ve ülkeye göre bakış açıları elbette değişebilir ama en azından mücadele etmiş ve özgürlüğünü kazanmış birilerinin evladı olmak bana gurur veriyor.

üstelik, tarihte iyi ya da kötü, mücadelesi olan ya da olmayan her millet/ulus/ülke, sadece göçmenlerden oluşsa bile kendi ülkesiyle ve o ülkenin vatandaşı olmakla gurur duyarken, bizim bunu bu kadar hafife almamızın talihsiz bir durum olduğunu düşünüyorum.

36

hayır, gururluk bir durum yok bence de. sadece mutluyum ve kimliğimle barışığım diyebilirim.

yurtdışında kimliğimi aşağılamaya çalışanlara da ayarı veririm, elinde tesbih, ayağında babet çorabı takılan bi tane bile ziya gökalp eseri okumamış ama türkçü geçinen tiplere de.

27

hayır ama bundan utanmam tabi. milliyetim üzerinden bana sataşacak insana karşı kullanacağım malzememin olmasından memnunum.

benim seçmediğim, doğuştan gelen bir özellik benim için gurur vesilesi değil. çalışıp çabalayarak elde ettiğim bir ünvan, eser veya kazançtan gurur duyarım ancak.

31.

neden gurur duyayım ki?

kendi seçimim olsa gurur duyarım ya da millet olarak acayip işler yapmış/yapıyor olsak yine gurur duyarım.

hayır
çünkü burada doğup büyüsem bile türk değilim; ne etnik, ne kültürel ne de toplumun bir parçası olarak.

dolu dolu türk hissetseydim de gurur duymazdım. içinde bulunduğun kültür, millet, toplum için mutlu ya da mutsuz olmak ayrı, gurur duymak ayrı bir şey bence. mesela ingiliz olsaydım mutlu olurdum ama yine gurur duymazdım.

başka milletleri gördüm bizimki iyiymiş diyenleri anlayabilmekle beraber milliyetle gurur duyma meselesinin milliyetin kendinden gelen bir bakış açısı olduğunu düşünüyorum. bu arkadaşların tacik olsaydı, sırf milliyetinden gurur duyma fikrinden ötürü tacik olmaktan gurur duymasından bahsediyorum. bu bağlamda bakıp da objektif olmanın mümkün olmadığını, konseptin kendi kendini beslediğini düşünüyorum.

Gate.io

gate, mexc vs. ama genelde ilk başta pancake'te oluyorlar, daha sonra gate'de falan listeleniyorlar.

Yukarıdakilere ek olarak Kucoin de var ama Pancakeswap'i bilmeden kullanmanı çok önermem zira slippage tolerance çok yüksek olur burada, yani biraz ilgi çeken bi coin'se %16'dan aşağıya alamazsın o da seni en az %30-40 içeride tutar ilk aşamada. Ha alacağın coin yeni listelenecek bir coin olur *60-70 yapma potansiyeli vardır o zaman çok koymaz ama halihazırda çıkmış bi coin alırsan zararını çıkarıp kara geçmen biraz uzun sürebilir.

Açılmıyor

cortlamış evet.

Açılıyor.

bende acılıyor

Abi senin zaten 500 ayrı psikolojik rahatsızlığın yok muydu bu da onlardan biri işte çok takma.

Yatak toplamanın askerlikle bir ilgisi yok ki. Ben askere gitmeden önce de yatağımı topluyordum. Bence bunu askerlikten bağımsız olarak düşünmek lazım. Yatak toplamamak sizi rahatsız etmiyorsa toplamayın. Beni rahatsız ettiği için toplarım ben.

Askerlik yaşam biçiminin bir süreliğine değiştiği geçici bir dönem. Daha önce karşılaşmadığımız ortamlar, durumlar söz konusu. Bu nedenle böyle şeylerin olması normal. Zaman geçtikçe düzelecek. Ben de ilk geldiğimde o psikolojiden hemen çıkamamıştım ama 1, 2 yıl içinde düzeliyor, etkisi azalıyor.

Yarım saat geç uyansan depresyondayım sanacaksın. Her sıradan davranışına derin bir psikolojik kulp bulmaya çalışmaktan vazgeç bence. Robot değiliz. Hepimizin her günü ayrı oluyor. "Dünüm bugünümden farklı, sizde neden böyle?" diye sorulmaz her değişimde.

abi kendini bi' sal ya. psikiyatriste gittin mi hiç? ilaç kullan gerekliyse. paran da varmış, terapi de al iyi birinden.

Askerden geldigin icin oluyordur iste.

asla girme kaldıraç olayı çok sakat. baya ileri seviye finans okur yazarı olmak lazım kazanmak için.

Maalesef komple yalan diyemesekte dürüstçe değil. Bir arkadaşım da kripto için benzeri paylaşımlar yapıyor. 10 işlemden 4 kazanç 6 kayıp varsa 5 paylaşım yapıyor. Bi tane de “kaybettik ama canımız sağolsun” paylaşımı yapıyor. Çok inanmamak gerek. Paylaşan arkadaşta maşallah twitter’da değil de new York’ta olması gereken biri gibi.

Kısa not : hiç bulaşma. Kaybedersin

Twitterda size para kazandıracağını iddia eden HİÇ KİMSEYİ DİNLEMEYİN, sattıkları HİÇBİR ŞEYİ ALMAYIN, verdikleri HİÇBİR LİNKTEN BİR SİTEYE ÜYE OLUP PARA YATIRMAYIN.

Şöyle gruplar var, hiçbirinden bir şey almayın.

1-) Eğitim satanlar (Kendine hayrı yok)
2-) Hisse pazarlayanlar (bunlar kendine "üstat" dedirtir, çıkacak hisseleri bildiğini söyler, aslında bunlar hisse pazarlamacısı, parabolik yükseliş yapmış hisseleri millete kakalıyorlar)
3-) Direkt para toplayıp kaçanlar (korkunç kazançlar vaad ediyorlar, ailede herkese o kadar telkin yapmama rağmen kardeşimin eşinin abisi bunlara 50 bin lira kaptırmış)
4-) Amatörler (öğrenecek bir şey yok)
5-) Referans linkiyle milleti üye yapıp para kazananlar

@divit haklı, devlet o kadar önlem aldı ama vatandaşın da sorumlu davranması gerekiyor.

Devlet bunlardan bikti, dolandirilmayin diye 50bin tl ust limit koydu bu sefer de araci paravan sirket kurarak dolandiriyorlar.

Ben kolay yoldan para kazanmayi bilsem gelip sana ogretir miyim ?
Sozlukteki freelance site basliklarina bile millet entry girmiyor, duyan gelmesin payimiz bolunmesin diye gizli takiliyorlar.

Forex piyasaları üzerine bir entry vardı sözlükte. Yurtdışında büyük yatırım firmalarının nasıl araçlar kullandığı vs üzerine.

onlarca analizci, yapay zeka temelli uygulamalar vs. kullanan adamların karşısında kazanma ihtimali, kaldıraçlı işlemlerin sıkıntıları vb.

Bunlar ciddi finansal okuryazarlık ve teknik altyapı isteyen şeyler.

Sermaye piyasaları diye bir açıköğretim bölümü var. Bu konuda alabileceğiniz en düzgün eğitimdir.

teknik, temel anali bilseniz de bir ton indikatör kullansanız da biraz şans işi. forex'i bilmiyorum ama kripto piyasasındayım. mesela kısa sürede çok kazanyım diyerek kaldıraçlı işlemlere girerseniz %90 ihtimalle paranız yok olur. ama stoplu giderseniz zarar etmezsiniz. kaldıraç kullanmadan spottan birkaç günde paramı yediye katladım ama şans işiydi, içimden onu almak geldi ve iki günde yaptım kazancı. ama indikatör analiz cart curt baktığım şeylerde %10-30 arası kazandım genelde.

özetle ne kadar bilseniz de işiniz şansa kalmış, kripto için bir anda fırlayabilir, bir anda düşebilir. ama stop-loss kullanırsanız zarara girmezsiniz.

%90 bence çok iyimser. Forex işlerinden hiç anlamıyorsan paranın tamamını kaybedeceğini sana garanti ederim. Forex'in kumardan tek farkı kumarda 'birileri' kasıtlı olarak küçük miktarlarla oynayan oyuncuların parasına çökmüyor. Vadeli işlemde tam olarak bu dediğim sık sık yaşanıyor. Daha geçenlerde binance kendi kripto parasında çok fazla long pozisyon açıldığı için tüm uzuncuları patlattı tek hamle ile. Bu söylediğim sana anlamsız geliyorsa bu işe bulaşma.

Teorik olarak Forex kumardir. Bununla birlikte pratkkte de tam olarak kumardir.
Imza: forex piyasaninda karli olarak ayrilmis ve artik islem yapmayan bir duyuru kullanicisi.

Artık barda vs bira içmiyorum. Evde ya da sahilde içiyorum genelde.
Telefonumun bilgisayarımın bozulmasından korkuyorum. iphone 6s ilk çıktığı hafta almıştım, korkmadan kılıfsız kullanırdım o zamanlar. Teknolojik alet pahalılığı beni kılıfa zorluyor.
Protein tozu ben de almıyorum.

-telefonum 3 yıllık huawei
-dışarıda yemek hemen hemen yok
-balık ve k. eti daha az yiyorum
-kahvemi evde yapıyorum
-kuruyemiş sadece çekirdek alabiliyorum.. fındık fıstık vs.. çok çok nadir.
-çoğu gıda ve temizlik ürünlerinde daha uygun marka değişimi veya kg azaltımı yaptık.
-yılda 1 veya 2 kıyafet alışverişi
-otomobili çok uzak yerler ve alışveriş dışında kullanmıyoruz
-neredeyse bütün alışverişi internetten ucuz ve kampanyalı ürün arayarak yapıyorum
-tatile bu sene gitmedim
-konser yok.. spotify alırdım onu iptal ettim.

anında aklıma gelenler.. düşündükçe liste uzar elbette

Üniversite öğrencisiyken daha rahat harcama yapıyordum. Söyleyeceğim tek şey bu.

Elektroniği sık takip eder, sık değiştirirdim.
Şimdi amaan bunların da hızına yetişilmiyor, bunlar hep kapitalizmin oyunları, kaptırmamak lazım.. moduna geçtim.

Aliexpress'ten çok sık alışveriş yapardım. Artık siteyi ziyaret bile etmiyorum.

Marka kıyafetleri düşünmeden alırdım, şimdi fiyat/performansı yüksek aynı işi karşılayabilecek ürünler araştırıyorum günlerce.

Benzini dert ederdim, arabayı sattım dertten kurtuldum. Allah muhafaza şuan aracım olduğunu düşünemiyordum.

5 yıl önceki dolar kuru farkı katında fakirleştim

- zara olayını ben de bıraktım çok uçtu fiyatlar. indirimden basic tshirt ve sweatshirt görünce alıyorum. pantolon olayını da amazondan jj kot stoklamıştım beni 3-4 yıl götürür.

- cola falan az alırdım şimdi hiç almıyorum. su en sağlıklısı moduna girdim :)

- kıyma falan kasaptan çektirirdim kuzu dana karışık. şimdi carfurdan dana döşten çektiriyorum en uygunu.

- arabaya aksesuar falan almaya çok hevesliydim şimdi kuruş masraf etmiyorum.

-mercedes c180 almaya 2 sene önce maddi olarak yaklaşmıştım şimdi rüyamda görürürm.

- ürünleri sıfır alacakken ulan dur letgoda vardır belki diyorum.

- iphone 6s telefonum var 4 yıl oldu. değiştirirsem ikinci el iphone 8 falan alırım diye düşünüyorum.

- iphone watch, airpods falan almak istiyordum şimdi kablolu kulaklığa devam. ne gerek var, ikisi de iş görüyor :)

2015 araliktaki maasim(ilk isim diyebiliriz) 2bin dolardi. her yil defalarca yurt ici gezi ve birkac kez yurt disi gezi yapabiliyordum. su anda o sirkette 6 yil tecrubelilere ( ben de orda dursam oyle olacaktim) 1500 dolar civarinda veriyorlar.

yukselip tecrubelenmeye ragmen alim gucu azaldi... yurt disi gezileri gittikce zorlasti, eskiden bim-a101'e girmeyenler de oralara girmeye basladilar.

Elektrikten tasarruf etmeye çalışıyorum.
Sık sık giysi alırdım. Şimdi bakmıyorum bile. Yeterince varken de keyif için alırdım.
Market alışverişini düşünmeden yapabiliyordum. Şimdi en acil ne ise, onları alıp çıkıyorum.

- sıfır araba, telefon, bilgisayar alabilirken şu an alamıyorum.
- markette para harcarken bin defa düşünüyorum.
- yurtdışı hayal oldu, storylerden bakıyoruz işte.
- para biriktiremiyorum.

bizi bu hale getirenlere teşekkür eder, daha çok yemelerini rica ederim.

aynı güçte en üst seviye laptopa bakarken şimdi
aynı güçte en alt seviye laptopa bakıyorum.

Aslında hepimiz aynı durumdayız yazdıkların üç aşağı beş yukarı ortak

Eskiden teknoloji haberlerini takip ederdim şu an içimden o bile gelmiyor

Markette temel gıda dışında bir şey alırken bile - örneğin sos, turşu vs- bunu almalı mıyım diye ister istemez arada kalıyorum

*En az haftada bir etkinliğe giderdim.
*Ayda bir belki.

*Kuaföre daha çok giderdim, saç ördürmeye bile uğrardım.
*Ayda bir kaş aldırmaya gidiyorum sadece.

*Sık sık dışarıdan yemek söylerdim.
*Telefondaki uygulamaları temizledim. Bazen iş yerine getir kampanyalarından söylüyorum o kadar.

*Ayda birkaç kez dışarıda kahvaltı yapardım.
*Ne yazacağımı bile bilemedim. En son kardeşim ısmarlayacak diye gitmiştim kaç zaman önce.

*En az haftada bir akşam bir mekanda oturur bir şeyler içerdim.
*İçeceğimi ve sandalyemi alıp sahile gitmeye başladım.

*Eskiden çok kıyafet alırdım gerekli gereksiz.
*Artık ihtiyaç dışı bir şey almıyorum ama ihtiyaç olanı da almak için bazı şeylerden feragat etmem gerekiyor maalesef.

-Aylık sabit giderlerimin kalitesi günden güne düşüyor. Zam geldikçe bir alt markaya düşe düşe sonunda nereye varacağımı bilmiyorum.
-Yıllık üyelik süreleri biten uygulamaları yenilemiyorum.

Aklıma geldikçe eklerim şimdilik aklıma gelenler bunlar.

5 sene önce üniversiteydim, burs alıyordum ve bir öğrenciye göre oldukça güzel geçiniyordum. şu an işsizim sıfır gelirle evden dışarı adım atmıyorum.

Dışarda arkadaşlarla hiç düşunmeden biralar, tekilalar içerdik; şimdi bütün içmeli aktiviteler eve döndü.

Yurtdışı tatili her sene mutlaka planlanır ve gidilirdi; geçen seneden beri ailemin yaşadığı ülke hariç hicbir yere gitmedim ki ona da zorunluluktan gidiyorum.

Konser, tiyatro, sinema biletleri hiç düşünmeden alınırdı şimdi değer mi ki gitmeye diye dusune düşüne hareket ediyoruz.

Değişik ülkelerden gelen yemek sosları ithal çikolatalar vs gibi şeyleri almayı çok severdik; o reyonlarin önünden gecmiyoruz artık.

Her ay giysiler birkaç parça giysi, bakım ürünleri vs hep alırdım şimdi ihtiyacım yoksa almıyorum. Eşimin de elektronik eşyalara zaafı var, aliexpress size çalışıyor diye dalga gecerlerdi, geçen gün bakmış en son bir sene önce yeni bir şey almış.


Bir de düşününce hatırladım şimdi; parfümün 1200 lira olmuş. Söyleyeceklerim bu kadar.

Sadece alisveris yaparken kufur ediyorum, onun disinda daha da zenginlestim.
Herkes 2013-2018 arasi cilginca harcarken ben biriktiriyordum simdi sulalem raad.

Bak ama yegene araba alacaktim bu paraya araba mi olur lan manuel kullanmayi ogren dedim almadim, bu olcekte fakirlestim.

6 sene önce bir maaşımla o zaman için en baba macbook'u almıştım, şimdi ise maaşımla en düşük özellikli macbook'u alamadığımı fark edip var olanın bataryasını falan değiştirme planları yapıyorum.

- hobi namina bir sey kalmadi. Ki cok ciddi paralar harcardim. (Lego'nun sitesine girmeyeli, plak bakmayali, elektronik almayali 2 seneyi gecmistir).

- eksisozluk'teki lego whatsapp grubuna son 1 yildir mesaj dahi atilmiyor :) (kimisi pilot, kimisi muhendis bu arkadaslarin. Setlerini satip birakanlar oldu)

- 2 sene once almayi dusundugum arabalari su an 3 aile bir araya gelsek zor aliriz.

- marketten falan kismadik ama her kasadan geciste vay mk diyorum.

- disarda mekana gitme olayi cok cok azaldi. (Pandemi etkisi de var biraz)

- eskiden biletix'ten sadece guzel etkinliklere bakardik, simdi en tirt konser 300 kagit olmus. 2 kisi gitsen yedin ictin otopark vs 700 800 harcayip donuyorsun. Gitmemeyi yegliyoruz genelde.

Aslinda tek tek saymaya bile gerek yok, her turlu etkisini herkes hissediyor artik.

siyasal islam ve hayatsız yaşlılar yüzünden hiçbirşey yapamıyoruz. yaşarken öldürdüler.

Cok şey değişti.
Bayagidir yurtdisina çıkmıyorum öncelikle, en onemli fsrk bu. Genel olarak yurticijde de eskisi kadar gezmiyorum.
Disaridan yeme ciddi oranda azaldi.
Et yemeyi azalttim ki en büyük keyfimdir et. Kafama estikçe gider et yerdim disarida, her kafama estiğinde yemiyorum artik.

Marka giymeyi bırakali cok oldu, ayni sey bende de var. Lcw DeFacto mağazalarina hiç girmezdim, kalitesiz buluyordum hic bakmıyordum bile. Artık bakiyirum boyle uygun fiyatlı markalara.

Hobilerime eskisi kadar para harcayamiyorum. Lazım olan malzeme oldugunda gider fazla fszla alırdım, şimdi erteliyorum cogu hobi malzemesini.

Sacim icin kullandigim urunler vardi, bszilarini artik almiyirum ya da cok daha nadir kullaniyirum.

Cok konsere giderdik, artık nadir gidiyoruz.

Kısacası keyfi seylere zevklere ayirdigim pay ciddi oranda azaldi, bir coguba hiç pay kalmadi. Genel olarak mecburi şeylere ve onun dışında yemeğe harciyirum anca. Bogazdan çok da kesemiyorum ama digerlerinde ciddi sekilde kısıtlamaya gittim.

Eskisine baktigimda bok gibi hayat yasiyorum su an ama farkidna değilim. Bildigin fakir olmusum.

-Çeşit çeşit peyniri eksik etmezdim. Eski kaşar, örgü, dil, isli peynir severim. Şimdi nerde indirimli bulursam düz ezine vs. alıp geçiyorum.

Sırf beğendiğim için yeni ayakkabı, mont, bere alırdım her yıl. Şu an yıprana kadar aynı kıyafetlerle devam diyorum.

Yeni kozmetik ürünleri denemeyi seviyorum. Ama artık bildiğim kalitesinden emin olduğum ürünleri stok yapıp macera aramıyorum.

İş yerinde arkadaşlarıma çay, kahve vs bol bol ısmarlardım. Şimdi ne gidip virüs riski alıyorum ne de bişey ısmarlıyorum.

Sıvı deterjandan toz deterjana geçtim baya ekonomikmiş.

Böyle böyle pinti olucam zorla.

Tatil, konser vs aklımın ucundan geçmez. 5 yıl önce günü birlik bile uçakla bi yere gidip gezip geliyordum.

Arabamı bi daha değişemem.
Ev sahibi çıkarırsa 4 5 binlik bi kirayı asla ödeyemem o kadar kazancım yok.

Sigortamı ödeyemiyorum

2 yıldır gözlük ihtiyacım var, camını değişemedim. 5 yıl önce lens kullanıyordum

5 yıl önce haftada 3 kez kuaföre giderdim. Saçımı evde boyayıp kendim kesiyorum şu an.

yakmadım daha evde tşirt ile oturuyorum daha ama arada üşüyorum. 1-2 haftaya açarım sanırım

ben de üşümüyorum, ince kıyafetlerleyim hala ama oturduğum bina merkezi sistem, dün yakmaya başladılar. kombi olsa daha bi iki hafta beklerdim ama ben sıcağı çok sevmeyen, kolay üşümeyen biriyim.

yakmadik henuz. haftaya falan belki. su an sort tisort oturuyorum, hafif usuyorum.

bu sene son yıllara göre nispeten soğuk ama hala yakmadım.
aralıktan evvel de çok soğuk olmadıkça ya da özel misafirim olmadıkça yakma planım yok.

hayır, daha erken. biraz kalın giyinin :)

bizim sitede merkezi ısıtma başladı. ama kendi kombim olsaydı açar mıydım emin değilim.

Yakmadık ama donuyoruz...

sadece kızımın banyo yaptığı günlerde yakıyoruz. onun dışında yakmıyruz.

Şimdilik yakmadik ama her an yakabiliriz. Normalde de ekim sonuna doğru biz açmaya başlıyoruz.

Yakmadım ama üşüyorum. Şimdilik elektrikli ısıtıcıyla idare ediyorum.

bebek var diye mecbur açtık ama normalde kombi açma eşiğim havanın öyle soğuması ki gece soğuktan uyanmaktır. bu da aralık ayı gibi oluyordu genelde.

Bizim merkezi sistemi yaktılar bugün ama çok kısıkta. Yöneticinin huyu değildir aslında böyle havalarda yakmak ama hadi bakalım.

Yakmadım. Evde olduğum zamanlar çorapla dolaşıyorum.

Sizin yüzünüzden klaymıt çeync oluyo arkadaş=)

üşüyorum ama kombi yakacak kadar değil. daha zamanı var bence. cam açık oturabildiğime göre kombi yakmaya gerek yok.

benim yakasim var da 15 derece altina dusmeden yonetim acmiyor.

bizim merkezi bir süredir yakıyorlar. fakat tişörtle dolaşıyoruz yani en azından gündüz gerek yok. kombili evde olsaydık büyük ihtimalle akşamları az biraz yakmaya başlamış olurduk ama sürekli yanmazdı. eski evde 15 derecenin altına düşünce yakma ihtiyacı hissediyorduk ancak.

2 gündür hava kapalı. Yavaştan üşütmeye başladı. Kombi 23 dereceye ayarlı ama oda 23 derecenin altına düşmediği için çalışmadı 2 gündür. Böyle giderse bı geve çalışabilir

hayır merkezi sistem henüz açılmadı.
bu hafta hava fena gitmiyor, evin içi gayet iyi, fakat geçen haftaki gibi soğuk olsaydı 15 ekimi geçtiğimiz için açarlardı.

merkezi sistemde kural genellikle şu şekilde işliyor; gündüz sıcaklığı 15c altı ve 15 ekim sonrası ise aç.

merkezi sistem. dışarının ısısı 18 derece altına düşünce yanıyor.

ev baya sicak geliyor bana, daha erken bana kalirsa. kasima kadar gider...

Camlar 24 saat acik ev 22 derece, sabah biraz usutuyor ama acmadim.

Cami kapatirsam 1 ay daha dayanirim.

doğalgaz faturasından korkmasaydım çoktan açmıştım, çünkü üşümeyi sevmiyorum ve evim özellikle sabahları epey soğuk. biraz daha dayanıp kasımda açmak istiyorum bakalım dayanabilecek miyim.

Herkes yanıyor maşallah :) biz açalı çok oldu ama sürekli değil, geçen haftalarda çok soğuk olmuştu, açmamak imkansızdı. Başka ısınma modeli yok evde. Sonraki günler de arada üşüyünce, bir kaç saat şeklinde açtığımız ya da hiç açmadığımız günler oldu.
Şu an da akşam şöyle bi ılınsın ev diye açtım ama bir iki saat sonra kapattım. Çorap, kışlık vs var ama giysen yanıyorsun, çıkarsan üşüyorsun, kombiyi açsan bunaltıyor, açmasan donduruyor, bir garip havalar işte.

Yalvar yakar çalıştırttık merkezi sistemi sitede dün akşam. Çocuğu olanlar için soğuk, olmayana göre hala zaman var diye düşünüyorum.

sığ düşünme ile alakalı.

ekonomi, ortalıkta bukadar çok arabanın olması, park edecek yerlerin olmaması ya da kahvecilerde sıraların olmasına göre iyi ya da kötü olarak beirlenmiyor. o yüzden cevap aslında burada gizli.

hangi ortama girerseniz o ortama göre kriterlerle karşılaşırsınız. parası olmayan kimseyi kahvecide göremezsiniz, tıpkı kahvecinin kapısından çıktıktan sonra karşılaştığınız ya da gördüğünüz insanların ancak %1'inin kahvecide olması gibi. Aynı şekilde, parkı, bahçesi çevre düzenlemesi olmayan bir şehirde daracık sokaklarda iki üç arababının bile tüm sokağı kaplaması gibi.
Ya da 15 yaşında 250 bin km üstü arabasına neden insanlar 100 bin liradan fazl istiyor sence? Ekonomi iyi olduğu için mi? Eli bol da ancak malı mı kıymetli sadece? Eskiden neden böyle değildi?

eskiden aldığın bir hizmeti aynı kalitede aynı fiyata alabiliyor musun bunu sorgulayarak başlamalısın sorularına.

arabasi olmayanlar ne olacak?
siraya girmeyenler ne olacak?
akpli dayi gibi bakarsan akpli dayi gibi gorursun

İstanbul veya Ankara gibi bir büyük şehirde yaşıyorsan bunun en önemli sebebi şu yanılgı: Şehirler çok kalabalık ve çok fakir olduğu gibi çok da zengin var.

Akp'nin zengin ettiği kesim de hiç azımsanacak seviyede değil. Birileri fakirleşirken onların cebindeki parayla zengin oldular ve son model BMW'lere, Range'lere, Porsche'lere biniyorlar.

Orta sınıf (kaldığı kadarıyla) da lan üç günlük dünya biriktiriyorum biriktiriyorum ne ev ne araba alabiliyorum moduna giriyor bence ve gerekirse o zengin hayatını yaşıyormuş gibi yapmak için borçlanıyor. Bir hafta Bodrum'da tatil yapıp senenin geri kalanını kredi kartlarına çalışan çok insan var.

Bir de araba özelinde artık millet arabayı yatırım aracı olarak gördüğü için anasının altınını, babasınının birikmişini falan toplayıp krediyle vs. alıyor arabayı üç ay geçmeden o yılki maaşından artıracağından fazlasına satıyor. Sonra başka araba alıyor, onu satıyor. Önceden öğretmenler falan yapardı bunu artık eline biraz para geçen herkes al-satçı oldu. Devlet de sağ olsun bunları göt etmiyor yönetim anlayışıyla fiyatları yukarı tırmandırmaya devam ediyor. Daha bugün sıfır arabalara %15 civarı zam gelecek haberi vardı kurdan dolayı. İkinci eller de değerlenecek bu durumda örneğin.

haklılık payın var; ama şöyle bir durum da var. o arabaları alanlar, kahvecileri dolduranlar da fiyatlardan şikayetçi. tam tersini düşünelim. arabaların hiç satılmadığı, kahvecilerin bomboş kaldığı bir durum olması için ülkede kıtlık olması yada afganistan gibi olmamız lazım. benim için kriter araba yada cafe değil. yurtdışına çıkabilmek, rahatça tatil yapabilmek, istediğin şeyi alabilmektir.

yüzdeci kesim geldi. aramızda kim her gün kahveye 20 lira veriyor? çoğu ayda 3-4 kere kahve içiyor. kim her ay tatile gidiyor? bir yıl önceden erken rezervasyon yaptırıp yılda 1 hafta tatile gidip bütün yıl ödüyor insanlar. ayda 3-4 kere kahve alanlar bile kahvecileri kalabalık yapabiliyor. yılda 1 hafta tatil yapanlar kısıtlı tatil mekanlarında yoğunluk yaratıyor. şimdi git datça'ya bak, insan göremezsin. ülkede çalışanların yarısından fazlası asgari ücret kazanıyor. 2800 lira kazanıp da 250 bin liralık araç almıyor tabii. hangi araçlar hangi yolda geziyor? istanbul'dan tüm ülkenin geneline yorum yapılamaz. istanbul'da ülkenin tüm araç sayısının yarısı var. son bir kaç senede yoldaki araçların modellerine bakarsan hep yerinde sayıyor eskiye göre çok daha az yeni model araç var.

orta kesim için, 30-50 bine aldığı araç 100-150 bin oluyor. o zaman maaşı 3-4 bin şimdi 7-8 bin, 100 bin kredi çekiyor 250 bine yeni aracını alıyor.

evini 2012-2015'te 200 bine almış. şimdi oradan 3 bin kira alıyor. vaktinde mallananlar bu zamanları daha az kayıpla atlatıyor.

ben 2007'de ilk işe girdiğimde 2 bin lira maaş alıyordum. 10 maaşımla araba alabiliyordum. iphone bir maaş ediyordu. şimdi aynı yerde yeni işe girenler 3-4 bin alıyor, 10 aylık maaşlarıyla toros bile alamazlar.

en yoğun dönemde bodrum'a 1 milyon insan gidiyor, e hepsi bu işte. sen de ben de oradayız temmuz'daki bayram tatilinde.

ben akademisyenim, eşim öğretmen. ikimiz de devlet memuruyuz, ek gelirlerimizle birlikte ülke şartlarına göre iyi kazanıyoruz. pandemiden önce her yaz 15 gün yurtdışında tatil yapıp, tüm ihtiyaçlarımızı hiç düşünmeden satın alıp, dışarıda her keyfimiz istediğinde arkadaşlarımızla bira içmeye gidiyorduk. ki o zamanlar da ekonomik daralma başlamıştı. ona rağmen 3 sene önce ayda 6 bin tl kenara koyabiliyorduk.

şimdi ne oldu? 200 bin tl kadar biriktirebilmiştik 3-3 buçuk senede. araba fiyatları fırladı. çocuk yapmak istediğimiz için arabaya ihtiyacımız olacaktı. arabalar her ay 10-15 bin tl zamlanıyor, fakat biz her ay 10-15 bin tl kenara koyamıyorduk. sonunda tüm altını, dövizi satıp, acil durumlar için kenara 3-5 bir şey ayırıp, kredi çekip araba aldık. 4 ay önceydi bu. şu an sarı siteye koymaya kalksak, satın aldığımız fiyattan 40 bin tl daha fazla yazacağız (diğer ilanlardaki emsal fiyatlara göre).

peki kenara 6-7 bin tl koymaya devam edebiliyor muyuz? işte burada koca bir kahkaha atabilirim. 3 sene önce 6 bin tl koyabiliyorsak, şu an en azından bir 8-9 bin tl'yi bulmuş olmalıydı kenara attığımız para resmi enflasyona göre. en son ne zaman arkadaşlarımızla buluşup dışarıda bira içtik, hatırlamıyorum. en fazla ikimiz gidip birer tane içip kalkmışızdır. kimse arayıp dışarı çıkalım demiyor bile, evlerde takılıyoruz bir araya gelirsek de :) ayakkabı mont alırken eskiden düşünmezken (aşırı pahalı markalardan satın almıyorduk zaten), şimdi ortalama ürünler için 3 defa düşünüp alıyoruz. market harcamamız 3 katına çıktı. aylık 1900 tl kredinin üzerine 2500 tl arttıracağız diye göbeğimiz çatlıyor.

siz bir de esnafa sorun, gelen giden sayısı aynı mı pandemi öncesine göre diye. ya da gelenler aynı parayı bırakıyorlar mı kalkarken acaba? kadıköy'ün ortasındaki avm'de mağazaların 3'te 1'i boş, baya dükkanı kapatıp gitmişler. kadıköy diyorum. yukarıda biri inditex gömlekler 400 tl olmuş, hala satıyor diyor. napsın herkes pazardan mı giyinsin? çıplak mı gezsin? inditex dediğiniz nedir ki? o sizin gördüğünüz insanlar da mekânda iki kahve içmese, 1 tişört almasa ülkeyi kapatıp gidelim zaten.

önceki cevaplar +1

"bu nasıl olabiliyor? günübirlik mi yaşıyor insanlar?" sadece bu kısma cevaben yazacağım, evet. çünkü yıllarca çalışsam da aldığım maaşı hiç hiç hiç harcamadan biriktirsem de bir mülkiyet sahibi olamayacağımı düşünüyorum. belirsiz bir geleceğe yatırım yapmaktansa yaşadığım şu anı keyifli geçirmek istiyorum. tamamen şahsi bir durum tabii.

nüfus fazlalığı (biri almasa/gitmese öbürü alıyor) ve aile desteği bunu yaratıyor. Çevremde birkaç arkadaşım evlendi, aileleri + kredi desteğiyle ev aldılar mesela. Kendi maaşlarıyla almaları imkansızdı ama şu an bu şişen piyasada bile ev alabildiler. Arz az olduğundan onlar ev alarak ev fiyatlarının daha da artmasına katkıda bulunmuş oldular mesela.

Ben yıllardır direnip araba almıyordum, artık "ya şimdi alıcam ya da ömür boyu alamayacağım galiba" kafasına geldim. Şu an alabileceğim araba da 150-200 bin lira civarı bişey ha. Patır patır satılmasının sebebi bendeki bu düşünce, eskiden "eskiyen şey ucuzlar ikinci el alırız" kafasındayken artık "almadığın her gün zarardasın, alabiliyorsan anında al" kafasına geldik. Babam anlatırdı eskiden de enflasyon bu şekildeymiş herhalde.

Kahveci örneği, e bugün gitmedin yarın 50 lira olacak o kahve? Gençliğimizi yaşayalım biriktirip ne yapacağız diyor o gençler. Mesela biz zamanında euro 2,5 lirayken Avrupa'ya gidip gezebildik, şimdiki gençler onu da yapamıyor oturup Beşiktaşta kahve içiyor ne yapsın.

Ülkede ekonomik sıkıntı var mi yok mu diye bakmak istersek bir şehir bir ilçe "burada araba var o zaman sıkıntı yok" ya da "kahveciler dolu o zaman nerede sıkıntı" acayip sığ bir düşünce olur.
Bir kere Türkiye kişi başı araç sayısında baya geride bir ülke. Bu veri eski de olsa hadi 20 sıra atlasın;
www.nationmaster.com

Benim ailemde bir araç vardı ben okurken.
Benim şu an yaşadığım ülkede iş arkadaşlarım çocuklarına araba lease ediyor okurken rahat gitsin diye.

Buna ek olarak kahveci dediğiniz yeri doldurmak o kadar da zor değil. Kahve şu an alkolden daha ucuz ve 20 lira kahve alıp bir kaç saat gecirebilirsiniz; çünkü ülkede kahveci/avm dışında yer kalmadi. Yeşil alan yok, tenis alani yok, park yok hiçbir şey yok. Insanların yapabileceği şey bu. Hobi desen binlerce lira.

Ekonomik kriz var mi diye bakmak gerekirse hane borçlanması, kredi kartı borçları, ozel/devlet kredi oranlari vs bir sürü şey var. Böyle gözlemler hiçbir şey aciklamaz anca AKP'li dayılar arasinda ya da günlerde falan konusulur.

Ekonominin psikolojik boyutuna da bakmak lazım. Tüketici psikolojisi, alım gücü ve yaşam standartları kapsamında da düşünmek lazım.

Son 2-3 yılda alım gücünde ve yaşam standartlarında düşüş olmayan kaç kişi var?
Benim çevremdeki gözlemim herkesin alım gücü de yaşam standartları da az ya da çok düştü. Tabii ki benim çevremdeki gözlemim bilimsel ve geçerli bir veri değil ama işin bir de bu kısmı var demek istiyorum.

Yaşam standardından kastım sadece et, peynir almak değil. Her sosyoekonomik, sosyokültürel kesimin kendine göre bir yaşam standardı var.

Farklı açıdan bakalım; daha üst sosyoekonomik kesimden aklıma gelen, çevremde de ya aynısı ya benzerini gördüğüm birkaç örnek:

Her ay yurt dışına tatile giden adam onu yılda 2-3'e düşürdü.
Audi'ye binen adam şu an Toyota'ya biniyor.
Teknesi, yazlığı olan adam satmak zorunda kaldı.
İkinci fabrikasını kuracak olan sanayici vazgeçti.
Çocuğunu özel okula gönderen aldı, devlet okuluna verdi.
En pahalı özel okula gönderen alıp daha ucuzuna verdi.
Her hafta sonu dışarıda rakı-balık yapan ayda 1'e düşürdü.
x şirketinden genel müdür olarak emekli olan adam freelance danışmanlığa başladı.

Örnekler daha da artırılabilir.

Bu örneklere bakınca amaaan derde bak da diyebilirsiniz ama hayatı boyunca bolluk ve lüks içinde, para derdi olmadan yaşayan bir insanın o hayatını tamamen kaybetmesi de bir travma.

Ekonomik ve kültürel seviyeden bağımsız olarak ne olursa olsun hayat standardını kaybetmenin insanda farkında olsa da olmasa da travma yarattığını düşünüyorum. Ve bu çabuk alışılabilen, hemen uyum sağlanabilen bir travma da değil bence. İnsanlar ucundan kıyısından eski hayat standartlarını devam ettirmeye çalışıyorlar. Kaybettiklerini kabul etmek veya görmek istemiyorlar. En basitinden onun için deli gibi faiz oranları ile kredi çekip tatile çıkıyorlar.

Okyanustan bir bardak su doldurup, " ee hani bunda balina yok?" demeye benziyor bu bakış açısı.

Büyük şehirlerdeki alışveriş merkezlerinin bulunduğu semtlere bakarak ülkenin ekonomik durumu hakkında çıkarım yapmanın bundan hiçbir farkı yok.

Herhalde ekonomik kriz dendiğinde ortamın "i'm lagend" filmindeki gibi olmasını, böyle post apocaliptic, nükleer savaş sonrası madmax ortamı falan olmasını bekliyordunuz. Ancak o zaman ikna olunacak kriz olduğuna sanırım.

Ülkenin %40'ından fazlası asgari ücretle geçinmeye çalışıyor. Eğer bir çıkarım yapılacaksa buyrun buz gibi bir istatistik. E o zaman nasıl herkesin altında gıcır gıcır arabalar dediğinizi duyar gibiyim. Bir kaldırsanız mı kafanızı acaba biraz daha yukarı doğru? Yaşadığınız şehrin kenar mahallelerine doğru bir bakın isterseniz orada da latte'lerini almak için kuyruk bekleyen insanlar görebilecek misiniz? Akşam üzerine doğru semt pazarlarına bir inin isterseniz. Karşılaştığınız insanlara bir sorun, nasıl alıyorsunuz bu arabaları diye.

Bu ülke sadece sizin gittiğinizde gözünüze çarpan yerlerden ibaret değil. Yoksulluğun, fakirliğin en sert yaşandığı semtlere zaten sizin yolunuz düşmüyor diye o yoksulluk yaşanmıyor sanıyorsunuz. Bu ülke sizin tahayyül ettiğinizden çok daha büyük bir yer, hatırlatmak isterim. Bir de böyle düşünün.

ekonomi kötüleştikçe orta sınıf azalır, alt ve üst sınıf artar. bu cümlem üzerine düşünün.

akp'li dayılar dünya gerçeklerinden kopmuş durumdalar.

evde pazardan alınmış bir demlikle çay demlediğinde keyfi yerine geliyor adamın. çıkıp güzel bir yerde iki çay içmeyi kendine hak görmüyor.

ayağımızı yerden kessin yeter mantığıyla araba alıyor (alabilirse). doblo gayet yeterli geliyor. almanya'daki muadili station passat'a biniyor, ama türkiye'deki akp'li dayı bunu kendine hak görmüyor.

ayda yılda bir tavuk alınca et yedik diyor. kırmızı eti kendisine hak görmüyor. öyle bir bilinç yok.

pazardan kıyafet alıyor, gidip düzgün bir alışveriş yapmayı kendine hak görmüyor.

çok ciddi bir nüfus (20 milyondan fazla insan yani) ufacık bir alanda (istanbul) sıkışmış durumda. istanbul dediysem de şile de istanbul çatalca da, oralar değil, bildiğin e5 hattında belçika'dan, hollanda'dan fazla insan yaşıyor. bu kadar insan arasında zengini de var tabii ki. zengini de çok daha fazla zengin. mutlaka kasada kuyruk olacak, mutlaka trafik olacak. zaten 50 araba arka arkaya gelse istanbul'un her yerinde trafik kilitlenir, e 50 arabayı da arka arkaya getirirsin koskoca türkiyede yani. artı üstüne bir de gelen göçmen, turist kalabalığı var, deli gibi para eziyorlar orada burada. e tabii ki kalabalık olacak.

bu arada ciddi bir fomo etkisi de var. şu an devlet en ufak bir kampanya yapsa gider dişimden tırnağımdan artırır arabamı yeniler, bir ev daha alırım. aç kalırım belki ama yaparım bunu. neden, devlet orta sınıftan topladığı vergilerle piyasa koşullarının tersine aşırı avantajlı şekilde para dağıtıyor. bu şartlar altında maaşını ipotek ettirip ev araba almayan adam ekside kalıyor. devlet senden çalıp, kredi kullananları besliyor yani.

ya ben de şunu anlayamıyorum mesela. toplumun her kesimi aynı oranda tasarruf etmek zorunda mı? yukarıda da dedim, kriz beni bir asgari ücretli kadar etkilemiyor. belki 5 tane değil ama 3 tane inditex ürünü almaya devam edeceğim. yılda 5 kere değil 2 kere yurtdışına çıkacağım. iphone'umu 2 sene değil 3 sene kullanacağım. ee, ne şimdi ülkede genel bir kriz yok mu demek bu? benim gibi insanların varlığı; herkes rahat, refah seviyede, sıkıntı yok anlamına mı geliyor? herkes kendine göre tasarruf yapıyor, benim de tasarrufum bu. uygun bir şey arayışında olmak zorunda değilim, benim keseme uygun. peki ya geri kalanlar?

üstelik tüketim çılgınlığının bir sebebi de para biriktirerek yapılabilecek hiç bir şey kalmaması. adama kazak alma diyorsun ayda 200 lira biriktirsin. hadi 2 bin tl de kenara koysun. yılda yaptı 25 bin tl. kendine bir iphone alır anca. onun dışında para biriktirip, tasarruf yapıp ne alacak bu adam? eskisi gibi değil ki 6 ay kendini kasıp araba peşinatı yapasın. z kuşağı da vuruyor kendini tatile, ne yapsın adam. kardeşim benden daha kalifiye bir çalışan, aramızda 6 yaş var, benim kariyerimin başlangıcındaki fırsatları, ekonomik durumu hayal bile edebilecek durumda değil. hep tasarruf et diyordum ona da. artık gez diyorum. ayda 2 bin tl biriktirsen ne olacak.

ekonomiyi anlamaya çalışmak istiyorsanız zenginlerden değil, kenar mahallelerdeki ailelerden başlamanız gerekiyor. restoranları değil, mahalleleri analiz edin. o zaman daha net bir tablo çıkıyor ortaya. ortalama insanı o zaman görüyorsunuz. yoksa 2 milyon adamın yaşadığı mahallede 30 kişi kapasiteli bir restoran dolmuş diye bir analiz sağlıklı olmaz. önemli olan 2 milyon haftada kaç kere et yiyebiliyor? insanlar ekmek, makarna yiye yiye aptallaştılar resmen, yazık günah.

@roket adam +1

Mesela birkaç sene önce filtre kahve makinesi alırken, Delonghi'nin en iyilerinden birini almıştık, bozulduğunda gittik Carrefour'dan kampanyalı en basic Philips makineyi aldık birkaç ay önce. Bu görüşe göre krizin kabul görmesi için illa ki Sinbo kettle ile su kaynatıp ne idüğü belirsiz Nescafe 3ü 1 arada içiyor olmamız lazım.

Öte yandan lise son sınıf kızı için dershane parası toparlayamayan akrabam var. Kendi işleri de pandemi sebebiyle oldukça sıkışık olmasına rağmen sevgili babam destek oldu da, çocuk geleceğe dair hayal kurmaya devam edebiliyor bir nebze. Yoksa hayal kurma hakkı bile olmayacaktı, bence bundan ağır kriz olamaz.

bahsettiğiniz fakir, kenar mahalleli kesimin %99'u akpli ama o iş nasıl oluyor o zaman?

yani ekonomik krizi iliklerine kadar hissedenler akp'li, teğet geçenler akp'li değil. tamtersi olması gerekmiyo mu? neden böyle bu ülke ya:(

öncelikle türkiyede nüfusuna oranla düşük seviyede araç satılıyor. medya avrupa'da 6.7. sıradayız diye övünüyor ama nüfusu hiç söylemiyor. türkiye eğer avrupalı sayılacaksa almanya ile birlikte avrupanın en kalabalık ülkesi ancak almanyada 6 kat daha fazla araç satılıyor. örneğin aşağıda verdiğim linkte görüleceği üzere bizim nüfusumuzdan çok daha az sayıdaki ülkeler bile bizi geçmiş durumda.

(git: www.aa.com.tr)

(git: eksisozluk.com)

peki kim alıyor bu araçları? aslında büyük oranda araç alanlar değişmiyor bana göre. zaten halihazırda otomobili olan insanlar araç değişimi yapıyor.. eşine, oğluna kızına araç alabilen kaç aile vardır ki? trafiğin olması veya parklarda çok araç varmış gibi görünmesi de otopark sıkıntısı ve yanlış planlamadan dolayı bir ilüzyon sadece.

şunu da belirtmek isterim ki ülkeler geçmiş yıllara göre değil o anki dünya sıralamasına göre değerlendirilmeli. türkiyede gençler akp öncesi de dünyada ne popülerse o ürüne sahipti zaten.. örneğin yaşı yetenler hatırlar herkeste bir walkman vardı ya da levis pantolon satışı revaçtaydı vs.

karapara aklama ekonomiyi ayakta tutuyor, hepimiz neoliberal sistemdeyiz olmayan parayı harcıyoruz. tamamen subkektif yazdım ekonomist değilim.

toplumun orta üst ve üst zengin kesimi etkilenmiyor çünkü bu adamlar zaten her halükarda para kazanbiliyor ve mal varlıkları var. ancak orta alt alt kesim gayet fakirleşti. peynir alırken sebze alırken artık daha da fazla düşünüyor insanlar. akpli dayılar için bir şey değişmiyor, bu dönemde mal varlığı edindikleri için akp döneminde hep böyle olacak sanıyorlar.

Bence bu ülke bu yönetimi dibine kadar hak ediyor. Ülkedeki gelir dağılımı belli ekonomi böyle gittiği sürece de trafikte araç sayısının azalması gerekmiyor hatta ekonomi böyle giderse araç sayısı artabilir bile. Ekonomide kişi başına düşen gelirin artması da araç sayısını artması anlamına gelmeyebilir önemli olan gelirin dağılımıdır ve bu ülke ile birlikte dünyada da gelir dağılımı felakete doğru gidiyor.

ekonominin iyiligi bunlara endekslenemez ki.

haftada 1 cikip kahve icen ogrenciler var ama, biriktirdigi parayla yurtdisina tatile gidebilecek veya araba alabilecek ogrenciler var mi? veya 2-3 kursa yazilip kendini gelistirme imkani olan? yok. ekonomisi iyi olan ulkelerde bunlar var.

luks araba olayini ben de anlamiyorum, benim butun sulalem senelerdir hep ikinci el b en fazla c sinifi arabaya biner. yani cidden kimler nasil aliyor bu arabalari bilmiyorum. bana cogunlugu ak parti yandasi gibi geliyor. 5 bin nufuslu ilcede 1500 oyla secilen belediye baskani, kendi kayinbiraderine 1.5 milyonluk ihale verdi diye cikti gecenlerde. 1.5 milyonu bulan afedersin anadolu comari gidip bi bmw cekiyor tabi altina.

asil bakilmasi gereken orta ve alt sinifin ne kadar et yedigi, ne kadar tatil yaptigi, araba ve elektronigin ne kadar ulasilabilir oldugu, haftada kac saat calistigi, ne kadar kendini gelistirdigi-kitap okudugu vs. asil zenginlik budur.